ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –35–

அச்யுத ப்ரதித ப்ராண பிராணதோ வாசவாநுஜ
அபான் நிதிர் அஷ்டா நம் அப்ரமத்த ப்ரதிஷ்டித –35-

இந்த முப்பத்தைந்தாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

320-அச்யுத:, 321. ப்ரதித:, 322. ப்ராண:, 323. ப்ராணத:, 324. வாஸவானுஜ: |

325-அபாம்நிதி:, 326. அதிஶ்டான:, 327. அப்ரமத்த:, 328. ப்ரதிஶ்டித: ||

அச்யுத: – எவ்வித விகாரங்களும் இன்றி என்றும் ஒருபடித்தாய் இருக்கும் பெற்றியர்
ப்ரதித: – எதனிலும் மிக்க புகழ் கொண்டவர் ஆகையாலே ப்ரதித:
ப்ராண: – ஜீவகோடிகளுக்கு உயிரூட்டும் காரணமாய் இருப்பவர்
ப்ராணத: – உயிர்கொண்டுலவும் ஜீவர்கள் முக்திக்கு முயல்வதற்காக அவர்களுக்குத் தொடர்ந்து வாழ்வு தருபவர்
வாஸவாநுஜ: – அழியாமையாகிய அமுதத்தில் பெருவிருப்புள்ள இந்திரர்க்கு அதனை அளிக்க வேண்டி பின் பிறந்தவர்
அபாம்நிதி: – உயிர்க்கு இன்றியமையாத நீரின் நிறை செல்வமாக இருப்பவர்
அதிஷ்டாநம் – உலகம் நிலை நிற்றலுக்கான ஆதாரமாய் நின்று அருள்பவர்
அப்ரமத்த: – உயிர்களுக்கான கர்ம கதியில் சிறிதும் தவறுதலின்றி அவற்றைப் பயிற்றி முன்னேற்றிச் செல்பவர்
ப்ரதிஷ்டித: – ஏதொன்றையும் சார்ந்திராமல் தம் மகிமையிலேயே என்றும் நிலைத்திருப்பவர்

தொடக்கம், பிறவி அல்லது தோற்றம், வளர்ச்சி, முதிர்ச்சி, வீழ்ச்சி, அழிவு என்ற) நன்கு அறியப்பட்ட ஆறு மாறுபாடுகளைக் கடந்தவன் {அச்யுதன்},
(தன் சாதனைகளின் விளைவால்) பெரும் புகழைக் கொண்டவன் {ப்ரதிதன்},
(நீக்கமற நிறைந்திருப்பதன் விளைவால்) உயிரினங்கள் அனைத்தையும் {உயிரோடு} வாழச் செய்பவன் {ப்ராணன்},
உயிரைக் கொடுப்பவன் {ப்ராணதன்},
(உபேந்திரனின் வடிவத்தில் அல்லது குள்ள வடிவத்தில் உள்ள) வாசவனின் தம்பி {வாஸவாநுஜன்},
அண்டத்தில் உள்ள நீர்நிலைகள் அனைத்தின் கொள்ளிடம் {அபாம்நிதி},
(அனைத்திலும் பொருள் காரணமாக இருப்பதன் விளைவால்) அனைத்து உயிரினங்களையும் மறைப்பவன் {அதிஷ்டாநன்},
(எப்போதும் பிழை கடந்தவனாகவும்) எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவன் {அப்ரமத்தன்},
தன் மகிமையில் நிறுவப்பட்டவன் {ப்ரதிஷ்டிதன்};(48)

பரசுராமரா -அல்லது கோபத்தின் உருவமா –

320-அச்யுத -பிறக்கும் போதும் ஏனைய தேவர்களைப் போலே தன் மேன்மை நிலையில் இருந்து இறங்காதவர் –
321-பிரதித -பெரும் புகழாளர் –
322-பிராண -அனைத்து ஜீவர்களுக்கும் மூச்சுக் காற்றானாவர்

அனைத்தையும் தாங்கும் ஆமை –

323-பிராணத -பாற் கடல் கடைந்த போது தேவர்களுக்கு வலிமை கொடுத்தவர் –
324-வாசவாநுஜ-விரும்பிய அமுதைப் பெற இந்தரனுக்கு தம்பியாகப் பிறந்தவர் –
325-அபாம் நிதி – கடல் கடையப்பட்ட போது அதற்கு ஆதாரமாகத் தாங்குபவர் –
326-அதிஷ்டானம்-அப்போதே மத்தான மந்திர மலையை மூழ்காமல் தாங்கியவர் –
327-அப்ரமத்த-அடியார்களைக் காப்பதில் விழிப்புடன் இருப்பவர் –
328-ப்ரதிஷ்டித -வேறு ஆதாரம் வேண்டாத படி தன்னிடத்திலேயே நிலை பெற்று இருப்பவர் –

3-14-ஸ்ரீ பரசுராம -ஆவேச சக்தி -அவதாரம் -314-321-திரு நாமங்கள்–8-திரு நாமங்கள்
3-15-ஸ்ரீ கூர்மாவதாரம் -322-332-திரு நாமங்கள்–11-திரு நாமங்கள்


320-அச்யுத –
நழுவாதவன்-நழுவ விடாதவன்
அச்சுதா அமரர் ஏறே ஆயர் தம் கொழுந்தே -திரு மாலை 2
முன்பே 101-பார்த்தோம் -மீண்டும் 557-வரும்

ஸ்வயன உத்பத்தி யுக்தேஷு (நழுவுதல் தோன்றுதல் உண்டான-கர்ம வஸ்யரான )ப்ரஹ்ம இந்த்ர வர்ணாதிஷு யஸ்மாத் ந ஸ்யவாத ஸ்தாநாத் தஸ்மாத் ஸங்கீர்த்யதே அச்யுத-இதி ப்₃ரஹ்மாதி₃ஸாத₄ர்ம்யேண அவதாரே (அ)பி ஸ்வைஶ்வர்ய அப்ரச்யுதி வைத₄ர்ம்யாத்,
அச்யுத꞉ ॥ 

நான்முகன் இந்திரன் வருணன் போன்றவர்கள் தங்கள் பதவியில் இருந்து நழுவுதல் உண்டு
ஆனால் தன்னுடைய நிலையில் இருந்து நழுவுதலே இல்லாதவன் என்பதால் அச்யுதன் எனப்படுகிறான்

அச்யுதன் அமலன் என்கோ -நச்சினாரை நழுவு விடம் குற்றம் இல்லாதவன்

அச்யுதா அமரர் ஏறே –இச்சுவை தவிர –நான் போய் -தேசாந்த்ர காலாந்தர தேகாந்தர -அச்சுவை வேண்டேன்

பச்சை மா மலை போல் மேனி இருப்பதில்-பவள வாயாய் இருப்பதில் -கமலச் செங்கண்ணாய் இருப்பதில்  அச்யுதன் -இவ்வாறு ஒவ்வொன்றிலும் சேர்ந்து அர்த்தம்

பிரமன் முதலியவர்க்கு சமமாக அவதரித்த போதும் தம் இறைமை குன்றாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆறுவித விகாரங்கள் அற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தேசம் காலம் குணம் முதலியவற்றில் நழுவுதல் இல்லாதவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்அச்யுதாயநம:

ஶட்பாவவிகாரரஹிதத்வாத் பகவான் ஆறு வகையான மாறுதல்களற்றவர்

அச்யுத: எனவே, அவர் ‘அச்யுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஆறுவகையான மாறுதல்களற்றவர் (அஸ்தி – உண்டாதல், ஜாயதே – பிறத்தல், வர்த்ததே – வளர்தல், பரிணமதே – வளர்தலின் முடிவை அடைதல், அபக்ஷீயதே – தேய்தல், நஶ்யதி – அழிதல்). எனவே அவர் ‘அச்யுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஶாஶ்வதம் ஶிவமச்யுதம்’ (நாராயண உபநிஶத் 13.1)

நாராயண உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அவர் (பரப்ரஹ்மம்) என்றும் மங்களமானவராகவும், வழுவாதவராகவும் இருக்கிறார்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

முன்பு 100-வது திருநாமத்தில் (அச்யுத:) ஆசார்யாள் “பகவான் தன் இயற்கையான வலிமை (மற்றும் சக்தியிலிருந்து) முன்பு என்றும் நழுவியதில்லை, இனி நழுவப்போவதுமில்லை” என்று உரை அளித்திருந்தார்.

