Thiruvonum's Weblog

பத்ம நாபோ அரவிந்தாஷ பத்ம கர்ப்பஸ் சரீர ப்ருத்
மஹர்த்திர் ருத்தோ வ்ருத்தாத்மா மஹாஷோ கருட த்வஜ –38-

இந்த முப்பத்து எட்டாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

348-பத்மநாப:, 349. அரவிந்தாக்ஷ:, 350. பத்மகர்ப:, 351. ஶரீரப்ருத்|

352-மஹர்த்தி:, 353. ருத்த:, 354. வ்ருத்தாத்மா, 355. மஹாக்ஷ:, 356. கருடத்வஜ:||

பத்மநாப: — படைப்பின் கேந்த்ரமான நாபிக்கமலம் அழகியவர்
அரவிந்தாக்ஷ: — தாமரைக் கண்ணழகர்
பத்மகர்ப: — இதயகமலத்தின் உள்ளே தஹராகாசத்தில் விளங்குபவர்
சரீரப்ருத் — உடல்மிசை உயிரென உயிர்களைத் தம் உடலாய்த் தாங்குபவர்
மஹர்த்தி: — அனைத்துவித ஐஸ்வர்யங்களையும் உலக க்ஷேமத்திற்காகப் பாதுகாப்பவர்
ருத்த: — தம் ஐஸ்வர்யங்களைத் தம் குழந்தைகள் குதூகலிப்பதைக் கண்டு மகிழ்பவர்
வ்ருத்தாத்மா — பிரபஞ்சம் அனைத்தும் அடங்கியும் அடங்காது பொலியும் தன் தன்மை மிக்கவர்
மஹாக்ஷ: — அழகிய பெரிய திருக்கண்கள் உடையவர்; வேதவடிவாம் கருடனை வாகனமாய்க் கொண்டவர்
கருடத்வஜ: — வேதவடிவாம் கருடனைத் தம் கொடியிலும் கொண்டவர்

உந்தியில் தொடக்க காலத் தாமரையைக் கொண்டவன் (அல்லது, தாமரையில் அமர்ந்திருப்பவன்) {பத்மநாபன்},
தாமரை இதழ்களுக்கு ஒப்பான கண்களைக் கொண்டவன் {அரவிந்தாக்ஷன்},
தன்னை வழிபடுபவர்களால் இதயத்தாமரையில் அமர்ந்திருப்பவனாகத் துதிக்கப்படுபவன் {பத்மகர்ப்பன்},
(தன் மாயையின் மூலம்) ஜீவனின் உடல்வடிவத்தை ஏற்பவன் {சரீரப்ருத்},
அனைத்து வகைப் பலங்களையும் கொண்டவன் {மஹர்த்தி},
ஐந்து அடிப்படை பூதங்களின் வடிவில் வளர்பவன் {ருத்தன்},
புராதன ஆன்மா {வ்ருத்தாத்மா},
பெரிய கண்களைக் கொண்டவன் {மஹாக்ஷன்},
தேரின் கொடிக்கம்பத்தில் கருடன் அமர்ந்திருக்கப் பெற்றவன் {கருடத்வஜன்};(51)

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவனின் திருமேனி –

348-பத்ம நாப – தன் உந்தியில் மலர்ந்த தாமரையை உடையவர்
349-அரவிந்தாஷ–கமலம் போன்ற கண்கள் உடையவர் –
350-பத்ம கர்ப -அடியார்களின் தாமரை போன்ற இயைய ஆசனத்திலே வீற்று இருப்பவர் –
351-சரீரப்ருத் -தமக்கு உடல் போன்ற பக்தர்களைப் பேணுபவர் –

ஸ்ரீ பர வாஸூ தேவனின் – செல்வம் –

352-மஹர்த்தி -பக்தர்களைப் பேணுவதற்காகப் பெரும் செல்வம் உடையவர் –
353-ருத்த -பக்தர்கள் வளர்வதைக் கண்டு தான் செழிப்பவர்-விபீஷணனுக்கு முடி சூடி தான் ஜூரம் தவிர்ந்து மகிழ்ந்தார் பெருமாள் –
354-வ்ருத்தாத்மா -மேற்கண்ட பெருமைகளை உள்ளங்கையிலே அடக்கம் அளவிற்கு ஸ்வரூப மேன்மை பெற்றவர் –
355-மஹாஷ-வேத வடிவரான கருடனை வாகனமாகக் கொண்டவர் –
356-கருடத்வஜ -பரம் பொருளுக்கு அடையாளமாய் கருடனையே கொடியாகக் கொண்டவர் –

3-17-பர வாஸூ தேவன் ரூப குண வாசகம் -346-351 திரு நாமங்கள்
3-18-ஐஸ்வர்ய வாசக திரு நாமங்கள் -352-361-திரு நாமங்கள்

---

348-பத்ம நாப –

நாபி₄ஶ்ச பத்₃ம நிப₄அஸ்யேதி
பத்₃ம நாப₄꞉ ॥(பத்₃ம நிப₄அஸ்யேதி-தாமரை போல் நாபியில் உள்ள தாமரையைச் சொல்ல வில்லை –கொப்பூழில் எழு கமல பூ -)
தாமரை உந்தி தனிப் பெரும் நாயகா
அயனைப் படைத்த எழில் உந்தி
கொப் பூழில் எழு கமலப் பூ வழகன்

தாமரை போன்ற நாபியை யுடையவன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரையின் நாபியாகிய உள்காயில் இருப்பவர் -14 உலகங்களாகிய பத்மத்தை நாபியில் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரையை மலர்த்தும் ஸூரியன் போன்ற ஒளியுள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

346. ஓம்பத்மநாபாயநம:

பத்மஸ்ய (இதயத்) தாமரையின்

நாபௌ மத்யே கர்ணிகாயாம் நாபிக்குள் அதாவது அதன் நடுவில் உள்ள கர்ணிகையில்

ஸ்தித இதி வீற்றிருக்கிறார்

பத்மநாப:  எனவே பகவான் ‘பத்மநாப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் நமது இதயத்தாமரையின் நடுவில் அதன் கர்ணிகையில் வீற்றிருக்கிறார் (தியானத்தின் உயர் நிலையில் அங்கு நமக்கு அவர் காட்சி தருகிறார்). எனவே, அவர் ‘பத்மநாப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

48வது திருநாமத்தில் தனது நாபியில் ஜகத் காரணமான தாமரையை உடையவர் என்று ஆச்சார்யர் உரை அளித்திருந்தார்

196வது திருநாமத்தில் தாமரையைப் போன்ற அழகிய நாபியை (தொப்புட்குழியை) உடையவர் என்று உரை அளித்திருந்தார் .

