Archive for the ‘Vishnu Sahasranama Stotrams’ Category

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –50–

November 4, 2023

ஸ்வாபன ஸ்வ வஸோ வியாபி நைகாத்மா நைக கர்ம க்ருத்
வத்சரோ வத்சலோ வத்சீ ரத்ன கர்ப்போ தனேஸ்வர –50-

இந்த ஐம்பதாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

466-ஸ்வாபன:, 467. ஸ்வவஶ:, 468. வ்யாபீ, 469. நைகாத்மா, 470. நைககர்மக்ருத் |

471-வத்ஸர:, 472. வத்ஸல:, 473. வத்ஸீ, 474. ரத்னகர்ப்ப:, 476. தனேஶ்வர: ||

பகவான் தனது மாயா அல்லது மாயையின் சக்தியைப் பயன்படுத்தி மக்களை தூங்க வைக்கிறார். அவர் சுயாதீனமானவர் மற்றும் அவரது நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள யாரிடமிருந்தும் எந்த ஆதரவும் தேவையில்லை. அவர் எல்லா இடங்களிலும் வியாபித்து இருக்கிறார். அவர் பல வடிவங்களில் இருக்கிறார் மற்றும் ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் அந்தர்யாமி வாசம் செய்கிறார். அவர் தனது சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் உருவாக்கம், வாழ்வாதாரம் மற்றும் கலைத்தல் போன்ற பல செயல்களில் ஈடுபடுகிறார். அவர் ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் வசிக்கிறார், ஒவ்வொரு உயிரினமும் அவரில் வசிக்கிறார். அவர் தனது பக்தர்களிடம் மிகுந்த பாசம் கொண்டவர் மற்றும் அவர்களை ஆழமாக நேசிக்கிறார். ஒரு தாய் தன் குழந்தையைப் பாதுகாப்பது போல் அவர் பக்தர்களைக் காக்கிறார். பகவான் உலகம் முழுவதையும் தனது கர்ப்பத்தில் வைத்திருக்கிறார், மேலும் அவருக்குள் மகிழ்ச்சியைத் தரக்கூடிய அனைத்தையும் அவர் கொண்டிருக்கிறார். அவரது பக்தர்கள் தேடும் ரத்தினம் அவர்.

ஸ்வாபந: — தம் சௌந்தர்யத்தால் ஜீவர்களைக் கவர்ந்து நல்வழியில் நடத்துபவர்; அறிதுயில் அழகர்
ஸ்வவச: — என்றும் தம் நிலையில் பெயராதவர்
வ்யாபீ — அனைத்திலும் அந்தர்யாமியாய் நீக்கமற வியாபித்தவர்
நைகாத்மா — அனைத்து ஆத்மாக்களிலும் அந்தராத்மாவாய் விளங்கும் பரமாத்மா அவரே
நைககர்மக்ருத் — பிரபஞ்சத்தின் பல செயல்களையும் தாம் செய்தவண்ணம் இருப்பவர்
வத்ஸர: — ஜீவர்களின் இதயத்தில் மேவியுறைந்து அவர்களை உயர்ந்த இலட்சியத்தின்பால் உய்ப்பவர்
வத்ஸல: — சரணடைந்தோரைக் கன்றைத் தாய்ப்பசு காப்பதைப் போலக் கனிந்து காப்பவர்
வத்ஸீ — அத்தனை உயிர்களையும் தம் கன்றுகள் போல் கருதுபவர்
ரத்நகர்ப: — அனைத்து உயிர்களுக்கும் அனைத்து வளங்களையும் இடையறாது கொடுக்கும் பெருவளம் மிக்கவர்
தநேச்வர: — தம் குழந்தைகளுக்கு ஐஸ்வர்யங்களை விரைந்து அருளும் தந்தை அவரே

ஆன்ம அறிவற்றவர்களைத் தன் மாயையால் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் மூழ்கியிருக்கச் செய்பவன் {ஸ்வாபநன்},
(அனைத்து மனிதர்கள் மற்றும் பொருட்களிலிருந்து முற்றிலும் விடுபட்டவனாகத்) தன்னைத்தானே சார்ந்திருப்பவன் {ஸ்வவசன்},
மொத்த அண்டத்திலும் முற்றாகப் பரவியிருப்பவன் {வ்யாபீ},
முடிவிலா வடிவங்களில் இருப்பவன் {நைகாத்மா},
முடிவிலா எண்ணிக்கையிலான தொழில்களில் ஈடுபடுபவன் {நைககர்மக்ருத்},
அனைத்திலும் வாழ்பவன் {வத்ஸரன்},
தன்னை வழிபடுபவர்கள் அனைவரிடமும் முழு அன்பைக் கொண்டவன் {வத்ஸலன்},
(அனைத்து உயிரினங்களும் அவனிடம் இருந்து உண்டான கன்றுகளாக இருப்பதன் விளைவால்) அண்டத்தின் தந்தையாக இருப்பவன் {வத்ஸீ},
பரந்திருக்கும் பெருங்கடலின் வடிவில் தன் வயிற்றில் ரத்தினங்கள் அனைத்தையும் கொண்டிருப்பவன் {ரத்நகர்ப்பன்},
கருவூலங்கள் அனைத்தின் தலைவன் {தநேஸ்வரன்};(63)

466-ஸ்வா பன-அழியாமல் மீதம் இருந்தவர்களை புன்சிரிப்பாலும் இனிய நோக்காலும் தூங்க வைத்தவர் –
467-ஸ்வ வஸ-அசூரர்களைத் தூங்க வைத்த உடன் -தன் வசத்தில் இருக்கும் தேவர்களோடு மகிழ்பவர் –
468-வ்யாபீ-கடல் கடைய சக்தியை வளர்ப்பதற்காக மந்த்ரம் வாசூகி ஆகிய அனைத்திலும் வ்யாபித்தவர்
469-நைகாத்மா -கடல் கடையும் விஷ்ணுவாக -ஆமையாக -மோஹினியாக பல உருவங்களை எடுத்தவர் –
470-நைக கர்மக்ருத் -கடல் கடைவது , மலையைத் தாங்குவது -அமுதம் அளிப்பது -முதலிய பல செயல்களைக் கொண்டவர் –

3-27-அலை கடல் கடைந்து அமுதம் கொண்டவன் -458-470-திரு நாமங்கள்-12-திரு நாமங்கள்

3-28-தர்ம ஸ்வரூபி -471-502-திரு நாமங்கள்–31-திரு நாமங்கள்


466-ஸ்வாபன-
தூங்க வைப்பவன்

நஷ்டஶிஷ்டாநபி சாரு சதுர ஸ்மித மது₄ர கடாக்ஷ ப்₄ரவிலாஸை ꞉ ஸ்வாபயதி- பரவஶயதீதி
ஸ்வாபந꞉।
மத விஹ்வல நேத்ரம் ச தேவம் உத்பிந்ந யவ்வனம்
அவனது திருக்கண்கள் அன்பையும் இளமையையும் வெளிப்படுத்தியபடி உள்ளன

என்னை யுன் செய்கை நைவிக்கும் முதுவைய முதல்வா -5-10-2-
அசுரரை வீடும் வண்ணங்களே செய்து போன வித்தகன் -5-10-1-

மற்றவர்களை அழகிய புன்சிரிப்பு இனிய நோக்கு புருவ நெறிப்பு இவற்றால் வசீகரித்து மயக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளை மாயையினால் ஆத்ம ஜ்ஞானம் இன்றித் தூங்கச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

கனவு நிலையைத் தருபவர் -அல்லது தூங்கும் படி செய்பவர் -தண்ணீரை நன்கு நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்ஸ்வாபனாயநம:

ப்ராணின: அனைத்து உயிரினங்களையும்

ஸ்வாபயன் கனவில் உழல வைக்கிறார்

ஆத்மஸம்போதி ஆத்மாவைப் பற்றிய அறிவிலிருந்து (ஆத்மஞானத்திலிருந்து) அவைகளை

விதுரான் விலக்கி வைக்கிறார்

மாயயா குர்வன் மாயையின் மூலமாக

ஸ்வாபன: எனவே பகவான் ‘ஸ்வாபன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மாயையின் மூலம் அனைத்து உயிரினங்களையும் அவற்றின் ஆத்மஞானத்திலிருந்து விலக்கி வைத்து கனவினில் (கனவைப் போன்ற இந்த பிறவிப்பெருங்கடலில்) உழலவைக்கிறார். எனவே அவர் ‘ஸ்வாபன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

    1. ஸ்வாபனா – அவர் மக்களை மயக்கத்தில் ஆழ்த்துகிறார்

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ப்ராணின ஸ்வாபயன் ஆத்மசம்போதவிதுரான் மாயாயா குர்வன் ஸ்வாபனஹ் – மாயா அல்லது மாயையின் சக்தியால் மக்களை தூங்க வைக்கிறார், எனவே அவர் ஸ்வாபனாஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவானை அவருடைய தெய்வீக அருளால் மட்டுமே உணர முடியும்.

    ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் தனது மோகினி அவதாரத்தில், அசுரர்களை மயக்கி, தனது அழகான புன்னகை, இனிமையான பார்வை மற்றும் புருவங்களின் விளையாட்டைப் பயன்படுத்தி, தேவர்களுக்கு அமிர்தத்தை பிரத்யேகமாக விநியோகிப்பதை அவர்கள் மறந்துவிடுகிறார்.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்தை “ஸ்வாபயதி நித்ராபயதி ப்ரளய காலே ஸர்வம் ப்ரகிருதவிதி ஸ்வாபனஹ்” – பிரளய (வெள்ளம்) நேரத்தில் அனைவரையும் தூங்க வைக்கிறார். அவர் அனைவரையும் தூங்கச் செய்தாலும், அவரே விழித்திருக்கிறார். பகவானின் இந்த ஸ்வாபனத்வ குணம் பிரளயத்திற்குப் (பிரளயத்திற்கு) பிறகு அவர் உருவாக்கும் எல்லாவற்றிலும் மீண்டும் பிரதிபலிக்கிறது. சூரியன் இரவு நேரங்களில் அனைவரையும் தூங்க வைக்கிறது, ஆனால் சூரியன் தூங்குவதில்லை.

    ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் பகவத் கீதை அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 25 ஐக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவான் கூறுகிறார்:
    நாஹம் பிரகாசஸ் ஸர்வஸ்ய யோகா-மாயா-ஸமாவ்ரிதஹ்
    முதோ ‘யம் நாபிஜானாதி லோகோ மாம் அஜம் அவ்யயம் பொருள்: மாயா அல்லது மாயையின் மேகத்தில் மூழ்கியிருக்கும் பெரும்பாலான மக்களால் நான் உணர முடியாது. இவ்வுலகில் உள்ள அறிவில்லாதவர்களால், பிறக்காத, அழியாத என்னைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

    அவரது உடல், தோற்றம், பேச்சு போன்ற பல அவதாரங்களில் அவர் நம் அனைவரையும் போல் தோன்றி, அவரை பரமாத்மா என்று அறியாததால், பக்தர் அல்லாதவர்களுக்கு அவரது பரத்வா மறைக்கப்பட்டுள்ளது. எதிரில் இருப்பதைப் பார்க்காதவன் தூங்கிக்கொண்டிருப்பவனைப் போல் நல்லவன்.

    தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் விலங்கு வாழ்க்கை மற்றும் மனித வாழ்க்கையின் ஒப்புமையை தருகிறார். புத்திசாலித்தனமான பகுத்தறிவு உலகில் மனிதர்கள் “விழித்திருக்கிறார்கள்”, இதில் விலங்குகள் “தூங்குகின்றன”, அதாவது, இந்த களத்தில் செயல்படும் திறன் அவற்றால் மனிதர்களால் செய்ய முடியாது. அதுபோலவே சாதாரண மனிதனும் ஞானிகளின் உலகத்திற்கு உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்.-எனவே, ஞானிகளின் உலகில் சாதாரண மனிதன் விழித்தெழுவதற்கு நாராயண மந்திரத்தை ஜபிப்பதே வழி. இந்த நாமத்திலிருந்து நாம் எடுக்க வேண்டிய பாடம் இதுதான்.

  • ——-
  • 467-ஸ்வ வச
    எப்போதும் தான் தன் வசத்தில் இருப்பவன்தேஷு ஸுப்தேஷு ஸ்வகீயை ꞉ ஸஹ ஸ்வைர விஹாராத்
    ஸ்வவஶ꞉ ।
    * ஸர்வேஶ்வராய இதி தந் மந்த்ரே ॥
    ஸர்வேஸ்வரேஸ்வராய -மந்த்ரம் -அனைத்திற்கும் ஒரே ஈஸ்வரன்அவர்கள் மயங்கிய போது தம் அடியார்களுடன் விருப்பப்படி கூடி மகிழ்ந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    உலகைப் படைத்தல் காத்தல் அழித்தல் இவற்றில் ஸ்வ தந்தரமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

    செல்வத்தைத் தம் வசத்தில் கொண்டவர் -பிரளய காலத்தில் தம் வயிற்றில் வைத்து சுகத்தை தருபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ————

    1. ஓம்ஸ்வவஶாயநம:

    ஸ்வதந்த்ர: இந்த சுதந்திரமாக இருக்கிறார்

    ஸ்வவஶ: பகவான் ‘ஸ்வவஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்

    ஜகதுத்பத்தி இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை படைத்து

    ஸ்திதி காத்து

    லயஹேதுத்வாத் அழித்தல் ஆகியவற்றிற்கு காரணமாய் இருப்பதால்.

    பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தைப் படைத்து, காத்து, அழிப்பதற்குக் காரணமாய் இருக்கிறார். எனவே அவர் சுதந்திரமானவர் (அவருக்கு எவரது உதவியும் தேவையில்லை). எனவே அவர் ‘ஸ்வவஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ஸ்வவஶ: என்றால் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பவர் என்று பொருள். அனைத்தையும் படைத்து, காத்து, அழிக்கும் பகவான் சுதந்திரமானவர். தனக்கு ஒரு காரணமற்றவர். எனவே, அவர் அனைத்தையும் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறார் (ஸ்வவஶ:).

    ————-

    1. ஸ்வவாஷா – அவர் சுதந்திரமானவர்

    ‘வஷா’ என்ற சொல்லுக்கு கட்டுப்பாடு மற்றும் ‘ஸ்வா’ என்றால் ‘ஸ்வதந்தரா’ அல்லது ‘சுயாதீனம்’ என்று பொருள். அவர் தன்னைத் தவிர வேறு யாருடைய கட்டுப்பாட்டிலும் இல்லை. அவனுடைய செயல்கள் அனைத்தும் அவனிடமிருந்தே வெளிப்படுகின்றன. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் கூறுவது போல், ‘ஸ்வதந்த்ரஹ் ஸ்வவாஷா ஜகதுத்பத்திஸ்திதி லய ஹேதுத்வாத் – பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குதல், வாழ்வாதாரம் செய்தல் மற்றும் கலைத்தல் ஆகியவற்றில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட அவரது சொந்த செயல்களில் அவர் ஒரு மாஸ்டர்.’

    பகவான் மோகினி அவதாரம் எடுத்த பிறகு, அசுரர்களை தூங்க வைக்கிறார் என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்குகிறார். அவர் தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களுடன் அவர் விரும்பியபடி தனது லீலாக்களை விளையாடுகிறார், அவரது முழுமையான சுதந்திரத்தை நிரூபிக்கிறார்.

    பகவான் யாருடைய அல்லது எதன் கட்டுப்பாட்டிலும் இல்லை என்பதே இங்கு வெளிப்பாடு. அவர் என்ன செய்தாலும் அவருக்கு யாருடைய உதவியோ ஆதரவோ தேவையில்லை. மற்ற அனைத்தும் அவனது கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. அவர் தனது படைப்பு, வாழ்வாதாரம் மற்றும் கலைத்தல் போன்ற செயல்களை அவர் விரும்பியபடி செய்கிறார்.

    பகவான் ஸ்வா-வஷாவாக இருக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் விரும்பும் அனைத்தையும் தனக்குள்ளேயே வைத்திருப்பதால், அவருக்கு வெளியே எந்த விருப்பமும் இல்லை, மேலும் தனது சுயத்துடன் மகிழ்ச்சியடைகிறார்.

    தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், ஒருவருக்கு எந்தத் தேவையும் இல்லாதபோதுதான் முற்றிலும் சுதந்திரமாக இருக்க முடியும் என்று குறிப்பிடுகிறார். திருவள்ளுவர் பகவானை வேண்டுதல் வேண்டாமை இளன் என்று குறிப்பிடுகிறார், அதாவது ஆசைகள் இல்லாதவர்.

    ஸ்ரீ ஆண்டாள் இயற்றிய “குறைவு ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா” அதாவது கோவிந்தனுக்கு குறை இல்லை அல்லது நிறைவேறாத ஆசை உள்ளது. நம் மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதை விட நம் மனம் நம்மைக் கட்டுப்படுத்தும் போது, ​​​​நாம் நம் சுதந்திரத்தை இழந்து, நம் மனம் விரும்பும் / விரும்புவதற்கு அடிபணிந்து விடுகிறோம். நம் மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக அதைக் கட்டுப்படுத்தக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை இந்த நாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

    பகவானின் இந்த நாமத்தை ஒழுக்கத்துடன் தியானிப்பதன் மூலம் நம் மனதைக் கட்டுப்படுத்த முடியும்.

  • —
  • 468-வ்யாபீ –
    எங்கும் பரந்து இருப்பவன்ஸுராஸுர மந்த₃ர வாஸுகி ப்ரப்₄ருதிஷு ஶக்தயாப் யாயநாய வ்யாபநாத்
    வ்யாபீ ॥
    மந்தர மலை வாசுகி தேவர்கள் அசுரர்கள் -வியாபித்து
    பரந்த தண் பரவையுள் நீர் தோறும் பரந்துளன் -1-1-10-தேவர் அசுரர் மந்தரமலை வாசுகி நாகம் -போன்றவர்கள் இடம் வியாபித்து கடல் கடைய வலிமை கொடுத்தவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    ஆகாசத்தைப் போலே எங்கும் பரந்து -காரணமாக -எல்லா வற்றிலும் பரவி இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

    எங்கும் எல்லா வற்றிலும் பரவி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ————

    1. ஓம்வ்யாபினேநம:

    ஆகாஶவத் ஆகாயத்தைப் போன்று

    ஸர்வகதத்வாத் அனைத்தையும் பரந்து, சூழ்ந்து வ்யாபிப்பதால்

    வ்யாபீ பகவான் ‘வ்யாபீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ஆகாயம் எவ்வாறு இந்த உலகத்தை சூழ்ந்து வ்யாபிக்கிறதோ, அவ்வாறே பகவான் (அந்த ஆகாயம் உட்பட) அனைத்தையும் பரந்து, சூழ்ந்து வ்யாபிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘வ்யாபீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ‘ஆகாஶவத்ஸர்வகதஸ்ச நித்ய:’

    (அந்தப் பரப்ரஹ்மமானது) ஆகாயத்தைப் போன்று வ்யாபிக்கிறது, என்றும் உள்ளது.

    இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

    காரணத்வேன (அனைத்திற்கும்) காரணமாய் இருப்பதால்

    ஸர்வகார்யனாம் அனைத்து காரியங்களையும்

    வ்யாபனாத்வா வ்யாபிப்பதால்

    வ்யாபீ பகவான் ‘வ்யாபீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    அல்லது, மூலகாரணமாய் இருப்பதன் மூலம் பகவான் (காரியங்களாக) அனைத்தையும் வ்யாபிக்கிறார். எனவே அவர் ‘வ்யாபீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ————–

    1. வியாபி – அவர் எங்கும் பரவியவர்

    ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது ‘ஆகாஷவத் ஸர்வகதத்வாத் வியாபீ – வானத்தைப் போல் எங்கும் வியாபித்திருப்பதால், வியாபி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவான் எங்கும் நிறைந்தவர், எங்கும் நிறைந்தவர். ஆகாஷவத் ஸர்வகதாஶ்ச நித்யா இதி ஷ்ருதே – அவர் வானத்தைப் போல எங்கும் நகர்கிறார்.

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘காரணத்வேன சர்வகார்யாணாம் வியாபநாத்வா வியாபீ – எல்லா காரணங்களுக்கும் அவரே இறுதிக் காரணமாக இருப்பதால், அவர் ஒவ்வொரு செயலிலும் அதன் அடிப்படை அடிப்படையாக இருக்கிறார். இவ்வாறு, அவர் எல்லா இடத்தையும் மட்டுமல்ல, எல்லா செயல்களையும் ஆக்கிரமித்துள்ளார். எனவே அவர் இரண்டு வகையிலும் வியாபி.

    ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் தனது சொந்த சக்தியால் அனைவரையும் வியாபித்து அவர்களுக்கு ஆற்றலை வழங்குகிறார். பாற்கடலைக் கலக்கும் நேரத்தில், தேவர்கள், அசுரர்கள், மந்தார மலை, வாசுகி முதலானவர்களை வியாபித்து, அவர்களுக்குப் பெருங்கடலைக் கலக்கச் செய்யும் ஆற்றலைக் கொடுத்தார்.

    ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் கதா உபநிஷத் 2.3.8 இலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
    அவ்யக்தத்-து பரஹ் புருஷோ வ்யாபகோ லிங்க ஏவ ச யம்
    ஜ்ஞாத்வா முச்யதே ஜந்துர் அம்ருதத்வம் ச கச்சதி பொருள்: வெளிப்படுத்தப்படாத (பிரகிருதி) என்பது புருஷத்தின் அனைத்து வியாபித்த குணாதிசயங்கள் . அழியும் மனிதன் யாரை முக்தியடைந்து மரணமில்லா நிலையை அடைகிறான் என்பதை அறிவது.

    ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, பரவலான தத்துவம் நுணுக்கத்தைக் குறிக்கிறது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். பகவான் எங்கும் நிறைந்தவர், எனவே அவர் நுட்பமானதை விட நுட்பமானவர். காரணம் விளைவு முழுவதும் பரவி இருப்பதால் (உதாரணமாக, தங்கம் அனைத்து தங்க ஆபரணங்களிலும் வியாபித்துள்ளது), அதுபோல் பகவான் எல்லாவற்றுக்கும் காரணமானவர் என்பதால் அனைத்தையும் வியாபிக்கிறார்.

    தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், எல்லாவற்றிலும் பரவலானது எல்லையற்ற தன்மையைக் குறிக்கிறது என்று கவனிக்கிறார், ஏனெனில் அது எங்கு இருந்தாலும், அது எங்கு இருந்தாலும், பகவான் அதை வியாபிக்கிறார், அதனால் அவருக்கு எல்லை இல்லை. இந்த எல்லையில்லா எம்பெருமான், நாம் எதைப் பார்த்தாலும் நமது வரம்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகத் தன்னைத்தானே முன்னிறுத்துகிறார். பகவானின் இந்த நாமத்தை தியானிப்பது இந்த எல்லையற்ற சர்வ-வியாபியைக் காணும் திறனை விரிவுபடுத்தும்.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஸ்ருதியிலிருந்து பல குறிப்புகளைத் தருகிறார் –

    • பரிதி பூதானி பரீத்யா லோகான் பரீத்ய ஸர்வாஹ் ப்ரதிஷோ திஷஷ்ச (யஜுர் வேதம்)
    • பிரிஷ்டோ திவி பிரிஷ்டோ அக்னிஹ் ப்ரிதிவ்யாம் ப்ரிஷ்டோ விஷ்வா ஓஷதீரஅவிவேஷா (ரிக் வேதம் 1.98.02) – சொர்க்கத்தில், பூமியில், தற்போதுள்ள அக்னி, தரையில் வளரும் அனைத்து தாவரங்களையும் அவர் வியாபித்துள்ளார்;
    • யோ அக்னௌ ருத்ரோ யோ அப்ஸ்வ்-அந்தர்ய ஓஷதீர்-வீருதா அவிவேஷா (அதர்வ வேதம் 7.1)
    • —-
    • 469-நைகாத்மா –
      அநேக உருவங்களில் இருப்பவன்ததா₃தநைர் ப்₃ராஹ்ம கௌர்ம மோஹிநீ முகை ₂ ரூபை ꞉
      நைகாத்மா ॥
      மலையை தாங்க ஆமை -மலையை அழுத்த விஷ்ணு
      மோகினி
      ஆயிரம் தோளால் அலைகடல் கடைந்தான்
      பெண்ணுருவாகி அஞ்சுவை அமுதம் அன்று அளித்தான்அப்போது விஷ்ணு ஆமை மோஹிநீ முதலிய பல உருக் கொண்டவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

      சிருஷ்டி முதலிய வற்றிற்காக பல சக்திகள் பல உருவங்கள் கொண்டவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

      கணக்கற்ற உருவம் யுடையவர் -கணக்கற்ற ஜீவர்களுக்குத் தலைவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

      —————–

      1. ஓம்நைகாத்மனேநம:

      ஜகதுத்பத்யாதிஶு இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தைப் படைத்தல் முதலான செயல்களை ஆற்றும்பொழுது

      ஆவீர்பூத தோன்றி

      நிமித்தஶக்திபிர் குறிப்பிட்ட சக்திகளுடன்

      விபூதிபிர் தனது அதிசய சக்தியால் உருவங்களை தரித்து

      அநேகதா பற்பல

      திஶ்டன் விளங்குவதால்

      நைகாத்மா பகவான் ‘நைகாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தைப் படைத்தல் ஆகிய செயல்களை ஆற்றும்பொழுது, அந்தந்த காரியங்களுக்குத் தேவையான குறிப்பிட்ட சக்திகளுடன் பற்பல உருவங்களை தமது அதிசய சக்தியால் தரிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘நைகாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      நைகாத்மா என்றால் ந+ஏக+ஆத்மா, அதாவது பற்பல ஆத்மாக்கள் என்று பொருள்படும். பகவானே இவ்வாறு பற்பல ஆத்மாக்களாக உருவம் தரிக்கிறார்.

      ————-

      1. NaikAtma – அவர் பல்வேறு வடிவங்களை எடுக்கிறார்

      ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ஜகதுத்பத்தி ஆதிஷு ஆவிர்பூத நிமித்த சக்திபிஹ் விபூதிபிஹ் அநேகதா திஷ்டன் நைகாத்மா என்று விளக்குகிறார் – உலகத்தை உருவாக்கியதில் தொடங்கி அவர் வெளிப்படுத்திய பல்வேறு ஆற்றல்கள் மற்றும் மகிமைகள் அவரது பல்வேறு செயல்களில் வெளிப்படும் பல வடிவங்களில் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார். அவனுடைய படைப்பு ஒவ்வொன்றும் அவனுடைய ஒரு வடிவமே, அதனால் அவன் நைகத்மா, எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவத்திலும் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை.

      ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் பல வடிவங்களை எடுத்தார் – தேவர்களும் அசுரர்களும் கத்துவதற்கு மகாவிஷ்ணுவாகவும், மந்தார மலையைத் தாங்கும் ஆமையாகவும், அமிர்தத்தை விநியோகிக்க மோகினியாகவும் இருந்தார்.

      இந்த நாமத்திற்கும் நாமத்திற்கும் உள்ள ஒற்றுமையை ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார் 139 – சதுராத்மா. ஒரு பொதுவான விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் தனது படைப்பின் அனைத்து வடிவங்களிலும் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.

      வெவ்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் வழிபடும் கடவுள்களின் வெவ்வேறு வடிவங்கள் அனைத்தும் பகவானின் வெளிப்பாடு என்றும், பகவான் நாயகன் என்ற அறியாமையால் தான் வெவ்வேறு தெய்வங்களை வணங்குவதாகவும் தங்களுக்குள் சண்டை போடுவதாகவும் தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

      பகவத் கீதையில் அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 21 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
      யோ யோ யம் யாம் தனும் பக்தாஹ் ஸ்ரத்தாயர்சிதும் இச்சதி
      தஸ்ய தஸ்யாசலம் ஸ்ரத்தம் தம் ஏவ விததாமி அஹம் || பொருள்: நான் பரமாத்மாவாக அனைவரின் இதயத்திலும் இருக்கிறேன். யாருடைய இஷ்ட தேவதையை வழிபட விரும்புகிறாரோ, அந்த கடவுள் மீது அவர்களின் நம்பிக்கையை நான் உறுதியாக நிலைநிறுத்துகிறேன்.
       எனவே இறைவன் சர்வ-வியாபி அல்லது எங்கும் நிறைந்தவர் மற்றும் அனைத்தையும் அறிந்தவர்.

      ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஆத்மா என்ற வார்த்தையின் மூலத்தை அத – சதத்யாகமனே – தொடர்ந்து செல்லுமாறு வழங்குகிறார், இது ஆத்மாவின் தன்மையை நன்றாக விளக்குகிறது. பகவான் எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமியாக இருப்பதால் தந்தை, தாய், மகன், சீடன், ஆசான், கணவன், மனைவி, நண்பன் போன்ற வடிவங்களில் எங்கும் இருக்கிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்தின் விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக ஸ்ருதிக்கு பல குறிப்புகளை கொடுக்கிறார், அவற்றில் பின்வருபவை:

      • ததேவ்-அக்னிஸ்-தத்-ஆதித்யஸ்-தது வாயுஸ்-தது-சந்திரமா |
        ததேவ சுக்ரம் தத்-ப்ரஹ்ம த அபஹ் ச ப்ரஜாபதிஹ் || ( யஜுர் வேதம் 32-1 ); பொருள்: அக்னி அது, ஆதித்ய அது, வாயு அது, சந்திரமா அது, பிரகாசம் அது, பிரம்மம் அது, நீர் அது, பிரஜாபதி அது.
      • த்வம் ஹி நஹ் பிதா வாஸோ த்வம் மாதா சதக்ரதோ பபுவிதா ( ரிக் வேதம் 8.98.11 ); பொருள்: ஆண்டவரே! நீயே எங்கள் தந்தையும் தாயும், நீயே அனைவருக்கும் ஒரே அடைக்கலம், நீயே எங்கள் பிழைப்புக்கு அனைத்தையும் அருளுகிறாய்.
    • —-
    • 470-நைகர்ம க்ருத் –
      அநேகம் செயல்களை செய்தவன் –மத₂ந தா₄ரண வைரி விதா₃ரண
      ஸுதா₄தா₃நாத்₃ய நேககர்மா
      நைக கர்ம க்ருத் ॥கூடி நீரைக் கடைந்த வாறும் அமுதம் தேவர் உண்ண அசுரரை வீடும் வண்ணங்களே செய்து போன வித்தகமும்
      மலையாமை மேல் வைத்து வாசுகியை சுற்றி தலையாமை தான் ஒரு கைப் பற்றி
      அலையாமல் பெறக் கடைந்த பெருமான் -நான்முகன் திரு -49
      அன்று கடல் கடைந்தான் -மூன்றாம் திரு -46-

      கடைவது-மலையைத் தாங்குவது -பகைவரை அழிப்பது -அமுதம் அளிப்பது-முதலிய பல செயல்களைச் செய்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

      உலகைப் படைத்தல் -காத்தல் -அழித்தல்-முதலிய பல செயல்களைச் செய்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

      படைத்தல் -காத்தல் முதலிய பல செயல்களைச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

      ————————

      1. ஓம்நைககர்மக்ருதேநம:

      ஜகதுத்பத்தி இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தைப் படைத்தல்

      ஸம்பத்தி பாதுகாத்து வளர்த்தல்

      விபத்தி ஸம்ஹாரம் செய்தல்

      ப்ரப்ருதே முதலான பற்பல

      கர்மாணி செயல்களை

      கரோதீதி செய்வதால்

      நைககர்மக்ருத் பகவான் ‘நைககர்மக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை படைத்தல், காத்து வளர்த்தல், (தகுந்த சமயத்தில்) அழித்தல் ஆகிய பற்பல செயல்களை செய்கிறார். எனவே அவர் ‘நைககர்மக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      நைககர்மக்ருத் என்ற சொல் ந+ஏக+கர்ம+க்ருத் என்று பிரிந்து, பற்பல செயல்களை செய்பவர் என்று பொருள் தரும்.

      ————

      1. நைக-கர்ம-கிருத் – பல்வேறு செயல்களைச் செய்பவர்

      இந்த நாமா முந்தைய நாமாவின் தர்க்கரீதியான தொடர்ச்சி. அவர் பல்வேறு வடிவங்களை எடுப்பது மட்டுமல்லாமல், பல செயல்களையும் செய்கிறார். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஜகத் உத்பத்தி சம்பத்தி விபத்தி ப்ரபிரிதி கர்மாணி கரோதி இதி நைககர்மக்ரித் – உலகத்தை உருவாக்குதல், பாதுகாத்தல் மற்றும் அழித்தல் போன்ற பல்வேறு பணிகளில் ஈடுபடுகிறார், எனவே அவர் நைககர்மக்ரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

      ஸ்ரீ பராசர பட்டர், அமிர்தத்திற்காகப் பெருங்கடலைக் கடப்பது, தனது கூர்ம அவதாரத்தால் மலையைத் தாங்குவது, எதிரிகளை வெல்வது, அமிர்தத்தைப் பகிர்ந்தளிப்பது போன்றவற்றை எடுத்துக்காட்டி இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார்.

      தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், மேற்கூறிய அனைத்தையும் தொகுத்து ஒரு பார்வையைத் தருகிறார், எப்பொழுதும் நடப்பவை அனைத்தும் அவருடைய செயல், வேறு எதுவும் இல்லை. அவருடைய படைப்பில் நாம் கருவிகள். ஒரு மாமரத்தில் இருந்து இன்னொரு மாமரம் வரலாம், ஒரு மா விதையிலிருந்து வேறொன்றை உருவாக்க முடியாது. நாம் கருவிகள் அவர் கர்த்தா. இந்த உணர்தல் இருந்தால், நாம் கருவிகளாக இருக்கும் எந்த ஒரு செயலின் பலன்களும் (கர்ம பலம்) நம்மை அடையாது.

      நமக்கு எதுவும் சேரவில்லை என்றால், நம் செயல்களால் நாம் பாதிக்கப்படுவதில்லை, விடுதலை பெறுவோம். நமது செயல்களில் செய்பவர்களை கைவிட்டு, நம் செயல்கள் அனைத்தையும் அவருக்கு அர்ப்பணித்தால், நாம் விடுதலை பெறலாம்.

      ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நைகாத்மாவின் முந்தைய விளக்கத்தின் அடிப்படையில் தனது விளக்கத்தைத் தொடர்கிறார். பல வடிவங்களில் இருக்கும் பகவான் (தந்தை, தாய், மகன்…), தந்தை, தாய், மகன் போன்ற வடிவங்களில் பல செயல்களைச் செய்கிறார்.

      அடுத்த சில நமஸ்கள் மூலம் ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தர்மத்தின் திருவுருவமாக இருக்கும் பகவானின் குணத்தை வெளிக் கொண்டு வருகிறார்.

      ————

    • 3-28-அத₂ த₄ர்மாத்மா–தர்ம ஸ்வரூபி -471-502-திரு நாமங்கள்471-வத்ஸர –
      எதிலும் யாவரிலும் உள்ளுறைபவன்அத₂ த₄ர்மாத்மா । புருஷார்த₂ வ்யவஸ்தா₂பநாய ஸர்வாந்தர் வஸதீதி
      வத்ஸர꞉ ।
      * வஸேஶ்ச,இதி ஸரன் ப்ரத்யய꞉
      சர்வ அந்தரச் சாரிணே தர்மாத்மநே–இதி ஹி தந் மந்த்ர வர்ண
      தர்ம ஸ்வரூபமாகவும் -அனைத்து உள்ளத்திலும் இருப்பவனுமாகிய அவன்

      உள்ளுவார் உள்ளிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிதி -திருமாலை -34-

      தர்மாத்மா -அவரவர் வேண்டியவற்றைக் கொடுப்பதற்காக எல்லாரிடமும் அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

      எல்லாவற்றிற்கும் தாமே இருப்பிடமானவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

      ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் கன்றுகளுடன் சேர்ந்து மகிழ்பவர் -வத்சாசூரனை அழித்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

      —————-

      1. ஓம்வத்ஸராயநம:

      வஸதி வசிக்கின்றன (இருக்கின்றன)

      அத்ர இங்கு (காணப்படும்)

      அகிலமிதி அனைத்து உலகங்களும் (ப்ரபஞ்சம்)

      வத்ஸர: எனவே பகவான் ‘வத்ஸர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      இங்கு காணப்படும் ப்ரபஞ்சம் அனைத்தும் அவருக்குள்ளே வசிக்கின்றன (இருக்கின்றன). எனவே பகவான் ‘வத்ஸர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      ————-

      1. வத்சரா – அவர் எல்லா உயிர்களிலும் வாழ்கிறார்

      இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

      • அவர் எல்லா உயிர்களிலும் வாழ்கிறார்
      • அனைத்தும் அவனில் வாழ்கின்றன
      • அவர் நேரம்
      • அவர் கன்றுகளை கோபங்களுக்கு மீட்டார்

      இந்த வார்த்தை ‘வாஸ்’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘வசிப்பது’. பகவான் தனது தர்மத்தை நிர்வகிப்பதற்கான ஒரு வழியாக அனைத்து உயிரினங்களிலும் வசிக்கிறார் – அனைவரின் செயல்களுக்கும் நியாயமான வழியில் பலன்களை வழங்குவதற்காக. ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் தகுதிக்கும் தகுதிக்கும் ஏற்றவாறு தர்மத்தின் பாதையில் வழிகாட்டும் வகையில் அந்தர்யாமியாக அவர் வாழ்கிறார்.

      ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘வசதி அத்ர அகிலம் இதி வத்ஸரஹம் – முழுப் பிரபஞ்சமும் அவரில் வசிக்கிறது, எனவே அவர் வத்சரா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

      பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 12) பகவான் ‘மத்த ஏவேதி தான் வித்தி ந த்வஹம் தேஷு தே மயி – எல்லா உயிரினங்களும் என்னிடமிருந்து பரிணாம வளர்ச்சியடைய வேண்டும் என்று கருதுங்கள் – நான் அவற்றில் வாழ்வது மட்டுமல்ல, அவை என்னிலும் வாழ்கின்றன’ என்று கூறுகிறார். தியானச்லோகம் 2ல், ‘அந்தஸ்தம் யஸ்ய விஸ்வம் – முழுப் பிரபஞ்சமும் யாருடைய உட்புறத்தில் உள்ளது’ என்பதைப் பார்த்தோம்.

      ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவானைப் பற்றிய பின்வரும் மந்திரத்தை நமக்குக் குறிப்பிடுகிறார், இது இந்த விஷயத்தை வெளிப்படுத்துகிறது – சர்வாந்தஷ்சாரிணே தர்மாத்மனே – தர்மத்தின் திருவுருவமாகவும், எல்லா உயிரினங்களிலும் வாழ்பவராகவும் இருக்கிறார்.

      ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் மேற்கண்ட விளக்கங்களை விளக்கும் ஸ்ருதிகளுக்கு பல குறிப்புகளை தருகிறார்:

      • ஈஷாவாஸ்யம் இதம் சர்வம் யத்-கிஞ்சித் ஜகத்யம் ஜகத் (ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் 1) – இவை அனைத்தும், இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் நகரும் அனைத்தும், பிரபஞ்சம் உட்பட நகரும் அனைத்தும் இறைவனால் வியாபித்திருக்கின்றன அல்லது வசிக்கின்றன;
      • ஸம்வத்சரோ’ஸி பரிவத்சரோ’ஸி தாவத்ஸரோ’ஸி த்வத்ஸரோ’ஸி வத்சரோ’ஸி… (யஜூர். 27.45)- ஓ மனிதனே, புத்திசாலித்தனமான மற்றும் லட்சியம் கொண்ட, நேர்மையான தேடுபவனே, கற்பவனே, செய்பவனே, நடப்பு ஆண்டைப் போல் இயற்கையின் சட்டத்தின்படி செயல்படு, கைவிடு. பலவீனங்கள் மற்றும் எதிர்மறைகள், கடந்த ஆண்டைப் போலவே, உலகளாவிய ரீதியில் தற்போதைய ஆண்டைப் போல பரந்த விழிப்புடனும் விரிவானதாகவும் இருக்கும், மேலும் மாறாத ஆண்டு சுழற்சியைப் போல உறுதியானவை. காலத்தின் அந்த தெய்வீகத்துடன் ஒற்றுமையுடன் முன்னோக்கி செல்லுங்கள், வாழ்க்கையின் சுவாசம் போன்றது, நிலையான நட்சத்திரத்தைப் போல தர்மத்துடன் வேகமாகவும் உறுதியாகவும் இருங்கள்;

      வத்சரா காலத்தையும் குறிக்கிறது – ஒரு வருட காலம். எல்லா உயிரினங்களும் வாழும் இடம் மற்றும் காலத்தின் தொடர்ச்சியே பகவான். எனவே அவர் முடிவற்ற வெளி மற்றும் எல்லையற்ற நேரம், எனவே அவர் வத்சரா ஆவார்.

      ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா இந்த வார்த்தையை ‘வத்ஸன் ரதி இதி வத்ஸரஹ்‘ என்று அலசுகிறார். கிருஷ்ண அவதாரத்தில், கன்றுகளை அசுரர்களால் எடுத்துச் செல்லப்பட்டபோது கோபர்களுக்கு அவர் மீட்டெடுத்தார், எனவே அவர் கன்றுகளைக் கொடுத்ததால் அவர் வத்சரா ஆவார் (வத்சா இங்கே கன்று என்று விளக்கப்படுகிறது).

      ————

    • 472-வத்ஸல –
      அன்புடையவன் -சரணாகதி வத்சல்யன்தத்ர ஹேது꞉
      வத்ஸல꞉ —
      வத்ஸான் ஸ்வோத் ஸுகான் காமயத இதி ।
      * வத்ஸ அம்ஸாப்₄யாம் காம ப₃லே இதி லச் ப்ரத்யய꞉ ।
      ஸ ஹி சிரம் பரிசீய மாநேஷ்வபி ஶரணாக₃தேஷு கஸ்யாபி
      ஹேதோ ꞉ ஸத்₃ய꞉ ப்ரஸூதேஷ்விவ (அன்று அதனை ஈன்று உகந்த-கனைத்து இளம் கன்று பாசுரத்தில் மொழி பெயர்ப்பு -கஜேந்திர ரக்ஷண த்வரை )வத்ஸேஷு ஸஹுங்காரா꞉
      ஸ பயஸ் ஸம்ஸ்ந வஸ்தந வேத₃நா꞉ கிம் கர்தவ்யத ஆகுலா தே₄நவ இவ ஸம்ப்₄ராம்யதீதி ராவணே (அ)பி ப்ரஸித்₃த₄ம்
    • விவித ச ஹி தர்மஜ்ஜ சரணாகத வத்சல–ஸூந்தர 21-20-
      சீதாப் பிராட்டி ராவணனுக்கு உபதேஸம்
      அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்த இராமன் தன்னிடம் சரணம் புகுந்தவர்கள் இடம்
      மிகுந்த வாத்சல்யத்துடன் உள்ளவன் ஆவான்தச் சீ₂ல ப₄க₃வது₃பகரணத்வாத்₃தி₄ ப்ரஸித்₃த₄ஸ்யாபி த₄ர்மஸ்ய தாச் சீ₂ல்யம்தன் அன்பர்க்கு அன்பாகுமே –
      அன்பனாகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம்

      நிகரில் புகழாய்–என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் -நிகரில் பாசம் வைத்த வாத்சல்யம் உஜ்ஜ்வலம் திருமலையில்-கறவா மட மாடு தன் கன்றை நினைப்பது போல்

      நெடுநாள் தம்மைப் பற்றி இருப்பவர்களிடத்தில் காட்டிலும் அப்போதே தம்மைச் சரணம் அடைந்தவர் விஷயத்தில் பசுக்கள் அன்று
      ஈன்ற கன்றை நினைத்துக் கனைத்துக் குமுறி முலை கடுத்துப் பாலைச் சொரிந்து என் செய்வது என்று படுவது போலே இருப்பவர் –
      அடியவர்களைக் காப்பதற்காக பகவான் இக் குணத்தை உப கரணமாகக் கொண்ட படியால் அன்றோ
      இக் குணம் மிகவும் புகழை அடைந்தது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

      பக்தர்கள் இடத்தில் அன்பு யுடையவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

      அடியவர்கள் இடத்தில் தயை யுள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

      ———————-

      1. ஓம்வத்ஸலாயநம:

      பக்த தனது அடியவர்களிடம்

      ஸ்னேஹித்வாத் அளவுகடந்த அன்போடு இருக்கிறார்

      வத்ஸல: எனவே பகவான் ‘வத்ஸல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      (ஒரு தாய்ப் பசு எவ்வாறு தன் கன்றிடம் அன்பு காட்டுமோ அவ்வாறே) பகவான் தனது அடியவர்களிடம் அளவுகடந்த அன்போடு இருக்கிறார். எனவே அவர் ‘வத்ஸல:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      தாய்ப் பசுவின் அன்பு: பசுவானது தூய்மையை விரும்பும் பிராணியாகும். புல்லில் அசுத்தம் இருப்பின் பசியிருந்தாலும் அந்த புல்லை பசுவானது உண்ணாது. ஆனால், அதே பசுவானது தனது கன்றுக்குட்டி ஒரு அசுத்தத்தில் வீழ்ந்தால் தனது நாவால் நக்கி அதை தூய்மையாக்கும். அவ்வாறே, பகவானும் சுயநலமின்றி, இந்த அசுத்தமான ஸம்ஸாரத்தில் மீண்டும் மீண்டும் அவதரித்து நம்மைத் தூய்மைப் படுத்துகிறார்.

      ‘வத்ஸாம்ஸாப்யாம் காமபலே’ (பாணினி ஸூத்ரம் 5.2.98)

      இதி லச்ப்ரத்யய: | இந்த பாணினி ஸூத்ரத்தின் படி ‘வத்ஸ’ என்ற சொல்லிற்கு ‘ல’ எனும் விகுதி சேர்ந்து ‘வத்ஸல’ என்ற வார்த்தை உண்டாகிறது.

      ————-

      1. வத்சலா – அன்பானவர்

      இந்த நாமம் அவர் பக்தர்களிடம் அதீத அன்பு கொண்டவர் என்பதைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘பக்த ஸ்நேஹித்வாத் வத்ஸலாஹ் – அவர் தனது பக்தர்களை தீவிரமாக நேசிக்கிறார், எனவே அவர் வத்சலா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

      பகவத் கீதை 12 ஆம் அத்தியாயத்தில், பகவான் கிருஷ்ணர் தம்மை நேசிக்கும் பக்தர்களின் தொடர் விவரங்களைத் தருகிறார். அவை 14 முதல் 20 வரையுள்ள வசனங்களில் காணப்படுகின்றன. இறுதிப் பாடலில் அவர் கூறுகிறார்:
      யே து தர்மியமிர்தம் இடம் யதோக்தம்
      பர்யுபாஸதே ஷ்ரத்தாதானா மத்பரமாஹ் பக்தாஸ்தேதீவ மே ப்ரியாஹ் || பொருள்: இந்த அழியாத பக்தி மார்க்கத்தைப் பின்பற்றி, நம்பிக்கையுடன் தங்களை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக்கொண்டு, என்னை உயர்ந்த இலக்காக ஆக்குபவர்கள், எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.

      ஸ்வாமி சின்மனைஆனந்தா இந்த வார்த்தையை “உயர்ந்த அன்பு” என்று மொழிபெயர்த்து, இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார் – பகவான் ஸ்ரீமன் நாராயணன் அன்பின் அவதாரம்.

      ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் தம்முடைய பக்தர்களிடம் அதீத கருணை காட்டுவதால், முந்தைய நாமத்தில் வெளிப்படுத்தியபடியே அந்தர்யாமியாக இருந்து அனைவரையும் வழிநடத்த விரும்புகிறார் என்பதை இந்த நாமம் விளக்குகிறது என்று குறிப்பிடுகிறார். இந்த பாசம் தன் கன்றுக்கு பசுவிடம் இருப்பது போலவும், திருப்பாவையின் ஸ்ரீ ஆண்டாளின் பாசுரம் 12 – ‘கனைத்து இளம் கற்றுருமை கண்டு இரங்கி, நினைத்து மூலை வழியே நின்று பால் சோற’ என்றும் குறிப்பிடுகிறார். பால் கறக்க யாரும் இல்லை, அவற்றின் கன்றுகளின் எளிய எண்ணம் அவற்றின் மடியிலிருந்து பாலை ஊற்றி ஒரு குளத்தை உருவாக்குகிறது.

      சீதாபிராட்டி ராவணனுக்குச் சொன்ன அறிவுரைகள் – விஹிதா ஸ ஹி தர்மஜ்ஞா சரணகத-வத்ஸலஹ் – ராமர் நல்லொழுக்கமுள்ளவர் என்பதும், தன்னிடம் அடைக்கலம் தேடி வந்தவர்களிடம் அவர் மிகுந்த பாசம் கொண்டவர் என்பதும் அனைவரும் அறிந்ததே.

      தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பகவானின் வாத்சல்ய குணத்திற்கு பல உதாரணங்களைத் தருகிறார். குஹா ராமரின் நெருங்கிய நண்பரானார். பகவானும் தன்னை முழுமையாக ஹனுமானிடம் ஒப்படைத்தார் (அனுமன் தனது இதயத்தைத் திறந்து ராமரை அங்கே வசிப்பதாகக் காட்டியபோது இது தெரியவந்தது). சுக்ரீவனும், விபீஷணனின் சரணாகதியும் தன் பக்தர்களின் மீதுள்ள அதீத அன்பின் மற்ற உதாரணங்கள்.

      ———

    • 473-வத்ஸீ –
      கன்றாகிற குழந்தைகளை உடையவன்-கற்றுக் கறவை கணங்கள் பல உடையவன் -ஆ மருவி அப்பன்ஏவம் நித்ய போஷ்ய ஆத்ம வர்க₃பூ₄யஸ்த்வாத்
      வத்ஸீ ।
      * அத இநிட₂நௌ, இதி பூ₄ம நித்யயோக ₃யோரிநி꞉கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய்
      திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி
      இப்படி எல்லாக் காலமும் தம்மால் போஷிக்கப் படத் தக்க ஆத்மாக்களை மிகுதியாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

      மக்களைக் காப்பவர் -உலகிற்குத் தந்தையாதலால் உலகத்தவர்களைக் குழந்தைகளாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்-

      ஸ்ரீ வத்சத்தை -மருவை -யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

      ——————-

      1. ஓம்வத்ஸினேநம:

      வத்ஸானாம் கன்றுகளை

      பாலனாத் மேய்ப்பவராதலால்

      வத்ஸீ பகவான் ‘வத்ஸீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      கன்றுகளை மேய்த்துப் பாதுகாப்பவராதலால் பகவான் ‘வத்ஸீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      ஜகத்பிதுஸ்தஸ்ய இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் தந்தையானபடியால்

      வத்ஸபூதா: ப்ரஜா அனைத்து உயிரினங்களும் அவரின் பிள்ளைகளாவோம்

      இதி வா வத்ஸீ பகவான் ‘வத்ஸீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      அல்லது, பகவானே இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் தந்தையாவார். அனைத்து உயிரினங்களும் அவரது பிள்ளைகள். எனவே அவர் ‘வத்ஸீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      வத்ஸ என்ற சொல்லிற்கு கன்றுகள், குழந்தைகள் ஆகிய பொருள்கள் உண்டு. இவை இரண்டைக் கொண்டும் ஆச்சார்யாள் உரை அளித்துள்ளார்.

      —————

      1. வத்ஸீ – தன் பக்தர்களைக் காப்பவன்
    • இதற்கு ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இரண்டு விளக்கங்கள் தருகிறார். முதலாவது ‘வத்சானன் பாலனாட் வட்சீ – அவர் தனக்குப் பிரியமான அனைவரையும் கவனித்துக்கொள்கிறார், எனவே அவர் வட்சீ’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.பகவத் கீதை அத்தியாயம் 9 வது வசனம் 22 இல் பகவான் கூறுகிறார்:
      அனன்யாஸ் சிந்தயந்தோ மாம் யே ஜனா பர்யுபாஸதே
      தேசாம் நித்யாபியுக்தானம் யோக-க்ஷேமம் வஹாமி அஹம் || பொருள்:  ஆனால் எவர் எப்பொழுதும் என்னைப் பிரத்தியேகமான பக்தியுடன் வழிபடுகிறார்களோ, எனது ஆழ்நிலை வடிவத்தை தியானிக்கிறார்களோ – அவர்களுக்கு நான் இல்லாததைக் கொடுக்கிறேன், அவர்களிடம் இருப்பதை நான் காப்பாற்றுகிறேன்.இரண்டாவது விளக்கம், ‘ஜகத்பிதுஹ் தஸ்ய வத்ஸபூதா ப்ரஜா இதி வா வத்ஸீ – அவர் அனைத்து உயிரினங்களின் படைப்பாளர் அல்லது தந்தை என்பதால், முழு உயிரினங்களும் அவருடைய குழந்தைகள், எனவே அவர் எண்ணற்ற குழந்தைகளைக் கொண்டவர் வத்சீ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.அவரது கோபால அவதாரத்தில், இந்திரன் சம்பந்தப்பட்ட அத்தியாயத்தின் போது அவர் கன்றுகளைப் பாதுகாத்தார். மற்றொரு விளக்கம், பசு தன் கன்றுக்குட்டியை பாசத்துடன் சேர்ப்பது போல, எண்ணற்ற ஆன்மாக்களைக் குறிக்கிறது.

      ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவானின் பாதுகாவலராக இருக்கும் குணம் வாழ்நாள் முழுவதும் வெளிப்படுவதைக் கவனிக்கிறார். ஒரு தாய்க்கு குழந்தை பிறப்பதற்கு முன்பே, குழந்தை பிறந்தவுடனே குழந்தைக்கு ஊட்டுவதற்கு தாய்க்கு பால் இருப்பதை உறுதிசெய்கிறார், பறவை எப்படி (அதன் குட்டிகளுக்கு தங்கள் கொக்குகள் மூலம் உணவை ஊட்டுவது) எப்படி உணவை மாற்றுவது என்று தெரியும். கொக்குகள், முதலியன

      ———-

    • 474-ரத்ன கர்ப்ப –
      வைத்த மா நிதியம் மது சூதனன் -6-7-11

      தேஷு த₄நாயத்₃ப₄ய꞉ ப்ரதேய த₄நாதி₄க்யாத்₃
      ரத்ந க₃ர்ப₄꞉ । யதா₂

      காமார்த்தை உத்வ ஹந்தம் ச சங்கு சக்ரஸ் சலேந து —சங்கு சக்ரஸ்-அர்த்தமும் காமமும்
      ஆஸ்ரிதற்கு வழங்க செல்வங்களாக சங்கு சக்கரங்கள் தரித்துள்ளான்

      நிதியினை பவளத்தூணை-அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை அமரர் வேந்தன்-வள்ளல் மணி வண்ணன்

      அவர்களில் செல்வம் வேண்டுபவர்களுக்குக் கொடுக்கத் தக்க செல்வம் மிகுதியாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

      ரத்னங்களைக் கொண்ட கடலாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்-

      வயிற்றிலே ரத்னங்களை யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

      ——————-

      1. ஓம்ரத்னகர்ப்பாயநம:

      ரத்னானி வைரம் முதலான அனைத்து வகை விலைமதிப்பில்லா கற்களையும்

      கர்பபூதாநி அஸ்யேதி தனது கர்ப்பத்தில் (தன்னுள்ளே) தாங்கியுள்ள

      ஸமுத்ரோ கடல் (கடலின் வடிவாக இருப்பதால்)

      ரத்னகர்ப்ப: பகவான் ‘ரத்னகர்ப்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      வைரம் முதலான அனைத்து வகை விலைமதிப்பில்லா கற்களையும் தனது கர்ப்பத்தில் (தன்னுள்ளே) தாங்கியுள்ள கடலின் வடிவாக இருப்பதால் பகவான் ‘ரத்னகர்ப்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      ————

        1. ரத்னா-கர்பா – அவர் ஏராளமான செல்வத்தை உடையவர்
      • ஸ்ரீஆதிசங்கரரின் வர்ணனையானது சமுத்திரத்தின் ஆழத்தில் பொக்கிஷமாக இருக்கும் ரத்னங்கள் அல்லது ரத்தினங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது, மேலும் பகவான் கடல் வடிவில் இருப்பதால், அவர் ‘ரத்னகர்பா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரது சொந்த வார்த்தைகளில் ‘ரத்னானி கர்ப்பபூதானி அசிஸ் இதி சமுத்ரோ ரத்னகர்பாஹ் – அவர் தனது உட்புறத்தில் உள்ள அனைத்து ரத்தினங்களையும் உள்ளடக்கிய பெருங்கடல், எனவே அவர் ரத்னகர்பா ஆவார்.பகவானின் பக்தர்களில் செல்வத்தின் பின்னால் இருப்பவர்களும் உள்ளனர், மேலும் அவர்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய அவருக்கு அபரிமிதமான செல்வம் உள்ளது. ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வார் திருவாய் மொழி 6.7.11 – ‘வைத்த ம-நிதியாம் மதுசூதனனை – பகவான் வைப்பில் வைக்கப்பட்டுள்ள பொக்கிஷம் போன்றவர், எதிர்காலத்தில் தேவைப்படும் காலங்களில் கிடைக்கும்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, பகவத் கீதை அத்தியாயம் 10-வது வசனம் 24 – சரசம் அஸ்மி சாகரா என்று குறிப்பிடுகிறார், மேலும் பகவான் பெருங்கடலைப் போன்ற ரத்ன-கர்ப்பன் என்றும், அனைத்து பொக்கிஷங்களையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதாகவும், எந்த ஒரு பக்தனுக்கும் அவர் விரும்பியபடி எந்த செல்வத்தையும் விரைவாக வழங்க முடியும் என்றும் கவனிக்கிறார்.

        ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இதை பாம்பின் பேட்டையிலும், மூங்கில் முடிச்சுகளிலும் ரத்னா இருப்பதை நீட்டிக்கிறார், அவை பகவானைத் தவிர வேறு யாராலும் ஏற்படாது. பகவான் தனது பக்தர்களை ரத்தினங்களைப் போலப் பாதுகாத்து, சுய-உணர்தல் பாதையில் அவர்களுக்கு உதவுகிறார் என்றும் நாமம் பரிந்துரைக்கிறது.

        ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டா ரத்னா என்பதன் அர்த்தம் ‘ராம்– க்ரீதயம்’ என்பதிலிருந்து தொடங்குகிறது, அதாவது ‘விளையாடுவது அல்லது மகிழ்ச்சியடைவது’. இவ்வாறு, ரத்னா என்ற சொல் மகிழ்ச்சியைத் தரும் அனைத்தையும் குறிக்கிறது. பகவான் உலகம் முழுவதையும் தனது கர்ப்பத்தில் வைத்திருப்பதால், தன்னில் மகிழ்ச்சியைத் தரக்கூடிய அனைத்தையும் அவர் கொண்டிருக்கிறார், எனவே அவர் ரத்ன-கர்ப்பன்.

      • ——
      • 475-தநேஸ்வர-
        ஐஸ்வர்யம் உடனே அளிப்பவன்தத்ததி₃ஷ்ட த₄ந தா₃நே ஆஶுகாரித்வாத்
        த₄நேஶ்வர꞉ ।
        ஆஶு கர்மணி ஹ்யஶ்நோ தேர் வரட்-இயற்கையாக அனைத்தையும் விரைவில் அளிப்பவன்
        வள்ளல் மணி வண்ணன்
        சேரும் கொடை புகழ் எல்லை இலான் -3-9-7-அவரவர் விரும்பிய செல்வத்தை உடனே தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

        செல்வங்களுக்கு அதிபதி –ஸ்ரீ சங்கரர்-

        செல்வங்களுக்குப் பிரபுவாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

        ——-

        1. ஓம்தனேஶ்வராயநம:

        தனானாம் அனைத்து செல்வங்களுக்கும்

        ஈஶ்வர: உரிமையாளராக (ஸ்வாமியாக) இருப்பதால்

        தனேஶ்வர: பகவான் ‘தனேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

        அனைத்து செல்வங்களுக்கும் உரிமையாளர் பகவானே. எனவே அவர் ‘தனேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

        கடலில் காணப்படும் வைரம் முதலானவை மட்டுமல்ல. அனைத்து செல்வங்களும் பகவானுடையதுதான்.

        —————-

        1. தனேஸ்வரா – விரைவில் செல்வத்தைத் தருபவர்

        ஸ்ரீஆதிசங்கரர் ‘தனாம் ஈஸ்வரஹ் தனேஸ்வரா – எல்லாச் செல்வங்களுக்கும் அதிபதி’ என்று விளக்கம் தருகிறார். உண்மையில் அவரது பக்தர்களுக்கு அவரே செல்வம். எல்லாச் செல்வங்களும் அவனுக்கே படைக்கப்பட்டு சொந்தமாகின்றன. லக்ஷ்மிபதியாக இருப்பதால், செல்வத்தின் தேவியையும் திருமணம் செய்து கொண்டார்.

        ஸ்ரீ பராசர பட்டர் முந்தைய நாமத்தை பரந்த பொருளில் விளக்கியுள்ளார், அதாவது, அவர் எல்லா செல்வங்களுக்கும் ஆதாரம். இந்தச் செல்வத்தை விரும்பும் பக்தர்களுக்கு விரைவாகக் கொடுப்பதில் பகவானின் பெருந்தன்மையைக் குறிப்பிடுவதாக தற்போதைய நாமத்தை அவர் விளக்குகிறார். ‘வாரா’ என்ற இணைப்பு ‘அஸ்’ என்ற மூலத்திற்குப் பிறகு வருகிறது – வியாபிக்க, அதிலிருந்து உருவாகும் சொல் ‘விரைவில் வெற்றியைத் தரும் ஆற்றல்’ என்பதைக் குறிக்கிறது – பகவான் தனது பக்தர்களுக்கு நன்மை செய்வதில் விரைவாக இருக்கிறார் என்பதை வலியுறுத்துகிறது..

        ஸ்ரீ அனந்தகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவான் தனது நண்பரும் பக்தருமான குசேலருக்கு உடனடி செல்வத்தை அளித்ததற்கு உதாரணம் தருகிறார். இந்த நாமம் செல்வத்தின் கடவுளான குபேரனின் வடிவில் இருக்கும் பகவானின் விபூதியைக் குறிக்கிறது என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஒரு மாற்று விளக்கம் தருகிறார் (பகவத் கீதை 10.23 – விட்டேசோ யக்ஷ-ராக்ஷசம்).

        இங்கு செல்வம் என்ற சொல் மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கும் அனைத்தையும் குறிக்கிறது என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா கருத்து தெரிவிக்கிறார். அவர் லட்சுமி-பதி, லட்சுமி தேவியின் இறைவன், எனவே அவர் எப்போதும் செல்வத்தின் அதிபதி.

        செல்வங்களில் மிகப் பெரியது மோட்சம், நாராயண பகவான் தம்மிடம் முழுமையாகச் சரணடையும் பக்தர்களுக்கு இந்தப் பெரும் செல்வத்தை அருளுபவர்.

        —————

ஸ்வாபன-
மற்றவர்களை அழகிய புன்சிரிப்பு இனிய நோக்கு புருவ நெறிப்பு இவற்றால் வசீகரித்து மயக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிராணிகளை  மாயையினால் ஆத்ம ஜ்ஞானம் இன்றித் தூங்கச் செய்பவர்  –ஸ்ரீ சங்கரர் –

கனவு நிலையைத் தருபவர் -அல்லது தூங்கும் படி செய்பவர் -தண்ணீரை நன்கு நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

467-ஸ்வ வஸ-
அவர்கள் மயங்கிய போது தம் அடியார்களுடன் விருப்பப்படி கூடி மகிழ்ந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகைப் படைத்தல் காத்தல் அழித்தல் இவற்றில் ஸ்வ தந்தரமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

செல்வத்தைத் தம் வசத்தில் கொண்டவர் -பிரளய காலத்தில் தம் வயிற்றில் வைத்து சுகத்தை தருபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————-

468-வ்யாபீ-
தேவர் அசுரர் மந்தரமலை வாசுகி நாகம் -போன்றவர்கள் இடம் வியாபித்து கடல் கடைய வலிமை கொடுத்தவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆகாசத்தைப் போலே எங்கும் பரந்து -காரணமாக -எல்லா வற்றிலும் பரவி இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

எங்கும் எல்லா வற்றிலும் பரவி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————–

469-நைகாத்மா –
அப்போது விஷ்ணு ஆமை மோஹிநீ முதலிய பல உருக் கொண்டவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டி முதலிய வற்றிற்காக பல சக்திகள் பல உருவங்கள் கொண்டவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

கணக்கற்ற உருவம் யுடையவர் -கணக்கற்ற ஜீவர்களுக்குத் தலைவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

470-நைக கர்மக்ருத் –
கடைவது-மலையைத் தாங்குவது -பகைவரை அழிப்பது -அமுதம் அளிப்பது-முதலிய பல செயல்களைச் செய்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகைப் படைத்தல் -காத்தல் -அழித்தல்-முதலிய பல செயல்களைச் செய்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

படைத்தல் -காத்தல் முதலிய பல செயல்களைச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

471-வத்சர-
தர்மாத்மா -அவரவர் வேண்டியவற்றைக் கொடுப்பதற்காக எல்லாரிடமும் அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றிற்கும் தாமே இருப்பிடமானவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் கன்றுகளுடன் சேர்ந்து மகிழ்பவர் -வத்சாசூரனை அழித்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————–

472-வத்சல-
நெடுநாள் தம்மைப் பற்றி இருப்பவர்களிடத்தில் காட்டிலும் அப்போதே தம்மைச் சரணம் அடைந்தவர் விஷயத்தில் பசுக்கள் அன்று
ஈன்ற கன்றை நினைத்துக் கனைத்துக் குமுறி முலை கடுத்துப் பாலைச் சொரிந்து என் செய்வது என்று படுவது போலே இருப்பவர் –
அடியவர்களைக் காப்பதற்காக பகவான் இக் குணத்தை உப கரணமாகக் கொண்ட படியால் அன்றோ
இக் குணம் மிகவும் புகழை அடைந்தது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்கள் இடத்தில் அன்பு யுடையவர் —ஸ்ரீ சங்கரர்-

அடியவர்கள் இடத்தில் தயை யுள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————

473-வத்சீ-
இப்படி எல்லாக் காலமும் தம்மால் போஷிக்கப் படத் தக்க ஆத்மாக்களை மிகுதியாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மக்களைக் காப்பவர் -உலகிற்குத் தந்தையாதளால் உலகத்தவர்களைக் குழந்தைகளாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்-

ஸ்ரீ வத்சத்தை -மருவை -யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

474-ரத்ன கர்ப்ப –
அவர்களில் செல்வம் வேண்டுபவர்களுக்குக் கொடுக்கத் தக்க செல்வம் மிகுதியாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ரத்னங்களைக் கொண்ட கடலாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்-

வயிற்றிலே ரத்னங்களை யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

475-தநேச்வர-
அவரவர் விரும்பிய செல்வத்தை உடனே தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

செல்வங்களுக்கு அதிபதி –ஸ்ரீ சங்கரர்-

செல்வங்களுக்குப் பிரபுவாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——-

‘ஸ்வாபன:’ என்றால் உறங்கச்செய்பவர் என்று பொருள். தீயசக்திகளான அசுரர்களை மயக்கிச் செயல்பட முடியாமல் செய்த மோகினிக்கு ‘ஸ்வாபன:’ என்று பெயர். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 466-வது திருநாமம்.-“ஸ்வாபனாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் எந்நாளும் தெளிவு ஏற்படும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

மற்றவர்களை உறங்கச் செய்துவிட்டு, தன் இஷ்டப்படி அடியார்களோடு உறவாடுவதால், ‘ஸ்வவச:’ என்று திருமால் அழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸ்வவச:’ என்றால் தன் இஷ்டப்படி அடியாரோடு விளையாடுபவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 467-வது திருநாமம்.-“ஸ்வவசாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், நம்மோடும் திருமால் விளையாடி நமக்கும் நல்லருள்புரிந்தருள்வார்.

அனைவருக்குள்ளும் நுழைந்து உள்ளே நிறைந்திருந்து அவர்களைச் செயல்பட வைப்பதால் திருமால் ‘வ்யாபீ’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-‘வ்யாபீ’ என்றால் உள்ளே நுழைந்து நிறைந்திருப்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 468-வது திருநாமம்.-“வ்யாபினே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குள் எப்போதும் திருமால் எழுந்தருளியிருந்து அவர்களை வழிநடத்துவார்.

பலப்பல வடிவங்கள் தரித்து அடியார்களுக்கு அருள்புரிவதால், `நைகாத்மா’ என்று திருமால் அழைக்கப்படுகிறார். ஆத்மா என்பது இவ்விடத்தில் உடலை (வடிவைக்) குறிக்கிறது.-ஏக என்றால் ஒன்று, நைக என்றால் பல. நைக + ஆத்மா = நைகாத்மா என்றால் பலப்பல வடிவங்கள் தரிப்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 469-வது திருநாமம்.-நைகாத்மனே நமஹ: என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களை எல்லாத் திசைகளில் இருந்து வரும் ஆபத்துகளை நீக்கி திருமால் எப்போதும் காத்தருள்வார்.

தன் பக்தர்களுக்கு அருள்புரிய வேண்டும் என்பதற்காக நிற்றல், இருத்தல், கிடத்தல் உள்ளிட்ட பல செயல்களைச் செய்கிறார் திருமால்.
அவ்வாறே திருப்பாற்கடலைக் கடைந்து தேவர்களுக்கு அமுதைக் கொடுப்பதற்காகப் பற்பல செயல்களைச் செய்தார் திருமால்.
மந்தர மலையைச் சுமந்து, தானே திருப்பாற்கடலைக் கடைந்து,-தன்வந்தரியாக அமுதைக் கொண்டு வந்து, மோகினியாக அசுரர்களை மயக்கி –
இப்படிப் பற்பல செயல்களைச் செய்து தேவர்களுக்கு அமுதைப் பெற்றுத் தந்தபடியால் அமுதம் தந்த திருமால் நைக கர்ம க்ருத் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
கர்ம என்றால் செயல், க்ருத் என்றால் செய்பவர்,
ஏக என்றால் ஒன்று, நைக என்றால் பல.-‘நைக கர்ம க்ருத்’ என்றால் பலப்பல செயல்களைச் செய்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 470-வது திருநாமம்.-“நைககர்மக்ருதே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைப் பலவிதங்களில் எப்போதும் திருமால் காத்தருள்வார்

நம்மைக் கண்காணிப்பதற்காக நம் அனைவருள்ளும் எழுந்தருளி இருப்பதாலே, திருமால் ‘வத்ஸர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுதான் விஷ்ணு ஸகஸ்ரநாமத்தின் 471-வது திருநாமம். ‘வத்ஸர:’ என்றால் உள்ளே வசிப்பவர் என்று பொருள்.
நாமும் “வத்ஸராய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லிவந்தால், நம்முடைய தர்மங்களுக்கான சரியான பலன்
நம்மை வந்து சேரும்படி திருமால் நமக்கு அருள்புரிவார்.

தாய்ப்பசு கன்றிடம் அன்பு காட்டுவது போல், சரணாகதியானவர்களிடம் அன்பு காட்டி, அவர்களுக்குள் வசிப்பதால், திருமால் ‘வத்ஸல:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘வத்ஸல:’ என்றால் குழந்தைகளிடம் அன்பு காட்டுபவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 472-வது திருநாமம்.“வத்ஸலாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் மீது திருமால் எல்லையற்ற தாயன்பைப் பொழிந்தருள்வார்.

உயிர்கள் அனைத்தையும் தன் கன்றுகளாகக் கருதி, அவைகளிடம் அன்பு காட்டும் தாயாகத் திருமால் விளங்குவதாலே, அவர் ‘வத்ஸீ’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். வத்ஸ என்றால் கன்றுக்குட்டி. ‘வத்ஸீ’ என்றால் கன்றுகளை உடையவர். இங்கே ஜீவாத்மாக்களே திருமாலுக்குக் கன்றுகளின் ஸ்தானத்தில் உள்ளார்கள் என்பதை இத்திருநாமம் குறிக்கிறது. ‘வத்ஸீ’ என்பதே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 473-வது திருநாமம்.“வத்ஸினே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைக் கண்ணன் நல்வழிப்படுத்திக் காத்தருள்வான்.

எல்லையில்லாத செல்வத்தோடு திகழ்வதால் திருமால் ‘ரத்னகர்ப்ப:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 474-வது திருநாமம்.“ரத்னகர்ப்பாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு நற்செல்வம் குறைவின்றி நிறையும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

தனது அடியார்களுக்குச் செல்வத்தை அருளும் போது, காலம் தாழ்த்தாமல் மிக விரைவாக அந்தச் செல்வத்தை அவர்களுக்கு அள்ளி வழங்கிவிடுவதால், திருமால் ‘தனேஸ்வர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-‘தன’ என்றால் செல்வம், ‘ஈஸ்வர:’ என்றால் இவ்விடத்தில் விரைந்து அருள்பவர் என்று பொருள். ‘தனேஸ்வர:’ என்றால் செல்வத்தை விரைந்து அருள்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 475-வது திருநாமம்.“தனேஸ்வராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களுக்கு விரும்பிய செல்வம் விரைவில் கிடைக்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –49–

November 4, 2023

ஸூவ்ரதஸ் ஸூ முகஸ் ஸூ ஷ்மஸ் ஸூ கோஷஸ் ஸூ கதஸ் ஸூ ஹ்ருத்
மநோ ஹரோ ஜித க்ரோதோ வீர பாஹூர் விதாரண –49-

இந்தநாற்பத்தொன்பதாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

456-ஸுவ்ரத:, 457. ஸுமுக:, 458. ஸூக்ஷ்ம:, 459. ஸுகோஶ:, 460. ஸுகத:, 461. ஸுஹ்ருத்|

462-மனோஹர:, 463. ஜிதக்ரோத:, 464. வீரபாஹு:, 465. விதாரண:||

  • தம்மிடம் சரணடைபவரைக் காப்பதற்காக, பகவான் தம் வாக்குகளை நல்வழிப்படுத்துகிறார். அவர் அழகான, மயக்கும், மயக்கும், அழகான, வசீகரமான, மகிழ்ச்சியான முகம் மலர்ந்த தாமரை-இதழ் போன்ற பெரிய கண்களை உடையவர். அவர் நுட்பமானவர் மற்றும் புரிந்துகொள்வது கடினம், நிலையான சிந்தனை மற்றும் ஆழ்ந்த தியானத்தின் மூலம் மட்டுமே உணர முடியும். அவர் வேதங்களைக் குறிக்கும் இனிமையான மற்றும் மெல்லிய குரல் கொண்டவர். இடிமுழக்கம் போன்ற மிக வலிமையான மற்றும் வலிமையான குரலும் அவருக்கு உண்டு. அவர் நீதிமான்களுக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்து, தீயவர்களையும் துன்மார்க்கரையும் அவர்களின் மகிழ்ச்சியை இழக்கிறார். எதையும் எதிர்பார்க்காமல் மக்களுக்கு உதவுகிறார்.அவர் தனது எல்லையற்ற பேரின்பத்தால் அனைவரின் மனதையும் இதயத்தையும் கவர்கிறார். அவர் கோபத்தை வென்றார், அவர் தனது சொந்த விருப்பப்படி கோபப்படுவதைத் தேர்வுசெய்தால் மட்டுமே கோபப்படுவார். தீயவர்களை அழித்து தர்மத்தைக் காக்கும் வலிமைமிக்க கரங்களை உடையவன். தர்மத்திற்கு எதிராக செயல்படுபவர்களை அழிக்கிறார்.
  • ஸுவ்ரத: — உறவுகளுக்காக, ஒரு சமயம் விரதம் இருப்பவர்கள் உண்டு. ஆனால் அனைத்து ஜீவர்களையும்,
    தம்மைச் சரணடைந்தாரைக் காப்பதையே நித்யமான விரதமாகக் கொண்டவர்
    ஸுமுக: — விரதத்தினால் முகம் மேலும் மேலும் மகிழ்ச்சியும், இனிமையும் கூடியிருப்பவர்
    ஸூக்ஷ்ம: — உபாதிகள் ஏதுமற்ற சமாதி நிலையில் உணரப்படும் சூக்ஷ்ம ரூபம் உடையவர்
    ஸுகோஷ: — உபநிஷதங்களால் கோஷிக்கப்படுபவர்
    ஸுகத: — தவறாமல் நன்னெறியில் நிற்போருக்கு உயர்ந்த ஆனந்தம் தருபவர்
    ஸுஹ்ருத் — அனைவருக்கும் உபகாரம் செய்ய விழையும் நல்லிதயம் ஆனவர்
    மநோஹர: — தம் கனிவால் அனைவருடைய மனத்தையும் கவர்பவர்
    ஜிதக்ரோத: — குரோதமே அற்ற இயல்பானவர்
    வீரபாஹு: — அழகிய பல தடந்தோள் வீரர்
    விதாரண: — அதர்மத்தில் ஈடுபட்டோரை அறுத்துவிடுபவர்
  • வேண்டுபவனுக்குத் தூய இதயத்துடன் அருள்வழங்க வல்ல) சிறந்த நோன்புகளை நோற்பவன் {ஸுவ்ரதன்},
    எப்போதும் மகிழ்ச்சி நிறைந்த முகத்தைக் கொண்டவன் {ஸுமுகன்},
    நுட்பமிக்கவன் {ஸூக்ஷ்மன்},
    (வேதத்தின் வடிவிலோ, குழல் இசைக்கும் கிருஷ்ணனாகவோ) இனிமைமிக்க ஒலிகளை வெளியிடுபவன் {ஸுகோஷன்},
    (தன்னை வழிபடுபவர்கள் அனைவருக்கும்) மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பவன் {ஸுகதன்},
    மறுவுதவியேதும் எதிர்பாராமல் பிறருக்கு நன்மை செய்பவன் {ஸுஹ்ருத்},
    அனைத்து உயிரினங்களையும் மகிழ்ச்சியில் நிறைப்பவன் {மனோஹரன்},
    கோபத்தை வென்றவன் {ஜிதக்ரோதன்},
    (பெரும் வலிமைமிக்க அசுரர்களைக் கொல்லும் வகையிலான) வலிமைமிக்கக் கரங்களைக் கொண்டவன் {வீரபாஹு},
  • அறமற்றோரைக் கிழித்தெறிபவன் {விதாரணன்};(62
  • ஸ்ரீ நர ஸ்ரீ நாராயண அவதாரம் –
  • 456-சூவ்ரத -கர்மம் தீண்டப் பெறாதவராய் இருந்தும் பிறருக்கு முன் மாதிரியாய் ஆவதற்காக தர்மங்களைச் செய்ய உறுதி கொண்டவர் –அலைகடல் கடைந்த ஆரமுதம் –457-சூமுக-அமுதம் கொடுக்கும் போது களைப்பில்லாத இன்முகம் கொண்டவர் –
    458-சூஷ்ம -ஆழ்ந்த த்யானத்தினால் மட்டும் அறியப்படும் நுண்ணிய தன்மை கொண்டவர்
    அமுதம் கொடுத்த போது அவர் நினைவை அசூரர்களால் அறிய முடிய வில்லையே —
    459-சூகோஷ -உபநிஷத்துக்களின் சிறந்த ஒலியால் போற்றப் படுபவர் –தேவர்களாலும் அசூரர்களாலும் போற்றப்படுபவர் –
    460-சூக்த -த்யான மார்க்கத்தவர்களுக்கு நிலை நின்ற இன்பத்தை தருபவர் –461-சூஹ்ருத் -தன்னை சிந்தியாதவர்களையும் என் செய்து திருத்துவோம் -என்ற நல் எண்ணம் உடையவர் –
    462- மநோ ஹர -மோகினியாய் அசூரர்களையும் மயக்கும் பேர் அழகு உடையவர் –
    463-ஜிதக்ரோத -அடியவர்களின் ஆசையையும் கோபத்தையும் போக்குகிறார் -மோகினியிடம் மயங்கி அசூரர்கள் கோபத்தை மறந்தனர் –
    464-வீர பாஹூ -கடல் கடைந்த போது ஆபரணங்கள் பூண்ட ஆயிரம் கைகள் கொண்டவர் –
    465-விதாரண -தன் ஆயுதத்தினால் ராஹூ முதலானோரை வெட்டியவர்3-26 நிவ்ருத்தி தர்ம ப்ரவர்தக -451-457-திரு நாமங்கள்–6-திரு நாமங்கள்
    3-27-அலை கடல் கடைந்து அமுதம் கொண்டவன் -458-470-திரு நாமங்கள்-12-திரு நாமங்கள்
  • ———
  • 456-ஸூ வ்ரத-
    தர்மத்தை விடாமல் அனுஷ்டிப்பவன்இதி ந்யாயேந கேவல பரார்த₂த்வாத், ஸோப₄நம் வ்ரதம் அஸ்யேதி
    ஸுவ்ரத꞉ ।ந மே பார்த்த அஸ்த கர்த்தவ்யம் –ஸ்ரீ கீதை -3-22-
    தனக்கு கர்மம் இல்லை என்றாலும்
    மற்றவர்களுக்காக கர்மம் செய்ய விரதம் பூண்டுள்ளான்
    இதனால் இந்த திரு நாமம் பெற்றான்ஏக பாதேந திஷ்டந்தம் ஆஹரந்தம் ச மாருதம் பக்ஷ மாச உபவாசம்ஸ் ச திசாந்தம் அநு சிந்தயேத் —
    ஒரு பாதத்தில் நிற்பவனாக
    ஆகாசத்தில் உள்ளவனாக
    பதினைந்து நாட்கள் -மாதம் ஒரு முறை கடைப்பிடிக்க
    வேண்டிய உபவாசத்தை
    மற்றவர்கள் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று உணர்த்தவே அவன் இவ்வாறு கர்மம் செய்வதாக எண்ணி அவனை த்யானம் செய்ய வேண்டும்உன் அடியார்க்கு என் செய்வான் என்றே இருத்தி
    தீஷிதம் வ்ரத சம்பன்னம்

    பூரணன் என்றாலும் அவதாரங்களில் தர்மம் விடாமல் –
    மேலும் -824 வரும் -ரஷணத்தில் ஊற்றம்

    தம்மைப் பார்த்து மற்றவர்கள் பயன் பெறுவதற்காகவே தாம் தர்மங்களை விடாமல் பற்றுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    அடியவர்களைக் காக்கும் சிறந்த விரதம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    உலகைக் காத்தல் முதலிய மங்களமான விரதத்தை யுடையவர் –
    தம்மைக் குறித்த மங்களகரமான வ்ரதமுடையவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————

    1. ஓம்ஸுவ்ரதாயநம:
  • ஶோபனம் மங்களகரமானவ்ரதமஸ்யேதி விரதத்தை உடையவராதலால்ஸுவ்ரத: பகவான் ‘ஸுவ்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.(அடியவர்களைக் காப்பதான) மங்களகரமான விரதத்தை உடையவராதலால் பகவான் ‘ஸுவ்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ‘ஸக்ருதேவ ப்ரபந்நாய தவாஸ்மிதி ச யாசதே |

    அபயம் ஸர்வபூதேப்யோ தாதாம்யேதத் வ்ரதம் மம’ || (வால்மீகி இராமாயணம் 6.18.33)

    வால்மீகி இராமாயணம் யுத்த காண்டத்தில், விபீஶண சரணாகதியின் பொழுது பகவான் ஸ்ரீராமர் கூறியது: ஒருமுறை ‘நான் உன்னுடையவன்’ என்று எவரொருவர் என்னை சரணடைகின்றனரோ அவர்களை நான் அனைவரிடமிருந்தும் (அனைத்து துன்பங்களிலிருந்தும்) காப்பேன். இதுவே எனது நோன்பாகும் (விரதமாகும்).

    ————-

    1. சுவ்ரதா – அவர் எப்போதும் தனது சபதங்களை நிறைவேற்றுகிறார்
  • இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:
    • தம்மிடம் சரணடைபவரைக் காக்க வேண்டும் என்ற தனது சபதங்களைச் சிறப்பாகச் செய்பவர்
    • தனது நர-நாராயண அவதாரத்தில் தீவிர தபஸ் செய்தவர்
    • தான் ஏற்கும் காணிக்கைகளை நல்ல முறையில் கட்டுப்படுத்துபவர்
    • நமக்கு முன்னுதாரணமாக நித்ய கர்மாக்களை அவதாரங்களில் கடைப்பிடிப்பவர்.

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷோபனாம் வ்ரதம் அஸ்ய இதி சுவ்ரதஹ் – தன்னை அணுகும் எவரையும் காக்கும் உன்னதமான மற்றும் உன்னதமான தீர்மானம் கொண்டவர்’ என்று விளக்குகிறார்.

    ராமாயணத்தில் (6.18.33) பகவான் ராமர் கூறுகிறார்:
    சக்ரீதேவ ப்ரபன்னாய தவ அஸ்மி இதி ச யாசதே அபயம் ஸர்வ
    -பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் விரதம் மம பொருள்: ‘நான் உன்னுடையவன்’ என்று ஒருமுறை என்னிடம் அடைக்கலம் தேடுபவன், நான் கொடுப்பேன். அனைத்து வகையான உயிரினங்களுக்கும் எதிரான பாதுகாப்பை அவர் உறுதிப்படுத்துகிறார். இது என்னுடைய ஆணித்தரமான உறுதிமொழி.

    இதேபோல், பகவத் கீதையில் அத்தியாயம் 18 ஆம் 66 ஆம் வசனத்தில், பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
    சர்வதர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம்
    வ்ரஜ அஹம் த்வாம் சர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மா ஶுச்சா | பொருள்: சன்மார்க்க எண்ணங்கள் அனைத்தையும் கைவிட்டு என்னிடம் சரணடைவாயாக. நான் உன் பாவங்கள் அனைத்தையும் நீக்கி உன்னை துக்கத்திலிருந்து விடுவிப்பேன். நம்பிக்கையை இழக்காதே.

    ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவான் நர-நாராயணராக இருந்தபோது தனது பழக்கவழக்கங்களை நன்றாகக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்ததைக் கவனிக்கிறார். பத்ரிநாத்தில் உள்ள நர-நாராயண மலையில் பல ஆண்டுகளாக தீவிர தபஸ் (சு-வ்ரதம்) செய்தவர் – நாம சு-விரதத்திற்கு இது பொருந்தும் என்பதால் சுவாமி சின்மயாநந்தா நர-நாராயண அவதாரத்தின் மற்றொரு பரிமாணத்தை தருகிறார்.

    ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவானின் குணத்தின் மற்றொரு அம்சத்தை அதாவது சு-விரதத்தை நற்செயல்களைக் குறிக்கிறார். விதிக்கப்பட்ட குல தர்மங்கள் போன்ற எந்த ஒரு கர்மத்தையும் கடைப்பிடிப்பதால் பகவானுக்கு எதுவும் இல்லை. இருப்பினும், பகவான் தனது அவதாரங்களின் போது அனைத்து அனுஷ்டானங்களையும் அல்லது சடங்குகளையும் விதிவிலக்கு இல்லாமல் கடைப்பிடிக்கிறார். எனவே அவர் சு-வ்ரதா.

    பகவத் கீதையில், அத்தியாயம் 3, வசனம் 22 இல் பகவான் கூறுகிறார்:
    ந மே பார்தா அஸ்தி கர்தவ்யம் த்ரிஷு லோகேஷு கிம்சனா |
    ந அநவாப்தம் ஆவாப்தவ்யம் வர்த ஏவ ச கர்மணி || பொருள்: ஓ அர்ஜுனா! ஆன்மீக உலகங்களிலும், சொர்க்க லோகங்களிலும், ஜட உலகங்களிலும் எனக்கென்று விதிக்கப்பட்ட கடமை எதுவும் இல்லை; எதையும் பெறவோ அல்லது விட்டுக்கொடுக்கவோ இல்லை, இன்னும் நான் பொருத்தமான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளேன்.

    பகவான் தனது படைப்பின் நன்மைக்காகவே தொடர்ந்து பணியாற்றுகிறார். இதுவே அவரது நாமத்தின் சு-விரதத்தின் முக்கியத்துவம். பகவத் கீதையின் அடுத்த வசனத்தில், அவர் இதைச் செய்யாவிட்டால், அவர் மற்றவர்களுக்கு மோசமான முன்மாதிரியாக இருப்பார், மேலும் அவர்கள் தங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய்ய மாட்டார்கள், இந்த தவறினால் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்று கூறுகிறார்.

    தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் சு-விரதத்தின் சக்திக்கு சில உதாரணங்களைத் தருகிறார். பீஷ்மர் பிரம்மச்சரியத்தின் சு-விரதத்தை கடைப்பிடித்தார், அது அவருக்கு மகத்தான மகத்துவத்தை அளித்தது. ஹரிச்சந்திரனின் கதை சத்ய-விரதத்திற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம்.

  • —
  • 457-ஸூ முக –
    மலர்ந்த திரு முகம் உடையவன்–ப்ரஸன்ன வதனம் –புண்டரீக தடாகம் எழுந்தது போல் அன்றோ திரு முகம் -சமஸ்க்ருதம்-முகம் ஆனனம் வாய் என்றும்ஜபாதவ் அவிக்ருத ப்ரஸந்ந மநோ ஹர முக₂த்வாத்
    ஸுமுக₂ஓம் கார லக்ஷணம் மந்த்ரம் ஜபந் ஆந்திர லஷிதம்
    அந்த ஓம் என்னும் பிரணவத்தை ஜபிப்பவனாக
    தனது மனத்தை அடக்கியவனாக
    ஓம் என்பதையே தன்னுள்ளே கொண்டவனாக உள்ளான்கிருஷ்ணாய கமல தல அமல நேத்ராய-இதி தந் மந்த்ர வர்ணே –
    தூய்மையாகவும் -தாமரை இதழ் போன்ற கண்கள் கொண்டவனாயும் இருக்கும் கிருஷ்ணன் பொருட்டுஎங்களை மையல் ஏற்றி மயக்க உன் முகம் மாய மந்த்ரம் தான் கொலோ -நாச் திரு -2-4-
    செய்ய வாய் ஐயோ என்னைச் சிந்தை கவர்ந்ததுவே
    அப் பெரியவாய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே
    செய்ய தாமரைக் கண்ணினாய்
    காண் தகு தாமரைக் கண்ணன் கள்வன் -8-2-2-

    ஜபம் முதலியவற்றால் யுண்டாகும் வருத்தம் இல்லாத மலர்ந்த முகமுடையவர் –
    457-463- நர நாராயண வ்ருத்தாந்தம் –கடல் கடைந்த சரித்ரம் என்கிற இரண்டு நிர்வாகம் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    ஆனந்தமும் அமுதமும் நிறைந்ததாய் சந்தரன் போலே பிரகாசிப்பதாய் கையிலே வைத்து இருக்கும்
    கலசம் போன்றதாயத் திகழ்ந்தவர் -அழகிய திரு முகம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    அழகிய முகம் உள்ளவர் -தசரத ராமனாக வன வாசத்தில் மகிழ்ந்தவர் -எல்லா வித்யைகளையும் அளித்து மகிழ்பவர் –
    மங்களகரமான முகம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ————————

    1. ஓம்ஸுமுகாயநம:
  • ஶோபனம் மிக அழகியதான
  • முகமஸ்யேதி திருமுகத்தை உடையவராதலால்ஸுமுக: பகவான் ‘ஸுமுக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.மிகவும் அழகிய திருமுகத்தை உடையவராதலால் பகவான் ‘ஸுமுக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.‘ப்ரஸன்னவதனம் சாருபத்மபத்ராயதேக்ஷணம்’ (ஸ்ரீவிஷ்ணு புராணம் 6.7.80)ஸ்ரீவிஷ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (பகவான்) மலர்ந்த முகமும், அழகிய தாமரை இதழ்களைப் போன்ற திருக்கண்களும் (உடையவர்).

    வனவாஸஸுமுகத்வாத் வா வனவாசம் செய்யும்படி கட்டளையிட்ட பொழுதும் கூட மிகவும் மலர்ந்த முகத்துடன் இருந்ததால்

    தாஶரதீ ராம: தசரதனின் புதல்வரான பகவான் ஸ்ரீராமர்

    ஸுமுக: ‘ஸுமுக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    வனவாசம் செய்யும்படி கட்டளையிட்ட பொழுதும் கூட மிகவும் மலர்ந்த முகத்துடன் இருந்த தசரதனின் புதல்வரான பகவான் ஸ்ரீராமர் ‘ஸுமுக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ‘ஸ்வபிதுர்வசனம் ஸ்ரீமானபிஶேகாத் பரம் ப்ரியம் |

    மனஸா பூர்வமாஸாத்ய வாசா ப்ரதிக்ருஹீதவான் ||’  (ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணம்)

    ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: பகவான் ஸ்ரீராமர் தன்னுடைய தந்தையின் (வனவாசத்திற்கு செல்லும்படியான) கட்டளையை, தன்னுடைய பட்டாபிஷேக செய்தியைக் காட்டிலும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு மனதில் ஏற்றுக்கொண்டார். பின்னர் வாக்கிலும் அவ்வாறே கூறினார்.

    ‘இமானி து மஹாரண்யே விஹ்ருத்ய நவ பஞ்ச ச |

    வர்ஶாணி பரமப்ரீத: ஸ்தாஸ்யாமி வசனே தவ ||’ (ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணம் 2.24.17)

    ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணத்தில் பகவான் ஸ்ரீராமர் கூறுகிறார்: இந்த பதினான்கு ஆண்டுகளை நான் மகிழ்ச்சியுடன் வனத்தில் கழித்துவிட்டு தங்களின் கட்டளையை நிறைவேற்றுவேன்.

    ‘ந வனம் கந்துகாமஸ்ய த்யஜதஸ்ச வஸுந்தராம் |

    ஸர்வலோகாதிகஸ்யேவ மனோ ராமஸ்ய விவ்யதே || (ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணம் 2.19.33)

    ஸ்ரீமத் வால்மீகி இராமாயணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: வனத்திற்கு செல்வதோ, இராஜ்யத்தை இழப்பதோ பகவான் ஸ்ரீராமரின் மனதை சற்றும் சலனப்படுத்தவில்லை. அவர், இந்த உலகின் இன்ப, துன்பங்களை கடந்த ஒரு மஹாஞானியின் நிலையில் இருந்தார்.

  • இப்பொழுது எம்மனோரால் இயம்புதற்கு எளிதே! யாரும்செப்பரும் குணத்து இராமன் திருமுகச் செவ்வி நோக்கில்ஒப்பதே முன்பு; பின்பு அவ்வாசகம் உணரக் கேட்டஅப்பொழுது அலர்ந்த செந்தாமரையினை வென்றதம்மா! (கம்பராமாயணம்)இதி ராமாயணே | இவ்வாறு ஸ்ரீமத் இராமாயணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

    ஸர்வ அனைத்து

    வித்யோபதேஶேன வா (வேதம் முதலான) வித்யைகளையும் உபதேசிப்பவராதலால்

    ஸுமுக: பகவான் ‘ஸுமுக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    பகவானே அனைவருக்கும் பரம குருவாவார். வேதம் முதலான அனைத்து  வித்தைகளையும் உபதேசிப்பவராதலால் பகவான் ‘ஸுமுக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம்

    யோவை வேதாம்ஸ்ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை |

    தꣲஹ தேவமாத்மபுத்திப்ரகாஶம்

    முமுக்ஷுர்வை ஶரணமஹம் ப்ரபத்யே || (ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத் 6.18)

    ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: எவர் முதலில் நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மாவை படைத்து அவருக்கு வேதங்களை உபதேசித்தாரோ (அளித்தாரோ), எவர் நமது ஆத்மஞானத்தை ஒளியூட்ட வல்லவரோ, அந்த தெய்வத்தை முக்தியை விரும்பும் நான் சரணடைகிறேன்.

    இத்யாதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

    ———-

    1. சுமுக – அவர் ஒரு மயக்கும் முகத்தை உடையவர்
  • ஸ்ரீஆதி சங்கரர் இதைப் பற்றிய வியாக்யானம் ‘ஸு ஷோபனம் முகம் அஸ்ய இதி ஸுமுகஹ் – அழகான முகத்தை உடையவர், எனவே அவர் ஸுமுகஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.அவர் விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (6.7.79) ‘பிரசன்னவதானம் சாரு பத்மபத்ராயதேக்ஷணம் – அவரது முகம் மகிழ்ச்சியானது, அழகானது, தாமரை-இதழ் போன்ற பெரிய கண்களை உடையது’ என்று கூறுகிறார்.வனவாச ஸுமுகத்வாத் வா – வனவாசம் நெருங்கும் நேரத்திலும் அவர் மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் இருந்தார்’ என்ற இரண்டாவது விளக்கத்தையும் ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் தருகிறார். இதற்கு ஆதாரமாக வாமிகி ராமாயணத்தில் இருந்து அவர் பின்வரும் 3 ஸ்லோகங்களைத் தருகிறார்:
    ஸ்வபிதுர் வசனம் ஸ்ரீமான் அபிஷேகத் பரம் ப்ரியம்
    மானஸா பூர்வம் ஆசாத்ய வாச்சா பிரதிக்ரிஹீதவான் (5.33.24) பொருள்: அந்த மகிமை வாய்ந்த ராமர் தனது தந்தையின் வார்த்தைகளை முதலில் தனது மனதிற்கு ஒப்புக்கொடுத்தார். ராஜ்யம் மற்றும் அவற்றை முழு மனதுடன் ஒரு உறுதிமொழியாக ஏற்றுக்கொண்டது.இமானி து மஹாரண்யே விஹத்யா நவ
    பஞ்ச ச வர்ஷாணி பரமப்ரீதா ஸ்தாஸ்யாமி வச்சனே தவ (2.24.17) பொருள்: பதினான்கு வருடங்கள் பெரும் வனத்தில் சுற்றித் திரிந்த பிறகு, நான் திரும்பி வந்து, மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் உங்கள் கட்டளைப்படி நிற்பேன்.

    ந வனம் கந்துகாமஸ்ய த்யஜதஶ்ச வசுந்தரம் ஸர்வ லோகாதிகஸ்யேவ மனோ ராமஸ்ய விவ்யதே (2.19.33) பொருள்: இராமனை விட்டுக் காட்டிற்குச் செல்லத் தீர்மானித்த இராமன், துக்கமில்லாமல், உலக துன்பத்தையும் இன்பத்தையும் தாண்டி ஒரு துறவியின் அமைதியான மனதுடன் தொடர்ந்தான். .

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் மூன்றாவது விளக்கம் தருகிறார் ‘ஸர்வ வித்யோபதேஷேன வா ஸுமுகாஹ் – எல்லா வேதங்களையும் பிரம்மாவுக்கு வெற்றிகரமாக உபதேசித்ததில் மகிழ்ச்சி அடைந்தார். ஒரு உண்மையான குரு, சரியான மாணவனைக் கண்டுபிடித்து, அவனுடைய அனைத்து அறிவையும் அளிக்க முடிந்தால், அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியைப் பெறுகிறான். பிரம்மாவில், அவர் ஒரு உண்மையான மாணவரைக் கண்டுபிடித்தார் மற்றும் அவருக்கு வேதங்களின் முழு அறிவையும் வழங்கினார். அதனால் அவர் ‘சுமுக’ ஆனார்.

    ஸ்வேதாஸ்வதரா உபநிஷத் (6.18) கூறுகிறது ‘யோ ப்ரம்ஹாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ஶ்ச ப்ரஹிணோதி தஸ்மை – அவர் முதலில் அவருக்கு எல்லா வேதங்களையும் கற்றுக் கொடுத்தார்.

    அவர் தனது நர-நாராயண அவதாரத்தில் நாராயண மகரிஷியாக மந்திரங்களை உச்சரித்தபோதும், தியானம் செய்தபோதும் அவர் இனிமையான முகத்துடன் இருந்ததைக் குறிப்பிடுவதாகக் கொள்ளலாம். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ‘கிருஷ்ணா – கிருஷ்ணாய கமலதாலா அமல நேத்ராயயா – தாமரை இதழ் போன்ற தூய்மையான மற்றும் களங்கமற்ற கண்களை கொண்ட ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கு’ என்ற மந்திரத்தையும் குறிப்பிடுகிறார்.