———

அச்யுதா – தனது மகிமையிலிருந்து ஒருபோதும் நழுவாதவர்

அச்யுதா என்றால் தன் நிலையிலிருந்து நழுவாதவர் – ந ச்யுத இதி அச்யுதா. இந்த நாமத்தை முன்பே பார்த்தோம் (நாம 101 ஆக).

அச்யுதா என்றால்:
அ) தனது மகிமையிலிருந்து ஒருபோதும் நழுவாதவர்
ஆ) தனது பக்தர்களை ஒருபோதும் நழுவ விடாதவர்
இ) பிறப்பு, வளர்ச்சி, சிதைவு, நோய் போன்ற எந்த மாற்றங்களுக்கும் ஆளாகாதவர்.

இந்த குறிப்பிட்ட நிகழ்வில் ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் மூன்றாவது அர்த்தத்தை வலியுறுத்துகிறார் ‘ஷட்பாவ விஹார ரஹிதத்வாத் அச்யுதஹ் – சாதாரண உயிரினங்கள் பிறப்பு, இருப்பு, வளர்ச்சி, மாற்றம், சிதைவு மற்றும் இறப்பு ஆகிய ஆறு நிலைகளில் இருந்து விடுபட்டவர். எனவே அவர் அச்யுதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பிரம்மா அல்லது இந்திரனைப் போல, தங்கள் பதவியை இழக்க நேரிடும் நிலையில், அவர் தனது திருவருளில் இருந்து ஒருபோதும் வீழ்ச்சியடைவதில்லை என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். எனவே அவர் அச்யுதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மகாபாரதத்தில் “யஸ்மாத் ந ச்யுத பூர்வோஹம் அச்யுதஸ்தேன கர்மணா” – சாந்தி பர்வா 12.330.16. ஸ்ரீ சங்கரரும் ஸ்ரீ பட்டரும் மேற்கண்ட ஸ்ருதியை சற்று வித்தியாசமாக விளக்கியுள்ளனர். ஸ்ரீ சங்கரரின் வார்த்தைகள் – ஸ்வரூபாஸமர்த்திஅத் ந ச்யுதோ ந ச்யவதே ந ச்யவிஷ்யத இதி அச்யுத – அவர் மறைந்துவிடவில்லை, மறைந்துவிடவில்லை, அவருடைய சொந்த மகிமையிலிருந்து விலகமாட்டார்; எனவே அசியுடா என்று பெயர். மேற்கூறிய ஸ்ருதிக்கு ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் இரண்டாவது அர்த்தத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது. என்னுடைய இந்த செயலால் நான் அசியுதா என்று அழைக்கப்பட்டேன். “தேப்ய ப்ரபந்நேப்யா ந அபாகத அச்யுதஹ் – தன்னிடம் அடைக்கலம் தேடியவர்களிடமிருந்து அவர் ஒருபோதும் விலகி இருப்பதில்லை” என்பது அவரது வார்த்தைகள்.

அர்ஜுனன் இந்தப் பெயரைப் பயன்படுத்தி, தன்னைத் தானே தேரோட்டியாகக் கொண்ட கிருஷ்ணரை, நழுவ விடாதவர் – “ந சைஅவயதி இதி அச்யுதஹ் – தன் பக்தர்களை நழுவ விடாதவர்.”

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் பிறப்பு, வாழ்வு, வளர்ச்சி, தோற்றம் மாற்றம், சிதைவு, இறுதியாக உடலை விட்டு மறைதல் போன்ற நிகழ்வுகளின் வரிசையில் நிலையிலிருந்து மேடைக்கு வழுக்காததால், பகவான் அச்யுதாவாக இருக்கிறார் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் முண்டக உபநிடதத்தில் ஒரு மரத்தின் வெவ்வேறு கிளைகளில் அமர்ந்திருக்கும் இரண்டு பறவைகள், ஒன்று பழத்தை ருசிப்பது, மற்றொன்று (கர்மாவின்) பழத்தை ருசிக்கும் பறவையைப் பார்ப்பது பற்றிய விளக்கத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது. பரமாத்மா (அச்யுதா) என்ற உயர்ந்த நிலையில் இருந்து கர்மாவின் பலன்களை ருசிப்பதை பகவான் பார்ப்பதாக இது விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

நாம 194 – ஸுபர்ணா (Shloka 21) மற்றும் நாம 264 – விவிக்தா (Shloka 28) – த்வ ஸூ பர்ணா ஸுஜா சஹாயா போன்றவை – ரிக் வேதம் 1.164.20 இல் இதை முன்னரே விவரித்தோம். ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ராமாயணத்திலிருந்து பின்வரும் குறிப்பைச் சேர்க்கிறார் – “மித்ர-பாவேன ஸம்ப்ராப்தம் ந த்யஜேயம் கதாஞ்சன தோஷோ யத்யபி தஸ்யஸ்யத் – ஒருவனுக்கு என்ன குறைகள் இருந்தாலும், அவன் என் நட்பை நாடி என்னிடம் வந்திருந்தால், அவனை நான் கைவிடுவதற்கு வழியில்லை. எந்த சூழ்நிலையிலும்.”

பகவான் பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 31) உறுதியளிக்கிறார் – ‘கௌந்தேய ப்ரதிஜநீஹி ந மே பக்தா ப்ரணஷ்யதி – அர்ஜுனா! என் பக்தன் என்றும் அழியமாட்டான் என்பதை உறுதியாக அறிந்து கொள்.


321-பிரதித –
புகழ் பெற்றவன் -அச்யுதனாய் இருக்கும் தன்மையில் பிரசித்த புகழ் பெற்றவன்

ததா₂த்வேந ப்ரஸித்₃த₄꞉
ப்ரதி₂த꞉ । யதா₂

தஸ்ய நாம மஹத் யஸ–தைத்ரியம் -நாராயண வல்லி -1-10-
மிகவும் புகழ் பெற்றவன் என்பது ப்ரஸித்தம்

யச சஸ்ய ஏக பாஜநம்-கிஷ்கிந்தா -15-19-(தாரை வார்த்தை -நாமி பலன்-நிவாஸம் –ஆபன்னா நாம் பராம் கதி )
அனைவருக்கும் நன்மைகளையே செய்வதால் பெருமைகளுக்கு ஒரே இடம்

கிள்ளிக் களைந்தானை கீர்த்திமை பாடிப்போய்

பெருமை யுடைய பிரானார் -1-6-9-
அஷய்ய கீர்த்தி -நிகரில் புகழாய் -6-10-10-

அத் தன்மையால் புகழ் பெற்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகப் படைப்பு முதலிய செயல்களால் புகழ் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரசித்தமானவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்ப்ரதிதாயநம:

