Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ ஜய தேவர் அருளிச் செய்தது -12 நூற்றாண்டு -போஜ தேவர் ரமா தேவி -தந்தை தாய் -பத்மாவதி மனைவி -வங்கதேச மன்னன் லஷ்மண சேனை -அவைப் புலவர் –பூரி ஜகந்நாதர் ஆலயத்தில் பாட -அவர் மனைவி ஆட -12 சர்க்கங்கள் கொண்டது-ஒவ்வொன்றிலும் எட்டுப்பாடல்கள் –சில வற்றில் சற்று அதிகமாகவும் இருக்கும்-

யாத் கோபி வடனேந்து மந்தன மபூத் *கஸ்தூரிகா பத்ரகம்….
யென் லக்ஷ்மிகுஜ ஷட கும்ப கலஷே *, வ்யகோஷம் இந்திவரம்…
யென் நிர்மன விதான ஸதான விதௌ, சித்தந்தனம் யோகினாம்
தனஹ… ஷ்யாமலம் அவிரஸ்து நிதயே, கிருஷ்ணா பிதானம் மஹா||1||–முதல் தியான ஸ்லோகம்-கோபியர்களின் சந்திரனைப் போன்ற முக மண்டலத்திற்கு கஸ்தூரி திலகமாகவும், திருமகளின் பொற்கலசம் போன்ற திருமார்ச்சகத்திற்கு மலர்ந்த நீலோற்பலமாகவும், யோகிகளுக்கு முக்திதரும் சித்தாஞ்சனமாகவுமுள்ள, ‘கிருஷ்ணன்’ என்னும் திருநாமம் கொண்ட அந்தப் பரம்பொருள் என் உள்ளத்தில் ஒளிரட்டும்.

கரியான் ஒரு காளை -கண்ணன் எனும் கரும் தெய்வம் -கஸ்தூரி திலகம் போல் திருமுகத்து சேயிழையார் நுதலை அலங்கரிப்பவன்-தியானிக்கும் யோகிகளுக்கு தன்னைக் காட்டிக் கொடுக்கவே மை வண்ணனாய் உள்ளவனாம் –
அந்தர் ஜ்யோதி கிமபி -பகவத் த்யான சோபநம்
ஸித்தாஞ்சனம் இவ ஸ்யாமாம் -அச்யுத சதகம்
அந்தர் ஹிதோ நிதிரஸி -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் –
நிதிர் அவ்யய-ஸஹஸ்ர நாமம்
நித்யம் கரீச திமிராவில த்ருஷ்ட யோ அபி ஸித்தாஞ்சநேந பவதைவ விபூஷிதாஷா
பஸ்யந்த் யுபரியுபரி சஞ்சரதாம் அத்ருஸ்யம் மாயா நீகூடம் அநபாய மஹா நிதிம் த்வாம் -வரதராஜ பஞ்சாசத்
அந்தக் காரொளி வண்ணன் ஓர் பேரொளியாக நம் ஹ்ருதயத்தில் தோன்றி நின்றருள பிரார்த்தனை இதில் –

ராதா மனோ ராம ராமவர ராசலீல
கன ம்ருதைக பாணிதம் கவிராஜ ரா…ஜம்
ஸ்ரீ மாதவ சன விதௌ, அனுராக சத்ம
பத்ம…வதி ப்ரியதமம் ப்ரணதோஸ்மி நித்யம் ||2||

ஸ்ரீ-கோபால-விலாஸினீ-வலய-ஸத்-ரத்னாதி முக்தாகிருதி:
ஸ்ரீ-ராதாபதி-பாத-பத்ம-ஜபனானந்தாப்தி-மக்னோ நிசம் |
லோகே ஸத்-கவி-ராஜ-ராஜ இதி ய: க்யாதோ தயாம்போநிதி:
தம் வந்தே ஜெயதேவ-ஸத்குரு-வரம் பத்மாவதீ-வல்லபம் [1]--3. குரு வந்தனம்-ஸ்ரீ கோபாலரின் லீலைகளுக்கு ரத்தினங்கள் போன்ற அணிகலனாய் விளங்குபவரும், ராதாபதியின் திருவடி தாமரை பஜனையில் ஆனந்தக் கடலில் மூழ்கியவரும், கவிச்சக்கரவர்த்தி என்றும் தயா சமுத்திரம் என்றும் உலகில் புகழ்பெற்றவரும், பத்மாவதியின் கணவருமான ஸ்ரீ ஜெயதேவ ஸத்குருவை நான் தினமும் வணங்குகிறேன்.

–

மேகைர் மேதுரம் அம்பரம் வன-புவஹ் ஷ்யாமாஸ் தமால-த்ருமைர்:
நக்தம் ப்ரூ ராயம் த்வம் ஏவ தத் இமம், ராதே காஹம் ப்ராபய |
இத்தம் நந்த-நிதேஷதஹ கலிதயோஉ ப்ரத்ய-அத்வ-குய்ஜ-த்ருமா
ராதா-மாதவயோர் ஜெயந்தி யமுனா-குலே ரஹௌ-கேலயா: ||1||–வானம் மேகங்களால் அடர்த்தியாக உள்ளது; வனப்பகுதி தாமரை மரங்களால் இருட்டாக இருக்கிறது; இரவு அவனை (கிருஷ்ணனை) அச்சுறுத்துகிறது; ஓ ராதா! நீ அவனை வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்; இது நந்தனின் கட்டளை. ஆனால், ராதையும் மாதவரும் யமுனை நதிக்கரையில் உள்ள அந்த மரத்தின் அருகே வழிதவறிச் செல்கிறார்கள், அங்கே அவர்களின் இரகசியக் காதல் விளையாட்டு தொடர்கிறது.

வாக் தேவதா சரித்திர சித்ரித சித்த சத்மா
பத்மாவதி சரண சரண சக்ரவர்த்தே
ஸ்ரீ-வாசுதேவ-ரதி-கேலி-கதா-ஸமேதம்
ஏதம் கரோதி ஜெயதேவ-கவிஹ் பிரபந்தம் ||2||-மகாகவிஞரான ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் இதயம், பத்மாவதியின் திருவடிகளில் வீற்றிருக்கும் சொற்களின் தேவியான சரஸ்வதியால் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு மாளிகையைப் போன்றது. அவரே ஸ்ரீ மற்றும் வாசுதேவரின் தெய்வீக லீலைகளைக் கொண்ட இந்த மாபெரும் படைப்பை இயற்றுகிறார். ஜெயதேவர் – ஜெய என்றால் “உன்னதமான மேன்மை”; தேவ என்றால் த்யோதயதி, பிரகாசயதி அல்லது “ஒளியூட்டுபவர்”. ஸ்ரீ ஜெயதேவர், தனது பக்தியால் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் லீலைகளின் உன்னதமான மேன்மையை ஒளியூட்டுபவர் ஆவார்.

யதி ஹரி-ஸ்மரணே சரசம் மன:
யதி விலாச-கலாசு குதூஹலம் |
மதுர-கோமலா-காந்த-பதாவலேம்
ஷ்ருணு ததா ஜெயதேவ-சரஸ்வதிம் ||3||–அன்பான நேயர்களே! ஸ்ரீ ஹரியின் லீலைகளைக் கேட்கும்போது உங்கள் மனதில் என்றும் புத்தம் புதிய அன்புப் பற்றின் இனிமை பரவினாலும், காமக்கலையில் அவரது சாமர்த்தியத்தை அறிய நீங்கள் ஆவலாக இருந்தாலும், கவிஞர் ஜெயதேவரின் இந்தப் பாடல் தொகுப்பில் உள்ள இனிமையான, மென்மையான, மனதைக் கவரும் பாடல்களைக் கேட்டுப் பேரின்பத்தில் மூழ்குங்கள்.

வாகவ் பல்லவயதி உமாபதிதரா, ஸந்தர்ப-சுத்திம் கிரிஜா
ஜானிதே ஜெயதேவ ஏவ ஶரணாஹ், ஶ்லாக்யோ துருஹ-த்ருதே |
ஶ்ருங்காரோத்தர-ஸத்-ப்ரமேய-ராசனைர்:, ஆசார்ய-கோவர்தன-
ஸ்பர்தே, கோ’பி ந விஷ்ருதஹ், ஸ்ருதிதரோ தோயீ கவி-க்ஷ்மாபதி: ||4| |உமாபதிதரன் என்ற புகழ்பெற்ற கவிஞரின் சொல்லாட்சி, எதுகை மோனை மற்றும் பிற அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. சரணன் என்ற கவிஞர் தனது புதிரான கவிதைகளுக்காகப் புகழ் பெற்றிருக்கிறார். கோவர்தனனைப் போல உலகியல் காதலின் சுவையைத் திறமையாக வெளிப்படுத்தக்கூடிய ஒரு கவிஞரைப் பற்றி யாரும் கேள்விப்பட்டதில்லை. கவிராஜ தோயி எதையும் ஒருமுறை கேட்டாலே சொல்லிவிடுவார். இந்த மாபெரும் கவிஞர்களாலேயே எல்லாத் திறமைகளிலும் தேர்ச்சி பெற முடியாதபோது, ​​ஜெயதேவனின் கவிதைகள் எப்படி எல்லாத் திறன்களும் நிறைந்திருக்க முடியும்? (இதன் மூலம் அவர் தனது பணிவை வெளிப்படுத்துகிறார்)

—

அத்தியாயம் 1-ராகம்: சௌராஷ்டிரா ; ஆதி தாளம்

பிரளய-பயோதிஜலே கோபால கிருஷ்ணா, த்ருதவாநஸி வேதம்
விஹித-வஹித்ர-சரித்ரம் அகேதம் |
கேசவ த்ருத-மின-ஷரீர
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||த்ருவபதா||–ஓ இறைவா, மீன் வடிவிலானவனே! அழிவின் பெருவெள்ளத்தில், வேதங்களின் வெளிப்பட்ட ஞானத்தை நீ ஒரு படகைப் போல, சிரமமின்றித் தாங்கிப் பிடித்தாய். வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் தேவனே, உனக்கே வெற்றி!-சத்யவ்ரதன் -பாண்டிய அரசனுக்கு மீனாக அவதாரம் செய்தருளி -பாண்டியர் மீன் கொடியாக கொண்டனர் இதனாலேயே

ஷிதிரதி-விபுலதரே கோபால கிருஷ்ணா தவ திஹாதி பே
தாரை-தாரா-கின-சக்ர-கரிஹே |
கேசவ த்ருத-கச்சப-ரூப
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||1||-ஓ இறைவா, ஆமையின் வடிவில்! பூமியின் பாரத்தைச் சுமந்து கடினமடைந்த உமது விரிந்த முதுகின் மீது, உலகம் உறுதியாக நிற்கிறது. வாழ்க! ஹரி, உலகின் இறைவா, உமக்கே வெற்றி!விஹார கச்சப–இன்புறும் இவ்விளையாடுடைய பெருமாள் –மலையாமை மேல் வைத்து வாசுகியைச் சுற்றி தலையாமை தானொரு கை பற்றி கடல் கடைந்து அமுதினில் வரும் பெண்ணமுது உண்டான் அன்றோ –

வசதி தாசன-சிகரே கோபால கிருஷ்ணா தரணி தவ லக்ன
ஷாசினி கலக-கலேவ நிமக்னா |
கேசவ த்ருத-ஸூகர-ரூப
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||2||-ஓ பன்றி வடிவிலான இறைவா! சந்திரனின் வட்டத்தட்டில் உள்ள கரிய அடையாளத்தைப் போல, உமது தந்த நுனியில் உலகம் அமைதி கொள்கிறது. வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் இறைவா, உமக்கே வெற்றி!–ஸூகரம் -கோல வராஹமாகி நிலமகள் கேள்வன் எனப் பெற்றாயே -ஸூகர உபாயம் அருளிச் செய்ததையே ஆண்டாள் நமக்கு அருளிச் செய்துள்ளார் –

தவ கர-கமலா-வரே , நக அத்பூத-ஶ்ரீங்கம்
தலித-ஹிராயகசிபு-தனு-பிஹக |
கேசவ த்ருத-நர-ஹரி-ரூப
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||3||-ஓ நரசிங்க வடிவிலான இறைவா! தாமரை போன்ற அழகுடைய உமது கரத்தில், அதிசயமான நுனிகளைக் கொண்ட விரல் நகங்கள் உள்ளன; அவையே மாபெரும் அசுரனான ஹிரண்யகசிபுவை ஒரு பெரும் பூச்சியைப் போல கிழித்தெறிந்தன. வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் தேவனே, உமக்கே வெற்றி!

சலயஸி விக்ரமணே , பலிமத்பூத-வாமன
பத-நக-நிர-ஜனித-ஜன-பவனா |
கேசவ த்ருத-வாமன-ரூப
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||4||-ஓ இறைவா, குள்ளனின் வடிவில்! உமது பாதங்களை ஊன்றி, வலிமைமிக்க பாலியை ஏமாற்றியுள்ளாய். உலகைப் புனிதப்படுத்தும் கங்கை நதி, உமது கால் நகங்களிலிருந்து தோன்றியுள்ளது. வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் கடவுளே, உமக்கே வெற்றி!

காஷ்த்ரிய-ருத்திர-மயே , ஜகத் அபகத-பாபம்
ஸ்நபயஸி பயஸி ஸமித-பவ-தபம் |
கேசவ த்ருத-ப்ருகு-பதி-ரூப
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||5||-ஓ இறைவா, பிருகுக்களின் இறைவனின் திருவுருவத்தில், கொடுங்கோல் ஆட்சியாளர்களின் இரத்தத்தால் இவ்வுலகைக் குளிப்பாட்டி, அதன் பாவத்தைப் போக்கி, அதன் சார்பு வாழ்வின் துயரங்களை அழித்தாயாக. வாழ்க! ஹரி, பிரபஞ்சங்களின் இறைவா, உனக்கே வெற்றி!

விதராசி திக்ஷு ரனே , திக்-பதி-கமணியம்
தச-முக-மௌலி-பலி ராமையாம் |
கேசவ த்ருதா- ரகுபதி ரூபா
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||6||-ஓ இறைவா, ஸ்ரீ ராமரின் திருமுகத்தில் வீற்றிருக்கும் நீ! போர்க்களத்தில் அசுரன் ராவணனின் பத்துத் தலைகளைத் துருவ திசைகளின் காவலர்களுக்கு அழகிய காணிக்கையாகச் செலுத்தியுள்ளாய். வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் தேவனே, உனக்கே வெற்றி!

வஹஸி வபுஷி விஷதே , வசன ஜலதாபம்
ஹல-ஹதி-பீதி-மிலித-யமுனாபம் |
கேசவ த்ருத-ஹல-தார-ரூப
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||7||-ஓ இறைவா, கலப்பையைத் தாங்கிய பலராமனின் வடிவில்! உமது களங்கமற்ற திருமேனியில், மேகத்தின் நிறமுடைய ஆடையை அணிந்திருக்கிறீர்; உமது கலப்பையால் இழுத்துச் செல்லப்படுவோமோ என்ற அச்சத்தால் அது நீலமாகியுள்ளது. வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் கடவுளே, உமக்கே வெற்றி!

நிந்தாசி யஜ்ஞ-விதே ஆஹாஹா! ஸ்ருதி-ஜாதம்
சதய-ஹ்ருதய தர்ஷித-பசு-கதம் |
கேசவ த்ருத-புத்த-ஷரீர
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||8||ஓ ஞானம் பெற்றவரான புத்தரின் திருமுகத்தில் வீற்றிருக்கும் இறைவா! உமது இதயத்தின் கருணையினால், விலங்குகளைக் கொல்வதை விதிக்கும் யாகங்களின் சடங்குப் பகுதியை நீர் கண்டித்தீர். வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் கடவுளே, உமக்கே வெற்றி!

ம்லேச்ச-நிவாஹ-நிதனே கலயஸி ​​கரவலம்
தூம-கேதும் இவ கிம் அபி கரலாம் |
கேசவ த்ருத-கல்கி-ஷரீர
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||9||–ஓ கல்கி வடிவிலான இறைவா! தீயவர்களை அழிப்பதற்காக, விண்கல் போன்ற வாளைத் தாங்கிய நீ, அவர்களுக்குப் பேரழிவின் தொடர்ச்சியைப் பின்தொடர்கிறாய். வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் தேவனே, உனக்கே வெற்றி!

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-காவேரிடம் இடம் உதிதம் உதரம்
ஷ்ருணு சுகதம் ஷுபதம் பவ-சரம் |
கேசவ த்ருத-தஷவித-ரூப
ஜெய ஜகதீச ஹரே ||10||-பத்து வடிவங்கள் எடுத்த இறைவா! ஜெயதேவனின் இந்த கீதத்தைக் கேளும். இது நன்மையையும் ஆனந்தத்தையும் அளிக்கிறது; இதுவே வாழ்வின் சாரம். வாழ்க! ஹரி, அகிலங்களின் கடவுளே, உனக்கே வெற்றி!

—

அத்தியாயம் 2—ராகம்: பைரவி ; ஆதி தாளம்

வேதான் உத்தாரதே, ஜகந்தி வஹதே…, பூகோலம் உத்பிப்ரதே
தைத்யம் தாரயதே, பலிம் சலயதே, க்ஷத்ரக்-ஷாயம் குர்வதே… |
பௌலஸ்த்யம் ஜாயதே, ஹலம் கலயதே, காருண்ய மாதன்வதே
ம்லேச்சன் மூர்ச்சயதே, தாஷ க்ருதி-க்ருதே,கிருஷ்ணாய துப்யம் நம: |–வேதங்களை அருளியவரே, அசையும் மற்றும் அசையா உயிர்களைக் காப்பவரே, பூமித்தாயைக் காப்பவரே, இரண்யகசிபுவைக் கொன்றவரே, பலியை வஞ்சித்தவரே, சத்திரியர்களை அழித்தவரே, பவுலஸ்தியனை (இராவணனை) வென்றவரே, ஆயுதம் என்னும் கலப்பையை ஏந்தியவரே, கருணையை நிலைநாட்டியவரே, அநாகரிகர்களை அழித்தவரே; ஓ ஸ்ரீ கிருஷ்ணரே, இந்தப் பத்து ஆன்மிக வடிவங்களையும் ஏற்கும் உமக்கே என் வணக்கங்களைச் சமர்ப்பிக்கிறேன்.

ஸ்ரீத-கமலா-குச-மண்டல த்ருத-குண்டல இ
கலித-லலிதா-வன-மாலா
ஜெய ஜெய தேவ ஹரே ||த்ருவபதா||-ஓ தேவா! ஓ ஹரி! ஒளிவீசும் குண்டலங்களுடன் ஸ்ரீ (ராதை) தேவியின் மீது சயனித்து, மயக்கும் வனமாலை மாலையுடன் விளையாடுகிறீர்! ஓ ஹரி, நீர் வெற்றி பெறுவீராக!

தின-மணி-மண்டல-மதன
பவ-கதனா இ
முனி-ஜன-மானஸ-ஹஸ
ஜெய ஜெய தேவ ஹரே ||1||–ஓ தேவா! ஓ ஹரி! நீயே ஆயிரம் சூரியன்களைப் போல் பிரகாசிக்கும் ஆபரணம். நீ பௌதிக வாழ்வின் பந்தத்தை அறுத்தெறிகிறாய். நீயே முனிவர்களின் இதயங்களாகிய மன ஏரியில் விளையாடும் அன்னம். நீயே வெற்றி பெறுவாயாக! நீயே வெற்றி பெறுவாயாக!

கலிய-விஷ-தார-பஞ்சன
ஜன-ரஞ்சனா இ
யதுகுல-நளின-தினேஷ
ஜெய ஜெய தேவ ஹரே ||2||–ஓ தேவா! ஓ ஹரி! விஷப் பாம்பாகிய காளியனின் செருக்கு நீயே தகர்க்கிறாய். உனக்குப் பிரியமானவர்களின் இதயங்களை நீ முடிவில்லாத ஆனந்தத்தால் நிரப்புகிறாய். யது குலத்தின் தாமரையை மலரச் செய்யும் சூரியன் நீயே. நீயே வெற்றி பெறுவாயாக! நீயே வெற்றி பெறுவாயாக!

மது-முர-நரக-வினாஷன
கருடாசன இ
சுர-குல-கேலி-நிதான
ஜெய ஜெய தேவ ஹரே ||3| |–ஓ தேவா! ஓ ஹரி! ஓ மது, மூரன், நரகன் ஆகிய அசுரர்களை அழித்தவனே! ஓ உமது மேன்மையான கழுகு கருடனின் மீது வீற்றிருப்பவனே! மற்ற தேவர்களின் இன்பமயமான விளையாட்டுக்கு உத்வேகம் அளிப்பவனே. நீரே வெற்றி பெறுவீராக! நீரே வெற்றி பெறுவீராக!

அமலா-கமலா-தல-லோசன
பவ-மோசன இ
திரிபுவன-புவன-நிதான
ஜெய ஜெய தேவ ஹரே ||4||-ஓ தேவா! ஓ ஹரி! உமது மகிமைமிக்க கண்கள் களங்கமற்ற தாமரை இதழ்களைப் போல் உள்ளன. பௌதிக வாழ்வின் துயரங்களிலிருந்து விமோசனம் அளிக்கிறவரே. மூவுலகிற்கும் ஆதாரமானவரே. நீர் வெற்றி பெறுவீராக! நீர் வெற்றி பெறுவீராக!

ஜனக-சுத-குச்சா-பூஷண
ஜித-தூஷண இ
சமர-ஷமித-தாஸ-காந்த
ஜெய ஜெய தேவ ஹரே ||5||–ஓ தேவா! ஓ ஹரி! ஸ்ரீ ராமராக அவதரித்த உமது அவதாரத்தில் சீதாதேவியை அலங்கரிக்கிறீர். துச்சாதனன் எனும் அசுரனை வென்று, பத்து தலை ராவணனைப் போரில் கொன்று உலகில் அமைதியை நிலைநாட்டுகிறீர். நீர் வெற்றி பெறுவீராக! நீர் வெற்றி பெறுவீராக!

அபிநவ-ஜல-தார-சுந்தர
தூத-மந்தர இ
ஸ்ரீ-முக-சந்திர-சகோர
ஜெய ஜெய தேவ ஹரே ||6||-ஓ ஷ்யாமசுந்தரரே, உமது திருமழை மேகம் போல் ஒளிர்கிறது. ஓ மந்தார மலையின் அதிபதியே! சக்கோரா பறவை சந்திரனுக்காக ஏங்குவதைப் போல, நீர் செல்வத்தின் உன்னத தேவியான ஸ்ரீயின் சந்திரன் போன்ற திருமுகத்தில் இடைவிடாத பற்று கொண்டிருக்கிறீர். ஓ ஹரி! ஓ தேவா! நீர் வெற்றி பெறுவீராக! நீர் வெற்றி பெறுவீராக!

தவ சரண ப்ராத வயம்
இதி பாவய இ
குரு குசலம் ப்ரணதேஷு
ஜய ஜய தேவ ஹரே ||7||-ஓ பகவானே, நாங்கள் உமது தாமரைத் திருவடிகளில் பிரத்தியேகமாக சரணடைந்துள்ளோம். பக்தி எனும் கொடையால் எங்களுக்கு மங்களத்தை அருளுவீராக. ஓ தேவா! ஓ ஹரி! நீங்கள் வெற்றி பெறுவீராக! நீங்கள் வெற்றி பெறுவீராக!

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-கவேர் இட
குருதே மூடம் இ
மகல முஜ்ஜ்வல-கீதா
ஜெய ஜெய தேவ ஹரே ||8||-ஓ தேவா, ஸ்ரீ ஜெயதேவரால் இயற்றப்பட்ட இந்த வசீகரமான, ஒளிமயமான, இனிமையான மங்கள வாசம் (மங்களாசாசனம்) உமது சந்தோஷத்தை அதிகரிக்கட்டும். உமது மகிமைமிக்க குணங்களைக் கேட்டு உச்சரிக்கும் உமது பக்தர்களுக்கு இது பேரின்பத்தை அளிக்கட்டும். நீர் வெற்றி பெறுவீராக! நீர் வெற்றி பெறுவீராக!

பத்மா-பயோதர-ததி, பரிரம்ப-லக்ன- காஷ்மேர
முத்ரிதம் உரோ மதுஸு…தனஸ்ய |
வ்யக்தானு ராகம் இவ, கேலட்-அனங்க-கேதா
ஸ்வேதாம்பு-புரம், அனுபுரயது ப்ரியம் வா….||9||-ராதையின் அணைப்பில் அவர் இளைப்பாறும்போது, ​​மதுசூதனனின் காவி நிற மார்பு, அவரது இதயத்தில் உள்ள ஆழ்ந்த காதல் வெளிப்படுவது போல, அனுராகத்தின் (காமத்தின்) அடையாளங்களான சிவப்பு வியர்வைத் துளிகளால் கறை படிந்துள்ளது. தன் காதலியுடனான சங்கமத்தின் போது இவ்வாறு அலங்கரிக்கப்பட்ட மதுசூதனனின் அகன்ற மார்பு, உங்கள் அனைவரின் இதய விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றட்டும்.

—

அத்தியாயம் 3-–ராகம்: வசந்தா ; ஆதி தாளம்

வசந்தே வஸந்தி-குஸும-சுகுமாரைர் அவயவைர்
ப்ரமாந்தி காந்தரே பஹு-விஹித-கிருஷ்ணாநுசாரம் |
அமண்ட கந்தர்ப-ஜ்வர-ஜனித-சிந்தகுலதயா
வளட்-பஹா ராதா சரசம் இடம் உசே சஹா-காரி –ஒருமுறை, அற்புதமான வசந்த காலத்தில், ராதிகா கிருஷ்ணனுக்காக ஏங்கியபோது, ​​ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வனப்பகுதிகளில் அவனைத் தேடத் தொடங்கினாள். மத்தவத மலர்களைப் போல மென்மையான அவளது அழகிய, இளமையான அங்கங்கள் களைப்படைந்தன; காமதேவன் அவளது மனதை கவலையால் பிதற்றச் செய்தான். அக்காலத்தில், அவளது நெருங்கிய தோழி அன்புடன் அவளைப் பின்வருமாறு அழைத்தாள்.

லலிதா-லவாக-லதா-பரிசிலன-கோமலா-மலய-சாமிரே |
மதுகர-நிகர-கரம்பித-கோகில-குஜித-குஞ்ச-குயிரே ||1||–மலாயா தென்றல் வந்து, மென்மையான, வசீகரமான கொடிகளை மீண்டும் மீண்டும் வேகத்துடன் தழுவும்போது, ​​அது மிகவும் மயக்கமூட்டுகிறது. குயில்களின் இனிய ‘குஹு’ ஒலியும், தேனீக்கள் அங்குமிங்கும் ரீங்காரமிடும் சத்தமும் வனப் பந்தலை நிரப்புகின்றன.

விஹரதி ஹரிரிஹ சரஸ-வசந்தே
நிருத்யதி யுவதி-ஜனேன சமம் சகீ, விரஹி-ஜனஸ்ய துரந்தே ராதே (விஹரதி ஹரிரிஹா) ||த்ருவபதா||-மேலும், வசந்த காலம் முழுமையாக மலர்ந்திருக்கும்போதும், அன்புத் திருவிழாவில் (பக்தி) மூழ்கியிருக்கும்போதும், ஹரி தனது கோபிகைகளுடன் இந்தக் காட்டுப் பந்தலில் நடனமாடுகிறார்.

உன்மத-மதன-மனோரத-பதிக-வது-ஜன-ஜன-ஜனித-விலாபே |
அலி-குல-சகுல-குசும-சமுஹா-நிரகுல-பகுல-கலாபே, ராதே விஹரதி ஹரிரிஹா ||2||-மட்லாட்டி மரங்கள் பூக்களால் நிறைந்துள்ளன. அவற்றின் கிளைகளில் ஒரு காலி இடமும் இல்லை. எண்ணற்ற வண்டுக் கூட்டங்கள் பக்குளப் பூக்களின் கொத்துக்களின் மீது ரீங்காரம் இடுகின்றன. மன்மதனின் அம்புகள் கோபியர்களைக் காயப்படுத்துகின்றன. அங்கே, கிருஷ்ணன் மற்ற கோபியர்களுடன் காதலில் திளைத்து நடனமாடுகிறான்.

ம்ரிக-மட-சௌரப, ரபஸ-வஷவத-நவ-டல-மலா-தமலே |
யுவ-ஜன-ஹ்ருதய-விதாரண மனஸிஜா, நக-ருசி-கிஞ்சுக-ஜலே, ராதே விஹரதி ஹரிரிஹா ||3||-புதிய இலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தமலா மரங்கள், தங்கள் கஸ்தூரி போன்ற நறுமணத்தை எல்லா திசைகளிலும் பரப்பி மகிழ்கின்றன. சகி, பார்! இந்தப் பளபளப்பான பல்சா மலர்கள் காமதேவனின் நகங்களைப் போல் காட்சியளிக்கின்றன. காமத்தின் அரசன் இளம் தம்பதியரின் நெஞ்சைக் கிழித்துவிட்டான் போல் தெரிகிறது.

மதன-மஹிபதி-கனக-தண்ட-ருசி, கேசர-குசும-விகாஸே |
மிலித-ஷிலி-முக-பாடலா-பாதாலா,க்ருத-ஸ்மர-துன-விலாஸே, ராதே விஹரதி ஹரிரிஹா ||4||-மலர்ந்த ண்டக-கேசரா மலர்கள் காமதேவன் மன்னனின் பொன் கோல்களாகவும், வண்டுகளால் சூழப்பட்ட படதாலி மலர்க் கொத்துகள் அவனது அம்பறாத்தூணியாகவும் தோன்றுகின்றன.

விகலித-லஜ்ஜித-ஜகத்-அவலோகன-தருண-கருண-க்ருத-ஹஸே |
விரஹி-நிக்ருந்தன-குந்த-முகக்ருதி, கேதகி-தந்துரி தஸே, ராதே விஹரதி ஹரிரிஹா ||5||-வசந்தத்தின் அசாத்தியமான தாக்கத்தால் இந்த உலகமே வெட்கமற்றுப் போனது போல் தெரிகிறது. இதைக் கண்டு, இளம், கருணையுள்ள மரங்கள் பூக்கும் சாக்கில் சிரிக்கின்றன. பார்! தனித்த காதலர்களின் இதயங்களைத் துளைக்கும் ஈட்டிகளைப் போல, தாழம்பூக்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் பிரகாசமாக மலர்கின்றன; அவற்றுடன் ஒன்றுசேர்வதில் திசைகளும் பேரானந்தம் கொள்கின்றன.

மாதவிகா-பரிமலா-லலிதே நவ-மாலதி-ஜாதி-சுகந்தௌ |
முனி-மானஸம் அபி மோஹன-காரீ தருவாகரண-பந்தௌ, ராதே விஹரதி ஹரிரிஹா ||6||–வசந்தகால மலர்களின் தேனும், மல்லிகை மலர்களின் நறுமணமும் மனதை மயக்குகின்றன. வசந்த காலத்தில் மாபெரும் முனிவர்களின் மனம்கூடக் கலக்கமடைந்து, திடீரெனத் திகைத்துப்போகிறது. வசந்தம் என்பது இளைஞர்களின் தன்னலமற்ற நண்பன்.

ஸ்பூரததி -முக்த-லதா-பரி ரம்பனா, முகுலித-புலகித-சூடே |
வ்ருந்தாவன-விபினே பரிசர-பரிகத-யமுனா-ஜல-பூதே, ராதே விஹரதி ஹரிரிஹா ||7||-பிருந்தாவனத்தின் வனத்தோப்புகளில் உள்ள மாமரங்கள், ஓயாமல் படரும் மத்தவி கொடிகளின் அரவணைப்பால் பரவசமடைந்து, புத்தம் புதிய மொட்டுகளால் நிறைந்துள்ளன-அந்த வனத்தோப்புகளின் ஓரமாகப் பாயும் யமுனை நதியின் தூய நீரில், ஸ்ரீ ஹரி கோபியர்களுடன் பாசத்துடன் விளையாடுகிறார்.

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் இடம் உதயதி, ஹரி-சரா-ஸ்ம்ருதி-சரம் |
சரஸ-வசந்த-சமய-வன-வாரணம், அனுகத-மதன-விகாரம், ராதே விஹரதி ஹரிரிஹ சரஸ.. ||8||–மங்களகரமும் ரசமும் நிறைந்த இந்தப் பாடல், ஸ்ரீ ஜெயதேவர் மூலமாக முழுமையாக வெளிப்பட்டுள்ளது. கிருஷ்ணரைப் பிரிந்த துயரத்தில் மூழ்கிய ராதையின் காமக் கொந்தளிப்புகளால், இவ்வுலகக் காட்டின் சித்தரிப்பு நிரம்பியுள்ளது. காமத்தின் மாற்றங்களுடன் பின்னிப் பிணைந்த இவ்வுலகம், ஸ்ரீ ஹரியின் தாமரைத் திருவடிகளின் நினைவை எழுப்புகிறது.

தாராவி-தலிதா-மல்லி, வல்லி-சம்சத்-பரகா
பிரகதித்த-பட-வசை:, வசயன் கானா…நானி |
இஹ ஹி, தஹதி சேத:, கேதகி-கந்த-பந்து:…
ப்ரசராத் அஸம-பான ப்ராணவத்-கந்தவாஹ:||9||-புதிதாக மலர்ந்த மல்லிகைகளிலிருந்து உதிர்ந்த மெல்லிய மகரந்தத்தால் காற்று காட்டிற்கு நறுமணம் பரப்புகிறது; அது காதலின் நறுமண மூச்சை வீசுகிறது, அது தொடும் ஒவ்வொரு இதயத்தையும் வாட்டுகிறது.

உன்மேலன், மது-கந்த-லுப்த-மதுபா, வ்யதுதா-சூடாங்குர
கிரிடா * கோகில-காகலி-கலகலை:, உத்கேரன-கர்ண-ஜ்வர: |
நியந்தே பதிகை:, கதம் கதம் அபி, த்யானா….வதானா
க்ஷண ப்ராப்த-ப்ரானா, ஸமா சமகம, ரஸோ ல்லசை:, அமி வஸர:||10||–தேனைத் தேடித் திரியும் மாந்தோப்புகளில் குயிலின் கூவல் ஓசையும், மலரும் மொட்டுகளின் நறுமணமும் தனிப் பயணிகளின் காதுகளில் காய்ச்சலைக் கிளப்புகின்றன. எப்படியோ அவர்கள், தங்கள் தியானத்தில் பரமாத்மாவுடன் நிகழும் தெய்வீக லீலைகளை எண்ணுவதன் மூலம், க்ஷண பிராப்த பிராணனைப் போல உயிர் வாழ்கிறார்கள்.