    ஸ்ரீ வி.வி ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்புகளை தருகிறார்:

    • எங்கை மையல் எதிரி மயக்க உன் முகம் மாய-மந்திரம் தான் கோலோ – ஓ’ கார்முகில் வண்ணா! உங்கள் வசீகரிக்கும் அழகான முகம், உங்களைப் பற்றிய ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான வெறிக்கு எங்களைத் தள்ளும் அளவுக்கு உங்களைப் பற்றி சிந்திக்க எங்களை மயக்கியது. நீங்கள் எங்களிடம் என்ன வகையான மந்திரத்தை வைத்தீர்கள்? ஸ்ரீ ஆண்டாள் எழுதிய நாச்சியார் திரு மொழி (2.4);
    • நீந்தவப்பாப்-பெரிவாய கண்கள் என்னைப்-பெடைமை செய்தனவே – அவன் முகம் கருமையான அகன்ற சிவந்த கண்களுடன் அமைந்தது. ஆஹா, அந்த கண்கள் என்னை நிதானமாக ஆக்கிவிட்டன. திருப்பான் ஆழ்வார் மூலம் அமலனாதிபிரான் 8

    திருப்பான் ஆழ்வார் அமலனாதிபிரான் என்ற பாடலில் இறைவனை விவரிக்கிறார். இறுதிப் பாசுரம் ஆழ்வார் இறைவனைத் தரிசனம் செய்தபின் தன் மகிழ்ச்சியையும் பரவச நிலையையும் வெளிப்படுத்துகிறார்:

    ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை விளக்குகிறார், பயிற்சியின் மூலம் ஒருவர் கடுமையான தவத்தின் அழுத்தத்தை வெல்வார், எனவே முகத்தில் எந்த அழுத்தத்தையும் பிரதிபலிக்காது. ஆனால் பகவானின் விஷயத்தில் நாம் மன உளைச்சலைக் காட்டிலும் மகிழ்ச்சியைக் காண்கிறோம். பட்டாபிஷேகத்திற்கோ பட்டாபிஷேகத்திற்கோ அலங்கரிக்கப்பட்ட நேரத்திலே காட்டுக்குச் செல்லச் சொன்னபோது, ​​அவர் முகத்தில் ஏமாற்றமோ சோகமோ சிறிதும் தென்படவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, உலக விஷயங்களைத் துறந்த பெரிய துறவிகளுக்குப் பொதுவான அமைதியான மற்றும் அமைதியான முகத்தை ராமர் காட்டினார்.

    ராமனின் முகத்தைப் பற்றிய கம்பன் விளக்கம் “மெய்த் திருப்பாதம் மேவு எந்திரப் பொதிலும், அது-திருத்-துரண்டு எழு எந்திரப் பொதிலும், சித்திரத்தில் அலர்ந்த சென்-தாமரையை ஒட்டிருக்கும் முகத்திணை உன்னுவாள்” – இராமனின் முகம் சித்திரமாகத் தாமரையை ஒத்திருக்கிறதா என்று கேட்டார். அரியணை ஏறுவது அல்லது அனைத்தையும் துறந்து காட்டுக்குச் செல்வது.

3-27-அலை கடல் கடைந்து அமுதம் கொண்டவன் -458-470-திரு நாமங்கள்

458-ஸூஷ்ம –நுண்ணிதான ஸ்வரூபம் -அஷ்டாங்க யோகம் எட்டாவது சமாதி நிலையிலே அறியும் படி நுண்ணியவன்

நிருபாதி₄க ஸமாதி₄ ஸாக்ஷாத் க்ருத ஸு ஸூக்ஷ்ம ஸ்வரூபத்வாத்
ஸூக்ஷ்ம꞉। *ஸூஸே ஸ்மன் இதி ஸ்மந் ப்ரத்யய꞉ ।

சர்வே ப்ரஹ்ம பராயணா–அனைவரும் ப்ரஹ்மம் என்னும் த்யானத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர்

நுண்ணிதான ஸ்வரூபம் –அணோர் அணீயான்
எண்ணில் நுண் பொருள் தானே -10-8-8-

ஸ்வயம் பிரயோஜனமாகச் செய்யப்படும் தியானத்தால் மட்டும் புலப்படும் முக நுட்பமான ஸ்வரூபம் யுடையவர் –
அசுரர்கள் அறியா வண்ணம் மறைத்த எண்ணத்தை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சப்தம் முதலிய ஸ்தூல காரணங்கள் போல் அல்லாமல் -ஆகாசம் முதலிய வற்றிற்கு காரணமானவை –
அப்படி அல்லாதவர் —சூஷ்ம காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூஷ்ம ரூபம் யுடையவர் -மங்களமும் மேன்மையும் கொண்ட பூமி தேவியை யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்ஸூக்ஷ்மாயநம:

ஶப்தாதி ‘ஒலி’ முதலிய

ஸ்தூலகாரண ஸ்தூல (பருப்பொருள் உருவாவதற்கான) காரணங்கள்

ரஹிதத்வாத் அற்றவராக இருப்பதால்(லும்)

ஶப்தாதயோ ஒலி முதலான மூல தத்துவங்களே

ஹ்யாகாஶாதீனாம் ஆகாயம் தொடங்கி

உத்தரோத்தர ஒன்றின்பின் ஒன்றாக (காற்று, தீ, நீர், பூமி)

ஸ்தூலத்வ காரணானி பஞ்சபூதங்களாகிய பருப்பொருட்கள் உருவாக காரணமாக இருப்பதால்,

தத்பாவாத் அவற்றின் தாக்கங்கள் அற்றவராக இருப்பதால்

ஸூக்ஷ்ம: பகவான் ‘ஸூக்ஷ்ம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒலியிலிருந்தே ஆகாயம் பிறக்கிறது. ஆகாயத்திலிருந்து பஞ்சபூதங்களும் (அவற்றிலிருந்து அனைத்து) பருப்பொருட்களும் உருவாகின்றன. ஒலியே அனைத்து பருப்பொருட்களும் உருவாகக் காரணமாகும். அந்த ஒலி முதலான மூல தத்துவங்களின் தாக்கம் இல்லாதவராதலால் பகவான் ‘ஸூக்ஷ்ம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பருப்பொருட்கள் (ஸ்தூலம்) உருவாவதற்கான காரணங்களின் தாக்கம் அற்றவர் பகவான். எனவே அவர் என்றுமே ஸூக்ஷ்மமானவர்.

‘ஸர்வகதம் ஸுஸூக்ஷ்மம்’ (முண்டக உபநிஶத் 1.1.6)

முண்டக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (பரப்ரஹ்மம்) அனைத்தையும் வ்யாபிப்பது, மிகவும் நுண்ணியமானது.

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

—————-

    1. சூக்ஷ்மா – அவர் நுட்பமானவர் மற்றும் புரிந்துகொள்வது கடினம்

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷப்தாதி ஸ்தூல காரண ரஹிதத்வாத் – ஸஹப்தாதாயஹ் ஹ்யாகாஷாதீனாம் உத்தரோத்தர ஸ்தூலத்வா காரணாநி ததாபாவாத் – ஸூக்ஷ்மா’ என்று விளக்குகிறார். அவர் ஒலி போன்ற மொத்த உடல் காரணங்களிலிருந்து விடுபட்டவர். ஆகாஷா போன்ற ஸ்தூல உடலுக்கான இயற்பியல் காரணங்களிலிருந்தும் பிறவற்றிலிருந்தும் ஒலி எழுகிறது, அதே சமயம் பகவான் எந்த வெளிப்புற பௌதீக காரணத்திற்கும் காரணமாகக் கூற முடியாத அளவுக்கு நுட்பமானவர்.

    முண்டக உபநிடதம் (1.1.6) கூறுகிறது ‘ஸர்வகதம் ஸுஸூக்ஷ்மம் – அவர் மிகவும் நுட்பமானவர் மற்றும் மிக நுட்பமான முறையில் அனைத்தையும் வியாபித்திருக்கிறார்’.

    எந்த பலனையும் எதிர்பார்க்காமல் தியானம் மற்றும் ஆழ்ந்த தியானத்தால் மட்டுமே அவரை உணர முடியும் என்பதால் அவர் சூக்ஷ்மா ஆவார். கண்கள் அல்லது காதுகள் போன்ற உடல் உறுப்புகள் மூலம் அவரைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது, மனதின் மூலம் அவரை உணர முடியாது, ஆனால் அவரை அனுபவிக்க மட்டுமே முடியும்.

    ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் சூக்ஷ்மா கருத்துக்கு பின்னால் உள்ள சக்தியை விளக்குகிறார். நுட்பமான பொருள், அதிக சக்தி கொண்டது. அணுவின் இறுதி சக்தியை நாம் அனைவரும் அறிவோம். நாம் நமது உடலின் மேக்ரோ மட்டத்திலிருந்து தொடங்கி, புலன் உறுப்புகள், மனம், புத்தி, இறுதியாக ஆன்மா போன்ற பல்வேறு நுட்பமான நிலைகளைக் கடந்து சென்றால், நுணுக்கம் அதிகரிக்கும் போது சக்தி அதிகரிக்கிறது. மகாவிஷ்ணு நுட்பமான விஷயங்களை விட நுட்பமானவர், எனவே அவர் சூக்ஷ்மா ஆவார்.

    ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, வேதாந்த சொற்களில், சூக்ஷ்மம் அல்லது சூட்சுமம் என்பது பரவலான தன்மையைக் குறிக்கிறது என்றும், பகவானின் சூக்ஷ்மாவின் நாமம் என்பது அவரது எல்லாப் பரவலான தன்மையைக் குறிக்கிறது என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு வித்தியாசமான கண்ணோட்டத்தை தருகிறார், நாமத்தின் மூல வார்த்தையான ‘சுக் – பைஷுன்யே’ அதாவது ‘சுட்டிக்காட்டுதல் அல்லது சைகை மூலம் குறிப்பிடுதல்’. பகவான் சுக்ஷ்மா என்று அவர் விளக்கம் தருகிறார், ஏனென்றால் அவர் தன்னை வெளிப்படையாக வெளிப்படுத்தாவிட்டாலும், அவர் நம்மைச் சுற்றியுள்ள எல்லாவற்றிலும் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார். இது விஷ்ணு சூக்ஷ்மாவுக்குப் பின்னால் உள்ள சூக்ஷ்மம், அதாவது. அவர் நம்மைச் சுற்றி இருக்கிறார், உண்மையில் எந்த வகையிலும் தன்னை நம்மிடமிருந்து மறைத்ததில்லை.

    பசுவைக் காணாவிட்டாலும் பசுவின் சத்தம் பசுவை அடையாளப்படுத்துவது போலவோ, ஒருவர் காணாவிட்டாலும் மனிதனின் குரல் மனிதனை அடையாளப்படுத்துகிறதோ, அதுபோலவே, நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் பகவானால் படைக்கப்பட்ட அனைத்தும் அவரை நமக்கு அடையாளம் காட்டுகின்றன.

  • —-
  • 459-ஸூகோஷ –
    வேதத்தின் குரல் –வேதங்களாலும் உபநிஷத்களாலும் கோஷிக்கப் படுபவன்ஔபநிஷத₃꞉ ஸ்வாத்₄யாய கோ₄ஷோ (அ)ஸ்ஶயதி
    ஸுகோ₄ஷ꞉ ॥
    நாரணன் முழு ஏழ் உலகுக்கும் நாதன் வேத மயன் -2-4-2
    அம்ருத மதனம் -செய்து அருளியதால் தேவர்களால் கோஷிக்கப் படுபவன்அழகிய உபநிஷத் முதலிய வேதங்களினால் முழங்கப் பெறுபவர் –
    தேவாசுரர்களின் கோஷத்தோடு கடைகிற கோஷமும் கூடி அற்புதமான கோஷமுடையவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –சோபனமான வேத கோஷத்தை யுடையவர் -மேகம் போன்ற குரலுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –மங்கள வேத ரூபமான பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கின் ஒலியுள்ளவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————-

    1. ஓம்ஸுகோஶாயநம:
  • ஶோபனோ மங்களகரமானகோஶோ ஒலி (அல்லது முழக்கத்தை) உடையவராதலால்வேதாத்மகோSஸ்யேதி நான்மறைகளின் வடிவானஸுகோஶ: பகவான் ‘ஸுகோஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    நான்மறைகளின் வடிவான மங்களகரமான ஒலியை (முழக்கத்தை) உடையவராதலால் பகவான் ‘ஸுகோஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    மேககம்பீர இடிமுழக்கத்தைப் போன்ற கம்பீரமான

    கோஶத்வாத் குரலை உடையவராதலால்

    ஸுகோஶ: பகவான் ‘ஸுகோஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    அல்லது, இடிமுழக்கத்தைப் போன்ற கம்பீரமான குரலை உடையவராதலால் பகவான் ‘ஸுகோஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ————

    1. சுகோஷா – அவருடைய மங்கள குரல் வேதங்கள்
  • இந்த நாமத்திற்கு மூன்று அர்த்தங்கள் உண்டு.
    • அவரது குரல் பெரிய வேதங்களைப் போன்றது (வேத-வாக்கு)
    • வேதங்களின் இன்பமான எதிரொலிக்கும் ஒலியால் அவர் போற்றப்படுகிறார்
    • அவர் மிகவும் இனிமையான, ஆழமான மற்றும் இனிமையான குரல் கொண்டவர்.

    நாம 41ல் இதைப் போன்ற பொருளைக் கொண்ட ‘மஹாஸ்வனா’ என்று விளக்கியுள்ளோம்.

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு ‘ஸு ஷோபனோ கோஷோ வேதாத்மகோ அஸ்ய இதி, மேககம்பீர கோஷத்வாத் வா சுகோஷா- வேதங்களைக் குறிக்கும் இனிமையான மற்றும் மெல்லிய குரல் உடையவர் அல்லது இடியைப் போன்ற மிகவும் சக்திவாய்ந்த மற்றும் வலிமையான குரல் கொண்டவர்’ என்று இரண்டு விளக்கங்களைத் தருகிறார்.

     

    உபநிடதங்களின் வேதக் குரலால் பிரகடனப்படுத்தப்படுவதால் பகவான் சுகோஷாவாக இருக்கிறார் என்பது ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம். பகவான் வேத ஸ்வரூபி தானே.

    ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி (2.7.2) பற்றி குறிப்பிடுகிறார்:
    நாரணன் மூவேழுலகுக்கும் நாதன், வேதமயன் – ‘நாராயணன்’ அனைத்து உலகங்களுக்கும் எஜமானர், வேதங்களால் போற்றப்பட்டவர், அவர் அனைவருக்கும் காரணம், விளைவு மற்றும் செயல்.

    அவர் பெரிய திரு மொழி 5.5.9 ஐக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு திருமங்கை ஆழ்வார் பகவானை “சண்டோகன், பௌழியன், ஐந் தழல் ஓம்பு தைத்திரியன், சாம-வேதி” அதாவது சாந்தோக்ய-தைதிரிய கூசிதகி, தீபலிபீட சமவேதி, ஓ! வேத கர்த்தாவே!”

    வேதத்தை முறையான உச்சரிப்புகளுடன் உச்சரிக்கும் போது, ​​ஒலியானது உதரவிதானத்தின் பகுதியில் இருந்து உருவாகிறது, மேலும் இந்த ஒலி இயற்கையின் இனிமையான ஒலிகளைப் போலவே நம் உடலையும் மனதையும் சுத்தப்படுத்தி தூய்மைப்படுத்தும் திறனைக் கொண்டுள்ளது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மரங்களும் பறவைகளின் கீச்சொலிகளும் மனதிற்கு இதமாகவும் ஆறுதலாகவும் இருக்கிறது. இரண்டு வாக்கியங்களும் இணைக்கப்பட வேண்டும்.

    பாரதியார் தனது “காக்கை சிரகினிலே நந்த லாலா…..கேட்கும் ஒலியில் எல்லாம் நந்த லாலா, உந்தன் கீதம் இசைக்குதாடா நந்த லாலா” என்ற பாடலில் இந்த அழகான வரிகளை இயற்றியுள்ளார். அனைத்து இசைக்கருவிகளும் இயற்கையின் இனிமையான ஒலியைக் கேட்டதன் விளைவாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. பகவானின் நற்பண்புகளைப் போற்றிப் போற்றிப் பாடப்படும் மந்திரங்கள், ஓதப்படும் பாடல்கள் அனைத்தும் சுகோஷங்கள் என்பதை இந்த நாமம் நமக்கு நினைவூட்ட வேண்டும்.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை அதன் மூலத்திலிருந்து பார்க்கிறார் – ‘ஹுஷிர் விஷப்தனே – பிரகடனம் செய்ய, அறிவிக்க’. “சோபனா” என்று பொருள்படும் உபசர்கா சு- என்ற முன்னொட்டால் நாம சு-கோஷா உருவானது. சு-கோஷா என்பது அவரை மீண்டும் மீண்டும் அல்லது சத்தமாக அறிவிக்கும் ஒலி. வேதங்கள். நாமமும் அந்த நாமத்தால் குறிப்பிடப்படுபவரும் ஒன்றாக இருப்பதால், அவர் சு-கோஷா ஆகிறார்.

    பகவான் சுகோஷாவின் மூலம் நிஜ வாழ்க்கையில் எல்லா இடங்களிலும் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார். மழையின் அறிவு, ஓடும் நீர் மற்றும் அதன் இயற்கையான ஓட்டத்திற்கு தடையாக இருக்கும் நீர், இவை அனைத்தையும் இவற்றிலிருந்து எழும் ஒலியிலிருந்து அறியலாம். ஒரு சிறந்த கலைஞன் அவன்/அவள் உருவாக்கும் கலையால் வெளிப்படுவது போல, பகவான் அவர் உருவாக்கிய இயற்கையின் இனிமையான ஒலிகளால் தொடர்ந்து வெளிப்படுகிறார்.

  • ————
  • 460-ஸூ கத
    மேலான இன்ப பயன் அளிப்பவன் –ஏவம் ஸதா₃சார ஸமாத்₄யநுஷ்டா₂பநேந தந் நிஷ்ட₂ப்₄ய꞉ ப₂லம் பரம ஸுக₂ம் த₃தா₃தீதி
    ஸுக₂த₃꞉ ||அம்ர்தம் தேவர்களுக்கு தந்து பெண் அமுதம் கொண்ட பிரான்
    இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்று இருந்து இவ் ஏழ் உலகை ஆள்கின்ற எங்கள் பிரான் -7-10-1-சதாசாரங்களையும் தானங்களையும் அனுஷ்டிப்பவர்களுக்கு பரம சுகமாகிய பலம் தருபவர் –
    தேவர்களுக்கு அமுதம் அளித்து சுகத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –நல்லோர்களுக்கு சுகத்தைக் கொடுப்பவர் -அல்லது தீயவர்களுக்கு சுகத்தைக் கெடுப்பவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

    முக்தி சுகத்தை அளிப்பவர் -அல்லது -அயோக்யரின் சுகத்தை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————-

    1. ஓம்ஸுகதாயநம:
  • ஸத்வ்ருத்தானாம் நன்னெறியை வழுவாது நடப்போருக்குஸுகம் ததாதி இன்பத்தை அளிப்பதனால்ஸுகத: பகவான் ‘ஸுகத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.நன்னெறியை வழுவாது நடப்போருக்கு இன்பத்தை அளிப்பதனால் பகவான் ‘ஸுகத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    அஸத்வ்ருத்தானாம் நன்னெறியை மீறுவோருக்கு (அதை பிழைப்போருக்கு)

    ஸுகம் இன்பத்தை

    த்யதி கண்டயதீதி ‘த்யதி’ அதாவது அழிக்கிறார்

    ஸுகத: எனவே, பகவான் ‘ஸுகத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    நன்னெறியை மீறுவோரின் (அதை பிழைப்போருக்கு) இன்பத்தை அழிக்கிறார். எனவே, பகவான் ‘ஸுகத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ப்ரஹ்லாதன், விபீஶணன் ஆகியோருக்கு இன்பத்தை அளிக்கிறார். ஹிரண்யகசிபு, இராவணன் ஆகியோரின் இன்பத்தை அழிக்கிறார்.

    ————

    1. சுகதா – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு பேரின்பத்தை அளிக்கிறார்
  • ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸத்விருத்தாநாம் ஸுகம் ததாதி அஸத்விருத்தாநாம் ஸுகம் த்யாதி கண்டயதி இதி ஸுகதஹ் – அவர் நீதிமான்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறார், தீயவர்களையும் துன்மார்க்கரையும் மகிழ்ச்சியை இழக்கச் செய்கிறார், எனவே இந்த இரண்டு விஷயங்களிலும் அவர் சுகதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’. இவ்வாறு சதூநாம் பரித்ராணம், துஷ்கிருதம் விநாஷணம் ஆகிய இரண்டும் இந்த நாமத்தில் சுருக்கப்பட்டுள்ளன.ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் – ‘சதாசார சமாதி அனுஷ்டாபனேன தன்-நிஷ்டேப்யஹ் பலம் பரம-சுகம் ததாதி இதி சுக-தா- சதாச்சாரம் (நன்னடத்தை) மற்றும் ஆழ்ந்த தியானம் (சமாதி) செய்பவர்களுக்கு பகவான் பரம பேரின்பத்தை வழங்குகிறார்.ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், பகவான் சதாசாரத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுக்குப் பலன்களைக் கொடுப்பதோடு நின்றுவிடவில்லை, ஆனால் அவருடைய வழியைப் பின்பற்றி நாம் பரம-சுகத்தைப் பெறுவதற்கு நமக்கு முன்மாதிரியாக இருப்பதற்காக அவரே இந்தக் கொள்கைகளைக் கடைப்பிடிக்கிறார். இதை பகவான் கிருஷ்ணர் பகவத் கீதை அத்தியாயம் 3, வசனம் 23 இல் வெளிப்படுத்துகிறார், அங்கு அவர் கூறுகிறார்:
    யதி ஹை அஹம் ந வர்தேயம் ஜாது கர்மண்ய அதந்த்ரிதாஹ்
    மம வர்த்மானுவர்தந்தே மனுஷ்யாஹ் பார்த ஸர்வஸஹ் || பொருள்: ஏனென்றால், நான் வேலையில் ஈடுபடவில்லை என்றால், ஓ பார்த்தா, நிச்சயமாக எல்லா மனிதர்களும் என் வழியைப் பின்பற்றி தங்கள் கடமைகளைச் செய்வதை நிறுத்திவிடுவார்கள்.ஸ்ரீ ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 7.10.1 – “இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீதிருந்து இவ் எழுலகை அழகிந்திரன் எங்கள் பிறன் – ஏழு உலகங்களிலும் மகிழ்ச்சியைப் பரப்பி நம்மை இனிமையாக ஆள்பவன் எங்கள் இறைவன்” என்று குறிப்பிடுகிறார்.

    கர்மங்களின் அடிப்படையில் செல்வம், ஆரோக்கியம் போன்ற சாதாரண பலன்களைக் கூட அளிப்பவர் பகவான் என்றாலும், அவரால் மட்டுமே இறுதியான சுகம் அல்லது பேரின்பத்தை வழங்க முடியும் என்பதே தற்போதைய நாமத்தின் முக்கியத்துவம் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். மோக்ஷம்.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த வார்த்தையை சு, க, டா என மூன்று பகுதிகளாக அலசுகிறார், மேலும் மேற்கூறியவற்றிலிருந்து வேறுபட்ட விளக்கத்தை அளிக்கிறார். அவர் கானு – அவதாரனே – தோண்டுவதற்குத் தொடங்குகிறார், மேலும் சு-காவை சரிராவுடன் (உடல்) சமன் செய்கிறார், இது நோய், நோய் போன்றவை இல்லாமல் வாழ்க்கையை நடத்த அனுமதிக்கிறது. இந்த சுக சரிராவை வழங்குபவர் சு-கா-தா – ஸுখம் খாதம் தদ்ঃ ஸுখদঃ விஷ்ணுঃ ।

    461- ஸூ ஹ்ருத் –
    சிறந்த நண்பன் –

    குத இத₃ம் பரோபகார வ்யஸநித்வம் ? யத꞉
    ஸுஹ்ருத் ।
    அநுபகாரிண்யபி கிமஸ்ய ப₄விஷ்யதி கிம் கரவாணீதி ஶுபா₄ஶம்ஸி ஸோப₄ந ஹ்ருத₃யத்வம் ஸுஹ்ருத்த்வம்

    என் துணைவன் -திரு நெடும் -27
    தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம் தானே வழித் துணையாம்

    நாட்டில் பிறந்து மனிசர்க்காய் படாதன பட்டு–ஸூ ஹ்ருதம் ஸர்வ பூதாநாம் –

    தமக்கு உபகாரம் செய்யாதவனுக்கும் இவனுக்கு நான் என்ன செய்வேன் என்று நன்மையே கருதும் சிறந்த மனமுள்ளவர் –
    அதற்குக் காரணமான அன்பை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    கைம்மாறு எதிர்பாராமல் உபகாரம் செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    மங்களமான இதயம் உள்ளவர் -பக்தர்கள் செய்யும் மங்களமான கர்மங்களின் பயன்களைப் பெற்றுக் கொள்பவர் –
    பயன் எதிர்பாராமல் உதவுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————-

    1. ஓம்ஸுஹ்ருதாயநம:
  • ப்ரத்யுபகார கைமாறுநிரபேக்ஷதய எதிர்பாராதுஉபகாரித்வாத் தான் அனைவருக்கும் உதவி புரிகிறார்ஸுஹ்ருத் எனவே, பகவான் ‘ஸுஹ்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    கைமாறு எதிர்பாராது அனைவருக்கும் உதவி புரிகிறார். எனவே, பகவான் ‘ஸுஹ்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    —————

    1. சுஹ்ரித் – நல்ல உள்ளம் கொண்டவர், உண்மையான நண்பர்
  • ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை விளக்குகிறார் ‘பிரத்யுபகாரா நிரபேக்ஷதாயா உபகாரத்வாத் ஸுஹ்ரித் – அவர் எதையும் எதிர்பார்க்காமல் மக்களுக்கு உதவுகிறார், எனவே அவர் சுஹ்ரித் அல்லது நண்பர்/நலம் விரும்புபவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். சாமானியர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி செய்து, அதற்கு ஈடாக ஏதாவது உதவிகள் கிடைக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில்தான் இருக்கிறார்கள். ஆனால், பகவான் எந்தப் பொருளையும் எதிர்பார்க்காமல் எல்லோருக்கும் உதவியும் ஆதரவையும் செய்கிறார்.ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் – அனுபகாரிணி அபி கிம் அஸ்ய பவிஷ்யதி? கிம் கரவாணி இதி ஸுபாஷாம்ஸி ஸோபந ஹৃদயத்வம் ஸு ஹৃத்வம் ॥ சு-ஹ்ரித்வம் அல்லது நட்பு என்பது தனக்கு எந்த வகையிலும் உதவி செய்யாதவர்களுக்கும் நல்லது செய்ய விரும்புபவரின் குணம், மற்றும் அவர்களுக்கு ஏற்படும் தீமைகளுக்கு பயந்து, எப்போதும் “நான் அவர்களுக்கு எப்படி உதவுவது?”ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் – ‘ரிபுனாமபி வத்ஸலஹ் – எதிரிகளிடமும் நட்புடன் பழகும் குணம்’. இராவணனுக்கு ‘இன்று பொய் நாளை வா’ (வீட்டுக்குத் திரும்பிச் சென்று நாளைத் திரும்பு) என்று கூறி இராவணனுக்குப் பல கால அவகாசம் அளித்தான், இதனால் இராவணனைச் சீர்திருத்தி அவனிடம் சரணடைவதற்குப் பல வாய்ப்புகளை அளித்தான்.தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், துக்கத்தால் பாதிக்கப்படும் போது துன்பப்படும் மற்றும் சாதகமான நிகழ்வில் மகிழ்ச்சியடையும் இதயம் இந்த சூழலில் “நல்ல இதயம்” என்று கருதப்படுவதில்லை. மற்றவர்கள் துன்பப்படும்போது இரத்தம் சிந்தும் இதயம் கருணை அல்லது காருண்ய பாவத்தை வலியுறுத்தும் இந்த சூழலில் ‘நல்ல இதயம்’ என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. தூய்மையான இதயம் என்பது பிறர் துன்பப்படும்போது வேதனைப்படுவதோடு, உதவி தேவைப்படுபவர்களுக்கு உதவ விரைகிறது. இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை தியானிப்பது பக்தனின் இதயத்தை தூய்மைப்படுத்த வழிவகுக்கும்.

    —–

  • 462-மநோ ஹர –
    மனத்தைக் கவர்பவன் –ஏவம் நிஸர்க₃ ஸௌஹார்தே₃ந தேஷாம் மநோ ஹர தீதி மநோ ஹர꞉ ।
    * ஹர தேரநுத்₃யமநே (அ)ச் ॥மையல் செய்து என்னை மனம் கவர்ந்தானே -7-2-6ஸூ முகம் ஸூ ஹ்ருதம் ரூபம் உதாரம் கொண்டு மநோ ஹரிப்பவன் -கண்டவர் மனம் வழங்கும்இந்த இயற்கையான அன்பினால் அவர்களின் மனங்களைக் கவர்பவர் –
    அசுரர்களின் மனங்களை மயக்கிய உருவமுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    எல்லையற்ற ஆனந்த ஸ்வரூபியாகையால் மனங்களைக் கவர்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    பக்தர்களுடைய மனங்களினால் கவரப் படுகிறவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————

    1. ஓம்மனோஹராயநம:
  • நிரதிஶய முழுமையான (அளவிடமுடியாத)ஆனந்தரூபத்வாத் இன்பமே வடிவானவராய்மனோ ஹரதீதி காண்பவரின் மனதை கவர்பவராக இருப்பதால்மனோஹர: பகவான் ‘மனோஹர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    முழுமையான, அளவிடமுடியாத ஆனந்த வடிவினராய் காண்பவரின் மனதை கவர்பவராக இருப்பதால் பகவான் ‘மனோஹர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ‘யோ வை பூமா தத் ஸுகம், நால்பே ஸுகமஸ்தி’ (சாந்தோக்ய உபநிஶத் 3.23.1)

    சாந்தோக்ய உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (என்றும் உள்ளதான அந்த) பரப்ரஹ்மத்திடம் காணப்படும் இன்பமே இன்பமாகும். மற்ற (அழியக்கூடிய, மாறக்கூடிய) இன்பங்கள் அனைத்தும் கீழானதாகும்.

    இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

    ———–

    1. மனோகரா – மனதைக் கவர்ந்தவர்
  • ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘நிரதிஷய ஆனந்தரூபத்வாத் மனோ ஹரதி இதி மனோஹரஹ் – எல்லையற்ற பேரின்பத்தால் மனதைக் கவருகிறார், எனவே அவர் மனோகரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.சாந்தோக்ய உபநிஷத் (7.23) கூறுகிறது ‘யோ வை பூம தத் சுகம் நாள்பே சுகமஸ்தி – எல்லையற்றது தானே ஆனந்தம். எல்லையில் மகிழ்ச்சி இல்லை. எல்லையற்றது மட்டுமே மகிழ்ச்சி’.மேலே குறிப்பிட்டுள்ள உள்ளார்ந்த கருணையின் காரணமாக, அவர் அனைவரின் இதயத்தையும் மனதையும் கவர்கிறார். பகவான் தனது மோகினி அவதாரத்தில் அனைத்து அசுரர்களின் கவனத்தையும் ஈர்த்தார்.ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தில் இருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார் – ‘மயில் செய்தேன் என்னை மனம் கவர்ந்தானே – அவர் என் மனதை கவர்ந்து என் இதயத்தை எடுத்தார்’. திருவாய் மொழி 7.2.6.ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா இந்த நாமத்தை “மனதை கொள்ளையடிப்பவன்” என்று பொருத்தமாக மொழிபெயர்த்துள்ளார். அவரது விளக்கம் என்னவென்றால், “அழகிய பகவான் அவதாரம் எடுப்பது மட்டுமல்ல, அவர் தனது பக்தர்களின் கவனத்தை மற்ற எல்லா புலன்களிலிருந்தும் விலக்கி, தனது மயக்கும் வடிவில் வசிக்க அவர்களை வற்புறுத்துகிறார். இவ்வாறு பகவான் விஷ்ணு தனது பக்தர்களின் மனதில் தவிர்க்க முடியாத மகிழ்ச்சியை உருவாக்கி, அவர்களைத் தொடர்ந்து தியானிப்பதில் நேரத்தை செலவிடத் தூண்டுகிறார்.ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் இந்த மனோ-ஹரத்வ பண்புடன் தான் படைத்த அனைத்தையும் உருவாக்கியுள்ளார் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். இப்போது நாம் நம்மைச் சுற்றியுள்ள இந்த அழகான விஷயங்களைக் காண்கிறோம், மேலும் படைப்பாளரின் இந்த புத்திசாலித்தனத்தால் நம் மனம் கவர்ந்துவிட்டது, மேலும் நாம் சத்தமாக ஆச்சரியப்படுகிறோம் – “இந்த அற்புதத்தை உருவாக்கியவர் யார்?” எனவே அவர் மனோகரா.

    தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் இந்த நாமத்தின் விளக்கத்தைப் பொதுமைப்படுத்துகிறார், பகவான் மக்களின் மனதை அவர்கள் விரும்புவதைப் பொறுத்து அவரை நோக்கியோ அல்லது உலகப் பொருள்களை நோக்கியோ ஈர்க்கிறார் என்று பரிந்துரைக்கிறார். பொருள்சார் இன்பங்களை விரும்புபவர்கள், குறுகிய கால இன்ப வாழ்க்கையை நோக்கி அவர்களின் மனதை ஆழமாக ஈர்க்கிறார்; மற்றும் அவர்களின் மனதையும் புலன்களையும் கட்டுப்படுத்தியவர்களை, அவர் இந்த பக்தர்களை மேலும் மேலும் அவரை நோக்கி ஈர்க்கிறார். எனவே பகவான் இரு வகை மக்களுக்கும் மனோ-ஹரா

  • —
  • 463-ஜித க்ரோத –
    கோபத்தை வென்றவன்ஜிதாஶ்ச தேஷாம் க்ரோதா₄த₃யோ (அ)நேநேநி
    ஜித க்ரோத₄꞉ ||க்ரோதம் ஆஹார -கொண்ட சீற்றம் உண்டு என்று உணர்ந்து ஆறி இருக்கலாமேஅவர்களுடைய க்ரோதங்கள் முதலியவற்றைப் போக்குபவர் -இவருடைய அழகிய உருவைக் கண்டு மயங்கிக் குழம்பும்படி அசுரர்களைச்
    செய்து அசுரர்களுக்கு தேவர்கள் இடமிருந்த க்ரோதத்தை வென்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –கோபத்தை வென்றவர் -கோபத்தினால் அல்லாமல் வேத மரியாதையைக் காப்பதற்கே அசுரர்களை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    கோபத்தை வென்றவர் -கோபத்தின் உருவான அசுரர்களை அழித்தவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ——————

    1. ஓம்ஜிதக்ரோதாயநம:
  • ஜித: வெற்றி கொண்டுள்ளார்க்ரோதோ கோபத்தையேன எவரொருவர்ஸ ஜிதக்ரோத: அவர் (பகவான்) ‘ஜிதக்ரோத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்;

    வேதமர்யாதா வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள நெறிமுறைகளை

    ஸ்தாபனார்த்தம் நிலைநிறுத்துவதற்காகவே

    ஸுராரீன் ஹந்தி (தேவர்களின் பகைவர்களான) அஸுரர்களை அழிக்கிறார்

    ந து கோபவஶாதிதி கோபத்தின் வசப்பட்டு அல்ல.

    பகவான் கோபத்தை வென்றவர். தேவர்களின் பகைவர்களான அஸுரர்களைக் கூட அவர் வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள வரைமுறைகளை நிலைநிறுத்துவதற்காகவே அழிக்கிறாரே ஒழிய கோபாவேசப்பட்டு அல்ல. எனவே, பகவான் ‘ஜிதக்ரோத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ———-

    1. ஜித-க்ரோதா – கோபத்தை வென்றவர்
  • இதை ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் விளக்குகிறார் ‘ஜித க்ரோதா யேன ஸஹ ஜிதக்ரோதா; வேதமர்யாதா ஸ்தாபநார்த்தம் ஸுராரீன் ஹந்தி ந து கோபவஷாத் – அவர் கோபத்தின் உணர்ச்சியை முழுமையாக வென்றவர்; தேவர்களின் எதிரிகளான அசுரர்களைக் கொன்றாலும் அது கோபத்தால் அல்ல, தர்மத்தையோ, தர்மத்தையோ காக்கவே. பகவான் சாதாரண மனிதர்களைப் போல் கோபத்தால் ஆக்ரோஷமானவர் அல்ல, ஆனால் தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான நடவடிக்கையாக தீயவர்களைத் தண்டிக்கிறார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அவரது கொலை கூட கருணையின் செயலே தவிர கோபத்தின் செயல் அல்ல.ஸ்ரீ பட்டர் கூறுகிறார், பகவான் தன் விருப்பப்படி கோபம் கொள்ள விரும்பினால் மட்டுமே கோபப்படுவார்; எனவே அவர் ஜித-க்ரோதா. அவரது பக்தர்கள் துன்புறுத்தப்படும்போது அல்லது துன்புறுத்தப்படும்போது, ​​​​அவர் கோபமடைந்து, பக்த பிரஹலாதனைக் காக்க கோபத்தில் விரைந்த நரசிம்ம அவதாரத்தைப் போலவே, தனது ‘உக்ர-ரூபம்’ அல்லது கோபமான மனநிலையை எடுத்துக்கொண்டு அவர்களுக்கு உதவுகிறார்.ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பின்வரும் குறிப்பைத் தருகிறார்: ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தின் தொடக்கத்தில் ஸ்ரீ வால்மீகி மக்கள் மத்தியில் “ஜித-க்ரோதா யார்” என்ற கேள்வியைக் கேட்கிறார், நாரத முனிவர் ராமர் என்று பதிலளித்தார் – ‘உச்யமானோ’பி பருஷம் ந உத்தரம் ப்ரதிபத்யதே – மற்றவர்கள் கூட. அவரை நோக்கி கடுமையான வார்த்தைகளை உச்சரிக்க, அவர் கடுமையான வார்த்தைகளால் பதிலளிப்பதில்லை.ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் மூன்று வகையான கோபங்களை வேறுபடுத்துகிறார், அவை அனைத்தும் பகவானால் தேர்ச்சி பெற்றவை. ‘மன்யு’ என்பது மனதில் இருக்கும் கோபத்தின் வகை, ஆனால் அது வார்த்தையிலோ செயலிலோ வெளிப்படாது. கண் சிவத்தல், முகத்தில் வெளிப்பாடு போன்றவற்றில் கோபம் வெளிப்படும்போது, ​​அது ‘கோபம்’ எனப்படும். கடுமையான வார்த்தைகள், உடலை அசைத்தல், கோபத்தின் விளைவாக கடுமையைப் பிரதிபலிக்கும் செயல்கள் போன்றவற்றில் கோபம் வெளிப்படும்போது, ​​அது ‘க்ரோதம்’ எனப்படும். பகவான் கோபத்தை முற்றிலுமாக அகற்றவில்லை, ஆனால் அதை வென்றார், மேலும் அதன் தேவையை உணரும்போது கோபப்படுவார் என்பது கவனிக்கத்தக்கது.

    ஸ்ரீ வால்மீகி இதை “க்ரோதம் ஆஹாரயத் தீவிரம்” – 3.24.33 – என்ற வார்த்தைகள் மூலம் அழகாக வெளிப்படுத்துகிறார் – அவர் கோபம் கொள்ள தன்னை வரவழைத்து, அனைத்து அசுரர்களையும் ஒழிக்க தீவிர கோபத்தின் முகமூடியை ஏற்றுக்கொண்டார்.

    ததோ ராமோ மஹாதேஜா ராவணேன கிருதவ்ரணம் | த்ருஷ்ட்வா ப்லவகசார்தூலம் க்ரோதஸ்ய வஷமேயுவான் ||

    பொருள்: அப்போது, ​​குரங்குகளில் ஹனுமான் என்ற புலி, ராவணனால் காயப்படுவதைக் கண்டு, ராமர் கோபத்துடன் கொண்டு செல்லப்பட்டார். (யுத்த காண்ட 6.59.136).

    ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா அனுபவத்தை விரிவுபடுத்துகிறார், க்ரோதாவை மட்டுமல்ல, ஒரு மனிதன் அனுபவிக்கக்கூடிய ஆறு வகையான துன்பங்கள் – காமம் (காமம்), க்ரோதா (கோபம்), லோபா (பேராசை), மோஹம் (மாயை), மடம் (ஈகோ அல்லது ஆணவம்). ) மற்றும் மாட்சார்யா (பொறாமை அல்லது பொறாமை). இவை அனைத்தையும் பகவான் வென்றுவிட்டார் என்பதை இந்த நாமம் குறிப்பிடுகிறது.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், சமஸ்கிருதத்தில் தனது சிறந்த தேர்ச்சிக்கு கூடுதலாக, ஆயுர்வேதம் மற்றும் ஜோதிடம் ஆகியவற்றில் நிபுணராக இருந்தார், உடலில் உள்ள ஹார்மோன் அல்லது இரசாயன ஏற்றத்தாழ்வின் விளைவாக க்ரோதம் ஏற்படுகிறது என்று கருத்துரைக்கிறார். பகவான் இந்தக் குறைபாடுகளுக்கு ஆளாகாததால், அவர் காமம், க்ரோதா முதலியவற்றுக்கு உட்பட்டவர் அல்ல


  • 457-463-நாராயண அவதாரம் பற்றி பாஷ்யம் இட்டு மீண்டும் அம்ருத மதனம் விஷயமாக வியாக்யானம்457-ஸூமுக-அத₂வா அம்ருதா ஹரணே
    * ஆநந்த₃அம்ருத ஸம்பூர்ண வத₃நே நேந்து₃காந்திநா ।
    கலஶா க்ருதி ரூபேண கரஸ்தே₂ந விராஜிதம் ॥ இதி
    ஸுமுக₂꞉ ॥
    கையில் உள்ள அம்ருதம் போல் முகமும் அமுத பானம் போலே களிப்பூட்டுவது மதிமுக மடந்தை போன்றது
    புருவம் கரும் குழல் நெற்றி பொலிந்த முகில் கன்று போலே உருவம் அழகிய நம்பி -பெரியாழ்வார் -2-7-3-458-ஸூஷ்ம
    நுண்ணியவன் –அஸுரேஷு கூ₃ட₄அபி₄ப்ராயத்வாத்
    ஸூக்ஷ்ம꞉ ॥

    அசுரர்களால் இவன் எண்ணத்தை கண்டு கொள்ள முடிய வில்லை

    457-ஸூகோஷ
    தேவர்கள் அசுரர்கள் உரக்க போற்றி

    ஸுரஸுராதி₃கு₄ஷ்ய மாண மத₂நாத்₃பு₄தத்வாத்
    ஸுகோ₄ஷ꞉ ॥

    460-ஸூகத
    அம்ர்தம் தேவர்களுக்கு கொடுத்து இன்பம் அளித்தவன்

    அம்ருத தா₃நாதி₃நா ஸுரேப்₄ய꞉ ஸுக₂ம் த₃தா₃தீதி
    ஸுக₂த₃꞉ ॥
    அஞ்சுவை அமுதம் அன்று அளித்தான் -பெரிய திருமொழி -2-3-3-

    461-ஸூஹ்ருத் 
    நண்பன் –

    தத்ர ஹேது-ஸூஹ்ருத் 

    அசுரர்களுக்கு அமிர்தம் அளிக்காததும் ஹித பரமான செயல்

    462- மநோஹர –
    வ்யாமோஹம் உண்டாக்கும் கண் கவரும் உருவம்

    அஸுக்₂யா மோஹநீய ரூபத்வாத் மநோ ஹர꞉ । யதா₂
    * த்ரை லோக்ய விஸ்மய கரம்
    காந்தா க்ருதி த₄ரம் ஸ்மரேத், இதி ॥

    நீல மேனியும் நான்கு தோளும் என் நெஞ்சம் நிறைந்தனவே -5-5-6

    463-ஜித க்ரோத –
    கோபம் மறக்கப் பண்ணுமவன்

    தேந விஸ்மய விஹஸ்த ஸேதஸாம் அஸுராணாம் ஸுரேஷு க்ரோதோ ₄ ஜித இதி
    ஜித க்ரோத₄꞉

    அசுரர்கள் இவன் திரு முகம் கண்டு கோபம் மறந்து
    அடியார் அல்லல் தீர்த்தவன்

    —————

  • 464-வீர பாஹூஸ்பு₂ரத் கடக கேயூர மால மத₂ந கோ₂லாஹ மஹமி காவ்யதீஹார விக்ராந்தவாஹவ꞉ ஸஹஸ்ர
    மஸ்யேதி
    * வீர பா₃ஹு꞉ ||சேயிரு விசும்பும் திங்களும் சுடரும் தேவரும் தாமுடன் திசைப்ப
    ஆயிரம் தோளால் அலை கடல் கடைந்தான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே -பெரிய திருமொழி -5-7-4-
    மல்லாண்ட திண் தோள் மணி வண்ணன்
    ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்வளை தோள்வளை மாலை முதலியவற்றால் அலங்கரிக்கப் பட்டுக் கடல் கடையும் காலத்தில் நான் நான் என்று
    ஒன்றன்பின் ஒன்றாக முன்வரும் ஆயிரம் தோள்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –தேவர்களின் விரோதிகளை அழித்து வேத மரியாதையை நிலை நாட்டும் பராக்ரமுடைய கைகளை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    வீரர்களான ஷத்ரியர்கள் தோன்றிய தோள்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————-

    1. ஓம்வீரபாஹவேநம:
  • த்ரிதஶ முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களின்ஶத்ரூன் பகைவர்களை (அஸுரர்களை) நிக்னன் அழித்துவேதமர்யாதா வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள நெறிமுறைகளைஸ்தாபயன் நிலைநிறுத்தவல்ல

    விக்ரமஶாலி  சக்திபடைத்த (பலம்பொருந்திய)

    பாஹுரஸ்யேதி திருக்கைகளை (அல்லது திருத்தோள்களை) உடையவராதலால்

    வீரபாஹு: பகவான் ‘வீரபாஹு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களின் பகைவர்களை (அஸுரர்களை) அழித்து வேதங்களில் விதிக்கப்பட்டுள்ள நெறிமுறைகளை நிலைநிறுத்தவல்ல சக்திபடைத்த (பலம்பொருந்திய) திருக்கைகளை (அல்லது திருத்தோள்களை) உடையவராதலால் பகவான் ‘வீரபாஹு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ————-

    1. வீர-பாஹு – வலிமைமிக்க கரங்களைக் கொண்டவர்
  • ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை முந்தைய நாமத்தின் தர்க்கரீதியான தொடர்ச்சியாக எடுத்துக்கொண்டு இதை ‘த்ரிதாஷ ஷத்ரூன் நிக்னன் வேதமர்யாதன் ஸ்தாபயன் விக்ரமஷாலீ பாஹு அஸ்ய இதி வீரபாஹுஹ் – அவரது கரங்கள் தேவர்களின் எதிரிகளைக் கொல்லவும், வேதங்கள் மற்றும் வேதங்களின் மீது பற்றுறுதியை நிலைநாட்டவும் வல்லவை மற்றும் வலிமை வாய்ந்தவை. தர்மம்’.இந்த நாமத்திற்கு ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவெனில், பாற்கடலைக் கலக்கும் அற்புதச் செயலில் ஒன்றோடொன்று போட்டிபோடும் ஆயிரம் கரங்கள் பகவானுக்கு உண்டு; அவரது கரங்கள் ஒளிமயமான வளையல்கள், கவசங்கள் மற்றும் மாலைகளால் பிரகாசிக்கின்றன.ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஒரு வீரன் என்பது பின்வாங்காமல் ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் தீவிரத்துடன் தனது செயலில் ஈடுபடுவதைக் கவனிக்கிறார். பகவானின் நான்கு கரங்களும் நான்கு விதமான ஆயுதங்களுடன் ஒரே நேரத்தில் ஒன்றையொன்று சாராமல் செயலில் இறங்கி, விரும்பிய செயலை குறையின்றி நிறைவேற்றி, ஒவ்வொன்றும் வீரத்தின் குணத்தை தனித்தனியாக வெளிப்படுத்துகின்றன.தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், ஒரு வீரன் தன் கரங்களின் வலிமையைப் பயன்படுத்தி தர்மத்தின் காரணத்திற்காக உதவுகிறானே தவிர, சுயநல நோக்கத்திற்காக அல்ல என்று கவனிக்கிறார்.

    ராவணனும் வலிமைமிக்க கரங்களுடன் ஒருவனாக இருந்தான், அவர்களில் இருபது மட்டுமல்ல. ஆனால் அவரை ஒரு வீரராகக் கருத முடியாது, ஏனென்றால் அவர் தனது வலிமையை தனது காமாவை வளர்ப்பதற்காக மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும். மஹாவிஷ்ணுவின் இந்த நாமம், நமது திறமைகளை சுயநலத்திற்காக அல்ல, தர்மத்தைப் பாதுகாக்கப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை நினைவூட்ட வேண்டும்

  • —
  • 465-விதாரண
    வெட்டுபவன் -ராஹூவை திவ்ய ஆயுதத்தால்தி₃வ்ய ஹேதிபீ₄ ராஹுமுகா₂ன் விதா₃ரித வாநிதி
    விதா₃ரண ꞉ ।
    சம க்ரோக்ர பய விதாரணாய –இதி மந்த்ர வர்ணாத்-
    அடியார்களின் அனைத்து பயங்களையும் ஒழிப்பவன்அடியார்கள் வினைத் தொடரை தன்னருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி வெட்டிக் களைபவன்
    நின்று அசுரரைத் தகர்க்கும் தோளும் நான்கு உடையவன் -10-1-1-
    செம்பொன் ஆகத்து அவுணன் உடல் கீண்டவன் -9-10-6-திவ்ய ஆயுதங்களால் ராகு முதலியவர்களைச் சிதைத்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –அதர்மம் புரிபவர்களை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    விசேஷமாக பத்னிகளான கோபிகைகளுக்கு சுகத்தை தருபவர் -ஸ்ரீ நரசிம்ஹ திருவவதாரத்தில் இரணியனைப் பிளந்தவர் –
    ஞானிகளான வித்வான்களால் அடையப் பெறுபவர் -எல்லாம் அறிபவர் -ஜராசந்தன் முதலியவர்களுடன் போர் புரிந்தவர் –
    அரணிக் கட்டையில் அக்னிரூபத்தில் இருப்பவர் -ஞானத்தால் மகிழ்பவர் –
    மனைவி அற்ற சன்யாசிகளுக்கு ஸூகம் தருபவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ————-

    1. ஓம்விதாரணாயநம:
  • அதார்மிகான் அறத்திற்கு புறம்பாக செல்வோரைவிதாரயாதி வெட்டித் துண்டாடுவதால்இதி விதாரண: பகவான் ‘விதாரண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.அறத்திற்கு புறம்பாக செல்வோரை வெட்டித் துண்டாடுவதால் பகவான் ‘விதாரண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    இந்த மூன்று திருநாமங்களையும் ஒரு கோர்வையாக நாம் புரிந்து கொள்ளலாம். பகவான் அறத்திற்குப் புறம்பானோரை (அஸுரர்களை) அழிக்கிறார் (விதாரண:). அவரது புஜபலத்தைக் கொண்டு அழிக்கிறார் (வீரபாஹு:). அதையும் அவர் கோபம் மேலிடச் செய்வதில்லை. வேதங்களின் விதிமுறைகளை நிலைநிறுத்தவே செய்கிறார் (ஜிதக்ரோத:).

    ————–

    1. விதாரண – அநியாயம் செய்பவர்களை அழிக்கிறான்
  • இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு.
    • அவர் அநியாயக்காரர்களை அழிப்பவர்
    • தன் பக்தர்களின் பாவங்களை அழிப்பான்

    ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஆதார்மிகான் விதாரயதி இதி விதாரணாஹ் – தர்மத்திற்கு விரோதமாக செயல்படுபவர்களை வெட்டுகிறார் அல்லது ஒழிக்கிறார், எனவே அவர் விதாரணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். தர்மம் மற்றும் உன்னத மக்கள் தீயவர்களால் அச்சுறுத்தப்படும் போதெல்லாம் அவர் மீண்டும் மீண்டும் அவதாரம் எடுப்பதற்கு இதுவே காரணம்.

    தேவர்களுக்கு அமிர்த விநியோகத்தின் போது தனது திவ்ய ஆயுதத்தால் ராகுவை வெட்டினார். அவர் தனது பக்தர்களின் மிகப்பெரிய பயத்தை துண்டிப்பதால் அவர் விதாரணா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார் – “சமக்ர உக்ர பய விதாரணாய” என்பது பகவானைப் பற்றிய மந்திரம்..

    ஆத்மா அல்லது ஆன்மா மற்றும் உடல் அல்லது பிரகிருதி ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான தொடர்பை (பந்தம்) பகவான் கிழித்து விடுகிறார் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் விளக்கம் தருகிறார். மாறாத ஆன்மாவை எப்போதும் மாறிக்கொண்டே இருக்கும் உடலிலிருந்து பிரிப்பவர் அல்லது கிழித்து எறிபவர் பகவான்.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் தனது படைப்பின் அனைத்து அம்சங்களிலும் பிரிக்கும் இந்த குணத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார் – விதாரண. இவ்வாறு ஆணும் பெண்ணும், இரவும் பகலும், உத்தராயணம் மற்றும் தக்ஷிணாயனம், பிருதிவி மற்றும் அந்தரிக்ஷம், அக்னி மற்றும் சோமம், முதலியன அனைத்தும் மகாவிஷ்ணுவின் இந்த குணத்தை விதாரணமாக நிரூபிக்கின்றன அல்லது நினைவூட்டுகின்றன. பிறக்கும்போதே தாயிடமிருந்து குழந்தையைப் பிரிக்கும் தொப்புள் கொடியை அறுத்து இருவரும் தனித்தனியாக வாழ வைப்பவர்.

    —————-

  • ஸூ வ்ரத-
    தம்மைப் பார்த்து மற்றவர்கள்  பயன் பெறுவதற்காகவே தாம் தர்மங்களை விடாமல் பற்றுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –அடியவர்களைக் காக்கும் சிறந்த விரதம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –உலகைக் காத்தல் முதலிய மங்களமான விரதத்தை யுடையவர் –
    தம்மைக் குறித்த மங்களகரமான வ்ரதமுடையவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –————————————————————–457-ஸூமுக –
    ஜபம் முதலியவற்றால் யுண்டாகும் வருத்தம் இல்லாத மலர்ந்த முகமுடையவர் –
    457-463- நர நாராயண வ்ருத்தாந்தம் –கடல் கடைந்த சரித்ரம் என்கிற இரண்டு நிர்வாகம் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –ஆனந்தமும் அமுதமும் நிறைந்ததாய் சந்தரன் போலே பிரகாசிப்பதாய் கையிலே வைத்து இருக்கும்
    கலசம் போன்றதாயத் திகழ்ந்தவர் -அழகிய திரு முகம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    அழகிய முகம் உள்ளவர் -தசரத ராமனாக வன வாசத்தில் மகிழ்ந்தவர் -எல்லா வித்யைகளையும் அளித்து மகிழ்பவர் –
    மங்களகரமான முகம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

  • ———458-ஸூஷ்ம-
    ஸ்வயம் பிரயோஜனமாகச் செய்யப்படும் தியானத்தால் மட்டும் புலப்படும் முக நுட்பமான ஸ்வரூபம் யுடையவர் –
    அசுரர்கள் அறியா வண்ணம் மறைத்த எண்ணத்தை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –சப்தம் முதலிய ஸ்தூல காரணங்கள் போல் அல்லாமல் -ஆகாசம் முதலிய வற்றிற்கு காரணமானவை –
    அப்படி  அல்லாதவர் —சூஷ்ம காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –ஸூஷ்ம ரூபம் யுடையவர் -மங்களமும் மேன்மையும் கொண்ட பூமி தேவியை யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –————————————————————————-459-ஸூகோஷ –
    அழகிய உபநிஷத் முதலிய வேதங்களினால் முழங்கப் பெறுபவர் –
    தேவாசுரர்களின் கோஷத்தோடு கடைகிற கோஷமும் கூடி அற்புதமான கோஷமுடையவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    சோபனமான வேத கோஷத்தை யுடையவர் -மேகம் போன்ற குரலுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    மங்கள வேத ரூபமான பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கின் ஒலியுள்ளவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ———————————————————————–

    460-ஸூகத –
    சதாசாரங்களையும் தானங்களையும் அனுஷ்டிப்பவர்களுக்கு பரம சுகமாகிய பலம் தருபவர் –
    தேவர்களுக்கு அமுதம் அளித்து சுகத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    நல்லோர்களுக்கு சுகத்தைக் கொடுப்பவர் -அல்லது தீயவர்களுக்கு சுகத்தைக் கெடுப்பவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

    முக்தி சுகத்தை அளிப்பவர் -அல்லது -அயோக்யரின் சுகத்தை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————————————————————

    461-ஸூ ஹ்ருத் –
    தமக்கு உபகாரம் செய்யாதவனுக்கும் இவனுக்கு நான் என்ன செய்வேன் என்று நன்மையே கருதும் சிறந்த மனமுள்ளவர் –
    அதற்குக் காரணமான அன்பை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    கைம்மாறு எதிர்பாராமல் உபகாரம் செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    மங்களமான இதயம் உள்ளவர் -பக்தர்கள் செய்யும் மங்களமான கர்மங்களின் பயன்களைப் பெற்றுக் கொள்பவர் –
    பயன் எதிர்பாராமல் உதவுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ——————-

    462-மநோ ஹர –
    இந்த இயற்கையான அன்பினால் அவர்களின் மனங்களைக் கவர்பவர் –
    அசுரர்களின் மனங்களை மயக்கிய உருவமுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    எல்லையற்ற ஆனந்த ஸ்வரூபியாகையால் மனங்களைக் கவர்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    பக்தர்களுடைய மனங்களினால் கவரப் படுகிறவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————————————————————————————–

    463-ஜிதக்ரோத –
    அவர்களுடைய க்ரோதங்கள் முதலியவற்றைப் போக்குபவர் -இவருடைய அழகிய உருவைக் கண்டு மயங்கிக் குழம்பும்படி அசுரர்களைச்
    செய்து அசுரர்களுக்கு தேவர்கள் இடமிருந்த க்ரோதத்தை வென்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    கோபத்தை வென்றவர் -கோபத்தினால் அல்லாமல் வேத மரியாதையைக் காப்பதற்கே அசுரர்களை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    கோபத்தை  வென்றவர் -கோபத்தின் உருவான அசுரர்களை அழித்தவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ————————————————————————————-

    464-வீர பாஹூ-
    வளை தோள்வளை மாலை முதலியவற்றால் அலங்கரிக்கப் பட்டுக் கடல் கடையும் காலத்தில் நான் நான் என்று
    ஒன்றன்பின் ஒன்றாக முன்வரும் ஆயிரம் தோள்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    தேவர்களின் விரோதிகளை அழித்து வேத மரியாதையை நிலை நாட்டும் பராக்ரமுடைய கைகளை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    வீரர்களான ஷத்ரியர்கள் தோன்றிய தோள்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ————————————————————————————–

    465-விதாரண –
    திவ்ய ஆயுதங்களால் ராகு முதலியவர்களைச் சிதைத்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    அதர்மம் புரிபவர்களை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    விசேஷமாக பத்னிகளான கோபிகைகளுக்கு சுகத்தை தருபவர் -ஸ்ரீ நரசிம்ஹ திருவவதாரத்தில் இரணியனைப் பிளந்தவர் –
    ஞானிகளான வித்வான்களால் அடையப் பெறுபவர் -எல்லாம் அறிபவர் -ஜராசந்தன் முதலியவர்களுடன்  போர் புரிந்தவர் –
    அரணிக் கட்டையில் அக்னிரூபத்தில் இருப்பவர் -ஞானத்தால் மகிழ்பவர் –
    மனைவி அற்ற சன்யாசிகளுக்கு ஸூகம் தருபவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ——-

    அழகிய முகத்தோடு தன்வந்தரியாகத் தோன்றியதால், திருமால் ‘ஸுமுக:’ அழகிய முகம் படைத்தவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 457வது திருநாமம்.-“ஸுமுகாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்நாளில், எந்நாளும் இனியநாளாக அமையும்படி திருமால் அருள்புரிவார்.

    பாற்கடல் கடைந்த போதும், அசுரர்களுக்குத் தன் திட்டம் தெரியாதபடி, அவர்களை மயக்கி நல்லவர்களான தேவர்களுக்கு அமுதம் கிட்டும்படிச் செய்தார் அல்லவா திருமால்? அதனால்தான் அவர் ‘ஸூக்ஷ்ம:’ என்று அழைக்கப் படுகிறார். ‘ஸூக்ஷ்ம:’ என்றால் இவ்விடத்தில் அறிய முடியாதவர் என்று பொருள். அசுரர்களால் அறிய முடியாத சிந்தனை கொண்டதால் அமுதம் தந்த திருமால் ‘ஸூக்ஷ்ம:’ எனப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 458வது திருநாமம்.-“ஸூக்ஷ்மாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், கர்வம் போன்ற தீய குணங்களுக்கு நாம் வசப்படாமல் இருக்க திருமால் அருள்புரிவார்.

    வடமொழி மற்றும் தமிழ் வேத கோஷங்கள் எப்போதும் திருமாலைச் சூழ்ந்திருப்பதால், அவர் ‘ஸுகோஷ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். நர நாராயண அவதாரத்திலும் எப்போதும் வேத மந்திரங்கள் அவரைச் சூழ்ந்திருந்து துதித்தன. ‘ஸுகோஷ:’ என்றால் மங்கல வேத ஒலிகளை உடையவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 459வது திருநாமம்.-“ஸுகோஷாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு நல்ல இனிய குரல்வளம் ஏற்படும்படி திருமால் அருள்புரிவார்.

    பக்தியோக தியானத்தில் ஈடுபடுவோர்க்குப் பேரானந்தம் தருவதால் ‘ஸுகத:’ என்று நர-நாராயண வடிவிலான திருமால் அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 460வது திருநாமம். ஸுகத என்றால் பேரானந்தத்தை வழங்குபவர் என்று பொருள்.-“ஸுகதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் பேரானந்தத்தைத் திருமால் அருள்வார்.

    எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்பவனாக, உற்ற நண்பனாக இருக்கும் அந்த இறைவன், உலக நன்மைக்காக நர நாராயணர்களாக அவதாரம் செய்து உலக நன்மைக்காகத் தவம் புரிந்தான். அதனால் நர நாராயண அவதாரம் செய்த திருமால் ‘ஸுஹ்ருத்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸுஹ்ருத்’ என்றால் நல்ல மனம் படைத்த நண்பர் என்று பொருள். அனைத்து உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்யும் நல்ல மனம் கொண்ட நண்பனாகிய திருமால் ‘ஸுஹ்ருத்’ எனப்படுகிறார்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 461வது திருநாமம்.-“ஸுஹ்ருதே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குத் திருமால் சிறந்த நண்பனாக இருந்து அனைத்து நன்மைகளையும் செய்தருள்வார்.

    அடியார்களுக்கு நன்மைகள் பல செய்து, அதன்மூலம் அவர்கள் மனங்களைத் தன்பால் ஈர்ப்பதால், ‘மனோஹர:’ என்றுதிருமால் அழைக்கப்படுகிறார்.-நர நாராயண அவதாரத்திலும், நமக்காகத் தவம்புரிந்து அதன் மூலம் நம் மனங்களை ஈர்த்ததால் ‘மனோஹர:’ என்று பகவானுக்குத் திருநாமம்.-‘மனோஹர:’ என்றால் மனங்களைக் கவர்பவர் என்று பொருள். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 462வது திருநாமம்.-“மனோஹராய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் மனங்களையும் திருமால் கவர்ந்தருள்வார்.

    தனக்குத் தீங்கு செய்ய நினைப்பவர் மீது கோபம் கொள்ளாமல் இருந்து, கோபத்தை வெல்லவேண்டும் என்று உலகுக்கு உணர்த்திக் காட்டியவர் நர நாராயணர். அதனால்தான் நர-நாராயண பகவானுக்கு ‘ஜிதக்ரோத:’ என்று பெயர்.-‘ஜிதக்ரோத:’ என்றால் கோபத்தை வென்றவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 463வது திருநாமம்.-“ஜிதக்ரோதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களின் மனங்களில் கோபம் எழாதபடி பகவான் அருள்புரிவான்.

    தனக்குத் தீங்கு செய்ய நினைப்பவர் மீது கோபம் கொள்ளாமல் இருந்து, கோபத்தை வெல்லவேண்டும் என்று உலகுக்கு உணர்த்திக் காட்டியவர் நர நாராயணர். அதனால்தான் நர-நாராயண பகவானுக்கு ‘ஜிதக்ரோத:’ என்று பெயர்.-‘ஜிதக்ரோத:’ என்றால் கோபத்தை வென்றவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 463வது திருநாமம்.-“ஜிதக்ரோதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களின் மனங்களில் கோபம் எழாதபடி பகவான் அருள்புரிவான்.

    பாஹு என்றால் தோள் என்று பொருள். வீரபாஹு: என்றால் வலிமை மிக்க தோள்களை உடையவர். திருப்பாற்கடலை வேகமாகவும், பேரொலி எழும் வகையிலும் கடைந்து அமுதை எடுத்த வலிமை மிக்க தோள்களை உடைய திருமால் வீரபாஹு : என்று அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 464வது திருநாமம்.வீரபாஹவே நமஹ என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு நல்ல வலிமையோடு வாழும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

    தீய சக்திகளை வெட்டுவதால், திருமால் விதாதா – வெட்டுபவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 465வது திருநாமம். விதாத்ரே நமஹ என்று தினமும் சொல்லி வந்தால் நம் மனதில் எழும் எல்லாத் தீய எண்ணங்களையும் திருமால் வெட்டி அருள்வார்.

    457 முதல் 463 வரை உள்ள திருநாமங்கள் நர நாராயண அவதாரங்களையும் குறிக்கும். அமுதம் கடைந்த வரலாற்றையும் குறிக்கும்.

    அத்தனை பேரும் செய்த அந்தத் துதிமொழிகள் பாற்கடல் கடைந்த பகவானைச் சூழ்ந்திருந்தன. இத்தகைய துதிகளால் சூழப்பட்டு விளங்கியமையால் திருப்பாற்கடல் கடைந்த திருமால் ‘ஸுகோஷ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸுகோஷ:’ என்றால் நல்ல ஒலிகளால் சூழப்பட்டவர் என்று பொருள். தேவர்கள், அசுரர்கள் என அனைவராலும் துதிக்கப்பட்டு, அத்தகைய துதிகளால் சூழப்பட்டு விளங்கிய திருமால் ‘ஸுகோஷ:’! அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 459வது திருநாமம்.

    அசுரர்கள் செய்த துதியை நல்ல வார்த்தை என்று எடுத்துக் கொள்ள முடியுமா? யார் சொன்னார்கள் என்பதை விட, யாரைப் பற்றிச் சொன்னார்கள் என்பதே முக்கியம் அல்லவா? திருமாலைக் குறித்த துதி என்பதால் அசுரர்கள் செய்த துதியையும் கூட தாழ்ந்த சொற்களாக நாம் கருத வேண்டியதில்லை.“ஸுகோஷாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் செய்யும் அனைத்துத் துதிகளையும் திருமால் ஏற்று அருள்புரிவார்.

    அவரவர் விரும்பும் அமுதத்தை அவரவர்க்கு அளித்து அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருவதால், திருமால் ‘ஸுகத:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸுகத:’ என்றால் அமுதம் தந்து மகிழ்விப்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 460வது திருநாமம்.“ஸுகதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் ஆராவமுதைப் பருகி இன்புறும் பேற்றை ஆராவமுதனின் அருளால் பெறுவார்கள்.

    ஒரு நண்பன் மற்றொரு நண்பனுக்கு ஆலோசனைகள் வழங்கி உதவிகள் செய்வது போல், தேவர்களுக்கு நல்ல நண்பனாக இருந்து ஆலோசனைகளும் வழங்கி, அமுதம் பெறுவதற்கான அனைத்து உதவிகளும் செய்தபடியால் திருமால் ‘ஸுஹ்ருத்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸுஹ்ருத்’ என்றால் நலம்விரும்பியாய் இருக்கும் நண்பர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின்461-வது திருநாமம் .“ஸுஹ்ருதே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு நல்ல நண்பராக இருந்து அனைத்து நலங்களையும் திருமால் தந்தருள்வார்.

    மனத்தூய்மை மிக்கவர்கள் முதல் தொடங்கி, தீய எண்ணம்கொண்ட அசுரர்கள் வரை அத்தனை பேரின் மனங்களையும் தனது மோகினி அவதார வடிவால் மயக்கியதால், திருமால் ‘மனோஹர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘மனோஹர:’ என்றால் மனங்களைக் கவர்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 462-வது திருநாமம்.“மனோஹராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் மனங்களையும் திருமால் தனது அழகால் கவர்ந்து தன்னிடம் ஈடுபடும்படி அருள்புரிவார்.

    அசுரர்களின் கோபத்தை வென்றதால் ‘ஜிதக்ரோத:’ என்று திருமால் அழைக்கப்படு கிறார். ‘க்ரோத’ என்றால் கோபம், ‘ஜிதக்ரோத:’ என்றால் தேவர்கள் மீது அசுரர்கள்கொண்ட கோபத்தை வென்றவர். அதுவே ஸஹஸ்ர நாமத்தின் 463-வது திருநாமம்.“ஜிதக்ரோதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் மனதில் தீய எண்ணங்கள் எழாதபடி திருமால் அருள்புரிவார்.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –48–

November 4, 2023

யஜ்ஞ இஜ்யோ மஹேஜ்யஸ் ஸ க்ரதுஸ் சத்ரம் சதாம் கதி
சர்வ தர்சீ நிவ்ருத்தாத்மா சர்வஜ்ஞோ ஜ்ஞான முத்தமம் -48-

இந்த நாற்பத்தெட்டாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

446-யக்ஞ:, 447. இஜ்ய, 448. மஹேஜ்ய, 449. க்ரது:, 450. ஸத்ரம், 451. ஸதாம்கதி:|

452-ஸர்வதர்ஶீ, 453. நிவ்ருத்தாத்மா, 454. ஸர்வஜ்ஞ:, 455. ஞானமுத்தமம்||

அவர் அனைத்து வகையான தியாகங்களின் அவதாரமாகவும், யாகத்தின் பலன்களை அனைத்து தேவர்களுக்கும் கொண்டு செல்லும் யக்ஞ-ஸ்வரூபியாகவும் இருக்கிறார். அவர் மிக உயர்ந்த ஆசீர்வாதத்தை அதாவது மோட்சத்தை அல்லது இந்த சம்சாரத்திலிருந்து விடுதலையை வழங்கும் வழிபாட்டிற்கும் மரியாதைக்கும் உரியவர். அவர் எல்லா செயல்களுக்கும் பின்னால் உள்ள சக்தி மற்றும் அவர் நேர்மையானவர்களை தீமையிலிருந்து பாதுகாக்கிறார். அவர் பக்திமான்களின் இறுதி இலக்கு.

அவர் எங்கும் செவிகள் மற்றும் கண்களுடன் அனைத்தையும் பார்ப்பவர் மற்றும் அனைத்தையும் அறிந்தவர். அவர் இயற்கையாகவே முக்தி பெற்றவர் மற்றும் அனைத்து காரணங்களுக்கும் காரணமான படைப்பாளர் சர்வ அறிவாளி. அவரே இறுதிக் காரணமானவர் என்பதால் அவருக்கு உச்ச ஞானம் உள்ளது.

யக்ஞ: — வேள்வி ரூபமாய் இருப்பவர்
இஜ்ய: — யாரைக் குறித்து வேள்வி செய்யினும் தாமே அஃது சென்று அடையும் இலட்சியமாய் இருப்பவர்
மஹேஜ்ய: — யாதொரு பலத்தையும் கருதாது தமக்கே அர்ப்பணமாக வேள்வி புரிவோர்க்கு மோக்ஷபலத்தை அருள்பவர்
க்ரது: — க்ரதுவே தம் ஸ்வரூபமாய் இருப்பவர்; அக்னிஷ்டோமங்களுக்கு இலட்சியமாய் இருப்பவர்
ஸத்ரம் — வேள்விகள் அனைத்தும் நிலைபெறும் இடமாய் இருப்பவர்
ஸதாங்கதி: — ஸத்துக்களின் ஒரே புகலாய் இருப்பவர்
ஸர்வதர்சீ — அனைத்திற்கும் சாக்ஷியாய்ப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பவர்
நிவ்ருத்தாத்மா — நிவ்ருத்தி மார்க்கத்தின் பரம இலட்சியமாய் இருப்பவர்; பதரியில் நிவ்ருத்தி மார்க்கத்தை உபதேசித்தவர்
ஸர்வக்ஞ: — அனைத்தையும் பூர்ணமாக அறிவதே இயல்பாகக் கொண்டவர்
ஜ்நானமுத்தமம் — உத்தம ஞானங்கள் அத்தனையாகவும், உத்தம ஞானங்கள அனைத்தையும் வழங்குபவராகவும் இருப்பவர்.

அனைத்து வேள்விகளின் உடல்வடிவமாக இருப்பவன் {யஜ்ஞன்},
வேள்விகள் மற்றும் அறச்சடங்குகளில் துதிக்கப்படுபவன் {இஜ்யன்},
மனிதர்கள் செய்யும் வேள்விகளில் இருக்கும் தேவர்கள் அனைவரிலும் மிகவும் துதிக்கப்படத்தகுந்தவன் {மஹேஜ்யன்},
விதிப்படி விலங்குகள் காணிக்கையளிக்கப்படும் வேள்விகள் அனைத்தின் உடல்வடிவமாக இருப்பவன் {க்ரது},
எந்த உணவையும் உட்கொள்ளும் முன்னர் மனிதர்களால் துதிக்கப்படுபவன் {ஸத்ரம்},
முக்தி நாடுபவர்களின் புகலிடமாக இருப்பவன் {ஸதாம்கதி},
அனைத்து உயிரினங்களும் செய்யும் மற்றும் செய்யத்தவறும் செயல்களைக் காண்பவன் {ஸர்வதர்சீ},
குணங்கள் அனைத்தையும் கடந்த ஆன்மாவைக் கொண்டவன் {நிவ்ருத்தாத்மா},
அனைத்தையும் அறிந்தவன் {ஸர்வஜ்ஞன்},
அடையப்பட முடியாததும், எல்லையற்றதும், அனைத்தையும் நிறைவேற்றவல்லதுமான ஞானத்திற்கு ஒப்பானவன் {ஜ்ஞானமுத்தமம்};(61)

யஜ்ஞ ஸ்வரூபி –

446-யஜ்ஞ- யாக யஜ்ஞ வடிவமானவர் –
447-இஜ்ய -உலகச் செல்வத்தை வேண்டுபவர்களால் இந்த்ரன் முதலான தேவர்கள் உருவில் பூசிக்கப் படுபவர் –
448-மஹேஜ்ய-அவனையே விரும்புவர்களால் நேரே பூசிக்கப் படுபவர் –
449-க்ரது-பஞ்ச மஹா யஜ்ஞம் முதலியவற்றால் பூசிக்கப் படுபவர் –
450-சத்தரம் -பலரால் நீண்ட காலம் செய்யப்படும் சத்திர யாகத்தில் பூசிக்கப் படுபவர்

ஸ்ரீ நர ஸ்ரீ நாராயண அவதாரம் –

451-சதாம் கதி -புலன்களை அடக்கிய பற்று அற்றவர்களுக்கு சேரும் இடமாய் இருப்பவர் –
452-சர்வ தர்சீ-பற்றுடன் செய்யும் தர்மம் -பற்று அற்று நீங்கும் தர்மம் -ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி தர்மங்கள் -ஆகிய இரண்டையும் நேரே காண்பவர் –
453-நிவ்ருதாத்மா -வைராக்யத்தை உபதேசிப்பதற்க்காக நாராயண அவதாரம் எடுத்து பற்று அற்று இருந்தவர் –
454-சர்வஜ்ஞ -குறைவற்ற தன் மேன்மையை முற்றும் அறிந்தவர் –
455-ஜ்ஞானமுத்தமம் -பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தின் மூலம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்மத்தை அனைவரும் அறியக் காரணம் ஆனவர்

3-25-யஞ்ஞ ஸ்வரூப -446-450-திரு நாமங்கள்–5-திரு நாமங்கள்

3-26 நிவ்ருத்தி தர்ம ப்ரவர்தக -451-457-திரு நாமங்கள்–6-திரு நாமங்கள்
3-27-அலை கடல் கடைந்து அமுதம் கொண்டவன் -458-470-திரு நாமங்கள்-12-திரு நாமங்கள்

3-25-யஞ்ஞ ஸ்வரூப திரு நாமங்கள் -446-450-

யஜ்ஞ இஜ்யோ மஹேஜ்யஸ் ஸ க்ரதுஸ் சத்ரம்-ப்ரவ்ருத்தி தர்ம ஸ்வரூபன் இதுவரை மேல் நர நாராயணன் நிவ்ருத்தி தர்ம ப்ரஸாதகன்

446-
யஞ்ஞ -யாகமாய் உள்ளவன்

இதி யஜ்ஞ தத் ஸாத₄ந தத் ப₂லாவதி₄த்வேந ப்ரதிபாதி₃த꞉ । அதே
யஜ்ஞ꞉–யஜயா சயத விச்ச₂ப்ரச்ச₂ரஷோ நஞ்-

த்ருவோ யத்ர ப்ரதிஷ்டித ஏதத் விஷ்ணு பதம் திவ்யம் த்ருதீயம் வ்யோம்நி பாஸ்வரம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-8-98-
எந்த இடத்தில் துருவன் ஸ்திரமாக நிற்கிறானோ அந்த இடமே விஷ்ணு பதம் என்பதின் மூன்றாம் பாகம் ஆகும்

இஜ்யா பலஸ்ய பூரேஷா இஜ்யா சத்ர ப்ரதிஷ்டிதா
இந்த உலகமே இஜ்யை –யாகங்கள் -என்பதன் பலனாக உள்ளது
இந்த உலகமே இஜ்யையின் ஆதாரமாக உள்ளது

ததச்ச ஆஜ்யாஹுதி த்வாரா போஷி தாஸ்தே ஹவிர்புஜ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 4-8-106–
அதன் பின்னர் நெய் முதலான ஹவிர் பாகங்கள் அக்னியில் இடப் பெறுகின்றன

யஜ்ஜோ வை விஷ்ணு
விஷ்ணுவே யஜ்ஜம் ஆகிறான்

வேதமும் வேள்வியும் ஆதியும் ஆனான் -பெரிய திருமொழி -9-4-9-
வேள்வியாய் தக்கணையாய் தானுமானான் -பெரிய திருமொழி -4-9-5
பண்டை நான் மறையும் வேள்வியும் தானே நின்ற எம்பெருமான் -பெரிய திருமொழி -7-10-9
மேலே 971 -யஞ்ஞ – 682- மகா யஞ்ஞ வரும்

யஜ்ஞம் அதன் சாதனம் அதன் பலன் எல்லாம் தாமேயாய் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யஜ்ஞ ஸ்வரூபியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்து யஜ்ஞங்களிலும் பலன் பெறுபவர் ஸ்ரீ கிருஷ்ண ரூபத்தில் தம்மைக் குறித்துத் தாமே யஜிப்பவர்-
ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் அஹல்யையை கௌதமரோடு சேர்ப்பித்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்யக்ஞாயநம:

ஸர்வயக்ஞ அனைத்து வேள்விகளின்

ஸ்வரூபத்வாத் வடிவாக திகழ்வதால்

யக்ஞ: பகவான் ‘யக்ஞ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானே அனைத்து வேள்விகளின் வடிவாக இருக்கிறார். எனவே அவர் ‘யக்ஞ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

துஶ்டிகாரகோ (அனைத்து தேவர்களுக்கும்) திருப்தியை (இன்பத்தை)

யக்ஞாகாரேண வேள்விகளின் வடிவாய் இருந்து

ப்ரவர்த்தத வளர்க்கிறார்

இதி வா யக்ஞ: எனவே, பகவான் ‘யக்ஞ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, பகவான் வேள்விகளின் வடிவில் அனைத்து தேவர்களுக்கும் மகிழ்ச்சியை வளர்க்கிறார். எனவே அவர் ‘யக்ஞ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘யக்ஞோ வை விஶ்ணு:’ (தைத்த்ரீய ஸம்ஹிதை 1.7.5)

தைத்த்ரீய ஸம்ஹிதையில் கூறப்பட்டுள்ளது: விஶ்ணுவே வேள்வியாவார்.

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.


  1. யக்ஞம் – தியாகம்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கங்களை தருகிறார். முதலாவது ‘சர்வயஜ்ஞ ஸ்வரூபத் யக்ஞம் – திரவிய யக்ஞம் (செல்வத்தின் தியாகம்), தபோ யக்ஞம் (தவம்), யோக யக்ஞம் (யோகப் பயிற்சி) அல்லது ஞான யக்ஞம் (அறிவைப் பரப்புதல்), அவர் அனைத்து வகையான யக்ஞங்களின் உருவகமானவர். யக்ஞம்’. இரண்டாவது விளக்கம், ‘ஸர்வேஷாம் தேவானாம் துஷ்டிகாரகா யஜ்ஞாகாரேண ப்ரவர்ததே இதி வா – அவர் அனைத்து தேவர்களையும் தனது யாகத்தால் மகிழ்வித்து வளர்க்கிறார்.

தைத்திரிய சம்ஹிதை (1.7.4) கூறுகிறது ‘யஜ்னோ வை விஷ்ணு: விஷ்ணுவும் யக்ஞமும் ஒன்றே; அவை ஒரே மாதிரியானவை. யக்ஞத்தின் அனைத்து அம்சங்களையும் ஸ்லோகம் 104 மற்றும் 105 இல் பகவான் ஈடுபடுத்துவோம் (‘யஜ்ஞோ யஜ்ஞபதிர் யஜ்வா யஜ்ஞாங்கோ யஜ்ஞவாஹன: யஜ்ஞபிரித் யஜ்ஞக்ரித் யஜ்ஞீ யஜ்ஞபுக் யஜ்ஞசாதன யஜ்ஞாந்தக்ரித் யஜ்ஞாந்தகிரித் யஜ்ஞாந்தக்ரித் யஜ்ஞாந்தகிரித்யம்’).

தர்ம சக்கரம் ஆசிரியர் யாகம் என்பது தன்னலமற்ற உணர்வோடு செய்யப்படும் கர்மா என்று விளக்குகிறார். யாகங்கள் தியாகம் அல்லது காணிக்கை உணர்வுடன் செய்யப்படுவதால், கர்மாவானது கர்மாவின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து நம்மை விடுவிக்கும் போது, ​​கர்மா நமது செயல்களின் விளைவாக வரும் பலாஸ் அல்லது பலன்களுடன் நம்மை பிணைக்கிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், தியாக உணர்வுடன் அல்லது சமூகத்தின் நன்மைக்காக செய்யப்படும் செயல்கள், அதனுடன் தொடர்புடைய “செயல்பாடு அல்லது நான்” என்ற உணர்வு இல்லாமல், யக்ஞம் என்று தகுதி பெறுகிறது. இந்த ஆவியுடன் செய்யப்படும் செயல்களுடன் தொடர்புடைய தெய்வீகத்தன்மை உள்ளது.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தா பகவத் கீதை அத்தியாயம் 4, வசனங்கள் 25 முதல் 30 வரை மேற்கோள் காட்டி, பன்னிரண்டு வகையான யாகங்கள் உள்ளன, அவை:

  1. தேவ யக்ஞம் – தேடுபவர்களும் யோகியர்களும் புலன் அனுபவங்களிலிருந்து முற்றிலும் விலகிவிட்டதாக உணரும்போது. அனுபவத்தின் தரத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், உள்நோக்கிய சமநிலையின் நிலையான உணர்வைப் பராமரிக்க முடிகிறது.
  2. பிரம்ம யக்ஞம் – யோகிகள் புலன் உறுப்புகள் மட்டுமே உணர்தல் கருவிகள் மற்றும் அவை பரமாத்மாவுடன் தொடர்பு கொள்ளும்போது மட்டுமே வேலை செய்ய முடியும் என்பதை புரிந்துகொள்கிறார்கள், இதனால் புலன் உறுப்புகள் பிரம்மத்தின் அறிவில் தங்களை தியாகம் செய்ய அனுமதிக்கிறது.
  3. இந்திரிய யக்ஞம் – சுயக்கட்டுப்பாட்டினால் மட்டுமே புலன் உறுப்புகளை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தி தேர்ச்சி பெற முடியும். தேடுபவர்களுக்குக் காட்டப்படும் மற்றொரு முறை இதுவாகும், இதன் மூலம் அவர்கள் ஆழ்ந்த தியானத்தின் தீவிர வாழ்க்கையை அனுபவிக்க முடியும்.
  4. மனோ யக்ஞம் – ஐந்து வகையான புலன்களின் அடிப்படையில் விளக்க முடியாத ஒரு துறையில் மனம் ஒருபோதும் செயல்பட முடியாது. மனதை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தி, புலன் மையங்களிலிருந்து முற்றிலும் விலக்கிய ஒரு தனிமனிதன் மனோ யக்ஞம் என்று இங்கே குறிப்பிடப்படுகிறான்.
  5. ஆத்மா-சம்யமா யக்ஞம் – தெய்வீக யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் அகங்காரத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது இங்கே “யோகா-தன்-கட்டுப்பாடு” (ஆத்ம-சம்யமா-யோகா) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
  6. த்ரவ்ய யக்ஞம் – நேர்மையாகச் சம்பாதித்த செல்வத்தை, நேர்மையான பக்தி உணர்வோடும், சமூகத்தின் சேவையிலும் தொண்டு செய்வதும் விநியோகிப்பதும் திராவ்ய-யக்ஞம் எனப்படும்.
  7. தபோ யக்ஞம் – அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் செய்யப்படும் துறவுகள் (விரதங்கள்) இறைவனின் பெயரால் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.
  8. யோகா யக்ஞம் – உபாசனா எனப்படும் இதயத்தின் இறைவனின் அர்ப்பணிப்பு வழிபாடு, எந்த விருப்பமும் அல்லது உள்நோக்கமும் இல்லாமல் செய்யப்படும் போது, ​​யோக யக்ஞம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
  9. ஸ்வாத்யாயா யக்ஞம் – ஸ்வாத்யாயா என்றால் “நம் சொந்த உள் பலவீனங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்காகப் பின்பற்றப்படும் சுயபரிசோதனை கலை உட்பட சுய ஆய்வு.”
  10. ஞான யக்ஞம் – “அறிவின் தியாகம்” என்பது அந்தச் செயலுக்கு வழங்கப்படும் சொல்லாகும், இதன் மூலம் ஒருவர் அனைத்து அறியாமையையும் அறிவின் நெருப்பில் துறக்கிறார். இது இரண்டு அம்சங்களைக் கொண்டது; தவறான மறுப்பு, மற்றும் சுயத்தின் உண்மையான தன்மையை வலியுறுத்துதல்.
  11. பிராண யக்ஞம் – ஒரு தியாகமாக சிலர் பிராணயாமா நுட்பத்தை வழங்குகிறார்கள். பூரக (உள்ளிழுத்தல்) மற்றும் ரேசகா (வெளியேற்றுதல்) ஆகிய இரண்டு செயல்முறைகளும் ஒரு இடைவெளியுடன் மாறி மாறி வருகின்றன, இதில் ‘சுவாசம் சிறிது நேரம் நடத்தப்படுகிறது, இது கும்பகா என்று அழைக்கப்படுகிறது. பூரக-கும்பகா-ரேசகா-கும்பகா என்ற இந்த செயல்முறை, குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் பயிற்சி செய்யும் போது, ​​மூச்சுக் கட்டுப்பாட்டின் (பிராணயாமா) நுட்பமாக மாறும். இந்த நுட்பம் மீண்டும் இங்கு ஒரு யாகமாக விளக்கப்பட்டுள்ளது, இதன் மூலம் பயிற்சியாளர், நீண்ட காலத்திற்கு, அனைத்து துணை பிராணன்களையும் பிரதான பிராணனில் வழங்க கற்றுக்கொள்கிறார்.
  12. தேஹ யக்ஞம் – தங்கள் மீதும், அவர்களின் பசியின் மீதும், ஆர்வத்தின் மீதும் முழுமையான தேர்ச்சியைப் பெறுவதற்கான உணவு முறையான ஒழுங்குமுறை. ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட உணவுக் கட்டுப்பாடு மூலம், ஒரு நபரின் குணம், நடத்தை மற்றும் இறுதியில் சிந்தனை ஆகியவை தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு உயர்த்தப்படலாம்.

இந்த யக்ஞத்தில் ஆஹுதியாக நம்மையே அர்ப்பணித்துக்கொண்டால்தான் இறுதியான யக்ஞம், அதாவது, நாம் எல்லாவற்றையும் அவனுடைய நன்மைக்காகச் செய்கிறோம், நம்முடைய நன்மைக்காக அல்ல.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நம்மை ஷ்ருதி என்று குறிப்பிடுகிறார் – யஜ்ஞோ வை விஷ்ணு. பகவானின் ஒவ்வொரு செயல்களும் அவரது பக்தர்களின் நன்மைக்காகவும், எதுவும் அவரது சொந்த நலனுக்காகவும் இல்லாததால், அவர் யக்ஞத்தின் அவதாரம்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தம் பற்றி பல குறிப்புகளை தருகிறார் –

  • செய்கின்ற கிடி எல்லாம் யானே என்னும் – செய்வதெல்லாம் நான்தான் (நம்மாழ்வாரின் – திருவாய் மொழி 5.6.4)
  • பண்டைநால் மறையும் வேள்வியும் கேள்விப் பதங்களும் பதங்களின் பொருளும்,

பிண்டமாய் விரித்த பிறங்கொளி யனலும் பெருகிய புனலொடு நிலனும்,
கொண்டல்மா ருதமும் குரைகட லேழும் ஏழுமா மலைகளும் விசும்பும்,
அண்டமும் தானாய் நின்றவெம் பெருமான் அரங்கமா நகரமர்ந் தானே.
காலத்தால் அழியாத வேதங்கள், யாகங்கள், பிரஸ்னங்கள், வியாகாரங்கள், அவற்றின் அர்த்தங்கள், இவை அனைத்திற்கும் காரணம், புனிதமான அக்கினி பீடம், நதிகளின் புனித நீர், பூமி, மேகங்கள், காற்று, ஏழு சமுத்திரங்கள், ஏழு மலைத்தொடர்கள், வானம், பிரபஞ்சம். இறைவனே இவையனைத்தும், அரங்கமாநகரின் வசிப்பிடமாகவும் (திருமங்கை ஆழ்வாரின் – பெரிய திரு மொழி 5.7.1) நிற்கிறார்.

  • விளங்கும் சுடர்ச்-கொடியாய் வேள்வியாய் – மகத்தான பிரகாசத்துடன் கூடிய பரந்து விரிந்த வான்வெளி அவன் (திருமங்கை ஆழ்வாரின் – பெரிய திரு மொழி 7.10.9)

————–

447-இஜ்ய-
யாகத்தால் ஆராதிக்கப் படுபவன் -அந்தர்யாமியாய் இவனே

காம அதி₄காரை ரிந்த்₃ராதி₃த்₃வாரேஜ்யா மஹர் தீதி
இஜ்ய꞉ ।

யே யஜந்தி பித்ருன் தேவன் ப்ராஹ்மணான் ச ஹுதாசநாந் சர்வ பூத அந்தராத்மாநம்
விஷ்ணு மேவ யஜந்தி தே –சாந்தி பர்வம் -346-29-
பித்ருக்கள் தேவர்கள் நான்முகன் அக்னி போன்ற பலரையும் ஆராதனை செய்தபடி யார் உள்ளாரோ
அவர்கள் இவை அனைத்துக்கும் அந்தர்யாமியாக உள்ள விஷ்ணுவை ஆராதிக்கின்றனர்

யே அபயந்ய தேவதா பக்தா –ஸ்ரீ கீதை -9-23-
மற்ற தேவதைகளை வாங்குபவர்களும் என்னையே வணங்குகிறவர்கள் ஆகிறார்கள்

வர்ணாஸ்ரம ஆசாரவதா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 3-8-9-
அவரவர்களின் குலம் மற்றும் ஆசாரம் ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடிப்பது என்பது
ஸர்வேஸ்வரனை மகிழும்படி செய்யும்

இவன் ஒருவனே பூஜிக்கத் தக்கவன் என்பதால் இஜ்ய
ஐந்தும் ஐந்துமாய் ஆய மாயனே -தேவ யஞ்ஞம் முதலான ஐந்து ஆஹூதிகள் –
கார்ஹ பத்யம் முதலான பஞ்ச அக்நிகளையும்-சரீரமாக உடையவன் –

ஆறும் ஆறும் ஆறும் ஓர் ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாய் -பஞ்ச மஹா யஜ்ஜம்

காம்ய பலன்களைக் கருதுபவர்களால் இந்த்ரன் முதலிய தேவதா ரூபியாக ஆராதிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யஜ்ஞங்களினால் ஆராதிக்கப் பெறுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூஜையை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்இஜ்யாயநம:

யஶ்டவ்யோப்யயம் ஏவ இதி (அந்த யக்ஞங்களின் மூலம்) வழிபடப்படுபவரும் பகவான் ஒருவரே

இஜ்ய: எனவே, அவர் ‘இஜ்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் யக்ஞங்களின் வடிவாக உள்ளது மட்டுமன்றி, அந்த யக்ஞங்களால் வழிபடப்படுபவராகவும் உள்ளார். எனவே அவர் ‘இஜ்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இங்கு ஏவ என்ற சொல் யக்ஞங்களால் பகவான் ஒருவர் மட்டுமே வழிபடப்படுகிறார், மற்றோர் யவரும் அல்லர் என்பதை குறிக்கிறது.

யே யஜந்தி மகை: புண்யைர்தேவதாதீன்பித்ருனபி |

ஆத்மானமாத்மனா நித்யம் விஶ்ணுமேவ யஜந்தி தே || || (ஸ்ரீ ஹரி வம்சம்)

ஸ்ரீ ஹரி வம்சத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: எவரொருவர் புண்ணியமான வேள்விகளால் தேவர்களையும், முன்னோர்களையும் (பித்ருக்கள்) வழிபடுகின்றனரோ, அவர்கள் அனைத்திற்கும் (தமது, அந்த தேவர்கள் மற்றும் பித்ருக்களின்) உள்ளுறை ஆத்மாவான பகவான் ஸ்ரீவிஶ்ணுவையே (அந்த வேள்விகளின் மூலம்) வழிபடுகின்றனர்.

இதி ஹரிவம்ஶே | இவ்வாறு ஹரி வம்சத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

———-

    1. இஜ்யா – அவர் மரியாதைக்குரிய பொருள்

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘யஷ்டவ்யஹ் அபி அயமேவ இதி இஜ்யாஹ் – எல்லா வழிபாடுகளுக்கும் யாகங்களுக்கும் இலக்காகக் கொள்ளத் தகுதியானவர், எனவே அவர் இஜ்யா’ என்று விளக்குகிறார்.

    ஸ்ரீ சங்கரரும் இதே விளக்கத்தை ஆதரிக்க ஹரிவம்சத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார் –
    யே யஜந்தி மகைஹ் புண்யைர்_தேவதாதின் பித்ருனாபி |
    ஆத்மானம் ஆத்மாநா நித்யம் விஷ்ணுமேவ யஜந்தி தே || (3.40.27)
    தெய்வங்களுக்கும், முன்னோர்களுக்கும் செய்யும் புனிதமான தியாகங்கள், எல்லாருக்கும் சுயமாக விளங்கும் விஷ்ணுவையே வணங்குவதாகும்.

    இஜ்யாம் அர்ஹதி இதி இஜ்யঃ । தற்காலிக பலன்களை நாடி அன்ய-தேவதைகளை வழிபடுபவர்கள், உண்மையில் அனைத்து உயிரினங்களின் அந்தர்யாமி அல்லது உள் ஆன்மாவாக இருக்கும் விஷ்ணுவை மட்டுமே வணங்குகிறார்கள். இது பகவத் கீதை அத்தியாயம் 9 வசனம் 23 இல் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது –
    யே து அந்ய-தேவதா பக்த யஜந்தே ஸ்ரத்தாயா அன்விதா |
    தே’பி மாமேவ கௌந்தேய யஜந்தி அ-விதி-பூர்வகம் ||
    குந்தியின் மகனே, ஒரு மனிதன் மற்ற தெய்வங்களுக்கு எதைப் பலியிடுகிறானோ, அது உண்மையில் எனக்கு மட்டும்தான், ஆனால் அது சரியான புரிதலின்றி அளிக்கப்படுகிறது.

    ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நம்மை மகாபாரதத்தையும் குறிப்பிடுகிறார் –
    யே யஜந்தி பித்ருன் தேவான் ப்ரஹ்ம்னன் சாஹுதாஷான் |
    ஸர்வ பூதாந்தர்ஆத்மானம் விஷ்ணுமேவ யஜந்தி தே || (சாந்தி பர்வா 355.24)
    தங்கள் முன்னோர்கள், தெய்வங்கள், பிராமணர்கள் மற்றும் அக்னி ஆகியோரின் ஆவிகளை வணங்குபவர்கள் – அவர்கள் உண்மையில் அனைத்து உயிரினங்களின் உள் ஆத்மாவாகிய விஷ்ணுவை வணங்குகிறார்கள்.


448- மஹேஜ்ய –
சிறந்த பூஜையை ஏற்பவன்

அகா மஹதா மஹ தீஜ்யா(அ)ஸ்ய அவ்யவதா₄நேநேதி –
மஹேஜ்ய꞉

யே து சர்வாணி கர்மாணி –ஸ்ரீ கீதை -12 –6-அனைத்து கர்மங்களையும் எனக்கே அளித்து

மயி சர்வாணி கர்மாணி –ஸ்ரீ கீதை -3-30–அனைத்து கர்மங்களையும் எனக்கே துறந்து

இவனே பரம புருஷன்

மற்றப் பலன்களை விரும்பாதவர்கள் தம்மையே ஆராதிப்பதைச் சிறந்த ஆராதனமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம்மைக் குறித்துச் செய்யும் யாகமே மோஷத்தைத் தருவதால் அந்த யாகமே சிறந்ததாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ சீதா பிராட்டிக்காக வில்லில் நாண் ஏற்றியவர் -உயர்ந்த யஜ்ஞங்களில் ஆராதிக்கப் பெறுபவர் –
ஸ்ரீ தேவி பூமி தேவி சமேதன்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்மஹேஜ்யாயநம:

ஸர்வாஸு அனைத்து

தேவதாஸு தேவர்களை

யஶ்டவ்யாஸு வழிபடப்படும்

ப்ரகர்ஶேண மிகவும் சிறப்பாக (மிக உயர்வாக)

யஶ்டவ்யோ வழிபடப்படுகிறார்

மோக்ஷஃபலதாத்ருத்வாத் முக்தியை பலனாக அளிக்கவல்லவராகையால்

இதி மஹேஜ்ய: எனவே, பகவான் ‘மஹேஜ்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

குறிப்பிட்ட பலனை வேண்டி வேள்விகளால் பற்பல தேவர்கள் வழிபடப்படுகின்றனர். ஆயினும், எவராலும் முக்தியை பலனாக அளிக்க இயலாது. அதை அளிக்கவல்ல பகவானை அனைவரும் மிகவும் சிறப்பாக வழிபடுகின்றனர். எனவே, பகவான் ‘மஹேஜ்ய:’ (அனைவரைக் காட்டிலும் சிறப்பாக வழிபடப்படுகிறார்) என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

முக்தியை அளிக்க வல்லவராதலால் வழிபடப்படும் அனைத்து தேவர்களைக் காட்டிலும் பகவானே உயர்ந்தவர். எனவே அவர் மஹா (உயர்ந்த) + இஜ்ய: (வழிபடப்படுபவர்) = மஹேஜ்ய:

———-

மஹேஜ்யா – வழிபாட்டுப் பொருட்களில் அவர் சிறந்தவர்

  • மஹா என்ற முன்னொட்டைச் சேர்த்த முந்தைய நமா இது மட்டுமே. ‘ச’ இன் பயன்பாடு மஹா என்ற முன்னொட்டின் விளைவை மேலும் மேம்படுத்துகிறது. இது பீஷ்மா  பகவான் சில சிறிய அற்பமான இஜ்யா அல்ல, ஒரு மகா இஜ்யா என்று சொல்வது போல் உள்ளது!ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸர்வாஸு தேவதாஸு யஷ்டவ்யாஸு ப்ரகர்ஷேண யஷ்டவ்யா மோக்ஷபலதாத்ருத்வாத் இதி மஹேஜ்யஹ் – வழிபடத் தகுந்த வேறு கடவுள்கள் இருக்கலாம் ஆனால் பகவான் எல்லாவற்றிலும் பெரியவர், ஏனென்றால் அவர் ஒருவரே மிக முக்கியமான மோக்ஷம் அல்லது முக்தியை வழங்க முடியும். யாகத்தின் முடிவு.ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார் – மஹாவிஷ்ணுவே பரம புருஷர், அந்தர் ஆத்மாவாக இருக்கும் மற்ற தெய்வங்கள் மூலம் மகேஜ்யாவை வணங்குவதற்குப் பதிலாக நாம் நேரடியாக அவரை வணங்க வேண்டும்.

    ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்தச் சூழலில் அக்னி தேவதைகளில் நமக்கு மிக நெருக்கமானவர், விஷ்ணு மிகத் தொலைவில் இருக்கிறார் (அக்னிராவமோ தேவதானம் விஷ்ணு பரமஹ் (தைத்திரீய சம்ஹிதா 5.5.1).


449-க்ரது-
எல்லா கர்மங்களாலும் ஆராதிக்கப் படுபவன் –
ஆறும் ஆறும் ஆறுமாய் ஆய மாயன் –

பஞ்ச மஹா யஜ்ஞா ஔபாஸநாத₃ய꞉; ஸப்த பாக யஜ்ஞா꞉ ஶ்ரௌதாக்₃நி ஹோத்ராத₃ய꞉;
ஸப்த ஹவிர் யஜ்ஞாஶ்ச யஜ்ஞ பதே ₃நோபாத்தா꞉, அக்₃நிஷ்டோமாத₃ய꞉ ஸப்த ஸோம
ஸம்ஸ்தா₂꞉ க்ரதவ꞉, தைர் ஆராத்₄ய꞉ க்ரியத இதி ருது꞉ । * க்ருஞ꞉ கதுரிதி கது꞉ ॥

பஞ்ச மகா யஜ்ஞங்கள் -ஔபாசனம் முதலிய ஏழு பாக யஜ்ஞங்கள் -ஸ்ரௌத்ராக்னி ஹோத்ரம் முதலிய ஏழு ஹவிர் யஜ்ஞங்கள் –
யஜ்ஞபதத்தால் கூறப்படும் அக்னிஷ்டோமம் முதலிய ஏழு சோம யாகங்கள் இவற்றால் ஆராதிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ப்ரஹ்ம யஜ்ஜம் -வேதம் ஓதுதல்-பித்ரு யஜ்ஜம்-தேவ ரிஷிகள் பித்ரு தர்ப்பணம் -தேவ யஜ்ஜம்-தேவர்களைக் குறித்து
பூத யஜ்ஜம்-பிராணிகளுக்கு அளிக்கப்படும் அரிசிகள் /மனுஷ்ய யஜ்ஜம்-அதிதிகளுக்கு அளித்தல்

யூபஸ்தம்பம் நாட்டிச் செய்யப்படும் யஜ்ஞமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

படைத்தல் முதலிய செயல்களைச் செய்பவர் -தன்மையாக யுடையவர் -ஞானரூபியானவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

  1. ஓம்க்ரதவேநம:

யூபஸஹிதோ யூபஸ்தம்பத்தை நாட்டி நடத்தப்படும்

யக்ஞ: வேள்விக்கு

க்ரது: ‘க்ரது’ என்று பெயர். அந்த ‘க்ரது’ வேள்வியின் வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘க்ரது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

யூபஸ்தம்பத்தை நாட்டி நடத்தப்படும் வேள்விக்கு ‘க்ரது’ என்று பெயர். அந்த ‘க்ரது’ வேள்வியின் வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘க்ரது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

——

    1. க்ரது – அவர் வழிபாட்டின் பொருள் மற்றும் அவர் அனைத்து செயல்களுக்கும் பின்னால் உள்ள சக்தி

    இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு.

    • தியாகங்கள் மூலம் வழிபடும் பொருள்கள் க்ராடஸ் என்று அழைக்கப்படுகின்றன
    • எல்லோருடைய செயல்களுக்கும் பின்னால் இருப்பவர் அல்லது யாரால் எல்லாம் செய்யப்படுகிறதோ அவர்.

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் விளக்கம் ‘யூபஸஹித யஜ்ஞா க்ரதுஹ் – யாகத்தைக் கட்டுவதற்கான தூணுடன் கூடிய யாகம்’ என்பது க்ரது. பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 16) பகவான் கூறுகிறார்:
    அஹம் க்ரதுஹ் அஹம் யஜ்ஞா ஸ்வதா அஹம் அஹம் ஔஷ்தம் |
    மந்த்ரஹ் அஹம் அஹமேவ அஜ்யம் அஹம் அக்னிஹ் அஹம் ஹுதம் || 9.16
    நானே சடங்கு, நானே யாகம், நானே முன்னோர்களுக்குப் பிரசாதம், நோய் தீர்க்கும் மூலிகை, ஆழ்நிலை துதி. நான் வெண்ணெய், நெருப்பு மற்றும் பிரசாதம்.

    பல்வேறு வகையான யாகங்களில் ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் குறிப்பிடுகிறார். க்ரதுஹ் என்பது யாகத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் முடிக்க ஒரு திட்டவட்டமான குறிக்கோளுடன் ஒருவருடைய வளங்களைப் பயன்படுத்துகிறது.

    ஸ்ரீ ராமானுஜர் தனது கீதா பாஷ்யத்தில் க்ரது என்பது ஜோதிஷ்டோமம் போன்ற வேத யாகங்களைக் குறிக்கிறது என்றும், யக்ஞம் என்பது மகா யக்ஞத்தைக் குறிக்கிறது என்றும் ஸ்ரீ பராசர பட்டரால் விளக்கப்பட்ட பஞ்ச மஹா யக்ஞங்கள், ஏழு பாக யக்ஞங்களைக் குறிக்கிறது. முதலியன

    பேராசிரியர். ஏ. ஸ்ரீநிவாச ராகவன் பஞ்ச மகா யக்ஞங்களை மேலும் விளக்குகிறார்: 
    வேதங்களைக் கற்பித்தல் மற்றும் ஓதுதல் சம்பந்தப்பட்ட பிரம்ம யக்ஞம், பித்ரு யக்ஞம் – இறந்த முன்னோர்களுக்கு தினசரி நீர் வழங்குதல் (தர்ப்பணம்), தேவ யக்ஞம் – தெய்வங்களுக்கு பிரசாதம் மூலம் செய்யப்படும் பலி. நெருப்பு, பூத யக்ஞம் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் தினசரி உணவின் ஒரு பகுதியை வழங்குவதை உள்ளடக்கியது, மற்றும் மனுஷ்ய யக்ஞம் – மற்ற மக்களுக்கு வழங்கப்படும் தியாகம் (விருந்தினர்களின் விருந்தோம்பல்).

    ஏழு பாகா யக்ஞங்கள்:
    ஔபாசன ஹோமம், வைஷ்வ-தேவா, பார்வா-ஸ்தாலி-பாகா, அஷ்டகா-ஷ்ரத்தா, மாச-ஷ்ரத்தா, சர்ப்ப-பலி – சர்ப்பங்களுக்கு பிரசாதம், மற்றும் ஈஷான-பலி (தேவர்களுக்கு பிரசாதம்).

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு வித்தியாசமான விளக்கத்தை அளித்து, ‘யாரால் எல்லாம் செய்யப்படுகிறதோ அவரே க்ரது – க்ரியாதா இதி க்ரது’ என்று கூறுகிறார். அல்லது, அந்த புத்தியின் மூலம் அனைத்தும் செய்யப்படுகின்றன, க்ரது, அதாவது, ஞானம்.

  • ———
  • 450-சத்ரம் –
    ஸ்த்ர ரூபியாய் ஸத்ர யாகம்தீ₃ர்க₄ கால ப₃ஹு யஜமாநக மாஸ ஸோத₃நா லக்ஷணம் ஸத்த்ரம் ।
    தத்ர ச ஆ ராத்₄ய தயா ஸததம் ஸீத₃தீதி
    ஸத்த்ரம் । ஸீத₃தேர் க₃தி கர்மே꞉,
    * கு₃து₄வீபசிவசி யமி ஸதி₃க்ஷதி₃ப்₄யஸ்த்ர꞉॥அந்தணர் தம் ஓமமாகி ஊழி யாகி -பெரிய திரு மொழி -8-6-5-
    நான்மறையாய் தக்கணையாய் தானுமானான் -பெரியாழ்வார் திரு -4-9-8-

    சத்ரம் என்னும் யாகத்தால் ஆராதிக்கப் படுபவர்
    பல யஜமானர்களால் நீண்ட காலம் செய்யப்படும் யாகம் சத்ரம் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    சாதுக்களைத் திரட்டிச் செய்யும் சத்ரயாகமாக இருப்பவர் -சாதுக்களைக் காப்பவர் -என்றுமாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    நல்லோர்களைக் காப்பவர் -நல்லோர்களை மகிழ்விப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ——————

    1. ஓம்ஸத்ராயநம:

    ஆஸத்யுபைதி சோதனாலக்ஷணம் விதிவடிவான தர்மத்தை அடைபவர்களை

    ஸத்ரம் ‘ஸத்ரம்’ என்று அழைப்பர். அவர்களின் உள்ளுறை ஆன்மாவான பகவானும் ‘ஸத்ரம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    விதிவடிவான தர்மத்தை அடைபவரின் உள்ளுறை ஆன்மாவாக இருப்பதால் பகவான் ‘ஸத்ரம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ஸதஸ் ஸத்புருஶர்களான யோகிகளை அல்லது ‘ஸத்’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த காரிய வடிவான ப்ரபஞ்சத்தை

    த்ராயத காப்பதால்

    இதி வா ஸத்ரம் பகவான் ‘ஸத்ரம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ஸத்புருஶர்களான யோகிகளையும், ‘ஸத்’ என்று அழைக்கப்படும் இந்த காரிய வடிவான ப்ரபஞ்சத்தையும் காப்பதால் பகவான் ‘ஸத்ரம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    ————-

    1. சத்திரம் – அவர் பக்தியுள்ளவர்களையும் நேர்மையாளர்களையும் பாதுகாக்கிறார்

    இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் மூன்று அர்த்தங்கள் உள்ளன.

    • யாகத்தால் வழிபடப்படுபவன் சாத்திரம் எனப்படுகிறான்
    • நல்லவர்களைக் காப்பவன்
    • எல்லாவற்றையும் போகச் செய்பவன்.

    இதற்கு ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இரண்டு விளக்கங்கள் தருகிறார். முதலாவது ‘ஆசத்யுபைதி சோதனலக்ஷணம் சாத்ரம் – தர்மத்தை உரிய முறையில் குவிப்பதால் அவர் சாத்திரம்’. அவர் கூறும் இரண்டாவது பொருள் ‘ஸத த்ராயதே இதி சத்ரஹ் – அவர் நல்லொழுக்கமுள்ள மக்களைக் காக்கிறார், எனவே அவர் சாத்திரம்’.

    பகவத் கீதை அத்தியாயம் 4 வது வசனத்தில் 8) பகவான் பரித்ரனாய
    சாதூனாம் வினாஷாய ச துஷ்கிருதம்,
    தர்மசம்ஸ்தாபனார்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே |
    ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம், “தீர்ககால பஹு-யஜமானக மாசகோதனா-லக்ஷணம் சாத்ரம்” அதாவது சத்திரம் என்பது மற்றொரு வகை யாகமாகும், இது வரம்பற்ற கால அளவில் உலக நலனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டது, பல மக்களின் பங்கேற்புடன் செய்யப்படுகிறது.

    ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி அவர்கள் தங்குமிடங்களில் (தமிழில் சத்திரம் என்று அழைக்கப்படும்) அதிக எண்ணிக்கையிலான யாத்ரீகர்களுக்கு உணவளிக்க பொதுவாக மேற்கொள்ளப்படும் செயல்பாடு ஒரு பெரிய சமூகத்தின் நலனுக்காக பல நல்லவர்கள் பங்கேற்கும் இத்தகைய தன்னலமற்ற செயல்களுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். . மீண்டும் பகவானே இந்தச் செயல்களின் வழிபாட்டின் பொருள், எனவே அவர் சத்ர-ஸ்வரூபி.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டா என்பது துக்கம் – சீதாதி இயக்கத்தைக் குறிக்கும் வேரில் இருந்து பொருள் பெறுகிறது. சீதாதி கச்சதி ஸர்வத்ரா – எங்கும் செல்பவர் – சத்ரம். மாற்றாக, சத்ரயதே விஸ்தாராயதி விஸ்வம் இதி சத்ரம் – உலகையே செல்லச் செய்பவர். அவனுடைய படைப்பில் உள்ள அனைத்தும் அவனுடைய இயக்கத்தின் குணத்தையும் கொண்டிருக்கின்றன, மனித இதயம் உட்பட, தொடர்ந்து செல்லும் மற்றும் இன்னும் ஒரே இடத்தில் இருக்கும்

    ———

  • 3-26 நிவ்ருத்தி தர்ம ப்ரவர்தக திரு நாமங்கள் -451-457-451- ஸதாம் கதி –
    சத்துக்களுக்கு அவனே கதிகதி ப்ராப்யம் என்றும் ப்ராபகம் என்றும் உண்டு -இங்கு ப்ராபகம் -புருஷார்த்தம்
    கதிக்குப் பதறி -ப்ரவ்ருத்தி
    வெம் கணமும் –தவம் செய்யும் கொள்கை அற்றேன் -நிவ்ருத்தி தர்மம்

    ஏவமேஷ ப்ரவ்ருத்தி த₄ர்ம நிஷ்ட₂நாம் க₃தி꞉; அத₂ நிவ்ருத்தி த₄ர்ம நிரதாநாம்
    ஸதாம் க₃தி꞉;தத்ரைவ
    நிர் தூத தோஷ பங்கா நாம் யதீ நாம் சம்யத் ஆத்மநாம் ஸ்தானம் தத் பரமம் விப்ர புண்ய பரிஷயே –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 2-8-99-
    அந்தணர்கள் கீழே கூறப்பட்ட விஷ்ணுவின் பரம பதம் என்பது புலன் அடக்கம் கொண்டவர்களும்
    தோஷங்கள் என்னும் சேற்றைக் கழுவியவர்களும் -புண்ய பாபங்களை உதறியவர்களும் ஆகிய யாதிகளின் இடம் –

    கர்த்தா -ப்ரத்யக்ஷ ஸூர்ய சந்த்ர -ஜ்யோதிஷம் காலம் நிர்ணயம் -யாகங்கள் அனைத்துக்கும் இவனே அந்தராத்மா-கீழே சொல்லி
    இதில் மற்ற மூன்றும் விட்டு கர்த்தா ஜீவாத்மா ஒருவரையே பற்றி –
    யார் எனக்கு நின் பாதமே சரணாக ஒழிந்தாய் -நிவ்ருத்தி தர்மம்
    இரண்டையும் நடத்துபவன் இவனே–பட்டரே வேறே ஒரு வழியில்-கடல் கடைந்த விருத்தாந்தம் பரமாக -வியாக்யானம் செய்கிறார்

    வேதம் சரீரத்தால் பேறு-
    அஷ்டாக்ஷரம் -பிரபத்தியாலே பேறு
    சரம ஸ்லோகம் -ஈஸ்வரனாலே பேறு
    த்வயம் -பிராட்டியாலே பேறு-

    உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் -5-8-3-
    மேவு நான்மறை வாணர் ஐவகை கேள்வி ஆறு அங்கம் வல்லவர் தொழும் தேவ தேவ பிரான் -பெரிய திருமொழி -6-10-9-

    இந்த்ரியங்களை வென்றவர்களான சாதுக்கள் சேருமிடமாக இருப்பவர் –
    இதுவரை பிரவ்ருத்தி தர்ம நிஷ்டர்களுடைய நிலை கூறப்பட்டது -இனி சாதுக்கள் நிலை -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    மோஷம் விரும்புவகளுக்கு அடையும் இடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

    நல்லோர்களால் அடையைப் பெறுபவர் -நஷத்ரங்களை நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ————–

    1. ஓம்ஸதாம்கதயேநம:

    ஸதாம் முமுகஷூணாம் ‘ஸத்’ அதாவது முக்தியை விழைவோருக்கு

    நான்யா கதிரிதி ஒரே புகலிடமாக இருப்பதால்

    ஸதாம் கதி: பகவான் ‘ஸதாம் கதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

  • முக்தியை விழைவோருக்கு ஒரே புகலிடமாக இருப்பதால் பகவான் ‘ஸதாம் கதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.நான்யா = ந + அன்யா————
    1. சதாங்கதி – பக்திமான்களின் இலக்கு

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சதம் முமுக்ஷூணாம் ந அன்யா கதிரிதி சதாங்கதிஹ் – முக்தி தேடுபவர்களுக்கு அவர் ஒருவரே, எனவே அவர் சதாங்கதி’ என்று விளக்குகிறார்.

    மோட்சத்திற்கான ஒரே வழி, பகவானிடம் முழுமையான மற்றும் நிபந்தனையற்ற சரணடைதல் ஆகும். பகவத் கீதை அத்தியாயம் 7 வது 19வது வசனத்தில்,
    பஹூனாம் ஜென்மனாம் அந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே
    வாசுதேவஸ் ஸர்வமிதி ச மஹாத்மா ஸுதுர்லபஹ்
    பகவான் கூறுகிறார் – பல பிறப்பு மற்றும் இறப்புகளுக்குப் பிறகு, ஞானத்திலும் அறிவிலும் முழுமையடைந்தவன், என்னையே சரணடையச் செய்கிறான். காரணங்கள் மற்றும் அனைத்தும். இவ்வளவு பெரிய ஆன்மா மிகவும் அரிது’.

    ஸ்ரீ பராசர பட்டர் கூறுகிறார், முந்தைய நாமங்களில், பகவான் பிரவிருத்தி-தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்களின் குறிக்கோள் என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, அதாவது, உலகின் இன்பங்களையும் வியாபாரத்தையும் கையாள்பவர்களின் குறிக்கோள், இந்த நாமம் அவர் பின்பற்றுபவர்களின் குறிக்கோள் என்பதையும் குறிக்கிறது. நிவிருத்தி-தர்மம், அதாவது, உலகச் செயல்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளை நிறுத்துதல்.

    ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விஷ்ணு புராணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்:
    நிர்தூத தோஷ-பங்கானாம் யதீனம் சம்யத்ஆத்மநாம் |
    ஸ்தானம் தத் பரமம் விப்ரா! புண்ய-பாப பரீக்ஷயே || 2.8.94
    பொருள்:  “ஓ பிராமணனே! பாவச் சேற்றைக் கழுவிய யதிகளுக்கு (அதாவது யோகிகள்) தங்களின் புண்ணியங்களும், பாவங்களும் அழிந்தவுடன் மனதைக் கட்டுப்படுத்தும் உன்னதமான இடம் அது”.

    ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, சமஸ்கிருதத்தில் ‘கதி’ என்ற சொல் பாதை மற்றும் இலக்கு ஆகிய இரண்டையும் குறிக்கிறது. ஸ்ரீமந் நாராயணனே சாதுக்களுக்கு வழியாகவும் முடிவாகவும் இருக்கிறார், அவரைச் சரணடைவதால்தான் அவர்கள் அவரை அடைகிறார்கள்.

    ———

  • 452-ஸர்வ த₃ர்ஶீஸர்வௌ த்₃விதா₄வபி த₄ர்மாவத்₄யக்ஷயிதும் ஶீலமஸ்யேதி
    ஸர்வ த₃ர்ஶீ ।
    * ஸுப்யஜாதௌ ணிநிஸ் தாச்சீ₂ல்யே , இதி ணிநி꞉ ॥இருவகை பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி தர்மங்களைக் கண் கூடாகக் காண்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    எல்லா பிராணிகளின் நல்வினை தீவினைகளை இயற்கையாக அறிபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    தர்சம் முதலிய யஜ்ஞ விசேஷங்களை யுடையவர் -எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————-

    1. ஓம்ஸர்வதர்ஶினேநம:

    ஸர்வேஶாம் அனைத்து

    ப்ராணினாம் உயிரினங்களின்

    க்ருதாக்ருதம் செய்யும் (அல்லது செய்யாது விடும்) செயல்கள் ஸர்வம் அனைத்தையும்

    பஶ்யதி அறிகிறார் (காண்கிறார்)

    ஸ்வாபாவிகேன போதேனேதி தனது இயற்கையான தன்மையால் (வேறொன்றின் உதவியின்றி)

    ஸர்வதர்ஶீ எனவே பகவான் ‘ஸர்வதர்ஶீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    பகவான் தனது இயற்கையான தன்மையால் அனைத்து உயிரினங்களின் செயல்களையும் அறிகிறார் (காண்கிறார்). எனவே அவர் ‘ஸர்வதர்ஶீ’ என்ற திருநாமத்தால்  அழைக்கப்படுகிறார்.

    க்ருதாக்ருதம் = செய்யத்தகுந்ததை செய்தல், செய்யவேண்டியதை செய்யாமலிருத்தல், செய்யத் தகாத செயல்களை செய்யாதிருத்தல் மற்றும் செய்யத் தகாத செயல்களை செய்தல் ஆகிய அனைத்தையும் பகவான் அறிகிறார்.

    ————-

    1. சர்வதர்ஷி – அனைத்தையும் பார்ப்பவர்

    இது ‘டிரிக் டிரிஷ்’ என்ற அடிப்படை மூலத்திலிருந்து வந்தது, அதாவது ‘பார்க்க’. சர்வதர்ஷியே அனைத்தையும் பார்ப்பவன். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸர்வேஷாம் ப்ராணினாம் கிருதாகிருதம் ஸர்வம் பஷ்யதி ஸ்வாபாவிகேன போதேன இதி ஸர்வதர்ஷீ – அவர் தனது இயற்கையான சக்தியால் அனைத்து உயிரினங்களின் செயல்களையும் (தவறல்கள் மற்றும் கமிஷன்கள்) மூலம் பார்க்க முடியும், எனவே அவர் சர்வதர்ஷி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

    ஒருவர் தனிமையில் இருக்கும் போது கூட பகவான் பார்த்துக் கொண்டிருப்பார். அவர் ஒரு சாக்ஷி அல்லது சர்வதர்ஷி. அவர் எங்கும் நிறைந்தவர் மற்றும் அனைத்தையும் அறிந்தவர்.

    தன் உள்ளார்ந்த நுண்ணறிவால், உயிரினங்களின் நன்மை தீமைகள் அனைத்தையும் காணக்கூடியவர். அவர் எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமியாக இருப்பதால், அவர் உயிரினங்களின் விழிப்புணர்வு இல்லாமல் எல்லாவற்றையும் பார்க்கிறார்.

    சூரியன் “பிரபஞ்சத்தின் கண்” என்று அழைக்கப்படுவதால், பகவான் எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்பவர் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா கவனிக்கிறார்.

    நாம் செய்ய வேண்டியதைச் செய்கிறோமா, செய்யக்கூடாததைச் செய்கிறோமா, செய்ய வேண்டியதைச் செய்யவில்லையா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல் எல்லாவற்றையும் அவர் கவனிக்கிறார் என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

    தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளன் இந்த நாமத்தின் பொருளைச் சுருக்கமாகச் சுட்டிக் காட்டி, அவனே நமது உள்ளுணர்வை முழுமையாக உணர்ந்து செயல்படும்போது, ​​அதற்கு இசைவாகச் செயல்படும்போது, ​​இந்த நாமத்தின் பொருள் நமக்குப் புரிந்தது. நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலையும் அவருக்கு அர்ப்பணித்துச் செய்ய வேண்டும், அவருடைய விருப்பத்திற்கு மாறாக எந்தச் செயலையும் செய்யக்கூடாது என்ற கருத்தின் பின்னணியில் இது உள்ளது. (அனுகூல்ய சங்கல்பம், பிரதிகூல்ய வர்ஜனம்).

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை “ஞான சக்ஷுர் பகவான் விஷ்ணுஹ்” என்று சுருக்கமாகக் கூறுகிறார் – பகவானுக்கு தெய்வீக தரிசனம் உள்ளது. நன்கு அறியப்பட்ட ஸ்ருதியைப் பற்றிய குறிப்புகளை அவர் கொடுக்கிறார்:

    • சஹஸ்ர-சிர்ஷா புருஷா ஸஹஸ்ராக்ஷ ஸஹஸ்ரபாத் – அவருக்கு ஆயிரக்கணக்கான தலைகள், கண்கள் மற்றும் பாதங்கள் உள்ளன ( புருஷ சூக்தம் )
    • விஷ்வதாஷ்-சக்ஷுருதா விஷ்வதோ முகோ விஷ்வதோ பாஹுருத விஷ்வதாஸ்பாத் – அவர் பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களின் கண்கள், முகம், கைகள் மற்றும் கால்களை உடையவராக ஆனார் ( மஹா நாராயண உபநிஷத் 13 )
    • ஹிரண்யயேன சவிதா ரதேனா தேவோ யாதி புவனாநி பஷ்யன் – தங்க ரதத்தில் சுமந்து வந்த அவர் வருகிறார், சவிதர், ஒவ்வொரு உயிரினத்தையும் பார்க்கும் கடவுள், இதை என்னால் பின்பற்ற முடியவில்லை ( ரிக் வேதம் 1.35.4 )

    பகவத் கீதை அத்தியாயம் 13 வது வசனம் 14 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
    ஸர்வதஹ் பானி பாதம் தத் ஸர்வதோ’க்ஷி சிரோ முகம் |
    ஸர்வதஹ் ஸ்ருதிம்ஆன் லோகே ஸர்வம் அவ்ரித்ய திஷ்டதி ||
    பொருள் : எங்கும் அவனுடைய கைகளும் கால்களும், அவனுடைய கண்களும் முகங்களும் உள்ளன, அவன் எல்லாவற்றையும் கேட்கிறான்; இந்த உலகில் உள்ள எல்லாவற்றிலும் உண்மை உள்ளது.

    ————

  • 453-நிவ்ருத்தாத்மா
    விஷயங்களைத் துரந்த மனம் உடையவன்தத்ர நிவ்ருத்தி த₄ர்ம ஆசார்யோ நர நாராயணாதி₃꞉ । பரம வைராக்₃ய க்₂யாபநாய விஷேயப்₄ய꞉
    ப்ரத் யாஹ்ருத மநா꞉
    நிவ்ருத்தாத்மா । தத்₃வயாநே
    அந்தர் நிவிஷ்ட பாவம் ச -த்யானத்தில் மனசை அடக்கி
    ஆத்ம த்யான பராயணாய –ஆத்ம த்யானத்தில் ஊக்கம் கொண்டு
    ஸாந்தம் ஹ்ருத் பத்மார்பித மாநசம் –-ஹ்ருதய கமலத்தில் மனதை நிலை நிறுத்திநர நாராயணராக அவதரித்தவன் -திருமந்தரம் உபதேசித்து அருள
    நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் நர நாராயணனே -பெரிய திரு -3-8-1-
    எங்கானும் ஈதொப்பதோர் மாயம் உண்டோ நர நாரணனாய் சிங்காமை விரித்தவன் எம்பெருமான் -பெரிய திரு மொழி -10-6-1-
    நாமம் ஆயிரம் ஏத்த நின்ற நாராயணா நரனே -நாச் திரு -2-1-

    நிவ்ருத்தி தர்மத்தை உபதேசிப்பதற்காகவும் சிறந்த வைராக்யத்தை அனுஷ்டானத்தினால் வெளிப்படுத்துவதற்காகவும்
    நர நாராயண அவதாரம் எடுத்து சப்தாதி விஷயங்களை மனத்தினால் துறந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    இயற்கையாகவே எல்லாப் பற்றுகளையும் விட்ட ஆத்மாவாகவே இருப்பவர் -சம்சாரத்தில் இருந்து விடுபட்ட
    ஆத்மா என்றுமாம் -விமுக்தாத்மா -என்ற பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    ஜீவாத்மாக்களை முக்தி அடையும்படி அனுக்ரஹிப்பவர் -விசேஷமாக முக்தர்களுக்கு தலைவராக இருப்பவர் –
    விமுக்தாத்மா என்ற பாடம்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    —————–

    1. ஓம்விமுக்தாத்மனேநம:

    ஸ்வபாவேன இயற்கையாகவே

    விமுக்த ஆத்மா அவருடைய ஆத்மா பற்றற்று இருப்பதால்

    யஸ்யேதி விமுக்தாத்மா பகவான் ‘விமுக்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    இயற்கையாகவே பற்றற்ற ஆத்மாவாக இருப்பதால் பகவான் ‘விமுக்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    விமுக்தஸ்சாஸாவாத்மா பற்றற்றவராகவும் அனைவரின் ஆத்மாவாகவும் இருப்பதால்

    சேதி வா விமுக்தாத்மா பகவான் ‘விமுக்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    அல்லது, பற்றற்றவராகவும் அனைவரின் ஆத்மாவாகவும் இருப்பதால் பகவான் ‘விமுக்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

  • பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைபற்றுக பற்று விடற்கு (திருக்குறள் 350)————
    1. நிவ்ருத்தாத்மா – அவர் இயற்கையாகவே விடுதலை பெற்றவர்

    இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு.

    • உலக ஆசைகளை விட்டு மனம் திரும்பியவன்
    • நிவிருத்தி தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்களின் ஆத்மாவாக இருப்பவர்

    ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ விமுக்தாத்மா ‘ என்று கருதி, ‘ஸ்வபாவேன விமுக்தா ஆத்மா யஸ்ய இதி, விமுக்தாஶ்சாஸௌ ஆத்மா சேதி வா விமுக்தாத்மா – அவரது இயல்பிலேயே அவர் ஒரு முக்தி பெற்றவர் ஆதலால் அவரே விமுக்தாத்மாவாகவும் அல்லது விமோக்தாத்மாவாகவும் இருக்கிறார். பரமாத்மா மற்றும் அதனால் விமுக்தாத்மா’.

    கதா உபநிஷத் (2.5.1) கூறுகிறது ‘விமுக்தாஷ்ச விமுச்யதே – அவர் விடுவிக்கப்பட்டார், மேலும் நம்மை விடுவிக்கிறார்’.

    பகவான் நரராகவும் நாராயணராகவும் தோன்றி உலகிற்கு நிவிருத்தி தர்மத்தை போதிக்க, வைராக்கியத்தை அதாவது தீவிரமான பற்றின்மையை (நர ரூபத்தில்) காட்டுவதற்காக ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார். இன்பப் பொருள்களின் மீது அவனது ஆழ்ந்த பற்றின்மையை (பரம் வைராக்யம்) குறிப்பிடுவதற்காக, அவனது மனதை அவற்றிலிருந்து விலக்கிக் கொள்கிறான். இந்த அவதாரத்தில் பகவான் நிவ்ருத்தி-தர்மத்தை வலியுறுத்தினார் மற்றும் புனிதமான அஷ்டாக்ஷரத்தைப் பிரச்சாரம் செய்தார். சுயலாபத்திற்காகவும், செய்பவர் என்ற உணர்வுடனும் எதையும் செய்யக்கூடாது என்பதை உணர்ந்துகொள்வதே நிவிருத்தி தர்மத்தின் சாராம்சம். எல்லாமே நாராயணனுடைய நன்மைக்காகவே, அவனாலேயே நடக்கின்றன என்ற மனப்பான்மை ஐதீகம் – ‘எல்லாமே அவன் செயல்! அவன் இந்தி ஒரு அனுவும் ஆசையாது!’ நாம் நமக்காகவோ, பிறருக்காகவோ அல்ல, ஸ்ரீமன் நாராயணனுக்காக மட்டுமே.

    ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நிவ்ருத்தி தர்மத்தை கடைப்பிடிப்பவர்களுக்கு மற்றொரு பெயர் ஞானி என்று கூறுகிறார், அவரை பகவான் தனது சொந்த ஆத்மாவாகக் கருதுகிறார்.

    ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமியாக இருக்கிறார், இருப்பினும் அவர்களால் கட்டப்படவில்லை, எனவே அவர் நிவ்ருத்தாத்மா என்று கவனிக்கிறார்.

    ———–

  • 454-ஸர்வஞ்ஞ-
    எல்லாமாகத் தன்னை அறிந்தவன்-ஞானம் உத்தமம் மேல் ஞானமாயும் –இங்கு ஞாதாவாகவும் -இருப்பவன் –ததா₂ ஸர்வாத்மநா(ஆ)த்மாநம் ஜாநாதீதி
    ஸர்வஜ்ஞ꞉
    யுஞ்ஞானாம் ச ஸ்வமாத்மானம் பரஸ்மின் அவ்யயே பதே –
    அனைத்திற்கும் தான் ஆத்மாவாக அறிந்தும்
    தனது ஆத்மாவை அழியாத பரம பதத்துடன் இணைத்தும் உள்ளவன்இவர் சம்பந்தத்தால் தான் ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஞானத்துக்கு தடுப்பே இல்லாமல் இருக்கும் கலங்காப் பெரு நகரம்

    கலைப் பல் ஞானத்து என் கண்ணன் -2-2-10-
    நிறைந்த ஞான மூர்த்தி
    மீண்டும் 821 வரும்

    தம்மை சர்வ அந்தர்யாமி என்று அறிந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

    எல்லாமாகவும் ஞானமாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

    எல்லோரையும் அறிபவர் -எல்லாம் அறிந்த ஜீவர்களை யுண்டாக்கியவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

    ————

    1. ஓம்ஸர்வஜ்ஞாயநம:

    ஸர்வஸ்சாஸௌ எங்கும் இருக்கிறார்

    ஞஸ்சேதி அனைத்தையும் அறிகிறார்

    ஸர்வஜ்ஞ: எனவே, பகவான் ‘ஸர்வஜ்ஞ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    எங்கும் இருப்பதாலும் அனைத்தையும் அறிவித்தாலும் பகவான் ‘ஸர்வஜ்ஞ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

    இதக்ம் ஸர்வம் யதயமாத்மா (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 2.4.6)

    ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: இங்கு காணப்படும் அனைத்தும் ஆத்மாவேயன்றி வேறில்லை

    ————

  • சர்வஜ்ஞா – எல்லாம் அறிந்தவர்
  • ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸர்வஶ்ச அஸௌ ஜ்ஞாஷ்ச இதி ஸர்வஜ்ஞாஹ் – அவரே எல்லாமும், அனைத்தையும் அறிந்தவர், எனவே அவர் சர்வஜ்ஞா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் (2.4.6) ‘இடம் ஸர்வம் யதயம் ஆத்மா – இங்குள்ள அனைத்தும் பரமாத்மா’ என்கிறது.ஸ்ரீ பராசர பட்டர் எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமி என்றும், அதனால் அவர் சர்வஜ்ஞா என்றும் அவர் அறிவார் என்று விளக்குகிறார். அவர் சிறந்த தர்மம், சிறந்த வழிமுறை மற்றும் சிறந்த குறிக்கோள் என்பதை அவர் அறிவார்.ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பெரிய திருமொழியை (4.9.6) ஆதரித்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘உலகத்து எல்லாம் அறிவீர் – உலகில் நடக்கும் அனைத்தையும் அவர் அறிவார்’.

    ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஸ்ருதி பற்றி பல குறிப்புகளை கொடுத்துள்ளார் –

    • யாஹ் சர்வஜ்ஞா ஸர்வவித் – அனைத்தையும் அறிந்தவர், அனைத்தையும் அறிந்தவர் ( முண்டக உபநிஷத் 1.9);
    • ச சர்வஜ்ஞா ஸர்வோ பவதி – அவர் சர்வஞானம் மற்றும் அவர் அந்தர்யாமி ( பிரஷ்ண உபநிஷத் 10);
    • ஏஷ ஸர்வேஶ்வர ஏஷ ஸர்வஜ்ஞঃ ஏஷோ அந்தர்யமேஷ்ய யோநிঃ ஸர்வஸ்ய ப்ரபவ்யாப்யாயௌஹி பூதாநாம் – இதுவே அனைத்திற்கும் இறைவன். இவரே அனைத்தையும் அறிந்தவர். இது உள் கட்டுப்படுத்தி. இதுவே அனைத்திற்கும் ஆதாரம். இதுவே உயிரினங்களின் ஆரம்பமும் முடிவும். ( மாண்டுக்ய உபநிஷத் 6);
    • ——
    • 455-ஜ்ஞாநமுத்தமம்-
      மேலான ஞானமாய் இருப்பவன் –ஜ்ஞாயதே (அ)ஸ்மின் ஸர்வ꞉ பரோ வைஷ்ணவோ த₄ர்ம இதி
      ஜ்ஞாநமுத்தமம்படந்தம் அநிசம் சாஸ்திரம் பாஞ்சராத்ர புரஸ்சரம் –
      பாஞ்சராத்ரம் உள்ளிட்ட அனைத்து ஸாஸ்த்ரங்களையும் படிப்பவன்

      திரு மந்த்ரத்தை உபதேசித்து –
      இவனே பகவச் சாஸ்திரம் ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ரத்தை வெளியிட்டான்
      மிக்க ஞான மூர்த்தியாய் வேத விளக்கு -4-7-10-

      இங்கு ஞானம் -அடுத்து ஸூவ்ரதஸ்-அனுஷ்டானம்-ஸ்ரோத்ரியனாயும் ப்ரஹ்ம நிஷ்டனாயும் இருக்க வேண்டுமே

      எல்லாவற்றிலும் சிறந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்மத்தை யாவரும் தெரிந்து கொள்ளக் காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

      நித்யமும் அளவுபடாததும் எல்லாப் பயன்களையும் சாதிப்பதுமாகிய சிறந்த ஞானமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

      தன்னைப் பற்றிய அறிவால் பெருமையுடன் மிக மகிழ்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

      ————–

      1. ஓம்ஞானமுத்தமாயநம:

      ஞானமுத்தமம் ‘ஞானம் உத்தமம்’ என்ற (இரண்டு வார்த்தைகளைக் கொண்ட) இத்யேதத் இந்த பதம் ஸவிஶேஶணம் பகவானை தனித்துக் குறிப்பதான ஏகம் நாம: ஒரே திருநாமமாகும்.

      ப்ரக்ருஶ்டம் மிகச்சிறந்த

      அஜன்யம் பிறப்பற்ற அனவச்சின்னம் இடம், பொருள், காலம் முதலியவற்றால் தடைபடாத

      ஸர்வஸ்ய ஸாதகமிதி அனைத்தையும் அளிக்கும் உன்னத ஸாதனமாய் விளங்கக்கூடியது

      ஞானமுத்தமம் அறியப்படவேண்டியவற்றுள் மிகச்சிறந்ததான

      ப்ரஹ்ம பரப்ரஹ்மத்தைப் பற்றிய ஞானமாகும். எனவே (அந்த பரப்ரஹ்மமான) பகவான் ஸ்ரீவிஷ்ணு ‘ஞானமுத்தமம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      மிகச்சிறந்ததும், பிறப்பற்றதும், இடம், பொருள், காலம் ஆகியவற்றால் தடைபடாததும், அனைத்தையும் அளிக்க வல்லதுமான ப்ரஹ்மஞானம் அனைத்திலும் சிறந்ததாகும். எனவே, பகவான் ஸ்ரீவிஷ்ணு ‘ஞானமுத்தமம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

      பரப்ரஹ்மமான பகவானைப் பற்றிய அறிவே மிகச்சிறந்ததாகும். பகவானைப் பரப்பிரம்மம் என்று குறிப்பிட்டு காட்டுவதால் இந்த திருநாமத்தை விஶேஶமான திருநாமம் என்று ஆச்சார்யாள் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    • ஸத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்ம (தைத்ரீய உபநிஶத் 2.1)தைத்ரீய உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அந்தப் பரப்ரஹ்மமானது என்றுமுள்ளது, அறிவு வடிவானது மற்றும் (எவற்றாலும்) வரையறுக்கப்படாததாகும்.இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

      —————

      1. ஞானம்-உத்தமம் – அவருக்கு மிகப்பெரிய அறிவு உள்ளது
    • இதை ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ‘ஞானமுத்தமம் இதி ஏதத் சவிஷேஷணம் ஏகம் நாமம்; ஞானம் ப்ரகிருஷ்டம் ஆஜன்யம் அநவச்சின்னம் சர்வஸ்ய ஸாதகதம் இதி ஞானமுத்தமம் – அவனது ஞானமானது ஆரம்பம் இல்லாத, எல்லையற்ற, அனைத்தையும் அடையும் திறன் கொண்ட மிக உயர்ந்த தரம் வாய்ந்தது, எனவே அவர் ஞானம்-உத்தமம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.வைஷ்ணவ தர்மம் – சர்வ பரோ வைஷ்ணவோ தர்மா ஜ்ஞாயதே அஸ்மின் இதி ஞானம் – உத்தமம் – அனைத்து தர்மங்களிலும் மேலான தர்மத்தை வெளிப்படுத்தியவர் பகவான் என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் குறிப்பிடுகிறார். அவர் உத்தம ஞானம் – பத்தாந்தம் அனிஷம் சாஸ்திரம் பஞ்சராத்ர புரஸ்-சாரம் என்று பகவானால் பஞ்சராத்ரத்தை வெளிப்படுத்தியதையும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி (4.7.10) – மிக்க ஞான மூர்த்தியாகிய வேத விளக்கு – தூய அறிவின் சிறந்த சின்னம், வேதங்களின் ஒளி.

      ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அதர்வ வேதத்தில் உள்ள ஒரு பகுதியிலிருந்து குறிப்பிடுகிறார் – “சூத்ரம் சூத்ரஸ்ய யோ வேதம், ச வேத ப்ராஹ்மணம் மஹத்” – எவன் பரம ஞானத்தைப் பற்றி அறிந்திருக்கிறானோ, அவன் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய மிகப் பெரியதை அறிவான்.

      தைத்ரிய உபநிடதம் (2.1) கூறுகிறது ‘சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரம்ஹ – பிரம்மன் என்பது சத்தியம், பிரம்மமே ஞானம், பிரம்மனே நித்தியம்’.

      பகவான் ஞானம்-உத்தமம், ஏனெனில் அவர் எல்லாம் அறிந்தவர் மற்றும் அனைத்து காரணங்களுக்கும் காரணமாக இருக்கிறார்.

யஜ்ஞ-
யஜ்ஞம் அதன் சாதனம் அதன் பலன் எல்லாம் தாமேயாய் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யஜ்ஞ ஸ்வரூபியாக இருப்பவர்  –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்து யஜ்ஞங்களிலும் பலன் பெறுபவர் ஸ்ரீ கிருஷ்ண ரூபத்தில் தம்மைக் குறித்துத் தாமே யஜிப்பவர்-
ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் அஹல்யையை கௌதமரோடு சேர்ப்பித்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

447-இஜ்ய –
காம்ய பலன்களைக் கருதுபவர்களால்  இந்த்ரன் முதலிய தேவதா ரூபியாக ஆராதிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யஜ்ஞங்களினால் ஆராதிக்கப் பெறுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூஜையை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

448-மஹேஜ்ய-
மற்றப் பலன்களை விரும்பாதவர்கள் தம்மையே ஆராதிப்பதைச் சிறந்த ஆராதனமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம்மைக் குறித்துச் செய்யும் யாகமே மோஷத்தைத் தருவதால் அந்த யாகமே சிறந்ததாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ சீதா பிராட்டிக்காக வில்லில் நாண் ஏற்றியவர் -உயர்ந்த யஜ்ஞங்களில் ஆராதிக்கப் பெறுபவர் –
ஸ்ரீ தேவி பூமி தேவி சமேதன்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

449-க்ரது-
பஞ்ச மகா யஜ்ஞங்கள் -ஔபாசனம் முதலிய ஏழு பாக யஜ்ஞங்கள் -ச்ரௌத்ராக்னி ஹோத்ரம் முதலிய ஏழு ஹவிர் யஜ்ஞங்கள் –
யஜ்ஞபதத்தால் கூறப்படும் அக்னிஷ்டோமம் முதலிய ஏழு சோம யாகங்கள் இவற்றால் ஆராதிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யூபஸ்தம்பம் நாட்டிச் செய்யப்படும் யஜ்ஞமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

படைத்தல் முதலிய செயல்களைச் செய்பவர் -தன்மையாக யுடையவர் -ஞானரூபியானவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————–

450-சத்ரம்-
சத்ரம் என்னும் யாகத்தால் ஆராதிக்கப் படுபவர்
பல யஜமானர்களால் நீண்ட காலம் செய்யப்படும் யாகம் சத்ரம் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சாதுக்களைத் திரட்டிச் செய்யும் சத்ரயாகமாக இருப்பவர் -சாதுக்களைக் காப்பவர் -என்றுமாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நல்லோர்களைக் காப்பவர் -நல்லோர்களை மகிழ்விப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————

——-

451-சதாம்கதி –
இந்த்ரியங்களை வென்றவர்களான சாதுக்கள் சேருமிடமாக இருப்பவர் –
இதுவரை பிரவ்ருத்தி தர்ம நிஷ்டர்களுடைய நிலை கூறப்பட்டது -இனி சாதுக்கள் நிலை -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மோஷம் விரும்புவகளுக்கு அடையும் இடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

நல்லோர்களால் அடையைப் பெறுபவர் -நஷத்ரங்களை நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

452-சர்வ தர்சி-
இருவகை பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி தர்மங்களைக் கண் கூடாகக் காண்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா பிராணிகளின் நல்வினை தீவினைகளை இயற்கையாக அறிபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தர்சம் முதலிய யஜ்ஞ விசேஷங்களை யுடையவர் -எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————

453-நிவ்ருத்தாத்மா –
நிவ்ருத்தி தர்மத்தை உபதேசிப்பதற்காகவும் சிறந்த வைராக்யத்தை அனுஷ்டானத்தினால் வெளிப்படுத்துவதற்காகவும்
நர நாராயண அவதாரம் எடுத்து சப்தாதி விஷயங்களை மனத்தினால் துறந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இயற்கையாகவே எல்லாப் பற்றுகளையும் விட்ட ஆத்மாவாகவே இருப்பவர் -சம்சாரத்தில் இருந்து விடுபட்ட
ஆத்மா என்றுமாம் -விமுக்தாத்மா -என்ற பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜீவாத்மாக்களை முக்தி  அடையும்படி அனுக்ரஹிப்பவர் -விசேஷமாக முக்தர்களுக்கு தலைவராக இருப்பவர் –
விமுக்தாத்மா என்ற பாடம்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

454-சர்வஜ்ஞ-
தம்மை சர்வ அந்தர்யாமி என்று அறிந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாமாகவும் ஞானமாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லோரையும் அறிபவர் -எல்லாம் அறிந்த ஜீவர்களை யுண்டாக்கியவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

455-ஜ்ஞான முத்தமம் –
எல்லாவற்றிலும் சிறந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்மத்தை யாவரும் தெரிந்து கொள்ளக் காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நித்யமும் அளவுபடாததும் எல்லாப் பயன்களையும் சாதிப்பதுமாகிய சிறந்த ஞானமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தன்னைப் பற்றிய அறிவால் பெருமையுடன் மிக மகிழ்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——

வேள்வியின் வடிவமாகத் திருமால் இருப்பதால் அவர் ‘யக்ஞ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 446-வது திருநாமம். ‘யக்ஞ:’ என்றால் வேள்வியின் வடிவானவர் என்று பொருள்.-“யக்ஞாய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைத் திருமால் தனது சிறந்த பக்தர்களாக அங்கீகரித்து அவர்கள் செய்யும் வழிபாடுகளை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றருள்வார்.

அனைத்துத் தேவதைகளைக் குறித்த வேள்விகளாலும் ஆராதிக்கப்படுபவராகத் திருமால் ‘இஜ்ய:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘-இஜ்ய:’ என்றால் வேள்விகளால் ஆராதிக்கப் படுபவர் என்று பொருள்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 447-வது திருநாமம்.“இஜ்யாய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் செய்யும் அனைத்து வழிபாடுகளையும் திருமால் ஏற்று அருள்புரிவார்.

வேறு பலனில் கண்வையாது இறைவனையே விரும்பும் மிக உயர்ந்த பக்திக்கு ‘மஹா இஜ்ய:’ என்று பெயர்.-இஜ்ய என்றால் வழிபாடு.-மஹா என்றால் மிக உயர்ந்த.-‘மஹேஜ்ய:’ (மஹா+இஜ்ய: = மஹேஜ்ய:) என்றால் மிக உயர்ந்த வழிபாட்டுக்கு இலக்காக இருப்பவர் என்று பொருள்.-உலகியல் பலனில் நாட்டம் வைக்காத ஆழ்வார்கள் போன்றவர்களின் உயர்ந்த பக்திக்கு இலக்காகத் திருமால் இருப்பதால், அவர் ‘மஹேஜ்ய:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 448-வது திருநாமம்.-“மஹேஜ்யாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் பக்தியில் விரைந்து முன்னேறும்படி திருமால் அருள்புரிவார்.

பிரம்ம யக்ஞம், தேவ யக்ஞம், பித்ரு யக்ஞம், மனுஷ்ய யக்ஞம், பூத யக்ஞம் ஆகிய ஐந்து வித வேள்விகளாலும் ஆராதிக்கப்படுபவர் திருமால். இவற்றால் ஆராதித்தால் திருமாலின் மனம் உவப்படைகிறது. இத்தகைய ஐம்பெரும் வேள்விகளுக்கு `க்ரதுக்கள்’ என்று பெயர். க்ரதுக்களால் ஆராதிக்கப்படுவதால் ‘க்ரது:’ என்று திருமால் அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 449-வது திருநாமம்.-“க்ரதவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு, வாழ்வில் எந்நாளும் செழிப்பு நிலைக்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

நிவ்ருத்தாத்மனே நமஹ -: சில பாடங்களில் இந்தத் திருநாமம் ‘விமுக்தாத்மா’ என்று வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பராசர பட்டரின் அதிகாரப் பூர்வமான விளக்கவுரையில் ‘நிவ்ருத்தாத்மா’ என்றே இத்திருநாமம் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளது.-நர நாராயண அவதாரத்தில் தான், உலகியல் ஆசைகள் நீங்கிய மனம் படைத்தவர் என்பதைத் திருமால் உணர்த்தியதாலே, அவர் ‘நிவ்ருத்தாத்மா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஆத்மா என்பது இங்கே மனதைக் குறிக்கிறது. நிவ்ருத்த என்றால் நீங்கப்பெற்ற. ‘நிவ்ருத்தாத்மா’ என்றால் உலகியல் ஆசைகள் நீங்கப் பெற்ற மனதை உடையவர். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 453-வது திருநாமம்.“நிவ்ருத்தாத்மனே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் மனங்களில் தாழ்ந்த ஆசைகள் ஏற்படாதபடித் திருமால் காத்தருள்வார்.

———————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –47–

November 4, 2023

அநிர்விண்ண ஸ்தவிஷ்டோ பூர் தர்ம யூபோ மஹா மக
நஷத்ர நேமிர் நஷதிரீ ஷம ஷாமஸ் சமீஹன–47-

இந்த நாற்பத்தேழாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

436-அநிர்விண்ண:, 437. ஸ்தவிஶ்ட:, 438. அபூ: (பூ:), 439. தர்மயூப:, 440. மஹாமக: |

441-நக்ஷத்ரநேமி:, 442. நக்ஷத்ரீ, 443. க்ஷம:, 444. க்ஷாம:, 445. ஸமீஹன: ||

பகவான் தான் விரும்பியதைப் பெறுகிறார், ஒருபோதும் விரக்தியடைய மாட்டார். அவர் தனது விஸ்வரூபத்தில் காட்டிய மகத்தானவர். அவர் பூமியை ஆதரிக்கிறார் மற்றும் பராமரிக்கிறார், மேலும் தர்மத்தை நிலைநிறுத்துகிறார். அவர் அனைத்து செயல்களின் இறுதி பலனை அதாவது மோட்சத்தை வழங்குவதால் அவர் மிகப்பெரிய தியாகங்களில் இருந்து இலக்காக இருக்கிறார். அவர் ஷிம்ஷுமாரா விண்மீனின் மையமாக இருக்கிறார் மற்றும் அவற்றை தனது மையவிலக்கு விசையால் நகர்த்துகிறார். அவர் திறமையானவர், பொறுமை மற்றும் நித்தியமானவர். ஜலப்பிரளயத்திற்குப் பிறகு, அவர் மட்டுமே எஞ்சியிருந்து, படைப்பின் செயல்முறையை மீண்டும் தொடங்குகிறார், மேலும் அனைத்து தேவர்களையும் (இந்திரன், பிரம்மா முதலியன) அந்தந்த நிலைகளில் நிலைநிறுத்துகிறார். அவர் தனது படைப்பின் நலனை நோக்கி மிகுந்த ஆர்வத்துடன் பணியாற்றுகிறார், மேலும் அவர் அவர்களின் நலம் விரும்பி ஆவார்.

அநிர்விண்ண: — ஜீவர்கள், தம் முயற்சியை எத்தனை தோற்பித்தாலும் அதனால் சிறிதும் அயர்வின்றி, அவர்களைக் கடைத்தேற்ற முனைந்திருக்கும் தன்மையர்
ஸ்தவிஷ்ட: — சிம்சுமாராக்ருதியில் விவரிப்பது போல் பிரபஞ்சமே தம் சரீரமாகக் காட்சியளிப்பவர்
அபூ: (பூ: ) — பிரபஞ்ச உருவாகக் காட்சியளிக்கும் அவரே பூமியாக நின்று உயிர்களைத் தாங்குகிறார்
தர்மயூப: — அனைத்தும் நெறி பிறழாதபடி அவரிடம் கட்டி வைக்கப் பட்டிருப்பதால் அவர் தர்ம யூபர்
மஹாமக: — யக்ஞங்களைத் தம் அங்கங்களாகக் கொண்டு திகழும் யக்ஞமூர்த்தி
நக்ஷத்ரநேமி: — நக்ஷத்ரவடிவான பிரபஞ்ச சரீரத்திற்கு இதயம் போன்றவர்
நக்ஷத்ரீ — சிம்சுமார வடிவான பிரபஞ்ச வடிவினுள் திகழும் நாராயணர்
க்ஷம: — சிறிதும் வருத்தமே இன்றி அனைத்து உலகங்களையும் தாங்கிப் பொறுப்பவர்
க்ஷாம: — அவாந்தரப் பிரளயத்தின் போது அனைத்து நக்ஷத்திரங்களும் அழிந்துபடத் தாம் மட்டுமே இருப்பவர்
ஸமீஹந: — பிரபஞ்சத் தோற்றத்தில் அனைத்து சக்திகளையும் உந்திச் செயலாற்ற வைப்பவர்

மனத்தளர்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்டவன் {அநிர்விண்ணன்},
துறவின் வடிவில் இருப்பவன் {ஸ்தவிஷ்டன்},
பிறப்பற்றவன் {பூ},
அறம் கட்டப்படும் தூணாக இருப்பவன் {தர்மயூபன்},
வேள்வியின் பெரும் உடல்வடிவம் {மஹாமகன்},
ஆகாயத்தில் சுழலும் நட்சத்திர சக்கரத்தின் நடுப்பகுதியாக {மையமாக} இருப்பவன் {நக்ஷத்ரநேமி},
நட்சத்திரக் கூட்டங்களுக்கு மத்தியில் நிலவாக இருப்பவன் {நக்ஷத்ரீ},
அனைத்துச் சாதனைகளையும் செய்யவல்லவன் {க்ஷமன்},
அனைத்துப் பொருட்களும் மறையும்போது தன் ஆன்மாவில் இருப்பவன் {க்ஷாமன்},
படைக்கும் விருப்பத்தைப் பேணி வளர்ப்பவன் {ஸமீஹநன்};(60)

நஷத்ரங்களும் சிம்சூமார சக்கரமும் –

436-அநிர்விண்ண-மக்கள் தாழ்ந்த செல்வத்தையே தன்னிடம் வேண்டினாலும் அவர்களை திருத்துவதில் சோர்வில்லாதவர்-
437-ஸ்தவிஷ்ட -நஷத்ர மண்டலம் ஆகிய சிம்சூமார சக்கரமாக விரிந்து இருப்பவர்
438-பூ -த்ருவ பதவியில் இருந்து பூமியையும் ஆகாயத்தையும் தாங்குபவர் –
439-தர்மயூப -தர்மத்தைத் தலை போலே முக்கியமாகத் தன்னிடம் சேர்த்துக் கொண்டவர் –
440-மஹா மக -தர்மத்தை வளர்க்கும் யாகங்களை தனக்கு உடல் உறுப்பாகக் கொண்டவர் –
441-நஷத்ர நேமி -நஷத்ரங்களைச் சுற்றி வரச் செய்பவர் –
442-நஷத்ரீ-நஷத்ரங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் ஆதாரம் ஆனவர் –
443-ஷம-பிரபஞ்சகச் சுமையை எளிதில் தூங்குபவர் –
444-ஷாம -பிரமனின் இரவுப் பொழுது பிரளயத்தின் போது ஏனைய நஷத்ரங்கள் அழிந்து த்ருவனோடு
நான்கு நஷத்ரங்களே இருக்கிறபடியால் குறைவு பட்டு இருப்பவர் –
445-சமீ ஹன-சிருஷ்டி தொடங்கியவுடன் மக்களை தம் தம் தர்மத்தில் ஈடுபடுத்துபவர் –

3-23-கல்கி அவதார -422-436-திரு நாமங்கள்–15-திரு நாமங்கள்

3-24-ஜ்யோதிர் மண்டலத்துக்கு ஆதாரம் -437-445-திரு நாமங்கள் –8-திரு நாமங்கள்

436-அநிர்விண்ண-
சோம்பல் இல்லாதவன்

ஏவம் ஸ்ருஷ்ட்யாதே ₃ஸ் தத்தத் இஷ்ட தா₃நஸ்ய சா ஸக்ருத் ப்ரயுக்தஸ்யாபி ஸம்ஸாரிஷு
விஷயோந்மாதா₃யஸம் முகீ₂நேஷு வைப₂ல்யே (அ)பி, புநஸ் தத் தத் ஆவர்ஜந து₃ராஶயா
அநிர்விண்ண ꞉ அநலஸ꞉ ।
அத ஏவ ஹ்யஸ்யாநாத்₃யந்தோ ஜக₃த்₃வ்யாபார꞉
அவ்யுச் சிந்நா ததஸ் த்வேன சர்க ஸ்தித் யந்த ஸம்யமா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-2-26-
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் அனைத்தையும் தடை இன்றி செய்தபடியே உள்ளான்

சோம்பாது இப் பல் உருவை எல்லாம் படர்வித்த வித்தா -பெரிய திரு -18-
பக்தி உழவன் -நான்முகன் திரு -23-

430-பீஜமவ்யயம் –அழியாத வித்தாய் இருப்பவன்
436-அநிர்விண்ண-சோம்பல் இல்லாதவன்
இவ்வாறு பக்தி உழவன் -சோம்பாது அவன் செய்ய-நாமோ ஆக்கையின் வழி சென்று உழல்கிறோம்-

சோம்பாது புற சமயவாதிகள் அனைத்தையும் மாற்ற முயன்று இருந்தாலும்
அழியாத விதையாய் இருக்க-மேலும் சோம்பாது செய்பவனாயும் இருக்க -ஸநாதன தர்மம் மாறாமல் துளிர்த்து வளர்ந்து இருக்குமே

ஏவம் பிரவர்த்திதம் சக்கரம் -அனுவர்த்தியாமல் இருந்தால் சம்சார சக்கரத்தில் உழல்வோம்
நாம் திருந்தி அவன் திருமகன் மலர வைக்க வேண்டுமே

தூபம் தரா நிற்கவே —
சூழ்ந்து அடியார் வேண்டினக்கால் -தோன்றாது விட்டாலும் வாழ்ந்திடுவர் -பின்னும் தன் வாய் திறவார்
அழகையே காட்டி வாயை மூடிவான்

உலகைப் படைத்தும் அவரவர் வேண்டியவற்றை அடிக்கடி கொடுத்தும் கூட உலக விஷயங்களில் பித்துப் பிடித்துத்
தம்மை அணுகாமல் பயனற்றவர்களை மீண்டும் வசப்படுத்த பெரு முயற்சி செய்வதில் சிறிதும் சோர்வு அற்றவர் –
அதனாலன்றோ தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாமல் படைத்தலைச் செய்கிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் அடைந்து இருப்பவராதலின் துன்பமில்லாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

களைப்பு வேதனை இல்லாதவர் -ஞானம் சுகம் இவற்றில் இருந்து ஒய்வு பெறாதவர் –
அவற்றை எப்போதும் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————

  1. ஓம்அநிர்விண்ணாயநம:

ஆப்தகாமத்வாத் தன்னிறைவு பெற்றவரானபடியால்

நிர்வேதோஸ்ய வெறுப்புக்கள் (த்வேஶங்கள்)

ந வித்யத இதி அவரிடம் காணப்படுவதில்லை

அநிர்விண்ண: எனவே பகவான் ‘அநிர்விண்ண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேறப்பெறுபவர். மேலும், இதனால், தன்னிறைவு பெற்றவரானபடியால் அவரிடம் வெறுப்புக்களோ, உதாசீனமோ காணப்படுவதில்லை. எனவே அவர் ‘அநிர்விண்ண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

  1. அனிர்வின்னா – அவர் ஒருபோதும் விரக்தியடையவில்லை

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், தான் விரும்பியதைப் பெறுவதால், அவர் ஒருபோதும் விரக்தியடையவில்லை என்று விளக்கம் தருகிறார். ‘ஆப்தகாமத்வாத் நிர்வேதா அஸ்ய ந வித்யதே இதி அநிர்விண்ணா – அவர் தனது எல்லா இலக்குகளையும் அடைந்ததால் மனச்சோர்விலிருந்து விடுபட்டவர்’ என்று சங்கரர் இதை விளக்குகிறார். நிர்வின்னா என்பது விரக்தி அல்லது மனச்சோர்வு, தான் அடைய நினைத்ததை நிறைவேற்ற முடியாத ஒருவருக்கு வரும். ‘சித்த சங்கல்பம் – தான் நினைத்ததை சாதிக்கிறார்’ என்ற பகவானின் நிலை வெளிப்படையாக இல்லை. அதனால் அவர் எப்போதும் திருப்தியடைந்தவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை விளக்குகிறார், பகவான் தனது படைப்புகள் அனைத்தும் மீட்பிற்காக அவரை நாடவில்லை என்றாலும் அவர் மனச்சோர்வடைய மாட்டார். அவர்கள் அடுத்த வாழ்க்கையில் அவருடைய எதிர்பார்ப்புகளை பூர்த்தி செய்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் அவர் மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்குகிறார்.

அனிர்வேதம் என்ற சொல் இந்த நாமத்தை விளக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது – அவர் விரக்தியோ விரக்தியோ இல்லாதவர். பகவான் மஹோத்ஸஹா (ஸ்லோகம் 18, நாம 173) என்று அழைக்கப்படுவதையும் நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.

நம்மை வாழ வைப்பதற்காக இதயம் இடையறாது துடிக்கிறது, ஆனால் துடிப்புகளுக்கு இடையில் எளிதாக்குகிறது, அதே போல் பகவானும் இருக்கிறார் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவர் ஓய்வாக அல்லது நிதானமாக இந்த உலகத்தை நிலைநிறுத்துவதில் இடையறாது ஈடுபட்டுள்ளார். நாம் நமது கர்மாக்களை சாத்வீக மனப்பான்மையுடன் செய்தால், விரக்தி இருக்காது, ஆனால் நாம் ராஜசிக அல்லது தாமஸ குணத்துடன் கர்மங்களைச் செய்தால், ஏமாற்றங்களைச் சந்திக்கும் போது நாம் எளிதில் மனச்சோர்வடையலாம். இந்த நாமாவிலிருந்து ஒருவர் எடுக்க வேண்டிய பாடம் இதுதான்.


3-24-ஜ்யோதிர் மண்டலத்துக்கு ஆதாரம் -437-445-திரு நாமங்கள் –

437-ஸ்தவிஷ்ட-
பெரும் தவத்தான் -ஸ்தூல ரூபி -செல்வர் பெரியர்

அத₂அநிர்வேத ₃உதா₃ஹரணம் (அந்த சோம்பல் இருப்பதற்கு த்ருஷ்டாந்தங்கள் இரண்டும் )ஸ்வாத்₄யாய ப்₃ராஹ்மண உத்தம அநுவாகே வைஷ்ணவே ச
புராணே ப்ரஸித்₃த₄ம் ।
தாரா ஶிம்ஶுமார ஆக்ருதிஸ்( முதலை வடிவம்-வடகிழக்கு மூலையில் காணலாம்  )தாரா ப்ரகாரேண ஸ்தௌ₂ல்யாத்
ஸ்த₂விஷ்ட₂꞉ । யதா₂
சிம்சுமார சக்ர ரூபமாய் பகவானே -இருப்பதாக ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்

நிகழும் ஆகாசம் என்கோ நீள் சுடர் இரண்டும் என்கோ
இகழ்வில் இவ்வனைத்தும் என்கோ கண்ணனைக் கூவுமாறே –3-4-1-

தாரா மயம் பகவத் சிம்சுமார ஆக்ருதி ப்ரபோ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 2-9-1-
பெரிய நக்ஷத்ரக் கூட்ட சிம்சுமாரம் போன்றவன்

நஷத்ர மண்டலமாகிய சிம்சுமார சக்ர ரூபியாக மிக விரிவாக இருப்பார் -இனி துன்பமற்று இருப்பதற்கு உதாரணமாக
உத்தம அனுவாகமான ஸ்வாத் யாய ப்ராஹ்மண்யத்திலும் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலும் கூறப்பட்ட பிரசித்தமான
சிம்சுமார நஷத்ர மண்டல ரூபம் கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விராட் ரூபியாக மிக விரிவாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பருத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்ஸ்தவிஶ்டாயநம:

வைராஜரூபேண விராட் வடிவத்தில்

ஸ்தித: இருப்பதால்

ஸ்தவிஶ்ட: பகவான் ‘ஸ்தவிஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(ப்ரபஞ்சம் முழுவதையும் வ்யாபிக்கும்) விராட் வடிவத்தில் இருப்பதால் பகவான் ‘ஸ்தவிஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அக்னிர்மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ரஸூர்யௌ (முண்டக உபநிஶத் 2.1.4)

முண்டக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: இந்த விராட்டினுடைய (விராட் புருஷனாக பரந்து விரிந்துள்ள பரப்ரஹ்மத்தின்) தலை ஸ்வர்கலோகமாகும். கதிரவனும், முழுமதியும் அதன் கண்கள்.

அக்னிர்மூர்தா என்ற இடத்தில், அக்னியை ஸ்வர்கலோகம் என்றே பொருளுரைத்திருக்கின்றனர்.

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

————-

  1. ஸ்தாவிஷ்டா – அவர் மகத்தானவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘வைராஜ ரூபேண ஸ்திதா ஸ்தாவிஷ்டா – அவர் தனது பிரம்மாண்டமான பிரபஞ்ச வடிவில் அல்லது விஸ்வரூபத்தில் வெளிப்படுத்தினார்’ என்று விளக்குகிறார். இது அவரது அடிப்படை வடிவம் என்றாலும், அவர் அதை குறிப்பிட்ட சிலருக்கு மட்டுமே மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நேரங்களில் வெளிப்படுத்துகிறார்.

முண்டக உபநிஷத் (4) கூறுகிறது:
அக்னிர் மூர்தா சக்ஷுஷி சந்த்ர-சூர்யௌ
திஷா ஷ்ரோத்ரே வாக் விவ்ரிதாஶ்ச வேதா |
வாயுஹ் ப்ராணோ ஹ்ருதயம் விஷ்வமஸ்ய பத்ப்யாம் 
ப்ரிதிவி ஹை ஏஷ ஸர்வ-பூதஅந்தர்-ஆத்மா || 4||
நெருப்பு அவனுடைய தலை, சூரியனும் சந்திரனும் அவனுடைய கண்கள்; அவரது காதுகளின் இடத்தின் பரிமாணங்கள்; அவரது பேச்சு வேதங்களை உமிழ்ந்தது, காற்று அவரது சுவாசம்; அனைத்து இருப்பு அவரது இதயம். அவருடைய பாதங்களிலிருந்து பூமி தோன்றியது; அவர் உண்மையில் அனைத்து உயிரினங்களின் உள் உணர்வு. அவர் அபாரமானவர்.

ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தின் தியான ஸ்லோகம் 2 இல் ‘பூஹ் பாதௌ யஸ்ய நாபிஹ் வியாதாஸுர நிலச்சந்திர சூர்யௌ ச நேத்ரே…..விஷ்ணுமீஷாம் நமாமி’ என்பது அவரது பிரபஞ்ச வடிவம் பற்றிய விரிவான விளக்கத்தை அளிக்கிறது. நிருக்தியின் ஆசிரியர் இந்த நாமத்தை “ஸ்தூல்யாத் ஸ்தாவிஷ்டாஹ் – ஸ்தூல என்றால் பெரியது, மகத்தானது அல்லது பெரியது என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த ஸ்தூலத்தை விஷ்ணு புராணம் 2.9.1 – தாரா-மயம் பாகவத் ஷிம்ஷுமாராகிருதி ப்ரபோஹ் – பரலோகத்தில் இருக்கும் வலிமைமிக்க ஹரியின் வடிவம், ஒரு முள்ளம்பன்றி போன்ற விண்மீன்களைக் கொண்ட சிசுமாராவைக் குறிப்பிடும் நட்சத்திரங்களின் பெரிய குழுவின் அடிப்படையில் விளக்குகிறார். வால் முனையில் துருவாவுடன்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்த விண்மீன் மண்டலம் ஒரு சக்கரம் போல தொடர்ந்து சுழன்று கொண்டிருப்பதையும், சத்ய லோகத்திலிருந்து இந்த பூமிக்கு பாயும் கங்கையால் தொடர்ந்து நனைந்து கொண்டிருப்பதையும் கவனிக்கிறார். இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் உயிர்களைப் புத்துயிர் பெறவும் நிலைநிறுத்தவும் பகவான் தொடர்ந்து பாடுபடுகிறார் என்பதை இந்த நாமம் நினைவூட்டுகிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் பகவானை, கங்கைத் தோகையான ஷிம்ஷுமாராவின் இந்த மகத்தான வடிவில், அனைத்து தேவர்களையும் அவரது உடலின் ஒரு பகுதியாக விவரிக்கிறார் – தஸ்மை நமஸ்-தக்-சிரோ தர்மோ மூர்தானம் பிரம்மோத்தரா விஷ்ணுர்-ஹிருதயம்…..ச வா ஏஷ திவ்ய சக்வரஹ் ஷிம்சுமாராஹ். 

அவர் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தையும் (2.1.24 – 2.1.38) குறிப்பிடுகிறார், இது கிரக அமைப்பை ஷிம்ஷுமார வடிவில் விவரிக்கிறது, இது விஷேஷஸ்-தஸ்ய தேஹோ’யம் ஸ்தாவிஷ்டாஶ்ச ஸ்தாவியாசம் என்று தொடங்குகிறது. இங்கே அவர் ஸ்துலாஸ்யம் ஸ்தூலஹ் (ஸ்லோகம் 24) அதாவது பூதங்களுக்கிடையில் உள்ள மனிதராகவும், ஸ்தாவிஷ்டே வபுஷி (ஸ்லோகம் 38) என்றும் அவர் விவரிக்கப்படுகிறார், அதாவது அவர் இந்த வடிவத்தில் பெரியவர்.


438-பூ –
அனைத்தையும் தாங்குமவன் –

த்₄ருவ அநுப₃ந்தே ₄ந ஸர்வாதா₄ரோ ப₄வதீதி
பூ₄꞉ ;

தஸ்ய ப்ருஸ்சே த்ருவ ஸ்தித –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -4-9-4-
சிம்சுமாரம் முதலை வடிவில் உள்ள பிரபஞ்சத்தின்
வால் போன்ற பகுதியில் த்ருவனாக நின்று தாங்குகிறான்-ஸ்வயம்பு மனு -உத்தானபாதன பிள்ளை த்ருவன்

சிம்சுமாரத்தில் வால் பக்கம் த்ருவ நஷத்ரம் ஸ்வரூபி பகவான் -அனைத்துக்கும் ஆதாரமாய் இருப்பவன்
திறம்பாமல் மண் காக்கின்றேன் யானே -5-6-5-
நாகமேந்து மண்ணினை –காத்து ஏகமேந்தும் –

த்ருவ நஷத்த்ரத்தில் சேர்ந்து அனைத்தையும் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அபூ -பிறப்பில்லாதவர் –பூ -பூமி ரூபியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அபூ -ஆதாரம் அற்றவர் தமக்கோர் இருப்பிடம் இல்லாதவர் -பூ -எல்லா வற்றாலும் நிறைந்தவர் -எல்லோரையும் படைப்பவர் –
எல்லோரும் தம்மை அடையும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்அபுவே நம:

அஜன்மா பிறப்பற்றவராதலால்

அபூ: பகவான் ‘அபூ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பிறப்பற்றவராதலால் பகவான் ‘அபூ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த திருநாமத்தை “அபூ:” என்றோ அல்லது “பூ:” என்றோ பதம் பிரிக்கலாம். ஆச்சார்யாள் இரண்டு பதங்களுக்கும் உரை அளித்துள்ளார். எனினும், நாமாவளிக் க்ரமத்தில் “அபூ:” என்று அர்ச்சிப்பதே வழக்கத்தில் உள்ளது.

ஓம் புவே நம:

அதவா அல்லது

பவதீதி அனைத்துமாய் இருப்பதால்

பூ: பகவான் ‘பூ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, (அனைத்துமாய்) இருப்பதால் பகவான் ‘பூ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘பூ ஸத்தாயாம்’ பூ என்ற வேர்ச்சொல்லிற்கு ‘ஸத்’ அதாவது இருப்பது என்று பொருள் (அந்த பொருளில் ஆச்சார்யாள் உரை அளித்துள்ளார்) இத்யஸ்ய ஸம்பதாதித்வாத் க்விப் இது ஸம்பதாதி கணத்தில் ‘க்விப்’ என்ற விகுதி சேர்ந்துள்ளது.

மஹீ வா பூமியை (பூ என்று அழைப்பர்)

பூ: எனவே, பகவான் ‘பூ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பூமியை ‘பூ’ என்று அழைப்பார்கள். எனவே, பகவான் ‘பூ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. புஹ் – அனைத்து ஆதரவாளர்

‘பு’ என்ற சொல்லுக்கு பூமி என்றும், ‘பு பவ்’ என்றால் ‘இருப்பது’ என்றும் பொருள்படும், அதாவது வேறு எந்த ஆதரவும் இல்லாமல் இருப்பவன். இவ்வாறு ஒரு விளக்கம் என்னவென்றால், இது சரீர வடிவத்தில் ஒரு தற்காலிக இருப்பைக் கொண்ட மற்ற எல்லா உயிரினங்களையும் போலல்லாமல், நித்தியமாக இருக்கும் ஒருவரைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், முந்தைய நாமாவில் குறிப்பிடப்பட்ட ஷிம்ஷுமாராவில் உள்ள அனைத்து நட்சத்திரங்களுக்கும் ஆதரவாக பூவை விவரிக்கிறார். முந்தைய நாமத்தில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட விஷ்ணு புராணப் பகுதி, துருவா ஷிம்ஷுமாரா நட்சத்திரக் குழுவின் வால் முனையில் இருப்பதாகவும், துருவன் சுழலும் போது, ​​மற்ற அனைத்து நட்சத்திரங்களும் அதனுடன் சுழல்வதாகவும், இதனால் ஷிம்ஷுமாரா விண்மீன் கூட்டத்திற்கு ஆதரவாக இருப்பதாகவும் கூறுகிறது. துருவா பகவானின் ஒரு வடிவம் என்பதால், பகவான் சிம்ஷுமாரின் அனைத்து நட்சத்திரங்களுக்கும் ஆதரவாக இருக்கிறார்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘அபுஹ்’ மற்றும் ‘புஹ்’ என இரண்டு விதமாக விளக்குகிறார். சங்கரர் அபூஹை ‘அஜன்மா அபூஹ் – ஒருபோதும் பிறக்காதவர்’ என்று விளக்குகிறார். புஹ் என்பது இரண்டு வழிகளில் விளக்கப்படுகிறது ‘பவதி இதி புஹ் மஹீ வா – அவர் இருக்கிறார் அதனால் அவர் புஹ் அல்லது அவர் பூமியை அடையாளப்படுத்துகிறார் எனவே அவர் பூஹ்’.


439-தர்ம யூப –
தர்மத்தை தலையாக யுடையவன் –

த₄ர்ம தத்த்வம் ஶிரோ (அ)வயவ தயா யௌதீதி
த₄ர்ம யூப꞉ । ‘ “யு மிஶ்ரேண ”,
* கு யுப்₄யாஞ்ச, இதி ப ப்ரத்யயோ ப₃ஹுல வசநாத்₃ தீ₃ர்க₄ஶ்ச ।

தர்மா மூர்த்தானம் ஆஸ்ரித–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-
தர்மங்களை அண்டி அவற்றையே திரு மேனியாகக் கொண்டவன்

தச் சிரோ தர்ம -அவனது தலையாக தர்மமே உள்ளது –

தர்மம் தலை காக்கும்
கை கட்டையை தாங்கும் -இரண்டும் வேறே வேறே தானே
இரண்டுமே செய்பவன் அவன்
பூ தர்ம யூப -இரண்டையும் இவற்றைக் காட்டும்

தர்மத்தைத் தலைமையாக வைத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யூப ஸ்தம்பத்தில் பசுவைப் போலே தர்மங்கள் தம்மிடம் கட்டப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தர்ம சாதனமான யூப ஸ்தம்பத்தைத் தருபவர் -எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக இருப்பவராய்-பக்தர்கள் மனம்
தம்மிடம் லயித்து இருக்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. ஓம்தர்மயூபாயநம:

யூபே வேள்வியின் யூபஸ்தம்பத்தில்

பஶுவத் அந்த வேள்வியில் பலி கொடுக்கப்படும் மிருகத்தை (எவ்வாறு கட்டி வைத்துள்ளனரோ அவ்வாறே)

தத்ஸமாராதன ஆத்மகா பகவானுக்கு திருப்தியளிக்கும்

தர்மாஸ்தத்ர தர்மமானது

பத்யந்த இதி பகவானிடம் கட்டிவைக்கப்பட்டுள்ளது

தர்மயூப: எனவே, பகவான் ‘தர்மயூப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எவ்வாறு வேள்வியில் பலியிடப்படவுள்ள மிருகம் அந்த வேள்வியின் யூபஸ்தம்பத்தில் கட்டிவைக்கப்படுமோ, அவ்வாறே பகவானை திருப்திப்படுத்தும் தர்மமானது அவரிடம் கட்டி வைக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, பகவான் ‘தர்மயூப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.


  1. தர்ம-யூபா – அவர் தர்மத்துடன் ஐக்கியமானவர்

‘ரியு – மிஷ்ரனே’ என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் ‘சேர்வது’ மற்றும் யூபா என்பது ஒரு பதவியைக் குறிக்கிறது, எ.கா., ஒரு விலங்கு கட்டப்பட்டிருக்கும் ஒரு இடுகை. இங்கு பகவான் எல்லா தர்மங்களுக்கும் முன்மாதிரியாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது. மறைமுகமான பொருள் என்னவென்றால், தர்மம் அவனால் ஆதரிக்கப்பட்டு இடத்தில் வைக்கப்படுகிறது. அவர் தர்மத்தின் அளவுகோல் அல்லது குறிப்பு புள்ளி.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘யூபே பசுவத் தட்சமாரா தானத்மக தர்மா தத்ர பத்யந்தே இதி தர்மயூபாஹ் – அவர் தர்மம் கட்டப்பட்ட ஆப்பு.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை விளக்குகிறார் – தர்ம-தத்வம் சிரஹ் அவயவதய யயுதி இதி தர்ம-யூபா – யாரில் தர்மம் அவரது உடலின் ஒரு பகுதியாக இணைந்திருக்கிறதோ அவர். தலை. தைத்திரீய ஆரண்யகம் “தஸ்மை நமஸ்-தக்-சிரோ தர்மா” என்று கூறுகிறது – எவன் தலைவனோ அவனே தர்மம்.

ஸ்ரீ பட்டர் மேற்கோள் காட்டுகிறார், “தர்மோ மூர்தானம் அஷ்ரிதா – தர்மம் அவரது தலையில் உள்ளது மற்றும் அவரது மிக முக்கியமான பொறுப்பு.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு வேறு விளக்கம் தருகிறார். தர்மமே நிலைத்து நிற்கிறது – தாரயதி இதி தர்மா. பஞ்ச பூதங்கள் இவ்வுலகில் வாழ்க்கையை நிலைநிறுத்தும் நோக்கத்திற்காக சேவை செய்கின்றன. இவ்வுலகில் உயிர்களை நிலைநிறுத்தும் பஞ்ச பூதங்களை பகவான் ஒருங்கிணைப்பதால், அவர் தர்ம-யூபா.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், தர்மமும் பகவானும் வேறுபட்டவர்கள் அல்ல என்பதைக் கவனிக்கிறார். தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் பகவானால் எப்போதும் பாதுகாக்கப்படுவார்கள் என்பதை இந்த நாமம் நமக்கு நினைவூட்ட வேண்டும். துரியோதனன் பக்கம் நின்று போரிட வேண்டியிருந்தபோது, ​​தர்மம் அவர்கள் பக்கம் இருப்பதால், பாண்டவர்கள் தோற்கடிக்க முடியாது என்று பீஷ்மர் துரியோதனனுக்கு அறிவுரை கூறினார்.

தர்மோ ரக்ஷதி ரக்ஷிதா – தர்மத்தின்படி செயல்படுபவர் தர்மத்தால் பாதுகாக்கப்படுகிறார்.


440-மஹா மக –
யஞ்ஞ ஸ்வரூபன்

த₄ர்ம ஶரீர தயா பூஜ்யோ யஜ்ஞா( அ)ஸ்ய அவயவ இதி
மஹா மக₂꞉ । யதா₂
யஜ்ஜோ தர்மச்ச விஜ்ஜேய –யஜ்ஜம் என்பதையே தர்மமாக எடுக்க வேண்டும்-தர்மம் தலை யஜ்ஜம் ஒரு அவயவம்

செய்கின்ற கிதி எல்லாம் யானே செய்கை பயன் உண்பேனும் யானே

இஷ்டா பூர்த்தம் -கோயில் கட்டுதல் போன்றவை -தர்மத்தில் ஒரு வகை
யஜ தேவ பூஜாயாம் -எல்லா யாகங்களாலும் ஆராதிக்கப்படுவனும் யாகமும் யாகப் பலனும் யானே

தர்மத்தை சரீரமாக யுடையவர் ஆதலின் யாகத்தை அவயவமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமக்கு அர்ப்பணம் செய்யப் படுவதால் யாகங்களைச் சிறப்பிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மை கொண்ட யாகங்களைத் தம் விஷயமாக யுடையவர் -துன்பம் அற்றவர் -மிக உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்மஹாமகாயநம:

யஸ்மின் அர்ப்பிதா எவருக்கு அர்ப்பணித்து

மகா யஞா ‘மகா’ அதாவது வேள்வியானது

நிர்வாண லக்ஷண ஃபலம் நிர்வாணமாகிய முக்தியை

ப்ரயச்சந்தோ அளிக்கின்றன

மஹாந்தோ ஜாயந்தே எனவே அவை சிறப்பானதாக அறியப்படுகின்றன

ஸ மஹாமக: எனவே பகவான் ‘மஹாமக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானுக்கு அர்ப்பணித்து செய்யப்படும் வேள்வியானது (மகா) மிகச்சிறந்த (மஹா) பலனாகிய முக்தியை அளிக்கின்றன. எனவே பகவான் மஹாமக: என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மஹா (மிகச்சிறந்த) + மகா (வேள்வி) = மஹாமக:

———-

  1. மஹா-மகஹ் – அவர் மிகப்பெரிய தியாகங்களுக்கான இலக்கு

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘யஸ்மின் அர்பிதா மகாஹ் யஜ்ஞாஹ் நிர்வாணலக்ஷணபலம் ப்ரயச்சந்தஹ் மஹாந்தஹ் ஜாயந்தே ச மஹாமகாஹ்‘ என்று விளக்குகிறார் – அவருக்குச் செய்யப்படும் யாகங்கள் சிறந்தவை, அவை விமோசனம் அல்லது மோட்சத்தை வழங்குகின்றன, எனவே அவர் மகாமகன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் யக்ஞ-ஸ்வரூபன் என்று ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் குறிப்பிடுகிறார். யக்ஞம் சரியாகச் செய்தால் விரும்பிய பலனைத் தரும் என்ற ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டரின் விளக்கத்திலிருந்து இதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

‘மகா’ என்ற சொல் யாகம், தியாகம் அல்லது தியாகம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. பகவான் அவர்களுக்கு மோட்சத்தின் இறுதி ஆசீர்வாதத்தை வழங்குவதால், அவர் மகாமகன் ஆவார்.

மற்றொரு விளக்கம் என்னவென்றால், தர்மம் மிகப் பெரிய யக்ஞம் (யஜ்னோ தர்மாஷ்ச விஜ்னேயா) மற்றும் தர்மம் அவனுடைய தலையாயிருப்பதால், அவனே மாபெரும் தியாகம் (மஹா-மகா) என்று விளக்கப்படுகிறது.

———

441-நஷத்ர நேமி
நஷத்ரங்களை நடத்துபவன் –

ஜ்யோதிஶ் சக்ரம் நயதீதி
நக்ஷத்ர நேமி꞉, * நியோமி꞉, இதி மி꞉ |
யதா₂

அலாத சக்ரவத் யாந்தி வாத சக்ரேரி தாநி து யஸ்மாத் ஜ்யோதீம்ஷி வஹதி ப்ரவஹஸ் தேந ச ஸ்ம்ருத –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 2-12-28-
வட்ட ரூபமாக -ஜ்யோதி ரூபமாக சுழன்றபடி இருக்கும் நக்ஷத்ர கூட்டங்களைத் தாங்கி
அவற்றைச் சுழலும்படி செய்பவன் என்பதால் ப்ரவஹன் என்பர் –

ஏவம் பிரமன் பிராமயதி -சந்த்ர ஆதித்யகாந் க்ரஹான் பிரமந்த மனுதம் யாந்தி நக்ஷத்ராணி ச சக்ரவத் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-9-2-
ஸூர்யன் சந்திரன் க்ரஹங்களை தன்னுடன் சுழலும்படி செய்கிறான் –
நக்ஷத்ரங்களும் அதே பாதையில் அவனைப் பின் தொடர்ந்து செல்லும்

நஷத்ரங்கள் எனப்படும் ஜ்யோதிச் சக்கரத்தை நடத்துபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிம்சுமார சக்ரம் என்னும் ஜ்யோதிச் சக்கரத்தை நடத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஷத்ரியர்களைக் காட்டிலும் வேற்பட்ட அந்தணர்களுக்கு ஆதாரமானவர் -சிம்சுமார ரூபத்தில் ஜ்யோதிச் சக்கரத்திற்கு
ஆதாரமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

  1. ஓம்நக்ஷத்ரநேமயேநம:

நக்ஷத்ரதாரகை: ஸார்த்தம் சந்த்ரஸூர்யாதயோ க்ரஹா: |

வாயுபாஶமயைர்பந்தைர் நிர்பத்தா த்ருவஸம்ஞிதே ||

அனைத்து விண்மீன்கள், கோள்களுடன் கூட கதிரவன், வெண்மதி ஆகிய அனைத்தும் காற்றென்னும் கயிற்றால் துருவ நட்சத்திரத்துடன் கட்டப்பட்டுள்ளன.

ஸ ஜ்யோதிஶாம் சக்ரம் (மேற்சொன்ன கூற்றின்படி) அனைத்து விண்கோள் வட்டங்களும்

ப்ராமயம்ஸ் தாராமயஸ்ய நக்ஷத்திரங்களுடன் சுற்றி வரும்

ஶிஶுமாரஸ்ய ஶிஶுமார (சுறாமீனின் வடிவில் உள்ள) மண்டலத்தின்

புச்சதேஶே வால்பகுதியில்

வ்யவஸ்திதோ த்ருவ: துருவ நட்சத்திரம் நிலைபெற்றுள்ளது.

தஸ்ய ஶிஶுமாரஸ்ய அந்த ஶிஶுமார மண்டலத்தின்

ஹ்ருதயே இதயப் பகுதியில்

ஜ்யோதிஸ்சக்ரஸ்ய விண்கோள்களின் வட்டத்தின்

நேமிவத் விளிம்பில்

ப்ரவர்த்தக: அவற்றை (அந்த விண்கோள்களை) செலுத்துபவராய்

ஸ்திதோ நிலைபெற்றிருக்கும்

விஶ்ணுரிதி பகவான் விஶ்ணு

நக்ஷத்ரநேமி: ‘நக்ஷத்ரநேமி’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(மேற்சொன்ன கூற்றின்படி) அனைத்து விண்கோள் வட்டங்களும் நக்ஷத்திரங்களுடன் சுற்றி வரும் ஶிஶுமார (சுறாமீனின் வடிவில் உள்ள) மண்டலத்தின் வால்பகுதியில் துருவ நட்சத்திரம் நிலைபெற்றுள்ளது. அந்த ஶிஶுமார மண்டலத்தின் இதயப் பகுதியில் விண்கோள்களின் வட்டத்தின் விளிம்பில் அவற்றை (அந்த விண்கோள்களை) செலுத்துபவராய் நிலைபெற்றிருக்கும் பகவான் விஶ்ணு ‘நக்ஷத்ரநேமி’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶிஶுமாரவர்ணனே ஶிஶுமார மண்டலத்தின் வர்ணனையில் ‘விஶ்ணுர்ஹ்ருதயம்’ பகவான் விஶ்ணுவே (அதன்) இதயம்

இதி ஸ்வாத்யாயப்ராஹ்மணே ஸ்வாத்யாய ப்ராஹ்மணத்தில்

ஶ்ரூயதே கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸ்வாத்யாய ப்ராஹ்மணத்தில் ஶிஶுமார மண்டலத்தின் வர்ணனையில் பகவான் விஶ்ணுவே (அதன்) இதயம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

———-

  1. நக்ஷத்ர-நேமி – நட்சத்திரங்களை அசையச் செய்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தின் விரிவான மற்றும் தெளிவான விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – ‘ஸ ஜ்யோதிஷாம் சக்ரம் ப்ரமாயந் தாராமயஸ்ய ஷிம்ஷுமாரஸ்ய புச்சதேஷே வ்யவஸ்திதா த்ருவஹ். தஸ்ய ஷிம்ஷுமாரஸ்ய ஹ்ருதயே ஜோதிஷ்சக்ரஸ்ய நேமிவத் ப்ரவர்தகஹ் ஸ்திதா விஷ்ணுரிதி நக்ஷத்ரநேமிஹ் – துருவ நட்சத்திரம் அதன் வால் முனையில் நிலைத்திருக்கும் ஷிம்ஷுமார சக்ரம் எனப்படும் நட்சத்திரக் கூட்டத்தின் இயக்கத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறது. அந்த அமைப்பின் இதயத்தில் பகவான் விஷ்ணு நட்சத்திரங்களின் சக்கரத்தின் நேமி (கேந்திரம்) போல் வசிக்கிறார், எனவே அவர் நக்ஷத்ரநேமிஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஆதரவாக ஓரிரு குறிப்புகளை அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார். முதலாவது ‘நக்ஷத்ரதாரகைஹ் சார்தம் சந்த்ர சூர்யாதயோ கிரஹா வாயு பாஷமாயை பந்தைஹ் நிர்பத்தாஹ் த்ருவஸம்ஜ்னிதே – நட்சத்திரங்கள் நகரும் மற்றும் நிலையானது, சூரியன் மற்றும் சந்திரன் அனைத்தும் வாயுவின் பந்தங்களால் துருவனுடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன’.

இரண்டாவது ஸ்வாத்யாய ப்ராம்ஹானாவில் இருந்து வந்தது, இது ஷிம்ஷுமார சக்கரத்தை விவரிக்கும் போது ‘விஷ்ணுர் இதயம் – விஷ்ணு ஷிம்ஷுமார சக்கரத்தின் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கிறார்’ இவ்வாறு பகவானை நட்சத்திரநேமிஹ் என்று வர்ணிக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்தா நக்ஷத்திரத்திற்கான வழித்தோன்றலை ‘ந க்ஷரதி க்ஷீயதே வா’ என்று வழங்குகிறார், மேலும் நேமிஹ் என்ற சொல் ‘நீ’ என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து உருவானது, அதாவது ‘இட்டுச் செல்வது அல்லது சுமப்பது’. அவர் சூரியன், சந்திரன் ஆகியவற்றின் தலைவராவார் மற்றும் அவற்றை தனது மையவிலக்கு விசையால் சுமந்து செல்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் “ஜோதிஷ்-சக்ரம் நயதி இதி நக்ஷத்ர-நேமிஹ்” என்று விளக்குகிறார். அவர் விஷ்ணு புராணத்தை (2.9.2) குறிப்பிடுகிறார்:
ஏவம் ப்ராமன் ப்ராமயதி சந்த்ர ஆதித்யகான் கிரஹன் |
ப்ரமாண்டமனு தம் யாந்தி நக்ஷத்ராணி ச சக்ரவத் || 2.9.2.
அவர் (துருவ வடிவில்) சுற்றி வரும்போது, ​​சூரியன், சந்திரன் மற்றும் பிற கிரகங்களைச் சுற்றி வரச் செய்கிறார். அவர் வட்டமாகச் செல்லும்போது அனைத்து நட்சத்திரங்களும் ஒரு சக்கரத்தைப் போல அவரைப் பின்தொடர்கின்றன.

ஷிம்ஷுமாரிதி ப்ரோக்தம் யத்-ரூபம் ஜ்யோதிஷாம் திவி |
நாராயணாஹ் பரம் தாம்நாம் தஸ்யாதாரஹ் ஸ்வயம் ஹரிதி || (2.9.4)
வான்கோளத்தின் போர்போயிஸ் போன்ற உருவம் நாராயணனால் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது, அவரே நிழலிடா பிரகாசத்தில், அதன் இதயத்தில் அமர்ந்திருக்கிறார்.

ஷிம்ஷுமார சக்கரத்தின் இதயத்திலும் மையத்திலும் விஷ்ணு இருப்பதாகவும், அதன் இயக்கத்திற்கு அவரே பொறுப்பு என்றும் தைத்திரிய ஷாகாவின் ஸ்வாத்யாய பிராமணத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மகாவிஷ்ணுவின் இந்த செயல்பாட்டின் முக்கியத்துவத்தை தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்களில் ஒன்று அதன் பரிந்துரைக்கப்பட்ட பாதையை விட்டு வெளியேறினாலும், அதன் விளைவுகள் பேரழிவு தரும். உயிர்வாழ்வதற்கு மேக்ரோ மட்டத்தில் ஒழுங்கைப் பேணுவது எவ்வளவு முக்கியமோ, அதேபோன்று நமது உள் அமைதிக்கும் அமைதிக்கும் சிந்தனை மட்டத்தில் ஒரு ஒழுங்கு இருப்பதும் முக்கியம் என்பதை இந்த நாமம் நமக்கு நினைவூட்ட வேண்டும். நமது எண்ணங்கள் உன்னதமானவையாக இல்லாவிட்டால், அல்லது உலக நலனில் அர்ப்பணிப்பு இல்லாமல் சுயநலமாக இருந்தால், அத்தகைய முயற்சிகளின் விளைவு அழிவையே விளைவிக்கும்.


442-நஷத்ரீ –

* ஶிம்ஶுமார ஆக்ருதி ப்ரோக்தம் யத்₃ரூபம் ஜ்யோதிஷாம் தி₃வி இதி
நக்ஷத்ரீ
நாராயணோ நயன் தாம்நா தஸ்ய ஆதாரஸ் ஸ்வயம் ஹ்ருதி –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -4-9-4-
விண்ணில் உள்ள நக்ஷத்திரங்கள் சிம்சுமார வடிவில் உள்ளன
அவற்றை நாராயணன் தாங்கி தன் இருதயத்தில் வைத்து ஸஞ்சரிக்கச் செய்கிறான்

பண்டைநால் மறையும் வேள்வியும் கேள்விப் பதங்களும் பதங்களின் பொருளும்,
பிண்டமாய் விரித்த பிறங்கொளி யனலும் பெருகிய புனலொடு நிலனும்,
கொண்டல்மா ருதமும் குரைகட லேழும் ஏழுமா மலைகளும் விசும்பும்,
அண்டமும் தானாய் நின்றவெம் பெருமான் அரங்கமா நகரமர்ந் தானே.–5-7-1-

அவைகளுக்கு நஷத்ரங்களுக்கு ஆதாரமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நஷத்ரங்களுக்குத் தலைவனான சந்திரனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நஷத்ரங்களை நியமிப்பவராக இருப்பவர் -பரசுராம ரூபத்தில் ஷத்ரியர்களைக் கொன்றதால்
ஷத்ரியர்களுடன் சேராது இருப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்நக்ஷத்ரிணேநம:

சந்த்ரரூபேண முழுமதியின் வடிவினராய் இருப்பதால்

நக்ஷத்ரீ பகவான் ‘நக்ஷத்ரீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

முழுமதியின் வடிவினராய் இருப்பதால் பகவான் ‘நக்ஷத்ரீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘நக்ஷத்ராணாம் அஹம் ஶஶி:’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 10.21)

ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: நக்ஷத்திரங்களில் (நான்) சந்திரன்

இதி பகவத்வசனாத் | இவ்வாறு, பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் கூறியுள்ளார்.

————–

  1. நக்ஷத்ரி – நட்சத்திரங்களை உடையவர்

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ஷிம்சுமாராவுக்குப் பின்னால் அவர் இறைவனாகவும், உந்து சக்தியாகவும் இருப்பதை மையநோக்கு விசையுடன் நக்ஷத்ரி என்று குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சந்திர ரூபேண நக்ஷத்ரி – சந்திரனின் வடிவில் இருப்பதால் அவர் நக்ஷத்ரி என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். பகவத் கீதையில் (10.21) பகவான் ‘நக்ஷத்ராணாம் அஹம் ஷஷி‘ என்கிறார் – நட்சத்திரங்களில் நான் சந்திரன்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், க்ஷேத்ரத்தை உடையவர் க்ஷேத்ரி என்று அழைக்கப்படுவதைப் போல, நக்ஷத்திரம் உள்ளவர் நக்ஷத்ரி என்று விளக்குகிறார்.


443-ஷம –
பொறுமை யுடையவன் -வஹிப்பவன்

ஏவம் அகி₂ல பு₄வந பா₄ரம் அநாயாஸேந க்ஷமதே — வஹதீதி
க்ஷம꞉
யஸ்மாத் ஜ்யோதீம்ஷி வஹதி ப்ரவஹஸ் தேந ச ஸ்ம்ருத -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-12-28-நக்ஷத்ரங்களைத் தங்குவதால் ப்ரவஹன்

ஆதிசேஷன் பூமியை தாங்க
மற்று எல்லாவற்றையும் இவனே தாங்குகிறான்

இப்படி எல்லா உலகங்களின் பாரங்களையும் எளிதில் சுமப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாச் செயல்களிலும் திறமையுள்ளவர் -பொறுமை யுள்ளவர் என்றுமாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழியாப் பொருள்களின் அழிவைத் தவிர்ப்பவர் -துஷ்டர்களை நரகத்தில் கட்டுப்படுத்துபவர் –
எல்லாக் காரியங்களையும் செய்வதில் சமர்த்தர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. ஓம்க்ஷமாயநம:

ஸமஸ்தகார்யேஶு அனைத்துவித செயல்களிலும்

ஸமர்த்த: திறமை மிக்கவராதலால்

க்ஷம: பகவான் ‘க்ஷம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்துவித செயல்களிலும் திறமை மிக்கவராதலால் பகவான் ‘க்ஷம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

க்ஷமத இதி வா பொறுமை மிக்கவராதலால்

க்ஷம: பகவான் ‘க்ஷம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பொறுமை மிக்கவராதலால் பகவான் ‘க்ஷம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘க்ஷமயா ப்ருதிவீ ஸம:’ (வால்மீகி இராமாயணம் 1.1.18)

வால்மீகி இராமாயணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (பகவான் இராமர்) பொறுமையில் பூமிக்கு இணையானவர்.

இதி வால்மீகிவசனாத் | இவ்வாறு வால்மீகி முனிவர் இராமாயணத்தில் கூறியுள்ளார்.

————-

  1. க்ஷமா – திறமையானவர்

இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு.

  • அவர் திறமையானவர் அல்லது திறமையானவர்;
  • அவர் மிகுந்த பொறுமை கொண்டவர் மற்றும் அவர்கள் உண்மையிலேயே வருந்தும்போது அவர்களின் தவறுகளுக்காக எளிதில் மன்னிப்பார்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இரண்டு விளக்கங்கள் தருகிறார். முதலாவதாக, ‘சர்வகார்யேஷு ஸமர்தஹ் க்ஷமஹ் – எல்லாச் செயலிலும் திறமைசாலி’. அவர் தக்ஷா மற்றும் விஸ்வதக்ஷிணன், ஒவ்வொரு செயலிலும் மிகவும் திறமையானவர் என்பதை நாம் ஏற்கனவே பார்த்தோம்.

இந்த நாமத்தின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘க்ஷமதே இதி க்ஷமஹ் – எல்லோருடைய தவறுகளையும் எளிதில் மன்னிக்கிறார்’. வால்மீகி ராமாயணம் (1.1.18) ‘க்ஷமாயா ப்ரித்வீ ஸமாஹ் – பூமியைப் போல சகிப்புத்தன்மை உடையவர்’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது விளக்கத்தை ‘க்ஷம்-சஹனே’ என்பதன் அடிப்படையில் ‘அனுமதித்தல், துன்பப்படுதல்’ என்பதாகும். ஸ்ரீ பட்டர் கூறுகிறார் – ‘அகில புவன பாரதம் அனாயாஸேன க்ஷமதே வஹதி இதி க்ஷமஹ் – முழு பிரபஞ்சத்தின் பாரத்தையும் சிரமமின்றி சுமப்பதால் அவர் க்ஷமா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் திறமையாகவும் திறமையாகவும் இருக்க, நீங்கள் பொறுமையுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதை சுட்டிக்காட்டி இரண்டு விளக்கங்களையும் அழகாக இணைக்கிறார். மேலும் பகவானின் கிருபா உணர்வோடு பொறுமையுடன் செயல்படும்போது, ​​நாம் திறமைசாலியாகிறோம்.

திறம்படவும், சாமர்த்தியமாகவும் இருக்க, பகவானுக்குப் பலன்களை அர்ப்பணித்து, அவர் மீதுள்ள பக்தியை அதிகப்படுத்திக் கொண்டு பொறுமையுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதை இந்த நாமம் உணர்த்துகிறது. இது அவரை உணருவதற்கு நம்மை நெருங்கச் செய்யும்.

ஜீவர்கள் வேதப் பாதையை விட்டு வேறு வழிகளைத் தொடரும்போது, ​​அவர் பொறுமையை இழக்காமல், அதற்குப் பதிலாக இந்தச் செயல்களுக்கு ஏற்ற பலன்களைத் தந்து, தங்களைத் திருத்திக் கொள்ள அதிக வாய்ப்புகளைத் தருகிறார் என்று ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு வகையில், பகவானின் க்ஷமா குணம் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள எல்லாவற்றிலும் இயல்பாகவே பிரதிபலிக்கிறது. தனிப்பட்ட ஆன்மா உடலின் அனைத்து செயல்களையும் தாங்கிக் கொள்கிறது, அவனுடைய ஒவ்வொரு படைப்பும் அவை வெளிப்படும் உச்சகட்டங்களைத் தாங்கும்.


444-ஷாம
குறைவாளன்-வடிவில் சுருக்கிக் கொள்கிறான் -பிரளயம் நான்கு நக்ஷத்திரங்கள் மட்டுமே இருக்குமாம்

அவாந்தர க்ஷயே நக்ஷத்ராந்ரை ꞉ க்ஷீணஸ் திஷ்ட₂தீதி
க்ஷாம꞉ । க்ஷ க்ஷயே * க்ஷாயோ ம꞉ ।
யதா₂

தாரகா சிசுமாரஸ்ய ந அஸ்தமேதி சதுஷ்டயம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-9-5-
சிம்சுமாரத்தில் நான்கு நக்ஷத்திரங்கள்
மட்டும் பிரளய காலத்தில் மறைவது இல்லை

அவாந்தர க்ஷயே-மூன்று லோகங்கள் அழியும் மகர லோக மக்கள் மேல் போவார்கள் உஷ்ணம் தாங்காமல்

சேயன் அணியன் சிறியன் ஷாம-மிகப் பெரியன்-ஷம –
சுருக்குவாரை இன்றியே சுருக்கி

யாவன் மாத்ரோ பிரதேச து மைத்ரேய அவஸ்திதோ த்ருவ ஷயம் ஆயாந்தி தாவத் து பூமே
ஆபூத சம்பலவே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -2-8-97-
பிரளயத்தில் துருவ நக்ஷத்ரம் உள்ள பிரதேசம் முடிய உள்ள அனைத்தும் அழிய –
துருவன் மட்டும் தனது இடத்தில் ஒளி விட்டு இருந்ததே

அவாந்தர பிரளயம் நஷத்ரங்கள் இல்லாமல் பகவான் ஒருவனே

அவாந்தர பிரளயத்தில் நான்கு நட்சத்திரங்களோடு இளைத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாம் அழிந்த போது தாம் மட்டும் தனித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ வராஹ ரூபத்தால் பூமியைத் தாங்கியவர் -வாமன ரூபத்தில் பூமியை யாசித்து பெற்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்க்ஷாமாயநம:

ஸர்வவிகாரேஶு அனைத்து விகாரங்களும்

க்ஷபிதேஶு அழியும் பொழுது

ஸ்வாத்மநாவஸ்தி இதி தனது இயற்கையான தன்மையோடு நிலைபெற்றிருப்பதால்

க்ஷாம: பகவான் ‘க்ஷாம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரளய காலத்தில் இங்கு படைக்கப்பட்ட அனைத்து விகாரங்களும் அழியும் பொழுது தனது இயற்கையான தன்மையோடு பகவான் நிலைபெற்றிருப்பதால் அவர் ‘க்ஷாம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘க்ஷாயோ ம:’ (பாணினி சூத்ரம் 8.2.53)

இதி நிஶ்டாதகாரஸ்ய மகாராதேஶ:  | மேற்கண்ட பாணினி ஸூத்ரத்தின் படி முடிவிலுள்ள ‘த’காரம் ‘ம’ காரமாய் திரிந்துள்ளது.

————

  1. க்ஷாம – அவர் நித்தியமானவர்

இந்த நாமம் உருவான மூலச் சொல் ‘க்ஷௌ – க்ஷயே’ அதாவது ‘விரயம் செய்வது’. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமாவை விளக்குகிறார், பகவான் ஐந்தெழுத்துகளை உள்ளடக்கிய பூமியை கரைக்கும் நேரத்தில் துருவ வடிவில் குறைந்த வடிவில் நிற்கிறார். அவர் விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (2.8.92) மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
யாவன்-மாத்ரே பிரதேஷே து மைத்ரேயாவஸ்திதோ த்ருவஹ் |
க்ஷயமாயாதி தாவத்-து பூமேர்அபூதசம்ப்லவே || 2.8.92
துருவன் வரை உள்ள அனைத்து ஒளிகளும் மறைந்து, துருவன் மட்டுமே அவனுடைய இடத்தில் பிரகாசிக்கிறான்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸர்வவிகாரேஷு க்ஷபிதேஷு ஸ்வாத்மனா அவஸ்திதாஹ் – பிரளய காலத்தில் அவருடைய அனைத்து படைப்புகளும் அல்லது வெளிப்பாடுகளும் இல்லாமல் போன பிறகு, அவர் மட்டுமே தானே இருக்கிறார்’ என்று விளக்குகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அனைத்து நீக்குதல்களும் நடந்த பிறகு அவர் இறுதி எஞ்சியவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள எல்லாவற்றிலும் மறைந்திருப்பதால் க்ஷமாஹ் என்று விளக்கம் தருகிறார்.

இந்த நாமத்திற்கான மற்றொரு விளக்கம் என்னவென்றால், க்ஷாமா என்பது மற்ற எண்ணங்கள் அனைத்தும் குறைந்துவிட்ட பிறகும் இருக்கும் ஒரு தூய நிலை.


445-ஸமீஹன
பிறரை இயங்கச் செய்பவன்

அத₂ ஸ்ருஷ்டௌ ஸர்வான் ஸர்வதா₃ ஸ்வேஷ்வதி₄காரேஷு ஸமீஹயதீதி
ஸமீஹந꞉

த்வாம் பூதாநி உப பர்யா வர்தந்தே –தைத்ரியம் –
அனைத்து உயிர்களும் அவனையே சுற்றி வருகின்றன

பிருதிவீம் ச அந்தரிக்ஷம் ச துவம் ச புருஷோத்தம விசேஷ்டயதி பூதாநி கிரீடந் நிவ ஜனார்த்தன -உத்யோக -67-10-
ஜனார்த்தனன் புருஷோத்தமன் ஆவான் –
விளையாட்டு போல் ஆகாசம் ஸ்வர்க்கம் போன்றவற்றை செயல் புரிய வைக்கிறான்

தெய்வங்களாக நிறுத்தினான் அத் தேவ நாயகன் தானே -5-2-8-

படைக்கும் காலத்தில் எல்லாரையும் அவரவர் அதிகாரங்களில் செயல்படச் செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

படைப்பு முதலிய செயல்களைச் செய்வதற்காக நன்றாகச் செயல்படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பகவத் பூஜை முதலிய நற்செயலை புரிவோரை ஸ்ரீ வைகுண்டத்திற்கு அழைத்துச் செல்பவர் –
எல்லாவிடத்திலும் சமமான ரூபம் உள்ளவராய் எல்லோரையும் செயல்கள் புரியும்படி செய்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————

  1. ஓம்ஸமீஹனாயநம:

ஸ்ருஶ்ட்யாத்யர்த்தம் படைப்பு முதலிய காரியங்களுக்காக

ஸம்யக் நல்ல (மங்களகரமான)

ஈஹத இதி ஆசை (அல்லது விருப்பம்) கொள்வதால்

ஸமீஹன: பகவான் ‘ஸமீஹன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் படைத்தல் முதலிய நற்காரியங்களுக்காக (‘நான் பலவாறாக படைப்பேன்’ என்பது போன்ற) மங்களகரமான ஆசை (விருப்பம்) கொள்கிறார். எனவே அவர் ‘ஸமீஹன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ருஶ்ட்யாத்யர்த்தம் = ஸ்ருஶ்டி + ஆதி + அர்த்தம். ஸம்யக் (நல்ல, மங்களகரமான) + ஈஹத (ஆசை) = ஸமீஹன

————

  1. சமீஹனா – அவர் எல்லா உயிர்களுக்கும் நலம் விரும்புபவர்

இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு.

  • மற்ற அனைவரையும் (இந்திரன், பிரம்மா முதலியன) அந்தந்த நிலைகளில் நிலைநிறுத்துபவர்;
  • நலம் விரும்புபவர் – தனது படைப்பின் நலனுக்காக உழைப்பவர்.

இந்த நாமம் ‘இஹ சேஷ்டாயம்‘ என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து உருவானது, அதாவது ‘இலக்கு, ஆசை அல்லது முயற்சி’. எதையாவது பாடுபடுவதற்கு இரண்டு அம்சங்கள் உள்ளன. ஒன்று தன்னால் பாடுபடுவது, மற்றொன்று மற்றவர்களை வேலை செய்ய வைப்பது, எனவே இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு வெவ்வேறு விளக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பிரளயம் அல்லது பிரளயத்திற்குப் பிறகு, பகவான் மற்ற எல்லா தேவர்களையும் அந்தந்த நிலைகளில் மீட்டெடுக்கிறார், மேலும் உற்சாகத்துடன் உலகைப் படைக்கத் தொடங்குகிறார் – சமீஹயதி இதி சமீஹனா.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்ருஷ்ட்யாத்யார்தம் சம்யக் ஈஹதே இதி சமீஹனஹ் – அவர் படைப்பு மற்றும் பிரபஞ்சம் தொடர்பான பிற செயல்களில் ஆர்வத்துடன் ஈடுபடுகிறார், எனவே அவர் சமீஹனா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் சிருஷ்டிக்கு நலம் விரும்புபவர் – ஸ்ரீத்யாதி அர்தம் ஸம்யகிஹத இதி சமீஹனஹ்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ரிக் வேதத்திலிருந்து (10.190.3) ஒரு குறிப்பைக் கொடுக்கிறார் –
சூர்ய-சந்திரம்-அஸௌ ததா யதா பூர்வ-அகல்பயாத் |
திவம் ச ப்ரித்விம் ச அந்தரிக்ஷம் அதோ ஸ்வஹ் ||
ஆணையாளர் முந்தைய சுழற்சிகளைப் போலவே சூரியனையும் சந்திரனையும் உருவாக்கினார். பூமி (பூ அல்லது பிருத்வி), விண்வெளி (புவ அல்லது அந்தரிக்ஷம்) மற்றும் விண்வெளிக்கு அப்பாற்பட்ட பகுதி (ஸ்வா) ஆகியவையும் அவருடைய படைப்புகள் மட்டுமே. இவை அனைத்தும் அவருடைய வெளிப்பாடுகள் மற்றும் அவற்றில் அவரைப் பாருங்கள்.

———

அநிர்விண்ண-
உலகைப் படித்தும் அவரவர் வேண்டியவற்றை அடிக்கடி கொடுத்தும்   கூட உலக விஷயங்களில் பித்துப் பிடித்துத்
தம்மை அணுகாமல் பயனற்றவர்களை மீண்டும் வசப்படுத்த பெரு முயற்சி செய்வதில் சிறிதும் சோர்வு அற்றவர் –
அதனாலன்றோ தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாமல் படைத்தலைச் செய்கிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் அடைந்து இருப்பவராதலின் துன்பமில்லாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

களைப்பு வேதனை இல்லாதவர் -ஞானம் சுகம் இவற்றில் இருந்து ஒய்வு பெறாதவர் –
அவற்றை எப்போதும் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

437-ஸ்தவிஷ்ட-
நஷத்ர மண்டலமாகிய சிம்சுமார சக்ர ரூபியாக மிக விரிவாக இருப்பார் -இனி துன்பமற்று இருப்பதற்கு உதாரணமாக
உத்தம அனுவாகமான ஸ்வாத் யாய ப்ராஹ்மண்யத்திலும் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலும் கூறப்பட்ட பிரசித்தமான
சிம்சுமார நஷத்ர மண்டல ரூபம் கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விராட் ரூபியாக மிக விரிவாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பருத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

438-பூ –
த்ருவ நஷத்த்ரத்தில் சேர்ந்து அனைத்தையும் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அபூ -பிரப்பில்லாதவர் –பூ -பூமி ரூபியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அபூ -ஆதாரம் அற்றவர் தமக்கோர் இருப்பிடம் இல்லாதவர் -பூ -எல்லா வற்றாலும் நிறைந்தவர் -எல்லோரையும் படைப்பவர் –
எல்லோரும் தம்மை அடையும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

439-தர்மயூப –
தர்மத்தைத் தலைமையாக வைத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யூப ஸ்தம்பத்தில் பசுவைப் போலே தர்மங்கள் தம்மிடம் கட்டப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தர்ம சாதனமான யூப ஸ்தம்பத்தைத் தருபவர் -எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக இருப்பவராய்-பக்தர்கள் மனம்
தம்மிடம் லயித்து இருக்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

440-மஹா மக –
தர்மத்தை சரீரமாக யுடையவர் ஆதலின் யாகத்தை அவயவமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமக்கு அர்ப்பணம் செய்யப் படுவதால் யாகங்களைச் சிறப்பிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மை கொண்ட யாகங்களைத் தம் விஷயமாக யுடையவர் -துன்பம் அற்றவர் -மிக உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

441-நஷத்ர நேமி –
நஷத்ரங்கள் எனப்படும் ஜ்யோதிச் சக்கரத்தை நடத்துபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிம்சுமாரசக்ரம் என்னும் ஜ்யோதிச் சக்கரத்தை நடத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஷத்ரியர்களைக் காட்டிலும் வேற்பட்ட அந்தணர்களுக்கு ஆதாரமானவர் -சிம்சுமார ரூபத்தில் ஜ்யோதிச் சக்கரத்திற்கு
ஆதாரமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

442-நஷதிரீ –
அவைகளுக்கு நஷத்ரங்களுக்கு ஆதாரமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நஷத்ரங்களுக்குத் தலைவனான சந்திரனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நஷத்ரங்களை நியமிப்பவராக இருப்பவர் -பரசுராம ரூபத்தில் ஷத்ரியர்களைக் கொன்றதால்
ஷத்ரியர்களுடன் சேராது இருப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

443-ஷம-
இப்படி எல்லா உலகங்களின் பாரங்களையும் எளிதில் சுமப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாச் செயல்களிலும் திறமையுள்ளவர் -பொறுமை யுள்ளவர் என்றுமாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழியாப் பொருள்களின் அழிவைத் தவிர்ப்பவர் -துஷ்டர்களை நரகத்தில் கட்டுப்படுத்துபவர் –
எல்லாக் காரியங்களையும் செய்வதில் சமர்த்தர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————

444-ஷாம –
அவாந்தர பிரளயத்தில் நான்கு நட்சத்திரங்களோடு இளைத்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாம் அழிந்த போது தாம் மட்டும் தனித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ வராஹ ரூபத்தால் பூமியைத் தாங்கியவர் -வாமன ரூபத்தில் பூமியை யாசித்து பெற்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————–

445-சமீஹன-
படைக்கும் காலத்தில் எல்லாரையும் அவரவர் அதிகாரங்களில் செயல்படச் செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

படைப்பு முதலிய செயல்களைச் செய்வதற்காக நன்றாகச் செயல்படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பகவத் பூஜை முதலிய நற்செயலை புரிவோரை ஸ்ரீ வைகுண்டத்திற்கு அழைத்துச் செல்பவர் –
எல்லாவிடத்திலும் சமமான ரூபம் உள்ளவராய் எல்லோரையும் செயல்கள் புரியும்படி செய்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் இருந்து கொண்டு, தளர்ச்சி இல்லாமல் செயல்பட்டுக் கொண்டே இருப்பதால் ‘அநிர்விண்ண’ என்று திருமால் அழைக்கப்படுகிறார். ‘அநிர்விண்ண:’ என்றால் தளராமல் செயல்புரிபவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 436-வது திருநாமம்.“அநிர்விண்ணாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் மனத்தளர்ச்சி ஏற்படாதபடித் திருமால் காத்தருள்வார்.

உலகில் பெரியவை என நாம் நினைக்கும் அனைத்துப் பொருட்களை விடவும் பெரியவர் திருமால். தான் பெரியவன் என்பதற்கு ஒரு சான்றாகவே சிம்சுமாரச் சக்கரம் என்னும் மிகப்பெரிய வடிவோடு திருமால் விண்வெளியில் திகழ்கிறார்.

இப்படிப் பேருருவம் கொண்டிருப்பதால், ‘ஸ்தவிஷ்ட’ என்று திருமால் அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ஸ்தவிஷ்ட’ என்றால் பேருருவம் கொண்டவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 437-வது திருநாமம்.“ஸ்தவிஷ்டாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குப் பெரிய பதவிகள் கிட்டும்படி திருமால் அருள்புரிவார்.

அனைவரையும் தாங்குபவன் என்பதற்குச் சான்றாகத் திருமால் சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் விண்வெளியில் காட்சி தருகிறார். எந்த துருவ ஸ்தானம் நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள் உள்ளிட்டவற்றைத் தாங்குகிறதோ, அந்த துருவ ஸ்தானத்தைத் தனது வால்பகுதியில் கொண்ட சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் திருமால் விளங்கி, அனைவரையும், அனைத்தையும் தாங்குபவர் என்பதை உணர்த்துகிறார். ‘பூ’ (Bhoohu) என்றால் தாங்குபவர். அனைத்தையும், அனைவரையும் தாங்குவதால் திருமால் ‘பூ’ எனப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 438-வது திருநாமம்.
“புவே நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைத் திருமால் தாங்கிக் காத்தருள்கிறார்.

திருமால் தருமமே வடிவெடுத்தவராகத் திகழ்கிறார். அவரை மகிழ்விப்பதே அனைத்து வித தருமங்களின் நோக்காக உள்ளது. இதற்குச் சான்றாக சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் இருக்கும் திருமால் தருமத்தையே தனது தலையாகக் கொண்டிருக்கிறார். அதனால் ‘தர்மயூப’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘தர்மயூப’ என்றால் தர்மத்தோடு கூடியிருப்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 439-வது திருநாமம்.“தர்மயூபாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் என்றும் அறவழியில் இருந்து வழுவாதிருக்கத் திருமால் அருள்புரிவார்.

வேள்விகளைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டவராகவும், அனைத்து வேள்விகளுக்கும் தலைவராகவும் தான் இருப்பதற்கு அடையாளமாகவே சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் விண்வெளியில் திருமால் காட்சி அளிக்கிறார்-அந்தச் சிம்சுமாரச் சக்கரத்தின் உடல்பகுதியாக யாகங்களே இருக்கின்றன. ‘மக’ (makha) என்றால் யாகம் என்று பொருள். யாகங்களைத் தனக்கு உடலாகக்கொண்டிருப்பதால் சிம்சுமார மூர்த்தியான திருமால் ‘மஹாமக:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 440-வது திருநாமம்.“மஹாமகாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அடியார்களுக்கு மிகச்சிறந்த வேள்விகளின் பலன்களைத் திருமால் அருள்வார்.

காலத்தை நிர்ணயிக்கும் நட்சத்திர மண்டலத்தின் சுழற்சியைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதையே, சுதர்சனச் சக்கரத்தைக் கையில் ஏந்தியிருப்பதன் மூலம் நமக்கு உணர்த்துகிறார் திருமால்.‘நேமி:’ என்றால் சுழற்றுபவர் என்று பொருள். ‘நக்ஷத்ர நேமி:’ என்றால் நட்சத்திர மண்டலத்தைச் சுழற்றுபவர் என்று பொருள். சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் இருந்து நட்சத்திர மண்டலத்தின் சுழற்சியை நிர்வகிப்பதால் திருமால் ‘நக்ஷத்ரநேமி:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 441-வது திருநாமம்.

“நக்ஷத்ர நேமயே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில்
எந்நாளும் பொன் நாளாய் இருக்கும்படி திருமால் அருள்புரிவார்.

நட்சத்திர மண்டலம் தொடக்கமாக மொத்தப் பிரபஞ்சத்தின் இயக்கத்தையும் சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் தாங்கியிருப்பதால் திருமால் ‘நக்ஷத்ரீ’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘நக்ஷத்ரீ’ என்றால் சிம்சுமார வடிவிலான நட்சத்திர ரூபம் கொண்டவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 442-வது திருநாமம்.-“நக்ஷத்ரிணே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களுக்கு அனைத்து வித மங்கலங்களையும் திருமால் அருள்வார்.

மொத்தப் பிரபஞ்சத்தையும் அநாயாசமாகத் தான் சுமப்பதை உணர்த்தவே திருமால் விண்வெளியில் சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் இருந்து கொண்டு நட்சத்திர மண்டலத்தை நிலை
நிறுத்திவருகிறார். சிம்சுமார வடிவில் இருந்து உலகைத் தாங்க வல்லவராகத் திகழ்வதால் ‘க்ஷம:’ என்று திருமால் அழைக்கப்படுகிறார். ‘க்ஷம:’ என்றால் வல்லமை மிக்கவர், இங்கே பிரபஞ்சத்தைத் தாங்கும் வல்லமை மிக்கவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 443-வது திருநாமம்.“க்ஷமாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குத் திருமால் வல்லமை தந்தருள்வார்.

பிரபஞ்சத்தைச் சூட்சும நிலைக்கு மாற்றித் தனக்குள்ளே உள்வாங்கி வைத்துள்ளார் திருமால் என்பதை ஊழிக்காலத்தில் நான்கே நட்சத்திரங்களோடு மெலிந்திருக்கும் சிம்சுமாரச் சக்கரம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. ஊழிக்காலத்தில் மெலிந்த வடிவுடைய சிம்சுமாரச் சக்கரமாகத் திருமால் காட்சி அளிப்பதால், அவர் ‘க்ஷாம:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘க்ஷாம:’ என்றால் மெலிந்தவர் – நான்கே நட்சத்திரங்களோடு கூடிய மெலிந்த வடிவில் ஊழிக் காலத்தில் திகழ்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஹஸ்ரநாமத்தின் 444-வது திருநாமம்.“க்ஷாமாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் தேய்பிறை இல்லாத வளர்பிறை ஓங்கும்படி திருமால் அருள்புரிவார்.

ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவருக்குரிய கடமைகளைத் தந்து அந்த கடமைகளை நிறைவேற்றும்படி அவர்களைத் தூண்டும் திருமால், ‘ஸமீஹன:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸமீஹன:’ என்றால் அனைவரையும் அவரவர் கடமையில் ஈடுபடுத்துபவர் என்று பொருள். சிம்சுமாரச் சக்கர வடிவில் இருந்தபடி நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் தங்களுக்கு உரிய முறையில் சுழலும்படி அவைகளையும் நிர்வாகிக்கிறார் திருமால். அதனால் ‘ஸமீஹன:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 445-வது திருநாமம். “ஸமீஹனாய நமஹ:”
என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் சிறந்த கடமை வீரர்களாக விளங்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

———————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –46–

November 4, 2023

விஸ்தார ஸ்தாவர ஸ்தாணு பிரமாணம் பீஜமவ்யயம்
அர்த்தோ அநர்த்தோ மஹா கோஸோ மஹா போகோ மஹா தன-46-

இந்த நாற்பத்தாறாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

427-விஸ்தார:, 428. ஸ்தாவரஸ்தாணு:, 429. ப்ரமாணம், 430. பீஜமவ்யயம் |

431-அர்த்த:, 432. அனர்த்த:, 433. மஹாகோஶ:, 434. மஹாபோக:, 435. மஹாதன: ||

அவர் எல்லா இடங்களிலும் பரவியிருக்கிறார், எல்லாப் பொருட்களிலும் உயிர்களிலும் இருக்கிறார். பூமி போன்ற பொருள்கள் நங்கூரமிடப்பட்ட நிலையில் அவர் நிலையானவர், அசையாதவர் மற்றும் உறுதியானவர். அவர் ஒவ்வொரு பிரச்சினையிலும் இறுதி வார்த்தையைக் கொண்டிருக்கிறார், மேலும் இந்த பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளராக, அவர் பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் இறுதி அதிகாரம் கொண்டவர். படைப்புக்கு ஒரே காரணகர்த்தா பகவான் மற்றும் அவர் அழியாத விதை (பீஜம்-அவ்யயம்). அவர் பெரும் செல்வத்தை உடையவர் மற்றும் ஞானமுள்ள மனிதர்களுக்கு இறுதி இலக்கு. தன்னில் ஒரு பெரிய பொக்கிஷமாக இருக்கும் அவர் முழுமையானவர் மற்றும் சுயநிறைவு பெற்றவர். அவர் உயர்ந்த மகிழ்ச்சியின் நீர்த்தேக்கம் மற்றும் இன்பம் மற்றும் இன்பத்தின் படம். தம்மை நாடி வருபவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் அளவற்ற, அளவற்ற செல்வம் உடையவர்.

விஸ்தார: — பிரபஞ்ச விரிவனைத்தும் தம்முள் அடங்க இருப்பவர்; வையம் உய்ய வேதப் பொருள் விரிப்பவர்
ஸ்தாவரஸ்தாணு: — அசையாமல் நிலைத்து நிற்கும் பெரும் தத்துவம்; வேத வழியை நன்கு ஸ்தாபித்துத் திடப்படுத்துபவர்
ப்ரமாணம் — அனைத்தையும் உணரும் சைதன்யத்திற்கும் அடிப்படைத் தத்துவமாய் இருப்பவர்; நல்லது தீயது ஜீவர்களுக்காகத் தாமே நன்கு பிரித்துக் காப்பவர்
பீஜமவ்யயம் — அனைத்திற்கும் ஆதிகாரணமாய் இருந்தும் எந்தவித மாற்றமும் அற்றவர்
அர்த்த: — அனைவராலும் விரும்பப்படும் உறுதிப்பொருள் அவர்
அநர்த்த: — உலகியலில் முழுகியவர்களால் பொருட்படுத்தப் படாமல் இருப்பவர்
மஹாகோச: — தீராத பல செல்வங்களையும், ஐஸ்வர்யங்களையும் உடையவர்; ஐந்து கோசங்களுக்கும் தாண்டி நிற்பவர்
மஹாபோக: — அத்தனை விதமான ஜீவர்களும் விரும்பும் போகங்களைத் தம்முள் கொண்டவர்
மஹாதந: — ஞானம், தர்மம் முதலிய அத்தனை விதமான தனங்களையும் உடையவர்

மொத்த அண்டமும் படர்ந்திருக்கும் இடமாக இருப்பவன் {விஸ்தாரன்},
அனைத்துப் பொருட்களும் எப்போதும் சார்ந்திருப்பவனாகவும், அசைவில்லாதவனாகவும் இருப்பவன் {ஸ்தாவர ஸ்தாணு},
சான்றுப் பொருளாக இருப்பவன் {ப்ரமாணன்},
அழிவில்லாத, மாற்றமில்லாத வித்தாக இருப்பவன் {பீஜமவ்யயம்},
(மகிழ்ச்சியாக இருப்பதன் விளைவால்) அனைவராலும் வேண்டப்படுபவன் {அர்த்தன்},
(விருப்பங்கள் அனைத்தும் நிறைவடைந்ததன் விளைவால்) ஆசையற்றவன் {அநர்த்தன்},
(அண்டத்தை மறைக்கும்) பெரும் உறையாக இருப்பவன் {மஹாகோசன்},
அனுபவிக்கத்தகுந்த அனைத்து வகைப் பொருட்களையும் கொண்டவன் {மஹாபோகன்},
(விருப்பத்திற்குரிய பொருட்களனைத்தையும் அடையவதற்குரிய) பெருஞ்செல்வம் கொண்டவன் {மஹாதனன்};(59)

ஸ்ரீ கல்கி அவதாரம் –

427-விஸ்தார -அதர்மமான கலியுகத்தை அழித்து க்ருத யுக தர்மத்தை வெளிப்படுத்துமவர்-
428-ஸ்தாவரஸ் தாணு -கல்கியாய் தர்மத்தை நிலை நிறுத்தி பின் சாந்தமாக இருப்பவர் –
429-பிரமாணம் -தர்மத்தை க்ருத யுகத்தில் உள்ளோர் கடைப்பிடிக்க அறிவின் ஊற்றமாக இருப்பவர் –
430-பீஜமவ்யயம் -க்ருத யுகம் வளர்வதற்கு அழிவில்லாத விதை போன்றவர் –

431-அர்த-அவன் இடத்திலேயே லயித்த பக்தர்களால் பயனாக வேண்டப்படுபவர் –
432-அ நர்த -தாழ்ந்த பயன்களை விரும்புவர்களால் வேண்டப்படாதவர் –
433-மஹா கோச -பக்தர்களுக்குக் கொடுக்க குறைவற்ற நவ நிதிகளை -சங்க பத்ம -மஹா பத்ம மகர கச்சாப -முகுந்த குந்த நீல கர்வ -உடையவர் –
434-மஹா போக -செல்வத்தால் சாதிக்கப்படும் சிறந்த இன்பத்தைத் தருபவர் –
435-மஹா தன -வாரி இறைத்தாலும் அழியாத செல்வம் உடையவர் –

3-23-கல்கி அவதார -422-436-திரு நாமங்கள்–15-திரு நாமங்கள்


427-விஸ்தார –
விஸ்தாரம் உடையவன் –

கலி ப்ரப₃ல ஸம்ஹாரேண க்ருதம் ப்ரவர்தயதோ (அ)ஸ்மாத்₃வேத₃மர்யாதா₃ ப்ரத₂த இதி
விஸ்தார꞉ ।
* ப்ரத₂நே வாவ ஶப்₃தே ₃ இதி க₄ஞ் । யதா

தத அதர்ம விநாஸோ வை தர்ம விருத்திச் ச பாரத பவிஷ்யதி க்ருதே ப்ராப்தே கிரியாவாந் ச ஜனஸ் ததா –வனபர்வம் -191-7-
கிருத யுகம் தோன்றி கலி அழிகிறது-தர்மம் செழித்து அதர்மம் சாய்கிறது -மக்கள் தர்மம் கைக் கொள்ளுகிறார்கள்

கலி விரோதம் ஒழித்து க்ருத யுகம் புகுவித்து வேத விதிகளை பரவச் செய்பவன்

கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் திரியும் கலியுகம் நீங்கித் தேவர்கள் தாமும் புகுந்து
பெரிய கிதயுகம் பற்றிப் பேர் இன்ப வெள்ளம் பெருக -5-2-12-

கலியை அழித்து கிருதயுகத்தை உண்டாக்குவதால் வேதக் கட்டளையை வெளிப்படுத்துபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகங்கள் அனைத்தும் தம்மை ஆதாரமாகக் கொண்டு விரிவாகும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகம் விரிவடையக் காரணமானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்விஸ்தாராயநம:

விஸ்தீர்யந்தே விரிவடைகின்றன

ஸமஸ்தானி அனைத்து

ஜகந்த்யஸ்மின்னிதி உலகங்களும் எவருக்குள்ளே

விஸ்தார: அவர் (பகவான்) ‘விஸ்தார:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து உலகங்களும் பகவானுக்குள்ளே விரிவடைகின்றன.  எனவே, பகவான் ‘விஸ்தார:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. விஸ்தாரா – அவர் எல்லாவற்றிலும் பரவியிருக்கிறார்

இந்த நாமத்திற்கு மூன்று அர்த்தங்கள் உண்டு.

  • (வேதங்களை) பரப்புபவர்
  • எல்லாவற்றிலும் பரவியிருப்பவர்
  • அனைத்தையும் உள்ளடக்கி விரிவடைபவன் (பிரளய காலத்தில்)

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘விஸ்தீரியந்தே ஸமஸ்தானி ஜகந்தி அஸ்மின் இதி விஸ்தாராஹ் – எல்லா உலகங்களும் தனக்குள்ளேயே விரிவடைந்து கொண்டே இருக்கின்றன, எனவே அவர் விஸ்தாரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் அடிப்படை பண்புகளில் ஒன்று வளர்ச்சி மற்றும் பகவான் அதை சாத்தியமாக்குகிறார். அவரே மாறாதவர் ஆனால் மற்ற அனைவரின் வளர்ச்சிக்கும் பங்களிக்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மகாபாரதத்திலிருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார்:
ததஹ் அதர்ம வினாஷோ வை தர்ம-விருத்திஷ்ச பாரத |
பவிஷ்யதி க்ருதே ப்ராப்தே க்ரியாவான் ச ஜனாஸ்-ததா || (மகாபாரத வன பர்வா 191.7)

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவான் விஸ்தாரா என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனென்றால் அவர் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து பொருட்களின் மற்றும் உயிரினங்களின் வடிவத்தில் தன்னைப் பரப்புகிறார். பிரளய அல்லது பிரளயத்தின் போது, ​​இவை அனைத்தும் மீண்டும் அவனுள் ஒன்றிணைந்து, எல்லாப் பொருட்களையும் உள்வாங்குவதற்கு அவன் தன்னை விரிவுபடுத்துகிறான். இவ்வாறு, நாம விஸ்தாரம் என்பது, எல்லாப் பொருட்களிலும் அவன் பரவி இருப்பதற்கும், எல்லாப் பொருட்களையும் தன்னுள் உள்வாங்கும் அளவிற்கு விரிவடைவதற்கும் பொருந்தும்.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் யஜுர்வேதம் மற்றும் ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத்தில் இருந்து ஒரு குறிப்பு கொடுக்கிறார்:

  • ததந்தர்ஸ்ய ஸர்வஸ்ய தது ஸர்வஸ்யாஸ்ய பாஹ்யதঃ –
  • ஈஷாவாஸ்யம் இடம் ஸர்வம் யத்-கிம் ச ஜகத்யம் ஜகத் –

ஒரு விதை மரமாக விரிவடைவதையும், அந்த மரம் மீண்டும் விதைக்குள் இருப்பதையும் உதாரணம் காட்டுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் இந்த நாமத்திற்கு இன்னொரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறார். பகவான் அர்ஜுனனுக்கு விஸ்வரூபத்தை வெளிப்படுத்தியது இந்த நாமத்திற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு என்று அவர் கவனிக்கிறார். விஸ்வரூபம் வடிவமானது எல்லையற்ற முகங்கள், எல்லையற்ற கண்கள், தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத, இந்த வடிவில் உள்ள அனைத்து தேவர்கள் உட்பட அனைத்து உயிரினங்களுடனும், சூரியன் மற்றும் சந்திரனைத் தனது கண்களாகக் கொண்டு, மேல், நடு அல்லது கீழ் இல்லாமல். , அவரது நாமமான “விஸ்தாரா” என்பதை விளக்குகிறது.

ஸ்வாமி விவேகானந்தர், “வாழ்க்கை விரிவடைவதே”, அதாவது, கடவுளை அடையும் அன்பையும், விருப்பத்தையும் விரிவுபடுத்துவதன் மூலம் நாம் அவரிடம் நெருங்கி நெருங்கி வருகிறோம். இதைத்தான் நாம “விஸ்தாரா” நமக்கு நினைவூட்ட வேண்டும்.


428-ஸ்தாவர ஸ்தாணு –
ஆறி இருப்பவன் -அதர்மத்தை ஒழித்து தர்ம சம்ஸ்தாபனம் பண்ணி மனஸ் சாந்தி அடைபவன்

ஏவம் த₄ர்மே ஸ்தா₂வரீ க்ருதே ஶமே ஸ்தா₂ஸ்யதீதி
ஸ்தா₂வர ஸ்தா₂ணு꞉ ।
ஸ்தாபயித்வா சமர்யாதாம் ஸ்வயம் பூவி ஹிதாம் சுபாம் –இத் யாரண்யகே
தன்னால் படைக்கப்பட்ட நான்முகனால் உலகில் தர்மத்தை நிலை நாட்டிய பின்பு சாந்தமாக உள்ளான்

வன்மை யுடைய வரக்கர் அசுரரை மாளப் படை பொருத நன்மை யுடையவன் -3-10-1-

இப்படி தர்மம் நிலை நிறுத்தப் பட்ட பிறகு ஓய்வாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாம் நிலை பெற்றவராகவும் பூமி முதலியவை தம்மிடம் நிலை நிற்கும்படியாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சத்ய லோகத்தில் இருக்கும் பிரமன் முதலியவர்களை விட மேம்பட்டவர் –
ருத்ரனுக்கு அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. ஓம்ஸ்தாவரஸ்தாணவேநம:

ஸ்திதிஶீலத்வாத் என்றும் நிலையாக இருப்பதை தனது தன்மையாகக் கொண்டிருப்பதால்

ஸ்தாவர: பகவான் ‘ஸ்தாவர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்திதிஶீலானி என்றும் நிலையாக இருக்கும்

ப்ருதிவ்யாதீனி பூமி முதலியனவும்

திஶ்டந்த்யஸ்மின்னிதி (தாம்) எவருக்குள் நிலைபெற்றிருக்கின்றனவோ, எவரால் தாங்கப்படுகின்றனவோ

ஸ்தாணு: (அந்த) பகவான் ‘ஸ்தாணு:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்தாவரஸ்சாஸௌ ஸ்தாவரமாகவும்

ஸ்தாணுஸ்ச ஸ்தாணுவாகவும் இருப்பதால்

ஸ்தாவரஸ்தாணு: பகவான் ‘ஸ்தாவரஸ்தாணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் என்றும் நிலையாக இருப்பதை தனது இயற்கையாக (தன்மையாக) கொண்டிருப்பதால் ‘ஸ்தாவர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். என்றும் நிலையாக இருக்கும் பூமி முதலியனவும் (தாமே) பகவானிடம்  நிலைபெற்றிருக்கின்றன. எனவே,  அவர் ‘ஸ்தாணு:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். தான் நிலையானவராகவும், பூமி முதலான மற்ற நிலையானவற்றிற்கும் தான் ஆதாரமாய் (அவற்றை) தாங்கி இருப்பதாலும் பகவான் ‘ஸ்தாவரஸ்தாணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

  1. ஸ்தாவர-ஸ்தானு – நிலையாக இருப்பவர்

இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு.

  • கிருத யுகத்தில் தர்மத்தை ஸ்தாபித்த பிறகு அமைதியானவர்.
  • பூமி போன்ற பொருள்கள் தங்கியிருக்கும் நிலையிலும், அசையாமலும், உறுதியுடனும் இருப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்திதிஷீலத்வாத் ஸ்தாவரஹ்; ஸ்திதிஷீலாநி ப்ரிதிவ்யாதீனி திஷ்தந்தி அஸ்மிந் இதி ஸ்தாநுஹ்; ஸ்தாவரஶ்ச அசௌ ஸ்தாநுஶ்ச ஸ்தாவரஸ்தாநுஹ் – பூமி போன்ற பொருள்கள் நங்கூரமிட்டுள்ள நிலையில் அவர் நிலையாக, அசையாதவராக, உறுதியானவராக இருப்பதால் அவர் ஸ்தாவர ஸ்தாநுஹ் ஆவார். இவ்வகையான இரண்டு சொற்களின் கலவையை சமஸ்கிருதத்தில் கர்ம தாரய சமாசம் என்பர். இதேபோன்ற இரட்டைக் குழல் பெயர் ‘ஷாஷ்வதஸ்தானுஹ்’ (நாம 120) என்று முன்பு பார்த்தோம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் “ஏவம் தர்மே ஸ்தாவாரி_கிருதே, ஸமே ஸ்தாஸ்யதி இதி ஸ்தாவர-ஸ்தாநுஹ்” அதாவது கிருத யுகத்தில் தர்மத்தை நிலைநாட்டிய பிறகு சாந்தமானவர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், ஸ்தாவரத்தை பிரளய காலம் வரை தொடரும் பஞ்ச பூதங்களைக் குறிப்பிடுவதாகவும், ஸ்தாநுஹ் என்பது நிலை மாறாத ஒருவரைக் குறிப்பிடுவதாகவும் விளக்குகிறார். அவர் ஸ்தாவர-ஸ்தௌஹை பகவான் தனது நிலையில் மாறாதவர் என்றும், யாரில் மாறாத பஞ்ச பூதங்கள் உள்ளன என்றும் அவர் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், மக்கள் சென்றாலும் சாலை நகராமல் இருப்பது போல, தாய் நடப்பது போல, வயிற்றில் உள்ள குழந்தை தன்னுடன் நடக்காமல் இருப்பது போல, பகவான் நம்மைச் சுற்றியுள்ள அனைத்தையும் படைத்துள்ளார், ஆனால் அவர் தானே இருக்கிறார். ஸ்தாவர-ஸ்தானுஹ்.

———

429-பிரமாணம் –
பிரமாணமாய் இருப்பவன் -த்யாஜ்ய உத்தேசம் காட்ட –மேலும் 959 -வரும்

அத₂ கார்த யுகா₃நாம் ஹிதாஹிதயோ ꞉
ப்ரமாணம் – வ்யவஸ்தா₂பக꞉ ।
ஏதச் ச₂க்தி ப்ரேஷிதம்
ஹி ப்ரத்யக்ஷாத்₃யபி ப்ரமாணம் ப₄வதி । யதா₂

தச் சீலம் அநு வர்த்தந்தே மனுஷ்யா லோக வாசிந –
அவனது செய்கைகளையே சான்றாக மக்கள் எடுத்துக் கொண்டனர்

நான்கு யுகத்தில் யுகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு நன்மை தீமைகளைப் பகுத்து அறிவிப்பவர்-அவனது இந்த சக்தியின்
லவ லேசத்தால் பிரத்யஷம் முதலியவைகளும் பிரமாணங்கள் ஆகின்றன –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ரூபியாக பிரமாணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறந்த வேதங்களைப் பிரமாணமாக யுடையவர் -த்ரிவிக்ரம ரூபத்தில் சிறந்த திருமேனி வளர்ச்சி யுடையவர் –
உயர்ந்த இருவித சுகத்தை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்ப்ரமாணாயநம:

ஸம்விதாத்மனா நெறிமுறைகளின் வடிவாய் இருப்பதால்

ப்ரமாணம் பகவான் ‘ப்ரமாணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நெறிமுறைகளின் வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘ப்ரமாணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

  1. பிரமாணம் – அதிகாரம்.

நாமம் உருவான டி வேர் ‘மா மானே’ அதாவது அளவிடுவது அல்லது ஒப்பிடுவது . பிரமாணம் என்பது ஒரு அளவுகோல் போன்றது, அதன் மூலம் அனைத்தையும் கண்டறியலாம். இந்த விஷயத்தில் இது எல்லாவற்றிற்கும் இறுதி ஆதாரம் அல்லது அதிகாரம் கொண்ட பகவானைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சம்விதாத்மனா பிரமாணம் – அவர் எல்லாவற்றிலும் வல்லுனர் அதிகாரி, எனவே அவர் பிரமாணம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் ஒவ்வொரு பிரச்சினையிலும் இறுதியானவர் மற்றும் இந்த பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளராக, அவர் பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் இறுதி அதிகாரம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை தாம் விரும்பிய விதத்தில் உருவாக்கினார், அதில் எத்தனை இனங்கள் இருக்க வேண்டும், அவைகளுக்கு என்ன பண்புகள் இருக்க வேண்டும், முதலியன உட்பட, அவர் எல்லாவற்றுக்கும் பிரமாணம் அல்லது அதிகாரம்.

கல்கி அவதாரத்திற்குப் பிறகு, கிருத யுகத்தில் மக்களுக்கு எது நல்லது எது கெட்டது என்பதை தீர்மானிக்கும் அதிகாரம் அவரே என்று தற்போதைய நிகழ்வை ஸ்ரீ பட்டர் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நமது புலன் உறுப்புகளை (காதுகள், கண்கள், முதலியன) பயன்படுத்தி தர்க்கரீதியான பகுப்பாய்வு மூலம் நல்லது கெட்டது எது என்பதை தீர்மானிக்கும் திறன் என்று பிரமாணம் வரையறுக்கிறது. இதனைக் கட்டுப்படுத்துபவர் பகவான், அதனால் அவரே பிரமாணம்.


430-பீஜமவ்யயம் –
அழியாத வித்தாய் இருப்பவன்

ஏவம் கலிகாலாத்₃யவக்₃ரஹ யவஸாநேஷு புந꞉ புநர் த₄ர்ம ப்ரரோஹணாத்₃
பீ₃ஜமவ்யயம்
தான் ஓர் உருவே தனி வித்தாய் -வானோர் பெருமான் மா மாயன் -1-5-4-

கலியின் இறுதியில் மீண்டும் மீண்டும் தர்மத்தை முளைக்கச் செய்வதால் அழியாத விதையாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டியில் முன் போலவே இருந்து கார்யங்களை உண்டாக்கும் காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வ்யாசாதி உருவத்துடன் அழியாத அறிவை யுண்டாக்குபவர்-ஞானிகளால் அடையப் படுபவர் -அழிவில்லாதவர் –
குறைவற்றவர் –இரு திரு நாமங்கள் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்பீஜயாவ்யயாயநம:

அன்யதா வேறேதும்

பாவ பற்றுதல்கள்

வ்யதிரேகேன இன்றி

காரணமிதி (இந்தப் ப்ரபஞ்சத்திற்கும், பிறவிகளுக்கும்) காரணமாய் இருத்தலால்

பீஜமவ்யயம் பகவான் ‘பீஜமவ்யயம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸவிஶேஶேணமேகம் இது பகவானை குறிக்கும் தனித்துவமான (பீஜம், அவ்யயம் என்று பிரிக்காது)

நாம ஒரே திருநாமமாகும்.

பகவான் பற்றுதல்களோ, தூண்டுதலோ இல்லாது இந்தப் ப்ரபஞ்சத்திற்கு (பிறவிகளுக்கு) ஒரே காரணமாய் இருக்கிறார். எனவே, அவர் ‘பீஜமவ்யயம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார். ஒரே திருநாமமான இது  பகவானை தனியாகக் குறிப்பிட்டுக் காட்டும் ஒரு திருநாமமாகும்.

————

  1. பீஜம்-அவ்யயம் – விதை அழியாதது.

பீஜம் என்றால் விதை, அவ்யயம் என்றால் அழியாதது. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் கூறுகிறார், பகவான் ஒவ்வொரு யுகத்தின் முடிவிலும் தர்மத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்த மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுகிறார், எனவே அவர் அழிவற்ற விதை.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘அந்யதா பாவவ்யதிஹ் ஏகேன காரணம் இதி பீஜமவ்யாயம் சவிஷேகம் ஏகம் நாமம் – தானே எந்த மாற்றமும் அடையாமல் வாழ்க்கையை உருவாக்க ஒரே காரணம், எனவே அவர் பீஜமவ்யம்’ என்று விளக்குகிறார். இது இரண்டு சொற்களைக் கொண்டிருந்தாலும், அது ‘சவிஷேகம் ஏகம் நாமம் – மாறாதது என்று பொருள்படும் ‘அவ்யயம்’ என்ற பெயரடையுடன் கூடிய ஒரே நாமம். பொதுவாக விதை மரமாக மாறி, செயல்பாட்டில் மறைந்துவிடும் ஆனால் பகவான் பிரபஞ்சத்திற்கு விதை ஆனால் அவரே எந்த மாற்றமும் இன்றி நிரந்தரமாக இருக்கிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சற்று வித்தியாசமான விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – சில விதைகளைப் போலன்றி, அவை மரத்தை உற்பத்தி செய்யாமல், விதையின் வடிவத்திலேயே அழுகக்கூடும், பகவான் பிரபஞ்சம் விளையும் அழியாத விதை.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 9, வசனம் 18:
கதிர் பர்தா பிரபுஹ் சக்சி நிவாஸா சரணம்
ஸுஹர்த் பிரபவஹ் பிரளய ஸ்தானம் நிதானம் பீஜம் அவ்யயம்
நான் இலக்கு, நிலைத்திருப்பவன், துறவி, எஜமானன், எஜமானன், மற்றும் அன்பான நண்பர். நானே சிருஷ்டியும் அழிவும், எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படை, ஓய்வு இடம் மற்றும் அழியாத விதை.

இதற்கு ஸ்ரீ ராமானுஜ பாஷ்யம் “தத்ர தத்ர வ்யய-ரஹிதம் யத் காரணம் தத் அஹம் ஏவ” – “எங்கும் அழியாத காரணத்திற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் அழியாத விதை நான் மட்டுமே”.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், “அஜாயமானோ பஹுதா விஜயதே” என்ற வேதப் பகுதியைக் குறிப்பிடுகிறார், அதாவது அவர் பல பிறவிகள் மற்றும் பல வடிவங்களை எடுத்தார். ‘அவ்யயம்’ என்ற சொல்லை வரையறுத்து வையாகரணத்திலிருந்து ஒரு பகுதியையும் தருகிறார்:

ஸদৃஶம் த்ரிஷு லிங்கேஷு ஸர்வாஸு ச விபக்திஷு |
வசனேஷு ச ஸர்வேஷு யந்-ந வ்யேதி தத்-அவ்யயம் ||மூன்று பாலினங்கள் மற்றும் எண்கள் மற்றும் அதன் பல்வேறு சரிவுகளில் சமமான மற்றும் பிரித்தறிய முடியாதது.


431-அர்த்த –
ப்ராப்யமான பயனாய் இருப்பவன் –உண்ணும் சோறு –எல்லாம் கண்ணன் என்று இருப்பவர்களுக்கு
உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில் –

ஏக ப₄க்தேர் விஶிஷ்ட அதி₄காரணஸ் ஸம்யஜ் ஜ்ஞாநிந꞉ ஸ்வயம் ப்ரயோஜநத்வாத்
அர்த₂꞉ ।அர்தே ꞉
* உஷி குஷி கா₃ர்திப்₄யஸ் த₂ன், இதி த₂ந் ப்ரத்யய꞉ । யதா

ஞானவான் மாம் பிரபத்யந்தே வாஸூ தேவம் சர்வம் –ஸ்ரீ கீதை -7-19-
பல பிறவிகளில் செய்த நற் செயல்களின் காரணமாக ஞானி ஒருவன் வாஸூ தேவன் ஆகிய
என்னை மட்டுமே சரண் அடையக் கூடும் –

இருத்தும் வியந்து –அர்த்தித்து என்னை நாளும் அழைப்பான்

செம்மையாக அறிந்து தம்மிடம் உறுதியாக பக்தி செய்யும் அதிகாரிக்குத் தாமே பயனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சுக ரூபியாதலால் யாவராலும் விரும்பப் படுபவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களால் அறியப் பெறுபவர் -பூரணமான அன்னம் உள்ளவர் -பக்தர்களால் பிரார்த்திக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————

  1. ஓம்அர்த்தாயநம:

ஸுகரூபத்வாத் பேரின்பமே வடிவானவராய் இருத்தலால்

ஸர்வைரர்த்யத இதி அனைவராலும் போற்றி வணங்கப்படுகிறார்

அர்த்த: எனவே, பகவான் ‘அர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பேரின்பமே வடிவானவராய் இருத்தலால் பகவான் அனைவராலும் போற்றி வணங்கப்படுகிறார். எனவே, பகவான் ‘அர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸர்வைரர்த்யத = ஸர்வை: + அர்த்த்யத

உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் (திருப்பாவை 25 – ஒருத்தி மகனாய்ப் பிறந்து என்று தொடங்கும் பாசுரம்)

———–

  1. அர்தா – அவர் இறுதி இலக்கு

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் விளக்கம், ‘சுகரூபத்வாத் ஸர்வைஹ் அர்த்யதே இதி அர்த்தா – அவர் பேரின்பத்தின் உருவமாக இருப்பதால் அவர் அனைவராலும் விரும்பப்படுகிறார் அல்லது தேடப்படுகிறார்’. அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் நான்கு புருஷார்த்தங்கள் அல்லது குறிக்கோள்கள் உள்ளன, அதாவது, தர்மம், அர்த்தம், காமம் மற்றும் மோட்சம். பகவான் அவர்கள் நால்வரையும் சூழ்ந்துள்ள ஒற்றைப் பொருளாக இருக்கிறார், எனவே அவர் அர்த்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார். பெறப்படுவது அல்லது பெற விரும்புவது ‘அர்த்தம்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நம்மை பகவத் கீதை அத்தியாயம் 7 வசனம் 19 ஐக் குறிப்பிடுகிறார், கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
பஹூனாம் ஜன்மனம் அந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே
வாசுதேவா ஸர்வம் இதி ச மஹாத்மா ஸு-துர்லபாஹ் || –இவ்வாறு எண்ணற்ற பிறவிகளுக்குப் பிறகு, எல்லாக் காரணங்களுக்கும் முழுமுதற் காரணகர்த்தாவான பரமாத்மாவான வாசுதேவரே என்பதை ஞானத்தில் முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டு, என்னைச் சரணடைகிறார்; இவ்வளவு பெரிய ஆன்மா மிகவும் அரிது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த உலகில் மகிழ்ச்சியைப் பெறுவதற்காகத் தேடப்படும் பல விஷயங்கள் உள்ளன, ஆனால் அவை அனைத்தும் பெற்று அனுபவித்த பிறகு துன்பத்தில் விளைகின்றன என்று குறிப்பிடுகிறார். இவர்களைப் போல் அல்லாமல், நிரந்தரமான பேரின்பத்திற்காகத் தேடப்பட வேண்டியவர் ஒருவரே என்று ஞானம் பெற்றவர்களால் பகவான் தேடப்படுகிறார்.

————

432- அநர்த்த –
வேண்டிய அல்ப பயனாய் இல்லாதவன்

மந்த₃ஸுக்ருதேந அர்தா₂ர்தி₂நா நிர் வ்யாஜம் நார்த்₂யத இதி
அநர்த₂꞉ । ஸ ஹ்யதே ₂-
வ்யாஜே நைநமர்த₂யஶத । யதா₂

அர்த்தம் ஏக பிங்க–ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -48-47-
ஒரு கண்ணைக் கொண்ட குபேரன் பொருளுக்காக மட்டும் என்னை நாடுகிறான்

யே ச சிஷ்டா த்ரயோ பக்தா பல காமாஹி தே மதா –சாந்தி பர்வம் -342-35-
இழந்த பொருள் அடையவும்
புதிதாக பொருளை பெறவும்
கைவல்யம் வேண்டும் மூன்று வித பக்தர்கள் எனக்கு உள்ளனர்

உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் போல் அல்லாதார்க்கு

எழுவார் விடை கொள்வார் ஈன் துழாயானை நழுவா வகை கொண்டு வைகல் தொழுவார்

ராஜ வித்யா ராஜ குஹ்யம் பவித்ரம் இதம் உத்தமம்
ப்ரத்யக்ஷ அவாகமம் தர்ம்யம் ஸூஸூகம் கர்த்தும் அவ்யயம் –9-2-அர்த்த –

அஸ்ரத்தான புருஷா தர்மஸ் யாஸ்ய பரந்தப
அப்ராப்ய மாம் நிவர்த்தந்தே ம்ருத்யு சம்சார வர்த்தமனி –9-3-அநர்த்த –

அற்ப பயன்களை விரும்பும் பாக்ய ஹீனர்களால் வேண்டப் படாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றையும் அடைந்து இருப்பதால் தாம் விரும்பத் தக்கது எதுவும் இல்லாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அயோக்யர்களுக்கு அனர்த்தத்தை -அழிவைக் -கொடுப்பவர் -முக்ய பிராணனை யுடையவர் –
முக்ய பிராணனால் பிரார்த்திக்கப் படுபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. ஓம்அனர்த்தாயநம:

ந வித்யதே இல்லை

ப்ரயோஜனம் பலன்கள்

ஆப்தகாமத்வாத் அஸ்யேதி தன்னிறைவு பெற்றவரானபடியால்

அனர்த்த: பகவான் ‘அனர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானுக்கு அடையப்படவேண்டிய பலன்கள் என்று ஒன்றும் இல்லை. அவர் தன்னிறைவு பெற்றவர். எனவே அவர் ‘அனர்த்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அவரிடமிருந்து பலன்களை பெறுவதற்காக நாம் அவரை அருத்திக்கிறோம். தன்னிறைவு பெற்றபடியால் அவருக்கு யாரையும் அருத்திக்க வேண்டிய தேவையில்லை. மேலும் அடையவேண்டிய அர்த்தங்களும் (அதாவது பொருள் முதலானவைகள்) எதுவுமில்லை.

————

  1. அனர்த்த – அவர் சுயநிறைவு மற்றும் முழுமையானவர்

நாம அனர்த்தத்தை இரண்டு விதமாக விளக்கலாம்.

  • சிலருக்கு இலக்காக இல்லாதவன்.
  • சுயநினைவுடையவன், தேடுவதற்கு வேறு எந்த முடிவும் இல்லாதவன்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ந வித்யதே ப்ரயோஜனம் ஆப்தகாமத்வாத் அஸ்ய இதி அநர்தஹ் – அவருக்கு ஆசைகள் இல்லாததால் அவருக்கு சொத்துக்கள் இல்லை, அவர் தனது எல்லா நோக்கங்களையும் அடைந்துவிட்டார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், சிறிதளவு தகுதி உள்ளவர்களால் தேடப்படுவதில்லை என்று விளக்குகிறார். செல்வத்திற்காக மட்டுமே அவர்கள் அவரைத் தேடுகிறார்கள். புதிய செல்வத்தைப் பெற விரும்புபவர்கள், மற்றும் அவரை உணர முயலாமல் தங்கள் சுய இன்பத்தை நாடுபவர்கள்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், இன்றைய மனிதன் அவனை/அவளுக்கு வசதியாக இருக்க எவ்வளவு தூரம் செல்கிறான் என்பதையும், அந்தச் செயல்பாட்டில் வாழ்க்கையைத் துன்பப்படுத்துவதையும் அழகாக விவரிக்கிறார். ஏற்கனவே உள்ளவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படுவதால் அதிகமான விஷயங்கள் விரும்பப்படுவதால் தேவைகள் அதிகரித்து வருகின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவருக்கு வீடு கிடைத்த உடனேயே, அவர்/அவள் ஒரு பெரிய வீட்டைப் பெற விரும்புகிறாள், பிறகு தேடப்படும் இடத்தில் ஒரு வீடு, அதிக விலையுள்ள கார்கள், சமீபத்திய கேஜெட்டுகள் போன்றவற்றின் பட்டியல் முடிவற்றதாகிவிடும். இந்த ஆசைகள் நிறைவேறினாலும், சிறிது மகிழ்ச்சி இல்லை அல்லது புதிய ஆசைகள் உள்ளே நுழைவதால் அத்தகைய மகிழ்ச்சி நிலையற்றது. அது முடிவில்லாத துரத்தலாக மாறி மன அழுத்தத்தையும் பதற்றத்தையும் தருகிறது.

நமது தேவைகளையும் ஆசைகளையும் பெருக்கிக் கொள்ளாத வாழ்க்கையே இறுதியில் பகவானையே தியானித்து நித்திய ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கும் மன நிலைக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லும் என்பதை இந்த நாமம் விளக்குகிறது.

———–

433-மஹா கோச –
வைத்த மா நிதி -கோஸமும் -பண்டாரமும் -அதற்குள் தனமும் -கிழிச்சீரையும் பொன் காசு –

ஸதா₃ ஸர்வேப்₄ய꞉ ஸர்வதா₂ தா₃நே ப் யக்ஷயத்வாந் மஹாந்த꞉ ஶங்க₂பத்₃மாதி₃நிதி₄-
ரத்நாகர ரோஹண கி₃ரிவராத₃ய꞉ கோஶா பா₄ண்டா₃கா₃ரண்யஸ் யேதி
மஹா கோஶ꞉

ஒரு நாயகமாய் ஓட வுலகுடன் ஆண்டவர்
இம்மையிலே பிச்சை தாம் கொள்வர் -4-1-1-
வள்ளல் மணி வண்ணன் -ஊனமில் செல்வன் என்கோ- 3-4-7-

வேண்டுபவர்களுக்கு எல்லாம் எக்காலமும் எல்லா வகைகளாலும் தானம் செய்தாலும் அழியாதவைகளான
சங்கநிதி -பத்மநிதி -ரத்னாகரம் -ரோஹண் மலை முதலியவை பொக்கிஷங்களாக இருக்கப்பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
நவ நிதிகள் -சங்கம் பத்மம் மஹா பத்மம் மகரம் கச்சபம் முகுந்தம் குந்தம் நீலம் கர்வ சுல்வரம்

அன்னமய பிராணமய மனோமய விஜ்ஞானமய ஆனந்தமய கோசங்களினால் மறைக்கப்படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிக்க ஸூகத்துடன் விளங்கும் ஸ்ரீ லஷ்மி தேவியால் விரும்பப் பெறுபவர் -பிரம்மாவின் சிறந்த சுகத்திற்கு காரணம் ஆனவர் –
மிகவும் உயர்ந்த பொக்கிஷமாக உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

  1. ஓம்மஹாகோஶாயநம:

மஹாந்த: மிகப்பெரியதான (எளிதில் கடக்க இயலாத)

கோஶா உறைகளான

அன்னமாதய: அன்னம் (உணவு) முதலான

ஆச்சாதகா நாம் அறியவொட்டாமல் நம்மிடமிருந்து பகவானை மறைக்கின்றன

அஸ்யேதி எனவே

மஹாகோஶ: பகவான் ‘மஹாகோஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அன்னம், ப்ராணம் முதலான உறைகள் (திரைகள் என்றும் கொள்ளலாம்) நாம் அறியவொட்டாமல் பகவானை நம்மிடமிருந்து மறைக்கின்றன. இவ்வாறு மிகப் பெரிய கோஶங்களால் (திரைகளால்) மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளதால் பகவான் ‘மஹாகோஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. மஹா-கோஷா – அவர் ஒரு பெரிய பொக்கிஷம்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் மூன்று அர்த்தங்கள் உள்ளன.

  • பெரும் பொக்கிஷத்தை உடையவன்;
  • பெரும் பொக்கிஷமாக இருப்பவர்;
  • ஐந்து கோஷங்கள் அல்லது கவசங்களால் கவசமாக இருப்பவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹாந்தஹ் கோஷாஹ் அன்னமயாதயஹ் ஆச்சாதகா அஸ்ய இதி மஹாகோஷாஹ் – அன்னமயகோஷம் போன்ற பல உறைகளால் மூடப்பட்டவர்’ என்று விளக்குகிறார். பகவானை உணரும் வழி வெளிப்படையானது அல்ல. ஜீவாத்மா முழுமையை உணரும் முன் பல அடுக்குகளைக் கடந்து ஊடுருவிச் செல்ல வேண்டும்.

இந்த அடுக்குகள் 1) அன்னமய கோஷா 2) பிராணமய கோஷா 3) மனோமய கோஷா 4) ஞான மாயா கோஷா மற்றும் 5) ஆனந்தமய கோஷா. ஒரு உண்மையான யோகியால் மட்டுமே இந்த உறைகள் அனைத்தையும் கடந்து, பகவானாகிய உள்ளார்ந்த உண்மையை உணர முடியும்.

கோஷா என்றால் புதையல் மற்றும் மஹா-கோஷா என்பது பரந்த, வற்றாத பொக்கிஷத்தைக் குறிக்கிறது. பகவான் தனது பக்தர்களுக்கு பல வழிகளில் செல்வத்தை அளித்தாலும், அவருடைய செல்வம் குறைவதில்லை என்கிறார் ஸ்ரீ பட்டர்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மை “உணத்தில் செல்வம் என்கோ?” என்று குறிப்பிடுகிறார். பகவான் என்று குறையாத ஐசுவரியத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த பெரிய பொக்கிஷத்தில் இருந்து (மஹாகோஷா) கவனிக்கிறார். பகவானே, இந்த வெவ்வேறு உலகங்கள் மற்றும் இந்த ஒவ்வொரு உலகத்திலும் உள்ள வெவ்வேறு வாழ்க்கை வடிவங்கள் அனைத்தையும் வெளியே வருகிறான், ஆனால் புதையல்-மார்பு இதனால் குறையவில்லை. தொடர்ந்து ஆவியாகி வந்தாலும் கடலில் உள்ள நீர் குறையாதது போல, இதை நாம் பல வழிகளில் அவதானிக்க முடியும்.

நமது இந்திரியங்கள் அல்லது புலன்களைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம், வெவ்வேறு கோஷங்களைக் கடக்க முடியும் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

  • நம் ஆசைகளைக் கட்டுப்படுத்தி அன்னமய கோஷம்;
  • பிராணமய கோஷம் நமது சுவாசத்தை ஒழுங்குபடுத்தி கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம்;
  • மனதைக் கட்டுப்படுத்தி, உன்னதத்தில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம் மனோமய கோஷம்;
  • சமநிலை மற்றும் சமநிலை மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் விஜ்ஞானமய கோஷா; இறுதியாக,
  • ஆனந்தமய கோஷம் சுயமாக தியானம் செய்து இறுதியில் பகவானை உணருங்கள்.

434-மஹா போக –

அர்த₂ஸாத்₄ய꞉ காம போகோ ₄ஶகா₃(அ)பி மஹாநஸ்மாதி₃தி
மஹா போக ꞉ ।
முட்டில் போகத்தொரு தனி நாயகன் -3-10-3-

வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் கோதில் மணி வண்ணன்

லபதே ச தத் காமாந் மயைவ விஹிதான் ஹிதான் –ஸ்ரீ கீதை -7-22-
செல்வத்துக்கு தேவதைகளை ஆராதிக்குமவர்களுக்கு அவர்கள் மூலமாக நானே அனைத்து பலன்களையும் அளிக்கிறேன்

செல்வத்தால் பெரும் இன்பங்களையும் தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஸூக ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிறைந்த ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————-

  1. ஓம்மஹாபோகாயநம:

மஹான் மிகச்சிறந்த

போக: ஸுகரூப ‘போகம்’ அதாவது இன்பமே வடிவாய்

அஸ்யேதி இருப்பதால்

மஹாபோக: பகவான் ‘மஹாபோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பேரின்ப (போக) வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘மஹாபோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

  1. மஹா-போகா – பெரும் இன்பம் தரும் பொருட்களைக் கொண்டவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹான் போகஹ் சுகரூபஹ் அஸ்ய இதி மஹாபோகாஹ் – அவர் உயர்ந்த மகிழ்ச்சியின் நீர்த்தேக்கம் மற்றும் இன்பம் மற்றும் இன்பத்தின் சித்திரம், எனவே அவர் மஹா-போகா’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தம்மிடம் பெரும் இன்பப் பொருட்கள் இருப்பதாகக் கூறுகிறார். செல்வத்தின் மூலம் பெறக்கூடிய பெரும் சிற்றின்ப இன்பங்களை அவனிடமிருந்து பெறலாம். இந்திரனையும் மற்ற கடவுள்களையும் வழிபடுவதால் கிடைக்கும் ஆசைகள் பகவானின் அருட்கொடையே. அவர் பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 22 ஐக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவான் கூறுகிறார்:
ச தயா ஸ்ரத்தாய யுக்தஸ் தஸ்யாராதனம் இஹதே
லபதே ச ததஹ் கமன் மாயைவ விஹிதன் ஹி தன் பொருள்: உறுதியான நம்பிக்கையுடன், பக்தர்கள் தங்கள் ‘இஷ்ட தேவதை’யை வணங்கி, தங்கள் பெறுதலைப் பெறுகிறார்கள். ஆசைகள்; அத்தகைய ஆசீர்வாதங்கள் என்னால் மட்டுமே வழங்கப்படுகின்றன.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (3.10.3) குறிப்பு தருகிறார்:

முட்டில்பால் போகத் தொருதனி நாயகன் மூவுல குக்குரிய,
கட்டியைத் தேனை அமுதைநன் பாலைக் கனியைக் கரும்புதன்னை,
மட்டவிழ் தண்ணந்து ழாய்முடி யானை வணங்கி அவன்திறத்துப்
பட்டபின்னை,இறை யாகிலும் யானென் மனத்துப் பரிவிலனே.

முத்தில்பால் போக தொருகணி நாயகன் மூவுலகுக் கூறிய கட்டியை தேனை
அமுதனை நான் பாலை கனியை கரும்புதன்னை
மட்டவிழ் தன்னந்துழை மூடி யானை வணங்கி
அவன்திறத்துப் பட்டபின்னை இறையாகிலும் யானேன் மனத்துப் பரிவிலனே             [32]
தேன் என்ற மூன்றும் இறைவன், சர்க்கரைப் பரிவிலனே என மூன்று பொருள். நட்சத்திரம், பால், பழங்கள் மற்றும் கரும்பு. அவர் தனது படைப்பை முடிவில்லாமல் அனுபவித்து வருகிறார், எல்லா நேரங்களிலும் அவருடைய பக்தராக மாறுகிறார், நான் இனி கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் ஒருவர் பெறும் மகிழ்ச்சிகளில், விரும்பத்தக்க பலன்கள் உள்ளன, அதிகப்படியான இன்பத்தின் விளைவாக துன்பத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். பசியைப் போக்க ஒருவர் உணவை உண்ணும் போது, ​​அது பெருந்தீனியைப் போல் உண்பதில் இருந்து வேறுபட்டது. பிந்தையது தவிர்க்க முடியாமல் மோசமான உடல்நலம் மற்றும் நோய்களுக்கு வழிவகுக்கிறது. அதேபோல, சூதாட்டம், மதுப்பழக்கம், துஷ்பிரயோகம் போன்றவற்றின் மனநிறைவுகள், அதன் விளைவாக துன்பத்தின் விலையில் வாங்கப்படுகின்றன.

ஆகவே, பகவான் பேரின்பத்தின் ஆதாரமாக இருக்கிறார், அது எல்லா மகிழ்ச்சிகளிலும் மிகப்பெரியது மற்றும் நேர்மறையான நன்மைகள் மற்றும் சுய-உணர்தலுக்கு வழிவகுக்கும் என்று நாம மஹாபோகா குறிப்பிடுகிறது.


435-மஹா தந –
அளவற்ற தனம் உடையவன் -செல்வ நாராணன்

அநிரூப்யாதி க்ருபண ப்ரதே₃யமநந்தம் த₄நமஸ்யேதி
மஹாத₄ந꞉ ।
ஸர்வம் ஸைதத் ப்ரஹ்லாத₃꞉ ப்ராஹ

மரீசி மித்ரை தஷேன ததைவ அந்யை அநந்தத தர்ம ப்ராப்த ததா ச அந்யை அர்த்த காம ததா பரை–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-18-23-
அவன் இடம் இருந்து மரீசி தக்ஷர் போன்றவர் தர்மம் பெற -சிலர் செல்வம் பெற –
சிலர் வேறே அபீஷ்டங்கள் பெற -நிரவதிக -குறைவற்ற ஐஸ்வர்யம் அவனது

செல்வ நாரணன் என்ற சொல் கேட்டு -ஸ்ரீயே செல்வம் -அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை அமரர் வேந்தன்

மிக்க ஏழைகளுக்கு எண்ணாமல் கொடுக்கத் தக்க அளவற்ற செல்வம் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

போகத்திற்கு சாதனமான செல்வங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகுந்த செல்வத்தை யுடையவர் -தம்மை நன்கு பூஜிப்பவருக்கு உயர்ந்த செல்வத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்மஹாதனாயநம:

மஹத் மிகச்சிறந்த

போகஸாதனலக்ஷணம் இன்பத்தைக் குறிப்பதாக

தனமஸ்யேதி செல்வத்தை  உடையவராதலால்

மஹாதன: பகவான் ‘மஹாதன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் பேரின்பமே அவரது மிகப்பெரிய செல்வமாகும். அத்தகைய இன்பத்தை செல்வமாக உடையவராதலால் பகவான் ‘மஹாதன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

  1. மஹா-தன – பெரும் செல்வமும் பெரும் செல்வமும் உடையவர்

தம்மை நாடி வருபவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் அளவற்ற, அளவற்ற செல்வம் உடையவர். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விஷ்ணு புராணத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (1.18.23):
மரீசிமிஷ்ரைஹ் தக்ஷேண ததைவ அன்யைஹ் அனந்ததா |
தர்மா ப்ராபதஹ் ததா ச அன்யைஹ் அர்த்தஹ் கமஹ் ததா பரைஹ் || –மகரிஷி மரீசி, தக்ஷா மற்றும் பிறர் முடிவில்லாமல் தர்மத்தைப் பெற்றனர். சிலர் அவரிடமிருந்து செல்வத்தைப் பெற்றுள்ளனர், மற்றவர்கள் காமா அல்லது சிற்றின்ப இன்பத்தை நாடியுள்ளனர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹத் போகஸாதனலக்ஷணம் தானம் அஸ்ய இதி மஹாதனஹ் – அவர் எல்லையற்ற செல்வத்தை அனுபவிப்பதற்கான வழிமுறையாகக் கொண்டிருக்கிறார்’ என்று வரையறுக்கிறார். அவர் பேரின்பத்தை அடைவதற்கான வழிமுறையாகும், அவரிடமிருந்து அனைவரும் பெரும் செல்வத்தை அடைகிறார்கள்.

பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 7 வது வசனம் 16 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
சதுர்விதா பஜந்தே மாம் ஜனாஹ் சுக்ரிதினோ ‘ர்ஜுனா
அர்தோ ஜிஜ்னாஸுர் அர்த்தார்த்தி ஞானி ச பரதர்சபா’ – ஓ’அர்ஜுனா, பாரதர்களில் சிறந்தவனே! எனக்கு பக்தி செலுத்தும் நான்கு வகையான புண்ணியவான்கள் உள்ளனர்; துன்பத்தில் இருப்பவர்கள் (ஆர்த்தி), செல்வத்தை விரும்புபவர்கள் (ஆர்தார்த்தி), அறிவைத் தேடுபவர் (ஜிக்யாசு), மற்றும் ஞானமுள்ளவர்கள் (ஞானி).

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் மகா-கோஷத்தில் வைக்கக்கூடிய பெரும் செல்வத்தை உடையவர் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார் – பெரும் பொக்கிஷம், அது மஹாபோகத்திற்குத் தேவை – பெரும் இன்பம்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் மூன்று வகையான செல்வங்களைப் பற்றி விவாதிக்கிறார் – பொருள் செல்வம், அறிவு மற்றும் பக்தி. முதல் இரண்டையும் எவராலும் பொருட்படுத்தாமல் அடையலாம்.பொருளாதாரம் அல்லது அறிவு உள்ளவர்கள் இவ்வுலக மக்களால் போற்றப்படுவர், அதன் விளைவாகப் பெருமையால் மதிமயங்குகின்றனர். ஆனால் மூன்றாவது வகைச் செல்வம் பகவானால் வெகுமதியும் புகழும் பெற்றது, மேலும் பகவானைத் தவிர வேறு எதற்கும் வழிவகுக்காது.

பகவான் ராமர் தனது முடிசூட்டு விழா அல்லது பட்டாபிஷேகத்தின் போது பங்கேற்பாளர்களுக்கு நிறைய பொருள் பரிசுகளை வழங்கினார், ஆனால் அவர் ஹனுமானுக்கு எந்த பொருளும் கொடுக்கவில்லை. இதைப் பற்றி சீதா தேவி ராமனிடம் கேட்டபோது, ​​யாருக்கும் தெரியாததை அனுமனுக்கு ஏற்கனவே கொடுத்திருப்பதாகவும், அதைப் பற்றி அனுமனிடம் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்றும் ராமர் கூறினார். சீதா தேவி கேட்டபோது, ​​அனுமன் தனது இதயத்தில் ராமர் மற்றும் சீதா தேவியைக் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அவர் மஹாதனஹ் என்று கூறுகிறார், ஏனென்றால் அவர் ஒருபோதும் குறையாத, மகத்தான முழுமையான பேரின்பத்திற்கு வழிவகுக்கும் செல்வம் அவரிடம் உள்ளது, இது கணக்கிடவோ அளவிடவோ முடியாது. நித்திய பேரின்பத்தை அடைய நாம் தேட வேண்டியது அவனையே!

———

427-விஸ்தார –
கலியை அழித்து கிருதயுகத்தை உண்டாக்குவதால் வேதக் கட்டளையை வெளிப்படுத்துபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகங்கள் அனைத்தும் தம்மை ஆதாரமாகக் கொண்டு விரிவாகும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகம் விரிவடையக் காரணமானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————–

428-ஸ்தாவரஸ் தாணு –
இப்படி தர்மம் நிலை நிறுத்தப் பட்ட பிறகு ஓய்வாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாம் நிலை பெற்றவராகவும் பூமி முதலியவை தம்மிடம் நிலை நிற்கும்படியாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சத்ய லோகத்தில் இருக்கும் பிரமன் முதலியவர்களை விட மேம்பட்டவர் –
ருத்ரனுக்கு அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————–

429-பிரமாணம் –
நான்கு யுகத்தில் யுகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு நன்மை தீமைகளைப் பகுத்து அறிவிப்பவர்-அவனது இந்த சக்தியின்
லவலேசத்தால் பிரத்யஷம் முதலியவைகளும் பிரமாணங்கள் ஆகின்றன  –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ரூபியாக பிரமாணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறந்த வேதங்களைப் பிரமாணமாக யுடையவர் -த்ரிவிக்ரம ரூபத்தில் சிறந்த திருமேனி வளர்ச்சி யுடையவர் –
உயர்ந்த இருவித சுகத்தை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————-

430-பீஜமவ்யயம்-
கலியின் இறுதியில் மீண்டும் மீண்டும் தர்மத்தை முளைக்கச் செய்வதால் அழியாத விதையாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டியில் முன் போலவே இருந்து கார்யங்களை உண்டாக்கும் காரணமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வ்யாசாதி உருவத்துடன் அழியாத அறிவை யுண்டாக்குபவர்-ஞானிகளால் அடையப் படுபவர் -அழிவில்லாதவர் –
குறைவற்றவர் –இரு திரு நாமங்கள் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

431-அர்த்த –
செம்மையாக அறிந்து தம்மிடம் உறுதியாக பக்தி செய்யும் அதிகாரிக்குத் தாமே பயனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சுக ரூபியாதலால் யாவராலும் விரும்பப் படுபவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களால் அறியப் பெறுபவர் -பூரணமான அன்னம் உள்ளவர் -பக்தர்களால் பிரார்த்திக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————

432- அநர்த்த-
அற்ப பயன்களை விரும்பும் பாக்ய ஹீனர்களால் வேண்டப் படாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றையும் அடைந்து இருப்பதால் தாம் விரும்பத் தக்கது எதுவும் இல்லாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அயோக்யர்களுக்கு அனர்த்தத்தை -அழிவைக் -கொடுப்பவர் -முக்ய பிராணனை யுடையவர் –
முக்ய பிராணனால் பிரார்த்திக்கப் படுபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————–

433-மஹா கோச –
வேண்டுபவர்களுக்கு எல்லாம் எக்காலமும் எல்லா வகைகளாலும் தானம் செய்தாலும் அழியாதவைகளான
சங்கநிதி -பத்மநிதி -ரத்னாகரம் -ரோஹண்  மலை முதலியவை பொக்கிஷங்களாக இருக்கப்பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அன்னமய பிராணமய மனோமய விஜ்ஞானமய ஆனந்தமய கோசங்களினால் மறைக்கப்படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிக்க சுகத்துடன் விளங்கும் ஸ்ரீ லஷ்மி தேவியால் விரும்பப் பெறுபவர் -பிரம்மாவின் சிறந்த சுகத்திற்கு காரணம் ஆனவர் –
மிகவும் உயர்ந்த பொக்கிஷமாக உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

434-மஹா போக –
செல்வத்தால் பெரும் இன்பங்களையும் தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஸூஎ ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிறைந்த ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————

435-மஹா தன-
மிக்க ஏழைகளுக்கு எண்ணாமல் கொடுக்கத் தக்க அளவற்ற செல்வம் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

போகத்திற்கு சாதனமான செல்வங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகுந்த செல்வத்தை யுடையவர் -தம்மை நன்கு பூஜிப்பவருக்கு உயர்ந்த செல்வத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

கலியுகம் முற்றும்போது, தானே கல்கியாக அவதாரம் செய்து, ஒட்டுமொத்த அதர்மத்தையும் அழித்து,
பிரபஞ்சம் முழுவதும் தர்மத்தை நன்றாகப் பரப்பி, தர்மத்தைத் தழைத்தோங்கச் செய்வார்.
இவ்வாறு தர்மத்தைப் பரப்புவதால், கல்கி பகவான் ‘விஸ்தார:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘விஸ்தார:’ என்றால் பரப்புபவர் என்று பொருள்.
தர்மத்தைப் பரப்புவதால் கல்கி ‘விஸ்தார:’. அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 427-வது திருநாமம்.

“விஸ்தாராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் உள்ளங்களில்,
அறநெறியும் அறச் சிந்தனைகளும் பெருகும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

கிருதயுகத்தில் தர்மம் நன்றாக நிலைநாட்டப் பட்டபின், கல்கி பகவான் சாந்தமாக ஓய்வெடுக்கத் தொடங்குவார்.
இவ்வாறு அறநெறிகளை உலகில் நிலைநாட்டிய பின் சாந்தமாக இருப்பதால்,
கல்கி பகவான் ‘ஸ்தாவர ஸ்தாணு:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ஸ்தாவர’ என்பது அறநெறியை நன்கு நிலைநிறுத்துவதைக் குறிக்கிறது.
‘ஸ்தாணு:’ என்பதற்கு சாந்தமாக இருப்பவர் என்று பொருள்.
‘ஸ்தாவர ஸ்தாணு:’ என்றால் அறநெறியை நிலைநாட்டியபின் சாந்தமாக இருப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 428-வது திருநாமம்.
“ஸ்தாவர ஸ்தாணவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு, மன அமைதி ஏற்படும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

தர்மம் எது அதர்மம் எது என்பதைக் காட்டும் நம்பகத் தன்மைகொண்ட பிரமாணமாகக் (authority-ஆக)
கல்கி பகவான் திகழ்வதால், அவர் ‘ப்ரமாணம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ப்ரமாணம் என்றால் ‘நம்பத்தகுந்த ஆதாரம்’ என்று பொருள்.
தர்மம், அதர்மம் ஆகியவற்றை அறிவதற்குரிய ஆதாரமாக இருப்பதால், கல்கி பகவான் ‘ப்ரமாணம்’ எனப் படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 429-வது திருநாமம்.“ப்ரமாணாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி
வரும் அன்பர்களின் மனங்களில் சிரத்தையும் நம்பிக்கையும் தழைத்தோங்கும் படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

தருமமாகிய பயிர் செழிப்பதற்கு விதையாக இருப்பதால், கல்கி பகவான் ‘பீஜம் அவ்யயம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அவ்யயம் என்றால் அழியாத, பீஜம் என்றால் விதை.
‘பீஜம் அவ்யயம்’ என்றால் அழியாத விதை, தருமங்கள் அழியாமல் செழிக்கச்செய்யும் விதை என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 430-வது திருநாமம்.“பீஜாய அவ்யயாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி
வரும் அன்பர்களின் வயல்களில் விவசாயம் நன்றாகச் செழிக்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

அர்த்த:’ என்றால் (இவ்விடத்தில்) அடைய வேண்டிய இலக்கு என்று பொருள்.-மிகச்சிறந்த பக்திமான்களுக்கு அடைய வேண்டிய இலக்காகத் திருமால் ஒருவரே இருப்பதால்,-திருமால் அர்த்த என்று அழைக்கப்படுகிறார்.0“அர்த்தாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் அடைய விரும்பும் இலக்குகள்-விரைவில் கைகூடும்படி ஸ்ரீஆராவமுதாழ்வான் அருள் புரிவான்.

பக்திமான்கள், ஞானிகளுக்கு அடையத் தக்க மிகச்சிறந்த இலக்காக இருப்பதால்,-திருமால் அர்த்த: (431-வது திருநாமம்) என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-அதே சமயம், மாலிகன் போன்ற தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள் திருமாலைத் தவிர்ந்த மற்றைய விஷயங்களை-இலக்காக எண்ணி, திருமாலைத் தங்கள் இலக்காகக் கொள்ளாமல் போவதால், திருமால் ‘அனர்த்த:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 432-வது திருநாமம்.

‘அனர்த்த:’ என்றால் இலக்காக இல்லாதவர் என்று பொருள்.-துர்பாக்கியசாலிகளுக்கு இலக்காக இல்லாத திருமால் ‘அனர்த்த:’ எனப்படுகிறார்.-“அனர்த்தாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களின் எண்ணங்கள் உயர்ந்து பக்குவம் அடையும்படித் திருமால் அருள் புரிவார்.

அடியார்களுக்கு அருள்புரிவதற்கு ஏதுவாக எல்லையில்லாத தனத்தைக் கொண்டிருக்கும்-திருமால் ‘மஹாகோச:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-‘மஹாகோச:’ என்றால் அள்ள அள்ளக் குறையாத நிதிகளை உடையவர் என்று பொருள்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 433வது திருநாமம்.-“மஹாகோசாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் இல்லங்களில் செல்வச் செழிப்பு நிறையும்.

அனைத்து வித ஆனந்தத்தையும் அருள்பவராகத் திகழ்வதால் திருமால் ‘மஹாபோக:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.-அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 434வது திருநாமம்.-“மஹாபோகாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் ஆனந்தம் பெருகும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

வறுமையில் வாடும் அடியார்களுக்கு அருள்வதற்குரிய எல்லையில்லாத செல்வத்தைக் கொண்டிருப்பதால்,-திருமால் ‘மஹாதன’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘மஹாதன’ என்றால் அளவில்லாத செல்வம் கொண்டவர் என்று பொருள்.-அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 435-வது திருநாமம்.
“மஹா தனாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு நற்செல்வத்தைத் திருமால் அருள்வார்.

——————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –45–

November 4, 2023

ருதுஸ் ஸூ தர்சன கால ப்ரமேஷ்டீ பரிக்ரஹ
உக்ரஸ் சம்வத்ஸ்ரோ தஷோ விஸ்ராமோ விஸ்வ தஷிண –45-

இந்த நாற்பத்தைந்தாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

417-ருது:, 418. ஸுதர்ஶன:, 419. கால:, 420. பரமேஶ்டீ, 421. பரிக்ரஹ: |

422-உக்ர:, 423. ஸம்வத்ஸர:, 424. தக்ஷ:, 425. விஶ்ராம:, 426. விஶ்வதக்ஷிண: ||

பகவான் காலத்தை (காலா) பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதால், அனைத்து பருவங்களையும் ஆளுகிறார். அவர் அருளாளர் மற்றும் அவரது மானியங்களின் தரிசனம் அவரது பக்தர் மோட்சத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. அவர் நேரம் மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் வரம்புகளை அமைக்கிறார். அவர் தனது பரம ஸ்தலமான வைகுந்தத்தில் தங்கி, தனக்குள் அனைத்தையும் உள்வாங்கிக் கொள்கிறார். அவர் வலிமையானவர் மற்றும் அவரது எதிரிகளை விட வெற்றி பெறுகிறார். எல்லா உயிர்களையும் தனக்குள் உள்வாங்கிக் கொள்கிறான். அவர் தனது பக்தர்களின் துன்ப அழைப்புகளுக்கு உடனடியாகவும் விரைவாகவும் செயல்படுகிறார். அவர் தனது பக்தர்களுக்கு இறுதி ஓய்வெடுக்கும் இடத்தை வழங்குகிறார், அதாவது மோட்சம் மற்றும் அவர் உலகில் மிகவும் திறமையானவர்.

ருது: — பருவங்கள் வடிவிலான காலமாக இயற்கையில் இருப்பவர்; பக்தர்களுக்கு உயர்ந்த ஆன்மிக நன்மைகளைத் தரும் பக்குவக் காலமாகவும் இருப்பவர்
ஸுதர்சந: — தம்மைக் காண்பதாலேயே உயர்ந்த நன்மைகள் பெருகும்படி இருப்பவர்
கால: — காலம் என்ற வடிவில் அனைத்தையும் அளந்து அடக்குபவர்
பரமேஷ்டீ — பரமபதத்தைத் தம் உயர்ந்த ஸ்தானமாகக் கொண்டவர்
பரிக்ரஹ: — தம்மோடு தொடர்பு கொண்ட அனைத்திற்கும் மோக்ஷம் தரும் இயல்பினர்
உக்ர: — ஜீவர்களின் நலனுக்கு வேண்டி பிரளயத்தைக் கடுமையுடன் நடத்துபவர்
ஸம்வத்ஸர: — ஸ்ருஷ்டியின் சுழற்சியை மாறாத கடும் நியமத்துடன் நடத்துபவர்
தக்ஷ: — செயல் திறமையே வடிவானவர்
விச்ராம: — பவநோயால் நலிந்தோர்க்கு உய்வும் ஓய்வும் நல்குபவர்
விச்வதக்ஷிண: — அனைத்திற்கும், அனைவருக்கும் உரிய திருப்தியை அளிப்பவர்

பருவ காலங்களுடன் அடையாளம் காணப்படுபவன் {ருது},
தன்னை வழிபடுபவர்கள் தன்னைக் காண்பதால் மட்டுமே அவர்கள் விரும்பும் நோக்கத்தை அவர்களை அடையச் செய்பவன் {ஸுதர்சநன்},
அனைத்து உயிரினங்களையும் பலவீனப்படுத்துபவன் {காலன்},
தன் மகிமையையும், பலத்தையும் சார்ந்து இதய வெளியில் வசிப்பவன் {பரமேஷ்டீ},
(எங்கும் நிறைந்திருப்பதன் விளைவால்) எங்கும் அறியப்படவல்லவன் {பரிக்ரஹன்},
அனைவரையும் அச்சங்கொள்ளச் செய்பவன் {உக்ரன்},
அனைத்து உயிரினங்களும் வசிக்கும் இடமாக இருப்பவன் {ஸம்வத்ஸரன்}, {தக்ஷன்},
அனைத்துச் செயல்களையும் நிறைவேற்றும் திறமை கொண்டவன் {விஸ்ராமன்},
பிறரைவிட அதிகத் திறன் கொண்டவன் {விஸ்வதக்ஷிணன்};(58)

மாண்டவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

417-ருது -பக்தர்களை வளர்க்கும் கிளர்ந்து வரும் குண வரிசைகளை உடையவர் –
418-சூதர்சன-இராமனின் பெருமை அறியாதவரும் அவன் திரு மேனியைக் கண்டவுடன் ஈடுபடும் அழகு உடையவர்
419-கால -தன் நற்பண்புகளால் அனைவரையும் தம்மிடம் இழுத்துக் கொள்பவர் –
420-பரமேஷ்டீ-இராமாவதாரம் முடிந்த பின்பு திரும்பவும் வைகுந்தத்தில் இருப்பவர் –
421-பரிக்ரஹ -இராமன் இவ்வுலகை விட்டு வைகுந்தம் சொல்லும் போது அயோத்தி மக்களையும் மரங்களையும் எங்கும் ஏற்றுக் கொண்டவர் –

ஸ்ரீ கல்கி அவதாரம் –

422-உக்ர -தர்மத்தின் பகைவர்கள் இடத்தில் கொடியவரை இருப்பவர் –
423-சம்வத்சர -அழிப்பதற்கு உரிய கருவிகள் உடன் பாதாள உலகில் ஆதி சேஷன் மேல் காத்து இருப்பவர் –
424-தஷ -கலி யுக இறுதியில் திரிந்து கொண்டு இருக்கும் தீயவர்களை விரைவிலே அழிப்பவர்-
425- விஸ்ராம -தீய வினைகளின் பயனாக களைத்தவர்களுக்கு இளைப்பாறும் இடம் –
426-விஸ்வ தஷிண -நல்லார் தீயார் என்ற வேற்றுமை இன்றி அன்பைக் காட்டுபவர் –

3-22-ஸ்ரீ ராம அவதார -390-421-திரு நாமங்கள்–32-திரு நாமங்கள்-
3-23-கல்கி அவதார -422-436-திரு நாமங்கள்–15-திரு நாமங்கள்

———

417-ருது –
அணுகுபவன் –

ஸதா₃(அ)ப்ய பூர்வைஸ் ஸர்வ உல்லா ஸகரைர் உத்தர உத்தரைர் கு₃ண பர்யாயைர் ருச்ச₂தீதி
ருது꞉ ।
அரத்தேஸ் து இதி து
இதோ ஹி வஸந்த ஶிஶிராதீ₃நாமபி ருதுத்வம் । யதா₂

கர்மாபி தப்தா பர்ஜன்யம் ஹ்லாத யந்தமிவ பிரஜா –அயோத்யா -3-29 –
ஸூர்யனின் உஷ்ணத்தால் தவிப்பவர்கள் நீர் கொண்ட மேகத்தைக் கண்டால் மகிழ்வது போன்று
இராமனை எத்தனை நேரம் பார்த்தாலும் திருப்தி அடைவது இல்லை –

வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்து -5-7-7
வந்தாய் என் மனம் புகுந்தாய் நந்தாத கொழும் சுடரே எங்கள் நம்பீ -பெரிய திருமொழி -1-10-9-

எப்போதும் புதிதாகத் தோன்றி உகப்பிக்க வல்ல திருக் குணங்கள் ஒன்றுக்கு மேல் ஓன்று விசேஷமாக வளரும்படி பக்தர்களின்
உள்ளங்களில் செல்பவர் -இதே குணம் இருப்பதால் அன்றோ வசந்த ருது சிசிரருது முதலியவைகளும்
ருதுக்கள் என்று கூறப் படுகின்றன –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ருது என்னும் காலச் சொல்லால் கூறப்படுபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

மோஷத்திற்கு சாதனமாக இருப்பவர் -தம் ஸ்வரூபத்தை தாமே தெரிவிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்ருதவேநம:

காலாத்மனா பகவான் காலமே வடிவானவன்

ருதுஶப்தேன ‘ருது’ என்ற

லக்ஷ்யத இதி குறிக்கிறது

ருது: எனவே பகவான் ‘ருது’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ருது’ என்ற சொல் பகவான் கால வடிவினன் என்பதைக் குறிக்கிறது. எனவே அவர் ‘ருது’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

  1. ரிது – பருவங்களை ஆளும் காலத்தின் இறைவன்

நாமா என்பது ‘ர்கதி-பிரபனயோஹ்’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘போவது’. ர்ச்சதி இதி ர்துஹ் – ரிதுஹ் என்ற சொல் பருவங்கள் ஒன்றையொன்று தள்ளி இடையூறு இல்லாமல் புதியதாக வருவதைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘காலாத்மனா ரிதுஷப்தேன லக்ஷ்யதே இதி ரிதுஹ் – பருவங்கள் காலத்தைக் குறிக்கின்றன, பகவான் காலத்தின் சாரமாக இருப்பது ரிதுஹ்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவானின் மங்களகரமான குணங்களைக் குறிப்பதாக ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்குகிறார், அவை அவரது பக்தர்களின் இதயங்களில் பருவங்களின் அலைகளைப் போல தங்களைக் காட்டி அவர்களை ஆசீர்வதிக்கும் தனித்துவமான மற்றும் மகிழ்ச்சிகரமானவை.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி: ரிது என்பது இரண்டு மாத காலத்தைக் குறிக்கிறது, அதில் ஒரு வருடத்தில் ஆறு மாதங்கள் உள்ளன. இவை அழைக்கப்படுகின்றன: வசந்தா, கிரீஷ்மா, வர்ஷா, ஷரத், ஹேமந்தா மற்றும் சிசிர ரிதுஹ். காலச் சுழற்சியில் இந்த ரிட்டஸ்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக தடையின்றி நகர்வதை உள்ளடக்கியது. இந்த நாமம் பகவான் காலத்தின் வடிவில் இருப்பதையும், பருவங்களின் சுழற்சியின் பின்னால் இருப்பதையும் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ சாஸ்திரி நம்மை அருண பிரஷ்னம் என்று குறிப்பிடுகிறார் (9) – ரிதுர்-ரிதுனா நுத்யமானா வின்னாதா அபிதாவா – ஒரு பருவம் மற்றொன்றை தூண்டிவிட்டு அதன் வருகையை உரத்த குரலில் அறிவிக்கிறது. இந்த நாமம், பகவான் காலத்தின் வடிவத்தில் இருக்கிறார், இது பருவங்களின் சுழற்சியின் பின்னால் இருப்பதைக் குறிக்கிறது என்று அவர் முடிக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வாசிஷ்டர், பகவான் ரிதுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் எல்லா வகையான பருவங்களிலும் இருக்கிறார்.


418-ஸூ தர்சந –
பார்வைக்கு இனியவன் -நல்ல மார்க்கம் காட்டி அருளுபவர் -அழகைக் காட்டி -ஐயப்பாடு அறுத்து ஆதாரம் பெறுக வைப்பவன்

கு₃ண ப்ரபா₄வாநபி₄ஜ்ஞாநாமபி த₃ர்ஶந மாத்ர மேவாஸ்ய ஸோப₄நமிதி
ஸுத₃ர்ஶந꞉ ।

சோமவத் பிரிய தர்சன –பால -1-18-
சந்திரன் போன்று அழகான ரூபம் கொண்டவன்

சதைக பிரிய தர்சன –பால -1-16-
எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சியை அளிக்கும் திரு மேனி கொண்டவன்

சந்திர காந்தா நனம் ராமம் பிரிய தர்சனம் –

பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரி

காண் பெரும் கோலத்து என் காகுத்த நம்பி -6-6-9-
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கணபுரத்து என் கருமணி -ராகவனே -பெருமாள் திரு -8-2-

நம்பியை தென் குறுங்குடி நின்ற -அச் செம் பொன்னே திகழும் திரு மூர்த்தியை – -என் சொல்லி மறப்பேன் –காதுகனாய் இருந்தாலும் விட ஒண்ணாத வடிவு அழகு-தருணவ் ரூப சம்பன்னவ்-சூர்ப்பணகை

குணங்களின் பெருமை அறியாதவர்களும் பார்த்தவுடன் நன்மை பெறும்படி அழகிய திருமேனியுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரை இதழ் போல் நீண்டு அழகிய இரு கண்கள் யுடையவர் -பக்தர்களால் சுகமாகக் காணப்படுபவர் –
தம்மைப் பற்றிய ஞானமானது மோஷ பலம் தருவதாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூதர்சனம் என்னும் சக்கராயுதத்தை யுடையவர் -நல்ல தரிசனத்தைத் தருபவர் –
அழகிய கண்கள் யுடையவர் -நன்கு பார்ப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்ஸுதர்ஶனாயநம:

ஶோபனம் மங்களமான

நிர்வாண ஃபலம் முக்தியை அளிக்கவல்லது

தர்ஶனம் ஞானமஸ்யேதி தர்ஶனம் அதாவது பகவானைப் பற்றிய ஞானம்

ஸுதர்ஶன: எனவே, பகவான் ‘ஸுதர்ஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் தர்ஶனம், அதாவது அவரைப் பற்றிய ஞானமானது மிகவும் மங்களகரமான முக்தியை அளிக்கவல்லது. எனவே பகவான் ‘ஸுதர்ஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶுபே மங்களகரமான

தர்ஶனே ஈக்ஷணே ‘தர்ஶனம்’ அதாவது திருக்கண்களை உடையவராதலால்

பத்மபத்ராயதே அஸ்யேதி தாமரை இதழ்களைப் போன்ற

ஸுதர்ஶன: எனவே, பகவான் ‘ஸுதர்ஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தாமரை இதழ்களை போன்ற  அழகிய, மங்களகரமான திருக்கண்களை உடையவராதலால் ‘ஸுதர்ஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸுகேன இன்பமே (சுகமே) வடிவானவராய்

த்ருஶ்யதே காட்சி அளிக்கிறார் பக்தைரிதி வா தனது அடியவர்களுக்கு

ஸுதர்ஶன: எனவே, பகவான் ‘ஸுதர்ஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது அடியவர்களுக்கு என்றுமே இன்பமே வடிவானவராய் காட்சி அளிக்கிறார். எனவே பகவான் ‘ஸுதர்ஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது அவரது அடியவர்களுக்கு பகவானைக் காண்பதை போன்ற இன்பம் வேறொன்றுமில்லை என்றும் கொள்ளலாம்.

—————–

  1. சுதர்ஷனா – அவரது தரிசனம் மோட்சத்திற்கு வழிவகுக்கிறது

இந்த நாமத்திற்கு ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் பின்வரும் மூன்று வெவ்வேறு விளக்கங்களைத் தருகிறார்.

  • ‘ஷோபனம் நிர்வாணபலம் தரிசனம் ஞானம் அஸ்ய இதி சுதர்ஷனஹ் – யாருடைய மங்களகரமான பார்வை அல்லது அறிவு முக்தி அல்லது மோட்சத்திற்கு வழிவகுக்கும்’.
  • ‘சுபே தர்ஷனே ஈக்ஷணே பத்மபத்ராயதே அஸ்ய இதி சுதர்ஷனா – தாமரையின் இதழ்களை ஒத்த அழகிய கண்களை உடையவர்’.
  • ‘ஸுகேன த்ரிஷ்யதே பக்தைரிதி சுதர்ஷனஹ் – அவர் பக்தர்களுக்கு எளிதில் புலப்படுகிறார், எனவே அவர் சுதர்ஷனா’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், இந்த நாமம், அவரைக் காண்பது மகிழ்ச்சியைத் தருவதாகவும், அவருடைய குணங்களையும் பெருமைகளையும் அறியாதவர்களுக்கும் மங்களகரமானது என்று அவரது அம்சத்தைக் குறிக்கிறது என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பகவானின் இந்த அம்சத்தை விவரிக்க “திருஷ்டி சித்தாபஹாரி” (வசீகரிக்கும் தோற்றம்) என்ற சொல்லை வழங்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வாசிஷ்டர், இந்த நாமம், சூரியனின் வடிவில் உள்ள தனது ‘நேத்ரா’ (கண்கள்) மூலம் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் தெளிவாகவும் முழுமையாகவும் பார்க்கவும் அறியவும் பகவானின் திறனைக் குறிக்கிறது என்று கவனிக்கிறார். மேலும், அவர் ஒவ்வொரு வடிவத்திலும் அந்தர்யாமியாக (உள்ளே) இருப்பதால், அவர் எல்லாவற்றையும் மற்றும் அனைவரையும் பார்க்கிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த நாமத்தை முந்தைய நாமத்துடன் தொடர்புபடுத்துகிறார், தற்போதைய நாமத்தை சுதர்சன சக்கரத்திற்கான தெய்வத்தைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார். காலம் ஆறு பருவங்களின் வடிவில் இடையறாது சுழன்று கொண்டிருப்பது போல் ஆறு முனைகள் கொண்ட சுதர்சன சக்கரம் சக்தி வாய்ந்ததாகவும் இடையூறு இன்றியும் சுழன்று கொண்டிருக்கிறது. இந்த சுதர்சன சக்கரத்திற்கு பகவானே தேவதா.


419-கால
தன்னிடம் ஈர்ப்பவன் –

ஏவம் பூ₄தைர் கு₃ணைர் ஆத்மநி சராசர ஸங்கலநாத்
கால꞉ ॥

குணங்கள் அழகாலும் சரங்களாலும்
தயரதற்கு மகன் தன்னை அன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாகவே -1-6-8-

என் நெஞ்சினாரும் அங்கே ஒழிந்தார் இனி யாரைக் கொண்டு உசாகுவேன்-

இப்படிப்பட்ட குண விசேஷங்களினால் சராசரங்களைத் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் எண்ணுபவர் -ஸ்ருஷ்டியில் உள்ள எல்லாப்பொருள்களின் கணக்குகளையும் அறிந்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அவரவர் தகுதிக்கு ஏற்ற சுகத்தை அழிப்பவர் -உலகைக் காலத்தினால் கட்டுப்படுத்துவதனாலும் பிரிப்பதனாலும் அறிவதனாலும்
காலமாக இருப்பவர் -சுகத்தை முழுமையாக தருபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்காலாயநம:

கலயதி இயங்குகிறார் (இயக்குகிறார்)

ஸர்வமிதி வா அனைத்தையும்

கால: எனவே, பகவான் ‘கால:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எப்பொழுதும் இயங்குவதால், அனைத்தையும் இயக்குவதால் பகவான் ‘கால:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கால: கலயதாமஹம்’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 10.30)

ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: இயங்குனவற்றில் காலம் நான்.

இதி பகவத்வசனாத் | இவ்வாறு, பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் கூறியுள்ளார்.

கலயத என்ற சொல்லிற்கு எண்ணுதல் (கணக்கெடுத்தல்) என்றும்  பொருள் உள்ளது. இதுவும், இந்த திருநாமத்திற்கு பொருத்தமானதே. பகவான் காலத்தின் வடிவில் அனைவரின் வாழ்நாளையும் கணக்கிடுகிறார்.

————

  1. காலா – அவர் எல்லாவற்றிற்கும் வரம்புகளை அமைக்கிறார்

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன, அதாவது.

  • (பிரளயம் அல்லது பிரளய காலத்தில்) அனைவரையும் தன் பக்கம் இழுப்பவன்;
  • அளந்து அனைத்திற்கும் வரம்பு நிர்ணயிப்பவர்;
  • அவர் தனது எதிரிகள் அனைவருக்கும் மரணம் அல்லது அழிவு;
  • எல்லோருடைய கர்மாவையும் அளந்து பலனைச் செய்பவன்.

காலாய நம: நம என்பது ‘கால சம்க்யானே’ என்ற மூலத்திலிருந்து அளக்க அல்லது எண்ணுவதற்காக உருவானது.

ஸ்ரீ சங்கரர் இதை ‘கலயாதி சர்வம் இதி காலாஹ் – அவர் எல்லாவற்றையும் அளவிடுகிறார், கணக்கிடுகிறார் அல்லது கட்டுப்படுத்துகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பகவானைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் வரையறுக்கப்பட்ட அல்லது அளவிடப்பட்ட இருப்பு மட்டுமே.

பகவத் கீதையில், பகவான் கூறுகிறார்:

  • ‘காலஹ் கலயாதாம் அஹம் (அத்தியாயம் 10 வசனம் 30) ​​- கட்டுப்படுத்துபவர்களில் நானே நேரம்’; மற்றும்
  • ‘காலோஸ்மி லோகக்ஷயக்ரித் ப்ரவ்ருத்தோ – காலத்தின் வடிவில் நான் உலக அழிவைக் கட்டுப்படுத்துகிறேன்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை சராசர சங்கலநாத் காலா என்று விளக்குகிறார் – அசையும் மற்றும் அசையாத அனைத்தையும், தனது மகிழ்ச்சியான குணங்களால் (கலநாட்டு காலா) தன்னுள் திரட்டுபவர்.

இந்த நாமம் தொடர்பான ஸ்ரீ ராமானுஜரின் வர்ணனை பகவத் கீதையில் இருந்து வருகிறது – ‘அநர்த-ப்ரேப்சுதாயா கணயாதாம் மத்யே காலா மிருத்யு அஹம் – துன்பங்கள் அல்லது பேரழிவுகளை ஏற்படுத்தும் விருப்பத்துடன் எண்ணுபவர்களில், நான் மரணத்தின் கடவுள்’.

ஸ்ரீ ந்ரிசிம்ம ராகவாச்சார்ய ஸ்வாமிகள், இந்த நாமம் என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் தங்கள் வாழ்நாளில் செய்த செயல்களை பதிவு செய்வதில் நிபுணத்துவம் வாய்ந்த ஒருவரைக் குறிக்கிறது என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளார். சித்ரகுப்தன்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா கூறுகையில், இந்த நாமம், அவர் தனது எதிரிகள் அனைவருக்கும் மரணம் அல்லது அழிவு என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். பகவான் ஒவ்வொருவரின் செயல்களின் நன்மை தீமைகளை அளந்து அதற்குரிய பலன்களைப் பெறுகிறார் – கலயதி இதி காலா என்று இந்த நாமம் குறிக்கிறது என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வாசிஷ்டரும் இதே விளக்கத்தை அளித்துள்ளார் – சர்வேஷ்வரோ விஷ்ணுரேவ காலோ, யதோ ஹி ச கலயதி கணயதி ஸமஸ்த-ப்ராணி-கர்மாணி, ததனுகூல பல-பிரதாய.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, விஷயங்களை அளவிட அல்லது அளவிடப் பயன்படும்வற்றில் காலா அல்லது நேரம் மிகவும் துல்லியமானது என்று கவனிக்கிறார்; அது எந்தப் பிழைக்கும் ஆளாகாது மற்றும் எல்லாவற்றையும் அதன் இலக்கான முடிவுக்குத் தூண்டுகிறது. இது பகவானின் செயல் மற்றும் அவர் பின்வரும் பத்தியைக் குறிப்பிடுகிறார் –

  • காலோ ஹினாம பகவான் ஸ்வயம்புஹ் அனாதி மத்ய நிதானஹ் – பகவான் ஆரம்பம், நடு அல்லது முடிவு இல்லாத நேரமே.
  • ஸ ஸூக்ஷ்மாம் அபி காலம் ந லீயதே இதி காலாஹ் |
  • ஸம்கலயதி காலயதி வா பூதானி இதி காலா (சுஷ்ருத சூத்ரம் 6. 3).

420-பரமேஷ்டீ-
மிக உன்னதமான பரம பதத்தில் உள்ளவன்-அவதாரத்தில் செய்ய வேண்டியவற்றை முடித்து தன்னுடைச் சோதிக்கு எழுந்து அருளும் பெருமாள்

ஏவம் ராக்ஷஸ ம்ருக₃யயா (ராக்ஷஸர்களை வேட்டையாடி முடித்து )ஜக₃த்₃ரக்ஷணேந (குகன் சபரி விபீஷணாதிகளுக்கு ஸம்ஸ்லேஷ ரஸம் அளித்த பின்பு )சாத்ர விஹ்ருத்ய புந꞉ பரமே ஸ்தா₂நே திஷ்ட₂தீதி
பரமேஷ்டீ₂ ।
* பரமே கித், இதீ நி ப்ரத்யய꞉,
* அம்பா₃ம்ப₃ இத்யாதி₃நா ஷத்வம்
*ஹல த₃ந்தாத் இதி ஸப்தம்யா அலுக் । யதா

விவேச வைஷ்ணவம் தேஜஸ் ச சரீரஸ் மஹ அநுக –உத்தர -110-12-
விஷ்ணு லோகத்துக்கு -தனது திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் மற்றும் சரீர பூதங்களான அனைவருடன் அடைந்தான்

ஏவமேஷ மஹா பாஹு இஷ்வாகு குல வர்த்தன ராவணம் ச கணம் ஹத்வா திவம் ஆக்ரமிதா பிரபு –சபா பர்வம் -55-47-
நீண்ட திருக் கரங்களைக் கொண்டவனும் -இஷ்வாகு குலத்தின் நாயகனுமான இராமன்
இராவணன் கூட்டத்தை முடியுடன் அழித்து விட்டு மேலுலகம் சென்றான் –

மாயங்கள் செய்து சேனையைப் பாழ்பட விற்றிட்டுப் போய் விண் மிசைத் ததாமமே புக மேவிய சோதி -6-4-10-
விண் முழுதும் எதிர் வரத் தன் தாமமேவி சென்று இனிது வீற்றிருந்த அம்மான் -பெருமாள் திரு -10-10
பல்லாண்டு என்று பவித்ரனைப் பரமேட்டியை சார்ங்கம் என்னும் வில்லாண்டான் தன்னை –

இப்படி அரக்கர்களை வேட்டையாடியும் உலகைக் காத்தும் விளையாடிய பின்பு உயர்ந்த ஸ்தானமான
பரமபதத்தில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது சிறந்த சக்தியில் ஹ்ருதயாகாசத்தில் இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயர்ந்ததான ஹ்ருதயத்தில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்பரமேஶ்டினேநம:

பரமே ப்ரக்ருஶ்டே ‘பரம’ அதாவது உயர்ந்ததான

ஸ்வே மஹிம்னி தன்னுடைய (இயற்கையான) மகிமையால்

ஹ்ருதயாகாஶே (ஒவ்வொருவரின்) இதய ஆகாயத்துள்

ஸ்தாதும் நிலைபெற்றிருக்கும்

ஶீலமஸ்யேதி தன்மையுடையவராதலால்

பரமேஶ்டி பகவான் ‘பரமேஶ்டி’ என்ற என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒவ்வொருவரின் இதயத்துள்ளும் ஒரு சிறிய வெற்றிடம் இருக்கும். அதை இதய ஆகாயம் என்று கூறுவர். பகவான் அந்த இதய ஆகாயத்துள் தன்னுடைய இயற்கையான, மிகச்சிறந்த மகிமையால் என்றும் நிலைபெற்றிருக்கிறார். எனவே அவர் ‘பரமேஶ்டி’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அவர் அங்கே தனது இயற்கையான பெருமையினால் (மஹிமையினால்) வீற்றிருக்கிறார். அங்கு இருப்பது  அவரது இயல்பான தன்மையுமாகும் (ஶீலம்).

‘பரமேஶ்டி விப்ராஜதே’ – மிகச்சிறந்த தன்மையுடன் வீற்றிருக்கிறார்.

இதி மந்த்ரவர்ணாத் இந்த மந்திரத்தின் படி (பகவான் ‘பரமேஶ்டி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்).

———–

  1. பரமேஷ்டி – உச்ச ஸ்தலத்தில் (வைகுந்தம்) வசிப்பவர்.

நாம பரமேஷ்டிக்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு.

  • ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் வசிப்பவர்;
  • இதயத்தின் உச்ச குகையில் வசிப்பவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘பரமே ப்ரகரிஷ்டே ஸ்வே மஹிம்னி ஹ்ருதயகாஷே ஸ்தாதும் ஷீலம் அஸ்ய இதி பரமேஷ்தீ – அவர் தனது எல்லா மகிமையிலும் இதயத்தின் முதன்மையானவர், எனவே அவர் பரமேஷ்டி என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். வேத மந்திரம் கூறுகிறது ‘பரமேஷ்தீ விப்ரஜதே’ – பரம கடவுள் பிரகாசம் மற்றும் தாமரை வடிவ இதயத்தின் மத்தியில் வசிக்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் தருகிறார் – பரமே ஸ்தானே திஷ்டதி இதி பரமேஷ்தீ – பரம ஸ்தலமான ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் வசிப்பவர். ராக்ஷஸர்களை வேட்டையாடும் விளையாட்டை முடித்த பிறகு, பகவான் தனது உச்ச ஸ்தலத்திற்குச் செல்கிறார், அதனால் அவர் பரமேஷ்டி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நாராயண சூக்தம் இதயக் குகை, பகவானின் இருக்கை பற்றிய தெளிவான விளக்கத்தைத் தருகிறது:

  • பத்மகோஷ பிரதீகாஷம் ஹ்ருதயம் சாப்யதோமுகம் – தாமரை மலரின் தலைகீழ் மொட்டுக்கு ஒப்பிடக்கூடிய இதயத்தின் ஈதரில் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்;
  • தஸ்ய மத்யே மஹாநாக்னி-ர்விஸ்வர்சி-ர்விஸ்வதோமுகஹ் – இதயத்தில் உள்ள அந்த இடத்தில் அக்கினியின் பெரும் ஜ்வாலை, அழியாத, அனைத்தையும் அறிந்த, நாக்குகள் எல்லா திசைகளிலும் விரிந்து, எல்லா இடங்களிலும் முகங்களைத் திருப்பிக் கொள்கிறது;
  • தஸ்யாஹ் ஷிகாயா மத்யே பரமாத்மா வ்யவஸ்திதா – அந்தச் சுடரின் நடுவில் பரமாத்மா வசிப்பவர்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, சங்கரரின் விளக்கத்தைப் பின்பற்றும் போது, ​​கடோபநிஷத்தின் “பரமே வ்யோம்னி ப்ரதிஷ்டிதா” – இதயத்தின் உச்சமான குகையில் மையமாக இருப்பவர் மற்றும் அனுபவத்தைப் பெறக்கூடியவர்.

———-

421-பரிக்ரஹ –
சௌசீல்யமே ஸ்ரீ ராமாவதார முக்கிய குணம் –குணவான் இத்தையே –ஆஸ்ரித வாத்சல்யம் கண்ணனுக்கு –அஸ்ய ஸௌஶீல்யம் தத்த்வம் ॥

அத்ர தத்ர ச பரிதோ க்₃ரஹோ (அ)ஸ்யேதி
பரிக்₃ரஹ꞉,
ஸ்வ ஸம்ப₃ந்தி₄பௌர ஜாநபதே₃
தத் ஸம்ப₃ந்தி₄நாம் தத்₃தே₃வதா தத் ஆராம தரு தூ₃ர்வாதே ₃ரபி பரமபத₃ப்ராபணாத் 

யே ஹி பாகவதம் சேஷு அநு ராகின–சராசரங்களையும் கூட்டிச் சென்ற ஸுவ்லப்யம்-தரு தூ₃ர்வாதே-மரங்களையும் வேர்களுடனே

யாவற்றையும் தன்னுடன் சேர்த்து கொள்பவன்

தத்கால மக்களுக்கு பெருமாள் -அனைவருக்கும் ராமானுஜர்

புற்பா முதலா புல்லெரும்பாதி ஓன்று இன்றியே
நற்பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும்
நற்பாலுக்கு உய்த்தனன் நான்முகனார் பெற்ற நாட்டுளே -7-5-1-

நகர மக்கள் தேச மக்கள் அவர்களுடைய சுற்றத்தார் அவர்களுடைய தேவதைகள் தோட்டத்தில் உள்ள மரம் புல்
முதலியவற்றையும் பரமபதம் சேரும்படி அங்கீ கரித்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சரணம் அடைபவர்களால் எல்லாவகைகளாலும் கொள்ளப் படுபவர் -பல வழிகளால் அறியப் பெறுபவர் –
அடியவர் சமர்ப்பிக்கும் இலை பூ முதலியவற்றை ஏற்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களை அனுக்ரஹித்து ஏற்றுக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்பரிக்ரஹாயநம:

ஶரணார்த்திபி: தம்மை சரணடைந்த அடியவர்களால்

பரிதோ எல்லாவிடங்களிலும்

க்ருஹ்யதே  அடையப்படுகிறார்

ஸர்வகதத்வாத் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்துள்ளபடியால்

பரிக்ரஹ: எனவே பகவான் ‘பரிக்ரஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்துள்ளபடியால் அவரை சரணடைந்த அடியவர்கள் அவரை எல்லாவிடங்களிலும் அடைகின்றனர் (கிரஹிக்கின்றனர்). எனவே, பகவான் ‘பரிக்ரஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பரிதோ எங்கும்

ஞாயதே இதி வா அறியப்படுகிறார்

பரிக்ரஹ: எனவே பகவான் ‘பரிக்ரஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் எங்கும் அறியப்படுகிறார் . எனவே, பகவான் ‘பரிக்ரஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பத்ரபுஶ்பாதிகம் இலைகளையோ (துளசி), பூக்களையோ

பக்தைரர்பிதம் தனது அடியவர்கள் பக்தியுடன் ஸமர்ப்பிக்கும்

பரிகிருஹ்ணாதீதி முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறார்

பரிக்ரஹ: எனவே பகவான் ‘பரிக்ரஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தனது அடியவர்கள் பக்தியுடன் ஸமர்ப்பிக்கும் இலை (துளசி), பூக்கள் முதலிய எளிய பொருட்களையும் பகவான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறார். எனவே அவர் ‘பரிக்ரஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. பரிகிரஹா – அவர் அனைத்தையும் தன்னுள் உள்வாங்குகிறார்

பரிகிரஹா என்பதற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

  • அனைத்தையும் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்பவர்;
  • தன்னிடம் அடைக்கலம் தேடுபவர்களால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பற்றிக்கொள்ளப்பட்டவர்;
  • தன் பக்தர்களின் எந்தப் பிரசாதத்தையும் மனப்பூர்வமாக அளிக்கும் போது ஏற்றுக்கொள்பவர்;
  • இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பவன்.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு மூன்று விதமான விளக்கங்களை தருகிறார். முதல் பொருள் ‘சரணார்த்திபிஹ் பரிதோ க்ரிஹ்யதே ஸர்வகதத்வாத் – அவரை அடைக்கலம் தேடுபவர்களால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவர் பற்றிக் கொள்ளப்படுகிறார்’. அவர் வழங்கிய இரண்டாவது பொருள் ‘பரிதோ ஜ்ஞாயதே – எல்லா அணுகுமுறைகளிலிருந்தும் அவரைத் தேடுவதன் மூலம் அவர் உணரப்படுகிறார்’. மூன்றாவது பொருள் ‘பத்ரபுஷ்பாதிகம் பக்தைஹ் அர்பிதம் பரிக்ரிஹ்ணாதி இதி பரிக்ரஹஹ் – அவர் தனது பக்தர்கள் செய்யும் மலர்கள் மற்றும் இலைகள் போன்ற எந்தவொரு பிரசாதத்தையும் ஏற்றுக்கொள்வதால் அவர் பரிக்ரஹர்’.

இது பகவத் கீதையின் நேரடிக் குறிப்பு (அத்தியாயம் 9 வசனம் 26):

பத்ரம் புஷ்பம் ফலம் தோயம் யோ மே ভக்த்யா ப்ரயச்சதி

தத் அஹம் பக்தி-உபஹர்தம் அஸ்நாமி ப்ரயதாத்மனஹ் ||

அன்புடனும் பக்தியுடனும் எனக்கு ஒரு இலை, ஒரு பூ, பழம் ஒரு தண்ணீர் வழங்கினால், அந்தத் தூய்மையான உள்ளம் கொண்ட அந்த பக்தியை நான் அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் தருகிறார் – ‘அத்ர தத்ர ச பரிதோ கிரஹஹ் அஸ்ய இதி பரிக்ரஹஹ் – இங்கே, அங்கே, எங்கும், அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார்’. மிகவும் பொருத்தமாக, ஸ்ரீ ராம அவதாரத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பட்டர் விளக்கும் நாமங்களில் இதுவே கடைசி. பகவான் ராமர் தனது அவதார நோக்கம் முடிந்ததும் ஸ்ரீ வைகுண்டம் புறப்பட்டபோது, ​​அவர் தோட்டங்கள், மரங்கள், முதலியன உட்பட அயோத்தியில் வசிக்கும் ஒவ்வொருவரையும் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்றார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வாசிஷ்டர் பகவான் பரிக்ரஹ – பரிதா ஸர்வதா கிரஹணம் – இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் தனது சக்தியின் மூலம் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பவர் என்று விளக்கம் தருகிறார்.


3-23-கல்கி அவதார திரு நாமங்கள் -422-436-

422-உக்ர
கொடியவன் –

அத₂ ஶீல து₃ஸ் ஸாத₄(கீழ் சொன்ன ஸுசீல்யத்திலும் சாதிக்க முடியாமல் )அஸாது₄ஸாத₄கஸ் ஸம்ஹாராதி₄கார꞉ பாதால ஶயந꞉ கல்கீ ச।
யுகா₃வஸாநே பாப அதி ப்ரஸங்கி₃ஷு ஸங்கீர்ண வர்ணாஶ்ரம வ்யவஸ்தே₂ஷு
உக்₃ர꞉ ப்ரசண்ட₃꞉ ।
“உச ஸமவாயே ”
* ருஜேந்த்₃ராக்₃ர, இத்யாதி₃நா ரந் ப்ரத்ய யாந்தோ நிபாத꞉ ।

ஸம்ஹார மூர்த்தயே கால வைஸ்வா நரார்சிஷே –மந்த்ர வர்ணம்
ஸம்ஹார மூர்த்தியாகவும்
பிரளய காலத்தில் உண்டாகும் தீ போன்றும் உள்ள

கல்கீ ச விஷ்ணு பகவான் நஷ்ட தர்ம அவதார க்ருத் உர்வ்யாம் மிலேச்ச கணம் ஹத்வா
அவஸ்திதோ ய கலவ் யுகே –பவ்ஷ்கர சம்ஹிதை
பகவான் விஷ்ணு கல்கியாக திரு வவதாரம் செய்கிறான்
அந்தக் கால கட்டத்தில் தர்மங்கள் அழிந்து இருக்கும்
அப்போது பூமியில் உள்ள மிலேச்ச கூட்டத்தை அழிக்கவே கலியுகத்தில் திரு அவதரிக்கிறார்

கூடாரை வெல்லும் சீர்மையாலும் வெல்ல முடியாத துஷ்டர்கள் சம்ஹரிக்கும் அவதாரம்
கற்கியாம் இன்னம் கார் வண்ணனே -5-1-10-

யுகத்தின் முடிவில் அதிக பாவம் செய்தவர்கள் விஷயத்திலும் வர்ணாஸ்ரம கலப்பு விஷயத்திலும் கொடியவராக இருப்பவர் –
இனி -தம்முடைய சீலத்தால் வெல்ல முடியாத தீயவர்களை அழிப்பதும் பாதாளத்தில் சயனித்து இருப்பதுமான
ஸ்ரீ கல்கி திருவவதாரமானது கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூரியன் முதலியவர்களும் தம்மிடம் பயப்படும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ருத்ரனை அழிப்பவர் -உயர்ந்த பிரம்மா முதலியவர்களை மகிழ்விப்பவர் என்றும் கூறுவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்உக்ராயநம:

ஸூர்யாதீனாமபி கதிரவன் முதலானோருக்கும் கூட

பயஹேதுத்வாத் அச்சத்தை தருபவராக இருப்பதால்

உக்ர: பகவான் ‘உக்ர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கதிரவன் முதலானோருக்கும் கூட அச்சத்தை தருபவராக இருப்பதால் பகவான் ‘உக்ர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘பீஶாதேதி ஸூர்ய:’ (தைத்ரீய உபநிஶத் 2.8)

தைத்ரீய உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (இந்த பரப்ரஹ்மனிடத்திருந்து உருவான அச்சத்தினால்) கதிரவன் உதிக்கின்றான்.

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

———-

  1. உக்ரா – அவர் வலிமையானவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘சூர்யாதீனாமபி பயஹேதுத்வாத் உக்ரஹ் – சூரியன் போன்ற வலிமைமிக்கவர்களையும் பயமுறுத்துகிறார், எனவே அவர் உக்ரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று சங்கரர் வேத மந்திரத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார் ‘பீஷோதேதி சூரியா – சூரியன் கூட அவருக்கு பயந்து உதயமாகும். ‘.

அடுத்த சில நாமங்கள் பகவானின் கல்கி அவதாரத்தின் பின்னணியில் இருப்பதாக ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்குகிறார்.  கலியுகத்தின் முடிவில், தர்மம் (தர்மம்) குறைந்து, அநீதியின் (அதர்மம்) மேலோங்கிய நிலையில், பகவான் உக்கிரமானவராகவும், கோபக்காரராகவும் மாறி, அக்கிரமக்காரர்களை அழித்து தர்மத்தை நிலைநாட்ட கல்கி அவதாரம் எடுப்பார்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 4, வசனம் 7 மற்றும் 8 இல், கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:

யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லாநிர் பவதி பாரத அப்யுத்தானாம்
அதர்மஸ்ய ததாத்மானம் ஸ்ரஜமி அஹம் (4.7)
பரித்ராணாய சாதூநாம் விநாசய ச துஸ்க்ருதம்
தர்ம-சம்ஸ்தாபநார்த்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே (4.8)
எப்பொழுதெல்லாம், எங்கு, தர்மம் முந்தியதோ, அங்கெல்லாம் பாரதம் எழுச்சி பெறுகிறது. அதர்மத்தின் – அந்த நேரத்தில் நானே இறங்குகிறேன். பக்தியுள்ளவர்களை விடுவிப்பதற்காகவும், அக்கிரமக்காரர்களை அழிப்பதற்காகவும், தர்மத்தின் கொள்கைகளை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்காகவும், நான் ஆயிரமாண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆயிரமாண்டுக்கு வருகிறேன்.


423-ஸம்வத்ஸர
பொருந்தி வசிப்பவன் –

பாதாலே ஸம்ஹார பரிகரை ꞉ கால ப்ரதீஷோ (அ)நந்தே ஸம் வஸதீதி
ஸம்வத்ஸர꞉ ।
ஸம் பூர்வாத்₃வஸதே ꞉ * ஸம் பூர்வாச்சித் இதி ஸர ப்ரத்யய꞉ ।

அநந்த சயநா ரூடம்-ஆதி சேஷன் மீது பள்ளி கொண்டவன் என்று த்யானிக்கத் தக்கவன்

சக்ராத்யாயுத வ்ருந்தேந மூர்த்தேந பரிவாரிதம் இதி தத்₃ த்₄யாந விதே ₄꞉ ॥–
அனைத்து திவ்யாயுதங்கள் அவனது ஆணைக்காகாவே உருவானவை என்று த்யானம் செய்ய வேண்டும்

காலத்தை நோக்கி திரு வநந்த ஆழ்வான் மேல் கண் வளர்ந்து இருப்பான் –
அரவணை மேல் பள்ளி கொண்ட முகில் வண்ணன்
முன்பே -92-பார்த்தோம்

சம்சாரத்துக்கு உரிய கருவிகளுடன் காலத்தை எதிர்பார்த்து பாதாள லோகத்தில் ஆதிசேஷன் மீது
சயனித்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாப் பொருள்களும் தம்மிடம் நன்கு வசிக்கும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் கன்றுக் குட்டிகளிடம் நன்கு விளையாடியவர் –
தம் குழந்தைகள் போன்ற பிரம்மா முதலியவர்களை மகிழ்விப்பவர் –
ஸ்வாமி புஷ்கரிணி -திருமலை -முதலிய இடங்களை யுடையவர் -வருடங்களை நடத்துபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. ஓம்ஸம்வத்ஸராயநம:

ஸம்வஸந்தி வசிக்கின்றனர்

பூதாநி அனைத்து உயிரினங்களும் (ஜீவராசிகளும்)

யஸ்மின் இதி எவருக்குள்

ஸம்வத்ஸர: அந்த பகவான் ‘ஸம்வத்ஸர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து உயிரினங்களும் (ஜீவராசிகளும்) பகவானுக்குள் வசிக்கின்றன (இருக்கின்றன). எனவே அவர் ‘ஸம்வத்ஸர’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

  1. ஸம்வத்சரா – எல்லா உயிர்களும் வசிக்கும் ஒருவன்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சம்வஸந்தி பூதானி அஸ்மின் இதி ஸம்வத்ஸராஹ் – எல்லா உயிர்களும் அவரில் வசிக்கின்றன, எனவே அவர் சம்வத்சரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 9 வது வசனத்தில், கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
யதாகாச-ஸ்திதோ நித்யம் வாயுஹ் ஸர்வத்ர-கோ மஹான் ததா
சர்வாணி பூதானி மத்-ஸ்தானிதி உபதாரய
வலிமையான காற்று எல்லா இடங்களிலும் வீசுகிறது மற்றும் எப்போதும் விண்வெளியில் உள்ளது என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்; இதேபோல் படைக்கப்பட்ட அனைத்து உயிரினங்களும் என்னில் தங்கியுள்ளன.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் வர்ணனை என்னவென்றால், பகவான் கல்கி அவதாரமாக அவதரிக்க வேண்டிய காலத்தை எதிர்பார்த்து அனைத்து ஆயுதங்களுடனும் பாதாள லோகத்தில் (பாம்புப் படுக்கை அல்லது அனந்த சயனம்) அனந்த படுக்கையில் சாய்ந்திருக்கிறார்.

ஸ்ரீ சின்மயாஆனந்தா சம்வத்சரா என்ற வார்த்தைக்கு “ஆண்டு” என்ற பொருளைக் கொடுக்கிறார், மேலும் அனைத்து உயிரினங்களும் இருக்கும் மற்றும் அவற்றின் அனுபவங்களைப் பெறும் சூழலில் இது நேரம் என்று பொருள்படும்.


424-தஷ –
விரைவில் முடிப்பவன் -குதிரை மேல் வாள் ஏந்தி

இதி த₃ஸ் யுவதே ₄ த₃க்ஷதே ஶீக்₄ர காரீதி
‘த₃க்ஷ꞉

கல்கி சரிஷ்யதி மஹீம் சதா தஸ் யுவதே ரத ஆக்ரோஸமாநாந் ஸூ ப்ருசம் தஸ்யூந் நேஷ்யதி சம்ஷயம்–வனபர்வம் -191-15-
கல்கி பகவான் இந்த உலகில் உள்ள திருடர்களை அழிப்பதில் மிகவும் வேகமாக உள்ளான்
கதறியபடி உள்ள அவர்களை முற்றுமாக அழிப்பதற்காக எங்கும் ஸஞ்சரிக்க உள்ளான்

தக்ஷ வ்ருத்தை சீக்ர அர்த்தே ச —
தக்ஷ என்னும் தாது விரைவாக என்றும் வளரும்படி என்றும் இரு பொருள் கொண்டதாகும்

ஷிப்ர காரீ ஜனார்த்தன -சபா பர்வம் –
வேகமாகச் செயல் புரிபவன் –

குலங்குலமா அசுரர்களை நீறாகும் படியாக நிருமித்துப் படை தொட்ட மாறாளன் -4-8-1-

நெடியோன் அருள் சூடும் படியான் சடகோபன் நொடியாயிரத்து இப்பத்து
சொல்வாருக்கு நொடியாக பேறு -கண்ணன் கழலிணை சடக்கென உபதேசம்

மிலேச்சர்களை விரைவில் வதம் செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பல உலக வடிவங்களாக விருத்தி அடைபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தொல்லை தருபவரை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்தக்ஷாயநம:

ஜகத்ரூபேண இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் வடிவில்

வர்த்தமானத்வாத் பரந்து, விரிந்து வளர்வதால்

தக்ஷ: பகவான் ‘தக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் வடிவில் பரந்து, விரிந்து வளர்வதால் பகவான் ‘தக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸர்வகர்மாணி அனைத்து செயல்களையும்

க்ஷிப்ரம் கரோதி இதி வா விரைந்து முடிக்கும் தன்மையுடையவராதலால்

தக்ஷ: பகவான் ‘தக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, அனைத்து செயல்களையும் விரைந்து முடிக்கும் தன்மையுடையவராதலால் பகவான் ‘தக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தக்ஷ என்ற சொல்லிற்கு உள்ள பல பொருள்களில் விரைவாக செயல்படுதல், வளர்தல் (தக்ஷதே) ஆகியவையும் உள்ளன. ஆச்சார்யாள் இந்த இரு பொருள்களிலும் உரை அளித்துள்ளார்.

————

  1. தக்ஷா – அவர் செயலில் விரைவானவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு 2 விளக்கங்கள் தருகிறார். முதலாவது ‘ஜகத்ரூபேண வர்தமானத்வாத் தக்ஷாஹ் – அவர் உலகத்துடன் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கிறார், எனவே அவர் தக்ஷா’. இரண்டாவதாக, ‘சர்வகர்மாணி க்ஷிப்ரம் கரோதி இதி வா தக்ஷஹ் – அவர் தனது எல்லா செயல்களையும் நம்பமுடியாத வேகத்துடன் நிறைவேற்றுகிறார், எனவே அவர் தக்ஷா’. நாம தக்ஷா என்பது அபாரத்தன்மை, வலிமை மற்றும் விரைவுச் செயலாற்றல் ஆகிய மூன்று குணங்களைக் கொண்ட நிபுணர் என்றும் பொருள்படும் – ‘ப்ரவ்ருத்தா, ஷக்தா, ஷீக்ரகாரீ ச தக்ஷா’. இந்த குணங்கள் அனைத்தும் பரமாத்மாவுக்கு இயல்பானவை என்பதை இந்த நாமம் உணர்த்துகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் கல்கி அவதாரத்தின் அடிப்படையில் தனது விளக்கத்தைத் தொடர்கிறார், மேலும் இந்த நாமம் பகவானின் அவதாரத்தின் போது தஸ்யுக்களை (குற்றவாளிகள், கொள்ளைக்காரர்கள்) ஒழிப்பதில் அவரது விரைவான செயல் மற்றும் நிபுணத்துவத்தை குறிக்கிறது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ சின்மயாநந்தா, “புத்திசாலியானவர்” என்று விளக்கமளிக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் முழு பிரபஞ்சத்தையும் உருவாக்குதல், பாதுகாத்தல் மற்றும் அழித்தல் என்ற தனது செயல்பாட்டில் மிகவும் விரைவாகவும், திறமையாகவும், விடாமுயற்சியுடனும் இருக்கிறார். எல்லா நேரங்களிலும், எல்லா இடங்களிலும், எல்லா சூழ்நிலைகளிலும், எல்லாரையும் அடையவும் உதவவும் பகவானின் தயார்நிலையை இந்த நாமம் குறிக்கிறது என்றும் அவர் விளக்குகிறார்.

இந்த நாமமும் பிற்காலத்தில் நாம 917 என நிகழ்கிறது, அங்கு ஸ்ரீ பராசர பட்டர், கஜேந்திரனைக் காப்பாற்ற வந்த பகவானின் உடனடி பதிலின் அடிப்படையில் இந்த வார்த்தையை விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்த நிகழ்வின் ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் அனுபவத்தை கவனிக்கிறார், பகவான் கஜேந்திரனுக்கு உடனடியாக உதவிக்கு வந்தபோது, ​​லட்சுமிபிராட்டியிடம் தெரிவிக்க நேரம் இல்லை என்று அவர் ஆவேசத்துடன் செயல்பட்டார்.

——————-

425-விஸ்ராம
ஒய்வு எடுக்கும் இடமாய் இருப்பவன்
ஜனங்களுக்கு ஹிதம் பண்ணுபவன்

பாப தத் ப₂ல அதி ப்ரஸங்க₃ஶ்ராந்த ஜந்து விஶ்ராம பூ₄மி꞉
விஶ்ராம꞉ ।

தர்மஸ்ய ச விவ்ருத்யர்த்தம் விப்ராணாம் ஹித காம்யயா -சபா பர்வம் 54-56-
தர்ம சம்ஸ்தானம்-வளர்ச்சி – அந்தணர் ரக்ஷணம் -திரு அவதார ஹேது

எம்பாரின் தனியன்:
ராமானுஜ பதச்சாயா கோவிந்தாஹ்வநபாயிநீ |
ததாயத்த ஸ்வரூபா ஸா ஜீயாந் மத் விஶ்ரமஸ்தலீ ||–எம்பார் திருவடியே ஓய்விடம் -பட்டர் அருளிச் செய்த தனியன்

பாவங்களும் அவற்றின் பயன்களும் அதிகமாக வருத்துவதனால் களைப்பு அடைந்தவர்களுக்கு
இளைப்பாறும் இடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிறவிக் கடல் பசி தாகம் முதலியவைகளால் அலைப்புண்டு இளைப்பாற விரும்புவர்க்கு மோஷம் கொடுப்பவர் –
ஆறு வகைகளான சம்சாரக் கடலின் அலைகளாலும்
அவித்யை முதலிய பெரும் துன்பங்களாலும் மதம் முதலிய துன்பங்களாலும் அலைப்புண்டவர்களுக்குமாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

களைப்பு அற்றவர் -பக்தர்கள் சிரமம் அற்று இருக்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்விஶ்ராமாயநம:

ஸம்ஸாரஸாகரே இந்தப் பிறவிப்பெருங்கடலில்

க்ஷுத்பிபாஸாதி பசி, தாகம் முதலிய

ஶடூர்மிபிஸ் ஆறு வகையான துன்பங்களால்

தரங்கிதே அலைக்கழிக்கப்பட்டும்

அவித்யாத்யைர்மஹாக்லேஶைர் அறியாமை முதலான பெருங்கேடுகளாலும்

மதாதிபிருபக்லேஶைஸ்ச (அந்த அறியாமையால் விளையும்) செருக்கு முதலிய இன்ன பிற கேடுகளாலும்

வஶீக்ருதானாம் பீடிக்கப்பட்டு துன்புறுகின்ற (ஆத்மாவானது)

விஶ்ராந்திம் (இவற்றலிருந்து விடுபடுவதான) அமைதியை

காங்க்ஷமானானாம் விரும்பும்பொழுது

விஶ்ராமம் மோக்ஷம் முக்தி என்னும் பேரின்பத்தை

கரோதீதி அளிப்பவராதலால்

விஶ்ராம: பகவான் ‘விஶ்ராம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் பிறவிப்பெருங்கடலில் பசி, தாகம் முதலிய ஆறு வகையான துன்பங்களால் அலைக்கழிக்கப்பட்டும் அறியாமை முதலான பெருங்கேடுகளாலும் (அந்த அறியாமையால் விளையும்) செருக்கு முதலிய இன்ன பிற கேடுகளாலும் பீடிக்கப்பட்டு துன்புறுகின்ற ஆத்மாவானது அமைதியை விரும்பும்பொழுது முக்தி என்னும் பேரின்பத்தை அளிப்பவராதலால் பகவான் ‘விஶ்ராம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

  1. விஸ்ராமஹ் – அவர் இறுதி ஓய்வெடுக்கும் இடத்தை வழங்குகிறார்

அவரது நாமத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உள்ளன:

  • ஓய்வு இடம்;
  • எல்லா உயிர்களுக்கும் ஓய்வு அளிப்பவர்.

நாம விஷ்ரமம் என்பது ‘ஸ்ரமம் அல்லது முயற்சி’ என்ற வார்த்தையிலிருந்து உருவானது, எனவே விஸ்ராமம் என்றால் ஓய்வு என்று பொருள். பாவச் சுமைகளாலும், பலன்களின் அனுபவத்தாலும் மிகவும் சோர்ந்து போனவர்களுக்கு இளைப்பாறும் இடம்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதற்கு விரிவான விளக்கம் தருகிறார் ‘சம்சார சாகரே க்ஷுத்பிபாஸாதி ஷடூர்மிபிஹ் தரங்கிதே அவித்யாத்யைர் மஹாக்லேஷைஹ் மதாதிபிஹ் உபக்லேஷை ச வஷீகிருதாநாம் விஶ்ராந்திம் காங்க்ஷமானானாம் விஶ்ரமாம் மோக்ஷம் கரோதி’ சம்சாரம், அறியாமை போன்ற பெரிய துன்பங்கள், போதை போன்ற சிறு துன்பங்கள் இவற்றால் அவதிப்படுபவர்களுக்கு மற்றும் அத்தகைய துன்பங்களிலிருந்து விடுபட விரும்புவோருக்கு. நாம் அனைவரும் உடல் ரீதியான பிரச்சனைகள், மனநல பிரச்சனைகள், கெட்ட பழக்கங்கள் மற்றும் அறியாமை ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படுகிறோம், நாம் அனைவரும் இத்தகைய துன்பங்களிலிருந்து விடுதலை பெற விரும்புகிறோம். பகவான் ஒருவரே நமக்கு இத்தகைய துன்பங்களில் இருந்து விடுபடவும், இத்தகைய தடைகளில் இருந்து விடுபடவும் முடியும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வாசிஷ்டர் விஸ்ராம்யதி யஸ்மிந் ஸர்வம் இதி விஷ்ரமஹ் என்ற வழிபாட்டைத் தருகிறார். – பிரளய நேரத்தில் அனைத்து ஜீவாக்களுக்கும் இளைப்பாறும் இடமாகவும் பகவான் இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவான் உயிரினங்கள் ஓய்வெடுக்க ஒரு பகல் உழைப்புக்குப் பிறகு இரவைப் படைத்தார், கர்மங்களின் வாழ்க்கைக்குப் பிறகு மரணம், குளிரில் நடுங்குபவர்களுக்கு சூடான நெருப்பு, சூரியனின் கதிர்களால் சுட்டவர்களுக்கு ஓய்வெடுக்க நிழல் போன்றவை. ஒவ்வொரு துன்பத்திற்கும் தொடர்ந்து ஓய்வு ஆறுதல் அளிக்கிறது. தங்கள் கர்மாவின் பலனை அனுபவிப்பவர்கள் அவரைப் பற்றி நினைக்கும் போது, ​​அவர் இந்த எண்ணத்தையே அவர்களின் துன்பங்களிலிருந்து அவர்களுக்குக் கவசமாக்கி, தேவையான நிவாரணத்தை அளிக்கிறார்.

—————–

426-விஸ்வ தஷிண –
எல்லார்க்கும் நல்லான் -எளிவரும் இயல்பினன் -அனைவருக்கும் -காக்கும் இயல்பினன் கண்ணபிரான்

அபசரத் ஸு கத₂ம் ஹித காரீ ? தத்ராஹ
விஶ்வ த₃க்ஷிண ꞉ ।
விஶ்வஸ்மிந் நிஷ்டாநிஷ்ட
காரிண்ய விஸேஷேண த₃க்ஷத இதி விஶ்வத₃க்ஷிண ꞉ ।
* த்₃ருத₃க்ஷிப்₄யாமிநன் ।
அபகாரிஷ்வப் யதி க்ஷமத்வம் ஹி தா₃க்ஷிண்யம்,

ச இமம் சகலம் லோகம் ப்ரஸாதன் உபநேஷ்யதி-வனபர்வம் -190-96-
உலகம் முழுமைக்கும் அருளை அளிப்பவன் –
அபராதங்களை பொறுப்பதே தாக்ஷிண்யம்

ததஸ் ஸோர க்ஷய க்ருத்வா த்விஜேப்ய பிருதிவீ மாம் வாஜிமேத மஹா யஜ்ஜே விதித்வா கல்ப யிஷ்யதி –வனபர்வம் -191-1-
அதன் பின்னர் அனைத்து திருடர்களை அழித்து -சற்றும் பயம் இல்லாத இந்த பூமியை
அஸ்வமேத யாகம் இயற்றிய அந்தணர்களுக்கும் தக்ஷிணையாக அளித்தான்
இதனால் விஸ்வ தக்ஷிண-எனப்படுகிறான்

அரண்ய பர்வதம் பாரதம் -கொள்ளைக்காரர்களை கல்கி பகவான் அழித்து –
உலகத்தையே அஸ்வமேத யாகத்தில் பிராமணருக்கு தஷிணை யாகத் தருவான் –

என் பிழையே நினைந்து அருளி –அருளாத திருமாலுக்குத் தூது

நல்லவர்க்கும் தீயவர்க்கும் நன்மையை அளிபபவர்-அபகாரம் செய்பவர்களையும் பொறுத்தல் அன்றோ தாஷிண்யம் –
அன்றிக்கே -ஸ்ரீ ராமபிரான் செய்த அஸ்வமேத யாகத்தில் பூமி முழுவதையும் தஷிணயாகக் கொடுத்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் காட்டிலும் அதிக சக்தி யுள்ளவர் -எல்லாச் செயல்களிலும் மேம்பட்டவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகப் படைப்பு முதலிய செயல்களில் திறமை யுள்ளவர் -வாயுவிற்குக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. ஓம்விஶ்வதக்ஷிணாயநம:

விஶ்வஸ்மாத் இவ்வுலகிலுள்ள அனைவரைக் காட்டிலும்

தக்ஷிண: ஶக்த: ‘தக்ஷிண’ அதாவது (எக்காரியத்தை செய்வதிலும்) சமர்த்தர்

விஶ்வதக்ஷிண: ஆதலால் பகவான் ‘விஶ்வதக்ஷிண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இவ்வுலகிலுள்ள அனைவரைக் காட்டிலும் (எக்காரியத்தை செய்வதிலும்) சமர்த்தர் ஆதலால் பகவான் ‘விஶ்வதக்ஷிண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

விஶ்வேஶு இவ்வுலகிலுள்ள

கர்மஸு அனைத்துக் செயல்களையும்

தாக்ஷிண்யாத்வா விரைந்து முடிக்கும் திறமை உடையவராதலால்

விஶ்வதக்ஷிண: பகவான் ‘விஶ்வதக்ஷிண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இவ்வுலகிலுள்ள அனைத்துக் செயல்களையும் விரைந்து முடிக்கும் திறமை உடையவராதலால் பகவான் ‘விஶ்வதக்ஷிண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———————

  1. விஷ்வ தக்ஷினா – அவர் மிகவும் திறமையானவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் 2 விளக்கங்களைத் தருகிறார். முதலாவது, ‘விஸ்வஸ்மாத் தக்ஷிணஹ் ஷக்தா – அவர் முழு உலகத்தையும் விட திறமையானவர்’. இரண்டாவதாக, ‘விஷ்வேஷு கர்மசு தாக்ஷிண்யாத் வா – உலகில் உள்ள அனைத்து பணிகளிலும் அவர் மிகவும் திறமையானவர்’.

ஸ்ரீ பட்டர் 2 சமமான பொருத்தமான விளக்கங்களை கீழே கொடுக்கிறார்:

  • விஸ்வாஸ்மின் இஷ்ட-அனிஷ்டா காரிணி அவிஷேஷேண தக்ஷதே இதி விஷ்வ-தக்ஷிணஹ் – அவர் தனது அனுக்கிரகத்தை அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியாகக் காட்டுகிறார். திரிவிக்ரம அவதாரத்தில், மகாபலியைத் தவிர, அனைவருக்கும் தன் பாதங்களால் ஆசிர்வதித்தார்.
  • விஸ்வம் தக்ஷிணா அஸ்ய இதி விஷ்வ-தக்ஷிணா– அவர் உலகையே தக்ஷிணையாகவோ அல்லது பணி செய்யும் ஆசாரியர்களுக்கு கட்டணமாகவோ கொடுக்கிறார்.

மகாபாரதத்தில் உள்ள வனபர்வத்தில், “பின்னர் அவர் அனைத்து கொள்ளையர்களையும் அழித்து, இந்த பூமியை அஸ்வமேத யாகத்தில் தட்சிணாயாக வழங்குவார்”.

“ததாஸ்-சோர-க்ஷய கிருத்வா த்விஜேப்யாஹ் ப்ரிதிவீம் இமாம் |
வாஜிமேகா மஹா-யஜ்னே விதிவத் கல்பயிஷ்யதி || (மகாபாரத வன 191. 1)

தக்ஷிண்யா என்ற வார்த்தை (தக்ஷிணாவின் அதே மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது) எதிரிகளை மன்னிக்கும் குணத்தை (தரம்) குறிக்கிறது.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, பிரபஞ்சத்தில் வாழும் ஆற்றல்மிக்க உயிரினங்களுக்கிடையில் உள்ள அனைத்து செயல்திறனும், திறமையும் அவனுடைய வெளிப்பாடே என்று விரிவுபடுத்துகிறார், ஏனெனில் அவர் திறமை மற்றும் செயல்திறனுக்கு ஆதாரமாக இருக்கிறார்.

———–

ருது –
எப்போதும் புதிதாகத் தோன்றி உகப்பிக்க வல்ல திருக் குணங்கள் ஒன்றுக்கு மேல் ஓன்று விசேஷமாக வளரும்படி பக்தர்களின்
உள்ளங்களில் செல்பவர் -இதே குணம் இருப்பதால் அன்றோ வசந்த ருது சிசிரருது முதலியவைகளும்
ருதுக்கள் என்று கூறப் படுகின்றன –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ருது என்னும் காலச் சொல்லால் கூறப்படுபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

மோஷத்திற்கு சாதனமாக இருப்பவர் -தம் ஸ்வரூபத்தை தாமே தெரிவிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

418-ஸூ தர்சன –
குணங்களின் பெருமை அறியாதவர்களும் பார்த்தவுடன் நன்மை பெறும்படி அழகிய திருமேனியுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரை இதழ் போல் நீண்டு அழகிய இரு கண்கள் யுடையவர் -பக்தர்களால் சுகமாகக் காணப்படுபவர் –
தம்மைப் பற்றிய ஞானமானது மோஷ பலம் தருவதாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூதர்சனம் என்னும் சக்கராயுதத்தை யுடையவர் -நல்ல தரிசனத்தைத் தருபவர் –
அழகிய கண்கள் யுடையவர் -நன்கு பார்ப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

419-கால –
இப்படிப்பட்ட குண விசேஷங்களினால் சராசரங்களைத் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் எண்ணுபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அவரவர் தகுதிக்கு ஏற்ற சுகத்தை அழிப்பவர் -உலகைக் காலத்தினால் கட்டுப்படுத்துவதனாலும் பிரிப்பதனாலும் அறிவதனாலும்
காலமாக இருப்பவர் -சுகத்தை முழுமையாக தருபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————–

420-பரமேஷ்டீ-
இப்படி அரக்கர்களை வேட்டையாடியும் உலகைக் காத்தும் விளையாடிய பின்பு உயர்ந்த ஸ்தானமான
பரமபதத்தில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது சிறந்த சக்தியில் ஹ்ருதயாகாசத்தில் இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயர்ந்ததான ஹ்ருதயத்தில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

421-பரிக்ரஹ –
நகர மக்கள் தேச மக்கள் அவர்களுடைய சுற்றத்தார் அவர்களுடைய தேவதைகள் தோட்டத்தில் உள்ள மரம் புல்
முதலியவற்றையும் பரமபதம் சேரும்படி அங்கீ கரித்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சரணம் அடைபவர்களால் எல்லாவகைகளாலும் கொள்ளப் படுபவர் -பல வழிகளால் அறியப் பெறுபவர் –
அடியவர் சமர்ப்பிக்கும் இலை பூ முதலியவற்றை ஏற்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களை அனுக்ரஹித்து ஏற்றுக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————

422-உக்ர –
யுகத்தின் முடிவில் அதிக பாவம் செய்தவர்கள் விஷயத்திலும் வர்ணாஸ்ரம கலப்பு விஷயத்திலும் கொடியவராக இருப்பவர் –
இனி -தம்முடைய சீலத்தால் வெல்ல முடியாத தீயவர்களை அளிப்பதும் பாதாளத்தில் சயனித்து இருப்பதுமான
ஸ்ரீ கல்கி திருவவதாரமானது கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சூரியன் முதலியவர்களும் தம்மிடம்  பயப்படும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ருத்ரனை அழிப்பவர் -உயர்ந்த பிரம்மா முதலியவர்களை மகிழ்விப்பவர் என்றும் கூறுவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————————-

423-சம்வத்சர –
சம்சாரத்துக்கு  உரிய கருவிகளுடன் காலத்தை எதிர்பார்த்து பாதாள லோகத்தில் ஆதிசேஷன் மீது
சயனித்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாப் பொருள்களும் தம்மிடம் நன்கு வசிக்கும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் கன்றுக் குட்டிகளிடம் நன்கு விளையாடியவர் –
தம் குழந்தைகள் போன்ற பிரம்மா முதலியவர்களை மகிழ்விப்பவர் –
ஸ்வாமி புஷ்கரிணி -திருமலை -முதலிய இடங்களை யுடையவர் -வருடங்களை நடத்துபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————-

424-தஷ –
மிலேச்சர்களை விரைவில் வதம் செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பல உலக வடிவங்களாக விருத்தி அடைபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தொல்லை தருபவரை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

425-விஸ்ராம –
பாவங்களும் அவற்றின் பயன்களும் அதிகமாக வருத்துவதனால் களைப்பு அடைந்தவர்களுக்கு
இளைப்பாறும் இடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிறவிக்கடல் பசி தாகம் முதலியவைகளால் அலைப்புண்டு இளைப்பாற விரும்புவர்க்கு மோஷம் கொடுப்பவர் –
ஆறு வகைகளான சம்சாரக் கடலின் அலைகளாலும்
அவித்யை முதலிய பெரும் துன்பங்களாலும் மதம் முதலிய துன்பங்களாலும் அலைப்புண்டவர்களுக்குமாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

களைப்பு அற்றவர் -பக்தர்கள் சிரமம் அற்று இருக்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

426-விஸ்வ தஷிண –
நல்லவர்க்கும் தீயவர்க்கும் நன்மையை அளிபபவர்-அபகாரம் செய்பவர்களையும் பொறுத்தல் அன்றோ தாஷிண்யம் –
அன்றிக்கே -ஸ்ரீ ராமபிரான் செய்த அஸ்வமேத யாகத்தில் பூமி முழுவதையும் தஷிணயாகக் கொடுத்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் காட்டிலும் அதிக சக்தி யுள்ளவர் -எல்லாச் செயல்களிலும் மேம்பட்டவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகப் படைப்பு முதலிய செயல்களில் திறமை யுள்ளவர் -வாயுவிற்குக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——-

முன்னும் பின்னும் அவனது நடையழகைக் கண்டு ரசிக்கவே வா…போ…வா…போ… என்று
ராமனை நடக்கச் சொல்வானாம் தசரதன்.இப்படித் தன் குணங்களால் அடியார்களின் மனங்களை மகிழ்வித்து,
அவர்களின் மனங்களைச் சென்று அடைவதால், ராமன் ‘ரிது:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘ரிது:’ என்று சென்று அடைபவர் என்று பொருள்.
இங்கே அடியார்களை மகிழ்விக்க வல்ல குணங்களாலே அவர்களின் மனங்களைச் சென்று அடைவதால்
ராமன் ‘ரிது:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 417-வது திருநாமம்.
“ரிதவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வருவோரின் உள்ளங்களில் ராமன் வந்து குடிகொள்வான்

காண்போரின் கண்ணுக்கு இனிதாக இருக்கும் திருமேனி அழகோடு திகழ்வதால்,
ராமன் ‘ஸுதர்சன:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘தர்சன’ என்றால் பார்வை. ‘ஸுதர்சன:’ என்றால் பார்வைக்கு இனியவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 418-வது திருநாமம்.
“ஸுதர்சனாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் புறக்கண், அகக்கண் ஆகிய
இரண்டுமே சிறந்து விளங்கும்படி ராமன் அருள்புரிவான்.

ரஜோகுணம் மிகுந்த சூர்ப்பணகையைக் கூடத் தன் பால் ஈர்க்கும் அளவுக்குப் பேரழகு மிக்கவனாக ராமன் திகழ்வதால்,
ஸ்ரீ ராமன் ‘கால:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘கலனம்’ என்றால் ஈர்த்தல் என்று பொருள்.
‘கால:’ என்றால் அனைவரையும் தன்பால் ஈர்ப்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 419-வது திருநாமம்.
“காலாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வருவோரின் மனங்களை ராமன் கொள்ளை கொள்வான்.

பூமியில் தனது அவதாரச் செயல்களை நிறைவு செய்து விட்டுப் பரமபதமாகிய
ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே போய் எழுந்தருளியதால், ஸ்ரீ ராமன் ‘பரமேஷ்டீ’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘பரமேஷ்டீ’ என்றால் ஸ்ரீ பரம பதத்தில் (ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில்) உறைபவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 420-வது திருநாமம்.
“பரமேஷ்டினே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில்
மிகப்பெரிய பதவிகளை எட்டும்படி ஸ்ரீ ராமன் அருள்புரிவான்.

அயோத்தியில் உள்ள அனைத்து அசையும் பொருட்கள், அசையாப் பொருட்கள், அனைத்து ஜீவராசிகள்,
அவர்களைச் சார்ந்தவர்கள் என அத்தனை பேரையும் தன்னோடு அழைத்துச் சென்றதால், ராமன் ‘பரிக்ரஹ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘பரிக்ரஹ:’ என்றால் அனைத்தையும் அனைவரையும் தன்னோடு இணைத்துக் கொள்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 421-வது திருநாமம்.
“பரிக்ரஹாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை அபிமானத்தோடு தன்னுடன் இணைத்துக் கொள்வான் ராமன்.

கலியுகத்தில், அதர்மம் மேலோங்கி இருக்கும் வேளையில், கோபத்துடன் குதிரையில் வந்து துஷ்ட சக்திகளை அழிப்பதால்,
கல்கி பகவான் ‘உக்ர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘உக்ர:’ என்றால் உக்கிரமானவர் என்று பொருள்.
அறத்தை அழிக்க நினைக்கும் தீய சக்திகளுக்கு உக்கிரமானவராகத் திகழ்வதால், கல்கி பகவான் ‘உக்ர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 422-வது திருநாமம்.
“உக்ராய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் மனங்களில் தீய எண்ணங்கள் தோன்றாதபடித் திருமால் காத்தருள்வார்.

தர்மத்தை நிலைநாட்டும் காலத்தை எதிர்நோக்கிப் பாதாளத்தில் வசித்து வருவதால்,
கல்கி பகவான் ‘ஸம்வத்ஸர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ஸம்வத்ஸர:’ என்றால் நன்றாக வசிப்பவர் என்று பொருள்.
பாதாளத்தில் வசிக்கும் கல்கி பகவான் ஸம்வத்ஸர எனப்படுகிறார். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 423-வது திருநாமம்.
“ஸம்வத்ஸராய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் நல்ல காலம் பிறக்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

கலியுகம் நிறைவடையும் காலம் வருகையில், கல்கி பகவானாகத் தோன்றி ஒட்டுமொத்தமாக
அனைத்துத் தீய சக்திகளையும் விரைவாக அழித்து உலகில் அறநெறி தழைத்தோங்கும்படிச் செய்வார்.
எனவே, இறைவனைப் பொறுத்தவரையில் தாமதம் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை.
தீய சக்திகளை விரைந்து அழிப்பதால் கல்கி பகவான் ‘தக்ஷ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘தக்‌ஷா:’ என்றால் விரைந்து செயல்படுபவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 424-வது திருநாமம்.
“தக்‌ஷாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குத் திருமால் விரைந்து அருள்புரிவார்.

உறக்க நிலையில் பரமாத்மாவோடு இணைந்திருக்கும் ஜீவாத்மாக்கள் புத்துணர்ச்சி பெறுவது போல்,
கல்கி பகவானின் திருமேனி நறுமணத்தை நுகர்ந்த அத்தனை பேரும் புத்துணர்ச்சியும் தூய சத்துவ குணமும் பெற்று,
அடுத்து தொடங்கும் கிருத யுகத்தில் தர்மாத்மாக்களாக வாழ்வார்கள்.இவ்வாறு கலியின் கொடுமையால் துன்புறுவோர்க்கெல்லாம்
இளைப்பாறும் இடமாகக் கல்கி பகவான் இருப்பதால், அவர் ‘விச்ராம:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘விச்ராம:’ என்றால் இளைப்பாறும் இடம் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 425-வது திருநாமம்.
“விஷ்ராமாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் களைப்பைத் திருமால் போக்கிப் புத்துணர்ச்சி தந்தருள்வார்.

உலகில் உள்ள அனைத்து ஜீவராசிகள் மீதும் இரக்கம் காட்டுவதால்,
கல்கி பகவான் ‘விச்வதக்ஷிண:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘விச்வ’ என்பது உலகிலுள்ள அனைத்து உயிர்களையும் குறிக்கிறது.
‘தக்ஷிண:’ என்றால் தாட்சிண்யம், அதாவது இரக்கம் காட்டுபவர் என்று பொருள்.

ஈவு இரக்கம் என்ற தொடரை தயவு தாட்சிண்யம் என்று குறிப்பிடும் வழக்கம் உள்ளது
அல்லவா அனைத்துயிர்களிடமும் இரக்கம் காட்டுவதால், கல்கி பகவான் ‘விச்வதக்ஷிண:’ எனப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 426-வது திருநாமம்.
“விஷ்வதக் ஷிணாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களுக்கு,
அவர்கள் செய்த பாபங்களைத் திருமால் மன்னித்து திருத்திப் பணிகொள்வார்.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –44–

November 4, 2023

வைகுண்ட புருஷ ப்ராண பிராணத பிரணம ப்ருது
ஹிரண்ய கர்ப்பஸ் சத்ருக்நோ வ்யாப்தோ வாயுரதோஷஜ-44-

இந்த நாற்பத்துநான்காவது ஸ்லோகத்தில் 11 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

406-வைகுண்ட:, 407. புருஶ:, 408. ப்ராண:, 409. ப்ராணத:, 410. ப்ரணவ:, 411. ப்ருது: |

412-ஹிரண்யகர்ப்ப:, 413. ஶத்ருக்ன:, 414. வ்யாப்த:, 415. வாயு:, 416. அதோக்ஷஜ: ||

வைகுண்ட: — குறுக்கம், எல்லை முதலியன அற்றவர்; தம்பால் அனைத்தையும் ஈர்த்து வைப்பவர்
புருஷ: — அந்தர்யாமியாய் நின்று ஜீவர்களின் பாபங்களைப் பொசுக்கித் தூய்மை நல்குபவர்
ப்ராண: — மோக்ஷத்திற்காக அனைவருக்கும் வாழ்வு நல்குபவர்
ப்ராணத: — சோர்ந்து போகும் ஜீவர்களுக்குப் புத்துயிரூட்டி முத்திவழியில் தூண்டுபவர்
ப்ரணவ: — வேதங்களிலேயே பரம்பொருளுக்கான மிகச்சிறந்த ஸ்துதியாக இருக்கும் ப்ரணவமாக இருப்பவர்
ப்ருது: — எல்லையற்று விரியும் மஹிமையுடையவர்
ஹிரண்யகர்ப: — திவ்யமான சௌந்தர்யத்துடன் இதய கர்ப்பத்தில் குடிகொண்டிருப்பவர்
சத்ருக்ந: — இதயத்தில் எழுந்தருளியிருந்து காமம், குரோதம், லோபம் முதலிய ஆறு சத்ருக்களையும் அழிப்பவர்
வ்யாப்த: — அத்தனை உயிர்களின் இதயத்திலும் இருந்து தந்தை தம் மக்களைக் காப்பது போல் காப்பவர்
வாயு; — காற்று போல் தாமே அனைவர்பாலும் சென்று வாழ்விப்பவர்
அதோக்ஷஜ: — ஆரா அமுதாய்ப் பெருகும் ஆனந்தர்

முக்தி அல்லது மோட்சத்திற்கான தடைகளை நீக்குபவர் பகவான். அவர் படைப்பாளர் மற்றும் நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் அந்தர்யாமியாக வாழ்கிறார். அவர் நமக்குள் இருக்கும் உயிர் சக்தி மற்றும் உயிர் கொடுப்பவர். அவர் உயர்ந்தவர், எனவே அவரது சிறந்த செயல்களுக்காக வழிபடத் தகுதியானவர் மற்றும் பிரணவ மந்திரமான ‘ஓம்’ மூலம் அழைக்கப்படுகிறார். காஸ்மோஸின் படைப்பாளராக அவர் நன்கு அறியப்பட்டவர் மற்றும் அவரது பக்தர்களின் இதயத்தில் வசிக்கிறார் மற்றும் அவர்களின் எதிரிகளை அழிக்கிறார். பக்தர்களிடம் அன்பு நிறைந்தவர், எளிதில் அடையக்கூடியவர். அவர் காற்றைப் போல நமக்குள் நகர்கிறார், மேலும் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கிய பிறகும் குறையாமல் இருக்கிறார்.

படைப்புக் காலத்தில் பொருட்கள் அனைத்தையும் அமைப்பதற்காகப் பிரிந்து கிடக்கும் பூதங்களை ஒன்றாகச் சேர்ப்பவன் {வைகுண்டன்},
அனைத்து உடல்களிலும் வசிப்பவன் {புருஷன்},
க்ஷேத்ரஜ்ஞனின் வடிவில் இருந்து கொண்டு அனைத்து உயிரினங்களையும் செயல்படச் செய்பவன் {ப்ராணன்},
அண்டப் பேரழிவின் போது அழித்த உயிரினங்கள் அனைத்தையும் படைப்பவன் {ப்ராணதன்},
அனைவராலும் மதிப்புடன் வணங்கப்படுபவன் {ப்ரணமன்},
மொத்த அண்டத்திலும் விரிந்திருப்பவன் {ப்ருது},
ஆதி பொன்முட்டையைத் தன் வயிறாகக் கொண்டு அனைத்தையும் உண்டாக்குபவன் {ஹிரண்யகர்ப்பன்},
தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவன் {சத்ருக்நன்},
(பொருள் காரணமாக இருக்கும் தன்னில் இருந்து உதித்த) அனைத்திலும் படர்ந்திருப்பவன் {வ்யாப்தன்},
இனிய நறுமணங்களைப் பரவச் செய்பவன் {வாயு}, புலன் இன்பங்களை அலட்சியம் செய்பவன் {அதோக்ஷஜன்};(57)

மாண்டவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

406-வைகுண்ட -பக்தர்களை விலகாமல் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொண்டவர் –
407-புருஷ -பாவச் சுமையை எரிப்பவர் -சராசரங்களுக்கு முன் செல்பவர் –
408-பிராண அனைவரையும் உய்விக்கும் மூச்சுக் காற்றானவர் –
409-ப்ரணத-உயிர் அளிப்பவர்-இராமன் வனம் சென்ற போது மரங்களும் வாடிப் போயின –

410-பிரணவ -அனைவரும் தம்மை வணங்கும் படி இருப்பவர் –
411-ப்ருது-பெரும் புகழாளர் –
412-ஹிரண்ய கர்ப -அவதாரங்களின் பிற்பட்டவர்களின் உள்ளங்களிலும் பொன் போலே வசிப்பவர் –
413-சத்ருகன -தன்னை த்யாநிப்பவர்களின் தறி கெட்டோடும் புலன்களை பகுத்தறிவை அருளி அடக்குபவர் –
414-வ்யாப்த -பக்தர்கள் இடம் ஏற்றத் தாழ்வு பார்க்காமல் விரயமான அன்பு காட்டுபவர் –
415-வாயு -சபரி குஹன் பரத்வாஜர் போன்ற அன்பர்களின் இருப்பிடத்துக்கு தேடிச் செல்லும் காற்று போன்றவர் –
416-அதோஜஷ – யாவரும் அனுபவித்து பயன்படுத்தினாலும் கடல் போன்று பெருமை குறையாதவர் –

3-22-ஸ்ரீ ராம அவதார -390-421-திரு நாமங்கள்–32-திரு நாமங்கள்

406-வைகுண்ட –
குடி -தடை -இத்தை போக்குபவன்-தடை போனால் தன்னிடம் சேர்வார்கள் -தானே நடக்கும்

ஸர்வேஷாம் ஸம்ஶ்லேஷயித்
வை குண்ட₂꞉ ।
“குடி₂ க₃தி ப்ரதிகா₄தே ” । ஸ ச அத்ர ஸம்ஶ்லேஷ விகா₄த꞉ ।
ஸ ச விக₃தோ யேஷாம் தே விகுண்டா₂:, தேஷாமேவ வைகுண்ட₂꞉ ।

மயா ஸம்ஸ்லேஷிதா பூமி அத்பி வ்யோம ச வாயுநா தேஜஸா சார்த்த வைகுண்டத்வம் ததோ மம –சாந்தி பர்வம் -343-50-
பூமியானது நீருடனும் –ஆகாயம் காற்றினுடனும் –வாயு தேஜஸ்ஸுடனும் என்னால் கலக்கப் பட்டன
இதனால் வைகுண்டன் என்னும் பெயர் வந்தது

ராமமேவ அநு பஸ்யந்தீ நாப்ய ஹிம்ஸன் பரஸ்பரம் ததஸ் நிதவ் பரஸ்பர நிர் வ்யபேஷா ஹி
தத்ரத்யா யதா ஆஹு பவ்ர்ய பதீன் –அயோத்யா -48-5-
இராமன் அயோத்தியில் இருந்த போது ஜனங்கள் ஒருவருக்கு ஒருவன் அன்யோன்யமாக இருந்தனர்
அவன் அயோத்தியை விட்டு அகன்றதும் மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் விரும்பாதவர் ஆனார்கள்

ராகவம் வா அநு கச்சத்வம் அஸ்ருதிம் வா அபி கச்சத
இராமன் கானகம் நோக்கி புறப்பட்ட வுடன் அயோத்யையில் இருந்த பெண்கள் தங்கள் கணவன்மார்களிடம்
நீங்களும் இராமனைப் பின் தொடர்ந்து கானகம் செல்லுங்கோள்
அல்லது கைகேயியின் பெயர் கேட்க்காத இடம் செல்லுங்கோள் என்றனர்

வ்யஸ்ருஜன் கபலான் நாகா காவோ வத்ஸான் ந பாயயன்
இராமன் சென்ற பின் யானைப் பாகன்கள் அளித்த உணவை யானைகள் உண்ண வில்லை
பசுக்கள் தங்கள் கன்றுகளுக்கு பால் அளிக்க வில்லை

நஷ்டம் த்ருஷ்வான் நாப்ய நந்தத் விபுலம் வா தநா கமம்
புத்ரம் பிரதமஜம் லப்தவா ஜநநீ நாப்ய நந்ததா
அவர்கள் தங்கள் செல்வங்களை இழந்த போது வருந்த வில்லை
தனக்குப் பிறந்த முதல் குழந்தையைக் கூடப் பார்த்தும் எந்தத் தாயும் மகிழ வில்லை

ஸ்தந் யார்த்திந ஸூதா ஸ்த்ரீனாம் பர்த்தாரோ ப்ராதரஸ் ததா சர்வம் சர்வே பரித்யஜ்ய ராமமேவ அந்வ யுஸ் ததா
குழந்தைகள் தாய் விஷயத்திலும் -கணவன்மார்கள் மனைவி விஷயத்திலும்
சகோதரர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் விஷயத்திலும் அன்பு இல்லாதவர்கள் ஆயினர்
அனைத்தையும் துறந்தவர்களாக இராமனையே எண்ணியபடியே வருந்தியபடியே இருந்தனர் –

தேவ தேவனை தென்னிலங்கை எரி எழச் செற்ற வில்லியை பாவ நாசனை பங்கயத் தடம் கண்ணனை -3-6-2-
வைகுந்தா மணி வண்ணனே செய்குந்தா வரும் தீமை உன் அடியார்க்குத் தீர்த்து அசுரர்க்கு தீமை செய்குந்தா -2-6-1-

தம்மை அடைவதற்கு உள்ள தடைகளை நீக்கித் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொள்பவர் –
குடி என்ற தாது -வினையடி –வழியைத் தடை செய்தல் -பகவானோடு கூடும் வழியைத்-தடையை -நீங்கியவர்கள் விகுண்டா –
அவர்களை யுடையவன் பகவான் என்பதால் வைகுண்ட எனப்படுகிறான் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பஞ்ச பூதங்களை ஓன்று சேர்த்து சிருஷ்டியில் பயன்படுத்துபவர் அவற்றின் செயல்களைக் கட்டுப் படுத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

விகுண்டா என்பவளின் மகனாக திரு அவதரித்தவர் -ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

  1. ஓம்வைகுண்டாயநம:

விவிதா வெவ்வேறு

குண்டா கதே: ‘குண்டா’ என்றால் போக்கு

ப்ரதிஹதி: (அவற்றை)  தடை செய்வது

விகுண்டா ‘விகுண்டா’ எனப்படும்

விகுண்டாயா: கர்த்தேதி அவ்வாறு தடை செய்பவராதலால்

வைகுண்ட: பகவான் ‘வைகுண்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஜகதாரம்பே இந்தப் ப்ரபஞ்சம் உருவானபொழுது (அதன் தொடக்கத்தில்)

விஶ்லிஶ்டானி (ஒன்றோடொன்று கலவாது) பிரிந்திருந்த

பூதானி (நீர், நிலம், நெருப்பு, காற்று, வான்வெளி ஆகிய) ஐம்பூதங்களை

பரஸ்பரம் ஒன்றோடொன்று

ஸம்ஸ்லேஶயன் கலக்கும்படி செய்து

தேஶாம் கதிம் அவற்றின் போக்கை

ப்ரதிபத்னாதீதி (பகவான்) தடை செய்தார் (எனவே அவர் ‘வைகுண்ட:’ என்ற திரு நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்).

பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் தொடக்கத்தில் ஒன்றோடொன்று கலவாதிருந்த ஐம்பூதங்களை அவை ஒன்றோடொன்று கலக்கும் படி செய்து அவற்றின் போக்கைத் தடுத்தார். இவ்வாறு வெவ்வேறு (விவித) போக்குகளை (குண்டா) தடுத்ததால் பகவான் ‘வைகுண்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மயா ஸம்ஸலேஶிதா பூமிரத்பிர்வ்யோம ச வாயுனா |

வாயுஸ்ச தேஜஸா ஸார்த்தம் வைகுண்டத்வம் ததோ மம ||

(மஹா பாரதம், ஶாந்தி பர்வம் 342.80)

மஹாபாரதம் ஶாந்திபர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (பகவான் கூறுகிறார்): நான் நிலத்தை நீரோடும், வான்வெளியை காற்றோடும் (வாயுவோடும்), காற்றை (வாயுவை) நெருப்போடும் கலந்தேன். எனவே, என்னிடத்தில் ‘வைகுண்டத்வம்’ இருக்கிறது.

இதி ஶாந்தி பர்வணி | இவ்வாறு மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

————-

வைகுண்டம் – தடைகளை நீக்குபவர் 

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘விவிதா குந்த கதே ப்ரதிஹதிஹ் விகுந்த, விகுந்தாயா கர்த்தா இதி வைகுந்தஹ் – பஞ்ச பூதங்களின் (ஐந்து உறுப்புகள்) முரண்பாடான இயக்கங்களைக் கட்டுப்படுத்தி, கட்டுப்படுத்துபவர், இதனால் பூமி உருவாகிறது’ என்று விளக்குகிறார். தொடக்கத்தில் பஞ்ச பூதங்கள் ஒன்றோடொன்று இணையாமல் விரிந்தபோது, ​​பகவான் இந்தச் செயல்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்தி, அவற்றிற்குள் ஒரு பிணைப்பை உருவாக்கி பூமியை உருவாக்கினார். அவர் மகாபாரதம் சாந்தி பர்வா (342.80) இலிருந்து பின்வரும் ஸ்லோகத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:

‘மாயா ஸம்ஷ்லேஷிதா பூமிஹ் அத்பிஹ் வ்யோமா ச வாயுனா;
வாயுச்ச தேஜஸா ஸார்தம் வைகுந்தத்வம் ததோ மம | பொருள்: என்னாலே பூமி தண்ணீருடனும், ஈதர் காற்றுடனும், காற்று நெருப்புடனும் இணைந்தது. அதனால் நான் வைகுண்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறேன்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘குதி கதி பிரகாதே’ என்ற மூலத்திலிருந்து, பாதையைத் தடுப்பது என்ற பொருளைப் பெற்றார். குந்தா என்பது இறைவனுடன் இணைவதற்கான தடைகளை குறிக்கிறது. இவ்வாறு தடைகள் நீங்கியவை வைகுண்டங்கள். பகவானுக்கு ஏற்படும் தடைகள் பாவங்கள். அவர் பாவங்களை நீக்குபவர் என்பதால், அவர் வைகுண்டன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நாமத்தை விகதா குந்தா தஸ்யா கர்த்தா என்று விளக்குகிறார் – தடையின்றி விடப்பட்டால் தங்கள் சொந்த வழியில் செல்ல முனைபவர்களை ஒழுங்குபடுத்துபவர். ஸ்ரீ சாஸ்திரிகள் இன்னொரு விளக்கத்தையும் தருகிறார்கள். ஐந்தாவது மன்வந்திரத்தில் சுப்ரனுக்கும் விகுந்தனுக்கும் பிறந்ததால் பகவான் வைகுண்டன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பின்னர் அவர் லக்ஷ்மியை மணந்து, அவளது இன்பத்திற்காக ஒரு இடத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்ற அவரது வேண்டுகோளுக்கு இணங்கினார், மேலும் இந்த இடம் வைகுண்டம் என்று அழைக்கப்பட்டது. அவரே இந்த வைகுண்டம். இந்தக் கருத்தை விஷ்ணு புராணம் மற்றும் ஸ்ரீமத் பாகவதம் ஆதரிக்கிறது.

ஸ்ரீ அன்னங்காராச்சாரியார் தம் பக்தர்களுக்கு தம்மை அடைவதற்குத் தடைகள் அனைத்தையும் நீக்கி, தம்முடன் ஐக்கியப்படுத்துவதால், அவர் வைகுண்டம் என்றும் கூறுகிறார். ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், யாருக்காக அனைத்து தடைகள் அல்லது தடைகள் (குந்தம்) அகற்றப்பட்டதோ அவர் வைகுண்டம் என்று விளக்குகிறார். மேலும் எல்லாத் தடைகளையும் நீக்குபவர் வைகுண்டரே. தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், யாருக்காகத் தடைகளை நீக்கித் தம்மோடு இணைக்கிறார்களோ, அந்தத் தனிமனிதர்களின் வாழ்க்கைக்குப் பொருந்துகிற ஒரு நிலைக்கு விளக்கத்தை எடுத்துச் செல்கிறார்.

———

407-புருஷ –
தூய்மை அளிப்பவன்

ச யத் பூர்வ அஸ்மாத் சர்வ ஸ்மாத் பாப்மன ஒஷஸ் தஸ்மாத் புருஷ , இதி பரம பாவநத்வாத்
புருஷ꞉ —

அனைத்து விதமான பாபங்களில் இருந்து விடுவிப்பவன் என்பதால் புருஷன் எனப்படுகிறான்
பரம பாவநன் என்பதாலும் புருஷன் எனப்படுகிறான்

அகஸ்தியர் பாவன சர்வ லோகாநாம் த்வமேவ ரகு நந்தன

தவாஹம் சஷுஷா ஸுவ்மய பூதா ஸுவ்மயேந மாநந –சபரி வார்த்தை
உனது அழகான திருக் கண்களின் திருக் கடாக்ஷம் அடியாக நான் தூய்மை பெற்றேன் –

ச ஹி ராம ஸர்வதா புருஷ இஷ்யதி
இராமனே அனைத்து விதத்தாலும் புருஷன் எனப்படுகிறான்

ராகவம் சோபயந்யேத ஷட் குணா புருஷோத்தமம்-அயோத்யா
புருஷர்களின் உயர்ந்தவனாகிய இராமனை
கருணை
இரக்கம்
ஸாஸ்த்ரம்
ஒழுக்கம்
தமம்
சமம்
போன்ற ஆறு குணங்களும் அலங்கரிக்கின்றன

சார்ங்க தந்வா ஹ்ருஷீகேச புருஷ புருஷோத்தம–யுத்த
சார்ங்கம் என்னும் வில்லைக் கொண்டவன்
இந்திரியங்களை நியமிப்பவன்
புருஷன்
புருஷோத்தமன் –

அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன்-

முதல்வன் -பண்களை எரிப்பவர் -காப்பாற்றுபவர் -விருப்பங்களை நிரப்புகிறவர் -எல்லாருக்கும் முன் செல்பவர் புருஷோத்தமன் -யாவருக்கும் சேஷி புனிதத் தன்மை யுள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பாவங்களை எரிப்பவர் -எல்லோர்க்கும் முற்பட்டவர் -சரீரம் -புரம் -அதில் வசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூர்ணர் -காப்பவர் -எல்லோருக்கும் முன்னவர் -எல்லா தோஷங்களை அளிப்பவர் -எல்லா சரீரங்களில் வசிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————–

  1. ஓம்புருஶாயநம:

ஸர்வஸ்மாத்புரா ஸதனாத் அனைவருக்கும் முதன்மையாக தோன்றியவராதலால்

ஸர்வபாபஸ்ய ஸாதனாத்வா அனைத்து பாவங்களையும் போக்குவதாலும்

புருஶ: பகவான் ‘புருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவருக்கும் முதன்மையாக தோன்றியவராதலால் அனைத்து பாவங்களையும் போக்குவதாலும் பகவான் ‘புருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ யத்பூர்வோஸ்மாத்ஸர்வஸ்மாத்ஸர்வான்பாப்மன ஒளஷத் தஸ்மாத்புருஶ: (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 1.4.1)

ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அவர் (பரப்ரஹ்மம்) அனைவருக்கும் முதலானவர் (முதலாகத் தோன்றியவர்). அனைவரின் பாபங்களையும் அழிப்பவர். எனவே, அவர் ‘புருஶ’ என்றறியப்படுகிறார்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

புரி ‘புரி’ என்றழைக்கப்படும் இந்த உடலுக்குள்

ஶயனாத்வா ஸயனிப்பதால் (உள்ளுறைந்து இருப்பதால்)

புருஶ: பகவான் ‘புருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘புரி’ என்றழைக்கப்படும் இந்த உடலுக்குள் ஸயனிப்பதால் (உள்ளுறைந்து இருப்பதால்) பகவான் ‘புருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ வா அயம் புருஶ: ஸர்வாஸு பூர்ஶு புரிஶய: (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 2.5.18)

ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அனைத்து உடல்களுக்குள்ளும் உறைவதால் (பரப்ரஹ்மமான பகவான்) புருஶ: என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

———–

புருஷ – தூய்மையாக்குபவன் 

நாம் ஏற்கனவே இந்த நாமத்தை முன்னரே ( 14) மற்றும் ப்ரதான புருஷேஷ்வரஹ் ( 20) மற்றும் புருஷோத்தமஹ் ( 24) ஆகியவற்றில் இதே போன்ற இரண்டு நாமங்களைப் பற்றிக் கூறியுள்ளோம். இந்த நாமம் ஆழமான முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறது மற்றும் முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட வெவ்வேறு அர்த்தங்களின் சுருக்கம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:

  1. புரு சநோதி இதி புருஷ – தாராளமாகக் கொடுப்பவர்.
  2. புரா அஸ்தி இதி புருஷஹ் – எதற்கும் முன் இருந்தவர்.
  3. பூரயதி இதித் புதுஷா – எங்கும் இருப்பதை நிறைவு செய்து நிறைவு செய்பவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த முறை வேறு விளக்கம் தருகிறார்:

  • சர்வபாபஸ்ய சாதனாத் – அவர் எல்லா பாவங்களையும் எரிக்கிறார்.
  • பரிஷயனாத் புருஷ – அவர் எல்லா உயிர்களின் உடலிலும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கிறார்.

மேற்கூறியவற்றை ஆதரித்து, ஸ்ரீ சங்கரர் பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தில் இருந்து குறிப்புகளை தருகிறார்:

  • ச யத் பூர்வோ அஸ்மாத் சர்வஸ்மாத் சர்வான் பாப்மனா ஔஷத் தஸ்மாத் புருஷஹ் (BU 1.4.1) – அவர் புருஷர், ஏனென்றால் அவர் அனைவருக்கும் முன் இருந்ததால் அவர் எல்லா பாவங்களையும் எரித்து விடுகிறார்.
  • ச வா அயம் புருஷஹ் ஸர்வாஸு பூர்ஷு புருஷயஹ் (BU 2.5.18) – அவர் எல்லா உயிரினங்களின் உட்புறத்திலும் தூங்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமாவிற்கு இயற்கையால் அனைத்து பாவங்களையும் (ஓஷா) எரிப்பவர் என்று விளக்கம் தருகிறார் – ச யத் பூர்வா அஸ்மாத் சர்வஸ்மாத் பாப்மனா ஓஷா தஸ்மாத் புருஷஹ்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணமாச்சாரி இந்த நாமத்திற்கு மேலும் சில அர்த்தங்களை பின்வருமாறு சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்:

  • உஷா தாஹே புரூன் ஸர்வான் ஓஷதி தஹதி இதி வா புருஷஹ் – அனைவரையும் மிஞ்சுபவர்.
  • பிபார்தி ப்ரணாதி பாலயதி பூரயதி இதி வா புருஷஹ் – ப்ரி பாலன பூரணாயோவிலிருந்து பாதுகாத்து போஷிப்பவன்.
  • பூரா + குஷன் (புரா அக்ரகமனேயிலிருந்து புருஷா) – புரா அக்ரகமனேபுரதி அக்ரகாம்ஐ பவதி இதி வா புருஷஹ் – தலைவர் அல்லது முன்னணியில் இருப்பவர்.
  • பூர்வா அஸ்மாத் விஷ்வாத் தத் ஆதிகாரணத்வாத் இதி புருஷ – உலகத்தின் மூல காரணமானவன்.
  • புருணி புவனானி சம்ஹார சமயே ஸ்யதி அந்தம் நயதிதி புருஷா – பிரளய காலத்தில் உலகங்களை அவற்றின் முடிவுக்கு அழைத்துச் செல்பவர்.

408-பிராண –

ஸர்வ ப்ராணநாத்
ப்ராண꞉
பிராணனாய் இருப்பவன் -என் ஆவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதனை -1-7-5
சராசரம் முற்றவும் நற்பாலுக்கு உய்த்தனன் -7-5-1–முன்பே 57- 321 பார்த்தோம்-

என் ஆவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொண்ட நாதனை

எல்லாவற்றையும் உய்விப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஜீவ ரூபியாய் இருப்பவர் -பிராணனாக இருந்து செயல் படுத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்தர்களைக் காட்டிலும் மேலானவர் -உயர்ந்த பெயர்களைக் கொண்டவராக செயல்படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. ஓம்ப்ராணாயநம:

ப்ராணிதி உயிர்வாழ்கிறார்

க்ஷேத்ரக்ஞரூபேண க்ஷேத்ரக்ஞரின் வடிவில் (அனைவருக்குள்ளும்)

ப்ராண: எனவே பகவான் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அனைவருக்குள்ளும் (அனைத்தையும் அறியும் உள்ளுறை ஆத்மாவாக) க்ஷேத்ரக்ஞரின் வடிவில் உயிர்வாழ்கிறார். எனவே அவர் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ராணாத்மனா ப்ராண வாயுவின் வடிவில்

சேஶ்ட்யன்வா அனைவருக்குள்ளும் (எங்கும்) செல்கிறார்

ப்ராண: எனவே பகவான் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, பகவான் ப்ராண வாயுவின் வடிவில் அனைவருக்குள்ளும் செல்கிறார் (அனைவரையும் செயல்பட வைக்கிறார்). எனவே அவர் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘சேஶ்டாம் கரோதி ஸ்வஶனஸ்வரூபி’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம்)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: மூச்சுக் காற்றின் வடிவில் அனைத்தையும் செயல்படுத்துகிறார் (அனைவருக்குள்ளும் செல்கிறார்).

இதி விஶ்ணுபுராணே | இவ்வாறு ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

————-

பிராண – உயிர் காற்று (உயிர் மூச்சு) 

இதை நாம் ஏற்கனவே நம 67 மற்றும் நம 322 என்று மூடிவிட்டோம். இதற்கு ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இரண்டு அர்த்தங்களைத் தருகிறார்:

  • ப்ரணீதி க்ஷேத்ரஜ்ஞ ரூபேண இதி ப்ராணஹ் – வெளி உலகத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு அல்லது உணர்வின் வடிவில் அவர் உடலை உயிர்ப்பிக்கிறார்.
  • பிராணாத்மனா சேஷ்டயான் இதி வா பிராணஹ் – உயிர் கொடுக்கும் காற்று அல்லது ஆக்ஸிஜன் வடிவில் உடலுக்கு இயக்கம் கொடுக்கிறார்.

முதல் பொருள் அறிவாற்றல் செயல்பாடுகளைக் குறிக்கிறது, இரண்டாவது அனைத்து உயிரினங்களின் உடல் செயல்பாடுகளையும் குறிக்கிறது. பிராணனாகிய பகவான் இரண்டிற்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறார். விஷ்ணு புராணம் ‘சேஷ்டாம் கரோதி ஷ்வாசனா ஸ்வரூபி – உயிரைக் கொடுக்கும் காற்றின் வடிவத்தில் இயக்கங்களை சாத்தியமாக்குகிறது’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ‘யத்-வை ப்ரணீதி ச பிராணஹ் – அவர் நம்மை உயிர்ப்பிக்கிறார், எனவே அவர் பிராணன்’ (சாண்டோக்ய உபநிஷத் 1.3) என்று குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் கூடுதல் குறிப்புகளைத் தருகிறார்:

  • என் ஆவியை நடுவே வந்து உய்யக்-கொள்கின்ற நாதனை (திருவாய் மொழி 1.7.5) – என் உயிர் மூச்சாக என்னுள்ளே இருந்து என் இதயத்தைக் கவர்ந்தவன்;
  • ஒத்தாய் எப்-பொருளுக்கும் உயிரை (திருவாய் மொழி 2.3.2)- எல்லா உயிர்களிலும் உயிர் சக்தி;

409-பிராணத
உயிர் அளிப்பவன் -–வெகு சிலருக்கு பிராணன் -அனைவருக்கும் பிராணன் அளிப்பவர் –உயிர் அளிப்பான்

ப்ரஸித்₃தா₄ந பி ப்ராணான் த₃தா₃தீதி
ப்ராணத₃꞉ ।
அதோ ஹி தத்₃விரஹே

அகால பலிநோ வ்ருஷா -அபி வ்ருஷா பரிம் லாநா ச புஷ்ப அங்குர கோரகா –அயோத்யா
இராமன் கானகம் சென்றதும் அயோத்யையில் மலர்களுடன் கூடி இருந்த
அனைத்து மரங்களும் அவனது பிரிவு தாளாமல் வாடின

பரிசுஷ்க பலாசாநி வநாந் யுபவ நாநி ச –அயோத்யா
கானகத்தில் இருந்த அனைத்து மரங்களும் காய்ந்த இலைகளும் இலைகள் இல்லாமலேயும் இருந்தன –

உலகங்கள் உய்ய செருவிலே அரக்கர் கோனைச் செற்ற நம் சேவகனார் -திரு மாலை -11
முன்பே 66-322 பார்த்தோம் -மேலும் 956 பார்ப்போம் –

பிரசித்தமான பிராணனை எல்லோருக்கும் தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டியில் பிராணிகளுக்கு அந்தர்யாமியாகி உயிரைக்கொடுப்பவர் –
பிரளய காலத்தில் பிராணிகளின் பிராணன்களை நீக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

துன்பத்தை அழிப்பவர்-பக்தர்களுக்கு முக்ய பிராணனைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்ப்ராணதாயநம:

கண்டயதி அழிக்கிறார்

ப்ராணினாம் உயிரினங்களின்

ப்ராணான் உயிரை (அல்லது உயிர்மூச்சை)

ப்ரளயாதிஶ்விதி ப்ரளயம் முதலிய அழிவுக்காலங்களில்

ப்ராணத: எனவே பகவான் ‘ப்ராணத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ப்ரளயம் முதலான அழிவுக்காலங்களில் உயிரினங்களின் உயிரை அழிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘ப்ராணத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

பிராணதா – உயிர் கொடுப்பவர்
இந்த நாமம் முன்பு நிகழ்ந்தது (66, 323), மேலும் நம 956 என மீண்டும் வரும்.

விளக்கங்கள்:
· ப்ராணான் ததாதி இதி ப்ராணதா – உயிர் கொடுப்பவர் (ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றும் ஸ்ரீ பராசர பட்டர்);
· ப்ராணான் த்யாதி இதி ப்ராணஹ் – மரணத்தின் போது உயிர் வாயுக்களை அகற்றுபவர் (ஸ்ரீ சங்கரர்);
· பிராணன் தீபயதி – உயிர் காற்றுகளை (ஸ்ரீ சங்கரர்) சுத்திகரித்து பிரகாசமாக்குபவர்.

இங்கு ஸ்ரீஆதிசங்கரர், ‘கண்டயாதி பிராணினாம் ப்ராணான் ப்ரளயாதிஷு இதி – இறுதிப் பிரளயத்தின் போது உயிரிலிருந்து உயிர்வாழிகளைத் தடுத்து நிறுத்துகிறார்’ என்று பொருள் தருகிறார். இந்த அர்த்தத்திற்கும் மேலே உள்ள அர்த்தத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால், இங்கே சங்கரர் உலகின் முடிவைக் குறிப்பிடுகிறார், அதே சமயம் அவர் ஒரு நபரின் தனிப்பட்ட மரணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். நித்ய-ஸூரிகளுக்கு (என்றென்றும் இல்லாத தேவதைகள்) தம்மைத் தொடர்ந்து மகிழ்வதற்காக பகவானின் ஆற்றலுக்கும் இந்த நாமம் விளக்கப்பட்டுள்ளது, இதுவே அவர்களின் வாழ்க்கையின் ஆதாரமாகும். பகவான் ஸூரியனின் வடிவில் உயிர் கொடுக்கும்போது, ​​சூரியனை வெளிப்படுத்தாத உயிரினங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​இந்த ஒளியில் வெளிப்படும் உயிரினங்கள் உயிரோட்டமுள்ளவை என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அதுபோலவே, பகவானை உணர்ந்தவர்கள், வெறும் உடலோடு தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்பவர்களைக் காட்டிலும், விழித்தெழுந்து, ஆற்றல் பெற்ற நிலையில் உள்ளனர்.


410-ப்ரணம –
வணக்கத்துக்கு உரியவன்

* ப்ரணா மயதீதி ஶ்ரௌத்யா நிருக்த்யா ஸ்வ கு₃ணைஶ் சராசரநாமநாத்
ப்ரணம꞉ । யதா
ஹ்ருதயாநி அமமந்தே ஜனஸ்ய குணவத்தயா –அயோத்யா
இராமன் கானகம் சென்ற போது அயோத்யையில் இருந்த மக்களின் ஹிருத்யங்கள்
மத்தினால் கடையப்பட்டது போன்று குழம்பின

மெய்யானை மெய்ய மலையானை சங்கு ஏந்தும் கையானை –
தொழுவிக்கப்படும் திருக்கை –
நமது தொழும் ம் கை

இலை துணை மற்று என் நெஞ்சே இலங்கையை ஈடழித்த கூரம்பன் அல்லால் குறை -நான்முகன் திரு -8
பிரணவ -957-சேஷி -வணங்கத் தக்கவன்

தம் குணங்களினால் சராசரங்கள் அனைத்தும் தம்மை வணங்கும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களால் வணங்கப் படுபவர் -பிரணவ என்ற பாடம் -புகழப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நன்றாகத் தூண்டுபவர் -பிரணவ என்று பாடம் -தம்மைத் தாமே புகழ்ந்து கொள்பவர் –
மிகவும் புதியவர் -நன்றாக வணங்கப் படுபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்ப்ரணவாயநம:

ப்ரணௌதீதி ப்ரணவத்தை உச்சரிப்பதன் மூலம் வணங்கப்படுவதால்

ப்ரணவ: பகவான் ‘ப்ரணவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஓம்’ என்ற ப்ரணவத்தை உச்சரிப்பதன் மூலம் வணங்கப்படுவதால் பகவான் ‘ப்ரணவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘தஸ்மாத் ஓம் இதி ப்ரணௌதீ’

‘ஓம்’ என்று கூறி வணங்கவேண்டும்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

ப்ரணம்யதே வணங்கப்படுவதால்

இதி வா ப்ரணவ: பகவான் ‘ப்ரணவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, (வேதங்களாலும், அனைத்து தேவர்களாலும்) வணங்கப்படுவதால் பகவான் ‘ப்ரணவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ப்ரணமந்தீஹ யம் வேதாஸ்தஸ்மாத்ப்ரணவ உச்யதே’  

அவரை வேதங்கள் கைகூப்பி வணங்குகின்றன. எனவே அவர் ப்ரணவ என்று அழைக்கப்படுகிறார்..

இதி ஸனத்குமாரவசனான் | இது ஸனத்குமாரரின் கூற்றாகும்.

————

பிரணவ – பிறரை வணங்கச் செய்பவன் 

இந்த நாமத்திற்கு இதே அர்த்தத்துடன் ‘ப்ரணம‘ என்று மற்றொரு பதிப்பு உள்ளது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இரண்டு அர்த்தங்களைத் தருகிறார்.

  • ‘ப்ரணௌதி இதி பிரணவஹ் – ஓம்’ (பிரணவ மந்திரம்) என்ற சப்தத்துடன் பிறரை வணங்கச் செய்கிறார். அவர் ‘தஸ்மாத் ஓம் இதி ப்ரணௌதி – எனவே ஓம் மூலம் அவரை வணங்குகிறார்’ என்ற வேதத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்;
  • ‘ப்ரணம்யதே இதி வா பிரணவஹ் – அவர் வழிபடத் தகுந்தவர் ஆதலால் அவர் பிரணவா’. அவர் சனத்குமாரனிடமிருந்து ஒரு மேற்கோளைத் தருகிறார், இது ‘ப்ரணமந்தி இஹ வை வேதாஹ் தஸ்மாத் ப்ரணவ உச்யதே – வேதங்களில் அவருக்கு சாஷ்டாங்கங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன’.

திவ்யப் பிரபந்தத்தில் நான்முகன் திருவந்தாதியில் திருமைசாழி ஆழ்வார் பாசுரம் 1.8ல் கூறுகிறார்:

இலை துணை மற் றென்னெஞ்சே ஈசனை வென்ற
சிலை கொண்ட செங்கண்மால் சேரா – குலைகொண்ட
ஈரைந் தலையான் இலங்கையை யீடழித்த
கூரம்பன் அல்லால் குறை                                                         


411-ப்ருது-
பிரசித்தன் பெரும் புகழான் -த்வம் அக்ஷய கீர்த்திஸ் ச

யஶஸாபி விஸ்தீர்ண இதி
ப்ருது₂꞉ |
“ப்ரத₂ ப்ரக்₂யாநே ”,
* ப்ரதி₂ம்ரதி₃ப்₄ரஸ்ஜாம் ஸம் ப்ரஸாரணம் ஸலோபஶ்ச, இதி கு ப்ரத்யய꞉ ।

ப்ருது ஸ்ரீ பார்த்திவாத்மஜ –பால
தசரதனின் புத்திரனான இராமன் பெரும் புகழ் கொண்டவன்

ராமோ நாம ஜனை ஸ்ருத–பால
அவன் ராமன் என்று அனைவராலும் கொண்டாடப் படுபவன்

தேஷாம் அதியசா லோகே ராம –பால
அவர்களில் ராமன் பெரும் புகழுடன் விளங்கினான்

யசஸச்ச ஏக பாஜநம் -கிஷ்கிந்தா
புகழின் ஒரே இருப்பிடமாக இராமன் இருந்தான் -தாரை வாக்கியம்

நிகரில் புகழாய்
இஷ்வாகு வம்ஸ ப்ரபவோ ராமோ நாம ஜனை ஸ்ருத யசஸ் வீ ஜ்ஞாநாசம் பந்ந –

மிகவும் விரிந்த புகழை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரபஞ்ச ரூபமாகத் தாமே விரிந்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரசித்தமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –


  1. ஓம்ப்ருதவேநம:

ப்ரபஞ்சரூபேண இந்த ப்ரபஞ்சத்தின் வடிவில்

விஸ்த்ருதத்வாத் விரிவடைந்து இருப்பதால்

ப்ருது: பகவான் ‘ப்ருது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த ப்ரபஞ்சத்தின் வடிவில் விரிவடைந்து இருப்பதால் பகவான் ‘ப்ருது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ருது என்ற சொல்லிற்கு மிகப்பெரிய, அகலமான என்ற பொருள்கள் உண்டு. இங்கு ப்ரபஞ்சத்தின் வடிவில் பரந்து, விரிந்துள்ளதால் பகவான் ப்ருது என்று ஆச்சார்யாள் உரை அளித்துள்ளார்.

———–

பிருதுஹ் – அவர் நன்கு அறியப்பட்டவர் 

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு ‘பிரபஞ்ச ரூபேண விஸ்ரிதத்வாத் ப்ரிதுஹ் – அவர் பிரபஞ்சம் முழுவதும் (அவரது பிரபஞ்ச வடிவில்) பரவியிருக்கிறார்’ என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பிருதுஹ் என்ற சொல்லை ‘பிரதா பிரக்யானே – புகழ் பெற்றவர்’ என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டதாக எடுத்து, பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார்:

  • ‘பிருது-ஸ்ரீஹ் பார்திவாத்மஜா (பாலகாண்டா – 1. 8) – மன்னன் தசரதனின் மகன் உலக அளவில் புகழ் பெற்றவன்;
  • தேஷாம் அதியஷே லோகோ ராம (பாலா 77. 28) – அவர்களில் ராமர் மிகவும் புகழ் பெற்றவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த விளக்கத்திற்கு விளக்கம் தருகிறார் – ‘பிரத் விஸ்தரே – பரவுவதற்கு, விரிவடைய’. மஹாவிஷ்ணுவின் விஸ்வரூபம் இரண்டு அர்த்தங்களிலும் பிருதுவின் உதாரணம் – அவரது விராட் ஸ்வரூபத்தின் மூலம் நன்கு அறியப்பட்டவர் அல்லது அவரது விராட் ஸ்வரூபத்தில் பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியவர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி கூடுதல் விளக்கம் தருகிறார் – கிருஷ்ணராக தனது ஒன்பதாவது அவதாரத்தில், அவர் பிருத்வியின் தந்தையான பிருது மகாராஜாவின் வடிவத்தை எடுக்கிறார். இது ஸ்ரீமத் பாகவதம் 1. 3. 14 – ரிஷிபிர்-யாச்சிதோ பீஜே நவமம் பார்திவம் வபுஹ் – முனிவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க, அவர் பிருதுவின் வடிவத்தில் தோன்றினார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தம் – நிகர் இல் புகழாய் – (திருவாய் மொழி 6.10.10).  


412-ஹிரண்ய கர்ப்ப –
பொன் புதையல் போன்றவன்–த்யேயம்-த்யான விஷயம் பின்னானார் வணங்கும் சோதி-மனத்துக்கு இனியாய் -சிந்தனைக்கு இனியானாய் இருந்து-உள்ளூவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்

–கீழ் -71

அவதார அஸம கால வர்திநாம் அபி த்₄யாநாதி₃ந உப காரித்வ மாஹ
ஹிரண்ய க₃ர்ப₄꞉,
ஹித ரமணீ- யஸ்ய த்₄யாத்ரு ஹ்ருத₃யஸ்ய ஶுபா₄ஶ்ரயத்வேந
நிகீ₃ர்யத்வாத்₃ ஹிரண்ய நிதி₄ -ஸாம்யாத்₃வா।
மந்த்ர வர்ணத்தில் –த்யேயஸ் ஸ விஸ்வாத்மா
அவனே அனைத்து ஆத்மாவாகவும் த்யானிக்கத் தக்கவன்

தானே விஷயம்– கற்பார் ராம பிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ
சிந்தனைக்கு இனியாய் திருவே என்னார் உயிரே -பெரிய திருமொழி -3-5-1-

தமக்கு ஹிதமாகவும் -இனிமையாகவும் உள்ள தியானிப்பவர் மனங்களினால் அமுதம் போலே அனுபவிக்கப் பெறுபவர் –
பொற் புதையல் போல் போன்றவர் -அவதார காலத்திற்குப் பிறபட்டவர்களுக்கும் அவர்கள் செய்யும் தியானம் முதலியவற்றால்
உபகாரம் செய்வது கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரம்மாவின் உற்பத்திக்குக் காரணமான பொன் அண்டத்தைத் தம்முள் வைத்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பொன் மயமான பிரம்மாண்டத்தைத் தன் வயிற்றிலே தரித்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்ஹிரண்யகர்ப்பாயநம:

ஹிரண்யகர்ப்பஸம்பூதிகாரணம் ஹிரண்யகர்ப்பர் என்று அழைக்கப்படும் நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மாவின் பிறப்பிடமான

ஹிரண்மயமண்டம் பொன்மயமான முட்டையானது

யத்வீர்யஸம்பூதம் எவருடைய சக்தியிலிருந்து தோன்றுகிறதோ

ததஸ்ய கர்ப்ப இதி (அந்த) பகவான் ப்ரஹ்மாவிற்கும் கர்ப்பமாகிறார்

ஹிரண்யகர்ப்ப: எனவே பகவான் ‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மாவும் பகவானின் கர்ப்பத்திலிருந்து அவரது சக்தியால் உருவான பொன்மயமான முட்டையிலிருந்தே தோன்றுகிறார். எனவே, பகவான் ‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

ஹிரண்ய-கர்பா – அனைவரின் இதயத்தையும் மகிழ்விப்பவர் 

இந்த நாமம் முன்பு  71 என நிகழ்ந்தது. கொடுக்கப்பட்ட விளக்கம்:
· அவர் அழகான உறைவிடத்தில் இருப்பவர். பரம பதம்;
· நிறைவு அல்லது மகிழ்ச்சியின் பொருளாக இருக்கும் அனைத்தையும் தோற்றுவிப்பவர்.
ஹிரண்ய என்பது தங்கத்தைக் குறிக்கிறது . இங்குள்ள ஒப்புமை என்னவென்றால், தங்கம் தூய்மையானது, கவர்ச்சியானது, பளபளப்பானது மற்றும் மிகவும் விரும்பத்தக்கது என்பது போல, பரம பதம் என்பது சுத்த-சத்வமாகும், எனவே ஹிரண்யத்தைக் குறிக்கிறது. பெரிய அனைத்தையும் உருவாக்குபவர் ஹிரண்ய-கர்ப்பன்.

‘ஹிரண்யகர்பஸம்பூதி காரணம் ஹிரண்மயமந்தம் தானே உலகம் முழுவதையும் படைத்தவன்’ என்று ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை விளக்குகிறார். ஹிரண்ய என்பது வீர்யனை அல்லது அவனிடம் இருந்த ஆற்றலைக் குறிக்கிறது மற்றும் அது படைப்பாளரான பிரம்மாவை உருவாக்கியது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் சொல்லும் நாமத்திற்கு இன்னொரு விளக்கமும் உண்டு. பூமியின் இதயத்தில் தங்கம் மறைந்திருப்பது போல, அவர் தனது பக்தர்களின் இதயங்களில் மறைந்துள்ளார். இந்த அர்த்தத்திலும் அவர் ஹிரண்யகர்ப்பரே. சிருஷ்டியின் அடிப்படையில் வைகுண்டத்தில் தொடங்கி ஹிரண்ய கர்பத்தில் முடிவடையும் நாமங்களின் இணைக்கப்பட்ட கணக்கை ஸ்ரீ சாஸ்திரி தருகிறார். தடைகளை நீக்கும் வைகுண்டமாகிய பகவான், தனது மகத்தான ஆற்றலுடன், பரம புருஷராகிய தனது நிலையிலிருந்து இறங்கி, வைகுண்டமாக இருப்பது போல் உடலில் புருஷ வடிவில் இந்த பிரபஞ்சத்தில் வசிக்க முடிவு செய்தார். பின்னர், பிரகிருதியை இயக்கும் பிராண சக்தியை உயிரினங்களை ஆதரிக்கும் வடிவமாக மாற்றினார், இதனால் பிராணதாவாக மாறினார். இதன் விளைவாக இந்த பிரபஞ்சம் ஏற்பட்டது, ஆகாஷா பூதங்களில் முதன்மையானது (தஸ்மாத்-வா ஏதஸ்மாத் ஆத்மானா ஆகாஷஸ் ஸம்பூதஹ்).

முதலில் பிரணவத்தின் பெரும் ஒலி அதாவது ‘ஓம்’ விளைந்தது. இந்த ஆகாஷாவிலிருந்து, பின்னர் காற்று, நெருப்பு, நீர் மற்றும் பூமி போன்ற பிற பூதங்களின் விளைவாக அவர் பிரபஞ்சமாக (ப்ரிதுஹ்) விரிவடைந்தார். இந்த பிருதுஹ் இந்த பிரபஞ்சத்தின் தந்தை. இந்த பிருதுவின் மகள்தான் பிருத்வி. மொத்த (ஸ்தூல) வடிவத்திலிருந்து தொடங்கி, நுட்பமான (சூக்ஷ்மா) வடிவத்தை வழங்குவதன் மூலம், அவர் தனது படைப்புகளுக்கு ஹிரண்ய-கர்ப்பமாக பிராணமயம், மனோமயம் மற்றும் விஞ்ஞானமய கோஷங்களை வழங்கினார். இவ்வாறு, நாம வைகுண்டத்தில் தொடங்கி, நாம ஹிரண்ய-கர்ப்பம் வரை, சிருஷ்டி ரகசியம் படிப்படியாக விரிவடைகிறது.


413-சத்ருக்ந –
சத்ருக்களை முடிப்பவன் –விவேக ஶரைர் ஹந்தி-புலன்களை அடக்குபவன்

விஷ யேஷு விஷேபணாத் தேஷாம் ராவணவச் ச₂த்ரு மிந்த்₃ரிய வர்க₃ம் விவேக ஶரைர் ஹந்தி
ஶமயதீதி
ஶத்ருக்₄ந ।
*அமநுஷ்ய கர்த்ருகே ச இதி டக், * க₃மஹந , இத்யாதி₃நோபதா₄லோப꞉
* ஹோ ஹந்தே ꞉, இதி குத்வம் ।

தச இந்த்ரியனானாம் கோரம் யோ மநோ ரஜனீசரம் விவேக சரஜாலேந சமம் நயதி யோகிநாம் தத் த்யாநே –ஈஸ்வர சம்ஹிதை
யோகிகளின் மனம் மற்றும் பத்து இந்திரியங்களை இராமன் எவ்விதம் இராவணனின்
பத்துத் தலைகளை அழித்தானோ அதே போன்று விவேகம் என்பதன் மூலம் அழிக்கிறான்

வல்லரக்கர் உயிர் உண்ட மைந்தன் -பெருமாள் திரு -10-2
மாறில் போரரக்கன் மதிள் நீறு எழச் செற்று உகந்த ஏறு சேவகனார் -6-1-10-
பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டான் -பெரிய திரு மொழி -2-3-1-

குல முதல் அடுந் தீவினைக் கொடு வான் குழியினில் வீழ்க்குமைவரை
வல முதல் கெடுக்கும் வரமே தந்தருள் கண்டாய்
நில முதல் இனி எவ்வுலகுக்கும் நிற்பன செல்வன எனப்பொருள்
பல முதல் படைத்தாய்! என்கண்ணா! என் பரஞ்சுடரே!–7-1-9-

விஷயங்களில் ஈடுபடுவதால் ராவணன் போலப் பகைகளாக உள்ள இந்த்ரியங்களை விவேகம் என்னும்
அம்பினால் அழிப்பவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

விரோதிகளை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. ஓம்ஶத்ருக்னாயநம:

த்ரிதஶ (முப்பத்து முக்கோடி) தேவர்களின்

ஶத்ரூன் எதிரிகளான அஸுரர்களை

ஹந்தீதி கொல்வதால்

ஶத்ருக்ன: பகவான் ‘ஶத்ருக்ன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(முப்பத்து முக்கோடி) தேவர்களின் எதிரிகளான அஸுரர்களை கொல்வதால் பகவான் ‘ஶத்ருக்ன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

சத்ருக்ன – எதிரிகளைக் கொல்பவர் 

‘சத்ரூன் ஹந்தி இதி சத்ருக்னஹ் – எதிரிகளை அழிப்பான்’ என்பதுதான் அடிப்படைப் பொருள் என்றாலும், ஸ்ரீஆதி சங்கரர் இதை ‘திரிதாஷ ஷத்ரூன் ஹந்தி இதி சத்ருக்னஹ் – தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவர்’ என்று உருவகப்படுத்துகிறார். காரணம், பகவானுக்கு தனிப்பட்ட முறையில் எதிரிகள் இல்லை. அவர் சாமாத்மா.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது ஞான அம்புகளால் மக்களை பூமியின் இன்ப அனுபவத்திலிருந்து விலக்கும் புலன்களை அடக்குகிறார் – சத்ரும் ஹந்தி இதி சத்ருக்னஹ். ஒருவன் அவரிடம் மத்தியஸ்தம் செய்யும் போது, ​​பக்தர்கள் தன்னை உணரும் பாதையில் உள்ள எதிரிகளை அவர் கொன்றுவிடுகிறார். ஒருவன் கட்டுப்பாட்டைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய பத்து இந்திரியங்களுடன் ஒப்பிடும் போது மனம் ராவணனின் பத்துத் தலைகளைப் போல இருக்கும். ராவணனின் பத்துத் தலைகள் என்பது, அவனை உணர்ந்து கொள்வதற்கு ஒருவன் கட்டுப்பாட்டைப் பெற வேண்டிய பத்து பண்புகளைக் குறிக்கும். காமம் (காமம்), க்ரோதா (கோபம்), மோகம் (மாயை), லோபா (பேராசை), மதம் (பெருமை), மாத்சார்யம் (பொறாமை), மனஸ் (மனம்), புத்தி (புத்தி), சித்தம் (விருப்பம்) மற்றும் அஹம்காரம் (அஹங்காரம்) )

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமாவை அவரது கட்டளையை மீறுபவர்களை தண்டிக்கும் செயலைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார்.

———–

414-வ்யாப்த –
நிரம்பியவன் –

முக்₃த₄ வ்ருத்₃த₄ ப₄த்ரு ப்₄ருத்ய ஶத்ர மித்ராதி₃ஷு வாத்ஸல்ய -அவிஸேஷாத்
வ்யாப்த꞉ । யதா

பவ்ரான் ஸ்வ ஜனவத் நித்யம் குசலம் பரப்ருச்சதி புத்ரேஷ் வக்நிஷு தாரேஷு ப்ரேஷ்ய சிஷ்ய கணேஷு
ச நிகிலேந ஆநு பூர்வ்யாச் ச பிதா புத்ரா நிவ ஓவ்ரசாந் –அயோத்யா —
அயோத்யா நகர மக்கள் தசரதனிடம்
உமது புத்திரனான இராமன் தனது உறவினர்களை விசாரிப்பது போன்று எங்கள் அனைவரையும் அன்புடன் விசாரிக்கிறான்
ஒரு தந்தை தனது புத்ரனைக் கவனித்துக் கொள்வது போன்று இராமன் இங்கு வாழ்கின்ற மக்களைப் பற்றியும்
குழந்தைகளைப் பற்றியும் அக்னி வேள்விகளைப் பற்றியும்
மனைவிமார்கள் வேலையாட்கள் பற்றியும் மாணவர்கள் பற்றியும் விசாரிக்கிறான்

ரிபூணாம் அபி வத்ஸல–யுத்த
சத்ருக்களிடம் கூட இராமன் அன்பு பூண்டவன்

தியானிப்பவர்களிடம்-இளையவன் முதியவன் தலைவன் அடிமை பகைவன் நண்பன் முதலிய வேறுபாடு இல்லாமல்
ஒரே விதமான அன்பால் நிரம்பி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காரணமாதலால் எல்லாக் காரியங்களிலும் வியாபித்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரம்மா முதலிய தேவர்களுக்கு வேண்டியவர் -கருடனுக்கு வேண்டியவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்வ்யாப்தாயநம:

காரணத்வேன (அனைத்திற்கும்) காரணமாய் இருப்பதன் மூலம்

ஸர்வகார்யாணாம் அனைத்து காரியங்களையும் (அதாவது விளைவுகளையும்)

வ்யாபனாத் பரவி இருப்பதால்

வ்யாப்த: பகவான் ‘வ்யாப்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(அனைத்திற்கும்) காரணமாய் இருப்பதன் மூலம் அனைத்து காரியங்களையும் (அதாவது விளைவுகளையும்) பரவி இருப்பதால் பகவான் ‘வ்யாப்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வ்யாப்த என்றால் எங்கும் பரவி இருத்தல். இந்த ப்ரபஞ்சத்தில் நாம் காணும், கேட்கும், உணரும் அனைத்துமே காரியங்கள் (அதாவது செயல் விளைவுகள்). பகவானே அனைத்திற்கும் (இந்தப் ப்ரபஞ்சம் உருவாவதற்கும்) மூல காரணம். காரணமானது காரியத்தை முழுவதுமாய் பரவி இருக்கும். எனவே, பகவானும் அனைத்தையும் (அனைத்திலும்) பரவி இருக்கிறார் என்பது ஆச்சார்யாளின் உரையாகும்.

————–

414. வியாப்தா – (அன்பு மற்றும் பாசம் நிறைந்த) 

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘காரணத்வேன சர்வகார்யாணாம் வியாபநாத் வியாப்தாஹ் – ஒவ்வொரு செயலுக்கும் முதன்மைக் காரணமாக அவர் ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒவ்வொரு பொருளிலும் வியாபித்திருக்கிறார், எனவே அவர் வியாப்தா’ என்று விளக்குகிறார். அவர் பொருள்களின் உலகிலும், கருத்துகளின் உலகிலும் எங்கும் நிறைந்தவர். நாராயண சூக்தம் சொல்வது போல் ‘அந்தர் பஹிச்ச தத்ஸர்வம் வ்யாப்ய நாராயணா ஸ்திதா – நாராயணன் உள்ளேயும் வெளியேயும் வியாபித்திருக்கிறான்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை பகவானின் அருகாமை என்று விளக்குகிறார். எல்லா உயிர்களிடத்தும் அன்பு நிறைந்தவர். நிருக்தியில் அது கூறுகிறது – ‘நீச்ச பூஜ்ய அவிஷேஷேன வியாபநாத் வியாப்த உச்யதே – ஏனென்றால், அவர் தனது பாசத்தைப் பொழியும் போது, ​​​​இளைஞர் மற்றும் பெரியவர், எஜமானர் மற்றும் வேலைக்காரன், நண்பர்கள் மற்றும் எதிரிகளை வேறுபடுத்துவதில்லை. அயோத்தியில் உள்ள அனைத்துப் பிரிவு மக்களுடனும் ராமரின் நெருக்கத்தை வலியுறுத்த ஸ்ரீ பட்டர் ராமாயணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்:
பௌரான் ஸ்வஜனவத் நித்யம் குஷலம் பரிப்ரிச்சதி |
புதேஷ்வக்னிஷு தாரேஷு ப்ரேஷ்ய-ஷிஷ்ய கணேஷு ச ||
நிகிலேன அனுபூர்வ்யாச்ச பிதா புத்ராநிவ ஔரசான் || (ஆரண்ய காண்டம் 2. 37,38)

எங்களிடம் ‘ரிபூனம் அபி வத்ஸலஹ்‘ உள்ளது – ராமர் மீதும் அன்பானவர் – யுத்த காண்டம் 50.56. அவர் எல்லாவற்றிலும் (ஸ்ரீ சங்கரர், சுவாமி சின்மயாநந்தா, ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி) வியாபித்திருக்கிறார் என்பது மற்றொரு விளக்கம்.

—————-

415–வாயு
செல்பவன் -அடியார் உள்ள இடம் தானே -குகன் பரத்வாஜர் சபரி-பரகத ஸ்வீ காரம்

ஸ்வயமேவ தத்ர தத்ர தான் க₃ச்ச₂தீதி
வாயு꞉ ।
* க்ருவாபாஜிமி இத்யாதி₃நோண் ।

சோபியகச்சத் மஹா தேஜா சபரீம் சத்ரு ஸூதந -பால
எதிரிகளை அழிக்கும் ராமன் சபரியின் இடத்துக்குச் சென்று பெருமை அளித்தான்

பரத்வாஜ ஆஸ்ரமம் கத்வா–பால
பரத்வாஜ முனிவரின் ஆஸ்ரமத்துக்குச் சென்றான்

குஹம் ஆஸாத்ய தர்மாத்மா–பால
குகனை மேன்மைப் படுத்தினான் -ஏழை ஏதலன் -வியாப்யம் – இன்னருள் சுரந்து வாயு

சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
சென்று நின்று ஆழி தொட்டான் –

தம்மைத் தியானிப்பவர் இருக்குமிடம் தேடி ஆங்காங்கு செல்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நல்ல மனத்தை உண்டாக்குபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயிரைத் தாங்கக் காரணமாக இருப்பவர் -வலிமை கொண்டவராய் சஞ்சரிப்பவர் -எல்லாவற்றையும் அறிபவர் –
பரவுபவர் -விரும்பப் படுபவர் -எல்லாரும் இயங்கக் காரணமானவர் -உயர்ந்தவர் -சம்சாரத்தில் கட்டுபவர் –
சம்சாரத்தில் இருந்து விடுவிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

  1. ஓம்வாயவேநம:

வாதி கந்தம் கரோதீதி ‘வாதி’ அதாவது மணத்தை உண்டாக்குகிறார்

வாயு: எனவே பகவான் ‘வாயு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மணத்தை உண்டாக்குவதால் பகவான் ‘வாயு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘புண்யோ கந்த: ப்ருதிவ்யாம் ச’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 7.9)

ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: மண்ணில் தூய நாற்றம் நான்

இதி பகவத்வசனாத் | இவ்வாறு, பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் கூறியுள்ளார்.

————–

வாயு – தன் பக்தர்களை நோக்கிச் செல்பவன்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த ‘வதி காந்தம் கரோதி இதி வாயு: எங்கும் வாசனை அல்லது நறுமணங்களைக் கொண்டுள்ளதால் அவர் வாயு’ என்று விளக்குகிறார். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வது வசனம்) ‘புண்யோ கந்தஹ் பிருதிவ்யாம் ச – நான் பூமியில் மங்களகரமான வாசனையாக வசிக்கிறேன்’ என்று பகவான் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது பக்தர்களை எங்கிருந்தாலும் நாடிச் செல்வதால் வாயு என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்கிறார். ஷபரியை மரியாதையுடன் தேடிச் செல்வது, பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றது, குஹாவுடனான நட்பு போன்றவை சில உதாரணங்கள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் – வதி ஸர்வத்ர கதோ பவதி இதி வாயு – விஷ்ணு – இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் எங்கும் பரவியிருக்கிறார். இந்த உலகில் காற்று நுழையாத அல்லது இல்லாத இடமே இல்லை. இந்த நாமம் பகவானின் எங்கும் நிறைந்திருப்பதைக் குறிக்கிறது.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தா அவர் வெறும் ‘காற்று’ மட்டுமல்ல, ‘காற்று’க்குப் பின்னால் உள்ள உயிர் கொடுக்கும் சக்தி என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஐத்ரேய உபநிஷத் 1.7 – வாயுரஸ்மை புண்யம் கந்தம் ஆவாஹதி – பகவான் வாயுவிற்கு அந்தர்யாமி என்று குறிப்பிடுகிறார், மேலும் பல்வேறு உபநிடதங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி வாயுவை அதன் செயல்பாடுகளைச் செய்ய வைக்கிறார்.

  • வாயுர்வை கௌதம தத்-சூத்திரம், வாயுநா வை கௌதமசூத்ரேணாயாம் ச லோகா பராஷ்ச லோகஹ் ஸர்வாணி ச பூதானி சந்த்ரிப்தானி பவந்தி (பிருஹதாரண்யகா 3.5.2) – இதன் பொருள் ‘வாயு இந்த உலகத்தை ஒரு மிருகத்தைப் போல ஒன்றாக வைத்திருக்கும் நூல்; இது இல்லாமல் உலகம் உடைந்த சரம் கொண்ட சங்கிலியைப் போல உடைந்து விடும்; பகவானே இந்த சக்தி.
  • யோ வாயௌ திஷ்டன்-வாயோரந்தரோ யாம் வாயுர்-ந வேத யஸ்ய வாயுஹ் ஷரீரம் யோ வாயும் அந்தரோ யமாயதி, ஏஷ தே ஆத்மாந்தர்யாம்யாமிரிதா (பிருஹதாரண்யகா 3. 7. 7. ) – காற்றில் வசிக்காதவர், காற்றில் யார் வசிக்கிறார் என்பதை அறிவார். காற்று, மற்றும் காற்றை உள்ளே இருந்து கட்டுப்படுத்துபவர், உள் ஆட்சியாளர், உங்கள் சொந்த அழியாத சுயம்.
  • வாயுர்வாவ ஸம்வர்கோயதா வா அக்னிருத்வாயதி, வாயுமேவாப்யேதி, யதா சூர்யோ’ஸ்தமேதி வாயுமேவாப்யேதி, யதா சந்திரோ’ஸ்தமேதி வாயுமேவாப்யேதி, யதாபா உச்சுஷ்யந்தி வாயுமேவாபியந்தி. சௌக்ரீவாயந்தி3. ) – சூரியன், சந்திரன், நெருப்பு மற்றும் நீர் அனைத்தும் வாயுவில் இணையும் போது மறைந்துவிடும்;
  • கிம் தத்-விஷ்ணோர்-பலம் ஆஹுஹ் |வாதாத்-விஷ்ணோர்-பலம் ஆஹுஹ் (தைத்திரீய 1. 8. 3) – பகவான் விஷ்ணு தனது விபூதி மூலம் வாயுவாக பூமியைத் தாங்குகிறார்.

இந்த நாமம் பகவானின் இயல்பை எல்லாம் வியாபித்திருப்பதை வலியுறுத்துகிறது என்பதை தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் நினைவூட்டுகிறார். உணவு, தண்ணீர் இல்லாமல் சில நாட்கள் வாழலாம், ஆனால் வாயு இல்லாமல் சில நிமிடங்கள் கூட வாழ முடியாது. அதுபோல பகவானின் அருள் இல்லாமல் நாம் வாழ முடியாது. நாம் தேடாமலேயே வாயு நம்மிடம் வருகிறது; பகவானும் அவ்வாறே – அவர் தனது பக்தர்களைத் தேடி அவர்களைப் பின்தொடர்கிறார். வாயு எந்த வகையிலும் மக்களை வேறுபடுத்துவதில்லை; அதனால் பகவான் எல்லாருடனும் சமமான மனப்பான்மையுடன் பழகுகிறார்.

இவ்வாறாக இந்த பிரபஞ்சத்தின் இருப்பு மற்றும் உயிர்வாழ்வில் அதன் முக்கிய பங்கை கொண்ட வாயு பகவானுக்கு வாயு என பெயரிட காரணமாகும்.

————

416-அதோஷஜ-
குறையாதவன் -அமுதக் கடல் போன்று –

ஏவம் அம்ருத உத₃தி₄வத் ஸர்வைஸ் ஸதோ₃ப யுஜ்யமாநோ (அ)பி-அதோ ந ஷீயதே ஜாது யஸ்மாத் தஸ்மாத் அதோஷஜ –உத்யோக பர்வம்
சற்றும் குறையாமல் இருப்பதால் –அதோஷஜன் -எனப்படுகிறான்

அக்ஷய்யம் மது ஹந்தாரம் ஜானாமி த்வாம் ஸூ ரோத்தமம் –பால –பரசுராமன் கூற்று-
மது என்னும் அரக்கனை அழித்தவனே -தேவர்களின் தலைவனே –
நீ குறையாதவன் என்று அறிவேன்

அக்ஷய்ய கீர்த்திச்ச–கிஷ்கிந்தா –24-31-தாரை வார்த்தை
குறையாத கீர்த்தி கொண்டவனே –

யானும் ஏத்தி மூவுலகும் முற்றும் ஏத்தி பின்னையும் தானும் ஏத்திலும் தன்னை ஏத்த ஏத்த எங்கு எய்தும்
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதுமாகித் தித்திப்ப -4-3-10-

யாவரும் அனுபவித்து உபயோகித்தாலும் அமுதக் கடல் போலே ஒரு காலும் வற்றிக் கீழே போகாமல் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மேல் உலகத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் விராட் ரூபத்துடன் வியாபிப்பவர் –
ஒருபோதும் தாழ்ந்து அழியாதவர் ஆதலின் அதோஷஜர் எனபது உத்யோகபர்வம் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

இந்த்ரியங்களை அடக்கிய வஸூ தேவர் முதலியோர்க்கு மகனாக திரு வவதரித்தவர் –
அஷகுமாரனை வென்ற ஹனுமானால் தெரியப் படுத்தப் பெற்றவர் –
தம்மைத் தாழ விட்டு அனைவருக்கும் காட்டியவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

  1. ஓம்அதோக்ஷஜாயநம:

அதோ ந க்ஷீயதே ஜாது யஸ்மாத்தஸ்மாத் அதோக்ஷஜ: (மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வம் 70.10)

மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: எப்பொழுதும் தன்னிலையினின்று நழுவாதவராதலாலும், எவ்வித குறைகளுமற்று இருப்பதாலும் பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி உத்யோக பர்வணி | இவ்வாறு மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

த்யௌரக்ஷம் ஆகாயம் (த்யௌ) அக்ஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறது

ப்ருதிவீ சாத: பூமி (ப்ருதிவீ) அத என்று அழைக்கப்படுகிறது

தயோர்யஸ்மாத் அஜாயத மத்யே அவற்றிற்கு இடையே தோன்றுவதால்

வைராஜரூபேண இதி வா தனது விராட் ரூபத்தில்

அதோக்ஷஜ: பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அக்ஷம் என்றழைக்கப்படும் ஆகாயத்திற்கும், அத என்றழைக்கப்படும் பூமிக்கும் இடையே தனது விராட் ரூபத்தில் தோன்றுவதால் பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அத (பூமி) + அக்ஷ (ஆகாயம்) + ஜ (பிறத்தல்) = அதோக்ஷஜ

அதோப்ருதே உள்முகமாக, உயர்ந்ததை நோக்கி திருப்பும்போது

ப்ரத்யக் ப்ரவாஹிதே நுகர்ச்சியை நோக்கி ஓடுவதை தவிர்த்து அதன் எதிர்திசையில்

அக்ஷகணே இந்திரியங்களை

ஜாயத இதி வா தோன்றுகிறார்

அதோக்ஷஜ: எனவே, பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எவரொருவர் தமது இந்திரியங்களை (புலன்களை) நுகர்ச்சியை நோக்கி அவை ஓடுவதை தவிர்த்து, அதன் எதிர்திசையான உள்முகமாய் உயர்ந்ததை நோக்கி திருப்புகிறாரோ, அவருக்கு பகவான் (அவர் உள்ளத்தில்) தோன்றுகிறார். எனவே, பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அத (அதோப்ருதே) + அக்ஷ (அக்ஷகணே) + ஜ (ஜாயதே) = அதோக்ஷஜ

————–

அதோக்ஷஜா – குறையாதவர். 

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ‘அதோ ந க்ஷீயதே ஜாது யஸ்மாத் தஸ்மாத் அதோக்ஷஜஹ் – அவரது உயிர்ச்சக்தி ஒருபோதும் குறையாது, மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பு மற்றும் இறப்புகளால் அவர் குறைவதில்லை, எனவே அவர் அதோக்ஷஜா’ (மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வ 4.70.10) என்று முக்கியப் பொருள் தருகிறார்.

ஒரு கலவையாக நாம அதோக்ஷஜா என்றால் ‘குறையாதவர்’ என்று பொருள். அக்ஷா (சொர்க்கம்) மற்றும் ஜா (பிறந்தது) என்று எடுத்துக் கொண்டால், அக்ஷஜா சொர்க்கத்தில் பிறந்தவர் என்று பொருள்படும்.

இந்த வார்த்தையை அதா (பூமி அல்லது கீழே), அக்ஷா (சொர்க்கம் அல்லது வானம்) மற்றும் ஜா (பிறப்பு) என மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கும்போது, ​​நமக்கு வேறு விளக்கம் கிடைக்கிறது. ஸ்ரீ சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘த்யுஹ் அக்ஷம் ப்ரித்வீ ச அதாஹ் தயோஹ் யஸ்மாத் அஜாயத மத்யே வைரஜரூபேண அஜாய இதி வா அதோக்ஷஜஹ்’ – வானத்திற்கும் (அக்ஷ) கீழுள்ள (அதா, பூமி) பகுதிக்கும் இடையே விரதமாகத் தன்னைக் காட்டுபவர். வாமன/திரிவிக்ரம அவதாரத்தைக் குறிக்கும் வடிவம்.

அவரது மூன்றாவது விளக்கம் இன்னும் சுவாரஸ்யமானது ‘அதோபூதே ப்ரதிக்ப்ரவாஹிதே அக்ஷகனே ஜாயதே இதி வா அதோக்ஷஜஹ் – நாம் நம் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி, அவரை தியானிப்பதன் மூலம் உள்நோக்கி பார்க்கத் தொடங்கும் போதுதான் அவர் உணரப்படுகிறார், புரிந்து கொள்ளப்படுகிறார்’. இந்த அர்த்தத்திற்கு ஆதரவாக அவர் பின்வரும் ஸ்லோகத்தை தருகிறார்:

அதோ பூதே ஹ்யக்ஷகனே ப்ரத்யக்-ரூப-ப்ரவாஹிதே |
ஜாயதே தஸ்ய வை ஞானம் தேன அதோக்ஷஜ உச்யதே ||

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார், அவர் ஒருபோதும் குறையாது, கடலில் இருந்து வரும் நீர் ஒருபோதும் குறையாது அல்லது சூரியனின் ஒளி மங்காது போல.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி இன்னும் ஒரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறார்: அதஹ் – ஜ்ஞாத்ரித்வபாவாத் ஹீனம், அக்ஷஜம் ஞானம் யஸ்ய ச அதோக்ஷஜா – எங்கும் எல்லாவற்றிலும் இருந்தாலும், கண்கள் போன்ற இந்திரியங்களால் அடையாளம் காண முடியாதவர். அவர் எங்கும் நிறைந்தவர்.

பாகவதத்தில் (4.17.6-7) அதோக்ஷஜா பற்றிய குறிப்பு உள்ளது – ‘பக்தாய மே அனுரக்தாய தவ ச அதோக்ஷஜஸ்ய ச வக்தும் அர்ஹஸி யஹ் அதுஹ்யாத் வைன்ய-ரூபேண காம் இமாம்’ – நான் எப்போதும் உனது பக்தனாகவும், இறைவனின் பக்தனாகவும் இருக்கிறேன். அதோக்ஷஜா என்று அறியப்படுகிறது. எனவே, ப்ருது மன்னனின் கதைகள் அனைத்தையும் கூறுங்கள், அவர் வேன மன்னனின் மகனின் வடிவத்தில், பசு வடிவ பூமியில் பால் கறந்தார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருவாய் மொழியிலிருந்து (4.3.10) இந்த நாமத்திற்கு நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தின் மிகவும் பொருத்தமான குறிப்பைத் தருகிறார்:

யானும் ஏத்தி மூவுலகும் முற்றும் ஏத்தி பின்னையும் தானும்
ஏத்திலும் தன்னை எட்ட எட்ட எங்கே எய்தும்?
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதமாகி-திட்டிப்ப
யானும் எம்பெருமானையே ஏத்தினேன் யானுய்வானே

————————————–

வைகுண்ட –
தம்மை அடைவதற்கு உள்ள தடைகளை நீக்கித் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொள்பவர் –
குடி என்ற தாது -வினையடி –வழியைத் தடை செய்தல் -பகவானோடு கூடும் வழியைத்-தடையை -நீங்கியவர்கள் விகுண்டா –
அவர்களை யுடையவன் பகவான் என்பதால் வைகுண்ட எனப்படுகிறான் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பஞ்ச பூதங்களை ஓன்று சேர்த்து சிருஷ்டியில் பயன்படுத்துபவர் அவற்றின் செயல்களைக் கட்டுப் படுத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

விகுண்டா என்பவளின் மகனாக திரு அவதரித்தவர் -ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

407-புருஷ –
புனிதத் தன்மை  யுள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பாவங்களை எரிப்பவர் -எல்லோர்க்கும் முற்பட்டவர் -சரீரம் -புரம் -அதில் வசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூர்ணர் -காப்பவர் -எல்லோருக்கும் முன்னவர் -எல்லா தோஷங்களை அளிப்பவர் -எல்லா சரீரங்களில் வசிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————–

408-பிராண –
எல்லாவற்றையும் உய்விப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஜீவ ரூபியாய் இருப்பவர் -பிராணனாக இருந்து செயல் படுத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்தர்களைக் காட்டிலும் மேலானவர் -உயர்ந்த பெயர்களைக் கொண்டவராக செயல்படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

409-பிராணத-
பிரசித்தமான பிராணனை எல்லோருக்கும் தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டியில் பிராணிகளுக்கு அந்தர்யாமியாகி உயிரைக்கொடுப்பவர் –
பிரளய காலத்தில் பிராணிகளின் பிராணன்களை நீக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

துன்பத்தை அழிப்பவர்-பக்தர்களுக்கு முக்ய பிராணனைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

410-ப்ரணம –
தம் குணங்களினால் சராசரங்கள் அனைத்தும் தம்மை வணங்கும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களால் வணங்கப் படுபவர் -பிரணவ என்ற பாடம் -புகழப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நன்றாகத் தூண்டுபவர் -பிரணவ என்று பாடம் -தம்மைத் தாமே புகழ்ந்து கொள்பவர் –
மிகவும் புதியவர் -நன்றாக வணங்கப் படுபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————

411-ப்ருது-
மிகவும் விரிந்த புகழை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரபஞ்ச ரூபமாகத் தாமே விரிந்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரசித்தமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

412- ஹிரண்ய கர்ப்ப –
தமக்கு ஹிதமாகவும் -இனிமையாகவும் உள்ள தியானிப்பவர் மனங்களினால் அமுதம் போலே அனுபவிக்கப் பெறுபவர் –
பொற் புதையல் போல் போன்றவர் -அவதார காலத்திற்குப் பிறபட்டவர்களுக்கும் அவர்கள் செய்யும் தியானம் முதலியவற்றால்
உபகாரம் செய்வது கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரம்மாவின் உற்பத்திக்குக் காரணமான பொன் அண்டத்தைத் தம்முள் வைத்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பொன் மயமான பிரம்மாண்டத்தைத் தன் வயிற்றிலே தரித்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————

413-சத்ருகன –
விஷயங்களில் ஈடுபடுவதால் ராவணன் போலப் பகைகளாக உள்ள இந்த்ரியங்களை விவேகம் என்னும்
அம்பினால் அழிப்பவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

விரோதிகளை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————

414-வ்யாப்த –
தியானிப்பவர்களிடம்-இளையவன் முதியவன் தலைவன் அடிமை பகைவன் நண்பன் முதலிய வேறுபாடு இல்லாமல்
ஒரே விதமான அன்பால் நிரம்பி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காரணமாதலால் எல்லாக் காரியங்களிலும் வியாபித்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரம்மா முதலிய தேவர்களுக்கு வேண்டியவர் -கருடனுக்கு வேண்டியவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————-

415-வாயு –
தம்மைத் தியானிப்பவர் இருக்குமிடம் தேடி ஆங்காங்கு செல்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நல்ல மனத்தை உண்டாக்குபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயிரைத் தாங்கக் காரணமாக இருப்பவர் -வலிமை கொண்டவராய் சஞ்சரிப்பவர் -எல்லாவற்றையும் அறிபவர் –
பரவுபவர் -விரும்பப் படுபவர் -எல்லாரும் இயங்கக் காரணமானவர் -உயர்ந்தவர் -சம்சாரத்தில் கட்டுபவர் –
சம்சாரத்தில் இருந்து விடுவிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

416-அதோஷஜ-
யாவரும் அனுபவித்து உபயோகித்தாலும் அமுதக் கடல் போலே ஒரு காலும் வற்றிக் கீழே போகாமல் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மேல் உலகத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில்   விராட் ரூபத்துடன் வியாபிப்பவர் –
ஒருபோதும் தாழ்ந்து அழியாதவர் ஆதலின் அதோஷஜர் எனபது உத்யோகபர்வம் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

இந்த்ரியங்களை அடக்கிய வஸூ தேவர் முதலியோர்க்கு மகனாக திரு வவதரித்தவர் –
அஷகுமாரனை வென்ற ஹனுமானால் தெரியப் படுத்தப் பெற்றவர் –
தம்மைத் தாழ விட்டு அனைவருக்கும் காட்டியவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

‘குடி’ என்றால் தடை என்று பொருள், இங்கே இறைவனை அடைவதற்குத் தடையாக இருப்பவற்றை ‘குடி’ என்ற சொல் குறிக்கிறது.
அடியார்கள் தன்னை அடைய விடாமல் தடுக்கும் தடைகளாகிய ‘குடி’களைத் தனது பாதுகை மூலமாகவும்,
ஸ்ரீசீதா ராம பட்டாபிஷேகம் மூலமாகவும் தகர்க்கும் ராமன்,
தன் அடியார்களை ‘விகுண்ட:’ – ‘குடி’ (தடை) இல்லாதவராக – ஆக்கி விடுகிறான்.
இறையநுபவத்தில் தடையில்லாத அந்த விகுண்டர்களின் தலைவனான ராமன் ‘வைகுண்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘வைகுண்ட:’ என்றால் தன் அடியார்கள் தன்னை அடையவிடாது தடுக்கும் தடைகளைத் தகர்ப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 406- வது திருநாமம்.
“வைகுண்டாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு ஏற்படும் தடைகளை ஸ்ரீராமன் தகர்த்தெறிவான்.

தூய்மையானவனாகவும், தன்னைச் சார்ந்தோரைத் தூய்மை ஆக்குபவனாகவும்
ஸ்ரீராமன் திகழ்வதால், ஸ்ரீராமன் ‘புருஷ:’ என்றழைக்கப்படுகிறான்.

‘புருஷ:’ என்பதற்கு (இவ்விடத்தில்) பாபங்களால் தீண்டப்படாது, தூய்மையாக இருந்து
பிறரையும் தூய்மை ஆக்குபவர் என்று பராசர பட்டர் பொருள் உரைத்துள்ளார் –
‘ஸ யத் பூர்வோஸ்மாத் ஸர்வஸ்மாத் பாப்மன: ஓஷ: தஸ்மாத் புருஷ:’
‘புருஷ:’ என்பது ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 407-வது திருநாமம்.“புருஷாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும்
அன்பர்களின் பாபங்களைப் போக்கி அவர்கள் என்றும் தூய்மையாக இருக்கும்படி ராமன் அருள்புரிவான்.

தசரதன் போல் தன்னிடம் அன்பு பூண்டவர்கள் எல்லோர்க்கும் ராமன் தானே உயிர்மூச்சாக இருப்பதால்,
ஸ்ரீராமன் ‘ப்ராண:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான். ‘ப்ராண:’ என்றால் உயிர்மூச்சாக இருப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 408-வது திருநாமம். “ப்ராணாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு
ராமனே உயிர்மூச்சாக இருந்து அவர்களைக் காத்தருள்வான்.

இறந்தவருக்கும் உயிரளிக்கும் தெய்வமாக
ஸ்ரீராமன் திகழ்வதால், ‘ப்ராணத:’ என்று ஸ்ரீ ராமன் அழைக்கப்படுகிறான்.
‘ப்ராணத:’ என்றால் உயிர் தந்து காப்பவர் என்று பொருள். அதுவே, ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 409-வது திருநாமம்.
“ப்ராணதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை உயிர்காக்கும் தெய்வமான
ஸ்ரீ ராமன் எல்லா ஆபத்துகளில் இருந்தும் காத்தருள்வான்.

இப்படித் தன் குணங்களால் எல்லோரையும் கவர்ந்து எல்லோராலும் வணங்கப்படுபவனாக ராமன் திகழ்வதால்,
‘ப்ரணம:’ என்று ராமன் அழைக்கப்படுகிறான்.
‘ப்ரணம:’ என்றால் எல்லோரையும் வணங்க வைப்பவர் என்று பொருள்.
ராமனைப் பொறுத்த வரை, அவன் தனது இறைத்தன்மையைக் காட்டிப் பிறர் தன்னை வணங்கும்படிச் செய்வதில்லை.
மாறாகத் தன் குணங்களால் அனைவரையும் ஈர்த்து அவர்கள் தன்னைவணங்கும்படிச் செய்து விடுகிறான்.
இவ்வாறு அனைவராலும் வணங்கப்படும் ராமன் ‘ப்ரணம:’ – அது தான் ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 410-வது திருநாமம்.
“ப்ரணமாய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள், உரிய இடத்தில் உரிய நேரத்தில்
உரிய மரியாதைகளைப் பெற்று விளங்கும்படி ராமன் அருள்புரிவான்.

எல்லோராலும் நன்கு அறியப்பட்ட புகழோடு ராமன் விளங்குவதால் தான் ராமன் ‘ப்ருது:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ப்ருது:’ என்றால் புகழால் உயர்ந்து நிற்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 411-வது திருநாமம்.
“ப்ருதவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் பேரோடும் புகழோடும் பெருமை பெற்று விளங்கும்படி ஸ்ரீ ராமன் அருள்புரிவான்.

ராமனின் அவதாரக் காலம் மட்டுமின்றி,
அதற்குப் பிற்பட்டவர்கள் ராமனைத் தியானித்து வணங்கினாலும், அவர்களையும் தேடி வந்து அருள்புரிபவனாக
ஸ்ரீராமன் விளங்குகிறான். அதனால் தான் ராமனுக்கு ‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’ என்று திருநாமம்.

இங்கே, ‘ஹிரண்ய’ என்பது இனிமையான இதயத்தைக் குறிக்கிறது, அதாவது, ராம பக்தர்களின் இனிய இதயங்கள்.
அந்த இதயங்களிலே மனத்துக்கு இனியவனாக எப்போதும் ஸ்ரீராமன் குடியிருப்பதால், ‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘கர்ப்ப’ என்றால் உள்ளே வசிப்பவர். இனிய இதயங்களுக்குள்ளே வசிப்பவர்
‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’; அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 412-வது திருநாமம்.
“ஹிரண்யகர்ப்பாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், நம் மனங்களிலும் ராமன் வந்து குடிகொண்டு ஆனந்தம் தருவான்.

ஆத்மாவுக்கு எதிரிகளாக இருக்கும் பாபங்களையும், தறிகெட்டு ஓடும் புலன்களையும்
ஞானம் என்னும் அம்பால் வீழ்த்தி வெல்வதால், ஸ்ரீராமன் ‘சத்ருக்ன:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘சத்ரு’ என்றால் எதிரி. ‘சத்ருக்ன:’ என்றால் எதிரிகளை அழிப்பவர்.
தறிகெட்டு ஓடும் மனம், புலன்கள் மற்றும் பாபங்களாகிய எதிரிகளை அழிப்பதால் ராமன் ‘சத்ருக்ன:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 413-வது திருநாமம்.
[ராமனின் தம்பிக்கு சத்ருக்னன் என்ற திருப்பெயர் இருப்பதற்கான காரணம் வேறு, அதை இத்துடன் குழப்பிக் கொள்ளலாகாது.]
“சத்ருக் னாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் அனைத்துப் பாபங்களையும் ஸ்ரீராமன் போக்கி அருள்வான்.

எந்த வேறுபாடும் இல்லாமல் அனைவரிடமும் அன்பு காட்டி, அன்பு நிறைந்தவனாக ராமன் திகழ்ந்தபடியால்,
ஸ்ரீராமன் ‘வ்யாப்த:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான். ‘வ்யாப்த:’ என்றால் நிறைந்தவர்.
அன்பர்கள் மீது கொண்டிருக்கும் அன்பால் நிறைந்திருப்பதால் ராமன் ‘வ்யாப்த:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 414-வது திருநாமம்.
“வ்யாப்தாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை ராமன் தனது அன்பு மழையால் நனைப்பான்.

‘வாயு:’ என்றால் பயணிப்பவர் என்று பொருள்.
எப்போதும் பயணித்துக் கொண்டே இருப்பதால், காற்றுக்கும் ‘வாயு:’ என்று பெயர்.
ராமன் தனது அடியார்களின் இருப்பிடத்தைத் தேடிப் பயணிப்பதால்,
(அடியார்களின் இருப்பிடத்தைத் தேடி அவனே வந்துவிடுவதால்) ‘வாயு:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 415-வது திருநாமம்.
“வாயவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களைத் தேடிச் சீதாராமன் நிச்சயம் வருவான்.

ராமன் என்றுமே எந்தக் குறையும் இல்லாதவனாக,
நிறைவு மிக்கவனாக இருக்கிறான். அவனுக்குத் தோல்வியோ, வீழ்ச்சியோ, குறைபாடோ எதுவுமே நேருவதில்லை.
எனவேதான் ராமன் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

அமுதக் கடலில் இருந்து எவ்வளவு அமுதைப் பருகினாலும் அது எப்படிக் குறையாமல் இருக்குமோ,
அதுபோல் எத்தனை பேர் ராமனை அனுபவித்தாலும், அல்லது எத்தனை பேர் அவனை எதிர்த்தாலும் கூட,
அதனால் எந்தக் குறையும் நேராதபடி தன் நிலையில் என்றும் நிறைவோடு இருக்கிறான் ராமன்.
‘அதோக்ஷஜ:’ என்றால் குறைவில்லாமல் நிறைந்திருப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 416-வது திருநாமம்.
“அதோக்ஷஜாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில்
குறையொன்றும் ஏற்படாதபடி ஸ்ரீராமன் அருள் புரிவான்.

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –43–

November 4, 2023

ராமோ விராமோ விரதோ மார்கோ நேயோ நயோ அநய
வீரஸ் சக்தி மதாம் ஸ்ரேஷ்டோ தரமோ தர்ம விதுத்தம –43-

இந்த நாற்பத்து மூன்றாவது ஸ்லோகத்தில் 11 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

396-ராம:, 397. விராம:, 398. விரத:, 399. மார்க:, 399. நேய:, 400. நய:, 401. அனய:|

402-வீர:, 403. ஶக்திமதாம் ஶ்ரேஶ்ட:, 404. தர்ம:, 405. தர்மவிதுத்தம: ||

ராம: — நித்திய ஆனந்தமாய், யோகிகள் எல்லையற்று ஈடுபடும் பரம்பொருள்; உத்தமமான கல்யாண குணங்களால் பக்தர்களின் மனத்தை மகிழ்விக்கும் ராமர்
விராம: — யாரிடம் ஈடுபடுவதால், யாருடைய சரிதத்தைக் கேட்பதால் நம் உலகக் கவலைகள் முடிவுக்கு வருகிறதோ அந்தப் பரமபுருஷர்
விரத: — வைராக்கியம், தியாகமே உருவாய் இருப்பவர்
மார்க: — முக்திக்கான உன்னத வழியாக இருப்பவர்
நேய: — வேதாந்த ஞானத்தால் முக்திக்கு வழிநடத்துபவர்
நய: — வழிநடத்துபவரெனினும், பக்தியால் கட்டுண்டு பின் தொடர்பவர்
(திருவரங்கத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதர் திருவீதி எழுந்தருளும் போது வேதங்கள் பின்தொடர்வதையும்,
பெருமாள் திவ்யப் பிரபந்தத்தைப் பின் தொடர்ந்து செல்வதையும் நினைவு கொள்ளலாம்)
அநய: — தம்மை வழிநடத்தத் தக்க தலைமை ஒரு போதும் இல்லாதவர்
வீர: — அசுரர்கள் அஞ்சி நடுங்கும் பெருவீரர்
சக்திமதாம்ச்ரேஷ்ட: — ஆற்றலும், வீரமும் கொண்டோரில் சிறந்து ஒப்பாரில்லாதவர்
தர்ம: — சநாதன தர்மமாய்த் தாமே இருப்பவர்
தர்மவிதுத்தம: — தர்மம் சூக்ஷ்மமானது ஆகையாலே எது தர்மம் என்பதை அறிவதில் அவரே பிரமாணம் ஆனவர்

பகவான் தனது பக்தர்களை மகிழ்விப்பார் மற்றும் யோகிகள் ராம நாமத்தில் ஆனந்தமாக மகிழ்கிறார்கள், இது தாரக மந்திரம் (சம்சாரத்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து ஒருவரை விடுவிக்கும் ஒன்று) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அவர் இறுதி இலக்கு மற்றும் விடுதலைக்கான குறைபாடற்ற பாதையைக் காட்டுபவர். அவர் தனது பக்தர்களின் கட்டளைக்கு அடிபணிந்து பக்தர்களை மோட்சத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். அவர் வீரம் ஒப்பிட முடியாத உயர்ந்த தலைவர். அவர் சக்தி வாய்ந்தவர்களில் உயர்ந்தவர். அவர் தர்மத்தின் உருவம் மற்றும் தர்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மையானவர்.

யோகிகள் அனைவரையும் மகிழ்ச்சியில் நிறைப்பவன் {ராமன்},
(அண்ட அழிவின் போது அனைத்தும் அவனிடமே கலப்பதால்) அனைத்து உயிரினங்களின் கதியாக இருப்பவன் {விராமன்}, {விரதன்},
குறையற்ற பாதையாக இருப்பவன் {மார்க்கன்},
ஜீவனின் வடிவில் இருந்து கொண்டு முக்திக்கு வழிநடத்துபவன் {நேயன்},
(ஜீவனிலிருந்து முக்திக்கு) வழிநடத்துபவன் {நயன்},
வழிநடத்த எவனும் இல்லாதவன் {அநயன்},
பெரும் வலிமை கொண்டவன் {வீரன்},
வலிமை நிறைந்த அனைத்திலும் முதன்மையானவன் {சக்திமதாம்ஸ்ரேஷ்டன்},
நிலைநிறுத்துபவன் {தர்மம்},
கடமை மற்றும் அறம் அறிந்த அனைவரிலும் முதன்மையானவன் {தர்மவிதுத்தமன்};(56)

மாண்டவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

396-ராம -தன் குணங்களாலும் திருமேனி அழகாலும் அனைவரையும் மகிழ்விப்பவர் –
397-விராம -தான் செயல் படும் போது வரம் கொடுத்த தேவர்கள் -வரம் பெற்ற இராவணன் -கொடுக்கப் பட்ட சாகா வரம்
ஆகிய அனைத்தும் ஓயுந்து போகும்படி செய்தவர்
398-விரத -அரசில் பற்று இல்லாதவன்
மார்க -பரத்வாஜர் முதலான முனிவர்களால் தேடப்படுபவன்
விராதோமார்க–ஒரே நாமமான போது -குற்றம் இல்லாத வழியைக் காட்டுபவர்
399-நேய -அன்பு கொண்ட ரிஷிகள் கட்டளை இடும்படி அடங்கி இருப்பவர்
400-நய -ரிஷிகளைக் கர்ப்பத்தைப் போலே பாதுகாப்பவர் –

401-அ நய -பகைவர்களால் நடத்தப்பட முடியாதவர் –
402-வீர -ராஷசர்களை அச்சத்தில் நடுங்க வைப்பவர் –
403-சக்திமதாம் ஸ்ரேஷ்ட –வலிமை மிக்க தேவர்களை விட சிறந்தவர் –
404-தர்ம -தர்மத்தின் உருவானவர் -இவ்வுலக அவ்வுலக பேற்றைக் கொடுத்து ஜீவர்களை தாமே தாங்குபவர் –
405-தர்ம விதுத்தம -தர்மம் அறிந்தவர்கலான ரிஷிகளை விடச் சிறந்தவர் –

3-22-ஸ்ரீ ராம அவதார -390-421-திரு நாமங்கள்–32-திரு நாமங்கள்-


396-ராம –
யாவரும் மகிழும்படி இருப்பவன்–தான் விளையாடி ஆனந்தம் அடைபவர் என்றுமாம்

ரூப -குண -சேஷ்டிதங்களால் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரிணாம்

ரம்யமத (அ)ஸ்மிந் ஸதா₃ ஸர்வைர் கு₃ண ரூப வஶீ க்ருதைரிதி
ராம꞉ । யதா₂

ரம்யதே அஸ்மின் சதா சர்வை குண ரூப வசீக்ருதை—-அயோத்யா -53-1-
திருக் கல்யாண குணங்கள் — திருமேனியின் எழில் ஆகியவற்றால் பரவசம்
அடைந்த அனைவருக்கும் எப்போதும் இராமனால் ஆனந்தம் கிட்டுகிறது

ராமோ ரம்யதாம் ஸ்ரேஷ்ட அயோத்யா -53-1-
மற்றவர்களை மகிழும்படி செய்வதில் சிறந்தவன் இராமன்

குணாபிராமம் ராமம் ச -சபா பர்வம் -58-42-
சிறந்த குணங்கள் நிரம்பி உள்ளதால் அனைவரையும் மகிழும்படி செய்யும் இராமன்

ஸ்யாமோ யுவா லோஹிதாஷோ மாதங்கா நாம் இவ ரிஷப
மழை மேகம் போன்று நிறம் கொண்டவனும் -இளம் வயதில் உள்ளவனும்
தாமரை போன்ற அழகான கண்கள் கொண்டவனும்
யானைகளின் நடுவில் உள்ள ஆண் யானை போன்றவனுமான இராமன்

ததா சர்வ பிரஜா காந்தை ப்ரீதி சஞ்ஜநனை பிது குணைர் விருருசே ராமோ தீப்த ஸூர்ய இவாம் சுபிர் –அயோத்யா -1-33-
தனது நாட்டு மக்களால் மிகவும் விரும்பப்படுபவனும்
தசரதனுக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பவனும்
சிறந்த கல்யாண குணங்கள் கொண்டவனும் ஆகிய இராமன்
தனது தேஜஸ் மூலம் ஸூர்யன் போன்று ஒளியுடன் நின்றான்

சரத் இந்தீவரத்விஷே அபி ராம சரீராயேதி ஸ்வ மந்த்ர லிங்கா₃ச்ச
இராமனின் திருமேனி சரத் காலத்தில் தோன்றிய நீலோத் பல மலர்கள் போன்று மனத்தைக் கவர்ந்ததாக இருந்தது –

மனத்துக்கு இனியான்
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடம் -10-1-8
சேண சுடர்க் குன்று அன்ன செஞ்சுடர் மூர்த்தி காண் பெரும் தோற்றத்து என் காகுத்த நம்பி -6-6-9-

குணங்களாலும் அழகாலும் யாவரும் தம்மிடம் மகிழும்படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

நித்ய ஆனந்த ரூபியான தம்மிடம் யோகிகள் மகிழும் படி இருப்பவர் –
தம் இச்சையால் மிகவும் அழகிய திருமேனியைக் கைக் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

ஸ்ரீ லஷ்மீ தேவியின் மணவாளர் -யோகிகள் மகிழும்படி இருப்பவர் -மகிழ்பவர் –
அளவிட முடியாதவர் -லீலை புரிபவர் -பூர்ணர் -ஆனந்த ரூபம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

—————

  1. ஓம்ராமாயநம:

நித்யானந்தலக்ஷணேSஸ்மின் அந்தமில் பேரின்ப வடிவினராய்

யோகினோ யோகிகளை

ரமந்த இதி மனமகிழ செய்பவராதலால்

ராம: பகவான் ‘ராம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அந்தமில் பேரின்ப வடிவினராய், யோகிகளை மனமகிழச் செய்பவராதலால் பகவான் ‘ராம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ரமந்தே யோகிநோ யஸ்மின் நித்யானந்தே சிதாத்மனி |

இதி ராமபதேநைதத் பரம் ப்ரஹ்மாபிதீயதே  || (பத்ம புராணம்)

எந்த அந்தமில் பேரின்ப வடிவான, ஞான மயமான இறைவனில் யோகிகள் மனமகிழ்கின்றனரோ, அந்தப் பரம்பொருள் ‘ராம’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி பத்மபுராணே | இவ்வாறு பத்ம புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸ்வேச்சயா தன்னிச்சைப்படி

ரமணீயம் மிக அழகிய

வபுர்வஹன்வா திருமேனி உடையவராய்

தாசரதி தயரதனின் திருமகனாய் (ஸ்ரீராமனாய்) அவதரித்ததால்

ராம: பகவான் ‘ராம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, தன்னிச்சையால் தயரதனின் திருமகனாய் (ஸ்ரீராமனாய்), அழகிய திருமேனி உடையவராய் அவதரித்ததால் பகவான் ‘ராம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீராம நாமம் தாரக மந்திரமென்று அழைக்கப்படும். இந்த திருநாமத்தை உச்சரிப்போருக்கு அனைத்து நன்மைகளும் உண்டாகும். காசியில் மரிப்போரின் காதுகளில் (அவர்களின் கடைசி தருணத்தில்) பரமசிவனே ‘ராமநாமத்தை’ உச்சரிக்கிறார். எனவே தான் காசியில் மரிப்போருக்கு மறுபிறப்பென்பதில்லை.

நன்மையையும் செல்வமும் நாளும் நல்குமே

திண்மையும் பாவமும் சிதைந்து தேயுமே

சன்மமும் மரணமும் இன்றித் தீருமே

இம்மையே ராம வென்ற இரண்டெழுத்தினால் – கம்ப ராமாயணம்

கற்பார் இராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ

புற்பா முதலா புல்லெறும்பாதி ஒன்றின்றியே

நற்பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும்

நற்பாலுக்குய்த்தனன் நான்முகனார் பெற்ற நாட்டுளே (திருவாய்மொழி 7.5.1)

ராம நாமத்தை உச்சரிப்பது ஸஹஸ்ரநாமத்தை முழுமையாக பாராயணம் செய்த பலனைத் தரும் என்று பரமசிவன் பார்வதியிடம் கூறுகிறார் (ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி…

———-

  1. ராம – தன் பக்தர்களை மகிழ்விப்பவன்

ராம நாமம் என்பது ஒரு முக்கியமான மந்திரம் அன்றி ஒரு நாமம் மட்டுமல்ல. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர், ‘நித்யானந்தலக்ஷணே அஸ்மின் யோகினா ரமாந்தே இதி ராமாஹ் – யோகிகள் நித்திய நித்திய மகிழ்ச்சியின் அவரது ஆளுமையில் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள், எனவே அவர் ராமர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று அடிப்படை அர்த்தத்தைத் தருகிறார்.

பத்மபுராணம் சொல்கிறது ‘ரமந்தே யோகிநாம் யஸ்மிந் நித்யானந்தே சிதாத்மனி; இதி ராமபாதனைதத் பரம் ப்ரம்ஹாபிதீயதே – யோகிகள் தனது நித்திய பேரின்பக் கோளத்தில் எப்பொழுதும் மகிழ்ந்து கொண்டிருப்பதால், இந்த உன்னதமானவர் ராமர் என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர், ‘ஸ்வேச்சயா ரமணீயம் வபுஹ் வஹன் வா தாசரதீ ராமஹம் – தசரதனின் மகனாக அழகான உடலைத் தன் விருப்பப்படி ஏற்றுக்கொண்டார், எனவே அவர் ராமர், அழகான ஆளுமை என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று ஒரு மாற்று விளக்கம் தருகிறார்.

மற்றொரு விளக்கம் என்னவென்றால், தன்னைப் பற்றி அழுத்தமான வசீகரம் கொண்டவர் மற்றும் மிகவும் அழகாக இருப்பவர் – ரமயதி இதித் ராம. இந்த நாமத்தை விளக்க ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பல குறிப்புகளை தருகிறார்:

  • ராமோ ராமாயதாம் ஸ்ரேஷ்டா – எல்லா மக்களின் மனதையும் மகிழ்விப்பவர்களில் ராமே முதன்மையானவர் (ராமாயணம் அயோத்தியா காண்டம் 53-1);
  • ‘குணாபிராமம் ராமம் ச – மங்கள குணங்கள் நிறைந்த ராமர்- (மஹாபாரத சபா பர்வா 58-42);
  • ‘ததா ஸர்வ-ப்ரஜா காந்தைஹ் ப்ரீதி ஸஞ்சனனைஹ் பிதுஹ் |

குணைঃ விருருசே ராமঃ தீப்தঃ ஸூர்ய இவ அம்ஶுபிঃ ||

ராமர் அபிமான குணங்கள் நிறைந்தவர், அவர் மக்களால் நேசிக்கப்படுபவர் மற்றும் தந்தைக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறார், சூரியனைப் போல தனது தீவிர மற்றும் பிரகாசமான கதிர்களால் பிரகாசித்தார் – அயோத்தி காண்டம் 1.33′.

ஆண்டாள் தன் திருப்பாவையில் அவனை மனத்துக்கு இனியான் என்று அழைக்கிறாள். அவனுடைய உருவம் அவனுடைய எதிரிகள் கூட அவனிடம் ஈர்க்கும் வகையில் இருக்கிறது. மண்டோதரி (ராவணனின் மனைவி) மற்றும் தாரா (வாலியின் மனைவி) இருவரும் தங்கள் கணவர்கள் இறக்கும் வேளையில் ராமரைக் கண்டதும் அவரது தெய்வீகத்தன்மையை உணர்ந்தனர்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன், ராமர் மற்றும் லக்ஷ்மணனைப் பற்றிய சூர்ப்பனகாவின் விளக்கத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் – தருணௌ ரூப ஸம்பன்னௌ சுகுமாரௌ – புண்டரீக விசாலக்ஷௌ – தாமரை போன்ற கண்களுடன் இனிமையான வடிவம் மற்றும் அழகான தோற்றம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் மற்றும் ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் இருவரும் ‘ராமு-க்ரீதாயாம்’ (விளையாட்டுகளைக் குறிக்கும்) என்ற மூலச் சொல்லைக் குறிப்பிடுகின்றனர் – அவருடைய லீலாக்களால் இன்பம் பெறுபவர்’ அல்லது அவரது கிரீடத்தின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால் அனைவரையும் மகிழ்ச்சியடையச் செய்பவர் ராமர்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் இரண்டு வகையான மகிழ்ச்சியைக் கூறுகிறார்:

  • அதன் விளைவாக சோகத்துடன் முடிவடையும் ஒன்று; மற்றும்
  • பரபிரம்மத்தின் இன்பம் தொடர்பான மற்றொன்று, அதனுடன் தொடர்புடைய தூய்மையான நித்திய மகிழ்ச்சியைக் கொண்டுள்ளது.

பிந்தைய வகையின் ஆதாரம் ராமர். ஸ்ரீராமனை தரிசனம் செய்ய மட்டுமே சபரி தன் உயிரை பிடித்துக் கொண்டதையும், ராமனைக் கண்டு மகிழ்ந்த முனிவர்களையும் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி சுட்டிக்காட்டியபடி, தசரதரின் குடும்பத்தின் குல குரு வசிஷ்ட முனிவர், தசரதரின் முதல் மகனுக்கு ராமர் என்று மிகவும் பொருத்தமான பெயரைக் கொடுத்தார்.

ராம நாமம் ‘தாரக மந்திரம்‘ அல்லது சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடந்து முக்தி அல்லது மோட்சத்தை அடைய பக்தர்களுக்கு உதவும் ஒன்று என்று அழைக்கப்படுகிறது. அஷ்டாக்ஷரி மற்றும் பஞ்சாக்ஷரி ஆகிய இரண்டு சக்தி வாய்ந்த மந்திரங்களின் கலவையாக ராம நாமம் கருதப்படுகிறது.

“ஓம் ந மோ ந ரா யா ந யா” என்ற அஷ்டக்ஷரி (8 எழுத்துக்கள்) மந்திரத்திலிருந்து ‘ர’ என்ற எழுத்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது –ம என்ற எழுத்து பஞ்சாக்ஷரி (5 எழுத்துக்கள்) மந்திரமான “ந ம சி வா ய” இலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. அஷ்டாக்ஷரியில் இருந்து ”ர’‘ என்ற எழுத்து புறக்கணிக்கப்பட்டால், மந்திரம் ‘ஓம் ந மோ ந  யா ந யா‘ (விஷ்ணு வடிவம் இல்லாதது) ஆகிவிடும். இதேபோல், பஞ்சாக்ஷரியில் இருந்து மA’ என்ற எழுத்து புறக்கணிக்கப்பட்டால், மந்திரம் “ந  சி வா ய” (சிவன் வடிவம் இல்லாதது) ஆகிவிடும். எனவே ‘ராம’ நாமம் என்பது உயிர் கொடுக்கும் இரண்டு எழுத்துக்களின் (ஜீவாக்ஷரம்) கலவையாகும், எனவே இது ‘தாரக மந்திரம்‘ என்று கருதப்படுகிறது.

ராம நாமத்தை வெறும் 3 முறை உச்சரிப்பது ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் 1000 நாமங்களைச் சொன்னதற்குச் சமம். இந்த ரகசியத்தை சிவபெருமான் பார்வதிக்கு ‘ஸ்ரீராம ராம ராமேதி ராமே ராமே மனோரமே, ஸஹஸ்ரநாம தத்துல்யம் ராம நாம வராணனே – இனிய முகம் கொண்டவர்! ராம நாமத்தை 3 முறை உச்சரித்தால், அது விஷ்ணுவின் 1000 நாமங்களைச் சொன்னதற்குச் சமம்.

எப்பொழுதும் ஸ்ரீராமனைத் தியானிப்பதன் மூலம் அனுமன் தனது சக்தியைப் பெற்றார். வால்மீகி ராம நாமத்தை தொடர்ந்து உச்சரிப்பதன் மூலம் கொள்ளையனாக இருந்து தன்னை ஒரு துறவியாக மாற்றிக்கொண்டார் (உண்மையில், வால்மீகிக்கு ‘ராம’ என்று உச்சரிக்க முடியவில்லை என்றும், ‘மாரா மரா’ என்று தொடர்ந்து சொல்ல நாரத முனிவரால் அறிவுறுத்தப்பட்டதாகவும், வால்மீகி என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஒரு கொள்ளையனாக!).


397-விராம –
பிறரை ஓயச் செய்பவன்-வரத்துக்கு ஒய்வு -வரம் கொடுத்த பிரமனுக்கு ஒய்வு – வரம் பெற்ற ராவணனுக்கு ஒய்வு -தேவர்களுக்கு ஒய்வு கொடுத்தவன்

விரம்யதே (அ)ஸ்மின் வர ப்ரதை₃ர் ப்₃ரஹ்மாதி₃பி₄ர்வரைஶ் சாவத்₄யத்வாதி₃ பி₄ர்லப்₃த₄ வரைஶ்ச ராவணாதி₃பி₄ரிதி
விராம꞉ । யதா₂

ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூ சதுரா நநோ வா –ஸூந்தர–51-45-படைக்கப்படாமல் தானாகவே தோன்றும் நான்முகனாக இருந்தாலும்
ராமன் ஒருவனை அழிக்கும் பொழுது காப்பாற்ற இயலாது

மாறு செய்த வாள் அரக்கன் நாள் உலப்ப-

வரங்களை அளிக்கும் பிரம்மாதி தேவர்களும் -அந்த வரங்களும் -அவற்றைப் பெற்ற ராவணாதிகளும்
தம்மிடம் ஓய்ந்து போகும்படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

அனைத்துப் பிராணிகளும் முடிவில் அடையும் இடமாய் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

மேன்மை யுடைய லஷ்மியை உடையவர் -கோபிகைகள் பலரை யுடையவர் –
பிரளயத்தில் ஜனங்களை முழுகச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்


  1. ஓம்விராமாயநம:

விராமோ அவஸானம் ‘விராம’ என்றால் முடிவாக தங்கும் இடம்

ப்ராணினாம் அஸ்மின் இதி அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் அவரே ஆதலால்

விராம: பகவான் ‘விராம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானே அனைத்து உயிரினங்களும் முடிவில் சென்றடையும் இடமாக இருக்கிறார். எனவே அவர் ‘விராம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———

  1. விரமா – அவர் இறுதி ஓய்வெடுக்கும் இடம்

விரம் என்றால் ஓய்வு அல்லது செயல்பாடுகளை நிறுத்துதல். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘விராமஹ அவஸானம் ப்ராணிநாம் அஸ்மிந் இதி விரமாஹ் – அவர் எல்லா உயிர்களுக்கும் இறுதியான இளைப்பாறும் இடமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் விரமா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் இவ்வாறு விளக்குகிறார் – ‘விரம்யதே அஸ்மின் வரப்ரதைঃ ப்ரஹ்மாதிபிঃ, வாரைஶ்ச அவத்யாதிபிঃ, லப்த-வரைஶ்ச ராவணாதிபிঃ இதி விரமாঃ – பிரம்மா போன்றவர்கள் உட்பட அனைவரும் சக்தியற்றவர்களாகி விடுபவர்கள், மரணம் போன்ற வரங்களையும், மக்களுக்கு அழிவில்லாத வரங்களையும் வழங்குகிறார்கள். அவர்களின் துறவறத்தால் வரம் பெற்ற ராவணன்’.

இந்தச் சூழலில் அவர் ராமாயணத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார் – பிரம்மா ஸ்வயம்புஹ் சதுர்அனனோ வா …(சுந்தர காண்டம் 51.45), ராமனின் வீரத்தைப் புரிந்துகொள்ள அனுமன் ராவணனுக்கு அறிவுரை கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ராமாயணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார், அதில் ராமரைப் பார்த்தவர்கள் அல்லது அவர் மீது தங்கள் எண்ணங்களைச் செலுத்துபவர்கள் முயற்சித்தாலும் இந்த சங்கத்திலிருந்து வெளியேற முடியாது என்று கூறுகிறார்.

‘ந ஹி தஸ்மாத் மனஹ் கஷ்சித் சக்ஷுஷீ வா நரோத்தமான் |
நரஹ் ஷக்நோத்யபாக்ரஷ்டும் அதிக்ராந்தே அபி ராகவே || (ராமாயணம் 2.18.13)

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா அவர் இறுதி இளைப்பாறும் இடம் என்று விளக்குகிறார், ஏனெனில் அவரை அடைந்து அனுபவங்களின் மண்டலத்திற்கு திரும்ப முடியாது. பிரளயம் அல்லது பிரளயத்தின் போது பன்மைத்துவ உலகம் யாரிடம் இணைகிறது என்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஆன்மா அவரை அடையும் வரை அதாவது மோட்சத்தை அடையும் வரை, மறுபிறப்பு எப்போதும் உண்டு, அவர்கள் அவரை அடையும் வரை அவர் இறுதி இளைப்பாறும் இடமாக இருப்பதாக தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கருத்துரைக்கிறார். எனவே இந்த நாமம், இறுதி இலக்கு பகவான் என்பதை நினைவுபடுத்தி, அவரையே தியானிக்க வேண்டும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ராமன் மற்றும் விரமா என்ற இரண்டு நாமங்களை ‘ரமந்தே அஸ்மின் இதி ராம, விரமாந்தி அஸ்மின் இதி விரமா – மக்கள் யாரை மகிழ்விக்கிறார்களோ, அவர் ராமர், மற்றும் யாரிடம் இறுதி சாந்தியைக் காண்கிறார்களோ, அவரே விரமா’ என்பதில் அழகாக விளக்குகிறார். ஆனந்தத்தின் மூலமும் ஆனந்தத்தின் முடிவுதான் – யத்ர ரமணாம் தத்ர ராமநாவாசனம். படைப்பாளி அவனே, படைப்பை முடிப்பவனும் அவனே.

பஞ்ச பூதங்களிலிருந்து (பூமி, நீர், காற்று, நெருப்பு மற்றும் ஈதர்) உடல் உருவாகி மீண்டும் பஞ்ச பூதங்களில் கரைவதில் உள்ள அதே கொள்கை இதுவாகும். இந்த விளக்கத்தை ஆதரிப்பதற்காக அவர் ஷ்ருதிகளிடமிருந்து பல குறிப்புகளை வழங்குகிறார்:

  • தஸ்மிந் இடம் சம் ச விசைதி ஸர்வம் ச ஓதঃ ப்ரோதாஶ்ச விபுঃ ப்ரஜாஸு (யஜுர் 32.8)
  • யோ மராயதி பிராணயதி யஸ்மாத் ப்ராணந்தி புவனாநி விஸ்வா (அதர்வா 13.3.3)
  • காலேனோதேதி ஸூர்யஹ் காலே நிவிசதே புனஹ் (அதர்வா 19.54.1)
  • யத்ராஅமிர்தம் ச மிருத்யுஷ்ச புருஷே’தி ஸமாஹிதே (அதர்வா 10.5.17)

398-விரத –
ஆசையை ஒழித்து இருப்பவன்-விரஜ பாட பேதம் -இதே அர்த்தம்-ஒரே திரு நாமம் விரஜ மார்க்க

நிஸர்க-ஸ்வா பாவிகமாக இயற்கையாக  –வி ரத-ஆசை பற்று இல்லாமல்
அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்றது அம்மா-ராஜ்ய நாசம் இருள் கூட கூட ராம சந்த்ர ஒளி விஞ்சி இருந்ததே

நிஸர்க₃ நைரபேக்ஷ்யேண க்ருபணாத்₃ராஜ்யாதே ₃꞉
விரத꞉
பாராளும் படர் செல்வம் பரத தம்பிக்கே யருளி அரும் கானம் அடைந்தவன் -பெருமாள் திரு 8-5
இரு நிலத்தை வேண்டாதே விரைந்து வென்றி மைவாய களிறு ஒழிந்து தேர் ஒழிந்து மா ஒழிந்து
வனமே மேவிய யெம்மிராமன் எம்பெருமான் -பெருமாள் திரு -9-2-

ராஜ்யம் முதலியவற்றில் ஆசையற்று இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

விஷய ஸூகங்களில் ஆசையில்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

தோஷங்கள் அற்றவர் -விரஜ -என்ற பாடம்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

—————-

  1. ஓம்விரதாயநம:

விகதம் பற்றுதலின்றி (நாட்டமின்றி) இருக்கிறார்

ரதமஸ்ய விஶயசேவாயாமிதி ‘ரதம்’ அதாவது ஏனைய உலக இன்பங்களில் (புலனின்பங்களில்)

விரத: எனவே பகவான் ‘விரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஏனைய உலக இன்பங்களில் (புலனின்பங்களில்) நாட்டமின்றி இருக்கிறார். எனவே அவர் ‘விரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த திருநாமத்தை துஶ்ட:, புஶ்ட: ஆகிய திருநாமங்களோடு கூட்டிப் பொருள் கொள்ளவேண்டும். பகவான் தானே பேரின்ப வடிவினராய் இருக்கிறார் (துஶ்ட:) மற்றும் எப்பொழுதும் எதிலும் த்ருப்தியோடு இருக்கிறார். அவருக்கு நிறைவேறாத ஆசைகள் என்று ஒன்றுமில்லை. எனவே, அவர் உலக இன்பங்களில் நாட்டம் கொள்வதில்லை.

ஒரு சில பதிப்புகளில் இந்த திருநாமம் ‘விரஜ:’ என்று வழங்கப்பட்டுள்ளது. பதம் வேறாயினும் பொருள் ஒன்றே.

———–

  1. விரஜோ-மார்கா – குறைபாடற்ற பாதையைக் காட்டுபவர்

இந்த ஸ்லோகத்தின் சில பதிப்புகள் இதை ‘விரடோ மார்கா’ என்றும் சில வர்ணனையாளர்கள் இதை இரண்டு தனித்தனி நாமங்களாகக் கருதுகின்றனர். எனவே இந்த நாமம் மூன்று விதமாக விளக்கப்பட்டுள்ளது, அதாவது.

  • விரதம் (பற்றப்படாதவர்) மற்றும் மார்கா (தேடப்பட்டவர்) தனி நாமங்களாக;
  • விரடோ-மார்கா (தன்னைத் துறந்திருந்தாலும் தேடப்படுபவர்) மற்றும்
  • விரஜோ-மார்கா (குறையற்ற பாதையைக் காட்டுபவர்)

ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாச ராகவன் விரதத்தையும் மார்கத்தையும் தனித்தனியாக விவாதித்தார், ஆனால் அவற்றை ஒரே எண்ணின் கீழ் பட்டியலிடுகிறார், மேலும் இணைந்த நாம விரடோ-மார்கா என்பது தன்னைப் பிரிந்திருந்தாலும் எல்லோரும் தேடும் பாதை என்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் குறிப்பிடுகையில், விரஜோ-மார்கா என்று படிக்க வேண்டும், இதன் பொருள் அவர் குறையற்ற பாதையைக் காண்பிப்பவர்.

இப்போது இரண்டு நாமங்களையும் தனித்தனியாகப் பார்க்கிறோம்:

விரதா – பிரிந்தவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘விகதம் ரதம் அஸ்ய விஷயசேவாயாம் இதி விரதஹ் – அவர் புலன்களைப் பின்தொடர்வதில் இருந்து விலகியவர், எனவே அவர் விரதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பற்றின்மை ஆவி அவருக்கு இயற்கையாக இருப்பதால் பகவான் விரதாவாக இருக்கிறார்.

“ந ச அஸ்ய மஹதீம் லக்ஷ்மீம் ராஜ்ய நாஷோ’பகர்ஷதி |
லோக-காந்தஸ்ய காண்டத்வம் ஷீதா ரஷ்மேரிவ க்ஷபா ||” (அயோத்தியா 19.32)
பொருள்: அவர் ராஜ்யத்தை இழந்தபோது, ​​​​குளிர்ச்சியான சந்திரனின் அழகை இரவினால் பறிக்க முடியாதது போல, அது அவரது சிறப்பை இழக்கவில்லை.

“தர்ம ஆபதேசாத் த்யஜாதஹ் ச ராஜ்யம் |
மாம் ச அபி ஆரண்யம் நயதஹ பதாதீம் |
ந ஆஸீத் வ்யதா யஸ்ய ந பீஹ் ந ஷோகஹ் |
கச்சித் ச தைரியம் ஹ்ருதயே கரோதி” || (சுந்தர 36.29)
பொருள்: சீதா பிறாட்டியின் வார்த்தைகளில்: “ஸ்ரீராமன் தர்மத்தின் கீழ் ராஜ்யத்தைத் துறந்து, நான் கால் நடையாகச் செல்ல வேண்டிய காட்டிற்கு என்னை அழைத்துச் சென்றபோது, ​​ராமனிடம் ஏமாற்றமோ, துக்கமோ, பயமோ இல்லை”.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன், இராவணனை வீழ்த்திய பிறகு இலங்கையின் எந்தப் பகுதியையும் இணைத்துக் கொள்ள இராமன் சிறிதும் விருப்பம் காட்டாதபோது அவரது பற்றின்மையின் மற்றொரு நிகழ்வைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா அவர் ரஜோ குணமோ அல்லது மனதின் கிளர்ச்சியோ இல்லாதவர், அதனால் அவர் விரஜா (அபாசமானவர்) என்று விளக்கம் தருகிறார். அவர் தூய சத்வ குணத்தின் அவதாரம்.

பகவானுக்கும் நமக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக் காட்டுகிறார், அதாவது – அவர் பிரிந்தவர் (விரதா) மற்றும் நாம் இணைந்திருக்கிறோம். அவர் திருக்குறளில் நம்மைக் குறிப்பிடுகிறார் – ‘பற்றுக பற்றற்றான் பத்திரிக்கை அப்பாற்றைப்- பற்றுக பற்று விடர்க்கு’.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் தற்போதைய நாமத்திற்கான அவரது ஸ்லோகத்தை உதாரணமாகக் குறிப்பிடுகிறார்:
ரஜோ ந தஸ்மின் ந தம்ஶ்ச தஸ்மின், சத்வ-ஸ்வபாவோ ஹி ச விஷ்நுருக்தஹ் |
ஸோ’ஸ்தி ஸ்வபாவாத் அமித-ப்ரகாஷோ, தேவே’ஸ்தி கிதாஹ் தமஸஹ பரஸ்தாத் ||


398-மார்க்க
தேடப்படுபவன் –

த₄ர்மாபதே ₃ஶாத் த் யஜதஶ்ச ராஜ்யம் மாம் சாப்ய ரண்யம் நயத꞉ பதா₃திம், இத்யாதி₃ । ப₄ரத்₃வாஜாதி₃முநிபி₄ர் மார்க₃யத இதி
மார்க₃꞉ ।

நற்பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும் உய்த்தனன்

ந ச அஸ்ய மஹதீம் லஷ்மீம் ராஜ்ய நாச அபகர்ஷதி லோக காந்தஸ்ய காந்தத்வாத் சீத ரஸ்மே இவ ஷபா–அயோத்யா -19-32-
இராமனின் திருமுகத்தில் லஷ்மீ என்னும் சோபை அதிகமாகவே உள்ளது
ராஜ்யம் கை விட்டுப் போனாலும் அந்த சோபையை நீக்க இயலாது
உலகிற்கு ஒளியை அளிக்க வல்லதும் -காண்பவர்களுக்கு குளிர்ச்சியை அளிக்க வல்லதும்
ஆகிய சந்திரனின் சோபையை இருள் எவ்வாறு நீக்க இயலும்

ச பிதுர் வசனம் ஸ்ரீ மாந் அபிஷேகாத் பரம் பிரியம்
வனவாஸம் செய்வதற்கு அனுமதி அளித்த தயரதன் சொற்கள் பட்டாபிஷேகம்
என்பதைக் காட்டிலும் இராமனுக்கு மிகவும் பிரியமாக இருந்தன

தர்ம உபதேசாத் த்யஜதச்ச ராஜ்யம் மாம் சாப்யரண்யம் நயத பித்தாதிம் –ஸூந்தர-36-29–
தர்மத்தின் வழியைக் கடைப்பிடிக்க எண்ணியவராக ராஜ்யத்தைத் துறந்து
மென்மையான சரீரம் கொண்ட என்னை அடர்ந்த கானகத்தில் நடத்தியபடி வந்தார்
இதனால் எனக்கு வருத்தம் உண்டாகவில்லை

பரத்வாஜாதிகளால் ஆரவத்துடன் நாடப்பட்டவன் -ஆகையால் மார்க்க

விரஜோ மார்க₃ இதி பாடே ₂ விரஜா꞉ –
அபாம்ஸுலோ நிர்தோ₃ஷஸ் தத்₃த₃ர்ஶிதோ மார்க₃ இதி ।
யதா₂

விரஜோ மார்க்க -ஒரே திரு நாமமாக கொண்டு —
சரணம் அடைந்தவர்களுக்கு மோக்ஷம் அற்ற புருஷார்த்தங்களையும்
மோக்ஷத்தையும் அளிப்பவன்

யா கதிர் யஜ்ஜ சீலா நாம் ஆஹிதாக் நேச்ச யா கதி-(ஜடாயுவுக்கு மோக்ஷம் காட்டிய பெருமாள் )
யஜ்ஜ்ங்கள் இயற்றுவோரின் உயர்ந்த கதி
ஐந்து அக்னியை வைத்து வழிபடுவோரின் கதி

ஆவஹத் பரமாம் கதிம் –ஸூந்தர-17-8-
ஜடாயு நீ நான் கூறும் பரம கதிஅடைவாயாக

பரத்வாஜர் முதலிய முனிவர்களால் தேடப்படுபவர் –
விரஜோ மார்க்க -ஒரே திரு நாமமாக கொண்டு தோஷம் அற்ற வழியைக் காட்டுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

தம்மை அறிவதே முக்திக்கு வழியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

ஸ்ரீ நரசிம்ஹம்-திருவவதரித்து சிங்க திரு முகம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

—————

  1. ஓம்மார்காயநம:

யம் விதித்வா எவரை (எந்த பரம்பொருளை) அறிவதால்

அம்ருதத்வாய கல்பந்தே பிறவா நிலையை அடைகின்றனரோ

யோகினோ முமுக்ஷவ: முக்தியை விழையும் யோகிகள்

ஸ ஏவ பந்தா: அவர் (பகவான்) ஒருவரே (முக்தியை) அடையக்கூடிய வழியாவார்

மார்க: எனவே, பகவான் ‘மார்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானை அறிவதாலேயே யோகிகள் முக்தியை அடைகின்றனர். முக்தி அடைவதற்கு பகவான் ஒருவரே வழி. எனவே, பகவான் ‘மார்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘நான்ய: பந்தா வித்யதேSயனாய’ (ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத் 6.15)

ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிடதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: எவரை விடுத்து மனிதனுக்கு (முக்தி அடைய) மற்றொரு வழியில்லையோ.

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

————

மார்கா – தேடப்படுபவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் விளக்கம், ‘யாம் விதித்வா அமிர்தத்வாய கல்பந்தே யோகினா முமுக்ஷவஹ் ச ஏவ பந்தாஹ் மார்கஹ் – அவரை உணர்ந்து முக்தி அடையக்கூடிய யோகிகளுக்கு அவர் அழியாமைக்கான பாதை, எனவே அவர் மார்கா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’. இந்த விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ சங்கரர் தைத்திரீய உபநிடதத்தை (3.13) மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘நான்யா பந்தா வித்யாதேயனாயா – விடுதலையை அடைவதற்கு வேறு வழியில்லை’.

பரத்வாஜர் போன்ற முனிவர்கள் கூட அவரைத் தேடினர் என்று ஸ்ரீ பட்டர் குறிப்பிடுகிறார். அவரை அடைய ஒரே வழி (உபாயா) என்பதால் அவர் மார்காவும் ஆவார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் (4.4.9) – ஏஷ பாந்த பிராமண ஹானுவித்தஹ் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் வாலி, ராவணன் போன்றவர்களின் உதாரணங்களைத் தருகிறார், அங்கு பகவானை அவர்கள் உணர்ந்து கொள்வதற்கான வழிமுறையாக இருந்தார்.


399-நேய
நியாம்யன் -கட்டளை இடப் பெறுபவன்

ஸுஹ்ருதா₃ம் நியோகா₃ர்ஹத்வாத்
நேய꞉ । யதா

ஆஞ்ஞாய அஹம் தபஸ்வி நாம் –ஆரண்ய –
முனிவர்களே உங்கள் துன்பம் பற்றி இனி கூற வேண்டாம் -ஆணை இடுங்கள்

ஆவாசம் து அஹம் இச்சாமி பிரதிஷ்டம் இஹ காநேந -ஆரண்யம் –
இந்த தண்டகாரண்யத்திலே நான் தங்க வேண்டிய இடத்தை கூறுங்கோள்-அங்கேயே நான் தங்குகிறேன்

ஸூஹ்ருதாம் சர்வ க்ருஸ்ரேஷு யுக்தம் புத்திமதா சதா சமர்த்த நாபி சந்தேஷ்டும் ஸாஸ்வதீம் பூதிமிச்சதா –யுத்த
ஒருவன் மிகச் சிறந்த புத்தி உள்ளவனாகவும் -சிறந்த எண்ணம் கொண்டவனாயும்
மற்றவர்களின் துன்பங்களை நீக்க வல்லவனாயும் இருக்கக் கூடும்
அப்படிப்பட்டவன் தனது நண்பர்களுக்கு உண்டாக வல்ல துன்பங்களை தனது சாமர்த்தியத்தால் நீக்குவதே சிறந்தது
மேலும்  அவர்களின் துன்பங்களை நீக்கி ஐஸ்வர்யம் கிட்டும்படிச் செய்தால் மேலும் சிறப்பானது –

யஐஸ்வ அபீப்சிதம் யஜ்ஜம் மயி ஸ்ரேயசி அவஸ்திதே நியுங்ஷ்வச அபி மாம் க்ருத்யே சர்வம் கர்த்தாஸ்மி தே வச–சபா பர்வம் -33-25-
கிருஷ்ணன் தர்மர் இடம்
நான் உங்களுக்கு நன்மைகளை செய்வேனாகவே உள்ளேன்
ஆகவே நீங்கள் உங்களுக்கு விருப்பமானவற்றைச் செய்யுங்கோள்
உங்களுக்கான உதவி தேவைப்படும் போது என்னையும் உங்களுடன் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கோள்
உங்கள் சொற்களைக் கேட்டு நான் அப்படியே செய்கிறேன்

அயமஸ்மி மஹா பாஹோ வ்ரூஹி யத் தே விவஷிதம் கரிஷ்யாமீஹ தத் சர்வ யத் த்வம் வஷ்யஸி பாரத –உத்யோக பர்வம் —
நீண்ட புஜங்கள் கொண்டவனே -பாரத குலத்தில்வந்தவனே –
நீ எதனைச் செய்ய எண்ணுகிறாயோ அதனைச் செய்ய நான் தயாராக உள்ளேன்
உன்னுடைய கட்டளைகளை ஏற்கிறேன் தர்மர் கிருஷ்ணன் இடம்

வாயு ஸூநோ ஸூஹ்ருத்வேந பக்த்யா பரமயா ச ச சத்ரூணாம் அப்ரகம்பிய அபி லகுத்வம் அகமத் கபே –யுத்தகாண்டம்
லஷ்மணன் இராவணனால் அடி பட்டு விழுந்தவுடன் அவனை இராவணன் தூக்கிச் செல்ல முயன்றான்
அவனால் இயல வில்லை
ஆனால் அனுமனோ லஷ்மணன் மீது கொண்ட அன்பினால் ஒரு குழந்தையைத் தூக்குவது போன்று எளிதாக்கத் தூக்கிச் சென்றான் –

கூன் உருவில் கொடும் தொழுததை சொல் கேட்ட கொடியவள் தன் சொல் கொண்டு கானகமே சென்றவன் -பெருமாள் திரு -9-1-
சிற்றவை பணியால் முடி துறந்தான் -பெரிய திரு மொழி -2-3-1-

தம்மிடத்தில் அன்பு உடையவர்களால் கட்டளை இடப்படுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

தத்வ ஞானத்தினால் ஜீவனைப் பரமாத்மா ஆக்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

சிஷ்யர்களில் உபதேசத்தால் நடத்தத் தகுதியானவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————————

  1. ஓம்நேயாயநம:

மார்கேன ஸம்யக்ஞானேன பேரறிவான ஞானத்தின் வழியாக

ஜீவ: ஜீவாத்மா

பரமாத்மதயா பரமாத்ம தன்மைக்கு

நீயத அழைத்துச் செல்லப்படுகிறான்

நேய: எனவே பகவான் ‘நேய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பேரறிவான ஞானத்தின் வழியே ஒரு ஜீவாத்மா பரமாத்ம தன்மையை அடைகிறான் (பகவானே அவனை அவ்வாறு அழைத்துச் செல்கிறார்). எனவே, பகவான் ‘நேய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானே ஜீவனை தன்னிடம் அழைத்துக்கொள்கிறார் என்பது அடுத்த திருநாமத்தால் விளங்கும். இந்த திருநாமம் ஜீவாத்மாவைக் குறித்தாலும், அதன் உட்பொருள் பரமாத்மாவின் செயல்பாடுகளை விளக்குவதே ஆகும். எனவே இந்த திருநாமம் மேலாக ஜீவாத்மாவைக் குறித்தாலும், அதன் உட்பொருள் பகவானையே குறிக்கிறது.

—————

  1. நேயா – தனது பக்தர்களால் வழிநடத்தப்படுபவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘மார்கேண ஸம்யக் ஜ்ஞாநேன ஜீவஹ பரமாத்மாதாயா நீயதே இதி நேயஹ் – சுயத்தைப் பற்றிய தூய அறிவின் பாதையில் பரமாத்மாவை நோக்கி அழைத்துச் செல்லப்படும் ஜீவனைக் குறிக்கிறார், எனவே அவர் நேயாஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், நியோக அர்ஹத்வாத் நேயஹ் என்ற வழித்தோன்றலைத் தருகிறார். நியோகம் என்றால் ஒழுங்கு என்றும், கட்டளையிடும் பொறுப்பை ஒப்படைப்பதற்குப் பொருத்தமானவர் நேயா என்றும் பொருள்படும். ஸ்ரீ பட்டர் பின்வரும் குறிப்புகளைத் தருகிறார்: “அக்ஞாப்யோ’ஹம் தபஸ்விநாம்” – துறவறம் செய்பவர்களால் நான் கட்டளையிடப்படுவதற்கு ஒப்புக்கொள்கிறேன் – (ஆரண்ய காண்டம் 6.22);

“அயம் அஸ்மி மஹாபாஹோ ப்ரூஹி யத் தே விவக்ஷிதம்|
கரிஷ்யாமீஹ தத் ஸர்வம் யத்த்வம் வக்ஷ்யஸி பாரத!” ||
ஓ’ பரத அரச வம்சத்தின் வலிமையான கைகளையுடைய வாரிசு! நீங்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்ய நான் தயாராக இருக்கிறேன்; உங்கள் கட்டளைகளை நான் நிறைவேற்றுவேன் (மகாபாரதம் உத்யோகம் 71.5).

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், “தேடப்படுவதற்குத் தகுதியானவர்”- ப்ராப்யா ப்ராப்தும் யோக்யா, அல்லது “தியானம், தியானம் மற்றும் பக்தியால் தவிர எந்தப் பிரமாணத்தினாலும் அடைய முடியாதவர்” – சர்வ ப்ரமாணவிஷயத்வாத் ச மனஸா நேதும் அர்ஹோக்ய மந்தும் என்று பொருள்படுகிறது. மனநீயோ பவதி.

———–

400-நய –
நடத்துமவன் நயாமி பரமாம் கதிம்

தே ச ததா₂(அ)ஸ்மிந் நீயந்த இதி
நய꞉ । தே ஹ்யாஹு

ரஷிதவ்யா த்வயா சஸ்வத் கர்யபூதா தபோதனா –ஆரண்ய
தவத்தை மட்டுமே பெரும் செல்வமாகக் கொண்ட ரிஷிகள் வயிற்றில் உள்ள சிசு போலே ரக்ஷிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்

பாண்டவானாம் பவாந் நாதோ பவந்தம் ச ஆஸ்ரிதா வயம் -சபா பர்வம்
பாண்டவர்களாகிய எங்களுக்கு நீயே ரக்ஷகன் -உன்னை அண்டிய எங்களை நீயே காக்க வேண்டும்

சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி –நயாமி பரமாம் கதிம் -ஈர்த்து அழைத்துச் செல்பவன்

கர்ப்பத்தில் வைத்துக் காப்பது போல்– அந்த ரிஷிகளையும் காப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் நடத்துபவர் -வழி-நடத்தப் படுபவர் -நடத்துபவர் ஆகிய மூன்று ரூபங்களில் அறியப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேலான இடத்திற்கு நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

———
  1. ஓம்நயாயநம:

நயதீதி அவ்வாறு ஞானம் முதிர்ந்த ஜீவாத்மாவை தன்னிடம் வந்து சேருமாறு வழிநடத்திச் செல்வதால்

நய: பகவான் ‘நய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்

நேதா தலைவராய் இருந்து.

(முன்திருநாமத்தில் குறிப்பிட்டவாறு) ஞானம் முதிர்ந்த ஜீவாத்மாவை பரமாத்ம தன்மை (தன்னிடம்) வந்தடையுமாறு தலைவராய் இருந்து வழி நடத்திச் செல்வதால் பகவான் ‘நய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மார்கோ வழியாகவும்

நேயோ வந்தடையும் ஞானம் முதிர்ந்த ஜீவாத்மாவாகவும்

நய வழிநடத்திச் செல்லும் தலைவராகவும்

இதி த்ரிரூப: இவ்வாறு மூன்று வடிவத்திலும்

பரிகல்ப்யதே பரம்பொருள் விளக்கப்படுகிறார்.

பரம்பொருளான பகவான் முக்தியை அளிக்கும் வழியாகவும், (அந்த முக்தியை அடையத்தகுந்த) ஞானம் முதிர்ந்த ஜீவாத்மாவாகவும், அந்த ஜீவாத்மாவை வழிநடத்திச் செல்லும் தலைவராகவும், மூன்று வடிவில் இந்த மூன்று திருநாமங்களால் விளக்கப்படுகிறார்.

————-

  1. நயா – தனது பக்தர்களை மோட்சத்திற்கு இட்டுச் செல்பவர்

இந்த நாமம் ‘நய்’ என்ற மூலத்திலிருந்து வந்தது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த ‘நயதி இதி நயஹ் – அவர் அனைவரையும் வழிநடத்துகிறார், எனவே அவர் நயஹ்’ என்று வரையறுக்கிறார். ஸ்ரீ சங்கரர் 3 நமஸ் மார்கா, நேயா மற்றும் நயா ஆகியவற்றை பகவானின் 3 மாறுபட்ட மற்றும் நிரப்பு வடிவங்களாகக் கருதுகிறார்.

ஸ்ரீ என். கிருஷ்ணநாமாச்சாரியின் கூற்றுப்படி, இந்த நாமம் என்பது அனைவரையும் அவர்களின் ஆன்மீக வெளிச்சத்தில் வழிநடத்துபவர் என்று பொருள். ராமர் வனத்தை அடைந்ததும், அங்குள்ள முனிவர்கள் அவரிடம் ஈர்க்கப்பட்டனர், மேலும் அவர்கள் தவம் செய்யும் பலம் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் தங்கள் பாதுகாப்பை அவரிடம் மட்டுமே ஒப்படைத்தனர்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் தனது வராஹ அவதாரத்தில் பகவானின் வார்த்தைகளைக் குறிப்பிடுகிறார் – நயாமி பரமாம்கதிம் – நான் அனைவரையும் உச்சநிலைக்கு, அதாவது மோட்சத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கீதா உபதேசம் மூலம் அர்ஜுனனை பகவான் சரியான பாதையில் அழைத்துச் சென்றதற்கான உதாரணங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். பகவானின் இந்த நாமத்தை தியானிப்பது மோட்சத்தின் பாதையை நமக்கு வெளிப்படுத்தி அவரை நோக்கி நம்மை அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.


இப்படியாக ஹாரீத குலத்துக்குத் திலகம் போன்ற ஸ்ரீ வத்சாங்கர் -என்னும் கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திவ்ய ஆஜ்ஜையாலே ஸ்ரீ பராசர பட்டர் என்ற திரு நாமம் சாற்றப் பெற்றவருமான
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் என்னும் இயல் பெயர் கொண்டவர்
அருளிச் செய்த பகவத் குண தர்ப்பணம் என்னும் ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம பாஷ்யத்தில்
நான்காவது    நூறு திரு நாமங்கள் வியாக்யானம் ஸம் பூர்ணம்

நான்காவது    சதகம் முடிந்தது-

———

401-அநய –
ப்ரதிகூலர் அணுக முடியாதவன்-

ஸ ஏவ, அஸுஹ்ருத்₃பி₄ர்ந நயோ (அ)ஸ்யாஸீதி₃தி
அநய꞉ । யதா₂ ராவணேந ꞉

ஹிமவான் மந்தரோ மேரு த்ரை லோக்யம் வா சஹாமரை சக்யம் புஜாப்யாம் உத்தர்த்தும் ந சங்க்யே பரதானுஜ–யுத்த
இமயமலை மந்த்ர மலை மேரு மலை மூன்று உலகங்கள் போன்ற பலவற்றையும் தனது தோள்களால்
தூக்கும் வலிமை பெற்ற ராவணனால் யுத்தத்தில் அடிபட்டுக் கிடந்த பரதனின் தம்பியான லஷ்மணனைத் தூக்க இயலவில்லை

யத்வா -அன்றிக்கே-

அய ஸூபாவஹோ விதி -அய -ஸூபத்தைக் கொண்டு வரும் வஸ்து –
அவனைத் தவிர வேறு யாராலும் ஸூபம் கொண்டு வர இயலாது -என்பதை –அநய  -சொல்லும்

ஏதே வயம் சேர்வை சம்ருத்த காமா யேஷாமயம் நோ பவிதா ப்ரஸாஸ்தா –அயோத்யா
அவன் நம்முடைய யஜமானனாகவும் ரக்ஷகனாகவும் உள்ளதால் நமது விருப்பங்கள் அனைத்தும் கைகூடும்படி உள்ளன –

விரோதிகளால் நடத்தப்பட முடியாதவர் –யுத்தத்தில் வெல்லப்பட முடியாதவர் என்பது -உலகிற்கு நன்மை செய்பவர் தம்மைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாம் யாவராலும் நடத்தப் படாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்கிய பிராணனை பூமிக்கு அனுப்பி வைப்பவர் -தாமே மிக உயர்ந்தவர் –
தம்மை நடத்தும் மற்று ஒருவர் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்அநயாயநம:

நாஸ்ய நேதா வித்யத (இவ்வாறு அனைவரையும் வழிநடத்தும் பகவானை) தன்னை வழிநடத்தும் தலைவர் வேறவரும் இல்லை

இதி அனய: எனவே பகவான் ‘அனய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இவ்வாறு அனைவரையும் வழிநடத்தும் பகவானுக்கு (அவருக்கு) மேலான தலைவர் வேறொருவரும் இல்லை. எனவே அவர் ‘அனய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நமக்கு ஞானம் முதிர்ந்தால் பரமாத்ம தன்மையை அளிக்கிறார் பகவான். ஆனால், அவருடைய பரமாத்ம தன்மையை வேறெவரும் அவருக்கு அளித்தனரா என்ற கேள்வி நமக்குள் பிறக்கலாம். அதை போக்குவதற்காக, அவருக்கு வேறொரு தலைவர் இல்லை என்று விளக்குகிறது இந்த திருநாமம். பகவானின் அனைத்து சக்திகளும் அவருக்கு இயற்கையாக, என்றும் உள்ளது. அவருக்கு ஈடானவரோ, மேலானவரோ வேறெவரும் இல்லை.

இதி நாம்னாம் சதுர்த்தம் ஶதம் விவ்ருதம் | இத்துடன் (அனய: என்னும் இந்த திருநாமம் வரையில்) நானூறு திருநாமங்களின் விவரணம் முற்று பெறுகிறது.

———

  1. அநயா – தலைவர் இல்லாதவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘அஸ்ய நேதா ந வித்யதே இதி அநயஹ் – அவருக்குத் தலைவர் இல்லை, எனவே அவர் அநாயா’ என்று விளக்குகிறார். அவரே எல்லோருக்கும் மேலான தலைவர், அவர் யாராலும் வழிநடத்தப்படுவதில்லை.

இலட்சுமணன் சக்தி ஆயுதத்தால் தாக்கப்பட்டு போர்க்களத்தில் படுத்திருந்தபோது அவனைத் தூக்கிச் சுமந்து செல்ல ராவணன் மேற்கொண்ட வீண் முயற்சிக்கு உதாரணம் தருகிறார் ஸ்ரீ பட்டர். அவர் ஆயாவின் அடிப்படையில் ஒரு மாற்று விளக்கத்தையும் கொடுக்கிறார் – ‘செழிப்பைக் கொண்டுவரும் வழிமுறைகள்’; அநயா, எனவே அவர் இல்லாமல் நிலையான செழிப்பு இல்லை என்று அர்த்தம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்ட பகவான் ஒரே நேரத்தில் எதிர் உச்சநிலையில் இருப்பதற்கான உதாரணங்களைத் தருகிறார். அவர் ஒரு முனையில் நயாவாகவும் (அதாவது நகரும் ஒருவர்) மறுமுனையில் அனயாவாகவும், அதே நேரத்தில் (அதாவது நகராதவர்). அவர் குறிப்பிடுகிறார்:
‘ததேஜாதி தனைஜாதி’, அனேஜதேகம் மனஸோ ஜவீயோ (ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத்)
ஆரம் காமாயா ஹரயோவதன்விரே ஸ்திராய ஹிந்வன் ஹரயோ ஹரீ துரா (ரிக் வேதம் 10.96)

ராமர் எப்பொழுதும் தன்னை யாரும் வழிநடத்தாமல் தர்மத்தின்படி நடந்துகொண்டார் என்பதை தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பொருத்தமாக விளக்குகிறார். அவர் காட்டுக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தபோது, ​​​​வசிஷ்ட முனிவர் உட்பட அனைவரும் அவரை ராஜ்யத்தை ஏற்கவும் ஆட்சி செய்யவும் அவரை வற்புறுத்த முயன்றனர், ஆனால் ராமர் தர்மத்தின் பாதையில் இருந்து விலகவில்லை, யாரும் அவரை வழிநடத்தாமல் அதை ஏற்றுக்கொண்டார்.


402-வீர –
எதிரிகளை பயத்தால் நடுங்க செய்பவன்-சத்ருக்களால் கொண்டாடப்படும் வீரத்தைக் கொண்டவன்
வீர ஸூர பராக்கிரமம் -ஜெய ஜெய மஹா வீர-(தினகர –குல கமல திவாகரன் )

ரக்ஷஸாம் அதிப₄ய சலந ஹேதுத்வாத்₃
வீர꞉ ।
“அஜ க₃தி ஷேபணயோ ꞉”
* ஸ்பா₂யிதஞ்சிவஞ்சி, இத்யாதி₃நா ரக்
* அஜேர் வ்யக₄ஞபோ ꞉ இதி வீபா₄வ꞉। யதா₂

ப்ரஹ்ம தண்ட ப்ரகாசானாம் வித்யுத் சத்ருச வர்சஸாம் ஸ்மரன் ராகவ பாணானாம் திவ்யதே ராஷசேஸ்வர–யுத்த -60-3-
நான்முகனின் தண்டம் போன்றும் மின்னல் போன்றும் ஒளி உள்ளதுமான ராம பாணங்களை
எண்ணிய மாத்திரத்திலேயே அசுரர்களின் அரசனான ராவணன் கலங்கினான்

மாதங்க இவ ஸிம்ஹேன கருடேநேவ பந்நக அபிபுத அபவத் ராஜா ராகவேணா மஹாத்மநா –யுத்த -60-2-
ஸிம்ஹத்தைக் கண்ட யானை பயந்து ஓடுவது போன்றும்
கருடனைக் கண்ட நாகம் பயந்து ஓடுவது போன்றும்
மஹாத்மாவான இராமனைக் கண்ட இராவணன் அச்சம் கொண்டான்

வ்ருஷே வ்ருஷே ச பஸ்யாமி சீர க்ருஷ்ணாஜி தாம்பரம் க்ருஹீத தனுஷும் ராமம் பாஸ ஹஸ்தமிவ அந்தரங்கம் –ஆரண்ய -39-14-
இராவணன் இடம் மாரீசன்
இங்கு காணப்படும் ஒவ்வொரு மரத்திலும் நான் மரவுரியும் கிருஷ்ணாஜினம் என்னும் மான் தோலும் அணிந்த இராமனைக் காண்கிறேன்
தனது கைகளில் வில்லுடன் கூடிய இராமனை நான் பாசக்கயிற்றுடன் நிற்கும் எமனாகவே காண்கிறேன் –

அன்று இலங்கை நீறு செய்து சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார் -திருச்சந்த -116
வேந்தர் பகை தடிந்த வீரன் -பெருமாள் திரு -10-3
பொல்லா அரக்கனை கிள்ளிக் களைந்தானை
வெந்நரகம் சேரா வகையே சிலை குனித்தான்
மீண்டும் 664 வரும்

அரக்கர்களை மிகவும் பயத்தினால் நடுங்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பராக்கிரமம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஞானத்தால் மகிழ்பவர் -விளையாடுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்வீராயநம:

விக்ரமஶாலித்வாத்  வீரமும், பராக்ரமும் நிறைந்தவராதலால்

வீர: பகவான் ‘ வீர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வீரமும், பராக்ரமும் நிறைந்தவராதலால் பகவான் ‘வீர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

  1. வீர – வீரம் மிக்கவன்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘விக்ரம சாலித்வாத் வீரஹ் – வீரம் மற்றும் வீரத்தால் வீரன்’ என்று விளக்குகிறார். ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் தனது கட்டளையை நிறைவேற்றத் தயாராக இருக்கும் தனது ஆயுதங்களை களைவதன் மூலம் பக்திமான்களுக்கு துன்பத்தைத் தருபவர்களை அழிக்கிறார். அவர் தனது எதிரிகளுக்கு பயத்தை ஏற்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ராமாயணத்தில் இருந்து குறிப்புகளை தருகிறார்:

ராமரைப் பற்றி மரீச்சன் ராவணனிடம் கூறுகிறான்:
“ விருக்ஷே விருக்ஷே ச பஷ்யாமி சீர கிருஷ்ணாஜினாம்பரம் |
க்ரிஹீத தனுஷம் ராமம் பாஷா ஹஸ்தமிவ அந்தகம் ||” (ராமாயணம் ஆரண்ய காண்டம் 39.14)
ஒவ்வொரு மரத்திலும் ராமர் மரப்பட்டை மற்றும் கருமான் தோலை அணிந்திருப்பதையும், கையில் கயிற்றை ஏந்தியபடி வில் வரைந்திருப்பதையும் காண்கிறேன்.

“பிரம்ம-தண்ட பிரகாஷானம் வித்யுத்-சத்ரிஷா வர்ச்சசம் |
ஸ்மரன் ராகவ-பானானாம் விவ்யதே ராக்ஷஸேஷ்வரஹ்” || (யுத்த காண்டம் 60.3)
ராக்ஷஸர்களின் மன்னனான ராவணன், பிரம்மாவின் சங்கின் பிரகாசமும், மின்னலின் மினுமினுப்பும் கொண்ட ராமனின் அம்புகளை நினைத்துக் கூட மனம் கலங்கினான்.

“மாதங்க இவ ஸிம்ஹேன கருதேனேவ பன்னகா |
அபிபூதோ’பவத்-ராஜா ராகவேன மஹாத்மனா” || (யுத்த காண்டம்60.2)
சிங்கத்தால் யானையைப் போலவும், கருடனால் பாம்பைப் போலவும் வலிமைமிக்க இராவணனால் மன்னன் இராவணனை வென்றான்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் பகவானின் மகத்தான குணங்களில் வீர, சௌர்ய, பராக்கிரமன் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், மேலும் இங்கு வீர்யத்தைக் குறிப்பிடுவது மூன்று குணங்களையும் குறிக்கும். வீர்ய என்பது எதிரிகளின் உள்ளத்தில் பயங்கரத்தை உண்டாக்கும் குணம்; சௌர்யா என்பது சூரா என்ற சொல்லில் இருந்து பெறப்பட்டது – எதிரிகளின் அணிகளுக்குள் ஒற்றைக் கையால் ஊடுருவி அழிவை ஏற்படுத்தும் திறன்; பராக்ராமன் என்பது எதிரிகளின் பக்கத்திற்கு மிகப்பெரிய சேதத்தை ஏற்படுத்தும் திறன், அதே நேரத்தில் தன்னை சிறிது கூட காயப்படுத்தாது. ரகு-வீர-கத்யத்தில் ராமர் மகாவீரராக குறிப்பிடப்படுகிறார், அது ஜெய ஜெய மஹாவீர என்று தொடங்குகிறது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து பல குறிப்புகளை தருகிறார்:
“அன்று இலங்கை நீறு செய்து கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார்” (திருச்சண்ட விருட்சம்) – ராவணனை வெல்வதற்காக அவர் கடல் கடந்து இலங்கை சென்றார்;
“மழு வால் எந்தி வெவ்வரி நற்றிலை வாங்கி வென்றி கொடு வேல் வேந்தர் பாகைத் தடிந்த வீரன் தன்னை” (பெருமாள் திரு மொழி 10.3) – கோடாரி ஏந்திய பரசுராமரின் சவாலை ஏற்று, வில் மற்றும் அதை எப்படிக் கட்டினார்; அதன் மூலம் அவர் தனது அகங்காரத்தை அழித்து, பரசுராமருக்கு அளிக்கப்பட்ட அதிகாரங்களை திரும்பப் பெற்றார்;
திருப்பாவையில் “பொல்லா அரக்கனைக் கிள்ளிக் கலைந்தானை”, இராவணனை இராமன் வென்றதைக் குறிப்பிடுகிறது;
“வெம் நரகம் சேர-வகையே சிலை குனித்தான் – சிறிய திருமடத்தில் திருமங்கை ஆழ்வார் அவர்கள் நரகத்தில் வாழ்வதற்குத் தனி அனுபவம் தேவையில்லை என்று ராமரின் சண்டையின் போது கார மற்றும் துஷணனை துன்புறுத்தியதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஸ்ருதியில் இருந்து பின்வரும் குறிப்புகளைத் தருகிறார்:
‘ஸ்ரீண்வே வீரோ விந்தமானோ வசூனி மஹத்-தேவாநாம் அசுரத்வம் ஏகம்‘ (ரிக் வேதம் 3.55.10) மற்றும்
‘ச கா வீரோ ந ரிஷ்யதி யமிந்த்ரோ ப்ராஹ்மணஸ்பதி:2.ஆர்.2.2.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் அவரது வீர அம்சத்தை அழகாக விளக்குகிறார்.
“யஸ்மாத் ஸ்வ மஹிம்னா ஸர்வான் லோகான் ஸர்வான் தேவான் ஸர்வான் ஆத்மநঃ ஸர்வாணி
பூதானி விரமதி விரமாயதி அஜஸ்த்ரம் ஸ்ரீஜதி விஸ்ரிஜதி வாஸயதி,
யதோ வீரঃ
கர்மண்யঃ ஸுদৃக்ஷோ த◌ேগাயভாயுக்தாயதே- நான் இது”.
அவரை எதிர்க்க முடியாது, வெல்ல முடியாது, அவருடைய திறமைகள் சுயமாகத் தெரியும் மற்றும் எப்போதும் அவரது எதிரிகளை தானாகவே அடக்குகிறது.


403-ஶக்தி மதாம் ஸ்ரேஷ்ட
பரசுராமரை -வென்றவன் –

ஶக்தி மதாம் ஸுராதீ₃நாம் அதிஶயேந ப்ரஶஸ்ய இதி
ஶக்தி மதாம் ஶரேரஷ்ட₂꞉ । யதா₂(ஆ)ஹ பரஶு பரி கர்மா ராம꞉

அக்ஷய்யம் மது ஹந்தாரம் ஜானாமி த்வாம் ஸூ ரேஸ்வரம் –பால -76-17-
மது என்னும் அரக்கனை அழித்த தேவனாகவே உன்னைக் காண்கிறேன் -பரசுராமனின் புகழ்ச்சி

கதம் தேவ கண ஸ்ரேஷ்ட நாத்மநம் அவபுத்யஸே –யுத்த -120-6-
நான்முகன் ராமன் இடம் –உன் பெருமையை
நீயே ஏன் தெரிந்து கொள்ள வில்லை

தேவாச் சா தைத்யாச் ச நிசாச ரேந்த்ர கந்தர்வ வித்யாதர நாகயஸா ராமஸ்ய லோக த்ரய நாயகஸ்ய
ஸ்தாதும் ந சக்தா சமரேஷு சர்வே –ஸூந்தர-51-44-
அனுமன் இராவணனிடம்
அரக்கர்களின் அரசனே
தேவர்கள் அசுரர்கள் கந்தர்வர்கள் வித்யாதரர்கள் நாகர்கள் யக்ஷர்கள்
என்று யாராக இருந்தாலும் மூன்று உலகங்களுக்கும் நாயகனான இராமனை எதிர்த்து நிற்க இயலாது

சர்வான் லோகான் ச ஸம்ஹ்ருத்ய ஸம்ஹ்ருதான் ச சராசரான் புனரேவ ததா ஸ்ரஷ்டும் சக்தோ
ராமோ மஹா சரை–ஸூந்தர-51-40-
இராமனால் தனது பாணங்கள் மூலமாக அசையும் மற்றும் அசையாத பொருள்கள் நிறைந்த இந்த
உலகில் உள்ள அனைத்தையும் அழித்து படைக்கவும் இயலும் –

மலையால் அரிகுலம் பணி கொண்டு அலை கடல் அடைத்தான் -பெரிய திருமொழி -5-7-7-

முப்பத்து மூவருக்கு முன் சென்று கப்பம் தீர்ப்பவன் -தேவர்களுக்கும் தேவன் -தேவாதி தேவன் -நாராயண ஸ்ரீ மான்

சக்தியுடைய தேவர்கள் முதலியோர்க்கும் சிறந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சக்தியுள்ள பிரம்மாதி தேவர்களைக் காட்டிலும் சக்தி யுள்ளவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சக்தியுடையவர்களில் மேன்மையுள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்ஶக்திமதாம் ஶ்ரேஶ்டாயநம:

விக்ரமஶாலித்வாத்  வீரமும், பராக்ரமும் நிறைந்தவராதலால்

வீர: பகவான் ‘ வீர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஶக்திமதாம் பலம்பொருந்தியோரான

விரிஞ்ச்யாதீனாமபி நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மா முதலானோரைக் காட்டிலும்

ஶக்திமத்வாத் மிகுந்த பலமுடையவராதலால்

ஶக்திமதாம் ஶ்ரேஶ்ட: பகவான் ‘ஶக்திமதாம் ஶ்ரேஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பலம்பொருந்தியோரான நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மா முதலானோரைக் காட்டிலும் மிகுந்த பலமுடையவராதலால் பகவான் ‘ஶக்திமதாம் ஶ்ரேஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————

  1. சக்திமாதம் ஷ்ரேஷ்டா – சக்தி வாய்ந்தவர்களில் பெரியவர்

சக்திமான் என்றால் சக்தி வாய்ந்த நபர் என்றும், ஷ்ரேஷ்டா முதன்மையானவர் என்றும் பொருள்படும், எனவே சக்திமதம் ஷ்ரேஷ்டா என்றால் சக்தி வாய்ந்த மனிதர்களில் அவர் முதன்மையானவர் என்று அர்த்தம்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சொல்வது போல், ‘சக்திமாதம் விரிஞ்சயாதீனாம் அபி சக்திமத்வாத் சக்திமாதம் ஷ்ரேஷ்டாஹ் – அவர் பிரம்மா போன்ற வலிமைமிக்கவர்களை விட வலிமையானவர் என்பதால் அவர் சக்திமதம் ஷ்ரேஷ்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

கிருஷ்ணர் பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 11) கூறுகிறார் – ‘பலம் பலாவதாம் சாஹம் – நான் வலிமைமிக்கவர்களின் வலிமை’.

ஸ்ரீ பரசுராமர் ராமரின் சக்திக்கு அஞ்சலி செலுத்துகிறார் ‘”அக்ஷயம் மதுஹந்தாரம் ஜானாமி த்வாம் சுரேஷ்வரம் – நீ அழியாதவன் என்பதை நான் அறிவேன்; நீயே மதுவை (அசுரனை) கொன்றவன், நீயே எல்லா தேவர்களுக்கும் ஆண்டவன்” (பால காண்டம் 76.17).

ஸ்ரீ பட்டர் ராமாயணத்தில் இருந்து ராவணனுக்கு அனுமன் சொன்ன வார்த்தைகளை குறிப்பிடுகிறார்:
“தேவாஷ்ச தைத்யாச்ச நிஷாச்சரேந்திரா! கந்தர்வ வித்யாதார-நாக-யக்ஷா; ராமஸ்ய லோகத்ரய-நாயகஸ்ய ஸ்தாதும் ந ஶக்தாஹ் ஸமரேஷு ஸர்வே.” (சுந்தர காண்டம் 51.44)
ஓ’ ராட்சசர்களின் அரசனே! தேவர்களும் அசுரர்களும், கந்தர்வர்களும், வித்யாதரர்களும், நாகர்களும், யக்ஷர்களும் – இவர்கள் அனைவரும் மூன்று உலகங்களுக்கும் அதிபதியான ராமனை எதிர்த்துப் போரில் நிற்க முடியாது.

ராமர் கோடரியுடன் (அதாவது, பரசுராமர்) ஸ்ரீராமரிடம் கூறுகிறார்: “ஆக்ஷய்யம் மது-ஹந்தாரம் ஜானாமி த்வம் சுரேஷ்வரம் – நீங்கள் அழியாதவர் என்பதை நான் அறிவேன்; நீயே மதுவை (அசுரன்) கொன்றவன், நீயே அனைத்து தேவர்களுக்கும் இறைவன்” (ராமாயண பால காண்டம் 76.17). 


404 -தர்ம –
தர்மமே வடிவு எடுத்தவன்–தர்ம ஸம் ஸ்தாபநார்த்தம் -விசேஷ தர்மமான தன்னை நிலை நாட்டவே அவதாரம் -ஸாஷாத் தர்மம் இவனே

அப்₄யுத₃ய நி꞉ஶ்ரேய ஸாப்₄யாம் ஸர்வஸ்ய ஸாக்ஷாத்₃ த₄ரணாத்
த₄ர்ம꞉ ।

உணாதி பாதம் –அர்ஸ்தி ஸ்து ஸூஹுஸ் ருத்ருஷி ஷு பா யா வா பதி யக்ஷி நீ ப்யோ மந் –
அர்த்தி -ஸ்து -ஸூ -ஹு ஸ்ரு த்ரு ஷி ஷு பா யா வா பதி யக்ஷி நீ போன்ற தாதுக்களைத் தொடர்ந்து
மந் -என்னும் ப்ரத்யயம் உண்டாகும் என்னும் ஸூத்ரத்துக்கு ஏற்ப த்ரு என்பதன் பின்னே மந் இணைந்து தர்ம என்று ஆனது
இது போன்றே ஸோம –507 திரு நாமங்களை உண்டான

தமேவ ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்ம விதாம் வர –லோகாநாம் த்வாம் பரோ தர்ம —
நான்முகன் இவனது கீர்த்தி -ப்ரஹ்ம வித்துக்களின் தலைவனே நீயே உயர்ந்த தர்மம் ஆகிறாய் என்றான்

தர்மாத்மா ஸத்ய சந்தச்ச ராமோ தாசாரதிர் யதி பவ்ருஷே ச அப்ரதி த்வந்த்வ சரைநம் ஜஹி ராவணிம்–யுத்த -120-14-
லஷ்மணன் -ஏ பாணமே -தசரதன் புத்திரனான இராமன் தர்மம் மிக்கவனாயும்
ஸத்யமே வடிவு எடுத்தவனாயும் ஈடில்லா பராக்ரமம் கொண்டவனாயும் இருப்பது உண்மை என்றால்
நீ சென்று இராவணன் மகன் இந்திரஜித்தை அழிப்பாயாக –

யே ச வேத வேதோ விப்ரா -யே ச அத்யாத்ம விதோ ஜனா -தே வதந்தி -மஹாத்மாநம் கிருஷ்ணம் தர்ம சனாதனம் –ஆரண்ய -88-25-
வேதங்களை அறிந்த அந்தணர்கள் -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவர்கள் போன்ற பலரும் கிருஷ்ணனையே
எப்போதும் நிலையான தர்மம் என்று கூறுகின்றனர்

புண்யா த்வாரவதீ தத்ர யத்ராஸ்தே மது ஸூதந –வன பர்வம் -88-24-
துவாரகை மிகவும் புண்ணியமானது ஏன் என்றால் அங்கு தான் மது என்ற அசுரனை கிருஷ்ணன் அழித்தான்

சாஷாத் தேவ புராண அசவ் ச ஹி தர்ம சனாதன –ஆரண்ய -88-24-
அவனே மிகவும் பழமையானவன் -அவனே தர்மமும் ஆவான்

சாஷாத் ராமாத் வி நிர்வ்ருத்த தர்மச்சாபி ஸ்ரியா ஸஹ –அயோத்யா -2-29-
தர்மம் என்பது செல்வத்துடன் கூடியதாக்க இராமனையே அடைந்தது –

கருமமும் கரும பலனுமாகிய காரணன் -3-5-10-
கண்ணன் தர்மம் அறியாக் குறும்பன் -நாச் 11-6-

தர்மம் அறியா குறும்பன் -தார்மிகன் -செய்வது எல்லாம் தர்ம கார்யம்

செல்வத்தையும் மோஷத்தையும் கொடுத்து ஜீவர்களைத் தாமே நேரில் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் தாங்குபவர் -எல்லாத் தர்மங்களாலும் ஆராதிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லாவற்றையும் தாங்குபவர் -அடையப்படும் தர்மமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

—————–

  1. ஓம்தர்மாயநம:

ஸர்வபூதானாம் அனைத்து உயிரினங்களையும்

தாரணாத் தாங்குவதால்

தர்ம: பகவான் ‘தர்ம:’ என்ற திரு நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து உயிரினங்களையும் தாங்குவதால் பகவான் ‘தர்ம:’ என்ற திரு நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘அணுரேவ தர்ம:’

வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது: (அந்த) தர்மமானது மிகவும் நுண்ணியது.

இதி ஶ்ருதே | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன

தர்மைர் தர்மத்தாலே

ஆராத்யத இதி வா வழிபடப்படுபவராதலால் (வணங்கப்படுபவராதலால்)

தர்ம: பகவான் ‘தர்ம:’ என்ற திரு.நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(அல்லது) தர்மத்தாலே வழிபடப்படுபவராதலால் (வணங்கப்படுபவராதலால்) பகவான் ‘தர்ம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———

  1. தர்மா – அவர் தர்மத்தின் உருவகம்

‘ஸஹ ஸாக்ஷாத் தர்ம ஏவ இதி தர்மா – தர்மத்தின் உருவமாக இருப்பதால் அவர் தர்மா’. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இரண்டு விரிவான விளக்கங்களைத் தருகிறார். முதலாவது ‘சர்வபூதாநாம் தாரணாத் தர்மாஹ் – அவர் எல்லா உயிர்களையும் ஆதரிக்கிறார், எனவே அவர் தர்மம்’. இரண்டாவது, ‘தர்மைஹ் ஆராத்யதே இதி வா – அவர் எல்லா தர்மங்களாலும் மதிக்கப்படுகிறார், வணங்கப்படுகிறார்’.

சஹஸ்ரநாமத்தின் பலஸ்ருதியில் நாம் ஆராயும் ‘ஆச்சாரப்ரபவோ தர்மா தர்மஸ்ய பிரபுர் அச்யுதஹ் – பண்பாட்டிலிருந்து தர்மம் பிறந்தது, அச்யுதா தர்மத்தின் இறைவன்’ என்ற வசனம் இதை வலியுறுத்துகிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டா என்பது த்ரி – தாரனே என்ற மூலத்திலிருந்து பொருள் பெறுகிறது; தாரயதி இதி தர்மா – தர்மத்தை ஆதரிக்கும், தாரயதே வா யேன ஜகத் இதி தர்மா – இந்த பிரபஞ்சம் யாரால் ஆதரிக்கப்படுகிறதோ அவர் தர்மா ஆவார்.

எல்லா உயிர்களுக்கும் செழிப்பையும் முக்தியையும் அளிப்பதன் மூலம் அவர் அறம் அவதாரமானவர் என்று ஸ்ரீ பட்டர் குறிப்பிடுகிறார். யுத்த காண்டத்தில் பிரம்மா பகவான் ராமரைப் பற்றி கூறுகிறார் – லோகானாம் த்வம் பரமோ தர்மா – நீங்கள் எல்லா உலகங்களிலும் உயர்ந்த தர்மம்.

மகாபாரதத்தில் “சாக்ஷாத் தேவ புராணசௌ ச ஹி தர்மா சனாதன – அவர் பண்டைய கடவுள் மற்றும் அவர் நித்திய தர்ம அவதாரம்” என்று கூறுகிறது.

கிருஷ்ண அவதாரத்தைப் பற்றி -“யே ச வேதவிதோ விப்ராஹ் யே ச அத்யாத்மவிதோ ஜனாஹ் | தே வதந்தி மஹாத்மானம் கிருஷ்ணம் தர்ம சனாதனம்” ||
வேதங்களை நன்கு அறிந்த பிராமணர்களும், பிரம்மத்தை உணர்ந்தவர்களும், மகான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரே நித்திய தர்ம அவதாரம் என்று ஒரே குரலில் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ராமரைப் பற்றிய மாரீச்சாவின் வார்த்தைகளைக் குறிப்பிடுகிறார் – ராமோ விக்ரஹவான் தர்மா – ராமர் தர்ம அவதாரம். ஆண்டாள் இறைவனின் மீதுள்ள அதீத பற்றால் நாச்சியார் திருமொழியில் “தருமம் அறியக் குறும்பன்” என்று அழைக்கிறார் என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

இந்த “தர்மம்” என்ற சொல்லின் முக்கியத்துவத்தை சுவாமி சின்மயாநந்தா விவாதிக்கிறார். உதாரணமாக, சர்க்கரையின் தர்மம் இனிப்பு, நெருப்பின் தர்மம் வெப்பம், முதலியன என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார், எனவே இந்த அர்த்தத்தில் தனிமனிதனின் தர்மம் ஆத்மா, அது இல்லாமல் தனிமனிதன் இல்லை. பகவான் எல்லா தனிமனிதர்களையும் ஆதரிப்பவர் என்பதால், அவரே இறுதி தர்மம்.

“தர்மோ ரக்ஷதி ரக்ஷிதா, தர்ம ஏவ ஹதோ ஹந்தி” – தர்மம் அதைக் காப்பவர்களைக் காக்கிறது, அழிப்பவர்களை அழிக்கிறது என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்.

தர்மத்தை பின்பற்றியவர்களை தர்மம் காத்தது, புறக்கணிக்க முயன்றவர்களை அழித்தது என்பதற்கு பல உதாரணங்களை தருகிறார் தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர். முந்தைய பிரிவில் ஹரிச்சந்திரன், பாண்டவர்கள், முதலியவர்கள். பிந்தைய பிரிவில் ராவணன், துரியோதனன், முதலியவர்கள்.

எத்தனை பீஷ்மர்கள் துரியோதனனுக்கு உதவ முயன்றாலும், தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர் யாராலும் தோற்கடிக்கப்பட முடியாது என்று துரியோதனனுக்கு அறிவுரை கூற பீஷ்மர் தன்னால் இயன்றவரை முயன்றார். ஆனால் அவர் கேட்கவில்லை, இறுதியில் அதர்மத்திற்கு விலை கொடுத்தார். அதேபோல், ராவணன் விபீஷணனின் புத்திசாலித்தனமான அறிவுரைக்கு செவிசாய்க்கவில்லை, விளைவுகளைச் சந்தித்தான்.

மஹாவிஷ்ணுவின் இந்த நாமத்தை தியானிப்பது, தர்மம் பின்பற்றுபவர்களை பாதுகாக்கும் என்றும், அதர்மம் சுய அழிவுக்கு மட்டுமே வழிவகுக்கும் என்பதை நமக்கு கற்பிக்க வேண்டும்.

—————

405-தர்ம விதுத்தம –
தர்மம் அறிந்தவரில் முதல்வன் –

த₄ர்ம வித் ஸூ உ த்தமோ
த₄ர்ம விது₃த்தம꞉,
த₄ர்மஜ்ஞாநே வஸிஷ்ட₂ வாமதே₃வ மார்கண்டே ₃- யாதீ₃நாம் ஶிஷ்யோ (அ)ப் யுப ஜீவ்ய꞉ ।

யதா ஸர்வதா அபிகத சத்தி சமுத்திர இவ ஸிந்துபி–பால -1-56-
கடல் -நதிகளால் சூழப்பட்டும் அண்டப்பட்டும் உள்ளது போலே பெரியோர்களால் சூழப்பட்ட ராமன்-ராம சாஹரம்

தர்மஞ்ஞ ஸத்ய ஸந்தம்ச –பால -1-12-
தர்மத்தை அறிந்தவன் -ஸத்யம் என்னும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவன்

வேத வித்பி ஸூ பூஜித –ஸூந்தர-35-14-
வேதங்களை நன்கு அறிந்தவர்களால் எப்போதும் பூஜிக்கப் படுபவன்

யதாவத் ச அங்க வேத வித் –அயோத்யா –1-20-
வேதங்களை அதன் ஆறு அங்கங்களுடன் அறிந்தவன்

த்வம் அப்ரமேயச் ச துராசதச் ச ஜிதேந்த்ரியச் ச உத்தம தார்மிகச் ச அக்ஷய்ய கீர்த்தீச் ச விஸேணச் ச
ஷிதி ஷமாவான் ஷத ஷோபமாஷா –கிஷ்கிந்தா –24-31-
தாரை இராமனிடம்
நீ எல்லையற்ற மேன்மை யுடையவன்
எதிரிகளால் நெருங்க இயலாதவன்
இந்திரியங்களை வென்றவன்
சிறந்த தர்மம் கொண்ட வீரன்
குறையாத புகழ் யுடையவன்
திறமை யுள்ளவன்
பூமி போன்று பொறுமை கொண்டவன்
இரத்தம் போன்று சிவந்த திருக் கண்கள் கொண்டவன் –

தர்மம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர் வசிஷ்டர் வாம தேவர் மார்க்கண்டேயர் முதலியவர்களின் சிஷ்யராக இருந்தும்
அவர்களுக்கும் தர்மம் தெளிவிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வேதங்களும் தர்ம சாஸ்திரங்களும் அவரது கட்டளையாக இருப்பதால் தர்மம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தர்மம் அறிந்தவர்களில் மேலானவர் -தர்மமான தன்னை அறிந்தவர்களை உயர்ந்தவர்களாகச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————-

  1. ஓம்தர்ம விதுத்தமாயநம:

ஶ்ருதய: ‘ஶ்ருதிகளான’ வேதங்களும்

ஸ்ம்ருதியஸ்ச அந்த வேதங்களின் பொருளை உணர்ந்து மற்றோரால் எழுதப்பட்ட ஸ்ம்ருதிகளும்

யஸ்யாஞாப்ருதா: எவரது ஆணைகளால் (கட்டளைகளால்) உருவானதோ

ஸ ஏவ அந்த பகவான் ஒருவரே

ஸர்வதர்மவிதாம் அனைத்து அறங்களையும் அறிந்தோருக்குள்

உத்தம: மிகச் சிறந்தவராக இருக்க முடியும்

இதி தர்மவிதுத்தம: எனவே, பகவான் ‘தர்மவிதுத்தம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ருதிகளான வேதங்களும் ஸ்ம்ருதிகளும் பகவானின் ஆணைகளே. அவரே, அதில் குறிப்பிட்டுள்ள அறங்களை முழுமையாக அறிந்தவர்களுள் சிறந்தவராவார். எனவே, பகவான் ‘தர்மவிதுத்தம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. தர்ம விதுத்தம – தர்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மையானவர்

தர்மவித் என்பவர் தர்மத்தை அறிந்தவர், உத்தமம் முதன்மையானவர், எனவே தர்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மையானவர் என்று இந்த நாமம் குறிப்பிடுகிறது.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷ்ருதயஹ் ஸ்மிருதயஶ் ச யஸ்ய ஆஜ்ஞாபூதாஹ ச ஏவ ஸர்வதர்மவிதம் உத்தம இதி தர்மவிதுத்தமஹ் – எல்லா வேதங்களும் மற்ற வேதங்களும் அவருடைய கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிகின்றன, எனவே அவர் தர்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மையானவர்’ என்று விளக்குகிறார். இங்கே முக்கிய விஷயம் என்னவென்றால், அவர் தர்மத்தை உருவாக்கியவர் என்பதால், தர்மத்தை அறிய அவரை விட சிறந்தவர் யார்.

ராமனுக்கு குருக்களாக இருந்த வசிஷ்டர், வாமதேவர், மார்க்கண்டேயர் போன்ற முனிவர்கள் தர்ம அறிவிற்காக அவரை நாடியதை விட இதற்கு வேறு சான்றுகள் தேவையில்லை என்கிறார் ஸ்ரீ பட்டர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி விஷ்ணு தர்மோத்தராவைக் குறிப்பிடுகிறார் – ஸ்ருதிஸ்-ஸ்மிருதி மமைவாக்னியே (76.31).

தர்மம் எது, எது தர்மம் இல்லை என்பதை அடையாளம் காண்பது எளிதல்ல என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். பகவான் தர்மத்தை விளக்குவதற்காக ஸ்ருதிகளை படைத்துள்ளார். தர்மத்தை உணர, சன்மார்க்கத்தை வழிநடத்தும் பகவானை தியானிக்க வேண்டும்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 18 வது வசனம் 66) அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணரின் இறுதிச் செய்தி, ‘சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ – எல்லா வகையான சடங்குகளையும் கைவிட்டு, என்னிடம் சரணடைவாயாக. நான் உன்னை எல்லா பாவச் செயல்களிலிருந்தும் விடுவித்து உனக்கு மோட்சத்தைத் தருவேன், விரக்தியடையாதே.

——-

ராம –
குணங்களாலும் அழகாலும் யாவரும் தம்மிடம் மகிழும்படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

நித்ய ஆனந்த ரூபியான தம்மிடம் யோகிகள் மகிழும் படி இருப்பவர் –
தம் இச்சையால் மிகவும் அழகிய திருமேனியைக் கைக் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

ஸ்ரீ லஷ்மீ தேவியின் மணவாளர் -யோகிகள் மகிழும்படி இருப்பவர் -மகிழ்பவர் –
அளவிடமுடியாதவர் -லீலை புரிபவர் -பூர்ணர் -ஆனந்த ரூபம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————————————————————————————–

396-விராம –
வரங்களை அளிக்கும் பிரம்மாதி தேவர்களும் -அந்த வரங்களும் -அவற்றைப் பெற்ற ராவணாதிகளும்
தம்மிடம் ஓய்ந்து போகும்படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

அனைத்துப் பிராணிகளும் முடிவில் அடையும் இடமாய் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

மேன்மையுடைய லஷ்மியை உடையவர் -கோபிகைகள் பலரை யுடையவர் –
பிரளயத்தில் ஜனங்களை முழுகச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

——————————————————————————————–

397-விரத –
ராஜ்யம் முதலியவற்றில் ஆசையற்று இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

விஷய ஸூகங்களில் ஆசையில்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

தோஷங்கள் அற்றவர் -விரஜ -என்ற பாடம்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

———————————————————————————-

398-மார்க்க –
பரத்வாஜர் முதலிய முனிவர்களால் தேடப்படுபவர் –
விரஜோ மார்க்க -ஒரே திரு நாமமாக கொண்டு தோஷம் அற்ற வழியைக் காட்டுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

தம்மை அறிவதே முக்திக்கு வழியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

ஸ்ரீ நரசிம்ஹம்-திருவவதரித்து சிங்க  திரு முகம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

———————————————————————–

399-நேய –
தம்மிடத்தில் அன்பு உடையவர்களால் கட்டளை இடப்படுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

தத்வ ஞானத்தினால் ஜீவனைப் பரமாத்மா ஆக்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

சிஷ்யர்களில் உபதேசத்தால் நடத்தத் தகுதியானவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

———————————————————————–

400-நய –
அந்த ரிஷிகளையும் காப்பவர் –

எல்லாவற்றையும் நடத்துபவர் -வழி-நடத்தப் படுபவர் -நடத்துபவர் ஆகிய மூன்று ரூபங்களில் அறியப் படுபவர் –

மேலான இடத்திற்கு நடத்துபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

——

401-அநய-
விரோதிகளால்  நடத்தப்பட முடியாதவர் -உலகிற்கு நன்மை செய்பவர் தம்மைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாம் யாவராலும் நடத்தப் படாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்கிய பிராணனை பூமிக்கு அனுப்பி வைப்பவர் -தாமே மிக உயர்ந்தவர் -தம்மை நடத்தும் மற்று ஒருவர் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————–

402-வீர –
அரக்கர்களை மிகவும் பயத்தினால் நடுங்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பராக்கிரமம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஞானத்தால் மகிழ்பவர் -விளையாடுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

403-சக்தி மதாம் ஸ்ரேஷ்ட –
சக்தியுடைய தேவர்கள் முதலியோர்க்கும் சிறந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சக்தியுள்ள பிரம்மாதி தேவர்களைக் காட்டிலும் சக்தி யுள்ளவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சக்தியுடையவர்களில் மேன்மையுள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————–

404-தர்ம –
செல்வத்தையும் மோஷத்தையும் கொடுத்து ஜீவர்களைத் தாமே நேரில் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லாவற்றையும் தாங்குபவர் -அடையப்படும் தர்மமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————————-

405-தர்மவிதுத்தம –
தர்மம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர் வசிஷ்டர் வாம தேவர் மார்க்கண்டேயர்  முதலியவர்களின் சிஷ்யராக இருந்தும்
அவர்களுக்கும் தர்மம் தெளிவிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வேதங்களும் தர்ம சாஸ்திரங்களும் அவரது கட்டளையாக இருப்பதால் தர்மம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தர்மம் அறிந்தவர்களில் மேலானவர் -தர்மமான தன்னை அறிந்தவர்களை உயர்ந்தவர்களாகச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

——–

{398-வது திருநாமம் ‘விரதோ மார்க:’ என்றும் ‘விரஜோ மார்க:’ என்றும் இருவிதமாக ஓதப்படுகிறது.
இரண்டுமே ஆழ்ந்த பொருள் கொண்டு இருப்பதால், உரையாசிரியரான பராசர பட்டர் இரண்டு விதமான பாடங்களையும் ஏற்று
இந்த ஒரு திருநாமத்துக்கு இரு விதமாக விளக்கவுரை அருளியுள்ளார்.

உலகியல் செல்வங்களில் தான் அவன் பற்றில்லாமல் இருக்கிறானே ஒழிய, அடியார்கள் மேல்
மிகுந்த அன்பும் பற்றும் கொண்டிருக்கிறான் அந்த ஸ்ரீராமன்.அதனால்தான் ராமன் ‘விரதோ மார்க:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘விரத:’ என்றால் உலகியல் விஷயங்களில் ஆசையற்றவர், ‘மார்க:’ என்றால் முனிவர்களாலும் விரும்பப் படுபவர்.
உலகியல் பற்றற்றவனாகவும், முனிவர்களால் வணங்கப்படுபவனாகவும் விளங்கும் ராமன் ‘விரதோ மார்க:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 398-வது திருநாமம்.“விரதாய மார்காய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும்
அன்பர்களுக்குத் தாழ்ந்த விஷயங்களில் உள்ள பற்று நீங்கி, இறைவனிடத்தில் பேரன்பு உண்டாகும்படி ஸ்ரீராமன் அருள் புரிவான்.

முக்தியை நோக்கிய தூய பாதையை அடியார்களுக்குக் காட்டுவதால், ராமன் ‘விரஜோ மார்க:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘மார்க:’ என்றால் பாதை. ‘விரஜ:’ என்றால் மாசில்லாத, தூய என்று பொருள்.
‘விரஜோ மார்க:’ என்றால் தூய பாதையை அடியார்களுக்குக் காட்டுபவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 399-வது திருநாமம்.
“விரஜோ மார்காய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு மிகச்சிறந்த பாதையை ஸ்ரீராமன் காட்டியருள்வான்.

நேய:’ என்றால் வழிநடத்தப்படுபவர் என்று பொருள். பக்தர்களுக்கு வசப்பட்டு, அவர்களின் சொல்படி நடந்து,
அந்த பக்தர்களாலேயே வழிநடத்தப் படுவதால், ஸ்ரீ ராமன் ‘நேய:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 399-வது திருநாமம்.
“நேயாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் நினைக்கும் நற்காரியங்களை ராமன் நடத்தி முடித்துத் தருவான்.

உலகப் பற்றுகளை எல்லாம் விட்ட முனிவர்களுக்குக் கூட ராமனின் அழகைக் காணும் போது அவனைத் தழுவிக் கொள்ள வேண்டும்
என்கிற அவா வருகிறதல்லவா? ‘நய:’ என்றால் தன்பால் இழுத்துக் கொள்பவர் என்று பொருள்.
தனது அழகாலும் குணங்களாலும் முனிவர்கள் உட்பட அத்தனை மக்களின் மனங்களையும் தன்னிடம் ஈர்த்துக் கொள்வதால்,
ராமன் ‘நய:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 400-வது திருநாமம்.
“நயாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை ஸ்ரீராமன் தன்பால் ஈர்த்துக்கொள்வான்.

‘நய’ என்றால் இழுத்துக் கொள்ளுதல். ‘அநய:’ என்று இழுத்துக் கொள்ள முடியாதவர்.
தீய சக்திகளால் இழுக்க முடியாதவனாக, அசைக்க முடியாதவனாக ஸ்ரீ ராமன் திகழ்வதால், ‘அநய:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 401-வது திருநாமம்.“அநயாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள்,
என்றுமே தீய சக்திகளுக்கு வசப்படாமல் நல்வழியில் வாழ்வதற்கு ஸ்ரீ ராமன் அருள்புரிவான்.

அரக்கர்களுக்கு அச்சத்தையும் நடுக்கத்தையும் தரக்கூடிய வீரம் மிக்கவனாக
ராமன் திகழ்வதால் ‘வீர:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘வீர:’ என்றால் அரக்கர்களுக்கு பயம் உண்டாக்கக் கூடிய வீரம் மிக்கவர் என்று பராசர பட்டர் விளக்கவுரை வழங்கியுள்ளார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 402-வது திருநாமம்.“வீராய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும்
அன்பர்கள் வாழ்வில் வீரம் மிக்கவர்களாக விளங்கும்படி ஸ்ரீ ராமன் அருள்புரிவான்.

வலிமை மிக்கவர்கள் என்று சொல்லப்படும் தேவர்களாலும் போற்றப் படுபவனாக,
வலிமை மிக்கவர்கள் அனைவரை விடவும் உயர்ந்த வலிமை மிக்கவனாக ராமன் விளங்குவதால்,
‘சக்திமதாம் ச்ரேஷ்ட:’ என்று அழைக்கப் படுகிறான். ‘சக்திமான்’ என்றால் சக்தி மிக்கவன்.
‘சக்திமதாம்’ என்றால் சக்தி மிக்கவர்களுக்கு எல்லாம். ‘ச்ரேஷ்ட:’ என்றால் மிகப்பெரியவர், உயர்ந்தவர்.
‘சக்திமதாம் ச்ரேஷ்ட:’ என்றால் சக்திமான்களை விடவும் உயர்ந்த சக்தி மிக்கவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 403-வது திருநாமம்.
“சக்திமதாம் ச்ரேஷ்டாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு ஸ்ரீ ராமன் சக்தி கொடுத்தருள்வான்.

அனைத்து உயிர்களுக்கும் செல்வச் செழிப்பு, முக்தி உள்ளிட்ட அனைத்து வித நன்மைகளையும் அருளி,
அனைவரையும் தாங்கி நிற்பதால், (‘தாரணாத் தர்ம:’ – தாங்கி நிற்பவர்க்கு தர்மம் என்று பெயர்)
ராமன் ‘தர்ம:’ என்று அழைக்கப் படுகிறார். ‘தர்ம:’ என்றால் (இவ்விடத்தில்) தாங்கி நிற்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 404-வது திருநாமம்.
(ராமன் அறநெறிகளைக் கடைப்பிடித்ததால், தர்ம: என்று அழைக்கப்படுவதாக இங்கே பொருள் உரைக்கலாமே என ஐயம் எழலாம்.
ஆனால் ராமன் அறநெறி வழுவாது இருக்கும் பண்பு அடுத்த திருநாமத்தில் சொல்லப் படுகிறது.)
‘‘தர்மாய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை ஸ்ரீ ராமன் என்றென்றும் தாங்கி நிற்பான்.

அறநெறிகளை நன்றாக அறிந்து பின்பற்றிய ராமன், அறத்தின் வழி வாழ நினைப்போர்க்கு முன்மாதிரியாகவும்,
அறத்தை அறிந்த சான்றோர்களால் போற்றப்படுபவனாகவும் விளங்குவதால், ராமன் ‘தர்மவித் உத்தம:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘தர்மவித்’ என்றால் தர்மம் அறிந்தவர் என்று பொருள்.
‘உத்தம:’ என்றால் (இவ்விடத்தில்) தலைவர். (தர்மவித்+உத்தம:)
‘தர்மவிதுத்தம:’ என்றால் தர்மம் அறிந்தவர்களுக்கு எல்லாம் தலைவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 405-வது திருநாமம்.
“தர்மவிதுத்தமாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் என்றும்
அறவழியில் நிலைத்திருக்கும்படி ராமன் அருள்புரிவான்.

————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –42–

November 4, 2023

வ்யவஸாயோ வ்யவஸ்தாநஸ் சமஸ்தான ஸ்தா நதோ த்ருவ
பரர்த்தி பரம ஸ்பஷ்ட ஸ்துஷ்ட புஷ்டஸ் ஸூ பேஷண–42-

இந்த நாற்பத்திரெண்டாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

386-வ்யவஸாய:, 387. வ்யவஸ்தான:, 388. ஸம்ஸ்தான:, 389. ஸ்தானத:, 390. த்ருவ:|

391-பரர்த்தி:, 392. பரமேஸ்பஶ்ட:, 393. துஶ்ட:, 394. புஶ்ட:, 395. ஸுபேக்ஷண: ||

வ்யவஸாய: — முக்தியை நோக்கி ஜீவர்களைப் பரிணமிக்கச் செய்வதில் அயராது முனைபவர்;
துருவன் என்ற குழந்தையிடம் பக்தியை ஊட்டிப் பெருநிலைக்கு உய்த்தவர்
வ்யவஸ்தாந: — தம் அருளில் அனைத்தும் இயல்பாகவே ஒழுங்கில் இயங்கும்படி அமைப்பவர்.
துருவனை நக்ஷத்திர நிலையாக்கி அண்டத்தையே அதனைச் சுற்றி முறையாகச் சுழலச் செய்பவர்
ஸம்ஸ்தாந: — உயிர்க்குலம் அனைத்தும் அடைய வேண்டிய முக்திப் பெருநிலையாய்த் திகழ்பவர்
ஸ்தாநத: — துருவன் போன்ற பக்தர்களுக்கு மிகச் சிறந்த ஸ்தாநம் தருபவர்
த்ருவ: — தாம் மாறாமல் என்றும் நிலைத்தவர்; உயர்ந்த ஸ்தானமாகிய த்ருவ ஸ்தானமாய்த் தாமே இருப்பவர்
பரர்த்தி: — உயர்வற உயர்நலம் கொண்டவர்; சகல கல்யாண குணங்களும் உடையவர்
பரமஸ்பஷ்ட: — மஹாயோகி என்றும் பரமாத்மா என்றும் மண்டோதரி போன்றோரே தெளிவாக உணர்ந்து போற்றும் தெளிந்த பெருமை உடையவர்
துஷ்ட: – சாதுக்களுக்கு வேண்டி அவதாரம் எடுப்பதில் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைபவர்
புஷ்ட: — குறைவிலாச் சிறந்த குணங்களே நிறைந்தவர்
சுபேக்ஷண: — முக்தியில் வேட்கை கொண்டோர்க்கு முக்தியும், உயர்ந்த போகத்தை வேண்டுவோர்க்குப் போகமும்,
பிரம்மவாதிகளுக்குச் சந்தேகங்களைப் போக்குவதும், வணங்குவோரின் பாபங்களைப் பொசுக்குவதும்,
முக்திக்கு முதற்கட்டமாக ஸம்ஸார பந்தங்களை நீக்குவதும், அநாதிகால கர்மங்களை அகற்றுவதும்,
அவித்யையைச் சுவடேயின்றி நீக்குவதும் ஒருங்கே செய்யும் அருட்பார்வை வீசுபவர்

பகவான் உறுதியான மனதுடன் கவனம் செலுத்தி, பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் ஒழுங்குபடுத்துகிறார். எல்லா விஷயங்களும் இறுதியில் அவரில் முடிவடைகின்றன, மேலும் அவர் அனைவருக்கும் அவர்களின் செயல்களுக்கு ஏற்ப பொருத்தமான நிலையை வழங்குகிறார். அவர் செழுமையின் உச்ச வெளிப்பாட்டைக் கொண்டுள்ளார் மற்றும் எல்லா நேரங்களிலும் அவருடன் லட்சுமி தேவி இருக்கிறார். அவருடைய மகத்துவம் சுயமாகத் தெரிகிறது மற்றும் அவர் எல்லா வகையிலும் முழுமையான பரம பேரின்பம். அவருடைய பார்வை மங்களகரமானது, அவருடைய கண்களை மட்டும் பார்த்தவர்கள் எல்லா மகிமைகளையும் பெற்றவர்கள்.

குணங்கள் ஏதும் அற்ற சித் ஆக இருப்பவன் {வ்யவஸாயன்},
அனைத்துப் பொருட்களும் சார்ந்திருக்கும் இடமாக இருப்பவன் {வ்யவஸ்தாநன்},
அண்டப் பேரழிவின் போது அனைத்துப் பொருட்களும் வசிக்கும் இடமாக இருப்பவன் {ஸம்ஸ்தாநன்},
தன்னை வழிபடுபவனுக்கு முதன்மையான இடத்தை ஒதுக்குபவன் {ஸ்தாநதன்},
நீடித்து நிலைத்திருப்பவன் {த்ருவன்},
உயர்ந்த பலத்தைக் கொண்டவன் {பரர்த்தி},
வேதங்களில் மகிமைப்படுத்தப்படுபவன் {பரமஸ்பஷ்டன்},
நிறைவுடன் இருப்பவன் {துஷ்டன்},
எப்போதும் முழுமையாக இருப்பவன்{புஷ்டன்},
மங்கலப் பார்வை கொண்டவன் {சுபேக்ஷணன்};(55)

கருவியும் காரணமும் இயக்குமவனும் செய்பவனும் அவனே-

384-கஹன-ஜீவர்களின் இன்ப துன்பங்களை தன்னதாக நினைப்பதில் ஆழம் காண முடியாதவர் –
385-குஹ -மேல் சொன்ன வகைகளில் அடியார்களைக் காப்பவர்

ஸ்ரீ த்ருவனும் நஷத்ர மண்டலமும் –

386-வ்யவசாய-அனைத்து க்ரஹங்களும் நஷத்ரங்களும் உறுதியாக தன்னிடம் பிணைக்கப் பட்டு இருக்கிறவர் –
387-வ்யவஸ்தான-காலத்தின் பிரிவுகளான -கலை நாழிகை முஹூர்த்தம் -ஆகியவற்றுக்கு அடிப்படையானவர் –
388-சமஸ்தான -அனைத்தும் இறுதியில் தம்மிடம் முடியும்படி இருப்பவர் –
389-ஸ்தா நத-த்ருவனுக்கு அழியாத உயர்ந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுத்தவர் –
390-த்ருவ -அழியாதவர் -த்ருவனுக்குப் பதவி கொடுத்து அழியாப் புகழ் கொடுத்தவர் –

மாண்டவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

392-பரம ஸ்பஷ்ட -தமது மேன்மையை வெளிப்படை யாக்கினவர் –
393-துஷ்ட -தன் மேன்மையை விட தயரதனுக்கு மகனாகப் பிறந்த எளிமையில் திருப்தி கொண்டவர் –
394-புஷ்ட -நற்பண்புகளின் நிறைவான இருப்பிடமானவர் –
395-சூபேஷண- மங்களத்தை நல்கும் பார்வை உடையவர் —

3-21-த்ருவ-திரு நாமங்கள் -386-390-திரு நாமங்கள்

3-22-ஸ்ரீ ராம அவதார -390-421-திரு நாமங்கள்–32-திரு நாமங்கள்-


3-21-த்ருவ-திரு நாமங்கள் -386-390

386-வ்யவஸாய
நஷத்ரங்களுக்கு ஆதாரமாய் இருப்பவன்

அத₂ த்₄ருவ மூர்தி꞉ ।
அதிஶயேந ஸீயதே -ப₃த்₄யதே (அ)ஸ்மின் ஜ்யோதிஶ் சக்ரமிதி
வ்யவஸாய꞉ ।
அதி₄கரணே க₄ஞ் । நக்ஷத்ர  ஆதா₄ர வ்யோம ஶரீரத்வாத் । அதோ ஹி

ககந மூர்த்தயே-இதி தந் மந்த்ர வர்ண
ஆகாசத்தைச் சரீரமாக யுடையவன் என்னும் மந்த்ரம்-

ககன கிரி நாதன் தோத்தாத்ரி வான மா மலை

பல சக்ர ப்ருதம் தைவம் இதி தத் த்யாநம் 
உலகங்கள் என்னும் பல சக்கரங்களைத் தாங்கும் தேவன்

விளங்கு தாரகைகள் என்கோ –கூவுமாறு அறிய மாட்டேன் -3-4-2-

நஷத்ரங்கள் முதலியன தம்மிடம் கட்டுப் பட்டு இருக்கப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ஸ்வரூபியாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உறுதியான தன்மை அல்லது வடிவம் உடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்வ்யவஸாயாயநம:

ஸம்வின்மாத்ர ஞானமே ஸ்வரூபத்வாத் வடிவானவராய் இருப்பதால்

வ்யவஸாய: பகவான் ‘வ்யவஸாய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஞானமே வடிவானவராய் இருப்பதால் பகவான் ‘வ்யவஸாய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

  1. வ்யவசாய – உறுதியான மனதைக் கொண்டவர்

வியாவசயா என்பது மிகுந்த கவனம், செறிவு மற்றும் உறுதியுடன் மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு செயலைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் பகவானின் ஞானம் அல்லது அறிவின் மீது கவனம் செலுத்துவதை ‘சம்வின்மாத்ர ஸ்வரூபத் வ்யவசாயஹ் – அவர் வியாவாசாயா, ஏனென்றால் அவர் தூய படிகமயமாக்கப்பட்ட அறிவில் முழுமையாக கவனம் செலுத்துகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். உறுதியான மற்றும் தூய்மையான புத்தி கொண்டவர் அல்லது சுயத்தைப் பற்றிய உண்மையான அறிவைக் கொண்டவர் என்று இதை மேலும் விளக்கலாம்.

ஸ்ரீ பட்டர் இதை ‘அதிஷயேன ஸீயதே (பத்யதே) அஸ்மின் ஜோதிஷ்சக்ரம் இதி வ்யவஸாயஹ் – கிரகங்களின் வட்டம் பகவானுடன் இறுக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டு நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது, எனவே அவர் வியாவாசாயா என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவான் நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கிரகங்களுக்கு ஆதரவாக இருக்கிறார், ஏனெனில் அவரது உடல் விண்வெளியைக் குறிக்கிறது, எனவே அவர் அவற்றை ஒன்றாக இணைக்கிறார்.

சுவாமி சின்மயானந்தா, பகவத் கீதையின் 2வது அத்தியாயத்திலிருந்து 41 மற்றும் 44வது வசனங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்.
வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திஹ் ஏகேஹ குருநந்தனா;
பஹுஷாகா ஹ்யனந்தாஶ்ச புத்தயோ அவ்யவஸாயினாம் ||2.41||
ஒருமுகப்பட்ட புத்திக்கு, முன்னோக்கிச் செல்ல ஒரே ஒரு நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட வழி உள்ளது; கவனம் செலுத்தாத மனதுக்கு பல தெளிவற்ற மற்றும் தெளிவற்ற பாதைகள் உள்ளன, அவற்றில் எதுவுமே வெற்றியை உறுதியளிக்காது.

போகைஷ்வர்ய ப்ரஸக்தாநாம் தயாபஹ்ரித சேதஸாம்;
வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திஹ் ஸமாதௌ ந விதீயதே ||2.44||
இன்பங்கள் மற்றும் செல்வத்தின் மீது கவனம் செலுத்தாத மனதுடன், அத்தகைய எண்ணங்களால் வெறிபிடித்தவர்களுக்கு மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதும், நிலையாக இருப்பதும் சாத்தியமில்லை.

ஸ்ரீ பட்டர், பகவானின் அம்சமான துருவ நட்சத்திரம் என்று அடுத்த சில நாமங்களுக்கு விளக்கம் தருகிறார்.


  1. ஓம்வ்யவஸ்தானாயநம:

யஸ்மின் வ்யவஸ்திதி: எவர் ஒழுங்கு செய்பவரோ

ஸர்வஸ்யேதி அனைவரையும்

வ்யவஸ்தான: அந்த பகவான் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற  திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அனைவரையும் (அனைத்தையும்) அவரவரது தகுதிக்கேற்ப ஒழுங்கு படுத்துகிறார். எனவே அவர் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் எவற்றையெல்லாம் ஒழுங்கு படுத்துகிறார்?

லோகபாலாத்யதிகார அனைத்து லோக பாலகர்களையும் (இந்த ப்ரபஞ்சத்தைக் காக்க பகவானால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்) அவரவரது அதிகாரங்களை வரையறுப்பதன் மூலம், (அனைத்து உயிரினங்களையும்)

ஜராயுஜ அதன் முழு உருவிலேயே பிறப்பவை (ஆங்கிலத்தில் இவற்றை Mammals என்கிறோம்),

அண்டஜ முட்டையிலிருந்து பிறப்பவை

உத்பிஜ்ஜ விதையிலிருந்து பிறப்பவை (என்று வரையறுக்கிறார்) (மனிதர்களை)

ப்ராஹ்மண அந்தணர்கள்

க்ஷத்ரிய மறவர்

வைஶ்ய வணிகர்

ஸூத்ர தொழிலாளிகள்

அவாந்தர வர்ண இவையனைத்திலும் சேராதவர் (என்று வரையறுக்கிறார்)

ப்ரஹ்மசாரி (வேதம் பயிலும்) மாணவன்

க்ருஹஸ்த இல்லறத்தோர்

வானப்ரஸ்த உலக வாழ்க்கையின் கடமைகளை முடித்து வனம் சென்றோர்

ஸந்யாஸ லக்ஷணாஶ்ரம துறவு பூண்டோர்

தத்தர்மாதிகான் (இத்தகைய நால்வகை வாழ்வு முறையினோரையும்) அவரவரது வாழ்க்கை முறைக்கேற்ற அறவொழுக்கத்தினாலும்

விபஜ்ய கரோதி இதி வா பிரித்து வைப்பதனால்

வ்யவஸ்தான: பகவான் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்த உலகத்தைக் காக்க அவரால் நியமிக்கப்பட்ட லோக பாலகர்களை அவரவரது அதிகாரங்களின் மூலமும், உயிரினங்களை கருப்பையிலிருந்து தோன்றுவது, முட்டையிலிருந்து தோன்றுவது மற்றும் விதையிலிருந்து தோன்றுவது என்று மூவகையாகவும், மனிதர்களை அந்தணர், மறவர், வணிகர், தொழிலாளி மற்றும் இவையெதிலும் சேராத ஐந்தாவது வகையினர் என்று அவரவரின் தொழில் மூலமும், மாணவர், இல்லறத்தோர், வனவாழ்வை மேற்கொண்டோர் மற்றும் துறவி ஆகியோரை அவரவரது வாழ்க்கை முறைக்கேற்ற அறவொழுக்கத்தாலும் ஒழுங்கு படுத்துகிறார். எனவே அவர் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘க்ருத்யல்யுடோ பஹுலம்’ (பாணினி ஸூத்ரம் 3.3.223)

இதி பஹுலக்ரஹணாத் கர்த்தரி ல்யுட் ப்ரத்யய:

இந்த பாணினி ஸூத்ரத்தின் படி ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற இந்த திருநாமம் உருவாகிறது.

————-

  1. வ்யவஸ்தானா – அவர் அடிப்படை

இந்த நாமம் ‘ஸ்தா’ என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து உருவானது, அதாவது ‘ஸ்தாபிப்பது’. ‘வ்யவஸ்தாநம் கரோதி இதி வ்யவஸ்தானா’, அல்லது ‘அஸ்மின் வ்யவஸ்திதி: ஸர்வஸ்ய இதி வ்யவஸ்தானா. அனைத்தையும் ஸ்தாபனை செய்பவர், அல்லது எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையாக இருப்பவர்; அல்லது பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய செயல்பாடுகளை ஒழுங்குபடுத்தும் ஒருவர். வியாவஸ்தா என்றால் ‘உறுதி, முடிவு, தீர்வு’ மற்றும் வியாவஸ்தித் என்றால் ‘நிறுவப்பட்டது’. இவ்வாறு வியாவஸ்தானா என்பவர் எல்லாவற்றையும் தீர்மானிப்பவர் மற்றும் எல்லாவற்றையும் அந்தந்த இடங்களில் அல்லது நிலைகளில் நிறுவுபவர்.

ஆதி சங்கரர் மேலும் விரிவாகக் கூறுவது போல், ‘யஸ்மின் வ்யவஸ்திதி: ஸர்வஸ்ய இதி வ்யவஸ்தானா – எல்லாவற்றிற்கும் நன்கு நிறுவப்பட்ட இடமும் அமைப்பும் உள்ளவர்’. அவரது மாற்று விளக்கம், ‘லோகபாலாதி ஜராயுஜாந்தஜோத்பிஜ்ஜ ப்ரம்மஹண க்ஷத்ரிய வைஷ்ய ஷூத்ராவானந்தர வர்ண பிரம்மச்சாரி க்ரிஹஸ்த வானப்ரஸ்த சன்யாச லக்ஷண ஆசிரம ததர்மாதிகான் விபஜ்ய கரோதி இதி வா வியாவஸ்தானம் – பல்வேறு ஆட்சியாளர்களாகப் பிறந்து, பல்வேறு ஆட்சிகளைப் பெற்றவர். பல்வேறு மக்கள் வகுப்புகள் (பூசாரி வர்க்கம், ஆளும் வர்க்கம், வணிக வர்க்கம் அல்லது தொழிலாளி வர்க்கம்), மற்றும் லக்ஷனா ஆசிரமம் (இளங்கலை, வீட்டுக்காரர், ஓய்வு பெற்றவர் அல்லது சந்நியாசி) போன்ற வாழ்க்கையின் பல்வேறு நிலைகள். எனவே அவர் வ்யவஸ்தானா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த அடிப்படையை காலுடன் அல்லது காலத்துடன் தொடர்புபடுத்துகிறார், இது உலகில் நடக்கும் அனைத்திற்கும் அடிப்படையாகும். இது மீண்டும் கிரகங்களின் இயக்கத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது, அதில் துருவம் துருவம் அல்லது மையமாகும். எனவே வியாவஸ்திதி காலத்தால் இயக்கப்படுகிறது மற்றும் பகவான் நேரத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறார். கிருஷ்ணர் கீதையில் (11.31) ‘கலோஸ்மி லோகே க்ஷயக்ரீத் ப்ரவ்ரித்தாஹ் – நான் பயங்கரமான மற்றும் அஞ்சாத காலத்தை வென்றவன்’ என்று பிரகடனப்படுத்துகிறார்.


387-வ்யவஸ்தான-
காலம் ஜ்யோதிஷ பதார்த்தங்கள் கதி நிர்ணயம்

தந் மூல꞉ கால꞉ கலா முஹூர்தாத்₃யாத்மா தத்ரைவ வ்யவதிஷ்ட₂த இதி
வ்யவஸ்தா₂ந ꞉
ஆதியான வானவாணர் அந்த கால நீ யுரைத்தி ஆதியான கால நின்னை யாவர் காண வல்லரே -திருச்சந்த -34

கலை முஹூர்த்தம் முதலிய காலப் பிரிவுகளின் நிலைக்குக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கலை-2-நிமிஷம் – முஹூர்த்தம் –2-மணி -48-நிமிஷங்கள்-
க்ருத -1728000-  த்ரேதா -1296000-த்வாபர -864000-கலி யுகம் -432000-வருஷங்கள்

எல்லா வற்றுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பவர் -லோகபாலர்களுடைய அதிகார் வ்யவஸ்தை-கர்ப்பத்திலிருந்து பிறப்பவைகள் முட்டையில்
இருந்து பிறப்பவைகள் -வியர்வையில் இருந்து பிறப்பவைகள் -பூமியில் இருந்து பிறப்பவைகள் ஆகியோருடைய
ஜன்ம வ்யவஸ்தை பிராமணர்கள் ஷத்ரியர்கள் வைச்யர்கள் சூத்ரர்கள் கலப்பினங்கள் ஆகியோருடைய ஜாதி வ்யவஸ்தை
ப்ரம்மசர்ய கார்ஹச்த்ய வானப்ரஸ்த சன்யாச ஆகிய ஆஸ்ரம வ்யவஸ்தை அவற்றின் தர்ம வ்யவச்தைகள்
ஆகிய வியவஸ்தைகளை-கட்டுப்பாடுகளை பகுத்து ஏற்படுத்தியவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களுக்கு விரோதமாக இருப்பவர் -விழிப்பு கனவு துக்கம் முதலிய நிலைகளை நடத்துபவர் –
தேவர்களுக்கு அனுக்ரஹம் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. ஓம்ஸம்ஸ்தானாயநம:

அத்ர பூதானாம் அனைத்து உயிரினங்களும்

ஸம்ஸ்திதி: ப்ரளயாத்மிகா ப்ரளய (அழியும்) காலத்தில் அவரிடம் சென்று ஒன்றுகின்றன

ஸம்ஸ்தான: எனவே, பகவான் ‘ஸம்ஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அழியும் காலமான ப்ரளய காலத்தில் அனைத்து உயிரினங்களும் பகவானிடம் சென்று ஒன்றுகின்றன. எனவே , அவர் ‘ஸம்ஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸமீசீனம் மிகவும் சிறந்த

ஸ்தானமஸ்யேதி வா இருப்பிடமாதலால்

ஸம்ஸ்தான: பகவான் ‘ஸம்ஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானே அனைத்திலும் மிகச் சிறந்த இருப்பிடமாவார். எனவே, அவர் ‘ஸம்ஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

  1. சம்ஸ்தான – இறுதி உறைவிடம்

‘ஸர்வம் ஏதஸ்மின் ஸந்திஷ்ததே – ஸமாப்யதே இதி ஸம்ஸ்தானஹ் – எவரில் எல்லா விஷயங்களும் இறுதி முடிவைக் கொண்டிருக்கின்றன’.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘அத்ர பூதானாம் சம்ஸ்திதிஹ் பிரளயாத்மிகா – பிரளய அல்லது பிரளயத்தின் போது அனைவருக்கும் இறுதி இளைப்பாறும் இடம்’ என்று விளக்குகிறார். இதற்கு மாற்றாக, ‘சமீசீனம் ஸ்தானம் அஸ்ய அஸ்தி இதி வா ஸம்ஸ்தானஹ் – ஹ மிக உன்னதமான நிலையை உடையது’ என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இந்த உன்னத நிலையை ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் பால் பெருங்கடல், சூரிய மண்டலம் (சூரிய மண்டலம்), யோகிகளின் இதயம் அல்லது துருவ மண்டலத்தில் துருவாக அவரது நிலை ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுவதாக விரிவுபடுத்துகிறார்.


389-ஸ்தாந த –
மேலான ஸ்தானம் அளிப்பவன்-

ஸ ஏவ
* பரம பத₃ ப்ராப்தி ஹேதவே , இதி மந்த்ர வர்ணாத்
ஸ்தா₂ந த₃꞉
அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி -பெருமாள் திரு -10-1-

உயர்ந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

த்ருவன் முதலியவர்க்கு அவரவர் கருமத்திற்கு ஏற்ற ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்க்கு வைகுண்டம் முதலிய ஸ்தானம் தருபவர் -அயோக்யர்களின் இருப்பிடத்தை அழிப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

  1. ஓம்ஸ்தானதாயநம:

த்ருவாதீனாம் ‘துருவ’ பதம் முதலான

கர்மானுரூபம் அவரவரது செயல்களுக்கேற்ப

ஸ்தானம் பதவிகளை

ததாதீதி அளிக்கிறார்

ஸ்தானத: எனவே பகவான் ‘ஸ்தானத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அவரவரது செயல்களுக்கேற்ப துருவ பதம் முதலிய பதவிகளை வழங்குகிறார். எனவே, பகவான் ‘ஸ்தானத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. ஸ்தான-தா – அந்தஸ்தை வழங்குபவர்

ஸ்தானம் என்றால் பதவி மற்றும் தஹ் என்றால் கொடுப்பவர், ‘ஸ்தானம் ததாதி இதி ஸ்தானதஹ் – பொருத்தமான பதவிகளை வழங்குபவர்’. ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘துருவதீனாம் கர்மாநுரூபம் ஸ்தானம் ததாதி இதி ஸ்தானதஹ் – ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் செயல்களுக்கு ஏற்ப பொருத்தமான நிலையைத் தருகிறார், உதாரணமாக துருவனுக்கு, எனவே அவர் ஸ்தானதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், துருவனுக்கு ஸ்தானத்தை அளித்தவர் பகவான் என்று குறிப்பிடுகிறார், இது மற்ற எல்லா நட்சத்திரங்களையும் போல் அல்ல. தொடர்ந்து மாறிவரும் மற்ற நட்சத்திர நிலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது துருவா பூமியுடன் தொடர்புடைய நிலையில் நிலையாக உள்ளது.

ஸ்வாமி சின்மயானந்தா கதா உபநிஷத் – யதாகர்மம் யதாஷ்ருதம்– 2.5.7 பற்றிய குறிப்புகளை வழங்குகிறார், மேலும் ஸ்ரீ சங்கரரின் விளக்கத்தை வலுப்படுத்த “கர்ம பலதாதா நாராயணா” என்று மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் திருக்குறளில் இதே விளக்கத்தை ஆதரிக்கும் வகையில் “வாகுத்தான் வகுத்த வகை அல்லால் கொடி தொகுத்தார்க்கும் துய்த்தல் அரிது – உங்களிடம் கோடிக்கணக்கில் இருந்தாலும் எல்லாம் வல்லவரால் விதிக்கப்பட்டதை மட்டுமே அனுபவிக்க முடியும்” என்று குறிப்பிடுகிறார்.

விண்வெளியில் உள்ள நட்சத்திரங்களுக்கும், அந்தரிக்ஷ லோகத்தில் உள்ள தேவர்களுக்கும், சமுத்திரங்களில் உள்ள நீர் வாழ் உயிரினங்களுக்கும் பகவான் தகுந்த ஸ்தானத்தை வழங்குகிறார் என்று ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் கூறுகிறார்.


390-த்ருவ
நிலைத்து இருப்பவன்

ஸ க₂லு துங்க₃பத₃ப்ரதா₃நே நார்வாசீநம் த்₄ருவமபி த்₄ருவீ சகார ।
அதோ த்₄ருவ꞉ ।
அஸ்ய ஸர்வ வ்யாபகத்வம் தத்த்வம் ॥

கீழ்ப் பட்டவனான த்ருவனுக்கும் அழியாத உயர்ந்த நிலை கொடுத்தவர் –ஸர்வ வ்யாபகமான சக்தி த்ருவானது சிறப்பு –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழியாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழிவில்லாதவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்த்ருவாயநம:

அவினாஶித்வாத் அழிவற்றவராதலால்

த்ருவ: பகவான் ‘த்ருவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அழிவற்றவராதலால் (நிலையானவராதலால்) பகவான் ‘த்ருவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

——–

  1. துருவா – உறுதியான அல்லது நிலையானவர்

இந்த நாமம் ‘துரு’ என்ற மூல வார்த்தையிலிருந்து வந்தது, அதாவது ‘நிலையாக இருப்பது’. துருவனுக்கு ஸ்ரீ வைகுண்டம் போல நிரந்தரமான அந்தஸ்தை வழங்கினார். அவர் எந்த இடத்தையும் தனது வசிப்பிடமாக நிரந்தரமாக்க முடியும் என்பதால். ஸ்ரீ வைகுண்டம், அவர் எங்கும் இருக்கிறார் என்பதே முக்கியத்துவம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ணன் சாஸ்திரிகள், பகவான் துருவனுக்கு அவனுடைய இயல்பை மட்டுமே அளித்ததாகக் கூறுகிறார் – அதாவது. அழியாத நிலை, அதனால் துருவ பகவான் தானே.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் துருவனுக்கு “நிச்சயமானது” என்று பொருள் கொள்கிறார், மேலும் இந்த பிரபஞ்சத்தில் அவரைத் தவிர அனைத்தும் அத்ருவம் என்றாலும், அவரது துருவத்வத்தின் தன்மையால் அவர் எல்லாவற்றிற்கும் உறுதியான உணர்வைத் தருகிறார், எ.கா. சூரியன் துருவன்.

சிருஷ்டி மற்றும் பிரளய சுழற்சியின் நடுவில், படைக்கப்பட்ட அனைத்தும் அவனில் ஒன்றிணைந்து பின்னர் மீண்டும் தோன்றும், அவன் ஒருவனே நிரந்தரமானவன் அல்லது நிலையானவன், எனவே அவனே துருவன் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். 


3-22-ஸ்ரீ ராம அவதார திரு நாமங்கள் -390-421-

அத ம்ருத சஞ்சீவினம் ராம சரிதம் –
கற்பார் ராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ -7-5-1
தயரதற்கு மகன் தன்னை யன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாகவே -3-6-8-
தென்னிலங்கை கோமானைச் செற்ற மனத்துக்கு இனியான் -திருப்பாவை
நீ பற்று கண்ணன் -நான் விடேன் ராமன் -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ என்று தேவை இடாதார் –பாவனத்வம் சர்வ லோக த்வமேவ ரகு நந்தன -அகஸ்தியர் –
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர் -9-5-8-

ஆழ்வார் மற்ற அவதாரத்தில் தலை நீட்டுவது ப்ராப்யமாக –
தஞ்சமாக பற்றுவது சக்ரவர்த்தி திருமகனையே -ப்ராப்யமாக -போக்யத்தில் இவனுக்கு இவனே சமம்
மனத்துக்கு இனியான் -போக்யத்வம்
ராமாவதாரம் பக்ஷ பாதி -பட்டர் -தூது போகவில்லையே -இன்னார் தூதன் என்று நின்றான் –
இஷ்வாகு வம்சரை தூது போக விடுவார் இல்லை காண் -சிறியாத்தான் இடம் பட்டர்

பிறர் செழிப்பை தனக்கு வாழ்வாக்க கொள்பவன் ராமன் என்றுமாம் -பர ஸம்ருத்தி ஏக பிரயோஜனமாக இருப்பவர்
க்ருதக்ருத -விஜ்வர இத்யாதி

391-பரர்த்தி –
மேலான குண பூர்த்தி உள்ளவன்
விபீஷணனை அங்கீ கரித்த பின்பு க்ருதக்ருத்ய ததா ராம

ஸர்வ ஐஶ்வர்யாத₃பி பரா(அ)ஸ்ய கல்யாண கு₃ண
ஸம் ருத்₃தி₄ரிதி
பரர்த்₃தி₄꞉ ।(பரனுடைய ருத்தியை அபர ருத்தி ஆக்கும் படி ராமனுக்கு ஐஸ்வர்யம்)
பராவஸ்த₂ஸ்யாபி ஹி ராமஸ்ய அவர ஸோமாதி₃ தே₃வ கு₃ணைக
தே₃ஶ நித₃ர்ஶநம் க்ரியதே (ஒரு துளி சமமான சந்திரனுக்கு ஒப்பு சொல்லும்படி எளிமை நிறைந்தவன் )। யதா₂

விஷ்ணு நாம் சத்ருஸோ வீரயே சோமவத் ப்ரிய தர்சன–பால காண்டம்
வீரியத்தில் இராமனுக்கு நிகரான தேவதை யாரும் இல்லை
ஆகவே அவனை விஷ்ணுவுக்கு நிகராக உரைத்தார்

ஏதத் தத் யுக்தம் அவ்யக்தம் அக்ஷரம் ப்ரஹ்ம சம்மிதம் தேவா நாம் ஹ்ருதயம் ஸுவ்ம்ய க்ருஹ்யம் ராம பரந்தப–யுத்த காண்டம்
இப்படி யாக உரைத்த இராம தத்வம் என்பது யாராலும் எளிதில் அறிய இயலாதது ஆகும்
அது எந்தவிதமான தோஷமும் இல்லாத ஒன்றாகும்
ப்ரஹ்மத்துக்கு நிகரானதாகும் -தேவர்களின் இருதயத்தில் எப்போதும் இருப்பதாகும் எதிரிகளை வட்டமுறச் செய்வதாகும்

பஹவோ ந்ருப கல்யாண குணா புத்ரஸ்ய சந்தி தே –அயோத்யா காண்டம்
தசரதனனே உனது புத்திரனான இராமனிடம் அனைத்துக் கல்யாண குணங்களும் பொருந்தி உள்ளன

ப₄க₃வதே இதி ஸ்வ மந்த்ர வர்ணாச்ச

சர்வேஸ்வரத் தன்மைக்கும் மேம்பட்ட திருக் கல்யாண குணங்களால் நிறைந்தவர் –
இனி மிருத சஞ்சீவினியான ராம சரிதம் கூறப்படுகிறது —தம் ஸுலப்யத்தினால் பரத்வமும் மறையும் படி இருப்பவர்
அதனாலேயே அவர் எல்லாருக்கும் மேம்பட்டவராயினும் சோமன் -சந்தரன் -முதலிய
தாழ்ந்த தேவதைகளோடும் ஒப்பிடப் படுகிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பரமர்த்தி -பாட பேதம்

சிறந்த ஐஸ்வர்யம் உடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறருடைய வளர்ச்சிக்குக் காரணமானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்பரர்த்தயேநம:

பரா மேலான

ருத்திர்விபூதிர் ‘ருத்தி’ அதாவது செல்வம்

அஸ்யேதி பரர்த்தி: உடையவராதலால் பகவான் ‘பரர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மேலான செல்வம் உடையவராதலால் பகவான் ‘பரர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. பரார்த்திஹ் – அவர் உச்ச வெளிப்பாடு

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘பரா ரித்திஹ் விபூதிஹ் அஸ்ய இதி பரார்த்திஹ் – அவர் செழுமை அல்லது ஐசுவரியத்தின் உச்ச வெளிப்பாட்டைப் பெற்றுள்ளார்’ என்று விவரிக்கிறார். இங்கு குறிப்பிடப்படும் செழுமை என்பது தனிப்பட்ட பண்புகளையும் பொருள் செல்வத்தையும் குறிக்கிறது.

ரித்தி என்பது செழிப்பு மற்றும் சக்தியின் கலவையை குறிக்கிறது என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார். பகவானின் ரித்தி அல்லது விபூதி பற்றிய முழு விளக்கமும் பகவத் கீதையின் 10 ஆம் அத்தியாயத்தில் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, அங்கு கிருஷ்ணர் மலைகளுக்கு மத்தியில் இமயமலை, ஒளிரும் பொருட்களில் சூரியன், கடல் போன்ற அனைத்து உயிரினங்களின் உச்சியையும் எவ்வாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் என்பதை விவரிக்கிறார். நீர் மற்றும் விலங்குகளில் சிங்கம். 40வது வசனத்தில், ‘நாந்தோஸ்தி மம திவ்யாநாம் விபூதீனாம் பரமதப – என் பெருவாழ்வின் வெளிப்பாடுகளுக்கு முடிவே இல்லை, நான் உங்களுக்கு ஒரு சிறிய மாதிரியைக் கொடுத்தேன்’ என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன், ராம அவதாரத்தில் இருப்பது போல், வேறு எந்த அவதாரத்திலும், மங்களகரமான குணங்களின் பரிபூரணத்தை நாம் காணவில்லை என்றால் அது மிகையாகாது என்று கருத்துரைக்கிறார். அவர் ஒரு கூடுதல் விளக்கம் தருகிறார்: ‘பரேஷாம் ரித்திரேவ ரித்திஹ் யஸ்ய – மற்றவர்களின் நிறைவைத் தன் சொந்தமாகக் கருதுபவர்’. விபீஷணனுக்கு முடிசூட்டப்பட்ட பிறகு, பகவான் ராமர் தனது வார்த்தையை நிறைவேற்றியதன் மூலம் மகிழ்ச்சியடைந்தார் – ‘கிருத கிருத்யஹ் ததா ராம’. ‘உத்ஸவேஷு ச ஸர்வேஷு பிதேவ பரிதுஷ்யதி– குடிமக்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது, ​​தன் குழந்தையின் மகிழ்ச்சியில் மகிழ்ச்சியடையும் தந்தையைப் போல மகிழ்ச்சியாக உணர்கிறார்’ என்றும் அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ணன் சாஸ்திரிகள் ராமாயணத்தில் இருந்து இந்த குணங்கள் சில விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. வால்மீகி முனிவர் 1.1.8 முதல் 1.1.18 வரை ஸ்லோகங்களில் இந்த குணங்களைப் பற்றிய ஒரு கவிதை விளக்கத்தை அளித்துள்ளார். கடைசி இரண்டு ஸ்லோகங்கள் இங்கே உதாரணங்களாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:
சமுத்ரா இவ காம்பீர்யே தைரியேண ஹிமவாநிவ |
விஷ்ணுநா சத்ரிஷோ வீர்யே ஸோமவத் ப்ரியதர்ஷனஹ் ||

காலாக்னி-ஸத்ரிஷா க்ரோதே க்ஷமாயா ப்ரிதிவீ ஸமஹ் |
தனதேன ஸம்ஸ் த்யாகே ஸத்யே தர்ம இவாபரஹ் ||
இராமனுக்குப் பெருங்கடலின் மகத்துவம், ஹிமவானின் வீரம், விஷ்ணுவின் வலிமை, சந்திரனின் இனிய தோற்றம், பிரளய அக்னியின் கோபத்திற்கு ஒப்பான கோபம், பூமித் தாயின் பொறுமை, குபேரனின் தானம், தர்ம தேவதையின் உண்மை ஆகியவை உள்ளன.


392-பரம ஸ்பஷ்ட
வெளிக் காணும் மேன்மை உடையவன் -பரத்வம் தலை நீட்டிக் காட்டும்

கிஞ்ச பரம ஸ்பஷ்ட꞉,
ஸ்பஷ்ட ப்ரத்யக்ஷ த்₃ருஷ்ட ஸ்வ பாரம்ய꞉ । யதா

வ்யக்தமேஷ மஹா யோகோ பரமாத்மனா சநாதன–யுத்த காண்டம் மண்டோதரி
ராமன் மஹா யோகீ -பரமாத்மா -எப்போதும் உள்ளவன் –

ஆரானும் அல்லேன் அறிந்தேன் அவனை நான் –உமக்கு அறிய கூறுவேன் -கலியன் இந்த ஸ்லோக தமிழ் ஆக்கம்

தருணவ் சூர்ப்பணகை
அப்ரமேயஸ்ய -தாரை

ஸூர்யஸ்யாபி பவேத் ஸூர்ய-அயோத்யா காண்டம்
ஸூரியனுக்கும் ப்ரகாஸம் அளிக்கும் ஸூர்யனாக உள்ளவன் இராமன்-சுமத்ரா தேவி கௌசல்யைக்கு சொல்லி சமாதானம் படுத்திகிறாள் –

பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரிணம்

கட்கிலீ உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் -காகுத்தா

அஹம் வேத்மி ராமம் ஸத்ய பராக்ரமம் -விசுவாமித்திரர்
சமுத்திரம் அணை கட்டி -ஒரு வில்லால் ஓங்கு முந்நீர் -சபல சித்த குரங்கு முதலிகள் கொண்டு –
சடாயு மோக்ஷம் இக்கரையில் விபீஷண பட்டாபிஷேகம் -பரத்வம் ஸ்பஷ்டம்

தம் மகிமையை யாவரும் வெளிப்படையாகக் காணும்படி திருவவதரித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த அழகுள்ளவர் -எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவர் -வேறு ஒன்றின் உதவி இல்லாமல் ஞான ஸ்வரூபியாக பிரகாசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மை கொண்ட தம்மைத் தாமே வெளிப்படுத்துபவர் -மிகவும் உயர்ந்தவராய் -அறிய ஒண்ணாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்பரமஸ்பஶ்டாயநம:

பரா மேலான

மா ஶோபா ‘மா’ அதாவது அழகு

அஸ்யேதி பரம: பகவான் ‘பரம:’

ஸர்வோத்க்ருஶ்டோ வா அனைவரிலும் மேலானவர்

அனன்யாதீனஸித்தித்வாத் எந்தவொரு காரியத்திற்கும் மற்றோரை அண்டாதவர்

ஸம்விதாத்மதயா பேரறிவே உருவாய் இருப்பதாலும்

ஸ்பஶ்ட: பகவான் ‘ஸ்பஶ்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்

பரமஸ்பஶ்ட: இவ்விரண்டும் சேர்ந்திருப்பதால் பகவான் ‘பரமஸ்பஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மேலான அழகு படைத்தவர், அனைவரைக் காட்டிலும் மேலானவர், எந்த ஒரு காரியத்திற்கும் வேறெவரையும் அண்டாதவர், பேரறிவே (ஞான) வடிவானவர். எனவே அவர் ‘பரமஸ்பஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

  1. பர்மாஸ்பஷ்டா – அவரது மகத்துவம் முற்றிலும் தெளிவாகத் தெரிகிறது

ஸ்பஷ்டா என்பது வெளிப்படையான அல்லது மிகவும் வெளிப்படையான ஒன்றைக் குறிக்கிறது. பரமா என்றால் உச்சம் என்பதுடன், லட்சுமி தேவியை (“பர மா”) தன்னுடன் வைத்திருப்பவர் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த இரண்டு அர்த்தங்களையும் தனது பின்வரும் விளக்கத்தில் ‘பரமா ஷோபா அஸ்ய இதி அஸ்ய இதி பரமஹ, ஸர்வோத்க்ரிஷ்டா வா அனன்யாதீன சித்தித்வாத் ஸம்விதாத்மதாயா ஸ்பஷ்ட பரமஸ்பஷ்டஹ் – ஒட்டுமொத்தமாக உயர்ந்தவராக இருப்பதால் பரமனாக இருக்கிறார் அல்லது ஸ்பஷ்ட லக்ஷ்மி தேவியால் அலங்கரிக்கப்பட்டவராக இருக்கிறார். என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது அல்லது அவர் அறிவு ஆளுமைப்படுத்தப்பட்டவர்.

ஸ்பஷ்ட (பிரத்யக்ஷா, த்ரிஷ்டா) பாரம்யஹ் பரம-ஸ்பஷ்டா – அவருடைய மகத்துவம் வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ராமாயணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் – வ்யக்தமேஷ மஹா-யோகி பரமாத்மா சனாதன – (யுத்த காண்டம் – 114.4). போர்க்களத்தில் இராவணனை வதம் செய்த பிறகு ராமனைப் பார்த்த மண்டோதரியின் வார்த்தைகள் இவை. அதேபோல, தாரா (வாலியின் மனைவி) ராமரைக் கண்டவுடனேயே அவரது தெய்வீகத் தன்மையை உணர்ந்து, மனித உருவில் கடவுளாகப் போற்றுகிறார் – ‘த்வம் அப்ரமேயஶ்ச துராஸதஷ்ச…..மனுஷ்ய தேஹாப்யுதம் விஹாய திவ்யேன தேஹாபிதாயேன யுக்தா’ (ராமாயணம் 4.324).

சுமித்ராவின் வார்த்தைகளில்: “சூர்யஸ்யாபி பவேத் சூர்யா” – அவர் சூரியனை விட பிரகாசமாக பிரகாசிக்கிறார், மேலும் அவர் சூரியனுக்கு பிரகாசத்தை அளிப்பவர். பகவான் ராமரின் மகத்துவத்தைப் பற்றிய மற்ற குறிப்புகள், அவர் “பும்ஸாம் த்ரிஷ்டி சித்தாபஹாரிணம்”, “ரூப சம்ஹானாநாம் லக்ஷ்மிம் தத்ரிஷுர் விஸ்மிதாகாரா”, முதலியன.

நாராயண சூக்தம் அவரை ‘நாராயண பரோ ஜோதிஹ் ஆத்மா நாராயணா பரஹ் – அவர் உச்ச ஒளி மற்றும் உயர்ந்த சுயம்’ என்று பிரகடனம் செய்கிறது.

இந்த வெளிப்படையான மகத்துவமே பரதனை ராஜ்யத்தைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, ராமரிடம் பக்தி கொள்ளச் செய்தது என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். ராமரின் வசீகரம், லக்ஷ்மணனை மறுபடி யோசிக்காமல் அவருடன் வரச் செய்தது, மேலும் அவர் 14 ஆண்டுகள் காட்டில் அவருக்கு சேவை செய்தார். ஹனுமான் ராமரைப் பார்த்த உடனேயே அவரிடம் ஈர்க்கப்பட்டார் மற்றும் அவரது வாழ்நாள் முழுவதும் அவருக்கு சேவை செய்தார். அவருடைய டிராவின் சக்தி அப்படித்தான் இருந்தது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘ஸ்பஷ்’ – பிணைத்தல் (ஸ்பஷதி – பத்னாதி) என்ற மூலச் சொல்லின் அடிப்படையில் ஒரு சுயாதீனமான விளக்கத்தைத் தருகிறார், மேலும் பரமஸ்பஷ்டத்திற்கு “எல்லாவற்றையும் சிறந்த முறையில் பிணைப்பவர்” என்று பொருள் தருகிறார். சிக்கலான மனித உடல், அதன் உள் சிக்கலான போதிலும் அதன் அழகான தோற்றத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் உதாரணம், உதாரணமாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் ஆதரவாக பின்வரும் மேற்கோள்களை வழங்குகிறார்: அஸ்ய ஸ்பஷோ ந நிமிஷாந்தி (ரிக் வேதம் 9.73.4), திவா ஸ்பஷா பிரசாரந்தி (அதர்வ வேதம் 4.16.4), முதலியன.


393- துஷ்ட
பிறந்து படைத்த சம்பத் -மகிழ்ச்சி நிறைந்தவர் –பிரமுதோஹா-திவத்திலும் பசு நிரை மேய்த்து உகப்பு போல் இங்கும்

அதி₄ க்ருதாதி₄காராத் பரத்வாத₃பி அதிஶயேந ஸமஸ்த மநுஷ்யாத்₃யதி₄காரயோர்
தா₃ஶரதி₂ த்வ ஜக₃த் பாலந யோர் லாபா₄த் ப்ரீத꞉
துஷ்ட꞉ । யதா₂

பிதராம் ரோசயாமாச சதா தசரதன் ந்ருபம்–பால
தசரதனைத் தனது தந்தையாக ஏற்றதை எண்ணி மகிழ்ந்தான்

குலோசித மதி ஷாத்ரம் தர்மம் ஸ்வம் பஹு மந்யதே -அயோத்யா
தான் திரு அவதரித்த ஷத்ரிய குலத்துக்கு ஏற்ற ஸங்கல்பம் கொண்டவனாக அந்தக் குலத்தில் அதிக மதிப்புடன் இருந்தான்

ஆத்மாநம் மானுஷம் மந்யே ராமம் தசரதாத்மஜம் -யுத்த
நான் என்னை சாதாரண மனிதனாகவும் தசரதனின் புத்ரனாமாகவும் மட்டுமே எண்ணுகிறேன்

கௌசலை தன் மணி வயிறு வாய்த்தவனே மைதிலி தன் மணவாளா சனகன் திரு மருகா தாசரதி
தயரதன் குல முதலாய் –பெருமாள் திரு -8-

தசரதர் பெற்ற மரகத மணித்தடம்–மனுகுல மணீ பால –பட்டர் -ஒன்பது ராமர் சந்நிதி நம்பெருமாளைச் சேர்த்து திருவரங்கத்தில் –

உயர்ந்தவர் மட்டுமே அறிவதற்கு உரிய பரத்வத்தில் காட்டிலும் மனிதர் முதலிய யாவரும் அறியும்படி தசரதன் மகனாக
திருவவதரித்து அரசாண்டது முதலியவற்றால் மகிழ்ந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பேரானந்த வடிவமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அடியவர்கள் செய்யும் தொண்டினால் மகிழ்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

  1. ஓம்துஶ்டாயநம:

பரமானந்தைக பேரின்பமே

ரூபத்வாத் உருவானவராய் இருப்பதால்

துஶ்ட: பகவான் ‘துஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பேரின்ப வடிவானவராய் இருப்பதால் பகவான் ‘துஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த திருநாமத்தின் ‘த’காரத்தை  ‘து’ (அதாவது வடமொழியில் உள்ள முதல் ‘த’) என்று உச்சரிக்கவேண்டும். துஶ்ட: என்றால் த்ருப்தியடைதல் என்று பொருள். பகவான் அனந்த வடிவினராய் இருப்பதால் அவர் எப்பொழுதும் திருப்தியுடன் இருக்கிறார் என்றும் கொள்ளலாம்.

—————

  1. துஷ்ட – மனநிறைவு கொண்டவன்

‘துஷ்’ என்றால் மனநிறைவுடன் இருப்பது மற்றும் தேவைகள் மற்றும் ஆசைகளிலிருந்து விடுபடுவது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘பரமானந்த ஸ்வரூபத் துஷ்டா – அவர் பரம ஆனந்தம் மற்றும் அவர் துஷ்டர்’ என்று விளக்குகிறார்.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிலர் மட்டுமே தன்னுடன் இருக்கக்கூடிய ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருக்காமல், பகவான் தசரத மன்னனுக்கு மனிதனாகப் பிறக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார், அதனால் அவர் அனைவருக்கும் அணுகக்கூடியதாக இருந்தார். தேவர்கள் அவருடைய ராம அவதாரத்தில் அவர் முன் தோன்றி, அவரை பகவான் என்று போற்றியபோது, ​​அவர் தன்னை ஒரு மனிதனாக, தசரதனின் மகனாகக் கருதுவதில் மகிழ்ச்சி அடைவதாக அவர்களிடம் கூறினார் –ஆத்மானம் மாநுஷம் மன்யே ராமம் தசரத் ஆத்மஜம். நாம் முன்பு பார்த்தது போல், அவர் தனது குடிமக்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தபோது ஒரு சாதனை படைத்த குழந்தையின் தந்தையைப் போல மகிழ்ச்சியாக இருந்தார் – பிதேவ பரிதுஷ்யதி – விபீஷணனிடம் சொன்னதை மட்டும் நிறைவேற்றி, லங்காவின் அரசனாக முடிசூட்டுவதன் மூலம் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தவர் – பிரமுமோத ஹா.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா அவர் துஷ்டர் என்று விளக்குகிறார் – சிறிய பிரசாதங்களாலும் மகிழ்ச்சி அடைபவர். அவர் நம்மை பகவத் கீதை அத்தியாயம் 9 வசனம் 26:
பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்தியா பிரயச்சதி |
ததாஹம் பக்த்யுபஹৃதம் அஷ்நாமி ப்ரயதாத்மனঃ ||
அன்பான பக்தியுடன் யார் எனக்கு இலையோ, பூவோ, பழமோ, தண்ணீரையோ சமர்பிக்கிறார்களோ, அந்தத் தூய உள்ளம் கொண்ட அந்த பக்தியை நான் அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 2 வசனம் 55, ‘ஆத்மனி ஏவாத்மனா துஷ்டா ஸ்திதா-ப்ரஜ்னஸ் டோடோச்யதே – தன்னில் மட்டுமே திருப்தி அடைகிறாரோ, அவர் உண்மையான ஞானம் பெற்றவர் அல்லது உண்மையான யோகி’ என்று கூறுவதன் மூலம் இந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறது.

பிற உயிர்கள் அனுபவிக்கும் துன்பங்களுக்கும் இன்பங்களுக்கும் ஆளாகாததால் பகவான் துஷ்டர் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். இராமன் அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டபோது உடனடி மகிழ்ச்சியை உணரவில்லை, 14 வருடங்கள் காட்டுக்குச் செல்லும்படி கேட்கப்பட்டபோது வருத்தப்படவில்லை.

துஷ்டனாகவோ அல்லது எப்போதும் திருப்தியாகவோ, நம்மைச் சுற்றியுள்ள நிகழ்வுகளுக்கு சாட்சியாக இருந்தாலும், யோகியின் மனநிலையுடன் அவற்றுடன் இணைந்திருக்காமல் இருப்பதே பகவானை உணர்ந்து கொள்வதற்கான சரியான வழியை இந்த நாமம் விளக்குகிறது.


394-புஷ்ட
நிரம்பியவன் –மகா குணங்களால்-விஸ்வம் ஆரம்பித்ததே கல்யாண குணங்களால் பூர்ணம் புஷ்டியாக இருப்பவன்

ஏவம் மஹா கு₃ணை ꞉ பரி பூர்ண꞉
புஷ்ட꞉ ।
* தமேவம் கு₃ண ஸம்பந்நம் இதி ॥ -பால
இப்படியாக கல்யாண குணங்கள் கொண்டவன்

குணங்களுக்கு இருப்பிடம் -நிகரில் புகழாய் இத்யாதி
நின் புகழில் வைகும் சிந்தையிலும் மாற்று இனிதோ நீ அருளும் வைகுண்டம்

இவ்வாறு மஹா குணங்களால் நிறைந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

எல்லாவற்றாலும் நிறைந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

பக்தர்களை போஷிப்பவர் -வளர்ப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————-

  1. ஓம்புஶ்டாயநம:

ஸர்வத்ர எங்கும், எப்பொழுதும், எதிலும்

ஸம்பூர்ணத்வாத் முழுமையானவராய் இருப்பதால்

புஶ்ட: பகவான் ‘புஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் எங்கும், எப்பொழுதும், எதிலும் முழுமையானவராய் இருப்பதால் அவர் ‘புஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

  1. புஷ்டா – உன்னத குணங்கள் நிறைந்தவன்

ஆதி சங்கரர் சொல்வது போல், ‘சர்வத்ர சம்பூர்ணத்வாத் புஷ்தா – அவர் எல்லா வகையிலும் பரிபூரணமானவர் அல்லது முழுமையானவர், எனவே அவர் புஷ்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். உபநிடதங்களால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி அவர் பூர்ணா அல்லது சரியானவர். ஒவ்வொரு பகுதியும் கூட சரியானது. ஒவ்வொரு அவதாரமும் அல்லது அவதாரமும் சமமாக சரியானவை. முழுமை என்பது உடல் வடிவம், உடல் வலிமை மற்றும் மன மற்றும் அறிவுசார் பண்புக்கூறுகள் அனைத்திற்கும் நீண்டுள்ளது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வாசிஷ்டர் இந்த அர்த்தத்தை விரிவுபடுத்துகிறார், ஏனென்றால் அவர் புஷ்டா என்று பரிந்துரைக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் தனது படைப்புகள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றுவதற்கான வழிகளைக் கிடைக்கச் செய்வதன் மூலம் அவற்றை நிறைவேற்றுகிறார் – புஷ்ணாதி இதி புஷ்டா.


395-ஸூபேஷண-
சோபனமான பார்வை யுடையவர்-ஸூ ப–ஈஷண கண்கள் கடாக்ஷம் உள்ளவர்
முன்பு 346 பத்ம நிபேஷன –348-அரவிந்தாஷ

ஏவம் வித₄ஐஶ்வர்ய ஶீலாதிஶய பிஶுந (கோள் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கும் )ஶீதல விஶால உதா₃ர தீ₃ர்க₄ ராஜீவ லோசந ꞉
ஶுபே₄க்ஷண꞉ । யதா

ஸூ ப்ரூஸ் ஆயத தாம்ராக்ஷ சாஷாத் விஷ்ணுரிவ ஸ்வயம் இதி ।
ஸ்வ கர்மகம் ஸ்வ கர்த்ரு கஞ்ச த₃ர்ஶநம்  அதி ஶுப₄மஸ்யேதி வா ஶுபே₄க்ஷண –அயோத்யா

ராமன் அழகான புருவங்கள் -கண்கள் யுடையவன்
இதனாலே விஷ்ணு என்றும் கூறப்படுபவன்
தன்னுடைய தோற்றம் -தான் மற்றவர்களைக் காணும் போது உண்டாகும் மேன்மை ஆகியவற்றின் காரணமாகத்
தனது திரு உள்ளத்துக்கும் அவன் தானே மகிழ்வு ஏற்படுத்துவதால் ஸூப ஈஷண-எனப்படுகிறான்

யஸ் ச ராமம் ந பஸ்யேத்து யம் ச ராமோ ந பஸ்யதி நிந்திதஸ் ஸ வஸேல் லோகே ஸ்வாத்மா அப்யேநம்
விகர்ஹதே இதி -அயோத்யா –

யார் ஒருவன் இராமனைக் காண்பது இல்லையோ
யார் ஒருவனை இராமன் காண்பது இல்லையோ
அவன் அனைவராலும் ஒதுக்கப் படுகிறான் –

பூப்போலே செங்கண் -செங்கண் சிறு சிறிதே விழியாவோ -ஒரே பாசுரத்தில் -கண்களும் கடாக்ஷமும்
தான் காண்பதும் தன்னைக் காண்பதும்

செக்கமலத் தவர் போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய் அக்கமலத் திலை போலும் திருமேனி யடிகளுக்கே -9-7-3-

தாம் கடாஷிப்பதும் தம்மைப் பிறர் காண்பதும் மங்கள கரமாக இருப்பவர் –
குளிர்ந்த நீண்ட பெரிய தாமரை கண்கள் -பரத்வ லஷணம்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

மங்கள கரமான கடாஷம் யுடையவர் -மோஷம் ஐஹிக ஆமுஷ்கிக இன்பம் பாவனத்வம் அளித்தும் -ஐயங்களைப் போக்கியும்
ஹிருதயத்தின் முடிச்சையும் கர்மங்கள் அவித்யை போக்கி அருளியும் செய்யும் கடாஷம்-ஸ்ரீ சங்கரர்

தாம் காண்பதும் தம்மைப் பிறர் காண்பதும் மங்கள கரமாக இருப்பவர் -மங்கள கரமான இரண்டு கண்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

———-

  1. ஓம்ஸுபேக்ஷணாயநம:

ஈக்ஷணம் தர்ஶனம் யஸ்ய பகவானின் ‘ஈக்ஷணை’ அதாவது அருட்பார்வையானது

ஶுபகரம் அனைத்து மங்களங்களையும் அளிக்கவல்லது

முமுக்ஷூணாம் மோக்ஷதம் முக்தியை விழைவோருக்கு முக்தியையும்

போகார்த்தினாம் போகதம் இன்பங்களை விழைவோருக்கு (அவர்கள் எண்ணியதற்கும் மேலான) இன்பங்களையும் அளிக்கவல்லது

ஸர்வஸந்தேஹவிச்சேதகாரணம் நம் அனைத்து ஐயங்களையும் தீர்க்கவல்லது

பாபினாம் பாவனம் பாவிகளின் பாவங்களைப் போக்கி அவர்களையும் தூய்மையாக்கவல்லது

ஹ்ருதயக்ரந்திர்விச்சேதகரம் நமது உள்ளத்தில் தோன்றும் ஐயமென்னும் அனைத்து முடிச்சுகளை அவிழ்க்கவல்லது

ஸர்வகர்மணாம் க்ஷபணம் அனைத்து வினைப்பயன்களையும் அழிக்கவல்லது

அவித்யாயாஸ்ச நிவர்த்தகம் நமது அறியாமையை போக்கவல்லது

ஸ ஸுபேக்ஷண: எனவே பகவான் ‘ஸுபேக்ஷண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் அருட்பார்வை அனைத்து மங்களங்களையும் அளிக்கவல்லது, முக்தியை விழைவோருக்கு முக்தியையும், இன்பங்களை விழைவோருக்கு (அவர்கள் எண்ணியதற்கும் மேலான) இன்பங்களையும் அளிக்கவல்லது, நமது ஐயங்கள் அனைத்தையும் தீர்க்கவல்லது, பாவிகளின் பாவங்களைப் போக்கி அவர்களையும் தூய்மையாக்கவல்லது, நம் உள்ளத்தில் தோன்றும் ஐயமென்னும் முடிச்சுக்களை அவிழ்க்கவல்லது, அனைத்து வினைப்பயன்களையும் அழிக்கவல்லது மற்றும் நமது அறியாமையை போக்கவல்லது. எனவே பகவான் ‘ஸுபேக்ஷண:’ (நற்பார்வை கொண்டவர்) என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

“பித்யதே ஹ்ருதயக்ரந்தி:’ (முண்டக உபநிஶத் 2.2.8)”

முண்டக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது:

“(காரணமாகவும், கார்யமாகவும் விளங்குகின்ற அந்த ப்ரஹ்மத்தை அறிவதனால்) இதயத்திலுள்ள அறியாமை என்னும் முடிச்சானது அவிழ்க்கப்படுகிறது”

இத்யாதி ஶ்ருதே: || இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

————-

  1. ஷுபேக்ஷனா – மங்களகரமான கண்களை உடையவர்

ஷுபா என்றால் மங்களகரமானது மற்றும் ஈக்ஷணம் என்றால் கண் பார்வை அல்லது பார்வை என்று பொருள், எனவே சுபேக்ஷனா என்பது யாருடைய பார்வை மங்களகரமானது, அதாவது பக்தரைப் பார்த்து தனது ஆசிகளைப் பொழிபவர்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ஒரு விரிவான வர்ணனை மூலம் விளக்குகிறார்:
‘ஈக்ஷணம் தரிசனம் யஸ்ய ஶுபம் ஶுபகரம் முமுக்ஷூணாம் மோக்ஷதாம் போகார்த்தினாம் போகதாம் ஸர்வஸந்தேஹவிச்சேத காரணம் பாபிநாம் பாவனாம் ஹ்ருதயக்ரந்தேர் விச்சேதகாரம் ஸர்வக்ஷபங்கர்மணாம் ஸர்வக்ஷபங்கர்மணாம். அவனுடைய வெறும் பார்வையே மிகவும் மங்களகரமானது, அது எல்லா உயிர்களுக்கும் நல்வாழ்வை அளிக்கும்; அது ஆன்மீக சிந்தனை உள்ளவர்களுக்கு மோக்ஷத்தையும், அவர்களை விரும்புபவர்களுக்கு இன்பத்தையும், பாவங்களைச் சுத்தப்படுத்துகிறது, அனைத்து கர்மாக்களையும் எரிக்கிறது மற்றும் அனைத்து அறியாமையையும் நீக்குகிறது, எனவே அவர் சுபக்ஷணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், மங்களகரமான கண்களைக் கொண்டவர். இது இறைவனைக் காண்பதற்கும் இறைவனால் காணப்படுவதற்கும் பொருந்தும்.

முண்டக உபநிஷத்தின் (2.2.8) மேற்கோளையும் அவர் தருகிறார்:
பித்யதே ஹிருதய-கிரந்தி: சித்யந்தே ஸர்வ ஸம்ஷாயா க்ஷீயந்தே
சாஸ்ய கர்மானி தஸ்மின் த்ரிஷ்டே பரவாரே
அவரது பார்வையில் இதயத்தின் முடிச்சுகள் அறுந்து, எல்லா கெட்ட கர்மாக்களும் அகற்றப்படுகின்றன. சுத்தப்படுத்தப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நம்மை அயோத்தியா காண்டம் என்று குறிப்பிடுகிறார்:
யச்ச ராமம் ந பஷ்யேத் து யம் ச ராமோ ந பஷ்யதி |
நிந்திதஹ் ச வசேத் லோகே ஸ்வாத்மா’பி ஏனம் விகர்ஹதே ||(அயோத்தி 17.14)
ராமனைப் பார்க்காதவர் அல்லது ராமர் யாரைக் காணவில்லையோ, அந்த நபர் இந்த உலகில் கண்டிக்கப்படுகிறார், மேலும் அவரது சுயமும் அவரைக் கண்டிக்கிறது..

அனுமன் ராமரை சீதா தேவியிடம் விவரித்தார் “ராமஹ் கமலா பத்ராக்ஷ: ஸர்வ ஸத்த்வ மனோரதஹ் – அங்கு அவர் தனது கண்களின் மகத்துவத்தையும் அவரது கண்களால் பார்க்கப்படுவதையும் விவரிக்கிறார். சீதா, ஸ்ரீ ராமரை இவ்வாறு விவரிக்கிறாள் – தம் பத்ம தல பத்ராக்ஷம் .. தன்யா பஷ்யந்தி மே நாதம் – தாமரை போன்ற அழகான என் நாதரின் கண்களைக் காண்பவர்கள் பாக்கியவான்கள். 

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஈக்ஷனா என்ற சொல்லுக்கு சங்கல்பம் என்று பொருள். இந்த சங்கல்பம் ஒரு நல்ல முடிவு ஆனது, இதன் விளைவாக இந்த பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் ஏற்பட்டது. அவர் சுப ஈக்ஷனா அல்லது ஸம்கல்பத்தை உடையவர் என்பதால், அவர் சுபேக்ஷனா. இந்த விளக்கத்தை ஆதரிக்க ஸ்ரீ சாஸ்திரிகள் பின்வரும் ஸ்ருதிகளை வழங்குகிறார்கள்:

  • ததைக்ஷதா பாஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேதி (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 6.2) – அவர் பலராகவும் உருவாக்கவும் விரும்பினார்;
  • சேயம் தேவதைக்ஷதா ஹந்தஅஹமிம்ஹ திஸ்ரோ தேவதா அனேன ஜீவேன ஆத்மா’நுப்ரவிஸ்ய நமரூபே வ்யாகரவாணி (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 6.3) – அந்த பகவான் பார்த்து, ‘உண்மையில், ஜீவா ஆன்மாவுடன் ,  நான் இந்த மூன்று கூறுகளை உருவாக்கி, பெயர்களையும் வடிவங்களையும் விரிவுபடுத்துகிறேன். ஒவ்வொரு தனிமத்தின் மும்மடங்கு தன்மையை நான் வெளிப்படுத்துவேன்.
  • ஆத்மா வா இடமேக ஏவாக்ர அசித் நன்யத் கிஞ்சனா மிஸத் ச இக்சத லோகான் நு ஸ்ரீஜ இதி (ஐதரேய உபநிஷத் 1.1.1) – பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குவதற்கு முன்பு அனைத்தும் அவருக்குள் இருந்தன, அனைத்தும் அவருக்குள் இருந்தன, அந்த நேரத்தில் எதுவும் தனித்தனியாக இல்லை. ஜீவாத்மாக்கள் (தனிப்பட்ட ஆன்மாக்கள், ததஸ்தா சக்தி) மற்றும் வெளிப்புற சக்தியான மாயா இன்னும் அவருக்குள் இருந்தது. அதனால் அந்த இறைவன் என் மூலம் அனைத்து உலகங்களையும் வெளிப்படுத்த விரும்பினான்;
  • ச இக்ஷாசக்ரே, கஸ்மின்னஹமுத்க்ராந்த உத்க்ராந்தோ பவிஷ்யாமி கஸ்மின்வா ப்ரதிஷ்டிதே ப்ரதிஷ்டாஸ்யாமீதி (பிரஷ்ண உபநிஷத் 6.3) – புருஷன் பிரதிபலித்தார்: “நான் எந்த வழியால் உடலை விட்டுப் பிரிந்து செல்வேன்? நான் எதன் மூலம் உடலில் தங்குவேன்?”

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், பகவான் அவர்கள் மீது விழுவதைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் பயனடைந்த பல உதாரணங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். குஹா, ஹனுமான், ஷபரி மற்றும் விபீஷணன் ஆகியோர் ராமரின் தெய்வீக பார்வை மற்றும் அருளால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஒரு சிலரை குறிப்பிடலாம்.

————

வ்யவஸாய-
நஷத்ரங்கள் முதலியன தம்மிடம் கட்டுப் பட்டு இருக்கப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ஸ்வரூபியாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உறுதியான தன்மை அல்லது வடிவம் உடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

386-வ்ய்வஸ்தாந –
கலை முஹூர்த்தம் முதலிய காலப் பிரிவுகளின் நிலைக்குக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பவர் -லோகபாலர்களுடைய அதிகார் வ்யவஸ்தை-கர்ப்பத்திலிருந்து பிறப்பவைகள் முட்டையில்
இருந்து பிறப்பவைகள் -வியர்வையில் இருந்து பிறப்பவைகள் -பூமியில் இருந்து பிறப்பவைகள் ஆகியோருடைய
ஜன்ம வ்யவஸ்தை பிராமணர்கள் ஷத்ரியர்கள் வைச்யர்கள் சூத்ரர்கள் கலப்பினங்கள் ஆகியோருடைய ஜாதி வ்யவஸ்தை
ப்ரம்மசர்ய கார்ஹச்த்ய வானப்ரஸ்த சன்யாச ஆகிய ஆஸ்ரம வ்யவஸ்தை அவற்றின் தர்ம வ்யவச்தைகள்
ஆகிய வியவஸ்தைகளை-கட்டுப்பாடுகளை பகுத்து ஏற்படுத்தியவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களுக்கு விரோதமாக இருப்பவர் -விழிப்பு கனவு துக்கம் முதலிய நிலைகளை நடத்துபவர் –
தேவர்களுக்கு அனுக்ரஹம் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————-

387-சமஸ்தாந-
எல்லாம் தம்மிடத்தில் முடிவு பெறும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஸ்தானத்தை உடையவர் -பிரளயத்தில் பூதங்கள் அடையுமிடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாயுக்கள் நிலை பெற்று இருக்கச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————–

388-ஸ்தாநத-
உயர்ந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

த்ருவன் முதலியவர்க்கு அவரவர் கருமத்திற்கு ஏற்ற ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்க்கு வைகுண்டம் முதலிய ஸ்தானம் தருபவர் -அயோக்யர்களின் இருப்பிடத்தை அழிப்பவர் –  -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

389-த்ருவ-
கீழ்ப்பட்டவனான த்ருவனுக்கும் அழியாத உயர்ந்த நிலை கொடுத்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழியாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழிவில்லாதவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

390-பரர்த்தி
சர்வேச்வரத் தன்மைக்கும் மேம்பட்ட திருக் கல்யாண குணங்களால் நிறைந்தவர் -இனி மிருத சஞ்சீவினியான ராம சரிதம் கூறப்படுகிறது —
அதனாலேயே அவர் எல்லாருக்கும் மேம்பட்டவராயினும் சோமன் -சந்தரன் -முதலிய தாழ்ந்த தேவதைகளோடும் ஒப்பிடப் படுகிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஐஸ்வர்யம் உடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறருடைய வளர்ச்சிக்குக் காரணமானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

391- பரம ஸ்பஷ்ட –
தம் மகிமையை யாவரும் வெளிப்படையாகக் காணும்படி திருவவதரித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வேறு ஒன்றின் உதவி இல்லாமல் ஞான ஸ்வரூபியாக பிரகாசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மை கொண்ட தம்மைத் தாமே வெளிப்படுத்துபவர் -மிகவும் உயர்ந்தவராய் -அறிய ஒண்ணாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————-

392-துஷ்ட –
உயர்ந்தவர் மட்டுமே அறிவதற்கு உரிய பரத்வத்தில் காட்டிலும் மனிதர் முதலிய யாவரும் அறியும்படி தசரதன் மகனாக
திருவவதரித்து அரசாண்டது முதலியவற்றால் மகிழ்ந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பேரானந்த  வடிவமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அடியவர்கள் செய்யும் தொண்டினால் மகிழ்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————–

393-புஷ்ப –
இவ்வாறு மஹா குணங்களால் நிறைந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

எல்லாவற்றாலும் நிறைந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

பக்தர்களை போஷிப்பவர் -வளர்ப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————————————————————————————

394-ஸூ பேஷண-
தாம் கடாஷிப்பதும் தம்மைப் பிறர் காண்பதும் மங்கள கரமாக இருப்பவர் –
குளிர்ந்த நீண்ட பெரிய தாமரை கண்கள்  -பரத்வ லஷணம்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

மங்கள கரமான கடாஷம் யுடையவர் -மோஷம் ஐஹிக ஆமுஷ்கிக இன்பம் பாவனத்வம் அளித்தும் -ஐயங்களைப் போக்கியும்
ஹிருதயத்தின் முடிச்சையும் கர்மங்கள் அவித்யை போக்கி அருளியும் செய்யும் கடாஷம்-ஸ்ரீ சங்கரர்

தாம் காண்பதும் தம்மைப் பிறர் காண்பதும் மங்கள கரமாக இருப்பவர் -மங்கள கரமான இரண்டு கண்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

மொத்தப் பிரபஞ்சமும் தன்னிடம் கட்டப்பட்டிருக்கப் பெற்ற ஆதார மையமான திருமால் ‘வ்யவஸாய:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘வ்யவஸாய:’ என்றால் ஆதார மையம் என்று பொருள். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 386-வது திருநாமம்.
“வ்யவஸாயாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குத் திருமாலே ஆதார மையமாக இருந்து
அவர்களை நல்வழியில் வழிநடத்திச் செல்வார்.

காலத்துக்கு அடிப்படை ஆதாரமாக இருப்பதால், திருமால் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 387-வது திருநாமம்.
“வ்யவஸ்தானாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் எந்நாளும் பொன்நாளாய் அமையத் திருமால் அருள்புரிவார்.

எல்லோருக்கும் இறுதிப் புகலிடமாக இருப்பதால், திருமால் “ஸம்ஸ்தான:” என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 388-வது திருநாமம்.
நாமும் தினமும் “ஸம்ஸ்தானாய நம:” என்று சொல்லி வந்தால், திருமால் நமக்கு எல்லா விதங்களிலும் அடைக்கலம் தந்தருள்வார்

த:’ என்றால் கொடுப்பவர். ‘ஸ்தான-த:’ என்றால் ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர்.
தன் அடியார்களுக்கு உயர்ந்த ஸ்தானங்களை அருளுவதால், திருமால் ‘ஸ்தானத:’என்றழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 389வது திருநாமம்.
“ஸ்தானதாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கும் உயர்ந்த ஸ்தானத்தைத் திருமால் அருள்வார்.

‘த்ருவ:’ என்றால் நிலையானது என்று பொருள். நிலையான பதவியைத் துருவனுக்கு அளித்த திருமால்,
எப்போதுமே நிலையானவராக, உலகியல் மாறுதல்களுக்கு அப்பாற்பட்டவராகத் திகழ்கிறார்.
மேலும், உலகெங்கும் வியாபித்து அனைத்து உலகங்களும் நிலைநிற்கும்படிச் செய்கிறார்.
அதனால் திருமாலுக்கு ‘த்ருவ:’ என்று திருநாமம்.
துருவராக நிலைமாறாமல் இருப்பவரால் தானே துருவ பதவியை அருள முடியும்?

‘த்ருவ:’ என்றால் நிலையாக நிற்பவர் என்று பொருள். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 390-வது திருநாமம்.
“த்ருவாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அடியார்கள் மிக உயர்ந்த பதவியில் நிலைத்து நிற்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

பற்பல மங்கல குணங்கள் நிறைந்தவனாக ராமன் இருப்பதால்,
அவன் ‘பரர்த்தி:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘பர’ என்றால் உயர்ந்த மங்கல குணங்கள் என்று பொருள். ‘ரித்தி:’ என்றால் நிறைந்திருத்தல்.
பர + ரித்தி = பரர்த்தி: என்றால் மிக உயர்ந்த மங்கல குணங்கள் நிறைந்தவன் என்று பொருள்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 391-வது திருநாமம்.
“பரர்த்தயே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் நற்குணங்களோடு விளங்கும்படி ஸ்ரீராமன் அருள் புரிவான்.

சிறந்த அடியார்களுக்கும் மகான்களுக்கும் தனது பெருமையைத் தெளிவாக உள்ளபடி காட்டுவதால்,
ராமன் ‘பரம ஸ்பஷ்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸ்பஷ்ட’ என்றால் தெளிவாக என்று பொருள். ‘பரம’ என்றால் மேன்மை.
தனது மேன்மையை ஸ்பஷ்டமாக தெளிவாக அடியார்களுக்குக் காட்டும் ராமன் ‘பரம ஸ்பஷ்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 392-வது திருநாமம்.
“பரமஸ்பஷ்டாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்கள் தெளிவான ஞானத்தோடு திகழ்வதற்கு ஸ்ரீராமன் அருள்புரிவார்.

‘தசரதன் மகனா’கத் திருமால் அவதரித்தது தான், எல்லா பக்தர்களும் அவரை அணுகுவதற்கு நல்ல வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தந்தது.
எனவே தன்னை எப்போதும் ‘தசரதன் மகன்’ என்று சொல்லிக் கொள்வதிலே மகிழ்வாராம் ஸ்ரீராமன்

இப்படித் தசரதன் மகன் என்று தன்னைச் சொல்லிக் கொண்டு மகிழ்வதால் ராமன் ‘துஷ்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘துஷ்ட:’ என்றால் மகிழ்பவர் என்று பொருள். தசரதனின் மகனாகி, அதனால் எல்லோராலும் எளிதில் அணுகப்படக் கூடியவராய் ஆகி,
மகிழ்ச்சி பெற்றதால், ராமனுக்கு ‘துஷ்ட:’ என்று திருநாமம். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 393-வது திருநாமம்.
“துஷ்டாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில் என்றும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வதற்கு ஸ்ரீராமன் அருள்புரிவார்.

————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –41–

November 4, 2023

உத்பவ ஷோபணோ தேவாஸ் ஸ்ரீ கர்ப்ப பரமேஸ்வர
கரணம் காரணம் கர்த்தா விகரத்தா கஹநோ குஹ –41

இந்த நாற்பத்தொன்றாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

375-உத்பவ:, 376. ஷோபண:, 377. தேவ:, 378. ஸ்ரீகர்ப்ப:, 379. பரமேஶ்வர: |

380-கரணம், 381. காரணம், 382. கர்த்தா, 383. விகர்த்தா, 384. கஹன:, 385. குஹா: ||

உத்பவ: — பவக்கடலில் இருந்து பக்தர்களை விடுவிப்பவர்; அவருடைய அவதார லீலைகளை நினைப்பதால் ஸம்ஸாரபந்தம் விடுபடுகிறது.
க்ஷோபண: — நல்வழியில் செல்லாதோரை நடுங்கச் செய்பவர்; படைப்பிற்கு முன்னர் இருந்த ப்ரக்ருதியைக் கலக்கிச் சிருஷ்டியை வெளிப்படச் செய்பவர்
தேவ: — அனைத்தின் உள்ளுயிராய் ஒளிர்பவர்; மாயையில் ஜீவர்களைக் கட்டி விளையாடுபவர்
ஸ்ரீகர்ப: — படைப்பின் எந்நேரத்திலும் தம்மோடு பிரியாமல் திருமகள் திகழ நிற்பவர்
பரமேச்வர: — உயர்வற உயர்நலம் உடையவராய்த் திகழும் திருமால் அவரே
கரணம் — தம்மை அடையத் தாமே தகுந்த துணையாக இருப்பவர்
காரணம் — அனைத்துவித காரணமாகவும் அவரே திகழ்பவர்
கர்த்தா — காரணம் கொண்டு இயற்றும் ஆக்குவோனாகவும் அவரே திகழ்கிறார்
விகர்த்தா — விசித்திரமான படைப்பை இயற்றுபவர்; பக்தர்களின் ஆனந்தம், துயரங்களைத் தம்முடையதாகக் கருதுபவர்
கஹந: — நம் புலனுக்கும் கருத்திற்கும் புலப்படா மஹிமை உடையவர்; பக்தர்களிடம் அவர் கொள்ளும் அன்பை நம்மால் புரிந்துகொள்ள இயலாது இருப்பவர்
குஹ: — ஜீவர்களிடத்தில் அவர்களே அறியாமல் அவர்தம் இதய குகையில் வீற்றுக் காப்பவர்

படைப்பின் காரணகர்த்தாவாகிய பகவானே, இந்த சம்சார பந்தத்திலிருந்து நம்மை விடுவிப்பவர். அவர் தனது லீலாவின் ஒரு பகுதியாக நம் மனதில் கலக்கத்தை உருவாக்குகிறார். அவர் எப்போதும் லக்ஷ்மியுடன் இருக்கிறார் மற்றும் அவர் பிரபஞ்சத்தின் உச்ச ஆட்சியாளர். காரணம் மற்றும் விளைவு தவிர, அவர் முதன்மையான ‘செய்பவரும்’ ஆவார். அவரது படைப்பின் பல்வேறு வகைகள் அவரது லீலாவின் எடுத்துக்காட்டுகள். அவரது செயல்கள் புரிந்துகொள்ள முடியாதவை மற்றும் அவர் எப்போதும் நம் இதயத்தில் அமர்ந்திருக்கும்போது கூட கண்ணுக்கு தெரியாதவராக இருக்கிறார். அவரை அடைவதற்கான வழி, அவரைத் தொடர்ந்து தியானிப்பதுதான்.

படைப்பை உண்டாக்கி இயங்கச் செய்தவன் {உத்பவன்},
பிரகிருதி மற்றும் புருஷன் ஆகிய இரண்டையும் எப்போதும் கலங்கடிப்பவன் {க்ஷோபணன்},
பிரகாசமாக ஒளிர்பவன் (அல்லது, இன்பத்தில் திளைப்பவன்) {தேவன்},
வயிற்றில் பலம் கொண்டவன் {ஸ்ரீகர்ப்பன்},
அனைத்தையும் ஆளும் பரமன் {பரமேஸ்வரன்},
அண்டம் உண்டான பொருளாக இருப்பவன் {கரணம்},
அண்டத்தை உண்டாக்கிய காரணப்பொருளானவன் {காரணன்},
அனைத்துப் பொருள்களையும் சாராதிருப்பவன் {கர்த்தா},
அண்டத்தில் பன்முகத் தன்மையை விதிப்பவன் {விகர்த்தா},
புரிந்து கொள்ளப்பட முடியாதவன் {கஹநன்},
மாயத் திரை மூலம் தன்னை மறைத்துக் கொள்பவன்{குஹன்};(54)

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவன் -ஸ்ரீ யபதி -திருமகள் கேள்வன் –

375-உத்பவ -தாம் கட்டுண்டதை நினைப்பவரின் சம்சாரக் கட்டை விலக்குபவர் –
376-ஷோபண-சம்சாரத்தில் கட்டும் பிரக்ருதியையும் கட்டுப்படும் ஜீவர்களையும் சிருஷ்டியின் போது கலக்கி உண்டாக்குபவர் –
377-தேவ -ஜீவர்களை விளையாடச் செய்து தானும் விளையாடுபவர் –
378- ஸ்ரீ கர்ப-நீக்கமில்லாத திருமகளோடு இன்புறுமவர்-
379-பரமேஸ்வர -நீக்கமில்லாத் திருமகள் தொடர்போடு அனைத்தையும் ஆட்சி செய்பவர் –
380-கரணம் -காணுதல் கேட்டல் முதலான செயல்களுக்கு கருவியாக இருப்பவர்
381- காரணம் -புலன்கள் செயல்படுவதற்குக் காரணம் ஆனவர் –

கருவியும் காரணமும் இயக்குமவனும் செய்பவனும் அவனே-

382-கர்த்தா -ஜீவர்களின் இன்ப துன்பங்களைத் தன்னதாக கொண்டு
383-விகாரத்தா -அடியார்களின் இன்ப துன்பங்களில் பங்கு கொண்டாலும் தான் இன்ப துன்பங்களால் மாறுபடாதவர்-
பிறருக்காக துக்கப்படுதல் குற்றம் அல்லவே
384-கஹன-ஜீவர்களின் இன்ப துன்பங்களை தன்னதாக நினைப்பதில் ஆழம் காண முடியாதவர் –
385-குஹ -மேல் சொன்ன வகைகளில் அடியார்களைக் காப்பவர்

3-19-ஸ்ரீ லஷ்மி சம்பந்தம் திரு நாமங்கள் -362-380-திரு நாமங்கள்
3-20-சேதனர்கள் உடன் இணைந்து இருக்கும் ஒட்டின்மை -381-385-திரு நாமங்கள்


375-உத்பவ
கட்டை விலக்குமவன்-பவ ஸம்ஸாரம் உத்தாரணம் உத்பவ —
தா₃மோத₃ரம் ப₃ந்த₄ஹரம், இதி ப்ரகாரேண ஸ்வ ப₃ந்தா₄நுஸந்தா₄யிநாம் ப₄வப₃ந்த₄
நிர் தூந நேநோத்₃க₃தோ ப₄வோ (அ)ஸ்மாதி₃தி தி
உத்₃ப₄வ꞉ 

கயிற்றினால் கட்டப்பட்ட அவரை தியானிப்பவர்களுக்கு உலக வாழ்க்கை யாகிய கட்டைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமோதரம் பந்த ஹரம் -கட்டுப்பட்டதை அனுசந்திக்க நம் சம்சாரக் கட்டு அவிழும்–யதோ உபாசனம் ததா பலம் நியாயம் பொய்யானதே -ஜென்ம கர்ம மே திவ்யம்

உலகிற்கு உபாதான காரணமாக இருப்பவர் -சம்சாரத்திற்கு அப்பால் பட்டவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயர்ந்தவர்களாகச் சொல்லப்படும் பார்வதியின் பதியான ருத்ரன் முதலியவர்களைப் படைத்தவர் –
சம்சாரத்தைத் தாண்டுவிப்பவர் -சம்சாரத்தைக் கடந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

ஓம்உத்பவாய நம:

ப்ரபஞ்சோத்பத்தி இந்தப் ப்ரபஞ்சம் உருவாவதற்கு

உபாதான காரணத்வாத் மூலப்பொருளாய் இருப்பதால்

உத்பவ: பகவான் ‘உத்பவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(குடத்திற்கு மண் போல) இந்தப் ப்ரபஞ்சம் உருவாவதற்கு மூலப்பொருளாய் (உபாதான காரணம்) இருப்பதால் பகவான் ‘உத்பவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

உத்பவா – பந்தத்தை நீக்குபவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை இரண்டு விதமாக விளக்குகிறார். முதலாவது ‘பிரபஞ்சோத்பத்தி உபாதான காரணத்வாத் உத்பவஹ் – அவர் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குவதற்கான அடிப்படை அல்லது முதன்மையான காரணம், எனவே அவர் ‘உத்பவா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இரண்டாவது விளக்கம் ‘உத்கதோ பவத் சம்சாரத் இதி வா – அவர் சம்சாரம் அல்லது பூமிக்குரிய இருப்பு ஆகியவற்றின் கட்டுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர், எனவே அவர் உத்பவா, உயர்ந்தவர்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘உத்பவோ பவ அஸ்மாத் இதி உத்பவ: தன்னைத் தியானிப்பவர்களின் சம்சார பந்தத்தை நீக்குபவர்’ என்று பொருள்படுகிறார். அவர் கயிற்றால் கட்டப்பட்ட சம்பவத்தை (கண்ணினுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெருமான் – முந்தைய ஸ்லோகத்தில் நாம் கூறிய தாமோதரத்தைப் பற்றிய குறிப்பு) தியானிப்பவர்கள் சம்சார பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவார்கள் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.


376-ஷோபண-
கலக்குகிறவன் -பிரதி கூலரை-கீழ் ஆஸ்ரிதர் பற்றி உத்பவ -இங்கு ஆஸ்ரித விரோதிகளை -முக்குண ப்ரக்ருதியால் -கட்டுப்பட மம மாயா

அந்யான் ப₃ந்தா₄ர்ஹான் ப₃ந்த₄நீம் ச ப்ரக்ருதிம் ஷோப₄யதீதி
ஷோப₄ண꞉ ॥

கட்டுப் படுவதற்கு உரிய பிற ஜீவர்களையும் உலகையும் கலக்குபவர் –ஸ்ருஷ்ட்டி காலத்தில் ஜீவனையையும் மாயையும் தாம் பிரவேசித்துக் கலக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டி காலத்தில் ஜீவனையும் மாயையும் பிரவேசித்துக் கலக்குபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரகிருதி புருஷர்களைக் கலங்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்ஷோபணாயநம:

ஸர்ககாலே ப்ரபஞ்சத்தின் தோற்றத்தில்

ப்ரக்ருதிம் புருஶம் ச ப்ரக்ருதி மற்றும் புருஷனுக்குள்

ப்ரவிஶ்ய உட்புகுந்து

ஷோபயாமாஸேதி அந்த ப்ரக்ருதி, புருஷர்களை படைப்புத் தொழிலில் தூண்டி விடுகிறார்

ஷோபண: எனவே பகவான் ‘ஷோபண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் தொடக்கத்தில் ப்ரக்ருதியினுள்ளும் (மாறக்கூடிய இயற்கை), புருஷனுக்குள்ளும் (மாற்றமில்லாத ஜீவாத்மா) புகுந்து அவர்களை படைப்புத் தொழிலில் தூண்டி விடுகிறார். எனவே அவர் ‘ஷோபண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸாங்கிய யோகத்தின்படி இந்தப் ப்ரபஞ்சமானது ப்ரக்ருதி (மூலப்பொருள்) மற்றும் புருஷனின் இணைப்பால் உண்டாகிறது. இவை தனித்திருந்தால் பிரளயம், ஒன்றிணையும் பொழுது படைப்பு.

ப்ரக்ருதிம் புருஶம் சைவ ப்ரவிஶ்யாத்மேச்சயா ஹரி: |

ப்ரவிஶ்ய ஷோபயாமாஸ ஸர்க்ககாலே வ்யயாவ்யயௌ || (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 1.2.29)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அழிவற்றவரான பரமாத்மா ஹரி இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை படைக்கும் காலத்தில் தனது சுய விருப்பாலே மாறுதலை அடையக்கூடியதான ப்ரக்ருதிக்குள்ளும், மாறுதலற்ற ஆத்மாவிற்குள்ளும் (புருஷனுக்குள்ளும்) உட்புகுந்து அவர்களை (படைப்புத் தொழிலில் இயங்கும்படி) தூண்டினார்.

இதி விஶ்ணுபுராணே | இவ்வாறு ஸ்ரீ விஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

———–

க்ஷோபனா – கலக்கத்தை உருவாக்குபவர்

இதற்கான விளக்கம் ‘க்ஷுப்’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘கலக்கப்படுத்துதல்’ அல்லது ‘வன்முறையாக தொந்தரவு செய்தல்’. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சர்ககாலே ப்ராகிருதிம் புருஷம் ச ப்ரவிஷ்ய க்ஷோபயாமாஸ – சிருஷ்டியின் போது, ​​அவர் பிரகிருதி (முதன்மைப் பொருள்) மற்றும் புருஷன் (பிரபஞ்ச உணர்வு) ஆகியவற்றில் நுழைந்து, பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குவதற்காக அவற்றை கிளறினார் அல்லது கிளறிவிட்டார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம், ‘பந்தார்ஹான் க்ஷோபயதி இதி க்ஷோபனாஹ் – சம்சாரத்தில் அல்லது வழக்கமான வாழ்க்கைச் சுழற்சியில் அடிமையாகக் காணப்படுபவர்களின் மனதில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துபவர்’.

விஷ்ணு புராணம் (1.2.29) இந்த செயல்முறையை விவரிக்கிறது:
‘பிரகிருதிம் புருஷம் சைவ ப்ரவிஷ்ய ஆத்மேச்சயா ஹரிஹ் |
ப்ரவிஷ்ய க்ஷோபயாமாஸ ஸர்ககாலே வ்யாவ்யாயௌ || – பகவான் சிருஷ்டியின் போது மாறக்கூடிய பிரகிருதியிலும், மாறாத புருஷனிலும் பிரவேசித்து, பிரபஞ்சத்தைப் படைக்க அவற்றை வலுக்கட்டாயமாகக் கலக்கினார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா மற்றும் பிறரால் ஆதரிக்கப்படும் ஒரு மாற்று விளக்கம் என்னவென்றால், அவர் க்ஷோபனாவாக இருக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள உயிரினங்களை அவற்றின் அந்தர்யாமியாக இருந்து அவற்றை தொடர்ந்து இயக்கத்தில் வைத்திருப்பார்.

————

377-தேவ –
விளையாடுபவன்

மாயா பாஸேந வ்யாக்₄ர வராஹாதி₃வஜ் ஜீவான் ப₃த்₃த்₄வா தீ₃வ்யதி க்ரீட₃தீதி
தேவ ꞉ ||
பல பல மாய மயக்குகளால் இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையானே -3-10-7
நஹூஷ -312 முன்பு பார்த்தோம் -ஆதிதேவ -335-முன்பு பார்த்தோம்

புலி பன்றி முதலியவற்றைக் கட்டி விளையாடுவது போலே ஜீவர்களை மாயை என்னும்
கயிற்றினால் கட்டி விளையாடுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டி முதலிய செயல்களால் விளையாடுதல் முதலிய செயல்களைச் செய்பவர் -தேவர்களின் விரோதிகளை வெல்பவர் –
எல்லா பூதங்களிலும் செயல்படுபவர் -ஆத்மாவாக பிரகாசிப்பவர் -ஸ்தோத்ரங்களால் துதிக்கப் படுபவர் –
எல்லா இடங்களிலும் செல்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

விளையாடுபவர் -போற்றப் படுபவர் -அடையப் படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

  1. ஓம்தேவாயநம:

யதோ தீவ்யதி க்ரீடயதி ஸர்காதிபி: எவர் படைத்தல் முதலான தொழில்களை விளையாட்டாய் (லீலையாக) செய்கின்றாரோ

தேவ: அந்த பகவான் (ஸ்ரீ ஹரி) ‘தேவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் படைத்தல் முதலிய செயல்களை விளையாட்டாக (லீலையாக) புரிகிறார். எனவே, அவர் ‘தேவன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

‘அலகிலா விளையாட்டுடையார்…’ – கம்ப இராமாயணம் கடவுள் வாழ்த்துப் பாயிரம்

தேவ: என்ற சொல் ‘திவ்’ என்ற வேர்ச்சொல்லிலிருந்து பிறக்கிறது. ‘திவ்’ என்பதற்கு வடமொழியில் க்ரீடா (விளையாட்டு), விஜிகீஶ (வெற்றியை விழைதல்), வ்யவஹார (செயல்  புரிதல், இயக்குதல்), த்யுதி (ஒளி விடுதல்), ஸ்தூய (துதிக்கப்பெறுதல்) மற்றும் கச்சதி (செல்லுதல்) ஆகிய பல பொருள்கள் உண்டு. இவை ஒவ்வொன்றையும் வைத்து ஆச்சார்யாள் இந்த திருநாமத்திற்கு உரை எழுதியுள்ளார்.

விஜிகீஶதேS(அ)ஸுராதீன் அசுரர்களை வெற்றி கொள்கிறார்

தேவ: எனவே பகவான் ‘தேவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அசுரர்களை வெல்கிறார். எனவே, அவர் ‘தேவன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

வ்யவஹரதி ஸர்வபூதேஶு அனைத்துயிர்களையும் இயக்குகிறார் (செயல் புரியத் தூண்டுகிறார்)

தேவ: எனவே பகவான் ‘தேவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அனைத்துயிர்களையும் இயக்குகிறார். எனவே, அவர் ‘தேவன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஆத்மதயா த்யோததே அனைவரின் உள்ளுறை ஆன்மாவாக ஒளிவீசுகிறார்

தேவ: எனவே பகவான் ‘தேவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவரின் உள்ளுறை ஆன்மாவாக ஒளிவீசுகிறார். எனவே, அவர் ‘தேவன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்தூயதே ஸ்துத்யை: பிறரால் துதிக்கப்படுவோராலும் (ரிஷிகள், ஆன்றோர்கள் போல்வாரால்) தான் துதிக்கப்படுகிறார்

தேவ: எனவே பகவான் ‘தேவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பிறரால் துதிக்கப்படுவோராலும் (ரிஷிகள், ஆன்றோர்கள் போல்வாரால்) தான் துதிக்கப்படுகிறார். எனவே, அவர் ‘தேவன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸர்வத்ர கச்சதி தஸ்மாத் எங்கும் (தங்குதடையின்றி) செல்கிறார்

தேவ: எனவே பகவான் ‘தேவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எங்கும் (தங்குதடையின்றி) செல்கிறார். எனவே, அவர் ‘தேவன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஏகோ தேவ:’ (ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத் 6.11)

ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிடதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அவர் ஒருவரே தேவனாவார்

இதி மந்த்ரவர்ணாத் இந்த மந்திரத்தின் படி (பகவான் ‘ தேவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்).

———-

தேவா – அவர் தனது படைப்போடு தன்னைத் தானே விளையாடிக் கொள்கிறார்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் விளக்கம் தருகிறார் ‘யதத் தீவ்யதி க்ரீதாதி ஸர்காதிபிஹ், விஜிகீஷதே ஸுராரீன், வ்யவஹரதி ஸர்வபூதேஷு, ஆத்மதயா த்யோததே, ஸ்தூயதே ஸ்துத்யை, ஸர்வத்ர கச்சதி தஸ்மாத் தேவா – படைப்பு, சத்துருக்கள் அனைத்தையும் வெல்லும் ஆசையை அடக்கி ஆள வேண்டும். புனிதமான மனிதர்களால் புகழப்படுவது, எங்கும் நிறைந்திருப்பதும், எப்போதும் இருப்பதும், அவர் தேவா என்று அழைக்கப்படுவதற்குக் காரணம். அவர் தொடர்ந்து தனது லீலைகளை இயற்றுகிறார், எப்போதும் தனது ஆளுமையால் திகைக்கிறார், எங்கும் எங்கும் விருப்பப்படி சென்று தனது பக்தர்களால் வணங்கப்படுகிறார்.

ஸ்வேதாஸ்வதரா உபநிஷத் கூறுகிறது ‘ஏகோ தேவா ஸர்வ பூதேஷு கூத்தாஹ் (6.11) – இருக்கும் எல்லாவற்றிலும் ஆழமாக மறைந்திருக்கும் கடவுள் ஒருவரே’.

ஸ்ரீ பட்டர் கூறுகிறார் திவ்யதி கிருததி இதி தேவா – அவர் ஜீவர்களை மாயா அல்லது பிரகிருதியுடன் பிணைத்து விளையாடுகிறார்.

திவ்யதி என்ற சொல்லுக்கு “பிரகாசித்தல்”, “வெல்வது”, “புகழ்தல்” போன்ற பொருள்கள் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார்.


378-ஸ்ரீ கர்ப்ப –
திரு மகளைப் பிரியாதவன் –கர்ப்ப -வளரும் இடம்

ஏவம் ப்ராய போ₄க₃ க்ரீடா₃ஸாஹித்யேந வர்த₄நீயா(அ)ஸ்ய ஶ்ரீரிதி
ஶ்ரீக₃ர்ப₄꞉;
விஷ்ணோர் ஏஷ அநபாயினீ–விஷ்ணுவை விட்டுப் பிரியாதவள்

கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய என்னன்பன்-

இவ் வகைகளான விளையாட்டுகளிலும் அகலாமல் இருக்கும் திருமகளை கர்ப்பத்தைப் போல் காப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
போக க்ரீடா சாஹித்யேன வர்த்த நீயா அஸ்ய ஸ்ரீ -பட்டர்-

தமது செல்வமாகிய உலகம் அனைத்தையும் வயிற்றில் வைத்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

லஷ்மீ தேவியின் கர்ப்பத்திற்குக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————–

  1. ஓம்ஸ்ரீகர்ப்பாயநம:

ஸ்ரீர்விபூதிர் ‘ஸ்ரீ’ என்றால் செல்வம்

யஸ்யோதராந்தரே அவருடைய திருவயிற்றில்

ஜகத்ரூபா இந்தப் ப்ரபஞ்சமாகிய

யஸ்ய கர்ப்பே ஸ்திதா ஸ கர்ப்பத்தினுள் இருக்கிறது

ஸ்ரீகர்ப்ப: எனவே பகவான் ‘ஸ்ரீகர்ப்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஸ்ரீ’ எனப்படும் ப்ரபஞ்சமாகிய செல்வம் பகவானது திருவயிற்றில் கர்ப்பமாய் இருக்கிறது (ப்ரளய காலத்தில்). எனவே, பகவான் ‘ஸ்ரீகர்ப்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

ஸ்ரீ-கர்பா – அவருக்குள் லட்சுமி அல்லது பிரகிருதி உள்ளது

‘ஸ்ரீ’ என்ற சொல்லுக்கு லட்சுமி தேவி, செல்வம், அழகு, மகத்துவம் எனப் பல பொருள்கள் உண்டு. கர்பஹ் என்றால் கர்ப்பப்பை அல்லது ஆதாரம் அல்லது உயிர் உருவாகும் இடம் என்று பொருள். இவ்விருவரையும் இணைத்து ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸ்ரீ விபூதிஹ் யஸ்ய உதராந்தரே ஜகத்ரூபா யஸ்ய கர்ப்பே ஸ்திதா ச ஸ்ரீகர்பஹ் – பிரபஞ்சத்தில் நாம் காணும் அனைத்து மகத்துவங்களுக்கும் அவரே ஆதாரம், எனவே அவரே ஸ்ரீகர்பா’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்ரீ என்றால் லக்ஷ்மி தேவியைக் குறிக்கிறார், எனவே அவரது விளக்கம் ‘போகக்ரீதா சஹாயத்வேன வர்தனீயா அஸ்ய ஸ்ரீஹ் இதி ஸ்ரீ-கர்பஹ் – அவர் தனது விளையாட்டில் ஸ்ரீ அல்லது லக்ஷ்மியுடன் பிரிக்க முடியாதவர்’.

அவர் தனது நாடகத்தில் தேவாவாக லட்சுமியுடன் பிரிக்க முடியாத வகையில் இணைந்துள்ளார். விஷ்ணோ ஏஷா அநபாயினி – அவள் விஷ்ணுவிடமிருந்து எப்போதும் பிரிக்க முடியாதவள் (விஷ்ணு புராணம் – 1.9.144).

ஸ்வாமி சின்மயானந்தா எல்லா மகிமைகளும் (ஸ்ரீ) தன்னில் இருப்பதாகவும், அதனால் அவர் ஸ்ரீ-கர்ப்பன் என்றும் விளக்கம் தருகிறார்.

ஒரு தாய் தன் வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தையைப் பாதுகாப்பாலோ அல்லது ஞானியான அறிவாலோ பாதுகாப்பது போல, ஸ்ரீ மஹாவிஷ்ணுவும் பிரபஞ்சத்தை ஸ்ரீ-கர்பாவாக தனக்குள் வைத்துக்கொள்வதாக தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். பிரபஞ்சம் தாயின் வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தையைப் போலவே பகவானின் கவனிப்புடனும் பாதுகாப்புடனும் உள்ளது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் (ஸ்ரீ) அந்தர்யாமி அல்லது உள்-வாசி என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், மேலும் அவர் பிரபஞ்சத்தின் கர்ப்பம் (ஹிரண்ய-கர்பா அல்லது ஆதி முட்டை அல்லது அந்தா) எனவே அவர் ஸ்ரீ என்று அழைக்கப்படுகிறார். -கர்பா.

———–

379-பரமேஸ்வர –

ஏவம் லக்ஷ்மீ ஸ்வ யங்க்₃ரஹண ஸ ப்ரயோஜந பரம ஐஶ்வர்ய꞉
பரமேஶ்வர꞉ । யதா₂
அதீவ ராமஸ் ஸூஸூப (அ)தி காமயா பி₄ராமயா விபு₄꞉ ஶ்ரியா விஷ்ணுரிவா மரேஶ்வர꞉ இதி–பால -77-33-
எங்கும் உள்ளவனாய் தேவர்களுக்கு எல்லாம் ஈஸ்வரனான விஷ்ணு பெரிய பிராட்டியாருடன்
கூடினவனாய் உள்ளது போன்று ராமன் சீதாப் பிராட்டியுடன் கூடி இருந்தான் –

திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா தெய்வத்துக்கு அரசே -பெரிய திருமொழி -7-7-1

இப்படித் திரு மகளே விரும்பும்படி இருப்பதால் தம் மேன்மை பயன் பட்டு இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றிற்கும் மேலான ஈஸ்வரர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகத்தைக் காப்பவராகவும் ஸ்ரீ லஷ்மி தேவிக்கு பதியாகவும் இருப்பவர் –
தமக்கு மேம்பட்டவர் இல்லாத ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————–

  1. ஓம்பரமேஶ்வராயநம:

பரமஸ்சாஸா மிகவும் மேலானவர்

ஈஶானஶீலஸ்சேதி ஆளுமையுடையவர்

பரமேஶ்வர: எனவே பகவான் ‘பரமேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மிகவும் மேலானவர் மற்றும் ஆளுமையுடையவராதலால் பகவான் ‘பரமேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஸமம் ஸர்வேஶு பூதேஶு திஶ்டந்தம் பரமேஶ்வரம்’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 13.27)

ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: எல்லா பூதங்களிலும் சமமாக நிற்போன் பரமேஸ்வரன்.

இதி பகவத்வசனாத் இது (ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

———-

பரமேஷ்வரஹ் – அவர் உச்ச ஆட்சியாளர்

பரம் என்றால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஈஷானஷீலா என்றால் அவர் பிரதான தலைவராக செயல்படுகிறார். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘பரமாச்ச அஸௌ ஈஷானஷீலாஷ் ச – அவர் உச்ச தலைவர் மற்றும் ஒரு ஆட்சியாளர், எனவே அவர் பரமேஷ்வராஹ்’ என்று வரையறுக்கிறார்.

ஐஸ்வர்யா என்றால் பகவான் மற்றும் பகவான் பரமேசுவரன், ஏனெனில் அவர் மகாலட்சுமி உட்பட அனைவருக்கும் இறைவன். பெரிய திருமொழி 7.7.1 இல் திருமங்கை ஆழ்வார் பாடிய பாசுரம்:–திருவுக் கும்திரு வாகிய செல்வா தெய்வத் துக்கர சேசெய்ய கண்ணா,
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் அனைத்து சக்திகளுக்கும் மேலான பரம – பரம – மஹாலக்ஷ்மி என்பதிலிருந்து பொருள் பெறுகிறார். இந்தப் பரமன் தன் வக்ஷ ஸ்தலத்திலோ அல்லது மார்பிலோ உள்ள இடத்தைத் தன்னிச்சையாகத் தேடி அவருக்குச் சேவை செய்கிறார்;

ஒரு மனிதன் புலன்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்போது தன்னைத்தானே ஆட்சி செய்வதைப் போலவே, எல்லா உயிரினங்களையும் எப்போதும் முழு கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் பகவான் பரமேஷ்வரா அல்லது பிரபஞ்சத்தின் ஆட்சியாளர் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஷோபா என்று மாவை அடிப்படையாகக் கொண்டு விளக்கம் தருகிறார். பரமேசுவரர் இவ்வாறு உச்ச ஷோபாவை உடையவரைக் குறிக்கிறது. பகவான் ஷோபாவை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்துகிறார், எனவே அவர் எல்லாவற்றையும் கவர்ந்து கட்டுப்படுத்துகிறார் – பர மாயாஸ்ய ச பரமஹ் ச ச அஸௌ ஈஷ்வரஹ் பரமேஷ்வரஹ், எனவே அவர் பரமேஷ்வரா.

அடுத்த 4 நாமங்கள் ஒரு தருக்கக் குழுவைச் சேர்ந்தவை. அவை நான்கும் ‘கர்மா’ அல்லது செயலின் வெவ்வேறு அம்சங்களை உள்ளடக்கியது. ஒவ்வொரு செயலின் வெவ்வேறு அம்சங்களையும் பகவான் எவ்வாறு கட்டுப்படுத்துகிறார் என்பதை அவை விவரிக்கின்றன. ஒவ்வொரு செயலுக்கும் 3 முக்கிய கூறுகள் உள்ளன, செய்பவர், காரணம் மற்றும் கருவி (யார், ஏன் மற்றும் எப்படி?) மற்றும் பகவான் அவர்கள் 3 அனைத்தையும் தொடர்புபடுத்துகிறார்.


380-கரணம்
உபாயமாய் இருப்பவன்

ஸ்வ ப்ராப்தேஸ் ஸாத₄க தமத்வாத்(மிகச் சிறந்த சாதனம் -பரமனையே அடைய இவளே சாதனம் -சரணே சரண் )
கரணம் |
ஜ்ஞாந கரணாநாம் ஶ்ரவண நயநாதீ₃நாம்
க்ரியோ பகரணாநாம் கர சரணாதீ₃நாம் தைச் ச₂க்தி ஶீ கரத꞉ கரணத்வம் । யதா₂
சஷுச் ச த்ரஷ்டவ்யம் ச நாராயண ஸ்ரோத்ரம் ச ஸ்ரோதவ்யம் ச நாராயண -ஸூபால உபநிஷத்
கண்களும் கண்களால் காணப்படுபவையும் நாராயணனே
காதுகளும் காதுகளால் கேட்கப்படுபவையும் நாராயணனே

என் இருடீகேசனே இருடீகேசன் எம்பிரான் -2-7-9-

தம்மை அடைவதற்குத் தாமே சிறந்த கருவியாக இருப்பவர் -ஞான இந்த்ரியங்களான காது கண் முதலியன
கர்ம இந்த்ரியங்களான கை கால் முதலியன ஆகிய இவைகளும் எம்பெருமானுடைய இச் சக்தியில் லவலேசம் இருப்பதால்
கரணங்கள் எனப் படுகின்றன –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகின் உற்பத்திக்கு முழு முதல் கருவியாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

சுகம் அல்லது பலம் தரும் கை உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————

  1. ஓம்கரணாயநம:

ஜகதுத்பத்தௌ இந்தப் ப்ரபஞ்சம் உருவாவதற்கு

ஸாதகதமம் மிகச்சிறந்த சாதனமாய் (கருவியாய்) இருப்பதால்

கரணம் பகவான் ‘கரணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் ப்ரபஞ்சம் உருவாவதற்குக் மிகச்சிறந்த கருவியாய் இருப்பதால் பகவான் ‘கரணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸாதகம் என்றால் கருவி. ஸாதக தமம் என்றால் மேலான (மிகச்சிறந்த) கருவி என்று பொருள்

———-

கரணம் – அவன் படைப்பின் வழிமுறை                                                           

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் கரணம் என்பதற்கு ‘ஜகதுத்பத்தௌ ஸாதகதமம் கரணம் – உலகப் படைப்பில் முதன்மையான கருவி அவர், எனவே அவர் கரணம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘க்ரியதே அனேன இதி கரணம் – யாரால் அல்லது யாரால் ஒரு செயல் செய்யப்படுகிறது’ எனத் தருகிறார். பகவானை அடைவதற்கான ஒரே வழி பகவான். கண், காது, மூக்கு, நாக்கு, தோல் ஆகிய ஐந்து புலன்களும் பகவானால் அருளப்பட்ட அறிவின் சாதனங்கள். கரணம் என்பது உயிரினங்களை கரணங்கள் அல்லது கருவிகளைப் பயன்படுத்தி செயல்பட வைக்கும் காரணம்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் பாணினியின் வார்த்தைகளை நமக்குச் சுட்டிக் காட்டுகிறார் – சாதக-தமம் கரணம் – கரணம் என்பது எதையாவது செய்வதற்கான வழிமுறைகள் அல்லது சாதனங்கள் அல்லது முக்கிய கருவியாகும். இந்தச் சூழலில் அவர் நமக்கு “ஹ்ரிஷீகேஷா” என்ற நாமத்தை நினைவுபடுத்துகிறார் – ஈஷா அல்லது இந்திரியங்களின் அதிபதியான அவர் – கண், காது, மூக்கு, நாக்கு மற்றும் தோல் ஆகியவை ஞானேந்திரியங்கள் மற்றும் கால்கள், கைகள், வாய், மலக்குடல் மற்றும் இனப்பெருக்க உறுப்புகள். கர்மேந்திரியங்கள் ஆகும். இந்த இந்திரியங்களுக்கு அப்பால், சித்தம் அல்லது மனம், புத்தி அல்லது புத்தி, அஹம்காரம் அல்லது அகங்காரம் ஆகிய அந்தகரணங்களும் பகவானால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் காரணத்தை அடுத்த நாமமான காரணத்திலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறார், கரணம் முதன்மைக் காரணமாகவும், காரணத்தை துணைக் காரணங்களாகவும் விளக்குகிறார். சிருஷ்டிச் செயலில் பகவானே முதன்மைக் காரணமும் துணைக் காரணமும் ஆவார். களிமண்ணிலிருந்து பானை தயாரிப்பதற்கு உதாரணம் தருகிறார். இந்த செயல்முறைக்கு களிமண் மற்றும் கருவிகளுடன் கூடிய சில வழிமுறைகள் இரண்டும் தேவை. ஆனால், பானை செய்பவரின் மனப்பூர்வமான ஈடுபாடு இல்லாவிட்டால், இவை மட்டும் மண் பானை உற்பத்திக்கு வழிவகுக்காது. பகவானே முதன்மையான காரணம் மட்டுமல்ல, மற்ற எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா காரணத்தை “பிரபஞ்சம் யாரிடமிருந்து உருவாகிறது” என்று விளக்குகிறார்.


3-20-சேதனர்கள் உடன் இணைந்து இருக்கும் ஒட்டின்மை -381-385-

சேதன அசேதன விஸிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -இருந்தாலும் வியாப்பிய கத தோஷங்கள் இல்லை
கர்மங்கள் இல்லை பலன்களில் விருப்பம் இல்லை என்றாலும்
அனைத்தையும் நியமிப்பவனும் அவனே-இத்தைச் சொல்ல ஐந்து திருநாமங்கள்
சுக துக்கங்களை தனக்கு வந்தது போல் கிருபாதீனமாக கருதுமவன்
நல் வழியில் நடத்திச் செல்லவே இவ்வாறு கொள்கிறான்

381-காரணம் –
இயக்குபவன் –

தைஸ் தைஸ் தத்₃வதஸ் தத் தத் காரயதீதி
காரணம் —
தை₃வதம் ॥

காரணம் கிரிசை கருமம் இவை முதல்வன் -2-7-2-ஹ்ருஷீ கேசன் அவனே

ஞாத்ருத்வம் அறிந்து –கர்த்ருத்வம் கார்யம் செய்து –போக்த்ருத்வம் அனுபவிப்பவன்
ஜீவாத்மா கர்த்தா- இதம் குரு ஸாஸ்த்ரம் ஆணை இடுகிறது
ஸ்வ தந்த்ர கர்த்தா இல்லை -பரதந்த்ரமே ஸ்வரூபம் -ப்ராப்தாவும் ப்ராபகனும் ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே-

அந்தந்த இந்த்ரியங்களால் ஜீவர்களுக்கு எல்லா அறிவையும் கொடுப்பவர் -இந்திரியங்களுக்கு அதிஷ்டான தேவதை என்பது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உபாதான நிமித்த காரணமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாயுவுக்கும் நான்முகனுக்கும் புகலிடமானவர்- உலகைப் படைத்தவர் -ஜலத்தை இருப்பிடமாக உடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. ஓம்காரணாயநம:

உபாதானம் (இந்தப் ப்ரபஞ்சம் தோன்றுவதற்கு) மூலப்பொருளாயும்

நிமித்தம் ச (அதை படைக்கவேண்டும் என்று எண்ணும்) நிமித்த காரணமாயும் இருப்பதால்

காரணம் பகவான் ‘காரணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(இந்தப் ப்ரபஞ்சம் தோன்றுவதற்கு) மூலப்பொருளாயும் (அதை படைக்கவேண்டும் என்று எண்ணும்) நிமித்த காரணமாயும் இருப்பதால் பகவான் ‘காரணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஹேது என்ற திருநாமத்திற்கும் இதே பொருள்தான். ஆனால், திருநாமம் வெவ்வேறாயிருப்பதால் புனர் யுக்தி தோஷம் இல்லை.

———–

காரணம் – அவர் படைப்பின் காரணம்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘உபாதானம் நிமித்தம் ச காரணம் – அவர் அனைவருக்கும் (பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் உட்பட) முதன்மை மற்றும் இரண்டாம் காரணமாக இருப்பதால் அவர் காரணம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் தங்கம் (உபாதானம்) மற்றும் தங்க ஆபரணத்தை உருவாக்கும் பொற்கொல்லர் (நிமித்தம்) ஆகிய இருவரும் ஆவார். அவர் களிமண் மற்றும் பானையில் விளையும் குயவர் இருவரும், இது பிரபஞ்சம்.

ஞானேந்திரியங்கள், கர்மேந்திரியங்கள், அந்தகரணங்கள் போன்றவற்றைக் கட்டுப்படுத்த ஸ்ரீ மஹாவிஷ்ணுவைத் தியானம் செய்வதே வழி என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். அவர் நம்மை பகவத் கீதை (அத்தியாயம் 12 வசனம் 9) சுட்டிக்காட்டுகிறார்: “அப்யாச யோகேன ததா மாம் இச்சாப்தும் தனஞ்சய” – இந்த கட்டுப்பாட்டை அடைவதற்கான வழி உறுதியான உறுதியும் (வைராக்யா) மற்றும் ஒழுக்கமான பயிற்சியும் (அப்யாசா) ஆகும்.

பகவானை அடையக்கூடிய ஒரே வழி பகவான். இந்திரியங்கள் என்பது அறிவின் வழிமுறையாகும், அதை ஒருவர் தொடர்ந்து தியானிப்பதன் மூலம் காரணத்தை அல்லது இறுதி இலக்கை அடைகிறார். ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா காரணத்தை “பிரபஞ்சத்தை உண்டாக்குபவர்” என்று விளக்குகிறார்.


382-கர்த்தா
செயல்படுபவன் –அனைத்தும் அவன் அதீனம்

தத்ர ஸ்வ தந்த்ர꞉
கர்தா ।
அதி₄காரீ ப₂லீ ஜீவோ (அ)பி ஹி ஸ்வயம் ஸ்வஸ்ய யதா₂
ஸுக₂ து₃꞉கா₂பி₄மாநீ, ததா₂ தத் அதிஶயேந வா தத் அவஸ்தா₂பி₄மாநீ ஹி ப₄க₃வான் । யதா

வியசனேஷு மனுஷ்யானாம் ப்ருசம் பவதி துக்கித உத்சவேஷு ச சர்வேஷு பிதேவ பரிதுஷ்யதி–அயோத்யா -2-40-
தனது பிரஜைகளுக்கு உண்டாகும் துன்பத்தைக் கண்டு இராமன் அவர்களைக் காட்டிலும் அதிகமாக வருந்தினான்
அவர்கள் இன்பத்தைக் கண்டு அவர்கள் தந்தையர்களைக் காட்டிலும் மகிழ்ந்தான்

பஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேய தி ச । ப்ருத₂க₃பி₄மாநித்வே ஹி ந ப₃ஹு ஸ்யாமிதி ஸ்யாத் –தைத்ரியம் ஆனந்த வல்லி
மகிழ்வுடன் கூடிய பிரஜைகளாக நான் பலவாகப் பிறப்பேன்
எம்பெருமான் பிரஜைகளிடம் பொருந்தவில்லை என்றால் -நான் பிரஜையாக -என்பது பொருந்தாதே –

செய்கின்ற கிரியை எல்லாம் நானே என்னும் –செய்வார்களைச் செய்வேனும் யானே என்னும்
செய்கைப் பயன் உண்பேனும் யானே என்னும்

என் உடம்பில் உள்ள அழுக்கை நானே போக்கிக் கொள்வேனே
என்னால் தன்னைத் தான் பாடி என் நா முதல் அப்பன்
ஈஸ்வர ப்ரக்ருதிகளுக்கு நான் கரைவேனோ -கூரத்தாழ்வான்

அப்படிச் செய்விப்பதில் தாமே சுதந்திரராக இருப்பவர் -ஒரு செயலைச் செய்யும் அதிகாரியான ஜீவன் அதற்குரிய பலனை
புஜிக்கும் ஜீவன் எப்படித் தனது இன்ப துன்பங்களுக்கு அபிமானியாக இருக்கிறானோ அப்படியே எம்பெருமானும் அந்த ஜீவர்களை விட அதிகமாக அவர்களுடைய இன்ப துன்பங்களுக்குத் தான் அபிமானியாக இருக்கின்றார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சுதந்திரமானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்தையும் நடத்துபவர் -பந்தத்தை அழிப்பவர்- -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்கர்த்ரேநம:

கர்த்தா பகவான் ‘கர்த்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்

ஸ்வதந்த்ர: ஏனெனில், அவர் (ப்ரபஞ்சத்தின் படைப்பு முதலான செயல்களை) தன்னிச்சையால் சுதந்திரமாய் புரிகிறார்.

பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தை படைத்தல், காத்தல் முதலிய செயல்களை தன்னிச்சையாய், சுதந்திரமாய் புரிகிறார். எனவே அவர் ‘கர்த்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

கர்த்தா – பிறரைச் செயல்பட வைக்கும் முகவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை எளிமையாக ‘கர்த்தா ஸ்வதந்த்ரதா – அவர் மற்றவர்களை சாராமல் செய்பவர்’ என்று வரையறுக்கிறார். மற்றவர்களின் செயல்கள் வெறுமனே வெளிப்புற நிகழ்வுகளுக்கான எதிர்வினை. அவர்கள் ஸ்வதந்த்ரா அல்லது மற்றவர்களிடமிருந்து சுயாதீனமானவர்கள் அல்ல. ஆனால் பகவானின் செயல்கள் தன்னிச்சையானவை மற்றும் வெளிப்புற காரணிகளைச் சார்ந்து இல்லை.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் கர்த்தாவின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் மற்றவர்களை செயல்பட வைக்கும் முகவர்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா பானினியை மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ஸ்வதந்த்ரா கர்த்தா – உருவாக்கம், பாதுகாப்பு மற்றும் அழித்தல் போன்ற செயல்பாடுகளை சுதந்திரமாகவும் சுதந்திரமாகவும் செய்பவர் “செய்பவர்”.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் அவர் கர்த்தா என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனென்றால் அவர் இல்லாமல், பஞ்ச பூதங்கள் போன்றவற்றின் இருப்பு பிரபஞ்சத்தில் விளைந்திருக்காது, பானை செய்பவர் இல்லாமல் களிமண் இருந்தால் படைப்பில் விளைந்திருக்க முடியாது. ஒரு பானையின். ஜீவாத்மாக்கள் தங்கள் செயல்களில் சுயாதீனமானவர்கள் என்று நினைத்தாலும், அவருடைய விருப்பமின்றி எதுவும் செயல்படாது – பகவான் மட்டுமே ஸ்வதந்திர கர்த்தா – மற்ற அனைத்தையும் சாராமல் செயல்படுபவர்.

‘வ்யாஸநேஷு மனுஷ்யாநாம் ப்ரிஷம் பவதி துஹ்கித: உத்ஸவேஷு ச ஸர்வேஷு பிதேவ பரிதுஷ்யதி‘ – அயோத்தி மக்கள் துன்பப்பட்டபோது, ​​ராமர் அவர்களை விட அதிகமாகத் துன்பப்பட்டார், அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தபோது, ​​அவர் ஒரு தந்தையைப் போல மகிழ்ச்சியடைந்தார். விபீஷணனுக்கு முடிசூட்டப்பட்ட பிறகு, பகவான் ராமர் மிகவும் நிறைவானதாக உணர்ந்தார் – கிருத கிருத்ய பிரமுமோத ஹா.

——————-

383-விகர்தா
மாறுதல் அடைபவன்

அவிகாராய ஸூ த்தாய-இத்யாதி உபநிஷத்துக்கள் சொல்ல
இங்கு இவ்வாறு சொல்வது -வாத்சல்யம் -பிறர் அழுக்கை உகக்கிறான் -குண ப்ரகரணம் போல் இங்கும் -கர்மாதீனம் இல்லை கிருபாதீனம் என்றவாறு-தாள்களை எனக்கே –பேர் உதவிக்கு கைம்மாறா -உயிரை அறவிலை செய்ததும்
தளிர் புரையும் திருவடி எனது தலை மேல் போல் உகப்பான்
தாம்புகளால் புடைக்க அலந்தான் இல்லை–துன்பப்பட்டான் இல்லை – அலர்ந்தான்-இன்பம் பட்டான் —பர து₃꞉க₂- து₃꞉கி₂த்வாத₃யோ கு₃ணம்

அத ஏவ தத் ப₂ல போகேந ஹர்ஷ ஸோகாதி₃பி₄ர் விகுர்வாண꞉
விகர்தா ।
ஸ்வார்த₂ ஹர்ஷ ஸோகாத்₃யபா₄வே (அ)பி பரார்த₂தத் ப்ர ஸக்திர் அதோ₃ஷ꞉ ।
அந்யதா₂ பர து₃꞉க₂- து₃꞉கி₂த்வாத₃யோ கு₃ணா꞉ கத₂மஸ்ய ஸ்யு꞉ ? ||
பிறர் சுகம் துக்கம் தன்னதாக

பிறருடைய இன்ப துன்பங்களைத் தாமும் அடைந்து மாறுகிறவர் -இது குற்றம் ஆகாது –
பர துக்க துக்கித்வம் கல்யாண குணமே –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விசித்திரமான உலகங்களைப் படைத்தவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பலவிதமான செய்கைகள் உடையவர் -தனக்கு ஒரு கர்த்தா இல்லாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

  1. ஓம்விகர்த்ரேநம:

விசித்ரம் பலவிதமான (ஆச்சர்யமான) புவனம் உலகங்களைப்

க்ரியதே இதி படைப்பதனால்

விகர்த்தா ‘விகர்த்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்

ஸ ஏவ பகவான் விஶ்ணு: அந்த பகவான் விஶ்ணு ஒருவரே.

பற்பல ஆச்சர்யமான உலகங்களைப் படைப்பதனால் பகவான் விஶ்ணுவே ‘விகர்த்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

விகர்தா – வகைகளின் உலகத்தை உருவாக்குபவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் கூற்றுப்படி, ‘விசித்ரம் புவனம் க்ரியதே இதி விகர்தா ச ஏவ பகவான் விஷ்ணுஹ் – அவர் இந்த மாறுபட்ட பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குகிறார், எனவே அவர் விகர்தா, மாற்றத்தை ஏற்படுத்துபவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அவர் அவிகாரர், மாறாதவர் என்று கூறுகிறார், ஆனால் அவர் தனது லீலா அல்லது பிரபஞ்ச நாடகத்தின் ஒரு பகுதியான காலப்போக்கில் மற்ற அனைத்தையும் மாற்றுகிறார். பிரபஞ்சம் என்பது அவனுடைய ஒரு நீட்டிப்பு மட்டுமே, மேலும் பிரபஞ்சம் தொடர்ந்து மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகி வருவதால், அவனுடைய ஒரு பகுதியும் மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகிறது என்று கூறலாம். அவனுடைய சொந்தச் செயலின் விளைவாக அவனுக்கு மகிழ்ச்சியோ துக்கமோ இல்லை; ஆனால் அவர் மற்றவர்களின் செயல்களைத் தம்முடையதாகக் கருதி, தனது படைப்புகளின் மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கங்களுடன் ஒன்றாக உணருவதால், அதனால் ஏற்படும் விகாரம் அல்லது மாற்றம் மற்றும் மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கத்தின் உணர்வு அவரது படைப்புக்காகவே உள்ளது.

ராமர் முடிசூட்டப்பட்டபோது மகிழ்ச்சியை அனுபவிக்கவில்லை, மறுநாள் அதை இழந்தபோது வருத்தப்படவில்லை.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் தனது படைப்பு விசித்ரா என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனெனில் அது புரிந்துகொள்ள முடியாதது, மேலும் அவர் அதை தனது லீலாவாக செய்தார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் மேலும், இரண்டு மனங்களும் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல, இரண்டு உயிரினங்களும் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். நமது கடந்த காலம் நமக்குத் தெரியாது; நாம் இறந்த பிறகு நாம் எங்கு செல்கிறோம், இன்னும் எத்தனை பிறவிகள் செல்ல வேண்டும் என்பது எங்களுக்குத் தெரியாது. நாம் பிறப்பிற்குப் பின் பிறப்பைக் கடந்து செல்கிறோம், ஒவ்வொரு பிறப்பிலும் வெளிப்புற இன்பங்கள் உண்மையான இன்பங்கள் அல்ல என்பதை நாம் கற்றுக்கொள்கிறோம், ஆனால் இந்த நினைவையும் அனுபவத்தையும் அடுத்த பிறவிக்கு கொண்டு செல்வதில்லை. காலம் யாரையும் விட்டுச் செல்வதில்லை, ஆனால் நாம் இதைப் புறக்கணித்து, நமது இந்திரியங்களின் இன்பத்தில் மூழ்கிவிட முயற்சிக்கிறோம். இவை அனைத்தும் அவன் படைப்பின் விசித்திரங்கள்.


384-கஹன –
அறிவுக்கு எட்டாதவன்

அறிவரிய -அப்பால் பட்டவன்
பிரான் -தானே காட்டவே கண்டேன்
ஆழி யம் கையன் -அறிவரிய என்பதற்கு த்ருஷ்டாந்தம்
பிரானை அலற்றி -ஆடச்செய்தேன்

ஏவம் ஸர்வேஷாம் ஜ்ஞாைந ஆயதந போ₄க₃ தது₃பகரண ஸ்வரூபேஷு தத்₃அபி₄ந்ந தந்த்ர 
அபிமாநாத்மகே மஹா கு₃ணே
க₃ஹந :- அதி பூ₄மி꞉ ।

சஹைவ சந்தம் ந விஜா நந்தி தேவா –தைத்ரியம் 3-2-4-
தேவர்கள் எப்போதும் எம்பெருமானுடனே உள்ள போதிலும் அவனது மேன்மைகளை முழுவதுதுமாக உணர்வது இல்லை

ய ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் –இத்யாதி-அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மணம் 
யாரை இந்தப் பிரக்ருதி அறியாமல் உள்ளதோ

சஷுச் த்ரஷ்டவ்யம் ச நாராயண–ஸூ பால உபநிஷத்
கண்களும் கண்களால் காணப்படுபவையும் நாராயணனே

அதிஷ்டானம் ததா கர்த்தா கரணம் ச ப்ருதக் விதம் விவிதா ச ப்ருதக் சேஷ்டா தைவம் சைவாத்ர பஞ்சமம் –ஸ்ரீ கீதை 18-14–
செயல்கள் நடைபெற ஆதாரமாக உள்ள சரீரம் –
அவற்றைச் செய்யும் கர்த்தா –
அவற்றுக்குப் பயன்படும் சாதனங்கள்-இந்திரியங்கள்
அவற்றுக்கான முயற்சி-பஞ்ச பிராணங்கள்
பரமாத்மா
ஆகிய ஐந்தும் செயல்களை செய்ய அவஸ்யம்

விண்ணவர்க்கு எண்ணல் அரியான்-சிந்திக்கும் கோசரம் அல்லன் -1-9-2/6

இப்படி ஜீவர்களுடைய இன்ப துன்பங்களைத் தம்முடையவையாக நினைப்பதாகிய
மஹா குணத்தில் கரை கடந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம்முடைய தன்மை சக்தி செயல்களை ஒருவரும் அறிய முடியாதவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அறிந்து கொள்ள முடியாதவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

  1. ஓம்கஹனாயநம:

ஸ்வரூபம் அவருடைய தன்மை

ஸாமர்த்யம் திறமை

சேஶ்டிதம் வா செயல்கள் ஆகியவற்றை

தஸ்ய ஞாதும் ந ஶக்யத இதி ஒருவராலும் அறிந்து கொள்ள இயலாது

கஹன: எனவே பகவான் ‘கஹன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானுடைய தன்மை, திறமை மற்றும் செயல்களை ஒருவராலும் அறிந்து கொள்ள இயலாது. எனவே அவர் ‘கஹன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

கஹானா – ஆழமான மற்றும் புரிந்துகொள்ள முடியாதவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்வரூபம் சாமர்த்யம் சேஷ்டிதம் வா தஸ்ய ஜ்ஞாதும் ந ஷக்யதே இதி கஹனஹ் – அவரது உண்மையான இயல்பு, அவரது வீரம் மற்றும் அவரது செயல்களை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது, எனவே அவர் கஹனா, ஆழமானவர், புரிந்துகொள்ள முடியாதவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நமது அறிவுக்கும், பகுத்தறிவுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் என்று விளக்குகிறார். அவர் நம் அனைவருக்குள்ளும் இருக்கிறார், இன்னும் நாம் அவரை அறியவில்லை. பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் (5.7.3) ‘யஹ் ப்ரிதிவ்யஸ் திஷ்டன் யாம் ப்ரித்வீ ந வேதா – பூமியில் இருப்பவன், ஆனால் யாரை உலகம் அறியவில்லை’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் கடோபநிஷத்தை (1.21) குறிப்பிட்டு, ‘தம் துர்தர்ஷம் குதம் அனுப்ரவிஷ்டம் குஹாஹிதம் கஹ்வரேஷ்டம் புராணம் – அவர் கண்ணுக்குத் தெரியாதவராக இருந்தாலும், நமக்குள் ஆழமாகப் பதிந்திருக்கிறார்’ என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி (1-9-2) – ‘விண்ணவர்களுக்கு எண்ணல் அறியான்’ – அவர் எல்லா தெய்வங்களிலும் இருக்கிறார், ஆனால் தெய்வங்களுக்கு அவரைத் தெரியாது. அவர் கண் மற்றும் பார்க்க வேண்டிய பொருள் இரண்டும் – சக்ஷுஷ்ச த்ரஷ்டவ்யம் ச நாராயணா.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கிருஷ்ணரின் லீலாக்களைப் பல நிகழ்வுகளின் மூலம் இந்த விஷயத்தை விளக்குகிறார். கோபிகா வஸ்த்ராபஹரணம், பூதனின் உதாரணம், கோவர்த்தன கிரியை தூக்குதல், யசோதையால் கயிற்றால் கட்டப்பட்ட அத்தியாயம் போன்றவை, நமது தர்க்கம் மற்றும் பகுத்தறிவு மூலம் அவரைப் புரிந்து கொள்ள இயலாமையை விளக்குகின்றன. அவரைப் புரிந்து கொள்ள ஒரே வழி பக்தி.

————–

385-குஹ-
ரஷகன்

ஏவம் கூ₃ஹதி — ரக்ஷதீதி
கு₃ஹ꞉ ॥

காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பெருமான் -2-2-9-

இவ்வாறு எல்லோரையும் காப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மாயையினால் தம் ஸ்வரூபத்தை மறைப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

தன் ஸ்வரூபத்தை மறைப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————

  1. ஓம்குஹாயநம:

கூஹதே ஸம்வ்ருணோதி ‘குஹ’ அதாவது மறைக்கிறார்

ஸ்வரூபாதி தன்னுடைய தன்மை முதலானவற்றை

நிஜமாயயேதி தன்னுடைய மாயையினால்

குஹ: எனவே பகவான் ‘குஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தன்னுடைய தன்மை முதலானவற்றை தன் மாயையினால் மறைத்து வைக்கிறார். எனவே அவர் ‘குஹ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘நாஹம் ப்ரகாஶ: ஸர்வஸ்ய யோகமாயாஸமாவ்ருத:’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 7.25)

ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: யோகமாயையால் மறைக்கப்பட்டு நான் எல்லோருக்கும் காட்சி அளிப்பதில்லை.

இதி பகவத்வசனாத் இது (ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

———–

குஹா – அவர் இரட்சகர்

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் ‘குஹாதி ரக்ஷதி இதி குஹா – அவர் தனது பக்தர்களைக் காக்கிறார், எனவே அவர் குஹா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘குஹதே சம்வ்ரிணோதி ஸ்வரூபாதி நிஜமாயாய இதி குஹாஹ் – அவர் தனது மாயா அல்லது மாயையின் சக்தியைப் பயன்படுத்தி தனது உண்மையான தன்மையையும் அம்சங்களையும் மறைத்துக்கொள்வதால் அவர் குஹா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

பகவத் கீதையில் (7.25) பகவான் ‘நாஹம் பிரகாசஸ் ஸர்வஸ்ய யோகமாயா ஸமாவ்ரிதாஹ் – மாயாவின் சக்தியால் மூடப்பட்ட நான் பெரும்பாலான மக்களால் உணரப்படவில்லை’ என்று கூறுகிறார். பக்தர் அல்லாதவர்களிடமிருந்து திறம்பட தன்னை மறைத்துக் கொள்பவர்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி (2.2.9) – காக்கும் இயல்வினான் கண்ணப் பெருமான் – கிருஷ்ணர், தன்னைப் பாதுகாவலனாகக் கொண்டவர்.

ஸ்வாமி சின்மயானந்தா விஷ்ணுபாகவதா 10.37.11 – ‘குதோ குஹாஷாயஹ் சாக்ஷி மஹா புருஷ ஈஸ்வரஹ் – இறைவன், பெரிய புருஷன், மிகவும் ரகசியமாக வசிக்கும் சாட்சி.’

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், அவருடைய பாதுகாப்பு, ஒரு தாய் தன் வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தையைப் பாதுகாப்பதைப் போன்றது என்று கூறுகிறார். பகவான் மறைந்தே இருக்கிறார், அவர் கதா உபநிஷத் 3.12 – ‘ஏஷஸ் ஸர்வேஷு பூதேஷு நல்லாத்மா நப்ரகாஷதே – அவர் எல்லா உயிரினங்களிலும் மறைந்திருக்கிறார் ஆனால் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 11) கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
அவஜாநந்தி மாம் மூதா மாநுஷீம் தனுஆஷ்ரிதம் |
பரம் பாவமஜானந்தோ மம பூத மஹேஷ்வரம் || நான் மனித உருவில் இருப்பதால், மக்கள் என்னைக் குறைத்து மதிப்பிடுகிறார்கள், மேலும் எனது பிரபஞ்ச மேன்மையை உணரவில்லை.

ஸ்ரீ ஆர். அனந்தகிருஷ்ண சாஸ்திரியால் வழங்கப்பட்ட மற்றொரு விளக்கம், அவர் அனைவரின் இதயத்திலும் (குஹா) சாய்ந்திருக்கிறார். முண்டக உபநிடதம் அவரை நிஹிதம் குஹாயாம் என்று விவரிக்கிறது, அதாவது அவர் நம் இதயத்தில் மறைந்திருக்கிறார்.

———

உத்பவ –
கயிற்றினால் கட்டப்பட்ட அவரை தியானிப்பவர்களுக்கு உலக வாழ்க்கை யாகிய கட்டைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகிற்கு உபாதான காரணமாக இருப்பவர் -சம்சாரத்திற்கு அப்பால் பட்டவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயர்ந்தவர்களாகச் சொல்லப்படும் பார்வதியின் பதியான ருத்ரன் முதலியவர்களைப் படைத்தவர் –
சம்சாரத்தைத் தாண்டுவிப்பவர் -சம்சாரத்தைக் கடந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

375-ஷோபண-
கட்டுப் படுவதற்கு உரிய பிற ஜீவர்களையும் உலகையும் கலக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டி காலத்தில் ஜீவனையும் மாயையும் பிரவேசித்துக் கலக்குபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரகிருதி புருஷர்களைக் கலங்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————–

376-தேவ –
புலி பன்றி முதலியவற்றைக் கட்டி விளையாடுவது போலே ஜீவர்களை மாயை என்னும்
கயிற்றினால் கட்டி விளையாடுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டி முதலிய செயல்களால் விளையாடுதல் முதலிய செயல்களைச் செய்பவர் -தேவர்களின் விரோதிகளை வெல்பவர் –
எல்லா பூதங்களிலும் செயல்படுபவர் -ஆத்மாவாக பிரகாசிப்பவர் -ஸ்தோத்ரங்களால்  துதிக்கப் படுபவர் –
எல்லா இடங்களிலும் செல்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

விளையாடுபவர் -போற்றப் படுபவர் -அடையப் படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

377-ஸ்ரீ கர்ப்ப –
இவ் வகைகளான விளையாட்டுகளிலும் அகலாமல் இருக்கும் திருமகளை கர்ப்பத்தைப் போல் காப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது செல்வமாகிய உலகம் அனைத்தையும் வயிற்றில் வைத்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

லஷ்மீ தேவியின் கர்ப்பத்திற்குக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

378-பரமேஸ்வர –
இப்படித் திரு மகளே விரும்பும்படி இருப்பதால் தம் மேன்மை பயன் பட்டு இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றிற்கும் மேலான ஈஸ்வரர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகத்தைக் காப்பவராகவும் ஸ்ரீ லஷ்மி தேவிக்கு பதியாகவும் இருப்பவர் –
தமக்கு மேம்பட்டவர் இல்லாத ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

379-கரணம் –
தம்மை அடைவதற்குத் தாமே சிறந்த கருவியாக இருப்பவர் -ஞான இந்த்ரியங்களான காது கண் முதலியன
கர்ம இந்த்ரியங்களான கை கால் முதலியன ஆகிய இவைகளும் எம்பெருமானுடைய இச் சக்தியில் லவலேசம் இருப்பதால்
கரணங்கள் எனப் படுகின்றன –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகின் உற்பத்திக்கு முழு முதல் கருவியாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

சுகம் அல்லது பலம் தரும் கை உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————

380-காரணம் –
அந்தந்த இந்த்ரியங்களால் ஜீவர்களுக்கு எல்லா அறிவையும் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உபாதான நிமித்த காரணமாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாயுவுக்கும் நான்முகனுக்கும் புகலிடமானவர்- உலகைப் படைத்தவர் -ஜலத்தை இருப்பிடமாக உடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————————-

381-கர்த்தா –
அப்படிச் செய்விப்பதில் தாமே சுதந்திரராக இருப்பவர் -ஒரு செயலைச் செய்யும் அதிகாரியான ஜீவன் அதற்குரிய பலனை
புஜிக்கும் ஜீவன் எப்படித் தனது இன்ப துன்பங்களுக்கு அபிமானியாக இருக்கிறானோ அப்படியே எம்பெருமானும் அந்த ஜீவர்களை விட
அதிகமாக அவர்களுடைய இன்ப துன்பங்களுக்குத் தான் அபிமானியாக இருக்கின்றார்  –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சுதந்திரமானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்தையும் நடத்துபவர் -பந்தத்தை அழிப்பவர்- -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

382-விகர்த்தா-
பிறருடைய இன்ப  துன்பங்களைத் தாமும் அடைந்து மாறுகிறவர் -இது குற்றம் ஆகாது –
பரதுக்க துக்கித்வம் கல்யாண குணமே –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விசித்திரமான உலகங்களைப் படைத்தவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பலவிதமான செய்கைகள் உடையவர் -தனக்கு ஒரு கர்த்தா இல்லாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

383-கஹந-
இப்படி ஜீவர்களுடைய இன்ப துன்பங்களைத் தம்முடையவையாக நினைப்பதாகிய மஹா குணத்தில் கரை கடந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம்முடைய தன்மை சக்தி செயல்களை ஒருவரும் அறிய முடியாதவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அறிந்து கொள்ள முடியாதவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————————-

384-குஹ-
இவ்வாறு எல்லோரையும் காப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மாயையினால் தம் ஸ்வரூபத்தை மறைப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

தன் ஸ்வரூபத்தை மறைப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

மகாலட்சுமியைத் திருமார்பில் வைத்துக் காப்பதால் திருமால் ‘ ஸ்ரீ கர்ப்ப:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ஸ்ரீ ’ என்றால் மகாலட்சுமி. ‘கர்ப்ப:’ என்றால் கருவிலுள்ள குழந்தை.
மகாலட்சுமியைத் திருமார்பில் தாங்கிக் கருவில் உள்ள குழந்தையைத் தாய் காப்பது போல் அவளைத் திருமால் காப்பதால்,
அவர் ‘ ஸ்ரீ கர்ப்ப:’ என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 378-வது திருநாமம்.

“ஸ்ரீ கர்ப்பாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் இல்லங்களில் என்றென்றும்
லட்சுமி கடாட்சம் நிறையும்படித் திருமாலும் திருமகளும் அருள் புரிவார்கள்.

முன்சொன்ன திருநாமத்தின் விளக்கப்படி, ஸ்ரீ கர்ப்பனாக மகாலட்சுமியுடன் கூடி இருந்து இவ்வுலகை ஆண்டு நிர்வகிப்பதால்,
திருமால் ‘பரமேச்வர:’ என்று அழைக்கப் படுகிறார். ‘பரமேச்வர:’ என்றால் உலகை ஆள்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 379-வது திருநாமம்.
“பரமேச்வராய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களைப் பிறவியெனும் ஊஞ்சலிலிருந்து திருமால் காத்தருள்வார்.

‘கரணம்’ என்றால் சாதனம் என்று பொருள்.
தன்னை அடையத் தானே சாதனமாக இருக்கும் திருமால் ‘கரணம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 380-வது திருநாமம்.
“கரணாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளில்
பெருவெற்றி பெறும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

காரணம்’ என்றால் காரணமாக இருப்பவர் என்று பொருள்.
நாம் செய்யும் செயல்களுக்குத் தேவையான கருவிகள், சக்தி, அறிவு அனைத்தையும் தந்து,
நாம் செயல்படுவதற்குக் காரணமாக இருக்கும் திருமால் ‘காரணம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 381-வது திருநாமம்.
“காரணாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை நல்ல வழியில்
திருமால் வழிநடத்திச் சென்று நல்ல வெற்றிகளை அருள்வார்.

————————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்