ஜகதுத்பத்யாதிகர்மபி: இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை உருவாக்குதல் முதலிய செயல்களால்

ப்ரக்யாத: புகழ்பெற்று விளங்குபவர்

ப்ரதித: எனவே, அவர் ‘ப்ரதித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை உருவாக்குதல் (காத்தல் மற்றும் அழித்தல்) முதலிய செயல்களால் மிகவும் புகழ்பெற்று விளங்குகிறார். எனவே, அவர் ‘ப்ரதித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

ப்ரதிதா – பெரும் புகழ் பெற்றவர்

இந்த நாமம் ‘பிரத்’ என்ற மூல வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது – பிரபலமடைவதற்கு (பிரத் – பிரக்யான் – பிரசித்தி). இந்தப் புகழ் முந்தைய நாமத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் – அச்யுதாவாக இருக்கும் அவரது குணா, அல்லது அவரது பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் மற்றும் ஆதாரத்தின் காரணமாக.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சொல்வது போல் ‘ஜகத் உத்பத்யாதி கர்மபிஹ் ப்ராக்யாதா ப்ரதிதாஹ் – பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் போன்ற செயல்களுக்கு அவர் பிரபலமானவர், எனவே அவர் ப்ரதிதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மேலே உள்ள விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக பல ஸ்ருதிகள் உள்ளன:

ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத் அத்தியாயம் 4 வது வசனம் 19 இல் கூறுகிறது –
“நைநம் ஊர்த்வம் ந திர்யஞ்சம் ந மத்யே ந பாரிஜாக்ரபத் ந
தஸ்ய ப்ரதிமா அஸ்தி யஸ்ய நாம மஹத் யசஹ்”–யாருடைய பெயர் பெரிய மகிமையுடையதோ அவரைப் போன்றே இல்லை.”

ராமாயணத்தில் நமக்கு உண்டு – “யசசஸ்ச ஏக பஜனம்” – மகிமை வாய்ந்த ஒருவர்.


322-பிராண
உயிர் ஆனவன் -அடியார்க்கு ஜீவ நாடி(பரசுராம திருநாமம் எட்டாவது கடைசி திருநாமம் )

தத்ர உப ஜீவிநாம் ஜீவித ரூபத்வாத்
ப்ராண꞉;

பிராணா அஸ்மி பிரஞ்ஞாத்மா தம் மாம் ஆயுஸ் அம்ருதம் இதி உபாஸ் ஸ்வ –கௌஷீதகீ –
ஞான மயமான ஆத்மாவாக உள்ள நான் ஜீவனை சரீரமாகக் கொண்டுள்ளேன்
இப்படியாக உள்ள நான் ஆயுஸ் என்றும் அமிர்தம் என்றும் உபாசிக்கப்படுகிறேன்

அம்ருதம் தேவாநாம் ஆயுஸ் பிரஜாநாம்
நான் தேவர்களுக்கு அம்ருதமாகவும்
மனிதர்களுக்கு ஆயுளாகவும் இருக்கிறேன்

பிரதர்த்தனன்–இந்த்ரன்-ஸம்வாதம் -சாந்தோக்யம் 1-1-29 –

என்னை உபாசிப்பாய் -சொல்லி -ஜகத் காரணத்தை உபாஸிக்க வேண்டும்-ப்ராண அஸ்மி இத்யாதி –
இந்திரனே ஜகத் காரணம் பூர்வ பக்ஷி -இந்திர சப்தம்-பர்யவஸான வ்ருத்தி -அந்தர்யாமியான ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும்

பிராணா ததா அநு கமாத்- ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் 1-1-29-
அவன் மற்றவர்களுக்கு பிராணன் (ததா அநு கமாத்-அப்படியே வேதாந்தம் சொல்லுவதால் ச ப்ரஹ்ம ச சிவ ஸேந்த்ர இத்யாதி உபநிஷத் சொல்லுமே )

உலகுக்கே ஒரு உயிருமானாய் -6-9-7-

உணர்வும் உயிரும் உடம்பும் –யானும் தானாய் ஒழிந்தானே – –கண்கள் சிவந்து பதிகம்

வாயு ரூபமான ஸூத்ராத்மாவாக -தன்னை அண்டிய ஜீவர்களுக்கு உயிரானவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வாயு ரூபியாக பிராணிகளைப் பிழைப்பிப்பவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களை மோஷ லோகம் அழைத்துச் செல்பவர் -சரஸ்வதியைக் காட்டிலும் மிகவும் மேம்பட்டவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்ப்ராணாயநம:

ஸூத்ராத்மனா இந்தப் ப்ரபஞ்சத்திலுள்ள அனைத்தையும் இணைக்கும் கயிறாக (மாலைகளில் மணியைக் கோர்க்கும் ஸூத்ரம் போல)

ப்ரஜா: உயிரினங்களுக்கு

ப்ராணயதீதி உயிரை (ப்ராணனை) அளிப்பதால்

ப்ராண: பகவான் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்த ப்ரபஞ்சத்திலுள்ள அனைத்தையும் இணைக்கும் கயிறாக, அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் (உயிரினங்களுக்கும்) உயிர் அளிப்பவராக உள்ளார். எனவே, அவர் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ப்ராணோ வா அஹமஸ்மி’

நானே ப்ராணனாக இருக்கிறேன்.

இதி பஹ்வ்ருசா | இது பஹ்வ்ருச ஶ்ருதியின் கூற்றாகும்.

முன்பு, 66-வது திருநாமத்தில் ஆச்சார்யாள் “பகவான் அனைத்து ஜீவாராசிகளுக்குள்ளும் உறைந்து, அவைகள் மூச்சுக்காற்றை (உள்ளிழுத்து, வெளியிட்டு) ஸ்வாசிக்கச் செய்கிறார்” என்று விளக்கமளித்திருந்தார்.

———

பிராண – உயிர் மூச்சு

“சூத்ராத்மனா ப்ரஜாஹ் ப்ராணயதி இதி ப்ராணஹ் – எல்லா உயிர்களையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஜீவசக்தியின் ஆதாரம் அவர் ஆதலால் பிராணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்” என்கிறார் ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர். ஐதரேய ஆரண்யகம் 2.2.3ஐப் பற்றி ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் மேலும் கூறுகிறார் “ப்ராணோ வா அஹம் அஸ்மி – அவர் எல்லா உயிர்களுக்கும் உயிர்-ஆற்றல்”.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் கூற்றுப்படி, அவரை நாடுபவர்களுக்கு அவர் பிராணன் அல்லது உயிர். ஐத்ரேய உபநிஷத் ‘பிராணோ வா அஹமஸ்மி – நான் அனைவருக்கும் உயிர்’ என்கிறது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராம்நுஜன் திருவாய் மொழியிலிருந்து நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தை (6-9-7) குறிப்பிடுகிறார் – “உலகுக்கே ஓர் உயிரும்” அதாவது “உலகின் ஆன்மா”.