—

அத்தியாயம் 4—ராகம்: ராமப்பிரியா ; ஆதி தாளம்

அநேக-நரி……பரிரம்ப-சம்பிரம-
ஸ்பூரன்-மனோஹரி *விலாச-லாலசம்…. |
முரீம் …ärä…த், உபதர்ஷ யாந்த்யாஸௌ
சகி ஸமக்ஷம், புனராஹ… ராதிகாம்…பிறகு ராதிகாவின் தோழி சாமர்த்தியமாக கிருஷ்ணனைத் தேடி, அவன் அருகிலேயே இருப்பதைக் கண்டாள். அவன், மிகுந்த மரியாதையுடன் அவனை வரவேற்றுக்கொண்டிருந்த அழகிய கோபியர்களுடன் ஆனந்தமான லீலைகளில் மூழ்கியிருந்தான். கோபியர்கள் அவனை அணைக்கத் தங்கள் ஆர்வத்தைக் காட்டியபோது, ​​கிருஷ்ணனின் மனதில் இன்பமான, புலன்சார்ந்த லீலைகளுக்கான தேவை திடீரென எழுந்தது. இந்தக் காட்சியை ராதைக்குச் சுட்டிக்காட்டி, அந்தத் தோழி அவளிடம் மீண்டும் பேசினாள்.

சந்தன-சர்சித-நிலா-கலேவர-பிட-வசன-வன-மாலி |
கேலி-காலன்-மணி-குண்டல-மண்டிதா, கந்த-யுக-ஸ்மிதா-ஷாலி ||1||ஹரிரிஹ முக்த-வது-நிகரே, விலாசினி விலாசதி கேலி-பரே ||த்ருவபதா||–ஓ விளையாட்டுக்காரி ராதாவே, பார்! பீதாம்பரத்தையும் (மஞ்சள் ஆடை), வனமாலையையும் (காட்டு மலர் மாலை) அணிந்து, தனது நீல நிற அங்கங்களில் சந்தனப் பூச்சைப் பூசி, இந்த பிருந்தாவனக் காட்டில் மயங்கிய கோபியர்களுடன் ஹரி பேரானந்தம் அடைகிறார். விளையாட்டாகத் தொங்கும் அவரது காதணிகள், புன்னகை பூக்கும் அவரது கன்னங்களை அலங்கரிக்கின்றன. அவரது கன்னங்களின் அழகு வியக்க வைக்கிறது, மேலும் அவரது விளையாட்டுத்தனமான சிரிப்பின் தேனால் அவரது முகம் ஓர் அற்புத இனிமையைக் காட்டுகிறது.

பின-பயோதர-பார-பரேண,. ஹரி பரிரப்ய சரகம் |
கோப-வது ரனு காயதி காசித், உதஞ்சித-பஞ்சம-ராகம் (ராதே, ஹரிரிஹ முக்த-வது-நிகரே) ||2| |–கோபியர்களில் ஒருத்தி, மிகுந்த பற்றுடன் கிருஷ்ணனை இறுக அணைத்திருக்கிறாள். தனது பருத்த மார்பகங்களின் பெரும் பாரத்தை கிருஷ்ணனின் மார்பில் அழுத்தியபடி, அவள் அவனுடன் ஐந்தாம் சுரத்தில் ஒரு காதல் கீதத்தைப் பாடத் தொடங்கியிருக்கிறாள்.

கபி விலாஸ-விலோலா-விலோசனா, கேலன-ஜனதா-மனோஜம் |
த்யாயதி முக்த-வது மதுசூதன-வதன-சரோஜம் (ராதே, ஹரிரிஹ முக்த-வது-நிகரே) ||3||–மற்றொரு கோபி, அவனது காம ததும்பும் நடுக்கமான பார்வைகளால் கவரப்பட்டு, மதுசூதனனின் தாமரை முகத்தைத் தியானிக்கிறாள். அவன் தனது அமைதியற்ற கண்களின் காதல் நிறைந்த ஓரக்கண்ணோட்டங்களால் சிற்றின்ப வேட்கை கொண்ட இளம் பெண்களின் இதயங்களில் காமத்தைத் தூண்டுகிறான், அவளோ அவனது தாமரை முகத்தின் தேனைப் பருகப் பேராசை கொள்கிறாள்.

கபி கபோல-தலே மிலிதா லபிதும் கிமபி ஸ்ருதி-மூலே |
சாரு சுச்சும்பா நிதம்பா வதி, தயிதம் புலகைர் அணுகுலே (ராதே, ஹரிரிஹ முகதா-வது-நிகரே) ||4||–கவர்ச்சியான உடலமைப்பு கொண்ட கோபி, கிருஷ்ணனின் காதில் ஒரு ரகசியத்தைக் கிசுகிசுப்பது போல் நடித்து, தன் முகத்தை அவன் கன்னத்தின் அருகே கொண்டு சென்றாள்.
அவளுடைய காதல் நிறைந்த எண்ணத்தை கிருஷ்ணன் புரிந்துகொண்டதும், அவனும் பதிலுக்கு அவளை முத்தமிட்டான். அந்த கோபி, தனது பேராவலை நிறைவேற்றிக்கொள்ள கிடைத்த இந்த நல்ல வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொண்டாள். மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், அவள் அவனது சிலிர்க்க வைக்கும் கன்னத்தில் முத்தமிடத் தொடங்கினாள்.

கேலி-கல-குடுகேன ச கச்சித், அமும் யமுனா-ஜல-குலே |
மஞ்ஜுல-வஞ்ஜுல-குஞ்ச-கதம், விச்சகர்ஷ கரேண துகுலே (ராதே, ஹரிரிஹ முக்த-வது-நிகரே) ||5||–காதல் கலையில் பேரார்வம் கொண்ட மற்றொரு கோபி, யமுனை நதிக்கரையில் இருந்த பிரம்பு மரங்கள் நிறைந்த ஒரு அழகான தோப்பில் ஒதுங்கிய இடத்தைக் கண்டறிந்தாள். காமக் கலைகளின் மீது கொண்ட ஆனந்தமயமான ஈர்ப்பால் உந்தப்பட்டு, அவள் கிருஷ்ணனின் பீதாம்பரத்தை இரு கைகளாலும் பிடித்து அவனை இழுத்துச் சென்றாள்.

கர-தல-தல-தரால-வலய வலி, கலித-கலஸ்வன-வம்ஷே |
ரஸ-ரஸே ஸஹ-ந்ருத்ய பரா, ஹரிண-யுவதி-ப்ரஶம்ஸே (ராதே, ஹரிரிஹ முக்த-வது-நிகரே)||6||–காதல் சடங்கில், தனது தெய்வீகப் புல்லாங்குழலின் அற்புதமான இசையும் , கோபிகையின் வளையல் ஒலியும் இணைந்து  கேட்க, ஹரி அவளைப் புகழ்கிறார் .

ஶ்லிஸ்யதி கமாபி சும்பதி கம் அபி, கம் அபி ராமயதி ராமம் |
பஷ்யதி ச-ஸ்மித-சாரு-தாரம், அபரம் அனுகச்சதி வாமம் (ராதே, ஹரிரிஹ முக்த-வது-நிகரே) ||7||–கிருஷ்ணன் தன் காதலிகளில் ஒருத்தியை அணைத்துக்கொள்கிறான்; மற்றொருத்தியை முத்தமிடுகிறான்; வேறொரு இடத்தில் இன்னொருத்தியுடன் தீராத காதலுடன் திளைக்கிறான். வேறொரு இடத்தில், மற்றொரு காதலியின் வசீகரமான இனிய புன்னகையின் அமுதத்தை ரசித்தவாறே, அவளது முகத்தை எதிர்பார்ப்புடன் நோக்குகிறான். வேறொரு இடத்தில், அவன் பிடிவாத குணம் கொண்ட கோபியைப் போல நடிக்கிறான்.

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் இடம் அத்பூதம், கேசவ-கேலி-ரஹஸ்யம் |
விருந்தாவன-விபினே லலிதா விடனோது சுபானி யசஸ்யம் (ராதே, ஹரிரிஹ முக்த-வது-நிகரே, வில்சனி…)||8||–ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் இந்த மங்களகரமான, இன்பமான மற்றும் வியக்கவைக்கும் பாடல் அனைவரின் நற்பெயரையும் பெருக்கட்டும். இப்பாடலானது அனைத்து நற்பண்புகளையும் அருளுகிறது. கிருஷ்ணர் நிகழ்த்திய புலன் இன்ப விளையாட்டுகளின் அதிசயமான மர்மத்தைக் கண்டு ராதை புலம்பியவாறே, அவள் பார்வையை அதன் மீது செலுத்தியதை இது விவரிக்கிறது.

விஸ்வேஷம்* அனு ரஞ்சனேன ஜனயன், ஆனந்தம் இந்தேவர-
ஷ்ரேனே- ஷ்யாமலா-கோமளை:, உபநயன்… அங்கை: அனகோத்ஸவம் |
ஸ்வச்சந்தம் வ்ரஜ-சுந்தரி-பிரா- பீட:, ப்ரத்ய-அங்க மா…லிங்கிதா:
ஶ்ரீங்கார: சகி மூர்த்திமான், இவ மாதௌ முக்தோ, ஹரி: கிருதாதி… ||9||–உலகில் மக்களிடையே ஆனந்தத்தை உண்டாக்க, லட்சுமிபதி (இந்திவரம்) தனது தெய்வீக நுரையுடன் (சியாமல-கோமல ரூபம்) பிரணய லீலையைத் தொடங்குகிறார். வசந்த காலத்தின் காதல் சந்திப்புகளின் ரசத்தில் மயங்கி, கிருஷ்ணர் காமதேவனின் அவதாரமாக மாறியுள்ளார். நீலத் தாமரை மலரின் அழகை மிஞ்சும் தனது மென்மையான, நீல நிற அங்கங்களால், அவர் காமதேவனின் மாபெரும் திருவிழாவைத் தொடங்கி வைக்கிறார். பெருகிவரும் பற்றுதலுடன், கோபியர்களின் எதிர்பார்ப்புகளையும் வெகுவாக மிஞ்சும் அவர்களின் கட்டுக்கடங்காத காமத்தை அவர் பூர்த்தி செய்கிறார். ஆயினும்கூட, காமக்களியாட்டத்தின் பரவசத்தில் உதவியற்று மூழ்கிய விரஜத்தின் அழகிய கோபியார்கள், அவரது உடலின் ஒவ்வொரு பாகத்தையும் மனமுவந்து தழுவுகிறார்கள்–

கிஞ்ச ஸ்நிக்த-ரஸல-மௌலி , முகுலன் யா லோக்யா, ஹர்ஷோ தயாத்
உன்மிலந்தி* குஹு குஹுர் இதி, கலு தால:, பிகானாம் கிரா: ….||10||–வாரக்கணக்கில் தவித்த பிறகு, சந்தன மலைகளிலிருந்து வீசும் காற்று, பனியில் பாய்ந்து செல்ல ஏங்கி, இப்போது இமயமலைச் சிகரங்களை நோக்கி வீசுகிறது. வழுவழுப்பான மாங்கிளைகளின் நுனியில் உள்ள மொட்டுகளைப் பார்க்கும்போது, ​​குயில்களின் இனிய குரல்கள் தங்கள் ஆனந்த ஒலியை எழுப்புகின்றன.-

ராஸோ லாஸ பாரேன விப்ரம் பூதம் ஆபிர வாம ப்ருவாம்
அபியர்நாம் பரீரப்பிய நிர்பர முர ப்ரேமாந்த்யா ராத்யா
ஸாது த்வத்-வதனம், ஸுதா-மயம் இதி, வ்யஹ்ருத்ய கீதா-ஸ்துதி-
வ்யஜாத்…, உத்பாத-சும்பிதா, ஸ்மிதா-மனோஹரி, ஹரி: பத்து வ: ||11||-கிருஷ்ணன் மீதான காதலால் ராதை குருடாகி, திகைப்புறும் அளவிற்கு மயங்கினாள். இந்த நிலையில் அவள் முற்றிலும் வெட்கமற்றவளானாள். ராசலீலையில் காதலால் மூழ்கியிருந்த மற்ற ஒளிமயமான கோபியர்களின் வசீகரமான கண்களுக்கு முன்பாகவே, ராதை கிருஷ்ணனின் மார்பை இறுக்கமாகத் தழுவினாள். “ஓ என் அன்பே, உன் தாமரை முகம் எவ்வளவு அழகானது. எவ்வளவு ஒப்பற்ற அமிர்தச் சுரங்கம்,” என்று அவனைப் புகழ்ந்து பாடியவாறே, அவள் அவனுடன் இன்பமான முத்தத்தில் ஈடுபட்டாள். அவளது காதலின் தீவிரத்தைக் கண்ட கிருஷ்ணன், தன் இதயத்தில் எழுந்த பரவசத்தை ஒரு வசீகரமான சிரிப்புடன் வெளிப்படுத்தினார். ஓ ஸ்ரீ கிருஷ்ணா, நீங்கள் அனைவருக்கும் மங்களத்தை அருள வேண்டும்.

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கர மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதவ்
ஸமோத-தாமோதரஹ் நம, ப்ரதம சர்க:

—

அத்தியாயம் 5—ராகம்: தோடி ; ஆதி தாளம்

விஹரதி வனே ராதா சதாரண-ப்ரணயே ஹரௌ
விகலித-நிஜோத் கர்ஷத் ஏர்ஷ-வசேன கத’ந்யதா |
க்வசித் அபி லதா-குஞ்ஜே குஞ்சன்-மது-வ்ரத-மௌலி
முகர-சிகரே லினா தினாப்யுவாச ரஹ சகீம் ||–பிருந்தாவனத் தோப்புகளில் கிருஷ்ணன் கோபியர்களுடன் பாசப் பரிமாற்றங்களில் ஈடுபட்டிருப்பதைக் கண்ட ராதை, அவன் தனது மேன்மையை அங்கீகரிக்காததால் கோபமடைந்தாள். அவள் உடனடியாகக் காட்டின் மற்றொரு பகுதிக்குச் சென்று, வண்டுகளின் ரீங்காரம் எதிரொலிக்கும் ஒரு நிழலான பந்தலில் தன்னை மறைத்துக் கொண்டாள். மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்த அவள், தனது நெருங்கிய தோழியிடம் இரகசியங்களை வெளிப்படுத்தத் தொடங்கினாள்.

சஞ்சரத்-ஆதார-சுதா-மதுர-த்வனி-முகரித-மோகன-வம்சம் |
சலித-டிஜி-அஞ்சல-சஞ்சல-மௌலி-கபோல-விலோல-வதசம் |
ராஸே ஹரிம் இஹ விஹித-விலாசம்
ஸ்மரதி மனோ மம க்ருத-பரிஹாசம் ||த்ருவ-பதா||1||–அவனது வசீகரமான இதழ்களிலிருந்து எழும் இனிய நாதங்கள், ஓர் இனிய, உணர்வுப்பூர்வமான மெல்லிசையை உருவாக்குகின்றன. அவனது அலைபாயும் கண்கள் நோக்குகின்றன, தலை அசைகிறது, கன்னங்களில் காதணிகள் ஆடுகின்றன. ஹரியின் வசீகரமான நீல நிறமும், அவனது சிரிப்பும், நகைச்சுவையான குணமும் எனக்கு மீண்டும் மீண்டும் நினைவுக்கு வருகின்றன.

சந்திரக-சாரு-மயூர-சிகந்தக-மண்டல-வலயிட்ட-கேசம் |
ப்ரசுர-புரந்தர-தனுர்-அனுரஞ்சித-மெதுர-முதிர-சுவேஷம் (ரஸே ஹரிம் இஹ) ||2||–அழகான மயிலிறகுகளால் ஆன வட்டம் அவன் கூந்தலை அலங்கரிக்கிறது; நிலவொளி வருடி, அவன் சதைக்கு மகுடம் சூட்டுகிறது. அவனது பொலிவு, புத்தம் புதிய மழை மேகத் திரளை ஒத்திருக்கிறது; பிரகாசமான வானவில் வண்ணங்கள் கொண்ட மெல்லிய ஆடை அவனது நளினமான உடலை அலங்கரிக்கிறது.

கோப-கதம்ப-நிதம்பவதி-முக-சும்பன-லம்பித-லோபம் |
பந்துஜிவ-மதுர்-ஆதார-பல்லவ, கலிதா தரஸ் -ஸ்மிதா-ஷோபம் (ரஸே ஹரிம் இஹ) ||3||–காமதேவன் திருவிழாவில் கோபியர்களின் முகங்களை முத்தமிடும் ஆசையுடன் அவன் தன் முகத்தைத் தாழ்த்துகிறான். அவனது மென்மையான இதழ்கள், செந்நிற மல்லிகைப் பூவின் மொட்டைப் போல, மயக்கும் மென்மையான மாணிக்கச் சிவப்பு நிறத்தில் இருக்கின்றன. அவனது வசீகரமான புன்னகையின் முன் எப்போதும் இல்லாத ஒளி, அவனது அழகான முகம் முழுவதும் பரவுகிறது.

விபுல-புலக-புஜ-பல்லவ-வலயிதா, வல்லவ-யுவதி-ஸஹஸ்ரம் |
கர-சரணோ ராசி மணி-கன-பூஷண, கிரண-விபின்ன-தமிஷ்ரம்(ரஸே ஹரிம் இஹ) ||4||–மலர் இதழ்களைப் போல் மென்மையான தனது நீண்ட கரங்களால், பல்லாயிரக்கணக்கான அழகிய கோபியர்களை அவன் ஆழமாகத் தழுவும்போது, ​​அவனது உடல் முழுவதும் சிலிர்ப்பால் சிலிர்க்கிறது. அவனது கைகள், கால்கள் மற்றும் மார்பில் உள்ள ஆபரணங்களிலிருந்து வெளிப்படும் பேரழகுக் கதிர்களால் எல்லா இருளும் கலைந்துவிடுகிறது.-

ஜலத-படலா-சல-திந்து-வினிந்தகா, சந்தன-பிந்து-லலாதம் |
பின-பயோதர-பரிசர-மர்தனா, நிர்தயா-ஹ்ருதய-கவதம் (ரஸே ஹரிம் இஹ) ||5||–அவரது நெற்றியில் வசீகரிக்கும் திலகம் உள்ளது. அதன் வர்ணிக்க முடியாத ஒளி, திரளான புதிய மழை மேகங்களுக்கு மத்தியில் அசைந்தாடும் நிலவின் அளவற்ற அழகை மிஞ்சுகிறது. எப்போதும் துன்பம் விளைவிப்பதில் பிரியமுள்ள, கொடுமைக்கார இதயமுள்ள கிருஷ்ணனால் கோபியர்கள் எவ்வாறு காயப்படுத்தப்படுவார்கள் என்பதை நான் நினைவுகூர்ந்துகொண்டே இருக்கிறேன்.

மணி-மய-மகர-மனோஹர-குண்டல, மண்டித-கந்த முதாரம் |
பிதா-வசனம் அனுகத-முனி-மனுஜா, ஸுராஸுர-வர-பரிவாரம் (ரஸே ஹரிம் இஹ)||6| |–அவரது வசீகரமான, இரத்தினங்கள் பதித்த, மீன் (மகரம்) வடிவக் காதணிகள் அவரது கன்னங்களின் அழகை மேலும் மெருகூட்டுகின்றன. அவர் ஒரு நாயகனின் பாத்திரத்தை ஏற்று, தனது பக்தர்களின் (காதலர்களின்) இதய விருப்பங்களை தாராளமாக நிறைவேற்றுகிறார். பீதாம்பர உடையணிந்த கிருஷ்ணர், தனது இனிமையைப் பரப்பி, தேவர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் உட்பட தனது சிறந்த பின்பற்றுபவர்களையும் கவர்ந்துள்ளார்.

விஷத-கதம்ப-தலே மிலிதம், கலி-கலுஷ-பய சமயந்தம் |
மாம் அபி கிம் அபி தரங்க-அனகா, த்ருஷா வபுஷ ராமயந்தம்(ரஸே ஹரிம் இஹ) ||7||–ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை நினைக்கும்போதெல்லாம் என் இதயம் மேலும் மேலும் கலங்குகிறது. முழுமையாகப் பூத்திருக்கும் ஒரு அகன்ற கடம்ப மரத்தின் அடியில் வந்தடைந்த அவர், ஆவலுடன் சுற்றிலும் பார்த்தபடி எனக்காகக் காத்திருக்கிறார். பல சாதுர்யமான, புகழ்ச்சியான வார்த்தைகளால் எனக்கு ஆறுதல் கூறி, பிரிவைப் பற்றிய என் பயத்தை அவர் முற்றிலுமாகப் போக்கிவிடுகிறார். தனது அன்பான பார்வைகளால் அவர் என்னை விரைவாக மகிழ்விக்கிறார்.

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் அதி சுந்தர, மோகன-மது-ரிபு-ரூபம் |
ஹரி-சரணம்-ஸ்மரணம் ப்ரதி ஸம்ப்ரதி, புண்யாவதம் அனுரூபம் (ரஸே ஹரிம் இஹ விஹித-விலாசம்..) ||8||–பகவானின் சேவையில் தங்களை அர்ப்பணித்த பாக்கியசாலிகளுக்காக ஸ்ரீ ஜெயதேவர் இந்தக் கவிதையை வழங்கியுள்ளார். இது கிருஷ்ணரின் திருவுருவத்தின் மயக்கும் அழகை விவரிக்கிறது. இது ஸ்ரீ ஹரியின் தாமரைத் திருவடிகளை நினைவுகூருவதன் முழு வடிவமாகும். மேலும், தூய பக்தி எனும் முதன்மை ரசத்தில் முழுமையாக சரணடைந்த பின்னரே இதை அனுபவிக்க வேண்டும்.

—

அத்தியாயம் 6–ராகம்: கம்போதி ; ஆதி தாளம்

கணயாதி குண-கிர…மம், ப்ரம்மம்* ப்ரமாத் அபி நேஹதே
வஹதி ச பரி தோஷம், தோஷம் விமுஞ்சதி துரத:… |
யுவதிஷு…, வலத்-த்ரிஷ்ணே… கிருஷ்ணே… விஹாரிணி மா வினா…
புனர் அபி, மனோ வாமம், காமம் கரோதி கரோமி கிம்… ||9||–சாகி, கிருஷ்ணன் என்னைக் கைவிட்டுவிட்டு, இப்போது மற்ற கோபியர்களுடன் சென்றுவிட்டான். அவன் மீதான என் காதலை வெளிப்படுத்துவது வீண் என்று எனக்குத் தெரியும். இருந்தும், நான் என்ன செய்வது? அவன் மீதான என் பற்று அவ்வளவு வலிமையானது, அது எந்தச் சூழ்நிலையிலும் விலகாது. அவனுடைய அற்புதமான குணங்களை நான் பட்டியலிட்டுக்கொண்டே இருக்கிறேன். என் மேன்மையை நான் உணரும்போது, ​​பரவசத்தில் நான் பைத்தியமாகிறேன். தவறுதலாகக் கூட அவன் மீது என்னால் கோபப்பட முடியாது; அவனுடைய தவறுகளை நான் கண்டுகொள்ளாமல் விடும்போது திருப்தி அடைகிறேன். ஒவ்வொரு கணமும் நான் அவனைத் தீவிரமாக ஏங்குகிறேன். சாகி, என்னால் அவனை மறக்க முடியாது. என் இதயம் அவனை மட்டுமே விரும்புகிறது.

நிப்ருத-நிகுஞ்ச-க்ருஹம் கதயா, நிசி ரஹஸி நீலிய வசந்தம் |
சகித-விலோகித-சகல-திஷா, ரதி-ரபஸ-பரேண ஹஸந்தம், கிருஷ்ணம் ||1||–ஒருமுறை, நாங்கள் சைகைகள் மற்றும் குறிப்புகள் மூலம் ரகசியமாக ஏற்பாடு செய்திருந்த திட்டத்தின்படி, அவன் இரவில் ஒரு ஒதுக்குப்புறமான வனப் பந்தலுக்குச் சென்றான். குறும்புத்தனமான மனநிலையில், அவனைச் சந்திக்க நான் கொண்டிருந்த ஆவலையும், அவன் இல்லாததால் நான் அடைந்த வேதனையையும் கவனிப்பதற்காகவே, அவன் காட்டின் அடர்ந்த இலைகளுக்குள் தன்னை மறைத்துக்கொண்டான். நான் களைப்பும் பயமும் நிறைந்த கண்களுடன், கவலையில் மூழ்கி, ‘அட, அவன் எப்போது வருவானோ?’ என்று எண்ணியபடி சுற்றிலும் பார்க்கத் தொடங்கினேன். அப்போது திடீரென்று அவன் தன் காமமயமான சிரிப்பின் அமுதத்தால் என்னை மகிழ்வித்தான்.

சகி ஹே கேசி-மதன முதாரம்
ராமாய மாயா சஹ மதன-மனோரத-பவிதய ச-விகாரம் (கிருஷ்ணம், சகி அவர்)||துருவபதா||–காமதேவனின் தகிக்கும் சூட்டைத் தணிப்பதில் கேசி-மதன கிருஷ்ணன் ஒருபோதும் தாராள குணத்திற்குப் பஞ்சம் இல்லாதவர். அதுமட்டுமல்லாமல், என் மீதான பற்றினால் அவரது மனமும் திகைத்துப்போயுள்ளது. என் உணர்வுகள் அவரால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன; அவருடன் ஒன்றுசேர வேண்டும் என்ற என் ஆசை எப்படி நிறைவேறும்? நம் சந்திப்பிற்கு உடனடியாக ஏற்பாடு செய்யுங்கள்.

பிரதம-சமகம-லஜ்ஜிதாய, படு-சது-ஷதை ரனுகுலம் |
ம்ருது-மதுர-ஸ்மித-பாஷிதாயா, ஷிதி-லிக்ருத-ஜகன-துகுலம் (கிருஷ்ணம், சகி ஹெ) ||2||–முதல் காதல் சந்திப்பின்போது இயல்பாகவே ஏற்படும் கூச்சத்தால் நான் மிகவும் அப்பாவியாகவும் எளிதில் ஏமாறக்கூடியவளாகவும் இருப்பதைக் கண்ட அவன், என் வெட்கத்தைப் போக்குவதற்காகத் தொடர்ச்சியான மரியாதையான வார்த்தைகளையும் பணிவான வேண்டுகோள்களையும் பயன்படுத்தினான். அவனது புகழ்ச்சியான வார்த்தைகளால் மயங்கி, நான் மென்மையாகவும் இனிமையாகவும் புன்னகைத்து அவனுடன் உரையாடத் தொடங்கினேன். ஓ சகி, உடனடியாக நான் அவனைச் சந்திக்க ஏற்பாடு செய்!-

கிசால-ஷயன-நிவேதிதய, சிரம் உரசி மமைவ ஷயனம் |
க்ருத-பரிரம்பான-சும்பனாய, பரிரப்ய க்ருததார-பானம் (கிருஷ்ணம், சகி ஹெ) ||3||–அவர் என்னை மென்மையான, புத்தம் புதிய மலர்கள் நிறைந்த ஓர் வசீகரமான படுக்கையில் படுக்க வைத்தார். பின்னர், மிகுந்த இன்பத்துடன், என் இதயத்தின் மீது பேரொளியுடன் சாய்ந்தார். நான் அவரை முத்தமிட்டு, ஆழமாக அணைத்தேன். மேலும், அவர் என்னை அணைத்து, அனங்க-ரசத்தின் சக்திவாய்ந்த தாக்கத்தால் என் இதழ்களின் அமிர்தத்தை மீண்டும் மீண்டும் பருகினார். ஓ சகி, அவர் என் உயிரை விடவும் எனக்குப் பிரியமானவர். உடனே என்னை அவரிடம் அழைத்துச் செல்.

அலச-நிமிலிதா-லோசனயா, புலக வலி-லலிதா-கபோலம் |
ஷ்ரம-ஜல-சகல-கலேவராய, வர-மதன-மட தாதிலோலம் (கிருஷ்ணம், சகி ஹெ) ||4||–அவருடனான காமக் காதலின் இன்பத்தில் திடீரென, எதிர்பாராதவிதமாகப் பொங்கியெழுந்த பரவசத்தால், என் கண்கள் களைத்து மூடிக்கொண்டன. இந்தக் காமக் களியாட்டத்தின் ஆனந்தத்தால் கிருஷ்ணரின் கன்னங்கள் ஓர் அற்புத அழகையும் வசீகரத்தையும் அடைந்தன. காம வியர்வையால் உடல் முழுவதும் நனைந்திருக்க, அவரது பார்வைகள் என்னை மயக்குகின்றன. கிருஷ்ணர் அன்பால் நிறைந்திருக்கிறார். ஓ சகி, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரைச் சந்திக்க எனக்கு விரைவாக ஏற்பாடு செய்!-

கோகில-கல-ரவ-குஜிதாய, ஜித-மனசிஜ-தந்திர-விசாரம் |
ஷ்லத-குசும குல-குந்தலயா, நகஹ-லிகித-ஞான-ஸ்தான-பாரம் (கிருஷ்ணம், சகி ஹெ) ||5||–காமக்களியாட்டத்தின் நுட்பங்கள் குறித்த நம்பகமான நூல்களில் உள்ள இரகசியக் கோட்பாடுகளை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் நன்கு அறிந்தவர். கிருஷ்ணருடன் காமக்களியாட்டம் கொள்ளும் வேளையில், நான் குயிலைப் போல முணுமுணுத்து, அவரையே நினைக்கிறேன். என் சடை அவிழ்ந்து, பூமாலைகள் நழுவி என் கூந்தலிலிருந்து விழுந்தன; அவருடைய நகத் தழும்புகளும் என் மீது உள்ளன. ஓ சகியே, என் அன்புக்குரிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை நான் உடனடியாகச் சந்திக்க ஏற்பாடு செய்!

சரண-ரனித-மணி-ன்பூராய, பரி பூரித-சுரத-விதானம் |
முகர-விஷ்ரு கல-மேகலயா, சக சக்ரஹ-சும்பன-தானம் (கிருஷ்ணம், சகி ஹெ) ||6||–நாங்கள் காமக் களியாட்டத்தில் திளைத்திருந்தபோது, ​​அவருடைய அன்பைக் கண்டு என் பாதங்களில் இருந்த இரத்தினங்கள் பதித்த சிலம்புகள் ஒலித்தன. என் கூந்தலைப் பிடித்து, என் முகத்தை மீண்டும் மீண்டும் முத்தமிடும் அந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணருடன் என்னை உடனடியாக ஒன்றுசேர்.

ரதி-சுக-சமய-ரச லசய, தர-முகுலித-நயன-சரோஜம் |
நிசாஹ-நிபதித-தனு-லதாயா, மதுசூதன முதித-மனோஜம் (கிருஷ்ணம், சகி ஹெ) ||7| |–அவருடன் மகிழ்ந்திருந்தபோது, ​​நான் மெல்ல சோர்ந்து போனேன். கிருஷ்ணரின் சற்றே திறந்த தாமரைக் கண்கள் மன்மதத்தின் மெல்லிசையில் நனைந்திருந்தன. நான் ஒரு கொடியைப் போல அவரைப் பற்றிக்கொள்கிறேன், மதுசூதனன் தன் அன்பால் என்னை மகிழ்விக்கிறான். ஓ சகியே, என் அன்புக்குரிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணருடன் என்னை உடனடியாக ஒன்றுசேர்.

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் இடம் அதிசய-மது-ரிபு-நிதுவன-ஷிலம் |
சுகம் உட்காந்தித-ராதிகாயா, கதிதம் விடனோது சலிலம் (சகி ஹே கேஷி…)||8||–ஸ்ரீ ஜெயதேவரால் இயற்றப்பட்ட இந்தக் கதை , பிரிவின் வேதனையில் 
தவிக்கும் கவலையும் பொறுமையின்மையும் கொண்ட நாயகியின் பார்வையில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அன்பைச் சித்தரிக்கிறது . இதை ஓதும் மற்றும் கேட்கும் அனைத்து பக்தர்களின் மங்களத்தையும் இது பெருகட்டும்.-

ஹஸ்த-ஸ்ரஸ்தா-விலாசம்-வம்சம் அன்ருஜு | ப்ரு-வல்லி மட்-பல்லவி
விருந்தோத்சரி-தாகந்த விக்ஷிதம், அதிஸ் வேதார்த்ரா, கந்த-ஸ்தலம் …|
மாம் உத்வேக்ஷ்ய, விலாஜ்ஜிதா, ஸ்மிதா-சுதா, முக்தா-நானம்-கனானே…
கோவிந்தம், வ்ரஜ-சுந்தரி, கண-வ்ருதம், பஷ்யமி ஹாஷ்யாமி கா ||10||–அவன் கையில் இருந்த மயக்கும் புல்லாங்குழல், அவனது நாணமான பார்வைகளின் கீழ் சாய்ந்து கிடக்கிறது. காதல் மணிகளின் வியர்வை அவனது மென்மையான கன்னங்களை நனைக்கிறது. அவன் கோபியர்களுடன் காட்டில் விளையாடுவதை நான் பார்ப்பதைக் கண்டதும், அவனது மயக்கும் முகம் புன்னகைக்கிறது. அவனது அந்த எதிர்வினையைக் காணும்போது, ​​நான் விவரிக்க முடியாத பேரின்பத்தை உணர்கிறேன்.