இங்கு, இதயத்தாமரையின் நடுவில் வீற்றிருக்கிறார் என்று பகவத்பாதாள் உரை அளித்துள்ளார்

———–

பத்மநாபா – தாமரை போன்ற தொப்புள் கொண்டவர்,
நாம 48 மற்றும் 198 என்று ஏற்கனவே பார்த்த இந்த நாமத்தை மூன்றாவது முறையாகப் பார்க்கிறோம். மூன்று அடிப்படை அர்த்தங்கள்:

1. தொப்புளில் இருந்து வெளிப்படும் தாமரையை உடையவர் (பிரம்மாவை சுமந்தவர்)
2. அனைவரின் இதயத்தின் மையத்திலும் வசிப்பவர்
3. தாமரை போன்ற அழகான தொப்புளை உடையவர்

இதை ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘பத்மஸ்ய நாபௌ மத்யே கர்ணிகாயாம் ஸ்திதா இதி பத்மநாபஹ் – தாமரை போன்ற வடிவில் உள்ள ஒருவருடைய இதயத்தின் நடுவில் இருக்கிறார்’ என்று விளக்குகிறார். நமது இதயம் ‘ஹிருதய பத்மம்’ அல்லது ‘ஹிருத்பத்மம்’ அதாவது தாமரை போன்றது. பகவான் அந்த தாமரையின் நடுவிலோ அல்லது தாமரையின் தொப்புளிலோ அமைந்திருப்பதால் அவர் பத்மநாபா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இது சத்வத தந்திரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:
‘ஹ்ரித்-பத்ம-கர்ணிகா-மத்யே சுத்த-சத்வ-தனும் ஹரிம்
பும்ஸாம் சதுர்-புஜம் த்யாயேத் சுத்த-ஸ்பத்திக-சன்னிபம்‘ –பகவான் தனது நான்கு இதயங்களின் நடுவில் அமர்ந்து சிந்திக்க வேண்டும். கைகள் மற்றும் படிக போன்ற புத்திசாலித்தனம் மற்றும் சரியான தூய்மை’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது தொப்புள் தாமரை போன்ற அழகானது என்று பொருள் தருகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்த விளக்கத்தை ஆதரிக்க திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்புகளை தருகிறார் –
தாமரை உந்தித் தனிப் பெரு நாயகன் – திருவாச்சிரியம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு மற்ற வர்ணனையாளர்களிடமிருந்து மிகவும் வித்தியாசமான விளக்கத்தை அளிக்கிறார். அவர் பத்மாவை “மலர்” அல்லது வண்ணமயமாகக் காட்சியளிக்கும் ஒன்று என்றும், நப் என்பது தன்னைப் பிரமாதமாக வெளிப்படுத்தாத ஒன்று என்றும் விளக்குகிறார். எனவே, பத்மநாபாவை ஒரே நேரத்தில் இரண்டு உச்சநிலையில் இருப்பவர் என்று அவர் விளக்குகிறார். கற்றவர்களில் அறிவும், கற்காதவர்களிடத்து அறிவு இல்லாமையும் அவர்; சூரியன் முன்னிலையில் மலரும் தாமரையைப் போலவும், சூரியன் மறைந்தவுடன் இதழ்களை மடக்கும் தாமரையைப் போலவும் தன்னைத் தம் பக்தர்களுக்கு வெளிப்படுத்தி, பக்தர் அல்லாதவர்களிடமிருந்து தன்னை மறைத்துக் கொள்பவர்.

மற்ற விளக்கங்களில் ஒவ்வொருவரின் இதயத் தாமரையின் மையத்தில் வசிப்பவர் அடங்கும், மேலும் யாருடைய தொப்புளில் இருந்து எட்டு இதழ்கள் கொண்ட தாமரை வடிவில் பிரபஞ்சம் தோன்றியது, மேரு மலையை முனையாகக் கொண்டது, முன்பு விளக்கப்பட்டது.

---

349-அரவிந்தாஷ
செந்தாமரைக் கண்ணன்-கீழ் பத்ம நிபேஷண-ஈஷணம் தாமரை போன்ற கண்களால் கடாக்ஷம் -இங்கு தாமரைப் போன்ற கண்கள்

அரவிந்த₃ ஸுந்த₃ரே அக்ஷிணீ அஸ்யேதி
அரவிந்தா₃க்ஷ꞉ ||
அனைத்து உலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன்
இழை கொள் சோதிச் செந் தாமரைக் கண்ண பிரான் -6-5-5-
செவ்வரி யோடி நீண்ட வப் பெரியவாய கண்கள்
ராம கமல பத்ராஷ ஸர்வ ஸத்வ மநோ ஹர (சத்தை உள்ளது என்ற ஜந்துவை அபகரிப்பான் )
தஸ்யதா கப்யாசம் புண்டரீக மேவம் அஷிணீ –முன்பே 112 பார்த்தோம்

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –
ஞானாத்மகமான திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

347. ஓம்அரவிந்தாஷாயநம:

அரவிந்த தாமரையை

ஸத்ருஶே ஒத்த

அக்ஷிணீ அஸ்யேதி அழகிய இரு திருக்கண்களை உடையவர்

அரவிந்தாக்ஷ: எனவே பகவான் ‘அரவிந்தாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தாமரையை ஒத்த அழகிய இரு திருக்கண்களை உடையவராதலால் அவர் ‘அரவிந்தாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

“பத்மநிபேக்ஷண:” என்ற 345-வது திருநாமத்திற்கும் இதே பொருள்தான். ஆனால், நாமம் வெவ்வேறாக இருப்பதால்  புனர் யுக்தி தோஷம்  இல்லை.

————-

அரவிந்தாக்ஷா – தாமரை கண்களை உடையவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘அரவிந்த சத்ரிஷே அக்ஷீனி அஸ்ய இதி அரவிந்தாக்ஷஹ் – அவரது கண்கள் தாமரை மலரைப் போல அழகானவை, எனவே அவர் அரவிந்தாக்ஷா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

தியான ஸ்லோகம் 4 இல் அவரை ‘புண்டரரிகாய அக்ஷம் – தாமரை போன்ற பெரிய கண்களை உடையவர்’ என்று பார்த்தோம். இதற்கு முன் நாம 40-ல் இதே பொருளைக் கொண்ட ‘புஷ்கரக்ஷ’ உள்ளது.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா தாமரையின் ஒற்றுமையைக் கொண்டு வருகிறார், அதில் அவரது கண்கள் அவரது பக்தர்களுக்குத் திறக்கின்றன (பிரகாசமான சூரியனின் கதிர்களைப் போல), மற்றும் பக்தர்கள் அல்லாதவர்களுக்கு (அது இருட்டும்போது) மூடுகிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் என்பது “அர்” என்ற வார்த்தையிலிருந்து கதி மற்றும் விந்ததி – ப்ராப்னோதி அல்லது உடையவர் என்பதிலிருந்து பொருள் பெறுகிறது, இதனால் அரவிந்தருக்கு “சந்திரனும் சூரியனும்” என்று பொருள் தருகிறது. இவ்வாறு அவர் நாம அரவிந்தாக்ஷத்திற்கு “சந்திரனையும் சூரியனையும் தன் இரு கண்களாகக் கொண்டவர்” என்ற பொருளைப் பெறுகிறார் (தியான ஸ்லோகம் 2ல் உள்ளபடி ‘சந்திரசூரியௌ ச நேத்ரே‘).

ஸ்ரீ வி.வி. ராமாஞ்சுவான் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்புகளைத் தருகிறார்:
செவ்வரியோடி நீண்ட அப்பெரியவாய கண்கள் –  மற்றும்
ராம கமலா பத்ராஷா (சுந்தர காண்டம்)
புண்டரிகாக்ஷத்தின் அர்த்தம் – நாம 40.

---

350-பத்ம கர்ப்ப –
தாமரையை ஆசனமாக உடையவன் –(தண் தாமரை சுமக்கும் -சயனத் திருக்கோலத்திலும் திருவடிகளின் கீழ் தாமரை இருப்பதை சேவிக்கிறோம்)
ஹிருதய கமலம்

ஸ்வ ஸத்₃ருஸேந ஸுரபி₄கோமலேந (வாஸனை மென்மை)ஆஸந பத்₃மே ந உபாஸக மாநஸ ஸரஸிஜேந வா (விகற்பம் -இப்படியும் அப்படியும் )கீ₃ர்யதே(ஹ்ருதய தாமரையில்–பத பிரயோகம் இதுக்கே மிகப் பொருந்தும் அதற்குள் இருப்பவன் -பட்டினம் காப்பே பெரியாழ்வார்-விஷ்ணு சித்தர் )
ஸ்வாந்தரவஸ்தா₂ப்யத இதி
பத்₃ம க₃ர்ப₄꞉ ।
* அர்திக்₃ருப்₄யாம் ப₄ன் । யதா₂,

தஹரம் விபாப்மம் பரவேசம பூதம் யத் புண்டரீகம்-உபாசீ தவ்யம் –(ஜீயர் எழுந்த அருளப்பண்ணும் பொழுது சொல்லும் மந்த்ரம் )
எந்த ஹ்ருதயத்தில் உள்ள தஹர ஆகாசம் என்னும் தாமரையானது பாபங்கள் இல்லாமல் அவன் அமர்கின்றதாக உள்ளதோ

தஹரம் புண்டரீகம் வேஸ்ம–தஹர ஆகாஸம் என்னும் தாமரை அவனது இருப்பிடமாக உள்ளது

சரஸிஜாசன சந்நிவிஷ்ட–தாமரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டவன் –

தண் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமான் -4-5-8′
அடிச் சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ -3-1-1-

தமக்குத் தகுதியான மனமும் மென்மையும் உள்ள பத்மாசனத்தில் இருப்பவர் -உபாஸனை செய்பவர்களால் ஹிருதயக் கமலங்களில் நிறுத்தப் படுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆதார சக்தி முதலிய பீட கர்ப்பத்தில் அஷ்ட தள பத்மத்துக்குள் பகவான் இருப்பது சொல்லப் படுகிறது

இதயமாகிய தாமரையில் உபாசிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நாபியில் கமலம் யுடையவர் -நான் முகனை பிரளயத்தில் உண்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

348. ஓம்பத்மகர்பாயநம:

பத்மஸ்ய ஹ்ருதயாக்யஸ்ய உள்ளத் தாமரையின்

மத்யே நடுவில்

உபாஸ்யத்வாத் (ஞான மார்க்கத்தில் தேர்ச்சி பெற்றோரால்) வணங்கப்படுகிறார்

பத்மகர்ப: எனவே பகவான் ‘பத்மகர்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(ஞான மார்க்கத்தில் தேர்ச்சி பெற்றோரால் தத்தம்) இதயத் தாமரையின் நடுவில் வழிபடப்படுகிறார். எனவே, பகவான் ‘பத்மகர்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நம் அனைவரின் இதய கமலத்திலும் பகவான் வீற்றிருந்தாலும், த்யானத்தில் தேர்ச்சி பெற்றோரால் மட்டுமே அவரை காண இயலும்.

———–

பத்ம-கர்பா – தாமரையில் நிறுவப்பட்டவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர், ‘பத்மஸ்ய ஹ்ருதயாக்யஸ்ய மத்யே கர்ணிகாயாம் ஸ்திதா – இதயத் தாமரையின் நடுவில் வழிபடத் தகுந்தவர், எனவே அவர் பத்மகர்பா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நாராயண ஸூக்தம் சொல்கிறது-
‘அனந்தம் அவ்யாயம் கவீம் சமுத்ரே-அந்தம் விஷ்வஷாம்புவம்
பத்மகோஷ-ப்ரதீகாஷாம் ஹৃதயம் சாப்யதோமுகம்”

இங்கு பத்மகோஷா-பிரதீகாஷம் என்பது நம் இதய தாமரையின் மையத்தில் தியானிக்கப்பட வேண்டியவர் மற்றும் பத்மகர்பாவின் விரிவாக்கம் என்று பொருள்.

ஸ்ரீ ராமானுஜன் (திருவாய் மொழி 4-5-8) – தண்டாமரை சுமக்கும் -பெருமான் தனது உடலைத் தாங்கிய தாமரை பாதங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்.

நறுமணமும் நேர்த்தியும் நிறைந்த தாமரையின் மீது அவர் அமர்ந்திருப்பதாக தியானிக்கப்படுகிறார். “சரசிஜாஸனா ஸந்நிவிஷ்டஹ்” என்ற வார்த்தைகள் மிகவும் பரிச்சயமானவை.

முண்டக உபநிஷதம் கூறுகிறது ‘தஹரம் விபாபம் பர-வேஷ்மபூதம் யத்-புண்டரீகம் – அவர் நுட்பமான, குறைபாடற்ற, மற்றும் உன்னதமானவரின் இருக்கையான தாமரை (அதாவது இதயம்) மீது அமர்ந்திருக்கிறார்.

---

351-சரீர ப்ருத்
தனது சரீரத்தை தாங்குபவன் –தேகமும் ஆத்மாவும் இவன் சரீரங்கள் -(எனது உடம்பின் அழுக்கை நானே போக்கிக் கொள்ளேனோ–தனது சரீரம் போல் பக்தர்களை ரக்ஷிப்பவன் அன்றோ -பக்தர்களை திருமேனியில் கொண்டு ரக்ஷிப்பவன்-யானே நீ என் உடைமையும் நீயே -ஆத்மாவும் சரீரமும் இவனே)

இத்₃ருஸேந ஶுபா₄ஶ்ரயேண ஸ்வ ஶரீர பூ₄தமுபாஸகம் புஷ்ணாதீதி
ஶரீரப்₄ருத் ।
உபாஸ்ய கு₃ணைர்ஹி தேஷாம் போஷ꞉ ।(குணங்களை போஷாக்காகக் கொடுத்து ரக்ஷிப்பவன்)

ஞாநி து ஆத்மைவ மே மதம் –

ஜகத் சர்வம் சரீரம் தே

வசதி ஹ்ருதி ஸநாதனே ச தஸ்மிந் பவதி புமாந் ஜகதஸ்ய ஸுவ்ம்ய ரூப –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-7-24-
அந்த புராண புருஷன் இதயத்தில் வசிக்கும் போது உபாஸகன் தனது இனிய உருவத்தை உலகுக்கு காண்பிப்பான்

ப்ரஹ்ம வித இவ ஸோம்ய தே முகம் பாதி இதி ச । உபாஸகோ ஹி தஸ் யாத்மவச் ச₂ரீரவச் ச–சாந்தோக்யம் —
உனது சிஷ்யன் முகம் ப்ரஹ்மத்தைக் கண்டவன் போல் ஜ்வலிக்கிறது

ரக்ஷதே பகவான் விஷ்ணு பக்தான் ஆத்ம சரீரவத்
விஷ்ணு தன்னுடைய அடியார்களைத் தன்னுடைய சரீரமும் ஆத்மாவும் போலவே ரக்ஷித்து அருளுகிறார் –

(மூன்றும் ஏக அர்த்தம் 1-வேய் மரு தோள் –பித்து -சேர்ந்து இருக்கவே அவள் இளைக்க -இவள் இழைக்கவே தான் பிரிந்தானாக எண்ணி வருந்தின பித்தன்–2-யானே நீ என் உடைமையும் நீ -3-சரீர ப்ருத்)

திசை மண் நீர் எரி முதலா உருவாய் நின்றவன் -பெரிய திரு மொழி -7-6-7-

உபாசகனுடைய இதயத்தில் இருந்து கொண்டு அவனைப் போஷிப்பவர் –
பரம புருஷனுடைய குணங்களே அன்றோ உபாசகனுக்குப் போஷணம் –
உபாசகன் தான் அவனுக்கு ஆத்மாவும் உடலும் போன்றவன் அன்றோ -ஆத்ம சரீரவத் -தனது சரீரத்தைப் போலவே ரக்ஷித்து அருளுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது மாயையினால் சரீரங்களைக் கொள்பவர் –
அன்ன ரூபத்தால் பிராண ரூபத்தால் சரீரங்களை போஷித்து தரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சரீரமாகிய உலகத்தைத் தாங்குபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————

349. ஓம்ஶரீரப்ருதேநம:

போஶயன் ஊட்டமளித்து வளர்க்கிறார்

அன்னரூபேண அன்னத்தின் (உணவின்) வடிவிலும்

ப்ராணரூபேண வா மூச்சுக்காற்றின் (ப்ரணவாயுவின்) வடிவிலும்

ஶரீரிணாம் ஶரீராணி உடல்படைத்த ஆத்மாக்களின் (உயிரினங்களின்) உடல்களை

தாரயதீதி தாங்குகிறார்

ஶரீரப்ருத் எனவே பகவான் ‘ஶரீரப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் உணவாகவும், ப்ரணவாயுவாகவும் அனைத்து உயிரினங்களின் உடல்களையும் ஊட்டமளித்து, வளர்த்துத் தாங்குகிறார். எனவே அவர் ‘ஶரீரப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வமாயையா தனது ஆச்சர்யமான மாயையினால்

ஶரீராணி பற்பல உடல்களை (சரீரங்களை)

பிபர்தீதி வா ஏற்றுக் கொள்கிறார் (தரிக்கிறார்)

ஶரீரப்ருத் எனவே பகவான் ‘ஶரீரப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, தனது மாயையினால் பற்பல சரீரங்களை (உடல்களை) ஏற்கிறார் (தரிக்கிறார்). எனவே, பகவான் ‘ஶரீரப்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

ஷரீரபிரித் – அவரது பக்தர்களின் ஆதரவாளர் மற்றும் பாதுகாவலர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு மாற்று விளக்கங்களை தருகிறார். முதல் விளக்கம் ‘போஷயன் அன்னரூபேண ப்ராணரூபேண வா ஷரீரிணாம் ஷரீராணி தாராயதி இதி ஷரீரபிரித் – அவர் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களையும் உணவு மற்றும் உயிர்-ஆற்றல் மூலம் பாதுகாக்கிறார், எனவே அவர் ஷரீரபிரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இரண்டாவது பொருள் ‘ஸ்வமாயாயா ஷரீராணி பிபார்தி இதி ஷரீரபிரித் – மாயை அல்லது மாயாவின் சக்தியால் அவர் தனது வெவ்வேறு அவதாரங்களில் பல்வேறு வடிவங்களைக் கொண்டிருக்கிறார், எனவே அவர் ஷரீரபிரித்’. இங்கு பகவான் மீன், ஆமை, பன்றி, சிங்கம் மற்றும் மனித உருவம் போன்ற பல்வேறு உடல்களை விஷ்ணுமாயாவின் சக்தியைப் பயன்படுத்தி தனது வெவ்வேறு அவதாரங்களில் சுமந்திருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தியானம் செய்பவர்களின் உடல்களை நிலைநிறுத்துபவர் என்று கூறுகிறார், ஏனெனில் அவர்கள் தியானம் செய்யும் குணமே அவர்களைத் தாங்குகிறது. ஸ்வ-சார-பூதம் உபாஸகம் புஷ்னாதி இதி சரிர-பிரித் – அவர் அவர்களின் உடலைத் தம்முடையதாகக் கருதுகிறார், அவர்களைப் பாதுகாக்கிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் அதர்மத்தை ஒழிப்பதற்கும் வெவ்வேறு அவதாரங்களில் வெவ்வேறு உடல்களை ஆதரிக்கிறார் (தாங்குகிறார்) என்று கூறி இரண்டாவது விளக்கத்தை ஆதரிக்கிறார்.