3-15-ஸ்ரீ கூர்மாவதாரம் -323-333-திரு நாமங்கள்

323-பிராணத
உயிர் அளிப்பான் -பலம் உள்ளவன் –

அத₂ கூர்ம மூர்தி ஸூசயதி(அத -பத பிரயோகம் பிரகரணம் மாறுவதைக் காட்டும் )
ப்ராணத₃꞉ ।
மருதாம் மத₂ந உசித ப₃ல ப்ரத₃꞉,

அநந்த பல சக்தயே இதி தந் மந்த்ர வர்ணாத் —எல்லை யற்ற பலம் மற்றும் சக்தி கொண்டவன்

மந்தர பர்வதம் தாங்கி
அமரர்கட்கு அன்று ஆரமுதூட்டிய அப்பன் -3-7-5- –முன்பே 66- பார்த்தோம் -மேலும் -409-956 பார்ப்போம் –

கடலைப் பேணாமல் கடைந்து -அமுதம் கொண்டு உகந்தான் அன்றோ

ஸ்ரீ கூர்மமாக தேவர்களுக்குக் கடல் கடைவதற்கு உரிய பலத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களுக்கு பலம் கொடுப்பவர் -அசுரர்களுக்கு பலத்தைக் கெடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிராணனை அழிப்பவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்ப்ராணதாயநம:

ஸுராணாமஸுராணாம் ச தேவர்கள் (ஸுரர்கள்) மற்றும் அசுரர்களின்

ப்ராணம் பலம் ‘ப்ராணன்’ அதாவது பலத்தை

ததாதி தருகிறார் (தேவர்களுக்கு)

த்யதி வேதி குறைக்கிறார் (அசுரர்களுக்கு)

ப்ராணத: எனவே, பகவான் ‘ப்ராணத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தேவர்களுக்கு ப்ராணனை (பலத்தை) அளிக்கிறார், அசுரர்களுக்கு ப்ராணனை (பலத்தை) கெடுக்கிறார். எனவே, அவர் ‘ப்ராணத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

முன்பு 65-வது திருநாமத்தில் ஆசார்யாள் “அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் மூச்சுக்காற்றான ப்ராணனை தந்து, அவர்களை நடமாட வைப்பதால், பகவான் ‘ப்ராணத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்” என்று விளக்கியிருந்தார்.

த: என்ற சொல்லிற்கு ததாதி – தருதல், த்யதி – வெட்டுதல் முதலிய பல பொருட்கள் உள்ளன. இங்கு ஆசார்யாள் இந்த இரண்டு பொருட்களையும் ஒன்றிணைத்து இங்கு உரை அளித்துள்ளார். தேவர்களுக்கு பலத்தை அளிக்கும் அவரே, அசுரர்களின் பலத்தை குறைக்கிறார். பாற்கடலைக் கடையும் பொழுது அசுரர்களை வாசுகியின் தலைப்பாகத்தை இழுக்கச் செய்து அவர்களின் பலத்தை குறைத்தார். தேவர்களின் பக்கலில் மழையைப் பொழியச்செய்து அவர்களின் சோர்வை நீக்கி பலத்தைப் பெருகச்செய்தார்.

————-

பிராணதா – உயிர் கொடுப்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர், ‘சூராணாம் அஸுராணாம் ச ப்ராணாம் பலம் ததாதி த்யாதி வா இதி ப்ராணதாஹ் – தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் உயிரையும் பலத்தையும் தருகிறார், எனவே அவர் பிராணாதர். ‘பிராணம் ததாதி இதி பிராணதா – உயிர் கொடுப்பவர் அல்லது உட்செலுத்துபவர்’. பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரமாக பகவான் இருப்பது பிராணதா எனப்படும். மேற்குறிப்பிட்ட விளக்கத்திற்கு மேலதிகமாக, அதே பெயரை பகவான் பிராணனை எடுப்பவர் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். “பிராணன் த்யாதி இதி – பிரளயம் அல்லது மரணத்தின் போது பிராணன் அல்லது முக்கிய காற்றுகளை அகற்றுபவர்”, அல்லது “பிராணன் தீபயதி இதி – முக்கிய காற்றுகளை சுத்திகரித்து பிரகாசமாக்குபவர்.”

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தேவர்களுக்குப் பாற்கடலைக் கரைக்கும் சக்தியைக் கொடுத்ததால், அவர் பிராணன் என்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பின்வரும் விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – ப்ராணன் தாதாதி த்யாதி கந்தயதி வா ச பிராண-தஹ் – பகவான் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் உயிர் கொடுக்கிறார், மேலும் நேரம் வரும்போது அனைத்து உயிரினங்களின் உயிரையும் பறிக்கிறார், எனவே அவர் பிராண-தாஹ்.

நமது வாழ்க்கை மற்றும் உடலின் வெவ்வேறு அம்சங்கள் – நமது எண்ணங்கள், வார்த்தைகள், செயல்கள் போன்றவை அனைத்தும் நம்மில் உள்ள பிராணனின் வெவ்வேறு பிரதிபலிப்புகள் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். பிராணன் இல்லாவிட்டால், நம் வாழ்க்கை இல்லாமல் போகும், நம் உடல் செயல்படாமல் போகும். ஆனால் இந்த பிராணனை கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம், நம் உடலையும் அதன் அனைத்து செயல்களையும் கட்டுப்படுத்த முடியும். நமது பிராணன் அல்லது மூச்சைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் எதை அடைய முடியும் என்பதற்கு எல்லையே இல்லை. மகாவிஷ்ணுவின் இந்த நாமம், அவரால் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பிராணனை நல்ல நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று நமக்குப் போதிக்கிறது. 


324-வாசவாநுஜ-
இந்த்ரன் பின் பிறந்தவன்

வாஸவன் -இந்திரன்
அதிதி கஸ்யபர் வாமனன் வேறே
கடல் கடைந்த அஜிதனும் இந்த்ரனுக்குப் பின்னால் பிறந்தவனாம் என்று சொல்லாமல் தம்பி போல் -தம்பி உடையான் படைக்கு அஞ்சான் -செய்ததால் தம்பி என்னலாம் என்கிறார்

அம்ருதார்தி₂நம் வாஸவம் அநு தத் ஸம்விதா₄தாய ஜாத இதி
வாஸவாநுஜ꞉ ।
* அதவ் கர்மணி இதி ங꞉ ||

அமுதம் வேண்டிய இந்திரனுக்கு அளிப்பதற்காகப் பின் பிறந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
வாசவாந் -இந்திரன் -அதனை அவனுக்கு அளிக்க தம்பியாக அவதரித்தவர் வாசவ அநுஜன் –

காச்யபருக்கு அதிதியினிடம் இந்திரனுடைய தம்பியாகப் பிறந்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

இந்த்ரனுக்குத் தம்பியாக அவதரித்தவர் -வசுதேவருக்கு மகனாக அவதரித்தவர் –
செல்வங்கள் ரத்னங்கள் யுடையவர் -அசுரர்களின் இருப்பிடங்களை நாசம் செய்பவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. ஓம்வாஸவானுஜாயநம:

அதித்யாம் கஶ்யபாத் அதிதிக்கும் காஶ்யப முனிவருக்கும் பிள்ளையாக

வாஸவஸ்யானுஜோ வாஸவனான இந்திரனின் தம்பியாக (வாமனனாக)

ஜாத இதி பிறந்தததனால்

வாஸவானுஜ: பகவான் ‘வாஸவானுஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அதிதிக்கும், காஶ்யப முனிவருக்கும் பிள்ளையாக இந்திரனின் தம்பியாக (வாமனனாக) அவதரித்தார். எனவே, அவர் ‘வாஸவானுஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————-