துரலோக-ஸ்தோக-ஸ்தவக-நவக- ஷோக-லதிகா-
விகாச:, காஸரோ-பவன-பவனோயம், வ்யதாயதி… |
அபி ப்ராம்யாத், பிங்கி-ரனிதா, ரமணியா… ந முகுல
ப்ரஸுதிஷு சூடானாம், சகீ …ஷிகரா-நீயம் ஸுகயதி ||11||–ஏரிக்கரைத் தோட்டத்திலிருந்து வீசும் காற்றும், மரங்களில் குதூகலிக்கும் பறவைகளும், செந்நிறப் பூக்களின் கொத்துகளும் என்னைச் சுட்டெரிக்கும் தீக்குச்சிகளை மேலும் தூண்டுகின்றன. சுற்றித் திரியும் வண்டுகளின் ரீங்காரத்துடன் பூத்திருக்கும் இந்த புதிய மாம்பூக்களின் மலை, இப்போது எனக்கு ஆறுதலளிக்கவில்லை, சாகி–

சாகுத-ஸ்மிதம், ஆகுல குல-கலாத்-தம் மில்லம், உல்லாசித
ப்ரு…-வல்லிகம், அலேக-தர்ஷிதா, புஜே-முலோர்த்வா, த்ரிஷ்ட-ஸ்தானம் |
கோபினம், நிப்ருதம், நிரேக்ஷ்ய கமிதம்-கண்க்ஷ-சிரம்-சிந்தாயந்
அந்தர் முக்தா, மனோஹரம், ஹரது வ:, க்லேஷம், நவ கேஷவ: ||12||–கோபியர்களின் புன்னகைகள் அவர்களின் நோக்கங்களை மிகத் தெளிவாக உணர்த்தியதால், ஒரு அப்பாவி கூட ஈர்க்கப்பட்டார். தீவிர ஆசையால் அவர்களின் தோலின் துவாரங்கள் சிலிர்த்ததால், அவர்களின் சடைகள் அவிழ்ந்தன. ஆயினும், அத்தகைய சைகைகள் பயனற்றவையாக இருந்தன. கிருஷ்ணன் நீண்ட நேரம் ஆழ்ந்து சிந்தித்து, கோபியர்களின் சகவாசம் குறித்த தனது கடைசி ஆசைகளை படிப்படியாக அழித்தார். இப்போது அவர் ராதையின் உணர்ச்சிகளால் மட்டுமே பரவசமடைகிறார், மேலும் ஒவ்வொரு புதிய கணத்திலும் அவரது வியப்பு அதிகரிக்கிறது. அந்த இளம் கேசவன் உங்கள் அனைவரின் துன்பங்களையும் அழிக்கட்டும்.

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதவ்
அக் லேஷா கேஷவௌ நம, த்விதீய சர்கா

—

அத்தியாயம் 7–ராகம்: பூபால; சாபு தாளம்

கம்ஸாரி-ரபி , சம்சார-வாசனா பத்த-ஷங்கலம் |
ராதாம் ஆதாய ஹ்ருதயே த த்யாஜ வ்ரஜ சுந்தரி – ||கம்சனின் எதிரியான கிருஷ்ணன், முன்பு ராதை வெளிப்படுத்திய அந்தரங்கக் காதலை நினைவுகூர்ந்தபோது, ​​அதுவே மிக உயர்ந்த பக்தியின் சாராம்சம் என்பதை உணர்ந்தான். ராதையின் வடிவில் உருவெடுத்த உலக ஆசைகள் எனும் சங்கிலியால் அவனது இதயம் கட்டுண்டிருந்தது. எனவே, விரஜத்தைச் சேர்ந்த மற்ற கோபியர்களின் காதலை அற்பமானதாகக் கருதி, அவன் அவர்கள் அனைவரையும் கைவிட்டான்.-

இதஸ் டாடஸ் தாம், அனுஸ்-ருத்ய ராதிகம்…
அனங்கா-பானா…வ்ரண-கின்னா, மனச:… |
க்ருதாநு தாப:, ச கலிந்த-நந்தினி….
தடான்..த-குஞ்சே, விஷசாத மாதவ: ||அவர் ராதையை வீணாகத் தேடியபோது, ​​காதல் அம்பு அவரைத் துளைத்தது. யமுனை நதிக்கரையில் இருந்த புதரில் மாதவன் மனம் வருந்தினான்.

மாமியாம் கலிதா விலோக்யா, விருதம் வது-நிச்சயேன |
சபராததய மாயாபி ந, வாரித’தி பாயேன ||
ஹரி ஹரி ஹத’தராதயா.. ச கத குபிதேவ ஹரி ஹரி ||1||–கோபியர்களால் நான் சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட ராதா, கோபமடைந்து அங்கிருந்து சென்றுவிட்டாள். ‘நான் ஒரு தவறு செய்துவிட்டேன்’ என்று நான் நினைத்ததால், பயந்துபோய், அவள் செல்வதைத் தடுக்க எனக்குத் தைரியம் வரவில்லை. ஐயோ! கோபத்தில் அவளை அங்கிருந்து போக வைத்துவிட்டேன்.-

கிம் கரிஷ்யதி, கிம் வாதிஷ்யதி ச சிரம் விரஹேண |
கிம் தானேன ஜநேன, கிம் மம ஜீவிதேன க்ருஹேண ஹரி ஹரி (ஹத’தராதய) ||2||–அவள் நீண்ட காலமாகப் பிரிவின் கொடிய வெப்பத்தால் அவதிப்பட்டு வருகிறாள், அதனால் அவளுடைய நடத்தையை என்னால் கணிக்க முடியவில்லை. அவள் என்ன செய்வாள்? என்ன சொல்வாள்? ஐயோ! ராதா இல்லாத நிலையில், என் செல்வம், என் உறவினர்கள், என் வாழ்க்கை, என் வீடு என எல்லாமே மதிப்பற்றதாகத் தோன்றுகிறது.-

சிந்தயாமி ததானனம் குடில-ப்ரு-கோப பாரேண |
ஷோண-பத்மம் இவோபரி-பிரமதகுலம் பிரமரேண ஹரி ஹரி (ஹட’தரதய) ||3||–வளைந்த கொடி போன்ற புருவங்களைக் கொண்ட ஸ்ரீ ராதையின் முகத்தை நான் நேரடியாகப் பார்ப்பது போல் உணர்கிறேன். அவளது கோபமான முகம், வட்டமிடும் வண்டுகளால் சூழப்பட்ட ஒரு செந்தாமரை மலரைப் போல் காட்சியளிக்கிறது.–

தம் அஹம் ஹ்ருதி சங்கதம், அனிஷம் புருஷம் ராமயாமி |
கிம் வனே’னு சராமி தமிஹ கிம் வ்ருத விலாபாமி ஹரி ஹரி (ஹத’தரதய) ||4||–ஐயோ! நான் ராதையின் நேரடி இருப்பை இடைவிடாமல் உணர்ந்து, என் இதயக் கோவிலில் அவளை ஆழ்ந்து தழுவும்போது, ​​ஏன் அவளை நினைத்து வீணாகப் புலம்புகிறேன்? ஏன் காடு காடாக அவளைத் திரும்பத் திரும்பத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்?–

தன்வி கின்ன மசூயாய ஹ்ருதயம் தவ கலயாமி |
தன்னா வேத்மி குதோ கதாஸி, ந தேன தே’னு நயாமி ஹரி ஹரி (ஹத’தராதயா) ||5||–ஓ, மெல்லிய இடுப்புடைய நளினமான பெண்ணே, உன் இதயம் பொறாமையால் களங்கப்பட்டு, அதைச் சிதைக்கிறதோ என்னவோ. ஆனால் நான் என்ன செய்வது? நீ பெருமிதத்துடன் கோபத்தில் சென்றுவிட்டாய். உன் சீற்றத்தைத் தணிப்பதற்கு நான் என்ன தாழ்மையான மன்றாட்டைச் செய்வது? எனக்குத் தெரியவில்லை.–

த்ருஷ்யஸே புரதோ கத, கதமேவ மே விததஸி |
கிம் புரேவ ஸஸம்ப்ரமம், பரிரம்பம் ந ததாஸி ஹரி ஹரி (ஹத’தரதய) ||6||–நீ தோன்றி மறைந்து என்னை ஆட்டிப்படைக்கிறாய். ஒரு காலத்தில் நீ எனக்கு அளித்த அந்தச் சுழன்றடிக்கும் அணைப்புகளை ஏன் மறுக்கிறாய்?-

க்ஷாம்யதம் அபாரம் கதாபி, தவேத்ருஷம் ந கரோமி |
தேஹி சுந்தரி தர்சனம் மம மன்மதேன துனோமி ஹரி ஹரி (ஹத’தராதய)||7||–ஓ அழகியே, தயவுசெய்து என்னை மன்னியுங்கள். நான் இனி ஒருபோதும் உங்களுக்குப் புண்படுத்த மாட்டேன். உடனடியாக உங்களைக் காண என்னை அனுமதியுங்கள். மம்மதா ஏற்படுத்திய வலியால் நான் நிலைகுலைந்து போயிருக்கிறேன்.–

வர்ணிதம் ஜயதேவகேன ஹரேரிதம் ப்ரவணேன |
கிந்து-பில்வ-சமுத்ர-சம்பவ-ரோஹிணி-ரமணேன ஹரி ஹரி (ஹட’தரதய)||8||–கடலில் இருந்து சந்திரன் தோன்றுவதைப் போல, ஸ்ரீ ஜெயதேவர் கிண்டுபில்வ கிராமத்தில் தோன்றினார். அவர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் ஆழ்ந்த உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகளைப் பணிவுடன் இந்தப் பாடலின் வடிவில் தொகுத்துள்ளார்.–

ஹ்ரிதி பிசா-லதா, ஹாரோ நயம் புஜங்க மனயாக:
குவலயா-டலா-ஸ்ரேனி, காண்டேனா. sä கரால-த்யுதி: |
மலையஜ-ரஜோ நேதம், பஸ்ம ப்ரியா, ரஹிதே மயி
ப்ரஹார ந, ஹர-பிராந்திய, அனங்க க்ருதா, கிமு தவசி… ||9||–என் இதயத்தை தாமரைத் தண்டுகளால் சூடுகிறது, நாக மாலையல்ல! என் கழுத்தை நீல அல்லி இதழ்கள் சுற்றுகின்றன, விஷக் கீற்றல்ல! என் காதல் ததும்பும் உடலில் பூசப்பட்டிருப்பது சந்தனத் தூள், சாம்பல் அல்ல! மன்மதனா, என்னை சிவன் என எண்ணித் தாக்காதே! ஏன் என் மீது சீற்றத்துடன் பாய்கிறாய்?–

பனௌ மா குரு, சூட-சாயகம், அமும் மா சாபம், ஆரோ…பயா
கிரிடா. நிர்ஜித-விஷ்வ- மூர்ச்சித-ஜனக தேன, கிம் பௌருஷம் |
தஸ்யா ஏவ, ம்ரி-த்ரிஷோ, மனஸிஜா ப்ரீகத்-கடாக்ஷா, ஷுக-
ஷ்ரேனே-ஜர்ஜரிதம், மனக் அபி மனோ, நாத்யாபி ஸந்துக்ஷ் நாதே ||10||–உன் மாம்பூ அம்பை உயர்த்தாதே! உன் வில்லைக் குறி வைக்காதே! எங்கள் விளையாட்டுகள் உன் வெற்றியை அங்கீகரிக்கின்றன, காதலே. பலவீனமானவர்களைத் தாக்குவது வீண் வீரம். ராதையின் மான் போன்ற கண்கள், சரமாரியான பார்வைகளால் என் இதயத்தை நொறுக்கின. காதலால் உந்தப்பட்டு – இப்போது எதுவும் என்னைத் தாங்க முடியாது!–

ப்ரு-பல்லவம், தனுர் அபாங்க-த ரங்கிதானி
பானா குணா ஷ்ரவண:, பாலி: இதி ஸ்மரேண |
தஸ்யம். அனங்க-ஜெய, ஜங்கம-தேவதா…யாம்
அஸ்த்ரானி நிர்ஜித-ஜகந்தி, கிம் அர்பிதானி ||11||–அவளது வளைந்த புருவம் அவனது வில், அவளது சீறிப்பாயும் பார்வைகள் அம்புகள், அவளது செவிமடல் வில்லின் நாண் – ஆயுதங்கள் ஏன் பாதுகாக்கப்படுகின்றன? காதலின் உயிருள்ள வெற்றி தேவதையிடம் உலகம் ஏற்கனவே வெல்லப்பட்டுவிட்டது.–

ப்ரூ சாபே நிஹித கடாக்ஷ விஷிகோ நிர்மாது மர்ம வ்யாஹதம்
ஷாமாத்மா குடில கரோது கபரி பாரோபி மாரோத்யாமம்
மோஹம் தவத் அயன் கா, தன்வி தனுதம், பிம்பா…தாரோ ராகவன்
சத்-வஸ்த: ஸ்தான-மண்டலங்கள், தவ கதம், ப்ரானை: மம கிருததி… ||12||–உன் புருவ வில் மறைக்கும் சறுக்கிய அம்புகள், என் மென்மையான சதையில் வலியை உண்டாக்கலாம். உன் கனமான, கருமையான, நெளிந்த சடை, வக்கிரமாக என்னைச் சவுக்கால் அடிக்கலாம். மங்கை ராதாவே, உன் செம்மலர் இதழ்கள் ஓர் விசித்திரமான மயக்கத்தைப் பரப்பலாம். என் வாழ்க்கையை நீ நாசமாக்குகிறாய்.–

தானி ஸ்பர்ஷா, சுகானி தே கா தரால:, ஸ்நிக்தா… த்ரிஷோர் விப்ரமா:
தத்-வக்த்ரம் புஜா, சௌரபம், ச ச சுதா-ஸ்யந்தி, கிரி- வக்ரிம |
ச பிம்பதார-மாதுரிதி –விஷய, ஸங்கே’பிச்சேன் மனஸம்
தஸ்யாம், லக்ன-சமாதி, ஹந்த- விரஹ-வ்யதி:, கதம் வர்ததே ||13||–என் ஸ்பரிசத்திற்கு அவள் காட்டும் ஆனந்தப் பிரதிபலிப்புகள், அவள் கண்களின் நடுக்கம் கலந்த திரவ அசைவுகள், அவள் தாமரை இதழ்களிலிருந்து வரும் நறுமணம், இனிய தெளிவற்ற சொற்பொழிவு, அவள் செம்மலர் இதழ்களிலிருந்து வழியும் அமுதம் – புலன்களுக்கு விருந்தளிக்கும் அந்தப் பொருள்கள் மறைந்த பிறகும் கூட. என் மனம் அவளை ஒரு மயக்க நிலையில் பற்றிக்கொள்கிறது, அப்படியிருக்க, அவள் பிரிந்து சென்ற காயம் ஏன் மேலும் ஆழமாகிறது?-

திர்யக்-காந்த-விலோல-மௌலி, தாரலோத்-தம்ஸஸ்ய, வம்ஷோச் காரத்
கீதா-ஸ்தான-கிருதவதானா-லாலனா…லக்ஷைர் ந, ஸம்-லக்ஷித: |
ஸம்முக்தம், மதுஸுதனஸ்ய- மதுரே- ராதா, முகேந்து
மிருதுஸ்-யந்தம், கண்டலித சிரம், ததாது வ:, க்ஷேமம் கடாக்-ஷோர்-மயா: ||14||–பரவச உணர்ச்சிகளால் உந்தப்பட்டு, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் மூங்கோலமாகக் கோலம் பூணுகிறார். அவர் தன் கழுத்தை ஒருபுறம் சாய்ப்பதால், அவரது கிரீடமும் காதணிகளும் அசைந்தாடுகின்றன. கோடிக்கணக்கான கவர்ச்சிகரமான கோபியர்களுக்கு மத்தியில் வீற்றிருக்கும் அவர், ஸ்ரீ ராதையின் மயக்கும், அமிர்தம் போன்ற தாமரை முகத்தை, அவள் தன் மீது காட்டும் அளவற்ற அன்பைக் காண்பதற்காகவே உற்று நோக்கியபடி, தனது புல்லாங்குழல் இசையின் மிகவும் கிளர்ச்சியூட்டும், மயக்கும் ஸ்வரத்தில் தியானிக்குமாறு அவர்களைத் தூண்டுகிறார். ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் ஓரப்பார்வையின் எண்ணற்ற அலைகள் அனைவருக்கும் மங்களத்தை அளிக்கட்டும்.–

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜயதேவ க்ருதவ்
முக்த-மதுஸுதனா நம, த்ரிதிய ஸர்க:

—

அத்தியாயம் 8-–ராகம்: சௌராஷ்டிரா ; ஆதி தாளம்–

யமுனா-திர-வனிர-நிகுஞ்சே மந்த மஸ்திதம் |
ப்ராஹ-ப்ரேம-பரோத்ப்ராந்தம் மாதவம் ராதிகா-சகி ||–யமுனை நதிக்கரையில், மாதவன் தீராத காதலில் தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த அடர்ந்த செடிகள் நிறைந்த காட்டில், ராதையின் தோழி பேசினாள்:–

நிந்ததி சந்தனம் இந்து கிராம், அனு விந்ததி கேதம் அதிரம், கிருஷ்ணா |
வ்யால-நிலையா-மிலா நேனா கரளம் இவ, கலயாதி மலாய-சமீரம் ||1||—மாதவ மனஸிஜ-விசிக-பயாத் இவ பாவனாய த்வயி லினா, கிருஷ்ணா |
 ச விரஹே தவ தினா ||த்ருவபதா||–ஓ மாதவா! உன்னைப் பிரிந்த துயரத்தால் ராதை மிகுந்த வேதனையை அனுபவிக்கிறாள். மதனனின் இடைவிடாத அம்பு மழைக்கு அவள் மிகவும் அஞ்சி, மெல்ல எரியும் இந்தத் துயர நெருப்பிலிருந்து விடுபடுவதற்காகத் தித்னா யோகத்தை நாடியிருக்கிறாள். அவள் நிபந்தனையின்றி உன்னிடம் சரணடைந்து, இப்போது தியானப் பயிற்சியால் உன்னில் முழுமையாக மூழ்கியிருக்கிறாள். நீ இல்லாத நேரத்தில், சந்திரனின் கதிர்கள் கூட தன்னைச் சுடுவது போல் அவள் உணர்கிறாள். சந்தன மணம் கொண்ட மலையக் காற்று, அவளது பிரிவின் வலியை அதிகரிக்கிறது.–

அவிரல-நிபதித-மதன-ஷரதிவ பவடவனய விசாலம், கிருஷ்ணா |
ஸ்வ-ஹ்ருதய-மர்மணி வர்ம கரோதி சஜல-நளினி-தல-ஜலம் (கிருஷ்ணா, ச விரஹே தவ தினா)||2||–காமதேவனின் அம்புகள் அவள் இதயத்தின் மீது இடைவிடாமல் விழுந்துகொண்டிருக்கின்றன. நீங்கள் அங்கு வசிப்பதால், நீர்த்துளிகளைத் தாங்கிய பெரிய தாமரை இதழ்களால் தனது பலவீனமான இதயத்தை மூடி, உங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக அவள் ஒரு மாயக் கவசத்தை (கவசம்) உருவாக்குகிறாள்.–

குசும-விஷிக-ஷர-தல்ப மணல்ப-விலாச-கலா-கமணியம், கிருஷ்ணா |
வ்ரதம் இவ தவ பரிரம்ப-சுகாய கரோதி குஸும-ஷயநியாம் (கிருஷ்ணா, ச விரஹே தவ தினா) ||3||–மாதவா! ராதை, நீங்கள் இன்பம் காண ஏற்ற ஓர் அழகிய மலர்ப் பாத்தியை அமைக்கிறாள். ஆயினும், அது காமதேவனின் அம்புப் படுக்கையாகத் தோன்றுகிறது. உங்கள் ஆழ்ந்த அணைப்பைப் பெறும் நம்பிக்கையில், அம்புப் படுக்கையில் சாய்வதாகச் சபதம் எடுத்து, அவள் கடுந்தவம் செய்கிறாள்.–

வஹதி ச கலிதா-விலோசன-ஜல-தார, மனன-கமலம் உதரம், கிருஷ்ணா |
வித்தும் இவ விகட-விதுந்து-ததாந்த-தலன-கலிதா ம்ருத-தரம் (கிருஷ்ணா, ச விரஹே தவ தினா) ||4| |–கிரகணப் பற்களால் ஏற்பட்ட வெட்டுக்காயங்களிலிருந்து சந்திரன் அமிர்தத்தைச் சொட்டுவது போல, கண்ணீர்த் துளிகளால் மேகமூட்டப்பட்டுக் கோடுகளிடப்பட்ட தனது தெய்வீகத் தாமரை முகத்தை அவள் உயர்த்துகிறாள்.–

விலிபதி ரஹஸி குரக-மதேன பவந்தம் அசம-ஷர-பூதம், கிருஷ்ணா |
ப்ரணயாதி மகர மதோ விநிதாய கரே ச ஷரம் நவ-சூதம் (கிருஷ்ணா, ச விரஹே தவ தினா) ||5| |–ஓ ஸ்ரீ கிருஷ்ணா, ஒரு தனிமையான இடத்தில், ராதை மானுட கஸ்தூரியால் உமது வசீகரமான திருவுருவத்தை வரைந்து கொண்டிருக்கிறாள். உமது கையில் மாமொட்டு அம்புகளுடனும் மாதவனுடனும் சித்தரித்த பிறகு, அவள் உமது திருவுருவப் படத்திற்கு மரியாதையுடன் தலைவணங்கி உம்மை வழிபடுகிறாள்.–

தியான-லயேன புரா பரிகல்ப்ய பவந்தம் அதிவ துரபம், கிருஷ்ணா |
விலாபதி ஹஸதி விஷிததி ரோதிதி சஞ்சதி முஞ்சதி தபம் (கிருஷ்ணா, ச விரஹே தவ தினா) ||6||–“ஓ மாதவா, ‘ஏய் ஸ்ரீ கிருஷ்ணா! நான் உங்கள் திருவடிகளில் விழுகிறேன். நீங்கள் என்மீது அலட்சியம் காட்டும் தருணத்தில், சந்திர பகவானின் அமிர்தம் கூட என் உடல் மீது பொழியும் நெருப்பு மழையைப் போல் உணர்கிறேன்’ என்று ராதை மீண்டும் மீண்டும் மன்றாடுகிறாள்.”–

ப்ரதி-பதம் இடம் அபி நிகததி மாதவ தவ சரணே பதிதஹம் , கிருஷ்ணா |
த்வயி விமுகே மயி சபதி சுதா-நிதி ரபி தனுதே தனு-தஹம் (கிருஷ்ணா, ச விரஹே தவ தினா) ||7||–ஸ்ரீ ராதா உங்களைப் பற்றிய தியானத்தில் முழுமையாக மூழ்கியிருக்கிறார். நீங்கள் தனக்கு நேராக முன்னால் இருப்பதாக அவர் கற்பனை செய்கிறார். சில சமயங்களில் அவர் பிரிவின் துயரத்தால் புலம்புகிறார், சில சமயங்களில் பேரானந்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறார், சில சமயங்களில் அழுகிறார், மேலும் சில சமயங்களில் ஒரு கணநேரக் காட்சியில் தழுவப்பட்டு எல்லாத் துன்பங்களையும் துறக்கிறார்.–

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் இடம் அதிகம், யதி மானஸ நடனியம், கிருஷ்ணா |
ஹரி-விரஹாகுல-வல்லவ-யுவதி, சகி-வசனம் படனியம் கிருஷ்ணா (துருவபதா) ||8||–ராதையின் நெருங்கிய தோழி கூறிய வார்த்தைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஸ்ரீ ஜெயதேவர் இயற்றிய இந்தப் பாடல், இதயக் கோவிலில் அரங்கேற்றப்பட வேண்டும். ஸ்ரீ ஹரியைப் பிரிந்ததால் ராதை அடைந்த விரகத்தை (வேதனையை) சகி வர்ணித்திருப்பது, இடைவிடாமல் பாராயணம் செய்வதற்குத் தகுதியானது.–

—

அத்தியாயம் 9—ராகம்: பிலஹரி ; ஆதி தாளம்–

அவாஸோ, விபிநாயதே ப்ரிய-சகி மாலாபி. ஜாலியாதே…
தபோ’பி நிஷ்-வசிதேன, தவ-தஹன-ஜ்வாலா கலாபயதே |
சாபி த்வத்-விரஹேண, ஹந்த ஹரிணி-ரூபயதே, ஹா கதம்
கந்தர்போ’பி யமாயதே, விரசயன், ஷர்துல-விக்ரேதிதம் ||–ஓ ஸ்ரீ கிருஷ்ணா, என் தோழி ராதை ஒரு மானைப் போலவே நடந்துகொள்கிறாள். அவள் காட்டைத் தன் இருப்பிடமாகவும், வலை ஏந்திய வேட்டைக்காரர்களைத் தன் நண்பர்களாகவும் கருதுகிறாள். அவள் உடலில் கனன்று எரியும் காட்டுத் தீயின் சுவாலைகள், அவளுடைய வேதனைப் பெருமூச்சுகளால் மேலும் தீவிரமடைகின்றன. ஐயோ, ஐயோ! தன் இரையை வேட்டையாடும் புலியின் வேடத்தில், காமதேவன் மரணத்தின் உருவமாகிவிட்டான்.–

ஸ்தான-வினிஹிதம் அபி ஹர முதாரம் |
ச மனுதே க்ருஷ-தனுராதி பரம் |
ராதிகா கிருஷ்ணா ராதிகா | ராதிகா விரஹே தவ கேசவா (ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா)| |1||–ஓ கேசவா, உன்னைப் பிரிந்த துயரத்தால் ராதை மெலிந்து போயிருக்கிறாள். அதனால், அந்த அழகிய மாலை அவளுக்குச் சுமையாகிவிட்டது. ஹே கேசவா, ராதிகா உன் பிரிவின் துயரத்தில் (விரஹத்தில்) வாடுகிறாள்.–

சரஸம ஸ்ருண மபி மலையஜ-பங்கம் |
பச்யதி விஷமிவ வபுஷி சஷங்கம் |
ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா – தவ விரஹே கேசவா (ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா)||2||–ஓ கேசவா, உன்னைப் பிரிந்த நிலையில், தன் உடலில் பூசப்பட்ட ஈரமான, வழவழப்பான சந்தனக் கலவை தனக்கு விஷம் போல் இருப்பதாக ராதை கருதுகிறாள்.–

ஸ்வசித-பவனம் அனுபம-பரிணஹம் |
மதன-தஹன மிவ வஹதி ஸதஹம் |
ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா – தவ விரஹே கேசவா (ராதிகா கிருஷ்ணா ராதிகா)||3||–அவளின் பெருமூச்சின் வலிமையான காற்று, காதலின் சுடர்விடும் நெருப்பைப் போல் உணர்த்துகிறது.

திசி திசி கீரதி சஜல-கா-ஜலம் |
நயன-நளினம் இவ விகலிதா-நலம் |
ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா – தவ விரஹே கேசவா (ராதிகா கிருஷ்ணா ராதிகா) ||4||–அவளது தாமரைக் கண்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் நோட்டமிட்டு, தண்டுகளிலிருந்து பிரிந்த, நீர் தெறித்த தாமரை மலர்களைப் போல அவளது கண்ணீர்த் துளிகளின் மழையைச் சிதறடித்தன.–

நயன-விஷய மாபி கிசலய-தல்பம் |
கலயாதி விஹித-ஹுதாஸ-விகல்பம் |
ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா – தவ விரஹே கேசவா (ராதிகா கிருஷ்ணா ராதிகா)||5||–புதிய இதழ்கள் நிறைந்த ஒரு படுக்கையை அவள் நேராகத் தன் கண்முன்னே கண்டபோதிலும், தன் திகைப்பில் அது கொழுந்துவிட்டு எரியும் நெருப்பு என உணர்ந்தாள்.–

த்யஜதி ந பணி-தலேன கபோலம் |
பாலா-ஷஷினம் இவ, ஸயம் ஆலோலம் |
ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா – தவ விரஹே கேசவா (ராதிகா கிருஷ்ணா ராதிகா) ||6||–அவள் ஒரு ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில் தனியாக அமர்ந்திருக்கும்போது, ​​அந்தி வானில் புதிதாக உதித்த நிலவின் அழகை ஒத்திருக்கும் அவளது செந்தாமரைக் கை, அவளது கன்னத்தை அழுத்துகிறது.–

ஹரிரிதி ஹரிரிதி ஜபதி சகமம் |
விரஹ-விஹித-மரணேவ நிகாமம் |
ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா – தவ விரஹே கேசவா (ராதிகா கிருஷ்ணா ராதிகா)||7||–ராதை தன் உயிரை மாய்த்துக்கொள்ள முடிவு செய்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது. உங்களைப் பிரிந்திருக்கும் அவள், உங்களை அடையும் பேராவலுடன், ‘ஸ்ரீ ஹரி, ஸ்ரீ ஹரி’ என உங்கள் நாமத்தை இடைவிடாமல் தீவிரமாக உச்சரிக்கிறாள்.–

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் இதி கீதம் |
சுகயது கேசவ-பதம் உபநிதம் |
ராதிகா கிருஷ்ண ராதிகா – தவ விரஹே கேசவா (ராதிகா கிருஷ்ணா ராதிகா)||8||–ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் இந்தப் பாடல், கேசவப் பெருமானின் திருவடிகளில் நிபந்தனையின்றி சரணடைந்த பக்தர்களுக்கு ஆனந்தத்தை அளிக்கட்டும்.–

ச ரோமாஞ்சதி, சித்-கரோதி விலாபதி, உட்கம்பதே தம்யதி
த்யாயதி, உத்ப்ரமதி, பிரமேலதி, பததி, உத்யதி. முர்ச்சட் யாப்பி… |
ஏதாவதி, அதனு-ஜ்வரே- வர-தனு:, ஜெவேன்ன கிம் தே ரஸத்
ஸ்வர்-வைத்ய-ப்ரதிமா ப்ரஸிதாஸி, யதி த்யக்தோ அன்யதா ஹஸ்தக:…. ||9||–ஓ சிறந்த மருத்துவரே! பேரழகியான ராதை, பிரிவின் துயரத்தால் நிலைகுலைந்து போயிருக்கிறாள். சில நேரங்களில் அவளது மயிர் சிலிர்க்கிறது, சில நேரங்களில் அவள் மூச்சுத் திணறுகிறாள், சில நேரங்களில் அவள் திடுக்கிடுகிறாள். சில நேரங்களில் அவள் உரக்க அழுகிறாள், மற்ற நேரங்களில் நடுங்குகிறாள். சில நேரங்களில் அவள் ஆழ்ந்த கவனத்துடன் உன்னைத் தியானிக்கிறாள். உங்கள் காதல் லீலைகள் நடந்த இடங்கள் முழுவதும் அவள் அலைந்து திரிகிறாள். அவள் குழப்பத்தில் மூழ்கும்போது, ​​தன் கண்களை மூடிக்கொள்கிறாள். சில நேரங்களில் அவள் தரையில் விழுகிறாள். பிறகு அவள் எழுந்து செல்லத் தயாராகிறாள், ஆனால் திடீரென்று மயங்கி மீண்டும் தரையில் விழுகிறாள். உங்கள் பிரிவின் விளைவாக ஏற்படும் சன்னிப்த-ஜ்வரம் என்னும் கொடிய காய்ச்சலால் அவள் பீடிக்கப்பட்டிருக்கிறாள். நீ திருப்தியடைந்தால், தயவுசெய்து ரசாம்ருதம் என்னும் மருந்தைக் கொடு. அப்போது அவள் தன் பிராணனின் புதையலை அடையக்கூடும். தெய்வீக குணப்படுத்துபவராகச் செயல்படு, இல்லையெனில் நீ அவளை இழக்க நேரிடும்.–

ஸ்மரதுரம்- தைவத-வைத்ய-ஹ்ருத்யா
த்வத்-அங்க-சங்கம்ருதா, மாத்ர-சாத்யம் |
நிவ்ருத்த-பாதம், குருஷே ந ராதம்
உபேந்திர வஜ்ரத் அபி தருணோ’ஸி ||10||–ஓ உபேந்திரனே! இதயத்தின் தெய்வீக மருத்துவரே, உன்னுடன் தெய்வீக சங்கமம் எனும் மருந்தை அவள் உட்கொண்டால் மட்டுமே குணமடைய முடியும். கிருஷ்ணா, ராதையை அவளது வேதனையிலிருந்து விடுவி – இல்லையெனில் இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தை விடக் கொடியவனே!–

கந்தர்ப்ப ஜ்வர ஸாஜ்வரா துர தநோ ஆச்சர்ய மஸ்யாஷ் சிரம்
சேதஷ் ஸந்தன சந்த்ரமவ் கமலினி சிந்தசு சந்தாம்யதி |
கிந்து க்லாந்தி-வஷேந ஶீதல-தனும், த்வாம் ஏகம் ஏவ ப்ரியம்
த்யயந்தி. ரஹஸி ஸ்திதா கதம் அபி, ஷேனா ஷனம் ப்ரானிதி ||11||அவள் காதல் காய்ச்சலால் அவதிப்படுகிறாள்; சந்தன தைலம், நிலவொளி மற்றும் தாமரை மலர்களின் மாயத்தோற்றங்களில் அவள் இதயம் மெதுவாக மூச்சுத்திணறுகிறது. களைப்பு அவளை உன்னைத் தியானிக்க நிர்பந்திக்கும்போது, ​​ஒரு கணம் தன் பிராணன் திரும்புவதை அவள் உணர்கிறாள்.–

க்ஷணம் அபி, விரஹ:, புரா ந சேஹே
நயன-நிமிலன-கின்னய யயா தே |
ஷ்வஸ் இதி கதம் அசௌ, ரஸல-ஷகாம்,
சிர-விரஹேண, விலோக்ய, புஸ்பிதாக்ரம் ||12||–உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ​​தன் கண் சிமிட்டலால் ஏற்பட்ட அந்த ஒரு கணப் பிரிவை ராதையால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அதனால், இந்த நீண்ட வேதனையான பிரிவின்போதும், குறிப்பாக (அதன் மேல் கிளைகளில் புத்தம் புதிய மலர்களுடன்) முழுமையாகப் பூத்துக் குலுங்கும் ஓர் அழகான மாமரத்தைப் பார்க்கும்போதும், அவள் எப்படி உயிரோடு இருக்கிறாள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.–

த்ருஷ்டி-வ்யகுல-கோகுல-வன-ரஷாத், உத்ருத்ய கோவர்தனம்
பிப்ரத் பல்லவ-வல்லபாபி:, அதிக ஆனந்த் சிரம், கும்பிட:… |
தர்பெனேவா, தட்-அர்பிதா, தாரா-ததி, சிந்துரா-முத்ராங்கிடோ….
பஹு: கோப-தனோ:, தனோது பவதாம், ஷ்ரேயாஸி கம்ஸ-த்விஷ: ||13||—கனமழையிலிருந்து கோகுலத்தின் கவலையுற்ற குடிமக்களைக் காப்பதற்காக, கிருஷ்ணரின் கரங்கள் கிரி கோவர்தனனைத் தூக்கிப் பிடித்து இந்திரனுக்குப் போட்டியாக விளங்கின. அழகிய இளம் கோபியர்கள் அவரது கரங்களை நீண்ட நேரம் முத்தமிட்டனர்; புதிதாகத் திருமணம் செய்துகொண்ட கோபியர்களின் உதடுகளிலிருந்து வழிந்த குங்குமத்தையும், அவர்களின் நெற்றிகளிலிருந்து வழிந்த சிந்துரத்தையும் பூசிக்கொண்டனர். கம்சனை அழித்தவரும், இடையன் வடிவில் காட்சியளிப்பவருமான ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அந்தக் கரங்கள், உங்கள் அனைவருக்கும் மங்களத்தை அருளட்டும்.

