Thiruvonum's Weblog

விஷரோ ரோஹிதோ மார்கோ ஹேதுர் தாமோதரஸ் சஹ
மஹீ தரோ மஹா பாகோ வேகவா நமிதாசன –40

இந்த நாற்பதாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

365-விக்ஷர:, 366. ரோஹித:, 367. மார்க்க:, 368. ஹேது:, 369. தாமோதர:, 370. ஸஹ: |

371-மஹீதர:, 372. மஹாபாக:, 373. வேகவான், 374 அமிதாஶன: ||

விக்ஷர: — தம் பக்தர்களிடத்தில் எத்துணையும் குறையாத அன்புடையவர்
ரோஹித: — தம் பக்தர்களை ஸம்ஸாரத்திலிருந்து காப்பாற்றியதும் மகிழ்ச்சியில் சிவக்கும் திருமுகம் கொண்டவர்
மார்க: — அடியார்களால் உயர்வுக்கான மார்க்கமாய் விரும்பப்படும் பாதையானவர்
ஹேது: — அத்தகைய பக்தி மார்க்கத்திற்கான அடிப்படை ஹேதுவாகவும் அமைந்திருப்பவர்
தாமோதர: — கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய திருவயிறு உடையவர்
ஸஹ: — ஆய்ச்சிக் கைத்தாம்பிற்கும், கோபியரின் ஏச்சுக்கும் மகிழ்ச்சியுடன் சகிக்கும் பண்பினர்
மஹீதர: — உலகத்தைத் தாங்கும் உத்தமர்
மஹாபாக: — ஆயர் குவித்த பேரன்னத்தை விரும்பி உண்டவர்; நாயகிபாவத்தில் பக்தர்களைத் துய்க்கும் நாயகர்
வேகவாந் — அதிவேகத்தில் சாகசங்களை இயற்றும் அவதார மஹிமை கொண்டவர்
அமிதாசந: — உலகையுண்டும் அமையாது ஆயர் குவித்த அன்னமலையையும் உண்ட ஆச்சரியர்

அழிவைக் கடந்தவன் {விக்ஷரன்},
செவ்வண்ணம் ஏற்பவன் (அல்லது, தன்னை வழிபடுபவர்களின் எதிரிகளிடம் கோபம் நிறைந்தவன்) {ரோஹிதன்},
அறவோர் தேடும் பொருளாக இருப்பவன் {மார்க்கன்},
அனைத்துக்கும் வேராக இருப்பவன் {ஹேது},
(குழந்தையாக இருக்கும்போது யசோதனையால் கட்டப்பட்டதால்) வயிற்றைச் சுற்றிலும் கயிற்றின் தடத்தைக் கொண்டவன் {தாமோதரன்},
தீங்குகள் அனைத்தையும் பொறுத்துக் கொள்பவன் அல்லது தாங்கிக் கொள்பவன் {ஸஹன்},
மலைகளின் வடிவில் பூமியைத் தாங்குபவன் {மஹீதரன்},
வழி படத் தகுந்தவை அனைத்திலும் முதன்மையானவன் {மஹாபாகன்},
பெரும் வேகம் கொண்டவன் {வேகவாந்},
பெரும் அளவிலான உணவை விழுங்குபவன் {அமிதாசநன்};(53)

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவன் -ஸ்ரீ யபதி -திருமகள் கேள்வன் 

364-சமிதிஜ்ஞய -அடியார்களின் குழப்பத்தை வென்று தெளிவு கொடுப்பவர் –
365-விஷர-தன்னை அடைந்தவர்கள் இடம் குறையாத அன்புடையவர் –
366-ரோஹித -தான் கறுத்தவர் –ஆனால் தாமரையின் உட்புறம் போன்ற சிவந்த கண் கை கால் உடையவர் –
மேகத்தைப் போல் பகவான் -அதில் மின்னலைப் போல் மஹா லஷ்மீ –
367-மார்க-பக்தர்களால் எப்போதும் தேடப்படுபவர் –
368-ஹேது -பக்தர்களின் வேண்டுகோள்கள் பயன் பெறக் காரணமாய் இருப்பவர் –
369-தாமோதர -தாமம் என்று பெயர் பெற்ற உலகங்களை வயற்றில் கொண்டவர் -யசோதையின் தாம்பினால் கட்டுண்டவர் –
370-சஹ -திருமகள் கேள்வனாக இருந்தாலும் அவதாரத்தில் கட்டுண்டு எளிமையைக் காட்டுபவர் –

371-மஹீதர -பூமியின் சுமையைத் தாங்குபவர் –
372-மஹாபாக -கோபிகள் மற்றும் ருக்மணீ சத்யபாமா ஆகியோரால் விரும்பப்படும் பெருமையை உடையவர் –
373-வேகவான் -மனிதக் குழந்தையாக விளையாடும் போதும் பரம் பொருளான வேகம் குறையாதவர் –
374-அமிதாசன -ஆயர்கள் இந்தரனுக்கு படைத்த அட்டுக்குவி சோற்றை விழுங்கியவர் –

3-19-ஸ்ரீ லஷ்மி சம்பந்தம் திரு நாமங்கள் -362-380-திரு நாமங்கள்

365-விஷர-
குறைவற்றவன் -நீங்காத அன்பு உள்ளவன்

யதோ₂க்த (கீழே சொல்லப்பட்ட )ப₄க்த ப்ரணய அக்ஷரணாத்
விக்ஷர꞉ ॥
அருகலிலாய பெரும் சீர் அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் -1-9-10-

என் அடியார் அது செய்யார் -அவளிடமே மன்றாடுபவன்-கிம் கார்யம் மம ஸீதையா சுக்ரீவன் இடம் சொல்லுமவன்

அடியவர்களிடம் நீங்காத அன்புடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழிவு இல்லாதவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்கள் வேண்டுவதை விசேஷமாக கொடுப்பவர் -அழிவற்றவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

363. ஓம்விக்ஷராயநம:

விகத: இல்லை

க்ஷரோ நாஶோ ‘க்ஷரம்’ அதாவது அழிவு (அல்லது தேய்வு)

யஸ்யாஸௌ எவருக்கு

விக்ஷர: (அந்த) பகவான் ‘விக்ஷர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானுக்கு அழிவோ, தேய்வோ கிடையாதோ. எனவே அவர் ‘விக்ஷர’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

விக்ஷரஹ் – ஒருபோதும் குறையாதவர்

‘க்ஷர’ என்ற சொல்லுக்கு சிதைவு அல்லது அழிவு என்று பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘விகத க்ஷர நாஷோ யஸ்யாஸௌ விக்ஷரஹ்’ அதாவது ‘அழியாதவர்’ என்று வரையறுக்கிறார். அவர் எப்போதும் புதியவர், எப்போதும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறார், எனவே அவர் விக்ரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இதே இறக்குமதியுடன் இதே ‘அவ்யயா’வை முன்பு பார்த்தோம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் தனது பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கிறார் என்றும், பக்தர்களின் மீது கொண்ட அன்பு எல்லையற்றது என்றும், அதனால் அவர் விக்ரஹர் என்றும் விளக்கம் தருகிறார். அவர் பக்தர்களின் மீது கொண்ட அன்பில் உறுதியானவர். சக்குபாய் (பூட்டிய அறையில் தூணில் கட்டப்பட்டிருந்தாள்) அவளது இறைவனான பந்தர்பூர் விட்டலாவை தரிசிக்க அனுமதிப்பதற்காக அவர் இடங்களை மாற்றிக் கொண்டார்.

366-ரோஹித
சிவந்தவன் –

கமல க₃ர்பா₄ப₄த்வாத்
ரோஹித꞉
திருச் செய்ய –கமலக் கண்ணும் செவ் வாயும் செவ் வடியும் செய்ய கையும்
திருச் செய்ய கமல வுந்தியும் செய்ய கமல மார்வும் திகழ என் சிந்தை யுளானே -8-4-7-

தாமரையின் உட்புறம் போல் சிவந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம் விருப்பத்தினால் சிவந்த மத்ஸ்ய மீன் வடிவைக் கொண்டவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிவந்த நிறம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

364. ஓம்ரோஹிதாயநம:

ஸ்வச்சந்ததயா தன்னிச்சையால்

ரோஹிதாம் மூர்த்தி: சிவந்த வடிவானவராய்

மத்ஸ்யவிஶேஶமூர்த்தி: வா வஹன் ரோஹிதம் எனப்படும் ஒருவகை மீனாக அவதரித்ததால்

ரோஹித: பகவான் ‘ரோஹித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தன்னிச்சையால் சிவந்த வடிவினராய் ரோஹிதம் என்ற ஒரு வகை மீனாக (தனது மச்சாவதாரத்தில்) தோன்றியமையால் அவர் ‘ரோஹித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ரோஹிதம் என்றால் சிவப்பு என்றும் பொருள், ஒரு வகை மீன் என்றும் பொருள். இதை இரண்டு அர்த்தங்களாகவும் கொள்ளலாம் (சிவந்த வடிவினர் மற்றும் மீனாய்த் தோன்றியவர்). அல்லது இரண்டையும் ஒன்றிணைத்து சிவந்த வடிவான மீனாய்த் தோன்றியவர் என்றும் கொள்ளலாம்.

————-

ரோஹிதா – சிவந்த நிறமுடையவன்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர், ‘ஸ்வச்சந்தாத்ய ரோஹிதாம் மூர்த்தி மத்ஸ்யமூர்த்தி வா வாகன ரோஹிதா‘ என்று கூறுகிறார், அவருடைய மத்ஸ்ய அவதாரம், ரோஹிதா என்று அழைக்கப்படும் சிவப்பு நிற மீன், அவர் தனது விருப்பப்படி கருதினார்.

மஹாவிஷ்ணு அடர் நீல நிறத்தில் இருந்தாலும், சில அவதாரங்கள் உள்ளன, அங்கு அவர் தனது விருப்பப்படி வாமன அவதாரம் அல்லது பலராம அவதாரம் போன்ற சிவப்பு அல்லது லேசான நிறத்தை எடுத்துக் கொண்டார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ‘கமலா கர்ப்பபத்வாத் ரோஹிதா – தாமரையின் உட்புறம் சிவப்பு நிறத்தை உடையவர்’ என்கிறார். பகவன் வெவ்வேறு யுகங்களில் வெவ்வேறு வண்ணங்களையும் வடிவங்களையும் ஏற்றுக்கொண்டார் .

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘ரூஹ் – பீஜ ஜன்மனி ப்ரஅதுர்பாவே ச‘ என்ற மூலத்திலிருந்து பொருள் பெறுகிறார் – வளர, அதிகரிக்க, உயர, அடைய, மேலும் “பிராதுர்பவதி இதி ரோஹிதாஹ்” என்று விளக்கம் தருகிறார். – தன்னை வெளிப்படுத்துபவன் அல்லது அனைத்து உயிரினங்களும் தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளச் செய்பவன் ரோஹிதா.   

367-மார்க்க
தேடப்படுபவன் –

உபாஸகைர் மார்க்₃யத இதி
மார்க₃꞉ ।
வாஞ்சித சித்தி பிரத இதி மந்த்ர வர்ணாத்–அடியார்களின் அபீஷ்டங்களை உடனே அளிப்பவன்

திரு மோகூர் காள மேகத்தை அன்றி மற்று ஓன்று இலம் கதியே -10-1-1-
தாள் அடைந்தார் தங்கட்கு தானே வழித் துணையாம் காளமேகம்

தாயான படியால் பக்தி வளர்த்தி ஸ்ரீ யதே–ஸ்ராயவதி ஸ்ருணோதி-இத்யாதி -இவன் மார்க்க -மார்க்க சீர்ஷம் -ஆச்சார்யர்-

உபாசகர்களால் தேடப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மோஷத்தை விரும்புவர்களால் தேடப்படுபவர் -பரமானந்தத்தை அடைவதற்கு வழியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஞானிகளால் சாஸ்திர விசாரங்களில் தேடப்படுபவர் -லிங்க சரீரத்தை அழித்து மோஷம் தருபவர் என்றும் கூறுவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————

365. ஓம்மார்க்காயநம:

முமுக்ஷவஸ்தம் முக்தியை விழைவோர்

தேவம் பரமாத்மாவை (பகவானை)

மார்கயந்தி இதி தேடுகின்றனர்

மார்க்க: எனவே, பகவான் ‘மார்க்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பரமாத்மாவான பகவான் முக்தியை விழைவோரால் தேடப்படுகிறார். எனவே, அவர் ‘மார்க்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பரமானந்தோ மிக உயர்ந்ததான இன்பத்தை

யேன ப்ராப்யதே தரவல்லதான

ஸ மார்க்க இதி வா மார்க்கமாய் (வழியாக) இருப்பதால்

மார்க்க: பகவான் ‘மார்க்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, மிக உயர்ந்த இன்பத்தை (முக்தியை) தரவல்ல மார்க்கமாய் தானே இருப்பதால் பகவான் ‘மார்க்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

மார்க – தேடப்படுபவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் பரம பேரின்பத்தை அடைவதற்கான வழியைக் காட்டுவதால் அவர் மார்கா என்று விளக்கம் தருகிறார் – ‘முமுக்ஷவஹ் தம் தேவம் மார்கயந்தி இதி மார்கா’.

பரமானந்த யேன ப்ராப்யதே ச மார்க இதி வா – விடுதலையை விரும்புபவர்கள் எப்போதும் அவரைத் தேடுகிறார்கள், எனவே அவர் மார்கா என்று அழைக்கப்படுகிறார் அல்லது உண்மையான மகிழ்ச்சியைத் தரும் கருவியாக இருக்கிறார், எனவே அவர் மார்கா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மார்கயதே இதி மார்கஹ் – அவர் மார்கஹ், ஏனென்றால் அவர் எப்போதும் அவரை வணங்குபவர்களால் தேடப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் அவர்கள் திருவாய் மொழி நுற்றந்தாடி 91-ல் குறிப்பிடுகிறார் – “தாள் அடைந்தார் தங்கட்கு தானே வழித் துணையாம் காள மேகத்தை” – தம்மைச் சரணடைந்தவர்களுக்குத் துணையாகச் சென்று வழி காட்டுகிறார். 

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி மற்றொரு அம்சத்தைக் கூறுகிறார் – பிரளயம் அல்லது பிரளயத்தின் போது பிரபஞ்சம் மறைந்த பிறகு, அவர் தான் உலகம் மீண்டும் தோன்றுவதற்கு வழி வகுக்கிறார்.

368-ஹேது
காரணம் -அடியார் ஆசைகள் நிறைவு பெற காரணன்

த த்₃தே ₄து꞉ ஹேது꞉ ।
” ஹி க₃ததௌ ”
* கமிமநி இத்யாதி₃நா து꞉ ॥
ஏன்றேன் அடிமை இழிந்தேன் பிறப்பு இடும்பை ஆன்றேன் -நான் திரு -95-

இசைவித்து நின் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மான்

பக்தர்களுக்குப் பயன் கிடைக்கக் காரணம் ஆனவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உபாதான நிமித்த காரணங்களாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகிற்குக் காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

366. ஓம்ஹேதவேநம:

உபாதானம் (இந்த ப்ரபஞ்சத்தின்) மூலப்பொருளாகவும்

நிமித்தம் ச காரணம் (அதை படைக்கவேண்டும் என்று எண்ணும்) நிமித்த காரணமாயும்

ஸ ஏவேதி அவரே இருப்பதால்

ஹேது: பகவான் ‘ஹேது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் மூலப்பொருளாயும், உருவாக்குபவராயும் தானே இருப்பதால் பகவான் ‘ஹேது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மூலப்பொருள் உபாதான காரணமென்றும், அதை உருவாக்குபவர் நிமித்த காரணம் என்றும் அழைக்கப்படுவர். உதாரணமாக, மண், தங்கம், நூல், இரும்பு ஆகியவை உபாதான காரணங்கள். அதைக் கொண்டு பானை, சங்கிலி, சேலை, சுத்தியல் ஆகியவற்றை உருவாக்கவேண்டும் என்று எண்ணி (உழைக்கும்) குயவர், பொற்கொல்லர், நெசவாளி, கருமார் ஆகியோர் நிமித்த காரணங்கள். இந்தப் ப்ரபஞ்சத்திற்கு இரண்டுமே பகவான் தான்.

————-

ஹேது – காரணம்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘உபாதானம் நிமித்தம் ச கரணம் ச ஏவ இதி ஹேது: எல்லாவற்றுக்கும் முதன்மையான மற்றும் இரண்டாம் காரணமானவர், எனவே அவர் ஹேது’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். உலகில் நாம் பார்க்கும் எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு பொருள் (முதன்மை) மற்றும் ஒரு கருவி (இரண்டாம்) காரணம் உள்ளது.

பாரம்பரிய தர்க்கம் அல்லது தர்க்க சாஸ்திரத்தில், “காரணங்கள்” அல்லது “கரணங்கள்” இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன, அதாவது: “நிமித்த” மற்றும் “உபாதான”. ஒரு பானை செய்ய பூமி அல்லது களிமண் ஒரு பொருளாக வேண்டும். எனவே பானைக்கு பூமியே உபாதனம். ஆனால் அது எப்படி பானையாக மாறும்? அது தானே பானையாக மாறுமா? அது ஒரு குயவனால் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். எனவே குயவன் கருவிக் காரணம்- அவன் நிமித்தம். நாம் பிரபஞ்சத்தை ஒரு பொருளாக எடுத்துக் கொள்ளும்போது அது பகவானால் ஆனது மற்றும் பகவானால் ஆனது, எனவே அவர் உண்மையிலேயே ஹேது, பிரபஞ்சத்தின் காரணமாக இருக்கிறார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் பகவான் காரணத்தையும், பகவான் விளைவையும் நன்றாக வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறார். பொதுவாக, நாம் விளைவுகளைப் பார்க்கிறோம், ஆனால் காரணத்தை அவ்வளவு எளிதில் பார்க்க முடியாது என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இது வாழ்க்கையின் பல்வேறு அம்சங்களில் உண்மை – நாம் பிரபஞ்சத்தைப் பயன்படுத்துகிறோம், ஆனால் பிரபஞ்சத்தின் காரணமான பகவானை நாம் புரிந்து கொள்ளவில்லை. நாம் உடலைப் பார்க்கிறோம், ஆனால் இந்த உடலின் அங்கங்களான ஐந்து கூறுகளை நாம் பார்ப்பதில்லை. பிரபஞ்சத்தின் காரணகர்த்தாவாக யோகிகளுக்கும் ஞானிகளுக்கும் மட்டுமே தெரியும்.

————-

369-தாமோதர –
தாமம் -உலகம் கயிறு உலகங்களை வயிற்றில் தாங்குபவன்

உத₃ரே தா₃மாந்யஸ்மயதி
தா₃மோத₃ர꞉

தாமாநி லோக நாமாநி பந்தி யஸ்ய உதராந்தரே தேந தாமோதரோ தேவ
யாருடைய திரு வயிற்றில் தாம எனப்படும் லோகங்கள் அனைத்தும் ப்ரகாசமாக உள்ளானவோ
அந்தத் தேவனே தாமோதரன் எனப்படுபவன்–வயிற்றில் உலகங்கள் இருப்பதால் தாமோதரம் தாமம் உலகம்

தேவாநாம் ஸூக ஸம்ஸித்வாத் தாமாத் தாமோதரம் விது இதி வா–உத்யோக பர்வம் -71-9-
தேவர்களுக்கு –தாம -ஸூகம் அளிப்பதால் தாமோதரன் எனப்படுகிறான்

தத ச தாமோதரதாம் ப்ரயயவ் தாம பந்த நாத் இதி வா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-6-20-
யசோதையால் வயிற்றில்  தாமம் கயிறு கொண்டு திரு வயிற்றில் கட்டப்பட்டதால் தாமோதரன் எனப்படுகிறான் –

ஏவம் லக்ஷ்ம்யா அபி ஸ்ப்ருஹணீய சாதுர்யோ (அ)பி ஸன் யஸோதா₃தா₃மநி க₃லித ஜல꞉
ஸம்ஶ்ரித வாத்ஸல்யாத்₃ப₃பூ₄வேத் யர்த₂

வெண்ணெய் விழுங்க வெகுண்டு ஆய்ச்சி கண்ணிக் கயிற்றினால் கட்டத் தான் கட்டுண்டு இருந்தான் -மூன்றாம் திரு
மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில்
உரவிடை யாப்புண்டு உரலினோடு இணைந்து இருந்தான் –

யசோதை கட்டிய கயிற்றை வயிற்றிலுடையவர்-எம்பெருமானுடைய சாதுர்யமானது லஷ்மியாலும் கொண்டாடப் படுவதாக இருந்த போதிலும்-யசோதையினால் உரலில் கட்டப் பட்ட போது-அவள் மீது உள்ள அன்பால் கட்டை அவிழ்த்துக் கொள்ளாமல்
கண்ணீர் விட்டு அழுது கொண்டு நின்றானே -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம உதார என்பது தாம உதர ஆயிற்று -என்று கொண்டு இந்திரிய ஜலத்தினால் -உயர்ந்த மதியினால் அறியப் படுபவர் -யசோதையினால் வயிற்றில் கயிற்றினால் கட்டப் பெற்றவர் -தாம -என்று
கூறப்படும் உலகங்களை தம் வயிற்றிலே கொண்டவர் -என்று வியாசர் கூறின படியால் தாமோதரர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வள்ளல்களுக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பவர்-பிரளய ஜலத்தில் விளையாடி மகிழ்பவர் -இந்த்ரியங்களை அடக்கிய முனிவர்களிடம் மகிழ்பவர் –
துன்பத்தை விளைக்கும் அசுரர்களுக்குத் துன்பம் தருபவர் -கிருஷ்ணாவதாரத்தில் யசோதை வயிற்றில்
கட்டிய கயிற்றை யுடையவர் -பொறுமை யுள்ள ஜீவர்களிடம் மகிழ்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————–

367. ஓம்தாமோதராயநம:

தமாதிஸாதனேனோதாரோத்க்ருஶ்டா புலனடக்கம் முதலிய முயற்சிகளால் ‘உதாரமாகும்’ அதாவது நமக்குள் தோன்றும்

மதிர்யா தயா அறிவால்

கம்யத இதி அறியப்படுவதால்

தாமோதர: பகவான் ‘தாமோதர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘தமம்’ என்ற புலனடக்கம் முதலிய முயற்சிகளால் நம்முள்ளே தோன்றும் அறிவால் (ஞானத்தால்) அறியப்படுவதால் பகவான் ‘தாமோதர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘தாம’ – தமத்தால் முதலான முயற்சிகள் + உதர – அவற்றால் மேலெழும் அறிவு. இதனால் அறியப்படுபவர் தாமோதரன்.

‘தமாத்தாமோதரோ விபு:’ (மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வம் 70.8)

மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வத்தில் சஞ்சயன் த்ருதராஷ்ட்ரரிடம் கூறியது:

புலனடக்கமும், பெரும் ஒளியும் கொண்டிருப்பதால் பகவான் தாமோதரன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி மஹாபாரதே – இவ்வாறு மஹாபாரதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

யஶோதயா யசோதையால்

தாம்னோதரே கயிற்றால் வயிற்றுப் பகுதியில்

பத்த இதி வா கட்டப்பட்டதால்

தாமோதர: பகவான் ‘தாமோதர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ததர்ஶ சால்பதந்தாஸ்யம் ஸ்மிதஹாஸம் சா பாலகம் |(வெண்ணையைக் களவாடி பிடிபட்ட பொழுது, அவரது தாய்) யசோதை பகவானின் வயிற்றை சுற்றி கயிறால் கட்டி வைத்தாள். எனவே, பகவான் ‘தாமோதரன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தயோர்மத்யகதம் பத்தம் தாம்னா காடம் ததோதரே |

ததஸ்ச தாமோதரதாம் ஸ யயௌ தாமபந்தனாத் ||’ (ப்ரஹ்ம புராணம் 13-14)

ப்ரஹ்ம புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது:

ஆயர்குல மக்கள், தனது தெற்றுப்பல் தெரியும் புன்சிரிப்புடனும், இடையில் உரலுடன் கட்டிய கயிற்றுடனும் அந்த பாலகன் (பாலகிருஷ்ணன்) இரு மருத மரங்களுக்கிடையில் தவழ்ந்து செல்வதைக் கண்டனர். இடையில் கயிற்றால் கட்டப்பட்டிருந்ததால் பகவான் ‘தாமோதரன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப்பண்ணிய பெருமாயன்…

‘தாமானி லோகநாமானி தானி யஸ்யோதராந்தரே |

தேன தாமோதரோ தேவ: ஸ்ரீதர: ஸ்ரீஸமாஶ்ரரித: ||’

அனைத்தும் உலகங்களையும் ‘தாமம்’ என்று அழைப்பர். அவை பகவானின் திருவயிற்றில் (உதரத்தில், ப்ரளய காலத்தில்) இருக்கின்றது. எனவே, ஸ்ரீதரன், திருமாமகள் கேள்வனான பகவான் ‘தாமோதரன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி வ்யாஸவசனாத்வா தாமோதர: |

ஸ்ரீவ்யாஸ பகவானின் இந்தக் கூற்றின்படி பகவான் ‘தாமோதரன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

தாமோதர – தன் பக்தர்களுக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பவர்

தாம என்ற சொல்லுக்கு சக்தி, வலிமை, வெற்றி, மகிழ்ச்சி, சுயக்கட்டுப்பாடு போன்ற பொருள்கள் உண்டு.உதரம் என்றால் தொப்பை என்று பொருள். இவற்றின் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் பின்வரும் விளக்கங்களைத் தருகிறார்.

1. உதாரே தாமானி அஸ்ய இதி தாமோதரஹ் – அனைத்து உலகங்களையும் தனது வயிற்றில் வைத்திருப்பவர்.
“தாமானி லோக நாமானி தானி யஸ்ய உதார அந்தரே |            
தேன தாமோதரோ தேவா ஶ்ரீதரஹ் ஸ்ரீ-ஸமாஶ்ரிதஹ்” ||

2. தமனா உதாரே பத்த இதி தாமோதரஹ் – இடுப்பில் கயிற்றால் கட்டப்பட்டவர். இந்த விளக்கத்தை பிரம்ம புராணத்தின் இந்த வசனம் ஆதரிக்கிறது:
“தயோர் மத்ய-கதம் பத்தம் தாம்னா காதம் தயோதரே |            
ததஶ்ச தாமோதரதாம் ச யயௌ தாம பந்தநாத் || [பிரம்ம புராணம் 184.41-42]

தாயார் யசோதையால் வயிற்றில் கயிற்றால் கட்டப்பட்டதால் தாமோதரன் என்ற பெயரால் பிரபலமானார்.

3. தாமாதி சாதனேன உதாரா (உத்கிருஷ்டா) மதி (யா தயா கம்யதா) இதி தாமோதரஹ் – சுய கட்டுப்பாடு (தாமா) மற்றும் பிற குணங்கள் மூலம் சுத்திகரிக்கப்பட்ட (உதாரா அல்லது உத்கிருஷ்ட) மனதின் மூலம் அறியப்பட்டவர். யோகிகள் தங்கள் மனதை பகவானிடம் அழைத்துச் செல்ல பயிற்சி அளிக்கிறார்கள், எனவே இந்த நாமம் என்பது தாமத்தை பயிற்சி செய்வதன் மூலம் அடையப்பட்டவர். ‘தமாத் தாமோதரோ விபுஹ் – தாமத்தின் மூலம் தாமோதரன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ (உத்யோக பர்வா 5.69.8) என்று மகாபாரதத்திலிருந்து அவர் ஆதரவளிக்கிறார்.

ஸ்ரீ வி வி ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் சந்திரன் திருவந்தாதியை குறிப்பிடுகிறார் –
மண்ணுண்டும் பேய்ச்சி முலையுண்டு மாற்றாதாய்,
வெண்ணெய் விழுங்க வெகுண்டு, ஆய்ச்சி – கண்ணைக்
கயிற்றினால் கட்டத்தான் கட்டுண்டிருந்தான்,
வயிற்றினோ டாற்றா மகன்.                             [2372]

ஸ்ரீ ஏ. ஸ்ரீநிவாச ராகவாஆச்சார்ய ஸ்வாமிகள், பகவான் விருப்பத்துடன் தன்னை ஒரு கயிற்றால் கட்டிக்கொண்ட செயல், அவர் பக்த-பர-தந்திரனாக மாறுகிறார் என்பதையே காட்டுகிறது, அதாவது அவர் பக்தர்களின் விருப்பத்திற்கு அடிபணிகிறார். இந்நிலையில், யசோதாவின் விருப்பத்திற்கு அவர் தன்னைக் கயிற்றால் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டார். அவளை மகிழ்விப்பதற்காக கட்டியணைக்கும்போது அவன் அப்பாவியாக கண்ணீர் வடித்தான்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது விளக்கத்தை “தேவானாம் சுக சம்ஷித்வாத் தாமாத் தாமோதரம் விதுஹ்” (உத்யோக பர்வா 5.71.9) என்பதன் அடிப்படையில் விளக்குகிறார், அதாவது தேவர்கள் அவரை தாமோதரன் என்று அறிவார்கள், ஏனெனில் அவர் அவர்களை காப்பாற்ற வருவதன் மூலம் அவர்களுக்கு “தாமா” (மகிழ்ச்சி மற்றும் மகிழ்ச்சி) தருகிறார். அசுரர்களால் துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள்.

ஐந்து புலன்களை (அல்லது இந்திரியங்கள்) வென்று முழுக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் ஒருவர் தாமோதரன்.

இந்த நாமத்தில் உள்ள முரண்பாடுகளை ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் சுட்டிக்காட்டுகிறார். பகவான் முழு பிரபஞ்சத்தையும் தன்னுள் வைத்திருக்கும் மகத்துவத்தை இது கொண்டுள்ளது, அதே நேரத்தில் அது ஒரு கயிற்றால் கட்டப்பட்டு அவரது பக்தனால் அடக்கப்படுவதற்கு அடிபணிவதில் அவரது பணிவைக் காட்டுகிறது.

——————

370-சஹ
பொறுமை உள்ளவன் –

ஏவம் தத்₃ப₃ந்த₄ந தர்ஜந ப₄ர்த்ஸநாதி₃கம் ஸஹத இதி
ஸஹ꞉

எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே -1-3-9-

தாம்புகளால் புடைப்ப அலர்ந்தான் அன்றோ–அழுகையும் அஞ்சு நோக்கும் –தொல்லை இன்பம் இறுதி கண்டாள் அன்றோ

இப்படிக் கட்டுவது -மிரட்டுவது அடிப்பது முதலிய வற்றைப் பொறுத்துக் கொள்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றையும் வெல்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லா வற்றையும் பொறுத்துக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

368. ஓம்ஸஹாயநம:

ஸர்வானபிபவதி அனைவரையும் அடக்கி, தனக்குக் கீழ்படியுமாறு வைக்கிறார்

க்ஷமத இதி வா  அனைவரையும் (அவர்களின் செய்கைகளை) பொறுத்துக் கொள்கிறார்

ஸஹ: எனவே, பகவான் ‘ஸஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அனைவரையும் அடக்கி தனக்குக் கீழ்படியுமாறு வைக்கிறார். அனைவரின் (தவறான) செய்கைகளைப் பொறுத்துக் கொள்கிறார். எனவே அவர் ‘ஸஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

சஹா – பொறுமை உள்ளவன்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸர்வான் அபிபவதி க்ஷமதே இதி வா ஸஹஹ்‘ என்று இரண்டு விதமாக விளக்குகிறார். முதல் பொருள் என்னவென்றால், அவர் மீதான எந்தத் தாக்குதலையும் அவர் தாங்கி முறியடிக்க முடியும். இங்கு ‘ஸஹ்’ என்ற சொல் தாங்கு என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இரண்டாவது பொருள் என்னவென்றால், குற்றம் செய்தவர் மனந்திரும்பி மன்னிப்புக் கோரினால், அவர் எவ்வளவு குற்றங்களையும் மன்னித்து மறக்க முடியும். இங்கு ‘ஸாஹ்’ என்ற சொல் ‘மன்னிப்பது’ என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை முந்தைய நாமத்துடன் இணைக்கிறார், ‘ஸஹ்’ என்பது செயலற்ற ஏற்பு என்றும் பொருள்படும் என்றும், தாமோதரனாக கயிற்றால் கட்டப்படுவதற்கு பொறுமையாக அடிபணிந்தார் என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (1.3.1) கிருஷ்ணரின் பொறுமையை விளக்குகிறார் – பத்துடை யடியவர்க் கெளியவன், பிறர்களுக் கரிய வித்தகன் மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும்பெற லடிகள்
மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரித்தெண்ணெய் யாப்புண்டு எத்திறம். [ 2921]
————-

371-மஹீ தர –
பூமியைத் தாங்குபவன்

ஸ ஏவ பூ₄பா₄ர ஹரணேந
மஹீ த₄ர꞉ ॥
எயிற்று இடை மண் கொண்ட வெந்தை –

அவரே பூமியைத் தாங்குபவராக இருப்பவர் -பூ பாரத்தைப் போக்கி பூமியை நிலை நிறுத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூமியை மலை வடிவில் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியைத் தாங்குபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

369. ஓம்மஹீதராயநம:

மஹீம் இந்த பூமியை

கிரிரூபேண மலைகளின் வடிவில்

தரதீதி தாங்குவதால்

மஹீதர: பகவான் ‘மஹீதர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்த பூமியை மலைகளின் வடிவில் தாங்குகிறார். எனவே, அவர் ‘மஹீதர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஆச்சார்யர், முன்பு மஹீதரா என்ற 317வது திருநாமத்தில் பூமிக்கும், பூஜைக்கும் ஆதாரமாக இருந்து தாங்குகிறார் என்று பொருளுரைத்திருந்தார்.

‘வனானி விஶ்ணுர்கிரயோ திஸஸ்ச’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 2.12.38)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: காடுகள், மலைகள் மற்றும் திசைகளெல்லாம் பகவான் விஶ்ணுவே.

இதி பராஶரோக்தே | இது ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் பராசர மஹரிஷியின் கூற்றாகும்.

———–

மஹீதரா – பூமியின் ஆதரவாளர்

இந்த நாமம்  319 என முன்னர் நிகழ்ந்தது. பூமியை தீயவர்களை ஒழிப்பதன் மூலம் அவர் ஆதரிக்கிறார் மற்றும் அவர் தனது பக்தர்களிடமிருந்து பூஜையை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பது முன்னர் கொடுக்கப்பட்ட அர்த்தங்கள். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இம்முறை பூமியை மலை வடிவில் தாங்குகிறார் என்று சற்று வித்தியாசமான விளக்கம் தருகிறார். ‘மஹீம் கிரிரூபேண தரதி இதி மஹீதரா – மலைகளின் வடிவில் பூமியின் பாரத்தைத் தாங்குகிறார்’ என்கிறார்.

அவர் விஷ்ணு புராணத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘வனனி விஷ்ணுர் கிரியோ திஷாஸ்கா’ – (2.12.37) – காடுகள், மலைகள் மற்றும் திசைகள் அனைத்தும் மகாவிஷ்ணுவின் பகுதி, ‘சர்வம் விஷ்ணு மயம் ஜகத்‘. அவர் பூமியை மலைகளின் வடிவத்தில் முட்டுக் கொடுத்து தாங்குகிறார். பூமியை நிலைநிறுத்துவதில் மலைகள் கணிசமான பங்கு வகிக்கின்றன, அந்த வகையில் அவை பூமியை நிலைநிறுத்துகின்றன. இறுதியில் விஷ்ணு தான் இந்த துணை வேடத்தில் நடிக்கிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பெரியாழ்வாரின் திருமொழியை (5.2.3) மேற்கோள் காட்டுகிறார் –
‘எயிற்றிடை மண் கொண்ட எந்தை ‘-அவர் தனது வராஹ அவதாரத்தில் தனது தந்தங்களுக்கு இடையில் பூமியை ஆதரித்தார், எனவே அவர் ‘மஹீதரர்‘.

372-மஹா பாக
மகா பாக்கியம் உடையவன்

வல்லவீ நீலா ஷோட₃ஶ ஸஹஸ்ர தி₃வ்ய கந்யகா ருக்மிணீ ஸத்ய பா₄மா ஜாம்ப₃வதீ-
ப்ரப்₄ருதீநாம் ஸ்வயம்வர ஸௌபா₄க்₃ய வத்த்வாத்
மஹா பா₄க₃꞉ ॥

மலர்மகள் ஆயர் மடமகள் 16000 மகிஷிமார்கள் விரும்பி ஏற்ற சௌபாக்யம்
வடிவிணை இல்லா மலர் மகள் மற்றும் மண் மகள் பிடிக்கும் மெல்லடியான் -9-2-10-

ஆயர் குலப் பெண்கள் -பதினாறாயிரம் பெண்கள் நப்பின்னை ருக்மிணி சத்ய பாமை ஜாம்பவதீ முதலியோர்
தாமே விரும்பி வந்து அடையும் வடிவழகு யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமக்கு விருப்பமான உடலைக் கொண்டு உயர்ந்த உணவுகளை உண்பவர் –
அவதாரங்களில் சிறந்த போகங்களை அனுபவிப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

யஜ்ஞங்களில் உயர்ந்த ஹவிர்ப்பாகம் உள்ளவர் -உயர்ந்த ஒளியுள்ள கோவர்த்தன மந்தர மலைகள் உடையவர் –
ஐஸ்வர்யம் முதலிய ஆறு குணங்களுக்கு ஆதாரமாக உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

370. ஓம்மஹாபாகாயநம:

ஸ்வேச்சயா தன்னிச்சைப்படி

தாரயன் தேஹம் பல்வேறு உடல்களை எடுத்துக்கொண்டு

மஹாந்தி உத்க்ருஶ்டானி ‘மஹா’ அதாவது மிகச்சிறந்ததான

போஜனானி பாகஜன்யானி உணவுவகைகளை

புங்க்தே இதி உண்கிறார்

மஹாபாக: எனவே, பகவான் ‘மஹாபாக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தன்னிச்சைப்படி வெவ்வேறு உடல்களை எடுத்துக்கொண்டு (அவருக்குப் படைக்கப்படும்) பல்வேறு சிறந்த உணவுகளை உட்கொள்கிறார். எனவே, அவர் ‘மஹாபாக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மஹான் மிகவும்

பாக: பாக்யம் ‘பாக’ அதாவது சிறந்ததான

அஸ்ய அவதாரேஶு அவரது அவதாரங்கள்

இதி வா மஹாபாக: எனவே பகவான் ‘மஹாபாக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மிகச்சிறந்த (பெரும் பாக்கியம் படைத்த) அவதாரங்களை எடுக்கிறார். எனவே, அவர் ‘மஹாபாக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

மஹீபாகா – அவர் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலி மற்றும் அவரது விருப்பப்படி எந்த வடிவத்தையும் எடுக்க முடியும்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் கூற்றுப்படி, ‘ஸ்வேச்சயா தாராயண் தேஹம் மஹாந்தி உத்கிருஷ்டானி போஜனானி பகஜன்யாநி பூங்தே இதி மஹாபாகா – தனது சொந்த விருப்பத்தின் பல்வேறு அவதாரங்களை எடுத்து, அந்த அவதாரங்களில் அவர் நடித்த பாத்திரங்களின் மூலம் அவருக்கு வழங்கப்பட்ட பல பிரசாதங்களை அவர் அனுபவிக்கிறார். உதாரணமாக, கிருஷ்ண அவதாரத்தில், பாண்டவர்கள் நடத்திய ராஜசூய யாகத்தின் போது அவர் முக்கிய பலியை அனுபவித்தார்.

ஸ்ரீ சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘மஹான் பாக பாக்யம் அஸ்ய அவதாரேஷு இதி வா மஹாபாகா – அவர் தனது அவதாரங்களின் போது எல்லாவற்றிலும் சிறந்ததைப் பெறுகிறார், எனவே அவர் மகாபாகா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நீளா தேவி, ருக்மிணி, சத்யபாமா, ஜாம்பவதி, பதினாறாயிரம் தேவதைகள் மற்றும் பிறரால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் அதிர்ஷ்டம் (மகா பாக்யம்) கிருஷ்ணருக்கு உண்டு என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் அவர் மஹாபாகா என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனென்றால் அவர் விரும்பியபடி எந்த பிரசாதத்திலும் பெரும் (மஹா) பகுதியை (பாகா) பெறுகிறார். கிருஷ்ணரின் வற்புறுத்தலின் பேரில் இந்திரனுக்குக் கொடுக்காமல், கோவர்த்தன கிரிக்கு கோபர்கள் அளித்த காணிக்கையை அவர் குறிப்பிடுகிறார். கிருஷ்ணர் கோவராதன மலையின் உச்சியில் தோன்றி அனைத்து பிரசாதங்களையும் ஏற்றுக்கொண்டார்.

———

373-வேகவான்
வேகம் உள்ளவன் –

மநுஷ்ய த₄ர்ம லீலே பா₃ல்யே (அ)பி து₃ர்வார பரம ஐஶ்வர்ய ப்ரஸரத்வாத்
வேக வான் ।
அதிஶாயநே மதுப்
குரவை யாய்ச்சியர் யெழ கோத்தததும் குன்றம் ஓன்று ஏந்தியதும் –இவை போல்வனவும்
பிறவும் –என்னப்பன் தன் மாயங்கள் –

மெய் ஞான சிறு குழவி-

மனிதக் குழந்தையாக விளையாடும் போதும் தமது பரமேஸ்வர சக்தியின் வேகம் குறையாதவர்-அந்த சக்தி தடைபடாமல் எல்லா விஷயங்களிலும் வியாபிக்கும் படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வேகத்தை யுடையவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

கஜேந்த்திரன் முதலிய பக்தர்களைக் காப்பதில் வேகம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

371. ஓம்வேகவதேநம:

வேகோ ‘வேக’ என்றால்

ஜவ்ஸதத்வான் விரைவாகச்  செல்பவர்

வேகவான் எனவே, பகவான் ‘வேகவான்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மிக விரைவாகச் செல்பவராதலால் பகவான் ‘வேகவான்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘அனேஜதேகம் மனஸோ ஜவீய:’ (ஈசாவாஸ்ய உபநிஶத் 4)

ஈசாவாஸ்ய உபநிடதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அந்த ஆத்மாவானது சலனமற்றது. எனினும், மனதைக் காட்டிலும் விரைவாகச் செல்லக்கூடியது.

————

வேகவன் – அபார வேகம் கொண்டவன்

வேக என்றால் வேகம், வேகவன் என்றால் எந்த சூழ்நிலையிலும் வேகத்துடன் செயல்படுபவர். சங்கரர் சொல்வது போல் ‘வேகோ ஜவஹ் தத்வான் வேகவான் – வேகம் என்றால் வேகம் மற்றும் வேகவன் தனது எல்லா செயல்களிலும் வேகத்தைக் காட்டுபவர்’.

ஸ்ரீ சங்கரர் நாமாவை ஈஸாவாஸ்ய உபநிஷத் மந்திரத்தின் அடிப்படையில் விளக்குகிறார்: “அனேஜதேகம் மன்ஸோ ஜவீயஹ் – அவர் அசையாதவர், ஆனால் அதே நேரத்தில் மனதை விட வேகமானவர்”. இங்குள்ள சூழல் என்னவென்றால், அவர் நமக்குள் இருந்தாலும், நம் மனதுடன் எவ்வளவு தர்க்கம் செய்தாலும், நாம் அவரைப் புரிந்துகொள்ளவோ ​​அல்லது கண்டுபிடிக்கவோ முடியாது. மின்னலை விட வேகமான மனதுடன் வாழ்நாள் முழுவதும் தர்க்கம் செய்தாலும் அவரை உணர முடியாது என்பதால், தர்க்கத்தாலும், பகுத்தறிவாலும் மட்டும் அவரைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், அவர் குழந்தையாக இருந்தபோதும், கிருஷ்ணரின் செயல்கள் அவரது தவிர்க்க முடியாத மேலாதிக்கத்தையும், இறையாண்மையையும் வெளிப்படுத்துவதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் பூதனை, சகடாசுரன், கோவர்த்தன கிரியை சுண்டு விரல் நுனியில் தூக்குதல் போன்ற சம்பவங்களை குறிப்பிடுகிறார். திருவாய் மொழி 6.4 இந்த சம்பவங்களை விவரிக்கிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ருக்மணி ஸ்வயம்வரம் சம்பவத்தை அவரது விரைவு விளையாட்டிற்கு உதாரணமாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா அவர் எங்கும் நிறைந்து வியாபித்திருப்பதால், தம் பக்தர்களை உடனடியாக அதாவது அவர்கள் அவரை நினைக்கும் தருணத்தில் சென்றடைகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார். கஜேந்திரன் (கஜேந்திர மோக்ஷம்) மற்றும் திரௌபதி (வஸ்த்ர ஹரன்) ஆகியோரின் துன்ப அழைப்புகளுக்கு இறைவனின் விரைவான பதிலைக் கண்டோம்.

————————–

374-அமிதாசன
பெரும் தீனி உண்பவன்

கத₂ம் ?
அமிதாஶந ;
அபரிமிதம் கோபைர் இந்த்₃ராய பரிகல்பித- மஶநமஸ்யேதி ।
தஸ்மிந் விஸ்மிதா ஹி கோ₃பாஸ்த மதிஶ ஶங்கிரே । யதா₂

* தேவோ வா தா₃நவோ வா த்வம்,–அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத  இத்யாதி₃ ॥–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்–5-13-121
நீ தேவனா அல்லது அசுரனா

வயிற்றினொடு ஆற்றா மகன் -மூன்றாம் திரு -91
அட்டுக்குவி சோற்றுப் பருப்பதமும் தயிர் வாவியும் நெய்யளரும் அடங்கப் பொட்டத் துற்று -பெரியாழ்வார் -3-5-1
கார் ஏழ் கடல் ஏழ் மலை ஏழ் உலகுண்டும் ஆரா வயிற்றான் -10-9-2–முன்பே 304 பார்த்தோம்-

ஆயர்கள் இந்திரனுக்கு என்று வைத்து இருந்த அளவற்ற சோற்றை உண்டவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்ஹார காலத்தில் அளவற்ற உலகங்களை உண்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அளவுபட்ட மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்கும் ஜீவர்களைக் காட்டிலும் மாறுபட்டவர் –
பிரளயத்தில் அளவில்லாமல் உண்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

372. ஓம்அமிதாஶணாய நம:

ஸம்ஹாரஸமயே அழிக்கும் காலத்தில்

விஶ்வமஶ்னாதீதி இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை  உண்கிறார்

அமிதாஶன: எனவே பகவான் ‘அமிதாஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(ப்ரளயத்தின் பொழுது) அழிக்கும் காலத்தில் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை  உண்கிறார். எனவே பகவான் ‘அமிதாஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

அமிதாஷனா – வயிற்றை உண்பவர்

அமிதா என்றால் மகத்தானது அல்லது வரம்பற்றது மற்றும் ஆஷானா என்றால் உணவு என்று பொருள், எனவே அமிதாஷனா என்றால் அதிக அளவு உணவை உட்கொள்பவர் என்று பொருள். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘சம்ஹார சமயே விஸ்வம் அஷ்னாதி இதி அமிதாஷனாஹ் – கலைக்கும் நேரத்தில் அவர் பிரபஞ்சம் முழுவதையும் உட்கொள்கிறார், எனவே அவர் அமிதாஷனா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘அமிதம் அஸ்னாதி இதி அமிதாஸனஹ்‘ அதாவது அதிக அளவு உண்பவர் என்கிறார். கோவர்த்தன கிரிக்கு அளிக்கப்பட்ட அளப்பரிய உணவை விழுங்கி, “தேவோ வா தானவோ வா த்வம்” – “நீ யார் – தேவா அல்லது அசுரன்” என்று வியப்புடன் கூச்சலிடச் செய்ததன் மூலம், பகவான் கிருஷ்ணர் மற்ற செயல்களில், தனது மகத்துவத்தை வெளிப்படுத்தினார். – விஷ்ணு புராணம் 5.13.121.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி பகவத் கீதையை (அத்தியாயம் 15 வசனம் 14) குறிப்பிடுவதன் மூலம் இதை விளக்குகிறார் :
அஹம் வைஸ்வானாரோ பூத்வா ப்ராணிநாம் தேஹம் ஆஸ்ரிதஹ் 
ப்ராணபனா-ஸமாயுக்தஹ் பசமி அன்னம் சதுர்-விதம்
ஒவ்வொரு உயிருள்ள உடலிலும் நான் ஜீரண நெருப்பாக இருக்கிறேன், நான் காற்றாகவும் இருக்கிறேன். வாழ்க்கையின் (உள்ளிழுத்தல் மற்றும் வெளியேற்றுதல்), இதன் மூலம் நான் நான்கு வகையான உணவுப் பொருட்களை ஜீரணிக்கிறேன்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் மேற்கண்ட விளக்கத்தையும், ஒரு மாற்று விளக்கத்தையும் தருகிறார் – அமிதான் ப்ராணினஹ் அஷாயதி போஜயதி இதி அமிதாஷனா – அவர் அமிதாஷனா, ஏனெனில் அவர் தனது படைப்புக்கு அளவற்ற உணவை வழங்குகிறார், அதுவும் அளவிட முடியாதது.