வாசவனுஜா – வாசவா அல்லது இந்திரனின் இளைய சகோதரர்

வாசவா என்பது இந்திரன், அனுஜா என்றால் இளைய சகோதரன். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் கூற்றுப்படி, ‘ஆதித்யம் காஷ்யபாத் வாசவாஸ்ய அனுஜா ஜாத இதி வாசவானுஜா – அவர் காஷ்யப முனிவருக்கும் அவரது மனைவி அதிதிக்கும் இந்திரனின் தம்பியாகப் பிறந்தார், எனவே அவர் வாசவானுஜா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘உபேந்திரா’ என்ற பெயரை 151 என்ற பெயராக ஏற்கனவே பார்த்தோம், அதாவது வாசவானுஜா என்று பொருள்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது உரையில் பகவான் தான் விரும்பிய அமிர்தத்தைப் பெறுவதற்கு இந்திரனின் தம்பியாகப் பிறந்ததைக் குறிக்கிறது என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்திரனைப் பற்றிய குறிப்பு இல்லாத ஒரு விளக்கத்தைத் தருகிறார். இந்த உலகில் உள்ள எல்லாவற்றிலும் நுழைந்தவர் என்று அவர் வாசவாநுஜத்தை விளக்குகிறார் – வஸதி சர்வத்ர வஸ்தே சர்வம் இதி வா வாசு ஐஸ்வர; வாச இடம் வாசவம் ஸர்வம் ஜகத்; வாஸவம் ஜகத் அநுஜாதோ அநுப்ரவிஷ்டோ வாசவாநுஜா.


325-அபாம் நிதி –
கடல்களுக்கு ஆதாரம் ஆனவன் –மத்₂யமாந மஹார்ணவ தா₄ரணாத்–கடையப் படும் கடலைத் தாங்கினான் அன்றோ

மத்₂யமாந மஹார்ணவ தா₄ரணாத்
அபாம் நிதி₄꞉ ॥
அப்பனே ஆழ கடலைக் கடைந்த துப்பனே -4-7-5-

கடல் கடைந்த போது அக் கடலைத் தாங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நீர் நிரம்பும் கடலாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தேவர்களுக்குத் தஞ்சமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்அபாம்நிதயேநம:

ஆபோ தண்ணீரானது

யத்ர எங்கு

நிதீயந்தே ஸ: நிறைந்திருக்குமோ

அபாம்நிதி: அந்த சமுத்திரத்தின் வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘அபாம்நிதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தண்ணீரால் நிறைந்திருப்பதால் கடலானது ‘அபாம்நிதி:’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்த கடலும் பரப்ரஹ்மத்தின் ஒரு வடிவேயாகும். எனவே, பகவான் ‘அபாம்நிதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஸரஸாமஸ்மி ஸாகர:’ (ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 10.24)

ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் கூறப்பட்டுள்ளது: நீர்நிலைகளில் நான் கடல்.

இதி பகவத்வசனாத் இது (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

—————-

அபம்-நிதிஹ் – பெருங்கடலின் நீரை பராமரிப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் கூறுகிறார் ‘ஆபோ யத்ர நிதீயந்தே ச அபான்நிதிஹ் – அவர் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து நீருக்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் அபாம்நிதி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவத் கீதையில் (10.24) பகவான் ‘சரஸம் அஸ்மி சாகரஹ் – நீர் தேக்கங்களில் நான் கடல்’ என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் கூர்ம அவதாரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்த நாமத்தின் விளக்கத்தைத் தொடர்கிறார், மேலும் இந்த நாமம் மகா சமுத்திரத்தை அவர் தாங்கியபோது அதைத் தாங்கியதைக் குறிக்கிறது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

பெருங்கடல்களின் மகிமையும் வலிமையும் பகவானின் மகிமையின் ஒரு சிறிய பிரதிபலிப்பு என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழியைக் குறிப்பிடுகிறார் (4-7-5) – அப்பனே! ஆழ்-கடலைக் கடைந்தடுப்பனே – இறைவா! ஆழமான சமுத்திரத்தைக் கலக்கிய வல்லவனே!

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்தப் பெயரின் நோக்கத்தை ஒரு படி மேலே கொண்டு சென்று, அனைத்து ஆறுகள் மற்றும் கால்வாய்களின் நீர் இறுதியில் சமுத்திரத்தை அடைந்து தங்கள் அடையாளத்தை இழப்பது போல, பகவானை வணங்குபவர்களும் அவருடன் ஒன்றிவிடுகிறார்கள் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். இந்த அர்த்தத்தில் அவர் அபம்-நிதி, அல்லது இறுதியில் அனைவரும் ஒன்றிணைக்கும் பெருங்கடல்.

——–

326-அதிஷ்டாநம் –
ஆசனமாய் இருந்தவன்-மலையைத் தாங்கி -மலைக்கும் அதிஷ்டானமாகி

* மந்த₃ராத்₃ரேர் அதி₄ஷ்டா₂நம் ப்₄ரமதோ (அ)பூ₄ந் மஹாமுநே இத்
யதி₄ஷ்டா₂நம் ॥
மந்தராத்ரே அதிஷ்டானம் ப்ரமத அபூத் மஹா முநே –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-98-
திருப்பாற் கடலில் சுழன்றபடி இருந்த மந்த்ர மலைக்குத் தானே ஆதாரமாக இருந்தான் –
எனவே அதிஷ்டானம் என்னும் திரு நாமம் பெற்றான்

மலை முகடு மேல் வைத்து அன்று கடல் கடைந்தான் -பிண்டமாய் நின்ற பிரான் -மூன்றாம் திரு -46-

கடல் கடைந்த போது மந்திர மலையைத் தாங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளுக்கு எல்லாம் உபாதான காரணமானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

இங்கு ஆதாரமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

 

  1. ஓம்அதிஶ்டானாயநம:

அதிதிஶ்டந்தி நிலைபெற்றிருக்கின்றன

பூதானி அனைத்து உயிரினங்களும்

உபாதான காரணத்வேன மூலப்பொருளாய் இருப்பதால்

ப்ரஹ்மேதி பரப்ரஹ்மமான பகவானிடத்தில்

அதிஶ்டானம் எனவே, பகவான் ‘அதிஶ்டானம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் பிரபஞ்சத்திலுள்ள உயிரினங்கள் அனைத்திற்கும் மூலப்பொருளாய் இருப்பதால், அனைத்துமே பகவானிடத்தில் நிலைபெற்றிருக்கின்றன. எனவே அவர் ‘அதிஶ்டானம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘மத்ஸ்தானி ஸர்வபூதானி’ (ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 9.4)

ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் கூறப்பட்டுள்ளது: என்னிடத்தே பூதங்களெல்லாம் நிலைப்பெற்றன

இதி பகவத்வசனாத் இது (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

அதிஶ்டானம் என்றால் ஆதாரம் அல்லது வசிக்கும் இடம் என்று பொருள். பகவானிடமிருந்தே நாம் அனைவரும் தோன்றுகிறோம். அவரே நமது மூலப்பொருளாவார். எனவே, அவர் அனைத்திற்கும் அதிஶ்டானமாய் இருக்கிறார்.