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதவ்
ஸ்நிக்த-மதுஸுதனோ நாம, சதுர்த ஸர்க:

—

அத்தியாயம் 10—ராகம்: ஆனந்த பைரவி ; ஆதி தாலா–

அஹம் இஹ நிவாஸாமி யாஹி, ராதாம்… அன் உனய
மத்-வசனேன சா அனா-யேதா:|
இதி மது-ரிபுனா சகி… நியுக்தா
ஸ்வய மிதம் ஏத்யா, புனர் ஜகதா, ராதம்…. ||–“நான் இங்கேயே தங்குகிறேன், நீ ராதையிடம் சென்று என் வார்த்தைகளைக் கூறி அவளைச் சமாதானப்படுத்தி என்னிடம் அழைத்து வா” என்று மதுசூதனன் கட்டளையிட, அவளுடைய தோழி அவருடைய வார்த்தைகளை ராதையிடம் மீண்டும் கூறச் சென்றாள்.–

ராதே, வஹதி மாலய-சமிரே, மதனம் உபநிதயா |
ராதே, ஸ்புயத்தி குசும-நிகரே, விரஹி-ஹ்ருதய-தலனாய ||1||ராதே, தவ விரஹே வனமாலி.. சகி சிதாதி ராதே || துருவ-பதா ||–என் அன்புத் தோழி ராதா, சந்தனக் காற்று (மலையா) மெதுவாகத் தவழ்ந்து வந்து, அனைவரையும் காதல் மனநிலையில் ஆழ்த்துகிறது. பல்வகை மலர்கள் மலர்ந்து, தனித்த காதலர்களின் இதயங்களைக் கிழிக்கின்றன. வசந்த காலத்தின் இந்த உணர்ச்சிமிக்க நேரத்தில், உன்னைப் பிரிந்த துயரத்தில் காமவெறி கொண்ட வனமாலி மனம் வருந்துகிறாள், ராதே.–

ராதே, தஹதி ஷிஷிர மயூகே மரணம் அனுகரோதி |
ராதே, படதி மதன-விசிகே விலாபதி விகல தாரோ’தி (ராதே, தவ விரஹே வனமாலி) ||2||–நிலவொளி அவனை மரண அச்சுறுத்தலுடன் சுட்டெரிக்கிறது. காமதேவனின் அம்புகளைப் போல மரங்களிலிருந்து உதிரும் மலர்கள் அவன் இதயத்தைத் துளைக்கின்றன. உங்கள் பிரிவால் அவன் மனம் நொந்து புலம்புகிறான்.–

ராதே,த்வநதி மதுப-ஸமுஹே, ஷ்ரவணம் அபி ததாதி |
ராதே, மனஸி சலித-விரஹே, நிஷி நிஷி ருஜு உமுபயதி (ராதே, தவ விரஹே வனமாலி) ||3||–வண்டுகளின் ரீங்காரத்தைக் கேட்கும்போது அவன் தன் கைகளால் காதுகளை மூடிக்கொள்கிறான். ஒவ்வொரு இரவும் உன்னுடைய துணை கிடைக்கும் என்று அவன் எதிர்பார்க்கிறான், ஆனால் ஏமாற்றமே அடைகிறான். நாளுக்கு நாள் பிரிவின் வேதனையை அவன் சகித்துக்கொள்வதால், அவனது பலவீனம் அதிகரிக்கிறது.–

ராதே, வஸதி விபின-விதனே, த்யஜதி லலிதா-தாமா |
ராதே, லுததி தரணி-ஷயனே, பஹு விலாபதி தவ நாம (ராதே, தவ விரஹே வனமாலி) ||4||–அவன் அரண்மனையில் இருந்த தனக்கே உரிய அழகான படுக்கையறையைக் கைவிட்டு, காட்டில் வசிக்கிறான். வீட்டில் வசதியாக வாழ்வதற்குப் பதிலாக, அவன் தரையில் உருண்டு, ‘ராதா! ராதா!’ என்று உன் பெயரை மீண்டும் மீண்டும் கூவிக்கொண்டிருக்கிறான்.–

ராதே, பானதி கவி-ஜயதேவே, விரஹ-விலாசிதேன |
ராதே, மனஸி ரபாஸ-விபவே.. ஹரி ருதயது ஸுக்ருதேன (தவ விரஹே வனமாலி, சகி சிதாதி ராதே) ||5||–ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் இந்த கீதம், கிருஷ்ணரின் பிரிவு குறித்த துயரம் நிறைந்தது. இப்பாடலில் பொதிந்துள்ள பக்தியின் விளைவாக, இதை ஓதுபவர்கள் பிரிவின் லீலைகளில் ஈடு இணையற்ற ஆழ்ந்த ஈடுபாட்டை அடைகிறார்கள். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அவர்களின் இதயங்களில் வெளிப்படட்டும்.–

அத்தியாயம் 11–ராகம்: யமன் ; ஆதி தாளம்–

பூர்வம், யத்ர சாமம், த்வயா ரதி-பதேர்… ஆராதிதா சித்தய:
தஸ்மின் …ஏவ நிகுஞ்ச…மன்மத-மஹா-தீர்த்தே… புனர் மாதவ: |
த்யாயன்… த்வாம் அனிஷம், ஜபன்னாபி தவைவா, அலாப-மந்த்ராவலிம்
பூய:, த்வத்-குச-கும்ப-நிர்பர பரிரம்பாம்ருதம், வஞ்சதி ||–நீங்கள் இருவரும் சேர்ந்து காதலில் பூரணம் அடைந்த, காதலின் புனிதமான அடர்ந்த தோப்பில் மாதவன் இன்னும் உனக்காகக் காத்திருக்கிறான். அவன் உறக்கமின்றி, தொடர்ச்சியான மாய மந்திரங்களை முணுமுணுத்துக்கொண்டே உன்னைத் தியானிக்கிறான். அவன் உனக்காக ஏங்குகிறான்.–

ரதி-சுக-சரே கதம் அபிசரே மதன-மனோஹர-வேஷம் |
ந குரு நிடம்பினி கமன-விலம்பனம் அனுசர தம் ஹ்ருதயேசம் (ராதே) ||1| |–வனமாலி கிருஷ்ணர் வன மலர் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளார், அவரது திருவுருவம் ஒளிவீசுகிறது. அவர் காமதேவனைப் போலவே மிகவும் வசீகரமான ஆடையை அணிந்துள்ளார். ராதே, அவரைக் காத்திருக்க வைக்காதே. உன் இதயத்தின் இறைவனைப் பின்பற்று.–

திர-சாமிரே யமுனா-டையர் வசதி வனே வனமாலி
கோபி பினா பயோதர மர்தனா
சஞ்சல கர யுக ஷாலி ராதே
திர-சாமிரே யமுனா-தியர் வசதி வனே வனமாலி|| துருவ-பதா ||–அவர் தற்போது யமுனையின், மலாய்க்காற்று மென்மையாக வீசும் கரையில் உள்ள ஒரு வனப் பந்தலில் காத்திருக்கிறார். ராதே, அவர் உனக்காகக் காத்திருக்கிறார்.–

நாம ஸமேதம் க்ருத-சங்கேதம், வாதயதே ம்ருதுவேனும் |
பஹு மனு தே நானு தே, தனு தே, தனு-சகத, பவன-சலிடம் அபி ரேனும்(ராதே) ||2| |–ஓ ராதா, அவன் உன் பெயரை அழைப்பது போல மென்மையாகத் தன் புல்லாங்குழலை மீட்டுகிறான். முதலில் உன் உடலைத் தொட்ட மகரந்தம் தன்னைத் தொடுவதை அவன் பெரும் பாக்கியமாகக் கருதுகிறான். அவை தென்றலில் அவனிடம் வரும்போது, ​​அவன் அவற்றை மிகுந்த மரியாதையுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறான்.–

பததி படத்ரே விசலதி பத்ரே சகித-பவத் உபயனம் |
ரசாயதி சயன சசகித-நயன பச்யதி தவ பந்தனம் (ராதே)||3| |–கிருஷ்ணன் மகிழ்ச்சியுடன் படுக்கையை விரிக்கும்போது, ​​அவனுக்குள் பல காட்சிகள் தோன்றுகின்றன. ஒரு மரத்தில் வந்து அமரும் பறவை, இலைகளைச் சலசலத்து மிக மெல்லிய ஓசையை எழுப்பும்போது, ​​கிருஷ்ணன் திகைத்த கண்களுடன் நீங்கள் வந்து சேரும் என எதிர்பார்க்கப்பட்ட பாதையை நோக்குகிறான்.–

முகர மாத்திரம் த்யஜ மஞ்சிரம், ரிப்பும் இவ கேலி ஷூலோலம் |
சல சகி குஞ்சம் சதிமிர-புஞ்சம், ஷைலயா நிலா-நிச்சோலம் (ராதே)||4||–சகி, போ! அந்தப் புதர் இருக்கும் திசையை நோக்கிச் செல். உன் கொலுசுகளைக் கழற்று. உன் நாடகத்தில் அவை துரோகிகளைப் போல ஒலிக்கின்றன. இந்த அடர் நீல ஆடையை அணிந்துகொள்.–

உரசி முராரே உபஹித-ஹரே, கானா இவ தரல-பாலகே
தைதி ரிவா பிதே, ரதி-விபரிதே, ராஜஸி ஸுக்ருத-விபாகே (ராதே)||5||–இரத்தின மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட முராரியின் மார்பில், கருமேகத்தின் மீது விழும் மின்னலைப் போல உன் மாலை விழுகிறது. அந்த மயக்கும் காதலைப் பருகி, உன் சுகிருதத்தை (நல் அதிர்ஷ்டத்தை) அனுபவி.

விகலித-வசனம், பரிஹ்ருத-ரசனம், கதயா ஜகநம் அபி தானம்.
கிசலய-ஷயனே பகஜ-நயனே, நிதிம் இவ ஹர்ஷ-நிதானம் (ராதே)||6||–ஓ நீலத்தாமரைக் கண்களுடைய ராதாவே, உனது வாசனைகளைத் தளர்த்தி பக்தி ரசத்தைப் பருகுவாயாக. புதிதாகத் துளிர்த்த இலைகளின் படுக்கையில், உனது காதலனின் ஆனந்தமயமான நிறைவுடன் இரு.–

ஹரிர் அபிமானி ரஜனி ரிதானிம், இயம் அபி யதி விரமாம் .
குரு மம வசனம், சத்வார-ரச்சனம், பூராய மாதுரிபு-காமம்(ராதே) ||7||–இப்போது ஸ்ரீ ஹரி கர்வம் நிறைந்திருக்கிறார். இரவின் இறுதிக் காலம் முடியப் போகிறது, எனவே என் ஆலோசனையை ஏற்றுக்கொள். மேலும் தாமதிக்காமல் உடனே சென்று, ஸ்ரீ கிருஷ்ண பகவானின் (மதுவின்) விருப்பங்களை நிறைவேற்று.–

ஸ்ரீஜயதேவே க்ருத ஹரி சேவே, பானதி பரம-ராமியம்
ப்ரமுதித-ஹ்ருதயம், ஹரிம் அதி சதயம், நமத ஸுக்ருத-கமணியம்(ராதே) ||8||–ஓ முனிவர்களே! கிருஷ்ணர் ஆனந்தமயமானவர், காரணமின்றி கருணை காட்டுபவர், அளவற்ற இனிமை கொண்டவர், நற்குணம் மிக்கவர் மற்றும் விரும்பத்தக்க குணங்கள் அனைத்தும் உடையவர். மிகவும் மயக்கும் கவிதைகளை இயற்றியவரும், ஸ்ரீ ஹரியின் சேவகருமான ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் இந்தப் பாடலைப் பாராயணம் செய்து, ஆனந்தமயமான இதயத்துடன் அவரை வணங்குங்கள்.–

விகிரதி முஹு ஷ்வாஸன், அஷ புரோ முஹுர் ஏக்ஷ்ணதே
ப்ரவிஷதி முஹுர், குஞ்சன் குஞ்சன், முஹுர் பஹு தம்யதி |
ரசாயதி முஹுர் ஷய்யம், பர்யகுலம், முஹுர் ஏக்ஷ்ணதே
மதன-கடன-க்லாந்த:- காண்டே , ப்ரியஸ் தவ வர்ததே ||9||—ஓயாமல் பெருமூச்சு விட்டபடி, அவன் தன் துயரத்தைக் கொட்டுகிறான். அவன் வெறுமையான திசைகளை முடிவில்லாமல் தேடுகிறான். ஒவ்வொரு முறையும் தனக்குத்தானே முணுமுணுத்தபடி அடர்ந்த வனத்திற்குள் நுழையும்போதும், அவன் மூச்சுத் திணறுகிறான். வெறுமையான குழப்பத்துடன் அதையே வெறித்துப் பார்த்தபடி, அவன் மீண்டும் மீண்டும் உன் காதல் படுக்கையை விரிக்கிறான். ஹே ராதா, உன் பிரியம் உன் விரகத்தால் துன்பப்படுகிறது.–

த்வத்-வாம்யேன, சமம், சமக்ரம் அதுனா, திக்மம்-ஷுரஸ் தம்கதோ
கோவிந்தஸ்ய-மனோரதேன-ச-சமம், ப்ராப்தம், தம சந்த்ரதம் |
கோகனம், கருணா-ஸ்வநேன சத்ருஷி, திர்கமத்-அப்யர்தனா
தன் முக்தே, விபலம், விலம்பனம் அசௌ , ரம்யோ அபிஷ-ரக்ஷண: ||10||–உன்னுடைய முரண்பட்ட மனநிலையுடன், சூரியனும் மறைந்துவிட்டது. கிருஷ்ணனின் விருப்பத்துடன், இருளும் தீவிரமடைந்துள்ளது. இரவில் பரிதாபகரமான குரலில் புலம்பும் தனித்த சக்ரவாதப் பறவையின் இடைவிடாத அழுகையைப் போல, என் வேண்டுகோளும் பயனற்றுப் போய்விட்டது. ஓ திகைத்தவளே, நான் உன்னிடம் நெடுங்காலமாக மன்றாடிக் கொண்டிருக்கிறேன். இனிமேலும் தாமதிப்பது பயனற்றது–

ஆஷ்லேனாத் அனு, கும்பனாத் அனு, நகோ-லேகாத், அனு ஸ்வாந்தஜா…
ப்ரோத்போதாத் அனு, ஸம்ப்ரமாத், அனு ரதாரம்பாத், அனு ப்ரிதாயோ:… |
அன்யார்த்தம் கதயோ:, ப்ராமன் மிலிதயோ:, ஸம்பாஷனைர் ஜானதோ:
தம்பத்யோர் இஹ, கோ ந கோ ந தாமஸி, விருதா-விமிஷ்ரோ ரஸ: ||11||–இருளில் சந்திக்கும் காதலர்கள், காதலின் உச்சத்தை அடையும் வரை தழுவி முத்தமிடுகிறார்கள். இருப்பினும், இங்கே மனநிலை வேறுவிதமாக இருக்கிறது.

ச-பய-சகிதம், வின்யாஸ் யாந்திம், தஷாம் திமிரே பதி
ப்ரதிதரு முஹு: ஸ்தித்வா, மந்தம் பதானி விதன்வதிம் |
கதம் அபி ரஹ: ப்ராப்தம், அங்கைர் அனங்க-தரங்கிதி:…
சுமுகி, சுபக: பஷ்யன், ச த்வாம் உபைது, குடார் ததாம் ||12||–நீ அந்த இருண்ட பாதையில் உன் அச்சம் தோய்ந்த பார்வையைச் செலுத்தி, ஒவ்வொரு மரத்தின் அருகிலும் நின்று, உன் அடிகளை மெதுவாக அளந்து எடுத்து வைக்கும்போது, ​​எப்படியோ ஓர் மறைவான இடத்தைச் சென்றடைவாய். கிருஷ்ணர் உனக்காகக் காத்திருக்கிறார்! உன் வருகையை அவர் கொண்டாடட்டும்.–

ராதா-முக்த-முகாரவிந்த-மதுப:, ட்ரைலோக்ய-மௌலி-ஸ்தாலி
நேபத் யோ…சிதா, நிலா-ரத்னம் அவனி, பரா அவதாரா, அந்தக: |
ஸ்வச்சந்தம் வ்ரஜ-சுந்தரி, ஜன-மனஸ்-தோஷ-பிரதோஷ ஷிரோù…
கம்ச-த்வம்சன-தும-கேதுர்- அவது, த்வாம் தேவகி-நந்தன: ||13||–அவரே ராதையின் தாமரைத் திருமுகத்தின் தேனை அருந்தும் வண்டு. அவரே மும்மண்டலங்களின் சிகர மணியான பிருந்தாவனத்தின் நீலமணி ஆபரணம். இரவைப் போல, அவர் விரஜத்தின் அழகிய கோபியர்களைத் திருப்திப்படுத்த இயல்பாகவே தகுதியுடையவர். பூமியைச் சுமையாக்கும் ஆக்கிரமிப்பு அனுபவவாதிகளை அவர் அழிக்கிறார். அவர் கம்சனுக்கு அழிவை முன்னறிவிக்கும் தூமகேது நட்சத்திரத்தைப் போன்றவர். தேவகியின் மகனான அந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் உங்கள் அனைவரையும் காக்கட்டும்.–

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதவ்
அபிசாரிகா வர்ணனே, ஸகாங்க்ஷ புண்டரிகாஶோ நாம, பஞ்சம ஸர்க:

—

அத்தியாயம் 12—ராகம்: சங்கராபரணம்; ஆதி தாலா–

அத தம் கந்து மாஷக்தம், சிர மனுரக்தம், லதா….க்ருஹே, த்ரிஸ்த்வா |
தக்-சரிதம்… கோவிந்தே, மனசிஜா-மண்டே… சகி ப்ராஹா | |–பூக்கள் பூத்த கொடிகள் நிறைந்த ஓர் அறையில் ராதை அமர்ந்திருந்தாள். கிருஷ்ணரின் துணையை மிகவும் விரும்பியபோதிலும், அவரிடம் செல்ல இயலாமல் ராதை தவிப்பதைக் கண்ட சகி, ராதையின் நிலையை கோவிந்தனிடம் விவரித்தாள்.–

பச்யதி திசி திசி ரஹஸி பவந்தம் |
த்வத்-ஆதார-மதுர-மதுனி பிபந்தம் ||1||
நாத ஹரே சிதாதி ராதா வாச-கே ||த்ருவபதா ||–ஓ ஹரி, நீரே அவளுக்கு ஒரே புகலிடம். ஸ்ரீ ராதை அந்த சந்திப்பு இடத்தில் விரக்தியின் ஆழத்தில் மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறாள். அவள் வேதனையில் இருக்கிறாள். எல்லா திசைகளிலும், தன் இதயத்தின் ஆழத்திலும், அவளுடைய இதழ்களின் இனிய அமிர்தத்தைப் பருகுவதில் மிகவும் திறமைசாலியான உம்மையே அவள் காண்கிறாள்.–

த்வத்-அபிசரா-ரபசேனா வாலந்தி |
படதி பதனி கியாந்தி காலந்தி ||2||–உங்களைச் சந்திக்கும் அவசரத்தில், அவள் சில அடிகள் எடுத்து வைத்ததும் தடுமாறிக் கீழே விழுகிறாள்.–

விஹித-விசதா-பிஸ-கிசலய-வலயா |
ஜீவதி பரம் இஹ தவ ரதி-கலயா ||3||–அவள், களங்கமற்ற வெண் தாமரை நார்களாலும் புதிதாக மலர்ந்த இலைகளாலும் செய்யப்பட்ட வளையல்கள், இடைக்கச்சை, மோதிரங்கள், கைவளைகள், கழுத்தணிகள் மற்றும் பிற ஆபரணங்களை அணிந்துகொள்கிறாள். மீண்டும் உன்னுடன் சேர்ந்துவிடலாம் என்ற நம்பிக்கையில் மட்டுமே அவள் வாழ்கிறாள்.–

முஹூர் அவலோகித-மான-லீலா |
மது-ரிபுரஹம் இதி பாவனா-சிலா ||4||–ஓ கிருஷ்ணா, அவளுடைய பிராணன் உன்னுடைய பிராணனுடன் கலந்துவிட்டது. ‘நான் மதுசூதனன்’ என்று கற்பனை செய்துகொண்டு, அவள் உன்னுடன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக்கொண்டு, தன் ஆபரணங்களை உற்றுப் பார்க்கிறாள்.–

த்வரிதம் உபைதி ந கதம் அபிசாரம் |
ஹரிரிதி வததி சகிம் அனுவாரம் ||5||–“ஹரி ஏன் என்னைச் சந்திக்க சீக்கிரம் வரமாட்டார்?” என்று அவள் தன் தோழியிடம் இடைவிடாமல் கேட்கிறாள்.–

ஸ்லியாதி சும்பதி ஜல-தார-கல்பம் |
ஹரிரூபகத இதி திமிரம் அனல்பம் ||6||–கடும் இருளில், அவள் மேகம் போன்ற அந்த உருவத்தை அணைத்து முத்தமிட்டு, “ஹரி வந்துவிட்டார்” என்கிறாள்.-

பவதி விலாம்பினி விகலிதா-லஜ்ஜா |
விலாபதி ரோதிதி வாசக-சஜ்ஜா ||7||–ராதை புற உணர்வுக்குத் திரும்பி, நீங்கள் இன்னும் வந்து சேரவில்லை என்பதை உணரும்போது, ​​அவள் தன் கூச்சம் அனைத்தையும் இழந்து உரக்க அழத் தொடங்குகிறாள்.-

ஸ்ரீ-ஜெயதேவா-காவேர் இடம் உதித்தம் |
ரசிக-ஜன தனுதம் அதிமுதிதம் ||8||–கவிஞர் ஜெயதேவரின் இந்தப் பாடல், ரசத்தைச் சுவைப்பதில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களின் இதயங்களில் பெருமகிழ்ச்சியைத் தட்டி எழுப்பட்டும்.-

விபுல-புலக-பலிம்- ஸ்பித-சேத்-கார மாந்தர்-
ஜனிதா-ஜாதிமம்-ககு, வ்யகுலம் வ்யஹரந்தி |
தவகி தவ விதத், அமண்ட-கந்தர்ப-சிந்தம்
ரச-ஜல-நிதி-மக்னம், தியான-லக்னா, மிருகக்ஷி ||9||–அவள் உடல் ஏக்கத்தால் துடிக்கிறது; அவள் மூச்சு குழப்பத்தின் வார்த்தைகளை உள்ளிழுக்கிறது; உமது தீவிரமான எண்ணங்களால் பீடிக்கப்பட்டு, ஆழ்ந்த அச்சத்தில் அவள் குரல் உடைகிறது. ராதை உமது விரகத்தில் மூழ்கி, தனது தியானத்தில் உம்மைப் பற்றிக்கொண்டு உயிர் பிழைக்க முயல்கிறாள்.–

அங்கேஷ்வ பரம், கரோதி பஹுஷா:, பத்ரே’பி சஞ்சாரிணி…
ப்ராப்தம் த்வாம்- பரிஷங்கதே விதனுதே, ஷய்யம் சிரம் த்யாயதி |
இத்ய கல்ப-விகல்ப-தல்ப-ரசான, சங்கல்ப-லீலாஷத-
வ்யசக்தாபி- வினா. த்வயா வர-தனுர், நைஷாம் நிஷாஷம் நேஷ்யதி ||10||–அவள் தன்னை அலங்கரித்துக் கொள்கிறாள்; இலைகள் சலசலக்கும்போது, ​​’ஓ, நீ வந்துவிட்டாயா’ என்று எண்ணி எதிர்பார்ப்பு நிரம்புகிறது. அவள் ஒரு மென்மையான படுக்கையை விரித்து, தியானத்தில் நீண்ட நேரம் காத்திருக்கிறாள். ஆபரணங்களாலும் கற்பனைகளாலும் தன் படுக்கையை விரிக்கும்போது, ​​தன் நேர்த்தியான விளையாட்டில் உன்னைப் பற்றிய நூற்றுக்கணக்கான நுணுக்கங்களை அவள் நினைவுபடுத்துகிறாள். ஆனால், அந்த மெலிந்த பெண் நீ இல்லாமல் அந்த இரவைக் கடக்க மாட்டாள்.–

கிம் விஷ்ராம்யஸி, கிருஷ்ண-போகி-பவனே, பாந்திர-பூமி-ருஹி ப்ரதர்
​​யாஸி ந த்ரிஷ்டி-கோசாரம் இத:, ஸாநந்த-நந்தே…ஸ்பதம் |
ராதாயா வசனம் தத் த்வக முகான் நந்தந்திகே கோபதோ
கோவிந்தஸ்ய ஜெயந்தி ஷ்யாம் அதிதி பிராக்ஷஸ்த்ய கர்ப்ப கிர ||11||–நான் ஸ்ரீ ராதையின் இல்லத்தில் விருந்தினராகத் தங்கியிருந்தபோது, ​​அவள் என்னிடம், ‘சகோதரா, நீ ஏன் இந்தப் பண்டிர மரத்தின் அடியில் ஓய்வெடுக்கிறாய்? இங்கே ஒரு விஷமுள்ள கருநாகம் வாழ்கிறது. எழுந்து, உனக்கு முன்பாகவே தெரியும் நந்தனின் இன்பமான இல்லத்திற்குச் செல். நீ ஏன் அங்கே செல்லக்கூடாது?’ என்று கேட்டாள். ஒரு யாத்ரீகனின் வாயிலிருந்து ராதையின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட கிருஷ்ணன், தனது கூற்றுகளின் உள்நோக்கத்தை ஸ்ரீ நந்த மகாராஜாவால் புரிந்துகொள்ள முடியாதபடி, ‘அவருக்கு’ நன்றி கூறினார். கோவிந்தனின் புகழ்ச்சி வார்த்தைகள் வெற்றி பெறட்டும்.

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதவ்
சோத்கந்த-வைகுண்ட நம, சாஸ்தா சர்கா:

—

அத்தியாயம் 13—ராகம்: அஹிரி ; ஜும்பா–

அத்ராந்தரே ச குலத-குல, வர்த்ம-காதா
சஞ்ஜாத-பதாக, இவ ஸ்புடலா.லாஞ்சன-ஸ்ரீ:|
விருந்தா-வனந்தரம், அதிபயத், அம்சு-ஜாலை:
திக்-சுந்தரி, வதனா-சந்தன-பிந்துர் இந்து: ||–இரவு வந்ததும், அந்த மனநிலை பள்ளம் நிறைந்த கறைகளைக் காட்டியது; பிருந்தாவனத்தின் ஆழங்களை நிலவொளியால் ஒளிரச் செய்து, தன் குற்றவுணர்வை வெளிக்காட்டுவது போலத் தோன்றியது. வானத்தின் மேற்பரப்பில் சந்திரன் ஒரு சந்தனத்தூள் புள்ளி போலக் காட்சியளித்தது.

பிரசரதி ஷஷ-தார-பிம்பே விஹித-விலம்பேச, மாதவே விதுரா |
விரசித-விவித-விலாபம் ச-பரிதாபம்சகார உச்சை: | |–சந்திரன் உதிக்க, மாதவன் சோம்பலாக இருக்க, தனிமையில் வாடிய ராதை, பரிதாபமாக விம்மி அழுதபடி தன் வேதனையை உரக்கக் கதறினாள்.-

கதிதசமயே’பி ஹரிரஹஹ ந யயௌ வனம் |
மம விபலா மிதா மமல ரூபம் அபி யௌவனம் ||1||யாமி ஹே கம் இஹ சரணம் சகி-ஜன-வசன-வஞ்சிதஹம் ||த்ருவபதம்||-வாக்குறுதியளித்த நேரத்தில் ஹரி வனத்திற்கு வராததால், என் களங்கமற்ற இளமையும் அழகும் வீணாகிவிட்டன. என் நண்பர்களால் நான் ஏமாற்றப்பட்டுவிட்டேன், இனி யாரிடம் நான் அடைக்கலம் தேடுவேன்?

யதனு கமனாய நிஷி, கஹனம் அபி ஷிலிதம் |
தேன மம ஹ்ருதயம் இடம், அசம-ஷர-கிளிதம் (யாமி ஹே கம் இஹ சரணம்)||2||–இத்தகைய இருண்ட இரவில், யாருக்காக நான் இந்தக் காட்டுக்குள் கூட நுழைந்தேனோ, அந்த நபரே என் இதயத்தைக் காதல் அம்புகளால் துளைக்கிறார். நான் யாரிடம் அடைக்கலம் தேடுவேன்?

மம மரம் ஏவ வரம், இதி விதத-கேதன |
கிம் இஹ விஷஹாமி, விரஹானாலம் அசேதன (யாமி ஹே கம் இஹ ஷரணம்) ||3||–இனிமேலும் இந்த உடலைத் தாங்குவதில் பயனில்லை. நான் உடனடியாக இறக்க வேண்டும். நான் உணர்வற்றவளாகி வருகிறேன். பிரிவின் இந்தத் தாங்க முடியாத நெருப்பை நான் எப்படித் தாங்குவேன்?