உண்ணாமல் வாழவோ (வளரவோ) முடியாது, உண்ணும் உணவை ஜீரணிக்காமல் வாழவோ முடியாது, இரண்டும் அவனால் சாத்தியப்பட்டதே, இதை இந்த நாமம் உணர்த்துவதாக தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

364-விஷர-
அடியவர்களிடம் நீங்காத அன்புடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழிவு இல்லாதவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்கள் வேண்டுவதை விசேஷமாக கொடுப்பவர் -அழிவற்றவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

365-ரோஹித –
தாமரையின் உட்புறம் போல் சிவந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம் விருப்பத்தினால் சிவந்த மத்ஸ்ய மீன் வடிவைக் கொண்டவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிவந்த நிறம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

366-மார்க்க –
உபாசகர்களால்  தேடப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மோஷத்தை விரும்புவர்களால் தேடப்படுபவர் -பரமானந்தத்தை அடைவதற்கு வழியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஞானிகளால் சாஸ்திர விசாரங்களில் தேடப்படுபவர் -லிங்க சரீரத்தை அழித்து மோஷம் தருபவர் என்றும் கூறுவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

367-ஹேது –
பக்தர்களுக்குப் பயன் கிடைக்கக் காரணம் ஆனவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உபாதான நிமித்த காரணங்களாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகிற்குக் காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————

368-தாமோதர –
யசோதை கட்டிய கயிற்றை வயிற்றிலுடையவர்-எம்பெருமானுடைய சாதுர்யமானது லஷ்மியாலும் கொண்டாடப் படுவதாக இருந்த போதிலும்
யசோதையினால் உரலில் கட்டப் பட்ட போது-அவள் மீது உள்ள அன்பால் கட்டை அவிழ்த்துக் கொள்ளாமல்
கண்ணீர் விட்டு அழுது கொண்டு நின்றானே -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உயர்ந்த மதியினால் அறியப் படுபவர் -யசோதையினால்   வயிற்றில் கயிற்றினால் கட்டப் பெற்றவர் -தாம -என்று
கூறப்படும் உலகங்களை தம் வயிற்றிலே கொண்டவர் -என்று வியாசர் கூறின படியால் தாமோதரர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வள்ளல்களுக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பவர்-பிரளய ஜலத்தில் விளையாடி மகிழ்பவர் -இந்த்ரியங்களை அடக்கிய முனிவர்களிடம் மகிழ்பவர் –
துன்பத்தை விளைக்கும் அசுரர்களுக்குத் துன்பம் தருபவர் -கிருஷ்ணாவதாரத்தில் யசோதை வயிற்றில்
கட்டிய கயிற்றை யுடையவர் -பொறுமை யுள்ள ஜீவர்களிடம் மகிழ்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————–

369-சஹ –
இப்படிக் கட்டுவது -மிரட்டுவது அடிப்பது முதலிய வற்றைப் பொறுத்துக் கொள்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றையும் வெல்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லா வற்றையும் பொறுத்துக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————

370-மஹீதர-
அவரே பூமியைத் தாங்குபவராக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூமியை மலை வடிவில் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியைத் தாங்குபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————–

371-மஹா பாக-
ஆயர்குலப் பெண்கள் -பதினாறாயிரம் பெண்கள் நப்பின்னை ருக்மிணி சத்யபாமை ஜாம்பவதீ  முதலியோர்
தாமே விரும்பி வந்து அடையும் வடிவழகு யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமக்கு விருப்பமான உடலைக் கொண்டு உயர்ந்த உணவுகளை உண்பவர் –
அவதாரங்களில் சிறந்த போகங்களை அனுபவிப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

யஜ்ஞங்களில் உயர்ந்த ஹவிர்ப்பாகம் உள்ளவர் -உயர்ந்த ஒளியுள்ள கோவர்த்தன மந்தர மலைகள் உடையவர் –
ஐஸ்வர்யம் முதலிய ஆறு குணங்களுக்கு ஆதாரமாக உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————-

372-வேகவான்
மனிதக் குழந்தையாக விளையாடும் போதும் தமது பரமேஸ்வர சக்தியின் வேகம் குறையாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அதுலஸ் சரபோ பீமஸ் சமயஜ்ஞோ ஹவிர்ஹரி
சர்வ லஷண லஷண்யோ லஷ்மீ வான் சமிதிஜ்ஞய –39

இந்த முப்பத்து ஒன்பதாவது ஸ்லோகத்தில் 8 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

357-அதுல:, 358. ஶரப:, 359. பீம: (அபீம:), 360. ஸமயஜ்ஞய:, 361. ஹவிர்ஹரி: |

362-ஸர்வலக்ஷணலக்ஷண்ய:, 363. லக்ஷ்மீவான், 364. ஸமிதிஞ்ஜய:||

அதுல: — ஸமம் என்று யாரும் எவையும் இல்லாதவர்
சரப: — எல்லா சரீரங்களிலும் அந்தராத்மாவாய் இருப்பவர் (ஸ்ரீஆதிசங்கரர்)
நெறி தவறுவோரைத் தண்டித்து நல்வழிக்குக் கொணர்பவர் (ஸ்ரீபட்டர்)
பீம: — தம்மீதுள்ள பயத்தால் தேவர்கள் அனைவரும் முறைதிறம்பாமல் இருக்கும்படித் திகழ்பவர்
ஸமஜக்ஞ: — அனைவரையும் ஸமமாகக் கருதுதலாகிய உயர்ந்த பூஜையை விரும்புபவர்
ஹவிர்ஹரி: — யக்ஞத்தில் படைக்கப்படும் ஹவிஸ் ரூபமானவர்; பக்தர்களின் பாபங்களைப் போக்கும் ஹரி ஆனவர்.
ஸர்வலக்ஷணலக்ஷண்ய: — அறியப்படுகின்ற, அனுபவத்திற்கு வருகின்ற அனைத்தின் தன்மைகளும் அவரையே அடிப்படையாகக் கொண்டிருப்பதால் அனைத்து அறிவும் அனுபவமும் சென்று முடியும் நிலை அவரே
லக்ஷ்மீவாந் — அகலகில்லேன் என்று திருமகள் உறையும் மார்பர்; நித்யயோகமாக அவருடன் அன்னையாகிய ஸ்ரீ திகழ்கிறாள்
ஸமிதிஞ்ஜய: — ஜீவனுக்கும் அவருக்கும் உண்டாகும் வழக்கில் ஸ்ரீ இருவருக்கும் இடையில் திகழ்ந்து தயாரூபமாய் பகவானுக்கே வெற்றியைத் தருகிறாள்

ஒப்பற்றவன் {அதுலன்},
(சிங்கத்தைக் கொல்லும் விலங்கான} சரபன், தீயோரைப் பயங்கரமாகத் தாக்குபவன் {பீமன்},
காலத்தில் நேர்ந்தவை அனைத்தையும் அறிந்தவன் {ஸமயஜ்ஞன்},
வேள்வி நெருப்பில் ஊற்றப்படும் நெய்யாக இருப்பவன் {ஹவிஸ்},
அவ்வாறு ஊற்றப்படும் நெய்யை தேவர்களின் வடிவில் ஏற்பவன் {ஹரி},
அனைத்து வகைச் சான்றுகளாலும் அறியப்படுபவன் {ஸர்வ லக்ஷண லக்ஷண்யன்},
எப்போதும் செழிப்பு அமர்ந்திருக்கும் மார்பைக் கொண்டவன் {லக்ஷமீவாந்},
போர்கள் அனைத்திலும் வெல்பவன் {ஸமிதிஞ்சயன்};(52)

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவனின் – செல்வம் –

357-அதுல -நிகர் அற்றவர் ஒப்பிலியப்பன் –
358-சரப -வேத வரம்புகளை மீறினவர்களை அழிப்பவர் –
359-பீம-ஆணையை மீறுபவர்களுக்கு பயத்தைக் கொடுப்பவர் -தேவர்களும் பெருமானின் ஆணைக்கு உட்பட்டே கடைமையை ஆற்றுபவர் –
360-சமயஜ்ஞ- பக்தர்களைக் காப்பதற்கு வேண்டிய தக்க தருணத்தை உடையவர் –
361-ஹவிர்ஹாரி -யாகங்களில் கொடுக்கப் படும் ஹவிர்பாகத்தைப் பெற்றுக் கொள்பவர் –
பக்தர்களுக்குத் தன்னையே கொடுப்பவர் -அடியார்களின் பாபத்தை போக்குபவர்

பத்ம நாபோ அரவிந்தாஷ பத்ம கர்ப்பஸ் சரீர ப்ருத்
மஹர்த்திர் ருத்தோ வ்ருத்தாத்மா மஹாஷோ கருட த்வஜ –38-

இந்த முப்பத்து எட்டாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

348-பத்மநாப:, 349. அரவிந்தாக்ஷ:, 350. பத்மகர்ப:, 351. ஶரீரப்ருத்|

352-மஹர்த்தி:, 353. ருத்த:, 354. வ்ருத்தாத்மா, 355. மஹாக்ஷ:, 356. கருடத்வஜ:||

பத்மநாப: — படைப்பின் கேந்த்ரமான நாபிக்கமலம் அழகியவர்
அரவிந்தாக்ஷ: — தாமரைக் கண்ணழகர்
பத்மகர்ப: — இதயகமலத்தின் உள்ளே தஹராகாசத்தில் விளங்குபவர்
சரீரப்ருத் — உடல்மிசை உயிரென உயிர்களைத் தம் உடலாய்த் தாங்குபவர்
மஹர்த்தி: — அனைத்துவித ஐஸ்வர்யங்களையும் உலக க்ஷேமத்திற்காகப் பாதுகாப்பவர்
ருத்த: — தம் ஐஸ்வர்யங்களைத் தம் குழந்தைகள் குதூகலிப்பதைக் கண்டு மகிழ்பவர்
வ்ருத்தாத்மா — பிரபஞ்சம் அனைத்தும் அடங்கியும் அடங்காது பொலியும் தன் தன்மை மிக்கவர்
மஹாக்ஷ: — அழகிய பெரிய திருக்கண்கள் உடையவர்; வேதவடிவாம் கருடனை வாகனமாய்க் கொண்டவர்
கருடத்வஜ: — வேதவடிவாம் கருடனைத் தம் கொடியிலும் கொண்டவர்

உந்தியில் தொடக்க காலத் தாமரையைக் கொண்டவன் (அல்லது, தாமரையில் அமர்ந்திருப்பவன்) {பத்மநாபன்},
தாமரை இதழ்களுக்கு ஒப்பான கண்களைக் கொண்டவன் {அரவிந்தாக்ஷன்},
தன்னை வழிபடுபவர்களால் இதயத்தாமரையில் அமர்ந்திருப்பவனாகத் துதிக்கப்படுபவன் {பத்மகர்ப்பன்},
(தன் மாயையின் மூலம்) ஜீவனின் உடல்வடிவத்தை ஏற்பவன் {சரீரப்ருத்},
அனைத்து வகைப் பலங்களையும் கொண்டவன் {மஹர்த்தி},
ஐந்து அடிப்படை பூதங்களின் வடிவில் வளர்பவன் {ருத்தன்},
புராதன ஆன்மா {வ்ருத்தாத்மா},
பெரிய கண்களைக் கொண்டவன் {மஹாக்ஷன்},
தேரின் கொடிக்கம்பத்தில் கருடன் அமர்ந்திருக்கப் பெற்றவன் {கருடத்வஜன்};(51)

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவனின் திருமேனி –

348-பத்ம நாப – தன் உந்தியில் மலர்ந்த தாமரையை உடையவர்
349-அரவிந்தாஷ–கமலம் போன்ற கண்கள் உடையவர் –
350-பத்ம கர்ப -அடியார்களின் தாமரை போன்ற இயைய ஆசனத்திலே வீற்று இருப்பவர் –
351-சரீரப்ருத் -தமக்கு உடல் போன்ற பக்தர்களைப் பேணுபவர் –

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவனின் – செல்வம் –

352-மஹர்த்தி -பக்தர்களைப் பேணுவதற்காகப் பெரும் செல்வம் உடையவர் –
353-ருத்த -பக்தர்கள் வளர்வதைக் கண்டு தான் செழிப்பவர்-விபீஷணனுக்கு முடி சூடி தான் ஜூரம் தவிர்ந்து மகிழ்ந்தார் பெருமாள் –
354-வ்ருத்தாத்மா -மேற்கண்ட பெருமைகளை உள்ளங்கையிலே அடக்கம் அளவிற்கு ஸ்வரூப மேன்மை பெற்றவர் –
355-மஹாஷ-வேத வடிவரான கருடனை வாகனமாகக் கொண்டவர் –
356-கருடத்வஜ -பரம் பொருளுக்கு அடையாளமாய் கருடனையே கொடியாகக் கொண்டவர் –

3-17-பர வாஸூ தேவன் ரூப குண வாசகம் -346-351 திரு நாமங்கள்
3-18-ஐஸ்வர்ய வாசக திரு நாமங்கள் -352-361-திரு நாமங்கள்

348-பத்ம நாப –

நாபி₄ஶ்ச பத்₃ம நிப₄அஸ்யேதி
பத்₃ம நாப₄꞉ ॥(பத்₃ம நிப₄அஸ்யேதி-தாமரை போல் நாபியில் உள்ள தாமரையைச் சொல்ல வில்லை –கொப்பூழில் எழு கமல பூ -)
தாமரை உந்தி தனிப் பெரும் நாயகா
அயனைப் படைத்த எழில் உந்தி
கொப் பூழில் எழு கமலப் பூ வழகன்

தாமரை போன்ற நாபியை யுடையவன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரையின் நாபியாகிய உள்காயில் இருப்பவர் -14 உலகங்களாகிய பத்மத்தை நாபியில் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரையை மலர்த்தும் ஸூரியன் போன்ற ஒளியுள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

346. ஓம்பத்மநாபாயநம:

பத்மஸ்ய (இதயத்) தாமரையின்

நாபௌ மத்யே கர்ணிகாயாம் நாபிக்குள் அதாவது அதன் நடுவில் உள்ள கர்ணிகையில்

ஸ்தித இதி வீற்றிருக்கிறார்

பத்மநாப:  எனவே பகவான் ‘பத்மநாப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் நமது இதயத்தாமரையின் நடுவில் அதன் கர்ணிகையில் வீற்றிருக்கிறார் (தியானத்தின் உயர் நிலையில் அங்கு நமக்கு அவர் காட்சி தருகிறார்). எனவே, அவர் ‘பத்மநாப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

48வது திருநாமத்தில் தனது நாபியில் ஜகத் காரணமான தாமரையை உடையவர் என்று ஆச்சார்யர் உரை அளித்திருந்தார்

196வது திருநாமத்தில் தாமரையைப் போன்ற அழகிய நாபியை (தொப்புட்குழியை) உடையவர் என்று உரை அளித்திருந்தார் .

இங்கு, இதயத்தாமரையின் நடுவில் வீற்றிருக்கிறார் என்று பகவத்பாதாள் உரை அளித்துள்ளார்

———–

பத்மநாபா – தாமரை போன்ற தொப்புள் கொண்டவர்,
நாம 48 மற்றும் 198 என்று ஏற்கனவே பார்த்த இந்த நாமத்தை மூன்றாவது முறையாகப் பார்க்கிறோம். மூன்று அடிப்படை அர்த்தங்கள்:

1. தொப்புளில் இருந்து வெளிப்படும் தாமரையை உடையவர் (பிரம்மாவை சுமந்தவர்)
2. அனைவரின் இதயத்தின் மையத்திலும் வசிப்பவர்
3. தாமரை போன்ற அழகான தொப்புளை உடையவர்

இதை ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘பத்மஸ்ய நாபௌ மத்யே கர்ணிகாயாம் ஸ்திதா இதி பத்மநாபஹ் – தாமரை போன்ற வடிவில் உள்ள ஒருவருடைய இதயத்தின் நடுவில் இருக்கிறார்’ என்று விளக்குகிறார். நமது இதயம் ‘ஹிருதய பத்மம்’ அல்லது ‘ஹிருத்பத்மம்’ அதாவது தாமரை போன்றது. பகவான் அந்த தாமரையின் நடுவிலோ அல்லது தாமரையின் தொப்புளிலோ அமைந்திருப்பதால் அவர் பத்மநாபா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இது சத்வத தந்திரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:
‘ஹ்ரித்-பத்ம-கர்ணிகா-மத்யே சுத்த-சத்வ-தனும் ஹரிம்
பும்ஸாம் சதுர்-புஜம் த்யாயேத் சுத்த-ஸ்பத்திக-சன்னிபம்‘ –பகவான் தனது நான்கு இதயங்களின் நடுவில் அமர்ந்து சிந்திக்க வேண்டும். கைகள் மற்றும் படிக போன்ற புத்திசாலித்தனம் மற்றும் சரியான தூய்மை’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது தொப்புள் தாமரை போன்ற அழகானது என்று பொருள் தருகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்த விளக்கத்தை ஆதரிக்க திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்புகளை தருகிறார் –
தாமரை உந்தித் தனிப் பெரு நாயகன் – திருவாச்சிரியம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு மற்ற வர்ணனையாளர்களிடமிருந்து மிகவும் வித்தியாசமான விளக்கத்தை அளிக்கிறார். அவர் பத்மாவை “மலர்” அல்லது வண்ணமயமாகக் காட்சியளிக்கும் ஒன்று என்றும், நப் என்பது தன்னைப் பிரமாதமாக வெளிப்படுத்தாத ஒன்று என்றும் விளக்குகிறார். எனவே, பத்மநாபாவை ஒரே நேரத்தில் இரண்டு உச்சநிலையில் இருப்பவர் என்று அவர் விளக்குகிறார். கற்றவர்களில் அறிவும், கற்காதவர்களிடத்து அறிவு இல்லாமையும் அவர்; சூரியன் முன்னிலையில் மலரும் தாமரையைப் போலவும், சூரியன் மறைந்தவுடன் இதழ்களை மடக்கும் தாமரையைப் போலவும் தன்னைத் தம் பக்தர்களுக்கு வெளிப்படுத்தி, பக்தர் அல்லாதவர்களிடமிருந்து தன்னை மறைத்துக் கொள்பவர்.

மற்ற விளக்கங்களில் ஒவ்வொருவரின் இதயத் தாமரையின் மையத்தில் வசிப்பவர் அடங்கும், மேலும் யாருடைய தொப்புளில் இருந்து எட்டு இதழ்கள் கொண்ட தாமரை வடிவில் பிரபஞ்சம் தோன்றியது, மேரு மலையை முனையாகக் கொண்டது, முன்பு விளக்கப்பட்டது.

349-அரவிந்தாஷ
செந்தாமரைக் கண்ணன்-கீழ் பத்ம நிபேஷண-ஈஷணம் தாமரை போன்ற கண்களால் கடாக்ஷம் -இங்கு தாமரைப் போன்ற கண்கள்

அரவிந்த₃ ஸுந்த₃ரே அக்ஷிணீ அஸ்யேதி
அரவிந்தா₃க்ஷ꞉ ||
அனைத்து உலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன்
இழை கொள் சோதிச் செந் தாமரைக் கண்ண பிரான் -6-5-5-
செவ்வரி யோடி நீண்ட வப் பெரியவாய கண்கள்
ராம கமல பத்ராஷ ஸர்வ ஸத்வ மநோ ஹர (சத்தை உள்ளது என்ற ஜந்துவை அபகரிப்பான் )
தஸ்யதா கப்யாசம் புண்டரீக மேவம் அஷிணீ –முன்பே 112 பார்த்தோம்

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –
ஞானாத்மகமான திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

347. ஓம்அரவிந்தாஷாயநம:

அரவிந்த தாமரையை

ஸத்ருஶே ஒத்த

அக்ஷிணீ அஸ்யேதி அழகிய இரு திருக்கண்களை உடையவர்

அரவிந்தாக்ஷ: எனவே பகவான் ‘அரவிந்தாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தாமரையை ஒத்த அழகிய இரு திருக்கண்களை உடையவராதலால் அவர் ‘அரவிந்தாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

“பத்மநிபேக்ஷண:” என்ற 345-வது திருநாமத்திற்கும் இதே பொருள்தான். ஆனால், நாமம் வெவ்வேறாக இருப்பதால்  புனர் யுக்தி தோஷம்  இல்லை.

————-

அரவிந்தாக்ஷா – தாமரை கண்களை உடையவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘அரவிந்த சத்ரிஷே அக்ஷீனி அஸ்ய இதி அரவிந்தாக்ஷஹ் – அவரது கண்கள் தாமரை மலரைப் போல அழகானவை, எனவே அவர் அரவிந்தாக்ஷா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

தியான ஸ்லோகம் 4 இல் அவரை ‘புண்டரரிகாய அக்ஷம் – தாமரை போன்ற பெரிய கண்களை உடையவர்’ என்று பார்த்தோம். இதற்கு முன் நாம 40-ல் இதே பொருளைக் கொண்ட ‘புஷ்கரக்ஷ’ உள்ளது.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா தாமரையின் ஒற்றுமையைக் கொண்டு வருகிறார், அதில் அவரது கண்கள் அவரது பக்தர்களுக்குத் திறக்கின்றன (பிரகாசமான சூரியனின் கதிர்களைப் போல), மற்றும் பக்தர்கள் அல்லாதவர்களுக்கு (அது இருட்டும்போது) மூடுகிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் என்பது “அர்” என்ற வார்த்தையிலிருந்து கதி மற்றும் விந்ததி – ப்ராப்னோதி அல்லது உடையவர் என்பதிலிருந்து பொருள் பெறுகிறது, இதனால் அரவிந்தருக்கு “சந்திரனும் சூரியனும்” என்று பொருள் தருகிறது. இவ்வாறு அவர் நாம அரவிந்தாக்ஷத்திற்கு “சந்திரனையும் சூரியனையும் தன் இரு கண்களாகக் கொண்டவர்” என்ற பொருளைப் பெறுகிறார் (தியான ஸ்லோகம் 2ல் உள்ளபடி ‘சந்திரசூரியௌ ச நேத்ரே‘).

ஸ்ரீ வி.வி. ராமாஞ்சுவான் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்புகளைத் தருகிறார்:
செவ்வரியோடி நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள் –  மற்றும்
ராம கமலா பத்ராஷா (சுந்தர காண்டம்)
புண்டரிகாக்ஷத்தின் அர்த்தம் – நாம 40.

350-பத்ம கர்ப்ப –
தாமரையை ஆசனமாக உடையவன் –(தண் தாமரை சுமக்கும் -சயனத் திருக்கோலத்திலும் திருவடிகளின் கீழ் தாமரை இருப்பதை சேவிக்கிறோம்)
ஹிருதய கமலம்

ஸ்வ ஸத்₃ருஸேந ஸுரபி₄கோமலேந (வாஸனை மென்மை)ஆஸந பத்₃மே ந உபாஸக மாநஸ ஸரஸிஜேந வா (விகற்பம் -இப்படியும் அப்படியும் )கீ₃ர்யதே(ஹ்ருதய தாமரையில்–பத பிரயோகம் இதுக்கே மிகப் பொருந்தும் அதற்குள் இருப்பவன் -பட்டினம் காப்பே பெரியாழ்வார்-விஷ்ணு சித்தர் )
ஸ்வாந்தரவஸ்தா₂ப்யத இதி
பத்₃ம க₃ர்ப₄꞉ ।
* அர்திக்₃ருப்₄யாம் ப₄ன் । யதா₂,

தஹரம் விபாப்மம் பரவேசம பூதம் யத் புண்டரீகம்-உபாசீ தவ்யம் –(ஜீயர் எழுந்த அருளப்பண்ணும் பொழுது சொல்லும் மந்த்ரம் )
எந்த ஹ்ருதயத்தில் உள்ள தஹர ஆகாசம் என்னும் தாமரையானது பாபங்கள் இல்லாமல் அவன் அமர்கின்றதாக உள்ளதோ

தஹரம் புண்டரீகம் வேஸ்ம–தஹர ஆகாஸம் என்னும் தாமரை அவனது இருப்பிடமாக உள்ளது

சரஸிஜாசன சந்நிவிஷ்ட–தாமரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டவன் –

தண் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமான் -4-5-8′
அடிச் சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ -3-1-1-

தமக்குத் தகுதியான மனமும் மென்மையும் உள்ள பத்மாசனத்தில் இருப்பவர் -உபாஸனை செய்பவர்களால் ஹிருதயக் கமலங்களில் நிறுத்தப் படுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆதார சக்தி முதலிய பீட கர்ப்பத்தில் அஷ்ட தள பத்மத்துக்குள் பகவான் இருப்பது சொல்லப் படுகிறது

இதயமாகிய தாமரையில் உபாசிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நாபியில் கமலம் யுடையவர் -நான் முகனை பிரளயத்தில் உண்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

348. ஓம்பத்மகர்பாயநம:

பத்மஸ்ய ஹ்ருதயாக்யஸ்ய உள்ளத் தாமரையின்

மத்யே நடுவில்

உபாஸ்யத்வாத் (ஞான மார்க்கத்தில் தேர்ச்சி பெற்றோரால்) வணங்கப்படுகிறார்

பத்மகர்ப: எனவே பகவான் ‘பத்மகர்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(ஞான மார்க்கத்தில் தேர்ச்சி பெற்றோரால் தத்தம்) இதயத் தாமரையின் நடுவில் வழிபடப்படுகிறார். எனவே, பகவான் ‘பத்மகர்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நம் அனைவரின் இதய கமலத்திலும் பகவான் வீற்றிருந்தாலும், த்யானத்தில் தேர்ச்சி பெற்றோரால் மட்டுமே அவரை காண இயலும்.

———–

பத்ம-கர்பா – தாமரையில் நிறுவப்பட்டவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர், ‘பத்மஸ்ய ஹ்ருதயாக்யஸ்ய மத்யே கர்ணிகாயாம் ஸ்திதா – இதயத் தாமரையின் நடுவில் வழிபடத் தகுந்தவர், எனவே அவர் பத்மகர்பா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நாராயண ஸூக்தம் சொல்கிறது-
‘அனந்தம் அவ்யாயம் கவீம் சமுத்ரே-அந்தம் விஷ்வஷாம்புவம்
பத்மகோஷ-ப்ரதீகாஷாம் ஹৃதயம் சாப்யதோமுகம்”

இங்கு பத்மகோஷா-பிரதீகாஷம் என்பது நம் இதய தாமரையின் மையத்தில் தியானிக்கப்பட வேண்டியவர் மற்றும் பத்மகர்பாவின் விரிவாக்கம் என்று பொருள்.

ஸ்ரீ ராமானுஜன் (திருவாய் மொழி 4-5-8) – தண்டாமரை சுமக்கும் -பெருமான் தனது உடலைத் தாங்கிய தாமரை பாதங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்.

நறுமணமும் நேர்த்தியும் நிறைந்த தாமரையின் மீது அவர் அமர்ந்திருப்பதாக தியானிக்கப்படுகிறார். “சரசிஜாஸனா ஸந்நிவிஷ்டஹ்” என்ற வார்த்தைகள் மிகவும் பரிச்சயமானவை.

முண்டக உபநிஷதம் கூறுகிறது ‘தஹரம் விபாபம் பர-வேஷ்மபூதம் யத்-புண்டரீகம் – அவர் நுட்பமான, குறைபாடற்ற, மற்றும் உன்னதமானவரின் இருக்கையான தாமரை (அதாவது இதயம்) மீது அமர்ந்திருக்கிறார்.

351-சரீர ப்ருத்
தனது சரீரத்தை தாங்குபவன் –தேகமும் ஆத்மாவும் இவன் சரீரங்கள் -(எனது உடம்பின் அழுக்கை நானே போக்கிக் கொள்ளேனோ–தனது சரீரம் போல் பக்தர்களை ரக்ஷிப்பவன் அன்றோ -பக்தர்களை திருமேனியில் கொண்டு ரக்ஷிப்பவன்-யானே நீ என் உடைமையும் நீயே -ஆத்மாவும் சரீரமும் இவனே)

இத்₃ருஸேந ஶுபா₄ஶ்ரயேண ஸ்வ ஶரீர பூ₄தமுபாஸகம் புஷ்ணாதீதி
ஶரீரப்₄ருத் ।
உபாஸ்ய கு₃ணைர்ஹி தேஷாம் போஷ꞉ ।(குணங்களை போஷாக்காகக் கொடுத்து ரக்ஷிப்பவன்)

ஞாநி து ஆத்மைவ மே மதம் –

ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே

வசதி ஹ்ருதி ஸநாதனே ச தஸ்மிந் பவதி புமாந் ஜகதஸ்ய ஸுவ்ம்ய ரூப –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-7-24-
அந்த புராண புருஷன் இதயத்தில் வசிக்கும் போது உபாஸகன் தனது இனிய உருவத்தை உலகுக்கு காண்பிப்பான்

ப்ரஹ்ம வித இவ ஸோம்ய தே முகம் பாதி இதி ச । உபாஸகோ ஹி தஸ் யாத்மவச் ச₂ரீரவச் ச–சாந்தோக்யம் —
உனது சிஷ்யன் முகம் ப்ரஹ்மத்தைக் கண்டவன் போல் ஜ்வலிக்கிறது

ரக்ஷதே பகவான் விஷ்ணு பக்தான் ஆத்ம சரீரவத்
விஷ்ணு தன்னுடைய அடியார்களைத் தன்னுடைய சரீரமும் ஆத்மாவும் போலவே ரக்ஷித்து அருளுகிறார் –

(மூன்றும் ஏக அர்த்தம் 1-வேய் மரு தோள் –பித்து -சேர்ந்து இருக்கவே அவள் இளைக்க -இவள் இழைக்கவே தான் பிரிந்தானாக எண்ணி வருந்தின பித்தன்–2-யானே நீ என் உடைமையும் நீ -3-சரீர ப்ருத்)

திசை மண் நீர் எரி முதலா உருவாய் நின்றவன் -பெரிய திரு மொழி -7-6-7-

உபாசகனுடைய இதயத்தில் இருந்து கொண்டு அவனைப் போஷிப்பவர் –
பரம புருஷனுடைய குணங்களே அன்றோ உபாசகனுக்குப் போஷணம் –
உபாசகன் தான் அவனுக்கு ஆத்மாவும் உடலும் போன்றவன் அன்றோ -ஆத்ம சரீரவத் -தனது சரீரத்தைப் போலவே ரக்ஷித்து அருளுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது மாயையினால் சரீரங்களைக் கொள்பவர் –
அன்ன ரூபத்தால் பிராண ரூபத்தால் சரீரங்களை போஷித்து தரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சரீரமாகிய உலகத்தைத் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————

349. ஓம்ஶரீரப்ருதேநம:

போஶயன் ஊட்டமளித்து வளர்க்கிறார்

அன்னரூபேண அன்னத்தின் (உணவின்) வடிவிலும்

ப்ராணரூபேண வா மூச்சுக்காற்றின் (ப்ரணவாயுவின்) வடிவிலும்

ஶரீரிணாம் ஶரீராணி உடல்படைத்த ஆத்மாக்களின் (உயிரினங்களின்) உடல்களை

தாரயதீதி தாங்குகிறார்

ஶரீரப்ருத் எனவே பகவான் ‘ஶரீரப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் உணவாகவும், ப்ரணவாயுவாகவும் அனைத்து உயிரினங்களின் உடல்களையும் ஊட்டமளித்து, வளர்த்துத் தாங்குகிறார். எனவே அவர் ‘ஶரீரப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வமாயையா தனது ஆச்சர்யமான மாயையினால்

ஶரீராணி பற்பல உடல்களை (சரீரங்களை)

பிபர்தீதி வா ஏற்றுக் கொள்கிறார் (தரிக்கிறார்)

ஶரீரப்ருத் எனவே பகவான் ‘ஶரீரப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, தனது மாயையினால் பற்பல சரீரங்களை (உடல்களை) ஏற்கிறார் (தரிக்கிறார்). எனவே, பகவான் ‘ஶரீரப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

ஷரீரபிரித் – அவரது பக்தர்களின் ஆதரவாளர் மற்றும் பாதுகாவலர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு மாற்று விளக்கங்களை தருகிறார். முதல் விளக்கம் ‘போஷயன் அன்னரூபேண ப்ராணரூபேண வா ஷரீரிணாம் ஷரீராணி தாராயதி இதி ஷரீரபிரித் – அவர் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களையும் உணவு மற்றும் உயிர்-ஆற்றல் மூலம் பாதுகாக்கிறார், எனவே அவர் ஷரீரபிரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இரண்டாவது பொருள் ‘ஸ்வமாயாயா ஷரீராணி பிபார்தி இதி ஷரீரபிரித் – மாயை அல்லது மாயாவின் சக்தியால் அவர் தனது வெவ்வேறு அவதாரங்களில் பல்வேறு வடிவங்களைக் கொண்டிருக்கிறார், எனவே அவர் ஷரீரபிரித்’. இங்கு பகவான் மீன், ஆமை, பன்றி, சிங்கம் மற்றும் மனித உருவம் போன்ற பல்வேறு உடல்களை விஷ்ணுமாயாவின் சக்தியைப் பயன்படுத்தி தனது வெவ்வேறு அவதாரங்களில் சுமந்திருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தியானம் செய்பவர்களின் உடல்களை நிலைநிறுத்துபவர் என்று கூறுகிறார், ஏனெனில் அவர்கள் தியானம் செய்யும் குணமே அவர்களைத் தாங்குகிறது. ஸ்வ-சார-பூதம் உபாஸகம் புஷ்னாதி இதி சரிர-பிரித் – அவர் அவர்களின் உடலைத் தம்முடையதாகக் கருதுகிறார், அவர்களைப் பாதுகாக்கிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் அதர்மத்தை ஒழிப்பதற்கும் வெவ்வேறு அவதாரங்களில் வெவ்வேறு உடல்களை ஆதரிக்கிறார் (தாங்குகிறார்) என்று கூறி இரண்டாவது விளக்கத்தை ஆதரிக்கிறார்.

————-

இனி-வாஸூ தேவனின்–பகவத் விபூதி -காப்பதற்கு உரிய அளவற்ற செல்வம் கூறப்படுகிறது

3-18-ஐஸ்வர்ய வாசக திரு நாமங்கள் -352-361

352-மஹர்தி –
உபய விபூதி ஐஸ்வர்யம் -சொல்கிறது-பக்தர்களின் யோகம் க்ஷேமம் -இரண்டுக்கும் அடங்காச் செல்வம் உடையவன்

அத₂ விபூ₄திதோ (அ)பி ஸ ஏவ விவ்ரயதே | தத்₃யோக₃ஷேம க்ஷம நிஸ் ஸீம விபூ₄தி꞉ –
மஹர்த்₃தி₄꞉ ॥
வீற்று இருந்து எஏழு உலகும் தனிக் கோல் செல்ல ஆளும் அம்மான் -4-5-1-
நாகணை மிசை நம்பரர் செல்வர் பெரியார் -நாச் -10-10-

வன் பெரும் வானகம் உய்ய –இனிதாக கண் வளர்பவன் –நாகணை மிசை செல்வர் பெரியர்

அளிக்கும் காக்கும் -யோகமும் க்ஷேமமும் –நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் –நாரணனைக் கண்டக்கால்

பக்தர்களின் யோக ஷேமங்களைக் குறைவின்றி நடத்தும் அளவற்ற செல்வம் யுடையவர் –பக்தர்களின் யோக ஷேமங்கள் எல்லாவற்றையும் குறைவில்லாமல்
நடத்தி அருள அளவற்ற செல்வம் யுடையவர் –
இனி அவனுடைய செல்வத்தை விளக்குகின்றார் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பெரும் செல்வத்தை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகுந்த செல்வம் யுடையவர் -யஜ்ஞம் முதலியவற்றால் நிறைவான செல்வம் யுடையவர் –
மகாபலி யஜ்ஞத்தில் த்ரிவிக்ரம ரூபத்துடன் வளர்ச்சி பெற்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

350. ஓம்மஹர்த்தயேநம:

மஹதீ மிகச்சிறந்த

ருத்திர் விபூதிர் அஸ்யேதி ‘ருத்தி’ அதாவது செல்வச் செழிப்பு உடையவர்

மஹர்த்தி: எனவே பகவான் ‘மஹர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் செல்வச் செழிப்பு அளவிடமுடியாதது, மிகச்சிறந்தது.  எனவே, அவர் ‘மஹர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

மஹர்த்திஹ் – அவர் மகத்தான செல்வம் உடையவர்

ஸ்ரீஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘மஹதி ரித்திஹ் விபூதிஹ் அஸ்ய இதி மஹர்திஹ் – அவருக்கு ஒரு அற்புதமான செல்வம் அல்லது செழிப்பு உள்ளது, எனவே அவர் மஹர்திஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவத் கீதையின் 10 ஆம் அத்தியாயத்தில் அவரது செழுமை முழுமையாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, இது உண்மையில் விபூதி யோகா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை ‘தத்-யோகக்ஷேம நிஸ்ஸீம விபூதிஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் நல்வாழ்வையும் பாதுகாப்பையும் கொண்டு வரக்கூடிய எல்லையற்ற செல்வங்களைக் கொண்டுள்ளார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ரித்தி என்பது செழிப்பு மற்றும் சக்தியின் கலவையை குறிக்கிறது என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்பைத் தருகிறார் – வீற்றிருந்து எழு உலகம் தனிக்-கொள் செல்ல ஆளும் அம்மான் (4.5.1) – ஏழு உலகங்களையும் ஆள்பவர்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் செல்வம் இரண்டு வகையானது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார் – பொருள் செல்வம் (பொருள் செல்வம்) மற்றும் கருணை மற்றும் கருணை (அருள் செல்வம்). பொருள் செல்வம் நல்லது கெட்டது இரண்டிலும் காணலாம்; ஆனால் கருணை மற்றும் கருணையின் செல்வம் நல்லவர்களிடம் மட்டுமே காணப்படுகிறது. பகவான் இரண்டு விதமான செல்வங்களாலும் நிறைந்தவர், எனவே அவர் மஹர்திஹ். பகவானின் மஹர்த்தியின் நாமத்தை தியானிப்பவர்களுக்கு இவ்விரு செல்வங்களும் கிடைக்கும்.

353-ருத்த
வ்ருத்தியை உடையவன்–(கீழ் பெரும் செல்வம் -இதில் செல்வம் -அபேக்ஷிதம் -ஐஸ்வர்யம் அக்ஷரம் கதி பரமம் கதி -எழுவார் –இத்யாதி-பக்தர் முகம் மலர்வதை பார்த்து திருப்தி மகிழ்பவர் விலக்காமையே வேண்டும் -இத்தனை எளியவன் )

தத் ஸம்ருத்₃த்₄யா ஸ்வயமபி ஸம் ருத்₃த₄꞉ –
ருத்₃த₄꞉ । யதா₂
* அபி₄ஷிச்ய ச லங்காயாம், இத்யாதி₃ ॥ –விஜூர– விபீஷணனை அங்கீ கரித்த பின்பு
இலங்கையில் விபீஷணன் முடி சூட்டிக் கொண்ட பின்பே ஜுரம் நீங்கப் பெற்று மகிழ்ச்சி அடைந்தான்

பெருக்குவார் இன்றியே பெருக்கம் எய்தி –

இருத்தும் வியந்து -என்னை தன் பொன்னடிக்கீழ் -எதிர் சூழல் புக்கு

பக்தர்களின் சம்ருத்தியால்- நிறைவால் -தாமும் சம்ருத்தி அடைபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரபஞ்ச ரூபமாக விரிவடைந்தவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஞானம் ஆனந்தம் முதலிய குணங்களால் மிக்கவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

351. ஓம்ருத்தாயநம:

ப்ரபஞ்சரூபேண இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் வடிவில்

வர்த்தமானத்வாத் இருப்பதனால்

ருத்த: பகவான் ‘ருத்த:’ என்ற  திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் வடிவில் இருப்பதனால் ‘ருத்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———

ரித்தா – வளர்ந்து கொண்டே இருப்பவர்

இந்த நாமத்தை சஹஸ்ரநாமத்தில் நாமம் 279 என்று ஏற்கனவே பார்த்தோம். இதற்கு முன்பு ஆதி சங்கரர் வகுத்த பொருள் ‘தர்மம், அறிவு, துறவு ஆகிய குணங்கள் நிறைந்தவர்’ என்பதாகும். இப்போது சங்கரர் இதை ‘பிரபஞ்ச ரூபேண வர்தமானத்வாத் ரித்தஹ் – அவர் பிரபஞ்சத்தின் விரிந்த வடிவத்தில் இருக்கிறார், எனவே அவர் ரித்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

இந்த அர்த்தம் ‘ரித்’ என்பதன் மூல வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘விரிவாக்க’. அவருடைய பக்தர்கள் வளரும்போது அவர் வளர்கிறார். இந்தக் கருத்தை நாம் வர்தனா (261) மற்றும் வர்தமானா (262) ஆகிய 2 பெயர்களில் பார்த்தோம். பகவான் ஒரு சிறிய ‘வாமன’ வடிவத்திலிருந்து பிரம்மாண்டமான ‘திரிவிக்ரம’ வடிவத்திற்கு எப்படி வளர்கிறார் அல்லது அவரது மத்ஸ்ய அவதாரத்தில் எப்படி சிறிய மீனாக இருந்து ராட்சதமாக வளர்கிறார் என்பதை நாம் பார்த்தோம்.

அவருடைய பக்தர்கள் வளரும்போது அவர் வளர்கிறார். அவர் விபீஷணனுக்கு முடிசூட்டினார், அதன் விளைவாக அவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார் மற்றும் எந்த கவலையும் இல்லாமல் இருந்தார்; அதனால் அவரது பக்தர்கள் வளரும் போது அவர் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், அவர் உயிரினங்களின் அறிவுக்கு எட்டாத அளவுக்கு வளர்கிறார் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவருடைய உன்னத குணங்களை தியானிப்பதன் மூலம் மட்டுமே அவரை அடைய முடியும். எனவே அவர் ரித்தா.

—————

354-வ்ருத்தாத்மா
நிறைவுற்ற ஆத்ம ஸ்வரூபன் –நிறைந்த வளர்ந்த ஸ்வரூபம்

இமம் மஹாந்தம் மஹிமாநம் சுலக யந்நிவ ப்ரவ்ருத்₃த₄ ஆத்மா – ஸ்வரூபமஸ்யேதி
வ்ருத்₃தா₄த்மா ॥(இவ்வளவு மகிமையும் குளப்படி போல் ஆக்கும் ஆத்ம ஸ்வரூப மஹிமை  -ஆரா வயிற்றானை அடங்கப் பிடித்தேன் )
அதனில் பெரிய அவா –ஸ்நேஹோ மே பரம

இவ்வளவு மகிமைகளும் உள்ளங்கையில் அடங்கியது போல் தோன்றும்படி பெரிய ஸ்வரூபம் உடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மிகவும் தொன்மையான ஆத்மாவாக இருப்பவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிக வளர்ந்த தேகம் உள்ளவர் -மிக்க குணங்களுடைய பிரம்மா முதலியவர்களுக்கு அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

352. ம்வ்ருத்தாத்மனேநம:

வ்ருத்த: புராதன ‘வ்ருத்த:’ அதாவது மிகப் பழமையான

ஆத்மா யஸ்யேதி ஆத்மாவாக இருப்பதால்

வ்ருத்தாத்மா பகவான் ‘வ்ருத்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஒருவரே ஆதியானவர். அனைவருக்கும் முன்பே இருக்கும் அவரே மிகப் பழமையான ஆத்மாவாவார். எனவே அவர் ‘வ்ருத்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

விருத்தாத்மா – முழு வளர்ச்சி பெற்றவர்

விருத்தா என்றால் பழையது. அவர் பழமையானவர் அல்லது மிகவும் பழமையான சுயம் அல்லது ஆத்மா என்பதால், அவர் விருத்தாத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார். இது நாம ஜ்யேஷ்டத்தை ( 68) மிகவும் ஒத்திருக்கிறது.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘புராதன ஆத்மா யஸ்ய இதி விருத்தாத்மா – அவர் பழமையானவர், ஆதிகாலம் மற்றும் வரலாற்றின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டவர், எனவே விருத்தாத்மா’ என்று விளக்குகிறார். சஹஸ்ரநாமத்தில் இதே மாதிரியான ‘புராதனா’ என்ற பெயரைப் பிறகு பார்க்கப் போகிறோம்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 8, சுலோகம் 9) பகவான் கூறுகிறார்:
‘கவிம் புராணம் அனுஷாசிதாரம் ஆனோர் அனீயாம்ஸம் அனுஸ்மரேத் யஹ் ஸர்வஸ்ய
தாதாரம் அசிந்த்ய-ரூபம் ஆதித்ய-வர்ணம் தமஸஹ பரஸ்தாத்’ — ஒருவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்த பரம புருஷனையே தியானிக்க வேண்டும். பழமையானவர், கட்டுப்படுத்துபவர் யார், சிறியதை விட சிறியவர், அனைத்தையும் பராமரிப்பவர், எல்லா ஜடக் கருத்துக்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவர், சிந்திக்க முடியாதவர், சூரியனைப் போல ஒளிர்பவர், மேலும், இந்த ஜட இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவர். நித்தியமாக உள்ளது’.

அனைத்து படைப்புகளுக்கும் முன் பகவான் சுயமாகவே இருந்தார், அவருக்கு பிறப்பு, வளர்ச்சி, முதுமை மற்றும் இறப்பு சுழற்சி இல்லை, எல்லா சாதாரண உயிரினங்களும் கடந்து செல்ல வேண்டும்.

மனிதர்களுக்கான இயற்கையான வளர்ச்சி சுழற்சியை தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் விவரிக்கிறார். சம்சாரத்தில் ஒரு சுழற்சியானது கருவில் இருந்து தொடங்கி, பிறந்து, வளர்ந்து, குழந்தையாக, இளமைப் பருவத்தில், முதுமையில், பெரியவராக, பகவானை தியானித்தால், தர்ம வாழ்க்கை நடத்தி, இறைவனிடம் சரணடைகிறார். மரணத்தின் போது, ​​ஒரு நபர் மோட்சத்தை அடைகிறார். இந்த கடைசி நிலை சுழற்சியின் உச்சம்.

ஈஸாவாஸ்ய உபநிஷத்தில், அமைதி ஆவாஹனம் (சாந்தி பாதம்) உச்ச யதார்த்தத்தின் முழுமையை விவரிக்கிறது:
‘ஓம் பூர்ணமதா பூர்ணமிதம் பூர்ணாத் பூர்ணமுதாச்யதே
பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவாவசிஷ்ஷ்யதே
ஓம்! சாந்தி: சாந்தி சாந்தி!‘ — ஓம், அது (பிரம்மம்) முழுமை, இது (பிரபஞ்சம்) முழுமை; முழுமையிலிருந்து, முழுமையும் வெளிப்படுகிறது. முழுமையிலிருந்து, முழுமை மறுக்கப்படும்போது, ​​எஞ்சியிருப்பது முழு (பிரம்மம்) மட்டுமே! ஓம் சாந்தி! சமாதானம்! சமாதானம்!

பகவான் இந்தச் சுழற்சியைக் கடக்காமல், எதுவும் இருப்பதற்கு முன்பே முழு வளர்ச்சியடைந்த நிலையில் இருந்தார், அதனால் அவர் விருத்தாத்மா. எல்லா படைப்புகளுக்கும் முன் அவர் சுயமாக இருந்தார்.

—————

355-மஹாஷ-
அஹாம் தேர் சக்கரம் தாங்கும் அச்சு –வேதாத்மா விஹகேஸ்வர -வாஹனம்-அச்சு லக்ஷணையால் தேர் ஆக்கி கருட வாஹனம்

மஹாக்ஷ꞉ —
மஹான் பூஜ்யோ (அ)ஷோ யஸ்ய ஸ꞉ । வஹநேந ரத₂அவயவ- ஸாம்யாத்₃அக்ஷ꞉த்ரயீ மயஸ் தார்க்ஷ்ய꞉ ।
ஸ ஹி க₃ருட₃ வாஹநஸ் யௌபவாஹ்ய꞉
நால் திசை நடுங்க -அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி -திரு வெழு கூற்று –
மீளியம் புள்ளைக் கடாய் -7-6-8-
இந்திரன் வானவர் புள்ளூர்த்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவர் -2-2-10-

கொற்றப் புள் ஓன்று ஏறி

யாவராலும் பூஜிக்கப் படும் கருடனை வாகனமாக யுடையவர் -வஹிக்கும் தன்மை கொண்டு தேரின் அவயவத்தை
ஒத்து இருப்பதால் அஷம் என்று வேத மயமான கருடனைக் கூறி அவனை வாகனமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பெரிய இரு கண்களை அல்லது சிறந்த புலன்களை யுடையவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மகிமை உள்ள இரு கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

353. ஓம்மஹாக்ஷாயநம:

மஹதீ அக்ஷிணீ மிகச்சிறந்த திருக்கண்களை உடையவர்

மஹாந்த்யக்ஷீணி வா அஸ்யேதி  மிகப் பெரியதான திருக்கண்களை உடையவர்

மஹாக்ஷ: எனவே பகவான் ‘மஹாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மிகச்சிறந்த, மிகப் பெரியதான திருக்கண்களை உடையவர். எனவே, அவர் ‘மஹாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

மஹாக்ஷா – பெரிய கண்களை உடையவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹாதீ அக்ஷிணீ மஹாந்த்யக்ஷீணி வா அஸ்ய இதி மஹாக்ஷஹ் – அவர் பெரிய கண்களை உடையவர், எனவே அவர் மஹாக்ஷாஹ்’ என்று வரையறுக்கிறார். எண்ணிலடங்கா கண்களை உடையவர் என்றும் இதை விளக்கலாம்.

அக்ஷ என்றால் அச்சு என்றும் பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை ஒரு தேர் என்று விளக்குகிறார், ஒரு பகுதி முழுவதையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் பேச்சு உருவம் மூலம். எனவே மஹாக்ஷா என்றால் வணக்கத்திற்குரிய வாகனத்தை உடையவர். இந்த வாகனம் கருடன் வானப் பறவை, வேதங்களின் உருவகம்.

ஷ்ருதிகளில் இருந்து மேலும் சில குறிப்புகள்:-விஷ்வதாஷ்சக்ஷுருதா விஸ்வதோமுகஹ் – அவர் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கண்கள் மற்றும் அனைத்து பக்கங்களிலும் முகங்கள் (தைத்ரிய நாராயண உபநிஷத் 1.12);
பஸ்யாத்_யசக்ஷு ச ஸ்ருநோதி அகர்ணஹ் – அவர் கண்கள் இல்லாமல் பார்க்கிறார் மற்றும் காதுகள் இல்லாமல் கேட்கிறார் (ஸ்வேதாஸ்வர உபநிஷத் 3.19);
ஸர்வதோக்ஷி சிரோமுகம் – அவருக்கு கண்கள், தலைகள், வாய்கள் எல்லா இடங்களிலும் உள்ளன (பகவத் கீதை 13.13).

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தாவின் கூற்றுப்படி, பகவானின் கண்கள் சிறந்தவை, ஏனென்றால் அவை வெளிப்புற பொருட்களை மட்டுமல்ல, எல்லா இடங்களிலும், எல்லா இடங்களிலும், உள்ளேயும் வெளியேயும் விதிவிலக்கு இல்லாமல் எல்லாவற்றையும் பார்க்க முடியும், அவற்றில் எதுவும் மறைக்கப்படவில்லை. அவனுடைய கண்கள் அனைத்து உயிரினங்களின் நெஞ்சுக்குள் நடக்கும் அனைத்தையும் பார்க்கின்றன.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அக்ஷ என்ற வார்த்தைக்கு “இட்டுச் செல்பவர்” என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார் (இதுவும் அச்சு அல்லது வாகனத்துடன் தொடர்புடையது), அல்லது நகர்த்துவதற்கு உதவும் ஒன்று. எனவே மஹாக்ஷா அனைவருக்கும் பாதையைக் காட்டுபவர்.

அவருடைய கண்களின் மகத்துவம் அவரது பக்தன் மீது விழும் போது அறியாமை இருளை அகற்றும் சக்தியைக் குறிக்கிறது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மஹாவிஷ்ணுவின் இந்த நாமத்தை தியானிப்பது, ஆசை, பேராசை ஆகியவற்றின் கண்ணால் பார்க்காமல், பற்றின்மை மற்றும் அன்பின் கண்ணால் பார்க்கும் திறனைக் கொடுக்கும், மேலும் அவரது பக்தர்களின் கண்களிலிருந்து அறியாமையை அகற்றும்.

356-கருட த்வஜ –

ஸ ஏவ த்₄வஜோ யஸ்ய ஸ꞉
க₃ருட₃ த்₄வஜ꞉ ;
தத்₃தி₄ ஸர்வேஶ்வரஸ்யா- ஸாதா₄ரணம் சிஹ்நம்
கருளப் புட்கொடி சக்கரப் படை வான நாட -3-5-7-

அஞ்சிறைய புட் கொடியே ஆடும் பாடும்

பெரிய திருவடி, எம்பெருமானுக்குக் கொடியாகவும், மற்றும் எல்லாமாகவும் பழுத்த கனியைப் போன்று
எம்பெருமானுக்கு விரும்பத்தக்கவராக இருக்கிறார்.

தாஸஸ் ஸகா வாஹநம் ஆஸநம் த்வஜோ
யஸ்தே விதாநம் வ்யஜநம் த்ரயீமய: |
உபஸ்திதம் தேந புரோ கருத்மதா
த்வதங்க்ரி ஸம்மர்த்த கிணாங்கஶோபிநா ||–ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம்41-

வேதங்களையே அங்கங்களாக உடைய அந்த கருடாழ்வார், உனக்கு அடியவனாகவும், நண்பனாகவும், வாஹனமாகவும்,
ஆஸனமாகவும், கொடியாகவும், விதானமாகவும், சாமரமாகவும் இருக்கிறார்;
மேலும் உன்னுடைய திருவடிகள் அவருடைய தோள்களில் அழுத்தியதால் ஏற்பட்ட தழும்புகளாலே ஒளிவிடுகிறார்;
உன்னுடைய ஸன்னிதியில் இப்படிப்பட்ட கருடாழ்வாரால் நீ வணங்கப்படுகிறாய் —

அந்தக் கருடனையே கொடியாக உடையவர் -அதுவே பரம் பொருளின் அசாதாராண -தனிப்பட்ட அடையாளம் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கருடனை அடையாளைமாக வுடைய கொடி யுள்ளவர்- -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கருடனைக் கொடியாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

354. ஓம்கருடத்வஜாயநம:

கருடாங்கோ கருடனின் உருவம் பொரித்த

த்வஜோ யஸ்யேதி கொடியை உடையவர் ஆதலால்

கருடத்வஜ: பகவான் ‘கருடத்வஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் கருடனின் உருவம் பொரித்த கொடியை கொண்டுள்ளார். எனவே, அவர் ‘கருடத்வஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கருடக் கொடி என்பது (ஸ்ரீவத்ஸம், மார்பில் திருமகள் போன்றே) பகவான் நாராயணருக்கே உரித்த அடையாளமாகும். பழமையான சங்க இலக்கிய நூலான பரிபாடலில் கூட இது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது (உதாரணமாக பாடல் எண். 1 – “சேவல் அம் கொடியோய்!”)

—————-

கருடத்வஜா – கருடனைக் கொடியில் வைத்திருப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் கூறுகிறார் ‘கருடங்கோ த்வஜோ யஸ்ய இதி கருடத்வஜா – அவருடைய கொடியில் கருட பறவையின் சின்னம் உள்ளது, எனவே அவர் கருடத்வஜா என்று அழைக்கப்படுகிறார். கருடன், அவரது வாகனம் அல்லது வாகனம் என்பதோடு, அவரது கொடியிலும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

கருடனுக்கு ஐந்து வியூஹங்கள் உள்ளன – சத்யன், சுபர்ணன், கருடன், தர்க்ஷ்யன் மற்றும் விஹகேஸ்வரன். அவை உடலின் ஐந்து காற்று உறுப்புகளான பிராணன், அபானன், வியானா, சமணன் மற்றும் உதானன் ஆகியவற்றிற்கு தேவர்களாக செயல்படுகின்றன.

ராமாயணத்தில், ராமனும் லக்ஷ்மணனும் இந்திரஜித்தின் நாகபாஷ் அஸ்திரத்தால் (பாம்புகளால் சிக்கி) மூச்சுத் திணறல் மற்றும் காயம் அடைந்தபோது, ​​இறைவனின் சேவையில் அனுமனின் கட்டளைப்படி தோன்றிய கருடனால் காப்பாற்றப்பட்டனர். கருடனின் இருப்பு பாம்புகளை பயமுறுத்தியது.

கழுகு வானத்தில் உயர்ந்து பறக்கிறது என்றும், தரையில் இருக்கும் மிகச்சிறிய பொருளைக் கூட பார்க்க முடியும் என்றும், மாசு போன்ற மாசுகளை நீக்கி நிலத்தை தூய்மைப்படுத்துகிறது என்றும் சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார். அதேபோல், இறைவன் தனது இதயத்தில் எதிர்மறை எண்ணங்களை அனுமதிக்க மாட்டார். பக்தர்கள், எனவே கழுகு அவரது அடையாளமாக கருதப்படுகிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி மகாபாரதத்தைக் குறிப்பிடுகிறார், கருடன் தனது தாயின் விடுதலைக்காக அமிர்தத்தை எடுக்க வேண்டியிருக்கும் போது கருடன் ஸ்ரீமன் நாராயணனிடம் தன் மேல் நிற்க அனுமதி கோரினார். இந்த கோரிக்கையை நிறைவேற்றுவதற்காக பகவான் அவரை தனது பதாகையாக ஆக்கினார். பதிலுக்கு கருடனையும் தனது வாகனமாக கொள்ளுமாறு வேண்டினார். இப்படித்தான் கருடன் கொடியாகவும், வாகனமாகவும், கருடனின் வேண்டுகோளின்படி கொடியாகவும், பகவானின் வேண்டுகோளின்படி தாங்கியாகவும் விளங்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் தனது பக்தர்களின் பாவங்களை அகற்றுவதைப் போலவே, பார்வையில் விஷ நாகங்களை அகற்றும் போது சக்திவாய்ந்த கழுகு வேகமாக நகர்வதை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

கருடன் பகவானுக்கு வாகனமாக இருப்பது பரமாத்மாவின் சேவைக்காக ஜீவாத்மா இருப்பதைக் குறிக்கிறது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

———

347-பத்ம நாப –
தாமரை போன்ற நாபியை யுடையவன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரையின் நாபியாகிய உள்காயில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரையை மலர்த்தும் சூரியன் போன்ற ஒளியுள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————–

348-அரவிந்தாஷ-
தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர்   –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர்   -ஞானாத்மகமான திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

349-பத்மகர்ப்ப –
தமக்குத் தகுதியான மனமும் மென்மையும் உள்ள பத்மாசனத்தில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அசோகஸ் தாரணஸ் தாரஸ் ஸூ ரஸ் சௌரிர் ஜநேஸ்வர
அநு கூலஸ் சதாவர்த்த பத்மீ பத்ம நிபேஷண –37

இந்த முப்பத்து ஏழாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

338-அஶோக:, 339. தாரண:, 340. தார:, 341. ஶூர:, 342. ஶௌரி:, 343. ஜனேஶ்வர: |

344-அனுகூல:, 345. ஶதாவர்த்த:, 346. பத்மீ, 347. பத்மநிபேக்ஷண: ||

அசோக: – சோகம், மோஹம், ஜரை, ம்ருத்யு, க்ஷுத், பிபாஸை என்னும் சோகம், மோகம், மூப்பு, சாவு, பசி, தாகம்,
என்ற ஆறு ஊர்மிகள் (அலைகள்) ஸம்ஸார சாகரத்தின் வேகங்களாய் ஜீவர்களை நலியும் குற்றங்கள் ஆகின்றன.
இந்த ஆறுக்கும் உபலக்ஷணமாகச் சொல்வது சோகம். இந்த ஆறும் இல்லாதவன் மட்டுமன்று,
தம்மை அண்டியவர்களுக்கு இவை இல்லாமல் ஆக்குபவர் என்பதால் அசோக:
தாரண: – ஸம்ஸார சாகரத்தைத் தாண்டுவதற்கு உதவும் பெருநல் உதவியாக இருப்பவர்
தார: – பவக்கடலினின்றும் சரணடைந்தவர்களை பயமில்லாமல் அக்கரையாகிய மோக்ஷத்திற்குக் கடத்துபவர்.
சூர: – எத்தகைய இடர்ப்பாட்டிலும் தாமே மீட்பவர் ஆகையாலே சூர:
சௌரி: – பக்தர்களை இடர்ப்பாட்டினின்றும் மீட்பதற்காகத் தாமே அவர்களை நாடிச் செல்பவர்.
ஜநேச்வர: – உயிர்கள் அனைத்தையும் வியாபிக்கும் சீலத்தால் ஜநேச்வரர்
அனுகூல: – அனைத்துப் பொருட்களிலும் தாமே உள்ளே ஆத்மாவாக இருப்பதால் அனுகூலமாக இருப்பவர்.
சதாவர்த்த: – வீழ்ச்சிக்குப் பல சுழல்கள் உடைய பவக்கடல் போல் அன்றிக்கே தம்மிடம் பக்தியால் அகப்பட்டவர்கள் தாமே கருதினாலும் மீள முடியாத அளவிற்கு வாழ்ச்சிக்கு ஆன சுழல்கள் அளவிறந்து உடையவர்.
பத்மீ – கையில் லீலையாகிய காலப்பதுமத்தை உடையவர்
பத்ம நிபேக்ஷண: – அன்றலர்ந்த தாமரை மலரைப் போன்ற மலர்ச்சியும், குளிர்ச்சியும் கொண்ட கடாக்ஷம் கொண்டவர்.

துன்பங்கள் மற்றும் கவலைகள் அனைத்தையும் கடந்தவன் {அசோகன்},
உலக வாழ்வெனும் பெருங்கடலைப் பாதுகாப்பாகக் கடக்க நம்மை வழிநடத்துபவன் {தாரணன்},
தன்னை வழிபடுபவர்கள் அனைவரின் இதயங்களில் இருந்தும் மறுபிறவி குறித்த அச்சத்தை விலக்குபவன் {தாரன்},
எல்லையற்ற துணிவும் ஆற்றலும் கொண்டவன் {சூரன்},
சூர குலத்தில் பிறந்தவன் {செளரி},
அனைத்து உயிரினங்களையும் ஆள்பவன் {ஜநேஸ்வரன்},
அனைவருக்கும் அருள்தரவிரும்புபவன் {அநுகூலன்},
(நல்லோரைக் காத்து, தீயோரை அழித்து, அறத்தை நிறுவுவதற்காகப்) பூமிக்கு நூறு முறை வருபவன் {சதாவர்த்தன்},
தன் கரங்களில் ஒன்றில் தாமரையைக் கொண்டவன் {பத்மீ},
தாமரை இதழ்களுக்கு ஒப்பான கண்களைக் கொண்டவன் {பத்மநிபேஷணன்};(50)

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவனின் குணங்கள் –

346-பத்மீ-கையிலே விளையாட்டுத் தாமரையை பிடித்து இருப்பவர் –
347-பத்ம நிபேஷண-தாமரை போல் மலர்ந்த கண்களால் அருளுபவர் –

338-அசோகா -பசி மயக்கம் முதலிய துன்பங்களைப் போக்குபவர் –
339-தாரண -திருடர் பகைவர் முதலான பயன்களைத் தாண்டுபவர் –
340-தார -பிறப்பு இறப்பு கர்ப்ப வாசம் முதலிய அச்சங்களைத் தாண்டுவிப்பவர் –

341-சூர -மேற்கண்டவைகளில் எப்போதும் வெற்றி திறல் உடையவர் –
342-சௌரி-சூரன் என்னும் வசூதேவரின் மகன் –
343-ஜ நேஸ்வர-பிறப்புடைய மக்களுக்கு எல்லாம் தலைவர் –
344-அனுகூல -தன் மேன்மை பாராமல் அடியார்களால் எளிதில் அடையப் படுபவர் –
345-சதாவர்த -அடங்காமல் வளர்ந்து வரும் செல்வச் சூழல்களை உடையவர் –

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவனின் திருமேனி –

346-பத்மீ-கையிலே விளையாட்டுத் தாமரையை பிடித்து இருப்பவர் –
347-பத்ம நிபேஷண-தாமரை போல் மலர்ந்த கண்களால் அருளுபவர் –

3-16- பர வாசுதேவன் குண வாசகம் -334-345-திரு நாமங்கள்
3-17-பர வாசுதேவன் ரூப குண வாசகம் -346-351 திரு நாமங்கள்

338-அசோகா –
துன்பங்களை அழிப்பவன் -ஆத்யாத்மிக தாபம் போக்கி அருளி

ஆத்₄யாத்மிகாநாம் ஸோக மோஹ அஶநயாதி₃நாம் விரோதீ₄(அஶந-வயிற்றுப் பசி)
அஸோக꞉ ॥
ஓயும் மூப்புப் பிறப்பு இறப்பு பிணி வீயுமாறு செய்வான் -3-3-9-

துன்பத்தைப் போக்கி அருளுபவர் இதனால் உப லக்ஷண முறையில் ஆத்யாத்மிகங்களான சோகம் மோஹம் முதலிய துன்பங்களைப் போக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பசி தாகம் விசனம்-சோகம்- மயக்கம் மூப்பு மரணம் ஆகிய   ஆறு ஊர்மிகள் அற்றவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

சோகம் இல்லாதவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

336. ஓம்அஶோகாயநம:

ஶோகாதிஶட்பிர்வர்ஜித: சோகம் முதலிய ஆறு வகை துன்பங்கள் அற்றவர் ஆதலால்

அஶோக: பகவான் ‘அஶோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் சோகம் முதலிய ஆறு வகை துன்பங்கள் அற்றவர். எனவே அவர் ‘அஶோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———

அசோகா – துயரங்களை நீக்குபவர்

சோகா என்பது கடுமையான துக்கம் அல்லது அதிக துக்கம். அசோகா என்பது துக்கம் அல்லது சம்சாரப் பெருங்கடலின் எதிர்மறை அலைகளிலிருந்து முற்றிலும் விடுபட்ட ஒருவர், இது பெரும்பாலான மக்களின் இருப்பைக் குறிக்கிறது. இதை ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘ஷோகாதி ஷதூர்மி வர்ஜிதா அசோகா – பசி, தாகம், துக்கம், மாயை, வயோதிகம், மரணம் போன்ற சம்சாரத்தின் ஆறு தளர்ச்சி அலைகளிலிருந்து விடுபட்டவர், எனவே அவர் அசோகா‘ என்று விளக்குகிறார்.

தேசிக சஹஸ்ரநாமத்தில் ‘ஷதூர்மி-த்வம்ச கோவிதாய நம’ இந்த அம்சத்தை சிறப்பித்துக் காட்டுகிறது. அடிப்படையில் 3 வகையான துன்பங்கள் நம் வாழ்க்கையை பாதிக்கின்றன. அவை:

• அத்யாத்மிகா (உள்) – வலி, நோய்கள், சோம்பல், மனச்சோர்வு, மனநலக் கோளாறு போன்ற ஒருவருடைய சொந்த உடல் மற்றும் மனதிலிருந்து எழும் பிரச்சனைகள்/தடைகளின் ஆதாரம்.
• ஆதி பௌதிகா (உடல் அல்லது வெளி) – காட்டு விலங்குகள், மக்கள், இயற்கை பேரழிவுகள் போன்ற வெளி உலகத்திலிருந்து வரும் பிரச்சனைகள்/தடைகளின் ஆதாரம்.
• ஆதி தெய்வீக (தெய்வீக) – ஆவிகள், பேய்கள், தெய்வங்கள், தேவதைகள்/தேவதைகள் போன்ற உணர்ச்சியற்ற உலகத்திலிருந்து வரும் பிரச்சனைகள்/தடைகளின் சீரற்ற வெளிப்புற ஆதாரம்.

மூன்று வகையான துக்கங்களின் விளைவை நடுநிலையாக்க ஒவ்வொரு வழிபாட்டிற்குப் பிறகும் ஏன் ‘ஓம் சாந்தி’ என்று மூன்று முறை ஓதுகிறோம் என்பதை இது விளக்குகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், அத்யாத்மிக் வகையினரின் துயரங்களைப் போக்குவதால், பகவான் அசோகர் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று விளக்குகிறார். அடுத்த நாமம் ஆதி பௌதிகத்தின் அடிப்படையில் விளங்கும்.

புரந்தரா (நாம 336) ஆதி-தெய்விக் வகை துக்கத்தை உள்ளடக்கியது. இவ்வாறு, நாமஸ் புரந்தரா, அசோகா மற்றும் தாரணா என்ற வரிசையானது, மூன்று விதமான துக்கங்களிலிருந்து நம்மைக் காக்கும் குணமாக விளங்குகிறது.

லலிதா சஹஸ்ரநாமத்தில் உள்ள இந்த நாமத்தைப் போலவே லலிதாம்பிகை சாந்தப்த ஸமஹ்லாதன சந்திரிகா என்ற ஸ்லோகம் மூன்று விதமான இன்னல்களால் எரிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு குளிர்ந்த நிலவொளியைப் போல நிவாரணம் அளிக்கிறது.

339-தாரண
பயங்களைப் போக்கி கரை சேர்ப்பவன் -ஆதி பௌதிக தாபம் போக்கி அருளி

ஆதி₄பௌ₄திகேப்₄யஶ்ச வைரி சோர வ்யாத்₄யாதி₃ப₄யேப்₄யஸ் தாரயதீதி
தாரண꞉ ॥

ஆதி பௌதிகங்களான பகைவர் கள்வர் பிணிகள் முதலியவற்றைப் போக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்சாரக் கடலைத் தாண்டுவிப்பவர் –
ஸூர்ய மண்டலத்தின் நடுவில் இருப்பவர் -ஸூர்ய குலத்தில் உதித்தவர் –சம்சாரத்தைத் தாண்டுவிப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

தார என்னும் ஓங்காரத்தின் மூலமாய் ஸூகம் தருபவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

337. ஓம்தாரணாயநம:

ஸம்ஸாரஸாகராத் இந்தப் பிறவியென்னும் பெருங்கடலினின்று

தாரயதீதி (நம்மைத்) தாண்டுவிப்பதால்

தாரண: பகவான் ‘தாரண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் நம்மை இந்தப் பிறவியென்னும் பெருங்கடலினின்று தாண்டுவிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘தாரண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தாரயதி என்ற வடமொழி சொல்லிற்கு காத்தல், தாண்டுதல், தாண்டுவித்தல் ஆகிய பொருள்கள் உண்டு. இந்தத் திருநாமத்தில் தாண்டுவித்தல் என்ற பொருளில் வருகிறது.

———-

தாரணா – சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடக்க பக்தர்களுக்கு உதவுபவர் 

‘தார்’ என்ற வேர் என்றால் கடப்பது அல்லது குறுக்கே செல்வது மற்றும் ‘தார்’ என்றால் யாரையாவது குறுக்கே செல்ல வைப்பது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் கூற்றுப்படி, இந்த நாமத்தை ‘சம்சார சாகாரத் தாராயதி இதி தாரணாஹ் – அவர் சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடக்க உதவுகிறார், எனவே அவர் தாரணா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

தியான ஸ்லோகத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி பகவானைப் பற்றி சிந்திப்பதன் மூலம் நாம் சம்சாரத்தைக் கடக்க முடியும்:

‘யஸ்ய ஸ்மரண மாத்ரேண ஜன்ம ஸம்ஸார பந்தனாத்
விமுச்யதே நமஸ் தஸ்மை விஷ்ணவே ப்ரபவிஷ்ணவே’–சம்சார பந்தத்தை துண்டிக்க உதவும் விஷ்ணு பகவானுக்கு வணக்கம்.

ஸ்ரீ பர்சர பட்டர் இந்த நாமத்தை பகவான் தனது பக்தர்களுக்கு ஆதி-பௌதிகா வகையான (மக்கள், விலங்குகள் மற்றும் இயற்கை பேரழிவுகளின்) பயம் மற்றும் துக்கங்களை போக்க உதவுவதாக விளக்குகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா ஒரு நுட்பமான ஆலோசனையை கூறுகிறார், தாரண என்பது பகவான் சம்சாரக் கடலைக் கடக்க “உதவி” செய்வதைக் குறிக்கிறது, அதே சமயம் “தாரா” என்ற அடுத்த பெயர் அவர் அவர்களைக் காப்பாற்றுவதைக் குறிக்கிறது.

340-தார – காப்பவன்–ஸம்ஸாரம் கழித்து பரம சாம்யா பத்தியும் அளிப்பவன் -அஜீரணம் போக்கி அக்கார அடி சில் உண்ணத் தருபவன்

ஸந்நிதா₄நாச்ச ஸர்வ ஸம்ஸார ப₄யாத் தாரய தீதி
தார꞉ |

கர்ப்ப ஜென்ம ஜரா மரண சம்சார சாகர மஹா பயாத் தாரய நீதி தஸ்மாத் உச்யதே தார–அதர்வ சிரஸ் –
கர்ப்பம் பிறப்பு இறப்பு ஸம்ஸாரம் போன்ற பயங்கரமாக
உள்ளவற்றில் இருந்து வெளியேற்றுபவன் என்பதால் தாரயந்=எனப்படுகிறான்

அபஹத பாப்மா விஜாரோ விம்ருத்யு இத்யாதி₃கா ச ஶ்ருதி ரேதத் ப்ரகரண ப்ரவணா ॥–சாந்தோக்யம் -8-1-5-
அவன் பாபங்கள் அற்றவனாக கிளத்தன்மை மரணம் அற்றவனாக உள்ளான்

புணைவனாம் பிறவிக் கடல் நீந்துவார்க்கு -நாவாய் முகுந்தன்

நந்தா நரகத்து அழுந்தா வகை நாளும் தொண்டர் ஆனவருக்கு இன்னருள் செய்வான் -பெரிய திரு மொழி -11-8-10-

உலக வாழ்க்கை யாகிய பயத்தை-கர்ப்பம் பிறப்பு மூப்பு மரணம் முதலிய பயங்களில் இருந்து- தாண்டுவிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கர்ப்பம் பிறப்பு மூப்பு மரணம் முதலிய பயங்களில் இருந்து கரை ஏற்றுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சம்சாரத்தில் இருந்து தாண்டச் செய்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

338. ஓம்தாராயநம:

கர்ப (ஒரு தாயின் கர்ப்பத்தில்) உருவாதல்

ஜன்ம பிறத்தல்

ஜரா மூப்பு

ம்ருத்யு இறத்தல்

லக்ஷணாத் பயாத் (இவற்றால் நமக்கு ஏற்படும்) அச்சங்களைப்

தாரயதீதி போக்குகிறார்

தார: எனவே பகவான் ‘தார:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் நமது கர்ப்பவாசம், பிறத்தல், மூப்படைதல் மற்றும் இறப்பு ஆகிய (அதாவது பிறப்பு இறப்பென்னும் இந்தப் பிறவி சுழற்சிகளால் உருவாகும்) அச்சங்களைப் போக்குகிறார். எனவே, அவர் ‘தார:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தாரயதி என்ற வடமொழி சொல்லிற்கு காத்தல், தாண்டுதல், தாண்டுவித்தல் ஆகிய பொருள்கள் உண்டு. இந்தத் திருநாமத்தில் காத்தல் என்ற பொருளில் வருகிறது.

—————-

தாரா – இரட்சகர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘கர்ப்ப ஜென்ம ஜரா மிருத்யு லக்ஷனாத் பயத் தாராயதி இதி தாரஹ்‘ என்று விளக்குகிறார், அதாவது கருத்தரித்தல், பிறப்பு, முதுமை மற்றும் இறப்பு பற்றிய பயத்திலிருந்து அவர்களை உயர்த்துகிறார். எனவே அவர் தாரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதே போன்ற விளக்கத்தைத் தருகிறார், மேலும் அவர் தனது பக்தர்களை சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடக்கச் செய்ததால் அவர் தாரா என்று கூறுகிறார். அதர்வ ஷிராஸின் பின்வரும் மேற்கோள் (4) –

‘கர்ப-ஜன்ம-ஜரா-மரண சம்சார சாகார மஹா பயத் தாராயதி’ – தஸ்மாத் உச்யதே தாரஹ்‘ அதாவது கர்ப்ப-வாசம் அல்லது கருத்தரித்தல், பிறப்பு, முதுமை மற்றும் இறப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்ட சம்சாரப் பெருங்கடலின் பெரும் பயத்தை தனது பக்தர்களைக் கடப்பவர்.

தெளிவாக தாரணமும் தாராவும் மிகவும் ஒத்திருக்கிறது மற்றும் முந்தைய நாமத்தில் விளக்கப்பட்டபடி சுவாமி சின்மயாநந்தா ஒரு சிறந்த வேறுபாட்டைக் காட்டுகிறார்.

தாரணாவில் நடக்கும் செயல் ‘ மார்கதா நியாயா ‘ அல்லது குரங்கின் ஒப்புமை என்று அழைக்கப்படுகிறது, அங்கு குழந்தை பாதுகாப்பாக இருக்க தாய் எங்கு சென்றாலும் அவளுடன் ஒட்டிக்கொள்ள வேண்டும்.

தாராவில் உள்ள செயல் ‘ மார்ஜார நியாயா ‘ அல்லது பூனையின் ஒப்புமை என்று அழைக்கப்படுகிறது, அங்கு தாய் எங்கு சென்றாலும் குழந்தையை வாயில் சுமந்து செல்கிறாள், இதனால் குழந்தையைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க தாய் அனைத்து வேலைகளையும் செய்கிறாள். பக்தனின் முதிர்ச்சி நிலையைப் பொறுத்து பகவான் இரண்டு விதமாக நடந்து கொள்கிறார்.

341-ஸூர-
சமர்த்தன் -சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றான் திறல் போற்றி

யத்₃விஜிகீ₃ஷுத்வம், ததா₃ஹ
ஶூர꞉
இதி । ஶூர꞉ – ஸமர்தோ ₂ ஜைத்ர꞉, ஶு க₃தௌ;
* ஶு ஸி சி மீ நாம் தீ₃ர்க₄ஶ்ச, இதி க்ரந் ப்ரத்யயோ தீ₃ர்க₄ஶ்ச ॥
அன்று நேர்ந்த நிசாசரரை வெந்நரகம் சேரா வகையே சிலை குனிந்தான் –
சென்று அங்கு வாணனை ஆயிரம் தோளும் தென்றித் திரை திசை விழச் செற்றாய் -பெரிய திரு மொழி -5-3-4-

குணவான் -சீலம் சொல்லி –உடனே  வீரன்

வெற்றியை உடையவர் -ஜெயிப்பதில் சாமர்த்தியம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பராக்கிரமம் உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பயந்தவர்களால் அடையப்படுபவர் -போருக்குச் செல்பவர் -சுகத்தைத் தருபவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

339. ஓம்ஶூராயநம:

விக்ரமணாத் மிகுந்த வீரமும், துணிவும் உடையவராதலால்

ஶூர: பகவான் ‘ஶூர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மிகுந்த வீரமும், துணிவும் உடையவர். எனவே, அவர் ‘ஶுர: ‘ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

ஷுரா – வீரன்.

இந்த நாமம் “சு” என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, மேலும் வெற்றிக்கான தூண்டுதலைக் குறிக்கிறது. ஒரு ஷூரா ஒரு வீரம் மிக்க அல்லது சண்டையிடும் குணங்களைக் கொண்ட தைரியமான நபர். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சொல்வது போல், ‘விக்ரமநாத் ஷூரா – அவரது துணிச்சலால் அவர் ஷுரா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’.

அவர் தனது அனைத்து அவதாரங்களிலும் தனது துணிச்சலை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். ராமனாகிய அவனால் பதினான்காயிரம் அசுரர்களை ஜனஸ்தானத்தில் தனித்து வெல்ல முடிந்தது.

சிறுவனாக இருந்தபோதும், மாரிச்சா மற்றும் சுபாஹு போன்ற பயங்கரமான அரக்கர்களின் எதிர்ப்பிற்கு எதிராக விஸ்வாமித்திரரின் தியாகத்தை பாதுகாக்க முடிந்தது.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் நம் அன்றாட வாழ்க்கைக்கு இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை விளக்குகிறார். தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே போர் நடக்கும் போதெல்லாம், அசுரர்கள் முதலில் வெற்றி பெறுகிறார்கள், பின்னர் தேவர்கள் விஷ்ணுவின் உதவியை நாடுகிறார்கள், பின்னர் அவர்கள் தீய அசுரர்களை தோற்கடிக்க உதவுகிறார்கள். நம்மில் உள்ள கெட்ட குணங்களுக்கும் நம்மில் உள்ள நல்ல குணங்களுக்கும் இடையே தொடர்ந்து நடக்கும் சண்டையுடன், இந்த சூழ்நிலையின் மறுபதிப்புதான் நம் வாழ்க்கை. இறைவனை வணங்கி, தியானம் செய்து இறைவனின் உதவியை நாடாத வரையில் தீமையே வெல்லும். இந்த நாமத்திலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய சாராம்சம் இதுதான்.

342- சௌரி –
ஸூரனான வாஸு தேவர் பிள்ளை -ஓடாத தோள் வலியன் நந்த கோபன் குமரன் –சக்கரவர்த்தி திருமகன் என்றுமாம் -மேல் அர்ச்க்சை கண்ணபுரத்து எம்மான்

த்₃விஸேஷதோ ப₄க்தான் க₃ச்ச₂தி, தத் ப்ரத₃ர்ஶயதி
ஶௌரி꞉ ;
ஶூரஸ்ய வஸு – தே₃வஸ்யாபத்யம் ।
* அத இஞ் ||
மன் உலகத் தேவர் வாழ் முதல் -பெரிய திருமொழி -6-8-10
தயரதற்கு மகனாய் தோன்றி கொல்லியலும் படைத்தான் -பெருமாள் திரு -10-10-

ப₄க்தான் க₃ச்ச₂தி–பக்தர்களை நோக்கி செல்கிறான் -சமஸ்க்ருதம் -ரிஷிகள்
வந்து உனது அடியேன் மனம் புகுந்தாய்
வந்து அருளி –எனது நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே

ஸூரர் எனப்படும் வாசுதேவனுடைய புத்திரர் -அடியவர்கள் இடம் தாமே செல்லும் விசேஷ குணமானது கூறப் படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூர குலத்தில் பிறந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூர ராஜனின் கோத்திரத்தில் பிறந்தவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

340. ஓம்ஶௌரயேநம:

ஶூரஸ்யாபத்யம் ஸூரரின் மகனான

வஸுதேவஸ்ய வஸுதேவரின்

ஸுத: மகனாகப் பிறந்ததால்

ஶௌரி: பகவான் ‘ஶௌரி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஸூரரின் மகனான வஸுதேவருக்கு மகனாக (ஸூர வம்ஸத்தில்) பிறந்ததால் ‘ஶௌரி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வஸுதேவரின் தந்தையின் பெயர் ‘ஸூரர்’. அவரது பேரனாதலால் பகவான் ‘ஶௌரி:’ என்று அழைக்கபடுகிறார்.

————

ஷௌரிஹ் – வீரத்தின் மகன்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் கூற்றுப்படி, இந்த நாமத்தின் அர்த்தம் ‘ஷுரஸ்ய அபத்யம் வாசுதேவஸ்ய ஸுதஹ் ஷௌரிஹ் – அவர் ஷுரா என்ற மன்னனின் மகனான வாசுதேவரின் மகன்’. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் ஷுராவின் பேரன், எனவே அவர் ஷௌரி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த உறவை விவரிக்கும் மற்றொரு வழி ‘ஷுரஸ்ய கோத்ரபத்யம் பூமான் ஷௌரிஹ் – அவர் ஷுராவின் வழித்தோன்றல்’. வாசுதேவர், தசரதர் போன்ற வீரம் மிக்கவர்களின் மகனும் ஆவார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அவர் வாசுதேவரின் மகன் என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நந்தகோபனின் வீரத்தையும் – “ஓடாத தோள் வலியன் நந்தகோபன் குமரன்” மற்றும் தசரதனின் வீரத்தையும் – தயாருக்குமகனைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் யாதவர்களிடையே ஷூரர்கள் என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு குழுவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். வாசுதேவர் இந்தக் குழுவைச் சேர்ந்தவர் என்பதால், கிருஷ்ணர் சௌரி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

343-ஜநேஸ்வர-

ஏவம் ஸர்வ ஸம்ப்லாவந ஓஜ்ஜ்வல ஐஶ்வர்ய மஹௌக₄꞉
ஜநேஶ்வர꞉ ||
உயிர்கள் எல்லா யுலகும் உடையான் -3-2-1

பிறந்தவர் யாவர்க்கும் ஈஸ்வரராக இருப்பவர் -அனைவரையும் வியாபிக்கும் ஐஸ்வர்யம் என்னும் மஹா ப்ரவாஹத்தினால் விளங்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளுக்கு ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறப்பற்றவர்-ஸ்ரீ லஷ்மி தேவிக்கு நாதர்-ஜனங்களுக்கு ஈஸ்வரர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

341. ஓம்ஜனேஶ்வராயநம:

ஜனானாம் ஜந்தூனாம் ‘ஜனங்கள்’ அதாவது அனைத்து உயிரினங்கள்

ஈஶ்வரோ அவை அனைத்தையும் ஆட்சி செய்பவராக இருப்பதால்

ஜனேஶ்வர: பகவான் ‘ஜனேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கபடுகிறார்.

அனைத்து உயிரினங்களையும் ஆளும் ஈஶ்வரராய் இருப்பதால் பகவான் ‘ஜனேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

ஜனேஷ்வரா – மக்களின் இறைவன்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஜனானாம் ஜந்தூனாம் ஈஷ்வரஹ் ஜனேஷ்வரஹ் – பிறந்த அல்லது உருவாக்கப்பட்ட அனைத்திற்கும் இறைவன்’ என்று வரையறுக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் மக்களுக்கு ஐஸ்வர்யத்தை அல்லது செல்வத்தை அளிப்பதால் அவர் ஜனேஸ்வரா என்று விளக்கம் தருகிறார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் பகவான் எல்லாவற்றுக்கும் தலைவன் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், எல்லா நேரங்களிலும் அவர்களைத் தகுந்தவாறு வழிநடத்துகிறார். துன்பம் ஏற்படும் போது, ​​அவரைத் தியானிப்பவர்கள் உயர்நிலைகளை அடைவதன் மூலம் பயனடைகிறார்கள், மேலும் பயனடையாதவர்கள் அவரைத் தேட வேண்டும் என்று உணரும் நிலையை அடைகிறார்கள். இந்த கட்டத்தில் அவர் அவர்களை உயர் மட்டங்களுக்கு சரியான முறையில் வழிநடத்துகிறார். நாம 287ல் அவர் ‘சுரேஷ்வரா’ என்பதை முன்பே பார்த்தோம். ஜனேஸ்வரா என்பது அதன் விரிவாக்கமாகும்.

————-

344-அநுகூல-
வரம்பினுள் நிற்பவன் கூலம் -கரை-விஸ்மய மத₃ மாந–மூன்றையும் விட்டு அதனாலே கரையைத் தாண்டாமல் -அடியார்க்கு மெய்யன் ==தாஸ ஸஹ்யன் ஆஸ்ரித பரதந்த்ரன்

அத₂ ச நிஸர்க₃மஹத்த்வேந விஸ்மய மத₃ மாந வர்ஜநாத₃நுத்₃வேல꞉
அநுகூல꞉
கூலமநு வர்தத இதி । யதா₂

வீர்யாத் ந ச வீர்யேண மஹதா ஸ்வேந விஸ்மித பவத பவ்யோ வா அநு கூல–அயோத்யா -1-13-
வீரனாக உள்ள போதிலும் தனது வீரத்தைக் கண்டு இறுமாப்பு கொள்வது இல்லை
என்பதன் மூலம் தனது பக்தர்கள் இடம் இனிமையாக உள்ளவன் என்று அறியலாம்

ஹஸ்த அவலம்பநோ ஹ்ய ஏகோ பக்தி க்ரீதோ ஜனார்த்தன –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் 3-23-
பக்தியைக் கொண்டு விலைக்கு வாங்கப்பட்ட ஜனார்த்தனன் அவர்களுக்கு எதனையும் செய்து அருளுவான்

யதி சக்நோஷி கச்ச த்வம் அதி சஞ்சல சேஷ்டித–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-6-15-
யசோதை கிருஷ்ணன் இடம் உனக்கு முடிந்தால் இந்த கட்டை அவிழ்த்துக் கொள் என்றாள்

ஆய்ச்சி கண்ணிக் கயிற்றினால் கட்டத்தான் கட்டுண்டு இருந்தான் -மூன்றாம் திரு -91

இயற்கையான பெருமை இருப்பதால் அதைப் பற்ற வியப்பு கர்வம் அற்றவர் -உலகத்து எல்லாம் மேல் ஓடும் ஐஸ்வர்யப் பெரு வெள்ளம் வரம்பு மீறாது கரைக்குள் அடங்கி இருக்கும் படி செய்பவர் -கரை கடவாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆத்மாவாதலால் யாவர்க்கும் அநு கூலராக இருப்பவர் -தமக்குப் பிரதிகூலமானதைத் தாமே செய்யார் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களுக்கு நன்மையைச் செய்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

342. ஓம்அனுகூலாயநம:

ஆத்மாவேன ஹி உள்ளுறை ஆன்மாவாக இருக்கிறார்

ஸர்வேஶாம் அனைவரின்

அனுகூல: எனவே, பகவான் ‘அனுகூல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்,

ந ஹி ஸ்வஸ்மின் ப்ராதிகூல்யம் தனக்குக் கெடுதலை விளைவிக்கும் செயல்களை

ஸ்வயமாசரதி தானே எவரும் புரிவதில்லை.

பகவான் அனைவரின் உள்ளுறை ஆன்மாவாக இருக்கிறார். எவரும் தனக்கு தானே கெடுதல் தரும் செயல்களைப் புரிவதில்லை. எனவே, பகவானும் நமக்கு உள்ளுறை ஆன்மாவாக இருப்பதால் நமக்கு நன்மைகளையே செய்கிறார் (கெடுதல்களை அல்ல). எனவே, அவர் ‘அனுகூல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனுகுலா – எல்லைக்குள் இருப்பவன்

குலா என்றால் கரை என்று பொருள் எனவே அனுகுலா என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் கரையின் ஒரே பக்கத்தில் இருப்பவர். அவர் உங்களைப் போலவே கரையின் அதே பக்கத்தில் இருப்பதால், அவர் உங்களுக்கு நெருக்கமானவர் மற்றும் எளிதில் அணுகக்கூடியவர். ஆத்மத்வேன ஹி ஸர்வேஷாம் அனுகூலஹ் ந ஹி ஸ்வஸ்மிந் ப்ரதிகூல்யம் ஸ்வயம் ஆச்சரதி – எல்லாவற்றிலும் சுயமாக இருப்பதால், தனக்குப் பாதகமான எதையும் அவர் செய்வதில்லை என்று ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் கூறுகிறார்.

இந்த நாமாவின் மற்றொரு விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் வரம்புகளுக்கு உட்பட்டு செயல்படுகிறார். குலம் அநுவர்ததே இதி அனுகூலா – வரம்புகளால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவர். பகவான் ராமருக்கு மிகுந்த வீரம் இருந்தது, ஆனால் அதைப் பற்றி விழிப்புணர்வு அல்லது பெருமை இல்லை – “வீரியவான் ந ச வியேன மஹதா ஸ்வேன விஸ்மிதா”.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் யசோதாவால் கட்டப்பட்ட சம்பவத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார் – ஒரு குழந்தை என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்ற எல்லைக்குள் இருப்பது – அவரது அடையாளம் தெரியாமல், யசோதா அவருக்கு சவால் விடுகிறார் – உங்களால் முடிந்தால் உங்களை விடுவித்துக் கொள்ளுங்கள்! – “யதி சக்னோஷி கச்ச த்வம் அதி சஞ்சல சேஷ்டிதா!” – ஆனால் அவர் கட்டுப்பட்ட நிலையில் இருக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் அனுகுலா.

அனுகூலா என்பது குலம் அனுவர்ததே இதி அனுகூலா – வரம்புகளால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவர் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஸ்ரீ அண்ணங்கார் ஆச்சாரியார், அவரது மகத்தான மற்றும் எல்லையற்ற பெருமை இருந்தபோதிலும், பகவான் தன்னைத் தேடுபவர்களுக்கு எளிதில் அணுகக்கூடியவர் என்று விளக்குகிறார். அவர் பக்திக்கு கட்டுப்பட்டவர், இது அவருடைய அனுகுல்ய ஸ்வபாவம் அல்லது எல்லைக்குள் இருக்கும் திறன்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா அவர் அனுகுலா என்று விளக்கம் தருகிறார், ஏனெனில் அவர் எப்பொழுதும் யார் என்ன செய்தாலும் உடன் செல்கிறார். இவ்வாறு ஒரு மனிதன் தனது கொலையைச் செய்கிறான், மற்றொருவன் மனிதகுலத்திற்கு உதவுகிறான், ஆனால் பகவான் இரண்டு நிகழ்வுகளிலும் வெறும் பார்வையாளராக இருக்கிறார். அவர் தனது எல்லைக்குள் தன்னைக் காத்துக் கொள்கிறார்.

அனுகூலம் என்றால் கரையை நோக்கிச் செல்வது என்று விளக்கம் தருகிறார் ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள். சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடக்க முயலும் போது, ​​தன் பக்தர்கள் கரையை நோக்கிச் செல்ல உதவுவதால், பகவான் அனுகுலா ஆவார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், பகவான் ஒவ்வொருவருக்கும் உள்ளான மனசாட்சியாக இருந்து, சரியானதைச் சொல்லி, அனுகூலப் பாத்திரத்தில் எப்போதும் செயல்படுகிறார் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் உள்ள மனசாட்சி எப்பொழுதும் எது சரி எது தவறு என்று சுட்டிக்காட்டுகிறது.

345-சதா வர்த்த –
பல சூழல்களை உடையவன் -ஐஸ்வர்ய பெருக்கை சௌலப்ய சௌசீல்யங்கள் கட்டுப் படுத்துவதால்-ஸதம் ஆவர்த்தனம் –-நூறு தடவை

ததா₂ ஶதா வர்த꞉;
ஶதமாவர்தா அஸ்யேதி ।
ஆவர்த ஶப்₃தே ₃நைஶ்வர்ய விஜ்ரும்பி₄தாநி லக்ஷ்யந்தே ।
அதிவேல மப் யநுவேலீ க்ரியமாணமிதம் ₃ஐஶ்வர்யம் ஸங்கட க₃தி ஷோப₄-
ஸமுத்₃ப₄வத் ஸரிதா₃வர்த வத்₃விஜ்ரும்ப₄தே । ஏவம்

சாந்தோதித விஞ்ஞான ப்ராணாயேதி பர மந்த்ர லிங்க₃ம் ஸமர்தி₂தம்--சலனம் அற்ற நிலையும்-ஓங்கும் ஞானமும் பிராணனும் அவனுக்கே

சவுந்தர்ய நதிப் பெருக்கு -சிறிய இடைவெளியின் —ஸங்கட க₃தி ஷோப-கொப்பூழில் எழில் அழகு

அளவற்ற ஐஸ்வர்ய பெருக்காகிய சூழல்களை உடையவர் -அளவற்ற ஐஸ்வர்யம் உடையவராயினும் கரை கடந்து
பெருகாதவராய் அணுகுவதற்கு எளிதாக -நதியின் சுழல் சிறிய
இடைவெளியின் மூலம் வெளி வருவது போலே விளங்கும் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தர்மத்தைக் காக்கும் பொருட்டு அநேக அவதாரங்களைச் செய்பவர் -நூறு நாடிகளில் பிராண ரூபத்தில் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லோரையும் தேவர் முதலான ரூபங்களில் நடத்துபவர் -படைப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

343. ஓம்ஶதாவர்த்தாயநம:

தர்மத்ராணாய அறத்தைக் காக்கும் பொருட்டு (அல்லது அறத்தை நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு)

ஶதம் நூற்றுக்கணக்கான

ஆவர்த்தனானி ப்ராதுர்பாவா அஸ்யேதி ‘ஆவர்த்தனங்கள்’ அதாவது அவதாரங்களை எடுக்கிறார்

ஶதாவர்த்த: எனவே பகவான் ‘ஶதாவர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அறத்தைக் காத்து, நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு நூற்றுக்கணக்கான அவதாரங்களை எடுக்கிறார். எனவே, அவர் ‘ஶதாவர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

1. இங்கு ஆவர்த்தனம் என்ற சொல் ‘அவதாரம்’ என்ற பொருளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது
2. ஆதிசங்கர பகவத்பாதாள் பகவானுக்கு தசாவதாரம் என்றில்லை; நூற்றுக்கணக்கான அவதாரங்கள் உள்ளன என்று சூசகமாகத் தெரிவிக்கிறார்.
3. நாமெல்லாம் நன்கறிந்த ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை ஸ்லோகம் இது: “பரித்ராணாய ஸாதூனாம் வினாஶாய ச துஶ்க்ருதாம்தர்ம ஸம்ஸ்தாபனார்த்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே“

நாடிஶதே நமக்குள் இருக்கும் நூற்றுக்கணக்கான நாடிகளில்

ப்ராணரூபேண ப்ராணவாயுவின் வடிவில்

வர்தத இதி வா வசிக்கிறார்

ஶதாவர்த்த: எனவே, பகவான் ‘ஶதாவர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, பகவான் நமக்குள் இருக்கும் நூற்றுக்கணக்கான நாடிகளில் ப்ராணவாயுவின் வடிவில் வசிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘ஶதாவர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நமது உடலில் 72000 நாடிகள் இருப்பதாக கூறுகின்றனர். மரண காலத்தில் நமது ஆத்மா இவற்றுள் எந்த நாடியின் வழியாகவும் வெளியேறலாம். ஆனால், முக்தி அடைவோரின் ஆத்மா ஸுஶும்னா எனும் நாடியின் வழியே நமது உச்சந்தலையிலுள்ள ப்ரஹ்மரந்தரத்தின் வழியே புறப்பட்டு செல்லும்.

————

ஷதாவர்தா – அவர் எண்ணற்றவர்

ஷதா என்றால் நூறு என்று பொருள் ஆனால் இந்த நாமத்தின் சூழலில் அது எண்ணற்றதைக் குறிக்கிறது. ஆவர்தா என்பது சுழற்சி அல்லது மறுநிகழ்வைக் குறிக்கிறது ஆனால் தற்போதைய சூழலில் இது ஒரு அவதாரம் அல்லது அவதாரத்தைக் குறிக்கிறது. எனவே சதாவர்தா என்பது அறம்சார்ந்தவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக எண்ணற்ற அவதாரங்களை எடுப்பவர்.

பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 4 வது வசனம் 7 மற்றும் 8 இல், பகவான் கூறுகிறார்:

“யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லாநிர் பவதி பாரத
அப்யுத்தானாம் அதர்மஸ்ய ததாத்மானம் ஸ்ரஜாமி அஹம்” [BG 4.7]–எப்பொழுதும், எங்கும் நீதியின் வீழ்ச்சியும், அநீதியின் ஆதிக்கமும் மேலோங்குகிறது; அந்த நேரத்தில் நான் தனிப்பட்ட முறையில் வெளிப்படுத்துகிறேன், ஓ பரதா!

“பரித்ராணாய ஸாதூநாம் விநாசய ச துஸ்கிருதம்
தர்ம-சம்ஸ்தாபநார்த்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே” [BG 4.8]–பக்தர்களின் பாதுகாப்பிற்காகவும், அக்கிரமக்காரர்களின் அழிவுக்காகவும், சன்மார்க்கத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்காகவும், நான் ஆயிரமாண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆயிரமாண்டு தோன்றுகிறேன்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சொல்வது போல், ‘தர்ம த்ராணாய ஷதம் ஆவர்தனானி ப்ராதுர்பாவா அஸ்ய இதி ஷதாவர்தா – தர்ம வாழ்க்கை முறையைக் காக்க எண்ணற்ற முறை தானே அவதாரம் எடுத்தவர்’.

‘நாடே ஷதே ப்ராணரூபேண வர்ததே இதி வா – பிராணன் அல்லது உயிர் சக்தி (ஆக்ஸிஜன்) வடிவில் ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் இரத்த நாளங்கள் அல்லது இரத்த ஓட்டத்தில் தன்னைத்தானே சுற்றிக்கொள்கிறார், எனவே அவர் ஷதாவர்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்றும் சங்கரர் ஒரு மாற்று அர்த்தத்தைத் தருகிறார்.

ஷதாவர்தாவின் அவரது தரத்தை விளக்கும் பல எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன. இவ்வுலகில் உயிர் வாழ்வதற்காக அவர் தினமும் சூரியனின் வடிவில் தோன்றுகிறார் – ‘சூர்யஸ்ய அவ்ரிதம் அன்வாவர்தே‘.

இது இறைவனின் பரா அம்சத்தின் மந்திரத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது – சந்தோதித விஜ்ஞான பிராணயா – அவருக்கு அமைதியான மற்றும் எப்போதும் வளரும் அறிவு மற்றும் வாழ்க்கை.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஷடத்திற்கு “பல” என்ற பொருளையும், அவர்தாவிற்கு சுழற்சி (சக்கரம்) என்பதையும் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் பகவான் சம்சாரத்தில் உயிர்களை சுழற்றுவதால் அல்லது சுழற்சி செய்வதால் இந்த நாமம் இருப்பதாக விளக்குகிறார்.

பர-வாசுதேவரின் குணங்களைக் குறிப்பிடும் அம்சங்கள் இதுவரை விவரிக்கப்பட்டுள்ளன (334 வது நாம – வாசுதேவத்திலிருந்து). இப்போது ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கத்தில் பர வாசுதேவரின் ரூபம் அல்லது வடிவம் தொடங்குகிறது.

இவ்வுலகில் தர்மத்தைக் காக்க அவர் திரும்பத் திரும்ப அவதாரம் எடுத்ததே உதாரணம். பாண்டவர்களும் திரௌபதியும் துன்பத்தில் இருந்தபோது அவர்களை அவர் பலமுறை பாதுகாத்து வந்தார். ஹிரண்யகசிபு தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அனைத்து கொடுமைகளிலிருந்தும் பிரஹலாதனை பாதுகாத்தார். கிருஷ்ண அவதாரத்தில் யாதவ மக்களைப் பாதுகாத்து பல அற்புதங்களைச் செய்தார்.

அவர்தா என்றால் சுழல் என்றும் பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் கூற்றுப்படி. அவருடைய செல்வங்கள் (ஐஸ்வர்யா) நூற்றுக்கணக்கான சுழல்களைப் போல பொங்கி வழியாமல் தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும் அளவுக்கு மகத்தானவை என்பதால் அவர் ஷதாவர்தா ஆவார். இருந்த போதிலும், அவர் பக்தர்கள் எளிதில் அணுகக்கூடியவர்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணமாச்சாரியின் கூற்றுப்படி இந்த பெயரைப் பார்ப்பதற்கான மற்றொரு வழி என்னவென்றால், அவர் பல்வேறு வகையான சுழற்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துகிறார் – ராசி, நட்சத்திரம் மற்றும் கிரகங்கள்.

———————-

இது வரை ஸ்வரூப குணங்களைக் காட்டி அருளி
இனி திவ்ய மங்கள விக்ரஹ குணங்கள் காட்டி அருளுகிறார்

3-17-பர வாசுதேவன் ரூப குண வாசகம்(கீழ் ஸ்வரூபம் )-346-351 திரு நாமங்கள்(ஸ்வரூபம் 12 ரூபம் 6 விபூதி 10 திரு நாமங்கள் )

346-பத்மீ-
தாமரையைக் கையில் கொண்டவன்-(சங்கு சக்கரம் கதை பாத்மம் –நான்குடனும் மலையாள திவ்ய தேசப்பெருமாள்கள் சேவை )

ஏவம் வாஸு தே ₃வத்வம் கு₃ணதோ விவ்ருத்ய ரூபதோ (அ)பி விவ்ரியதே ।
லீலா பத்₃மேந நித்ய யோகா₃த்₃ பத்₃மீ ॥

கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும்-செங்கமலத் தாயார் பங்கயச்செல்வி பல இடங்களில் சேவை உண்டே

நிறம் -வாசனை -அடித்தலமும் தாமரையே -அங்கைகளும் பங்கயம் –

விளையாட்டுத் தாமரை மலரை எப்போதும் யுடையவர் -இப்படி வாஸூதேவனுடைய குணங்களை வர்ணித்த பின்பு
அவனுடைய திவ்ய ரூபத்தை விளக்குகிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கையில் தாமரையை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நாபியில் தாமரையை யுடையவர் -நான் முகனைப் பிள்ளையாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

344. ஓம்பத்மினேநம:

பத்மம் தாமரையை

ஹஸ்தே கைகளில்

வித்யத இதி ஏந்தியுள்ளார்

பத்மீ எனவே பகவான் ‘பத்மீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது கையில் தாமரையை ஏந்தியுள்ளார். எனவே அவர் ‘பத்மீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

பத்மி – தாமரையை கையில் ஏந்தியவர்

பத்மம் என்றால் தாமரை என்றும் பத்மி என்றால் கையில் தாமரையை ஏந்தியவள் என்றும் பொருள். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘பத்மம் ஹஸ்தே வித்யதே இதி பத்மே’ என்று விவரிக்கிறார், அதாவது அவர் கையில் தாமரை ஏந்தியதால் பத்மி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பழங்கால மன்னர்கள் தங்கள் தர்பார்களைப் பிடிக்கும்போது விளையாட்டாகச் சுழற்றிய லீலாரவிந்தம் என்ற தாமரையை கையில் ஏந்தியிருந்தனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இது ராயல்டியின் அடையாளமாக இருந்தது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரியின் கூற்றுப்படி, தாமரை என்பது பகவானின் சாத்வீக குணங்களை குறிக்கிறது. தர்மம், ஞானம், வைராக்யம், ஐஸ்வர்யம். ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில், ‘இதரேண துனானம் அப்ஜம்‘ அதாவது மற்றொரு கையால் தாமரையுடன் விளையாடுகிறார் (10.23.22)’.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, பகவான் முதலில் சங்கு ஊதி, அவருடைய “அறிவை” அளிக்கும்படி நம்மை அழைக்கிறார் என்று நகைச்சுவையாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். இது பலனைத் தராது, பின்னர் சக்கரம் உள்ளது, இது தீமையை அழித்து மீண்டும் ஒழுங்கை மீட்டெடுக்கிறது. சாமம், தானம், பேதம், தண்டம் ஆகியவை நினைவுக்கு வருகின்றன.

பத்மா என்பது லக்ஷ்மிக்கு ஒரு பெயர், எனவே பத்மி எல்லா நேரத்திலும் மஹாலக்ஷ்மியுடன் இருப்பவள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பத்மா என்ற வார்த்தைக்கு “அறிவு” என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் உண்மையான அறிவைக் கொடுப்பவர் அல்லது உண்மையான அறிவைக் கொண்டவர் பத்மி என்று பரிந்துரைக்கிறார்.

347-பத்ம நிபேஷண –
இனிய பார்வை யுடையவன்-பத்ம இவ ஈஷண-அசையும் தாமரை போல் அழகிய கண்கள் -கடாக்ஷம் தாமரைக்கு இல்லையே

அமல கமலாஸ் பா₂லந நிப₄ம் ஶ்ரமாபஹம் வீக்ஷணம் அஸ்யேதி
பத்₃மநிபே₄க்ஷண꞉ ॥
உன் முகம் மையல் ஏற்றி மயக்கும் மாய மந்த்ரம் தான் கொலோ
செய்ய தாமரைக் கண்ணினாய்
உகவையால் நெஞ்சம் உள்ளுருகி உன் தாமரைக் கண் விழிகளின் அகவலைப் படுப்பான் -வலையுள் அகப்படுத்துவான் -6-2-7-
சரமணீ விதுர ரிஷி பத்நிகளைப் பூதராக்கின புண்டரீ காஷன் நெடு நோக்கு

மறப்பேன் என்று செந்தாமரைக் கண்ணோடும் மறப்பற என் நெஞ்சில் உள்ளான்

அதீர்க்கம் அப்ரேமதுகம் க்ஷண உஜ்ஜ்வலம்
ந சோரம் அந்தக்கரணஸ்ய பச்யதாம்
அநுப்ஜமப்ஜம் நு கதம் நிதர்சனம்
வநாத்ரி நாதஸ்ய விசாலயோர் த்ருசோ –ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் 43-

அதீர்க்கம் –நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள் -என்றும்
இலங்கு ஒளி சேர் அரவிந்தம் போன்று நீண்ட கண்ணானை -என்று பேசும்படி யாகத் திருக்கண்கள்
நீண்டு இருப்பது போலே தாமரை நீண்டு இருக்க வில்லையே -நீட்சிக்குத் தாமரை ஒப்பாக மாட்டாதே

கமலக் கண்ணன் என் கண்ணில் உள்ளான் -காண்பன் அவன் கண்களால் -அமலங்களால் விழிக்கும்
அவன் கண்களால்-முன்னும் பின்னும் அன்வயம்-அமல ஆயத ஈஷண-இது கொண்டே பாஷ்யகாரர்

தாமரை போலே மலர்ந்து அழகியதும் -சிரமத்தைப் போக்கும் கடாஷம் யுள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரை போன்ற இரண்டு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரை போன்ற திருக் கண்களை யுடையவர் -தாமரைகளுக்கு நண்பனான சூரியன் ஒளியுள்ள சந்திரன்
ஆகியவர்களைக் கண்களாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

345. ஓம்பத்மநிபேக்ஷணாயநம:

பத்மநிபே தாமரையை ஒத்த

ஈக்ஷணே த்ருஶாவஸ்யேதி ‘ஈக்ஷணை’ அதாவது இரண்டு கண்களை உடையவராதலால்

பத்மநிபேக்ஷண: எனவே பகவான் ‘பத்மநிபேக்ஷண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தாமரையை (தாமரை இதழ்களை) ஒத்த இரு கண்களை உடையவராதலால் அவர் ‘பத்மநிபேக்ஷண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

பத்ம-நிபேக்ஷனா – தாமரை மலரைப் போன்ற கண்களை உடையவர்

பத்மா என்றால் தாமரை, நிபா என்றால் ஒப்பிடத்தக்கது, ஈக்ஷனா என்றால் கண்கள். எனவே தாமரை போன்ற அழகிய கண்களை உடையவன் என்பது பத்மநிபக்ஷணன் என்பதன் பொருள்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை, ‘பத்மநிபே ஈக்ஷணே த்ரிஷௌ அஸ்ய அஸ்தி இதி பத்மநிபேக்ஷணஹ் – தாமரை மலருக்கு நிகரான கண்களை உடையவர் என்பதால் பத்மநிபேக்ஷணன்’ என்று வர்ணிக்கிறார்.

விரைவில் ‘அரவிந்தாக்ஷ’வைப் பின்பற்றும் நாமமும் அதையே குறிக்கிறது.

ராமாயணத்தில் ‘ராஜீவ லோச்சனா‘ (தாமரைக் கண் உடையவர்) என்ற வார்த்தை ராமரை விவரிக்க வால்மீகியால் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது. விஸ்வாமித்திரர், தசரதனிடம் ராமனை பத்து நாட்கள் தன் யாகத்தைக் காக்கும்படி கேட்கும் போது ‘தசராத்ரம் ஹி யஜ்ஞஸ்ய ராமம் ராஜீவலோச்சனம்‘ என்கிறார். ஆனால் ராம தசரதர் கொடுக்க மறுத்த அதே வார்த்தையைப் பயன்படுத்தினார், ‘ஊன ஷோடஷ வர்ஷோ மே ராமோ ராஜீவலோச்சனஹ்’.

பத்மநிபக்ஷனா என்ற பெயர், தாமரை மலர்களைப் போல தோற்றமளிக்கும் அவரது கண்களின் குளிர்ச்சியான, கருணை, இரக்கம், அழைப்பு, ஆறுதல், தோற்றத்தை விவரிக்கிறது.

அனுகுலாஷ் ஷதாவர்தா பத்மி பத்மநிபேக்ஷனா என்ற பெயர்களின் வரிசை அனைத்தும் பகவானின் உதவியை நாடும்போது அவருக்கு உதவும் குணத்தைக் குறிக்கிறது என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்திலிருந்து குறிப்புகளை வழங்குகிறார் –

“செய்யதாமரைக் கண்ணினாயெங்கள் சிற்றில்வந்து சிதையேலே” [நாச்சியார் திருமொழி 2-4]

“உகவையால் நெஞ்சம் உள்ளுருகி உன்தாமரைத் தடங்கண் விழிகளின்” [ThiruvaiMozhi 6-2-9].

மேற்கண்ட இரண்டு பாசுரங்களும் இறைவனின் தாமரைக் கண்களை ‘தாமரை கண்ணன்’ என்று குறிப்பிடுகின்றன.

“முகமே மனதின் குறியீடு” என்ற பழமொழியை தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். இந்த நிலையில், பகவானின் தாமரைக்கண்கள் அவருடைய உள்ளார்ந்த இயல்பை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. தமிழில் இந்த நாமத்திற்கு இணையான பெயர் “தாமரை கண்ணன்”.

337-அசோக-
ஆத்யாத்மிகங்களான சோகம் மோஹம் முதலிய துன்பங்களைப் போக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சோகம் முதலிய ஆறு ஊர்மிகள் அற்றவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

சோகம் இல்லாதவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————–

338-தாரண –
ஆதி பௌதிகங்களான பகைவர் கள்வர் பிணிகள் முதலியவற்றைப் போக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்சாரக் கடலைத் தாண்டுவிப்பவர் –
சூர்ய மண்டலத்தின் நடுவில் இருப்பவர் -சூர்ய குலத்தில் உதித்தவர் –சம்சாரத்தைத் தாண்டுவிப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

தார என்னும் ஓங்காரத்தின் மூலமாய் சுகம் தருபவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

339-தார –
உலக வாழ்க்கை யாகிய பயத்தை தாண்டுவிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கர்ப்பம் பிறப்பு மூப்பு மரணம் முதலிய பயங்களில் இருந்து கரை ஏற்றுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சம்சாரத்தில் இருந்து தாண்டச் செய்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————-

340-ஸூர –
வெற்றியை உடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பராக்கிரமம் உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பயந்தவர்களால் அடையப்படுபவர் -போருக்குச் செல்பவர் -சுகத்தைத் தருபவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

341-சௌரி-
சூரர் எனப்படும் வாசுதேவனுடைய புத்திரர் -அடியவர்கள் இடம் செல்லும் விசேஷ குணமானது கூறப் படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சூரா குலத்தில்  பிறந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சூரா ராஜனின் கோத்திரத்தில் பிறந்தவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

342-ஜநேஸ்வர-
பிறந்தவர் யாவர்க்கும் ஈஸ்வரராக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளுக்கு ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறப்பற்றவர்-ஸ்ரீ லஷ்மி தேவிக்கு நாதர்-ஜனங்களுக்கு ஈஸ்வரர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

343-அநுகூல –
இயற்கையான பெருமை இருப்பதால் அதைப் பற்று வியப்பு கர்வம் அற்றவர் -கரை கடவாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆத்மாவாதலால் யாவர்க்கும் அநு கூலராக இருப்பவர் -தமக்குப் பிரதிகூலமானதைத் தாமே செய்யார் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களுக்கு நன்மையைச் செய்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————–

344-சதா வர்த்த –
அளவற்ற ஐஸ்வர்ய பெருக்காகிய சூழல்களை உடையவர் -அளவற்ற ஐஸ்வர்யம் உடையவராயினும் கரை கடந்து
பெருகாதவராய் அணுகுவதற்கு எளிதாக -நதியின் சுழல் சிறிய
இடைவெளியின் மூலம் வெளிவருவது போலே விளங்கும் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தர்மத்தைக் காக்கும் பொருட்டு அநேக அவதாரங்களைச் செய்பவர் -நூறு நாடிகளில் பிராண ரூபத்தில் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லோரையும் தேவர் முதலான ரூபங்களில் நடத்துபவர் -படைப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

345-பத்மீ-
விளையாட்டுத்  தாமரை மலரை எப்போதும் யுடையவர் -இப்படி வாஸூதேவனுடைய குணங்களை வர்ணித்த பின்பு
அவனுடைய திவ்ய ரூபத்தை விளக்குகிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கையில் தாமரையை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நாபியில் தாமரையை யுடையவர் -நான் முகனைப் பிள்ளையாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

346-பத்ம நிபேஷண-
தாமரை போலே மலர்ந்து அழகிய சிரமத்தைப் போக்கும் கடாஷம் யுள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரை போன்ற இரண்டு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரை போன்ற திருக் கண்களை யுடையவர் -தாமரைகளுக்கு நண்பனான சூரியன் ஒளியுள்ள சந்திரன்
ஆகியவர்களைக் கண்களாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

தன்னை வெறுக்கும் மனிதர்களிடம் தனது அழகு, குணங்கள், லீலைகள் ஆகியவற்றைக் காட்டி,
அவர்களையும் பக்தர்களாக மாற்றி, வென்று எடுப்பவராகத் திருமால் திகழ்வதால்
அவர் ‘சூர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

“கூடாரை வெல்லும் சீர்க் கோவிந்தா”என்று இவ்வாற்றலை ஆண்டாளும் பாடி இருக்கிறாள்.
நமது மறைந்த முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் அப்துல் கலாம் அவர்கள்,
“ஒருவரை வீழ்த்துவது சுலபம், வெல்வதே கடினம்!” என்று கூறுவார்.
அதாவது,
தன்னை வெறுப்பவரைப் போரில் வீழ்த்துவது மிக எளிது,
ஆனால் அந்த எதிரிகளின் மனங்களைக் கவர்ந்து அவர்களைப் பக்தர்களாக்கி வென்றெடுப்பதே அரிது.
ஆனால் திருமாலோ அனாயாசமாக எல்லோரையும் வென்றெடுத்து விடுவதால் ‘சூர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘சூர:’ என்றால் அனைவரையும் வெல்வதற்குரிய சாமர்த்தியம் கொண்டவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 341-வது திருநாமம்.
“சூராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு
அனைவரின் மனங்களையும் வெல்லும் ஆற்றலைத் திருமால் அருள்வார்.

வசுதேவரின் குலமுன்னோரான யதுவைக் கௌரவிக்கும் விதமாகவும்,
வசுதேவர்-தேவகி செய்த தவத்துக்கு முழுமையான பலன் அளிப்பதற்காகவும் வசுதேவர் மகன் கண்ணனாகத் திருமால் அவதரித்தார்.
வசுதேவருக்கு ‘சூர:’ என்று பெயர். சூரரின் மகனாக அவதரித்ததால், திருமால் ‘சௌரி:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘சௌரி:’ என்றால் சூரரின் மகன். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 342-வது திருநாமம்.
“சௌரயே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அடியார்களுக்கு நல்ல சந்ததி உண்டாகும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

ஐச்வர்யம்’ என்றால் ஆளுமை. ‘ஈச்வர:’ என்றால் ஆளுமை மிக்கவர், அல்லது ஆள்பவர்.
‘ஜன’ என்பது உலகிலுள்ள அனைத்து மக்களையும் குறிக்கும்.
உலகிலுள்ள அனைவரைக் காட்டிலும் விஞ்சி நிற்கும் ஒப்பற்ற ஆளுமை கொண்டவராகத் திருமால் திகழ்வதால்,
அவர் ‘ஜனேச்வர:’ என்றழைக்கப்படுகிறார். ‘ஜனேச்வர:’ என்றால் அனைவரையும் ஆள்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 343-வது திருநாமம்.
“ஜனேச்வராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் தங்கள் வாழ்வில்
நல்ல நிர்வாகத் திறனும் ஆளுமையும் பணிவும் ஒருங்கே பெற்றுத் திகழத் திருமால் அருள் புரிவார்.

மிகவும் உயர்ந்தவராக இருக்கும் திருமால், அத்தன்மைகளை மறைத்துக் கொண்டு,
தன் பக்தர்களிடத்தில் இனியவராக, எளியவராக, அவர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவராக இருப்பதால்,
அவர் ‘அநுகூல:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘அநுகூல:’ என்றால் இனியவர், எளியவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 344-வது திருநாமம்.“அநுகூலாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள்
அனைவரிடத்திலும் திருமால் இனியவராக, எளியவராக இருந்து அருள் புரிவார்.

‘ஆவர்த்த:’ என்றால் சுழல் என்று பொருள். ‘சத’ என்றால் நூறு.
நூற்றுக் கணக்கான சுழல்களாய்ச் சுழித்துச் சுழித்துப் பெருகும் மேன்மைகளை உடையவராகத் திருமால் திகழ்வதால்,
அவர் ‘சதாவர்த்த:’ (சத + ஆவர்த்த: = சதாவர்த்த:) என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘சதாவர்த்த:’ என்றால் நூற்றுக்கணக்கான சுழற்சிகளை உடையவர், அதாவது
சுழித்துப் பெருகும் நூற்றுக்கணக்கான மேன்மைகளைக் கொண்டவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 345-வது திருநாமம்.
“ஸதாவர்த்தாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் வாழ்வில் இன்பச் சுழல்கள் பெருகும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

‘பத்மம்’ என்றால் தாமரை. ‘பத்மீ’ என்றால் தாமரையை ஏந்தி இருப்பவன்.
அடியார்களின் உள்ளங்களாகிய தாமரையைக் கவர்பவன் என்பதற்கு அடையாளமாகத்
தாமரையைத் திருக்கையில் ஏந்தி இருப்பதால், திருமால் ‘பத்மீ’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 346-வது திருநாமம்.
“பத்மினே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் மனங்களைத் திருமால் கவர்ந்து செல்வார்.

‘பத்ம’ என்றால் தாமரை. ‘நிப’ என்றால் போன்ற. ‘ஈக்ஷண’ என்றால் பார்வை.
‘பத்மநிபேக்ஷண:’ என்றால் தாமரை மலர்வது போன்ற பார்வையை உடையவர் என்று பொருள்.
தாமரை மொட்டு எப்படி அழகாக, நளினமாக, மென்மையாக, குளிர்ச்சியோடு மகிழ்ச்சியும் அளித்தபடி மலருமோ,
அதுபோல் இறைவன் கண்ணை மூடித் திறப்பது என்பதும் அழகாக, நளினமாக, மென்மையாக இருக்கும்;
நமது துயரங்களை எல்லாம் போக்கி மிகுந்த ஆனந்தத்தைத் தரும்.

அதனால் தான் திருமால் ‘பத்மநிபேக்ஷண: –
தாமரை மலர்வது போன்ற திருக்கண் பார்வையை உடையவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 347-வது திருநாமம்.
“பத்மநிபேக்ஷணாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைத் திருமால்
தன் திருக்கண்களால் கடாட்சித்துக் குளிர்விப்பார்.

———————————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்கந்தஸ் ஸ்கந்த தரோ துர்யோ வரதோ வாயு வாஹன
வாஸூதேவோ ப்ருஹத் பாநு ர் ஆதிதேவ புரந்தர -36

இந்த முப்பத்து ஆறாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

329-ஸ்கந்த:, 330. ஸ்கந்ததர:, 331. துர்ய:, 332. வரத:, 333. வாயுவாஹன: |

334-வாஸுதேவ:, 335. ப்ருஹத்பானு:, 336. ஆதிதேவ:, 337. புரந்தர: ||

ஸ்கந்த: – நற்பேற்றிற்கு எதிரான அசுர சக்திகளை வலிமை வற்றச் செய்பவர்
ஸ்கந்ததர: – அவ்வாறு தீய சக்திகளை வலியிழக்கச் செய்யும் ஆற்றல்கள் அத்தனையையும் தாங்குபவர்
துர்ய: – உலகனைத்தையும் தாங்குபவர்
வரத: – ஆற்றல் மிகுந்த தேவர்க்கும் அவர்களுக்கு உரிய சக்தியை வரமாக அளிப்பவர்
வாயுவாஹன: – வாழ்வின் அடிப்படையான உயிர்க்காற்றையும் நடத்துபவர்
வாஸுதேவ: – உயிர்கள் அனைத்தையும் மூடிக் காத்து, தம்முள் அடக்கி ரக்ஷித்து அவற்றுள் அந்தர்யாமியாக நின்று நடத்தும் பெரும் தாய்மை உடையவர் ஆதலால் வாஸுதேவ:
ப்ருஹத்பானு: – உலகினும் பலமடங்கு பெரியதான நித்ய விபூதியில் பேரொளியாய்த் திகழும் சூரியனாக இருப்பவர்
ஆதிதேவ: – ஒளிதிகழும் அனைத்துக்கும் ஒளி தரும் தம் முதன்மைப் பேரொளியாய்த் திகழ்பவர்; இவ்வுலகைப் படைத்து லீலாவிபூதியை நடத்துபவர்
புரந்தர: – ஒளியை மறைக்கும் மாயையின் கூடுகள் ஆகிய புரங்களை என்றும் அழிக்கும் வண்ணம் இருப்பவர்

அமுத வடிவில் பாய்பவன் (அல்லது, அனைத்தையும் வற்றச் செய்பவன்) {ஸ்கந்தன்},
அறப்பாதையை நிலைநிறுத்துபவன் {ஸ்கந்ததரன்},
அண்டத்தின் சுமையைச் சுமப்பவன் {துர்யன்},
வேண்டுவோர் விரும்பும் வரங்களைக் கொடுப்பவன் {வரதன்},
காற்றை வீசச் செய்பவன் {வாயுவாஹநன்},
வசுதேவரின் மகன் (அல்லது, அண்டத்தைத் தன் மாயைகளில் மறைத்து, அதன் மத்தியில் விளையாடிக் கொண்டிருப்பவன்) {வாஸுதேவன்},
இயல்புக்குமீறிய வகையில் ஒளிர்பவன் {ப்ருஹத்பாநு},
தேவர்கள் தோன்றக் காரணமானாவன் {ஆதிதேவன்},
பகைவரின் நகரங்கள் அனைத்தையும் துளைப்பவன் {புரந்தரன்};(49)

அனைத்தையும் தாங்கும் ஆமை –

329-ஸ்கந்த -அசூரர்களையும் தீயவர்களையும் வற்றச் செய்பவர் –
330-ஸ்கந்த தர -தேவ சேனாதிபதியான சூப்ரஹமண்யனையும் தாங்குபவர் –
331-துர்ய -உலகு அனைத்தையும் தாங்குபவர் –
332-வரத -தேவர்களுக்கு வரங்களை அருளுபவர் –
333-வாயு வாஹன -பிராணனான காற்றையும் நடத்துபவர் –

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவனின் குணங்கள் –

334-வாஸூ தேவ -அனைத்துள்ளும் வசிப்பவர் -சூர்யன் தன் ஒளியால் உலகமூடுவது போலே உலகையே அணைத்தவர்
335-ப்ருஹத்பாநு -பல்லாயிரம் சூர்யர்களின் ஓளியை உடையவர் –
336-ஆதிதேவ -உலகிற்கு முதல் காரணமாய் இருந்து படைப்பை விளையாட்டாகக் கொண்டவன் –
337-புரந்தர -அசூரர்களின் பட்டணங்களை அழிப்பவர்

3-15-ஸ்ரீ கூர்மாவதாரம் -322-332-திரு நாமங்கள்–11-திரு நாமங்கள்

3-16- பர வாசுதேவன் குண வாசகம் -334-345-திரு நாமங்கள்

(ஸ்வரூப குணம் இதில் -திரு துவாதச அக்ஷர மந்த்ரம் -12 திரு நாமங்கள் இதனாலேயே –ரூப குணமும் -விபூதி குணமும் மேல் )

———

329-ஸ்கந்த –
வற்றச் செய்பவன் -அழிப்பவன் –

ஸ்வயம் அஸுராதீ₃ன் ஸ்கந்த₃யதி– ஸோஷயதீதி
ஸ்கந்த₃꞉ ॥
ஸ்கந்தயதி அழித்து விடுதல் —சோஷயதி –வற்றச் செய்தல் என்னும் பொருளையும் அழிக்கும்

கூடி நீரைக் கடைந்தவாறும் அமுதம் தேவர் உண்ண அசுரரை வீடும் வண்ணங்களே செய்து போன வித்தகமும் -5-10-10-

அசுரர் முதலியவர்களை அழிப்பவர்-வற்றச் செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அமுதமாகப் பெருகுபவர் -வாயு ரூபமாக எல்லாவற்றையும் உலர்த்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பெருகுபவர் அல்லது வளர்பவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

327. ஓம்ஸ்கந்தாயநம:

ஸ்கந்ததி ‘ஸ்கந்தனம்’ செய்கிறார்

அம்ருதரூபேண கச்சதி அமுதமாக பொங்கி பிரவகிக்கிறார்

வாயுரூபேண ஶோஶயதீதி காற்றின் வடிவில் உலர்த்துகிறார்

வா ஸ்கந்த: எனவே, பகவான் ‘ஸ்கந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அமுதமாய் பொங்கி பிரவகிக்கிறார். காற்றின் வடிவில் உலர்த்துகிறார். எனவே, பகவான் ‘ஸ்கந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்கந்த என்ற சொல்லிற்கு ப்ரவாஹம் மற்றும் உலர்த்துதல் ஆகிய பொருள்கள் உண்டு.

————

ஸ்கந்தா – அனைத்து அசுரர்களையும் அழிப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு 2 அர்த்தங்களைத் தருகிறார் – ‘ஸ்கந்ததி அமிர்த ரூபேண கச்சதி வாயுரூபேண ஷோஷயதி இதி வா ஸ்கந்தஹ் – அவர் தனது பக்தர்களுடன் பழகும்போது அமிர்தம் போல் பாய்கிறார், மேலும் தனது எதிரிகளை காற்றைப் போல உலர்த்துகிறார், எனவே அவர் ஸ்கந்தன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்காந்தம் என்பது பக்தர்களை ஆசீர்வதிக்கும்போது வெண்ணெய் போல உருகுபவர் அல்லது தனது பக்தர்களின் எண்ணங்களில் அமிர்தமாக பாய்ந்தவர் – ஸ்கந்ததி இதி ஸ்கந்தஹ் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் கூற்றுப்படி, இந்த நாமம் என்பது அசுரர்கள் மற்றும் பிற தீயவர்களை அழிப்பவர் என்று பொருள்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி பகவத் கீதையிலிருந்து (அத்தியாயம் 10 வசனம் 24) குறிப்பு கொடுக்கிறார்-

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 4 வது வசனத்தில், பகவான் கூறுகிறார்:
யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லாநிர் பவதி பாரத அபியுத்தானம் அதர்மஸ்ய ததாத்மானம் ஸ்ரஜாமி அஹம்.–எப்பொழுதும், எங்கும் தர்மம் (தர்மம்) குறைந்து, அநியாய மற்றும் கேடுகெட்ட செயல்கள் (அதர்மம்) மேலோங்கி நிற்கின்றன; அந்த நேரத்தில் நான் தர்மத்தை மீட்டெடுக்க தனிப்பட்ட முறையில் என்னை வெளிப்படுத்துகிறேன், ஓ பாரதா!

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை பகவான் தேவர்களின் படையின் தளபதியான ஸ்கந்தனின் ஆதரவாளராக விளங்குகிறார். முந்தைய மேற்கோள் ‘சேனாநீநாமஹம் ஸ்கந்தஹ் (பகவத் கீதை 10.24) ஸ்கந்தம் பஹகவனின் விபூதி அல்லது புகழ்பெற்ற வெளிப்பாட்டின் ஒரு பகுதி என்பதை நிரூபிக்கிறது.

330-ஸ்கந்த தர –
ஸ்கந்தனைத்-தேவ சேனாபதியை – தாங்குபவன்

தாத்₃ருஶம் ஸுர ஸேநாந்ய மபி த₄ரத இதி
ஸ்கந்த₃த₄ர꞉ ।
ஸோ (அ)பி ஹி தஸ்ய விபூ₄தி꞉,
சேநாநீநாம் அஹம் ஸ்கந்த –ஸ்ரீ கீதை -10-24-சேனைத் தலைவர்களில் நான் ஸ்கந்தன் ஆவேன்

தேவ சேனாதிபதியான குமாரனைத் தாங்குபவர் -அவருக்கு இவருக்குப் பரிவாரம்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தர்ம மார்க்கத்தைத் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஷண்முகனைத் தரிப்பவர்—-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

328. ஓம்ஸ்கந்ததராயநம:

ஸ்கந்தம் தர்மபதம் ‘ஸ்கந்தம்’ என்றால் அறவழி என்று பொருள்

தாரயதீதி (அந்த அறவழியை) ஏற்கிறார், தாங்குகிறார்

ஸ்கந்ததர: எனவே பகவான் ‘ஸ்கந்ததர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஸ்கந்தம்’ எனும் அறவழியைத் தாங்குகிறார் (அறவழியையே ஏற்கிறார்). எனவே, பகவான் ‘ஸ்கந்ததர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

331-துர்ய
தாங்குபவன் –புனப்ருதே-ப்ப்ரு117 முன்பு பார்த்தோம்

* பு₄வந ப்₄ருத இதி தந் மந்த்ர வர்ணாத்
து₄ர்ய꞉ ।
* து₄ரோ யட்₃ட₄காவிதி யத் ॥

உலகங்களைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சர்வ பிராணிகளின் உத்பத்தி களாகிய பாரங்களைத் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பாரங்களைத் தாங்குபவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

329. ஓம்துர்யாயநம:

துரம் வஹதி பாரத்தை சுமக்கிறார்

ஸமஸ்தபூதஜன்மாதி லக்ஷணாமிதி அனைத்து உயிரினங்களின்  பிறப்பிறப்பென்னும்

துர்ய: எனவே, பகவான் ‘துர்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் (அனைத்து உயிரினங்களின் உள்ளுறை ஆன்மாவாக இருந்து) அனைத்து உயிரினங்களின் பிறப்பிறப்பென்னும் பாரத்தை சுமக்கிறார். எனவே, அவர் ‘துர்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

331. துர்யா – ஆதரவாளர்.

துரம் என்ற சொல்லுக்கு சுமை என்று பொருள். இதைப் பயன்படுத்தி ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘துரம் வஹதி சமஸ்தபூதஜன்மாதி லக்ஷணாம் இதி துர்யஹ் – அவர் அனைத்து உயிரினங்களின் உருவாக்கம் மற்றும் பாதுகாப்பின் பெரும் சுமையைத் தாங்குகிறார். எனவே அவர் துர்யா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது கூர்ம (ஆமை) அவதாரத்தில் மந்தார மலையின் எடையைத் தாங்கினார், எனவே அவர் ஆதரவாளர் என்று மேலும் விரிவாகக் கூறுகிறார். அவர் பிரபஞ்சத்தின் ஆதரவாளரும் ஆவார் – புவனா-பிரித்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் “துர்” என்ற வார்த்தைக்கு ஒரு மாற்று அர்த்தத்தை தருகிறார் – ஒரு பொருளின் முன் பகுதி, மேலும் பகவான் அனைவருக்கும் பாதையைக் காட்டும் மார்க-தர்ஷி என்று பெயருக்கு விளக்குகிறார்.

—————–

332-வரத-
வரங்களை தருபவன் -தேவர்களுக்கு லோக வியாபார சாமர்த்தியம் வரம் அளிப்பவன்

அந்யேப்₄யோ (அ)பி லோக கார்ய து₄ர்யேப்₄யோ தேவேப்₄யஸ் தாம் ஸ்தாந் வரான் த₃தா₃தீதி
வரத₃꞉ ॥
வரம் தரும் மா மணி வண்ணன்–அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே

அபீஷ்ட வரதராஜ பெருமாள்ள கார்பங்காட்டில் சேவை சாதிக்கிறார்

உலக பாரங்களை வகிக்கும் தேவர்களுக்கும் அந்தந்த சாமர்த்யமாகிய வரங்களை அளிப்பவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விரும்பிய வரங்களைக் கொடுப்பவர் -யஜமான ரூபியாக தஷிணைகளைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மோஷம் அளிப்பவர் ருத்ரன் முதலிய வர்களால் கொடுக்கப்பட்ட வரங்களை அழிப்பவர்-
கணவன் அற்ற சூர்பணகையின் மூக்கை அறுத்தவர் –
அவரதர் -என்ற பாடத்தில் அசுரர்களை ஹிம்சிப்பவர் என்றுமாம் —–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

330. ஓம்வரதாயநம:

அபிமதான் விரும்பிய

வரான் வரங்களை

ததாதீதி வாரி வழங்குவதால்

வரத: பகவான் ‘வரதன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது பக்தர்களுக்கு அவர்கள் விரும்பிய வரங்களை வாரி வழங்குகிறார். எனவே, அவர் ‘வரதன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வரம் காம் வரம் என்றால் பசுக்கள்

தக்ஷிணாம் ததாதீதி அவற்றை தானமாக அளிக்கிறார்

யஜமானரூபேணேதி வா வேள்விகள் மற்றும் நற்காரியங்களில் தலைவராய் (யஜமானராய்)

வரத: எனவே, பகவான் ‘வரதன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் வேள்விகள் மற்றும் நற்காரியங்களின் தலைவராய் இருந்து பசுக்களை (வரங்களை) தானம் அளிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘வரதன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘கௌர்வை வர:’ வர என்றால் பசுக்கள்

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

————-

332. வரதா – வரங்களை வழங்குபவர்

இந்த வார்த்தை வரம் என்று பொருள்படும் வர மற்றும் தாஹ் என்ற 2 வார்த்தைகளைக் கொண்டுள்ளது. சங்கரர் கூறுகிறார் ‘அபிமதன் வரான் ததாதி இதி வரதா – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு விரும்பிய வரங்களை வழங்குகிறார், எனவே அவர் வரதா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘வரம் கம் தக்ஷிணாம் ததாதி யஜமானரூபேண இதி வா வரதா – வர என்றால் பசு மற்றும் யாகம் அல்லது யாகத்தின் முடிவில் பிராமணர்களுக்குக் கட்டணம் அல்லது தக்ஷிணையாகப் பசுக்களை பரிசாக அளிக்கிறார்’ என்றும் அவர் மற்றொரு பொருளைத் தருகிறார்.

வராஹ் அபிப்ஸிதஹ் அர்த்தஹ், தம் தாதாதி இதி வர-தாஹ் – வரம் என்றால் “சிறந்தது” என்றும் பொருள்படும், எனவே பற்றின்மையுடன் பிரார்த்தனை செய்யும் பக்தர்களுக்கு சிறந்ததை வழங்குபவர் வரதா.

பக்தர்களுக்கு சாதனைகளை அளிப்பவராக பகவான் விவரிக்கப்படும் ‘சித்திதா’ (பெயர் 254) போன்ற பெயரை நாம் ஏற்கனவே பார்த்தோம்.

பெரிய திருமொழியில் (1-1-9) திருமங்கை ஆழ்வார் பாடியிருப்பது நமக்குச் சிறந்த அணுகுமுறை என்பதை தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் நினைவூட்டுகிறார்.

“குலம் தரும்; செல்வம் தாண்டிடும்; அடியார் படுதுயர் ஆயினவெல்லாம்
நிலந்தரம் செய்யும் நீள் விசும்பருளும்; அருளோடு பேரினிலம் அளிக்கும்;
வலம் தரும்; மற்றும் தந்திடும் ; பெற்ற தாயினும் ஆயின செய்யும்;–

விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தின் பலஸ்ருதியில் பக்தர்களுக்கு என்ன வரம் கிடைக்கும் என்பது பற்றிய முழு விவரம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. உதாரணமாக, ‘தாமார்த்தீ ப்ராப்னுயாத் தர்மம் அர்த்தார்த்தீ சார்தம் ஆப்நுயாத்; காமானவாப்நுயாத் காமீ ப்ரஜார்தீ சாப்னுயாத் ப்ரஜாம் – தர்மத்தை நாடுபவன் தர்மத்தைப் பெறுவான், செல்வத்தைத் தேடுபவன் செல்வத்தைப் பெறுவான், ஆசைகளைத் தேடுபவன் அந்த ஆசைகளைப் பெறுவான், சந்ததிகளை நாடுபவன் சந்ததிகளைப் பெறுவான்.

மேலும், நாம் எந்த ஒரு செயலைச் செய்யும்போதும், அந்தச் செயலின் பலனைச் சரியானதாகக் கருதாமல், பலன் தருபவராகிய பகவானின் பிரசாதமாகவோ அல்லது ஆசீர்வாதமாகவோ மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 2 வசனம் 47) – ‘கர்மண்யேவ அதிகாரஸ்தே மா ஃபலேஷு கதாச்சனா’ – கிருஷ்ண பரமாத்மாவால் இது வலியுறுத்தப்படுகிறது – நீங்கள் விதிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய்ய உங்களுக்கு உரிமை உண்டு, ஆனால் அவற்றின் பலன்களில் எந்த நேரத்திலும் இல்லை.

333-வாயு வாஹந –
வாயுவை நடத்துபவன்

தத்₃யதா₂
வாயுவஹந ꞉ ।
ஜக₃த் ப்ராணம் வாயும் வாஹயதீதி ॥
மேதகும் ஐம் பெரும் பூதமும் நீயே -திரு வெழு கூற்று –

உலகத்திற்குப் பிராணனான வாயுவை நடத்துபவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஏழு மருத்துக்களை நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மூச்சுக் காற்றைத் தாங்கி இருக்கும் ஜீவர்களை நடத்துபவர் – —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

331. ஓம்வாயுவாஹனாயநம:

மருத: ஸப்த ஏழு வகையான காற்றுகளை

ஆவஹாதீன் ‘ஆவஹ’ முதலிய

வாஹயதீதி செலுத்துவதனால் (அல்லது அந்த காற்றுகளில் பயணிக்கிறார்)

வாயுவாஹன: எனவே, பகவான் ‘வாயுவாஹன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஆவஹ முதலிய ஏழு வகையான காற்றுகளை செலுத்துகிறார் (அல்லது அந்த ஏழு காற்றுகளின் மூலம் பயணிக்கிறார்). எனவே, அவர் ‘வாயுவாஹன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஏழு வகையான காற்றுகள் – பூமிக்கும், மேகங்களுக்கும் இடையில் உள்ள காற்று ஆவஹ, மேகங்களுக்கு, சூரியனுக்கும் இடையில் உள்ளது ப்ரவஹ, சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் இடையில் அனுவஹ, சந்திரனுக்கும் நக்ஷத்திரங்களுக்கும் இடையில் ஸம்வஹ, நக்ஷத்திரங்களுக்கும் மற்ற கிரஹங்களுக்கும் இடையில் விவஹ, கிரஹங்களுக்கும் ஸப்தரிஶி மண்டலத்திற்கும் இடையில் பராவஹ மற்றும் ஸப்தரிஶி மண்டலம் மற்றும் த்ருவ நக்ஷத்திரத்திற்கு இடையில் உள்ளது பரிவஹ எனப்படும்.

333. வாயுவாஹன – முக்கிய காற்றுகளை இயக்குபவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் கூற்றுப்படி, இந்த நாமத்தின் அர்த்தம் ‘மருத சப்த ஆவாஹாதீன் வாஹயதி இதி வாயுவாகனஹ் – அவர் வாயுவின் ஏழு கூறுகளை அல்லது ஆவாஹாவிலிருந்து தொடங்கும் காற்றை சுமக்கிறார்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவானின் கருத்துப்படி, உலகின் உயிர் மூச்சாகிய வாயுவை ஓட்டிச் செல்கிறார். திருவெழுக்கூற்றிருக்கையில், நமக்கு – மேடகம் ஐம்பெரும் பூதமும் நியே – காற்று, நீர், பூமி முதலிய பஞ்ச பூதங்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்.

காஷ்யபர் மற்றும் திதியின் ஏழு வெவ்வேறு மகன்களால் கட்டுப்படுத்தப்படும் இந்த ஏழு பகுதிகளைப் பற்றி ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் விரிவாக விவரிக்கிறார், ஏனெனில் அவர்களுக்கு பகவானால் வழங்கப்பட்ட சக்திகள். அவர்கள் சப்த-மருதங்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். அவை ஆவாஹா, ப்ரவாஹா, அனுவஹா, சம்வாஹா, விவாஹா, பரவாஹா மற்றும் பரிவாஹா என்ற பெயர்களால் அறியப்படுகின்றன, ஒவ்வொன்றும் விண்வெளியின் வெவ்வேறு பிரதேசங்களைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.

இந்த பகுதிகள்: பூமிக்கும் மேகங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளி, மேகங்களுக்கும் சூரியனுக்கும் இடையில், சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும், சந்திரனுக்கும் நட்சத்திரங்களுக்கும், நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கிரகங்கள், மற்றும் கிரகங்கள் மற்றும் சப்த-ரிஷி மண்டலம். காற்றின் இந்தப் பகுதிகள் செலுத்தும் அழுத்தத்தின் காரணமாகவே பல்வேறு நட்சத்திரப் பொருட்கள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதாமல் தடுக்கின்றன என்று கூறப்படுகிறது. பகவான் அவர்கள் அனைவருக்கும் உந்து சக்தியைக் கொடுக்கிறார்.

நாம் வாழ்வதற்கு காற்று மிகவும் முக்கியமானது என்றாலும், காற்றை அசைக்கச் செய்யும் மகாவிஷ்ணுவும் நமக்கு முக்கியம் என்பதை இந்த நாமம் நமக்கு நினைவூட்ட வேண்டும், எனவே நாம் அவரை தியானிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

அடுத்த 12 நாமங்கள் ஆதிஆத்ம வாசுதேவா அல்லது பகவானின் பர ரூபத்தை வாசுதேவா என்று குறிப்பிடுவதாக ஸ்ரீ பட்டரால் விளக்கப்படுகிறது. தற்செயலாக, வாசுதேவ மந்திரத்தில் 12 அக்ஷரங்கள் உள்ளன என்று பேராசிரியர் அ.ஸ்ரீநிவாச ராகவன் குறிப்பிடுகிறார். ‘ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாய’.

334-வாஸூ தேவ-
சர்வம் வசதி –சர்வத்ர வசதி -த்வாதச அஷரி(தேச கால வஸ்து த்ரிவித அபரிச்சேத்யன் -எல்லா தேசங்களிலும் காலத்திலும் பொருள்களிலும் வசிக்கிறான் )

அத₂ த்₃விஷட்க (இரண்டு ஆறு 12 )அத்₄யாத்ம விஷய꞉
வாஸுதே₃வ꞉,
வாஸுஶ்சாஸௌ தே₃வஶ்சேதி ।(வாஸூ வாகவும்–தான் அனைத்திலும் வசிப்பது–தன்னிடத்தில் அனைத்துக்கும் வஸிப்பதும்– தேவனாகவும் — விளையாட்டாக செய்பவன்–இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடையவன் )
விஶ்வம் ஸ்வஸ்மிந்த் ஸவித்ரீவ வாஸயன், பக்ஷாப்₄யா மிவ ஆச்சா₂த₃யம்ஶ்ச தஸ்மிந் வஸதீதி சாஸு꞉ ।
ஏவம் க்ரீட₃தி, விஜிகீ₃ஷதே , அத₂ ச த்₃யோநதே , ஸ்தூயதே , க₃ச்ச₂தி சேதி தே ₃வ꞉ । அதோ
வாஸுதே₃வ꞉ । நிரூசுஶ்சர்ஷய꞉

தேவ –க்ரீட₃தி-விளையாட்டு-விஜிகீ₃ஷதே-வெற்றி கொள்வதில் ஆசை –த்₃யோநதே-ஒளியுடையவர் –ஸ்தூயதே-போற்றுதல் –க₃ச்ச₂தி-செல்கிறார் -பல அர்த்தங்கள் உண்டே

வஸூ என்னும் பதம் நெருக்கமாக அணைத்துக் கொள்ளுதல் என்னும் பொருள் கொண்ட வஸ் என்னும் வினைச்சொல்லில் இருந்து வந்தது
தேவ –விளையாடுதல் என்னும் பொருள்

ஸாதயாமி ஜகத் சர்வம் பூத்வா ஸூர்யா இவ அம்சுபி சர்வ பூதாநி வாசச்ச வாஸூ தேவ தத ஸ்ம்ருத –மஹா பாரதம் –
ஸூர்ய கதிர்கள் போலே எங்கும் வியாபித்து அனைத்து உயிர்களையும் தாங்குகிறேன்
இதனாலே நான் வாஸூ தேவன் எனப்படுகிறேன்

வஸனாத் சர்வ பூதா நாம் வஸூத் வாத் தேவ யோநித வாஸூ தேவஸ் ததோ ஜ்ஜே ய ஸர்வேஷாம் அபி பச்யதே-மஹா பாரதம்
அனைத்து உயிர்களும் வாஸம் செய்வதற்கு ஏற்ற இடமாக நான் உள்ளேன்
அனைத்து உயிர்களுக்குள்ளும் நான் உள்ளேன்
இதனால் நான் வாஸூ தேவன் எனப்படுகிறேன்

ஸர்வத்ர அசவ் சமஸ்தம் ச வஸத்யத் ரேதி வை யதஸ் தத ச வாஸூ தேவேதி வித்வத்பிஸ் பரி பட்யதே –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-12-
பர என்ற ரூபம் வாஸூ தேவன் என்றே அழைக்கப்படுகிறான்
இதன் காரணம் அனைத்திற்குள்ளும் இவன் உள்ளான் என்றும்
இவனுக்குள் அனைத்தும் உள்ளன என்றும் அறிஞர்கள் உரைக்கின்றனர்

இதி ஸர்வ ஶாஸ்த்ரே । கு₃ஹ்யமிதி ந அதி வ்யஜ்யதே ॥ நாராயண பதம் போலவே வாஸூ தேவ மந்த்ரமும் பரம ரஹஸ்யம் –
ஆழ் பொருளை தகுந்த ஆச்சார்யர் மூலமே உபதேசம் பெற்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும் -திரு துவாதச அக்ஷர மந்த்ரம்

ஆர்ந்த ஞானச் சுடராகி அகலம் கீழ் மேல் அளவிறந்து நேர்ந்த வுருவாய் அருவாகும் இவற்றின் உயிராம் நெடுமாலே -1-5-10
உன் தன பொய் கேட்டு நின்றேன் வாசு தேவா உன் வரவு பார்த்தே -பெருமாள் திரு -6-1
மீண்டும் 701–714- வரும்

பறவைகள் குஞ்சுக்களை சிறகினால் அணைத்துக் காப்பது போலே உலகங்களைத் தமக்குள் வைத்துக் காத்தும் –பக்ஷிகள் சிறகுகளினால் குஞ்சுகளை அணைப்பது போல் தீங்குகள் வராமல் மூடிக் காப்பாற்றியும்
அவற்றில் தாம் அந்தர்யாமியாக இருப்பதாலும் வாஸூ என்றும்
இதை விளையாட்டாகச் செய்வது ஆகியவற்றாலும் -எல்லாவற்றையும் அடக்கி மேலாய் இருக்க நினைப்பதாலும் -எப்போதும் விளங்குபவதாலும் யாவராலும் ஸ்துதிக்கப் பெறுவதாலும் -பக்தர்கள் இடம் விசேஷித்துச் செல்வதாலும் தேவ -என்றும் கூறப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றிலும் வசித்தும் -எல்லாவற்றையும் தம்மிடம் வைத்தும் -மறைத்தும் இருப்பதனால் வாஸூ என்றும்
விளையாடுவது -வெல்வது -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் உண்டாக்குவது- பிரகாசிப்பது-
முமுஷுக்களால் துதிக்கப் பெறுவது -முதலிய வற்றால் தேவ என்றும் கூறப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாஸூ தேவ புத்திரர் -எல்லா இடங்களிலும் வசிப்பதனாலும் எல்லாவற்றையும் வசிக்கச் செய்வதனாலும் –
எல்லாவற்றின் வாசத்திற்கும் ஆதாரமாக இருப்பதாலும் வாஸூ என்றும் –
பிரகாசிப்பதனால் தேவ என்றும் கூறப் பெறுபவதனால் வாஸூ தேவர் என்று போற்றப் பெறுபவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

332. ஓம்வாஸுதேவாயநம:

வஸதி வசிக்கிறார்

வாஸயதி ஆச்சாதயதி மறைத்து  வைக்கிறார்

ஸர்வமிதி வா அனைத்து உயிரினங்களுக்குள்ளும்

வாஸு: இவை ‘வாஸு:’ என்ற சொல்லிற்குப் பொருளாகும்.

தீவ்யதி ‘திவ்’ எனும் வேர்ச்சொல்லிற்கு க்ரீடயதி விளையாடுதல்,

விஜிகீஶதே வெற்றிகொள்ளுதல்,

வ்யவஹரதி இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் அனைத்து காரியங்களையும் நடத்துதல்,

த்யௌததே ஒளிவீசுதல்,

ஸ்தூயதே துதிக்கப்பெறுதல்,

கச்சதீதி எங்கும் செல்வது என்று பொருள்.

வாஸுச்சாஸௌ ‘வாஸு’ வாகவும்

தேவஸ்சேதி ‘தேவனாகவும்’ இருப்பதனால்

வாஸுதேவ: பகவான் ‘வாஸுதேவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘வாஸு’ என்ற சொல்லிற்கு அனைத்து உயிரினங்களுக்குள்ளும் உறைதல் (வசித்தல்) மற்றும் அனைத்தையும் (தன் மாயையினால்) மறைத்து வைத்தல் என்று பொருள். ‘தேவன்’ என்றால் விளையாடுதல், வெற்றிபெறுதல், அனைத்து காரியங்களையும் நடத்துதல், ஒளிவீசுதல், துதிக்கப்பெறுதல் மற்றும் எங்கும் செல்லுதல் என்று பொருள். பகவான் ‘வாஸு’ வாகவும் தேவனாகவும் (இந்த இரண்டாலும் குறிக்கப்படும் அனைத்துப் பண்புகளையும் உடையவராக) இருப்பதால் ‘வாஸுதேவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

சாதயாமி ஜகத் ஸர்வம் பூத்வா ஸூர்ய இவாம்ஶுபி: |

ஸர்வபூதாதிவாசஸ்ச்ச வாஸுதேவஸ்தத: ஸ்ம்ருத: || (மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வம் 341.41)

மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: கதிரவனின் வடிவில் எனது கிரணங்களால் இந்த உலகனைத்தையும் மூடுகிறேன் மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களும் உறையும் இடமாக இருக்கிறேன். எனவே, நான் ‘வாஸுதேவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறேன்.

வாஸனாத் ஸர்வபூதானாம் வஸுத்வாத் தேவயோனித: |

வாஸுதேவஸ்ததோ வேத்ய:… || (மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வம் 70.3)

மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: தனது மாயத்திரையினால் அனைத்து உயிரினங்களையும் மறைப்பதனாலும், தனது மகிமைமிக்க ப்ரகாசத்தினாலும் (ஒளியினாலும்), தேவர்களின் பிறப்பிடமாக இருப்பதனாலும் (அவர்களை தோற்றுவிப்பதாலும்) பகவான் ‘வாஸுதேவன்’ என்று அறியப்படுகிறார்.

இதி உத்யோக பர்வணி | இவ்வாறு மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸர்வத்ராஸௌ ஸமஸ்தம் ச வஸத்யத்ரேதி வை யத: |

தத: ஸ வாஸுதேவேதி வித்வித்பி: பரிபட்யதே || (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 1.2.12)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அந்த பரமாத்மா அனைத்து உலகங்களிலும் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களிலும் வசிக்கிறார் (உறைகிறார்). எனவே, கற்றறிந்தோர் அவரை வாஸுதேவன் என்று அழைக்கின்றனர்.

ஸர்வாணி தத்ர பூதானி வஸந்தி பரமாத்மனி |

பூதேஶு ச ஸ ஸர்வாத்மா வாஸுதேவஸ்தத: ஸ்ம்ருத: || (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 6.5.80)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அனைத்து உயிரினங்களும் அந்த பரம்பொருளுக்குள் வசிக்கின்றன. அந்த பரமாத்மாவும் அனைத்து உயிரினங்களுக்குள்ளும் வசிக்கிறார். எனவே, அவர் வாஸுதேவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி ச விஶ்ணு புராணே | இவ்வாறு ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

————

334. வாசுதேவா – எல்லாவற்றிலும் வியாபித்து, அனைவரிடத்திலும் வசிப்பவன்

இது பகவான் விஷ்ணுவின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த மற்றும் மிகவும் பிரபலமான நாமங்களில் ஒன்றாகும் மற்றும் மகாவிஷ்ணுவிற்கு தனித்துவமானது. இது புகழ்பெற்ற த்வாதஷாக்ஷரி அல்லது புகழ்பெற்ற 12 எழுத்துகள் கொண்ட ‘ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாய’ மந்திரமாகும். ஒரு புனித மந்திரமாக இருப்பதால், அது ஒருவரின் குருவிடமிருந்து தனிப்பட்ட முறையில் விரிவாகக் கற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும், ஆனால் அடிப்படை அர்த்தத்தை இங்கே தருவோம்.

வாசுதேவா என்பது வாசு மற்றும் தேவா என்ற 2 சொற்களின் கலவையாகும், மேலும் பகவான் வாசு மற்றும் தேவா ஆகிய இரண்டும் ஆகும்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் வாசுவை ‘வசதி வாசயதி ஆச்சாதயதி ஸர்வம் இதி வா வாஸுஹ் – அவர் எங்கும் மற்றும் எல்லா உயிர்களிலும் வாழ்கிறார், மேலும் அனைத்து பொருட்களையும் உயிரினங்களையும் தன்னில் வசிக்கச் செய்கிறார்’ என்று விவரிக்கிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் ஒரு தாயைப் போல தனக்குள்ளேயே வாழ வைக்கும் உலகில் வாழ்கிறார், மேலும் ஒரு பறவையைப் போல அதை மூடிக்கொண்டு அதைப் பாதுகாக்கிறார், அது தனது குஞ்சுகளை அதன் விரிந்த இறக்கைகளால் பாதுகாக்கிறார்.

தேவா என்பது ‘தீவ்யதி க்ரீடதே விஜிகீஷதே வ்யவஹரதி த்யோததே ஸ்தூயதே கச்சதி இதி வா தேவா – அவர் விளையாடுகிறார், அவர் வெல்கிறார், அவர் வணங்கப்படுகிறார், அவர் பிரகாசிக்கிறார் அல்லது எங்கும் செல்கிறார், எனவே அவர் தேவா’ என்று வரையறுக்கப்படுகிறது.

இங்கே விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி அவர் வாசு மற்றும் தேவா (“வாசுஷ்ச அஸௌ தேவாஶ்ச வாசுதேவா”) என்பதால் அவர் வாசுதேவா ஆவார். மிகக் குறைந்த எழுத்துக்களில் எவ்வளவு அர்த்தத்தை சுருக்க முடியும் என்பது சுவாரஸ்யமாக உள்ளது. இந்த நாமம் மீண்டும் நாம 701 என நிகழ்கிறது.

பின்வரும் மேற்கோள்கள் ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றும் ஸ்ரீ பட்டர் ஆகியோரால் விளக்கத்தை ஆதரிக்கின்றன:

ஜாதயாமி ஜகத் விஸ்வம் பூத்யா ஸூர்ய இவம் ஸூபிஹ்
ஸர்வ பூதாதி வாசஸ் ச வாஸூ தேவ தத ஸ்ம்ருதா  || மகாபாரதம் 12-328-36–சூரியனைப் போல, நான் முழுப் பிரபஞ்சத்தையும் மூடிக்கொண்டு, எல்லா உயிர்களிலும் வசிக்கிறேன். அதனால் நான் வாசுதேவன் என்று அழைக்கப்படுகிறேன்.”

வாஸநாத் ஸர்வ பூதாநாம் வ ஸூத்வத் தேவ யோநிதா  |
வாசுதேவஸ்ததோ ஜ்ஞேயா யோகிபிஸ்_தத்த்வா தர்சிபிஹ் || உத்யோகம் 69-3–நான் எல்லா உயிர்களுக்கும் உறைவிடமாக இருக்கிறேன், தெய்வீக வடிவத்துடன் அவை அனைத்திலும் வாழ்கிறேன். எனவே உண்மையை உணர்ந்த யோகிகளால் நான் வாசுதேவன் என்று அழைக்கப்படுகிறேன்.

ஸர்வத்ராஸௌ ஸமஸ்தம் ச வஸத்யத்ரேதி வை யதஹ் |
ததா ச வாஸுதேவேதி வித்வத்பிஹ் பரிபாத்யதே || விஷ்ணு புராணம் 1.2.12–பகவான் எல்லாவற்றிலும் நிலைத்திருப்பதால், அனைத்தும் அவனில் நிலைத்திருப்பதால், வாசுதேவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று கற்றறிந்த மனிதர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஸர்வாணி தத்ர பூதாநி வஸந்தி பரமாத்மனி |
பூதேஷு ச ச ஸர்வத்மா வாஸுதேவஸ்ததா ஸ்மிருதஹ் || விஷ்ணு புராணம் 6.5.80–எல்லா உயிர்களும் பரமாத்மாவில் நிலைத்திருக்கின்றன, மேலும் அவர் எல்லா உயிர்களிலும் இருக்கிறார்; எனவே எங்கும் நிறைந்திருப்பவர் வாசுதேவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், பகவான் வாசுதேவனின் மகனாக அவதரித்ததன் மூலம் இந்தப் பெயரைப் பெற்றார் – ‘வாசுதேவஸ்ய அபத்யம் பூமான் வாசுதேவா‘.

பகவான் எல்லாவற்றிலும் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறார் என்ற நுட்பமான விஷயத்தை தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் வெளிப்படுத்துகிறார், ஆனால் அவரது பக்தர்களைத் தவிர மற்ற அனைவரிடமிருந்தும் தன்னை வெற்றிகரமாக மறைக்கிறார். சர்வவ்யாபி, அந்தர்யாமி என எல்லாவற்றிலும் இருந்துகொண்டு தன்னை வெற்றிகரமாக மறைத்துக் கொள்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், நாம நாராயணனைப் போலவே, இந்த நாமமும் ஒரு ரகசியம் அல்லது ரஹஸ்யம், இதன் அர்த்தத்தை ஆச்சார்யரிடம் இருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

335-ப்ருஹத் பாநு-
அதி பிரகாசம் ஆனவன் –ப்ருஹத் மிகப் பெரிய –பானவ கிரணங்கள்

ததே₃வ வ்யாசிகீர்ஷதி (கீழ் சொன்னதை மேல் விளக்கி )। தத்ர யத்₃போ₄க₃விபூ₄த்யா த்₃யோத மாநத்வம் ததா₃ஹ
ப்₃ருஹத்₃பா₄நு꞉ ॥(ஆதி அம் சோதி பிருஹத் பானு அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்தவன்)
ப்₃ருஹந்தோ பா₄நவோ நித்ய தீ₃ப்ரா அஸ்யேதி ॥(மிக அநேக ஒளிகள் நித்தியமாக ஒளி)

கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என நின்றான் –
பர நன் மலர்ச் சோதி -10-10-10-

சோதியாகி எல்லா உலகும் தொழும் ஆதி மூர்த்தி

இதனால் நித்ய விபூதியில் எப்போதும் அதி பிரகாசமாய் உள்ள ஸ்வரூபம் குறிப்பிக்கப் படுகிறது

விஸ்தாரமாக எப்போதும் பிரகாசிக்கும் கிரணங்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சந்திர ஸூரியர்களினால் -அவற்றுக்கு கிரணங்களை அளித்து அருளி -உலகங்களைப் பிரகாசிக்கச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மையான ஒளி யுள்ளவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

333. ஓம்ப்ருஹத்பானவேநம:

ப்ருஹந்தோ பானவோ யஸ்ய சந்த்ரஸூர்யாதிகாமின: |

தைர்விஶ்வம் பாஸயதி ய: ஸ ப்ருஹத்பானுருச்யதே ||

எவருக்கு கதிரவன் மற்றும் திங்களுக்குள் செல்லக்கூடியதான மிகச்சிறந்த (மிகத் தீவிரமான) கிரணங்கள் உள்ளனவோ (எவர் அந்த கதிரவனுக்கும், திங்களுக்கும் கூட ஒளி வழங்குகிறாரோ), எவர் அந்த கிரணங்களால் அனைத்துப் ப்ரபஞ்சத்திற்கும் ஒளி வழங்குகிறாரோ அந்த பரமாத்மா ‘ப்ருஹத்பானு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

335. பிருஹத்-பானுஹ் – சிறந்த புத்திசாலித்தனம் கொண்டவர்

பிருஹத் என்றால் பெரியது அல்லது மிகப் பெரியது என்றும் பானு என்பது கதிர்களைக் குறிக்கிறது. எனவே பிருஹத்பானு மகத்தான கதிர்களைக் கொண்டவர். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் கூறுவது போல்:

ப்ருஹந்தோ பானவோ யஸ்ய சந்த்ர சூர்யாதிகாமினஹ் |
தைர் விஸ்வம் பாஸாயதி யஹ் ச ப்ருஹத்பானுர் உச்யதே || உத்யோதா 70.4–சூரியன், சந்திரன் மற்றும் பிறவற்றை விஞ்சிய பெரிய கதிர்கள் எவருடையதோ, அவர்களால் பிரபஞ்சத்தை ஒளிர்பவர் பிருஹத்பானுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி முண்டக உபநிஷத்தின் ஆதரவை கூறுகிறார்:

ந தத்ர சூர்யோ பாதி ந சந்த்ர தாரகம் நேமா வித்யுதோ பாந்தி குடோயம் அக்னிஹ் |
தமேவ பாந்தம் அனுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வம் இடம் விபாதி ||-சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், மின்னல் மற்றும் நெருப்பு போன்ற பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து பிரகாசிக்கும் பொருட்களும் அனைத்து ஒளியின் மூல ஆதாரமான பகவானின் பிரகாசத்தை வெறுமனே பிரதிபலிக்கின்றன.

சூரியன் வெளி உலகிற்கு ஒளியைக் கொடுக்கும்போது, ​​பகவான் சூரியனுக்கும் ஒளியைத் தருகிறார், அதே போல் நம் அகநிலையை நாம் உணரத் தேவையான ஒளியையும் தருகிறார் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

———-

336-ஆதி தேவ
ஊழி முதல்வன் –அகில புவன ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே –

யத₃வர விபூ₄த்யா க்ரீட₃தி, ததா₃ஹ
ஆதி₃தே₃வ꞉ । யதா₂,

சம் ப்ரயோஜ்ய வியோஜ்யாயம் காமகாரகர பிரபு க்ரீடதே பகவான்
சேர்த்தும் பிரித்தும் இந்த ஜகத்தின் நாயகனாக இவன் விளையாடுகிறான்-

விபூதிமானையும் பந்தையும் விபூதியும் கைகளில் நப்பின்னைப்பிராட்டி

அப்ரமேயோ அநியோஜ்யச்ச யத்ர காம கமோ வசீ மோததே பகவான் விஷ்ணு பால கிரீட நகைரிவ —
அவன் யாருக்கும் அடங்காதவன் -உஆராலும் கட்டளை இட இயலாதவன்
தன் விருப்பப்படி எங்கும் செல்ல இயலும் -அனைத்தையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளான்
குழந்தை போலே உலகங்களை வைத்துக் கொண்டு அலகிலா விளையாட்டு உடையவன்

வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன்

அரன் என அயன் என உலகை அழித்து அமைத்து –ஆதி தேவன்
உளனே வாஸூ தேவன்

உலகைப் படைப்பை விளையாட்டாக உடையவர்-இதனால் மகிழ்ந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இதனால் லீலா விபூதியான பிரக்ருதியை நடத்துவது குறிக்கப் படுகிறது

உலகத்திற்குக் காரணமான தேவர் -தானம் -பிரகாசித்தல் முதலிய குணங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லாவற்றிற்கும் காரணமான தேவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

334. ஓம்ஆதிதேவாயநம:

ஆதி: காரணம் அனைத்திற்கும் ‘ஆதியாக’ அதாவது அனைத்திற்கும் காரணமாக இருப்பதனாலும்

ச சாஸௌ மற்றும்

தேவஸ்ச்சேதி தேவனாக இருப்பதனாலும்

ஆதிதேவ: பகவான் ‘ஆதிதேவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்

த்யௌதனாதி குணவான் தேவ: (முன்பு வாஸுதேவ: என்ற திருநாமத்தில் கூறப்பட்ட) ஒளிமிக்கவர் போன்ற குணங்களால் நிறைந்தவர் ‘தேவனாவார்’..

அனைத்திற்கும் மூல காரணமாக இருப்பதனாலும் (ஆதி) தேவனாக இருப்பதாலும் பகவான் ‘ஆதிதேவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இங்கு தேவன் என்ற சொல்லிற்கு முன்திருநாமமான வாஸுதேவ: என்பதில் கூறப்பட்ட அனைத்துப் பொருட்களையும் நாம் ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.

———

336. ஆதிதேவா – முதல் தெய்வம்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ஆதியை எல்லாவற்றிற்கும் முதல், அடிப்படை அல்லது முதன்மையான காரணம் என்று விளக்குகிறார். அவரது வார்த்தைகளில் ‘ஆதிஹ் காரணம் ச சாசௌ தேவாஷ்ச இதி ஆதிதேவா; த்யோதனாதி குணவான் வா ஆதிதேவா – அவர் முதன்மைக் காரணம் அல்லது காரணங்களின் இறுதிக் காரணம். கூடுதலாக, அவர் தனது புத்திசாலித்தனம் மற்றும் பிற தெய்வீக பண்புகளின் காரணமாக தேவன், எனவே அவர் முதல் தெய்வம் மற்றும் ஆதிதேவா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அவர் முதல் அல்லது பிரதான தெய்வம் என்பது மாற்று விளக்கம். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 8 வசனம் 9) அவர் புராணம் அல்லது பழமையானவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘கவிம் புராணம் அனுஷாசிதாரம் – அவர் மிகவும் புத்திசாலி, மிகவும் பழமையான மற்றும் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துபவர்’.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி நிருக்தத்திலிருந்து வரையறையை வழங்குகிறார் – “தேவோ தானத் வா தீபநாத் வா த்யோதநாத் வா த்யுஸ்தானோ பவதி (7.25) – தேவா என்பது மிகுதியாகத் தருபவர், பிரகாசித்து, மற்றவர்களைப் பிரகாசிக்கச் செய்பவர், விண்வெளியில் வசிப்பவர்”. இந்த அர்த்தத்தில் பகவான் ஆதிதேவன்.

அவர் விரும்பியபடி உலகத்துடன் விளையாடுகிறார் என்பது நாம ஆதிதேவத்தால் குறிக்கப்படுகிறது. “அகில புவன ஜென்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே” – இந்த உருவாக்கம், காத்தல் மற்றும் அழித்தல் என்ற சுழற்சியைக் கடந்து செல்வது அவருடைய விளையாட்டு. “வாசுதேவா”வில் முன்பு பார்த்தது போல, தேவா என்ற சொல் அவனது லீலா அல்லது அனைத்து உயிரினங்களையும் உருவாக்குதல், பாதுகாத்தல் மற்றும் அழித்தல் ஆகியவற்றில் உள்ள விளையாட்டைக் குறிக்கிறது.

சா₂த₃நாத்₃யத்₃அஸத்₃பா₃த₄நிவாரணம் ததா₃ஹ சதுர்பி₄꞉ । –துஷ்டர்களின் உபத்ரத்வத்தை மறைத்துத் தடுப்பதை பின் வரும்
நான்கு திரு நாமங்கள் சொல்லுகின்றன–முதல் மூன்றும் தாப த்ரயங்கள் போக்குவதும் -அடுத்த நாமம் -புணை வனாம் பிறவிக்கடல் நீந்துவார்க்கு -நாவாய் முகுந்தன்

337-புரந்தர –
பட்டணங்களை பிழைப்பவன் -துஷ்க்ருத் விநாசம் -ஆதி தைவிக தாபம் போக்கி அருளி

அஸுர புராணி தா₃ரயதீதி
புரந்த₃ர꞉ ।
* வாசம் யம புரந்த₃ரௌ சேதி நிபாதித꞉ । அஸுர பிஶாச அஶநி க்₃ரஹாத்₃யாதி₄தை₃விக –
ப₄ய ஹரண ப்ர த₃ர்ஶந மேதத் ॥
புரம் ஒரு மூன்று எரித்து –அமரர்க்கு அறிவு அமைத்து –உலகு அழித்து அமைத்துளன் -1-1-8-

அசுரர்களின் பட்டணங்களைப் பிளப்பவர் -இனி நான்கு திரு நாமங்களில் துஷ்டர்களால் ஏற்படும் துன்பங்களை விலக்குதலும் –
அசுரர்கள் பிசாசங்கள் இடி சாபம் முதலிய ஆதி தைவிகங்களில் இருந்து காத்தல் கூறப்படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அசுரர்களின் பட்டணங்களைப் பிளந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களின் புரங்களைப் பிளப்பவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——-

335. ஓம்புரந்தராயநம:

ஸுரஶத்ரூணாம் தேவர்களின் எதிரிகளின் (அதாவது அஸுரர்களின்)

புராணாம் இருப்பிடங்களை (நகரங்களை)

தாரணாத் அழிப்பதனால்

புரந்தர: பகவான் ‘புரந்தர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தேவர்களின் எதிரிகளான அஸுரர்களின் நகரங்களை (இருப்பிடங்களை) அழிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘புரந்தர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘வாசம்யம புரந்தரௌ ச’ (பாணினி ஸூத்ரம் 6.3.69)

இதி பாணினினா நிபாதநாத் | இந்த பாணினியின் ஸூத்திரத்தின் படி ‘தார’ என்ற விகுதி ‘தர’ என்று குறுகியுள்ளது.

————-

337. புரந்தரா – அசுரர்களின் நகரங்களை அழிப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் கூற்றுப்படி, இந்த பெயரின் அர்த்தம் ‘சூரஷத்ரோணாம் புராணம் தாரணாத் புரந்தரஹ் – அவர் அசுரர்களின் நகரங்களை அழித்தார், எனவே அவர் புரந்தரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் (சங்கரரைப் போன்றது) ‘அசுரபுராணி தாராயதி இதி புரந்தரஹ் – அசுரர்களின் நகரங்களை அழிப்பவர்’. இது “ஆதிதைவிகா” என்ற பெயரில் செல்லும் அனைத்து ஆதாரங்களிலிருந்தும் பயத்தை நீக்குவதைக் குறிக்கிறது – கடவுள்களிடமிருந்து வரும்வை. இந்த அர்த்தத்தில் “அசுரர்களின் குடியிருப்புகள்” என்பதைக் குறிக்கிற

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வாசிஷ்டர் புரா என்ற சொல்லுக்கு “உடல்” என்ற பொருளில் தொடங்கி, பகவான் உடலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதால் (ருத்ர வடிவில் சம்ஹாரகர்த்தாவாக இருப்பதால்) அவர் புரந்தரர் – ‘புரம் தாராயதி இதி புரந்தரஹ்‘ என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, புரம் என்ற சொல் மூன்று சரிராக்களைக் குறிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஸ்தூல, சூக்ஷ்மம் மற்றும் கரண ஷரீரங்கள். இம்மூன்றையும் துண்டாடியதாலும், இந்த மூன்று ஷரீரங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஆத்மாவாக இருப்பதாலும் அவர் புரந்தரா ஆவார்.

ஸ்தூல ஷரீராவை பகவானுக்குச் சொந்தமானதாகக் கருதி, அவருடைய சேவையில் சரணடைந்தால், ஸ்தூல சரீரத்தின் மீதான நமது பற்றுதலைப் போக்க அவர் உதவுகிறார் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் வரைபடமாக விளக்குகிறார். நாம் மனதை அவருடைய சேவையிலும் தியானத்திலும் அர்ப்பணித்தால், நம் மனத்தால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, புலன்களைப் பின்தொடர்வதில் நம் செயல்களை வெல்ல அவர் நமக்கு உதவுகிறார்.

———————–

328-ஸ்கந்த –
அசுரர் முதலியவர்களை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அமுதமாகப் பெருகுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பெருகுபவர் அல்லது வளர்பவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

329-ஸ்கந்த தர –
தேவ சேனாதிபதியான குமாரனைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தர்ம மார்க்கத்தைத் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஷண்முகனைத் தரிப்பவர்—-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

330-துர்ய-
உலகங்களைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சர்வ பிராணிகளின் உத்பத்திகளைத் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பாரங்களைத் தாங்குபவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————–

331-வரத-
உலக பாரங்களை வகிக்கும் தேவர்களுக்கும் அந்தந்த சாமர்த்யமாகிய வரங்களை அளிப்பவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விரும்பிய வரங்களைக் கொடுப்பவர் -யஜமான ரூபியாக தஷிணைகளைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மோஷம் அளிப்பவர் ருத்ரன் முதலிய வர்களால் கொடுக்கப்பட்ட வரங்களை அழிப்பவர்-
கணவன் அற்ற சூர்பணகையின் மூக்கை அறுத்தவர் –
அவரதர் -என்ற பாடத்தில் அசுரர்களை ஹிம்சிப்பவர் என்றுமாம் —–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————–

332-வாய்வாஹந-
உலகத்திற்குப் பிராணனான வாயுவை நடத்துபவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஏழு மருத்துக்களை நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மூச்சுக் காற்றைத் தாங்கி இருக்கும் ஜீவர்களை நடத்துபவர் – —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

333-வாஸூ தேவ –
பறவைகள் குஞ்சுக்களை சிறகினால் அணைத்துக் காப்பது போலே உலகங்களைத் தமக்குள்ள வைத்துக் காத்தும் –
அவற்றில் தாமந்தர்யாமியாக இருப்பதாலும்  வாஸூ என்றும்
இதை விளையாட்டாகச் செய்வது ஆகியவற்றால் தேவ -என்றும் கூறப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றிலும் வசித்தும் -எல்லாவற்றையும் தம்மிடம் வைத்தும் -மறைத்தும் இருப்பதனால் வாஸூ என்றும்
விளையாடுவது வெல்வது பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் உண்டாக்குவது பிரகாசிப்பது
துதிக்கப் பெறுவது முதலிய வற்றால் தேவ என்றும் கூறப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாஸூ தேவ புத்திரர் -எல்லா இடங்களிலும் வசிப்பதனாலும் எல்லாவற்றையும் வசிக்கச் செய்வதனாலும் –
எல்லாவற்றின் வாசத்திற்கும் ஆதாரமாக இருப்பதாலும் வாஸூ என்றும் –
பிரகாசிப்பதனால் தேவ என்றும் கூறப் பெறுபவதனால் வாஸூ தேவர் என்று போற்றப் பெறுபவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

334-ப்ருஹத் பாநு –
பிரகாசிக்கும் கிரணங்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சந்திர சூரியர்களினால் உலகங்களைப் பிரகாசிக்கச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மையான ஒளி யுள்ளவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————————-

335-ஆதி தேவ –
உலகைப் படைப்பை விளையாட்டாக உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகத்திற்குக் காரணமான தேவர் -தானம் -பிரகாசித்தல் முதலிய குணங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லாவற்றிற்கும் காரணமான தேவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

336-புரந்தர –
அசுரர்களின் பட்டணங்களைப் பிளப்பவர் -இனி நான்கு திரு நாமங்களில் துஷ்டர்களால் ஏற்படும் துன்பங்களை விலக்குதலும் –
அசுரர்கள் பிசாசங்கள் இடி சாபம் முதலிய ஆதிதைவிகங்களில் இருந்து காத்தல் கூறப்படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அசுரர்களின் பட்டணங்களைப் பிளந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களின் புரங்களைப் பிளப்பவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————

‘ஸ்கந்தயதி’ என்ற சொல்லுக்கு வடமொழியில் வற்றச்செய்தல், காய்ந்துபோகும்படிச் செய்தல், அழித்தல் போன்ற பொருள்கள் சொல்வதுண்டு.
அதன் அடிப்படையில், இவ்விடத்தில் ‘ஸ்கந்த:’ என்பதற்கு அழிப்பவன் என்று பொருள்.
திருவரங்கத்தைத் தாக்கித் துன்புறுத்திவந்த படைகளைப் போக்கி, அடியார்களுக்கு நன்மை அளித்தாற்போல்,
அசுர சக்திகளை அழித்து நல்லோர்களுக்கு நன்மை அளிப்பதால் கூர்ம மூர்த்தி ‘ஸ்கந்த:’ என்று அழைக்கப் படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 329-வது திருநாமம்.

“ஸ்கந்தாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு
வாழ்வில் ஏற்படும் எல்லாத் தடங்கல்களும் அழியும் படிக் கூர்மமூர்த்தி அருள்புரிவார்.

பகவத் கீதை பத்தாம் அத்தியாயம் இருபத்து நான்காம் ஸ்லோகத்தில் கண்ணனே இதைத் தெரிவிக்கிறான் –
ஸேனானீனாம் அஹம் ஸ்கந்த: – “தேவர்களின் படைத்தளபதியான ஸ்கந்தனை நான் உள்ளிருந்து தாங்குகிறேன்!” என்பது இதன் பொருள்.
ஆகவே ‘ஸ்கந்ததர:’ என்றால் தன் மருமகனான முருகனை ஆசையோடு உள்ளிருந்து தாங்குபவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 330-வது திருநாமம். வடமொழி விளக்க வுரையில் பராசர பட்டரும் –
ஷடானன விதாரணாத் – ஆறுமுகனைத் தாங்குபவர் என்றே இதற்கு விளக்கம் அளித்துள்ளார்.
“ஸ்கந்ததராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில் வெற்றி உண்டாகும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

‘துர்ய:’ என்றால் தாங்கிப் பிடித்துக் காக்கும் தலைவர் என்று பொருள்.
உலகங்கள் அனைத்தையும் ஆதிசேஷன் பாதாளத்தில் இருந்து காப்பதாக சாஸ்திரங்கள் சொல்கின்றன.
ஆனால் அந்த ஆதிசேஷனுக்கும் கீழே இருந்துகொண்டு, ஆதிசேஷனோடு சேர்த்து அனைத்து உலகங்களையும்
கூர்ம மூர்த்திதான் தாங்கிவருகிறார். இதன் அடையாளமாகவே அனைத்துத் திருக்கோயில்களிலும் உள்ள சேஷ வாகனத்தின் கீழே
கூர்மமூர்த்தி இருப்பதைக் காணலாம்.
இப்படி அனைத்து உலகங்களையும் கூர்மமூர்த்தி தன் முதுகில் தாங்கிப் பிடித்துக் காப்பதால் அவருக்கு ‘துர்ய:’ என்று திருநாமம்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 331-வது திருநாமம்.
“துர்யாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைத் திருமால் தாங்கிப் பிடித்துக் காப்பாற்றுவார் என்பதில் ஐயமில்லை.

வர:’ என்பது வரங்களைக் குறிக்கிறது. ‘த:’ என்றால் அருள்பவர்.
தேவர்கள் வரம் வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கும் போதெல்லாம் அவர்கள் வேண்டும் அந்தந்த வரங்களைத் தந்தருள்வதால்,
கூர்ம மூர்த்தி ‘வரத:’ (வர: + த: = வரத:) என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 332-வது திருநாமம்.
“வரதாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் விரும்பும் நல்ல வரங்களைத் திருமால் தந்தருள்வார்

——————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அச்யுத ப்ரதித ப்ராண பிராணதோ வாசவாநுஜ
அபான் நிதிர் அஷ்டா நம் அப்ரமத்த ப்ரதிஷ்டித –35-

இந்த முப்பத்தைந்தாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

320-அச்யுத:, 321. ப்ரதித:, 322. ப்ராண:, 323. ப்ராணத:, 324. வாஸவானுஜ: |

325-அபாம்நிதி:, 326. அதிஶ்டான:, 327. அப்ரமத்த:, 328. ப்ரதிஶ்டித: ||

அச்யுத: – எவ்வித விகாரங்களும் இன்றி என்றும் ஒருபடித்தாய் இருக்கும் பெற்றியர்
ப்ரதித: – எதனிலும் மிக்க புகழ் கொண்டவர் ஆகையாலே ப்ரதித:
ப்ராண: – ஜீவகோடிகளுக்கு உயிரூட்டும் காரணமாய் இருப்பவர்
ப்ராணத: – உயிர்கொண்டுலவும் ஜீவர்கள் முக்திக்கு முயல்வதற்காக அவர்களுக்குத் தொடர்ந்து வாழ்வு தருபவர்
வாஸவாநுஜ: – அழியாமையாகிய அமுதத்தில் பெருவிருப்புள்ள இந்திரர்க்கு அதனை அளிக்க வேண்டி பின் பிறந்தவர்
அபாம்நிதி: – உயிர்க்கு இன்றியமையாத நீரின் நிறை செல்வமாக இருப்பவர்
அதிஷ்டாநம் – உலகம் நிலை நிற்றலுக்கான ஆதாரமாய் நின்று அருள்பவர்
அப்ரமத்த: – உயிர்களுக்கான கர்ம கதியில் சிறிதும் தவறுதலின்றி அவற்றைப் பயிற்றி முன்னேற்றிச் செல்பவர்
ப்ரதிஷ்டித: – ஏதொன்றையும் சார்ந்திராமல் தம் மகிமையிலேயே என்றும் நிலைத்திருப்பவர்

தொடக்கம், பிறவி அல்லது தோற்றம், வளர்ச்சி, முதிர்ச்சி, வீழ்ச்சி, அழிவு என்ற) நன்கு அறியப்பட்ட ஆறு மாறுபாடுகளைக் கடந்தவன் {அச்யுதன்},
(தன் சாதனைகளின் விளைவால்) பெரும் புகழைக் கொண்டவன் {ப்ரதிதன்},
(நீக்கமற நிறைந்திருப்பதன் விளைவால்) உயிரினங்கள் அனைத்தையும் {உயிரோடு} வாழச் செய்பவன் {ப்ராணன்},
உயிரைக் கொடுப்பவன் {ப்ராணதன்},
(உபேந்திரனின் வடிவத்தில் அல்லது குள்ள வடிவத்தில் உள்ள) வாசவனின் தம்பி {வாஸவாநுஜன்},
அண்டத்தில் உள்ள நீர்நிலைகள் அனைத்தின் கொள்ளிடம் {அபாம்நிதி},
(அனைத்திலும் பொருள் காரணமாக இருப்பதன் விளைவால்) அனைத்து உயிரினங்களையும் மறைப்பவன் {அதிஷ்டாநன்},
(எப்போதும் பிழை கடந்தவனாகவும்) எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவன் {அப்ரமத்தன்},
தன் மகிமையில் நிறுவப்பட்டவன் {ப்ரதிஷ்டிதன்};(48)

பரசுராமரா -அல்லது கோபத்தின் உருவமா –

320-அச்யுத -பிறக்கும் போதும் ஏனைய தேவர்களைப் போலே தன் மேன்மை நிலையில் இருந்து இறங்காதவர் –
321-பிரதித -பெரும் புகழாளர் –
322-பிராண -அனைத்து ஜீவர்களுக்கும் மூச்சுக் காற்றானாவர்

அனைத்தையும் தாங்கும் ஆமை –

323-பிராணத -பாற் கடல் கடைந்த போது தேவர்களுக்கு வலிமை கொடுத்தவர் –
324-வாசவாநுஜ-விரும்பிய அமுதைப் பெற இந்தரனுக்கு தம்பியாகப் பிறந்தவர் –
325-அபாம் நிதி – கடல் கடையப்பட்ட போது அதற்கு ஆதாரமாகத் தாங்குபவர் –
326-அதிஷ்டானம்-அப்போதே மத்தான மந்திர மலையை மூழ்காமல் தாங்கியவர் –
327-அப்ரமத்த-அடியார்களைக் காப்பதில் விழிப்புடன் இருப்பவர் –
328-ப்ரதிஷ்டித -வேறு ஆதாரம் வேண்டாத படி தன்னிடத்திலேயே நிலை பெற்று இருப்பவர் –

3-14-ஸ்ரீ பரசுராம -ஆவேச சக்தி -அவதாரம் -314-321-திரு நாமங்கள்–8-திரு நாமங்கள்
3-15-ஸ்ரீ கூர்மாவதாரம் -322-332-திரு நாமங்கள்–11-திரு நாமங்கள்

320-அச்யுத –
நழுவாதவன்-நழுவ விடாதவன்
அச்சுதா அமரர் ஏறே ஆயர் தம் கொழுந்தே -திரு மாலை 2
முன்பே 101-பார்த்தோம் -மீண்டும் 557-வரும்

ஸ்வயன உத்பத்தி யுக்தேஷு (நழுவுதல் தோன்றுதல் உண்டான-கர்ம வஸ்யரான )ப்ரஹ்ம இந்த்ர வர்ணாதிஷு யஸ்மாத் ந ஸ்யவாத ஸ்தாநாத் தஸ்மாத் ஸங்கீர்த்யதே அச்யுத-இதி ப்₃ரஹ்மாதி₃ஸாத₄ர்ம்யேண அவதாரே (அ)பி ஸ்வைஶ்வர்ய அப்ரச்யுதி வைத₄ர்ம்யாத்,
அச்யுத꞉ ॥ 
நான்முகன் இந்திரன் வருணன் போன்றவர்கள் தங்கள் பதவியில் இருந்து நழுவுதல் உண்டு
ஆனால் தன்னுடைய நிலையில் இருந்து நழுவுதலே இல்லாதவன் என்பதால் அச்யுதன் எனப்படுகிறான்

அச்யுதன் அமலன் என்கோ -நச்சினாரை நழுவு விடம் குற்றம் இல்லாதவன்

அச்யுதா அமரர் ஏறே –இச்சுவை தவிர –நான் போய் -தேசாந்த்ர காலாந்தர தேகாந்தர -அச்சுவை வேண்டேன்

பச்சை மா மலை போல் மேனி இருப்பதில்-பவள வாயாய் இருப்பதில் -கமலச் செங்கண்ணாய் இருப்பதில்  அச்யுதன் -இவ்வாறு ஒவ்வொன்றிலும் சேர்ந்து அர்த்தம்

பிரமன் முதலியவர்க்கு சமமாக அவதரித்த போதும் தம் இறைமை குன்றாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆறுவித விகாரங்கள் அற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தேசம் காலம் குணம் முதலியவற்றில் நழுவுதல் இல்லாதவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

318. ஓம்அச்யுதாயநம:

ஶட்பாவவிகாரரஹிதத்வாத் பகவான் ஆறு வகையான மாறுதல்களற்றவர்

அச்யுத: எனவே, அவர் ‘அச்யுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஆறுவகையான மாறுதல்களற்றவர் (அஸ்தி – உண்டாதல், ஜாயதே – பிறத்தல், வர்த்ததே – வளர்தல், பரிணமதே – வளர்தலின் முடிவை அடைதல், அபக்ஷீயதே – தேய்தல், நஶ்யதி – அழிதல்). எனவே அவர் ‘அச்யுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஶாஶ்வதம் ஶிவமச்யுதம்’ (நாராயண உபநிஶத் 13.1)

நாராயண உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அவர் (பரப்ரஹ்மம்) என்றும் மங்களமானவராகவும், வழுவாதவராகவும் இருக்கிறார்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

முன்பு 100-வது திருநாமத்தில் (அச்யுத:) ஆசார்யாள் “பகவான் தன் இயற்கையான வலிமை (மற்றும் சக்தியிலிருந்து) முன்பு என்றும் நழுவியதில்லை, இனி நழுவப்போவதுமில்லை” என்று உரை அளித்திருந்தார்.

———

அச்யுதா – தனது மகிமையிலிருந்து ஒருபோதும் நழுவாதவர்

அச்யுதா என்றால் தன் நிலையிலிருந்து நழுவாதவர் – ந ச்யுத இதி அச்யுதா. இந்த நாமத்தை முன்பே பார்த்தோம் (நாம 101 ஆக).

அச்யுதா என்றால்:
அ) தனது மகிமையிலிருந்து ஒருபோதும் நழுவாதவர்
ஆ) தனது பக்தர்களை ஒருபோதும் நழுவ விடாதவர்
இ) பிறப்பு, வளர்ச்சி, சிதைவு, நோய் போன்ற எந்த மாற்றங்களுக்கும் ஆளாகாதவர்.

இந்த குறிப்பிட்ட நிகழ்வில் ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் மூன்றாவது அர்த்தத்தை வலியுறுத்துகிறார் ‘ஷட்பாவ விஹார ரஹிதத்வாத் அச்யுதஹ் – சாதாரண உயிரினங்கள் பிறப்பு, இருப்பு, வளர்ச்சி, மாற்றம், சிதைவு மற்றும் இறப்பு ஆகிய ஆறு நிலைகளில் இருந்து விடுபட்டவர். எனவே அவர் அச்யுதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பிரம்மா அல்லது இந்திரனைப் போல, தங்கள் பதவியை இழக்க நேரிடும் நிலையில், அவர் தனது திருவருளில் இருந்து ஒருபோதும் வீழ்ச்சியடைவதில்லை என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். எனவே அவர் அச்யுதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மகாபாரதத்தில் “யஸ்மாத் ந ச்யுத பூர்வோஹம் அச்யுதஸ்தேன கர்மணா” – சாந்தி பர்வா 12.330.16. ஸ்ரீ சங்கரரும் ஸ்ரீ பட்டரும் மேற்கண்ட ஸ்ருதியை சற்று வித்தியாசமாக விளக்கியுள்ளனர். ஸ்ரீ சங்கரரின் வார்த்தைகள் – ஸ்வரூபாஸமர்த்திஅத் ந ச்யுதோ ந ச்யவதே ந ச்யவிஷ்யத இதி அச்யுத – அவர் மறைந்துவிடவில்லை, மறைந்துவிடவில்லை, அவருடைய சொந்த மகிமையிலிருந்து விலகமாட்டார்; எனவே அசியுடா என்று பெயர். மேற்கூறிய ஸ்ருதிக்கு ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் இரண்டாவது அர்த்தத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது. என்னுடைய இந்த செயலால் நான் அசியுதா என்று அழைக்கப்பட்டேன். “தேப்ய ப்ரபந்நேப்யா ந அபாகத அச்யுதஹ் – தன்னிடம் அடைக்கலம் தேடியவர்களிடமிருந்து அவர் ஒருபோதும் விலகி இருப்பதில்லை” என்பது அவரது வார்த்தைகள்.

அர்ஜுனன் இந்தப் பெயரைப் பயன்படுத்தி, தன்னைத் தானே தேரோட்டியாகக் கொண்ட கிருஷ்ணரை, நழுவ விடாதவர் – “ந சைஅவயதி இதி அச்யுதஹ் – தன் பக்தர்களை நழுவ விடாதவர்.”

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் பிறப்பு, வாழ்வு, வளர்ச்சி, தோற்றம் மாற்றம், சிதைவு, இறுதியாக உடலை விட்டு மறைதல் போன்ற நிகழ்வுகளின் வரிசையில் நிலையிலிருந்து மேடைக்கு வழுக்காததால், பகவான் அச்யுதாவாக இருக்கிறார் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் முண்டக உபநிடதத்தில் ஒரு மரத்தின் வெவ்வேறு கிளைகளில் அமர்ந்திருக்கும் இரண்டு பறவைகள், ஒன்று பழத்தை ருசிப்பது, மற்றொன்று (கர்மாவின்) பழத்தை ருசிக்கும் பறவையைப் பார்ப்பது பற்றிய விளக்கத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது. பரமாத்மா (அச்யுதா) என்ற உயர்ந்த நிலையில் இருந்து கர்மாவின் பலன்களை ருசிப்பதை பகவான் பார்ப்பதாக இது விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

நாம 194 – ஸுபர்ணா (Shloka 21) மற்றும் நாம 264 – விவிக்தா (Shloka 28) – த்வ ஸூ பர்ணா ஸுஜா சஹாயா போன்றவை – ரிக் வேதம் 1.164.20 இல் இதை முன்னரே விவரித்தோம். ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ராமாயணத்திலிருந்து பின்வரும் குறிப்பைச் சேர்க்கிறார் – “மித்ர-பாவேன ஸம்ப்ராப்தம் ந த்யஜேயம் கதாஞ்சன தோஷோ யத்யபி தஸ்யஸ்யத் – ஒருவனுக்கு என்ன குறைகள் இருந்தாலும், அவன் என் நட்பை நாடி என்னிடம் வந்திருந்தால், அவனை நான் கைவிடுவதற்கு வழியில்லை. எந்த சூழ்நிலையிலும்.”

பகவான் பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 31) உறுதியளிக்கிறார் – ‘கௌந்தேய ப்ரதிஜநீஹி ந மே பக்தா ப்ரணஷ்யதி – அர்ஜுனா! என் பக்தன் என்றும் அழியமாட்டான் என்பதை உறுதியாக அறிந்து கொள்.

321-பிரதித –
புகழ் பெற்றவன் -அச்யுதனாய் இருக்கும் தன்மையில் பிரசித்த புகழ் பெற்றவன்

ததா₂த்வேந ப்ரஸித்₃த₄꞉
ப்ரதி₂த꞉ । யதா₂

தஸ்ய நாம மஹத் யஸ–தைத்ரியம் -நாராயண வல்லி -1-10-
மிகவும் புகழ் பெற்றவன் என்பது ப்ரஸித்தம்

யச சஸ்ய ஏக பாஜநம்-கிஷ்கிந்தா -15-19-(தாரை வார்த்தை -நாமி பலன்-நிவாஸம் –ஆபன்னா நாம் பராம் கதி )
அனைவருக்கும் நன்மைகளையே செய்வதால் பெருமைகளுக்கு ஒரே இடம்

கிள்ளிக் களைந்தானை கீர்த்திமை பாடிப்போய்

பெருமை யுடைய பிரானார் -1-6-9-
அஷய்ய கீர்த்தி -நிகரில் புகழாய் -6-10-10-

அத் தன்மையால் புகழ் பெற்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகப் படைப்பு முதலிய செயல்களால் புகழ் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரசித்தமானவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

319. ஓம்ப்ரதிதாயநம:

ஜகதுத்பத்யாதிகர்மபி: இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை உருவாக்குதல் முதலிய செயல்களால்

ப்ரக்யாத: புகழ்பெற்று விளங்குபவர்

ப்ரதித: எனவே, அவர் ‘ப்ரதித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை உருவாக்குதல் (காத்தல் மற்றும் அழித்தல்) முதலிய செயல்களால் மிகவும் புகழ்பெற்று விளங்குகிறார். எனவே, அவர் ‘ப்ரதித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

ப்ரதிதா – பெரும் புகழ் பெற்றவர்

இந்த நாமம் ‘பிரத்’ என்ற மூல வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது – பிரபலமடைவதற்கு (பிரத் – பிரக்யான் – பிரசித்தி). இந்தப் புகழ் முந்தைய நாமத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் – அச்யுதாவாக இருக்கும் அவரது குணா, அல்லது அவரது பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் மற்றும் ஆதாரத்தின் காரணமாக.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சொல்வது போல் ‘ஜகத் உத்பத்யாதி கர்மபிஹ் ப்ராக்யாதா ப்ரதிதாஹ் – பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் போன்ற செயல்களுக்கு அவர் பிரபலமானவர், எனவே அவர் ப்ரதிதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மேலே உள்ள விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக பல ஸ்ருதிகள் உள்ளன:

ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத் அத்தியாயம் 4 வது வசனம் 19 இல் கூறுகிறது –
“நைநம் ஊர்த்வம் ந திர்யஞ்சம் ந மத்யே ந பாரிஜாக்ரபத் ந
தஸ்ய ப்ரதிமா அஸ்தி யஸ்ய நாம மஹத் யசஹ்”–யாருடைய பெயர் பெரிய மகிமையுடையதோ அவரைப் போன்றே இல்லை.”

ராமாயணத்தில் நமக்கு உண்டு – “யசசஸ்ச ஏக பஜனம்” – மகிமை வாய்ந்த ஒருவர்.

322-பிராண
உயிர் ஆனவன் -அடியார்க்கு ஜீவ நாடி(பரசுராம திருநாமம் எட்டாவது கடைசி திருநாமம் )

தத்ர உப ஜீவிநாம் ஜீவித ரூபத்வாத்
ப்ராண꞉;

பிராணா அஸ்மி பிரஞ்ஞாத்மா தம் மாம் ஆயுஸ் அம்ருதம் இதி உபாஸ் ஸ்வ –கௌஷீதகீ –
ஞான மயமான ஆத்மாவாக உள்ள நான் ஜீவனை சரீரமாகக் கொண்டுள்ளேன்
இப்படியாக உள்ள நான் ஆயுஸ் என்றும் அமிர்தம் என்றும் உபாசிக்கப்படுகிறேன்

அம்ருதம் தேவாநாம் ஆயுஸ் பிரஜாநாம்
நான் தேவர்களுக்கு அம்ருதமாகவும்
மனிதர்களுக்கு ஆயுளாகவும் இருக்கிறேன்

பிரதர்த்தனன்–இந்த்ரன்-ஸம்வாதம் -சாந்தோக்யம் 1-1-29 –

என்னை உபாசிப்பாய் -சொல்லி -ஜகத் காரணத்தை உபாஸிக்க வேண்டும்-ப்ராண அஸ்மி இத்யாதி –
இந்திரனே ஜகத் காரணம் பூர்வ பக்ஷி -இந்திர சப்தம்-பர்யவஸான வ்ருத்தி -அந்தர்யாமியான ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும்

பிராணா ததா அநு கமாத்- ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் 1-1-29-
அவன் மற்றவர்களுக்கு பிராணன் (ததா அநு கமாத்-அப்படியே வேதாந்தம் சொல்லுவதால் ச ப்ரஹ்ம ச சிவ ஸேந்த்ர இத்யாதி உபநிஷத் சொல்லுமே )

உலகுக்கே ஒரு உயிருமானாய் -6-9-7-

உணர்வும் உயிரும் உடம்பும் –யானும் தானாய் ஒழிந்தானே – –கண்கள் சிவந்து பதிகம்

வாயு ரூபமான ஸூத்ராத்மாவாக -தன்னை அண்டிய ஜீவர்களுக்கு உயிரானவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வாயு ரூபியாக பிராணிகளைப் பிழைப்பிப்பவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களை மோஷ லோகம் அழைத்துச் செல்பவர் -சரஸ்வதியைக் காட்டிலும் மிகவும் மேம்பட்டவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

320. ஓம்ப்ராணாயநம:

ஸூத்ராத்மனா இந்தப் ப்ரபஞ்சத்திலுள்ள அனைத்தையும் இணைக்கும் கயிறாக (மாலைகளில் மணியைக் கோர்க்கும் ஸூத்ரம் போல)

ப்ரஜா: உயிரினங்களுக்கு

ப்ராணயதீதி உயிரை (ப்ராணனை) அளிப்பதால்

ப்ராண: பகவான் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்த ப்ரபஞ்சத்திலுள்ள அனைத்தையும் இணைக்கும் கயிறாக, அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் (உயிரினங்களுக்கும்) உயிர் அளிப்பவராக உள்ளார். எனவே, அவர் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ப்ராணோ வா அஹமஸ்மி’

நானே ப்ராணனாக இருக்கிறேன்.

இதி பஹ்வ்ருசா | இது பஹ்வ்ருச ஶ்ருதியின் கூற்றாகும்.

முன்பு, 66-வது திருநாமத்தில் ஆச்சார்யாள் “பகவான் அனைத்து ஜீவாராசிகளுக்குள்ளும் உறைந்து, அவைகள் மூச்சுக்காற்றை (உள்ளிழுத்து, வெளியிட்டு) ஸ்வாசிக்கச் செய்கிறார்” என்று விளக்கமளித்திருந்தார்.

320-ப்ரதித-
அத் தன்மையால் புகழ் பெற்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகப் படைப்பு முதலிய செயல்களால் புகழ் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரசித்தமானவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————————–

321-ப்ராண-
தன்னை அண்டிய ஜீவர்களுக்கு உயிரானவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வாயு ரூபியாக பிராணிகளைப் பிழைப்பிப்பவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களை மோஷ லோகம் அழைத்துச் செல்பவர் -சரஸ்வதியைக் காட்டிலும் மிகவும் மேம்பட்டவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————————

322-பிராணத-
ஸ்ரீ கூர்மமாக தேவர்களுக்குக் கடல் கடைவதற்கு உரிய பலத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களுக்கு பலம் கொடுப்பவர் -அசுரர்களுக்கு பலத்தைக் கெடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிராணனை அழிப்பவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

323-வாசவா நுஜ-
அமுதம் வேண்டிய இந்திரனுக்கு அளிப்பதற்காகப் பின் பிறந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காச்யபருக்கு அதிதியினிடம் இந்திரனுடைய தம்பியாகப் பிறந்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

இந்த்ரனுக்குத் தம்பியாக அவதரித்தவர் -வசுதேவருக்கு மகனாக அவதரித்தவர் –
செல்வங்கள் ரத்னங்கள் யுடையவர் -அசுரர்களின் இருப்பிடங்களை நாசம் செய்பவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

324-அபாம் நிதி –
கடல் கடைந்த போது அக் கடலைத் தாங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நீர் நிரம்பும் கடலாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தேவர்களுக்குத் தஞ்சமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

325-அதிஷ்டா நம் –
கடல் கடைந்த போது மந்திர மலையைத் தாங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளுக்கு எல்லாம் உபாதான காரணமானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

இங்கு ஆதாரமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

326-அப்ரமத்த-
இப்படி அடியவர்களைக்  காப்பதில் மிகவும் ஊக்கம் கொண்டவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அவரவர் கர்மங்களுக்குத் தக்க பலன்களைத் தருவதில் தவறாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறிதும் செருக்கு இல்லாதவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————–

327-ப்ரதிஷ்டித –
பிறரை எதிர்பாராமல் தம் மகிமையில் நிலைத்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது மகிமையில் நிலைத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிலைத்து இருக்கும் தன்மை யுடையவர்—-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

328-ஸ்கந்த –
அசுரர் முதலியவர்களை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அமுதமாகப் பெருகுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பெருகுபவர் அல்லது வளர்பவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

‘ச்யவன’ என்றால் நழுவி விழுதல் என்று பொருள். ‘ச்யுத:’ என்றால் நழுவி விழுபவர் என்று பொருள்.
‘அச்யுத:’ என்றால் நழுவி விழாதவர் என்று பொருள். பரசுராமர் இருபத்தொரு தலைமுறை மன்னர்களை அழித்தார்.

ஆனாலும் அவருக்குள் திருமாலின் ஆவேசம் இருந்ததாலும், உலகின் நன்மையைக் கருதியே
அவர் இச்செயலைச் செய்ததாலும், இத்தனை உயிர்களை அழித்த பாபம் அவருக்கு வரவில்லை.
அவர் தன்நிலையிலிருந்து நழுவி விழாமல் திகழ்ந்தார்.
எனவே அவர் ‘அச்யுத:’ – ‘என்றும் நழுவி விழாதவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 320-வது திருநாமம்.
“அச்யுதாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் தங்கள் உயர்நிலையில் இருந்து
என்றுமே நழுவி விழாமல் இருக்கத் திருமால் அருள்புரிவார்.

‘ப்ரதித:’ என்றால் புகழ்பெற்றவர் என்று பொருள்.
இதற்கு முந்தைய திருநாமமான அச்யுத: (320) என்பதற்குத் தன்நிலையில் இருந்து வீழாதவர் என்று பொருள்.
அச்யுதன் (வீழாதவர்) என்று உலகெங்கிலும் புகழ்பெற்றவராகப் பரசுராமர் திகழ்வதால்
(இன்றளவும் பரசுராமர் சிரஞ்சீவியாக இருந்து வருகிறார்)
அவர் ‘ப்ரதித:’ என்றழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 321-வது திருநாமம்.
‘அச்யுத:’ (320-வீழாதவர்) ப்ரதித: (321-புகழ்பெற்றவர்) என அடுத்தடுத்துத் திருநாமங்கள் வருவதாலே,
அவற்றை இணைத்து வீழாதவர் எனப் புகழ்பெற்றவர் என்று உரையாசிரியர்கள் விளக்கியுள்ளார்கள்.

“ப்ரதிதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் திக்கு நிறை
புகழாளர்களாகத் திகழும்படித் திருமால் அருள் புரிவார்.

ப்ராணன்’ என்று உயிர்வாயுவுக்குப் (oxygen) பெயர்.
உயிர்வாயு எப்படி நம் சுவாசத்துக்குப் பயன்பட்டு நம்மை வாழ வைக்கிறதோ, அதுபோல் தன்னை அண்டி வரும் மக்கள்
அனைவரையும் வாழ்விப்பவராகப் பரசுராமர் திகழ்வதால், அவர் ‘ப்ராண:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘ப்ராண:’ என்றால் மூச்சுக்காற்று போல் இருந்து வாழ்விப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 322-வது திருநாமம்.

சுவாசம், மூச்சுக்குழாய் தொடர்பான உபாதைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், தினமும் மருந்து உட்கொள்ளும் வேளையில்
“ப்ராணாய நமஹ:” என்று இத்திருநாமத்தைச் சொல்லி வந்தால், மருந்து விரைவில் வேலை செய்து,
நோய் குணமடைவதற்குத் திருமால் அருள்புரிவார்.

கூர்மாவதாரத்தில், தேவர்களுக்கு மூச்சுக்காற்றும், வலிமையும், சக்தியும் தந்து அருள்புரிந்தபடியால்,
கூர்ம மூர்த்திக்கு ‘ப்ராணத:’என்று திருநாமம். ‘ப்ராண:’ என்றால் மூச்சுக் காற்று. ‘த’என்றால் கொடுப்பவர்.
‘ப்ராணத:’என்றால் மூச்சுக்காற்றைக் கொடுப்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 323-வது திருநாமம்.

காற்று மாசுபட்டு அசுத்தமாகி வரும் இச்சூழலில், சுவாசம் தொடர்பான நோய்களும் அதிகரித்து வரும் நிலையில்,
நாம் அனைவரும் இணைந்து “ப்ராணதாய நமஹ:” என்று சொல்லிக் கூர்ம மூர்த்தியை வழிபட்டால்,
நம் சுவாசத்துக்கு ஏற்ற நல்ல மூச்சுக் காற்றும், அதனடியாக நல்ல ஆரோக்கியமும் சக்தியும் நமக்குக் கிட்டும்படி அப்பெருமான் அருள்புரிவார்.

இந்திரன் தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான் என்ற ஒரே காரணத்துக்காக,
அவனைத் தனக்கு அண்ணனாக ஆக்கி, தான் அவனுக்குப் பின் பிறந்த தம்பி என்று தன்னைச் சொல்லிக் கொண்டு,
ஆமை வடிவுடன் பாற்கடலின் அடிக்கே சென்று, கடைந்து முடிக்கும் வரை மலையைத் தாங்கி
இவ்வளவு உதவிகளைத் திருமால் செய்திருக்கிறார் என்பதை உணரமுடிகிறதல்லவா?

இந்த குணத்தை விளக்குவது தான் ‘வாஸவாநுஜ:’ என்ற ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 324-வது திருநாமம்.
‘வாஸவ:’ என்று இந்திரனுக்குப் பெயர்.
‘அநுஜ:’ என்றால் தம்பி. தன்னைச் சரணடைந்த இந்திரனைக் காப்பதற்காக அவனுக்குத் தம்பியாக,
கூர்ம மூர்த்தியாகத் திருமால் அவதரித்த படியால், அவர் ‘வாஸவாநுஜ:’ (வாஸவ: + அநுஜ:) என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘வாஸவாநுஜ:’ என்றால் இந்திரனின் தம்பி என்று பொருள்.

“வாஸவாநுஜாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில் நேரும் அனைத்துத்
தடங்கல்களையும் திருமால் போக்கி, அவர்களுக்கு வேண்டியதை அருளிக் காப்பார்.

தண்ணீருக்கு வடமொழியில் ‘அப்’ என்று பெயர்.
‘நிதி:’ என்றால் ஆதாரமாக இருந்து தாங்குபவர் என்று பொருள்.
தண்ணீர் நிறைந்த கடலை (திருப்பாற்கடலை) ஆமை வடிவில் உள்ளிருந்து தாங்கியபடியால், கூர்ம மூர்த்திக்கு ‘அபாம் நிதி:’ என்று பெயர்.
‘அபாம் நிதி:’ என்றால் கடலுக்கு ஆதாரமாக இருந்து தாங்கியவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 325-வது திருநாமம்.
“அபாம் நிதயே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை என்றும்
திருமால் தாங்கிப்பிடித்துக் காப்பாற்றுவார் என்பதில் ஐயமில்லை.

‘அதிஷ்டானம்’ என்றால் தாங்கி நிற்பவர் என்று பொருள்.
கூர்ம அவதாரத்தில் மந்தர மலையாகிய மத்தைத் தன் முதுகில் தாங்கி நின்றதால், கூர்ம மூர்த்திக்கு ‘அதிஷ்டானம்’ என்று பெயர்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 326-வது திருநாமம்.
“அதிஷ்டானாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் பாரத்தைத் திருமால் சுமந்து
அவர்கள் பாரமின்றி மகிழ்ச்சியாக வாழ அருள்புரிவார்.

‘ப்ரமத்த:’ என்றால் கவனம் இல்லாதவர் என்று பொருள்.
‘அப்ரமத்த:’ என்றால் கவனம் மிக்கவர் என்று பொருள்.
மிகவும் கவனத்துடன் அடியார்களைக் காப்பதால், கூர்ம மூர்த்திக்கு ‘அப்ரமத்த:’ என்று பெயர்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 327-வது திருநாமம்.

“அப்ரமத்தாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் கவனக் குறைவு நீங்கி, அவர்கள் தங்கள் தொழில்
களில் நல்ல கவனத்துடன் செயல்பட்டு வெற்றி பெறும்படித் திருமால் அருள் புரிவார்.

மந்தர மலையைத் தாங்கிய கூர்ம மூர்த்தி, தன்னைத் தாங்க இன்னொருவர் தேவைப்படாதபடி,
தன்னில் தானே நிலைபெற்றிருந்த படியால்,
‘ப்ரதிஷ்டித:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.

‘ப்ரதிஷ்டித:’ என்றால் நிலைநிற்பவர் என்று பொருள்.
இங்கே ‘ப்ரதிஷ்டித:’ என்பதற்குத் தன்நிறைவுடன் தன்னில் தானே நிலைநிற்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 328-வது திருநாமம்.
“ப்ரதிஷ்டிதாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் வாழ்வாதாரம்
சிறந்து விளங்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

இஷ்டோ விசிஷ்டஸ் சிஷ்டேஷ் டஸ் சிகண்டீ நஹூ ஷோ வ்ருஷ
க்ரோதஹா க்ரோத க்ருத் கர்த்தா விஸ்வ பாஹூர் மஹீ தர -34-

இந்த முப்பத்து நான்காவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

309-இஶ்ட:, 310.அவிஶிஶ்ட:, 311. ஶிஶ்டேஶ்ட:, 312. ஶிகண்டீ, 313. நஹுஶ:, 314. வ்ருஶ:|

315-க்ரோதஹா,316. க்ரோதக்ருத் -317-கர்த்தா, 318. விஶ்வபாஹு:, 319. மஹீதர: ||

இஷ்டோSவிசிஷ்ட: – பிரளயகாலத்தில் ஏதொன்றும் பிதிர்கதிர்படாமல் தம் வயிற்றில் வைத்துக் காக்கும் அளவிற்கு அனைத்திலும் தாய் போல் ஒத்த அன்புடையவர் ஆகையாலே இஷ்டோSவிசிஷ்ட:
சிஷ்டேஷ்ட: – மார்கண்டேயர் முதலிய மஹரிஷிகளாலும் மிகவும் விருப்பமுடன் போற்றப்படுபவர் ஆகையாலே சிஷ்டேஷ்ட:
சிகண்டீ – அளவிலாத அனைத்தினும் உயர்ந்த ஐஸ்வர்யமாகிற மகிமையைத் தமது தலையில் மயிலிறகாய் அணிபவர் ஆகையாலே சிகண்டீ
நஹுஷ: – தமது மாயையால் ஜீவர்களைக் கட்டுகிறவர் ஆகையாலே நஹுஷ: (ணஹ் பந்தனே – இலக்கணக் குறிப்பு)
வ்ருஷ: – தர்மத்தின் உருவமாகி மக்களின் ஆசைகளை பூர்த்தி செய்பவர் ஆகையாலும், ஸம்ஸாரக் கடலில் அலைந்து வருந்தும் சாதுக்களின் வருத்தத்தை நீக்கி பரமானந்தத்தை ஏற்படுத்தும் மழையாக இருப்பவர் ஆதலாலும் வ்ருஷ:
க்ரோதஹா – சாதுக்களுக்கு நேரும் தீமையை அழித்த பின்பே தம் குரோதம் நீங்குபவர்
க்ரோதக்ருத் – தீமையை எதிர்த்து எழும் நியாயமான குரோதத்தைச் செய்பவர்
கர்த்தா – தீமைக்குத் தக்க தண்டனைகளை வழங்குபவர்
விச்வபாஹு: – தீமைக்கு எதிராக உயர்த்தும் தர்மத்தின் கைகள் உலகமெங்கும் முளைத்தது போன்று எழும் அளவற்ற தோள்கள் உடையவர். (தோள்கள் ஆயிரத்தாய் – ஆழ்வார்)
மஹீதர: – உலகத்தைத் தாங்கும் உன்னத ஆதாரமாய் இருப்பவர்.

(பெரும்பாட்டன் மற்றும் ருத்திரனாலும்) விரும்பப்படுபவன் (அல்லது வேள்விகளில் துதிக்கப்படுபவன்) {இஷ்டோவிசிஷ்டன்},
அனைத்திற்கும் மேலான புகழ்பெற்றவன், ஞானிகள் மற்றும் அறவோரால் விரும்பப்படுபவன் {சிஷ்டேஷ்டன்},
தலைப்பாகையில் (மயில்) இறகுகளுடன் கூடிய ஆபரணத்தைக் கொண்டவன் {சிகண்டீ},
அனைத்து உயிரினங்களையும் தன் மாயையால் கலங்கடிப்பவன் {நஹுஷன்},
தன்னை வழிபடுபவர்கள் அனைவரிடமும் தன் அருளைப் பொழிபவன் {வ்ருஷன்},
அறவோரின் கோபத்தைக் கொல்பவன் {க்ரோதஹா},
அறமற்றவர்களைக் கோபத்தால் நிறைப்பவன் {க்ரோதக்ருத்},
அனைத்துச் செயல்களையும் நிறைவேற்றுபவன் {கர்த்தா},
அண்டத்தையே தன் கரங்களில் தாங்குபவன் {விஸ்வபாஹு},
பூமியை நிலைநிறுத்துபவன் {மஹீதரன்};(47)

ஆலமா மரத்தின் இல்லை மேல் ஒரு பாலகன் –

309-இஷ்ட –310-அவிசிஷ்ட -தன் வயிற்றில் இருக்கும் அனைவராலும் தாய் போலே விரும்பப் படுபவர்
311-சிஷ்டேஷ்ட-சான்றோர்களால் அடையப்படும் பொருளாக விரும்பப் படுபவர் –
312-சிகண்டீ-தன் மகிமையை தனக்கு ஆபரணமாக உள்ளவர் –
313- ந ஹூஷ-தமது மாயையினால் ஜீவர்களை கட்டுப் படுத்துபவர் –
314-வ்ருஷ-அடியார்களை அமுதம் போன்ற திருமேனி ஒளியாலும் சிறப்பாலும் மகிழ்விப்பவர் –

பரசுராமரா -அல்லது கோபத்தின் உருவமா –

315-க்ரோதஹா-ஷத்ரியர்களை 21 தலைமுறைகளை அழித்த பின் கோபத்தை ஒழித்தவர்-
316-க்ரோதக்ருத்-முதலில் ஷத்ரியர்கள் இடம் கோபம் கொண்டவர் –
317-கத்தா -தன் கோபத்தைத் தூண்டிய கார்த்த வீர்யனை ஜெயித்தவர் –
318-விஸ்வ பாஹூ-தீயோர்களை அழிப்பதால் உலகுக்கு நன்மை செய்யும் கைகளை உடையவர் –
319-மஹீதர-சுமையாக இருக்கும் தீயவர்களை ஒழித்து பூமியைத் தாங்குபவர் –

———

309-இஷ்ட -310-அவிசிஷ்ட –
வேறுபாடு எதுவும் இன்றி விரும்பப் படுவர்-

ஏவமுத₃ரேண த்₄ருதைர் முக்₂யை ரண் யவிஸேஷேண ஜநயித்ரீவ வாஞ்சி₂த இதி
இஷ்ட꞉ ॥
அவிஶிஷ்ட꞉ ॥(தாய் இடம் சிசு வாஞ்சை விரும்புவது போல் )

உலகுக்கோர் முந்தை தாய் தந்தையே முழு ஏழு உலகுண்டாய் -5-7-7-

ஈடும் எடுப்பும் இல்லாத ஈசன் அன்றோ –சமோஹம் சர்வ பூதேஷு

இரண்டு திரு நாமங்களாகக் கொண்டு ஒரே வியாக்யானம் என்றும் சொல்வர்

தம் வயிற்றில் தாங்கப்பட்ட யாவராலும் வேறுபாடு இன்றி தாய் போலே விரும்பும் படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இஷ்ட -ஆனந்த ரூபியாதலால் விரும்பப்படுபவர் –
அவிசிஷ்ட -அனைவருக்கும் அந்தர்யாமி -இரண்டு திரு நாமங்கள் -யஜ்ஞங்களால் பூஜிக்கப் படுபவர் -அந்தர்யாமியாக இருப்பதாலும் தனது உயர்வினாலும் சிறந்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

இஷ்ட -யஜ்ஞத்தால் பூஜிக்கப் படுவதால் அனைவருக்கும் பிரியமானவர் –விசிஷ்ட -பிரளயத்தில் விசேஷமாக மிஞ்சி
இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -பிரியமானவர் -சிஷ்டர்களை –நல்லோர்களை -படைப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

308. ஓம் இஶ்டாய நம:

பரமானந்தாத்மகத்வேன ஆனந்தமே வடிவானவராய் இருப்பதால்

ப்ரிய அனைவராலும் விரும்பப்படுகிறார்

இஶ்ட: எனவே, பகவான் ‘இஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஆனந்தமே வடிவானவராய் இருப்பதால் அனைவராலும் விரும்பப்படுகிறார். எனவே, பகவான் ‘இஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

யஞ்யேன வேள்விகளின் மூலம்

பூஜித இதி வா வழிபடப்படுகிறார்

இஶ்ட: எனவே, பகவான் ‘இஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வேள்விகளுக்கு ‘இஶ்ட:’ என்று பெயர். அனைத்து வேள்விகளாலும் பகவான் ஒருவரே வழிபடப்படுகிறார். எனவே, அவர் ‘இஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

309. இஷ்ட – அனைவராலும் விரும்பப்படுபவர்

இஷ்டா என்ற சொல்லுக்கு 2 பொருள்கள் உள்ளன. முதல் பொருள் ‘பிடிப்பது’ மற்றும் இரண்டாவது ‘தியாகம்’ அல்லது ‘யக்ஞம்’.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘பரமானந்தத்மகத்வேன ப்ரியா இஷ்டஹ் – அவர் தூய்மையான மகிழ்ச்சியின் தன்மையில் இருக்கிறார், எனவே அனைவராலும் விரும்பப்படுகிறார்’ அல்லது ‘யக்ஞேன பூஜித இதி வா – அவர் யக்ஞத்தின் ஊடகத்தைப் பயன்படுத்தி வணங்கப்படுகிறார். அவர் அனைவராலும் விரும்பப்படுவதால் அவர் இஷ்டம் மற்றும் அவர் பரம பேரின்பம் என்பதால் இது.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளன் விரும்பிச் செல்வதற்குத் தகுதியானவை வேறெதுவும் இல்லை, ஏனென்றால் வேறு எதுவும் நிரந்தரமான பேரின்பம் அல்ல என்பதை வலியுறுத்துகிறார். பௌதிகப் பொருள்களின் மீதுள்ள ஆசையை முறியடித்து, ஆத்மாவைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆசையைக் கடந்து, இறுதியில் பரமாத்மாவுடன் ஐக்கியப்படக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

இரண்டாவது விளக்கம் என்னவென்றால், எந்த யாகம் அல்லது பலி சடங்குகளில் அவர் மைய தெய்வமாக வணங்கப்படுகிறார். உண்மையில் யக்ஞம் என்ற சொல் மகா விஷ்ணுவிற்கு இணையானதாகும்; எனவே அவர் இந்த அர்த்தத்தில் இஷ்டா .

———–

ஓம் அவிஶிஶ்டாய நம:

ஸர்வேஶாமந்தர்யாமித்வேன அனைவரின் உள்ளுறை ஆத்மாவாக இருப்பதால்

அவிஶிஶ்ட: பகவான் ‘அவிஶிஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவரின் உள்ளுறை ஆத்மாவாக இருப்பதால் பகவான் ‘அவிஶிஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

310. அவிசிஷ்டா – அனைவரிடத்திலும் வசிப்பவன்

ஆதி சங்கரர் சொல்வது போல், ‘சர்வேஷாம் அந்தர்யாமித்வேன அவிசிஷ்டாஹ் – அவர் எல்லோரிடமும் ‘அந்தர்யாமி’யாக ஆழமாக மூழ்கி இருக்கிறார், எனவே அவரை எளிதில் வேறுபடுத்தவோ அல்லது அடையாளம் காணவோ முடியாது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அனைவருக்கும் பாரபட்சமற்றவர் என்று விளக்குகிறார். உயிர்களை வேறுபடுத்திப் பார்க்காமல், ஒரு தாய் தன் குழந்தைகளை நடத்துவது போல அனைவரையும் ஒரே மாதிரியாக நடத்துபவன். சில பதிப்புகள் ‘இஷ்டோ அவிசிஷ்டா’ என்ற ஒற்றைப் பெயராகக் கருதப்படுகின்றன.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா இந்த நாமத்தை அவிசிஷ்டா என்பதற்குப் பதிலாக விசிஷ்டா என்று விளக்குகிறார், அதாவது சிறப்பு மற்றும் தனித்துவமானவர் அல்லது உன்னதமான மற்றும் மிகவும் புனிதமானவர்.

311-ஶிஷ்டேஷ்ட-

ததா₂ பண்டி₃த அக்₃ரண்யாம் மார்கண்டே ₃யாதீ₃நாம் பரம புருஷார்த₂த்வே நேஷ்ட꞉
ஶிஷ்டேஷ்ட꞉
। தத்ரைவ ச
சத்வஸ்தா நிர் அஹங்காரா நித்யம் அத்யாத்ம கோவிதா மாமேவ சததம் விப்ரா சிந்தயந்த உபாசதே இதி –வன பர்வம் -192-16-
சாத்விகமாக உள்ளவர்களும் அஹங்காரம் சிறிதும் மற்றவர்களும்
ஆத்மாவின் ஸ்வரூபத்தை நன்கு அறிந்தவர்களும்
ஆகிய அந்தணர்களின் சிறந்தவர்கள்
எப்போதும் என்னையே எண்ணியபடி த்யானம் செய்கின்றனர் என்கிறார் மார்க்கண்டேயர்

வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்தை –முனிவர்களும் யோகிகளும் உள்ளத்துக் கொண்டு

ஆலிலை துயின்றவன் இமையோர் வணங்க

மார்க்கண்டேயர் முதலிய பெரியோர்களால் உயர்ந்த பயனாக விரும்பப் படுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞானிகளுக்குப் பிரியமானவர் -ஞானிகளால் பூஜிக்கப் படுபவர்-அவர்கள் இடம் அன்பு உள்ளவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நல்லோரால் பூஜிக்கப் படுபவர் -பிரளய காலத்தில் அழியாத லஷ்மி யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

310. ஓம் ஶிஶ்டேஶ்டாய நம:

ஶிஶ்டானாம் விதுஶாம் ‘ஶிஶ்டர்கள்’ அதாவது கற்றரிந்தோரால்

இஶ்ட: விரும்பப்படுகிறார்

ஶிஶ்டேஶ்ட: எனவே, பகவான் ‘ஶிஶ்டேஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கற்றரிந்தோரால் (ஶிஶ்டர்களால்) விரும்பப்படுகிறார். எனவே, பகவான் ‘ஶிஶ்டேஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶிஶ்டா கற்றறிந்தோரை (ஞானிகளை)

இஶ்டா அஸ்யேதி வா விரும்புகிறார்

ஶிஶ்டேஶ்ட: எனவே, பகவான் ‘ஶிஶ்டேஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கற்றறிந்த ஞானிகளை பகவான் மிகவும் விரும்புகிறார். எனவே, பகவான் ‘ஶிஶ்டேஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ப்ரியோ ஹி ஞானினோSத்யர்த்தமஹம் ஸ ச மம ப்ரிய:’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 7.17)

பகவானும் கீதையில் கூறுகிறார்: ஞானிக்கு நான் மிகவும் இனியவன்; அவன் எனக்கு மிகவும் இனியவன்.

இதி பகவத்வசனாத் இது (ஸ்ரீ பகவத் கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

ஶிஶ்டை: அடியவர்களால் (ஶிஶ்டர்களால்)

இஶ்ட: பூஜித இதி வா (இஶ்டி என்றால் வழிபாடு) வழிபடப்படுகிறார்

ஶிஶ்டேஶ்ட: எனவே, பகவான் ‘ஶிஶ்டேஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தனது அடியவர்களால் (ஶிஶ்ட:) வழிபடப்படுகிறார் (இஶ்ட:). எனவே, பகவான் ‘ஶிஶ்டேஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———

311. சிஷ்டேஷ்டா – தன்னைத் தேடுபவர்களுக்குப் பிரியமானவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரால் விளக்கப்பட்ட மூன்று வெவ்வேறு அர்த்தங்கள் உள்ளன. முதல் விளக்கம், ‘சிஷ்டானாம் விதுஷாம் இஷ்ட சிஷ்டேஷ்டா, அதாவது அவர் பக்தர்களால் நேசிக்கப்படுகிறார், எனவே அவர் சிஷ்டேஷ்டர்’. இரண்டாவது விளக்கம் ‘சிஷ்டாஹ் இஷ்டா அஸ்ய இதி‘ அதாவது ‘அவர் தனது பக்தர்களை மிகவும் நேசிக்கிறார், எனவே அவர் சிஷ்டேஷ்தா’. மூன்றாவது விளக்கம் ‘சிஷ்டைஹ் இஷ்டஹ் பூஜித இதி வா‘ அதாவது ‘அவர் தனது பக்தர்களால் வணங்கப்படுகிறார், எனவே அவர் சிஷ்டேஷ்டர்’.

முதல் 2 அர்த்தங்களை பகவத் கீதை (அத்தியாயம் 7 வசனம் 17) ஆதரிக்கிறது:
‘ப்ரியோ ஹி ஞானினோ’ த்யர்தம் அஹம் ச ச மம ப்ரியாஹ் அதாவது எனது ஞானம் பெற்ற பக்தர்கள் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள், ஏனெனில் நான் அவர்களுக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்’.–கஷ்டப்படுபவர்கள், செல்வம் தேடுபவர்கள், ஆர்வமுள்ளவர்கள் மற்றும் அறிவாளிகள் என்ற நான்கு வகையான மனிதர்களின் சூழலில் பகவான் இதைச் சொல்கிறார். இவர்களில் ஞானம் பெற்றவர்கள் உண்மையான பக்தர்கள் மற்றும் அவர்களுக்கும் பகவானுக்கும் இடையே பரஸ்பர அன்பு உள்ளது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருப்பாவை 6-ஐக் குறிப்பிடுகிறார் – ‘வெள்ளத்தரவில் துயில் அமர்ந்த விட்டினை உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்’ அதாவது ‘முனிவர்களும் யோகிகளும் தங்கள் இதயங்களில் வைத்திருக்கும் பாற்கடலில் சாய்ந்திருக்கும் இறைவன்.’

312-ஶிகண்டீ-
சிறந்த தலை அணி உடையவன் –

ஆஸீநம் தம் நர வ்யாக்₄ரம் பஶ்யாம்யமித தேஜஸம்
* இத் யபரிமித அப்ர த்₄ருஷ்யம் –
ஐஶ்சர்யம் பரம் தேஜஸ் ꞉ ஶிக₂ண்ட₃மஸ்ய அதிஶயிதமிதி
ஶிக₂ண்டீ₃ ।
* அதி ஶாயநே இநி꞉

ஆஸீ நம் தம் நர வ்யாக்ரம் பஶ்யாம்யமித தேஜஸம்–வனபர்வம் -191-129-
எல்லை அற்ற தேஜஸ் கொண்டவனும் புருஷர்களின் சிறந்தவனும் ஆகிய அவனை நான் கண்டேன்
வெற்றி கொள்ள இயலாத எல்லையற்ற மேன்மை– சிகண்டீ –என்னும் ஐஸ்வர்யம் புருஷோத்தமனிடம் உள்ளது என்றவாறு

நின்றிலங்கு முடியினாய் -6-2-10
முடியானே மூ வுலகும் தொழுது ஏத்தும் சீர் அடியானே -3-8
கிரீட மகுட சூடாவதம்ச –
பாரளந்த பேரரசே எம் விசும்பரசே ஓரரசே -திருவிருத்தம் -50

யாராலும் வெல்ல முடியாத மகிமையையே சிரோபூஷணமாக உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மயிலின் தோகையை அணிந்த கோபாலன் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலக சுகங்களில் ஈடுபடுபவர்களைக் கண்டிப்பவர் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் சிறுவனாக மயில் பீலியைத் திரு முடியில் அணிந்தவர் – –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

311. ஓம் ஶிகண்டினே நம:

ஶிகண்ட: கலாபோSலங்காரோSஸ்யேதி மயில் தோகையால் (தனது திருமுடியை) அலங்கரித்துக் கொண்டவராதலால்

ஶிகண்டீ: பகவான் ‘ஶிகண்டீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்

யதோ கோபவேஶதர: ஏனெனில், (கண்ணனாக அவதரித்த பொழுது) அவர் இடையனின் வேடம் பூண்டிருந்தார்.

பகவான் கண்ணனாக அவதரித்த பொழுது, இடையனின் வேடம் பூண்டிருந்தார். அப்பொழுது தனது திருமுடியில் மயில் தோகை அணிந்து அலங்கரித்துக் கொண்டார். எனவே, அவர் ‘ஶிகண்டீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶிகண்ட என்றால் மயில் தோகை. அதை அணிந்துள்ளவர் ஶிகண்டீ.

—————–

312. சிகண்டி – மயில் தோகையை முகட்டில் அணிந்தவர்

ஷிகண்டா என்ற சொல்லுக்கு முடி அல்லது மயிலின் இறகு என்று பொருள். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘ஷிகண்டஹ் கலாபஹ் அலங்காரா அஸ்ய இதி ஷிகண்டீ யதஹ் கோபவேஷதராஹ்’ என்று கூறுகிறார், அதாவது ‘அவர் தனது அலங்காரத்தின் ஒரு பகுதியாக மயில் இறகை அணிந்துள்ளார், எனவே அவருக்கு ஒரு பசு மேய்ப்பவரின் தோற்றத்தைக் கொடுப்பதால் அவர் சிகண்டி என்று அழைக்கப்படுகிறார்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் சிகண்டத்திற்கு ‘முகடு’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், அவர் இறைவனின் சிகரத்தில் அல்லது சிகரத்தில் இருக்கிறார் என்று பொருள்படும், அவர் எல்லாவற்றுக்கும் மேலானவர் என்பதைக் குறிக்கிறது.

313-நஹூஷ
கட்டுபவன்

ததா₂ ஸ்வ மாயயா ஜீவான் நஹ்யதி-ப₃த்₄நாதீதி
நஹுஷ꞉
இதி நைருக்தா꞉ । யதா₂,
தஸ்மிந் ச அந்ய மாயயா சன்னிருத்த இதி–ஸ்வேதாஸ்வரம் -4-9-
ஜீவன் இந்த மாயை மூலம்-ப்ரக்ருதியால் – கட்டுப்பட்டுள்ளான்

காயமும் சீவனுமாய் களிவாய்ப் பிறப்பாய் -நீ மாயங்கள் செய்து வைத்தி -7-8-7-

தமது மாயையினால் ஜீவர்களைக் கட்டுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது மாயையினால் பிராணிகளைக் கட்டுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களைக் கட்டுபவர் – –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

312. ஓம்நஹுஶாயநம:

நஹ்யதி கட்டிவைக்கிறார்

பூதானி அனைத்து உயிரினங்களையும் (ஜீவராசிகளையும்)

மாயயாSதோ மாயையினால்

நஹுஶ: பகவான் ‘நஹுஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அனைத்து ஜீவராசிகளையும் (உயிரினங்களையும்) மாயையினால் கட்டிவைத்துள்ளார். எனவே, அவர் ‘நஹுஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நஹ பந்தனே ‘நஹ’ என்ற வேர்ச்சொல் ‘கட்டுதல்’ அல்லது ‘கட்டி வைத்தல்’ என்ற பொருளில் உபயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

————–

313. நஹுஷா – அனைத்து உயிரினங்களையும் தனது மாயாவில் பிணைப்பவர்

நஹுஷா என்பது ‘நஹ்’ என்ற மூலத்திலிருந்து வந்தது, அதாவது ‘பிணைப்பது’. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ‘நஹ்யதி பூதானி மாயயா அதா நஹுஷா‘ என்று கூறுவது போல், ‘அவர் பிரபஞ்சத்தை ஒரு ஒருங்கிணைந்த செயல்பாட்டு அலகுடன் தொடர்பில்லாத கூறுகளின் பன்முகத் தொகுப்பிலிருந்து பிணைக்கிறார், எனவே அவர் நஹுஷா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அனைத்து உயிரினங்களையும் உருவாக்க இயற்கையின் ஐந்து கூறுகளை பிணைக்கிறார் என்று விளக்குகிறார். ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் தனது அழகு மற்றும் அணுகல் மூலம் அனைத்து உயிரினங்களையும் பிணைக்கிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இதை விளக்குகிறார், அவர் எல்லா உயிரினங்களையும் பிணைக்கிறார் (கட்டுப்படுத்துகிறார்) அதனால் அவர் நஹுஷா ஆவார். இந்த பிணைப்பு நாம் கவனிக்கும் உலகம் மற்றும் உடலின் வெவ்வேறு பாகங்கள் சரியான முறையில் பிணைக்கப்படுவதால் அவை ஒரு அலகாக செயல்படும். அதுபோலவே வெவ்வேறு கோள்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைக்கப்பட்டிருப்பதால் ஒழுங்கு இருக்கிறது.

314-வ்ருஷ
வர்ஷிப்பவன் -நனைப்பதில் நோக்கு

ஸ ஏவ அம்ருத உபமயா ஸ்வ காந்த்யா வாசா ச ஸாக₃ரஸ்ய உத₃ர அடந ஶ்ராந்த மாஶ்வாஸயன்
ஸிஞ்சதீதி
வ்ருஷ꞉ ।
வ்ருஷு ஸேசநே । யதா₂
ததோ மாம் அப்ரவீத் பால ச பத்மநிப லோசந ஸ்ரீ வத்ஸ தாரீ த்யுதிமான் வாக்யம்
ஸ்ருதி ஸூகா வஹம் -ஜாநாமி த்வாம் பரிஸ் ராந்தம் -ததா விஸ்ராம காங்ஷிணம் இத்யாதி–வன பர்வம் -191-97-/98-
அப்போது தாமரை போன்ற அழகிய திருக் கண்கள் கொண்டவனும்
திரு மார்பில் ஸ்ரீ வத்சம் கொண்டு ஒளி வீசும் திரு மேனி கொண்டவனும்
குழந்தையாக இருந்தவனுமாகிய எம்பெருமான் என்னை நோக்கி இனிமையான சொற்களை உரைத்தான்
எங்கும் அலைந்து களைப்புற்ற நீ
ஒய்வு எடுக்க விரும்புவதை அறிவேன் -என்றான்

நாதனை அவரவராகி அவர்க்கு அருளும் அம்மான் -8-4-10-

கடலில் அலைந்து வருந்தும் மார்க்கண்டேயரை அமுதம் போன்ற தேக ஒளியினாலும்
இன்சொல்லாலும் நனைப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விரும்புவற்றைத் தருபவர் -தர்ம மூர்த்தீ–ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களுக்கு விருப்பமானவற்றைத் தந்து உதவுபவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

313. ஓம்வ்ருஶாயநம:

காமானாம் (நியாயமான) ஆசைகளை

வர்ஶணாத் மழைபோல பொழிவிப்பதால்

வ்ருஶ: தர்ம: அறத்திற்கு ‘வ்ருஶ:’ என்று பெயர். அறமே வடிவினராய் இருப்பதால் பகவான் ‘வ்ருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவரின் நியாயமான ஆசைகளையும் மழைபோல பொழிவிப்பதால் (நிறைவேற்றுவதால்) அறத்தை ‘வ்ருஶ:’ என்று அழைக்கிறோம். பகவானே அறம். அறமே பகவான். எனவே, அவர் ‘வ்ருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வ்ருஶோ ஹி பகவான்தர்ம: ஸ்ம்ருதோ லோகேஶு பாரத |

நைகுண்டகபதாயானைர்வித்தி மாம் வ்ருஶமுத்தமம் || (மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வம் 342.88)

மஹாபாரதம் ஶாந்திபர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: ஓ பரதகுலத்தோனே!!! அனைவருக்கும் நன்மை தரக்கூடிய புனிதமான தர்மத்தை ‘வ்ருஶ’ என்று அழைப்பார்கள். எனவே, வேதத்தின் ‘நிகண்டுகளில்’ (அந்த அறமே உருவான) என்னை உத்தமமான ‘வ்ருஶ’ என்று .அழைக்கின்றனர்.

நிகண்டு = அகராதி

 ————

314. விருஷா – அவர் தனது பக்தர்களை தனது அருளால் பொழிகிறார்

இந்த நாமம் ‘விரிஷ்’ என்ற மூல வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது நனைத்தல் அல்லது பொழிவது. ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘காமானாம் வர்ஷனாத் விருஷ தர்மாஹ் – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு வரங்களையும் வரங்களையும் பொழிவதால் அவர் விருஷர்’ என்று விளக்குகிறார். இதன் விளைவாக அவர் தர்மம் அல்லது நீதியான நடத்தையின் உருவகமாகவும் இருக்கிறார்.

விருஷம் என்பது மழையைக் குறிக்கும் என்பதால், சம்சாரத்தின் வெப்பத்தால் வாடும் நம்மைக் குளிர்விக்கும் மழையாக பகவான் விளங்குகிறார்.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் தனது விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக மகாபாரதத்திலிருந்து பின்வரும் வசனத்தை அளிக்கிறார் –
விருஷோ ஹி பகவான் தர்மா ஸ்மிருதோ லோகேஷு பரத|
நைகந்துக பாதக்யானைஹ் வித்தி மாம் விருஷம் உத்தமம்|| (சாந்திபர்வா 330.23)–“ஓ அர்ஜுனா! விரிஷா என்பது அகராதியாசிரியர்களால் விளக்கப்பட்டு இவ்வுலகில் புனித தர்மம் என்று அறியப்படுகிறது. எனவே என்னை விருஷா என்று அறிக. எனவே, விருஷமும் தர்மமும் இணையானவை.

ஸ்ரீ பரசு ராம -ஆவேச சக்தி -அவதாரம் -315-322-

315-க்ரோதாஹா –
கோபத்தை ஒழித்தவன் –கருணா காகுஸ்தன்-தசரத ராமன்- ரோஷ ராமன் பார்க்கவ ராமன்

க்ரோத க்ருத் அடுத்தது –
கோபம் படுவதை விட விடுவதே ஸ்ரேஷ்டம்
கோன் வஸ்மின் -ஜித க்ரோத -யார் -முதலில் சொல்லி -பின்பு கோபம் வசப்பட்டால் அனைவரும் நடுங்குவர்
இங்கும் அங்கும் அப்படியே
நமக்கு கோபம் படுவது நிறைய உண்டு– கோபம் விடுவது பக்குவப்பட்ட பின்பே வரும்

அத₂ பா₄ர்க₃வம் ராமம் த்₄வந யதி । த்ரிஸ் ஸப்த வாரம் நர பதி நிராஸகரம் க்ரோத₄ம்
காஶ்யப ப்ரார்த₂நா மாத்ரேண ஹதவான்
க்ரோத₄ஹா ||

கோக்குல மன்னரை மூ வெழு கால் ஓர் கூர் மழுவால் போக்கிய தேவன்
மழுவினால் அவனி யரசை மூ வெழு கால் மணி முடி பொடி படுத்து உதிரக் குலுவார் புனலில் குளித்து
வெம் கோபம் தவிர்ந்தவன் -பெரிய திரு -8-1-6
ஜித க்ரோத -463-கோபத்தை மறக்கப் பண்ணுபவன்

ஷத்ரியர்களை இருப்பத்தொரு தலைமுறை வதம் செய்த பிறகு காச்யபர் வேண்டியவுடன் அந்தக் கோபம் தணிந்தவர் –
பார்கவ பரசு ராமனைப் பற்றி கூறத் தொடங்குகிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நல்லோர்களுக்குக் கோபத்தை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

கோபமே வடிவெடுத்த அசுரர்களை அழிப்பவர் -பொறுமை நிறைந்தவர் ஆதலால் கோபத்தை அடக்கியவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

314. ஓம்க்ரோதக்னேநம:

ஸாதூனாம் தனது அடியவர்களின்

க்ரோதம் சினத்தை

ஹந்தீதி அழிப்பதால்

க்ரோதஹா பகவான் ‘க்ரோதஹா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

309-இஷ்டோ அவிசிஷ்ட –
தம் வயிற்றில் தாங்கப்பட்ட யாவராலும் வேறுபாடு இன்றி தாய் போலே விரும்பும் படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இஷ்ட -ஆனந்த ரூபியாதலால் விரும்பப்படுபவர் –
அவிசிஷ்ட -அனைவருக்கும் அந்தர்யாமி -இரண்டு திரு நாமங்கள் -யஜ்ஞங்களால் பூஜிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

இஷ்ட -யஜ்ஞத்தால் பூஜிக்கப் படுவதால் அனைவருக்கும் பிரியமானவர் -விசிஷ்ட -பிரளயத்தில் விசேஷமாக மிஞ்சி
இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -பிரியமானவர் -சிஷ்டர்களை –நல்லோர்களை -படைப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————-

310-சிஷ்டேஷ்ட-
மார்க்கண்டேயர் முதலிய பெரியோர்களால் உயர்ந்த பயனாக விரும்பப் படுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞானிகளுக்குப் பிரியமானவர் -ஞானிகளால் பூஜிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நல்லோரால் பூஜிக்கப் படுபவர் -பிரளய காலத்தில் அழியாத  லஷ்மி யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

311-சிகண்டீ-
யாராலும் வெல்ல முடியாத மகிமையையே சிரோபூஷணமாக உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மயிலின் தோகையை அணிந்த கோபாலன் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலக சுகங்களில் ஈடுபடுபவர்களைக் கண்டிப்பவர் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் சிறுவனாக மயில் பீலியைத் திரு முடியில் அணிந்தவர் – –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————–

312-நஹூஷ-
தமது மாயையினால் ஜீவர்களைக் கட்டுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது மாயையினால் பிராணிகளைக் கட்டுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களைக் கட்டுபவர் – –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————

313-வ்ருஷ-
கடலில் அலைந்து வருந்தும் மார்க்கண்டேயரை அமுதம் போன்ற தேக ஒளியினாலும் இன்சொல்லாலும் நனைப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விரும்புவற்றைத் தருபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களுக்கு விருப்பமானவற்றைத் தந்து உதவுபவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

314-க்ரோதஹா-
ஷத்ரியர்களை இருப்பத்தொரு  தலைமுறை வதம் செய்த பிறகு காச்யபர் வேண்டியவுடன் அந்தக் கோபம் தணிந்தவர் –
பார்கவ பரசு ராமனைப் பற்றி கூறத் தொடங்குகிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நல்லோர்களுக்குக் கோபத்தை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

கோபமே வடிவெடுத்த அசுரர்களை அழிப்பவர் -பொறுமை நிறைந்தவர் ஆதலால் கோபத்தை அடக்கியவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————

315-க்ரோதக்ருத்-
அதற்கு முன் ஷத்ரியர் மீது கோபம் கொண்டவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தீயவர்கள் மீது கோபத்தைக் கொள்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

தீயவரிடம் கோபம் கொள்பவர் -கோபத்தை ஒழித்தவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————

316-கர்த்தா –
தம் கோபத்திற்குக் காரணமான கார்த்த வீர்யனை அழித்தவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகைப் படைப்பவர் -குரோதமுள்ள அசுரர்களை அழிப்பவர் -க்ரோத க்ருத்கர்த்தா-என்று ஒரே திருநாமமாகக் கொள்ளலாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சுதந்தரத் தன்மை யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————-

317-விஸ்வ பாஹூ-
விரோதிகளை அழிப்பதால் உலகுக்கு நன்மை செய்யும் கரங்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகங்களுக்கு எல்லாம் ஆதரவான கைகள் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாயுதேவனுக்கு ஆதாரமான கைகளை யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

318-மஹீதர-
இப்படி துஷ்டர்களை அளித்தது பூமியைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூமியை அல்லது பூஜையைத் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியைத் தாங்குபவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

அனைத்து உயிர்களாலும் விரும்பப் படுபவராகத் திருமால் திகழ்வதால், அவர் ‘இஷ்ட:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 309-வது திருநாமம்.
“இஷ்டாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் நல்ல விருப்பங்கள் அனைத்தும் நிறைவேறும்படித் திருமால் அருள்வார்.

‘விசிஷ்ட:’ என்றால் (இவ்விடத்தில்) வேறுபாடு உள்ளவர் என்று பொருள்.
‘அவிசிஷ்ட:’ என்றால் வேறுபாடு பாராமல் அனைவரையும் சமமாகக் கருதுபவர் என்று பொருள்.
ஆலிலைக் கண்ணனாக அவதரித்த வேளையில், எந்த வேறுபாடும் பாராமல் அனைத்து உயிர்களையும் சமமாக எண்ணித்
தன் வயிற்றில் வைத்துக் காத்தபடியால், திருமால் ‘அவிசிஷ்ட:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 310-வது திருநாமம்.
“அவிசிஷ்டாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு அனைவரையும், அனைத்தையும்
சமமாகப் பார்க்கக் கூடிய பண்பினைத் திருமால் அருள்வார்.

குலசேகரப் பெருமாள், மார்க்கண்டேயர் போன்ற பெரியோர்களுக்கு ‘சிஷ்டர்கள்’ என்று பெயர்.
அந்த சிஷ்டர்கள் உலகியல் செல்வங்களை விரும்பாமல் இறைவனையே தங்களது செல்வமாக எண்ணி அவனையே விரும்புவார்கள்.
‘இஷ்ட:’ என்றால் விரும்பப் படுபவன் என்று பொருள்.
மகான்களால் (சிஷ்ட:) விரும்பப் படுபவராகத் (இஷ்ட:) திருமால் திகழ்வதால்,
அவர் ‘சிஷ்டேஷ்ட:’ (சிஷ்ட: + இஷ்ட:) என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘சிஷ்டேஷ்ட:’ என்றால் மகான்களால் விரும்பப்படுபவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 311-வது திருநாமம்.
“சிஷ்டேஷ்டாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குத் திருமாலிடத்தில் சிறந்த பக்தி உண்டாகி
நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக வளரும்.

சிகண்ட’ என்றால் தலையில் அணிந்திருக்கும் ஆபரணம் அல்லது கிரீடம் என்று பொருள்.
‘சிகண்டீ’ என்றால் தலையில் ஆபரணம் அணிந்தவர் என்று பொருள்.
உலகில் பொதுவாக வெற்றி பெற்றவரைக் கிரீடம் அணிந்தவராகவோ, தலையில் ஆபரணம் அணிந்தவராகவோ குறிப்பிடுவது வழக்கம்.
‘வெற்றி வாகை சூடினார்’ என்று தமிழிலும்,
‘A feather in his cap’ என்று ஆங்கிலத்திலும் கிரீடம் அணிவதாக வெற்றியை உருவகப் படுத்துவார்கள்.

அந்த வகையில், யாராலும் வெல்ல முடியாதவராக மேன்மையோடு இருத்தல் என்ற தன்மையையே
தனக்குக் கிரீடமாகக் கொண்டிருக்கிறார் திருமால்.
அதனால் தான் அவருக்கு ‘சிகண்டீ’ – வெல்ல முடியாத மேன்மையையே தலைக்கு ஆபரணமாக அணிந்தவர் என்று திருநாமம்.
‘சிகண்டீ’ என்பது ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 312-வது திருநாமம்.
“சிகண்டினே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில் மேன்மேலும்
வெற்றி பெற்று வெற்றி வாகை சூடும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

உலகிலுள்ள அனைத்து உயிர்களையும் தனது மாயையால் கட்டுகிறார் திருமால்.
இங்கே மாயை என்பதற்குப் பொய் என்று பொருளல்ல. உலகுக்கு மூலக் காரணமாகவும், இறைவனுக்கு உடலாகவும் இருக்கும்
‘மூலப் பிரகிருதி’யைத் தான் இந்த மாயை என்ற சொல் குறிக்கிறது.
‘நயதி’ என்றால் கட்டுதல், ‘நஹுஷ:’ என்றால் கட்டுபவர். உயிர்களை எல்லாம் உலகில் பிறக்க வைத்து,
அவர்களை மூலப் பிரகிருதி என்னும் மாயையால் கட்டும் திருமால் ‘நஹுஷ:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 313-வது திருநாமம்.

ஆலிலைக் கண்ணனுக்குள்ளே புகுந்த மார்க்கண்டேய முனிவர், அனைத்து உலகங்களும் உயிர்களும் அவனுக்குள்
இருப்பதைத் தெளிவாகக் கண்டு, அனைவரையும் தனது வசத்துக்குள் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருக்கும் மாயன் அவனே என உணர்ந்தார்.
“நஹுஷாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் வாழ்வில் அனைத்துக் கட்டுகளும் நீங்கி
நன்மை உண்டாகும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

வ்ருஷ்’ என்றால் நனைத்தல். ‘வ்ருஷ:’ என்றால் நனைப்பவர்.
தனது அழகு, ஒளி என்ற அமுதத்தில் அடியார்களை நனைத்து அவர்களின் களைப்பை எல்லாம் திருமால் போக்குவதால்,
அவர் ‘வ்ருஷ:’ என்றழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 314வது திருநாமம்.
“வ்ருஷாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைத் தன் அழகாகிய அமுதில் நனைத்து
அவர்களின் களைப்பைப் போக்குவார் திருமால்.

‘க்ரோத:’ என்றால் கோபம் என்று பொருள். ‘க்ரோதஹா’ என்றால் கோபம் தணியப்பெற்றவர் என்று பொருள்.

காசியப முனிவரின் வேண்டுகோளை ஏற்றுக் கோபம் தணியப் பெற்றவராகப் பரசுராமர் திகழ்ந்தபடியால்,
‘க்ரோதஹா’ என்று அவர் அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 315-வது திருநாமம்.

“க்ரோதக்னே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் கோபம் அனைத்தும் விரைவில் தணிந்து,
மனதில் சாந்தி நிலவும்படி திருமால் அருள்புரிவார்.

தீய சக்திகள் மீது இறைவனுக்கு வரும் கோபம் தீய குணம் அல்ல.
அறநெறி தவறி, தீய வழியில் ஆட்சிபுரிந்த அரசர்களை அழித்துப் பூமியில் நன்னெறியை நிலைநாட்டும் பொருட்டுப்
பரசுராமர் கோபம்கொண்டதால், அக்கோபமும் கூடப் பூமிக்கு நன்மையையே செய்தது.‘க்ரோத’: என்றால் கோபம்.

‘க்ருத்’ என்றால் செயல் செய்பவர். நன்னெறி தவறிய மன்னர்கள் மீது கோபம் (க்ரோத) கொண்டு,
அவர்களை அழிப்பதாகிய செயலைப் புரிந்த (க்ருத்) பரசுராமர் ‘க்ரோதக்ருத்’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘க்ரோதக்ருத்’ என்றால் கோபத்தைக் காட்டியவர் அல்லது கோபத்துடன் செயல்புரிந்தவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 316-வது திருநாமம்.
“க்ரோதக்ருதே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வருபவர்களின் வாழ்வில் வரும் துயரங்கள் மீது
திருமால் கோபம் கொண்டு, அவற்றைப் போக்கி அருள்வார்.

‘கர்த்தா’ என்றால் (இவ்விடத்தில்) வெட்டிச் சாய்ப்பவர் என்று பொருள்.
யாராலும் வெல்ல முடியாதவன் என்றுபுகழப்பட்டவனும், ஆயிரம் தோள்கள் கொண்டவனுமான
கார்த்த வீரியார்ஜுனனையே அனாயாசமாக வெட்டிச் சாய்த்தபடியால், பரசுராமர் ‘கர்த்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 317-வது திருநாமம்.
“கர்த்ரே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள்
வாழ்வில் ஏற்படும் தடங்கல்களை எல்லாம் திருமால் வெட்டிச் சாய்ப்பார்.

‘விச்வம்’ என்றால் உலகம். ‘விச்வஸ்மை’ என்றால் உலகுக்காக. ‘பாஹு:’ என்றால் கரம்.
‘விச்வஸ்மை + பாஹு: = விச்வபாஹு:’. உலகின் நன்மைக்காகவே கரத்தை உடையவனுக்கு ‘விச்வபாஹு:’ என்று பெயர்.
பரசுராமர், தனது திருக்கரங்களை உலகின் நன்மைக்கென்றே அர்ப்பணித்துப் பயன்படுத்திய படியால், ‘விச்வபாஹு:’ –
‘உலகுக்காகவே கரங்களை வைத்திருப்பவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘விச்வபாஹு:’ என்பது ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 318-வது திருநாமம்.
“விச்வபாஹவே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் அனைவரையும் திருமால் கைகொடுத்துக் காப்பாற்றுவார்.

‘மஹீ’ என்றால் பூமி. ‘தர:’ என்றால் நிலைநிறுத்துபவர் அல்லது தாங்குபவர்.
பூமிக்குப் பாரமாக இருக்கும் தீயவர்களைப் போக்கி, பூமியை நன்னெறியில் நிலைநிறுத்தித் தாங்கியபடியால்,
பரசுராமருக்கு ‘மஹீதர:’ என்று திருப்பெயர். அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 319-வது திருநாமம்.
“மஹீதராய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில்
நல்ல நிலைக்கு உயர்ந்து நிலைநிற்கத் திருமால் துணைபுரிவார்.

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

யுகாதி க்ருத் யுகாவர்த்த நைகமாயோ மஹாஸந
அத்ருச்யோ வ்யக்த ரூபஸ்ஸ சஹஸ்ர ஜித் அநந்த ஜித் –33-

இந்த முப்பத்து மூன்றாவது ஸ்லோகத்தில் 8 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

301-யுகாதிக்ருத், 302. யுகாவர்த்த:, 303. நைகமாய:, 304. மஹாஶன:|

305-அத்ருஶ்ய, 306. வ்யக்தரூப:, ச, 307. ஸஹஸ்ரஜித், 308. அனந்தஜித் ||

ஆலிலைமேல் மாயனின் ஆச்சரியமான ரூபம் தியானிக்கப் படுகிறது.
யுகாதிக்ருத் – பிரளயத்தில் அனைத்தும் முடிந்து அதனால் ஒரு நஷ்டமும் நேராதபடி மீண்டும் யுகங்களைத் தொடங்கி நடத்துகிறவர் ஆகையால் யுகாதிக்ருத்
யுகாவர்த்த: – யுகங்கள் அவற்றின் கால க்ரமங்கள், தன்மைகள் எதுவும் முறையாகத் தொடரும்படி சுழற்றுகிறவர் ஆகையால் யுகாவர்த்த:
நைகமாய: – ஆலிலைமேல் வளரும் குழந்தையாய் அநேகமான மாயைகளையும், அற்புதங்களையும் உடையவர்
மஹாசந: – பெருந்தீனிக்காரர். இவரை விட பெருந்தீனி உண்பவர்கள் இருக்க முடியாது என்னும் படி பிரளயத்தில் உலகனைத்தையும் தம் வயிற்றில் ஒடுக்குபவர்.
அத்ருச்ய: – உலகெலாம் அழிந்த பிறகு பிரளய ஜலத்தில் ஓர் ஆலிலையும், அதன் மேல் ஒரு குழந்தையும் மட்டும் எப்படி இருக்க முடியும் என்று மார்க்கண்டேயர் போன்ற மகரிஷிகளுக்கும் உண்மை புலப்படாதவர்.
வ்யக்தரூப: – ‘காயம்பூ நிறமும் திருமார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம் என்னும் அடையாளமும் கொண்டு திருமகள் உறையும் திருமார்பனாக எப்பொழுதும் காட்சி தருகிறார்’ என்று மார்கண்டேயரே சொல்லும் அளவிற்கு திவ்ய மங்கள திருமேனி கொண்டவர். யோகிகளுக்குப் புலப்படும் இதயவெளி உருவர்.
ஸஹஸ்ரஜித் – அளவற்ற விதங்களில் வெற்றி திகழ்பவர்
அநந்தஜித் – எல்லையற்ற வெற்றி உருவராய்த் திகழ்பவர்

நான்கு யுகங்களையும் நடைமுறையில் தொடங்கச் செய்பவன் {யுகாதிக்ருத்},
யுகங்களைத் தொடர்ச்சியாகச் சக்கரமாகச் சுழலச் செய்பவன் {யுகாவர்த்தன்},
பல்வேறு வகை மாயைகளுடன் கூடியவன் (அதன் மூலம், பல்வேறு யுகங்களைப் பல்வேறு வகைச் செயல்களின் மூலம்
வேறுபடுத்திக் காட்டும் காரணமாக இருப்பவன்) {நைகமாயன்},
(ஒவ்வொரு கல்பத்தின் முடிவிலும் அனைத்தையும் விழுங்குவதன் விளைவால்) உண்பவர்களில் பெரியவன் {மஹாசநன்},
(பக்தர்கள் அல்லாதோருக்குப்) பிடிபட இயலாதவன் {அத்ருஸ்யன்},
(மிகப்பெரிய) வெளிப்படு வடிவத்துடன் கூடியவன் {வ்யக்தரூபன்},
(தேவர்களின்) ஆயிரம் பகைவர்களை அடக்கியவன் {ஸஹஸ்ரஜித்},
எண்ணற்ற பகைவர்களை அடக்கியவன் {அநந்தஜித்};(46)

ஆலமா மரத்தின் இல்லை மேல் ஒரு பாலகன் –

301-யுகாதிக்ருத் -பிரளயத்தின் போது உலகத்தை தன் வயிற்றில் வைத்துக் காத்து பின் யுகங்களுக்குத் தொடக்கமான சிருஷ்டியைச் செய்பவர் –
302-யுகாவக்த -நான்கு யுகங்களையும் அதன் அதன் தர்மங்களோடு திரும்ப திரும்ப வரச் செய்பவர் –
303-நைக மாய -சிறு குழந்தையாக உலகை விழுங்குவது -ஆலிலையில் துயில்வது முதலான பல வியப்புகளை உடையவர் –
304-மஹாசன-உலகையே விழுங்கும் பெரும் தீனி உள்ளவர்
305-அத்ருச்ய-மார்கண்டேயர் முதலிய ரிஷிகளுக்கும் எட்டாதவர்
306-வ்யக்தரூப -ஆனால் மார்க்கண்டேயர் வேண்டிய போது தன் திருமேனியைப் புலப்படுத்துபவர் –
307-சஹஸ்ரஜித் -ஆயிரம் யுகங்கள் உள்ள பிரளயத்தை யோக உறக்கத்தாலே ஜெயிப்பவர்
308-அனந்தஜித் -தன் பெருமையின் எல்லையை யாராலும் காண முடியாதவர்

3-13-ஆலிலை மேல் துயின்ற –வட பத்ர சாயி -301-313–(314)திரு நாமங்கள்

301-யுகாதி க்ருத் –
யுக ஆரம்ப சிருஷ்டி கர்த்தா –அவாந்தர பிரளயம் -மூன்று லோகங்கள் அழிந்து இவன் திருவயிற்றில் வைத்து ரக்ஷித்து அருளினான் அன்றோ

நித்ய நைமித்திக பிராகிருத ஆத்யந்திக-நான்கும் உண்டே
பிராகிருத மொத்தமாக அழியும்
நைமித்திக அவாந்தர -ஆயிரம் சதுர் யுகங்களுக்குப் பின்னர் -மூன்று லோகங்கள் அழியும்

அத₂ (பிரகரணம் மாற அத பத பிரயோகம்)அமர்யாதா₃ஶ்சர்யத்வம் । தத்ர ந்யக்₃ரோத₄ஶாய்யவதார உதா₃ஹரணம் (பல ஆச்சார்யமான அவதாரங்களில் முதலில் ஆலிலை துயின்றவன் )।
யுக₃ஸ் யாந்தே (அ)ப்யாதி₃ம் கரோதீதி
யுகா₃தி₃க்ருத் ।
ஸ க₂லு ஸம்வர்த்தே (அ)பி ப்ரலயா-
த₃நுபப்லுதம் ஜக₃த் ப்ரவர்திதவான் ॥

பாலன் தனதுருவாய் ஏழு உலகுண்டு ஆலிலையின் மேல் அன்று நீ வளர்ந்த மெய் என்பர் -ஆல் அன்று
வேலை நீருள்ளதோ விண்ணதோ மண்ணதோ சோலை சூழ் குன்று எடுத்தாய் சொல்லு -முதல் திரு -69

அகடிதகடந சாமர்த்யம் -உள்ளவன் -உதாரணம் -ஆலினிலைப் பள்ளியானாகவும் -பிரளயத்தின் போதும் யுகங்களுக்கு
ஆதியான சிருஷ்டியைச் செய்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
யுக ஆதி க்ருத் -யுக ஆரம்பத்தில் செய்த க்ருத்யம்

யுகம் முதலிய கால பேதங்களைத் தொடங்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

யுகங்கள் முதலிய கால வேறுபாடுகளைப் படைப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

300. ஓம் யுகாதிக்ருதே நம:

யுகாதே: காலபேதஸ்ய யுகங்கள் முதலிய கால வேறுபாடுகளை

கர்த்ருத்வாத் உருவாக்குவதால்

யுகாதிக்ருத் பகவான் ‘யுகாதிக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

யுகங்கள் முதலிய கால வேறுபாடுகளை உருவாக்குவதால் பகவான் ‘யுகாதிக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

யுகானாம் யுகங்களை

ஆதிம் தொடக்கத்தில்

ஆரம்பம் கரோதீதி வா துவங்கிவைக்கிறார்

யுகாதிக்ருத் எனவே பகவான் ‘யுகாதிக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் யுகங்களின் சுழற்சியைத் தொடங்கி வைக்கிறார். எனவே, பகவான் ‘யுகாதிக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி நாம்னாம் த்ருதீயம் ஶதம் விவ்ருதம் | இத்துடன் (யுகாதிக்ருத் என்னும் இந்த திருநாமம் வரையில்) முன்னூறு திருநாமங்களின் விவரணம் முற்று பெறுகிறது.

—————–

301. யுகாதிக்ரித் – காலப் பிரிவுகளை உருவாக்கியவர்

யுகாதே காலபேதஸ்ய கர்த்ரித்வாத், யுகாநாம் ஆதிம் ஆரம்பம் கரோதி இதி வா என ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை வரையறுத்துள்ளார் – ஒரு யுகத்திலிருந்து தொடங்கும் காலப் பிரிவுகளை உருவாக்குவதால் யுகாதிக்ரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

யுகம் போன்ற காலங்களுக்கு காரணமானவர் என்பதால் அவர் யுகாதிக்ரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்பதை முதல் பொருள் குறிக்கிறது.

சங்கரரால் வழங்கப்பட்ட மற்றொரு பொருள், அவர் நான்கு யுகங்களின் நிறுவனர் என்பதை குறிக்கிறது – சத்ய, திரேதா, துவாபர மற்றும் கலியுகம் மற்றும் இந்த காலப் பிரிவை அமைக்கிறது.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தாவின் கூற்றுப்படி, இந்த நாமம் நூற்றாண்டுகள், ஆண்டுகள், மாதங்கள், நாட்கள் போன்ற காலப் பிரிவுகளைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, இந்த நேரப் பிரிவுகளின் மூலம், இரவும் பகலும் ஒன்றையொன்று பின்தொடர்வது போல, அவர் காலத்திற்கு ஒரு தொடர்ச்சியைக் கொடுக்கிறார், இல்லையெனில் அது முடிவில்லாத சக்கரம் அல்லது தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத வட்டம்.

யுகா என்ற சொல் ‘யுஜ் – யோகே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ஒன்றிணைத்தல். ஒரு யுகத்திற்கும் அடுத்த யுகத்திற்கும் இடையிலான தொடர்ச்சி அல்லது தொடர்பை அவர் உருவாக்குகிறார், அதன் மூலம் வாழ்க்கை வடிவங்கள் அவற்றின் கர்மாவின் படி மீண்டும் உருவாக்கப்படுகின்றன.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், “யுகஸ்ய அந்தேபி ஆதிம் கரோதி” – ஒரு யுகத்தின் முடிவில் கூட, இன்னொரு யுகத்தைத் தொடங்குகிறார். பிரபஞ்சம் கலைந்தாலும், மீண்டும் மற்றொரு பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கத் தொடங்குவதன் மூலம் அவர் அதை பிரளயத்தின் துயரத்திலிருந்து காப்பாற்றுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் யுகத்தை கால-சக்கரம் என்றும், ஆதி ஆரம்பம் என்றும், யுகாதி என்ற சொல் சூரியனைக் குறிக்கிறது, இரவும் பகலும் என நேரத்தைப் பிரிக்கக் காரணமானவர். அவர் யுகாதிகிருதத்தை சூரியனைப் படைத்தவர் அல்லது காலா சக்ரா.

தர்ம சக்கரத்தில் உள்ள எழுத்தாளர், இந்த மிகப்பெரிய, அளவிட முடியாத மற்றும் முடிவில்லாத, கால அல்லது காலத்தின் பின்னணியில் நமது உடலின் மற்றும் இந்த உலகில் நம் வாழ்வின் வரையறுக்கப்பட்ட தன்மையை சுட்டிக்காட்டுகிறார். அற்ப இலக்குகளில் அதை வீணடிப்பதற்குப் பதிலாக, கடந்த காலத்தைப் பற்றி கவலைப்படுவதற்குப் பதிலாக, கடந்த காலத்தைப் பற்றியோ அல்லது நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாத எதிர்காலத்தைப் பற்றியோ கவலைப்படாமல், நம் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் நிகழ்காலத்தில் அவரைப் பற்றி தியானிக்க கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

302-யுக ஆவர்த்த –
யுகங்களை திரும்பச் செய்பவன் –சம்பவாமி யுகே யுகே

ஸ்வ த₄ர்ம வ்யவஸ்த₂யா க்ருதாதி₃யுகா₃நாம் பௌந ꞉புந்யேந ஆவர்தநாத்₃
யுகா₃வர்த꞉ ॥

சாலப் பல நாள் உகந்து ஓர் உயிர் காப்பானே -6-9-3
கிருத த்ரேத துவாபர கலி யுகம் நான்கும் ஆனாய் -பெரிய திருமொழி -7-7-6-

ஜகத் சக்கரம் கால சக்கரம் யுக சக்கரம்

நான்கு யுகங்களையும் அவற்றின் தர்மங்களோடு மீண்டும் மீண்டும் படைப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கால ரூபியாக யுகங்களைத் திருப்புபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கிருத யுகம் முதலியவற்றை மீண்டும் சுழற்றுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

301. ஓம் யுகாவர்த்தாய நம:

யுகானி க்ருதாதீனி ‘க்ருதயுகம்’ (முதலாம் யுகமான ஸத்ய அல்லது க்ருத யுகம்) தொடக்கமாக நான்கு யுகங்களை

ஆவர்த்தயதி மீண்டும், மீண்டும் வரிசை மாறாமல் சுழல விடுகிறார்

காலாத்மனேதி காலத்தின் வடிவாய்

யுகாவர்த்த: எனவே பகவான் ‘யுகாவர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

காலத்தின் வடிவினரான பகவான், க்ருதயுகம் முதலிய நான்கு யுகங்களை மீண்டும், மீண்டும் வரிசை மாறாமல் சுழல விடுகிறார். எனவே, பகவான் ‘யுகாவர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

302. யுகாவர்தா – காலங்களை மீண்டும் மீண்டும் வரச் செய்பவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர், ‘யுகானி கிருதாதீனி ஆவர்தயதி காலாத்மனா இதி‘ என்று கூறுகிறார், அதாவது ‘காலத்தின் கட்டமைப்பின் தன்மையுடன், அவர் சத்ய யுகம் முதல் கலியுகம் வரை யுகங்களைத் தொடர்ந்து சுழற்சி செய்கிறார்’.

அவர்தா என்பது புரட்சி அல்லது சுழற்சியைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் சத்ய மற்றும் பிற யுகங்களை அந்தந்த தர்மங்களால் மீண்டும் மீண்டும் சுற்றுவதால் அவர் யுகாவர்தா என்று விளக்குகிறார்.

சத்ய யுகத்தில் சமுதாயத்தில் தர்மத்தின் அளவு 100% என்றும், திரேதா யுகத்தில் 75% என்றும், துவாபர யுகத்தில் 50% என்றும், கலியுகத்தில் 25% என்றும் கூறப்படுகிறது. இந்த சுழற்சி ஒரு பரிமாணத்தில் காணப்படுகிறது, அங்கு நாம் பகல் மற்றும் இரவு வடிவத்தில் எளிதில் தொடர்புபடுத்த முடியும், நான்கு பருவங்கள் அவற்றின் நிலையான பண்புகளுடன் மீண்டும் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன. அவர் முந்தைய நாமத்தில் பார்த்தது போல் காலத்தை படைத்தவர் மட்டுமல்ல, இந்த நாமத்தில் நாம் பார்க்கும் காலத்தின் நிர்வாகியும் கூட.

303-நைக மாய –(ந ஏக மாய –ந ஏக ரூபம் பிருஹத் ரூபம் முன்பே பார்த்தோம் )
பல மாயங்களை உடையவன் -மாயம் ஆச்சர்யம் ஞானம் சங்கல்பம் –சம்பவாம் யாத்ம மாயயா –

முக்₃த₄ ஶிஶு ரூப (பேதைக் குழவி–கராவிந்தம் இத்யாதி )அபரிமித ஜக₃ந் நிக₃ரண நிராலம்ப₃ந ஏகோத₃க வடத₃ல ஶய நாத்₃யந—
நஏகா தக்ர்ய  ஆஶ்சர்யோ
நைகமாய꞉ ।
ந ச மித்₂யா வசநோ (அ)யம் மாயா ஶப்₃த₃꞉,
தத்₂யே (அ)பி ப்ரயோக₃ பூ₄யஸ்த்வாத் । ததா₂ஹி-

மாயம் து பிரக்ருதிம் வித்யாத் இத் யநேகார்த₂க்ரியா காரிண்யாம் ப்ரக்ருதௌ-ஸ்வேதாஸ்வரம்
ப்ரக்ருதி என்பதே மாயா பதம் மூலம் கூறப்படுகிறது
அனைத்துக்கும் காரணமான பிரக்ருதியை-திரோதானகரமாய் இருப்பதால் மாயை என்கிறது –

மாயா வயுனும் ஞானம் -நிருக்தம் —
மாயா வயுனும் ஞானம் -மூன்றும் அறிவு என்னும் பொருள்

சங்க்யாதா தேவ மாயயா-யஜுர் அஷ்டகம் –-பகவானின் ஞானத்துக்கு ஒப்பு

விஸ்வாநி தேவ வயுநாநி வித்வான் இதி ச ஜ்ஞாநே -ஈசாவாஸ்ய-18-
அக்னியை சரீரமாக யுடைய எம்பெருமானே
உன்னை அடையும் விதமான செல்வத்தை நாங்கள் பெறும் விதம் முழுவதுமே நீ அறிவாய்

தேந மாயா சஹஸ்ரம் தத் சம்பரஸ்ய ஆசுகாமிநா பாலஸ்ய ரக்ஷதா தேகம் ஏகை கஸ்யேந ஸூதிதிம் இதி தத்த்வ ஜ்ஞாந அபா₃த்₄யே (அ)ஸ்த்ர நாஶ்யே । ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-20-
சாம்பன் அசுரன் பிரஹலாதன் மீது ஆயிரக் கணக்கான ஆயுதம் பிரயோகம் செய்ய சக்கரத்தாழ்வான் அவற்றைத் தூளாக்கி ரஷித்தது

வாராஹே மாயாத்₄யாயாதி₃நா —

மேகோ தய சாகர சந் நிவ்ருத்தி இந்தோர் விபாக ஸ்புரிதாநி வாயோ வித்யுத் விபங்க கதிர் உஷ்ண ரஸ்மே விஷ்ணோர்
விசித்ரா ப்ரபவந்தி மாயா –வராஹ புராணம் –
மேகங்கள் உண்டாவது -கடலின் அலைகள் மேலே எழும்பாமல் கடலுக்குத் திரும்புவது -சந்திரன் வளர்வது தேய்வது
காற்று வீசுவது மின்னல் உண்டாவது -ஸூர்யன் தஷிணாயின உத்தராயண கதிகளில் மாறி மாறிச் செல்வது
போன்ற அனைத்தும் விஷ்ணுவின் வியக்கவைக்கும் -மாயா ஆச்சர்ய செயல்கள் ஆகும்

இத் யபி₄யுக்தைஶ்ச மஹாஶ்சர்யே , ஆரண்ய பர்வணி மார்கண்டே ₃யேந வட த₃ல ஶயநாத்₃யாஶ்சர்யம் உக்த்வா–ஆரண்ய பர்வம் ததோ மே ப்ருத்வீ பால விஸ்மய ஸூகஹாந் அபூத் த்ருஷ்ட்வா லோகம் சமஸ்தம் ச –இத் யுக்த்வா அந்தர் ஹித தாத ச தேவ பரமாத்₃பு₄த꞉। ஆஶ்சர்யம் ப₄ரத ஶ்ரேஷ்ட₂, இதி தத்₃விஷயே நிர் தோ ₃ஷ ப்ரத்யக்ஷ ஸித்₃தே ₄ ப₃ஹ் வாஶ்சர்ய பர்யாய ப்ரயோக₃ஶ்ச பூ₄யிஷ்ட₂ உபலப்₄யதே ॥
மார்க்கண்டேய மகரிஷி தர்ம புத்ரனிடம் –
அந்த ஆலிலைக் குழந்தை வயிற்றிலே நான் அனைத்து உலகங்களையும் கண்டேன்
என்ன வியப்பாக அந்தக் குழந்தை ஏதும் அறியாதவன் போல் உறங்கிக் கொண்டு இருந்தது –
பரமாத்புத ஆச்சர்ய பரத ஸ்ரேஷ்ட –ஆரண்ய பர்வம் -மார்க்கண்டேய மஹ ரிஷி தர்மபுத்ரன் இடம்
ஆலிலை கண் வளர்ந்தவன் திரு வயிற்றிலே கண்டதை சொல்வது

சிறு குழந்தையாக உலகங்களை விழுங்குவது -ஒரே நீரில் பிடிப்பில்லாத ஆலிலையிலே படுப்பது முதலிய
அகடி கடிதந செயல்களை உடையவர் -மாயா என்று பொய் எனபது இல்லை -உண்மையான விஷயங்களிலும் மாயா என்ற சொல்
அதிகமாகப் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளதால் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பெரு மாயை அல்லாமல் பல மாயைகளைத் தரிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

பலவிதமான இச்சைகள் உள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

302. ஓம் நைகமாயாய நம:

ஏகா மாயா ந வித்யதே ஒன்றல்ல அவரது மாயைகள்

பஹ்வீர்மாயா எண்ணற்ற மாயைகளை

வஹதீதி உருவாக்குகிறார்

நைகமாய:  எனவே, பகவான் ‘நைகமாய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் மாயைகள் ஒன்றிரண்டல்ல. எண்ணிலடங்கா மாயைகளை உருவாக்குவதால் அவர் ‘நைகமாய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ந லோபோ நஞ:’ (பாணினி ஸூத்ரம் 6.3.73)

இதி நகாரலோபோ ந பவதி இந்த பாணினியின் ஸூத்ரத்தின்படி, எதிர்மறையைக் குறிக்கும் ‘நஞ’ விலிருந்து ‘ந’காரம் நீக்கப்படுவதில்லை

ஞகாரானுபந்தஸ்யாபி ‘ஞ‘காரத்தை தவிர்த்து தனியே இருப்பினும் 

‘ந’காரஸ்ய ப்ரதிபோதவாசினோ வித்யமானத்வாத் ‘ந‘காரம் எதிர்மறையான பொருளையே குறிக்கும் என்று (நாம்) அறியவேண்டும்.

நைகமாய: என்ற திருநாமத்தை ந+ஏக+மாய என்று பிரித்துப் பொருள் கொள்ள வேண்டும். இங்கு ‘ந’காரம், ஒன்றல்ல (ந ஏக:) (ஒன்றின் எதிர்மறையான) பல என்ற பொருள் தருகிறது.

———–

நைகமயா – பல மாயைகளை உருவாக்குபவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் தனது அத்வைத தத்துவத்தின் அடிப்படையில் இதை ‘ஏக மாயா ந வித்யாதே பஹ்வீர் மாயா வஹதி இதி நைகமாயா – உலகின் பல மாயைகள் அல்லது தவறான கருத்துக்களை உருவாக்கியவர் என்பதால் அவர் நைகமாயா‘ என்று விளக்குகிறார். புத்திசாலித்தனமான ஒரு மனிதனால் மட்டுமே தவறான தோற்றங்களின் மூலம் பார்க்க முடியும் மற்றும் பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படை ஒற்றுமையைப் பாராட்ட முடியும்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது விசிஷ்டாத்வைத தத்துவத்தின் அடிப்படையில் இந்த நாமத்தை வேறு விதமாக விளக்குகிறார். அவரைப் பொறுத்தவரை, மாயா என்பது அறிவை அல்லது அற்புதமான உண்மைகளைக் குறிக்கிறது, மேலும் மாயை என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது. அவரது எண்ணற்ற அற்புதமான சுரண்டல்களால் அவர் நைகமயா ஆவார். இந்த வார்த்தையை மாயையாக அல்ல, உண்மை, அறிவு போன்றவற்றைப் பயன்படுத்துவதைச் சுட்டிக்காட்ட அவர் பல எடுத்துக்காட்டுகளைத் தருகிறார்.

“மாயாம் து பிரகிருதிம் வித்யாத்” – மாயா என்பது பிரகிருதி அல்லது ஆதிப் பொருள் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். விஷ்ணு புராணத்தில், சம்பராசுரனின் ஆயிரக்கணக்கான மாயாக்களை விஷ்ணு தனது வட்டத்தால் அழித்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இங்கே மாயா என்பது மாயையைக் குறிக்கிறது என்றால், அதை அழிக்க ஒரு டிஸ்கஸ் தேவையில்லை; எனவே இங்கு மாயா என்பது உண்மையான பொருட்களைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘மா-மானே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பொருள் பெறுகிறார் – அளக்க, மேலும் இந்த நாமம் என்பது அவருக்கு எண்ணற்ற பரிமாணங்களைக் கொண்டுள்ளது என்று விளக்கம் தருகிறார்.

304-மகாசந –
பெரும் வயிற்றன்-உலகம் உண்ட பெரு வாயன்-ஆரா வயிற்றான்

நிகி₂ல ஜக₃ந் நிக₃ரண மஸ்யேதி
மஹாஶந ꞉
யச்ச கிஞ்சித் மயா லோகே த்ருஷ்டம் ஸ்தாவர ஜங்கமம் தத பஸ்யன் அஹம் சர்வம் தஸ்ய குஷவ் மஹாத்மந –வனபர்வம் -191-122-
மார்க்கண்டேயர் திரு வயிற்றில் -இந்த உலகில் உள்ள அசையும் பொருள்கள் அசையாத பொருள்கள்
அனைத்தையும் அந்தக் குழந்தையின் வயிற்றிலே தான் கண்டத்தைச் சொல்கிறார்

கார் யெழ் கடல் யெழ் மலை யெழ் உலகுண்டும் ஆரா வயிற்றான் -10-8-2-

வெள்ளி மலை ஒத்த வெண்ணெய் உண்டவன்-ஆரா வயிற்றோடு ஆற்றாதன்

உலகு அனைத்தையும் விழுங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கல்பத்தின் முடிவில் எல்லாவற்றையும் உண்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

மிக அதிகமான உணவு உண்பவர் -அதிக உணவில் ஆசையுள்ள துர்வாச முனிவருக்கு உணவு அளித்தவர் –
யஜ்ஞத்தில் ஆசை உள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

303. ஓம் மஹாஶனாய நம:

மஹத் அஶனம் அஸ்யேதி அளவிடமுடியாத அளவு உணவை உட்கொள்கிறார்

மஹாஶன: எனவே, பகவான் ‘மஹாஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்

கல்பாந்தே கல்பத்தின் முடிவில்

ஸர்வக்ரஸனாத் அனைத்தையும் உண்கிறார்.

பகவான் மஹாகல்பத்தின் முடிவில் இந்தப் ப்ரபஞ்சம் அனைத்தையும் உண்கிறார். எனவே, அவர் ‘மஹாஶன:’ (அளவிடமுடியாத உணவை உண்பவர்) என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரஹ்மாவின் ஒரு பகல் பொழுது 1000 சதுர்யுகங்களால் ஆனது (மனிதர்களின் காலக்கணக்கின்படி 432,00,00,000 (432 கோடி) வருடங்கள். அவரது ஒரு பகல் முடியும்பொழுது பூமி, புவர்லோகம், ஸ்வர்கலோகம் (தேவர்கள் வாழும் ஸ்வர்கம்) ஆகியவை அழிகின்றன. அவரது ஒரு இரவு நேரமும் 432 கோடி வருடங்களாகும் (ஆக, ப்ரஹ்மாவின் ஒரு நாள் என்பது நம் கணக்கில் 864 கோடி வருடங்கள்). இவ்வாறான 360 நாட்கள் அவரது ஒரு ஆண்டு. அவ்வாறு 100 ஆண்டுகள் ப்ரஹ்மாவின் ஆயுட்காலம் (31104000,00,00,000 ஆண்டுகள்). ப்ரஹ்மாவின் ஆயுட்காலம் முடிந்ததும் ஈரேழு பதினான்கு உலகங்களும் (இந்தப் ப்ரபஞ்சம் முழுவதும்) பகவானால் உட்கொள்ளப்படுகின்றன (அழிக்கப்படுகின்றன). பின்னர் 31104000,00,00,000 ஆண்டுகள் ஒன்றுமில்லாத வெறுமையில், பரப்ரஹ்மம் மட்டுமே இருக்கிறார். பின்னர் ப்ரஹ்மாவையும், ஈரேழு பதினான்கு உலகங்களோடு ப்ரபஞ்சத்தையும் மீண்டும் முன்போலவே படைக்கிறார். இந்த சுழற்சி ஆரம்பம், முடிவு ஏதுமின்றி இடைவிடாது நடைபெறுகிறது (this cycle is eternal).

————

304. மஹாஷனா – பிரளய காலத்தில் அதிகமாக உண்பவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர், ‘மஹத் ஆஷனம் அஸ்ய அஸ்தி கல்பாந்தே ஸர்வக்ரஸனாத் இதி மஹாஷனாஹ் – உலக முடிவில் எதை உட்கொள்கிறாரோ அதைக் கொண்டு நிரூபித்துக் காட்டும் அதீத பசியுடையவர்’ என்று கூறுகிறார். ஆசனம் என்பது உணவைக் குறிக்கிறது. பிரளய காலத்தில் அனைத்து படைப்புகளும் மறைந்து விடுவதால், அந்த நேரத்தில் பகவானின் அபரிமிதமான பசியைப் போக்க அவை உணவாகின்றன.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு மற்றொரு கூடுதல் வழித்தோன்றலை அஷ் – வ்யாப்தௌ சங்கதே ச என்ற பொருளின் அடிப்படையில் தருகிறார், வியாபித்தல், குவித்தல். எனவே அவரது பசியின்மை பெரியது என்ற பொருளுடன், அவரது பரவல் அல்லது வியாப்தி பெரியது மற்றும் விரிவானது என்று மாற்று விளக்கத்தையும் தருகிறார்.

305-அத்ருஶ்ய –
காண முடியாதவன்-அடுத்தது வியக்த ரூபன் -ஆச்சார்யம் அகடி கடநா சமர்த்தன்

அத்₃ருஶ்ய꞉ ।
* ருது₃பதா₄ச் சாக்ல்ருபி ச்ருத்தே ꞉ இதி க்யப் | அதக்ரய வ்ருத்தாந்த꞉யதா(வாதம் பண்ண முடியாத விருத்தாந்தம் உடையவன் )

கதம் நு அயம் சிசு சேதே லோகே நாசு முபாகதே தபஸா சிந்த யம்ச்சாபி தம் சிசும் நோப லக்ஷயே -வனபர்வம் -191-94-
இந்த உலகம் அனைத்தும் அழிந்த பின்பும் இந்தக் குழந்தை மட்டும் எவ்வாறு இப்படி உள்ளது என்று
தனது தப வலிமையால் ஆராய்ந்த போதிலும் குழந்தையின் ஸ்வரூபம் பற்றி அறிய முடியவில்லை -என்றார் மார்க்கண்டேயர்

கட்கிலி உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் காகுத்தா கண்ணனே -7-2-3-

நினைவிற்கு எட்டாத செய்கை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லோருடையவும் புத்தி இந்த்ரியங்களுக்கு புலப்படாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

தம் தயை இன்றிக் காண முடியாதவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

304. ஓம் அத்ருஶ்யாய நம:

ஸர்வேஶாம் அனைத்து

புத்தீந்த்ரியாணாம் அறிவுப்புலன்களால் (கண், காது, மூக்கு, நாக்கு மற்றும் தோல்)

அகம்ய: அணுக இயலாதவராதலால்

அத்ருஶ்ய: பகவான் ‘அத்ருஶ்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அனைத்து அறிவுப் புலன்களாலும் அறிய முடியாதவராய், அவற்றால் அணுக இயலாதவராய் இருக்கிறார். எனவே, அவர் ‘அத்ருஶ்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————

305. அத்ரிஷ்ய – கண்ணுக்குத் தெரியாதவன்

த்ரிஷ் என்றால் தெரியும், எனவே அத்ரிஷ்யா என்றால் கண்ணுக்கு தெரியாத ஒருவர். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் கூறுகிறார், ‘ஸர்வேஷாம் புத்தீந்த்ரியானாம் ஆகம்யஹ் அத்ரிஷ்யஹ் அதாவது நமது எந்த அறிவு உறுப்புகளாலும் அவர் உணரப்படுவதில்லை’. எனவே அத்ரிஷ்யா என்பது கண்ணுக்குத் தெரியாதது மட்டுமல்ல, காது, நாக்கு, மூக்கு மற்றும் தோல் போன்ற பிற புலன்களுக்குப் புலப்படாது.

நம்மிடம் உள்ள உபநிடதங்களில்-“அத்ரிஷ்யம் ஆக்ராஹ்யம் அகோத்ரம்….” (முண்டக உபநிஷத் 1.1.6)

“அத்ரிஷ்யம் அவ்யவஹார்யம் ஆக்ராஹிம் அலக்ஷணம்…சாந்தம் சிவம் அத்வைதம்….” (மாண்டோக்ய உபநிஷத் 1.7)

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 2 வசனம் 25) கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
அவ்யக்தோ யாம் அசிந்த்யோ யாம் அவிகார்யோ யாம் உச்யதே 
தஸ்மாத் ஏவம் விதித்வைனம் நானுசோசிதும் அர்ஹசி.–சுயமானது புலன்களால் அறிய முடியாதது, மனத்தால் சிந்திக்க முடியாதது மற்றும் எந்த வித மாற்றத்திற்கும் உட்பட்டது அல்ல. ஆன்மா கண்ணுக்குத் தெரியாதது, நினைத்துப் பார்க்க முடியாதது, மாறாதது, மாறாதது என்பதை அறிந்து, நீங்கள் வருத்தப்படக்கூடாது.

தர்ம சக்கரத்தில் எழுதுபவர், அவர் அத்ரிஷ்யா என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனென்றால் ஐந்து புலன்கள் மூலமாகவோ அல்லது தர்க்கரீதியான பகுப்பாய்வு மூலமாகவோ அவரை அடையாளம் காண முடியாது. அந்த வகையில், அவரது பக்தர்களை உணர்ந்து கொள்ள அவரது அருள் ஒன்றே உதவுகிறது.

பகவானின் செயல்கள் புரியாதவை. மகாபாரதத்தில்,
‘கதம் நு அயம் சிஸுஹ் சேதே லோகே நாசம் அப் ஆகதே |
தபசா சிந்தயன்ScApi தம் சிஸும் நோபலக்ஷயே || (வன பர்வ -191-94)
“உலகம் முழுவதும் அழிவைச் சந்தித்திருக்கும்போது, ​​இந்தக் குழந்தை எப்படி உயிருடன் (இலையில்) கிடக்கிறது? எனது துறவறத்தின் மூலம் இதைப் புரிந்துகொள்ள முயன்றாலும் இந்தக் குழந்தையின் உண்மைத் தன்மையை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை”.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தை குறிப்பிடுகிறார் – “கட் கிலி உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் ”  திருவாய் மொழி (7.2.3) அதாவது நமது இயல்பான பார்வையால் பார்க்க முடியாதவர்.    

306-வ்யக்த ரூப-
தெளிவாகத் தெரியும் திருமேனி உடையவன்-

அத₂ச, அபி₄க₃ச்ச₂தோ (அபிமுக்யம் அனுகூலருக்கு )மார்கண்டே ₃யாதே ₃꞉
வ்யக்த ரூப꞉ –
ஸுக்₃ரஹ தி₃வ்ய – விக்₃ரஹ꞉ ।யதா₂

பக்தாநாம் த்வம் பிரகாசசே-பூவைப் பூ வண்ணன்-சேவடி என் சென்னிக்கு அணி ஆக்கினான் –

அதஸீ புஷ்ப ஸங்காச ஸ்ரீ வத்ஸ க்ருத லக்ஷண சாஷாத் லஷ்ம்யா இவ ஆவாஸ ச சதா ப்ரதிபாதி மே –வன பர்வம் -191-96-
கண்ட காட்சியை மார்க்கண்டேயர்–காயாம்பூ போன்ற நிறம் கொண்டவனும்
ஸ்ரீ வத்ஸம் என்னும் மருவினால் அலங்கரிக்கப் பட்ட திரு மார்பை யுடையவனும்
ஆகிய மஹா விஷ்ணு தனது திரு மார்பில் மஹா லஷ்மியைத் தரித்தவனாக காட்சி அளித்ததான்

தஸ்ய தாம்ர தலவ் தாத சரணவ் ஸூ பிரதிஷ்டதோ ஸூ ஜாத ம்ருத்ரு ரக்தாபி அங்குலீபி அலங்குருதவ்
பிரணதேந  (பிரயதேன )மயா மூர்த்நா க்ருஹீத்வா ஹி அபி வந்திதவ்–வன பர்வம் -191-13-
பிரியமான தர்மரே –சிவந்த நிறத்தில் உள்ளவையும்
அழகு மென்மை சிவந்த நிறம் ஆகியவற்றுடன் கூடிய கால் விரல்களால் நன்றாக அலங்காரம் செய்யப்பட்டவையுமாகிய
எம்பெருமான் திருவடிகள் மனசில் நிலையாக நின்றன –
அவை எனது தலையால் வணங்கப்பட்டன -என்கிறார் மார்க்கண்டேயர்

தம்மை அடைந்த மார்க்கண்டேயர் முதலிய வர்களுக்குத் தெளிவாகக் காட்டிய திரு மேனி யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கண்ணுக்குப் புலப்படும் பிரபஞ்ச ரூபம் யுடையவர் -ஸ்வயம் பிரகாசமானவர் -யோகிகளுக்கு பிரகாசிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தம் தயை இன்றி காண முடியா உருவம் உடையவர் -அவ்யக்த ரூபம் -என்ற பாடம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

305. ஓம் வ்யக்தரூபாய நம:

ஸ்தூலரூபேண மிகப் பெரிய தனது வடிவால்

வ்யக்தம் ஸ்வரூபமஸ்யேதி அவரது உருவம் நன்றாக புலப்படும் வகையில் இருப்பதால்

வ்யக்தரூப: பகவான் ‘வ்யக்தரூப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நம் புலன்களுக்கு விஷயமாகாத இறைவன், அனைத்துமாய் விரிந்து பரந்திருக்கும் வடிவில் அனைவருக்கும் புலப்படும் வகையில் இருக்கிறார். எனவே அவர் ‘வ்யக்தரூப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வயம்ப்ரகாஶமானத்வாத் ஒளியாய் சுடர்விடுகிறார்

யோகினாம் யோகிகளுக்குள்

வ்யக்தரூப இதி வா தனது உருவில்

வ்யக்தரூப: பகவான் ‘வ்யக்தரூப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஞானிகள் மற்றும் யோகிகளுக்குள் பகவான் ஒளியாய் தனது இயற்கை வடிவத்தில் சுடர்விடுகிறார். எனவே, அவர் ‘வ்யக்தரூப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

306. வ்யக்தரூப – தெளிவாகத் தெரிந்தவர் (யோகிகளுக்கு)

அவர் 5 புலன்களுக்குப் புலப்படாதவராக இருந்தாலும், அவரது தீவிர பக்தர்கள் மற்றும் யோகிகளின் தியானத்தில் அவர் உணரக்கூடியவர். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் சொல்வது போல், ‘ஸ்தூலரூபேண வ்யக்தம் ஸ்வரூபம் அஸ்ய இதி வ்யக்தரூபஹ் அதாவது அவரது வடிவம் நன்கு வரையறுக்கப்பட்டு உணரக்கூடியது’.

ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் பார்வையும், பகவானின் பதிப்பும் இருக்க வாய்ப்புள்ளது. ஒரு பக்தருக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட வ்யக்தரூபம் மற்றொரு பக்தருக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட வ்யக்தரூபத்திலிருந்து மிகவும் வித்தியாசமாக இருக்கும்.

வ்யக்தரூபத்தின் இந்த மாற்று அர்த்தத்தை சங்கரர் தெளிவுபடுத்துகிறார், அங்கு அவர் ‘ஸ்வயம்ப்ரகாஷமானத்வாத் யோகினாம் வ்யக்தரூப இதி வா’ அதாவது யோகிகளுக்கு அவரது சொந்த பிரகாசத்தால் அவர் தெளிவான வடிவத்தில் இருக்கிறார்’ என்று கூறுகிறார். அடிப்படையில் பகவான் யோகிகளின் தியானத்தில் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்வதைத் தேர்வு செய்கிறார். தியான ஸ்லோகத்தில், ‘யோகிபிர் தியான காம்யம் – யோகிகளின் தியானத்தில் அவர் உணரக்கூடியவர்’ என்று ஏற்கனவே பார்த்தோம்.

முந்தைய நாமத்தில் நாம் அவரை அத்ரிஷ்யா என்று குறிப்பிட்டோம், இப்போது நாம் அவரை வ்யக்தரூபமாக சந்திக்கிறோம். வித்தியாசம் என்னவென்றால், முந்தைய நாமாவில் அவரை சாதாரண புலன் மூலம் பார்க்க முடியாது என்று விளக்கினோம். ஐந்து புலன்களின் செல்வாக்கைக் கடந்த அவரது பக்தர்களால் அவர் எளிதில் உணரப்படுகிறார் என்பதை தற்போதைய நாமத்தில் நாம் கவனிக்கிறோம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், ஸ்லோகத்தில் உள்ள சா – வ்யக்தரூபஷ்சா – அத்ரிஷ்யமாக இருக்கும்போது கூட, பல அவதாரங்கள் மூலம் அவர் விகடரூபம் அல்லது அவரது பக்தர்களுக்கு வெளிப்படையான வடிவமாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது என்று சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

 அதஸ்I-புஷ்ப சம்காஶ் ஸ்ரீ-வத்ஸ கிருத லக்ஷ்ணஹ் |
ஸாஷாத் லஷ்ம்யா இவ ஆவாஸ ஸதா ப்ரதிபாதி மே || (பாரதம் – வன 188.96)
“நீல அல்லி மலர் போன்ற நிறமும், ஸ்ரீவத்ச மச்சத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவருமான அவர், எனக்கு எப்போதும் லட்சுமியின் இருப்பிடமாகத் தோன்றுகிறார்”.
தஸ்ய தாம்ர-தலௌ தாதா! சரணவ் ஸூப்ரதிஷ் திதவ்
ஸுஜாத ம்ருது ரக்தாபி அங்குல் பிர் அலங்க்ருது ப்ராணதேந மாயா மூர்த்நா க்ரஹீத்வ ஹ்யபி வந்திதவ்  || (பாரதம் – வன 188.13)
“ஓ அன்பே! அழகான மென்மையான மற்றும் சிவப்பு கால்விரல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிவப்பு மேற்பரப்புடன், நான் குனிந்த தலையுடன் அவரை வணங்கிய போது, ​​​​அவரது இரண்டு பாதங்கள் என் தலையில் உறுதியாக வைக்கப்பட்டன. 

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், முந்தைய நாமம் விஷ்ணுவின் பண்பை வெளிப்படுத்தியதாகக் குறிப்பிடுகிறார், அது நம் கருத்துக்கு அப்பாற்பட்டது, தற்போதைய நாமம் எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமி (உள்ளே உள்ளவர்) என்று அவரது பண்பை வெளிப்படுத்துகிறது.

———

307-ஸஹஸ்ர ஜித் –
காலங்களை ஜெயிப்பவன் -பல பல சதுர் யுகங்களை யோகத்தால் ஜெயிப்பவன்

ஸஹஸ்ர யுக₃ஸங்க்₂யம் கல்பாந்தம் ஶயாநோ ஜயதீதி
ஸஹஸ்ர ஜித் ।

யாவத் யுகா நாம் விப்ரர்ஷே ஸஹஸ்ரம் பரிவர்த்ததே தாவத் ஸ்வபிமி –வன பர்வம் -192-40-
ஆயிரம் (சதுர் )யுகங்களின் காலம் யோக நித்திரையில் இருந்தேன் என்று எம்பெருமான்
மார்க்கண்டேயர் இடம் சொன்னதையும் தர்ம புத்திரனுக்கு சொல்கிறார்

ஆயிரம் யுகங்களாக எண்ணப்படும் பிரளய காலத்தை சயனித்துக் கொண்டே -யோக நித்ரையாலேயே -வெல்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆயிரக் கணக்கான அசுரர்களை வெல்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆயிரக் கணக்கான அசுரர்களை வெல்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

306. ஓம் ஸஹஸ்ரஜிதே நம:

ஸுராரீனாம் தேவர்களின் (மற்றும் நல்லோரின்) எதிரிகளான அஸுரர்களை

ஸஹஸ்ராணி ஆயிரக்கணக்கான

யுத்தே ஜயதீதி போர்க்களத்தில் வெல்பவராதலால்

ஸஹஸ்ரஜித் பகவான் ‘ஸஹஸ்ரஜித்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தேவர்களின் (மற்றும் நல்லோரின்) எதிரிகளான ஆயிரக்கணக்கான அஸுரர்களை போர்க்களத்தில் வெற்றி கொள்கிறார். எனவே, அவர் ‘ஸஹஸ்ரஜித்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————

307. சஹஸ்ரஜித் – ஆயிரக் கணக்கானவர்களை வென்றவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘ஸுராரீணாம் சஹஸ்ராணி யுத்தே ஜயதி இதி ஷஸ்ரஜித் – ஆயிரக்கணக்கான அசுரர்களை போர்களில் வென்றதால், சஹஸ்ரஜித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்கிறார். சஹஸ்ரம் என்றால் ஆயிரம் என்று பொருள் கொண்டாலும் அது எண்ணிலடங்கா என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும், இது அடுத்த நாமத்தில் தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இங்கு ‘ஆயிரம்’ என்பதை ஆயிரக்கணக்கான யுகங்கள் அல்லது காலங்களைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார், மற்ற அனைத்தும் பிரளயத்தில் அல்லது பிரளயத்தில் கரைந்திருக்கும் போது யோக-நித்ராவில் இருந்து அவர் வெற்றி பெறுகிறார்.

308-அநந்த ஜித்
எல்லை காண முடியாத திருமேனி -மார்கண்டேயர் வசனம்

பரிமித ஶிஶு ரூபஸ் யாப் யஸ்ய கஶ்சித் கதா₃சித் கத₂ஞ்சித₃பி மஹிமா வதி₄ப்ரகர்ஷோ
(ப்ரத₄ர்ஷகோ ) நாஸ்தீதி
அநந்த ஜித் ।

அந்தச் சரீரே தஸ்யாஹம் வர்ஷானாம் அதிகம் சதம் ந ஹி பச்யாமி தஸ்யாஹம் அந்தம் தேவஸ்ய
கர்ஹிசித் ஆஸாதயாமி நைவாந்தம் தஸ்ய ராஜன் மஹாத்மந–வனபர்வம் -192-25-
மார்க்கண்டேய மகரிஷி தர்மர் இடம்
அந்தக் குழந்தையின் திரு வயிற்றிலே நூறு ஆண்டுகள் இருந்தாலும் அவனது மேன்மையின் எல்லையைக் காண இயல வில்லை
அவனது எல்லையை நான் பெறாதவனாகவே இருந்தேன்

நந்தா விளக்கே அளத்ததற்கு அரியாய்

சிறு குழந்தையாக இருக்கின்ற போதும் யாரும் எப்போதும் எப்படியும் தமது மகிமையை அறிய முடியாதபடி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம் அளப்பரிய சக்தியினால் எல்லோரையும் போர் முதலியவற்றில் வெல்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எண்ணற்ற பொருள்களை அடைந்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——–

307. ஓம் அனந்தஜிதே நம:

ஸர்வாணி பூதானி அனைத்து ஜீவராசிகளையும்

யுத்தக்ரீடாதிஶு போர்க்களம் மற்றும் விளையாட்டுகளில்

ஸர்வத்ராசிந்த்யஶக்திதயா சிந்தனைக்கு எட்டாத தமது சக்தியால்

ஜயதீதி வெல்கிறார்

அனந்தஜித் எனவே, பகவான் ‘அனந்தஜித்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் (தேவாதி தேவர்கள் உட்பட) அனைத்து ஜீவராசிகளையும் போர்க்களம், மற்றும் விளையாட்டுக்களில் நம் சிந்தனைக்கு எட்டாத தமது சக்தியால் வெற்றி கொள்கிறார். எனவே, அவர் ‘அனந்தஜித்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———————

—————

301-யுகாதிக்ருத் –
அகடுகடந சாமர்த்யம் -உள்ளவன் -உதாரணம் -ஆலினிலைப் பள்ளியானாகவும் -பிரளயத்தின் போதும் யுகங்களுக்கு
ஆதியான சிருஷ்டியைச் செய்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யுகம் முதலிய கால பேதங்களைத் தொடங்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

யுகங்கள் முதலிய கால வேறுபாடுகளைப் படைப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————

302-யுகாவர்த்த –
நான்கு யுகங்களையும் அவற்றின் தர்மங்களோடு மீண்டும் மீண்டும் படைப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கால ரூபியாக யுகங்களைத் திருப்புபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கிருத யுகம் முதலியவற்றை மீண்டும் சுழற்றுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

303-நைகமாய-
சிறு குழந்தையாக உலகங்களை விழுங்குவது -ஒரே நீரில் பிடிப்பில்லாத ஆலிலையிலே படுப்பது முதலிய
அகத்கடிதந செயல்களை உடையவர் -மாயா என்று பொய் எனபது இல்லை -உண்மையான விஷயங்களிலும் மாயா என்ற சொல்
அதிகமாகப் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளதால் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பெரு மாயை அல்லாமல் பல மாயைகளைத் தரிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

பலவிதமான இச்சைகள் உள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

304-மஹாசந-
உலகு அனைத்தையும் விழுங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கல்பத்தின் முடிவில் எல்லாவற்றையும் உண்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

மிக அதிகமான உணவு உண்பவர் -அதிக உணவில் ஆசையுள்ள துர்வாச முனிவருக்கு உணவு அளித்தவர் –
யஜ்ஞத்தில் ஆசை உள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————–

305-அத்ருச்ய-
நினைவிற்கு எட்டாத செய்கை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லோருடையவும் புத்தி இந்த்ரியங்களுக்கு புலப்படாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

தம் தயை இன்றிக் காண முடியாதவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————–

306-வ்யக்தரூப –
தம்மை அடைந்த மார்க்கண்டேயர் முதலிய வர்களுக்குத் தெளிவாகக் காட்டிய திரு மேனி யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கண்ணுக்குப் புலப்படும் பிரபஞ்ச ரூபம் யுடையவர் -ஸ்வயம் பிரகாசமானவர் -யோகிகளுக்கு பிரகாசிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தம் தயை இன்றி காண முடியா உருவம் உடையவர் -அவ்யக்த ரூபம் -என்ற பாடம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————————-

307-சஹஸ்ரஜித் –
ஆயிரம் யுகங்களாக எண்ணப்படும் பிரளய காலத்தை சயனித்துக் கொண்டே வெல்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆயிரக் கணக்கான அசுரர்களை வெல்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆயிரக் கணக்கான அசுரர்களை வெல்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

308-அனந்தஜித்-
சிறு குழந்தையாக இருக்கின்ற  போதும் யாரும் எப்போதும் எப்படியும் தமது மகிமையை அறிய முடியாதபடி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம் அளப்பரிய சக்தியினால் எல்லோரையும் போர் முதலியவற்றில் வெல்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எண்ணற்ற பொருள்களை அடைந்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

‘யுகாதி’ என்றால் யுகத்தின் தொடக்கம் என்று பொருள். ‘க்ருத்’ என்றால் உருவாக்குபவர் என்று பொருள்.
ஆயிரம் சதுர்யுகங்களின் முடிவில், ஊழிக்காலத்தில், ஆலிலைக் கண்ணனாக அனைத்துலகங்களையும் உண்ட திருமால்,
உலகைப் படைக்கும் காலம் வரும்போது, தான் உண்ட உலகங்களை வெளிப்படுத்தி மீண்டும் யுகங்களின்
சுழற்சியைத் தொடங்கி வைக்கிறார். எனவே தான் திருமால் ‘யுகாதிக்ருத்’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘யுகாதிக்ருத்’ என்றால் யுகங்களை உலகில் மீண்டும் தொடங்கி வைப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தின் 301-வது திருநாமம்.
நல்லதொரு தொடக்கம் பாதி வெற்றிக்குச் சமம். “யுகாதிக்ருதே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும்
அன்பர்கள் வாழ்வில் செய்யும் அனைத்துச் செயல்களுக்கும் நல்ல தொடக்கம் ஏற்படும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

‘ஆவர்த்த’ என்றால் சுழற்சி என்று பொருள். ‘யுக’ என்பது நான்கு யுகங்களைக் குறிக்கிறது.
‘யுகாவர்த்த:’ என்றால் யுகங்களைச் சுழற்றுபவர் என்று பொருள். யுகங்களோடு சேர்த்து,
அவற்றுக்குரிய தருமங்களையும் சுழலச் செய்வதால், ‘யுகாவர்த்த:’ என்று திருமால் அழைக்கப்படு
கிறார். அதுவே விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தின் 302-வது திருநாமம்.

“யுகாவர்த்தாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்க்கையில்
பல புதிய, நல்ல திருப்பங்கள் ஏற்படும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

பல மாயங்களைச் செய்தபடியால் தான் ஆலிலைக் கண்ணனுக்கு ‘நைகமாய:’ என்று திருநாமம்.

‘மாய’ என்றால் வியப்பான செயல் என்று பொருள். ‘ஏக’ என்றால் ஒன்று. ‘நைக’ (ந+ஏக=நைக) என்றால் பல.
‘நைகமாய:’ என்றால் பலப்பல வியப்பான செயல்களைச் செய்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 303-வது திருநாமம்.
“நைகமாயாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில் தீராத துன்பங்களும் தீரும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

‘அசன’ என்றால் உணவு என்று பொருள். ‘மஹாசன:’ என்றால் பெரிய உணவு என்று பொருள்.
ஊழிக் காலத்தில் ஆலிலைக் கண்ணனாக வந்து ஒட்டு மொத்த உலகங்களையுமே தனக்கு உணவாகக் கொண்டு உண்டபடியால்,
திருமால் ‘மஹாசன:’ என்றழைக்கப்படுகிறார். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 304-வது திருநாமம்.
இங்கே ‘மஹாசன:’ என்பதற்கு மிகப்பெரிய உணவை உண்டவர் என்று பொருள்.
“மஹாசனாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் பசி நோயால் துன்புறாதபடித் திருமால் காத்தருள்வார்.

சாதாரண மனிதர்களாலோ அல்லது
மார்க்கண்டேயர் தவம் மிக்கவர்களாலோ கூட அறியமுடியாத மேன்மை பெற்றவராகத் திருமால் திகழ்வதால்,
அவர் ‘அத்ருச்ய:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘த்ருச்ய’ என்றால் (இவ்விடத்தில்) அறியப்படுபவர் என்று பொருள். ‘அத்ருச்ய:’ என்றால் அறிவதற்கு அரியவர் என்று பொருள்.
அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 305-வது திருநாமம்.
“அத்ருச்யாய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு அறியாததை அறிவிக்கும்
குருவாகத் திருமால் இருந்து, நல்லறிவை அருள்வார்.

‘வ்யக்த’ என்றால் வெளிப்படுத்தப்பட்ட என்று பொருள். ‘ரூப’ என்றால் வடிவம்.
‘வ்யக்தரூப:’ என்றால் வடிவத்தை வெளிப்படுத்துபவர் என்று பொருள்.
தனது கருணையால் தன் பக்தர்களுக்குத் தன் வடிவத்தைத் திருமால் வெளிப்படுத்திக் காட்டுவதால்,
‘வ்யக்தரூப:’ என்று திருமால் அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 306-வது திருநாமம்.
“வ்யக்தரூபாய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குத் தன் வடிவையும் மேன்மைகளையும்
திருமால் நன்கு வெளிப்படுத்திக் காட்டுவார்.

ஜித்’ என்றால் வென்றவர். ‘ஸஹஸ்ர’ என்றால் ஆயிரம். ஆயிரம் சதுர்யுகங்கள் அளவுகொண்ட ஊழிக் காலத்தை
ஆலிலையில் படுத்திருந்த படியே வென்று, காலத்தை வென்றவராகத் திருமால் திகழ்வதால்
அவர் ‘ஸஹஸ்ரஜித்’ என்றழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸஹஸ்ரஜித்’ என்றால் ஆயிரம் சதுர்யுகக் காலத்தை வென்றவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 307-வது திருநாமம்.

“ஸஹஸ்ரஜிதே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் காலத்தை வென்று
காவியம் ஆகி வேதனை தீர்க்கும் வெற்றித் திருமகன்களாகத் திகழ்வார்கள்.

‘அந்தம்’ என்றால் எல்லை என்று பொருள். ‘அனந்தம்’ என்றால் எல்லையற்றது என்று பொருள்.
யாராலும் எல்லை காண முடியாத படியான உயர்ந்த மகிமை கொண்டவராகத் திருமால் திகழ்வதால்,
‘அனந்தஜித்’ என்று அவர் போற்றப்படுகிறார். ‘அனந்தஜித்’ என்றால் எல்லையில்லாத மகிமை பெற்றவர் என்று பொருள்.
அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 308-வது திருநாமம்.

“அனந்தஜிதே நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் சிறந்த
மகிமைகளும் திறமைகளும் பெருமைகளும் கிடைக்கும்படி திருமால் அருள்புரிவார்.

————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

பூத பவ்ய பவன் னாத பவன பாவநோ அநல
காமகா காம க்ருத் காந்த காம காம ப்ரத ப்ரபு–32-

இந்த முப்பத்திரண்டாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

291-பூதபவ்யபவன்னாத:, 292.பவன:, 293. பாவன:, 294. அனல: |

295-காமஹா, 296.காமக்ருத், 297. காந்த:, 298. காம:, 299. காமப்ரத:, 300. ப்ரபு: ||

பூதபவ்யபவந்நாத: – கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஆகிய முக்காலத்தும் உள்ள அனைத்துக்கும் நாதர் ஆகையாலே பூதபவ்யபவந்நாத:
பவந: – எங்கும் சென்று தூய்மையை உண்டாக்குபவர் ஆகையாலே பவந:
பாவந: – தம்மால் தூய்மை அடைந்தோர் தாம் பிறரைத் தூய்மைப் படுத்தும் அளவிற்குச் செய்பவர் ஆகையாலே பாவந:
அநல: – தம் பக்தர்களுக்கு எத்தனை அருள் செய்த போதும் போதாமையால் பரபரப்பு கொண்டவர் ஆகையாலே அநல:
காமஹா – தம்மிலும், தம் குணங்களிலும் ஈடுபட்டவர்களை மற்றை காமங்கள் அனைத்தையும் அறவே மாற்றும் இயல்பினர் ஆகையாலே காமஹா
காந்த: – ரசிக்கத் தெரிந்தவர்களுக்குத் தம் வடிவழகைக் காட்டியே உய்யக் கொள்கிறவர் ஆகையாலே காந்த:
காம: – விரும்பப் படும் அனைத்தினும் சிறந்த காமமாக, குணங்கள் நிறைந்தவர் ஆகையாலே காம:
காமப்ரத: – தம்மை அண்டினோர் வேண்டுவன தந்தருளும், தம்மை வேண்டுவோருக்குத் தம்மையே தந்தருளும் இயல்பினர் ஆகையாலெ காமப்ரத:
ப்ரபு: – அவ்வாறு தம்மையே தந்து அவர்களைத் தமக்கே எழுதி வாங்கிக் கொள்பவர் ஆகையாலே ப்ரபு:

கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலமென அனைத்துக் காலங்களிலும் உயிரினங்கள் அனைத்தாலும் வேண்டப்படுபவன் {பூதபவ்யபவந்நாதன்},
தன்னை வழிபடுபவர்களிடம் கருணைப் பார்வையைச் செலுத்தி அவர்களை மீட்பவன் {பவன்},
புனிதமானவர்களை மேலும் புனிதப்படுத்துபவன் {பாவநன்},
ஆன்மாவில் உயிர் மூச்சைக் கலக்கச் செய்பவன் (அல்லது, விடுதலையடைந்தவர்களையும் {முக்தி பெற்றவர்களையும்},
விடுதலை யடையாதவர்களையும் பல்வேறு வடிவங்களை ஏற்றுக் காப்பவன்) {அநலன்},
விடுதலையடைந்தோரின் {முக்தி அடைந்தோரின்} ஆசைகளைக் கொல்பவன் (அல்லது, தன்னை வழிபடுபவர்களின்
மனங்களில் தீய ஆசைகள் எழாமல் தடுப்பவன்) {காமஹா},
காமனின் தந்தை (ஆசை அல்லது காமத்தின் கோட்பாடு) {காமக்ருத்},
மிக இனிமையானவன் {காந்தன்},
அனைத்து உயிரினங்களாலும் விரும்பப்படுபவன் {காமன்},
அனைத்து விருப்பங்களும் கனியும் நிலையை அருள்பவன் {காமப்ரதன்},
அனைத்துச் செயல்களையும் நிறைவேற்றும் திறன் கொண்டவன் {ப்ரபு};(45)

பெருமைகளை வெளிப்படுத்தும் விஸ்வரூபம் –

3-12-விஸ்வ ரூபம் —272-300-திரு நாமங்கள் -29-திரு நாமங்கள்

291-பூத பவ்ய பவன் நாத –

ஏவம் ப்ராயம் ஸ்வாம்யம் ஐஶ்வர்யம் வா ந கேவலம் அத்₃ய, கிந்து த்ரி காலே விதி
பூ₄த ப₄வ்ய ப₄வந் நாத₂꞉। யதா
பூத பவ்ய பவந் நாத கேசவ கேசி ஸூதந பிரகாரா (தஞ்சம் )சர்வ வ்ருஷ்ணீ நாம் -ஆபத் ஸூ அபயதோ -அரிஹா –சபா பர்வம்-31-11-
அனைத்துக் காலங்களிலும் உள்ள அனைத்துக்கும் கிருஷ்ணனே ரக்ஷகன்
அவனே கேசி என்னும் அசுரனை அழித்தவன்
வ்ருஷ்ணி வம்சத்தில் ஆபத்து உண்டான காலங்கள் அனைத்திலும் இவனே அபயம் அளித்தவன் –

போகின்ற காலங்கள் போய காலங்கள் போகு காலங்கள் தாய் தந்தை யுயிர் ஆகின்றாய் உன்னை அடைந்தேன் விடுவேனோ

மூ வுலகுக்கும் நாதனே பரமா -2-6-10-

இப் பெருமைகள் இக் காலத்தில் மட்டும் இல்லாமல் முக் காலங்களிலும் உள்ளவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

முக் காலங்களிலும் உள்ளவர்களால் யாசிக்கப் படுபவர் அவர்களைக் கட்டுப் படுத்துபவர் -ஆசீர்வதிப்பவர் –ஆள்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

நித்ய சம்சாரிகள் -அறிவீனர்கள் -பக்தர்கள் இவர்களால் வேண்டப்படுபவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————

290. ஓம் பூதபவ்யபவன்னாதாய நம:

பூதபவ்யபவதாம் கடந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் (ஆகிய முக்காலங்களிலும்)

பூதக்ராமாணாம் உயிர்த்தொகுதிகளுக்கு

நாத: எஜமானனாய் இருக்கிறார்

தைர்யாச்யதே அவர்களால் வணங்கப்படுகிறார் (அர்ச்சிக்கப்படுகிறார்)

தானுபதபதி (நல்வழியில் அவர்கள் நடவாதபொழுது) அவர்களை அல்லலுக்கு உட்படுத்துகிறார்

தேஶாமீஶ்டே ஶாஶதீதி வா அவர்களை ஆணையிட்டு ஆள்கிறார்

பூதபவ்யபவன்னாத: எனவே, பகவான் ‘பூதபவ்யபவன்னாத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் முக்காலங்களிலுமுள்ள உயிர்த்தொகுதிகளால் (உயிரினங்களால்) வணங்கப்படுகிறார். தவறான வழியில் நடக்கும் பொழுது அல்லல்களுக்கு உட்படுத்துகிறார். அனைவருக்கும் எஜமானனாய் ஆணையிட்டு ஆள்கிறார். எனவே, அவர் ‘பூதபவ்யபவன்னாத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

291. பூத-பவ்ய-பவன்-நாதா – அவர் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலத்தின் இறைவன்.

இது போன்ற ஒரு நாமத்தை நாம் ஏற்கனவே ஸ்லோகம் 1 இல் பார்த்திருக்கிறோம். ‘பூத-பவ்ய-பவத்-பிரபுஹ்’. பகவான் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலத்தின் இறைவன் அல்லது அவர் காலத்தின் மீது முழுமையான கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டவர், காலமற்றவர்

தற்போதைய நாம ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘பூதபவ்யபவதாம் பூதக்ரமாணாம் நாதா, தைஹ் யாச்யதே தான் உபதபதி தேஷாம் ஈஷ்டே சாஸ்தி இதி வா பூத-பவ்ய-பவன்-நாதா’ என்று விளக்கம் தருகிறார், அதாவது அவர் கடந்த கால, நிகழ்கால மற்றும் எதிர்காலத்தில் வணங்கப்படுபவர். அனைத்தையும், அவர் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துகிறார் மற்றும் நிர்வகிக்கிறார்.

இரண்டு நாமங்களும் ஒன்றாக எடுத்துக்கொண்டால், பகவான் காலமற்றவர் என்றும், அவர் எல்லாக் காலங்களிலும் எல்லா உயிர்களுக்கும் இறைவன் என்றும் சித்தரிக்கிறது.

292-பவந-
சஞ்சரிப்பவன் -காற்று போலே
மீண்டும் 817-தானே வந்து பாபம் தாபம் தீர்த்து அருளி

ஏவம் ஸர்வதா₃ ஸர்வத்ர ஸ்வபா₄வா தே₃வ புநாதீதி(சஞ்சரித்துக் கொண்டே இருக்கும் )
பவந ꞉ । பவிர் க₃த் யர்த₂꞉ ।
ஏதத்₃க₃ந்தேந (அவன் இடம் உள்ள வாசனையால் ஏக தேச சக்தியால் )க₃ந்த₄வாஹஸ்யாபி ஸதத க₃தித்வம்

பவி கத் யர்த்த –செல்லுதல் என்ற பொருள் தருகின்ற பூ என்பதில் இருந்து
செல்பவன் என்ற பொருள் கொண்ட பவந என்ற பதம் உண்டாகிறது

காண்கின்ற இக் காற்று எல்லாம் நானே என்னும் -5-6-3-

வந்தாய் என் மனம் புகுந்தாய் மன்னி நின்றாய் -பெரிய திருமொழி -1-10-9-
வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்து -5-7-7-
அமலங்களாக விளிக்கும் கமலக் கண்ணன் -1-9-9-

எல்லா காலங்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் இயற்கையாகவே செல்பவர் —
அனைத்தையும் தூய்மையாக்கும் இக் குணத்தின் லேசம் இருப்பதால் தான்-பவன எனப்படும்
காற்றும் எங்கும் சஞ்சரிக்கின்ற்றது—காற்று-ஸதத க₃தி—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பரிசுத்தப் படுத்துபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அரசர்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்து காப்பவர்- ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————

291. ஓம் பவனாய நம:

பவத தூய்மையாக்குகிறார்

இதி எனவே

பவன: பகவான் ‘பவன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவரையும் தூய்மையாக்குகிறார். எனவே பகவான் ‘பவன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘பவன: பவதாமஸ்மி’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 15.13)

ஸ்ரீ பகவத்கீதையில் கூறப்பட்டுள்ளது: தூய்மை செய்வனவற்றுள்ளே காற்று நான்

இதி பகவத்வசனாத் இது (ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

————

292. பவனா – காற்றைப் போல் அலைபவன்

இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு. மூலச் சொல் ‘பவி’ என்பது ‘சுத்திகரிப்பு’ மற்றும் ‘பயணம்’ ஆகிய இரண்டையும் குறிக்கும். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘பவதே இதி பவனாஹ் அதாவது தன்னை அணுகுபவர்களை தூய்மைப்படுத்துகிறார்’ என்று முதல் பொருள் கொள்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அதே சொற்றொடரை ‘பவதே இதி பவனா’ என்று வழங்குகிறார், ஆனால் நடமாடுபவர் என்ற பொருளில். அவர் எல்லா இடங்களிலும் எந்த தடையும் இல்லாமல் எல்லா நேரங்களிலும் சுற்றி வருகிறார். இதைச் செய்வதற்கான காற்றின் திறன் இந்த விஷயத்தில் அவரது திறனின் ஒரு பகுதியே.

இருவரும் பகவத் கீதை அத்தியாயம் 10 வது வசனம் 31 ஐக் குறிப்பிடுகின்றனர், இது ‘பவனா பவதாம் அஸ்மி’ என்று கூறுகிறது, இது ‘சுத்திகரிப்பவர்களில் நான் காற்று அல்லது நடமாடுபவர்களில் நான் காற்று’ என்று பொருள் கொள்ளலாம். எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும், சுத்திகரிப்பு பாத்திரத்தில் அல்லது சுற்றிச் செல்லும் பாத்திரத்தில் பகவானை காற்றுடன் அடையாளப்படுத்துவதை பொருள் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த பெயருக்கு ‘தூய்மையானவர்’ என்று பொருள் தருகிறார், மேலும் அடுத்த பெயருக்கு அவர் தூய்மையானவர் (பாவனா), அவர் மற்ற அனைத்தையும் (பாவனா) தூய்மைப்படுத்துகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார்.

293. பாவனா – அனைத்தையும் தூய்மைப்படுத்துபவர்

முந்தைய நாமத்தைப் போலவே இந்த நாமத்திற்கும் 2 விளக்கங்கள் உள்ளன. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘பாவாயதி இதி பாவனா – அனைவரையும் அசையச் செய்பவர்’ என்ற கருத்தை எடுத்துக் கொள்கிறார். அவர் நகரும் அனைத்திற்கும் சக்தியைக் கொடுக்கிறார். தைத்ரிய உபநிஷதம், ‘பீஷா அஸ்மாத் வாத பவதே – உண்மையாகவே காற்று கூட அவனது கட்டளைக்கு பயந்து நகர்கிறது’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பாவாயதி என்றால் சிறந்த சுத்திகரிப்பாளர் என்று கருதுகிறார். பிரார்த்தனை, வழிபாடு, அவரது பெயர்களை உச்சரித்தல் அல்லது அவரை தியானம் செய்வதன் மூலம் அவருடன் தொடர்பு கொள்ளும் எவரையும் அவர் தூய்மைப்படுத்துகிறார்.

பிரபலமான வசனம் -: ‘கோவிந்தேதி சதா ஸ்நானம் கோவிந்தேதி சதா ஜபம் கோவிந்தேதி சதா தியானம் சதா கோவிந்தகீர்த்தனம்’–கோவிந்தரின் நாமத்தை உச்சரிப்பதால் அகமும் புறமும் தூய்மை அடையும்.

மற்றொரு பிரபலமான வசனம் செல்கிறது – ‘மானசம் வாச்சிகம் பாவம் கர்மணா ஸமுபார்ஜிதம் ஸ்ரீராம ஸ்மரனேனைவ வ்யபோஹயதி ந சம்ஷயஹ்’–ராமனை நினைத்தாலே நம் எண்ணம், பேச்சு, செயல் ஆகிய பாவங்கள் அனைத்தும் கழுவப்படுகின்றன.

விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தின் பூர்வாங்க ஸ்லோகங்களில் “பவித்ராணாம் பவித்ரம் யோ மங்களனாம் ச மங்களம்”, அதாவது அவர் தூய்மையானவர்களில் தூய்மையானவர், மேலும் மங்களகரமானவர்களில் மிகவும் மங்களகரமானவர்.

ஒவ்வொரு விழாவுக்கும் முன்பும் ‘அபவித்ரஹ பவித்ரோ வா ஸர்வாவஸ்தாந் கதோபி வா யஹ ஸ்மரேத் புண்டரீகாக்ஷம் ச பாஹ்யாப்யந்தரஸ் ஶுசிஹ்’ என்ற மந்திரத்தை உச்சரிப்போம்.–எவரேனும் தூய்மையற்றவராகவோ அல்லது கெட்டுப் போனவராகவோ இருந்தாலும், தாமரைக்கண்ணான விஷ்ணுவை நினைத்து அவர் தூய்மையடைகிறார்.

————-

293-பாவந-
தூய்மை அளிப்பவன் -பவித்ராணாம் பவித்ரம் யோ மங்களாநாம் ச மங்களம் –

ததா₂ ஸ்வ ஸம்ப₃ந்தி₄நோ க₃ங்கா₃தீ₃ன் ஜக₃த் புநாநான் ப்ரயோ ஜயதீதி
பாவந ꞉ ।யதா-

பாவந சர்வ லோகாநாம் த்வமேவ ரகு நந்தன -உத்தர -32-9-
அகஸ்தியர்-வார்த்தை -அனைத்து உலகங்களுக்கும் தூய்மையை அளிப்பவன் நீ மட்டுமே ஆவாய்

தேவாதி தேவ பெருமான் என் தீர்த்தனே -(ஸூ ரேஸ்வரன் பாவனன் )2-8-5-
திரு வாறன் விளை யுறை தீர்த்தன் -7-10-10
கரம் நான்குடையான் பேரோதி தீர்த்த கரராமின் -இரண்டாம் திரு -14-

பூதாஸ்மி ரகு நந்தன சபரி வார்த்தை

உலகைத் தூய்மை யாக்கும் கங்கை முதலியவற்றுக்கும் அத் தூய்மை தம் தொடர்பால் உண்டாகும்படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காற்றை வீசும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அரசர்கள் காப்பதற்கு காரணமாக இருப்பவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————

292. ஓம் பாவனாய நம:

பாவயதீதி அனைவரையும் செலுத்துகிறார்

பாவன: எனவே, பகவான் ‘பாவன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவரையும் செலுத்துவதால் (காற்றையும் வீசும்படி செய்வதால்) பகவான் ‘பாவன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பீஷாஸ்மாத்வாத: பவதே (தைத்ரிய உபநிஶத் 2.8)

தைத்ரீய உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: இவரிடம் உள்ள பயத்தினாலேயே (இவரது ஆணைக்குக் கட்டுபட்டே) காற்று வீசுகிறது,

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

————

294-அநல-திருப்தி பிறவாதவன்

ஏவம் ப₃ஹு முக₂முப க்ருத்ய ச, நாலம் ந பர்யாப்தம் அஸ்ய அநுக்₃ரஹ மஹிம இதி
அநல꞉ ।
அதந்த்₃ரோ தே₃வ꞉ । ஈத்₃ருக்ச் ச₂க்தி ஶீகர அநுவேதா₄ல் லௌகிக அலஸ்யாப் யநலத்வம் ;

பக்தர்களுக்கு எல்லாம் செய்தாலும் போதும் என்று இருக்காமல் என் செய்வன் என்றே இருப்பவன்
சோம்பாது பல்லுலகம் படைத்து-அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை அமரர் வேந்தன் –
அவன் சக்தியால் அக்னியும் போதும் என்று இல்லாமல் மேல் மேல் எரிந்து கொண்டே இருக்கும்

ஹவிஷா க்ருஷ்ண வர்த்மா பூய ஏவ அபி வர்த்ததே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -4-10-3-
யாகத்தில் உள்ள அக்னியானது அப்படி அனைத்தையும் எரித்து ஓங்கியபடி உள்ளதோ
அதே போன்று சிற்றின்பம் என்னும் தீயானது அனுபவிக்க அனுபவிக்க ஓங்கியபடியே உள்ளது –

உன் அடியார்க்கு என் செய்வன் என்றே இருத்தி -பெரிய திருவந்தாதி -53
ருணம் ப்ரவ்ருத்த மிவமே ஹ்ருதயான் நாப சர்ப்பதி-

பல வகைகளால் அடியவர்க்கு அனுக்ரஹித்தும் அது போதாது என்று நினைப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அநல் -நெருப்பு -அவன் அனைத்தும் செய்து அளித்தாலும் போதாது என்று இருக்குமா போலே
அவன் சம்பந்தத்தால் நெருப்புக்கு இந்த பெயர்

அனம் எனப்படும் பிராணனை அலங்கரிக்கும் ஜீவாத்மாவே இருப்பவர் -அளவிட முடியாதவர் -உயிர்களைக் கிரஹிப்பவர் -நலம் என்னப்படும் மணம் இல்லாதவர் -போதும் என்பது இல்லாதவர் –
அனுபவிக்க அனுபவிக்காத தெவிட்டாதவர் -உலகங்களை ஜீவிக்கச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தடுக்க முடியாதவர் -முக்ய பிராணனை பக்தனாகக் கொண்டவர் -உலகப் படைப்பு முதலியவகைகளில்
போதும் என்ற நினைவு இல்லாதவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————

293. ஓம் அனலாய நம:

அனான் ப்ராணான் ‘அன’ என்றால் ப்ராணனை (மூச்சுக்காற்றைக்) குறிக்கும்

ஆத்மவத்வேன லாதீதி உள்ளுறை ஆத்மாவாக அதை உள்ளிழுப்பதால்

ஜீவ: ஜீவாத்மாவை

அனல: ‘அனல’ என்று அழைப்பார்கள். (பரமாத்மாவும் ஜீவாத்மாவும் வேறல்ல என்பதால்) பகவான் ‘அனல’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான், ஜீவாத்மாவின் வடிவில் மூச்சுக்காற்றை (ப்ராணனை) உள்ளிழுக்கிறார் (அனைவரையும் வாழவைக்கிறார்). எனவே, அவர் ‘அனல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அத்வைதத்தின் படி ஜீவாத்மாவும், பரமாத்மாவும் ஒன்றே. ஆச்சார்யாள் இதை முன்னுரை பகுதியில் பல ஶ்ருதி, ஸ்ம்ரிதி, புராண வாக்கியங்களை மேற்கோள் காட்டி விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.

னலதேர் கந்தவாசினோ ‘னல’ என்றால் மணத்தைக் குறிக்கும்

‘நஞ்’பூர்வாத்வா அதற்கு எதிர்மறையாய் (‘அ’ என்ற சொல் சேர்வதன் மூலம்)

அனல: பகவான் ‘அனல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘னல’ என்றால் மணத்தைக் (வாசனை) குறிக்கும். எவ்வித மணமும் அற்றவர் என்பதால் பகவான் ‘அனல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எதிர்மறைப் பொருளைக் குறிக்க ‘னல’த்தின் முன் ‘அ’ சேர்ந்து, ‘அனல:’ என்று உருவாகிறது.

‘அகந்தம் அரசம்’ (பரப்ரஹ்மம்) மணமற்றது, சுவையற்றது.,

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

பரப்ரஹ்மத்தை சுவைத்தோ, முகர்ந்தோ உணர இயலாது என்பதே இதன் உட்பொருளாகும்.

ந அலம் பர்யாப்தமஸ்ய வித்யத இதி வா அவருக்கு முடிவு, எல்லைநிலம் என்பதே கிடையாது (அலம், பர்யாப்தம் என்றால் முடிவு என்று பொருள்)

அனல: எனவே பகவான் ‘அனல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானுக்கு முடிவோ, எல்லை என்பதோ கிடையாது. எனவே, அவர் ‘அனல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————

294. அனலா – தனது கருணையால் ஒருபோதும் திருப்தி அடையாதவர்

‘அலம்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘திருப்தி’ என்று பொருள், ‘அனலம்’ என்பது ஒருபோதும் திருப்தி அடையாத நிலை.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் சொல்வது போல் ‘ந அலம் பர்யாப்தம் அஸ்ய வித்யதே இதி அனலஹ் – எதிலும் திருப்தி இல்லை, எ.கா. நெருப்பு, ஏனென்றால் அது எவ்வளவு எரிபொருளைச் செலவழிக்கிறதோ, அவ்வளவு அதிகமாக தேவைப்படுகிறது.

பகவான் அக்கினியின் குறியீடாக இருக்கிறார். உடல் தொடர்ந்து உயிர் வாழ உடலில் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு வெப்பம் அவசியம். உடம்பில் உள்ள உயிர்களைத் தாங்கும் நெருப்பாக இருப்பதால், அனலை என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 15 வது 14வது வசனத்தில் பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார் –

‘அஹம் வைஷ்வாணரோ பூத்வா ப்ராணிநாம் தேஹம் ஆஷ்ரிதஹ் – நான் ஒவ்வொரு உயிரிலும் வசிக்கும் வைஷ்வாணரா என்ற நெருப்பு’. நம் பாவங்கள் அனைத்தையும் எரிக்கும் நெருப்பாகவும் அவர் இருக்கிறார், எனவே அவர் இந்த அர்த்தத்திலும் அனலா இருக்கிறார்.

மற்ற பொருள் ‘ஆனான் பிராணன் ஆத்மாத்வேன லதி இதி ஜீவஹ அனலஹ் – ஜீவா ஜீவனுடன் உறுதியாக இணைந்திருப்பதால் அவர் அனலா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.’ இதுவும் ‘அகந்தம் அரசம் – மணமோ சுவையோ இல்லாமல்’ என்ற விளக்கத்துடன் ஒத்துப்போகிறது.

நாம் எவ்வளவு பெரிய பாவங்களைச் செய்தாலும், பக்தியுடனும், மனப்பூர்வமாகவும் அவரிடம் சரணடையும் போது, ​​அவருடைய தயா, அந்த பாவங்களையெல்லாம் நுகர்ந்து (மன்னிக்கும்) என்று தயாசதகத்தில் ஸ்ரீ தேசிகரால் அவரது தயாவின் தீராத தன்மை பாடப்பட்டுள்ளது. சரணாகதி என்ற எளிய செயலை அவருக்குச் செய்தால் (தயா ஷதகத்தின் ஸ்லோகம் 29) அவர் இவற்றையெல்லாம் மன்னிப்பார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பெரிய திருவந்தாதியைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார் – “உன் அடியார்க்கு என் செய்வான் என்ற இருத்தி” அதாவது “உன் பக்தர்களுக்கு அடுத்து என்ன செய்ய முடியும் என்பதைப் பற்றி எப்போதும் சிந்தித்துக் கொண்டே இருக்கிறாயே “.

295-காமஹா-
ஆசைகளைக் களைபவன்–இப்படிப்பட்ட குண அனுபவத்தால் காமம் ஹந்தா

ஏவம் ப்ரகார ஸ்வ கு₃ண த₃ர்ஶிநாம் விஷயாந்தர விஷய ஸ்ப்ருஹாம் ஹந்தீதி
காமஹா

ந காம கலுஷம் சித்தம் மம தே பாதயோ ஸ்திதம் –ஜிதந்தே -13-
உன் திருவடிகளில் ஈடுபட்ட மனஸ் அலை பாயாமல் உள்ளது

ஸ்ரேரத்ரி யஸ்ய ச அகாமஹதஸ்ய –தைத்ரியம் -8–
சிற்றின்பத்தால் கவரப்படாமல் முக்தன் அனுபவிக்கும் ஆனந்தம் அடைகிறான்

யதிச் சந்தோ ப்ரஹ்ம சர்யம் சரந்தி –கடவல்லி -2-15- அடையப்பட வேண்டிய வஸ்து குறித்து ப்ரஹ்மசர்யம் கைக் கொள்கின்றனர்

சோலை மலை இனக் குறவர்கள் புது ஆவி காட்டி நின் பொன்னடி வாழி -என்ன வைப்பான்

சர்வ ஜென்மங்களிலும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவனாக அடியார் அடியார் ஆக்க வேண்டும் பிரார்த்தனை
வேறே இடம் செல்வது நின் சாயை அழிவு கண்டாய்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று

தம் குணங்களில் ஈடுபட்டவர்க்குப் பிற விஷயங்களில் ஆசையைத் தவிர்ப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மோஷத்தை விரும்பும் பக்தர்களுக்கு பிற விஷயங்களில் ஆசையைத் தவிர்ப்பவர் -விரோதிகளை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்-

காமத்தை அழிப்பவர் -நல்லோர்களின் ரோகங்களைப் போக்குபவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————

294. ஓம் காமக்னே நம:

காமான் ஹந்தி அனைத்து ஆசைகளையும் வேரறுக்கிறார்

முமுக்ஷூணாம் முக்தியை விழைவோருக்கும்

பக்தானாம் பக்தர்களுக்கும்

ஹிம்ஸகானாம் துன்பங்களைத் தரவல்ல (எதிரியான)

சேதி காமஹா எனவே, பகவான் ‘காமஹா:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பக்தர்கள், மற்றும் முக்தியை விழைவோர்களுக்கு, அவர்களுக்குத் தடங்கலாய், எதிரியாய் உள்ள காமங்களை (ஆசைகளை) வேரறுக்கிறார். எனவே, பகவான் ‘காமஹா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————

295. காமஹா – ஆசைகளை அழிப்பவர்

காமம் என்பது உலகப் பொருட்களின் மீது ஆசை மற்றும் ஹா என்பது அழிப்பவர். ‘காமான் ஹந்தி இதி காமஹா – தனது பக்தர்களின் மனதில் உள்ள பொருள் ஆசைகளை அழிப்பவர்’.

பொருள் ஆசைகளை அழித்து விடுதலை ஆசையை நிறைவேற்றுகிறார். சுவாமி சின்மயாஆனந்தா குறிப்பிடுவது போல் இந்த இரண்டு வகையான ஆசைகளும் ஒன்றாக இருக்க முடியாது. ஆன்மிக ஆசையை நிறைவேற்றுவதற்கு முன், வெளிப்புற பொருள் மற்றும் சிற்றின்பத்தின் மீதான ஆசைகள் அழிக்கப்பட வேண்டும். ஆசை எழும்போது, ​​​​இரண்டு சாத்தியங்கள் உள்ளன – ஒன்று ஆசை நிறைவேறும், அல்லது அது இல்லை. அது நிறைவேறினால், அதன் விளைவு மேலும் ஆசை – பேராசை. அது நிறைவேறவில்லை என்றால், விளைவு கோபமும் விரக்தியும்தான். எனவே உள் அமைதிக்கு, ஆசை அழிக்கப்பட வேண்டும், அவருடைய கருணை மட்டுமே இது நிகழும்.

இந்த நாமத்திற்கு ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் மிக அருமையான விளக்கம் தருகிறார். ஒரு பெரிய மலையை வெற்றிகரமாக ஏறிய ஒருவர் சிறிய மலையை வெல்ல விரும்பமாட்டார். அதுபோலவே பரமாத்மாவின் மீது ஆழ்ந்த ஆசையை வளர்த்துக் கொண்டவன் எதையும் குறைவாகவோ அல்லது வேறு எதையும் விரும்ப மாட்டான். அவனில் உள்ள ஆசை தானாக குறைந்த பொருட்களில் உள்ள ஆசையை அழித்துவிடும் என்ற பொருளில் அவன் கமஹா.

296-காம க்ருத்
விரும்பக் கூடியவைகளை உண்டாக்குபவன்

அந்யத₃பி (மேலும் )போ₄க₃மோக்ஷாதி₃கம் ஸ்வயமேவ காம்யம் கரோதீதி
காம க்ருத் ॥

காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி நம் கண்ணன் -5-3-3- –

மன்னவராய் உலகு ஆண்டு மீண்டும் வானவராய் மகிழ்வு எய்துவர்

தனது விஷய காமம் வளர்த்து –பய க்ருத பய நாசன போல் காம ஹார காம க்ருத

அவரவர் விருப்பப்படி போகம் மோஷம் முதலியவற்றைத் தருபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சாதுக்கள் விரும்பியவற்றைக் கொடுப்பவர் -பிரத்யும்னனாகப் பிறந்த மன்மதனின் தந்தையே கண்ணபிரான் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்கள் விரும்பியவற்றைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————

295. ஓம் காமக்ருதே நம:

ஸாத்விகானாம் ஸத்வ குணமுடையோரின்

காமான் (நியாயமான) ஆசைகளை

கரோதீதி நிறைவேற்றுகிறார் (பூர்த்தி செய்கிறார்)

காமக்ருத் எனவே, பகவான் ‘காமக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(பக்தர்களின் முன்னேற்றப் பாதைக்கு இடையூறாய் இருக்கும் ஆசைகளை வேரறுக்கும் அந்த பகவானே) ஸத்வ குணமுடையோரின் நியாயமான ஆசைகளை நிறைவேற்றுகிறார். எனவே, (காமஹந்தாவான) பகவான் ‘காமக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

காம: ப்ரத்யும்ன: காமனின் மறு அவதாரமான ப்ரத்யும்னனை

தஸ்ய ஜனகத்வாத்வா பிறப்பித்த தந்தையாதலால்

காமக்ருத் பகவான் ‘காமக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, காமனின் மறு அவதாரமான ப்ரத்யும்னனை பிறப்பித்த தந்தையாதலால் பகவான் ‘காமக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

காமனின் மறு அவதாரம்: மன்மதன் (காமன்), தேவர்களுக்காக, சிவபெருமானின் தவத்தைக் கலைத்தான். இதனால் வெகுண்ட சிவன் தனது நெற்றிக்கண்ணால் அவனை எரித்தார். அவ்வாறு எரிந்த காமன், பகவான் கிருஷ்ணாவதாரம் எடுத்த பொழுது அவருக்கும், ருக்மிணிக்கும் மகனாகப் (ப்ரத்யும்னனாகப்) பிறந்தான். அவனால் தனக்கு மரணமேற்படும் என்றறிந்த ஸம்பராஸுரன் என்ற அஸுரன் ப்ரத்யும்னனை அவன் பத்து நாள் குழந்தையாக இருந்த பொழுதே துவாரகையிலிருந்து தூக்கி சென்றான். அங்கு, மாயாவதி (அதாவது முற்பிறப்பில் மன்மதனின் மனைவி ரதி) என்னும் தனது பணிப்பெண்ணிடம் அக்குழந்தையைக் கொடுத்து வளர்க்கச் செய்தான். அக்குழந்தையைப் பார்த்ததும் தன் முற்பிறப்பு நினைவு பெற்ற மாயாவதி அக்குழந்தையை வளர்த்தாள். தக்க வயதடைந்ததும் ப்ரத்யும்னனைக் கொண்டு ஸம்பராஸுரனை வதம் செய்வித்து, பின்னர் ப்ரத்யும்னனையே மணந்தாள் மாயாவதி. அனைவரும் பின்னர் துவாரகைக்குத் திரும்பினர். இந்த சரித்திரம் ஸ்ரீமத் பாகவதம் 10-வது ஸ்கந்தம் 55-வது அத்தியாயத்தில் விரிவாக .கூறப்பட்டுள்ளது.

 கடுவினைக் களையலாகும் காமனைப் பயந்த காளை

இடவகைக் கொண்டதென்பர் எழிலணி அனந்தபுரம் (திருவாய்மொழி 10.2.7)

———

296. காமக்ரித் – விரும்பத்தக்க விஷயங்களை உருவாக்குபவர், மேலும் ஆசைகளை நிறைவேற்றுபவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இரண்டு அர்த்தங்களைத் தருகிறார். முதலாவது, ‘சாத்விகாநாம் காமான் கரோதி இதி காமக்ரித்‘ அதாவது ‘பக்தர்களின் மனதில் உன்னதமான ஆசைகளை உருவாக்கி, அவற்றை நிறைவேற்றுகிறார்; எனவே அவர் காமக்ரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் விரும்பத்தகாத ஆசைகளை (காமஹா) அழிப்பது போல, நல்ல ஆசைகளை உருவாக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் ‘காம ப்ரத்யும்னஹ் தஸ்ய ஜனகத்வாத் வா காமக்ரித் – காமா என்று அழைக்கப்படும் பிரத்யும்னனின் தந்தை’ என்று ஒரு மாற்றுப் பொருளைத் தருகிறார்.

இந்தச் சூழலில் தர்ம சக்கரத்தில் எழுத்தாளர் மாணிக்கவாசகர் முனிவரிடமிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘வேண்டத்தக்காடு அறிவோய் நீ, வேண்டா முழங்கும் தருவோய் நீ வேண்டும் பரிசு ஒன்று உண்டு எனில் அதுவும் உண்டுவிருப்பான்ரே.-பெறத் தகுந்த பொருள் ஏதேனும் இருந்தால், அதை நீ அறிந்து, அதை நீயே தருவாய்; நான் பெறுவது முற்றிலும் உங்கள் விருப்பம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – காமன் கரோதி புரயதி இதி காம-கிருத் – ஆசைகளை நிறைவேற்றுபவர். எவருடைய ஆசைகளையும் இறுதியில் நிறைவேற்றக்கூடியவர் அனைத்தையும் கொண்டவர், அதாவது விஷ்ணு காமகிருதம்.   

————–

297-காந்த
விரும்பப் படுபவன்-காந்தஸ்யே தே புருஷோத்தமன் -இரும்பு போல் வலிய நெஞ்சம் ஈர்க்க காந்தன்

ஸ்வயம் ஸௌந்த₃ர்ய ஸௌகுமார்யாதி₃ரூப கு₃ணை ꞉
காந்த꞉ ।
கமேர் நிஷ்டா₂யாம்
* அநுநாஸி கஸ்ய க்விஜ₂லோ : க்ஙிதி, இதி தீ₃ர்க₄꞉

எந்தாய் கொடியேன் பருகும் இன்னமுதே -7-1-7-

பும்ஸாம் திருஷ்ட்டி ஸித்த அபஹாரிணாம்-அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -அழகியான தானே

தமது அழகு மேன்மை முதலிய குணங்களால் யாவராலும் விரும்பப் படுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மிகவும் அழகியவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரம்மாதிகளுக்கு சுகத்தைக் கொடுப்பவர் -அசுரர்களின் சுகத்தை அழிப்பவர் –
ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் அணை கட்டியவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

இப்படியாக ஹாரீத குலத்துக்குத் திலகம் போன்ற ஸ்ரீ வத்சாங்கர் -என்னும் கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திவ்ய ஆஜ்ஜையாலே ஸ்ரீ பராசர பட்டர் என்ற திரு நாமம் சாற்றப் பெற்றவருமான
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் என்னும் இயல் பெயர் கொண்டவர்
அருளிச் செய்த பகவத் குண தர்ப்பணம் என்னும் ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம பாஷ்யத்தில்
மூன்றாம்   நூறு திரு நாமங்கள் வியாக்யானம் ஸம் பூர்ணம்

மூன்றாம்   சதகம் முடிந்தது-

————-

291-பூத பவ்ய பவன் நாத-
இப் பெருமைகள் இக் காலத்தில் மட்டும் இல்லாமல் முக் காலங்களிலும் உள்ளவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

முக் காலங்களிலும் உள்ளவர்களால் யாசிக்கப் படுபவர் அவர்களைக் கட்டுப் படுத்துபவர் -ஆசீர்வதிப்பவர் –ஆள்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

நித்ய சம்சாரிகள் -அறிவீனர்கள் -பக்தர்கள் இவர்களால் வேண்டப்படுபவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————————————————————-

292-பவன –
எல்லா காலங்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் இயற்கையாகவே செல்பவர் —
அனைத்தையும் தூய்மையாக்கும் இக் குணத்தின் லேசம் இருப்பதால் தான்-பவன எனப்படும் காற்றும் எங்கும் சஞ்சரிக்கின்ற்றது-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பரிசுத்தப் படுத்துபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அரசர்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்து காப்பவர்- ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

———————————————————————————-

293-பாவன-
உலகைத் தூய்மை யாக்கும் கங்கை முதலியவற்றுக்கும் அத் தூய்மை தம் தொடர்பால் உண்டாகும்படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காற்றை வீசும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அரசர்கள் காப்பதற்கு காரணமாக இருப்பவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————————————————————-

294-அநல –
பல வகைகளால் அடியவர்க்கு அனுக்ரஹித்தும் அது போதாது என்று நினைப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அம்ருதாம் ஸூத்பவோ பாநுஸ் சச பிந்துஸ் ஸூ ரேஸ்வர
ஔஷதம் ஜகதஸ் சேதுஸ் சத்ய தர்ம பராக்ரம –31-

இந்தமுப்பத்தொன்றாவது ஸ்லோகத்தில் 7 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

284-அம்ருதாம்ஸூத்பவ:, 285. பானு:, 286. ஶஶபிந்து:, 287. ஸுரேஶ்வர:|

288-ஔஶதம், 289. ஜகதஸ்ஸேது:, 290. ஸத்யதர்மபராக்ரம:||

அம்ருதாம்சூத்பவ: – இறப்பை நீக்கி அமரத் தன்மையைத் தரும் உன்னத நிலவொளியாக இருப்பவர் ஆகையாலே அம்ருதாம்சூத்பவ:
பாநு: – எதற்கும் விலகாத உள்ளிருளைப் போக்கும் ஞான ஒளியாக இருப்பவர் ஆகையாலே பாநு:
சசபிந்து: – அஞ்ஞானத்தால் தீய வழியில் போவோரைக் கடிந்து நல்வழிக்கு உய்க்கும் தண்ணொளியாக இருப்பவர் ஆகையாலே சசபிந்து:
ஸுரேச்வர: – நல்வழியில் செல்பவர்களே தேவர்கள் என்னும்படி, அவர்களை மிக உயர்ந்த பேறான தம்முடைய உலகை அடையும் படிச் செய்பவர் ஆகையாலே ஸுரேச்வர:
ஔஷதம் – ஸம்ஸாரம் என்னும் கொடிய பிணிக்கு மருந்தாய் இருப்பவர் ஆகையாலே ஔஷதம்
ஜகதஸ்ஸேது: – கடக்கலாகா கொடிய ஸம்ஸாரக் கடலில் கடந்து நற்கதிக்கு உய்க்கும் அணையாக இருப்பவர் ஆகையாலே ஜகதஸ்ஸேது:
ஸத்யதர்மபராக்ரம: – ஜீவர்கள் தம் அஞ்ஞானத்தால் நன்மையினின்றும் விலகி ஓடுபவர்கள் ஆகையாலே அவர்களாலும் கடத்தற்கரிய குணங்களும், தவறாமல் அவர்களைக் கரையேற்றும் அவதார பராக்ரமங்களும் உடையவர் ஆகையாலே ஸத்யதர்மபராக்ரம:

எவன் மனத்திலிருந்து சந்திரன் உதித்தானோ அவன் {அம்ருதாம்சூத்பவன்},
தன்னொளியில் தானே சுடர்விடுபவன் {பாநு},
முயலால் குறிப்பிடப்படும் ஒளிக்கோளைப் போல அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் உணவு ஊட்டுபவன் {சசபிந்து},
தேவர்களில் திறம் பெற்றவன் {ஸுரேஸ்வரன்},
உலகப்பற்றெனும் நோய்க்குப் பெரும் மருந்தாக இருப்பவன் {ஒளஷதம்},
அண்டத்தின் பெரும் பாலமாக இருப்பவன் {ஜகதஸ்ஸேது},
வீண்போகாத அறிவும் மற்றும் பிற குணங்களுடனும், கலங்கடிக்கப்பட முடியாத ஆற்றலுடனும் இருப்பவன் {ஸத்யதர்மபராக்ரமன்};(44)

பெருமைகளை வெளிப்படுத்தும் விஸ்வரூபம் –

284-அம்ருதாம் சூத்பவ -குளிர்ந்த நிலவின் ஒளிக்குப் பிறப்பிடமானவர்-
285-பானு -சூரியனுக்கே ஓளியை அருளும் பிரகாசம் உடையவர் –
286-சசபிந்து -தீயோர்களை எளிதில் நீக்குபவர்
287- சூரேச்வர–நல் வழிச் செல்பவர்களே தேவர்கள் -அவர்களுக்குத் தலைவர் –
288-ஔஷதம் -சம்சாரம் என்னும் -கொடிய நோயைத் தீர்க்கும் மருந்து –
289-ஜகதஸ் சேது -உலகில் நல்லவைகள் தீயவைகளை பிரிக்கும் அணை போன்றவர் –
290-சத்ய தர்ம பராக்கிரம -உலகை வாழ்விக்கும் தர்மத்தை -திருவிளையாடல் -பண்புகள் உடையவர் –

3-12-விஸ்வ ரூபம் —272-300-திரு நாமங்கள் -29-திரு நாமங்கள்

284-அம்ருதாம் ஸூத்பவ –
அம்ருத அம்ஸூ உத்பவ -சந்த்ராம்சு தோற்றுவாய்–

ஸர்வ தாப ஹர ஆப்யாயந ம்ருத ஸஞ்ஜீவந அம்ருத மயாம்ஶுஞ் சந்த்₃மரா(அ)பி தந்மத ꞉
ஸைத்யாதி₃ கு₃ணோப ஸ்நேஹாத் ததோ₂த்₃ப₄வதீதி
அம்ருதாம்ஶூத்₃ப₄வ꞉ ।(இவர் மனசில் இருந்து தோன்றியதால் பெற்ற பெருமைகள் இவை )

சந்த்ரமா மனசோ ஜாத -புருஷ ஸூக்தம்–மனசில் இருந்து சந்திரன் வெளிப்பட்டான்

தேவ ர் உலகோடு உயிர் படைத்தான் -சந்திரனும் ஒரு தேவன்

அமுதக் கிரணங்களை யுடைய சந்திரனும் தம் மனத்தில் தோன்றப் பெற்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பாற்கடல் கடைந்த போது அமுதக் கிரணமுடைய சந்தரன் தோன்றக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அமுத கிரணங்களை யுடைய சந்திரனுக்குக் காரணம் ஆனவர் -தன்வந்தரி ரூபத்தில் அமுதக் கிரணங்களை யுடையவர் -மற்றும்
உலகில் இருந்து மேம்பட்டவர் அல்லது ருத்ரன் இந்திரன் முதலானோரைக் காட்டிலும் மேம்பட்டவர் — ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

284-அம்ருதாம் ஸூத்பவ-
அமுதக் கிரணங்களை யுடைய சந்திரனும் தம் மனத்தில்   தோன்றப் பெற்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அமுத கிரணங்களை யுடைய சந்திரனுக்குக் காரணம் ஆனவர் -தன்வந்தரி ரூபத்தில் அமுதக் கிரணங்களை  யுடையவர் -மற்றும்
உலகில் இருந்து மேம்பட்டவர் அல்லது ருத்ரன் இந்திரன் முதலானோரைக் காட்டிலும் மேம்பட்டவர் — ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————————————————————————–

285-பாநு –
மிக்க ஒளியை யுள்ள சூரியனுக்கும் ஒளியை அளிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரகாசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரகாசிப்பவர் — ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

——————————————————————

286-சசபிந்து –
தீய வழிகளில்  செல்பவரை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

முயல் போல் அடையாளம் யுடைய சந்த்ரனாய் இருப்பவர் -சந்தரனைப் போலே பிரஜைகளைப் போஷிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகவும் சுக  ரூபம் உடைய ஞானியாக இருப்பவர் -வேட்டையில் தீயவரை அழிப்பவர் — ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————————————————————————–

287-ஸூ ரேஸ்வர-
நல்வழியில் செல்பவரை உயர்கதிக்குச் செலுத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களுக்கும் நன்மை தருபவர்களுக்கும் ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தேவர்களுக்குத் தலைவர் -நன்கு பிரகாசிப்பவர் -மற்றும் அனைவருக்கும் தலைவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

———————————————————————————–

288-ஔஷதம் –
உலக வாழ்க்கை என்னும் கொடிய விஷத்தைப் போக்கும் மருந்தாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலக வாழ்க்கையாகிய கொடிய நோய்க்கு மருந்தாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாப த்ரயத்தினால் வருந்தியவர்க்கு தஞ்சமான மருந்தாக இருப்பவர் – ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————————————————————————

289-ஜககஸ் சேது-
உலகில் நல்லவை தீயவைகளைப் பிரிக்கும் அணையாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகைக் கரையேற்றும் அணையாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகிற்கு அணையாக ஆஸ்ரயம் அளிப்பவர் -வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களை குழப்பம் இல்லாமல் நிலை நிறுத்துபவர் –

——————————————————————————–

290-சத்ய தர்ம பராக்ரம –
தர்மங்கள் எனப்படும் தம் கல்யாண குணங்களும் பராக்ரமங்கள் எனப்படும் தம் திவ்ய சேஷ்டிதங்களும்
பழுது படாமல் உலகை உய்விப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஞானம் முதலிய குணங்களும் பராக்ரமமும் வீணாகாமல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
தன்னுடைய தர்ம பராக்ரமங்கள் வீணாகாதவர்- ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

———–

இப்படிக் குளிர்ந்த அமுதமயமான கிரணங்களை உடைய சந்திரனை உருவாக்கியவராகவும், அந்தச் சந்திரனைக் கொண்டு
மக்களின் மனங்களை எல்லாம் குளிர்விப் பவராகவும் திகழும் திருமால், ‘அம்ருதாம் சூத்பவ:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.

அம்ருத: = அமுதம்
அம்சு: = கிரணம்
அம்ருத: + அம்சு: = அம்ருதாம்சு: = அமுதமயமான கிரணங்களை உடைய சந்திரன்
உத்பவ: = உருவாக்கியவர்
அம்ருதாம்சு: + உத்பவ: = அம்ருதாம்
சூத்பவ: = அமுத மயமான கிரணங்களை உடைய சந்திரனை உருவாக்கியவர்.
அம்ருதாம் சூத்பவ: என்பதே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 284-வது திருநாமம்.
“அம்ருதாம்சூத்பவாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைத் திருமால் குளிரக் கடாட்சிப்பார்

‘பா’ என்றால் ஒளி. ஒளிமிக்கவராக இருந்து கொண்டு தனது ஒளியைக் கொண்டு சூரியனை
ஒளிரச் செய்வதால், திருமால் ‘பானு:’என்றழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 285-வது திருநாமம்.
“பானவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு ஒளிமயமான எதிர்காலம் அமையும்படி திருமால்
அருள்புரிவார்.

பிந்து’ என்றால் விரும்பாதவன் என்று பொருள்.
தரும நெறியிலிருந்து விலகியவர்களை (சச) விரும்பாதவராகத் (பிந்து) திருமால் திகழ்வதால்
‘சசபிந்து:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘சசபிந்து:’ என்றால் அறவழியிலிருந்து விலகியவர்களை விரும்பாதவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 286-வது திருநாமம்.
“சசபிந்தவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் தருமத்திலிருந்து விலகாதபடி திருமால் காத்தருள்வார்.

ஸுர:’ என்றால் அறவழியில் வாழ்பவர், ‘ஈச்வர:’ என்றால் தலைவர்,
‘ஸுரேச்வர:’ என்றால் அறவழியில் வாழ்வோரைக் காக்கும் தலைவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ர நாமத்தின் 287-வது திருநாமம்.

“ஸுரேச்வராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் அறவழியிலிருந்து பிறழாதபடி திருமால் காத்தருள்வார்.

அலோபதி, ஹோமியோபதி, நேச்சுரோபதி என எந்த மருந்தினாலும் குணப்படுத்த முடியாத
பிறவிப் பிணியை வேங்கடாசலபதி ஒருவரால் தான் குணப்படுத்த இயலும்.

அதனால் தான் திருமாலுக்கு ‘ஔஷதம்’ என்று பெயர். ஔஷதம் என்றால் மருந்து என்று பொருள்.
பிறவிப் பிணிக்கு ஒரே மருந்தாகத் திருமால் இருப்பதால், அவர் ‘ஔஷதம்’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 288-வது திருநாமம்.
“ஔஷதாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் அனைத்து நோய்களுக்கும்
திருமாலே மருந்தாக இருந்து அவர்கள் நலம்பெறும்படி அருள்புரிவார்.

உலகில் எந்தக் குழப்பமும் கலப்பும் ஏற்படாதபடி,
அணையாக இருந்து தாங்கி இயக்கும் திருமால் ‘ஜகதஸ்ஸேது:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
ஜகத் என்றால் உலகம். ஸேது என்றால் அணை. உலகுக்கே அணையாக இருக்கும் திருமாலுக்கு ‘ஜகதஸ்ஸேது:’ என்று பெயர்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 289-வது திருநாமம்.
“ஜகதஸ்ஸேதவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு அரிய பல
மைல்கல்களைக் கடக்கும் ஆற்றலைத் திருமால் அருள்வார்.

‘ஸத்ய’ என்றால் (இவ்விடத்தில்) வீண் போகாத என்று பொருள். ‘தர்ம’ என்றால் குணங்கள் என்று பொருள்.
‘பராக்ரம’ என்றால் செயல்கள் என்று பொருள்.
வீண்போகாத குணங்களையும் செயல்களையும் உடைய திருமால் ‘ஸத்யதர்மபராக்ரம:’ என்றழைக்கப் படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 290-வது திருநாமம்.

“ஸத்யதர்மபராக்ரமாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் மேற்கொள்ளும்
எல்லாச் செயல்களும் வீண்போகாமல் பயன்தரும்படித் திருமால் அருள் புரிவார்.

————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்