—————

அதிஷ்டானம் – எல்லாவற்றிற்கும் ஆதரவை வழங்குபவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சொல்வது போல், ‘அதிதிஷ்டாந்தி பூதானி உபாதான காரணத்வேன பிரம்மேதி அதிஷ்டானம் – அனைத்து உயிரினங்களும் அவரை ஆதரிக்கின்றன அல்லது அடிப்படையாக கொண்டவை, அவர் படைப்பின் முதன்மையானவர், எனவே அவர் ஆதிஷ்டானம் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 4) பகவான் ‘மத் ஸ்தானி சர்வபூதானி ந சாஹம் தேஷ்வவஸ்திதா – எல்லா உயிர்களும் என்னுள் உள்ளன, ஆனால் நான் அவற்றில் இல்லை’ என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது கூர்ம அவதாரத்தில் மந்தார மலையை ஆதரிப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார். அவர் ஆதரவாக விஷ்ணு புராணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் – “க்ஷீரோதா-மத்யே பகவான் குர்ம-ருபி ஸ்வயம் ஹரிஹ் | மந்தராத்ரே அதிஷ்டானம் பரமதோ பூத் மஹா முநே || (1.9.88) பகவான் நாராயணனே, கூர்ம வடிவில், பாற்கடலின் நடுவில் மந்தார மலையைத் தாங்கி நின்றார்.


327-அப்ரமத்த –
ஊக்கம் உடையவன் -விழிப்பு உடையவன் –

ஏவம் விதா₄நம் த்ராணேஷு
அப்ரமத்த꞉ ।
அத்யந்தம்  அவஹித꞉
கலக்கம் இல்லா —-மலக்கம் எய்த மா கடல் தன்னைக் கடைந்தான் -8-3-1-

இப்படி அடியவர்களைக் காப்பதில் மிகவும் ஊக்கம் கொண்டவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அவரவர் கர்மங்களுக்குத் தக்க பலன்களைத் தருவதில் தவறாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறிதும் செருக்கு இல்லாதவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்அப்ரமத்தாயநம:

அதிகாரிப்ய: அந்தந்த அதிகாரிகளை (செயல் புரிபவர்களை)

கர்மானுரூபம் அவரவரது வினைகளுக்கேற்ப

ஃபலம் ப்ரயச்சன் உரிய பலன்களை வழங்குகிறார்

ந ப்ரமாத்யதீதி அதனின்று (உரிய பலன்களை வழங்குவதிலிருந்து) ஒரு பொழுதும் தவறுவதில்லை

அப்ரமத்த: எனவே பகவான் ‘அப்ரமத்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஒவ்வொரு அதிகாரிக்கும் (செயல் புரிபவருக்கும்) அவரவரது வினைகளுக்கேற்ப உரிய பலன்களை வழங்குவதிலிருந்து ஒரு பொழுதும் தவறுவதில்லை. எனவே, அவர் ‘அப்ரமத்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அப்ரமத்த என்றால் கவனத்துடன் இருப்பவர் (அல்லது கவனக்குறை ஏதுமில்லாதவர்) என்று பொருள். பகவான் வினைகளுக்கேற்ப பலன்களை வழங்குவதில் மிகவும் கவனமாக இருக்கிறார் என்று பொருள்.

—————-

அப்ரமத்த – எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை விரிவாகக் கூறி, ‘அதிகாரிப்யஹ் கர்மாநுரூபம் ஃபலம் ப்ரயச்சன் ந ப்ரமாத்யதி இதி அப்ரமத்த: கர்மாவின் பலன்களை உரியவர்களுக்கு வழங்குவதில் அவர் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்கிறார், எனவே அவர் அப்ரமத்தர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் கூற்றுப்படி, துன்பத்தில் இருப்பவர்களைப் பாதுகாப்பதில் பகவான் மிகுந்த கவனத்துடன் இருக்கிறார். பிரமத்தா என்பது கவனக்குறைவான, சாதாரணமான அல்லது கவனக்குறைவான ஒருவரைக் குறிக்கிறது. தன்னிடம் சரணடைந்தவர்களை – அஷ்ரிதா-ரக்ஷகன் பாதுகாப்பதில் அதீத விழிப்புணர்வைக் கொண்ட அவனது குணத்தை அப்ரமட்டா குறிக்கிறது.

பிரமத்தா என்பது தீர்ப்பில் தவறு செய்பவரைக் குறிக்கிறது என்றும், தீர்ப்பில் தவறு செய்யாதவர் அப்ரமத்த என்றும் சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார். ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், இங்குள்ள விழிப்புணர்வை பகவான் மிகவும் கவனமாகவும், விழிப்புடனும், பாற்கடலைக் கலப்பதால் கிடைக்கும் அமிர்தத்தை உரிய நபர்களுக்குப் பகிர்ந்தளிப்பதைக் குறிக்கலாம் என்று குறிப்பிடுகிறார்.

இந்த நாமத்திலிருந்து நாம் எடுக்க வேண்டிய பாடம் என்னவென்றால், நம் மனதில் நுழையும் எண்ணங்களைப் பற்றி நாம் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும் என்பதும், நம் எண்ணங்கள் இந்திரிய பொருட்களை நோக்கிச் செல்லாமல் தொடர்ந்து அவரையே தியானிப்பதும் ஆகும் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மக்கள் விழித்திருக்கும் வீட்டில் திருடன் நுழையாதது போல, பகவானை நினைத்து விழித்திருந்து விழிப்புடன் இருக்கும்போது எதிர்மறை எண்ணங்கள் ஒருவருடைய மனதில் நுழையாது. ஒருவரின் மனதில் எதிர்மறை எண்ணங்கள் நுழையும் போதெல்லாம், பகவானின் நாமத்தை உச்சரிப்பதன் மூலம் அந்த எண்ணங்களை நேர்மறை ஆற்றலுக்குத் திருப்ப வேண்டும். இந்த நாமாவிலிருந்து ஒருவர் எடுக்க வேண்டிய பாடம் இதுதான்.


328-ப்ரதிஷ்டித
தன்னில் -நிலை பெற்றவன் –

ஸ்வயம் அந்ய அநபேக்ஷயா ஸ்வே மஹிம்நி
ப்ரதிஷ்டி₂த꞉ ।

ச பகவ க்வ ப்ரதிஷ்டித இதி ஸ்வே மஹிம்நி –சாந்தோக்யம் -7-24-1-
அந்த பகவான் எதனைத் தனக்கு ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளான்
தனது மகிமையே தனக்கு ஆதாரம்

ஸ்வே மஹிம்நி ஸ்திதம் தேவம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -72-2-
தனது மஹிமையாலேயே உறுதியாக நிற்கும் ஸர்வேஸ்வரன்

ஸ்வே மஹிம்நி ப்ரதிஷ்டித –தனக்கு வேறு ஆதாரம் வேண்டாத படி –

மலையாமை மேல் வைத்து வாசுகியைச் சுற்றி
தலையாமை தானொரு கை பற்றி -அலையாமல்
பீறக் கடைந்த பெருமான் திரு நாமம்
கூறுவதே யாவர்க்கும் கூற்று —நான்முகன்-49- —

பிறரை எதிர்பாராமல் தம் மகிமையில் நிலைத்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது மகிமையில் நிலைத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிலைத்து இருக்கும் தன்மை யுடையவர்—-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. ஓம்ப்ரதிஶ்டிதாயநம:

ஸ்வே தன்னுடைய

மஹிம்னி மகிமையிலேயே

ஸ்தித: நிலைபெற்றுள்ளார் (தன்னுடைய மகிமையினாலேயே புகழ் பெற்றுள்ளார்)

ப்ரதிஶ்டித: எனவே அவர் ‘ப்ரதிஶ்டித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தன்னுடைய மஹிமையிலேயே நிலைபெற்றுள்ளார் (அனைத்திற்கும் ஆதாரமான அவருக்கு வேறு தனிப்பட்ட ஆதாரம் எதுவும் தேவையில்லை. தானே தனக்கு ஆதாரமாய் இருக்கிறார்). எனவே, அவர் ‘ப்ரதிஶ்டித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஸ பகவ: கஸ்மின் ப்ரதிஶ்டித: இதி ஸ்வே மஹிம்னி’ (சாந்தோக்ய உபநிஶத் 7.28.1)