மம ஹாஹா விதுரயதி, மதுர-மது-யாமினி |
கபி ஹரிம் அனுபவதி, க்ருத-சுக்ருத-காமினி (யாமி ஹே கம் இஹ சரணம்)||4||–ஓ, நான் எவ்வளவு துரதிர்ஷ்டசாலி. இந்த மிக இனிமையான வசந்த இரவு, தனிமையின் வலியால் என்னை நிலைகுலையச் செய்கிறது. இப்படிப்பட்ட நேரத்தில், வேறு எங்கோ ஒரு மூலையில் உள்ள உணர்ச்சிமிகு இளம் பெண், தனது புண்ணியச் செயல்களின் பலனை அனுபவித்து, ஹரியின் அருளால் உன்னத ஆனந்தத்தை அடைந்துகொண்டிருப்பது நிச்சயம்.–

அஹஹா கலயாமி வளையாடி-மை-பூஷணம் |
ஹரி-விரஹ-தஹன-வஹனேன பஹு-தூஷணம் (யாமி ஹே கம் இஹ சரணம்) ||5||–நான் அணியும் ஒவ்வொரு வளையலும் ஆபரணமும், ஹரியின் பிரிவால் ஏற்பட்ட துயரத்தைத் தாங்கி, எனக்கு வேதனையளிக்கின்றன.-

குசும-சுகுமார-தனும், அசம-ஷர-லீலயா |
பிரகதி ஹ்ருதி ஹந்தி மாம், அதி விஷம-ஷிலயா (யாமி ஹே கம் இஹ சரணம்) ||6||–என் மார்பில் உள்ள இந்தக் காட்டுப் பூமாலை கூட, மென்மையான மலர் இதழ்களை விடவும் நளினமான என் உடலின் மீது, காமதேவனின் அம்புகளைப் போலக் கொடிய அடிகளைப் பொழிகிறது.–

அஹம் இஹ நிவாஸாமி, நவி-கணித-வேதஷா |
ஸ்மரதி மதுசூதனோ, மமாபி ந சேதஸ (யாமி ஹே கம் இஹ ஶரணம்) ||7||–இந்தக் கொடிய பிரம்பு வனத்தின் நடுவிலும் நான் அச்சமின்றி கிருஷ்ணனுக்காகக் காத்திருக்கிறேன். ஆனால், மதுசூதனன் என்னை ஒருமுறை கூட நினைவுகூரவில்லை என்பது எவ்வளவு ஆச்சரியம்.–

ஹரி-சரண-ஷர்ணா, ஜெயதேவ-கவி-பாரதி |
வஸது ஹ்ருதி, யுவதி ரிவா, கோமலா-கலாவதி (யாமி ஹே கம் இஹ ஷரணம்)||8||–அனைத்துக் கலைகளிலும் தேர்ச்சி பெற்ற ஓர் அழகிய இளம் பெண்ணின் குணங்கள் ஓர் இளைஞனின் இதயத்தில் என்றும் பிரகாசிப்பதைப் போல, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் தாமரைத் திருவடிகளில் நிபந்தனையின்றி சரணடைந்த ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் இந்த இன்பமூட்டும் பாடல், பக்தர்களின் இதயங்களை என்றும் அலங்கரிக்கட்டும்.–

தத்-கிம் காமபி காமினிம், அபிஸ்ருத:, கிம் வா கலா-கேலிபி:…
பத்தோ பந்துபி:, அந்தகாரிணி வனாப்யர்ணே, கிமுத் ப்ராம்யதி |
காந்தா: கிளாந்த-மனா, மனக் அபி, பதி பிரஸ்தா தும் ஏவாக் ஷம:….
சங்கேதி-க்ருத-மஞ்சு-வஞ்சுல-லதா-குஞ்சே’பி , யான் நகதா:… ||9||–ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் என் உயிரை விட எனக்கு மேலானவர். பூத்துக் குலுங்கும் கொடிகளால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட அறைக்கு அவர் ஏன் இன்னும் வரவில்லை? இதன் பின்னணியில் உள்ள மர்மம் என்ன? அவர் வேறொரு காமவெறி பிடித்த பெண்ணுடன் கள்ளக்காதல் கொள்ளச் சென்றுவிட்டாரா? தன் நண்பர்களுடன் விளையாடும் மகிழ்ச்சியில், குறித்த நேரத்தை அவர் கவனக்குறைவாகக் கடந்துவிட்டாரா? இந்த அடர்ந்த மரக்கூட்டத்தின் நிழலால் ஏற்படும் கொடிய இருளில், இந்த இடத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் அவர் அலைந்து கொண்டிருக்கிறாரா? என்னிடமிருந்து பிரிந்திருக்கும் உணர்வால் அவர் ஒரு அடி கூட எடுத்து வைக்க முடியாத அளவுக்கு பலவீனமடைந்துவிட்டாரா?–

—

அத்தியாயம் 14–ராகம்: சாரங்கா ; ஆதி தாளம்

அதா… கடம், மாதவ மாந்தரேண
சகிமியம், வீக்ஷ்ய விஷத-முகம் |
விஷங்கமானா, ரமிதம் கயாபி
ஜனார்தனம் த்ருஸ்தவத், ஏதத் அஹ ||–மாதவன் இல்லாமல், தன் தோழி சோகமாகவும் திக்கித் திணறியும் திரும்பி வந்ததைக் கண்ட ராதைக்கு, ஏதோ ஒரு கோபி ஜனார்த்தனனை மகிழ்விப்பது போன்ற சந்தேகம் எழுந்தது; உடனே அவள் தன் சாகியிடம் அதைக் கூறினாள்.–

ஸ்மர-சமரோசித-விரச்சித-வேஷா |
கலிதா-குசும-பார-விடுலித-கேஷா ||1||கபி மாதுரிபுனா விலாசதி யுவதிர் அதிக-குணா ||த்ருவபதா||||
–ஓ சகி, அவள் காமக் களியாட்டத்திற்கு ஏற்ற ஆடைகளையும் ஆபரணங்களையும் அணிந்திருக்கிறாள். அவளது அவிழ்த்து விடப்பட்ட கூந்தலில் மலர்ச் சரங்கள் வாடிக்கிடக்கின்றன. என்னை விடத் தகுதி வாய்ந்த ஏதோ ஒரு இளம் பெண், மதுரிபுவுடன் ஆனந்தக் களியாட்டத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறாள்.–

ஹரி-பரிரம்பான-வலித-விகாரா |
குச்ச-கலஷோபரி தரலிதா-ஹரா (கபி மாதுரிபுனா)||2||–கிருஷ்ணன் அவளை ஆழமாகத் தழுவும்போது, ​​அவள் புலன்களின் கிளர்ச்சியால் திகைத்துப்போகிறாள். அவளது தோலின் ஒவ்வொரு மயிரும் சிலிர்ப்பதில் தொடங்கி, உடல் மாற்றங்களை அவள் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; அவளது கழுத்தணி முன்னும் பின்னுமாக அசைந்துகொண்டிருக்க வேண்டும்.–

விச்சலாட்-அலக-லலிதனனா-சந்திரா |
தத்-ஆதார-பான-ரபஸ-க்ருத-தந்த்ரா (கபி மாதுரிபுனா) ||3||–சந்திரனைப் போன்ற அவளது முகத்தின் அழகு, அவளது சுருண்ட கூந்தலால் மெருகேறப்பட வேண்டும்; கிருஷ்ணனின் இதழ்கள் என்னும் அமிர்தத்தைப் பருக வேண்டும் என்ற அடங்காத பேராவலால் அவளது கண்கள் ஆனந்தமாக மூடியிருக்க வேண்டும்.–

சஞ்சல-குண்டல-லலிதா-கபோல |
முகரித-தாஷன-ஜகனா-கதி-லோலா (கபி மாதுரிபுனா) ||4||–அவள் காதணிகள் ஆடும்போது அவளது கன்னங்கள் இன்னும் அழகாக இருக்க வேண்டும். அவளது இடுப்பை நேர்த்தியாக அலங்கரிக்கும் இரத்தினக்கற்கள் பதித்த இடைக்கச்சையில் உள்ள சிறு மணிகள் நடுங்கும்போது மிகவும் இனிமையாகக் கலகலக்க வேண்டும்.–

தயிதா-விலோகிதா-லஜ்ஜித-ஹசிதா |
பஹு-விதா-குஜித-ரதி-ரஸ-ரசிதா (கபி மாதுரிபுனா) ||5||–கிருஷ்ணன் அவளை அன்புடன் நோக்கும்போது, ​​அவள் நாணமடைந்து வெட்கத்துடன் சிரிக்கிறாள். அதீத பரவச நிலையில் அவள் மூச்சுத் திணறும்போது, ​​குயில் அல்லது காலஹம்சம் போன்ற பறவைகளின் கீச்சொலியை ஒத்த, தெளிவற்ற ஓர் ஒலியை எழுப்பிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.–

விபுல-புலக-ப்ருது, வெபத்து-பங்கா |
ஷ்வசித-நிமிலிதா-விகாஸத்-அனகா (கபி மாதுரிபுனா) ||6||–அவள் காமதேவனின் பரவசத்தால் சிலிர்க்கும்போது, ​​உடல் நடுக்கமும் சிலிர்ப்பும் அலைகளைப் போல அவளைச் சூழ்ந்துகொள்ளும். அவள் கண்களை மூடி, ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விடும் விதத்தில், கிருஷ்ணனிடம் அவள் கொண்டிருக்கும் முழுமையான சரணம் வெளிப்படும்.–

ஸ்ரம-ஜல-கன-பார-சுபக-சரீரா |
பரி பதி தோரசி ரதி-ரண-தீரா (கபி மாதுரிபுனா) ||7||–காமக் களியாட்டங்களின் களைப்பினால் அவளது நளினமான உடல் வியர்வைத் துளிகளால் நனைந்திருக்கும்போது, ​​அவள் மேலும் பேரழகியாகத் தெரிகிறாள். இறுதியாக அவள் கிருஷ்ணனின் மார்பில் சாயும்போது, ​​இன்னும் எவ்வளவு பேரழகியாக இருப்பாள்!–

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனித-ஹரி-ரமிதம் |
கலி-கலுஷம் ஜனயது பரிசமிதம் (துருவபதா) ||8||–ஸ்ரீ ஹரியின் காமக் களியாட்டத்தைப் பற்றிய ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் வர்ணனை, கலியுகத்தின் தீய விளைவுகளைத் தணிக்கட்டும். (அது இதயத்தைத் தேவையற்ற ஆசைகளிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தட்டும்.)

—

அத்தியாயம் 15–ராகம்: சாவேரி; ஆதி தாளம்–

விரஹா…பந்து-முராரி, முகம்புஜா-
த்யுதி ராயம், திரையன் அபி வேதனம்… |
விதுர் அதிவ தநோதி மனோ-புவ:
ஸுஹ்ருதயே ஹ்ருதயே மதன-வ்யதம்… ||–மதுசூதனனின் தனித்த தாமரை முகமான நிலவு, காதலின் தனிமையில் வாடி, என்னைப் பிரிந்த துயரத்தில் மங்குகிறது. ஆனால் நிலவு காமதேவனின் நண்பன், அது இன்னமும் என் இதயத்தை வாட்டுகிறது.–

சமுதித-மதனே ரமணி-வதனே சும்பன-சலித்ததாரே கோபாலம் |
ம்ருக-மட-திலகம் லிகதி சபுலகம் ம்ருகமிவ ரஜனி-கரே கோபாலம்||1||—ரமாதே யமுனா-புலினா-வனே, விஜயீ முராரிரதுனா கோபாலம்||த்ருவபதா||||–காதல் போரில் மதுரிபு வெற்றி பெற்றிருக்கிறாள். பேரழகியான இந்தக் கோபி, ஆனந்தத்தால் தன் தோலின் ஒவ்வொரு மயிரும் துடித்து, ஆனந்தத்தின் வடிவமாகத் திகழ்கிறாள். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், சந்திரனில் மான் பதித்த அடையாளத்தைப் போன்ற கஸ்தூரியால் அவள் முகத்தை அலங்கரிக்கிறார். அவரது தலைமுடியும் சிலிர்த்து நிற்க, அவர் அவளை முத்தமிடுகிறார். இப்போது அவர் யமுனைக் கரையில் உள்ள ஒரு காட்டில் தன் காதலியுடன் காதல் வயப்பட்டிருக்கிறார்.-

கானா-சாய-ருச்சிரே ரசாயதி சிகுரே, தரலித-தருஅணனே கோபாலம் |
குருவாக-குசுமம் கபால சுஷமம், ரதி-பதி-முர்க-கனனே கோபாலம்||2||–அவளது கூந்தல் மிகவும் கருமையாகவும், மென்மையாகவும், சுருண்டதாகவும், அடர்த்தியாகவும் இருப்பதால், அது திரளான மழை மேகங்களைப் போல் காட்சியளிக்கிறது. அல்லது, காமதேவன் என்றழைக்கப்படும் மன்மன் அச்சமின்றி உலாவக்கூடிய ஒரு அடர்ந்த காடு போலத் தோன்றுகிறது. ஸ்ரீ ஹரியால் அவளது கூந்தலில் சூட்டப்பட்ட ரோஜாப்பூக்கள், இருண்ட மேகங்களில் மின்னலைப் போலப் பிரகாசமாக ஒளிர்கின்றன.–

கதயதி சுகனே குச்ச-யுக-ககனே, ம்ருக-மட-ருச்சி-ருஷிதே கோபாலம் |
மணி-சர மாமலம், தாரக-படாலம், நக-பதா-ஷஷி-பூஷிதே கோபாலம் ||3||–அவர் அவள் மீது மான் கஸ்தூரியைப் பூசி, இரவு வானத்தின் பரப்பில் மாசற்ற நட்சத்திரங்களின் கூட்டத்தை வைப்பது போல, மயக்கும் முத்துக்களால் ஆன மாலையை அவளுக்குச் சூட்டுகிறார்.–

ஜித-பிஸ-ஷகலே ம்ருது-புஜ-யுகலே, கர-தல-நளினி-தலே கோபாலம் |
மரகத-வலயம் மது-கர-நிசயம், விதரதி ஹிம-சீதலே கோபாலம்||4||–அவன் அவளுடைய தாமரை இதழ் போன்ற கையில் ஒரு கருநீல வளையலை அணிவிக்கிறான். அது, தாமரையின் மென்மையான தண்டை விடக் குளிர்ச்சியான அவளுடைய கைகளைச் சுற்றி மொய்க்கும் தேனீக் கூட்டத்தைப் போலத் தோன்றுகிறது.-

ரதி-க்ருஹ-ஜகனே, விபுல பாகனே, மனசிஜ-கனகாசனே கோபாலம் |
மணி-மய-ரசனம், தோரண-ஹாசனம், விக்கிரதி க்ருத-வசனே கோபாலம்||5||–அவன் இரத்தினக்கற்கள் பதித்த ஒரு கச்சையை அவளுடைய தொடைகளில் அணிவிக்கிறான்.-

சரண-கிசலயே, கமலா-நிலையே, நக-மணி-கன-பூஜிதே கோபாலம் |
பஹிர்-அப வரம், யவக-பாரம், ஜனயதி ஹ்ருதி யோஜிதே கோபாலம் ||6||–அவர் அவளுடைய கால் நகங்களில் பளபளக்கும் அரக்கு பூசுகிறார். லட்சுமியின் இருப்பிடத்தைக் கௌரவிக்கும் விதமாக, முத்துக்கள் சூடிய இளந்தளிர்களைப் போல, அவர் தன் இதயத்தின் மீது சாய்ந்திருக்கிறார்.–

த்யாயதி ஸுத்ருஷம், கம் அபி ஸுத்ருஷம், கல-ஹல-தார-சோதரே கோபாலம் |
கிம ஃபாலா மவாசம், சிரமிஹ விரசம், வட சகி விட்ட போடரே கோபாலம் ||7||–ஹலதரனின் சகோதரனான, பாகுபாடற்ற அந்தக் கிருஷ்ணன், அழகிய கண்களை உடைய ஏதோ ஒரு கோபியின் அணைப்பில் ஆனந்தம் கொள்கிறான். எனவே சகி, சொல் – அவருடைய பிரிவினால் கட்டுண்டு, பூக்கும் கொடிகள் சூழ்ந்த இந்தப் பந்தலில் நான் இன்னும் எவ்வளவு காலம் காத்திருப்பேன்?–

இஹ ரஸ-பானனே, க்ருத-ஹரி-குணனே, மது-ரிபு-பதா-சேவகே கோபாலம் |
கலி-யுக-சரிதம், ந வசது துரிதம், கவின் ரூப-ஜெயதேவகே கோபாலம் (துருவபதா)||8| |–கவிஞர்களின் அரசனான ஜெயதேவன், ஸ்ரீ ஹரியின் தெய்வீக குணங்கள் முழுமையாக நிறைந்திருக்கும் லீலைகளைப் போற்றுகிறான். கலியுகத்தில் மிகவும் பரவலாகக் காணப்படும் தீய நடத்தை எனும் குற்றம், ஸ்ரீ மதுசூதனனின் இந்த அடியானுக்குள் ஒருபோதும் நுழையாதிருக்கட்டும்.–

—

அத்தியாயம் 16—ராகம்: புன்னாகவரலி ; ஆதி தாலா–

நயத: சகி, நிர்தயோ யதி ஷத:, த்வம் துதி கிம் துயஸே…
ஸ்வச்சந்தம், பஹு-வல்லப:…, ச ராமதே, கிம் தத்ர தே, துஷணம் |
பச்யத்யம், ப்ரிய-சங்கமாய தயிதஸ்யா, அகுஷ்ய மானம், குணை:…
உட்காந்த ஹார்தி-பாரத் இவ, ஸ்பூத இடம் சேத: ஸ்வயம் யஸ்யதி ||–சாகி, அவர் இன்னும் வராததற்கு உன் மீது என்ன தவறு? பார் ! இன்று மிகுந்த ஆவலின் பாரத்தால் என் இதயம் நொறுங்கிவிட்டது. எனக்கு மிகவும் பிரியமான கிருஷ்ணரின் குணங்களால் ஈர்க்கப்பட்டு, என் இதயம் தானாகவே அவரைச் சந்திக்கச் செல்லும்.–

அணில-தரால-குவலய-நயனேன |
தபதி ந ச கிசலய-ஷயனேன ||1||–சகி யா ரமிதா வன-மலினா ||த்ருவபதம் ||–காற்றில் அசைந்தாடும் நீல அல்லி மலர்களைப் போல அவன் கண்கள் சபலப்படுகின்றன. ஓ சாகி! இறைவனின் வனமாலை அவளைத் தழுவுகிறது.–

விகசித-சரசிஜ-லலிதா-முகேனா |
ஸ்பூதி ந ச மனசிஜ-விஷிகேனா ||2||–வனமாலி கிருஷ்ணனின் ஆசி பெற்ற அந்த அழகிய பெண்ணை, காமதேவனின் கொடிய அம்புகளால் ஒருபோதும் துளைக்க முடியாது. அவனது வசீகரமான முகம், முழுமையாக மலர்ந்த தாமரை மலரைப் போல் உள்ளது.-

அம்ருத-மதுர-ம்ருது-தார-வச்சனேன |
ஜ்வலதி ந ச மலையஜ-பவனேன ||3||–கிருஷ்ணர் அந்த கோபியிடம் தேன் போன்ற இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசுகிறார். மலையாக் காற்றின் தொடர்பால் அவள் ஒருபோதும் சுட்டெரிக்கப்படுவதில்லை.–

ஸ்தல-ஜல-ருஹ-ருச்சி-கர-சரணேன |
லுததி ந ச ஹிம-கர-கிறேன ||4||–வனமாலி கிருஷ்ணனின் கைகளும் பாதங்களும் மலர்களைப் போலக் குளிர்ச்சியாகவும் ஒளிமிக்கதாகவும் இருக்கின்றன. அவற்றால் அனுபவிக்கப்பட்ட அந்த வசீகரமான பெண், சந்திரனின் கதிர்களில் கருகி, பூமியில் புரள வேண்டியதில்லை.-

சஜல ஜலதா-சமுதய-ருசிரேண |
தலதி ந ச ஹ்ருதி விரஹா பாரேணா||5| |–வனமாலி கிருஷ்ணர், புதிதாகத் திரண்ட மழைமேகத்தை விடவும் அதிக வசீகரமும், புத்துணர்ச்சியும், ஒளியும் உடையவர். கிருஷ்ணருடன் இருக்கும் அந்த கோபி, நீண்டகாலப் பிரிவு எனும் பெரும் விஷத்தால் ஒருபோதும் எரிக்கப்பட மாட்டார்.-

கனக-நிச்சய-ருச்சி-சுசி-வசனேன |
ஸ்வசிதி ந ச பரிஜன-ஹஸனேன ||6||–அவனது பிரகாசமான பிதாம்பரத் தங்கம் போல் ஜொலிக்கிறது. தன் சொந்த மக்களால் கேலி செய்யப்பட்டபோதிலும், இந்த அதிர்ஷ்டசாலிப் பெண் தன் கையொப்பத்தைச் சேர்ப்பாள்.-

ஸகல-புவன-ஜன-வர-தருணேன |
வஹதி ந ச ருஜம் அதி கருணேன ||7| |–அவரது அழகால் இந்த முழு பிரபஞ்சமும் தீண்டப்படுகிறது. கிருஷ்ணரின் வசீகரமான, இளமையான வடிவம் ஒளிமயமானது. இப்போது அவர் மீது காதல் கொண்டிருக்கும் அந்த கோபி, பிரிவின் கொடிய வலியைத் தன் இதயத்தின் ஆழத்தில் உணரமாட்டாள். ஏனெனில் அவர் அளவற்ற கருணையுள்ளவர்.–

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனித-வச்சனேன |
ப்ரவிஷது ஹரிர் அபி ஹ்தயம் அனேனா ||8||–ஸ்ரீ ஜெயதேவர் இங்கு எடுத்துரைத்துள்ள வார்த்தைகளின் மூலம், ஸ்ரீ ஹரி பக்தர்களின் இதயங்களில் பிரவேசிப்பாராக.-

மனோ-பவ நந்தனா, சந்தனா நிலா
-பிரசிதரே தக்ஷிணா, முஞ்ச வாமதம் |
க்ஷணம் ஜகத்-ப்ராண, நிதாய மாதவம்…
புரோ மம ப்ராண-ஹரோ… பவிஷ்யஸி ||9||–சந்தன மலைக் காற்றே, காதலின் பேரின்பத்தைப் பரப்ப தென்றலை வீசுவது போல, என்னை ஆற்றுப்படுத்து! இந்த முரண்பாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டு வா! ஏய் பிராணா, நீ ஒரு கணத்திற்கு மாதவனை எனக்குக் கொண்டுவந்தால், என் உயிரையே எடுத்துக் கொள்ளலாம்!-

ரிபூர் இவ சகி-சம்வசோ’யம், ஷிகிவ ஹிமானிலோ
விஷம் இவ, சுதா-ரஷ்மிர், யஸ்மின் துனோதி மனோ-கேட்… |
ஹ்ருதய மதயே தஸ்மின்ன் ஏவம், புனர் வலதே பலாத்
குவலய-த்ரிஷம், வாம காமோ, நிகாம-நிரகுஷ: ||10| |–ஓ சகி, என் இதயம் என் நண்பர்களின் இனிய சகவாசத்தை எதிரிகளின் கூட்டமைப்பைப் போல உணர்கிறது. குளிர்ச்சியான மென்காற்று யாகத்
தீயைப் போலவும், நிலவொளி விஷத்தைப் போல வலியைத் தருகிறது. கிருஷ்ணன் என் இதயத்தில் என்னை வாட்டுகிறான். ஆனாலும், நான் அவனை மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்ள நிர்பந்திக்கப்படுகிறேன். அல்லி போன்ற அழகிய கண்களை உடைய பெண்கள் காதலின் வலியை உணர்கிறார்கள்.–

பாதாம் விதேஹி, மலயநிலா பஞ்ச-பானா
ப்ரானான் க்ருஹா ந, ந க்ருஹம், புனர் ஆஷ்ர-யிஷ்யே |
கிம் தே க்ருதாந்த-பாகினி, க்ஷமாய தரங்கை:
அங்கனி, ஸிஞ்ச மம-ஶ்யாம்யது, தேஹ-தாஹ: ||11||–மன்மத அம்புகளால் என் பிராணனை எடுத்துக்கொள், நான் மீண்டும் வீடு திரும்ப மாட்டேன். ஜானமனே, நீ ஏன் கருணை காட்ட வேண்டும்? அலைகளால் என் அங்கங்களை மூழ்கடி, என் உடலின் தகிப்பு தணியட்டும்!–

சந்தர-நாட- புரந்தரபி-திபிஷத், பிருந்தை: அமந்தர தரத்
அனம்பிரி: மகுதேந்திர நீல மணிபி:, சந்தர்ஷிதே நிவாரோ…
த்வத் சந்தம், மகரந்த்ர சுந்தரகலா, மந்தாகினி மேதுரம்
ஸ்ரீ கோவிந்த பதாரா விந்தம், அசுப- ஸ்கந்தயா||-12||—

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கர மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதவ்
விப்ர லப்த வர்ணனே, நகர நாராயணா நம, சப்தம சர்க:

—

அத்தியாயம் 17–ராகம்: அரபி ; ஆதி தாளம்–

அதா கதை அபி, யாமினி வினியா….
ஸ்மர-ஷர-ஜர் ஜரிதா…பி, ச பிரபதே |
அனுநயா-வசனம், வதந்தம்…
அக்ரே ப்ரணதம் அபி, ப்ரியா மஹா சப்ய-ஸுயம் ||–இரவு முழுவதும் போராடிய பிறகு, அவள் காமதேவனின் அம்புகளால் களைப்படைந்தாள். அவன் அவளுக்கு முன்பாக மன்னிப்புக் கேட்டுத் தலைவணங்க, அவள் கோபத்துடன் அவனிடம் பேசத் தொடங்கினாள்.–

ரஜனி-ஜனதா-குரு-ஜாகர-ராக, கஷாயிதம் அலச-நிவேஷம் |
வஹதி நயனம், அனுராகம் இவ ஸ்பூதம், உதித-ரசாபி நிவேஷாம் கிருஷ்ணா||1||–காம மயக்கத்தில் உறக்கமில்லாத இரவினால் உன் சிவந்த கண்கள் மெல்ல மூடுகின்றன. இப்பொழுதும் அவை, அந்த அழகிய விரஜ-கோபியர் மீது உனக்குள் வலுத்துவரும் பற்றை வெளிப்படுத்துகின்றன.–

யாஹி மாதவ யாஹி கேசவ, மா வாதா கைதவ வதம் |
தம் அனுசர சரசிருஹ-லோச்சனா, யா தவ ஹரதி விஷதம் ||த்ருவபதா||||–போ மாதவா! போ கேசவா! என்னிடம் உன் பொய்களை மன்றாடாதே, அந்தத் தாமரைக்கண் கோபியின் பின்னால் செல். அவள் உன் துயரத்தைப் போக்குவாள்.–

கஜ்ஜால-மலின-விலோசன-சும்பனா, விரச்சித-நிலிம-ரூபம் |
தஷன-வசனம் அருணம் தவ கிருஷ்ணா, தநோதி தனோ ரனு ரூபம் கிருஷ்ணா ||2||–அவளுடைய மை பூசிய கண்களை முத்தமிட்டதால், உன்னுடைய அழகான சிவந்த உதடுகள் கருமையாகிவிட்டன.–

வபுரனு சரதி, தவ ஸ்மர சங்கர, கார-நகர-கத-ரேகம் |
மரகத-ஷகல-கலித-கலா தௌத-லிபெரிவ ரதி ஜெய-லேகம் கிருஷ்ணா ||3||–அந்த கோபியின் கூர்மையான நகங்களால் உன் உடலில் கீறல்கள் பதிந்துள்ளன. ஒரு மரகதச் சுவரில் பொன்னெழுத்துக்களால் வெற்றிச் சான்றிதழ் பொறிக்கப்பட்டது போல் அது காட்சியளிக்கிறது.–

சரண-கமலா-கலதா, லக்தக-சிக்தம், இடம் தவ ஹ்ருதய முதாரம் |
தர்சயதிவ பாஹிர், மதன-த்ருமா, நவ-கிசலய-பரிவாரம் கிருஷ்ணா ||4||–உன்னுடைய புகழ்பெற்ற மார்பு, அந்த வசீகரமான பெண்ணின் தாமரைத் திருவடிகளிலிருந்து வழிந்த செந்நிற நெஞ்சொற்களால் வண்ணம் பூசப்பட்டுள்ளது. உன் இதயத்தின் ஆழத்தில் வேரூன்றியிருக்கும் காம எனும் மரம், புதிதாகத் துளிர்த்த தன் செந்நிற இலைகளை வெளிக்காட்டுவது போல் தெரிகிறது.–

தாஸன-பதா பவதாதார-கத மம ஜனயதி சேதஸி கேதம் |
கதயதி கதம் அதுனாபி மயா ஸஹ தவ வபுரேதத் அபேதம் கிருஷ்ணா||5||–அந்தக் காமப் பெண்ணின் பற்களால் உன் உதடுகள் வெட்டப்பட்டுக் காயப்பட்டுள்ளன. இதைக் கண்டு என் இதயத்தில் துயரம் எழுகிறது, ஆயினும் இப்பொழுதும் நீ, ‘உன் உடல் என்னுடையதிலிருந்து வேறுபட்டதல்ல. நாம் வெவ்வேறானவர்கள் அல்ல’ என்கிறாய்.–

பஹிரிவ மலினா, தாரம் தவ கிருஷ்ணா, மனோ’பி பவிஷ்யதி நூனம் |
கதமாத வஞ்சயஸே ஜனம், அனுகதம் அசம ஷர-ஜ்வர-தூனம் கிருஷ்ணா ||6||–கிருஷ்ணா, உன் இதயம் இருண்டிருக்க வேண்டும்! உன் காதலால் வாட்டப்படும் ஒரு விசுவாசமான ஜீவனை உன்னால் எப்படி ஏமாற்ற முடியும்?–

பாமதி பவன் அபல-கவாலயா, வநேஷு கிமத்ர விசித்ரம் |
பிரதயாதி பூதானி, கைவ வது-வதா, நிர்தயா-பால சரித்திரம் கிருஷ்ணா ||7||–நீ அப்பாவிப் பெண்களைத் தேடி காட்டில் அலைந்து கொண்டிருக்கிறாய். இதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கு என்ன இருக்கிறது? நீ குழந்தையாக இருந்தபோதே பூதனாவைக் கொன்றதன் மூலம், உன்னுடைய கொடூரமான, இரக்கமற்ற இயல்பை எங்களுக்கு ஏற்கனவே உணர்த்திவிட்டாய்.–

ஸ்ரீஜயதேவ-பனித-ரதி வஞ்சிதா, கண்டித-யுவதி-விலாபம் |
ஷ்ருணுதா ஸுதா மதுரம் விபுதா, வததாபி ஸுகம் ஸுதுரபம் கிருஷ்ணா||8| |–ஓ கற்றறிந்தவர்களே, வஞ்சிக்கப்பட்டு, புலனின்பங்கள் மறுக்கப்பட்ட இளம் பெண்ணான ராதையின், அமிர்தத்தை விடவும் இனிமையான, கசப்பான புலம்பலை நீங்கள் கேட்பீராக. விண்ணுலகம் இத்தகைய இனிய அமிர்தத்தை அரிதாகவே அளிக்கிறது.–

தா வேதம், பஷ்யந்தியா:, ப்ரசாரத்-அனுராகம் பஹிர் இவ,
ப்ரிய-பதா-லக்த-ச்சுரிதம், அருண-சாயா ஹ்ருதயம்… |
மமத்யா ப்ராக்யாத-ப்ராணயா-பார, பங்கேன கிதவ
த்வதா-லோகத் ஷோகாத் அபி, கிம் அபி லஜ்ஜாம், ஜனயதி ||9||–அரக்கு பூசிய அவள் பாதங்கள் உன் இதயத்தில் அன்புடன் பதித்த செந்நிறக் கறைகள், எனக்கு அனுராகம் எனத் தெரிகின்றன. ஓ வஞ்சகனே! என் இதயத்தில் நான் உணரும் துயரத்தை வெட்கம் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது.–

ப்ரதர் ​​நீல நிஷோலம், அச்சுத முர சம்வீத, பேதம் சுகம்…
ராதாயா ஸஹிதம், விலோக்ய ஹஸதி ஸ்வைரம், சகி மண்டலே…
கிரிடா சஞ்சல மஞ்சலம் நயனயோ:, ஆதயா, ராதா நானே
ஸ்மேர ஸ்மேர முகோய மஸ்து, ஜகத்நந்த ஆத்மஜ: ||10||–ஒரு நாள் காலையில், மிகுந்த திகைப்பு நிலையில், அச்சுத கிருஷ்ணன் ராதையின் நீல நிற மேலாடையை அணிந்துகொண்டார்; ராதையோ கிருஷ்ணனின் மஞ்சள் நிற மேலாடையால் தன் மார்பை மூடிக்கொண்டாள். இதைக் கண்ட தோழிகள் அனைவரும் கட்டுக்கடங்காமல் சிரித்தனர். அவர்கள் அனைவரும் சிரிப்பதைக் கண்ட கிருஷ்ணன், வெட்கப்பட்டு, ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன், ராதையின் தாமரை முகத்தை நோக்கி உணர்ச்சிப்பூர்வமான ஒரு ஓரப்பார்வையை வீசினார். நந்தனின் அந்த மகன் இவ்வுலகம் முழுவதற்கும் மகிழ்ச்சியை அளிக்கட்டும்.–

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே, ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதவ்
கண்டித வர்ணனே, விலக்ஷ்ய-லக்ஷ்மிபதி நாம, அஷ்டம சர்கா:

–

அத்தியாயம் 18—ராகம்: கம்போடி ; ஆதி தாளம்–

தம் அத மன்மத-கின்னம், ரதி-ரஸ-பின்னம்….,
விஷத-சம்பன்னம் அனு சிந்தித்த-ஹரி-சரிதம்,
கலஹந்தரிதம், உவாச ரஹஸி சகி… ||–மன்மதனின் அம்புகளால் ராதை கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டாள்; கிருஷ்ணனுடன் இணையும் பேரானந்தம் அவளுக்குக் கிடைக்காததால் ஏமாற்றமடைந்தாள். தன் வாக்குவாதத்திற்கு ஹரி அளித்த பதிலால் மனமுடைந்து, வேதனைப்பட்ட அவள் தோழி, ராதையிடம் பேசினாள்.–

(ராதே) ஹரிர் அபி சரதி வஹதி மது-பவனே |
கிம் அபாரம் அதிக-சுக சகி பவனே ||1||
மாதவே மா குரு மணினி மனம் ஆயே ||துருவபதம் ||–ஓ சிடுசிடுப்பான பெண்ணே, பார்! இதமளிக்கும் வசந்தக் காற்று வீசுகிறது, கிருஷ்ணனும் உன்னுடைய அந்தரங்க அறைக்கு வந்துவிட்டான். என் அன்புத் தோழியே, இதைவிடப் பெரிய மகிழ்ச்சி வேறென்ன இருக்க முடியும்?-

தல-பலத் அபி குரும் அதிசரஸம் |
கிமு விபலி-குருஷே குச-கலஹசம் மாதவே ||2||–உங்கள் இளமையை வீணாக்காதீர்கள்.

கதி ந கதிதம் இடம் அனுபதம் அச்சிரம் |
மா பரிஹர ஹரிம் அதிஷய-ருச்சிரம் மாதவே ||3||–நான் உனக்கு எத்தனை முறைதான் சொல்ல வேண்டும்? பேரழகும் வசீகரமும் கொண்ட ஸ்ரீ ஹரியைக் கைவிடாதே.–

கிம் இதி விசிதாஸி ரோதிஷி விகலா |
விஹாசதி யுவதி-சபா தவ ஸகல மாதவே ||4||–நீ ஏன் இவ்வளவு புலம்பலில் மூழ்கியிருக்கிறாய்? ஏன் அழுதுகொண்டிருக்கிறாய்? உன் இளம் போட்டியாளர்கள் உன் ‘வசீகரமான செய்கைகளைக்’ கண்டு மகிழ்கிறார்கள்.–

ம்ருது-நளினி-தல-சீதல-ஷயனே |
ஹரிம் அவலோகய சபலய நயனே மாதவே ||5| |–ஈரமான தாமரை இதழ்கள் நிறைந்த குளிர்ச்சியான படுக்கையில் சயனித்திருக்கும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை அன்புடன் நோக்குவதன் மூலம் உங்கள் கண்களை வெற்றி பெறச் செய்யுங்கள்.–

ஜநயஸி மனஸி கிம் இதி குரு-கேதம் |
ஶ்ருணு மம வசனம் அனிஹிதம்-அபேதம் மாதவே ||6||–உன் மனதின் ஆழத்தில் ஏன் இவ்வளவு கலக்கமாக இருக்கிறாய்? நான் சொல்வதைக் கேள். எந்தவித உள்நோக்கமும் இன்றி, உன் நன்மைக்காக மட்டுமே பேசுகிறேன்.–

ஹரிர் உபயது வதாது பஹு-மதுரம் |
கிம் இதி கரோஷி ஹ்ருதயம் அதி விதுரம் மாதவே ||7||–ஸ்ரீ ஹரியை உன்னிடம் நெருங்கி வர அனுமதி. அவர் சில இனிய வார்த்தைகளைப் பேச அனுமதி. நீ ஏன் உன் இதயத்திற்கு மேலும் வேதனையை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறாய்?–

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் அதி லலிதம் |
சுகயது ரசிக-ஜனம் ஹரி-சரிதம் மாதவே ||8||–ஸ்ரீ ஜெயதேவரால் இயற்றப்பட்ட ஸ்ரீ ஹரியின் செயல்களைப் பற்றிய இந்த நேர்த்தியான வர்ணனை, ரசத்தைச் சுவைப்பதில் தேர்ச்சி பெற்ற பக்தர்களின் மகிழ்ச்சியை அதிகரிக்கட்டும்.–

ஸ்நிக்தே யத் பரு ஷாசி யத் ப்ரணமதி, ஸ்தப்தாஸி யத் ராகினி
த்வேஷாம் தாசி- யத்-உன்முகே-விமுகாதம், யதாசி, தஸ்மின் பிரியே… |
தத் யுக்தம் விபரீத-காரிணீம், தவ ஸ்ரீ-கந்தா-சர்ச்சா விஷம்
ஷிதம்து, தபனோ ஹிமம், ஹுதவஹ:, கிரிடாமுதோ, யதாந: ||9| |–அவன் மென்மையாக இருக்கும்போது, ​​நீ கடுமையாக இருக்கிறாய். அவன் இணக்கமாக இருக்கும்போது, ​​நீ விறைப்பாக இருக்கிறாய். அவன் பேரார்வத்துடன் இருக்கும்போது, ​​நீ வெறுப்புடன் இருக்கிறாய். அவன் எதிர்பார்ப்புடன் பார்க்கும்போது, ​​நீ முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்கிறாய். அவன் அன்பாக இருக்கும்போது நீ விலகிச் செல்கிறாய். உன் பிடிவாதம் சந்தனத்தை விஷமாகவும், குளிர்ச்சியான நிலவின் கதிர்களை வெப்பமாகவும், பனியை நெருப்பாகவும், கிரிதையின் இன்பங்களை நரக வேதனைகளாகவும் சரியாகவே மாற்றிவிடுகிறது.–

அந்தர்-மோகன-மௌலி-குர் நானா-மிலன், மந்தார-விப்ரம்ஷன
ஸ்தம்ப-கர்ஷண-த்ரிஷ்டி-கர்ஷனா, மஹா-மந்திரம்: குரைகி-த்ருஷம் |
த்ரிப்யத்-தானவ, துயமனா-திவிஷத், துர்வார-துக-பதம்
ப்ரம்ஷ: கம்ஸ-ரிபோ:, ஸமர்பயது வஹ, ஷ்ரேயாம்ஸி வம்ஷி-ரவ: ||10||–கிருஷ்ணரின் புல்லாங்குழல் ஒலி கோபியர்களின் உள்ளங்களைக் கொள்ளை கொள்கிறது. அது அவர்களின் இரத்தினக் கிரீடங்களைச் சுழலச் செய்கிறது, அழகிய மலர் அலங்காரங்களை உதிரச் செய்கிறது. அது தேவர்களின் அடக்க முடியாத துன்பத்தை விரட்டுகிறது. அது மான் போன்ற கண்களை உடைய பெண்களைத் திகைக்க வைக்கிறது. அது அவர்களை ஈர்த்து, அவர்களின் கண்களின் ஆனந்தத்தைப் பெருக்குகிறது. அந்தப் புல்லாங்குழல் ஒலி, அனைவருக்கும் மங்களப் பாதையில் உள்ள எல்லாத் தடைகளையும் தகர்க்கட்டும்.–

சாந்த்ரானந்த புரா தராதி த்விநாத் வாண்டைர் அமந்த்ராத்
அநாம்ரைர் முகோந்தர நீள மைபியு சந்தர்ஷி தெந்திவரம்
ஸ்வச்சந்தா மகரந்த-சுந்தர-கலன்-மந்தாகினே-மெதுரா
ஷ்ரே-கோவிந்த-பதரவிந்தம் அசுப-ஸ்கந்தாய வந்தாமஹே ||11||-கிருஷ்ணர் பலி மன்னனின் செருக்கு தகர்த்தபோது, ​​தேவர்கள் பேரின்பத்தில் மூழ்கினர். அவர்கள் மிகுந்த மரியாதையுடன் அவரை வணங்கியபோது, ​​அவர்களின் கிரீடங்களில் இருந்த நீலமணிகளின் ஒளி பிரதிபலித்து, அவருடைய திருவடிகளை நீலத் தாமரை மலர்களாகக் காட்டியது. அந்தத் திருவடிகளின் தாமரையிலிருந்து, வசீகரமான கங்கை தேனைப் போல சிரமமின்றி இயல்பாகப் பாய்கிறது. எல்லா அமங்கலங்களையும் வென்ற அந்த ஸ்ரீ கோவிந்தனின் தாமரைத் திருவடிகளை நாங்கள் வணங்குகிறோம்.

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜயதேவ க்ருதவ்
கலந்தரித வர்ணனே, முக்த-முகுந்த நம, நவம ஸர்க:

—

அத்தியாயம் 19 – தரிசன அஷ்டபதி—ராகம்: பைரவி; ஜும்பா தாளம்

அட்ரான்…தாரே *மஸ்ருண-ரோஷா வஸ்த் மசிமா….
நிஷ்வாஸ-நிஸாஹ-முகீம், ஸுமுகீம் உபேத்யா… |
சபரிதம், ஏக்ஷித-சகி-வதானம், தினந்தே
ஸாநந்த-கட்கதா-பதம், ஹரிர் இத் யுவாச ||–இரவு வந்ததும், அவன் ராதாவை அணுகினான். அவளது கோபத்தின் தீவிரம் தணிந்திருப்பதையும், இடைவிடாத பெருமூச்சுகளால் அவள் முகம் வாடியிருப்பதையும் கண்டான். ஹரி உணர்ச்சி நிறைந்த ஆனந்தமான வார்த்தைகளைப் பேசியபோது, ​​அவள் வெட்கத்துடன் தன் தோழியின் முகத்தை வெறித்துப் பார்த்தாள்.

வதாஸி யதி கிஞ்சிதபி தந்த-ருச்சி-கௌமுதி
ஹரதி தர-திமிரம் அதி கோரம் |
ஸ்பூரத் ஆதார-சிதவே தவ வதன-சந்திரமா
ரோசயது லோச்சன-சகோரா ||1||-என் அன்பே, ஓ பேரழகியே, இந்தக் காரணமற்ற வெறுப்பைக் கைவிடு. நீ என்னிடம் சிறிதளவாவது பேசினால், உன் பற்களின் ஒளிவீசும் கதிர்களால் என் அச்சம் எனும் கொடிய இருள் விலகிவிடும். அப்போது, ​​உன் நிலவைப் போன்ற முகம், என் கண்களாகிய சக்கோரா பறவையை உன் இதழ்களின் அமுதத்தைப் பருகத் தூண்டும்.

ப்ரியே சாருஷிலே
முஞ்ச மயி மனம் அனிதானம் |
சபதி மதன மணலோ தஹதி மம மானசம்
தேஹி முக-கமலா-மதுபானம் ||த்ருவபதா ||–என் பிரியமான காதலே! உன் ஆதாரமற்ற அகங்காரத்தைக் கைவிடு. காம வேட்கையின் தீ என் இதயத்தைச் சுட்டெரிக்கிறது. உன் தாமரை முகத்தின் தேனைப் பருக என்னை அனுமதி.-

ஸத்யம் ஏவாஸி யதி ஸுததி மயி கோபினி
தேஹி கார-நகர-ஷர கதம் |
கதாய புஜ-பந்தனம் ஜனய ரதா-கதானம்
யேன வா பவதி சுக-ஜாதம், ப்ரியே சாருஷிலே ||2||–ஒளி வீசும் பற்களை உடையவனே, நீ என் மீது உண்மையாகவே கோபம் கொண்டால், உன் பார்வையாகிய கூர்மையான அம்புகளால் என்னைத் தாக்கு. உன் கரங்களின் கயிறுகளால் என்னைக் கட்டு. உன் பற்களால் கடித்து என் உதடுகளைக் கீறு. உனக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கும் எதையும் செய்.

த்வமஸி மம ஜீவனம், த்வமஸி மம பூஷணம்
த்வமஸி மம பவ-ஜலதி-ரத்னம் |
பவது பவதிஹ மயி, சததாம் அனுரோதினி
தத்ர மம ஹ்ருதயம் அதி யத்னம் , ப்ரியே சாருஷிலே ||3||நீதான் என் ஒரே அணிகலன். நீதான் என் உயிர். என் வாழ்வுக் கடலில் நீதான் மணிமகுடம். எப்போதும் என் மீது கருணை காட்டு – என் இதயம் அதை மட்டுமே விரும்புகிறது.-

நிலா-நலினா பாம் அபி தன்வி தவ லோசனம்
தாரயதி கோக-நாத-ரூபம் |
குஸும ஷர-பான-பாவேன யதி ரஞ்சயஸி
கம் இடம் ஏதத் அனுரூபம் , ப்ரியே சாருஷிலே||4||–ஓ மெலிதான பெண்ணே, உன் நீலத் தாமரை போன்ற கண்கள் இப்போது சிவந்துவிட்டன. காமதேவனின் அம்பு காதலின் வெளிப்பாடாக எழுகிறது. கிருஷ்ணனின் காதல் அதற்கு அதே தீவிரத்துடன் பதிலளிக்கிறது.

ஸ்புரது குச்ச-கும்பயோர் உபரி மை-மஞ்சரி
ரஞ்சயது தவ ஹ்ருதய-தேசம் |
ரஸது ரஸனாபி தவ ஞான-ஜகனா-மதாலே
ஶோஷயது மன்மத-நிதேசம் , ப்ரியே சாருஷிலே||5||–உன்னை அலங்கரிக்கும் முத்துக்கள், உன் இதயத்தின் ஆழங்களைத் தொடுகின்றன. உன்னை அற்புதமாக அலங்கரிக்கும் இந்த மணிப் பட்டை, காமதேவனின் கட்டளையைப் பறைசாற்றட்டும்.

ஸ்தல-கமலா-கஞ்சன மம ஹ்ருதய-ரஞ்சனம்
ஜனித-ரதி ரங்க-பர-பகம் |
பான மஸ்ருணா வாணி கரவாணி சரணாத் வயம்
சரஸ-லஸத்-அலக்தக-சரகம் , ப்ரியே சாருஷிலே ||6||–ஓ மென்மையாகப் பேசுபவளே, உன் பாதங்கள் நிலத்தாமரையின் அழகை வென்று என் இதயத்தின் ஒளியை அதிகரிக்கின்றன. அந்தப் பாதங்களுக்குப் பாதச்சாறு பூசும்படி எனக்குக் கட்டளையிடு.

ஸ்மர-கரால-கதனம், மம ஷிரஸி மந்தனம்
தேஹி பத-பல்லவம் உதாரம் |
ஜ்வலதி மயி தருணோ மதன-கடனனலோ
ஹரது தத் உபஹித-விகாரம் , ப்ரியே சாருஷிலே||7||என் அன்பே! உன் மயக்கும் பாதங்களின் புதிய மொட்டுகளை என் தலைக்கு ஆபரணமாகச் சூட்டுவாயாக, அதனால் காமதேவனின் விஷத்தின் பேரழிவும், காம ஆசைகளின் கொடிய நெருப்பும் தணியட்டும்.

இதி சதுல-சௌபௌ-சாரு முர வைரிணம்
ராதிகம் அதி வசன-ஜாதம் |
ஜெயது பத்மாவதி ரமண, ஜெயதேவ-கவி-பாரதி
பனிதம் இதி கீதம், ப்ரியே சாருஷிலே||8||-பத்மாவதியின் பிரியமானவரான ஸ்ரீ ஜெயதேவர், முராரி ராதையிடம் கூறிய மென்மையான, புகழ்ச்சியான வார்த்தைகளைக் கூறியுள்ளார். இந்த இனிய, வசீகரமான வார்த்தைகள் வெற்றி பெறட்டும்.

பரிஹார க்ருதா டாங்கே, ஷங்கன் த்வயே. சடதம் கானா-
ஸ்தான-ஜகனாய. க்ராந்தே, ஸ்வாந்தே பரண்-அவகாஷினி |
விஷதி விட்டநோர் அன்யோ, தன்யோ ந கோபி, மாமந்தரம்…
ஸ்தான பர பரி ரம்ப ரம்பே, விதேஹி விதேயாதம்… ||10| |-மனம் வருந்திய ராதா, என் மீது சந்தேகம் கொள்ளாதே! நீயே என் இதயத்தில் எப்போதும் நிறைந்திருக்கும்போது, ​​போட்டியாளருக்கு இங்கு இடமில்லை. நமக்கான விதியிலான சடங்கை நிறைவேற்று!

முகதே விதேஹி, மயி நிர்தயா-தந்த-தம்சம்
டோர்-வல்லி-பந்த-நிபிதா-ஸ்தான, பிடாநனி |
காண்டித்வம் ஏவ முத மஞ்சனா, பஞ்ச-பான
சண்டல-காண்ட-டலானாத், அஸவ ப்ரயந்து ||11||என்னை அன்புடன் தண்டி! என்னைக் கடி, உன் கொடி போன்ற கரங்களால் என்னைப் பிணை, நசுக்கு, ஆனந்தத்தில் தளர்ந்துவிடாதே! மன்மதனின் அம்புகள் என்னைத் துளைக்கட்டும்!

ஷஷி-முகி தவ பதி, பாங்குரா-ப்ரு:
யுவ-ஜன. மோஹ-கரால-கல-சர்பி |
தத்-உதித-பய-பஞ்சனாய யுனாம்
த்வத்-ஆதார-சேது-ஸுதைவ, சித்த-மந்த்ர: ||12||ஒளிமயமான நிலா போன்ற முகமுடைய பெண்ணே, உன் புருவமாகிய வளைந்த கொடியானது இளைஞர்களின் இதயங்களைக் கொள்ளை கொள்கிறது. அது, காலத்தின் கொடிய ஆதிக்கத்தையே வெல்லும் பெண் பாம்பைப் போல் உள்ளது. உன் புருவத்தால் உண்டான அச்சத்தைப் போக்க, உன் இதழ்களிலிருந்து வழியும் போதை தரும் அமுதமே ஒரே மருந்து.

பந்துக த்யுதி பாந்தவோ யம் அதார ஸ்நிக்தோ மது கச்சவோ
கதாம சண்டி ச காஸ்தி நில நளின ஸ்ரீ மோசனம் லோசனம்
நாசாப்யேதி தில-ப்ரஸுன-பதவீம், குந்தபா-தந்தி ப்ரியே
ப்ராய:, த்வான்-முக-சேவயா விஜயதே, விஷ்வம் ச புஷ்ப,யுத: ||13||

என் அன்புக்குரிய சண்டி, ஓ முன்கோபக்காரியே, உன்னுடைய மயக்கும் சிவந்த இதழ்கள் பந்துகா மலரின் ஒளியுடன் தோழமை கொண்டுள்ளன. உன்னுடைய குளிர்ச்சியான கன்னங்கள் மதுகா மலரின் பொலிவைப் பெற்றுள்ளன. உன்னுடைய கண்கள் நீலத் தாமரை மலரின் அழகை மறைக்கின்றன. உன்னுடைய மூக்கு எள் மலரைப் போன்றது. உன்னுடைய பற்கள் மல்லிகை மலர்களைப் போல் ஒளிர்கின்றன. ஓ அன்பே, மலர் வில்லாளன் காமதேவன் தனது ஐந்து மலர் அம்புகளால் உன் முகத்தை வணங்கி, பின்னர் பிரபஞ்சம் முழுவதையும் வென்றான்.

வ்யதயாதி வ்ருத மௌனம், தன்வி பிரபஞ்சய பஞ்சமம்
தருணி? மதுரா லபை:, தாபம் வினோதய த்ரிஷ்டிபி: |
சுமுகி விமுக்கி-பாவம், தவத் விமுஞ்ச ந, முன்ச மாம்
ஸ்வயம் அதிஷய-ஸ்நிக்தோ, முகதே ப்ரியோ’யம், உபஸ்திதா:…. ||14|| உன் ஈர இதழ்கள் செந்நிற இலையுதிர்காலம் போல் ஒளிர்கின்றன; உன் கன்னங்களின் தோல் தேன் நிற மலர். ராதா, உன் கண்கள் பளபளக்கும் கருந்தாமரைகள் போல் ஒளிர்கின்றன. உன் மூக்கு எள் மலர்; உன் பற்கள் வெண் மல்லிகை. பகுத்தறியும் திறன் அற்றவளே, உன் அன்புக்குரியவன் உன் முன் நிற்கிறான்.

த்ரிஷௌ தவ மதலஸே, வதனம் இந்து-மத்யுன்-மதம்
கதிர் ஜன-மனோரமா, விடுத-ரம்பம் உரு-த்வயம் |
ரதிஸ் தவ கலாவதி, ருசிர-சித்ர-லேகே ப்ருவம்
அஹோ விபுத-யௌவனம், வஹஸி தன்வி பிருத்வி-கதா… ||15||–உன் கண்கள் மாதலாசையைப் போல் சோம்பலாக உள்ளன. உன் முகம் நிலவொளி தேவகன்னியான இந்துமதியைப் போல் ஒளிர்கிறது. உன் நடை மனோரமாவைப் போல் எல்லா உயிர்களையும் மகிழ்விக்கிறது. உன் தொடைகள் ரம்பாவைப் போல் அசையும் வாழைகள். உன் காமம் கலாவதியின் மாயச் சடங்கு. உன் புருவங்கள் சித்ரலேகாவின் சிற்றின்பக் கோடு. ராதா, நீ பூவுலகில் நடக்கும்போது, ​​தேவகன்னிகளின் இளம் பேரழகியாகத் திகழ்கிறாய்.

ப்ரீதிம் பாக்-தனுதா ஹரி:, குவலயா-பிடேன, ஸார்தம் ரனே
ராதா…பின-பயோதர-ஸ்மரண, க்ருத்-கும்பேன ஸம்பேதவன் |
யத்ர ஸ்வித்யாதி, மீலதி, க்ஷணம் அபி, ஷிப்தே பிதே, தத்-ஷனாத்…
கம்ஸஸ்-யாலம், அபூஜிதம் ஜிதமிதி, வ்யமோஹ கோலாஹல: ||16||

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதவ்
ராதா வர்ணனே, சதுர்-சதுர்-புஜஹ, தஷ்ம சர்கா:

—

அத்தியாயம் 20—ராகம்: கல்யாணி; ஆதி தாளம்

சுசிர மனுனாயேன, ப்ரிண-யித்வா… மிருகாக்ஷி…
கடவதி க்ருதவேஷே கேஷவே குஞ்ச-ஷய்யம் |
ரசித-ருசிர-பூஷம், த்ரிஷ்டி-மோஷே பிரதோஷே
ஸ்பூரதி நிரவசாதம்…, காபி ராதம் ஜகதா ||–தன் மன்றாட்டுகளால் ராதையை ஆற்றுப்படுத்தி, கேசவன் ஆடம்பரமாக உடையணிந்து தன் படுக்கையில் படுத்தான். பார்வையற்ற கண்களுக்கு இரவு சூழ்ந்தபோது, ​​ராதை ஒளிவீசும் ஆபரணங்களை அணிந்தாள்.

விரசித-சது-வசன-ரச்சனம், சரணே ரசித-ப்ரணிபதம் |
ஸம்ப்ரதி மஞ்ஜுல-வஞ்சுல-சிமானி, கேலி-சயனம் உபயதம் ||1||–முகதே மது-மதனம், ஹே ராதே, அனுகதம் அனுசரா ராதே,ராதே,ராதே ||துருவபதா||–அவர் முகஸ்துதியால் உன்னை ஆற்றுப்படுத்தினார், உன் காலடியில் விழுந்தார், இப்போது இனிய மலர்க்கரையில் உனக்காகக் காத்திருக்கிறார். ஹே ராதே, மாதவன் எப்போதும் உன்னுடையவன். அவரை ஒருபோதும் விட்டு விலகாதே, அவரைப் பின்பற்று ராதே.-

கானா-ஜகனா-ஸ்தான-பார-பரே, தர-மந்தர-சரண-விஹாரம் |
முகரித-மணி-மஞ்சிரம் உபைஹி விதேஹி மரால-விகாரம் ராதே ||2||–சிலம்பு ஒலியுடன் அவரை அணுகுங்கள். அவற்றின் ஓசை, தயங்கி நிற்கும் உங்கள் பாதங்களுக்கு உத்வேகம் அளிக்கட்டும். காட்டு வாத்தின் நடையுடன் ஓடுங்கள்.–

ஷ்ருணு ராமையா தாரம் தருணி, ஜன-மோகன-மதுப-விரமம் |
குசும-ஷரசனா-ஷாசன-வந்தினி, பிக-நிகரே பஜ பாவம் ராதே ||3||–இளம் பெண்களின் உள்ளங்களைக் கவர்ந்திழுக்கும் வண்டுகளின் இனிய சொற்களைக் கேளுங்கள். காமதேவனின் இனிய கட்டளைகளைப் பரப்பும் குயில்களின் பாடலில் உங்கள் சொந்த மனநிலைகளை உணருங்கள்.–

அணில-தரால-கிசலய-நிகரேன, கரேண லதானி குரம்பம் |
ப்ரேராமிவ கரபோரு கரோதி, கதிம் ப்ரதி முஞ்ச விளம்பம் ராதே ||4||–அந்தக் கொடிகள் காற்றில் அமைதியின்றி அசைந்தாடுகின்றன; புதிதாக முளைத்த தங்கள் இலைகளால் உங்களைச் செல்லத் தூண்டுவது போலவும், உங்கள் நடையை வேகப்படுத்தும்படி சைகை காட்டுவது போலவும் தோன்றுகின்றன.–

ஸ்பூரிதம் அனக-தாரக-வஷாதிவ, சுசித-ஹரி-பரிரம்பம் |
ப்ருச்சா மனோஹர-ஹர-விமலா, ஜல-தரமமும், குச-கும்பம் ராதே ||5||–மயக்கும் மாலை வடிவில் உள்ள களங்கமற்ற நீரோடைகளால் நீ அழகுபடுத்தப்படுகிறாய். உனக்குள் துடிக்கும் அன்பின் வலிமையான அலைகள், ஸ்ரீ ஹரியின் உடனடி அரவணைப்பை நீ உணர்வதை உணர்த்துகின்றன.-

அதிகதம் அகில-சகிபிரிதம், தவ வபுராபி ரதி-ரண-ஸஜ்ஜம் |
சண்டி ரசித-ரசனா-ரவ-டிண்டிமம், அபிசார சரசம் அலஜ்ஜம் ராதே||6||–நீங்கள் தீவிரமான போருக்குத் தயாராக இருக்கிறீர்கள் என்பதை உங்கள் நண்பர்கள் அறிவார்கள். உங்கள் சிலம்புகளின் ஓசையால், அவருடைய நிறைவான மனநிலையைச் சந்தியுங்கள்.-

ஸ்மர-சர-சுபக-நகேன சகீம், அவலம்ப்ய கரேண சலிலம் |
சல வலய-க்வைதைரவ போதய, ஹரிம் அபி நிஜ-கதி-ஷிலம் ராதே||7||–உங்கள் தாமரைக் கரத்தின் வசீகரமான நகங்கள் காமதேவனின் ஐந்து அம்புகளாகும். அவற்றைப் பிடித்துக்கொண்டு நளினமாகச் செல்லுங்கள். ஸ்ரீ ஹரியின் குணம் மிகவும் போற்றப்படுகிறது. உங்கள் கைக்காப்புகளின் சலசலப்பால் உங்கள் வருகையை அவருக்கு உணர்த்துங்கள்.–

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் ஆதாரிக்ருத, ஹர முதாசித-வாமம் |
ஹரி-வினிஹித-மானசம் அதிதிஹது காந்த-ததிமா விரமம் ||8||–ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் இந்தப் பாடல், ஓர் நேர்த்தியான மாலையின் அழகையும் மிஞ்சுகிறது. அது அழகின் முரண்பாட்டிற்குத் தீர்வு காண்கிறது. ஹரிக்குத் தங்கள் இதயங்களை முழுமையாக அர்ப்பணித்த பக்தர்களின் கழுத்துகளை அது என்றென்றும் அலங்கரிக்கட்டும்.–

ஸா மாம் த்ரக்ஷ்யதி வக்ஷ்யதி, ஸ்மர-கதா:, ப்ரத்யங்க மாலிகனை:
ப்ரீதிம் யஸ்யதி, ரம்ஸ்யதே சகி, ஸம-கத்யேதி சிந்தாகுல: |
ஸ த்வாம் பஷ்யதி, வேபதே புலகயதி, ஆனந்ததி ஸ்வித்யாதி
ப்ரத்யுத்-கச்சதி, மூர்ச்சதி ஸ்திர-தமஹ்புஞ்சே நிகுஞ்சே ப்ரிய: ||9||–“அவள் என்னை அன்பான கண்களால் பார்ப்பாள், காதல் கதை சொல்வாள், என் அணைப்புகளால் தன் உடல் முழுவதும் இன்பம் காண்பாள், என்னைச் சந்தித்ததில் மகிழ்வாள், நண்பா” என்று அவன் கவலையுடன் கூறுகிறான். உன் காதலி உன்னைத் தேடுகிறாள், நடுங்குகிறாள், சிலிர்க்கிறாள், மகிழ்கிறாள், வியர்க்கிறாள், முன்னேறி வருகிறாள், இருளில் புதைந்த புதரில் மயங்கி விழுகிறாள்–

அக்ஷ்ணோ: நிக்ஷ்பத் ரஞ்சனம், ஷ்ரவணயோ:, தபிச்ச-குச்சாவலிம்
மூர்தினி ஷ்யாம-சரோஜா, தாம குசயோ:, கஸ்தூரிகாபத்ரகம் |
துர்தனாம் அபிசார-ஸஹஸ க்ருதா, விஸ்வì-நிகுஞ்சே சகி
த்வாந்தம் நிலா-நிச்சோல-சாரு ஸுத்ருஷம், பிரத்யங்க மலிங்காதி ||10||–இரவு அவர்களின் கண்களில் கருமை மை தீட்டுகிறது, காதுகளில் தாமரைப் பூங்கொத்துகளைச் சூட்டுகிறது, தலையில் கரிய தாமரை மலர்மாலைகளைச் சூட்டுகிறது, கஸ்தூரி இலைகளால் கோலம் போடுகிறது. சந்திக்கத் துடிக்கும் இதயங்களின் அங்கங்களை இரவின் இருள் தழுவுகிறது.–

காஷ்மிர-கௌர-வபுஷம், அபிசாரி கானாம்
அபத்த-ரேகம், அபிதோ ருசி மஞ்சரிபி: |
ஏதத் தமால-தல-நிலதமம், தாமிஸ்ரம்…
தத்-பிரேம-ஹேம-நிகாஷோ, பலதம் தனோதி… ||11||–குங்குமப்பூ போன்ற பிரகாசமான உடல்களைக் கொண்ட பெண்கள் ஒளிக் கொத்துக்களுடன் அவரைச் சந்திக்க விரைந்தபோது, ​​அவர்களின் உண்மையான காதலைச் சோதிப்பது போல, தமாலா இலைகளைப் போல அடர்ந்த இருளை இரவு பரப்பியது.–

—

அத்தியாயம் 21—ராகம்: நாதனமக்ரியா; ஜும்பா தாலா

ஹராவலி-தராலா, காஞ்சன-காஞ்சி-தாம
மஞ்சிர-கங்கனா-மணி-த்யுதி-திபிதஸ்யா… |
துவேரே நிகுஞ்ச-நிலையஸ்ய, ஹரிம்… நிரீக்ஷ்ய
கிரீடவதிம் அத சகீம், நிஜகதா ரதம் ||–பிரகாசமான இரத்தின மாலைகள், கௌஸ்துபை, காஞ்சிகலப பர்யாஸ்தம், நுபுரம் ஆகியவற்றால் ஹரி அடர்ந்த புதருக்கு விளக்கேற்றுவதைக் கண்ட ராதை, நுழைவாயிலில் பணிவுடன் நின்றாள், ஆனால் அவளுடைய தோழி அவளைத் தொடர்ந்து செல்ல வற்புறுத்தினாள்.–

மஞ்ஜுதர-குஞ்ச-தல-கேலி-சதனே |
இஹ விலாஸ ரதி-ரபஸ-ஹசித-வதனே ||1||–ஓ ராதா, உனது பேராவலால் உன் முகம் அளவுக்கதிகமான ரசத்தால் மலர்ந்துள்ளது. இந்த மயக்கும் மாதவனின் சுகபோகத்தில் திளைத்து மகிழ். மாதவனிடம் சென்று அவருடன் களிப்பாய் இரு.–

பிரவிச ராதே மாதவ-சமீபம் |
குரு முராரே மகல-சதானி |||துருவபடா ||–ராதே, மாதவனுடன் நெருங்கிப் பழகி இன்பத்தில் திளைப்பாறு.

நவ-பவதா, ஷோக-தலா, ஷயனா-சரே |
இஹ விலாச குச்ச-கலச தரல-ஹரே ||2||–ராதே, உன் முத்து மாலை நடுங்குகிறது. அவருக்குக் காணிக்கையாகப் பறிக்கப்பட்ட செவ்வண்ண இதழ்களின் படுக்கையில் திளைத்து மகிழ். ராதே, மாதவனை நெருங்கு.–

சல மலாயா வரபவனா சுரபி-ஷிதே |
இஹ விலாஸ ரஸ வலிதா, லலிதா கீதே ||3||–சந்தன மரங்களின் நறுமணம் வீசும் மென்மையான காற்றில் பேரானந்தம் கொள். உன் பாடலைக் கொண்டு அவரைப் போற்று. ராதே, மாதவனிடம் நெருங்கிச் செல்.–

குசும-சாயா ரசிதா ஶுசி-வாஸ-கேஹே |
இஹ விலாச குசும-சுகுமார-தேஹே ||4||–மலர்கள் நிறைந்த ஒளிமயமான மறைவிடத்தில் திளைத்து மகிழுங்கள்! நீயே மலராகிய அவனை அர்ப்பணியுங்கள். ராதே, மாதவனை நெருங்கு!-

மது-தரால பிக நிகர நினத முகரே |
இஹ விலாஸ தாஷன ருசி ருசிர ஷிகரே ||5||–ஓ ராதா, உன் பற்கள் மாணிக்கக் கற்களைப் போலவும், நன்கு பழுத்த மாதுளை விதைகளைப் போலவும் இருக்கின்றன. பூக்கும் கொடிகள் நிறைந்த இந்த மண்டபத்தினுள் நுழை. இங்கு குயில் கூட்டத்தின் இனிய கூவல் எதிரொலிக்கிறது. ராதே, மாதவனை நெருங்கு.–

விதத-பாஹு வல்லி-நவ பல்லவ-கானே |
இஹ விலாஸ பின குச்சா, குன்ப-ஜகனே ||6||–செழித்து வளரும் கொடிகளின் புதிய இலைகளால் அடர்த்தியாகப் போர்த்தப்பட்டிருக்கும் இந்தத் தனிமையான இடத்தில் திளைத்திடு
! உன் அக ஒளியைக் கொண்டு அவரை அடை. ராதே, மாதவனை நெருங்கு!–

மது முடிதா மதுபாகுல கலிதா ராவே |
இஹ விலாஸ மதனா, ஷர-ரபஸ பாவே ||7||–தேன் குடித்து வெறிபிடித்த வண்டுகளின் ரீங்காரம் எதிரொலிக்கும் இந்த அழகிய இடத்தில் திளைத்திடு-அன்பு செறிந்த உன் உணர்வை அவருக்கு அர்ப்பணி, அவரை மட்டுமே நேசி.

விஹித-பத்மாவதி-சுக-சமாஜே |
பானதி ஜெயதேவ-கவி-ராஜ-ராஜே ||8||–கவிஞர்களுக்கெல்லாம் பேரரசரான ஜெயதேவர், ராதையின் இதயத்தை பல்வேறு வழிகளில் மகிழ்விப்பதற்காக இந்தப் பாடலை இயற்றியுள்ளார்.
ஓ மாதவா, நீ இவ்வுலகம் முழுவதற்கும் எல்லையற்ற மங்களத்தை அருளுவாயாக.

த்வம் சித்தேன சிரம் வஹன், அயம் அதிஷ்ராந்தோ, பீஷம் தபிதா:
கந்தர்பேன ச படும் இச்சதி சுதா…சம்பந்த-பிம்பதாரம் |
அஸ்யங்கம் தத் அலங்குரு, க்ஷணம் இஹ, ப்ரு-க்ஷேப-லக்ஷ்மி…
லவ-கிருதே தாஸ இவோப, ஸேவித-பதாம்போஜே, கூட: ஸம்ப்ரம:… ||9||–இவ்வளவு காலம் உன்னை மனதில் சுமந்ததால், அவன் சோர்வடைந்து, பிரேமத்தால் பற்றிக்கொண்டான். அவன் உன் பிம்பாதரத்தைப் பருக ஏங்குகிறான். நீ ஏன் பயப்படுகிறாய்?–

—

அத்தியாயம் 22 – கல்யாண அஷ்டபதி–ராகம்: மத்யமாவதி; ஆதி தாளம்

ச ஸஸாத்-வஸ-ஸாநந்தம், கோவிந்தே லோல-லோகனா |
சிஞ்ஞான-மஞ்சு-மஞ்சிரம், பிரவிவேஷ நிவேஷனம் ||–தன் அலைபாயும் கண்களால் கோவிந்தனைப் பார்த்த ராதை, பரம ஆனந்தத்தில் திளைத்தாள். அவள் அவனது இருப்பிடத்திற்குள் நுழையத் தொடங்கியபோது, ​​அவளது இரத்தினக் கோலங்கள் வசீகரமாகக் கலகலத்தன.–

ராதா-வதன-விலோகனா-விகாசித-விவித-விகார-விபாகம் |
ஜல-நிதி மிவ வது-மண்டல-தர்ஷன-தரலித-துங்க-தாரகம் ||1||–பௌர்ணமி தோன்றும் போது கடல் அலைகள் பொங்கி எழுவது போல, ராதையின் முகத்தைக் கண்டதும் அவருடைய உணர்ச்சிகள் அனைத்தும் பொங்கி எழுந்தன.-

ஹரிம் ஏக-ரசம் சிரம் அபிலாஷித-விலாசம் |
ச தாதர்ஸ குரு-ஹர்ஷ-வசம் வாத-வதன மனக-விகாசம் || துருவபாதம்||–பௌர்ணமி நிலவின் கோளத்தைக் கண்டதும் கடல் பெரும் அலைகளால் கொந்தளிப்பதைப் போலவே, அவளது முகத்தைக் கண்டதும் ஹரி ஆனந்தப் பரவசத்தில் மலர்கிறான்.-

ஹர மாமலதர-தாரா முரஸி ததாதம் பரிலம்ப்ய விதுரம் |
ஸ்பூதர-பேன-கதம்ப-கரம்பிதம் இவ யமுனா-ஜல-புரம் ||2||–ஹரி தனது பரந்த மார்பை அலங்கரித்திருந்த பிரகாசமான முத்துக்களால் ஆன மாலையைத் தடவிக் கொண்டிருந்தார். அது, நுரையின் பிரகாசமான அலைகளைக் கடைந்து எழுப்பும் யமுனை நதியைப் போலக் காட்சியளித்தது.-

ஸ்யாமலா-ம்ருதுல-கலேவர-மண்டலம் அதிகத-கௌர-துகுலம் |
நிலா-நலினா மிவ பிட-பரகா படல-பார-வலயிட்ட-மூலம் ||3||–ஹரி தனது மென்மையான, ஒளிமயமான திருமேனியில் பீதாம்பரத்தை அணிந்துள்ளார். அது, ஒரு நீலத் தாமரை மலர் தன் பொன் மகரந்தத்தால் நனைந்தது போலத் தோன்றுகிறது.–

தாரலா-துருக்-அஞ்சல-சலன-மனோஹர வதன-ஜனித்த-ரதி-ராகம் |
ஸ்புவ-கமலோதர-கேலித-கஞ்ஜன யுகம் இவ சரதி தடகம் ||4||–இலையுதிர் காலத்தில் ஏரிக்கரையில் உள்ள தெளிந்த நீரில் முழுமையாக மலர்ந்த நீலத் தாமரை மலரைப் போல கிருஷ்ணரின் வசீகரமான முகம் அழகாக இருக்கிறது. தாமரையின் மீது கஞ்சனப் பறவை விளையாடுவதைப் போன்ற அவரது அமைதியற்ற கண்களின் உணர்ச்சிமிக்க ஓரக்கண் பார்வைகள், ராதையின் உணர்வுகளைத் தூண்டுகின்றன.-

வதன-கமலா-பரிஷிலானா-மிலிதா மிஹிர-சம-குண்டல-ஷோபம் |
ஸ்மித-ருசி-ருசிர-சமுல்ல-சீத-ஆதார-பல்லவ-க்ருத-ரதி-லோபம் ||5||–கிருஷ்ணரின் இரத்தினக் காதணிகளின் அழகு, அவரது தாமரைத் திருமுகத்தின் அழகை வருடுகிறது. காலைச் சூரியனைப் போல் சிவந்த அவரது இனிய இதழ்கள், ஒளிவீசும் புன்னகையின் பிரகாசத்துடன் ஜொலித்து, நடுங்கும் மலர்மொட்டு போன்ற அவரது இதழ்கள் ராதையின் உணர்வுகளைத் தூண்டுகின்றன.–

ஷஷி-கிரண-ச்சுரிதோதர-ஜலதர-சுந்தர-குஸும-சுகேசம் |
திமிரோதித-விது-மண்டல-நிர்மலா மலையஜ-திலக-நிவேசம் ||6||–அவரது சடைமுடியில் சிக்கிய மலர்கள், மேகப் பிளவுகளில் சிக்கிய நிலவொளி போல் காட்சியளிக்கின்றன.
அவரது நெற்றியில் இடப்பட்ட சந்தனத் திலகத்தின் பேரொளி, இருளை அகற்ற உதிக்கும் நிலவைப் போல் தோன்றுகிறது.-

விபுல-புலக-பார-தந்துரிதம் ரதி-கேலி-களபிராதிரம் |
மணி-கன-கிரண-சமுஹா-ஸமுஜ்ஜ்வல-பூஷண-சுபக-ஷரீரம் ||7||–அவரது அற்புதமான திருவுருவத்தை அலங்கரிக்கும் ஆபரணங்களின் பிரகாசம், மிகுந்த வசீகரிக்கும் பேரொளியைப் பெற்றுள்ளது. மேலும், ராதையின் அன்பான பார்வைகளுக்குக் கிருஷ்ணர் பதிலளிக்கிறார்.-

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனித-விபவ-த்விகுனிக்த-பூஷண-பாரம் |
ப்ரணமத ஹ்ருதி விநிதாய ஹரிம் ருசிரம் ஸுக்த்ருதோ-தயா-சரம் ||8||–கிருஷ்ணரின் எண்ணற்ற ஆபரணங்களின் மேன்மையானது, ஸ்ரீஜெயதேவரால் இயற்றப்பட்ட பல்வகை அலங்காரங்களால் இரட்டிப்பாகியுள்ளது.-ஓ ரசனைமிக்க பக்தர்களே! கிருஷ்ணரே உங்கள் புண்ணியச் செயல்கள் அனைத்தின் கனியாவார். மிகுந்த கவனத்துடன் அவரை உங்கள் இதயத்தில் ஏந்தி, அவருக்கு நமஸ்காரம் செய்யுங்கள்.-

அதிக்ரம்ய பங்கம், ஷ்ரவண-பாத-பர்யந்த-கமன-
ப்ராயசேன ஏவக்ஷ்யோ:, தரலதர-தாரம் கமிதயோ:|
இடனேம் ராதாயா: ப்ரியதமா-சமாலோக-சமயே…
பாபாத ஸ்வேதாம்பு-ப்ரசார இவ, ஹர்ஷஷ்ரு-நிகர: ||9||–தன் காதலனைச் சந்தித்த கணங்களிலேயே, ராதையின் உள்ளத்தில் ஏற்பட்ட பேரானந்தம், கண்களின் உழைப்பால் ஏற்பட்ட வியர்வையைப் போல ஆனந்தக் கண்ணீராகப் பொங்கி வழிந்தது.–

பஜந்த்யஸ் தல்பாந்தம் குத கபட கந்தூதி பிஹித
ஸ்மிதே யாதே –ஜகாத் பஹிர் அவி ஹிதாலே பரிஜனே
ப்ரியஸ்யாம் பஷ்யந்த்ய:, ஸ்மர-ஷர ஸமகுத-சுபகம்
சலஜ்ஜ-லஜ்ஜாபி, வ்யாக மத் இவ துரம், மிருக-த்ரிஷா: ||10||–ராதை மகிழ்ச்சியாக இருப்பதைப் பார்க்க ஆவலுடன் இருந்த அவளுடைய தோழி, தங்கள் புன்னகையைத் தந்திரமாக மறைத்துக்கொண்டு அந்த இடத்தை விட்டுச் சென்றாள். ராதை, தான் மிகவும் நேசித்த கிருஷ்ணனின் முகத்தை ஒரு வசீகரமான ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள். அந்நேரம், அவளுடைய வெட்கமும் விலகியது.–

ஜய-ஶ்ரீ-விந்யஸ்தை:, மஹிதைவ மந்தார-குசுமை:
ஸ்வயம் சிந்துரேண த்விப-ரண-முதா, முத்ரிதா இவ |
புஜேபிட-கிரிடா-ஹத-குவலயபிட-கரிண:….
பிரகேர äஷ்ரு-பிந்து:, ஜெயதி புஜ-டானோ, முராஜித: ||–மல்யுத்தப் போட்டியில், குவலயபீடம் எனும் யானையைக் கொன்றதால் கிருஷ்ணரின் கரங்கள் அழகு பெறுகின்றன. யானையுடன் அவர் போரிட்டபோது காட்டிய உற்சாகத்தைப் பார்க்கும்போது, ​​வெற்றியின் தேவியால் அவரது கரங்களில் குங்குமம் பூசப்பட்டு, மந்தார மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதைப் போலத் தோன்றுகிறது. மூரனை வென்ற கிருஷ்ணரின் அந்த அகன்ற கரங்கள் என்றும் வெற்றிவாகை சூடட்டும்.–

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜெயதேவ க்ருதுவா
ச நந்தோ கோடிந்தோ நம, ஏகாதச சர்க:

—

அத்தியாயம் 23–ராகம்: நாதனமக்ரியா; ஆதி தாளம்

கடாவதி சகி-பிருந்தே,மந்தத்ர-பாபார-நிர்பார- ஸ்மர
-பரவஷா-குதா, ஸ்பூதித-ஸ்மித-ஸ்னபிதா-தரம் |
சரஸ-மனாசம் த்ரிஸ்த்வா, ராதம் முஹு:, நவ-பல்லவ-
ப்ரஸவ-ஷயனே, நிக்ஷிப் தக்ஷிம், உவாச ஹரி: ப்ரியம்… ||–ராதையின் தோழிகள் சென்றதும், அவள் இதழ்களில் புன்னகை மலர்ந்தது. ஆழ்ந்த காதலில் திளைத்திருந்த அவள், வெட்கத்துடன் போராடினாள். மலர்களாலும் இளந்தளிர்களாலும் ஆன தனது படுக்கையையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ராதையின் உள்ளத்தின் மனநிலையைக் கண்ட ஹரி, தன் காதலியிடம் பேசினார்.-

கிசலயா ஷயன-தலே குரு காமினி சரண-நளின-வினிவேஷம் |
தவ பத-பல்லவ-வைரி-பரபவம் இடம் அனுபவது சுவேஷாம் ||1||–ராதே, புதிதாக துளிர்த்த இலைகளின் இந்தப் படுக்கையில் உன் மலர் போன்ற திருவடிகளை விடு.–

க்ஷண மதுன நாராயணம், அனுகதம் அனுசர ராதே ராதே ராதே ||த்ருவ||–நாராயணன் உன்னுடையவன், ராதே, நீ என்னுடையவனாகு!-

கர-கமலேன கரோமி சரண மஹம், அகமிதஸி விதுரம் |
க்ஷணம் உபகுரு ஷயனோபரி மாம் இவ, நூபுரம் அனுகதி-ஶுரம் ராதே ராதே ||2||–என் அன்பே, நீ வெகு தொலைவிலிருந்து இங்கு வந்திருக்கிறாய். என் தாமரைக் கரங்களால் உன் தாமரைத் திருவடிகளைப் பிய்த்துவிடுவேன். உன் சிலம்புகளைக் கட்டிலின் மீது வை.

வதன-சுதா-நிதி-கலிதம் அம்ருத மிவ, ராசய வசனம் அனுகுலம் |
விரஹம் விபநயாமி பயோதரா, ரோதகம் உரசி துகுலம் ராதே ராதே ||3||–ஓ ராதா, சந்திரன் போன்ற முகத்திலிருந்து அமிர்தம் போல வழியும் இனிய வார்த்தைகளைக் கூறுவாயாக. நம் பிரிவை முடிவுக்குக் கொண்டுவர, என் பட்டு நெஞ்சைக் காட்டுகிறேன்.

ப்ரிய-பரிரம்பான-ரபஸ-வலிதா மிவ, புலகிதம் அதிதுரவபம் |
மதுரஸி குச்ச-கலச வினிவேஷயா, ஷோஷய மனசிஜ-தபம் ராதே ராதே ||4||–உன் மனக் கொந்தளிப்புகளைத் தணிக்க, என் மார்பில் சாய்ந்துகொள் (அவரது தொடுதலே மனக் குழப்பங்களை நீக்கும்). அன்பான அணைப்பால் காதலின் தீயை அணை.–

ஆதார-சுதா-ரசம் உபநய பாமினி, ஜீவாய ம்ருதம் இவ தசம் |
த்வயி வினிஹித-மானஸா விரஹானாலா,தக்த-வபுஷாம் அவிலாசம் ராதே ராதே ||5||–ராதே, என் மனம் உன்னில் மூழ்கியுள்ளது. பிரிவின் தீயில் நான் எரிகிறேன், உன் இதழ்களின் அமுதத்தை அளிக்கிறேன்.-

ஷஷி-முகி முகராய மணி-ரஷன-குணம், அனுகுண-காந்த-நினதாம் |
ஸ்ருதி-யுகலே பிக-ருத-விகலே, மம ஷமய சிராத் அவஸதம் ராதே ராதே ||6||–உன் முகம் நிலவைப் போல் அழகானது. உன் குரல் என் செவிகளை இதமாக்கட்டும்.-

மமாபி விபால-ருஷா விகலி-க்ருதம், அவலோகிதும் அதுநேதம் |
மிலதி லஜ்ஜித விமானயனம் தவ, விரமா விஸ்ருஜா ரதி-கேதாம் ராதே ராதே ||7||–ராதே, ஆதாரமற்ற கோபத்தால் நான் துன்புறுவதைக் கண்டு உன் கண்கள் வெட்கப்படுகின்றன. என்னை ஒருமுறை பார்த்து இந்த விரக்தியை முடிவுக்குக் கொண்டு வா.-

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-பனிதம் இடம் அனுபதா, நிகதித-மது-ரிபு-மோதம் |
ஜனயது ரசிக-ஜனேஷு மனோரமா, ரதி-ரஸ-பவ-வினோதம் ராதே ராதே ||8||–ஸ்ரீ ஜெயதேவர், மதுரிபு ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பரவசமூட்டும் கேளிக்கைகளை ஒவ்வொரு சொல்லிலும் வர்ணிக்கிறார்.
தூய தெய்வீக ரசங்களைச் சுவைப்பதில் தேர்ச்சி பெற்ற பக்தர்களின் இதயங்களில், இன்பமான காம ரசத்தின் விளையாட்டுத்தனமான லீலைகளை அவரது பாடல் தட்டி எழுப்பட்டும்-

ப்ரத்யுஹ-புலகன் குரேண, நிபில-ஷ்லேஷே-நிமேஷேன ச
கிரிடா-குட-விலோகனே, ஆதார-சுதா-பனே?, கதா-நர்மபி: |
äநந்தாதி-கமேன-மன்மத-கலா-யுத்தே’பி, யஸ்மின்ன் அபூத்
உத்பூதா ச தயோர் பபூவ, ஸுரத-ரம்ப: ப்ரியம் பௌக: ||9||–பிறகு, அவர்கள் இருவரும் நீண்ட காலமாக ஏங்கிக்கொண்டிருந்த அந்த வியக்கத்தக்க, உன்னதமான பேரின்பம் தொடங்கியது. ஆழ்ந்த அணைப்பின் சிலிர்ப்பினால் ஏற்பட்ட தலைச்சுற்றல் ஒரு தடையாகத் தோன்றியது. அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொள்வதைக் கவனமாகக் கவனிப்பதற்கு, அவர்களின் கண் சிமிட்டல்கள் தடையாக இருப்பது போலிருந்தது.-

டோர்ப்யாம் சம்யமித:, பயோதர-பரேண, பீடித: பாணிஜை:
ஆவித்தோ தஷனை: க்ஷதாதார-பூத:, ஷ்ரோனிததே-நஹத: |
ஹஸ்தேனா நவித:, காசி’ம் ஆதார-சுதா-ஸ்வாந்தேன, ஸம்-மோஹிதா:
காந்தா: காமபி த்ரிப்திம் äப தத் அஹோ, காமஸ்ய வாம கதி: ||10||–ராதிகையின் பிரியமான காதலனான கிருஷ்ணன், அவளது கரங்களால் கட்டப்பட்டிருந்தான். தன் இதழ்களின் அமிர்தத்தால் அவனை நனைப்பதற்காக, அவள் அவனது கூந்தலைப் பின்னுக்கு இழுத்தாள்.

மாரங்கே ரதி-கேலி, சங்குல-ரண-ரம்பே, தயா சஹாசத்- ப்ராயாம், காண்ட-ஜெய கஞ்சித் உபரி, ப்ராரம்பி யத்-சம்ப்ரமாத் |
நிஷ்பந்தா ஜகானா ஸ்தாலி ஷிதிலிதா தோர் வலிர் உதகம்பிதம் வாஷோ மிலிதம் அஷி பவ்ருஷா ரஸ ஸ்த்ரிநாம் குத சித்யதி ||11||-தன் காமத்தை வெளிப்படுத்தி, காதல் விளையாட்டில் அவனுக்கு மேலாக ஒரு துணிச்சலான தாக்குதலைத் தொடுத்து, புருஷனை அவள் வென்றாள்.-

தஸ்யா: படால-பனி ஜாங்கி மூரோ, நித்ரா-காஷாயே த்ரிஷௌ
நிர்தௌதோ ஆதார-ஷோணி மா, வில்லுலித-ஸ்ரஸ்த-ஸ்ரஜோ மூர்த-ஜ: |
காஞ்சி-தாம தர-ஷ்லதம் கால-மிதி, ப்ராதர் நிகதைர் த்ரிஷோ
யேபி: காம ஷரை:, தத்-அத்பூதம் அபூத், தத்யுர் மன: கிளிதம் ||12||–தூக்கமின்மையால் அவள் கண்கள் சிவந்திருந்தன. நீண்ட நேரம் முத்தமிட்டதால் அவள் உதடுகளில் இருந்த சிவப்பு ஒப்பனை அழிந்து போயிருந்தது. அவள் கூந்தலில் கோர்க்கப்பட்டிருந்த மலர் மாலை வாடிப் போயிருந்தது. அதிகாலையில் ஐந்து அம்புகள் கிருஷ்ணரின் கண்களை எதிர்கொண்டபோது, ​​காமதேவனின் ஐந்து அம்புகளால் அவரது மனம் மீண்டும் ஒருமுறை துளைக்கப்பட்டது. இது எவ்வளவு வியப்பானது!-

வ்யலோல: கேஷ-பாஷா ஸ்டாரலிதா மலகை:, ஸ்வேத-லூலௌ கபோலௌ
தஸ்தா பிம்பாதர-ஶ்ரீ:, குச-கலச-ருச்சா, ஹரிதா ஹார-யஸ்தி: |
காஞ்சி-காஞ்சித்-கடாஷாம், ஸ்தான-ஜகனா-பதம், பானினா ச்சத்யா சத்யா:
பஷ்யந்தி சத்ரபம் மான், தத் அபி விழுலிதா, ஸ்ரக்த-ரீயம் தினோதி ||13||–அதிகாலையில், ராதையின் கூந்தல் கலைந்து, சுருண்டிருந்த கூந்தல் அவிழ்ந்து கிடந்தது. அவளது கன்னங்கள் வியர்வையால் நனைந்து, உதடுகளின் பொலிவு மங்கியிருந்தது.

ஏஷன்-மிலிதா-த்ரிஸ்தி முக்த-ஹசிதம், ஷேத்-கார-தாரா-வஷாத்
அவ்யக்தா-குல-கேலி-ககு-விகாஸத்-தந்தாம்ஷு-தௌத-தரம் |
ஸ்வஷோ-தப்த-பயோதரூ பரி, பரிஷ்-வாங்கி குராகி-த்ரிஷோ
ஹர்ஷோத்கர்ஷா, விமுக்த-நிஸ்ஸஹ-தனோர் தன்யோ தயாத்-யானானம் ||14||–ராதா கோவிந்தனிடம் மரியாதையுடன் பேசத் தொடங்கி, அவரால் கௌரவிக்கப்பட வேண்டும் என்ற தனது விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தினாள்.-

—

அத்தியாயம் 24—ராகம்: கண்டம்; ஆதி தாளம்

அத க்ரந்தம் ரதி ச்ராந்தம், அபி-மண்டன வாஞ்சயா…. |
ஞஜகத மாதவம் ராதாம் முகதம், ஸ்வாதினா பத்ருகா ||–அவர் அவளுடைய காதலுடன் விளையாடியபோது, ​​ராதா அவர் தன்னை அலங்கரிக்க வேண்டும் என்று விரும்பினாள்.

குரு யது-நந்தன சந்தன-ஷிஷிர, தாரேண கரேண பயோதரே |
ம்ருக-மட-பத்ரகம் அத்ர மனோ-பவ, மங்கள-கலச-சஹோதரே ||1||–யது நந்தனா, உன் கைகளால் என்னை அலங்கரித்து, நான் உன்னுடன் முழுமையாகக் கலக்கும்படி செய். நான் கிருஷ்ணமயே. முதலில், உன் குளிர்ந்த கரங்களால் ஒரு வரிசை இலைகளுக்கு மான் கஸ்தூரியைத் தீட்டு. உன் ஸ்பரிசம் சந்தனக் கலவையை விடப் புத்துணர்ச்சி அளிக்கிறது.

நிஜகதா ச யது-நந்தனே, கிருததி ஹ்ருதய-நந்தனே
நந்த நந்தனே, பக்த சந்தனே, நிஜகதாச யதுநந்தனே ||த்ருவபதா|| |–ராதையின் இதயத்தை மகிழ்விக்க இசைக்கப்பட்ட ஆனந்தமயமான யது நந்தனா.-

அலி-குல-பஞ்சன மஞ்சனகம், ரதி-நாயக-சயக-மோச்சனே |
த்வத்-ஆதார-சும்பன-லம்பித-கஜ்ஜாலம், உஜ்ஜ்வலயா ப்ரிய லோசனே, நிஜகதாஸ யதுநந்தனே ||2||ஓ என் அன்பே, வண்டுக் கூட்டத்தின் பொலிவையும் மிஞ்சும் இந்தப் புதிய கண்மையால் என் கண்களுக்கு அபிஷேகம் செய். என் ஓரக்கண்ணால் காமதேவனின் அம்புகள் பறக்கின்றன. உன் இதழ்களின் முத்தத்தால், என் கண்களில் முன்பு பூசப்பட்ட மை அழிந்துவிட்டது.

நயன-குரங்க-தரங்க-விகாஸ,நிரஸ-கரே ஷ்ருதி-மண்டலே |
மனசிஜ-பாஷ-விலாஸ-தாரே, சுபகே-வினிவேசய குண்டலே, நிஜகதாஸ யதுநந்தனே ||3||–பித்ததாம்பரத்தால் சிறந்து விளங்கும் என் அன்பே, காமதேவனின் சூழ்ச்சியைப் போல் நேர்த்தியான இந்த ஆபரணங்களால் என் காதுகளை அலங்கரிப்பாயாக. என் கண்களின் மான் தப்பி ஓடுவதை என் காதுகள் தடுக்கின்றன. ஓ என் இதயத்தின் இன்பமே, வாலிபர்களின் இதயங்களை மயக்கும் இந்த ஆபரணங்களால் என் காதுகளை அலங்கரிப்பாயாக.-

ப்ரமர-சாயம் ரச்சா யந்த முபரி, ருசிரம் சுசிரம் மம ஷம்முகே |
ஜித-கமலே விமலே பரிகர்மய, நர்ம-ஜனகம் அல கா முகே,நிஜகதாஸ யதுநந்தனே ||4||-என் களங்கமற்ற, வசீகரமான முகம், மாசற்ற தாமரை மலரின் அழகை மிஞ்சுகிறது. என் நேர்த்தியான கூந்தலைப் பின்னலிடுங்கள், இல்லையெனில் என் சுருள் முடியை, எப்போதும் தாமரை மலரில் வந்து அமரும் வண்டுகள் என ஒருவர் தவறாக எண்ணக்கூடும்.

ம்ரிக-மட-ரஸ-வலிதம் லலிதம், குரு திலக மாலிகா-ரஜனி-கரே |
விஹித-கலங்க-காலம் கமலானா, விஷ்ரமித-ஷ்ரம-ஷிகரே, நிஜகதாஸ யதுநந்தனே ||5||-ஓ கமலாநானா (தாமரை முகமுடையவனே), சந்திரனில் உள்ள மான் வடிவத் திலகத்தைப் போல வியர்வை என் நெற்றியில் படிந்துள்ளது. தயவுசெய்து இந்த மயக்கும் கஸ்தூரியால் என் நெற்றி எனும் பிறை நிலவின் மீது ஓர் அழகிய திலகம் இடவும். கிருஷ்ணா! நீயே என் நல்வாய்ப்பின் மையப்புள்ளி – நீயே என் நெற்றியில் உள்ள திலகம்.

கானா ருசிரே சிகுரே குரு மனதா, மனசிஜ-த்வஜ-சாமரே |
ரதி-கலிதே லலிதே குசுமணி, ஷிகண்டி-ஷிகண்டக-தாமரே,நிஜகதாஸ யதுநந்தனே ||6||–பிறரை மதிப்பவளே (மானதா), என் சடை காமதேவனின் கொடியைச் சுழற்றுவது போன்றது. அது மயிலின் வால் இறகுகளை விடவும் வசீகரமானது. தயவுசெய்து என் சடையை மலர்களால் அலங்கரி. நீயே மலர்களால் பின்னப்பட்ட என் சடையாகி, உன் தெய்வீக நறுமணத்தால் அதை நிரப்புவாயாக.-

சரஸ-கானே ஜகனே மம சாம்பரா, தாரன-வரண-கந்தரே |
மணி-ரஷனா-வசனா பரணானி சுபாஷாய வாசய சுந்தரே, நிஜகதாஸ யதுநந்தனே ||7||-ஓ நற்குணம் மிக்கவளே, என் இதயத்தின் ஆனந்தமே! உனது தாமரைத் திருக்கரங்களே எல்லா நல்வாய்ப்புகளுக்கும் இருப்பிடம். ரசம் நிறைந்த உனது இதயம், எல்லா மங்களங்களுக்கும் மூலக்காரணம் -என் முழு உடலும் உனக்கே சொந்தம், அவற்றை ஆடைகளாலும் ஆபரணங்களாலும் அலங்கரி.

ஸ்ரீ-ஜெயதேவ-ருசிர வசனே, ஹ்ருதயம் சதயம் குரு மந்தனே |
ஹரி-சரண-ஸ்மரண அம்ருத-நிர்மிதா,கலி-கலுஷ-த்வஜ-கந்தனே, நிஜகதாஸ யதுநந்தனே ||8||-ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் திருவசனங்கள் மங்களத்தை அளித்து, உங்கள் இதயத்தில் பெரும் மகிழ்ச்சியைத் தருகின்றன. அவை , கலியுகத்தில் பரவலாகக் காணப்படும் தீட்டுக் காய்ச்சலை வெல்லும் ஸ்ரீ ஹரியின் தாமரைத் திருவடிகளின்  அமிர்த நினைவுகளாகும் .

ரசாய குசயோ:, பத்ரம் சித்ரம், குருஷ்வ கபோலயோ:
கதயா ஜகனே, காஞ்சி முஞ்ச-ஸ்ரஜம், கபரி-பரே |
கலயா வலய-ஷ்ரேயீனிம், பானௌ, படே குரு-நுபுராவ்
இதி நிகதித:, ப்ரீத:, பிதாம்பரோ’பி, ததா காரோட் ||9||–என் கன்னங்களில் வண்ணம் தீட்டு! என் சடையை மலர்களால் பின்னி முடி! என் கைகளில் வரிசை வரிசையாக வளையல்களையும், என் கொலுசில் இரத்தினங்கள் பதித்த சிலம்புகளையும் அணிவி! பித்தம்பரதாரியான கிருஷ்ணர், ராதை தன்னிடம் கேட்ட அனைத்தையும் செய்ய மனமுவந்து முன்வந்தார். ராதையின் பிரேமத்தின் இறுதி மாற்றத்தில், அவள் தன்னை முழுமையாக கிருஷ்ணரில் மூழ்கடிக்க விரும்புகிறாள். அவருடைய தெய்வீகக் கரங்களின் ஸ்பரிசத்தால், அவள் கிருஷ்ணமாயையாக – கிருஷ்ணரில் மூழ்கியவளாக – மாற விரும்புகிறாள். அவளுடைய இதயம் கிருஷ்ணருடையது, அவளுடைய ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் அனைத்தும் கிருஷ்ணருடையவை.-

த்வாம-ப்ராப்ய-மயி, ஸ்வயம் வர-பரம், க்ஷிரோதா-திரோதரே…
ஷங்கே சுந்தரி, கால குட மாபிபன், பந்தோ மிருதானி-பதி: |
இத்தம் பூர்வ-கதாபிர் அந்ய-மானஸ:, விக்ஷிப்ய தக்ஷோன் சலம்
ராதாயா: ஸ்தான-கூர கோபரி-மிலன்-நேத்ரோ ஹரி: படுன: ||10||–ஓ அழகியே! பாற்கடலின் கரையில் சிவபெருமான் உன்னை அடைய முடியாதபோது, ​​உன் அழகில் மயங்கி, கொடிய
காலகூட விஷத்தை விழுங்கினார். அதன் பிறகு நீ என்னை உன் கணவனாகத் தேர்ந்தெடுத்தாய்.

பர்யங்கி-கிருத-நாக-நாயக-பனா, ஷ்ரேணி-மணினம் கணே
சங்க்ராந்த-பிரதிபிம்ப-சம் வளநாய, பிப்ரத்-விபு-பிரக்ரியாம்… |
பாடாம்போ-ருஹ-தாரி-வாரிதி-ஸுதம், அக்ஷம் தித்ரிக்ஷு ஷதை:
காயா-வ்யூஹம் இவ-சாரன், உபசிதி பூதோ ஹரி: பது ந: ||11||–நாகங்கள் அனைத்திற்கும் தலைவனான சேஷராஜனைத் தன் படுக்கையாகக் கொண்டவரும்; சேஷராஜனின் எண்ணற்ற தலைகளிலுள்ள இரத்தினங்களில் எவருடைய ஒளி பிரதிபலிப்புகளாக விரிகிறதோ; எவன் அவனை ஆயிரக்கணக்கான கண்களால் காண விரும்புகிறானோ; எவருடைய தாமரைத் திருவடிகளை செல்வத்தின் தேவியான மகாலட்சுமி என்றென்றும் மசாஜ் செய்கிறாரோ; ஒரே நேரத்தில் பல வடிவங்களில் நிறைந்திருக்கும் அந்த ஸ்ரீ ஹரி, உங்கள் அனைவரையும் காப்பாராக.-

யத் கந்தர்வ-கலாஸு கௌஶலம், அனுத்யானம் ச யத் வைஷ்ணவம்
யக் ஷிங்கர-விவேக-தத்வ-மபி, யத்-காவ்யேஷு லீலாயிதம் |
தத் ஸர்வம் ஜெயதேவ-பண்டித-கவே:, கிருஷ்ணை-கடா-நாத்மனா:
ஸாநந்த:, பரிஷோதா யந்து ஸுதியா:, ஸ்ரீ-கேதா-கோவிந்ததா: ||12||–ஜெயதேவரின் இசைத்திறன், விஷ்ணவம், யதார்த்தத்தைப் பற்றிய அவரது பார்வை, இந்தச் சர்க்கங்களில் அவரது நேர்த்தியான வெளிப்பாடு ஆகிய அனைத்தும், அந்த மாபெரும் கவிஞர் கிருஷ்ணருடன் முழுமையான ஒத்திசைவில் இருக்கிறார் என்பதைக் காட்டுகின்றன. ஞானம் பெற்ற பேரின்ப நாயகர்கள் கீத கோவிந்தத்தைப் பாடி உலகைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்.

ஸாத்வி மாத்விகா, சிந்தா ந பவதி, பவதா: ஷர்கரே கர்கஶாஸி
த்ராக்ஷே த்ரக்ஷ்யந்தி கே, த்வாம் அம்ருதா ம்ருதா மாஸி, க்ஷீரைரம் ரஸஸ்தே |
மகாண்ட க்ரந்தா, காந்தா-தார தரணி தாலம், கச்ச யச்சந்தி பவம்
யாவச் ஶ்ரீங்கார, ஸரஸ் ஸ்வத மிஹா, ஜயதேவஸ்ய விஷ்வ கச்சாம்ஸி ||13||–ஏய் சக்திவாய்ந்த மதுவே! நீ அவ்வளவு போதை தருபவள் என்று எண்ணாதே. ஏய் சர்க்கரையே! நீ மிகவும் கசப்பானவள். ஏய் திராட்சையே! உன்னை யார் பார்ப்பார்கள்? ஏய் அமிர்தமே! நீ
மரணத்தைப் போன்றவள். ஏய் பாலே! நீ தண்ணீர் போல சுவைக்கிறாய். ஏய் பழுத்த மாம்பழமே! இப்போது போய் அழு. ஏய் அழகிய பெண்ணின் இதழ்களே! இப்போது உனக்குச் செல்ல இடமில்லை. ஸ்ரீ ஜெயதேவரின் மங்களகரமான, கலைநயம் மிக்க படைப்பில் காமக் காதலின் முழுமையான சாரம் இருக்கும் வரை இந்தக் கவிதையின் ரசத்தைச் சுவைப்பதில் வல்லவர்கள் உன்னில் எந்த இனிமையையும் உணர்வதில்லை.-

ஸ்ரீ-போஜதேவ-பிரபவஸ்ய வாமா-
தேவி ஸுதா ஸ்ரீ-ஜெயதேவகஸ்ய
பராஷராதி-ப்ரிய-பந்து-காந்தே,
ஸ்ரீ-கீதா-கோவிந்த-கவித்வம் அஸ்து||14||–முன்னெப்போதும் இல்லாத இந்த ரசலீலையின் சித்திரம், பக்தர்களின் இதயங்களில் என்றென்றும் அழகூட்டப்படட்டும். ரசத்தின் வடிவமான ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் நினைவை அவர்களுக்குத் தட்டி எழுப்புவதற்கு, ஸ்ரீ கீதா-கோவிந்தம் அவர்களின் பிரியமான, அதைவிடப் பிரியமான, அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய ஜீவ மூச்சாக அமையட்டும்.-

ஏதி ஸ்ரீ கீத கோவிந்தே ஶ்ரீங்கார மஹாகாவ்யே
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தாஸ ஜயதேவ க்ருதவ்
ஸ்வாதினா பத்ருகா வர்ணனே, ஸுப்ரிதா-பீதாம்பரஹ நாம, த்வாதச சர்கா:

மேகேயர் மெதுரா அம்பரம். வன-புவ:, ஷ்யமாஸ் தமால-த்ருமை:
நக்தௌ பிர்-உரயம், த்வமேவ தத் இமம், ராதே க்ருஹம் ப்ராபய |
இத்தம் நந்த-நிதேஷத:, கலிதாயோù:, ப்ரத்-யத்வ-குஞ்ச-த்ருமம்
ராதா-மாதவ யோ: , ஜெயந்தி யமுனா-குலே, ரஹ-கேளயா: ||1||

 ஜெய் ஜெய் ஸ்ரீ ராதே!! 

——————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஜயதேவ கவி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பஜ கோவிந்தம் என்பது சமஸ்கிருத மொழியில் ஆதி சங்கரரால் இயற்றப்பட்ட எட்டாம் நூற்றாண்டு பக்திப் பாடலாகும்.
இது ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் அத்வைதக் கொள்கையின் விழுமியமாய்க் கருதப்படுகிறது.
இப் பாடல் ஸ்மர்த்தப் பிராமணர்கள் மட்டுமின்றி வைணவர்களிடையேயும் புகழ் பெற்றதாகும்.

பாடல் எழுந்த சூழல்
ஒரு முறை ஆதிசங்கரர் தனது சீடர் குழாத்துடன் வாரணாசித் தெருக்களில் சென்று கொண்டிருந்தாராம்.
அப்போது முதிர்ந்த குரு ஒருவர் தனது மாணவர்களுக்கு சமஸ்கிருத இலக்கணத்தைக் கற்பித்துக் கொண்டிருந்தாராம்.
இதைக் கண்ட சங்கரமுனி அவர் மீது இரங்கி முதிர்ந்த வயதில் இலக்கணம் கற்பிப்பதில் காலத்தை வீணாக்காமல்
கடவுளைப் புகழ்வதிலும் அவரைக் கண்டடைவதிலும் செலவழிக்க வேண்டும் எனும் பொருள் அமைய
‘பஜ கோவிந்தம் (கோவிந்தனைப் பாடுவோம்)’ எனப் பாடினாராம்
இப்பாடல் இருபத்தேழு வரிகளை உள்ளடக்கியது. உண்மையில் பதின்மூன்று வரிகள் மட்டுமே சங்கரரால் பாடப்பட்டவை என்றும்
இதர பதினான்கு வரிகள் அவரோடு அங்கிருந்த ஈரேழு சீடர் ஒவ்வொருவரும் பாடியதாய்ச் சொல்லப்படுகின்றது.

பஜ கோவிந்தம்

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே
பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

ஸம்ப்ராப்தே ஸன்னிஹிதே காலே
ஸம்ப்ராப்தே ஸன்னிஹிதே காலே
நஹி நஹி ரக்ஷதி டுக்ருங்கரணே
நஹி நஹி ரக்ஷதி டுக்ருங்கரணே

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

மூட ஜஹீஹி தன ஆகம த்ருஷ்ணாம்
மூட ஜஹீஹி தன ஆகம த்ருஷ்ணாம்
குரு ஸத்புத்திம் மனஸி வித்ருஷ்ணாம்
குரு ஸத்புத்திம் மனஸி வித்ருஷ்ணாம்

யல்லபஸே நிஜ கர்மோபாத்தம்
யல்லபஸே நிஜ கர்மோபாத்தம்
வித்தம் தேன வினோதய சித்தம்
பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

யாவத் வித்தோபார்ஜன ஸக்த:
தாவன்னிஜ பரிவாரோ ரக்த:
யாவத் வித்தோபார்ஜன ஸக்த:
தாவன்னிஜ பரிவாரோ ரக்த:

பச்சாத் ஜீவதி ஜர்ஜர தேஹே
பச்சாத் ஜீவதி ஜர்ஜர தேஹே
வார்த்தாம் கோபின ப்ருச்சதி கேஹே
வார்த்தாம் கோபின ப்ருச்சதி கேஹே

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

மாகுருதன ஜன யௌவ்வன கர்வம்
ஹரதி நிமேஷாத் கால:ஸ்ர்வம்
மாகுருதன ஜன யௌவ்வன கர்வம்
ஹரதி நிமேஷாத் கால:ஸ்ர்வம்

மாயாமயம் இதம் அகிலம் ஹித்வா
மாயாமயம் இதம் அகிலம் ஹித்வா
ப்ரஹ்ம பதம் த்வம் ப்ரவிச விதித்வா
ப்ரஹ்ம பதம் த்வம் ப்ரவிச விதித்வா

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

ஸுரமந்திர தருமூல நிவாஸ:
சய்யா பூதலம் அசினம் வாஸ:
ஸுரமந்திர தருமூல நிவாஸ:
சய்யா பூதலம் அசினம் வாஸ:

ஸர்வ பரிக்ரஹ போகத்யாக:
ஸர்வ பரிக்ரஹ போகத்யாக:
கஸ்ய ஸுகம் நகரோதி விராக:
கஸ்ய ஸுகம் நகரோதி விராக:

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

பகவத் கீதா கிஞ்சிததீதா
பகவத் கீதா கிஞ்சிததீதா
கங்காஜல லவ கணிகா பீதா
பகவத் கீதா கிஞ்சிததீதா
கங்காஜல லவ கணிகா பீதா

ஸக்ருதபியேன முராரி
ஸக்ருதபியேன முராரி ஸமர்ச்சா
ஸக்ருதபியேன முராரி ஸமர்ச்சா
க்ரியதே தஸ்ய யமேன நசர்ச்சா
க்ரியதே தஸ்ய யமேன நசர்ச்சா

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

புனரபி ஜனனம் புனரபி மரணம்
புனரபி ஜனனம் புனரபி மரணம்
புனரபி ஜனனீ ஜடரே சயனம்
புனரபி ஜனனீ ஜடரே சயனம்

இஹ ஸம்ஸாரே பஹு துஸ்தாரே
இஹ ஸம்ஸாரே பஹு துஸ்தாரே
க்ருபயா பாரே பாஹி முராரே
க்ருபயா பாரே பாஹி முராரே

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

கேயம் கீதா நாம ஸஹஸ்ரம்
த்யேயம் ஸ்ரீபதி ரூபமஜஸ்ரம்
கேயம் கீதா நாம ஸஹஸ்ரம்
த்யேயம் ஸ்ரீபதி ரூபமஜஸ்ரம்

நேயம் ஸஜ்ஜன ஸங்கே சித்தம்
நேயம் ஸஜ்ஜன ஸங்கே சித்தம்
தேயம் தீனஜனாய ச வித்தம்
தேயம் தீனஜனாய ச வித்தம்

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

அர்த்தம் அனர்த்தம் பாவய நித்யம்
நாஸ்தி தத: ஸுகலேச: ஸத்யம்
அர்த்தம் அனர்த்தம் பாவய நித்யம்
நாஸ்தி தத: ஸுகலேச: ஸத்யம்

புத்ராதபி தனபாஜாம் பீதி:
புத்ராதபி தனபாஜாம் பீதி:
ஸர்வத்ரைஷா விஹிதா ரீதி:
ஸர்வத்ரைஷா விஹிதா ரீதி:

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

குரு சரணாம்புஜ நிர்பர பக்த:
ஸம்ஸாராத சிராத்பவ முக்த:
குரு சரணாம்புஜ நிர்பர பக்த:
ஸம்ஸாராத சிராத்பவ முக்த:

ஸேந்த்ரியமானஸ நியமாதேவம்
ஸேந்த்ரியமானஸ நியமாதேவம்
த்ருக்ஷ்யஸி நிஜ ஹ்ருதயஸ்தம் தேவம்
த்ருக்ஷ்யஸி நிஜ ஹ்ருதயஸ்தம் தேவம்

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே
பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே

——————

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்
கோவிந்தம் பஜ மூடமதே
ஸம்ப்ராப்தே ஸந்நிஹிதே காலே
நஹி நஹி ரக்ஷதி டுக்ருங்கரணே

ஏ மூட மனமே! கோவிந்தனை வணங்குவாய். கோவிந்தனை வணங்குவாய். கோவிந்தனை வணங்குவாய்.
நாம் போகும் காலம் வரும் போது நாம் படித்த எந்த கல்வியும் உடன் வராது. வீணாக பொய்க் கல்விகளில் நேரத்தை வீணாக்காதே.
நீ கோவிந்தனை வணங்குவாய். கோவிந்தனை வணங்குவாய். கோவிந்தனை வணங்குவாய்.

———–

மூட ஜஹீஹி தனாகம த்ருஷ்ணாம்
குரு ஸத்புத்திம் மனஸி வித்ருஷ்ணாம்
யல்லபஸே நிஜ கர்மோப்பாத்தம்
வித்தம் தேன வினோதய சித்தம்

ஏ மூடனே அளவற்ற செல்வம் சேர்க்கும் உன் தணியாத தாகத்தை விட்டுவிடு.
சஞ்சலமும் பேராசையும் இல்லாமல் மெய்ப் பொருளைப் பற்றிய எண்ணங்களை உன் மனதில் நினை.
நீ அடையும் செல்வம் எல்லாமே நீ செய்யும் வினைகளாலும் வினைப் பயன்களாலும் தான்.
அதைக் கொண்டு உன் மனதில் திருப்தி அடை.
நீ கோவிந்தனை வணங்குவாய். கோவிந்தனை வணங்குவாய். கோவிந்தனை வணங்குவாய்.

————

நாரி ஸ்தனபர நாபிதேசம்
த்ருஷ்வா மாகா மோஹாவேசம்
ஏதன் மாம்ஸ வஸாதி விகாரம்
மனஸி விசிந்தய வாரம் வாரம்

அழகான பெண்களின் அழகிய கொங்கைகளையும் வயிற்றுப் பிரதேசங்களையும் பார்த்து மயக்க ஆவேசம் அடையாதீர்கள்.
இவையெல்லாம் புலால், கொழுப்பு மற்றும் அது போன்ற பொருட்களின் மாற்று வடிவங்கள்
மனதில் இதனை மீண்டும் மீண்டும் நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்.

—–

நளிநீ தள கத ஜலம் அதிதரளம்
தத்வத் ஜீவிதம் அதிசய சபலம்
வித்தி வ்யாத்யபிமானக்ரஸ்தம்
லோகம் சோகஹதம் ச சமஸ்தம்

தாமரை இலையில் தங்கி இருக்கும் நீரானது நிலையில்லாதது.
அது போல வாழ்க்கையும் மிகவும் நிலையில்லாதது
இந்த உலகில் எல்லாமும் எல்லாரும் வியாதியாலும் தற்பெருமையாலும் விழுங்கப்பட்டவர்கள்
மேலும் (அந்த வியாதியாலும் தற்பெருமையாலும் ஏற்படும்) சோகத்தால் அழிக்கப்பட்டவர்கள் இதை நீ அறிவாய்.
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்.

———-

யாவத் வித்தோ பார்ஜன சக்த:
தாவன் நிஜ பரிவாரோ ரக்த:
பஸ்சாத் ஜீவதி ஜர்ஜர தேஹே
வார்த்தாம் கோபி ந ப்ருச்சதி கேஹே

எது வரை பொருள் சம்பாதிக்கும் வலிமை இருக்கிறதோ அது வரை தான் உறவும் நட்பும் நம்மிடம் அன்பும் பற்றும் கொண்டு இருக்கும்
பின்னர் வலிவிழந்து நடுங்கும் முதிர்ந்த உடலுடன் வாழும் போது நம் வீட்டில் நம்மை அண்டி வாழ்ந்தவர் கூட
நாம் எப்படி இருக்கிறோம் என்று கவலைப்பட மாட்டார்கள்.
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்!

————-

யாவத் பவனோ நிவசதி தேஹே
தாவத் ப்ருச்சதி குசலம் கேஹே
கதவதி வாயௌ தேஹாபாயே
பார்யா பிப்யதி தஸ்மின் காயே

பாலஸ்தாவத் க்ரீடா சக்த:
தருணஸ்தாவத் தருணீ சக்த:
வ்ருத்தஸ்தாவத் சிந்தா சக்த:
பரே ப்ரஹ்மணி கோபி ந சக்த:

சிறு வயதிலோ விளையாட்டுச் செயல்களிலேயே ஒவ்வொருவரும் மூழ்கிப் போகின்றனர்.
பருவ வயதிலோ இனக்கவர்ச்சியிலேயே மனமெல்லாம் இருக்கிறது.
முதுமைக்காலத்திலோ எத்தனையோ கவலைகள்.
ஐயோ! பரம்பொருளைப் பற்றி எண்ண ஒருவருக்கும் தமது வாழ்க்கையில் நேரமே இல்லையே?
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்!

—————-

கா தே காந்தா கஸ்தே புத்ர:
சம்சாரோயம் அதீவா விசித்ர:
கஸ்ய த்வம் க: குத ஆயாத:
தத்வம் சிந்தய ததிஹ ப்ராத:

யார் உனது துணைவி? யார் உனது புதல்வன்? இந்த உலகவாழ்க்கை மிகவும் விசித்ரமானது;
பெரிய பெரிய அறிவாளிகளையும் மயக்கக்கூடியது. நீ யாருக்கு உரியவன்? நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்?
அந்த உண்மையை இப்போது எண்ணிப் பார் சகோதரனே.
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்!

————

ஸத் ஸங்கத்வே நிஸ்ஸங்கத்வம்
நிஸ்ஸங்கத்வே நிர்மோஹத்வம்
நிர்மோஹத்வே நிஸ்சல தத்வம்
நிஸ்சல தத்வே ஜீவன் முக்தி:

அடியவர், நல்லவர், உண்மைப் பொருளை அறிவதிலும் அடைவதிலும் நாட்டமுடையவர் இவர்களின் கூட்டு, பற்று இல்லாத நிலையை அளிக்கும்.
பற்று இல்லாத நிலையை அடைந்தால் மயக்கங்கள் இல்லாத நிலை கிடைக்கும்.
மயக்கம் இல்லாத நிலையை அடைந்தால் என்றும் நிலையான மறைப் பொருளை அடைய முடியும்.
அப்படி நிலையான மறைப் பொருளை அடைந்தால் இங்கேயே இப்போதே முக்தி நிலையை அடையலாம்.
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்!

————

வயஸி கதே க: காம விகார:
சுஸ்கே நீரே க: காசார:
க்ஷீணே வித்தே க: பரிவார:
ஞாதே தத்வே க: சம்ஸார:

இளமை நீங்கி முதுமை வந்துவிட்டால் எங்கே போயின காமக் களியாட்டங்கள்?
நீர் நிலைகளில் நீர் வற்றிப் போனால் எங்கே போயின நீர் நிலைகளை நம்பி வாழும் பறவைகளும் விலங்குகளும்?
செல்வம் அழிந்து போனால் எங்கே போனார்கள் நம் நண்பர்களும் உறவினர்களும்?
உண்மைப் பொருளை அறிந்து கொண்ட பின் எங்கே போனது என்றும் மாறும் நிலையுடைய இந்த சம்ஸாரம்?
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்!

————

கா தே காந்தா தன கத சிந்தா
வாதுல கிம் தவ நாஸ்தி நிவந்தா
த்ரிஜகதி சஜ்ஜன சங்கதிர் ஏகா
பவதி பவார்னவ தரனே நௌகா

மனைவி மக்கள், வீடு வாசல், சொத்து சுகம் போன்றவற்றில் இருந்து எழும் கவலைகள் உனக்கு ஏன்? .
மூடனே ஏன் இந்த நிலை உனக்கு? உனக்கு இவை நல்ல கதி இல்லை.
மூன்று உலகங்களிலும், உண்மையை விரும்பும் நல்லவர்களின் உண்மையான நட்பு மட்டுமே.
பிறப்பு இறப்பு என்னும் மாபெரும் கடலைக் கடக்க உதவும் படகு போன்றது.
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்!

———–

தின யாமின்யௌ சாயம் ப்ராத:
சிஷிர வஸந்தௌ புனர் ஆயாத:
கால: க்ரீடதி கச்சதி ஆயு:
தத் அபி ந முஞ்சதி ஆசா வாயு:

பகலும் இரவும்,மாலையும் காலையும், வாடையும் கோடையும் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன.
காலமோ தன் விளையாட்டினை விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறது.
வாழ்நாளோ போய்க் கொண்டிருக்கிறது.
ஆனாலும் என் ஆசையெனும் புயல் மட்டும் நின்றபாடில்லை.
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்!

———–

மா குரு தன ஜன யௌவன கர்வம்
ஹரதி நிமேஷாத் கால: ஸர்வம்
மாயா மயம் இதம் அகிலம் ஹித்வா
ப்ரம்ஹபதம் த்வம் ப்ரவிச விதித்வா

செல்வம் எப்போதும் நிலைக்காதது.
அது செல்வோம் செல்வோம் என்று சொல்வதால் தான் செல்வம் என்றே பெயர்.
சுற்றம், நண்பர்கள் இப்போது இருப்பார்கள்; நாளை இருக்க மாட்டார்கள்;
செல்வம் இருக்கும் வரை தான் எல்லாமும். இளமையோ நாளுக்கு நாள் நம்மை விட்டுத் தூரே செல்கிறது.
அதனால் செல்வம், சுற்றம்/நண்பர்கள் குழாம், இளமை இவற்றைப் பெற்றோம் என்ற கர்வம் கொள்ள வேண்டாம்.
பேரும் புகழும் இன்று வரும்; நாளை போகும்.
காலம் இந்த எல்லாவற்றையும் ஒரு நிமிடத்தில் அழித்து ஒழித்து விடும்.
தப்பித் தவறி தவறாக ஒரு வார்த்தை வந்தால் போதும்.
சேர்த்து வைத்த பெயரும் புகழும் காணாமல் போய்விடும்.
தப்பித் தவறி ஒரு சுடு சொல் சொன்னால் போதும்.
சுற்றமும் நட்பும் காணாமல் போய்விடும்.
தப்பித் தவறி ஒரு தவறான அடி எடுத்துவைத்தால் போதும்.
சேர்த்து வைத்தச் செல்வம் எல்லாம் காணாமல் போய்விடும்.
கால தேவன் (மரணம்) வந்துவிட்டாலோ எல்லாமே ஒரே நொடியில் காணாமல் போய்விடும்.
இங்கு எதுவுமே நிலையில்லாதது. தோற்ற மயக்கம். அழியக் கூடியது.
அதனால் அவைகளில் உள்ளப் பற்றினைத் துறந்துவிட்டு
இறைவனை அறியும் வழிகளில் நீ நுழைவாய்.
கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள். கோவிந்தனை வணங்குங்கள்!

—————

தமிழாக்கம்: ஸ்ரீ அரங்க. இரகுநாதன்

தனியன்கள்

காலடி தோன்றிய நாளடி தொட்டுஅவர்
காலடி பற்றிய காதலார்ச் … சீலர்க்கு
மாலடி பற்றுதல் மாணடி என்றவர்
தாளடி வீழ்ந்தேன் தவித்து.

பிரம்மஞானம் கூறி பிறப்பறுக்கும் ஆறென்(று)
இரண்டில்லா அத்வைதம் ஈந்தார் … சிறப்பொவ்வா
பத்தியில்லா ஞானமெனப் பண்டுரைத்தார் தாளிணையைப்
பத்திரமாய்ச் சிக்கெனவே பற்று.

வானப் பெரும்புகழ் வண்ஞானி சங்கரரின்
ஞானக் குவையெனும் நாயகன் பாமாலை
மோனப் பொருளுணர்ந்து முத்திபெற வெண்பாவில்
தீனன் பெயர்த்தேன் திளைத்து.

நூல்

ப⁴ஜ கோ³விந்த³ம் ப⁴ஜ கோ³விந்த³ம்
கோ³விந்த³ம் ப⁴ஜ மூட⁴மதே ।
ஸம்ப்ராப்தே ஸந்நிஹிதே காலே
நஹி நஹி ரக்ஷதி டு³க்ருʼங்கரணே ॥ 1॥

1) கோவிந்த கோவிந்த கூவிடுவாய் ஏமூடா
சேவித்து நீஉய்யும் சீலமிது .. ஆவிஏகும்
பாவியுந்தன் அந்திமநாள் பத்தியின்றிக் கற்றதெல்லாம்
மேவியுனைக் காவாது காண்

மூட⁴ ஜஹீஹி த⁴நாக³மத்ருʼஷ்ணாம்
குரு ஸத்³பு³த்³தி⁴ம் மநஸி வித்ருʼஷ்ணாம் ।
யல்லப⁴ஸே நிஜகர்மோபாத்தம்
வித்தம் தேந விநோத³ய சித்தம் ॥ 2॥

2) சொத்துகள் மீதுற்ற சூதான பற்றொழி
புத்தியால் பெற்றவை போற்றுவாய் ..மெத்த
உழைப்பின் உயர்வை உளத்தில் இருத்திப்
பிழையற வாழ்தலே பீடு

நாரீஸ்தநப⁴ரநாபீ⁴தே³ஶம்
த்³ருʼஷ்ட்வா மா கா³ மோஹாவேஶம் ।
ஏதந்மாம்ஸவஸாதி³விகாரம்
மநஸி விசிந்தய வாரம் வாரம் ॥ 3॥

3) நங்கையரின் ஊனழகில் நல்லோரும் நேர்கெடுவர்
தங்கஉடல் வெற்றுத் தசைக்கோளம் … அங்கஎழில்
உன்நிலை மாற்றா(து) உயர்ந்திட பக்திஆழ்
அந்நிலையே ஆ(று)என்(று) அறி.

நலிநீத³லக³தஜலமதிதரலம்
தத்³வஜ்ஜீவிதமதிஶயசபலம் ।
வித்³தி⁴ வ்யாத்⁴யபி⁴மாநக்³ரஸ்தம்
லோகம் ஶோகஹதம் ச ஸமஸ்தம் ॥ 4॥

4) கமலஇலை நீர்முத்து காண்சலன வாழ்க்கை
இமயமலை அன்னபெரும் இன்னல் … (இ)யமபயத்
துன்பத்தின் தாக்கத்தைத் தூளாக்கும் அப்பற்றே
இன்பத்துள் எல்லாம் இறை.

யாவத்³வித்தோபார்ஜநஸக்த-
ஸ்தாவந்நிஜபரிவாரோ ரக்த: ।
பஶ்சாஜ்ஜீவதி ஜர்ஜரதே³ஹே
வார்தாம் கோঽபி ந ப்ருʼச்ச²தி கே³ஹே ॥ 5॥

5) பெறுமுன் உழைப்பால் பெருகும் உறவால்
பெறுவாய் மகிழ்ச்சி பிறரால் … ஒருகால்
செயலகெட்(டு) உடல்கெட்டு சீர்கெட்ட காலை
அயல்பட்டுச் செல்வர் அகன்று.

யாவத்பவநோ நிவஸதி தே³ஹே
தாவத்ப்ருʼச்ச²தி குஶலம் கே³ஹே ।
க³தவதி வாயௌ தே³ஹாபாயே
பா⁴ர்யா பி³ப்⁴யதி தஸ்மிந்காயே ॥ 6॥ 

6) உயிரோட்டம் உள்ளவரை உன்சுற்றம் கூடும்
உயிரோட்டம் நின்றாலோ ஓடும் … உயிரனைய
இல்லாளும் ஆவியிலா இக்கூட்டிற் கஞ்சியங்கே
நில்லாமல் நீங்கல் நினை

பா³லஸ்தாவத்க்ரீடா³ஸக்த:
தருணஸ்தாவத்தருணீஸக்த: ।
வ்ருʼத்³த⁴ஸ்தாவச்சிந்தாஸக்த:
பரமே ப்³ரஹ்மணி கோঽபி ந ஸக்த: ॥ 7॥ 

7) குழவிப் பருவம் குதூகலம ஆகும்
இளமை வனிதையர் ஈனக் …களியினில்
மீதமும் இல்லறம் மென்றிட என்றுதான்
நாதனை எண்ணுவாய் நீ

கா தே காந்தா கஸ்தே புத்ர:
ஸம்ஸாரோঽயமதீவ விசித்ர: ।
கஸ்ய த்வம் க: குத ஆயாத-
ஸ்தத்த்வம் சிந்தய ததி³ஹ ப்⁴ராத:  ॥ 8॥  

8) பெற்றவர் உற்றவர் பிள்ளையும் சுற்றமும்
வெற்றுற(வு) ஆகிடும் வேடிக்கை … மற்றிவர்பால்
பற்றோடு தாபமேன் பாசமேன் நேசமேன்
சற்றுநீ சிந்திப்பாய் சீர்.

ஸத்ஸங்க³த்வே நிஸ்ஸங்க³த்வம்
நிஸ்ஸங்க³த்வே நிர்மோஹத்வம் ।
நிர்மோஹத்வே நிஶ்சலதத்த்வம்
நிஶ்சலதத்த்வே ஜீவந்முக்தி: ॥ 9॥

9) நல்லவர் நட்பால் நசிந்திடும் வீண்அவா
வல்லதாம் ஆசை விலகிடும் … நில்லாது
மோகமும் ; உள்ளமும் ஒருமுகப் பட்டிடின்
வேகமாய்க் கிட்டிடும் வீடு.

கா தே காந்தா த⁴நக³தசிந்தா 
வாதுல கிம் தவ நாஸ்தி நியந்தா । 
த்ரிஜக³தி ஸஜ்ஜநஸங்க³திரேகா 
ப⁴வதி ப⁴வார்ணவதரணே நௌகா ॥ 10॥ 

10) மக்கள் மனைவியென மாயச் சகதியில்
சிக்கித் தவிக்கும் சிறுமதியே …. முக்காலும்
நல்லவர் நட்பொன்றே நம்பிறப் பாழியை
வெல்கிற ஓடமென் றுணர்

ஜடிலோ முண்டீ³ லுஞ்சி²தகேஶ:
காஷாயாம்ப³ரப³ஹுக்ருʼதவேஷ: ।
பஶ்யந்நபி ச ந பஶ்யதி மூடோ⁴
ஹ்யுத³ரநிமித்தம் ப³ஹுக்ருʼதவேஷ: ॥ 11॥

11) மழித்தலும் நீட்டலும் மாற்றிடாப் பற்றை
ஒழித்திடாப் பொய்யன் உலகம்…பழித்த(து)
அழித்திடா ஞானமில் அந்தகன் அவனைக்
கொழித்திடும் எத்தனென்றே கொள்

அங்க³ம் க³லிதம் பலிதம் முண்ட³ம்
த³ஶநவிஹீநம் ஜாதம் துண்ட³ம் ।
வ்ருʼத்³தோ⁴ யாதி க்³ருʼஹீத்வா த³ண்ட³ம்
தத³பி ந முஞ்சத்யாஶாபிண்ட³ம் ॥ 12॥

12) உடலம் தளர்ந்தும் உரோமம் நரைத்தும்
நடக்கக் கழியே நயப்பார் … கடைவாயிற்
பற்களும் போயினும் பாரிதன் மானிடர்
பற்றுகள் விட்டிலர் பார்

அக்³ரே வஹ்நி: ப்ருʼஷ்டே² பா⁴நு:
ராத்ரௌ சுபு³கஸமர்பிதஜாநு: ।
கரதலபி⁴க்ஷஸ்தருதலவாஸ-
ஸ்தத³பி ந முஞ்சத்யாஶாபாஶ: ॥ 13॥

13) முகத்தை முழங்காலில் மூடி உறக்கச்
சுகத்தில் திளைத்துச் சுவைப்பான் …. புகலென
ஈண்டும் மரத்தடி ஏழையும் ஆசைகள்
ஈண்டல் விடுத்தல் இலை

குருதே க³ங்கா³ஸாக³ரக³மநம்
வ்ரதபரிபாலநமத²வா தா³நம் ।
ஜ்ஞாநவிஹீந: ஸர்வமதேந
முக்திம் ந ப⁴ஜதி ஜந்மஶதேந ॥ 14॥

14) கங்கை குளித்தும் கடலில் முழுகினும்
அங்கை சுருக்கா(து) அளிப்பினும் …. பொங்கிடும்
ஞானம்கை கூடார்க்கு நண்ணும் பிறப்புநூறும்
மோனம்கை கூடாது காண்

ஸுரமந்தி³ரதருமூலநிவாஸ:
ஶய்யா பூ⁴தலமஜிநம் வாஸ: ।
ஸர்வபரிக்³ரஹபோ⁴க³த்யாக:³
கஸ்ய ஸுக²ம் ந கரோதி விராக:³ ॥ 15॥

15) சொத்துச் சுகங்களால் சோரா தொதுக்கியே
வெற்றுத் தரையில் விழிமூடார் … சித்தம்
சிறிதும் கலங்காத சீலோர் மகிழ்வைப்
பறித்துக் குலைப்பவர் பாழ்

யோக³ரதோ வா போ⁴க³ரதோ வா
ஸங்க³ரதோ வா ஸங்க³விஹீந: ।
யஸ்ய ப்³ரஹ்மணி ரமதே சித்தம்
நந்த³தி நந்த³தி நந்த³த்யேவ ॥ 16॥

16) இனிமைக் களிபெற்றும் இன்யோகம் கற்றும்
தனிமை விழைந்தும் தகவோர் … கனிந்தும்
உகப்பாய்ப் பரத்தில் ஒருங்கிணைந் தார்க்கிவ்
இகத்திலும் இன்பம் இலக்கு

ப⁴க³வத்³கீ³தா கிஞ்சித³தீ⁴தா
க³ங்கா³ஜலலவகணிகா பீதா ।
ஸக்ருʼத³பி யேந முராரிஸமர்சா
க்ரியதே தஸ்ய யமேந ந சர்சா ॥ 17॥

17) கங்கைச் சுவைநீரைக் கைத்தலம் மாந்தியும்
அங்கண் அரியுரை அன்புளம் …. தங்கிடத்
தோன்றும் பொழுதில் தொழுது வழிபட
ஈண்டும் பிறப்பொன் றிலை

ரத்²யாசர்படவிரசிதகந்த:²
புண்யாபுண்யவிவர்ஜிதபந்த:² ।
யோகீ³ யோக³நியோஜிதசித்தோ
ரமதே பா³லோந்மத்தவதே³வ ॥ 18॥

18) கந்தல் உடுத்திக் கடுவினை நீக்கியும்
அந்தத் தியானலயிப்(பு) ஆழ்பவர் … புந்தியுடைப்
பிள்ளையாய் யோகியாய்ப் பிச்சிபோல் வாழ்வரே
தெள்ளியன் நற்றாள் திளைத்து

கஸ்த்வம் கோঽஹம் குத ஆயாத:
கா மே ஜநநீ கோ மே தாத: ।
இதி பரிபா⁴வய ஸர்வமஸாரம்
விஶ்வம் த்யக்த்வா ஸ்வப்நவிசாரம் ॥ 19॥ 

19) எவருந்தன் பெற்றோர் உறவென்று பார்க்கில்
இவரெல்லாம் பொய்யான ஏய்ப்பே … இவற்றைப்
புரட்டென்றும் மாயப் புரிவென்றும் தேரி
விருட்டென்று மாயை விரட்டு

த்வயி மயி சாந்யத்ரைகோ விஷ்ணு-
ர்வ்யர்த²ம் குப்யஸி மய்யஸஹிஷ்ணு: ।
ப⁴வ ஸமசித்த: ஸர்வத்ர த்வம்
வாஞ்ச²ஸ்யசிராத்³யதி³ விஷ்ணுத்வம் ॥ 20॥

20) என்னுள் இருப்பான் இதர ருளுமிருப்பான்
என்னைப் பொருளின்றி ஏசாதே … தன்னுளே
காண்பானை மாற்றாருள் காண்பாரை மாறுகள்
காணாமல் நீங்கிடும் காண்

ஶத்ரௌ மித்ரே புத்ரே ப³ந்தௌ⁴
மா குரு யத்நம் விக்³ரஹஸந்தௌ⁴ ।
ஸர்வஸ்மிந்நபி பஶ்யாத்மாநம்
ஸர்வத்ரோத்ஸ்ருʼஜ பே⁴தா³ஜ்ஞாநம் ॥ 21॥

21) நண்பன் பகையென்றும் நம்மவர் சுற்றமென்றும்
மண்ணில் பொருளற்ற மாறுகள் … உன்னுடைச்
சக்தியைப் பேதத்தில் சாகடித்தால் எப்போது
முத்தியை ஏற்பாய் மொழி

காமம் க்ரோத⁴ம் லோப⁴ம் மோஹம்
த்யக்த்வாssத்மாநம் பா⁴வய கோsஹம் । 
ஆத்மஜ்ஞாநவிஹீநா மூடா⁴-
ஸ்தே பச்யந்தே நரகநிகூ³டா:⁴ ॥ 22॥ 

22) சினத்துடன் காமம் சிதைத்திடும் ஆசை
மனத்துள மாயையும் மாய்க்கத் ..துணையினைத்
தேராத மூடனைத் தீயாக ஆரிருள்
சோரா தெரித்திடும் சூழ்ந்து

கே³யம் கீ³தாநாமஸஹஸ்ரம்
த்⁴யேயம் ஶ்ரீபதிரூபமஜஸ்ரம் ।
நேயம் ஸஜ்ஜநஸங்கே³ சித்தம்
தே³யம் தீ³நஜநாய ச வித்தம் ॥ 23॥

23) ஆயிரம் நாமமொடு ஆர்த்திடுவாய் கீதையும்நீ
மாயவனைத் தூயவுளத் துள்ளிருத்து … ஆய்ந்தபின்னர்
நல்லோரின் நட்பினையே நாடிநீ பெற்றதெல்லாம்
இல்லார்க்கும் ஈவாய் இசைந்து

ஸுக²த: க்ரியதே ராமாபோ⁴க:³
பஶ்சாத்³த⁴ந்த ஶரீரே ரோக:³ ।
யத்³யபி லோகே மரணம் ஶரணம்
தத³பி ந முஞ்சதி பாபாசரணம் ॥ 24॥

24) மனிதா திளைக்கிறாய் மாதர் களியில்
பிணியில் உழல்கிறாய் பின்னர் … இனிஇதைச்
சாவுதான் நீக்கிச் சரிசெய்யும் என்றறிந்தும்
தீவினை நீக்கிடாய் தேர்ந்து

அர்த²மநர்த²ம் பா⁴வய நித்யம்
நாஸ்திதத: ஸுக²லேஶ: ஸத்யம் ।
புத்ராத³பி த⁴நபா⁴ஜாம் பீ⁴தி:
ஸர்வத்ரைஷா விஹிதா ரீதி: ॥ 25॥

25) நிதியம் அமைதியை நீக்கும் மகிழ்ச்சி
மிதிபடும் செல்வம் மிகுந்தால் … விதியால்
மதித்த மகனும் மதியாப் பகையாம்
பொதிந்த அறமிதைப் போற்று

ப்ராணாயாமம் ப்ரத்யாஹாரம்
நித்யாநித்ய விவேகவிசாரம் ।
ஜாப்யஸமேதஸமாதி⁴விதா⁴நம்
குர்வவதா⁴நம் மஹத³வதா⁴நம் ॥ 26॥

26) பலனடக்கும் மூச்சுப் புலனொடுக்க யார்க்கும்
நலனடக்கும் நில்லாமை நிற்றல்.. கலங்கியும்
ஓர்ந்தும் உரைத்தும் இறைமையில் ஆழ்பவர்
சேர்ந்தாரே வீடெனும் சீர்.

கு³ருசரணாம்பு³ஜநிர்ப⁴ரப⁴க்த:
ஸம்ஸாராத³சிராத்³ப⁴வ முக்த: ।
ஸேந்த்³ரியமாநஸநியமாதே³வம்
த்³ரக்ஷ்யஸி நிஜஹ்ருʼத³யஸ்த²ம் தே³வம் ॥ 27॥

27) குருவவர் தாளைக் குவையெனக் கொள்வார்க்(கு)
இருவினை இன்னல்கள் இல்லை … உருகும்
புலன்கள் உருவில் புகுந்திடக் காட்டும்
நலன்கள் இறைமை நமக்கு

——————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ அரங்க. இரகுநாதன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ சங்கர பாகவதாள் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.