————-

இனி-வாஸூ தேவனின்–பகவத் விபூதி -காப்பதற்கு உரிய அளவற்ற செல்வம் கூறப்படுகிறது

3-18-ஐஸ்வர்ய வாசக திரு நாமங்கள் -352-361

352-மஹர்தி –
உபய விபூதி ஐஸ்வர்யம் -சொல்கிறது-பக்தர்களின் யோகம் க்ஷேமம் -இரண்டுக்கும் அடங்காச் செல்வம் உடையவன்

அத₂ விபூ₄திதோ (அ)பி ஸ ஏவ விவ்ரயதே | தத்₃யோக₃ஷேம க்ஷம நிஸ் ஸீம விபூ₄தி꞉ –
மஹர்த்₃தி₄꞉ ॥
வீற்று இருந்து எஏழு உலகும் தனிக் கோல் செல்ல ஆளும் அம்மான் -4-5-1-
நாகணை மிசை நம்பரர் செல்வர் பெரியார் -நாச் -10-10-

வன் பெரும் வானகம் உய்ய –இனிதாக கண் வளர்பவன் –நாகணை மிசை செல்வர் பெரியர்

அளிக்கும் காக்கும் -யோகமும் க்ஷேமமும் –நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் –நாரணனைக் கண்டக்கால்

பக்தர்களின் யோக ஷேமங்களைக் குறைவின்றி நடத்தும் அளவற்ற செல்வம் யுடையவர் –பக்தர்களின் யோக ஷேமங்கள் எல்லாவற்றையும் குறைவில்லாமல்
நடத்தி அருள அளவற்ற செல்வம் யுடையவர் –
இனி அவனுடைய செல்வத்தை விளக்குகின்றார் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பெரும் செல்வத்தை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகுந்த செல்வம் யுடையவர் -யஜ்ஞம் முதலியவற்றால் நிறைவான செல்வம் யுடையவர் –
மகாபலி யஜ்ஞத்தில் த்ரிவிக்ரம ரூபத்துடன் வளர்ச்சி பெற்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

350. ஓம்மஹர்த்தயேநம:

மஹதீ மிகச்சிறந்த

ருத்திர் விபூதிர் அஸ்யேதி ‘ருத்தி’ அதாவது செல்வச் செழிப்பு உடையவர்

மஹர்த்தி: எனவே பகவான் ‘மஹர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் செல்வச் செழிப்பு அளவிடமுடியாதது, மிகச்சிறந்தது.  எனவே, அவர் ‘மஹர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

மஹர்த்திஹ் – அவர் மகத்தான செல்வம் உடையவர்

ஸ்ரீஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘மஹதி ரித்திஹ் விபூதிஹ் அஸ்ய இதி மஹர்திஹ் – அவருக்கு ஒரு அற்புதமான செல்வம் அல்லது செழிப்பு உள்ளது, எனவே அவர் மஹர்திஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவத் கீதையின் 10 ஆம் அத்தியாயத்தில் அவரது செழுமை முழுமையாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, இது உண்மையில் விபூதி யோகா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை ‘தத்-யோகக்ஷேம நிஸ்ஸீம விபூதிஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் நல்வாழ்வையும் பாதுகாப்பையும் கொண்டு வரக்கூடிய எல்லையற்ற செல்வங்களைக் கொண்டுள்ளார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ரித்தி என்பது செழிப்பு மற்றும் சக்தியின் கலவையை குறிக்கிறது என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்பைத் தருகிறார் – வீற்றிருந்து எழு உலகம் தனிக்-கொள் செல்ல ஆளும் அம்மான் (4.5.1) – ஏழு உலகங்களையும் ஆள்பவர்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் செல்வம் இரண்டு வகையானது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார் – பொருள் செல்வம் (பொருள் செல்வம்) மற்றும் கருணை மற்றும் கருணை (அருள் செல்வம்). பொருள் செல்வம் நல்லது கெட்டது இரண்டிலும் காணலாம்; ஆனால் கருணை மற்றும் கருணையின் செல்வம் நல்லவர்களிடம் மட்டுமே காணப்படுகிறது. பகவான் இரண்டு விதமான செல்வங்களாலும் நிறைந்தவர், எனவே அவர் மஹர்திஹ். பகவானின் மஹர்த்தியின் நாமத்தை தியானிப்பவர்களுக்கு இவ்விரு செல்வங்களும் கிடைக்கும்.

---

353-ருத்த
வ்ருத்தியை உடையவன்–(கீழ் பெரும் செல்வம் -இதில் செல்வம் -அபேக்ஷிதம் -ஐஸ்வர்யம் அக்ஷரம் கதி பரமம் கதி -எழுவார் –இத்யாதி-பக்தர் முகம் மலர்வதை பார்த்து திருப்தி மகிழ்பவர் விலக்காமையே வேண்டும் -இத்தனை எளியவன் )

தத் ஸம்ருத்₃த்₄யா ஸ்வயமபி ஸம் ருத்₃த₄꞉ –
ருத்₃த₄꞉ । யதா₂
* அபி₄ஷிச்ய ச லங்காயாம், இத்யாதி₃ ॥ –விஜூர– விபீஷணனை அங்கீ கரித்த பின்பு
இலங்கையில் விபீஷணன் முடி சூட்டிக் கொண்ட பின்பே ஜுரம் நீங்கப் பெற்று மகிழ்ச்சி அடைந்தான்

பெருக்குவார் இன்றியே பெருக்கம் எய்தி –

இருத்தும் வியந்து -என்னை தன் பொன்னடிக்கீழ் -எதிர் சூழல் புக்கு

பக்தர்களின் சம்ருத்தியால்- நிறைவால் -தாமும் சம்ருத்தி அடைபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரபஞ்ச ரூபமாக விரிவடைந்தவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஞானம் ஆனந்தம் முதலிய குணங்களால் மிக்கவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

351. ஓம்ருத்தாயநம:

ப்ரபஞ்சரூபேண இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் வடிவில்

வர்த்தமானத்வாத் இருப்பதனால்

ருத்த: பகவான் ‘ருத்த:’ என்ற  திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் வடிவில் இருப்பதனால் ‘ருத்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———

ரித்தா – வளர்ந்து கொண்டே இருப்பவர்

இந்த நாமத்தை சஹஸ்ரநாமத்தில் நாமம் 279 என்று ஏற்கனவே பார்த்தோம். இதற்கு முன்பு ஆதி சங்கரர் வகுத்த பொருள் ‘தர்மம், அறிவு, துறவு ஆகிய குணங்கள் நிறைந்தவர்’ என்பதாகும். இப்போது சங்கரர் இதை ‘பிரபஞ்ச ரூபேண வர்தமானத்வாத் ரித்தஹ் – அவர் பிரபஞ்சத்தின் விரிந்த வடிவத்தில் இருக்கிறார், எனவே அவர் ரித்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

இந்த அர்த்தம் ‘ரித்’ என்பதன் மூல வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘விரிவாக்க’. அவருடைய பக்தர்கள் வளரும்போது அவர் வளர்கிறார். இந்தக் கருத்தை நாம் வர்தனா (261) மற்றும் வர்தமானா (262) ஆகிய 2 பெயர்களில் பார்த்தோம். பகவான் ஒரு சிறிய ‘வாமன’ வடிவத்திலிருந்து பிரம்மாண்டமான ‘திரிவிக்ரம’ வடிவத்திற்கு எப்படி வளர்கிறார் அல்லது அவரது மத்ஸ்ய அவதாரத்தில் எப்படி சிறிய மீனாக இருந்து ராட்சதமாக வளர்கிறார் என்பதை நாம் பார்த்தோம்.

அவருடைய பக்தர்கள் வளரும்போது அவர் வளர்கிறார். அவர் விபீஷணனுக்கு முடிசூட்டினார், அதன் விளைவாக அவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார் மற்றும் எந்த கவலையும் இல்லாமல் இருந்தார்; அதனால் அவரது பக்தர்கள் வளரும் போது அவர் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், அவர் உயிரினங்களின் அறிவுக்கு எட்டாத அளவுக்கு வளர்கிறார் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். அவருடைய உன்னத குணங்களை தியானிப்பதன் மூலம் மட்டுமே அவரை அடைய முடியும். எனவே அவர் ரித்தா.

—————

354-வ்ருத்தாத்மா
நிறைவுற்ற ஆத்ம ஸ்வரூபன் –நிறைந்த வளர்ந்த ஸ்வரூபம்

இமம் மஹாந்தம் மஹிமாநம் சுலக யந்நிவ ப்ரவ்ருத்₃த₄ ஆத்மா – ஸ்வரூபமஸ்யேதி
வ்ருத்₃தா₄த்மா ॥(இவ்வளவு மகிமையும் குளப்படி போல் ஆக்கும் ஆத்ம ஸ்வரூப மஹிமை  -ஆரா வயிற்றானை அடங்கப் பிடித்தேன் )
அதனில் பெரிய அவா –ஸ்நேஹோ மே பரம

இவ்வளவு மகிமைகளும் உள்ளங்கையில் அடங்கியது போல் தோன்றும்படி பெரிய ஸ்வரூபம் உடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மிகவும் தொன்மையான ஆத்மாவாக இருப்பவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிக வளர்ந்த தேகம் உள்ளவர் -மிக்க குணங்களுடைய பிரம்மா முதலியவர்களுக்கு அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

352. ம்வ்ருத்தாத்மனேநம:

வ்ருத்த: புராதன ‘வ்ருத்த:’ அதாவது மிகப் பழமையான

ஆத்மா யஸ்யேதி ஆத்மாவாக இருப்பதால்

வ்ருத்தாத்மா பகவான் ‘வ்ருத்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ஒருவரே ஆதியானவர். அனைவருக்கும் முன்பே இருக்கும் அவரே மிகப் பழமையான ஆத்மாவாவார். எனவே அவர் ‘வ்ருத்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

விருத்தாத்மா – முழு வளர்ச்சி பெற்றவர்

விருத்தா என்றால் பழையது. அவர் பழமையானவர் அல்லது மிகவும் பழமையான சுயம் அல்லது ஆத்மா என்பதால், அவர் விருத்தாத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார். இது நாம ஜ்யேஷ்டத்தை ( 68) மிகவும் ஒத்திருக்கிறது.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘புராதன ஆத்மா யஸ்ய இதி விருத்தாத்மா – அவர் பழமையானவர், ஆதிகாலம் மற்றும் வரலாற்றின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டவர், எனவே விருத்தாத்மா’ என்று விளக்குகிறார். சஹஸ்ரநாமத்தில் இதே மாதிரியான ‘புராதனா’ என்ற பெயரைப் பிறகு பார்க்கப் போகிறோம்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 8, சுலோகம் 9) பகவான் கூறுகிறார்:
‘கவிம் புராணம் அனுஷாசிதாரம் ஆனோர் அனீயாம்ஸம் அனுஸ்மரேத் யஹ் ஸர்வஸ்ய
தாதாரம் அசிந்த்ய-ரூபம் ஆதித்ய-வர்ணம் தமஸஹ பரஸ்தாத்’ — ஒருவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்த பரம புருஷனையே தியானிக்க வேண்டும். பழமையானவர், கட்டுப்படுத்துபவர் யார், சிறியதை விட சிறியவர், அனைத்தையும் பராமரிப்பவர், எல்லா ஜடக் கருத்துக்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவர், சிந்திக்க முடியாதவர், சூரியனைப் போல ஒளிர்பவர், மேலும், இந்த ஜட இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவர். நித்தியமாக உள்ளது’.

அனைத்து படைப்புகளுக்கும் முன் பகவான் சுயமாகவே இருந்தார், அவருக்கு பிறப்பு, வளர்ச்சி, முதுமை மற்றும் இறப்பு சுழற்சி இல்லை, எல்லா சாதாரண உயிரினங்களும் கடந்து செல்ல வேண்டும்.

மனிதர்களுக்கான இயற்கையான வளர்ச்சி சுழற்சியை தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் விவரிக்கிறார். சம்சாரத்தில் ஒரு சுழற்சியானது கருவில் இருந்து தொடங்கி, பிறந்து, வளர்ந்து, குழந்தையாக, இளமைப் பருவத்தில், முதுமையில், பெரியவராக, பகவானை தியானித்தால், தர்ம வாழ்க்கை நடத்தி, இறைவனிடம் சரணடைகிறார். மரணத்தின் போது, ​​ஒரு நபர் மோட்சத்தை அடைகிறார். இந்த கடைசி நிலை சுழற்சியின் உச்சம்.

ஈஸாவாஸ்ய உபநிஷத்தில், அமைதி ஆவாஹனம் (சாந்தி பாதம்) உச்ச யதார்த்தத்தின் முழுமையை விவரிக்கிறது:
‘ஓம் பூர்ணமதா பூர்ணமிதம் பூர்ணாத் பூர்ணமுதாச்யதே
பூர்ணஸ்ய பூர்ணமாதாய பூர்ணமேவாவசிஷ்ஷ்யதே
ஓம்! சாந்தி: சாந்தி சாந்தி!‘ — ஓம், அது (பிரம்மம்) முழுமை, இது (பிரபஞ்சம்) முழுமை; முழுமையிலிருந்து, முழுமையும் வெளிப்படுகிறது. முழுமையிலிருந்து, முழுமை மறுக்கப்படும்போது, ​​எஞ்சியிருப்பது முழு (பிரம்மம்) மட்டுமே! ஓம் சாந்தி! சமாதானம்! சமாதானம்!

பகவான் இந்தச் சுழற்சியைக் கடக்காமல், எதுவும் இருப்பதற்கு முன்பே முழு வளர்ச்சியடைந்த நிலையில் இருந்தார், அதனால் அவர் விருத்தாத்மா. எல்லா படைப்புகளுக்கும் முன் அவர் சுயமாக இருந்தார்.

—————

355-மஹாஷ-
அஹாம் தேர் சக்கரம் தாங்கும் அச்சு –வேதாத்மா விஹகேஸ்வர -வாஹனம்-அச்சு லக்ஷணையால் தேர் ஆக்கி கருட வாஹனம்

மஹாக்ஷ꞉ —
மஹான் பூஜ்யோ (அ)ஷோ யஸ்ய ஸ꞉ । வஹநேந ரத₂அவயவ- ஸாம்யாத்₃அக்ஷ꞉த்ரயீ மயஸ் தார்க்ஷ்ய꞉ ।
ஸ ஹி க₃ருட₃ வாஹநஸ் யௌபவாஹ்ய꞉
நால் திசை நடுங்க -அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி -திரு வெழு கூற்று –
மீளியம் புள்ளைக் கடாய் -7-6-8-
இந்திரன் வானவர் புள்ளூர்த்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவர் -2-2-10-

கொற்றப் புள் ஓன்று ஏறி

யாவராலும் பூஜிக்கப் படும் கருடனை வாகனமாக யுடையவர் -வஹிக்கும் தன்மை கொண்டு தேரின் அவயவத்தை
ஒத்து இருப்பதால் அஷம் என்று வேத மயமான கருடனைக் கூறி அவனை வாகனமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பெரிய இரு கண்களை அல்லது சிறந்த புலன்களை யுடையவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மகிமை உள்ள இரு கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

353. ஓம்மஹாக்ஷாயநம:

மஹதீ அக்ஷிணீ மிகச்சிறந்த திருக்கண்களை உடையவர்

மஹாந்த்யக்ஷீணி வா அஸ்யேதி  மிகப் பெரியதான திருக்கண்களை உடையவர்

மஹாக்ஷ: எனவே பகவான் ‘மஹாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மிகச்சிறந்த, மிகப் பெரியதான திருக்கண்களை உடையவர். எனவே, அவர் ‘மஹாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

 

மஹாக்ஷா – பெரிய கண்களை உடையவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹாதீ அக்ஷிணீ மஹாந்த்யக்ஷீணி வா அஸ்ய இதி மஹாக்ஷஹ் – அவர் பெரிய கண்களை உடையவர், எனவே அவர் மஹாக்ஷாஹ்’ என்று வரையறுக்கிறார். எண்ணிலடங்கா கண்களை உடையவர் என்றும் இதை விளக்கலாம்.

அக்ஷ என்றால் அச்சு என்றும் பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை ஒரு தேர் என்று விளக்குகிறார், ஒரு பகுதி முழுவதையும் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் பேச்சு உருவம் மூலம். எனவே மஹாக்ஷா என்றால் வணக்கத்திற்குரிய வாகனத்தை உடையவர். இந்த வாகனம் கருடன் வானப் பறவை, வேதங்களின் உருவகம்.

ஷ்ருதிகளில் இருந்து மேலும் சில குறிப்புகள்:-விஷ்வதாஷ்சக்ஷுருதா விஸ்வதோமுகஹ் – அவர் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கண்கள் மற்றும் அனைத்து பக்கங்களிலும் முகங்கள் (தைத்ரிய நாராயண உபநிஷத் 1.12);
பஸ்யாத்_யசக்ஷு ச ஸ்ருநோதி அகர்ணஹ் – அவர் கண்கள் இல்லாமல் பார்க்கிறார் மற்றும் காதுகள் இல்லாமல் கேட்கிறார் (ஸ்வேதாஸ்வர உபநிஷத் 3.19);
ஸர்வதோக்ஷி சிரோமுகம் – அவருக்கு கண்கள், தலைகள், வாய்கள் எல்லா இடங்களிலும் உள்ளன (பகவத் கீதை 13.13).

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தாவின் கூற்றுப்படி, பகவானின் கண்கள் சிறந்தவை, ஏனென்றால் அவை வெளிப்புற பொருட்களை மட்டுமல்ல, எல்லா இடங்களிலும், எல்லா இடங்களிலும், உள்ளேயும் வெளியேயும் விதிவிலக்கு இல்லாமல் எல்லாவற்றையும் பார்க்க முடியும், அவற்றில் எதுவும் மறைக்கப்படவில்லை. அவனுடைய கண்கள் அனைத்து உயிரினங்களின் நெஞ்சுக்குள் நடக்கும் அனைத்தையும் பார்க்கின்றன.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அக்ஷ என்ற வார்த்தைக்கு “இட்டுச் செல்பவர்” என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார் (இதுவும் அச்சு அல்லது வாகனத்துடன் தொடர்புடையது), அல்லது நகர்த்துவதற்கு உதவும் ஒன்று. எனவே மஹாக்ஷா அனைவருக்கும் பாதையைக் காட்டுபவர்.

அவருடைய கண்களின் மகத்துவம் அவரது பக்தன் மீது விழும் போது அறியாமை இருளை அகற்றும் சக்தியைக் குறிக்கிறது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மஹாவிஷ்ணுவின் இந்த நாமத்தை தியானிப்பது, ஆசை, பேராசை ஆகியவற்றின் கண்ணால் பார்க்காமல், பற்றின்மை மற்றும் அன்பின் கண்ணால் பார்க்கும் திறனைக் கொடுக்கும், மேலும் அவரது பக்தர்களின் கண்களிலிருந்து அறியாமையை அகற்றும்.

---

356-கருட த்வஜ –

ஸ ஏவ த்₄வஜோ யஸ்ய ஸ꞉
க₃ருட₃ த்₄வஜ꞉ ;
தத்₃தி₄ ஸர்வேஶ்வரஸ்யா- ஸாதா₄ரணம் சிஹ்நம்
கருளப் புட்கொடி சக்கரப் படை வான நாட -3-5-7-

அஞ்சிறைய புட் கொடியே ஆடும் பாடும்

பெரிய திருவடி, எம்பெருமானுக்குக் கொடியாகவும், மற்றும் எல்லாமாகவும் பழுத்த கனியைப் போன்று
எம்பெருமானுக்கு விரும்பத்தக்கவராக இருக்கிறார்.

தாஸஸ் ஸகா வாஹநம் ஆஸநம் த்வஜோ
யஸ்தே விதாநம் வ்யஜநம் த்ரயீமய: |
உபஸ்திதம் தேந புரோ கருத்மதா
த்வதங்க்ரி ஸம்மர்த்த கிணாங்கஶோபிநா ||–ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம்41-

வேதங்களையே அங்கங்களாக உடைய அந்த கருடாழ்வார், உனக்கு அடியவனாகவும், நண்பனாகவும், வாஹனமாகவும்,
ஆஸனமாகவும், கொடியாகவும், விதானமாகவும், சாமரமாகவும் இருக்கிறார்;
மேலும் உன்னுடைய திருவடிகள் அவருடைய தோள்களில் அழுத்தியதால் ஏற்பட்ட தழும்புகளாலே ஒளிவிடுகிறார்;
உன்னுடைய ஸன்னிதியில் இப்படிப்பட்ட கருடாழ்வாரால் நீ வணங்கப்படுகிறாய் —

அந்தக் கருடனையே கொடியாக உடையவர் -அதுவே பரம் பொருளின் அசாதாராண -தனிப்பட்ட அடையாளம் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கருடனை அடையாளைமாக வுடைய கொடி யுள்ளவர்- -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கருடனைக் கொடியாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

354. ஓம்கருடத்வஜாயநம:

கருடாங்கோ கருடனின் உருவம் பொரித்த

த்வஜோ யஸ்யேதி கொடியை உடையவர் ஆதலால்

கருடத்வஜ: பகவான் ‘கருடத்வஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் கருடனின் உருவம் பொரித்த கொடியை கொண்டுள்ளார். எனவே, அவர் ‘கருடத்வஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கருடக் கொடி என்பது (ஸ்ரீவத்ஸம், மார்பில் திருமகள் போன்றே) பகவான் நாராயணருக்கே உரித்த அடையாளமாகும். பழமையான சங்க இலக்கிய நூலான பரிபாடலில் கூட இது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது (உதாரணமாக பாடல் எண். 1 – “சேவல் அம் கொடியோய்!”)

—————-

கருடத்வஜா – கருடனைக் கொடியில் வைத்திருப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் கூறுகிறார் ‘கருடங்கோ த்வஜோ யஸ்ய இதி கருடத்வஜா – அவருடைய கொடியில் கருட பறவையின் சின்னம் உள்ளது, எனவே அவர் கருடத்வஜா என்று அழைக்கப்படுகிறார். கருடன், அவரது வாகனம் அல்லது வாகனம் என்பதோடு, அவரது கொடியிலும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

கருடனுக்கு ஐந்து வியூஹங்கள் உள்ளன – சத்யன், சுபர்ணன், கருடன், தர்க்ஷ்யன் மற்றும் விஹகேஸ்வரன். அவை உடலின் ஐந்து காற்று உறுப்புகளான பிராணன், அபானன், வியானா, சமணன் மற்றும் உதானன் ஆகியவற்றிற்கு தேவர்களாக செயல்படுகின்றன.

ராமாயணத்தில், ராமனும் லக்ஷ்மணனும் இந்திரஜித்தின் நாகபாஷ் அஸ்திரத்தால் (பாம்புகளால் சிக்கி) மூச்சுத் திணறல் மற்றும் காயம் அடைந்தபோது, ​​இறைவனின் சேவையில் அனுமனின் கட்டளைப்படி தோன்றிய கருடனால் காப்பாற்றப்பட்டனர். கருடனின் இருப்பு பாம்புகளை பயமுறுத்தியது.

கழுகு வானத்தில் உயர்ந்து பறக்கிறது என்றும், தரையில் இருக்கும் மிகச்சிறிய பொருளைக் கூட பார்க்க முடியும் என்றும், மாசு போன்ற மாசுகளை நீக்கி நிலத்தை தூய்மைப்படுத்துகிறது என்றும் சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார். அதேபோல், இறைவன் தனது இதயத்தில் எதிர்மறை எண்ணங்களை அனுமதிக்க மாட்டார். பக்தர்கள், எனவே கழுகு அவரது அடையாளமாக கருதப்படுகிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி மகாபாரதத்தைக் குறிப்பிடுகிறார், கருடன் தனது தாயின் விடுதலைக்காக அமிர்தத்தை எடுக்க வேண்டியிருக்கும் போது கருடன் ஸ்ரீமன் நாராயணனிடம் தன் மேல் நிற்க அனுமதி கோரினார். இந்த கோரிக்கையை நிறைவேற்றுவதற்காக பகவான் அவரை தனது பதாகையாக ஆக்கினார். பதிலுக்கு கருடனையும் தனது வாகனமாக கொள்ளுமாறு வேண்டினார். இப்படித்தான் கருடன் கொடியாகவும், வாகனமாகவும், கருடனின் வேண்டுகோளின்படி கொடியாகவும், பகவானின் வேண்டுகோளின்படி தாங்கியாகவும் விளங்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் தனது பக்தர்களின் பாவங்களை அகற்றுவதைப் போலவே, பார்வையில் விஷ நாகங்களை அகற்றும் போது சக்திவாய்ந்த கழுகு வேகமாக நகர்வதை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

கருடன் பகவானுக்கு வாகனமாக இருப்பது பரமாத்மாவின் சேவைக்காக ஜீவாத்மா இருப்பதைக் குறிக்கிறது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

———

347-பத்ம நாப –
தாமரை போன்ற நாபியை யுடையவன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரையின் நாபியாகிய உள்காயில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரையை மலர்த்தும் சூரியன் போன்ற ஒளியுள்ளவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————–

348-அரவிந்தாஷ-
தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர்   –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரை போல் அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர்   -ஞானாத்மகமான திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

349-பத்மகர்ப்ப –
தமக்குத் தகுதியான மனமும் மென்மையும் உள்ள பத்மாசனத்தில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

This entry was posted on November 4, 2023 at 1:48 am and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.