சாந்தோக்ய உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது:

(பரப்ரஹ்மம்) எதில் நிலைபெற்றுள்ளார். தன்னுடைய புகழில் (மஹிமையில்)

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

————–

ப்ரதிஷ்டிதா – தன்னைச் சார்ந்தவன்

ஆதி சங்கரர் கூறுவது போல் ‘ஸ்வே மஹிம்னி ஸ்திதா ப்ரதிஷ்டிதாஹ் – அவர் தனது சொந்த சக்திகளால் நன்கு நிறுவப்பட்டவர், எனவே அவர் ப்ரதிஷ்டிதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

சாந்தோக்ய உபநிஷத் கூறுகிறது ‘ஸ பகவஹ் க்வ ப்ரதிஷ்டிதா இதி ஸ்வே மஹிம்னி” (சாந்தோக்யா 7.24.1). இதன் பொருள் “பகவான் எங்கு உறுதியாக நிலைபெற்றுள்ளார்?” பதில் “அவருடைய சொந்த மகத்துவத்தில்.”

விஷ்ணு தர்மத்தில் (72.2), “ஸ்வே மஹிம்னி ஸ்திதம்தேவம் – தன் சொந்த மகத்துவத்தின் மீது தங்கியிருக்கும் இறைவன்” என்று நமக்கு இதே போன்ற உறுதிப்பாடு உள்ளது. பிரபஞ்சத்தின் மற்ற பகுதிகளை ஆதரிக்கும் ஒருவருக்கு வெளிப்படையாக வெளிப்புறத்தின் ஆதரவு தேவையில்லை. சாமானிய மனிதர்கள் தங்களுடைய செல்வம், புகழ் முதலிய அனைத்தும் நிலையற்றவையாகிய மகத்துவத்தைப் பெறுகிறார்கள்; பகவானைப் பொறுத்தவரையில் அப்படியல்ல – அவருடைய மகத்துவம் அத்தகைய நிலையற்ற விஷயங்களைச் சார்ந்தது அல்ல.

சுவாமி சின்மயாநந்தா இந்த பெயரை காரணம் மற்றும் விளைவு அடிப்படையில் விளக்குகிறார். இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள மற்ற அனைத்தும் அதன் காரணத்தைக் கொண்டுள்ளன, எனவே அது ஒரு விளைவு மட்டுமே. இது போல் அல்லாமல், பகவானே இறுதிக் காரணம். பகவானின் இந்த குணத்திலிருந்து நாம் எடுக்க வேண்டிய பாடம் என்னவென்றால், இந்த பிரபஞ்சத்தில் நிரந்தரமாக இருப்பவரைச் சார்ந்து இருக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும், செல்வம், புகழ் போன்ற அனைத்து நிரந்தரமான விஷயங்களைச் சார்ந்து இருக்கக்கூடாது.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பாண்டவர்கள் மற்றும் கௌரவர்களின் உதாரணத்தைக் கூறுகிறார். முதுமை, இறப்பு, புகழ் இழப்பு, நண்பன் எதிரியாக மாறுதல் போன்றவற்றால் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் நிலையற்ற விஷயங்களை நாம் தொடர்ந்து நினைவுபடுத்துகிறோம், இவை அனைத்தும் ஒருவரை தியானிப்பதன் மூலம் மட்டுமே சரியான மற்றும் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையை நடத்த முடியும் என்பதை நமக்கு கற்பிக்க வேண்டும். யார் நிரந்தரமானவர், அதாவது. பகவான்.

————–

320-ப்ரதித-
அத் தன்மையால் புகழ் பெற்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகப் படைப்பு முதலிய செயல்களால் புகழ் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரசித்தமானவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————————–

321-ப்ராண-
தன்னை அண்டிய ஜீவர்களுக்கு உயிரானவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வாயு ரூபியாக பிராணிகளைப் பிழைப்பிப்பவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களை மோஷ லோகம் அழைத்துச் செல்பவர் -சரஸ்வதியைக் காட்டிலும் மிகவும் மேம்பட்டவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————————

322-பிராணத-
ஸ்ரீ கூர்மமாக தேவர்களுக்குக் கடல் கடைவதற்கு உரிய பலத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களுக்கு பலம் கொடுப்பவர் -அசுரர்களுக்கு பலத்தைக் கெடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிராணனை அழிப்பவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

323-வாசவா நுஜ-
அமுதம் வேண்டிய இந்திரனுக்கு அளிப்பதற்காகப் பின் பிறந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காச்யபருக்கு அதிதியினிடம் இந்திரனுடைய தம்பியாகப் பிறந்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

இந்த்ரனுக்குத் தம்பியாக அவதரித்தவர் -வசுதேவருக்கு மகனாக அவதரித்தவர் –
செல்வங்கள் ரத்னங்கள் யுடையவர் -அசுரர்களின் இருப்பிடங்களை நாசம் செய்பவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

324-அபாம் நிதி –
கடல் கடைந்த போது அக் கடலைத் தாங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நீர் நிரம்பும் கடலாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தேவர்களுக்குத் தஞ்சமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

325-அதிஷ்டா நம் –
கடல் கடைந்த போது மந்திர மலையைத் தாங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளுக்கு எல்லாம் உபாதான காரணமானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

இங்கு ஆதாரமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

326-அப்ரமத்த-
இப்படி அடியவர்களைக்  காப்பதில் மிகவும் ஊக்கம் கொண்டவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அவரவர் கர்மங்களுக்குத் தக்க பலன்களைத் தருவதில் தவறாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறிதும் செருக்கு இல்லாதவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————–

327-ப்ரதிஷ்டித –
பிறரை எதிர்பாராமல் தம் மகிமையில் நிலைத்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது மகிமையில் நிலைத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிலைத்து இருக்கும் தன்மை யுடையவர்—-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

328-ஸ்கந்த –
அசுரர் முதலியவர்களை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அமுதமாகப் பெருகுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பெருகுபவர் அல்லது வளர்பவர் —-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

‘ச்யவன’ என்றால் நழுவி விழுதல் என்று பொருள். ‘ச்யுத:’ என்றால் நழுவி விழுபவர் என்று பொருள்.
‘அச்யுத:’ என்றால் நழுவி விழாதவர் என்று பொருள். பரசுராமர் இருபத்தொரு தலைமுறை மன்னர்களை அழித்தார்.

ஆனாலும் அவருக்குள் திருமாலின் ஆவேசம் இருந்ததாலும், உலகின் நன்மையைக் கருதியே
அவர் இச்செயலைச் செய்ததாலும், இத்தனை உயிர்களை அழித்த பாபம் அவருக்கு வரவில்லை.
அவர் தன்நிலையிலிருந்து நழுவி விழாமல் திகழ்ந்தார்.
எனவே அவர் ‘அச்யுத:’ – ‘என்றும் நழுவி விழாதவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 320-வது திருநாமம்.
“அச்யுதாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் தங்கள் உயர்நிலையில் இருந்து
என்றுமே நழுவி விழாமல் இருக்கத் திருமால் அருள்புரிவார்.

‘ப்ரதித:’ என்றால் புகழ்பெற்றவர் என்று பொருள்.
இதற்கு முந்தைய திருநாமமான அச்யுத: (320) என்பதற்குத் தன்நிலையில் இருந்து வீழாதவர் என்று பொருள்.
அச்யுதன் (வீழாதவர்) என்று உலகெங்கிலும் புகழ்பெற்றவராகப் பரசுராமர் திகழ்வதால்
(இன்றளவும் பரசுராமர் சிரஞ்சீவியாக இருந்து வருகிறார்)
அவர் ‘ப்ரதித:’ என்றழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 321-வது திருநாமம்.
‘அச்யுத:’ (320-வீழாதவர்) ப்ரதித: (321-புகழ்பெற்றவர்) என அடுத்தடுத்துத் திருநாமங்கள் வருவதாலே,
அவற்றை இணைத்து வீழாதவர் எனப் புகழ்பெற்றவர் என்று உரையாசிரியர்கள் விளக்கியுள்ளார்கள்.

“ப்ரதிதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் திக்கு நிறை
புகழாளர்களாகத் திகழும்படித் திருமால் அருள் புரிவார்.

ப்ராணன்’ என்று உயிர்வாயுவுக்குப் (oxygen) பெயர்.
உயிர்வாயு எப்படி நம் சுவாசத்துக்குப் பயன்பட்டு நம்மை வாழ வைக்கிறதோ, அதுபோல் தன்னை அண்டி வரும் மக்கள்
அனைவரையும் வாழ்விப்பவராகப் பரசுராமர் திகழ்வதால், அவர் ‘ப்ராண:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘ப்ராண:’ என்றால் மூச்சுக்காற்று போல் இருந்து வாழ்விப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 322-வது திருநாமம்.

சுவாசம், மூச்சுக்குழாய் தொடர்பான உபாதைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், தினமும் மருந்து உட்கொள்ளும் வேளையில்
“ப்ராணாய நமஹ:” என்று இத்திருநாமத்தைச் சொல்லி வந்தால், மருந்து விரைவில் வேலை செய்து,
நோய் குணமடைவதற்குத் திருமால் அருள்புரிவார்.

கூர்மாவதாரத்தில், தேவர்களுக்கு மூச்சுக்காற்றும், வலிமையும், சக்தியும் தந்து அருள்புரிந்தபடியால்,
கூர்ம மூர்த்திக்கு ‘ப்ராணத:’என்று திருநாமம். ‘ப்ராண:’ என்றால் மூச்சுக் காற்று. ‘த’என்றால் கொடுப்பவர்.
‘ப்ராணத:’என்றால் மூச்சுக்காற்றைக் கொடுப்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 323-வது திருநாமம்.

காற்று மாசுபட்டு அசுத்தமாகி வரும் இச்சூழலில், சுவாசம் தொடர்பான நோய்களும் அதிகரித்து வரும் நிலையில்,
நாம் அனைவரும் இணைந்து “ப்ராணதாய நமஹ:” என்று சொல்லிக் கூர்ம மூர்த்தியை வழிபட்டால்,
நம் சுவாசத்துக்கு ஏற்ற நல்ல மூச்சுக் காற்றும், அதனடியாக நல்ல ஆரோக்கியமும் சக்தியும் நமக்குக் கிட்டும்படி அப்பெருமான் அருள்புரிவார்.

இந்திரன் தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான் என்ற ஒரே காரணத்துக்காக,
அவனைத் தனக்கு அண்ணனாக ஆக்கி, தான் அவனுக்குப் பின் பிறந்த தம்பி என்று தன்னைச் சொல்லிக் கொண்டு,
ஆமை வடிவுடன் பாற்கடலின் அடிக்கே சென்று, கடைந்து முடிக்கும் வரை மலையைத் தாங்கி
இவ்வளவு உதவிகளைத் திருமால் செய்திருக்கிறார் என்பதை உணரமுடிகிறதல்லவா?

இந்த குணத்தை விளக்குவது தான் ‘வாஸவாநுஜ:’ என்ற ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 324-வது திருநாமம்.
‘வாஸவ:’ என்று இந்திரனுக்குப் பெயர்.
‘அநுஜ:’ என்றால் தம்பி. தன்னைச் சரணடைந்த இந்திரனைக் காப்பதற்காக அவனுக்குத் தம்பியாக,
கூர்ம மூர்த்தியாகத் திருமால் அவதரித்த படியால், அவர் ‘வாஸவாநுஜ:’ (வாஸவ: + அநுஜ:) என்றழைக்கப்படுகிறார்.
‘வாஸவாநுஜ:’ என்றால் இந்திரனின் தம்பி என்று பொருள்.

“வாஸவாநுஜாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில் நேரும் அனைத்துத்
தடங்கல்களையும் திருமால் போக்கி, அவர்களுக்கு வேண்டியதை அருளிக் காப்பார்.

தண்ணீருக்கு வடமொழியில் ‘அப்’ என்று பெயர்.
‘நிதி:’ என்றால் ஆதாரமாக இருந்து தாங்குபவர் என்று பொருள்.
தண்ணீர் நிறைந்த கடலை (திருப்பாற்கடலை) ஆமை வடிவில் உள்ளிருந்து தாங்கியபடியால், கூர்ம மூர்த்திக்கு ‘அபாம் நிதி:’ என்று பெயர்.
‘அபாம் நிதி:’ என்றால் கடலுக்கு ஆதாரமாக இருந்து தாங்கியவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 325-வது திருநாமம்.
“அபாம் நிதயே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை என்றும்
திருமால் தாங்கிப்பிடித்துக் காப்பாற்றுவார் என்பதில் ஐயமில்லை.

‘அதிஷ்டானம்’ என்றால் தாங்கி நிற்பவர் என்று பொருள்.
கூர்ம அவதாரத்தில் மந்தர மலையாகிய மத்தைத் தன் முதுகில் தாங்கி நின்றதால், கூர்ம மூர்த்திக்கு ‘அதிஷ்டானம்’ என்று பெயர்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 326-வது திருநாமம்.
“அதிஷ்டானாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் பாரத்தைத் திருமால் சுமந்து
அவர்கள் பாரமின்றி மகிழ்ச்சியாக வாழ அருள்புரிவார்.

‘ப்ரமத்த:’ என்றால் கவனம் இல்லாதவர் என்று பொருள்.
‘அப்ரமத்த:’ என்றால் கவனம் மிக்கவர் என்று பொருள்.
மிகவும் கவனத்துடன் அடியார்களைக் காப்பதால், கூர்ம மூர்த்திக்கு ‘அப்ரமத்த:’ என்று பெயர்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 327-வது திருநாமம்.

“அப்ரமத்தாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் கவனக் குறைவு நீங்கி, அவர்கள் தங்கள் தொழில்
களில் நல்ல கவனத்துடன் செயல்பட்டு வெற்றி பெறும்படித் திருமால் அருள் புரிவார்.

மந்தர மலையைத் தாங்கிய கூர்ம மூர்த்தி, தன்னைத் தாங்க இன்னொருவர் தேவைப்படாதபடி,
தன்னில் தானே நிலைபெற்றிருந்த படியால்,
‘ப்ரதிஷ்டித:’ என்றழைக்கப்படுகிறார்.

‘ப்ரதிஷ்டித:’ என்றால் நிலைநிற்பவர் என்று பொருள்.
இங்கே ‘ப்ரதிஷ்டித:’ என்பதற்குத் தன்நிறைவுடன் தன்னில் தானே நிலைநிற்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 328-வது திருநாமம்.
“ப்ரதிஷ்டிதாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் வாழ்வாதாரம்
சிறந்து விளங்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply