Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணண் ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த செய்ய தாமரைத் தாளிணை வாழியே – பாசுர வியாக்யானம்

திருநட்சத்திரம் : ஆடி பூசம்
அவதார ஸ்தலம் : காஞ்சிபுரம் (திருத்தண்கா -தீப பிரகாசர் சந்நிதிக்கு அருகில்)முடும்பை நம்பி திருவம்சத்தின் பரம்பரையில் ஹஸ்திகிரி நாதராகப் பிறந்த இவர், அண்ணா என்றும் அழைக்கப்பட்டு, பிரதிவாதி பயங்கரர் எனப் பிரபலமாக அறியப்பட்டார்.
வேதாந்த தேசிக கடாக்ஷ விவ்ருத்த போதம்
காந்தோபயந்த்ரு யமிந: கருணைக பாத்ரம்
வத்ஸாந்வவாயமநவத்ய குணைருபேதம்
பக்த்யா பஜாமி பரவாதி பயங்கரார்யம் -தனியன்:

–

செய்ய தாமரை தாளிணை வாழியே சேலை வாழி திரு நாபி வாழி
துய்ய மார்பும் புரி நூலும் வாழியே சுந்தரத் திருத் தோளிணை வாழியே
கையும் ஏந்திய முக்கோலும் வாழியே கருணை பொங்கிய கண்ணினை வாழியே
பொய்யிலாத மணவாள மா முனி புந்தி வாழி புகழ் வாழி வாழியே

அடியார்கள் வாழ அரங்க நகர் வாழ
சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ -கடல் சூழ்ந்த
மன்னுலகம் வாழ மணவாள மா முனியே
இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும் –

–

செய்ய தாமரை தாளிணை வாழியே
சவுந்தர்யம் முதலான கல்யாண குணங்களின் இருப்பிடமான மணவாள மா முனிகளைப் பாதாதி கேஸமாக பரிவுடன் மங்களா ஸாஸனம் செய்து அருளுகிறார் ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணா ஸ்வாமிகள்–செய்ய தாமரை பாடிய சீர் அண்ணன் -என்றே ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணண் ஸ்வாமிகளுக்கு நிரூபகம்-

மணவாள மா முனிகளின் திருவடிகளைப் பொன்னடியாம் செங்கமலம் என்று அனைவரும் கூறுவர் –பிள்ளை லோகம் ஜீயர் பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகள்-என்கிறார் –இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்துதம் என்நெஞ்சமே -என்னும்படி அடியார்களின் திருவடிகளை ஸ்துதிப்பதே நிலை நின்ற ஸ்வரூபம் -இவர் மணவாள மா முனிகளின் திருவடிகளில் ஈடுபடும் படியாக அத்திருவடிகள் அழகும் நிறமும் கொண்டு போக்யமாய் உபாய பூர்த்தியையும் யுடையதாய் இருக்கின்றன –அடியைத் தொடரும்படி இவருக்கு ராக சவ் மனஸ்ய பத ஸவ்ப்ராத்ரங்கள் உண்டாயிற்று என்கிறார் ஜீயர் –திருவடிகள் ராகம் -சிவப்பு -பதம் -திருவடிகள் -ஸவ்ப்ராத்தம் -அவற்றின் சேர்த்தி –
அண்ணாவின் சொற்கள் -ராகம் -அன்பு -பதம் -அடி -சொற்கள் -ஸவ்ப்ராத்தம் -அவற்றின் சேர்த்தி அழகு -மணவாள மா முனிகளின் இணை யடிகளின் இணையில்லா அழகுக்கு ஏற்றவாறு இவரது அன்பு கூர்ந்த மங்களா ஸாஸன வாக்கியமும் அமைந்து பரிமளிக்கிறது –

சேலை வாழி திரு நாபி வாழி
திருவரையில் பாங்காக ஆஜங்கம் -முழங்கால் -தழைத்துடுத்த -திருப்பரிவட்டத்தின் அழகில் திரு உள்ளம் சென்று மங்களத்தை ஆஸாசிக்கிறார் –சந்திரனைச் சூழ்ந்த பரிவேஷம் போலே யாயிற்று திருவரைக்குத் திருப் பரிவட்டத்தோடே சேர்த்தி –ஸூதா நிதி மிவஸ்வைர ஸ்வீ க்ருதோ தக்ர விக்ரஹம் -என்னைக் கடவது இறே -என்கிறார் ஜீயர் –மணவாள மா முனிகளின் காஷாயம் அணிந்திருக்கும் அழகு சந்த்ரனைச் சுற்றி ஒளி வட்டம் சூழ்ந்து சோதி எங்கும் பரந்துள்ளது -என்கிறார் –
அந்தி போல் நிறத்தாடையும் என்றதும் உந்தி மேலதன்றோ என்று ஆழ்வார் பகவானிடம் ஈடுபட்டது போலே-சவுந்தர்ய சாகரம் இட்டளப்பட்டுச் சுழித்தால் போலே இருக்கிற திருநாபியின் வைலக்ஷண்யத்தைக் கண்டு சேலை வாழி திரு நாபி வாழியே -என்கிறார் –மடவார்களின் உந்தித் சுழியிலே சுழலும் மனஸ்ஸை மீட்டுத் தன்னிடத்திலே ஆழங்கால் படுத்த வல்லது மணவாள மா முனிகளின் திரு நாபி –

துய்ய மார்பும் புரி நூலும் வாழியே
திரு நாபிக்கு மேலாய் விசாலமாய் விமலமாய் ஸூந்தரமாய் இருக்கிற திருமார்பையும் அதனோடு சேர்ந்த திரு யஞ்ஞா உபவீதத்தையும் கண்டு காப்பிடுகிறார் –
மார்புக்குத் தூய்மை யாவது
நெஞ்சத்துப் பேராது நிற்கும் -பெருமானைக் கொண்டிருப்பது -அத்தால் ஹ்ருதயம் சவும்ய ரூபமாய் இருக்கிறது –கேசவன் முதலான பன்னிரு திருநாமங்களில் மாதவனின் இடம் -மார்பு –
மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி -என்றார் ஆழ்வார் -திருவுக்கு இடமாய்த்து பகவானின் திருமார்பு -திருமாலுக்கு இடமாய்த்து ஆசார்யரின் திரு மார்பு -ஆஸ்ரிதர்களுக்கு நன்மையையே சிந்திக்கும் திரு மார்பு -ஸோபிதம் யஞ்ஞ ஸூத்ரேண -என்று திரு மார்போடு சேர்ந்து இழுக்கும் யஞ்ஞ உபவீதம் -இதற்கு முந்நூல் என்று பெயர் -இதுவே மெய்ந்நூல் -இது பொய்ந் நூல்களையும் கள்ள நூல்களையும் உண்மையன்று என்றும் உணர்த்துகிறது -துய்ய மார்புக்கும் முப்புரி நூலுக்கும் பல்லாண்டு –

சுந்தரத் திருத் தோளிணை வாழியே
மந்த்ரம் நாட்டி மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்ட சுந்தரத் தோளுடையான் -என்று ஆண்டாள் திருமாலிருஞ்சோலை அழகரிடம் ஈடுபட்டார் –மறை பாற்கடல் கடைந்து மெய்ப்பொருள் உணர்த்தித் தத்துவப் பொருளைக் காட்டிய அழகிய மணவாள மா முனிவரின் தோள் அழகிலே ஈடுபட்டு அண்ணா சுந்தரத் திருத்தோளிணை வாழியே -என்கிறார் –தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் என்னும்படி அழகு நிறைந்து கண்டவர் தம் மனம் கவரும் காண் தகு தோள் அண்ணல் மா முனிகள் –

கையும் ஏந்திய முக்கோலும் வாழியே
அவ்வோ காலங்களில் ஸாஸ்த்ர ப்ரமாணங்களினால் உபய விபூதி நாயகனான ஸர்வ ரக்ஷகனையும் ரக்ஷிக்கும் திருத்தோள்கள் -சங்கு சக்கர அடையாளங்களால் விளங்கும் திருத் தோள்கள் -தொண்டக் குலத்துக்குத் தமிழ் வேதமான திருவாய் மொழியின் அர்த்தங்களை உபதேசித்து அருளும் பொழுது காட்டும் ஹஸ்த முத்ரை -ஞான முத்ரை -உந் நித்ர பத்ம ஸூபகாம் உபதேஸ முத்ராம் -என்ற உபதேஸ முத்ரையோடே கூடின திருக்கையும் -பாஷண்டிகளுக்கு வஜ்ர தண்டமாயும் -வேதாந்த ஸார ஸூக தர்சன தீப தண்டமாயும் இருக்கும் தத்வ த்ரயத்தை விளக்கும் த்ரிதண்டத்தைக் கையிலே யந்திய அழகும் பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்று மங்களா ஸாஸனம் செய்யத் தூண்டி -கையும் ஏந்திய முக்கோலும் வாழியே -என்கிறார் –

கருணை பொங்கிய கண்ணினை வாழியே
ஸ்மயமான முகாம் போஜம் தயமாந த்ருகஞ்சலம் -என்னும்படி -கருணை பொழியும் திருக்கண்கள் -அலர்ந்த தாமரைப் பூவில் இரண்டு வண்டுகள் அமர்ந்து இருப்பது போல் புன் முறுவலோடு கூடின தாமரை போன்ற முகத்தில் திரு உள்ளத்தில் பொங்கும் கருணையை வெளிப்படுத்தும் திருக்கண்கள் -கண்ணுக்கு அழகு கருணையுடன் காணல் -இவர் மணவாள மா முனிகளின் திருக் கண்களுக்குத் தோற்று-ஜிதந்தே புண்டரீகாக்ஷம் என்கிறார் –
கட் கண் என்றும் உட் கண் என்றும் கண்கள் இரு வகை – நேத்ரேண ஜ்ஞாநேந -என்று ஞான ஸஷுஸ்ஸூக்களைக் கொண்டவர் என்றும் பொருளாகும் -இதனால் ஸ்வரூப வைலக்ஷண்யமும் ஜ்ஞாத வைலக்ஷண்யமும் சொல்லப் பட்டதாயிற்று–

பொய்யிலாத மணவாள மா முனி புந்தி வாழி
மா முனிகள் விஷயத்தில் சொன்னவை எல்லாமே எதார்த்தமானவை -காமாதி தோஷ ஹரம் ஆத்ம பதாஸ்ரிதாநாம் -என்று ஆஸ்ரிதர்களை அஸத்வாதி தோஷங்கள் நெருங்காமல் இருக்கும்படி கடாக்ஷிப்பவர் –பொய்யிலாத -என்பது புத்திக்கு விசேஷணம் -இராமானுசன் மெய்ம் மதிக்கடலே —என்கிறபடியே உண்மை நல் ஞானமாகிய யதார்த்த மெய் ஞானத்தை யுடையவர் -என்று பொருள் -மணவாள மா முனிகளின் ஞானம் அதி விலக்ஷணம் -தத்வ த்ரயங்களையும் காண வல்லது –ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு –என்கிறபடியே ஸ்ரீ யபதியையே விஷயமாக உடையது –

புகழ் வாழி வாழியே
ஞான வைபவத்தால் வந்த புகழ் –தொல் புகழ் சுடர் மிக்கு எழுந்தது -என்றபடி எல்லையில்லாத பேரொளியுடன் ஒரு குறையும் இன்றி வாழ வேண்டும் என்கிறார்-சரம பர்வரான மணவாள மா முனிகள் விஷயத்தில் மங்களா ஸாஸனம் செய்வதே நமது கர்த்தவ்யம்

வாழி செந்தாமரைத் தாள் துவராடை மருங்கு கொப்பூழ்
வாழி முன்னூலுறை மார்பு முக்கோல் அங்கை வாழி திண் தோள்
வாழி செவ்வாய் விழி வாழ் பொன் நாமம் மருவு நுதல்
வாழி பொற் கோயில் மணவாள மா முனி வாழ் முடியே –பாதாதி கேச மாலை நிகமன பாசுரம் –

வாழி செந்தாமரைத் தாள் துவராடை மருங்கு கொப்பூழ்
வாழி முன்னூலுறை மார்பு முக்கோல் அங்கை வாழி திண் தோள்
வாழி செவ்வாய் விழி வாழ் பொன் நாமம் மருவு நுதல்
வாழி பொற் கோயில்
மணவாள மா முனிகளின் திருவடிகள் வாழியே
துவராடை வாழியே
இடை வாழியே
யஜ்ஜோபவீபம் விளங்கும் திரு மார்பு வாழியே
முக்கோல் ஏந்திய திருக் கை வாழியே
திருத்தோள்கள் வாழியே
பவளச் செவ்வாய் வாழியே
திருக்கண்கள் வாழியே
ராமானுஜ திவ்யோர்த்வ புண்ட்ரம் வாழியே
திரு நெற்றி வாழியே
திரு முடியே வாழியே
பொன் அரங்கின் மணவாள மா முனிகள் வாழியே –

—

ஸ்ரீ மதே ரம்ய ஜாமாத்ரு முநயே விததே நம
யத் ஸ்ம்ருதிஸ் ஸர்வ ஸித்தீ நாம் அந்தராய நிவாரிணீ –-யாவர் ஒருவரைப் பற்றிய நினைவு எல்லா வெற்றிகளுக்கும் இடையூறுகளை நீக்கி விடுமோ அந்த ஸ்ரீமன் மணவாள மா முனிகளை வணங்குகிறேன்–

ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ரம் -( தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம் யதீந்த்ர ப்ரவணம் வந்தே ரம்ய ஜா மாதரம் முநிம் )
என்று தொடங்கி அருளிச் செய்த சேனை முதலியார் நாயனார் (சேனை முதலியாருக்கு நாயனார் ஸ்வாமி -நம்பெருமாள் ) ஜீயருடைய கல்யாண குணங்களிலே தோற்று அடிமை புக்க படியைப் பிரகாசிப்பிக்கிறராய் நின்றார்-அவர் தம் அடியரான இவரும் அக் குணங்களுக்கும் ஸுந்தர்யாதி களுக்கும் ஆஸ்ரயமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்திலே ஈடுபட்டு பாதாதி கேஸ அந்தமாக அனுபவித்துத் தம்முடைய பரிவின் மிகுதியாலே மங்களா ஸாஸனம் பண்ணின படியை அடைவே அருளிச் செய்கிறார் இதில்

செய்ய தாமரை பாடின சீர் அண்ணன் -என்று இறே இவர்க்கு நிரூபகம்-இப்படி மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறவர்-தம்முடைய சேஷத்வ அனுகுணமாக-உன் பொன்னடி வாழ்க -என்னுமாப் போலே (பாத இலச்சினை வைத்தார்– பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே –பெரியாழ்வார் -5-2-8-) பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளுக்கு முந்துற மங்களா சாசனம் பண்ணுகையிலே ப்ரவ்ருத்தராகிறார் –

செய்ய தாமரை தாளிணை வாழியே சேலை வாழி திரு நாபி வாழி
துய்ய மார்பும் புரி நூலும் வாழியே சுந்தரத் திருத் தோளிணை வாழியே
கையும் ஏந்திய முக்கோலும் வாழியே கருணை பொங்கிய கண்ணினை வாழியே
பொய்யிலாத மணவாள மா முனி புந்தி வாழி புகழ் வாழி வாழியே

செய்ய தாமரை தாளிணை வாழியே-பிரஜை முலையில் வாய் வைக்கும்-நாண் மலராம் அடித் தாமரை -திருவாய் -3-3-9-இவை யாய்த்து –உன் இணைத் தாமரைகட்கு அன்புருகி நிற்குமது -திருவாய் -7-1-10- என்கிறபடியே-இதுவும் ஸ்வரூபமாய் இருக்கும்-இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி -பெருமாள் திருமொழி -2-4-5-என்கிறபடியே வாழ்த்துகை இறே நிலை நின்ற ஸ்வரூபம்

செய்ய தாமரை தாளிணை வாழியே
இவர் அடியைத் தொடரும்படி (ராமானுஜ நூற்றந்தாதி -63)-ராக ஸுவ் மனஸ்ய பத ஸுப் ராத்ரங்கள் உண்டாயிற்று (ராகம் – சிவப்பு -அன்பு –பதம் -அடி -சொற்கள் –ஸுப்ராத்ரம் -சேர்த்தி )
அதாவது-அழகியதாய்ச் சிவந்த செவ்வித் தாமாரைப் பூப் போலே தர்ச நீயமுமாய் போக்யமுமாய்த் தாமரைப் பூவை நிறைத்து வைத்தால் போலே சேர்த்தி அழகையும் யுடைத்தாய் உபாய பூர்த்தியையும் யுடைத்தாய்த்துத் திருவடிகள் இருப்பது

உன் மீலத் பத்ம கர்பேத்யாதி -உத்தர தினசர்யா –5-என்றும்

உந்மீலத் பத்மகர்ப்பத்யுதிதலமுபரி க்ஷீரசங்காதகௌரம்
ராகாசந்த்ர ப்ரகாசப்ரசுர நகமணித்யோத வித்யோதமாநம் |
அங்குள்யக்ரேஷு கிஞ்சிந்நதமதிம்ருதுளம் ரம்யஜாமாத்ருயோகீ
திவ்யம் தத்பாதயுக்மம் திசது சிரசி மே தேசிகேந்த்ரோ தயாளு: || 6–மலர்ந்து கொண்டேயிருக்கிற தாமரைமலரின் உட்புறத்தின்-சிவந்த) காந்தி போன்ற காந்தியையுடைய அடிப் பகுதியை (உள்ளங்காலை)யுடையதும்,-உபரிமேற்பகுதியில், பாலின் திரட்சி போல் வெளுத்ததும், பௌர்ணமீ சந்த்ரனுடைய காந்தி போன்ற (வெளுத்த) காந்தியால் நிறைந்த அழகிய நகங்களின் காந்தியினால் விளங்காநிற்பதும் நகங்களின் நுனிப்பகுதிகளில், – சிறிது வளையையுடையதும்,- மிகவும் மெத்தென்றிருப்பதும்,அப்ராக்ருதமானதும், மிகச் சிறந்ததுமான,- (தமது) திருவடியிணையை, அடியேனுடைய தலையில், வைத்தருளவேணும்.

போதச் சிவந்து பரிமளம் வீசிப் புதுக்கணித்த சீதக் கமலத்தை நீரற வோட்டி -பாதாதி கேச மாலை -1-என்றும்-சீராரும் செங்கமலத் திருவடிகள் வாழியே -என்றும் இறே அடி அறிவார் வார்த்தை-இப்படி-இதனுடைய ஸுந்தர்யத்தையும் போக்யதா ப்ரகர்ஷத்தையும் அனுபவித்த இவர் மங்களா ஸாஸனம் பண்ணி யல்லது நிற்க மாட்டாரே –உன் சேவடி செவ்வித் திருக்காப்பு –திருப் பல்லாண்டு -1- என்னுமா போலே

அன்றியே
செய்ய –என்கிற இத்தால்-(சிவந்த என்ற பொருள் கொள்ளாமல் – செம்மை என்றும் பொருள் கொண்டு )
திருவடிகளுடைய செவ்வியைச் சொல்லிற்றாய் ஆஸ்ரிதர் அளவும் வந்து செல்லுகிற வாத்சல்யத்தை யுடைத்து என்கை-இது அண்ணராய சக்ரவர்த்திக்குப் ப்ரத்யக்ஷம்
( மா முனிகள் சரம தசையில் எழுந்து அருளி இருந்த போது அண்ணராய சக்ரவர்த்தி என்பவர் ஸேவித்து நிற்க மடங்கிக் கிடந்த மா முனிகளின் திருவடிகள் தாமே நீண்டு அவர் தலையிலே வைத்து அருள் புரிந்தமை இங்கு நினைக்கத் தக்கது )-வந்தருளி என்னை எடுத்த மலர்த்தாள்கள் வாழியே -என்கிறபடியே தம்மையும் முந்துற வந்து விஷயீ கரித்தது திருவடிகளாயிற்று

திருக்கமல பாதம் வந்து -அமலனாதி பிரான் -1-என்றும்
அடியேனை அங்கே வந்து தாங்கு தாமரை யன்ன பொன்னாரடி -பெரிய திருமொழி -7-3-5-என்றும் சொல்லக் கடவது இறே

இவர் இப்படித் தம்மை விஷயீ கரித்த செய்ய தாமரைத் தாள்களைக் கொண்டு சென்னித் தரிக்குமது -அளவாய் இருக்கிற பொற் காலானது தன் சென்னித் திடரிலே ஏறும்படி அருளாலே வைத்து அருளுவதே என்று அவற்றினுடைய பாவனத்வ போக்யத்வங்களை அனுபவித்து அவற்றுக்குத் தம்மோட்டை ஸம்பந்தத்தாலே ஓர் அவத்யமும் வாராது ஒழிய வேணும் என்று மங்களா ஸாஸனம் பண்ணுறார் ஆகவுமாம்

ஆகையால் இவருக்குப் ப்ராப்ய ப்ராபகங்கள் இரண்டும் அடி தானே யாய் இருக்கை

—

இனித் திருவடிகளுக்கு இவ்வருகு கந்தவ்ய பூமி இல்லாமையாலே
மேலே – திருவரையோடே சேர்ந்து சிவந்து நிற்பதான திருப்பரி யட்டத்தில் அழகிலே சென்று
அச்சேர்த்திக்கு மங்களத்தை ஆசாசிக்கிறார் -சேலை வாழி -என்று-கால் வாசியிலே நில்லாமல் அரை வாசி தேடுமவர் இறே—திருவரையில் சாத்திய செந்துவராடை வாழி -என்று திருவரையில் உடை அழகும் பரபாகமாய் இறே இருப்பது —சந்த்ரனைச் சூழ்ந்த பரி வேஷம் (ஒளி வெள்ளம் )போலே யாயிற்றுத் திருவரைக்குத் திருப் பரியட்டத்தோடே சேர்த்தி–

ஸூதா நிதி மிவ ஸ்வைர ஸ்வீ க்ருதோ தக்ர விக்ரஹம் ப்ரஸன்னார்க்க ப்ரதீகாஸ பரி வேஷ்டிதம் -பூர்வ தினசர்யா -3- (தேவரீருடைய இச்சையால் எடுத்துக் கொள்ளப் பட்ட அழகான தேவரீருடைய திருமேனி அமுதக்கடல் போல் குளிர்ந்த பிரகாசத்தை யுடைய ஸூர்யனுடைய ஒளியுடன் கொடியது போல் உள்ளது -) என்னக் கடவது இறே

ஈனமிலாத இள நாயிறாகும் எழிலும் செக்கர் வானமும் ஒத்த துவராடையும் -பாதாதி கேச மாலை –3-என்றும்-ஆதாம்ர விமலாம் பரம் -பூர்வ தினசர்யா -5- ( சிவந்துள்ள ஆடையுடன் கூடியவர் ) என்றும்
அத்யாச்சர்யமாய் இறே இருப்பது -இத்தால்-பீதக வாடைப்பிரானார் பிரம குருவாகி -பெரியாழ்வார் -5-2-8-வந்தமை தோற்றுகிறது

—

அதுக்கு மேலே
கண்டவர்களைக் கால் தாழப் பண்ண வற்றான திரு நாபி அழகிலே போந்து அவ்வழகுக்குப் போற்றி என்கிறார் – திரு நாபி வாழி -என்று–திருப்பரி யட்டத்துடனே சேர்ந்து இறே திரு நாபி இருப்பது—அந்தி போல் நிறத்தாடை -என்ற அநந்தரம்-உந்தி மேலது அன்றோ (அமலனாதி -5 )-என்று அருளிச் செய்கிறார்

அது தான் அல்லாத அவயவங்கள் காட்டில் அழகியதாய்-அழகு ஆற்றில் திகழ் சுழி போலே இறே (பாதாதி கேச மாலை)உந்திச் சுழி இருப்பது-ஸுந்தர்ய சாகரம் இட்டளப் பட்டு சுழித்தால் போலே இருக்கிற இதினுடைய வை லக்ஷண்யம் கண்ட இவருக்கு வாழ்த்தி அல்லது நிற்கப் போகாதே-இது தான் மடவார் உந்தித் சுழியிலே சுழலுகிற மனஸ்ஸை மீட்டுத் தன்னிடத்திலே ஆழங்கால் படுத்த வற்றாயும் இருக்கும் –

—

அநந்தரம்
திரு நாபிக்கு மேலாய் விசாலமாய் விமலமாய் ஸூ ந்தரமாய் இருக்கிற திரு மார்பையும்-அத்தோடே சேர்ந்த திரு யஜ்ஜோ பவீதத்தையும் கண்டு காப்பிடுகிறார் —துய்ய மார்வும் புரி நூலும் -என்று–மார்வுக்குத் தூய்மை யாவது-ஹ்ருதயேந உத்வஹன் ஹரிம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-19-12-( மார்வில் ஹரியைத் தாங்கிக் கொண்டு ) என்று நெஞ்சத்துப் பேராது நிற்கும் பெருமானை -மூன்றாம் திருவந்தாதி -81-உடைத்தாகை–அத்தாலே-அவர்கள் ஹ்ருதயம் சவும்ய ரூபமாய் இருக்கும்

அவ்வளவும் அன்றியிலே
மார்வம் என்பதோர் கோயிலிலே மாதவன் என்னும் தெய்வம் -பெரியாழ்வார் -4-5-3-என்கிறபடியே
இவர் திரு உள்ளத்தைக் (ஜங்கம ஸ்ரீ விமானம் அன்றோ )கோயிலாகக் கொண்டு-அரவிந்தப் பாவையும் தானுமான -பெரியாழ்வார் -5-2-10- சேர்த்தி யுடனே யாய்த்து அவன் எழுந்து அருளி இருப்பது – -விசேஷித்து –வக்ஷஸ்தலம் மாதவ ஸ்தானம் ஆகையாலே (பன்னிரு திருமண் காப்புகளில் மார்வில் அணியும் திரு மண் காப்புக்குத் திரு நாமம் மாதவன் ஆகையால் ) உள்ளொடு புறம்போடே வாசியற மாதவன் உறையும் இடமாய்த்து

மங்களம் மாதவ ஆராம மனஸ் பத்மாய மங்களம் -என்றும்
ஸ்ரீ மத் ஸூந்தர ஜாமாத்ரு முனி மானஸ வாஸிநே ஸ்ரீ நிவாஸாய -ஸ்ரீ வெங்கடேச மங்கள ஸ்தோத்ரம் -என்றும் சொல்லக் கடவது இறே–அவன் தான் அநந்ய ப்ரயோஜனருடைய ஹ்ருதயங்களிலும் ஆசார்ய பரதந்திரருடைய ஹ்ருதயங்களி மாய்த்து அத்யாதரத்துடனே எழுந்து அருளி இருப்பது –

விண்ணாட்டில் சால விரும்புமே வேறே ஒன்றை எண்ணாதார் நெஞ்சத்து இருப்பு -ஞான ஸாரம் -9-என்றும்–தன்னாரியன் பொருட்டாச் ஸங்கல்பம் செய்பவர் நெஞ்சு எந்நாளும் மாலுக்கு இடம் -ஞான ஸாரம் -37-என்றும் சொல்லக் கடவது இறே

அந்த
1- அநந்ய ப்ரயோஜ நதையையும்
2- ஆச்சார்ய பரதந்த்ரதையையும் ஆய்த்து இங்குத் தூய்மையாகச் சொல்லுகிறது –

அதுக்கும் மேலே
அழகாரும் எதிராசர்க்கு அன்பு உடையான் -என்னும்படி-இவர் திரு உள்ளம் யதீந்த்ர ப்ராவண்யத்தை யுடைத்தாய் இருக்கையாலே-இன்று இவன் வந்து இருப்பிடம் என் தன் இதயத்துள்ளே தனக்கு இன்புறவே -ராமானுஜ நூற்றந்தாதி -106-என்கிறபடியே பரம ஹம்ஸரான எம்பெருமானார் எழுந்து அருளி இருக்கிற மானஸ பத்ம ஆஸனத்தை உடையதாயும் இருக்கும் –-ராகாதி தூஷிதமான சித்தத்தில் அவன் அநாஸ் பதியாய் இருக்குமா போலே-அங்க ராக ரஞ்சிதமான இவருடைய ஹ்ருதயத்திலும் ஆஸ்பதியாய் அன்றி இரானாய்த்து-இப்படி இவன் எழுந்து அருளி இருக்கையாலே சவும்ய ஜாமாத்ரு முனியுடைய ஹ்ருதயம் அத்யந்த சவும்ய ரூபமாய் இருக்கும் என்கை

ஆகையால்
நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு -திருப்பல்லாண்டு -2- என்கிறபடியே
இவரும் இருவருமாக சேர்த்திக்கு இருப்பிடமான திரு மார்வைத்-துய்ய மார்வும் புரி நூலும் வாழி -என்று மங்களா ஸாஸனம் பண்ணுகிறார் ஆகவுமாம்–

இவர் மானஸ வாஸியாய் இருக்கிறவனும்-புலம் புரி நூலவன் -பெரிய திருமொழி -9-9-9-இறே

அலர் மேல் மங்கை யுறை மார்பன் –திருவாய் -6-10-10- என்கையாலே-அம் மா ஒருத்திக்கு இடமுடையாய்த்து அம்மார்வு-இம் மார்வு இருவருக்கும் இடமுடைத்தாய் இருக்கும்

சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும்
புணையா மணி விளக்காம் பூம் பட்டாம் புல்கும் அணையாம் திரு மாற்கு அரவு -முதல் திருவந்தாதி -53-

மங்களம் பன்ன கேந்த்ராய என்றும்
அநந்தனாம் அவரே மணவாள மா முனி -என்றும் சொல்லக் கடவது இறே

அதவா
துய்ய மார்வும்
ஸூபேந மனஸா த்யாதம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-6-28-நல்ல மனத்தினால் நினைக்கப்பட்டு -என்கிறபடியே ஆஸ்ரிதருடைய அபராதங்களைப் பொறுத்து அவர்களுக்கு எப்போதும் ஓக்க நன்மையைச் சிந்திக்கிற ஸுஹார்தத்தை யுடைத்தாகை

உரஸா தாராயாமாஸ-பாரதம் -அர்ஜுனன் மீது விடப்பட்ட பாணங்களைத் தன் மார்வில் கண்ணன் ஏற்றான் -என்றும்-நன் நெஞ்ச வன்னம் -பெரிய திருமொழி -7-2-7-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
தீமையைத் தவிப்பதற்கும் நன்மையை உண்டாக்குவதற்கும் -இவை இரண்டுக்கும் – தானேயாய் இருக்கை-

துய்ய மார்பும்
ஏராரும் செய்ய வடிவு -ஆர்த்தி பிரபந்தம் -30-என்னுமா போலே-இங்கும் யாவத் போகத்தைப் பற்றிச் சொல்லவுமாம்

மந்தர கிரி மதித மஹார்ணவ உத்கீர்ண பேந பிண்ட பாண்டர ஸூ ந்தர ஸூ குமார திவ்ய விக்ரஹ—
மந்தர மலையாலே கடையப்பட்ட கடலில் இருந்து யுண்டான நுரையினுடைய வெண்மையின் அழகுடன் கூடிய மென்மையான திரு மேனி என்று இறே இருப்பது

ஆக-இவற்றால் சொல்லிற்றாய்த்து-பாஹ்ய ஆப் யந்த்ர ஸூசி என்கை-

—

இனித் திரு மார்வோடே சேர்ந்து இறே திரு யஜ்ஜோ பவீதம் இருப்பது–தாமரைத் தார் இடம் கொண்ட மார்வும் வண் புரி நூலும் -பாதாதி கேச மாலை -5-துஷார கரகர நிகர விஸத தர விமலோ பவீத பரி ஸோபித விசால வக்ஷஸ்தல-சந்திரனுடைய கிரணங்களைப் போலே வெண்மையான பரி ஸூத்தமான முப்புரி நூலினால் ப்ரகாசிக்கின்ற விசாலமான மார்பு -என்கிறபடியே சந்திரனுக்கு கிரணங்கள் தேஜஸ் கரம் ஆனால் போலே யாய்த்து திரு மார்வுக்குத் திரு யஜ்ஜோ பவீதம் இருப்பது –

ஸோபிதம் யஜ்ஞ ஸூத்ரேண -பூர்வ தினசர்யா -வெண் புரி நூலினால் அழகு பெற்று விளங்குகின்றவர் -என்னக் கடவது இறே-அன்றிக்கே-இம் முந் நூலான மெய்ந் நூலாலே இறே பொய்ந் நூல்களையும் கள்ள நூல்களையும் கருமம் (உண்மை) அன்று என்று கழிப்பது—வகுள தர தவள மாலா வக்ஷஸ்தலம் வேத பாஹ்ய ப்ரவர ஸமய வாதச் சேதநம் —வெண்மையான மகிழ் மாலையை அணிந்த திரு மார்வை உடையவர் -வேதத்துக்குப் புறம்பான சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்களை அழிப்பவர் -என்னக் கடவது இறே-தம்முடைய ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்தாலே இறே இவனுடைய காம ஸூத்ரங்களைக் கழிப்பது

ராஜேந்திர சோழனிலே பாஹ்யருடைய சங்கத்தாலே ஸிகா யஜ்ஜோ பவீதங்களைக் கழித்த ப்ராஹ்மண புத்ரன் ஆழ்வானைக் கண்டு மீண்டும் அவற்றைத் தரித்து வர அவன் பிதாவானவன் ஆழ்வானைக் கண்டாய் யாகாதே -என்றான் இறே-பெரிய திருமொழி -8-1-வியாக்யானத்தில் பெரியவாச்சான் பிள்ளை காட்டி அருகிலும் ஐதிக்யம் இது-இது போல் அன்றோ மா முனிகளும் தம்மை சேவித்தவர்களைப் பவித்ரர்களாக்கி அருளுகிறார் என்றவாறு –

(ராஜேந்திர சோழனில் ஒரு பிராமணன் மகன் புத்தரோடு சம்ப்ரதாயம் உண்டாய் பூண நூலையும் குடுமியையும் அறுத்துப் பொகட்டான்  – கூரத் தாழ்வான் அங்கே நடந்த அளவிலே சிகா யஞ்ஞா பவீதங்களைத் தரித்துக் கொண்டு வந்து புகுந்தான் –பிதாவானவன் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வானைச் சந்தித்தாயோ என்று கேட்க புறம்பு உள்ளார் -நீ அறிந்த படி எங்கனே -என்று கேட்க ஸ்ரீ ஆழ்வான் சந்நிதியில் தமோபி பூதரும் சத்வஸ்தர் ஆவார்கள்  காண் -என்கின்றான் –)

—

இனித் திரு மார்வோடு சேர்ந்த திருத்தோள்களுக்கு அரண் செய்கிறார் –
திருத் தோளிணை வாழியே-மல்லாண்ட திண் தோளுக்குப் பல்லாண்டு -திருப்பல்லாண்டு -1-என்னுமா போலே–ஸூந்தரத் திருத் தோளிணை–புஜ த்வய வித்ருத விசத தர சங்க சக்ர –சங்கு சக்ர சிஹ்னங்கள் விளங்கும் திருத் தோள்கள் என்றபடி லாஞ்சனங்களை உடைத்தாய்த்துத் திருத் தோள்கள் இருப்பது

தோளார் சுடர்த் திகிரி சங்குடைய சுந்தரன் -ஞான சாரம் -7-இறே அவன் தான்

சிங்கார மாலைத் திருத் தோள்களும் அதிலே திகழும் சங்கு ஆழியும் –பாதாதி கேச மாலை -7- என்று அனுபாவ்யமாய் இறே இருப்பது-

தோளிணை
எப்போதும் கை கழலா நேமியான் -பெரிய திருவந்தாதி -87-என்கிறபடியே
இவருக்குத் திருத் தோள்களானவை எப்பொழுதும் சங்கு ஆழி இலங்கு புயமாய் இருக்கையாலே
வலத்துறையும் சுடர் ஆழியும் பாஞ்ச சன்னியமும் -திருப்பல்லாண்டு -2- இங்கும் உண்டாய் இருக்கை

அன்றிக்கே
திருத்தோள்கள் தான் பகவ லாஞ்சனத்திலே ப்ரமாணமுமாய் அபவித்ரரை ஸூபவித்ரராக்கியும்
துர் வ்ருத்தரை வ்ருத்த வான்கள் ஆக்கியும் போருமதாய் இருக்கும் –

—

அநந்தரம்
திருத்தோள்களில் ஏக தேசமான திருக்கையையும்-அதிலே தரித்த த்ரி தண்டத்தையும் கண்டு
அதுக்குத் தாம் கடகாக நிற்கிறார் —கையும் ஏந்திய முக்கோலும் வாழியே–வெறும் கை தானே போருமாய்த்து ஆகர்ஷிக்கைக்கு-அதிலே த்ரி தண்டமுமானால் அழகு இரட்டிக்கச் சொல்ல வேண்டா விறே –

அங்கைத் தலத்திடை ஆழி கொண்டான் -நாச்சியார் -12-4- என்னுமா போலே
காரும் சுரபியும் போலே விளங்கு கைத் தாமரையிலே சேர்ந்து இருந்த தண்டும் -பாதாதி கேச மாலை -5-என்று இறே சேர்த்தி இருப்பது

இக் கை கண்ட இவரைக் கை விட்டு இருக்க மாட்டாரே –

அன்றிக்கே
முந்தை மறைத் தமிழ் விளக்கும் முத்திரைக் கை வாழியே -என்கிறபடியே-தனது தொண்டக் குலம் சூழ இருக்க அவர்களுக்குத் தமிழ் வேதமான திரு வாய் மொழியினுடைய அர்த்தத்தை ஹஸ்த முத்ரையால் உபதேசிப்பது அருளுவதும் அநுபாவ்யமாய் இறே இருக்கும் இவருக்கு–உந் நித்ர பத்ம ஸூ பகாம் உபதேஸ முத்ராம் -யதிராஜ சப்தாதி -25-அப்பொழுது அலர்ந்த தாமரையின் அழகுடைய ஞான முத்ரை என்றும்-எழில் ஞான முத்திரை வாழியே -ஆர்த்தி பிரபந்தம் -20- என்றும் சொல்லக் கடவது இறே –

ஏந்திய
பூ ஏந்தினால் போல் இருக்கை–கையும் ஏந்திய முக் கோலும் வாழியே–நின் கையில் வேல் போற்றி என்று நாச்சியார் கையில் ஏந்திய வேலுக்கு மங்களா ஸாஸனம் -செய்தால் போலே இவரும் மா முனிகள் கையில் ஏந்திய முக்கோலுக்கு மங்களா ஸாஸனம் செய்கிறார்

அன்றிக்கே
கமல கர தல வித்ருத த்ரி தண்ட தர்சன த்ருத ஸமஸ்த பாஷண்ட ஸூ தூர பரிஹ்ருத நிஜா வசத-
தாமரை போன்ற திருக்கையில் தரித்த த்ரி தண்டத்தைக் கண்ட பாஷண்டிகள் அனைவரும் வெகு தூரம் ஓடும்படியான இருப்பிடத்தை யுடையவர் என்று ஒருக்கோலார் தொடக்கமானவரை எல்லாம் ஓட்டுமதாய் இருக்கும்-

—

கருணை பொங்கிய கண்ணினை வாழியே
கண் காணக் கை விட்டார்
கண்ணால் கண்டு கொண்டு இருக்கும் போதே கை விட்டார் என்றும் கண்ணைக் கண்டவுடன் கையை விட்டு விட்டார் என்று சாடூக்தி -நயவுரை

கார் போலும் செங்கை யுறை முக்கோலும் வாழியே
கருணை குடி கொண்டு அருளும் கண்ணினை வாழியே –என்று திருக் கைக்கு அனந்தர பாவியாய்ப் பேசுவது திருக் கண்களை இறே–திருக் கைகளினாலே ஸ்பர்சித்து அருளின பின்பு இறே திருக் கண்களால் கடாக்ஷித்து ரக்ஷித்து அருளுவது

கருணை பொங்கிய கண்ணினை
கருணைக் கடலான இவருடைய கிருபை பெருகும் ஆனைத் தாள்கள் (மதகு) இருக்கிற படி

நிரந்தர கருணாம்ருத தரங்கிணீ பிர் ஆர்த்தரித அபாங்கைர் அநுகூலம் அபி ஷிஞ்ச —
எப்பொழுதும் அமுதம் அன்ன கருணை யானது பெருகுகின்ற உமது கடைக் கண் பார்வையாலே அனுகூலனான என்னை நனைக்க வேண்டும் என்றார் இறே
இவரைப் போல் கண்ணுடையார் ஒருவரும் இல்லையே –இவர் கண் இறே எல்லாருக்கும் களை கண்-
கண் அருளாலே இறே எல்லாரையும் ரக்ஷித்து அருளுவது –

கண்ணினை
அலர்ந்த செவ்வித் தாமாரைப் பூவிலே இரண்டு வண்டுகள் படிந்து இருக்குமா போலே யாய்த்து
திருக் கண்களானவை திரு முக மண்டலத்துக்கும் கண் காட்டிகளாய் இருக்கிற படி—ஸ்மயமாந முகாம்போஜம் தயமாந த்ருகஞ்சலம்–பூர்வ தினசர்யா -10-புன் முறுவலுடன் விளங்கும் தாமரை போன்ற திரு முகமும் —திரு உள்ளத்தில் பொங்கும் கருணையை வெளிப் படுத்துகின்ற திருக் கண்களும்-என்று அன்றோ இவற்றின் சேர்த்தி இருப்பது –திருக் கண்களை அருளிச் செய்தது உத்தம அங்கத்தில் அழகுக்கு எல்லாம் உப லக்ஷணம்

வாழி செவ்வாய் –பாதாதி கேசவ மாலை -10-என்றும்
வார் காதும் திருநாமம் அணி நுதலும் வாழியே -என்றும்-அவற்றையும் திருநாமாந்தரங்களிலே காணலாய் இருக்கும்–அத்தாலே அவை இரண்டையும் -கண்ணினை -மங்களா சாசனம் பண்ணி அருளினார்-இவர் ஜீயர் திருக்கண் மலரிலே யாய்த்து ஜிதம் என்று தம்மை எழுதிக் கொடுத்தது –

—

இவ்வளவும் ஸூரூப வை லக்ஷண்யத்தை அனுபவித்து-மங்களா ஸாஸனம் பண்ணின இவர்-இனி ஸ்வரூப குணமான ஞான வை லக்ஷண்யத்தையும் அனுபவித்து மங்களா ஸாஸனம் பண்ணுவாராக அதிலே இழிகிறார்—கட் கண் என்றும் உட் கண் என்றும் -பெரிய திருவந்தாதி -28-
நேத்ரேண ஞாநேந -என்றும் ஞான சஷுஸ்ஸூக்கள் இரண்டுக்கும் தர்ச நத்வம் ஒத்து இருக்கையாலே ஒரு சேர்த்தி யுண்டு இறே அத்தாலே —பொய்யிலாத மணவாள மா முனி புந்தி -என்று ஞானத்தைப் பேசுகிறார் —

புந்தி -புலன் -புத்தி -ஞானம் —பொய்யிலாத-இவர் விஷயத்தில் சொன்ன ஏற்றம் எல்லாம் யதார்த்தமாக யுண்டு என்கை-இனிச் சொல்ல மாட்டாதார் குறையே யுள்ளது-அன்றிக்கே-ஆஸ்ரிதரானவர்களுக்கு அஸத்வாதி தோஷங்கள் வராமல் நோக்கிப் போருகிறவர் என்னவுமாம்

காமாதி தோஷ தரம் ஆத்ம பதாஸ்ரிதாநாம் -யதிராஜ விம்சதி -1-என்கிறபடியே
செறிந்தவர் தமேதத்தை மாற்றுபவராய் இருப்பர் -பாதாதி கேச மாலை

மணவாள மா முனி
ரக்ஷகர் அன்றிக்கே ஒழிந்தாலும் வடிவில் போக்யதையாலும் திரு நாம வைலக்ஷண்யத்தாலும் விட ஒண்ணாது இருக்கை

பொய்யிலாமை புந்திக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம்
அப்போது
இராமானுசன் மெய்ம் மதிக் கடலே -இராமானுச நூற்றந்தாதி -58 என்கிறபடியே-உண்மை நன் ஞானமான யதார்த்த ஞானத்தை யுடையவர் என்கை-(ஸர்வம் ஞானம் ஸத்யம் -நம் ஸித்தாந்தம் -முத்துச் சிப்பியை வெள்ளி என்று பிரமிப்பதும் கிஞ்சித் ஸாம்யம் இருப்பதாலேயே அன்றோ )அதாவது
மெய் ஞானம் இன்றி வினையியல் பிறப்பு அழுந்தி -திருவாய் -3-2-7-என்கிறபடியே-ஸம்ஸார ஆர்ணவ மக்நரானவர்களை ஞானக் கையாலே -திருவாய் -2-9-2-உத்தரித்துப் போருமவர் என்கை –
சேதனர் படும் ஆபத்தைக் கண்டால்-கையாலும் காலாலும் இறே இவர் எடுத்து ரக்ஷித்து அருளுவது –

ஞானக்கை தந்து வந்தருளி எடுத்த புந்தி வாழியே-ஞானப் ப்ரதானர்களாய் இறே இவர்கள் இருப்பது –

தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம் -தனியன் -என்றும்
புந்தி வாழி -என்றும் அருளிச் செய்து போருகையாலே-ஞானம் சார பூத குணமாகையாலே அத்தைப் ப்ரதானமாகச் சொல்லக் கடவது ––தத்ர ஸத்வம் நிர்மலத்வாத் ப்ரகாசகம் -என்கிறபடியே–ஸூத்த ஸத்வ மயமான விக்ரஹமாகையாலே உள்ளில் பிரகாசித்வம் என்ன -உள்ளுள் உள்ள வற்றை பிரகாசிப்பிக்க -என்னக் கடவது இறே

புந்தி என்று-ஞான மாத்ரத்தையும் சொன்னது பக்த்யாதிகளுக்கும் உப லக்ஷணம்-மங்களம் நிர்மலா ஞான பக்தி வைராக்ய ராஸயே -என்னக் கடவது இறே

வாழி
மங்களா ஸாஸனம் பண்ணி அருளினார்
ஞான பக்த்யாதிகள் இறே ஆத்ம அலங்காரம் என்பது
ஞான பக்த்யாதி பூஷிதம் –என்னுமா போலே

அன்றிக்கே
ஆச்சார்யனுக்கு அடையாளம் அறிவும் அனுஷ்டானமும் என்றும்
ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்றாகவே யுடையனான குரு -உபதேச -61-என்றும் இறே ஆச்சார்ய லக்ஷணம் அருளிச் செய்தது-ஆகையால் ஆஸ்ரிதருடைய அஞ்ஞானத்தைப் போக்கி ஸம்பந்த ஞானத்தை விளைவித்து கைங்கர்ய பர்யந்தமாக நடத்திக் கொண்டு போருவது எல்லாம் தம்முடைய ஞான அனுஷ்டானங்களாலே என்கை

மணவாள மா முனி புந்தி -என்கையாலே
இவருடைய ஞானம் அல்லாதாருடைய ஞானத்தில் காட்டில் அத்யந்த விலக்ஷணமாய்
தத்வ த்ரயங்களையும் அலகலகாகக் காண வல்லதாய்
தாமாரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு –முதல் திருவந்தாதி -67-என்கிறபடியே
ஸ்ரீ யபதியை விஷயமாக யுடைத்தாய்-அது தான்-ததீய சேஷத்வம் ஆகிற சரம அவதியான எல்லை நிலத்திலே நிலை நின்று போருமதாய் இருக்கும்-
தத்வ த்ரயங்களோடு ஸ்ரீ வசன பூஷணம் கண்ட ஸகல ஸாஸ்த்ர ஆச்சார்யர் என்னக் கடவது இறே

ஆக
இவை எல்லா வற்றாலும் கீதையை அருளிய கண்ணன் என்கோ -திருவாய் -3-4-6- என்னும்படி
நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தியான -திருவாய் -6-8-6- கீதா உபநிஷத் ஆச்சார்யனோடே விகல்பிக்கலாம் படி ஞான நிதியாய் இருக்கிற இவருடைய ஞானமானது-கலி தோஷம் தட்டாமல் நித்ய மங்களமாய்ச் செல்ல வேணும் என்று வாழ்த்தி அருளினார் என்கை -கலி தோஷத்தாலே இறே சேதனருடைய ஞானம் அல்பீ பவித்துப் போருவது

இவர் பல்லவராயருக்கே கலி கண்டித்த திறல் வாழியே –என்னக் கடவது இறே
கலி கன்றியான் -திருமங்கை ஆழ்வார் என்றும் நம்பிள்ளை என்றும் கொள்ளலாம் -அருளாலே உயர்ந்தவர் இறே இவர் தான்-இனி-இவர் இப்படித் தம்முடைய ஞான அனுஷ்டானங்களாலே ஞான விபாகமற–ஸகல சேதனரையும் ரஷித்துக் கொண்டு போருகையாலே வந்த புகழைச் சொல்லுகிறது –
ஞாலம் யுண்ட புகழ் போல் இருப்பதொரு புகழாய்த்து இது-தன் புகழ் நயவாருடைய புகழ் போற்றி இருக்கிற படி-அதாவது ஞான வைபவத்தாலே வந்த புகழானது
தொல் புகழ் சுடர் மிக்கு எழுந்தது -இராமானுச நூற்று அந்தாதி -61-என்கிறபடியே நிரவதிக தேஜோ ரூபமாய் அப்ரதிஹதமாய் வாழ வேணும் என்கை

புகழ் வாழி -என்ற அநந்தரம் வாழி என்று இரட்டிப்பாய் இருக்கிறதுக்கு பிரயோஜனம் பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்கிறார் ஆகவுமாம்

அன்றிக்கே–நீள் புவியில் தன் புகழை நிறுத்துமவன் வாழியே -பாதாதி கேச மாலை -10–என்கிறபடியே
கீழ்ச் சொன்ன யஸஸூக்கு ஆதாரமாய் அனுக்தமான ஆத்ம ஸ்வரூப வை லக்ஷண்யமும் அனவரத பாவியாய்ச் செல்ல வேணும் என்று ஆசாசிக்கிறார் ஆகவுமாம் —அடியே தொடங்கி இதுவே இறே இவருக்கு யாத்திரை –

இத்தால் சரம பர்வமான ஜீயர் விஷயத்தில் மங்களா சாஸனமே அனுகூலரானவர்க்கு அனவரத கர்த்தவ்யம் என்று-அருளிச் செய்து தலைக்கட்டி அருளினார் ஆயிற்று

வாழி செந்தாமரைத் தாள் துவராடை மருங்கு கொப்பூழ்
வாழி முன்னூலுறை மார்பு முக்கோல் அங்கை வாழி திண் தோள்
வாழி செவ்வாய் விழி வாழ் பொன் நாமம் மருவு நுதல்
வாழி பொற் கோயில் மணவாள மா முனி வாழ் முடியே –பாதாதி கேச மாலை நிகமன பாசுரம் –

—————–

அடியார்கள் வாழ அரங்க நகர் வாழ
சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ -கடல் சூழ்ந்த
மன்னுலகம் வாழ மணவாள மா முனியே
இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும் –

அடியார்கள் வாழ
அணி யரங்கன் திரு முற்றத்து அடியார் -பெருமாள் திருமொழி -1-10-என்றும்
அரங்கன் மெய்யடியார் -பெருமாள் திருமொழி -2-1- என்றும்
திருமால் அடியார் -திருவாய் -5-6-11- என்றும் சொல்லப்படுகிற-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் நாள் தோறும் அபி வ்ருத்தமாய் வாழும்படிக்கு இவர் தான்
பொலிக பொலிக பொலிக -திருவாய் -5-2-1- என்றாய்த்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு மங்களா ஸாஸனம் பண்ணுவது –

அரங்க நகர் வாழ
அடியாருக்கு ஆவாஸ -இருப்பிடமான -அரங்க நகர் —அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தம் -திரு விருத்தம் -75- என்னும்படி இருக்கை—நல்லோர்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம் -நாச்சியார் -11-5-இறே–அந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ யுடனே கோயில் வாழும்படிக்கும் கோயில் மணவாள மா முனியான இவர் தாம்-ஸ்ரீ மத் ஸ்ரீ ரெங்க ஸ்ரீயம் அநு பத்ரவாம் அநு தினம் ஸம் வர்த்தய –ஸ்ரீ ரெங்கச் செல்வமானது தடை ஏதும் இல்லாமல் நாளும் வளரட்டும் -என்றும்

ஸ்ரீமத் ரங்கம் ஜயது பரமம் தாம தேஜோ நிதாநம் |
பூமா தஸ்மிந் பவது குசலீ கோபி பூமா ஸஹாய: ||
திவ்யம் தஸ்மை திசது பகவந் தேசிகோ தேசிகாநாம் |
காலே காலே வரவரமுநி: கல்பயந் மங்களானி || -ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வர வர முனி சதகம் –8-

(மங்களா ஸாஸன ஸ்லோகம் இது
பூமா – உபநிஷத் சொல்லும் – அதிசய ஆனந்த குணக் கடல்
பூமா ஸஹாயா -ஸ்ரீ தேவி ஸ்ரீ பூமா தேவிமார்கள் உடன் –
அடியார்கள் வாழ அருளிச் செயல் வாழ குரவர் வாழ -வியாக்யானம் வாழ -அரங்க நகர் வாழ -மணவாள மா முனியே -நீர் நூற்று ஆண்டு இரும்–ஒளிக்கு நிதி போன்ற சிறந்த தலமான செல்வமுள்ள ஸ்ரீரங்க நகரம் விளங்க வேண்டும்.–அதில் ஒளிகளுக்கெல்லாம் ஒளி(யான எம்பெருமான்) க்ஷேமமாக வாழ வேண்டும்.–ஆசார்யர்களுக்கு ஆசார்யரான மணவாள மாமுனிகள் காலந்தோறும் மங்களங்களைச் செய்து கொண்டு அவருக்கு ஓர் ஒளியை அளிக்க வேண்டும்.-என்று இறே மங்களா ஸாஸனம் பண்ணி அருளிற்று )

செல்வம் சிறக்கப் பெற்றதாய் பரம பதத்தில் உள்ள ஒளி போன்ற ஒளிக்கு இருப்பிடமானதாய் இதற்கு மேல் இல்லை என்னும்படி உயர்ந்த முதல் திவ்ய தேசமான ஸ்ரீ ரெங்க க்ஷேத்ரமானது தீது ஏதும் இன்றிச் சிறந்து விளங்கிடுக அந்த ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் மண் மகளுக்கும் மலர் மகளுக்கும் மணவாளனாய் -அளவிடற்கு அரிய ஆனந்தத்தை உடையவனாக மனம் மொழிக்கு எட்டாத ஒரு பரம புருஷன் க்ஷேமம் யுடையவனாக எழுந்து அருளுக-அழகிய மணவாளனை உள்ளிட்ட பல ஆச்சார்யர்கட்க்கு ஆச்சார்யரான மணவாள மா முனிகள் எல்லாக் காலத்திலும் மங்களங்களை வேண்டுகின்றவராய் அப் பரம புருஷனுக்கு பரம பதத்தில் உள்ளது போன்ற ஐஸ்வர்யத்தைத் தந்து அருள்க என்றும் கூறியுள்ள படி மணவாள மா முனிகள் மங்களா சாசனம் செய்து அருளினார் ––பெரியோர்களோடும் பெரிய பெருமாளோடும் பெரிய கோயில் ஆழ்வார் வேணும் என்றாய்த்து பெரிய ஜீயர் மங்களா ஸாஸனம் பண்ணும் படி –-அத்தாலே இறே அபி விருத்தமாய்ச் செல்லுகிறது-அது தான் திருமால் கோயிலான திருவாளன் திருப்பதி -பெரியாழ்வார் -4-8-10-இறே

சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ –
தொண்டர்க்கு அமுதாய் -திருவாய் -9-4-9-
திருமாலவன் கவியான -திரு விருத்தம் -48-திருவாய் மொழியை-அஞ்சு வியாக்யானத்துடனே வளர்த்துப் போருமவராகையாலே திருவாய் மொழி வாழும்படிக்கும்

முகில் வண்ணன் அடி மேல் சொன்ன சொல் மாலை ஆயிரமும் -திருவாய் -7-2-11-என்னும்படி
பெரிய பெருமாள் விஷயமான திருவாய் மொழிப் பெருக்கத்தோடே வாழ வேணும் என்று-சடகோபன் இட்டத் தமிழ் பா இசை வாழியே-இயல் சாற்று – -என்றாய்த்து திருவாய் மொழியை வாழ்த்துவது –

கவிப்பா அமுதின் கறியின் சுவையொடு கண்ணன் உண்ணக் குவிப்பான் சடகோபன் -சட கோபர் அந்தாதி -7–பண் இசைகளாகிய கறியுடன் -மிகுதியாகப் பரிமாறி -என்றும்

வகுள பூஷண வாக் அம்ருத அஸநம் -என்றும் சொல்லுகையாலே-இருவருக்கும்-எம்பெருமானுக்கும் அவன் அடியார்களுக்கும் – ஜீவனமாய் இருக்கும் -தொண்டர்க்கு அமுது அன்றோ–இப்படி-ஸ்வ -பர -ஜீவன மானத்தை வர்த்திப்பிக்க வேணும் இறே இவருக்கு–திருமால் அடியார்களைத் திருவாய் மொழியை முன்னிட்டு இறே பூசிப்பது-இப்படி பூசிக்கப் பட்ட மாதவன் பூதங்களான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் மண் மேல் பண் தான் பாடி நின்று ஆடப் பரந்து திரிகையாலே -திருவாய் -5-2-2–பாத தூளி படுதலால் இவ் வுலகம் பாக்யம் செய்ததே –பெரியாழ்வார் -4-1-6-என்று-பாத ஸஞ்சார பூதமாய் யாய்த்து அவர்களை யுஜ்ஜீவிப்பது –

மணவாள மா முனியே
லோகத்துக்கு எல்லாம் மா லோகம் போலே இருக்கிற அழகிய மணவாள ஜீயரே-அடியார் குல விளக்காய் அரங்க மங்கள தீபமாய் இராமானுச முனி செய்ய குன்றில் ஏற்றிய தீபமாய் அத்தாலே தமிழ் வேதம் துலங்கப் பண்ணினவராகையாலே

இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்
பல்லாண்டு பல்லாண்டு -என்றபடி
நூற்றாண்டு என்று மனுஷ்ய ஆயுஸ்ஸை இட்டு உப லஷித்து
ஜீவேம சரதஸ் சதம் -நூற்று ஆண்டுகள் வாழ்வேனாக – என்றும்
பர சதம் சமா -பல நூற்று ஆண்டுகள் -என்றும்
கால தத்வம் உள்ளதனையும் வாழ்ந்து அருள வேணும் என்று மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறது

அகல்பதத் பவது –அஸ்மத் குருர் வர வர ப்ரவரோ முனீ நாம் அந்தஸ் தமஸ் சமய தந்தத்வஸாம் யதீய த்யான பங்கஜ தளாரிண பாத யுக்மம் -என்னக் கடவது இறே

அடியார்கள் வாழ
செய்ய தாமரைத் தாளிணை வாழியே -என்று தேவரீரை சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துமவர்களாய்
பரி ஜநைஸ் ஸஹ வாஸிநம் -அடியார்களுடன் கூடி இருக்க வேணும் -என்று தேவர் விரும்பிப் போரும் வர வர முனி ப்ருத்யர்கள் வாழ்வாராக

அரங்க நகர் வாழ
திருவரங்கம் திருப்பதியை இருப்பாகப் பெற்றோம் -ஆர்த்தி பிரபந்தம் -55-என்றார் அன்றோ
ரங்கே தாமநி ஸூகா ஸீநம் -பூர்வ தினசரி 1-என்னும்படியாக–தேவர் இனிதாக எழுந்து அருளி இருக்கும் அரங்க நகரானதும் வாழ்வதாக

சடகோபன் தண் தமிழ் நூல் வாழ்க
மாறன் கலை உணவாகப் பெற்றோம் –ஆர்த்தி பிரபந்தம் -55-என்றபடி-தேவரீருக்குப் போக்யமாய்
வேத நூல் என்னும்படியான திருவாய் மொழி வைதிக பரிக்ரஹத்தோடே வாழ்வதாக

கடல் சூழ்ந்த மண்ணுலகம் வாழ
மண்ணுலகில் மனிசர் உய்ய -பெருமாள் திரு மொழி -1-10—பார் உலகைப் பொன் உலகு ஆக்க வல்லோம் என்று பூதலம் எங்கும் பொன்னுலகு ஆக்கின படி வாழ்வதாக

அடியார்கள் நடுவும்
ஆழ்வார்கள் நடுவும்
திருவாய் மொழியின் இன்னிசை மன்னும் இடம் தொறும் எழுந்து அருளி இருக்கிற மணவாள மா முனியே—இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்–எனையோர்-என்னைப் போன்றவர்கள் – உஜ்ஜீவிக்கவுமாம்

ஜயது யஸஸா துங்கம் ரங்கம் ஜக த்ரய மங்களம்
ஜயது ஸூ சிரம் தஸ்மிந் பூமா ரமா மணி பூஷணம்
வரத குருணா சார்த்தம் தஸ்மை ஸூபாந் யபி வர்த்தயன்
வர வர முநி ஸ்ரீ மான் ராமானுஜோ ஜயது ஷிதவ் –ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வர வர முனி சதகம் –104-

உயர்ந்த கீர்த்தியை யுடைய மூவுலகங்களுக்கு மங்களகரமான ஸ்ரீரங்க திவ்ய தேசம் ஜய சீலமாக இருக்கட்டும்.–வெகு காலமாக அங்கே பூ தேவி ஸ்ரீ தேவிகளுக்கு ஆபரணம் போன்ற பெருமாளும் ஜய சீலமாக இருக்கட்டும். -வரத குருவுடன் அங்கே சுபங்களை வ்ருத்தி செய்து கொண்டு ஸ்ரீமானான ராமாநுஜ முநியும் மணவாள மாமுநியும் வாழட்டும்.

கீர்த்தியினால் உயர்ந்து உலகம் மூன்றுக்கும் மங்களம் தரும் அணியான ஸ்ரீ ரெங்க நகரம் குறை ஏதும் இன்றி விளங்கிடுக–அந்த திவ்ய நகரத்தில் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மிக்கு ரத்ன ஆபரணமாய் மிகப் பெருமை படைத்த ஸ்ரீ ரெங்க நாதப்பெருமாள் வெகுகாலம் குறை ஒன்றும் இல்லாமல் விளங்கிடுக-அத்தகைய பெருமாளுக்கு அநேக மங்களங்களை கோயில் அண்ணனோடே கூடி ஆசா சனம் செய்து வளர்த்துக் கொண்டு மங்களா ஸாஸனம் என்கிற செல்வத்தை மிகப் படைத்த ராமானுஜரோடே அபின்னரான -வேறு படாத -மணவாள மா முனிகள் பூமியில் இறையும் குறையின்றி வாழ்ந்திடுக–என்றாய்த்து தேசமும் தேசிகர்களும் வாழ்த்திப் போருவைத்து —

——————–———————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள்  திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணண் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ பிரதி வாத பயங்கர அண்ணா ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வர வர முனி சதகம்-ஸ்ரீ உ வே திருநாங்கூர்‌ ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணங் கராசார்ய ஸ்வாமிகள் அநுக்ரஹித் தருளிய விவரணம்‌ -மற்றும்‌ ஸ்ரீ உ வே திருக்கண்ணபுரம்‌ ஸடகோபாசார்ய ஸ்வாமிகள் எழுதிய பதவுரை-

வேதாந்ததே ஸிக கடாக்ஷ விவ்ருத்த போதம்
காந்தோ பயந்த்ருய மிநஸ் கருணை ஏக பாத்ரம்
வத்ஸ அந்வவாய மநவத்ய குணை ரு பேதம்
பக்த்யா பஜாமி பரவாதி பயங்கரார்யம் –

வேதாந்ததே ஸிக கடாக்ஷ விவ்ருத்த போதம் -ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் உடைய கடாக்ஷத்தினால் வளர்க்கப் பட்ட ஞானத்தை உடையவரும்
காந்தோ பயந்த்ருய மிநஸ் கருணை ஏக பாத்ரம்–ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளுடைய கடாக்ஷத்துக்கு ஏக பாத்ரமாயும்
வத்ஸ அந்வவாய மநவத்ய குணைரு பேதம் -ஸ்ரீ வத்ஸ குலத்தில் தோன்றியவரும் -குற்றம் அற்ற நற் குணங்களோடு கூடியவரும்
பக்த்யா பஜாமி பரவாதி பயங்கரார்யம் -பிரதிவாதிகளுக்கு பயத்தை உண்டு பண்ணும் ஆச்சார்யரை பக்தியோடு ஸ்துதிக்கிறேன் –

ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் திருவடிகளில் ஆஸ்ரயித்து-அவரால் ஸ்ரீ பாஷ்ய சிம்ஹாசனத்தில் அபி ஷிக்தராய்-அவருக்கு ஸ்ரீ பாஷ்யாதி கிரந்த பிரவர்த்தந கைங்கர்யங்களில் உசாத் துணையாய்
அவருடைய கருணா கடாக்ஷ விசேஷ லஷ்ய பூந்தராய்-யதீந்த்ர ப்ரவணரான அவர் திறத்தில் ப்ராவண்ய அதிசயத்தை உடையராய் மா முனிகளுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபாவங்களையும் ஸ்ரீ ஸூக்தாதிகளையும் அனுபவித்து அவ்வநுப ஜெனித ப்ரீதிக்கு போக்கு வீடாக சத முகமாக அவரது வைபவங்களை இந்த ஸ்தோத்ர முகமாக வெளியிட்டு அருளுகிறார் –ஆச்சார்ய வைபவ கீர்த்தனம் ஸச் சிஷ்ய காலஷேபத்துக்கும் போகத்துக்கும் ஹேது-மா முனிவர்கள் அடியோங்களான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு முக உல்லாசத்துக்கும் உஜ்ஜீவனத்துக்கும் ஹேது ஆகும்-

நம்முடைய பூர்வாசார்யர்களிலே நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானார்‌ திருவல்லிக்கேணி ஸ்ரீபார்த்த ஸாரதி எம்பெருமானுடைய திருவவதார-விசேஷம்‌ என்றும்‌ , ஸ்ரீபெரியவாச்சான்‌ பிள்ளை திருக்கண்ணமங்கை எம்பெருமானான கண்ணனுடைய திருவவதார-விசேஷம்‌ என்றும்‌ , ஸ்ரீவேதாந்தாசார்யர்‌ திருவேங்கடமுடையானுடைய திருவவதார-விசேஷம்‌ என்றும்‌ , ஸ்ரீவாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயர்‌ திருநாராயணபுரம்‌ செல்வப்பிள்ளையின்‌ திருவவதார விசேஷம்‌ என்றும்‌ , ஸ்ரீபிள்ளை லோகாசாரயர்‌ ஸ்ரீகாஞ்சீ தேவாதி ராஜனுடைய திருவவதார- விசேஷம்‌ என்றும்‌ , அவர் தம்‌ திருத் தம்பியரான ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்‌ திருவரங்க ராஜனான அழகிய மணவாளப் பெருமாளுடைய திருவவதார-விசேஷம்‌ என்றும்‌ கொள்வது மரபு. இதைப் போன்று ஸ்ரீகாஞ்சீ பேரருளாளனே ஸ்ரீஹஸ்திகிரி நாதரண்ணாவாக – அதாவது ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணனாகத்‌ திருவவதாரம்‌ செய்தனன்‌ என்பதும்‌ ஸம்ப்ரதாயம்‌. ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகள்‌ நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாருடைய புநரவதார விசேஷமாவார்‌ என்‌பதைப்‌ போன்று ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணா நம்‌ கூரத்தாழ்வானுடைய புநரவதார விசேஷம் –

அர்ச்சாவதார எம்பெருமான்களில்‌ ஒருவனான திருவரங்கச் செல்வனும்‌ மற்றொருவனான தேவாதி ராஜனும்‌ ஸ்ரீஅழகிய மணவாள மா முநிகளை ஆசார்யராகப்‌ பற்றினார்கள்‌ என்றும்‌ -இப்படி இரு பெரும்‌ எம்பெருமான்களால்‌ ஆஸ்ரயிக்கப்பட்ட தனிப் பெருமையை மா முநிகள்‌ பெற்று விளங்குகிறார்‌ என்றும்‌ நாம்‌ அறியலாம்‌. இந்த இரண்டு எம்பெருமான்களும்‌ மாமுநி களை ஆஸ்ரயித்தாலும்‌ இவர்களுக்கிடையே நெடு வாசி யுண்டு. திருவரங்கராஜன்‌ தான்‌ பரத்வம்‌ தோற்ற நின்ற நிலையிலேயே – அதாவது தன்னுடைய அர்ச்சாவதார நிலையிலேயே – ஸ்ரீஅழகிய மணவாளமாமுநிகளை ஆசார்யனாகப்‌ பற்றினான்‌. ஸ்ரீகாஞ்சீ பேரருளாளனோ பரம ஸெளலப்ய பரிபூரணனாய்‌ ஸ்ரீவத்ஸ கோத்ரத்தில்‌ உயர்ந்ததான முடும்பை வம்ஸத்தில்‌ ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணனாக விபவாவதாரம்‌ கொண்டு – மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்துப்‌ பெருமை பெற்றான்‌-இதுமட்டுமன்று-அழகிய மணவாளப் பெருமாளோ ஒரு வருஷ காலம்‌ மட்டுமே மாமுநிகளிடம்‌ அர்த்த-க்ரஹணம்‌ பண்ணியவன்‌. ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணாவோ மாமுநிகளுடன்‌ தமக்‌குண்டான ஸம்பந்த பரிமாற்றங்களினுடைய ரஸாநுபவத்திற்குப்‌ பாங்காக பல வருஷங்களாகிற ஒரு கால விசேஷம்‌ மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்திருந்தார்‌. மாமுநிகள்‌ விஷயமாக திருவரங்கராஜன்‌ அருளிச்செய்ததாக ஸ்ரீசைலேஸ தயா பாத்ரம்‌ தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம்‌ |
யதீந்த்‌ர ப்ரவணம்‌ வந்தே ரம்யஜாமாதரம்‌ முநிம்‌ || என்னும்‌ ஒரு ஸ்லோகம்‌ மட்டுமே உள்ளது. மாமுநிகளை அவர் தம்‌ ஆசார்ய பக்திக் குண்டான பெருமையை இட்டு* ஸ்ரீ ஸைலேஸ தயா பாத்ரம்‌ * * யதந்தர ப்ரவணம்‌ * என்றும்‌ அவர்‌ தம்‌ ஆத்ம குண பூர்த்தியை இட்டு *தீ பக்த்யாதி, குணார்ணவம்‌ * என்றும்‌ இந்த ஸ்லோகத்திலே அநுபவிக்கிறான்‌ திருவரங்க ராஜன்‌.

ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணாவோ மாமுநிகளுக் குண்டான ஆழ்வார்கள்‌ ஆசார்யரகளுடைய ஸம்பந்தம்‌ என்ன , ஆத்ம குண பூர்த்தி என்ன , வைதுஷ்ய பூர்த்தி என்ன , அவர் தம்‌ ஸ்ரீஸூக்திகளுக் குண்டான வைபவம்‌ என்ன , இவை அனைத்துக்கும்‌ ப்ரகாஸகமாய்‌ இருக்கும்‌ அவர் தம்‌ திருமேனிக் குண்டான பெருமை என்ன , எல்லாவற்றுக்கும்‌ மேலாக அவர் தம்‌ திருவடித்‌ தாமரைகளில்‌ ஆஸ்ரயித்திருந்த அடியார்களுடைய வைபவம்‌ என்ன என்று இப்படிப்‌ பலவகைப்‌ பட்ட அவர் தம்‌ வைபவங்களைத்‌ தாமும்‌ , வாழையடி வாழையாக மற்றவர்களும்‌ விசேஷமாகவும்‌ விஸ்தாரமாகவும்‌ அநுபவித்து ஆநந்தாநுபவம்‌ பண்ணி காலங் கழிக்கப்‌ பாங்காக
வரவரமுநிஸதகம்‌
வரவரமுநி ஸுப்ரபாதம்‌
மாமுநிகள்‌ வடிவழகு
செய்ய தாமரைத் தாளிணை வாழியே என்னும்‌ வாழித் திருநாமம்‌
மாமுநிகள்‌ அவயவ ஸோபை
மாமுநிகள்‌ விஷயமான மங்கள ஸ்லோகம்‌ போன்ற (ஸப்த-ரஸம்‌ அர்த்த-ரஸம்‌ பாவ-ரஸம்‌ அனைத்தும்‌ பொருந்திய) பல நூல்களை அருளிச் செய்துள்ளார் –

ஆக மா முனிகளை சரம பர்வமாக ஆஸ்ரயித்ததனால் வந்த ஏற்றம் -அதிலும் அவரைப் பல வருஷங்கள்‌ ஆஸ்ரயித்திருந்ததனால்‌ வந்த ஏற்றம்‌, அவர் தம்‌ அநுக்ரஹத்தால்‌ ஸ்ரீபாஷ்ய ஸிம்ஹாஸநத்தில்‌ அபி ஷிக்தராய்‌ அவருக்கு ஸ்ரீபாஷ்மாதி க்ரந்த ப்ரவர்த்தநத்தில்‌ உறு துணையாய்‌ எழுந்தருளி இருந்த ஏற்றம்‌ , அவர் தம்‌ வைபவாநுபவ பரமாக பல க்ரந்தங்களை அருளிச்‌ செய்ததனால்‌ வந்த ஏற்றம்‌ , அவர் தம்‌ அடியார்களுடன்‌ புரையறக்‌ கலந்து அந்தமில் பேரின்‌பத்துக்கு ஸத்ருஸா நுபவம்‌ பண்ணியதால்‌ வந்த ஏற்றம்‌ – ஸிஷ்யத்வ பூர்த்தி -ராஸிக்ய பூர்த்தி முதலானவற்றால்‌ வந்த ஏற்றம்‌ என்று பல விதத்திலும்‌ சிறப்புற்று விளங்கினார்‌ ஸ்ரீகாஞ்சீ பேரருளாளனுடைய திருவவதார விசேஷமான ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணா. இவர் தம்‌ வழித் தோன்றல்‌களான ஆசார்ய புருஷர்கள்‌ இன்றளவும்‌ ஸ்ரீவைஷ்ணவ சிறப்புற விளங்குகிறார்கள்‌–இந்த க்ரந்தத்தில்‌ ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணா ஸ்ரீமணவாள மா முநிகளையோ -அல்லது அவர் தம்‌ ஸ்ரீஸூிக்திகளையோ -அல்லது அவர் தம்‌ அடியார்களையோ ப்ரஹ்மா முதலான தேவர்‌களுடனும்‌ – புண்ய நதிகளுடனும்‌ -திருவவதார எம்பெருமான்களுடனும்‌ ஒப்புமை காட்டியும்‌ மற்றும்‌ ஆழ்வார்களுடனும்‌ ஆசார்யர்களுடனும்‌ அத்யந்த ஸம்பந்தம்‌ காட்டியும்‌ மிகச் சிறப்பாக ஸ்லோகங்களை அருளிச் செய்திருக்கிறார் – இதற்கு பெரும்பாலும்‌ ஸ்லேடையை பயன்படுத்தி இருக்கிறார் –

ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகளுடைய திருவடிகளில்‌ ஆஸ்ரயித்தவராய்‌ , அவரால்‌ ஸ்ரீபாஷ்ய ஸிம்ஹாஸநத்தில்‌ அபிஷிக்தராய்‌ , அவருக்கு ஸ்ரீபாஷ்யாதி கிரந்த பிரவர்த்தந கைங்கர்யத்தில்‌ உஸாத் துணை யாக இருப்பவராய்‌ , அவருடைய கருணா-கடாக்ஷ-விஸேஷ-லக்ஷ்ய பூதராய்‌ யதீந்த்ர ப்ரவணரான அவர் தம்‌ திறத்தில்‌ ப்ராவண்யாதிஸயத்தை உடையவராய்‌ இருக்கும்‌ ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணா , மா முநிகளுடைய ஸ்வரூப-ரூப-குண-விபவங்களையும்‌ ஸ்ரீஸூக்த்யாதிகளையும்‌ அநுபவித்து அவ் வநுபவ ஜநித ப்ர்திக்குப்‌ போக்கு வீடாக ஸதமுகமாக அவருடைய வைபவங்களை * வரவரமுநி ஸதகம்‌ * என்கிற ஸ்தோத்ர க்ரந்தத்தின்‌ மூலமாக வெளியிடுகிறார்‌. ஆசார்ய வைபவ கீரத்தநம்‌ ஸச் சிஷ்யனுக்குக்‌ கால க்ஷேபத்திற்கும்‌ போகத்துக்கும்‌ ஹேதுவாகக்‌ கரத்தவ்யமாம்‌. மாமுநிகள்‌ அடியார்களான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடைய முகோல்லாஸத்திற்கும்‌ உஜ்ஜீவநத்துக்கும்‌ ஹேதுவாக இருக்கும்‌ இந்த ஸதகம் –

–

மூலே அவதீர்ண மிஹ மூலம் அநு உதிதார்த்த தத்வ
அவபோத ஸூகி தாம் வஸூ தாம் விதா தும்
ராமாநுஜார்ய சரணாம் புஜ சஞ்சரீகம்
ரம்யோ பயந்த்ரு யமிநம் சரணம் ப்ரபத்யே – 1-நமஸ்கார ரூபமான மங்களா சாசன ஸ்லோகம் இது –

வஸூ தாம்-பூமியை (பூமியில்‌ உள்ளவர்களை)
மூலம் அநு உதிதார்த்த தத்வ அவபோத-மூல மந்த்ரமான திருமந்த்ரத்தில்‌ சொல்லப்பட்ட அர்த்தத்தின்‌
உள்ளது உள்ளபடியான ஜ்ஞாநத்தால்‌
ஸூகி தாம் விதா தும்--ஸுகத்தை உடையவர்களாக செய்வதற்காக
மூலே அவதீர்ண மிஹ-இந்த உலகத்தில்‌ திருமூல நக்ஷத்திரத்தில்‌ திருவவதரித்தவரும்‌
ராமாநுஜார்ய சரணாம் புஜ சஞ்சரீகம்-நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாருடைய திருவடித் தாமரைகளில்‌ சஞ்சரிக்கும்‌ வண்டு போன்றவருமான
ரம்யோ பயந்த்ரு யமி நம் சரணம் ப்ரபத்யே–ஸ்ரீ அழகிய மணவாள மா முநிகளை ஸரணமாகப்
பற்றுகிறேன்

பூமி வாசகமான * வஸுதா * ஸப்தம்‌ பூமியில்‌ உள்ளவர்களைக்‌ குறிக்கிறது- இம் மண்ணுலகத்தில்‌ உள்ளவர்களை மூல மந்த்ரமான திருவஷ்டாக்ஷரத்தின்‌ அர்த்தங்களை உள்ளபடி யறிந்ததனால்‌ உண்டாகும்‌ விலக்ஷண ஸுகத்தை உடையவர்களாகச்‌ செய்யும்‌ பொருட்டு (ஸாதாரண வருஷத்தில்‌ ஐப்பசியில்‌) திரு மூலத்தில்‌ இவ் வுலகத்தில்‌ திரு வவதரித்தவராய்‌ , ஸ்வாமி எம்பெருமானாருடைய திருவடித் தாமரைகளில்‌ வண்டாக ஈடுபட்டிருக்கும்‌ அழகிய மணவாள மா முநிகள்‌ என்று ப்ரஸித்தரான பெரிய ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌ – என்றபடி -இத்தால்‌ க்ரந்த ஆரம்பத்தில்‌ கரத்தவ்யமான நமஸ்கார ரூபமான மங்களத்தை ஆசரிக்கிறார் -‌

ஆலம்பனம் -ச துலம் –துலா மாச மூலம் –சாதாரண வருஷம் ஐப்பசி திரு மூலம் –-அனைத்துக்கும் மூலம் –சடாரி முக -தொடக்கமான ஆச்சார்ய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் அறியும் மூலம் –பிறவி பயன் பெற மூலம்–ஸ்ரீ எறும்பி அப்பாவும் இதே போல் அருளிச் செய்கிறார் அன்றோ-

—

யத் அவதரண மூலம் முக்தி மூலம் ப்ரஜா நாம்
ஸடரிபு முனி த்ருஷ்டாம்நாய ஸாம்ராஜ்ய மூலம்
கலி கலுஷ மூலோந் மூலநே மூலமிந்தே ச
பவது வர யோகீ நஸ் ஸமஸ்த அர்த்த மூலம் –2-

யத் அவதரண மூலம் -எந்த ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் திரு அவதரித்த திரு மூல நக்ஷத்ரம்-செந்தமிழ் வேதியர் சிந்தை தெளிந்து சிறந்து மகிழ்ந்திடும் நாள்
முக்தி மூலம் ப்ரஜா நாம் -மக்களுடைய மோக்ஷத்துக்குக் காரணமாக இருக்கிறதோ-மந்த மதிப் புவி மானிடர் தங்களை வானில் உயர்ந்திடும் நாள்
ஸடரிபு முனி த்ருஷ்டாம்நாய ஸாம்ராஜ்ய மூலம் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரால் பார்க்கப்பட்ட -வெளியிடப்பட்ட –
வேத ஸாம்ராஜ்யத்துக்குக் காரணமாக இருக்கிறதோ-கந்த மலர்ப் பொழில் சூழ் குருகாதிபன் கலைகள் விளங்கிடு நாள்-சகல வேதாந்த ரஹஸ்யங்கள் அர்த்தங்கள் சித்திக்க மூல ஹேதுவே மா முனிகள் என்றவாறு
கலி கலுஷ மூலோந் மூலநே மூலமிந்தே –கலியினுடைய தோஷங்களை வேரோடு அழிக்கும்
நெருப்பின் காரணமான அந்த
ச பவது வர யோகீ நஸ் ஸமஸ்த அர்த்த மூலம்-வர வர முனிகள் நம்முடைய சகலபுருஷார்த்தங்களுக்கும் காரணமாக இருக்க வேணும் –

எந்த – மாமுநிகளுடைய திருவவதார திருநக்ஷத்ரமான – திருமூலமானது உலகத்தாரான சேதநர்களுடைய மோக்ஷத்திற்கு மூல காரணமாக அமைந்திருக்கிறதோ , எந்த திருமூல நக்ஷ்த்ரமானது ஸ்ரீஸடகோபரான நம்மாழ்வாரால்‌ ஸாக்ஷாத்கரிக்கப்பட்ட த்ராவிடவேதத்தை ப்ரமாண ஸாம்ராஜ்யத்தில்‌ அபிஷிக்தமாக்குகைக்கு ஹேதுவாக விளங்குகிறதோ , எவர்‌ கலி தோஷத்தை வேரோடு களைந்தெடுத்து எரிப்பதற்குக்‌ காரணமாய்‌ விளங்குகிறாரோ , அப்படிப்பட்ட ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகள்‌ தாஸ பூதர்களான நம்முடைய ஸகல புருஷார்த்த ஸித்திகளுக்கும்‌ காரணமாக வேணும்-

நம்முடைய ஸகல வேதவேதாந்த ரஹஸ்யார்த்தங்களின்‌ ஸித்திக்கும்‌ மாமுநிகள்‌ மூல ஹேதுவாகக்‌ கடவர்‌ -. மாமுநிகளுடைய கடாக்ஷ விஸேஷத்‌தாலே நமக்கு ஸமஸ்த ஸாஸ்த்ரார்த்தங்களும்‌ தெளிவாக விளங்கட்டும்‌-என்றபடி-

—

ஜனி விபத பவாதவ் யஸ்ய பாதவ் விதந்த
ஸததமபி மஹாந்த ஸ்வாந்த ஏவோத் வஹந்தி
ச ஜயதி பஜ தந்தர்த் வாந்த கல்பாந்த பாநு
நிரவதி குண காந்தோ ஹந்த காந்தோ பயந்தா –3-

ஜனி விபத பவாதவ் யஸ்ய பாதவ் விதந்த -எவருடைய திருவடிகளை பிறப்பு இறப்பு சூழலாகிற
சம்சாரத்துக்கு எதிர் தட்டானவையாக
ஸததமபி மஹாந்த ஸ்வாந்த ஏவோத் வஹந்தி -அறிகின்ற பெரியோர்கள் அவற்றை எப்போதும்
தங்கள் திரு உள்ளத்தில் தரித்து இருக்கிறார்களோ
ச ஜயதி பஜ தந்தர்த் வாந்த கல்பாந்த பாநு -ஆஸ்ரிதர்களுடைய அஞ்ஞானம் ஆகிற அந்தகாரம் போக்கும் பிரளய காலத்து ஸூர்யன் போன்றவரும்
நிரவதி குண காந்தோ ஹந்த காந்தோ பயந்தா –எல்லையற்ற கல்யாண குணங்களால் விரும்பப்படுவராக இருக்கும் அழகிய மா முனிகள் சிறந்து விளங்குகிறார் -அத்புதம் –

பெரியோர்கள்‌ எந்த மாமுநிகளுடைய திருவடிகளை ஸம்ஸாரத்தின்‌ பிறப்‌பு முதலான ஆபத்துக்களுக்கு நிராஸகங்களாக அறிந்து கொண்டு தங்களுடைய திரு உள்ளத்தில் எப்போதும் அத் திருவடிகளையே ஆதரத்தோடு பேணித்‌ தரிக்கிறார்களோ – மாமுநிகளுடைய திருவடிகளையே தியானிக்கிறார்களோ என்றபடி – தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களுடைய ஆந்தரமான அஜ்ஞாந-அந்த காரத்தை நிரஸிப்பதில்‌ (உள்‌-இருளான அஜ்ஞாநத்தைப்‌ போக்குவதில்‌) ப்ரளயகால ஸூரியனாக விலங்குகிறவரும்‌– இப்படிப்பட்ட மேன்மை இருந்தும்‌ எல்லையிலாத தம்முடைய ஸம தமாதி கல்யாண குணங்களாலே அபி ராமராய்‌ – அதி மநோஹரராய்‌ – இருக்கும்‌ அழகிய மணவாள மா முனிகள் ஸர்வோத்க்ருஷ்டராக விளங்குகிறார்‌ . இதில்‌ பூர்வார்தத்தில்‌ மா முநிகளுடைய திருவடிகளின்‌ பெருமை பேசப் பட்டது. உத்தரார் தத்திலே மா முநிகளுடைய பெருமை பேசப் பட்டது –

—

இந்தே வாக்ய விபூஷணஸ்ய மஹதோ யத் பாஷணம் பூஷணம்
யத் பதாம்புருஹ த்வயம் ஸூ மனஸாம் மூர்த்நஸ் ஸதா பூஷணம்
யத் பக்த அங்க்ரி ரஜஸ் கண அவிதநுதே துக்கோ ததேஸ் சோஷணம்
வந்தே காந்த வரம் முனிம் தம நகம் நித்யம் கலேர் பீஷணம் –4-

இந்தே வாக்ய விபூஷணஸ்ய மஹதோ யத் பாஷணம் பூஷணம் -ஒளி மிக்கதும் சிறந்ததுமான
ஸ்ரீ வசன பூஷணத்துக்கு எவருடைய வியாக்யானம் அணி கலனாக அமைந்ததோ-ஸ்ரீ வசன பூஷணத்துக்கே இவரது வியாக்யானம் மஹித பூஷணம் என்பது சாலப் பொருந்தும் –
யத் பதாம்புருஹ த்வயம் ஸூ மனஸாம் மூர்த்நஸ் ஸதா பூஷணம் -எவருடைய திருவடித் தாமரைகள்
பெரியோர்களுடைய சிற்பங்களுக்கு எப்போதும் ஆபரணமாகத் திகழ்கின்றதோ
யத் பக்த அங்க்ரி ரஜஸ் கண அவிதநுதே துக்கோ ததேஸ் சோஷணம் -எவருடைய பக்தர்களின்
திருவடித் தூளியின் துகள்கள் லேசமே சம்சார சாகரத்தை வற்றச் செய்கின்றதோ
வந்தே காந்த வரம் முனிம் தம நகம் நித்யம் கலேர் பீஷணம்–பாபம் அற்றதும் —எப்பொழுதும்
கலி புருஷனுக்கு பயங்கரமாக இருப்பவருமான அந்த மணவாள மா முனிகளை வணங்குகிறேன் –

ஸ்ரீபிள்ளை லோகாசாரயர்‌ அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வசந பூஷணமாகிற திவ்ய ஸாஸ்த்ரத்துக்கு எந்த மாமுநிகள்‌ அருளிச் செய்த வ்யாக்யாநமானது பூஷணமாக விளங்குகிறதோ – பாட பேதத்தில்‌ ஸ்லாக்யமான பூஷணமாய்‌ அமைந்திருக்கிறதோ என்று பொருள்‌- எந்த மாமுநிகளுடைய திருவடித் தாமரை யுகளம்‌ (இரண்டும்‌) எப்போதும்‌ வித்வ ஜ்ஜந-மஸ்தக-பூஷணமாகத்‌ திகழ்கிறதோ , எந்த மாமுநிகளுடைய பக்தரான அடியார்களுடைய திருவடிப் பொடியின்‌ ஒரு துளியே து: க்க ஸாகரத்தை ஸோஷிக்க (வற்ற)ச்‌ செய்கிறதோ -கலி புருஷனுக்குப்‌ பயங்கரராய்‌ திருக் கல்யாண குண யுக்தராய்‌ விளங்கும்‌ அந்த மா முநிகளை நித்யமும்‌ ஸேவிக்‌கிறேன்‌ அடியேன்‌ – என்றபடி-ஸ்ரீ வசந பூஷணத்தின்‌ பெருமையை மா முநிகள்‌ உபதேச ரத்தின மாலையில்
அன்ன புகழ்‌ முடும்பை யண்ண லுலகாசிரியன்‌
இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும்‌ -உன்னில்
திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை யொன்றுக் கில்லை
புகழல விவ் வார்த்தை மெயிப்போது -(53) என்று தொடங்கி ஏழு பாசுரங்களில்‌ பரக்க அருளிச் செய்திருக்கிறார்‌-
ஸ்ரீ வசந பூஷணத்‌தின்‌ அர்த்தங்கள்‌ தமக்கு இனித்த ப்ரகாரத்தை –
சீர் வசன பூடணத்தின்‌ செம் பொருளை சிந்தை தன்னால்‌
தேரிலுமாம்‌ வாய் கொண்டு செப்பிலுமாம்‌ ஆரியர்காள்‌ !
என் தனக்கு நாளு மினிதாக நின்றதையோ
உந்தமக்‌ கெவ்வின்பமுளதாம்‌ !–(59) என்கிற பாசுரத்தில்‌ அருளிச் செய்திருக்கிறார்‌ –
ஸ்ரீ வசந பூஷணத்துக்கு விஸதவாக்‌ ஸிகாமணியான மாமுநிகள்‌ அருளிச் செய்த வ்யாக்யாநத்தை -மஹிதம்‌ பூஷணம்‌ -என்பது நன்கு பொருந்தும்‌. மேலும்‌ –
ஆர் வசன பூடணத்தின்‌ ஆழ் பொருளெல்லா மறிவார்‌
ஆரது சொன்னேரிலனுட்டிப்பார்‌
ஒரொருவருண்டாகில்‌ அத்தனை காணுள்ளமே எல்லார்க்கும்‌
அண்டாத தன்றோ வது--(55) என்று அருளிச் செய்திருப்பது மாமுநிகள்‌ திறத்தே நன்கு பொருந்தும்‌ –
இவரே ஸ்ரீ வசந பூஷணத்தின்‌ அர்த்தத்தை உள்ள படி அறிந்து அதன் படி நிஷ்டையை உடையவர்‌ என்று கண்டு கொள்வது –

–

யத் பதாம் புஜ ஸம்ஸ்ர யேண விமலா யல் லப்த போத உஜ்ஜ்வலா
யத் சேவ ஏக ரஸாஸ் ஸ்வ சிஷ்ய நிவஹ வ்யாப்த அகிலா சாந்தரா
ப்ரக்யாதா ஹி வர ப்ரத ப்ரப்ருத யஸ்தே நித்ய ஸித்தோபமா
தஸ்மாத் காந்த வராந் முநேரநு பமாத் தைவம் பரம் நாத்ரியே –5-

யத் பதாம் புஜ ஸம்ஸ்ர யேண விமலா -எந்த மா முனிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளை ஆஸ்ரயித்து தூய்மை பெற்றவர்களாய் –
யல் லப்த போத உஜ்ஜ்வலா -எந்த மா முனிகளால் பெற்ற ஞானத்தால் பிரகாசிக்கிறவர்களாய்
யத் சேவ ஏக ரஸாஸ் –எந்த மா முனிகளுடைய கைங்கர்யத்தில் மட்டுமே ருசியை உடையவர்களாய் –
ஸ்வ சிஷ்ய நிவஹ வ்யாப்த அகிலா சாந்தரா ப்ரக்யாதா ஹி வர ப்ரத ப்ரப்ருத யஸ்தே நித்ய ஸித்தோபமா –எல்லா திக்குகளிலும் பரவி இருக்கும் தங்கள் சிஷ்ய கணங்களை உடையவர்களாக அந்த வரத நாராயண குரு என்னும் கோயில் கந்தாடை அண்ணன் முதலானவர்கள் நித்ய ஸூரிகளையும் சித்தர்களையும் ஒத்த ப்ரஸித்தர்களாக விளங்குகிறார்கள் –
தஸ்மாத் காந்த வராந் முநேரநு பமாத் தைவம் பரம் நாத்ரியே –ஒப்பற்ற இந்த மணவாள மா முனிகளைக் காட்டிலும் மேலான தெய்வத்தை மதியேன் –அவரே சரம பர்வமாய் -ப்ராப்யமாகவும் பிராபகமாகவும் இருப்பர் என்கிறார் –

எந்த மா முநிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளில்‌ ஆஸ்ரயித்தபடியாலே நிர்மலர்களாய்‌ , எந்த மாமுநிகளுடைய திருவருளினால்‌ கிடைத்த ரஹஸ்ய த்ரயாதிகளின்‌ அர்த்த ஜ்ஞாநத்தால்‌ விளங்குகிறவர்களாய்‌ , எந்த மா முநிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளில்‌ கைங்கர்யம்‌ செய்‌வதையே ஆநந்தமாகக்‌ கொண்டிருக்கிறவர்களாய்‌ , எல்லா திக்குகளிலும்‌ வ்யாபித்த (பரந்த) ஸிஷ்யர்களை உடையவர்களாயும்‌ இருக்கும்‌ ஸ்ரீவரத நாராயண குரு (கோயில்‌ கந்தாடை யண்‌ணன்‌) முதலான மஹான்கள்‌ நித்ய ஸூரிகளுக்கும்‌ , ஸ்வேத த்வீபவாஸிகளுக்கும்‌ ஸமாநர்களாய்‌ விளங்கிக்‌ கொண்டிருக்கிறார்கள்‌. இப்படித்‌ தமக்கு நிகரில்லாத அந்த மாமுநிகளைத்‌ தவிர மற்றொரு தெய்வத்தை அடியேன்‌ ஆதரிக்கிறேனல்லேன்‌ ! என்கிறார்‌. அதாவது மாமுநிகளே தமக்கு சரம பர்வமாய்‌ (ப்ராப்யமாகவும்‌ ப்ராபகமாகவும்‌) இருப்பர்‌ என்கிறார் –

—

யத் ஸூக்தி ஏக ரஸா யத் அங்க்ரி யுகலீ ஸேவ ஏக அவகாஹிநோ
யத் வாத்சல்ய தயாதி ஸத் குண கணா கூபார மக்நாசயா
மந் யந்தே ந பரம் வி முக்தி கரணம் ஸந்தோ யதா லோக நாத்
தந்யாந் நஸ்ஸ ஸூப அந்ய வேல மஹிமா காந்தோ பயந்தா முனி –6-

யத் ஸூக்தி ஏக ரஸா யத் -எந்த மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகளிலேயே ருசி உடையவர்களாயும்
அங்க்ரி யுகலீ ஸேவ ஏக அவகாஹிநோ -எந்த மா முனிகளின் திருவடிகளிலே கைங்கர்யங்களிலேயே
ஆழ்ந்து இருப்பவர்களாயும்
யத் வாத்சல்ய தயாதி ஸத் குண கணா கூபார மக்நாசயா -எந்த மா முனிகளுடைய வாத்சல்யம் தயை முதலிய நற் குணங்கள் ஆகிற கடலிலே மூழ்கி இருக்கும் திரு உள்ளம் கொண்டவர்களாகவும் உள்ள ஸத் புருஷர்கள்
மந் யந்தே ந பரம் வி முக்தி கரணம் ஸந்தோ யதா லோக நாத் -எந்த மா முனிகளுடைய கடாக்ஷத்தைக் காட்டிலும் மற்ற வேறு ஒன்றை மோக்ஷம் தருவதாக எண்ணுவது இல்லையோ
தந்யாந் நஸ்ஸ ஸூப அந்ய வேல மஹிமா காந்தோ பயந்தா முனி –எல்லை அற்ற மேன்மையை உடைய
அந்த அழகிய மணவாள மா முனிகள் நமக்கு எல்லா நன்மைகளையும் கொடுத்து அருள வேணும் –

ஸத் புருஷர்கள்‌ அதி மதுரமாய்‌ இருக்கையினாலே எந்த மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்தியைக்‌ கேட்பதையும்‌ அநுஸந்திப்பதையுமே எப்போதும்‌ ரஸிக்கிறரகளோ , மேலும்‌ எந்த மாமுநி களுடைய திருவடிகளை ஸேவிப்பதற்கே (திருவடிக் கீழ்‌ குற்றேவல்‌ புரிவதற்கே) குதூஹலம்‌ உடையவர்களாய்‌ இருக்கிறார்களோ , எந்த மாமுநிகளுடைய வாத்ஸல்யம்‌ , க்ருபை முதலான ஸத் குண கண ஸாகரத்தில்‌ மூழ்கின நெஞ்சை யுடையவராய்‌ இருக்கிறார்களோ எந்த மாமுநிகளுடைய க்ருபா கடாக்ஷமொழிய மற்றொன்றை மோக்ஷத்துக்கு உயர்ந்த காரணமாகக்‌ கருத வில்லையோ, எல்லை யிலாத மஹிமையை உடைய அந்த மாமுநிகள்‌ நமக்கு எல்லா நன்மைகளையும்‌ மேன் மேலும்‌ கொடுத்தருள வேணும்‌! என்று ப்ரார்த்திக்கிறார் –

—

யத் வாணீ சட வைரி ஸூக்தி தருணீ மாங்கல்ய தீபா வளி
யத் வீஷா ஸ்வ ஸரவ்ய ஸர்வ ஐநதா ஸர்வார்த்த சிந்தா மணி
யந் மூர்த்திர் பஜதார்தி பஞ்ஜந சணம் ஸூ க்திம் வி வக்த்யஞ்ஐஸா
பூயாந் நஸ் சததம் ச மே ஹ்ருதி குரு காந்தோ பயாந்தா முனி –7-

யத் வாணீ சட வைரி ஸூக்தி தருணீ மாங்கல்ய தீபா வளி –எந்த மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
நம்மாழ்வாருடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் ஆகிற யுவதிக்கு மங்களத்தைத் தரும் தீப வரிசையாக உள்ளதோ
யத் வீஷா ஸ்வ ஸரவ்ய ஸர்வ ஐநதா ஸர்வார்த்த சிந்தா மணி -எவருடைய கடாக்ஷமானது
தனக்கு இலக்கண ஸமஸ்த ஜனங்களுக்கும் சகலார்த்த பிரதனமான சிந்தா மணியோ
யந் மூர்த்திர் பஜதார்தி பஞ்ஜந சணம் ஸூ க்திம் வி வக்த்யஞ்ஐஸா -எவருடைய திரு மேனியானது
ஆஸ்ரயித்தவர்களுடைய துக்கங்களை அப்போதைக்கு அப்போது அழிக்க வல்லதான ஸ்ரீ ஸூக்திகளை அருளிச் செய்கிறதோ–ம்ருத மதுர ஸ்ரீ ஸூ க்திகளால் யதார்த்தமாக திருவாய் மலர்ந்து அருளி போக்கி அருளுகிறார் என்றபடி –
பூயாந் நஸ் சததம் ச மே ஹ்ருதி குரு காந்தோ பயாந்தா முனி –அடியேனுடைய ஆச்சார்யரான மணவாள மா முனிகள்-அடியேனுடையஹ்ருதயத்தில் இடைவிடாமல் எழுந்து அருளி அருள் பாலிக்க வேண்டும் –

எந்த மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்தியானது ஸ்ரீஸடகோபருடைய ஸ்ரீஸூக்தியாகிற தருணி (பெண்‌மணி)யின்‌ ஸெளபாக்யத்திற்கு ப்ரகாஸகமாய்‌ மங்களகரமான தீப பங்க்தி(வரிசை)யாக விளங்குகிறதோ , எந்த மாமுநிகளுடைய கடாக்ஷமானது தனக்கு இலக்கான ஸர்வ ஐநங்களுக்கும்‌ ஸகலார்த்த ப்ரதமான சிந்தாமணியாகத்‌ திகழ்கிறதோ , எந்த மாமுநிகளுடைய திருமேனி யானது தன்னை ஆஸ்ரயித்திருக்கிற ஸர்வ ஜநங்களுடைய ஸர்வது : க்கங்களையும்‌ போக்கடிக்க ஸமர்த்தமான (வல்லதான ) ஸ்ரீஸூக்தியை யதார்த்தமாகவே திருவாய் மலர்ந்தருளுகின்றதோ – மாமுநிகள்‌ தம்முடைய ம்ருது மதுர ஸ்ரீஸூக்திகளாலே தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களுடைய து:க்கங்களை அப்‌ போதைக்கப் போது போக்கி யருளுகிறார்‌ என்றபடி-இப்படிப்பட்ட ப்ரபாவமுடைய ஆசார்யரான மா முநிகள்‌ எப்போதும்‌ அடியேன்‌ மனத்திலே க்ருபாவானாக எழுந்தருளி இருக்க வேணும்‌ என்கிறார்-

—

அ வாக் பூஷா ஜூஷ்டைர் அ புவந குரு ப்ரேம பரிதை
அ மூலர்ஷ உத்பூதைர் அ வரத குரு உபாசிதபதை
க்ருதம் தைஸ் தைஸ் ஸர்வைர் குருபிர் அ மஹா யோகி பிரீதி
வ்யவஸ் யந்தஸ் ஸந்தோ ஹ்ருதி மமல சந்து ப்ரதி கலம் -8-

அ வாக் பூஷா ஜூஷ்டைர் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் அல்லாதவற்றில் திருப்தி அடையாதவர்களாயும்
அ புவந குரு ப்ரேம பரிதை -ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் அல்லாத ஆச்சார்யர்கள் இடம் ப்ரீதி நிறைந்தவர்களாயும்
அ மூலர்ஷ உத்பூதைர் -திரு மூலம் அல்லாத நக்ஷத்திரத்தில் தோன்றினவர்களாயும்
அ வரத குரு உபாசிதபதை -ஸ்ரீ வரத குரு அல்லாத வர்களால் உபாசிக்கப்பட்ட திருவடிகளை உடையவர்களாயும்
க்ருதம் தைஸ் தைஸ் ஸர்வைர் குருபிர் அ மஹா யோகி பிரீதி -ஸ்ரீ வர வர முனியைத் தவிர மற்ற –
மஹா யோகிகள் அல்லாத -ஆச்சார்யர்களாகவும் உள்ள அந்த அந்த ஆச்சார்யர்களால் செய்யப்பட்டவை
போதும் என்று மணவாள மா முனிகளையே –-மஹா யோகிகள் அல்லாத -பெரிய ஜீயர் அல்லாத அவர யோகிகள் –என்றவாறு –
வ்யவஸ் யந்தஸ் ஸந்தோ ஹ்ருதி மமல சந்து ப்ரதி கலம் -அத்யவசித்து இருக்கும் ஸத் புருஷர்கள் அடியேனுடைய உள்ளத்தில் ஒவ் ஒரு வினாடியில் சிறு பகுதியிலும் -இடை விடாது – ஒளி வீசட்டும் –
கீழே மா முனிகள் திரு உள்ளத்தில் ஒளி வீச பிரார்த்தனை – இதில் மா முனிகளின் அடியார்கள் திரு உள்ளத்தில் ஒளி வீச பிரார்த்தனை –

முன்‌ ஸ்லோகத்தில்‌ மாமுநிகள்‌ தம்‌ திருவுள்ளத்தில்‌ எப்போதும்‌ விளங்க வேணுமென்றார்‌ . இதில்‌ வரவரமுநி-ப்ருத்யர்கள்‌ (அடியார்கள்‌) தம்‌ திருவுள்ளத்தில்‌ ப்ரதி க்ஷணமும்‌ விளங்கக்‌ கடவர்கள்‌ என்கிறார்‌ -ஸ்ரீவசநபூஷணத்தை ப்ரிதியோடு ஸேவிக்காதவர்களாகவும்‌ , ஸ்ரீபிள்ளை லோகாசார்யர்‌ திறத்தில்‌ நிறைந்த ப்ரேமமற்றவர்களாகவும்‌ , திருமூலத்தில்‌ அவதரிக்காதவர்‌ களாகவும்‌ , வரத நாராயண குருவால்‌ ஸேவிக்கப்பட்ட திருவடிகளை உடையவரல்லாதவர்களாகவும்‌, மஹா யோகிகளல்லாதவர்களாகவும்‌ இருக்கும்‌ மற்ற ஆசார்யர்களால்‌ ஒன்றும் குறை விலம்‌ ; அவர்கள்‌ இருக்கட்டும்‌ ; மா முநிகளே நமக்குத்‌ தஞ்சம்‌ என்று அத்யவஸித்திருக்கும்‌ மாமுநிகளுடைய அடியவர்களான ஸத் புருஷர்கள்‌ தம்‌ திருவுள்ளத்தில்‌ எப்போதும்‌ விளங்கக்‌ கடவர்கள்‌ என்று வரவரமுநி ப்ருத்யர்களிடத்தில்‌ தமக்கிருக்கும்‌ ப்ராவண்யத்தை வெளி யிடுகிறார்‌-வர யோகி – தலைசிறந்த யோகியான மாமுநிகள்‌ -மஹா யோகீ – பெரியஜீயர்‌ ; பெரிய ஜீயரல்லாதவர்கள்‌ அவர யோகிகள்–

–

ந கல்வ வர யோகி நாம் பஜத பல ஸ்யோத் பவ
ததன்ய வி முகாஸ் ஸதா வர முனிம் பஜத்வம் ஐநா
தத் அங்க்ரி பஜநம் ஸக்ருத் க்ருதம் அசேஷதோ துஷ் க்ருதம்
நிவாரயதி பூய ஸீம் ஸ்ரீயம் அநுத்தமாம் புஷ்யதி –9-

ந கல்வ வர யோகி நாம் பஜத பல ஸ்யோத் பவ –தாழ்ந்த ஆச்சார்யர்களை ஆஸ்ரயிப்பதால்
பிரயோஜனம் ஏற்படாது –
ததன்ய வி முகாஸ் ஸதா வர முனிம் பஜத்வம் ஐநா –ஜனங்களே -மற்ற ஆச்சார்யர்களை விட்டு
மணவாள மா முனிகளையே ஆஸ்ரயியுங்கோள் –
தத் அங்க்ரி பஜநம் ஸக்ருத் க்ருதம் அசேஷதோ துஷ் க்ருதம்–அவரது திருவடிகளை ஒரு முறை
ஆஸ்ரயித்தாலும்-அது பின்று விடாமல் அனைத்து கெட்ட செயல்களையும் போக்கி அருளுகிறது –
நிவாரயதி பூய ஸீம் ஸ்ரீயம் அநுத்தமாம் புஷ்யதி –தனக்கு மேம்பட்டது இல்லாததும் நிறைந்ததுமான ஸ்ரீயை வளர்க்கிறது –
ஸக்ருத்தே அநிஷ்டங்களைப் போக்கி இஷ்டங்களை அளிக்கும் என்றாலும்-ஸ்வயம் போக்யமாக எப்பொழுதும் சேவிக்க வேணும் -என்று உபதேசித்து அருளுகிறார் –

வாரீர்‌ ஜநங்களே ! மற்ற யோகிகளை ஸேவிப்பதால்‌ பயன்‌ ஏற்படாது -ஆகையால்‌ அவர்களை விட்டு வர(தலை சிறந்த) யோகியான மணவாளமாமுநிகளையே எப்போதும்‌ ஸேவியுங்கோள்‌ ! அவர(தாழ்ந்த)யோகிகளை அடிக்கடி ஸேவித்தாலும்‌ வேண்டியது கிடைக்காது . வர யோகியான பெரியஜீயருடைய திருவடிகளை ஒருமுறை ஸேவித்தாலும்‌ அதுவே ஸமஸ்த பாபங்களையும்‌ போக்கடித்து மிகவும்‌ உயர்ந்த ஸம்பத்தை மேன்மேலும்‌ பெருகச்‌ செய்கிறது என்று உலகத்தாரைக்‌ குறித்து உபதேஸித்தாராயிற்று -இந்த ஸம்பத்தே உத்தமமான ஸ்ரீயாவது . ஸக்ருத்‌ ஸேவநமே (ஒருமுறை ஸேவிப்பதே) அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும்‌ இஷ்ட ப்ராப்திக்கும்‌ போதுமானது . ஆனாலும்‌ ஸ்வயம் போக்யமாகவே வர யோகியை எப்போதும்‌ ஸேவிக்க வேணும்‌ என்று உபதேஸிக்கிறார் –

—

ஸூர ஆஹாரா சாரீ கரண சணயத் ஸூ க்தி லஹரீ
கரீ யஸ்தாம் ஸ்தோ தும் ப்ரபவதி ந வாஸஸ்பதி ரபி
ஸ நஸ்தந் யாதந் யாத்ருஸ மஹிம ஸா லீ வர வரோ
முனீந்த்ரோ நிஸ்தந்த்ர குசல மநு வேலம் குரு வர -10-

ஸூர ஆஹாரா சாரீ கரண சணயத் ஸூ க்தி லஹரீ –மாதுர்யாதி குண யோகத்தால் -தேவர்களுடைய உணவான அம்ருதத்தையும் -சாரம் அற்றதாகச் செய்யும் பெருமை யுடைய ஸ்ரீ ஸூ க்தி ப்ரவாஹம் புகழை உடையது –
கரீ யஸ்தாம் ஸ்தோ தும் ப்ரபவதி ந வாஸஸ்பதி ரபி -அத்தை ஸ்தோத்ரம் செய்வதற்கு தேவ குருவான ப்ருஹஸ்பதியும் சக்தி அற்றவர்
ஸ நஸ்தந் யாதந் யாத்ருஸ மஹிம ஸாலீ வர வரோ -வேறே எங்கும் காணாத மேன்மையை யுடைய குரு ஸ்ரேஷ்டரான அந்த மணவாள மா முனிகள்
முனீந்த்ரோ நிஸ்தந்த்ர குசல மநு வேலம் குரு வர – சோம்பல் இன்றி ஒவ் ஒரு சமயத்திலும் நம்முடைய க்ஷேமத்தை உண்டு பண்ண வேணும் –தந்த்ரை-ஆலஸ்யம் -சோம்பேறித் தனம் -சோம்பல் இல்லாமல் கர்தவ்யமான தர்மங்களைப் பண்ணுபவர் –-ஞானம் இருந்தாலும் அனுஷ்டானம் இல்லாமல் இருந்தால் பயன் இல்லையே-இப்படிப்பட்ட இவரது திருவடி சம்பந்தத்தால் நமக்கு பரமபதம் நிச்சயம்
மன்னுயிர் காள் இங்கே மணவாள மா முனிவன்
பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளை உன்னிச்
சிரத்தாலே தீண்டில் அமானவனும் நம்மை
கரத்தாலே தீண்டல் கடன் -ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா-

மாதுர்யாதி குண யோகத்தாலே தேவர்களுடைய உணவான அம்ருதத்தையும்‌ அஸாரமாக்க வல்ல எந்த மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்தி-ப்ரவாஹத்தினுடைய மிக்க பெருமையை தேவ குருவான ப்ருஹஸ்பதியும்‌ துதிக்க ஸமர்த்தரல்லரே ! லோக விலக்ஷண மஹிமையோடு கூடினவராய்‌ ஆசார்ய ஸ்ரேஷ்டருமான அந்த மாமுநிகள்‌ ஆலஸ்ய மற்றவராய்க்‌ கொண்டு நமக்கு ப்ரதி க்ஷணமும்‌ மேன் மேலும்‌ குஸலத்தை – க்ஷேமத்தை – உண்டு பண்ணட்டும்‌! என்று ஆஸ ஸிக்கிறார்‌ -தந்த்ரை என்பது ஆலஸ்யம்‌ – சோம்பேறித்தனம்‌ – சோம்பாமல்‌ கர்த்தவ்யமான தரமங்களைப்‌ பண்ணுமவர்‌ என்றபடி. ஜ்ஞாநம்‌ இருந்தும்‌ அநுஷ்டாநம்‌ இல்லை என்றால்‌ பயனில்லை-

ஞானமனுட்டானமிவை நன்றாகவே உடைய
னான குருவை யடைந்தக்கால்‌ மாநிலத்தீர்‌!
தேனாரகமலத்‌ திருமாமகள்‌ கொழுநன்‌
தானே வைகுந்தம் தரும் –(61) என்று மாமுநிகளே உபதேச ரத்தின மாலையில்‌ அருளிச் செய்தாரிறே ! அப்படிப்பட்ட ஜ்ஞாநஅநுஷ்டான ஸம்பந்நரான குரு நமக்கு மாமுநிகளே ! அவர்‌ திருவடி ஸம்பந்தம்‌ பெற்றால்‌ பரம பதம்‌ நமக்கு நிஸ்சயம்‌ என்றும்‌ பொருள்‌ தேறுகிறது –

—

கலா நிதி ஸிரோ மணிர் ஜித மநோ பவோ யத் வசஸ்
ஸூதாஸந தரங்கி ணீம் தத த நாரதம் மூர்தநி
சிவோ அபி யதோ பாஸ்ரிதோ விஷம த்ருஷ்ட்டி தா தூரக
ச மே தி சது மங்கலம் வர வரோ முநீ நாம் வர –11-

கலா நிதி -கலைகளை நிதியாக உடைய சந்திரனை
ஸிரோ மணிர் -தலைக்கு அணியாக உடையவரும்
ஜித மநோ பவோ -மன்மதனை ஜெயித்தவரும்
யத் வசஸ் ஸூதாஸந தரங்கி ணீம் தத த நாரதம் மூர்தநி -அமுதம் உண்ணும் தேவர்கள் நதியாகிய
கங்கையை எப்பொழுதும் தரித்து இருக்குமவரான
சிவோ அபி யதோ பாஸ்ரிதோ விஷம த்ருஷ்ட்டி தா தூரக -சிவபெருமானாக இருந்தாலும் –
மூன்று கண்கள் இருப்பதால் -எல்லாரையும் சமமாகப் பார்ப்பதில் இருந்து விலகி உள்ளார் –

எந்த மா முனிகளை ஆஸ்ரயித்து இருக்கும் சிஷ்யனோ எனில்
கலா நிதி ஸிரோ மணிர் -கலைகளை நிதியாக உடைய வித்வான்களுள் தலை சிறந்த வனாகவும்
ஜித மநோ பவோ -காமத்தை வென்றவனாகவும்
யத் வசஸ் ஸூதாஸந தரங்கி ணீம் தத த நாரதம் மூர்தநி -மா முனிகளுடைய அமுதம் போன்ற ப்ரவாஹதமான ஸ்ரீ ஸூக்திகளை -தலையில் -புத்தியில் -எப்பொழுதும் தரித்து இருக்கிறானோ
சிவோ அபி யதோ பாஸ்ரிதோ விஷம த்ருஷ்ட்டி தா தூரக –இப்படி அவன் சிவனாக இருந்தும்-
பவித்ரனாக மங்கள ஸ்வ பாவனாக இருந்தாலும் – பக்ஷ பாதம் உள்ள பார்வையில் இருந்து விலகி இருக்கிறான்
ச மே தி சது மங்கலம் வர வரோ முநீ நாம் வர –முனிவர்களில் ஸ்ரேஷ்டரான அந்த மணவாள மா முனிகள் மங்களமான வற்றைக் கொடுத்து அருள வேணும் –

மா முனிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்கள் காம க்ரோதாதிகள் இல்லாமல் பரி ஸூத்தர்களாய் -பக்ஷபாதம் அற்று விளங்குவதை ஸ்லேஷ அலங்காரமும் விரோத ஆபாஸ அலங்காரமும் கொண்டு அருளுவதை இந்த ஸ்லோகத்தில் காணலாம் –-இதே போல் மேல் ஸ்லோகங்களிலும் காணலாம் –

இது முதலான ஸ்லோகங்களில்‌ பஹுமுகமாக மாமுநிகளின்‌ வைபவத்தை வர்ணிக்கிறார் – எந்த மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவன்‌ ஸிவனாயிருந்தும் விஷம த்ருஷ்ட்டி இல்லாமையினால் சிவனைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவனாக இருக்கிறானோ – முநிவர்களில்‌ ஸ்ரேஷ்டரான அந்த மா முனிகள் எனக்கு மங்களத்தைக்‌ கொடுக்கட்டும்‌! என்கிறார்‌. மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவன் எப்படி சிவன் ஆகிறான்‌? என்றால்‌ – சிவன்‌ கலா நிதியான சந்த்ரனை சிரோ பூஷணமாகச்‌ கொண்டு இருக்கிறார்‌. மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவனும்‌ கலைகளுக்கு நிதியாயிருக்கிற வித்வானகளுக்கு மணியாக – வித்வச் சிரோமணியாக விளங்குகிறான்‌. மேலும்‌ சிவபெருமான் ஜிதோ மநோ பவன்‌ – காம தேவனை – மன்மதனை ஜயித்தவன்‌ . இவனும்‌ காமத்தை வென்றவன் -சிவன் ஆகாச கங்கையை சிரஸ்ஸில்‌ தரிக்கிறார்‌ . ஸுதாஸந தரங்கிணீ – ஆகாச கங்கை- ஸுதாஸநர்கள்‌ – அம்ருதத்தை உண்கிற தேவர்கள்‌. தரங்கிணீ – நதி – தேவநதி. அதாவது ஆகாச கங்கை- இவனும்‌ மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்தியாகிற அம்ருத ப்ரவாஹத்தை தலையிலே ஏற்கிறான்‌ . மாமுநிகளுடைய அமுத மயமான ஸ்ரீஸூக்திகளைத்‌ தலைவணங்கி ஏற்றுக்‌ கொள்கிறான்‌ என்றபடி –

இவ் வகையில்‌ சிவபெருமானோடு ஸாம்யத்தினால்‌ சிவனாகிலும்‌ விஷமத்ருஷ்டி இல்லாதவன்‌ என்கிறது . இதில்‌ விரோதம்‌ தோற்றுகிறது . ஸிவன்‌ முக்கண்ணனாகையால்‌ விஷம த்ருஷ்டியாய்‌ இருக்கிறான்‌ . மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவனோ சிவன்‌ – மங்கள ஸ்வரூபன்‌ – பரிஸூத்தன்‌ ஆகிலும்‌ விஷமத்ருஷ்டி – பக்ஷபாத த்ருஷ்டி இல்லாதவன்‌ . எல்லாரையும்‌ ஸமமாகப்‌ பார்க்‌கிறவன்‌ ஸம த்ருஷ்டி என்று விரோத பரிஹாரம்‌ கண்டு கொள்வது .

ஸ்லேஷாலங்காரமும்‌ விரோதாபாஸாலங்காரமும்‌ இந்த ஸ்லோகத்தில்‌ காணப்படுகன்றன இப்படி மேல்‌ ஸ்லோகங்களிலும்‌ கண்டு கொள்வது. மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்கள்‌ உயர்ந்த வித்வான்‌௧ளாய்‌ காம க்ரோதாதிகளை ஜயித்தவர்களாய்‌ ஆசார்யன்‌ நியமித்தபடி வர்த்திக்கிற வர்களாய்‌ பரிஸூத்தர்களாய்‌ நற்குண ஸீலர்களாய்‌ பக்ஷ பாத மற்றவர்களாய்‌ விளங்குகிறார்கள்‌ . இப்படிப்பட்ட ஸச் சிஷ்யரகளுக்கு ஸேவ்யமானர்களாய்‌ விளங்குகின்ற மாமுநிகள்‌ அடியேனுக்கு ஸூபத்தைக்‌ கொடுத்தருள வேணும்‌! என்கிறார் –

—

கல்யாண அசல தர்ம பாக குர்யத் ஸம்ஸ்ரிதோ பூதிமாந்
பிப்ரத் ரஸ்ய கலா நிதே கில கலாம் மூர்த் நாப் ருசம் நிர்மலாம்
க்லுப்தா ஹீந விபூஷண ஸ்மரஜி தஸ் ஸா யுஜ்ய மாடீ கதே
ஸோ அவ்யாந் நஸ் ஸததம் முனிர் வர வரோ அநந்யார்ஹ தேஜோ நிதி –12-

கல்யாண அசல தர்ம பாக குர்யத் –பொன் நிறமான மேரு மலையின் பண்பான சிவந்த நிறத்தை உடையவரும்-பொன் திகழு மேனி புரி சடை யம் புண்ணியன் -அன்றோ-
ஸம்ஸ்ரிதோ பூதிமாந் பிப்ரத் ரஸ்ய -ஒப்பற்ற நந்தியை வாகனமாக உடையவரும் -விபூதியை அணிந்தவரும் –
கலா நிதே கில கலாம் மூர்த் நாப் ருசம் நிர்மலாம் – சந்திரனுடைய குறை யற்ற கலையை நன்கு சிரஸ்ஸால் தாங்குகிறவரும்-
க்லுப்தா ஹீந விபூஷண ஸ்மரஜி தஸ் ஸா யுஜ்ய மாடீ கதே –பொருத்தம் உள்ள பாம்புகளை அணிகலனாக உடையவரும் –
மன்மதனை வென்றவருமான சிவபெருமானுடைய சமான நிலையை –

கல்யாண அசல தர்ம பாக குர்யத் -விவேகாதி சப்தகங்களில் சத்யம் முதலியவற்றைக் குறிக்கும்
கல்யாணத்தில் அசையாத நிலையை உடைய பண்பாளராய்
ஸம்ஸ்ரிதோ பூதிமாந் -ஒப்பற்ற வாக் வன்மையை உடையவராய்
பிப்ரத் ரஸ்ய கலா நிதே கில கலாம் மூர்த் நாப் ருசம் நிர்மலாம் க்லுப்தா ஹீந விபூஷண ஸ்மரஜி-கைங்கர்ய ஸ்ரீ யாகிய செல்வத்தை உடையவராய் -பலமான குறைவற்ற சமதமாதிகளை ஆபரணமாக உடையவராய்
தஸ் ஸா யுஜ்ய மாடீ கதே ஸோ -சிவன் பூதி மான் -விபூதி உடையவன்-மா முனிகளை ஆஸ்ரியத்தவர்களும் பூதி மான் -கைங்கர்ய ஸ்ரீயை உடையவர் –
சிவன் சந்த்ர கலையைத் தரிக்கிறான் -இவர்களோ நிர்மலமான ஞான ரூபமான கலைகளைத் தரிக்கிறார்கள் –
தலை வணங்கி நிர்மலமான ஞான ஒளியைப் பெறுகிறார்கள்
சிவன் நாக பூஷணம் தரித்தவன் -இவர்களோ ஆத்ம குண பூஷண தாரிகள் –
அவ்யாந் நஸ் ஸததம் முனிர் வர வரோ அநந்யார்ஹ தேஜோ நிதி -எந்த மா முனிகளை ஆஸ்ரயித்தவர் அடைகிறார்களோ அந்த வேறு ஒருவருக்கும் தகுதி இல்லாத தேஜஸ்ஸின் நிதி போன்ற அழகிய மணவாள மா முனிகள் எப்பொழுதும் நம்மை ரக்ஷித்து அருள வேணும் –

எந்த மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவன்‌ ஸிவ ஸாயுஜ்யத்தை உடையவனுக்கு ஸமாநவனாய்‌ இருக்‌கிறானோ இதர துர்லபமான விலக்ஷண தேஜோ நிதியான அந்த மணவாளமாமுநிகள்‌ நம்மை எப்போதும்‌ ரக்ஷித்தருள வேணும்‌ – என்கிறார்‌. ஸிவன்‌ புதிமான்‌ – விபூதியைத்‌ தம்‌ ஸ ரீரத்தில்‌ பூசி யிருப்பவர்‌-மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவனும்‌ புதிமான்‌ – கைங்கர்ய ஸம்பத்தை உடையவன்‌ -ஸிவன்‌ கலாநிதியான சந்த்ரனுடைய நிரமலமானதொரு கலையைத்‌ தலையில்‌ தரிக்கிறார்‌. இவனோ ஸகல கலைகளுக்கும்‌ நிதியான மாமுநிகளுடைய நிர்மலமான ஜ்ஞாந ரூபமான கலையைத்‌ தலையில்‌ தரிக்கிறான்‌ – தலை வணங்கி நிரமலஜ்ஞாந ஒளியைப்‌ பெறுகிறான்‌ என்றபடி . ஸிவன்‌ உயர்ந்த நாகத்தை பூஷணமாகக்‌ கொண்டிருக்கிறார்‌. மாமுநிகளுடைய அடியவனும்‌ குறைவற்ற பூஷணங்களைப்‌ பூண்டிருக்கிறான்‌ . ஸமதமாதிகளான (உள் வெளி இந்த்ரியங்களை அடக்குவதான) ஆத்மகுணங்களை குறைவற்ற பூஷணமாகச்‌ சொல்கிறார்‌. புதியென்பது ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸ்ரீயைக்‌ குறிக்கிறது. இந்த விஸேஷண ஸப்தங்கள்‌ ஸ்லேஷோலங்‌ காரத்தினால்‌ ஸிவனுக்கும்‌ மாமுநிகளுடைய அடியவர்களுக்கும்‌ பொருந்துகின்றன. ஸ்மரஜித்‌ – காமனை ஐயித்த ஸிவன்‌ . அவருடைய ஸாயுஜயத்தை – பெருமையை உடையவனாகிறான்‌ .
மாமுநிகளுடைய அடியவன்‌ நன்மையைப்‌ பயக்கும் ஸ்திரமான ஸ்ரீவைஷ்ணவ தர்மத்தைப்‌ பற்றி யிருக்கிறான்‌ –கோ ஸப்தம்‌ வாக்குக்கும் வாசகம்‌ ; ஒப்புயர்வற்ற வாக்‌ வன்மையை உடையவன்‌ . ஒப்புயர்வற்ற வாக்கை உடையவன்‌. ஸிவன்‌ பக்ஷ்த்தில்‌ கல்யாண ஸப்தம்‌ ஸுவர்ணத்துக்கும்‌ வாசகம்‌, பொன் மயமான மேரு பர்வதத்தின்‌ தர்மமான சிவந்த வர்ணத்தை உடையவர்‌ ஸிவபெருமான்‌. * பொன்‌ திகழுமேனி புரிசடையம்‌ புண்ணியன்‌ என்று சொல்லக்கடவதிறே .-பலத்தில்‌ ஒப்பில்லாத நந்தியை வாஹநமாக உடையவர்‌ ஸிவன்‌ . கோ ஸப்தத்தை நேத்ரேந்திரிய வாசகமாகக்‌ கொண்டால்‌ ஒற்றைப் படையான நேத்ரத்தை(கண்ணை) உடையவர்‌ என்று அர்த்தம்‌. முக் கண்ணனிறே ! மாமுநி பக்த விஷயத்தில்‌ வாக்கில்‌ வல்லவன்‌ – பேச வல்லவன்‌ என்று பொருள் -இப்படி ஸிவபெருமானுடன்‌ ஸாம்யத்தை மாமுநிகளுடைய அடியவனுக்கு நிரூபித்தபடி .

இதற்கு வேறு விதமாகவும்‌ சொல்லலாம்‌. எங்ஙனேயென்னில்‌ – சாதன சப்தகங்களான விவேகம்‌, விமோகம்‌ , அப்யாஸம்‌ , க்ரியை , கல்யாணம்‌ , அநவஸாதம்‌ , அநுத்தர்ஷம்‌ என்கிற உபாஸந-உபயோகி களான தர்மங்களில்‌ கல்யாண ஸப்த வாச்யமான ஸத்யம்‌ , ஆர்ஜவம்‌ தயை தாநம்‌ , அஹிம்ஸை , அநபித்யை (நிஷ் பல சிந்தை யின்மை) என்கிற தர்ம குணங்களில்‌ ஸ்திரமான நிஷ்டையை உடையவன்‌ மாமுநிகளுடைய அடியவன்‌ . கல்யாணம்‌ என்பது: ஸாதந ஸப்தகம்‌ அனைத்தையுமே உப லக்ஷண முறையில்‌ குறிப்பதாகவும்‌ கொள்ளலாம்‌ –

தல்லப்‌திர்‌ விவேக விமோக அப்‌யாஸ-க்ரியா-கல்யாண :அநவஸாத -அநுத்‌தர்ஷேப்ய : ஸம்பவாந் நிர்வசநாச் ச –என்னும்‌ வாக்யகாரருடைய வாக்யத்தின் படி ஸ்வாமி எம்பெருமானார்‌ ஸ்ரீபாஷ்யத்தில்‌ லகு ஸித்தாந்த ப்ரகரணத்தில்‌ ஸாதந-ஸப்தகத்தை – ப்ரஹ்மவித்யா நிஷ்டனுக்கு ( பக்தி யோக நிஷ்ட னுக்கு) இருக்க வேண்டிய அடிப்படையான தன்மைகளை நிரூபணம்‌ பண்ணி யருளுகிறார்‌. ஆசார்ய ஹ்ருதய (மூலம்‌ – 99) வ்யாக்யாநத்திலே மணவாளமாமுநிகளும்‌ இவற்றைக்‌ காட்டி யருளுகிறார்‌. மாமுநிகளுடைய வ்யாக்யாந பங்க்திகள் –

இப்படி பிரதிபந்தக பாப நிவ்ருத்தியாலே மனசுத்தி ஹேதுவான விவேகாதி சப்தகமும் –
சம தம நியதாத்மா சர்வபூதானுகம்பீ -(சமம் தமம் இவற்றில் நியமத்துடன் கூடிய மனத்தை யுடையவன்
எல்லா உயிர்கள் இடத்திலும் அருள் பொருந்தினவன் )இத்யாத் யுக்த சம தமாதிகளும் அபிவிருத்தமாக ..( விவேகம் -விமோகம் -அப்பியாசம் -கிரியை -கல்யாணம் -அநவசாதம் -அநுத் தர்ஷம் )

இதில் விவேகமாவது –( சரீரத்தின் தூய்மை )
ஜாத்ய ஆஸ்ரய நிமித்த அதுஷ்டாத் அன்னாத் காய சுத்திர் விவேக -போதாயன விருத்தி –
(சாதி – ஆஸ்ரயம் – நிமித்தம் – என்ற மூன்று குற்றங்கள் இல்லாத அன்னத்தால் காய சுத்தி-சரீரத்தின் தூய்மை – ஏற்படும் ) என்கிறபடியே – ஜாதி துஷ்டமும் -ஆஸ்ரய துஷ்டமும் நிமித்த துஷ்டமும் இன்றிக்கே இருந்துள்ள அன்னத்தால் உண்டான காய சுத்தி -(காயம் -அந்தக்கரணம் -மனஸ் )
ஜாதி துஷ்டங்கள் ஆனவை -களஞஜ்க்ரஞ்ச நாதிகள் ( வெங்காயம் காளான் என்கிற நாய்க்குடை போல்வன ) ..
ஆஸ்ரய துஷ்டங்கள் ஆனவை -அபிசச்த பதித சண்டாளாதிகள் உடைய த்ரவ்யம் –
(அபிசஸ்தன்-பிறரால் இகழப்படுபவன் -பதிதன் -தன் நிலையில் நின்றும் இழிந்தவன் /
சண்டாளாதிகள் -கர்ம ஜாதி சண்டாளர்கள் )-ஆஸ்ரயம் என்றது -த்ரவ்ய ஸ்வாமியான புருஷனைச் சொல்லுகிறது ..
நிமித்த துஷ்டம் ஆவது -உச்சிஷ்ட கேசாத் யுபஹதம் ஆனது (எச்சில் மயிர் கல் முதலியவற்றுடன் கூடிய பொருள் )
இந்த த்ரிவித தோஷமும் இல்லாத ஆகாரத்தின் விவேசந பலமான காய சுத்தியிலே
விவேக சப்தம் உபசாரனோக்தம்–அன்றிக்கே –
விவிக்த ஆகார சேவையாலே ராஜச தாமச ஹாராப்யாயித தேஹத்தில் காட்டில் ஸ்வ தேஹத்தினுடைய விவேசனம் விவேகம் என்னவுமாம் —
சுத்தி யாவது -அகத்தே பயோ விவேசனம் இறே ( அசுத்தங்கள் நின்றும் பிரித்து அறிதல் )
காய சுத்தி -என்ற இடத்தில் காய சப்தத்தால் அந்த கரணத்தை சொல்லுகிறது –
ஆகார சுத்தவ் சத்வ சுத்தி-சாந்தோக்யம் -என்று சுருதி சொல்லிற்று –சத்வமாவது அந்த கரணம் இறே —
அபயம் சத்வசம் சுத்தி -ஸ்ரீ கீதை –16-1-( சத்துவத்துக்குத் தூய்மை பயம் அற்று இருத்தல் )என்றும் –
சத்வானுரூப சர்வஸ்ய ஸ்ரத்தா பவதி -ஸ்ரீ கீதை -17-3-–(எல்லாருக்கும் ஸ்ரத்தையானது சத்வத்துக்குத் தகுதியாக உண்டாகிறது ) என்றும் சொல்லுகிற இடங்களிலும் –சத்வ சப்தம் அந்த கரணம் வாசியாக பாஷ்ய காரர் அருளிச் செய்தார் இறே —
ஆகை இறே விவேகமாவது -ஆகார சுத்தவ் சத்வ சுத்தி-என்கிற படியே அந்த கரண சுத்திக்கு
அடியான அன்ன சுத்தி என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது ..

விமோகமாவது -விமோக காமாநபிஷ்வங்க-போதாயன விருத்தி –என்கிற படி காமத்தில் அநபிஷ்வங்கம்..-யாதொரு விகாரத்தாலே விஷயத்தை புஜியாது நிற்க மாட்டான் -அந்த விகாரம்-அபிஷ்வங்கம் — காமத் க்ரோதோபீஜாயதே -ஸ்ரீ கீதை –2-62 –இத்யாதி வசனத்தாலே குரோத அத்யபாவமும் இவ் இடத்தில் பலிதம் –

அப்யாசமாவது – ஆரம்பண சம்சீலனம் புன புன அப்யாசக-போதாயன விருத்தி – -என்கிற படி
த்யான ஆலம்பனமான வஸ்துவிலே பலகாலம் பரிசீலனம் பண்ணுகை –-ஆரம்பணம் என்றது -ஆலம்பனம் என்ற படி–இவ் இடத்தில் ஆலம்பனம் ஆவது-ஸூபாஸ்ரயம் –( தியானத்துக்கு உரிய பொருளை )

கிரியையாவது -பஞ்ச மகா யஜ்ஞாத்ய அனுஷ்டானம் – சக்தித க்ரியா-போதாயன விருத்தி – -என்கிறபடியே-பஞ்ச மகா யக்ஞாதி நித்ய கர்மங்களை வல்ல அளவும் அனுஷ்டிக்கை –

கல்யாணமாவது -சத்யார்ஜவ தயா தான ஹிம்சாநபித்யா கல்யாண நி ”–போதாயன விருத்தி – -என்கிற படியே – சத்யம், ஆர்ஜவம் ,தயை தானம் ,அஹிம்சை,அனபித்யை – ஆகிற இவை கல்யாணம் எனப்படும் –-இதில் சத்யம் -பூதஹிதம் ..ஆர்ஜவம்-மனோ வாக் காய ஏக ரூப்யம் .
தயை-ஸ்வார்த்த நிரபேஷை–பர துக்க அசஹிஷ்ணுத்வம் –( தன் நலம் அற்று பிறர் துன்பம் பொறாமை )
தானம்-லோபராஹித்யம்-அஹிம்சை- கரண த்ரேயேண பர பீடா நிவ்ருத்தி
அபித்யை-பர கீயே ஸ்வ புத்தி -பிறர் பொருளை தனது பொருளாகக் கருதுதல்
அன்றிக்கே-நிஷ் பல சிந்தை யாதல் -பரக்ருத அபகார சிந்தை ஆதலுமாம் .அது இல்லாமை- அநபிதியை–

அனவசாதமாவது -தேச கால வைகுண்யாத் -சோக வஸ்த்வாத்ய நுசம்ருதேச்ச
தஜ்ஜம் சைதன்யம் அபாஸ்வரத்வம் மனச அவஸாத-போதாயன விருத்தி -–என்கிறபடியே
தேச கால வைகுண்யத்தாலும்(குணக் கேட்டினாலும் ) சோக ஹேதுவாயும் பய ஹேதுவாயுமாய் உள்ள வஸ்துக்களில் அனுசம்ருதியால் உண்டான தைன்யமாகிற மனசினுடைய அபாஸ்ரத்வம் ,அவசாதம் ஆகையாலே ,அதனுடைய விபர்யயம்
சோக வஸ்து என்றது -சோக நிமித்த வஸ்து என்ற படி –அதாவது அதீதமான புத்ர மரண ஆதி-
ஆதி சப்ததாலே -பய நிமித்தமான ஆகாமி வஸ்து விவஷிதம் –-சோகம்-அதீத விஷயமாய்-பயம்-ஆகாமி விஷயமாய் இறே இருப்பது —-அபாஸ்த்ரத்வம் என்கிற இது -தைன்ய சப்த விவரணம் ..தைன்யமாவது –அபீஷ்ட கார்ய பிரவர்த்ய ஷமத்வம் –பாஸ்வரத்வ விரோதி என்று தைன்ய விசேஷணம் ஆகவுமாம்–(அவஸாதமாவது : – தேஸ -காலங்‌களினுடைய குணக் கேட்டினாலும்‌ , ஸோகத்துக்கும்‌ அச்சத்துக்கும்‌ காரணமாக உள்ள பொருள்‌களில்‌ வைத்த இடையறாத நினைவினாலும்‌ உண்டான தைந்ய மாகிற மனத் தெளிவு இல்லாமை.)

அனுத்தர்ஷம் ஆவது -தத்வி பர்யயஜா துஷ்டி ருத்தர்ஷ -என்கிற படி தேச கால ஷாட் குண்யத்தாலும் பிரியவஸ்த்வாத்ய அனு ஸ்ம்ருதியாலும் உண்டான துஷ்டி உத்கர்ஷம் ஆகையாலே அதனுடைய விபர்யயம் –-அதாவது ஹர்ஷ ஹேதுகள்–உண்டானாலும் அப்ரீதனாகது ஒழிகை-
(பாஸ்வரம் -விளக்கம் -தெளிவு –அபாஸ்வரம் -தெளிவின்மை /தைன்யம் -வறுமைத்தன்மை )
(பகவத் விஷய சம்ச்லேஷத்தில் தரிக்கையும் விஸ்லேஷத்தில் தரியாமையும் தானே வேண்டும் –
லௌகிக விஷ உணர்ச்சி கொந்தளிப்பு கூடாது என்றபடி )(அநுத்தரஷமாவது =-உத்தர்ஷம்‌ இல்லாமை. உத்தரஷமாவது – தேஸ காலங்களினுடைய அநுகூலத்தாலும்‌ , ப்ரியமான பொருள்களில்‌ வைத்த இடையறாத நினைவினாலும்‌ உண்டான மகிழ்ச்சி. எனவே மகிழ்ச்சிக்குக்‌ காரணங்கள்‌ உளவானாலும்‌ அவற்றைக்‌ கண்டு கழிபேருவகையன் ஆகாது ஒழிகை என்றபடி -)

இனி–சமாதிகளில் – -அதாவது –-சமம் ஆவது அந்த கரண நியமனம் –-தமம் ஆவது பாஹ்ய கர்ண நியமனம்-சமச் சித்த பிரசாந்திஸ் ஸ்யாத் தமச்சேந்திரிய நிக்ரஹ – என்னக் கடவதிறே–
ஷமா சத்யம் தமச் சம -என்கிற இடத்தில்-தமோ பாக்ய கரணானம் அநர்த்த விஷயேப்யோ நியமனம் -சம – அந்த கரணச்ய ததாவித நியமனம் – என்று இறே ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் அருளிச் செய்தது –
மாறி சொல்லும் இடங்களும் உண்டு ..-ஆத்ம குணங்களில் பிரதானங்கள் இறே இவை …
சாந்தோ தாந்த உபரதஸ் திதிஷூ சமாஹிதோ பூத்வா ஆத்மன்யேவ ஆத்மானம் பச்யேத்–ப்ருஹதாரண்யம் -6-4-23-( மனத்தினை அடக்கி புற இந்திரியங்களை அடக்கி காம்யகர்மங்களில் ஆசை இல்லாதவனும் பொறுமை யுள்ளவனும் சமாதானம் யுடைய மனத்தினையும் யுடையவனாகி இந்த உயிரினிடத்திலே பரம்பொருளை பார்க்கக் கடவன் )-என்கையாலே , உபாசனத்தில் இழியும் அவனுக்கு ,பிரதம அபேஷிதங்கள் இவையாக இறே சுருதியும் சொல்லிற்று ..-மற்றும் உள்ள ஆத்ம குணங்களுக்கும் எதா யோகம் அர்த்தம் கண்டு கொள்வது ..-ஆக இப்படி இருந்துள்ள விவேகாதிகளும் சமாதிகளும் மேன்மேலும் அபிவிருத்தமாய் வளர –

உபாஸநம்‌ ஸ்யாத்‌ த்‌ருவாநுஸ்ம்ருதி : என்பதனாலே அது உண்டாவதற்கு (1) விவேகம்‌ (2) விமோகம்‌ (3) அப்யாஸம்‌ (4) கல்யாணம்‌ (5) க்ரியை (6) அநவஸாதம்‌ (7) அநுத்தர்ஷம்‌ என்று ஏழு ஸாதநங்களைக்‌ கூறுகிறார்‌ வாக்யகாரர்‌-
தல்‌ தல்லப்‌திர்‌-விவேக-விமோக-அப்‌யாஸ-க்ரியா-கல்யாண
அநவஸாத-அநுத்‌தர்ஷேப்ய : ஸம்பவாந் நிர்வசநாச் ச – ” என்பது வாக்யகாரருடைய வாக்யம்‌. இவற்றில்‌ க்ரியை எனப்படுபவை தான்‌ யஜ்ஞாதி கர்மங்கள்‌. விவேகம்‌ என்பது காய ஸூத்தி.

ஜாத் யாஸ்ரய நிமித்தாதுஷ்டாதந்நாத்‌ காய ஸூத்‌தி விவேக: -என்கிறார்‌ எம்பெருமானார்‌. ஜாதியினாலும்‌ , ஆஸ்ரயத்தினாலும்‌ , நிமித்தத்தினலும்‌ தோஷம்‌ இல்லாதிருப்பதான அந்நத்தினால்‌ ஏற்படும்‌ தேஹ ஸூத்தி விவேகம்‌ எனப்படும்‌. ஜாதி தோஷம்‌ , ஆஸ்ரய தோஷம்‌ ச நிமித்த தோஷம்‌ இவைகள்‌ இல்லாத அந்நத்தாலே காயத்தை ஸூத்தி பண்ணுதல்‌ விவேகம்‌ ஜாதிதோஷம்‌ – வெங்காயம்‌ , பூண்டு , நாய்க் குடை முதலானவை இயற்கை யாகவே தோஷமுடைய பதார்த்தங்கள்‌- இவைகளுக்கு மருத்துவ ஸக்தி உண்டு ; இவை இரத்தத்தை ஸூத்திகரிக்க வல்லவை என்றெல்லாம்‌ இக் கால மருத்துவர்கள்‌ சொல்லுகிறார்‌கள்‌. இவை தேஹ ஆரோக்யத்துக்குச்‌ சிறந்தவைகளாக இருக்கலாம்‌. ஆனால்‌ இவற்றை உட்‌கொண்டால்‌ ஸத்வ குணம்‌ அழிந்து ரஜஸ்‌ , தமோ குணங்களே ஒருவனிடத்தில்‌ மேலோங்கி இருக்கும்‌. இவை ஆத்மாவுக்கு கேடானவை என்பதை இட்டு இவற்றை விலக்குதல்‌ அவஸ்யம்‌.

ஆஸ்ரய தோஷம்‌ என்பது பதார்த்தங்களுக்கு யஜமானனாக இருக்கிறவன்‌ அபிசஸ்தனாகவோ சண்டாளனாகவோ பதிதனாகவோ இருந்தால்‌ அவன்‌ ஸம்பந்தத்தை இட்டு வரும்‌ தோஷமாகும்‌. மஹாபாதகி , வேத மார்க்கத்துக்குப்‌ புறம்பானவன்‌ , தன்னுடைய வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களை விட்டவன்‌ போன்றவர்களுடைய த்ரவ்யங்களை ஸ்வீகரித்தல்‌ என்பது தகாது. பக்வம்‌ பண்ணப்‌ படாத பதார்த்தங்களை – காய்கறிகள்‌ போன்றவற்றை – பணம்‌ கொடுத்து வாங்கிக்‌ கொள்வதில்‌ (க்ரயஸூத்தி ஏற்பட்டு விடுவதால்‌) தோஷம்‌ இல்லை. பஞ்ச ஸம்ஸ்காரங்கள்‌ பண்ணிக்‌ கொள்ளாத வர்களுடைய க்ருஹங்களிலே (அவர்கள்‌ ப்ராஹ்மணர்களாக இருந்தாலும்‌) உணவு உட்‌ கொள்ளுதல்‌ தகாது. த்ரிவித தோஷமும்‌ இல்லை யென்றாலும்‌ பகவந் நிவேதிதமல்லாத வஸ்துவும்‌ துஷ்டமே-
யஜ்ஞ ஸிஷ்டாஸிந : ஸந்தோ முஞ்சந்தே ஸர்வகில்பிஷை : |
தே த்வகம்‌ பு,ஞ்ஜந்தே பாபா யே பசந்த் யாத்ம காரணாத்‌ || (3-13) [பரமபுருஷனுடைய திருவாராதநமான ) யஜ்ஞத்தில்‌ எஞ்சி யுள்ளதை புஜிப்பவர்‌களான ஸத் புருஷர்கள்‌ (ஆத்ம தர்ஸநத்துக்குத்‌ தடையாக இருக்கும்‌) அனைத்து பாபங்களில்‌ இருந்தும்‌ விடுபடுகிறார்கள்‌. எவர்கள்‌ தங்களுடைய பசியை போக்கிக்‌ கொள்வதற்காக மட்டுமே சமைத்து உண்கிறார்களோ அவர்கள்‌ பாபத்தையே புஜிக்கிறார்கள்‌]
யஜ்ஞஸிஷ்டாம்ருத புஜோ யாந்தி ப்ரஹ்ம ஸநாதநம்‌ (4-31) (யஜ்ஞத்தில்‌ எஞ்சிய அந்நம்‌ முதலான அம்ருதத்தை புஜிப்பவர்கள்‌ பழையதான ப்ரஹ்மாத்மகமான ரூபத்தை அடைகிறார்கள்‌) என்றும்‌ கீதா வசநங்கள்‌. பகவானைத்‌ தவிர இதர தேவதைகளுக்குப்‌ படைக்கப்பட்ட அந்நமும்‌ ஸ்வீகரிக்கத் தக்கதன்று. சில பதார்த்தங்கள்‌ ஜாதி தோஷம்‌ ஆஸ்ரய தோஷம் இல்லாமல் இருந்தாலும் கூட அந்தப் பதார்த்தங்களில் தலை மயிர்‌ எச்சில் போன்ற நிஷித்த வஸ்துக்கள் சேர்ந்து விட்டன வென்றால் அவை நிமித்த தோஷத்தை உடையனவாய் ஆக விடுகின்றன – ஸ்ரீ பெரும்பூதூர் ஒன்றான எம்பார் ஜீயர் ஸ்வாமி பற்றிய சரித்‌ரம் ஓன்று சொல்லப்படுகிறது -ஜீயர் ஸ்வாமி மடத்தில் எழுந்தருளி இருக்கிறார் -ஸந்நிதியில் ஸ்வாமிக்கு (எம்பெருமானாருக்கு) கண்டருளப்‌ பண்ண வேண்டும்‌ என்று விஸேஷமாக சர்க்கரைப் பொங்கல்‌ தளிகை ஸித்தப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள்‌-மடத்‌திலிருந்து ஒருவர்‌ மூலம்‌ மடைப்பள்ளி அதிகாரிகளுக்கு அந்த சரக்கரைப் பொங்கலை எம்பெரு மானாருக்கு கண்டருளப்‌ பண்ண வேண்டாம்‌ என்று செய்தி அனுப்புகிறார்‌ ஜீயர்‌ ஸ்வாமி. அவர்களும்‌ ஸித்தமாக்கி வைத்திருந்த தளிகைப்‌ பாத்ரத்தைத்‌ திறந்து பார்க்க அதில்‌ பல்லி விழுந்திருந்ததைக்‌ கண்டனர் -இது நல்ல பதார்த்தங்களைக் கொண்டு கொண்டு நல்ல வ்யக்திகளாலே பக்வம்‌ பண்ணப்பட்டாலும்‌ ஒரு காரணத்தை ( நிமித்தத்தை)க்‌ கொண்டு வந்து சேர்ந்துள்ள தோஷத்தினால்‌ உபயோகப்படுத்தக் கூடிய யோக்யதையை இழந்து விட்டது. இப்படி மூன்று வகையான தோஷங்களும்‌ இல்லாத அந்நத்தினாலே தேஹத்தை தரித்தல்‌ , வளர்த்தல்‌ காய ஸூத்தி எனப்படும்‌–

அத்ர நிர்வசனம்
ஆஹார ஸூத்‌தெள ஸத்த்வ ஸூத்‌தெள : |
ஸத்த்வ ஸூத்‌தெள த்‌ருவா ஸ்ம்ருதி : |
(ஸ்ம்ருதி லம்பே, ஸர்வ க்‌ரந்தீ,_நாம்‌ விப்ரமோக்ஷ்‌ : ||)
(பரிஸூத்தமான ஸாத்விக ஆஹரத்தை உட் கொண்டால்‌ மனம்‌ அழுக்கற்றதாகிறது. மனம்‌ ஸூத்தமானால்‌ நிலையான நினைவான ஆத்ம த்யாநம்‌ விளைகிறது. அது விளைந்த வளவில்‌ அஜ்ஞாநம்‌ விருப்பு வெறுப்பு முதலிய சிக்கல்கள்‌ நீங்குகின்றன)(சாந்‌ 7-26-2) என்கிறார்‌ எம்பெருமானார்‌. ஆஹார ஸூத்தி இருந்தால் தான்‌ மனம்‌ ஸூத்தமாக இருக்கும்‌. மனம்‌ ஸூத்தமாக இருந்தால் தான்‌ பகவானைப்‌ பற்றிய நிலைத்த நினைவு உண்டாகும்‌.
நிர்வசநம்‌ – நிஷ் க்ருஷ்ட வசநம்‌ , அப்ரமாணேப்யோ நிஷ் க்ருஷ்டம்‌ ப்ரமாண பூ,தம்‌ வசநம்‌ இத்யர்த்த-
( அப்ரமாணங்களிலிருந்து நிஷ்க்ருஷ்டம்‌ – ப்ரமாண பூதமான வசநம்‌ என்று அர்த்தம்‌) என்று விளக்கம்‌ அநுக்ரஹித்துள்ளார்‌ ஸ்ருத ப்ரகாஸிகாசார்யர் –
பிணச் சோறும்‌ , மணச் சோறும்‌ , விலைச் சோறும்‌ , புகழ்ச் சோறும்‌ , பொருட் சோறும்‌ , எச்சிற்‌ சோறும்‌ இவை ஆறும்‌ த்யாஜ்யம்‌ மற்றைச்சோறிறே வைஷ்ணவன்‌ உண்ணும்‌ சோறு என்று தீரத்தங்குடி ஜீயர்‌ அருளிச்செய்வர்‌ * என்று வார்த்தாமாலை (292-வார்த்தை )

விமோகம்‌ என்பது காம க்ரோதங்களினால்‌ விகாரம்‌ அடையாமல்‌ இருத்தலைக்‌ குறிக்கும்‌.
ஸாந்த உபாஸீத- (ராக த்வேஷங்கள்‌ அற்றவனாய்‌ உபாஸிக்க வேண்டும்‌) (சாந்‌ 3-14-1) என்பது இதற்கு ப்ரமாணம்‌-

ஆரம்பண ஸம் ஸீலநம்‌ புந : புந : அப்‌,யாஸ :மனஸ்ஸுக்கு ஒரு பற்றுக் கோடாக பகவானுடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தைத்‌ திரும்பத்‌ திரும்ப நினைத்தல்‌ அப்யாஸம்‌ எனப்படும்‌. இதற்கு ப்ரமாணமாக -ஸதா தத்பாவ பாவித: (எப்பொழுதும்‌ ப்ரஹ்மத்தைப்‌ பற்றிய நினைவை உடையவனாய்‌ இருக்க வேண்டும்‌) என்னும்‌ கீதா வசநம்‌ (8-3) த்ரமிட பாஷ்யகாரரால்‌ எடுக்கப்பட்டுள்ளது. பகவான்‌ கீதையிலே தான்‌ எந்தெந்த குணங்கள்‌ உடையவனாக உபதேஸம்‌ செய்தருளி இருக்கிறானோ , அந்தந்த குணங்களை உடையவனாக அவனை பற்றிய சிந்தநத்துடன்‌ எப்போதும்‌ இருக்க வேண்டும்‌. இதற்கு அப்யாஸம்‌ என்று பெயர்‌. இது த்யாநம்‌ அன்று ; இது த்யாநத்துக்கு அங்கமாகும்‌. (பூர்வமாக இருப்பதொன்றாகும்‌)–

பஞ்ச மஹா யஜ்ஞங்களையும்‌ மற்ற நித்ய நைமித்திக கர்மங்களையும்‌ யதா ஸக்தி அநுஷ்டித்தல்‌ க்ரியை எனப்படும்‌. தேவ யஜ்ஞம்‌ , ப்ரஹ்ம யஜ்ஞம்‌ , பித்ரு யஜ்ஞம்‌ , மநுஷ்ய யஜ்ஞம்‌ , பூத யஜ்ஞம்‌ என்பவை பஞ்ச மஹா யஜ்ஞங்களாகும்‌.
க்ரியாவாநேஷ ப்‌ரஹ்ம விதாம்‌ வரிஷ்ட, : (முண்டகம்‌ 3-1-4) (ப்ரஹ்ம வித்துக்களிலே க்ரியையை உடையவனானவன்‌ ஸ்ரேஷ்டன்‌ (பெருமை வாய்ந்தவன்‌),-தமேதம்‌ வேதாநு வசநேந ப்‌ராஹ்மணா விவிதி ஷந்தி யஜ்ஜேந தாநேந தபஸா அநாஸகேந (ப்ருஹ 6-4-22) (அத்தகைய இந்த பரமாத்மாவை ப்ரஹ்ம ஜ்ஞாநிகள்‌ வேதாத்யயநத்தாலும்‌ யஜ்ஞத்தாலும்‌ தாநத்தாலும்‌ உபவாஸ ரூபமான தபஸ்ஸாலும்‌ அறிய விரும்புகிறார்கள் -என்னும்‌ வேதாந்த வாக்யங்களிலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள க்ரியைகள்‌ அனைத்தும்‌ ப்ரஹ்ம உபாஸநத்துக்குஸஹகாரி யாகின்றன.

ஸத்ய ஆர்ஜவ தயா தாந அஹிம்ஸ அநபித்‌,யா : கல்யாணாநி (ஸத்யம்‌ , ஆர்ஜவம்‌ , தயா, தாநம்‌ , அஹிம்ஸா , அநபித்யை முதலான நற் குணங்கள்‌ கல்யாணங்கள்‌ )
ஸத்யம்‌ பூத ஹிதம்‌ ப்ரோக்தம்‌ * என்பது மநு வசநம்‌. –ஸத்யம்‌ – பூத ஹிதம்‌ என்கிறார் ஸ்ருத ப்ரகாஸிகாசார்யர்‌. பூத ஹிதமான வசநங்களையே சொல்லுதல்‌ ஸத்யம்‌ எனப்படும்‌. மஹா பாரதத்திலே ஒரு சரித்ரம்‌ சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஒரு ரிஷியினுடைய ஆஸ்ரமத்துக்குள்‌ ஒரு பசு வந்து புகுந்து விட்டது. அதை ஹிம்ஸிக்கும்‌ நோக்கத்துடன்‌ துரத்தி வந்த வேடன்‌ ரிஷியைப்‌ பார்த்து * இங்கே பசு வந்ததா? * என்று கேட்கிறான்‌. அவர்‌ * இங்கு பசு வர வில்லை * என்று சொல்லி விட்டார்‌. அவர்‌ இப்படிச்‌ சொன்னது ஸத்யமா? அஸத்யமா? என்றால்‌ ஸத்யமே ! தஸரதன்‌ பெருமாளைக்‌ கை விட்டுத்‌ தன்‌ வசநத்தை நிலை நாட்டினது அஸத்யமே! – ஆபாஸ (போலியான) தர்மமே என்கிறார்கள்‌ நமதாசார்யர்கள்‌ .

ஆர்ஜவம்‌ என்பது சிந்தையாலும்‌ , சொல்லாலும்‌ , செயலாலும்‌ ஒருபடிப் பட்டிருப்பதாகும்‌ உயர்ந்த விஷயத்திலே இப்படி இருப்பது தான்‌ ஆர்ஜவம்‌ எனப்படும்‌. தகாத விஷயத்தில்‌ சிந்தையாலும்‌ சொல்லாலும்‌ செயலாலும்‌ ஒருபடிப்பட்டிருப்பது என்பது குடில பாவமாகும்‌. மநோ வாக்காயங்களினுடைய ஐகரூப்யம்‌ எதில்‌ பர்யவஸிக்கும்‌?
சிந்தையாலும்‌ சொல்லாலும்‌ செய்கையினாலும்‌ தேவபிரானையே தந்தை தாய்‌ என்றடைந்த வண்குருகூரவர்‌ சடகோபன்‌ (திருவாய்மொழி 6-5-11) என்று தன்னைப்‌ பற்றிச்‌ சொல்லிக்‌ கொள்கிறார்‌ ஆழ்வார்‌. சூர்ப்பணகை ஸ்ரீராமனைப்‌ பார்த்து * நீ யார்‌? * என்று கேட்கிறாள்‌. உடனே நேர்மையுடன்‌ தம்‌ சரித்ரம்‌ முழுவதையும்‌ சொல்லுகிறார்‌ பெருமாள்‌. நமதாசார்யர்கள்‌ பெருமாளுடைய ஆர்ஜவ குணத்தை நன்கு அநுபவித்திருக்கின்றனர்‌.

ஸ்வார்த்த நிரபேக்ஷ பரது: க்க, அஸஹிஷ்ணுத்வம்‌ – தயை என்று காட்டுகிறார்‌ ஸ்ருதப்ரகாஸிகாசார்யர்‌. பிறருடைய துக்கத்தைப்‌ பொறுக்காமல்‌ இருத்தல்‌ ; இப்படி இருக்கும் போது அதனால்‌ தனக்கு ஒரு ப்ரயோஜநத்தை (புகழையோ பெருமையையோ) கருதாதிருத்தல்‌ தயை எனப்படும்‌.

கரண த்ரயேணாபி பரபீடா நிவ்ருத்தி : – பரஹிம்ஸையிலிருந்து கரண த்ரயத்தாலும்‌ விலகி இருத்தல்‌ அஹிம்ஸை எனப்படும்‌.

தாநம்‌ – *லோப ராஹித்யம்‌ * என்று அர்த்த மருளிச்‌ செய்கிறார்‌ ஸ்ருதப்ரகாஸிகா சார்யர்‌. இது மனத்தினுடைய இளகிய தன்மையை (மனம்‌ இருக்க வேண்டிய நிலையை )க்‌ குறிப்பதாகும்‌. தன்னிடம்‌ இருக்கும்‌ அல்லது தனக்கு வரும்‌ தநத்தைத்‌ தனக்காகவே சேர்த்து வைத்துக்‌ கொள்ளும்‌ கருமியாக (கஞ்சனாக) இல்லாமலிருக்க வேண்டும்‌. ஆராதிக்கப்பட வேண்டிய பூதங்கள்‌ வந்தால்‌ உடனே தன்னிடம்‌ இருப்பதைக்‌ கொடுக்கும்‌ ஸாமர்த்யம்‌ உபாஸகனுக்கு இருக்க வேணும்‌. செல்வந்தர்கள் தான்‌ இத் தன்மையை உடையவரகளாக இருக்க முடியும்‌ என்பதன்று-

அநபித்‌யை – அபித்‌யை என்கிற தன்மை இல்லாமலிருப்பது அநபித்‌ யை எனப்‌படும்‌. அபித்‌ யை என்றால்‌ என்ன? இதை -(1) * பரகீயே ஸ்வத்வ புத்‌தி, : * (பிறருடைய வஸ்துவினிடத்தில்‌ தன்னுடையது என்கிற புத்தி) என்றும்‌ (2) * நிஷ்பலசிந்தா * (லோகத்திலுள்ள அஸாரமான, வேண்டத் தகாத விஷயங்களைப்‌ பற்றிச்‌ சிந்தித்தே தன்‌ மனத்தையும்‌ பாழ்படுத்திக்‌ கொள்ளுதல்‌ – எதற்கும்‌ உபயோகமில்லாத சிந்தை) என்றும்‌ (3) * பர க்ருத அபகார சிந்தா (அந்யனால்‌ செய்யப்பட்ட அபகாரத்தை சிந்தித்தல்‌) என்றும்‌ மூன்று விதமாக அருளிச்‌ செய்கிறார்‌ ஸ்ருத ப்ரகாஸிகாசார்யர்‌. இக் குணங்கள்‌ இல்லாதிருத்தல்‌ அநபித்‌யை எனப்படும்‌ நிஷ்டையில்‌ – பகவானைப்‌ பற்றிய சிந்தநத்தில்‌ – உயர்ந்து கொண்டே போகிறவனுக்கு சஞ்சல புத்தி இருக்காது

ஸத்யேந லப்‌,ய: * *தேஷாமேவைஷ விரஜோ ப்‌ரஹ்ம லோக : (ப்ரஸ்ந 1-15-11)(அவர்களுக்கே ரஜஸ் தமஸ்ஸுக்களால்‌ விடுபட்டிருக்கிற இந்த ப்ரஹ்ம லோகமானது ஸத்யத்தினால்‌ அடையத் தக்கது) என்பது நிர்வசநம்‌.

அநவஸாதம்‌ என்பது அவஸாதம்‌ (துக்கம்‌) இல்லாமை. து :க்கப்படுவதற்கு காரணங்கள்‌ இருந்தாலும்‌ து:க்கப்படாமல்‌ இருத்தல்‌ அநவஸாதம்‌ எனப்படும்‌ தேஸ கால வைகுண்‌யத்தாலும்‌ (தேஸ காலங்கள்‌ கெட்டு இருக்கின்றனவே என்று நினைத்திருத்தல்‌ ) , ரோக நிமித்தமான வஸ்து முதலியவைகளை (புத்ர மரணாதிகளை) நினைத்தல்‌ போன்ற காரணங்களால் மனதில்‌ ஏற்படும் ப்ரகாசமின்மை அவஸாதம்‌ எனப்படும்‌. இதை வெற்றி கொள்வதற்கு மனதில் பலம் வேண்டும் –நாயமாத்மா பல ஹீநேந லப்‌, ய: (முண்டகம்‌ 4-2-4) (இந்த பரமாத்மா மநோ பலம்‌ அற்றவனால்‌ அடையத் தக்கவன்‌ அல்லன்‌) என்கிறது ஸ்ருதி. லோகத்திலே பல விபரீதங்கள்‌ ஏற்படக் கூடும்‌. இவற்றை நம்மால்‌ தடுக்க முடியாது. ஆனால்‌ இந்த விபரீதங்களினால்‌ மனதில்‌ தைந்யம்‌ (அபாஸ்வரத்வம்‌ – மனத் தெளிவு இன்மை) வந்து சேரக் கூடாது. அவஸாதம்‌ என்பது மனதில்‌ ஏற்படக்‌ கூடிய கலக்கத்தைக்‌ குறிக்கும்‌. இப்படிப்பட்ட அவஸாதம்‌ இல்லாதிருப்பது அநவஸாதமாகும்‌.

அநுத்‌தர்ஷம்‌ என்பது மனதில்‌ அதிக ஸந்தோஷ மின்மையைக்‌ குறிக்கும்‌. ஸந்தோஷப்‌ படுவதற்குக்‌ காரணங்கள்‌ இருந்தாலும்‌ மனதில்‌ அதிக ஸந்தோஷத்துடன்‌ கூடி யிருக்கும்‌ தன்மையும்‌ விரும்பத் தக்கதன்று. ஏனென்றால்‌ விஷயாந்தரங்களைப்‌ பற்றிய இத் தன்மையும்‌ பகவானைப்‌ பற்றிய த்யாநத்தைக்‌ கெடுக்கும்‌. மனதில்‌ அதிக ஸந்தோஷத்துடன்‌ கூடியவனாக இல்லாதிருத்தல்‌ அநுத்தர்ஷம்‌ எனப்படும்-

—

யத் பக்தோ நாபி பூதோ மத நமத நக்ருத் வாக் விலாஸைக பூமி
நாலீ கஸ்தோ க்ருதோக்தி வ்யவஹ்ருதி சதுராஸ் யத்வ ஸம் ப்ராப்த பூமா
சாம் ப்ராப்ய அநந்ய லப்யாம் கமல பவ துலா மேததே சத்ய தாமா
ஸோ அவ்யாந்ந ஷாந்தி சிந்துர் நிரவதி மஹிமா ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீ –13-

யத் பக்தோ நாபி பூதோ -எந்த மாமுனிகளுடைய பக்தனாக இருப்பவன் உள் வெளி சத்ருக்களால்
பாதிக்கப் படாமல் இருப்பவனும்
மத நமத நக்ருத் வாக் விலாஸைக பூமி -சப்தாதி விஷயாந்தர காமத்தை வென்றானாகவும்
வாக் வந்தமைக்கு ஒரே பாத்திரமாகவும்
நாலீ கஸ்தோ -சத்தியத்தில் உறுதியாக இருப்பவனும்
க்ருதோக்தி வ்யவஹ்ருதி சதுராஸ் யத்வ ஸம் ப்ராப்த பூமா -அபவ்ருஷேயமான வேதத்தை வியவஹரிப்பதில் திறமை மிக்க வாக் வன்மையினால் பெற்ற பெருமையை உடையவனாயும்
சாம் ப்ராப்ய -சத்யத்தினால் பெற்ற காந்தியை உடையவனாயும் இருக்கிறானோ அவன் –

மத நமத நக்ருத் வாக் விலாஸைக பூமி -மன்மதனை அழித்தவனை புத்ரனாகப் பெற்றவரும் -தனது பத்தினியான சரஸ்வதியின் விலாசங்களை அனுபவிப்பவரும்
நாலீ கஸ்தோ -நாபீ கமலத்தில் இருப்பவரும்
க்ருதோக்தி வ்யவஹ்ருதி சதுராஸ் -யத்வ ஸம் ப்ராப்த பூமா –நான்கு வேதங்களை ஓத நான்கு முகங்களைப் பெற்ற பெருமையை உடையவரும்
மேததே சத்ய தாமா-சத்ய லோகத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்டவருமான
சாம் ப்ராப்ய அநந்ய லப்யாம் கமல பவ துலா -வேறு எவருக்கும் கிடைத்தற்கு அரிய ப்ரம்மாவுடன் ஒப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான தன்மையைப் பெற்று பிரகாசிக்கிறான்-

ஸோ அவ்யாந்ந ஷாந்தி சிந்துர் நிரவதி மஹிமா ஸுவ்ம்ய ஜாமாத்ரு யோகீ -பொறுமைக் கடலாக எல்லை அற்ற பெருமை யுடைய அழகிய மணவாள மா முனிகள் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் –

மா முனிகள் அடியார்கள் சிவனைக் காட்டிலும் வி லக்ஷணர்கள் என்பதை கீழ் இரண்டு ஸ்லோகங்களில்-இதில் நான்முகனுடன் ஒப்பீடு-ந அபி பூத -பாஹ்ய ஆந்த்ர சத்ருக்களால் பரிபவம் இன்றிக்கே -விஷயாந்தர காமம் அற்று –-ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் விலாஸத்துக்கு ஆசிரமாயும் அவற்றை ரசமாக எடுத்திப் பேசுபவராகவும் இருப்பார்கள்-அ லீகம் -பொய்ச் சொல் -அப்ரியமான சொல்-சதுர ஆஸ்யத்வ-நான் மறைகள் ஒதுவதில் சமர்த்த வாக் வன்மை கொண்டவர்கள் –-சத்தியத்தில் நிலை நின்றவர்களாயும் இருப்பார்கள்

அயனோ –நாபி பூதன் -உந்தி மேல் நான்முகனைப் படைத்தான் –-மதன மதன க்ருத் -காமனைத் தகித்த அரனை உண்டாக்கியவன் –-வாக் தேவியான சரஸ்வதியின் விலாசங்களை அனுபவிக்கிறார்
நாலீ கஸ்த-நாலீகம் -கமலம் -அதில் இருப்பவர்-சதுர் ஆஸ்யத்வ -நான்கு முகங்கள் கொண்டு நான்மறைகள்-சத்ய தாமா -சத்யலோகத்தில் இருப்பவர்-

மா முனிகளின் அடியார்கள் ஸ்ரீ வைஷ்ண ஸ்ரீ யாலே வந்த காந்தியும் ப்ரபாவத்தையும் கொண்டவர் என்றபடி –

அபகத மத மாநை அந்திம உபாய நிஷ்டை
அதி கத பரமார்த்தை அர்த்த காமாநபே ஷை
நிகில ஜன ஸூஹ்ருத்பி நிர்ஜித க்ரோத லோபை
வர வர முனி ப்ருத்யை அஸ்து மே நித்ய யோக —கர்வம் அஹங்காரம் அற்று-ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் என்னும் சரம நிஷ்டையில் உறுதி கொண்டவர்கள்-பூர்ணமாக ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் செய்து கொண்டே இருப்பவர்களாயும்-உபயாந்தரங்களை ச வாசனமாக விட்டவர்களாயும் பக்ஷ பாதம் இன்று அனைவருக்கும் ஸூ ஹ் ருதத்தையே அளிப்பவர்களாயும் இரட்டைகளை வென்றவர்களாயும் இருப்பார்கள் என்பது அர்த்த வாதம் இல்லையே –-கோயில் கந்தாடை அண்ணன் -பஞ்சு மெத்தை
வானமா மலை ஜீயர் -திருப்பாத ரேகை-இவர்கள் போல்வாருடன் நித்ய சம்பந்தம் வேணும் என்று பிரார்த்தனை இதில்-

இத்தனை நாட்கள்‌ தீயவர்களோடு எப்போதும்‌ சேர்ந்திருந்த அடியேனுக்கு -(1) * நாமே உயர்ந்தவர்கள்‌ * என்ற கர்வம்‌ , பெரியோர்களை அவமதிக்கும்‌ அளவுக்கு வளர்ந்த அஹங்காரம் முதலானவை சிறிதும்‌ இல்லாதவர்களும்‌ -2-ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம்‌ என்கிறபடியே ஆசார்யனுடைய சீரிய அபிமானத்‌துக்கு இலக்காகையாகிற மோக்ஷோபாயத்தில்‌ நன்றாக நிலை நின்றவர்களும்‌ -3-பூர்ணமாக அடையப்பட்ட ஆசார்ய கைங்கர்யமாகிற பரம புருஷார்த்தத்தை உடையவர்களும் -4-மற்ற உபாயங்களையும்‌ மற்ற பலன்களையும்‌ விரும்பாதவர்களும்‌ (5) வேண்டியவர்கள்‌ வேண்டாதவர்கள்‌ இவ்விருவருமல்லாத நடுவர்கள்‌ ஆகிய அனைத்து மனிதர்களுக்கும்‌ நன்மைகளைத்‌ தேடும்‌ நல்ல மனமுடையவர்களும்‌ (6) கோபத்தையும்‌ உலோபித்தனத்தையும்‌ நன்றாக வென்றவர்களுமான ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகளுடைய அந்தரங்க ஸிஷ்யர்களான கோயில்‌ கந்தாடை யண்ணன்‌ வானமாமலை ஜீயர்‌ முதலியவர்களோடு (திருவடிகளைத்‌ தாங்கும்‌ பஞ்சு மெத்தை திருவடி ரேகை ஆகியவற்றைப்‌ போன்று) நித்யமான ஸம்பந்தமானது அடியேனுக்கு உண்டாக வேணும்‌ ! என்ற ஸ்லோகத்தில்‌ சொல்லப்படும்‌ ப்ரபாவங்கள்‌ அனைத்தும்‌ ஸத்யமானவையே ! வெறும்‌ புகழ்ச்சியல்ல என்றபடி. பரம ஸாத்விகர்களான வரவரமுநி-தாஸர்களுக்கு ராஜஸ தாமஸர்‌ களான பிரமன்‌ ஸிவன்‌ ஆகிற இவர்களோடு ஸாம்யம்‌ சொல்லுவது தகாது என்று நினைக்க வேண்டா – அவர்களுக்கும்‌ ஒரோர்‌ வகையில்‌ ஏற்றமுண்டு . அந்த ஏற்றம்‌ மாமுநிகளுடைய தாஸர்களுக்கும்‌ உண்டு என்று சொல்லுகிறவித்தனை –

சிவனே அயனே போல்வார் மன்னு திருக் கோவலூர் அதனுள் கண்டேன் நானே
அன்று அயனும் அயன் சேயும் அனையவர்கள் நாங்கூர் அரிமேய விண்ணகரம்
அமர்ந்த செழும் குன்றை –என்று திவ்யதேஸ வாஸிகளான ஸ்ரீவைஷ்ணவ மறையோர்களுக்கு உபமானமாக அயன்‌ முதலானாரை ஆழ்வாரும்‌ அருளிச்‌ செய்துள்ளார் அன்றோ –

க்ஷாந்தி – க்ஷமை -பொறுமை -க்ஷமா ஸமுத்ரமாய்‌ , எல்லை யில்லாத மஹிமையை உடையவரான அழகிய மணவாள மாமுநிகள்‌ நம்மை ரஷிக்க வேணும்‌ என்று ப்ரார்த்திக்கிறார் –

—

சிரஸி வஹதாம் யத் பாதாம்ப கலா நிதி மௌளிதா
ஜயதி வரதாச்சார்யா தீ நாம நந்ய சமாஸ்ரயா
ஸ ஹி வர முனிஸ் ஸாஷாந் நாராயணஸ் தத ஏவ தத்
சரண சரணஸ் சர்வே அப் யுர்வ்யாம் தரந்தி பவார்ணவம் –14-

சிரஸி வஹதாம் யத் பாதாம்ப கலா நிதி மௌளிதா –ஓங்கி உலகத்த யுத்தமானது ஸ்ரீ பாத தீர்த்தமான
கங்கையை திருமுடியில் தாங்கும் பரமசிவன் கலா நிதி மௌலியாய் சந்த்ர சேகரனாய் இருக்கிறார் –
ஜயதி வரதாச்சார்யா தீ நாம நந்ய சமாஸ்ரயா -மா முனிகளின் அநந்யார்ஹராய் இருக்கும் வரத குரு
போல்வாருக்கு எல்லாக் கலைகளையும் கற்று அறிந்த தன்மை விளங்குகிறது -வித்வத் சிகாமணிகள் அன்றோ
ஸ ஹி வர முனிஸ் ஸாஷாந் நாராயணஸ் தத ஏவ தத் -மா முனிகளும் ஸாஷாத் நாராயணனே –
பீதகவாடைப் பிரானார் பரம குருவாக வந்து-ஸாஷாத் நாராயணோ தேவ கிருத்வா மர்த்ய மயீம் த நு ம்
மக் நா நுத் தரதே லோகான் காருண்யாத் ஸாஸ்த்ர பாணி நா-தஸ்மாத் பக்திர் குரவ் கார்யா ஸம்ஸார பய பீருணா -(ஸாக்ஷாத்‌ பரமபுருஷன்‌ தன்‌ கருணையாலே (ஆசார்யனாகிற) மகித உருவை எடுத்துக்‌ கொண்டு ஸாஸ்ஸ்த்ரங்களாகிற கைகளாலே (ஸம்ஸாரக்‌ கடலில்‌ மூழ்கியிருக்கும்‌ உலகங்களைக்‌ கை தூக்கி விடுகிறான்‌. ஆகையால்‌ ஸம்ஸாரக்‌ கடலைக்‌ கண்டு பயந்தவன்‌ குருவிடம்‌ பக்தி செய்ய வேண்டும்‌] (ஜயாக்‌ய ஸம்ஹிதை-ஸாண்டில்ய வசநம்‌) என்றும்‌ ஸ்ரீமந்நாராயணனே ஆசார்யனாக வந்து சேதநர்களை உஜ்ஜீவிப்பித்தருளுகிறான்‌ என்று சொல்லப்பட்டதி)அதனாலேயே
சரண சரணஸ் சர்வே அப் யுர்வ்யாம் தரந்தி பவார்ணவம் –அவருடைய திருவடி சம்பந்திகள் அனைவரும் சம்சார ஆரணவத்தை எளிதில் கடக்கிறார்கள் –

இதில்‌ அம்மூவருள்ளும முதலாவான்‌ முன்நீர் வண்ணனாய்‌ மூவரில்‌ முன் முதல்வனான ஸ்ரீமந்‌ நாராயணனே ஸாக்ஷாத்‌ மணவாளமாமுநிகள்‌ என்று ௮றுதி யிடுகிறார்‌ . எங்ஙனேயென்னில்‌ – ஸ்ரீமந் நாராயணனுடைய ஸ்ரீபாத தீர்த்தமான கங்கையை ஸிரஸ்ஸில்‌ தரிக்கிற ஸிவன்‌ கலாநிதி மெளளியாய்‌ சந்த்ரஸேகரனாய்‌ இருக்கிறார்‌. மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீபாத தீர்த்தத்தைத்‌ தலையில்‌ தரிக்கும்‌ வரதநாராயணகுரு முதலானவர்கள்‌ பலரும்‌ கலாநிதி மெளளிகளாக விளங்குகிறார்‌கள்‌ – ஸகல கலைகளையும்‌ களையறக்‌ கற்ற வித்வத்‌-ஸிகாமணிகளாய்‌ விளங்குகிறாரகள்‌ என்ற படி . இவர்களுடைய கலாநிதி மெளளியாம்‌ தன்மை ஸிவனுக்கும்‌ பெற அரிதாயிருக்கும்‌ . மேலும்‌ பூமியில்‌ மணவாளமாமுநிகளுடைய திருவடிகளைச் ஸரணமாகப்‌ பற்றின எல்லாரும்‌ ஸம்ஸார மாகிற கடலைக்‌ கடந்து அக்கரைப் படுகிறார்கள்‌ . ஸ்ரீமந் நாராயணனுடைய திருவடிகளை முமுஷுவாகப்‌ பற்றின சேதநனும்‌ ஸம்ஸார ஸமுத்ரத்தைக்‌ கடக்கிறான்‌ . ஆகையால்‌ மாமுநிகள்‌ ஸாஷாத்‌ ஸ்ரீமந்நாராயணனே என்று அறுதி யிட்டாராயிற்று –

–

ஜலஜ நிலயா காந்தோ அனந்தத் விஜோத்தம சேவித
ஜலஜ விலஸத் பாணி நித்யம் கரஸ்த ஸூ தர்சன
ஸகல ஸூ மநோ வைரிவ் ராதாவலேப விலோ பக்ருத்
மது ரிபு துலா காந்த காந்தோ பயந்த்ரு முநீஸ்வர –15-ஜலஜ -நிலய -ஏகாந்த -பாட பேதம் –பத்மாசினிக்கு அசாதாரணமான பதி-

ஜலஜ நிலயா காந்தோ அனந்தத் விஜோத்தம சேவித -ஜலஜம் -சங்கம் -எண்ணற்ற உயர்ந்த
ப்ராஹ்மணர்களால் சேவிக்கப்படுபவரும்
ஜலஜ விலஸத் பாணி நித்யம் கரஸ்த ஸூ தர்சன -ஜலஜம் -சங்கம் -எப்பொழுதும் தம்மை ஆஸ்ரயிக்க வரும் நல்ல மனம் உடையவர்களுக்கு சங்க சக்ர இலச்சினை ப்ரசாதித்து ஆள் கொள்பவரும்-தாமரை போன்று விளங்கும் திருக்கைகள் என்றுமாம் -நித்யமாகக் கைப்பட்ட நல்ல தர்சனங்களை உடையவர் என்றுமாம் –
ஸகல ஸூ மநோ வைரிவ் ராதாவலேப விலோ பக்ருத் மது ரிபு துலா காந்த காந்தோ பயந்த்ரு முநீஸ்வர –அவர்களது சத்ருக் கூட்ட கர்வங்களை அழிப்பவராயும் உள்ள மா முனிகள்-

ஜலஜ நிலயா காந்தோ –தாமரையாள் –ஜலஜம் -பத்மம் -பெரிய பிராட்டியாருக்கு இடமாகக் கொண்ட
அனந்தத் விஜோத்தம சேவித –ஆதி சேஷன் பக்ஷி ஸ்ரேஷ்டரான திருவடி போல்வாரால் சேவிக்கப் படுபவனும்
ஜலஜ விலஸத் பாணி நித்யம் கரஸ்த ஸூ தர்சன -ஜலஜம் -சங்கம் -எப்பொழுதும் சங்கு சக்கரம் தரித்த
திருக்கைகள் உடையவனாயும்
ஸகல ஸூ மநோ வைரிவ் ராதாவலேப விலோ பக்ருத் மது ரிபு துலா காந்த காந்தோ பயந்த்ரு முநீஸ்வர-தேவர்களின் சத்ருக்களான அசுரர் வர்க்க கர்வங்களை அடக்கி – பெரிய பிராட்டியார் உகப்புக்கு தக்க கைங்கர்ய ஸ்ரீ யை உடையவரும் மது கைடபர்களை அழித்த எம்பெருமானுக்கு சமமாக விளங்குகிறார்

ஜடமான சம்சாரத்தை அழிக்கும் அசாதாரணமான பெரிய ஜீயர் -யதாஜாதரையும் திருத்திப் பணி கொள்ள வல்லவர்

இந்த ஸ்லோகத்திலுள்ள விஸேஷணங்கள்‌ எம்பெருமானுக்கும்‌ மாமுநிகளுக்கும்‌ பொருத்தமாய்‌ அமைக்கப் பட்டிருக்கின்றன -எம்பெருமான்‌ பத்ம நிவாஸிநியான ஸ்ரீக்கு வல்லபன்‌ -திருவநந்தாழ்வான்‌ , பஷி ராஜனான கருடாழ்வான்‌ முதலானவர்களால்‌ ஸேவிக்‌கப்படுபவன்‌ ; ஜலஜமென்று பத்மத்திற்குப்‌ பெயர்‌ , ஸங்கத்திற்கும்‌ ஜலஜமென்று பெயருண்டு. அப்போது இடது கையில்‌ விளங்குகிற ஸங்கத்தை உடையவன்‌ என்று பொருள்‌ – நித்யம்‌ கரஸ்த- ஸுதர்ஸந : எப்போதும்‌ கை கழலா நேமியான்‌-கையிலங்காழி சங்கன்‌ சுடராழி சங்கிருபால்‌ பொலிந்து தோன்ற வலக்கை யாழி யிடக்கைச்‌ சங்க மிவை யுடைமால்‌ வண்ணனை – என்னக் கடவதிறே -தேவ விரோதிகளான ஸகல அஸுரர்‌ குழாத்தின்‌ கர்வத்தை – கொழுப்பை ஒழித்தருளுகிறான் –

மாமுநிகள்‌ பக்ஷத்தில்‌ விஸேஷணங்களை யோஜிக்கிறபடி : – பெரிய பிராட்டியாருடைய திருவுள்ள உகப்புக்கு உரித்தான கைங்கர்ய ஸ்ரீயை உடையவராய்‌ இருப்பதால்‌ பெரிய பிராட்டியாருக்கு இனியவராய்‌ இருப்பவர்‌ – அநந்தரான – அஸங்க்யாதரான ஸ்ரீவைஷ்ணவ ப்ராஹ்மண ஸ்ரேஷ்டர்களாலே ஸேவிக்கப் படுபவர்‌ ; தம்மை ஆஸ்ரயிப்பதற்காகக்‌ காத்திருக்கும்‌ முமுஷு சேதநர்களுடைய உஜ்ஜீவநத்துக்கு உறுப்பாக அவர்களுக்குத்‌ திரு விலச்சினை ஸாதிப்பதற்காக ஸுதர்ஸந பாஞ்சஜந்யங்களைத்‌ திருக் கையில்‌ தரிப்பவர்‌ ; அன்றிக்கே ஜலஜவிலஸத்பாணி -தாமரை போன்று விளங்குகின்ற திருக் கைகளை யுடையவர்‌ -நித்யம்‌ கரஸ்த ஸுதர்ஸந : நித்ய மாக கைப்பட்ட நல்ல தர்ஸநார்த்தங்களை உடையவர்‌ -ஸுதர்ஸந ஸப்தம்‌ ஸத் தர்ஸநத்தைச்‌ சொல்லுகிறது . எம்பெருமானார்‌ தர்ஸநமே ஸுதர்ஸநம்‌. அது கைப்பட்டிருப்பவர்‌ . எம்பெருமானார்‌ காட்டி யருளிய அர்த்தங்கள்‌ அனைத்தையும்‌ தமக்கு விதேயமாக்கிக்‌ கொண்டிருப்பவர என்று பொருள்‌ . அன்றிக்கே இந்த இரண்டு விஸேஷணங்களைக்‌ கொண்டு ஸங்க சக்ர ரேகைகளைத்‌ திருக் கைகளில்‌ உடையவர்‌ என்றும்‌ சொல்லலாம்‌. ஸங்க சக்ர ரேகைகள்‌ மஹா புருஷ லஷணமாக ஸாமுத்ரிகா ஸாஸ்த்ரத்தில்‌ சொல்லப் பட்டிருக்கின்றன
(ஜலஜ-நிலய-ஏகாந்த : ) என்றும்‌ பாடம்‌ காண்கிறது . அப்போதும்‌ எம்பெருமான்‌ பக்ஷத்தில்‌ பத்மாஸிநியான பிராட்டிக்கு அஸாதாரணமான பதி என்று பொருள்‌ . மாமுநிகள்‌ பக்ஷத்தில்‌ (ஜலஜ நிலய ஏகாந்த : ) ஜடமான பிறப்பு முதலான ஸம்ஸாரத்தின்‌ அழிவைச்‌ செய்வதையே அஸாதாரணமாகக்‌ கொண்டவர்‌ – யதாஜாதரையும்‌ திருத்திப்‌ பணி கொள்ள வல்லவர்‌ என்றபடி -தேவர்களுக்கு விரோதிகளான ஸமஸ்த அஸுர-ராக்ஷஸர்களுடைய ஸமூஹத்தின்‌ கர்வத்துக்கு பங்கத்தை (அழிவைப்‌ பண்ணுமவன்‌ எம்பெருமான்‌ ; மாமுநிகளோ த்ரை வித்ய வ்ருத்தரான பெரியோர்களுக்கு விரோதியான ஆஸுர ராக்ஷஸ ப்ரக்ருதிகளின்‌ கர்வத்தை நிரஸிப்பவர்‌. இப் புடைகளில்‌ எம்பெருமானோடு ஒத்த பெருமையை உடையவர்‌ மாமுநிகள்‌ என்கிறார் –

—

மது ஜித தநுச் சேதி நாலீக வாஸ
உத்க்ருதோத் வ்ருத்தா ஸூர ஸூர வரை சாதரம் ஸேவ்ய மாநம்
பத்மா வாஸா ஷிதிதர ஸூ தா வாக் சஸீ காந்த பூதை
காந்த்யா காந்தம் ச ஜயது மஹா யோகி காந்தோ பயந்தோ –16-

பத்மா வாஸா -தாமரையாள் -பெரிய பிராட்டியார்
ஷிதிதர ஸூ தா வாக் சஸீ காந்த பூதை -ஹிமவான் புத்ரி சரஸ்வதி சசி தேவி இவர்களின் நாயகர்கள்
மது ஜித -மது சூதனனான நாராயணன்
தநுச் சேதி -சரீரம் அற்ற மன்மதனை அழித்த பரமசிவன்
நாலீக வாஸ -தாமரையில் வசிக்கும் ப்ரம்மா
உத்க்ருதோத் வ்ருத்தா ஸூர ஸூர வரை சாதரம் ஸேவ்ய மாநம் -தேவர்களால் பிரியத்தோடே ஸேவிக்கப் படுகிற இந்திரன்-

மது ஜித தநுச் சேதி நாலீக வாஸ –பிரகாசத்தினால் தேனை வென்ற இனிமையை யுடையதாய் -காம க்ரோதாதிகளை அழிக்க வல்லதாய் –ந அலீகஸ்தம் -பொய் கலவாத இன் மொழிகளால் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை நிரசிப்பதாய் விளங்கும்-யத் வாக் ஜாலம்– தெளிவாலும் காந்தியால் மனோஹரமான மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
உத்க்ருதோத் வ்ருத்தா ஸூர ஸூர வரை சாதரம் ஸேவ்ய மாநம் காந்த்யா காந்தம் ச ஜயது -மஹா லஷ்மீ பார்வதி சரஸ்வதி சசி தேவிமார் ஆகியவர்களின் நாயகர்களான தேவ ஸ்ரேஷ்டர்களால் பிரியத்துடன் ஸேவிக்கப் படுகின்ற
உத்க்ருத்த -நிரசிக்கப்பட்ட
உத் வ்ருத்த -துர் மார்க்கஸ்தர்-நண்ணா அசுரர் நலிவு எய்த நல்ல அமரர் பொலிவு எய்த –
மா முனிகள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் இவர்கள் உடன் சாம்யம் இத்தாலே என்றபடி
மஹா யோகி காந்தோ பயந்தோ –மஹா யோகியான மணவாள மா முனிகள் எல்லாரையும் விட சிறந்தவராக விளங்கட்டும்-

இது முதல்‌ மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளின்‌ பெருமையை பஹுமுகமாகக்‌ காட்டி யருளுகிறார்‌-தெளிவாலும்‌ காந்தியாலும்‌ மநோ ஹரமான எந்த மாமுநிகளுடைய வாக் ஜாலம்‌ (ஸ்ரீஸூக்தி ஸமூஹம்‌) மதுஜித்‌ மதுஸூதநனான நாராயணன்‌ ; நாலீகவாஸ = கமலத்தில்‌ வஸிக்கிற பிரமன்‌ ; அதநுச்சேதி – அநங்கனான மன்மதனைச்‌ சிதைத்த ருத்ரன்‌ ; உத்க்ருத்தோத்‌ வ்ருத்தாஸுர -வ்ருத்ராஸுரனை வஜ்ராயுதத்தால்‌ துண்டித்த இந்த்ரன்‌ இவர்களாகிற தேவ ஸ்ரேஷ்டர்களாலும்‌ ஆதரத்தோடு அநுஸந்திக்கப் படுகிறதோ , அந்த மஹா யோகியான மாமுநிகள்‌ ஸர்வோத்க்ருஷ்டராக விளங்கட்டும்‌! என்கிறார் –

யாவரொரு மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்தி ப்ருந்தமானது மலர் மகள்‌ , ஸரஸ்வதி , மலை மகள்‌ , இந்திராணி இவர்களுக்கு முறையே நாயகர்களா யிருக்கிற ஸ்ரீமஹா விஷ்ணு , பிரமன்‌ , ஸிவன்‌ , இந்த்ரன்‌ இவர்களோடு ஸாம்யத்தை அடைந்ததாக இருக்கிறதோ , விலக்ஷண தேஜஸ்ஸால்‌ விளங்குகிற அந்த அழகிய மணவாள மா முநிகள்‌ ஸர்வோத்‌கர்ஷராய்‌ விளங்கட்டும்‌ !

ஸாம்யத்தை நிரூபிக்கிறது மேலே. ஸ்ரீமந் நாராயணன்‌ மதுஜித் மதுவென்னும அஸுரனை வென்றவன்‌ ; மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளோ இனிமையில்‌ தேனையும்‌ வென்றிருக்கின்றன . பிரமன்‌ நாலீக வாஸன்‌ – கமலவாஸி – மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்தியும்‌ பொய்யிலாத மணவாள மாமுநியின்‌ புந்தி (ஜ்ஞாநம்‌) அடியாக உதித்ததாகையாலே ந அலீகஸ்தம்‌ – பொய்‌ கலவாத மெய்மொழியாய்‌ இருக்கும்‌ – ஸிவன்‌ அதநுச்சேத்‌ – அநங்கனான காமனை அழித்தவர்‌ ; மாமுநி களுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளும்‌ காம க்ரோதாதிகளை நிரஸிக்க வல்லவை -உத்க்ருத்த – நிரஸிக்‌ கப்பட்ட, உத்வ்ருத்த – துர் மார்க்கஸ்தர்களான அஸுர ஸமூஹத்தை உடையவனா யிருப்பவன்‌ இந்த்ரன்‌. மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளும்‌ பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளான ஆஸுர ப்ரக்ருதிகளை நிரஸித்திருக்கும்‌ -நண்ணா வசுரர்‌ நலி வெய்த நல்ல வமரர்‌ பொலி வெய்த என்னும்படி இருக்கும்‌. ஆக இவ் வகைகளால்‌ லக்ஷ்மி , ஸரஸ்வதி , பார்வதி , இந்திராணியான ஈரி இவர்‌ களுக்குப்‌ பதிகளான ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு , பிரமன்‌ , ஸிவன்‌ , இந்த்ரன்‌ ஆகிற தேவர்களுடன்‌ ஸாம்யம்‌ பெற்று விளங்குகிறது மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்தி ஜாலம்‌ என்றதாயிற்று –

–

ஹ்ருத்யா யஸ்ய ஸரஸ்வதீ ஸூவி மலா தாபாந சேஷா நபி
த்ராகுந் மூல யதி ஸ்ருதா அபி பவிநாம் ஸூத்திம் விதத்தே பராம்
பங்க நைதி கதா அபி குத்ர சித் அபி ப்ராப்தா அபி கம்பீ ரதாம்
ஸோ அவ்யாந் மா மதி வேல வைபவ நிதி காந்தோ பயந்தா முனி –17-

ஹ்ருத்யா யஸ்ய ஸரஸ்வதீ ஸூவி மலா தாபாந சேஷா நபி -எவருடைய ஸ்ரீ ஸூ க்தியானது –
சரஸ்வதி நதி போல் மநோ ஹரமானது –மிகத் தூய்மையானது -ஓன்று விடாமல் எல்லா தாபத்ரயங்களையும் சீக்கிரமாக வேரோடு அழிக்கிறது
த்ராகுந் மூல யதி ஸ்ருதா அபி பவிநாம் ஸூத்திம் விதத்தே பராம் -காதல் கேட்கப்பட்டாலும் சம்சாரிகளுக்கு மேலான ஸூ த்தியை அளிக்கிறது –
பங்க நைதி கதா அபி குத்ர சித் அபி ப்ராப்தா அபி கம்பீ ரதாம்-மிக கம்பீரமானது –
ஸோ அவ்யாந் மா மதி வேல வைபவ நிதி காந்தோ பயந்தா முனி –எவ்விடத்திலும் எப்பொழுதும் பழுது போவது இல்லை —-எல்லையற்ற பெருமைகளுக்கு நிதியான அந்த மா முனிகள் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்-கம்பீரமான ஆழமான சரஸ்வதி நதியோ சில இடங்களில் பங்கத்தை -அலை எறிதலை -அடையும்
மா முனிகளின் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளோ பங்கத்தை -பரிபவத்தை ஒரு போதும் ஓர் இடத்திலும் அடைவது இல்லையே ஆகவே உத்க்ருஷ்டமானது

இனி மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கு புண்ய நதிகளைக்‌ காட்டிலும்‌ ஏற்றம்‌ நிரூபிக்கப்படுகிறது . இதில்‌ ஸரஸ்வதி நதியைக்‌ காட்டிலும்‌ ஏற்றம்‌ தோற்றப்‌ பேசப்படுகிறது . ஸரஸ்வதீ ஸப்தம்‌ ஸரஸ்வதி நதிக்கும்‌ ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கும்‌ வாசகமாகக்‌ கடவது . மிகவும்‌ நிர் மலமான எந்த மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ ஹ்ருத்யா – மநோ ஹரமாய்‌ – ஹ்ருதயத்தில்‌ தரித்து அநுஸந்திக்கக் கடவதாய்‌ இருக்கின்றன . ஸாம்ஸாரிக-தாபங்கள்‌ அனைத்தையும்‌ சீக்கிரத்தில்‌ அடியோடு போக்கடிக்கின்றன . செவியால்‌ கேட்கப்பட்ட மாத்ரத்தில்‌ ஸம்ஸாரிகளுக்கு மேலான ஸூத்தியை (அதாவது ஸ்வரூப விளக்கத்தை)ப்‌ பண்‌ணுகின்றன . இவை மிகவும்‌ கம்பீரமானவை. ஓரிடத்திலும்‌ ஒரு காலத்திலும்‌ பங்கத்தை அடைவதில்லை இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீஸூக்தி வைபவத்தை யுடைய மாமுநிகள்‌ அடியேனைக்‌ காப்பாற்றட்டும்‌ ! கம்பீரமான (மிக ஆழமாக வுள்ள ) ஸரஸ்வதி நதி சிலவிடங்களில்‌ பங்கத்தை (அலை யெறிதலை) அடைகிறது . இவருடைய ஸரஸ்வதீ – ஸ்ரீஸூக்திகளோ பங்கத்தை – பரிபவத்தை – ஒரு போதும்‌ ஓரிடத்திலும்‌ அடைவ தில்லை. ஆகவே இவை ஸரஸ்வதி நதியிலும்‌ உயர்ந்தவை என்கிறார் –

ஸாம்ஸாரிக-தாபங்கள்‌ – தாப த்ரயம்‌ ஸாம்ஸாரிக-தாபங்களை ஸ்ரீபராஸர பகவான்‌ மூன்று வகைகளாகத்‌ தொகுத்தளிக்கிறார்‌ இவை தாப த்ரயம்‌ எனப்படுகின்றன. தாப த்ரயம்‌ – ப்ரக்ருதி ஸம்பந்தமடியாக வரும்‌ ஆத்‌யாத்மிகம்‌ , -ஆதி,பெ,ளதிகம்‌ ஆதி, தைவிகம்‌ என்னும்‌ மூவகைப்பட்ட துன்பங்கள்‌. ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலே தாப த்ரயத்தைப்‌ பற்றி ஸ்ரீபராஸர பகவான்‌ மைத்ரேயருக்குச்‌ சொல்வதாக அமைந்திருக்கும்‌ ஸ்லோகங்கள்-

ஆத்யாத் மிகாதி மைத்ரேய ஞாத்வா தாப த்ரயம் புத உத் பன்ன ஞான வைராக்ய ப்ராப் நோத் யாத் யந்திகம் லயம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –6-5-1-[மைத்ரேயரே ! ஆத்யாத்மிகம்‌ முதலான மூன்று (வகைப்பட்ட) தாபங்களைப்‌ பற்றியும்‌ அறிந்த வித்வானானவன்‌ ஜ்ஞாந-வைராக்யங்கள்‌ உண்டாகப்‌ பெற்றவனாய்‌ மோக்ஷமடைகிறான் -)ஆத்யாத்மிக அபி த்வி வித சாரீரோ மாநஸஸ் ததா சாரீரோ பஹு பிர் பேதைர் பித்யதே ஸ்ரூயதாம் ச ச -6-5-2-(ஆத்‌ யாத்மிகமானது – ஸரீரத்தில்‌ உண்டாவது (வ்யாதி-உடல்‌ நோய்‌) என்றும்‌ மனத்தில்‌ உண்டாவது (ஆதி, – மன நோய்‌) என்றும்‌ இருவகைப்படும்‌-ஸரீரத்தில்‌ உண்டாகும்‌ வ்யாதி யானது பல பிரிவுகளை உடையது. அதைக்‌ கேட்பீராக)-ஸிரோ ரோக பிரதிஸ்யாய ஜ்வர ஸூல பகந்தரை குல் மார்சஸ் ஸ்வயது ஸ்வாஸ் சர்ச்ச்யாதி பிர் அநேகதா -6-5-3- தத் அஷி ரோகாதி சார குஷ்ட அங்கா மய ஸம் ஜ்ஜிதை பித்யதே தேஹஜஸ் தாபோ மாநஸம் ஸ்ரோதும் அர்ஹஸி -6-5-4-[தலைவலி , ப்ரதிஸ்யாயம்‌ ( பீநஸம்‌) ஜ்வரம்‌ , ஸூலம்‌ , படகடிந்தரம்‌ , குதல்மார்ஸம்‌ , ஸ்வயது (ரோபம்‌) , ஸ்வாயச்சர்த்தி, முதலான பலவகைப்‌ பட்டது. அப்படியே கண் நோய்‌ குஷ்டம்‌ , அங்க வ்யாதி , என்னும்‌ பல பெயர்களுடன்‌ வ்யாதி யானது வேறுபடுகிறது)காம க்ரோத பய த்வேஷ லோப மோஹ விஷாத ஜ சோக அஸூய அவமான அர்ஷ்யா மாத்சர்யதி மய ஸ் ததா –6-5-5- மானஸோபி த்விஜ ஸ்ரேஷ்ட தாபோ பவதி நைகதா இத்யேவ மாதி பிர் பேதைஸ் தாபோ ஹ்யாத் யாத்மிக ஸ்ம்ருத –6-5-6-[காமம்‌-கோபம்‌-பயம்‌-த்வேஷம்‌-பேராசை-துன்பம்‌ ஆகியவற்றால்‌ உண்டாகும்‌ கவலை , அஸூயை , அவமானம்‌ , பொறாமை , மாத்ஸர்யம்‌ முதலானவைகளாக மனஸ்ஸில்‌ உண்டாகும்‌ தாபங்களும்‌ பலபடிப் பட்டிருக்கின்றன. ஆத்யாத்மிக தாபமானது இப்படிப்பட்ட பேதங்களை உடையதாகச்‌ சொல்லப்படுகிறது )பஸூ பக்ஷி மநுஷ்யாத்யை பிசாசா அரக ராஸசை-ஸரீ ஸ் ருபாத் யைஸ் ச ந்ரூணாம் ஜாயதே ச ஆதி பவ்திக –6-5-7-(ப்ராணிகள்‌ , பக்ஷிகள்‌ , மநுஷ்யர்கள்‌ முதலியவற்றாலும்‌, பிஸாசம்‌ , பாம்புகள்‌ , ராக்ஷஸர்கள்‌ முதலியவற்றாலும்‌ ஊர்வன முதலியவற்றாலும்‌ மனிதர்‌ களுக்கு ஆதி பெளதிகமான தாபம்‌ உண்டாகிறது)-ஸீதவா தோஷ்ண வர்ஷாம்பு வைத் யுதாதி ஸமுத் பவ
தாபோ த்விஜ வர ஸ்ரேஷ்டை கத்யதே ச ஆதி தைவிக –6-5-8-(குளிர்‌ , வெப்பம்‌ , காற்று , மழை , ஜலம்‌ , மின்னல்‌ முதலான வற்றால்‌ உண்டாகும்‌ தாபம்‌ ஆதி தைவிகம்‌ என்று ப்ராஹ்மண ஸ்ரேஷ்டர்களால்‌ சொல்லப்‌ படுகிறது)

இந்த ஸ்லோகத்திலே மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ ஒன்றுவிடாமல்‌ எல்லா ஆத்யாத்மிக ஆதிபெளதிக ஆதிதைவிக தாபங்களையும்‌ சீக்கிரமாக வேரோடு அழிக்கின்றன என்றும்‌ மேலான முத்தியை அளிக்கின்றன என்‌றும்‌ அருளிச் செய்துள்ளார்‌ அண்ணன்‌. ஸம்ஸார தாபங்கள்‌ அழிவது * அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி * என்றும்‌ மேலான முத்தி என்பது * இஷ்டப்ராப்தி * என்றும்‌ வழங்கப்படுகின்றன. ஸ்வரூப விளக்கம்‌ பெறுவது தான்‌ ஆத்மாவுக்குண்டான மேலான ஸூத்தி. ஸம்ஸார தஸையில்‌ அவித்யாதி தோஷங்கள்‌ ஆத்ம-ஸ்வரூபத்தை விளங்கப்‌ பண்ணுவதில்லை. மோக்ஷ தஸையில்‌ ஆத்மா ஸ்வரூபத்தை மறைக்கும்‌ அவித்யாதி தோஷங்கள்‌ நீங்கப்‌ பெற்று ஜீவாத்மா தன்‌ ஸ்வரூப விளக்கம்‌ பெற்று ப்ரகாஸிக்கிறான் –ய ஆத்மா அபஹத பாப்மா விஜரோ விம்ருத்யு விசோக
விஜிகத்ச அபிபாஸ ஸத்ய காம ஸத்ய ஸங்கல்ப -சாந்தோக்யம் –8-7-1-(இந்த ஜீவாத்மா பாபமற்றவன்‌ ; கிழத்தனம்‌ அற்றவன்‌ ; மரணமற்றவன்‌ ; வருத்தமற்றவன்‌ ; பசியற்றவன்‌ ; தாகமற்றவன்‌ ; தடையற்ற விருப்பங்களை உடையவன்‌ ; வீணாகாத ஸங்கல்பங்களை உடையவன்‌ ) என்னும்‌ ஸ்ருதியின்படி நிர்மலமான ஆத்ம ஸ்வரூபம்‌ விளங்குவது பரமபதத்திலே. இதை ஸ்வரூப ஆவிர்ப்பாவம்‌ என்பர்‌. இது தான்‌ இந்த இடத்திலே * பராம்‌ ஸூத்திம்‌ * என்னும்‌ பதத்தால்‌ குறிக்கப்படுகிறது –

அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட ப்ராப்தி இரண்டிற்கும்‌ பகவான்‌ ஒருவனே காரணமாவான்‌ என்பது ஸாஸ்த்ர ஸித்தமாய்‌ இருக்க , பகவான்‌ ஒருவனுக்கே உண்டான இந்தப்‌ பெருமை பிராட்டிக்‌கும்‌ கூடக்‌ கிடையாது என்னும்‌ உண்மையும்‌ ஸாஸ்த்ர ஸித்தமாய்‌ இருக்க , இந்த ஸ்லோகத்‌திலே இந்தப்‌ பெருமையானது மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கு சொல்லப்படுகிறதே ! இது ஸாஸ்த்ர விரோதமாகத்‌ தோன்றுகிறதல்லவா? இதற்குப்‌ பரிஹாரமாவது என்ன? இப்படிச்‌ சொல்லுவது பொருந்துமாறு எங்ஙனம் என்னில் –நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாருடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கு மோக்ஷ ப்ரதத்வமாகிற வைபவம்‌ உண்டு என்பதை வேதாந்தாசார்யர்‌ யதிராஜ ஸப்ததியில்‌ காட்டி யருளுகிறார்‌. மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளும்‌ நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாருடைய ஸ்ரீஸூக்திகளைப்‌ போன்று அனைத்து ஸாஸ்த்ரங்களின்‌ ஸங்கமமாக விளங்குகின்றன. வேத வேதாந்தங்கள்‌ என்ன , ஸ்ம்ருதி இதிஹாஸ புராணங்கள்‌ என்ன , பாஞ்சராத்ரமென்ன , ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய ஸூக்திகள்‌ என்ன , பூர்வாசார்யர்களுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ என்ன – இவற்றின்‌ ஸாப்த-ரஸம்‌ (சொற்களின்‌ இனிமை) , அர்த்த-ரஸம்‌ (அர்த்தங்களின்‌ சீர்மை) , பாவ-ரஸம்‌ (தாத்பர்ய-விஸேஷம்‌ – உள்நோக்கு) சிறிதும்‌ குன்றாமல்‌ இவற்றை உள்ளடக்கியும்‌ இவற்றின்‌ ஸங்கமமாகவும்‌ விளங்குபவை மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌. இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீஸூக்திகளை நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாரைப்‌ போன்று அவருடைய புநராவதார பூதரான மாமுநிகளாளன்றோ அருளிச் செய்ய முடியும்‌ ! ஸாஸ்த்ரத்தை பகவானாக ஸாஸ்த்ரமே கூறுகிறது. பகவானே ஸப்த-ரூபியாக ஸாஸ்த்ரத்தில்‌ விளங்குகிறான்‌. மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளும்‌ ஸாஸ்த்ர பரமாக இருப்பதால்‌ இவற்றிலும்‌ பகவான்‌ ஸாப்த ரூபியாய்‌ எழுந்தருளி இருக்கிறான்‌ என்று கொள்ளக்‌ குறை யில்லை. இப்படி மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுடன்‌ அநந்யத்வம்‌ தோற்ற பகவான்‌ விளங்குகிறான்‌ என்பதால்‌ பகவானுக்குண்டான பெருமையை மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கும்‌ கொள்வது பொருத்தமுடையதே !

அன்றிக்கே மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கு பகவானுடன்‌ உள்ள அத்யந்த ஸம்பந்தத்தைப்‌ பற்றியும்‌ இவற்றுக்கும்‌ பகவானுக்கும்‌ அநந்யத்வம்‌ கொள்ளலாம்‌. எப்படி பகவான்‌ ஸ்ரீக்ருஷ்‌ணன்‌ யமுநா நதியில்‌ குடைந்து நீராடி விளையாடி இன்புறுகிறானோ , அப்படியே மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்தி ப்ரவாஹத்திலும்‌ குடைந்து நீராடி மகிழ்ந்து வர்த்திக்கிறான்‌ என்பதை அண்ணாவே மேலே அருளிச் செய்கிறார்‌. இப்படி மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கு பகவானுடன்‌ உண்டான அத்யந்த ஸம்பந்தத்தைப்‌ பற்றி அவனுக்குண்டான பெருமையை இவற்றுக்கும்‌ அருளிச் செய்‌கிறார்‌ அண்ணன்‌ என்றும்‌ நாம்‌ கொள்ளலாம்‌. இனி இந்த இடத்திலே நாம்‌ த்ருஷ்டாந்த பரமாக அறிய வேண்டிய இரண்டு விஷயங்களைக்‌ காண்போம்‌.
மாதா பிதா ப்‌ராதா நிவாஸ : ஸரணம்‌ ஸுஹ்ருத்‌, கதிர்‌ நாராயண : (ஸுபாலோபநிஷத்‌ 6) (நாராயணனே தாயாகவும்‌ , தந்தையாகவும்‌ , உடன்பிறந்தவனாகவும்‌, தங்குமிடமாகவும்‌ , மோக்ஷோபாயமாகவும்‌ , நண்பனாகவும்‌ , மோக்ஷத்தில்‌ அடையப்படு பவனாகவும்‌ இருப்பவன்‌ ) என்றும்‌ ,
பிதரம்‌ மாதரம்‌ தாராந்‌ புத்ராந்‌ பந்தூந்‌ ஸகீந்‌ குரூந்‌ | ரத்நாநி தந தாந்யாநி க்ஷேத்ராணி ச க்‌ருஹாணி ச || ஸர்வ த,ர்மாம்ஸ் ச ஸந்த்யஜ்ய ஸர்வ காமாம்ஸ்ச ஸாக்ஷராந்‌ | லோக விக்ராந்த சரணெள ஸரணம்‌ தே அவ்ரஜம்‌ விபோ || (விஹகேஸ்வர ஸம்ஹிதை) (பகவானே ! தந்தையையும்‌ , தாயையும்‌ , மனைவியையும்‌ , பிள்ளைகளையும்‌ , உறவினர்களையும்‌ , நண்பர்களையும்‌ , ஆசார்யர்களையும்‌ , ரத்நங்களையும்‌ , தந தாந்யங்களையும்‌ , வயல்களையும்‌ , வீடுகளையும்‌ , எல்லா உபாயங்களையும்‌ , கைவல்யம்‌ உள்ளிட்ட எல்லா ப்ராப்யங்களையும்‌ வாஸனையோடு விட்டு , திருவுலகளந்த உன்னுடைய திருவடிகளை ஸரணமடைகிறேன்‌ ) என்றும்‌ உள்ள ஸாஸ்த்ர வசநங்கள்‌ பகவான்‌ நமக்கு இயற்கையாகவே எல்லா வித உறவாகவும்‌ இருக்கிறான்‌ என்னும்‌ உண்மையை எடுத்துரைக்கின்றன.
-ப்‌,ராதா பர்த்தா ச பந்து ச பிதா மம ராக வ: என்று இளைய பெருமாளும்‌ பெருமாளே தமக்கு ப்ராதாவும்‌ , ஸ்வாமியும்‌ , பந்துவும்‌ , தகப்‌பனும்‌ ஆவார்‌ என்று ஸுமந்த்ரன்‌ மூலமாக தஸரதனுக்குச்‌ சொல்லி யனுப்பி இந்த அர்த்தத்தை அநுஷ்டித்துக்‌ காண்பித்தார்‌. ஆழ்வார்களில்‌ தலைவரான நம்மாழ்வாரும்‌ –சேலேய்‌ கண்ணியரும்‌ பெருஞ்செல்வமும்‌ நன் மக்களும்‌ மேலாத்‌ தாய் தந்தையும்‌ அவரே யினி யாவாரே (திருவாய்மொழி 5-1-8) என்று அருளிச் செய்துள்ளார்‌-எம்பிரானெந்தை என்னுடைச்‌ சுற்றம்‌ எனக்கரசென்னுடை வாணாள்‌ –-எம்‌ அண்ணல்‌ (பெரியதிருமொழி 1-1-6) என்று திருமங்கையாழ்வாரும்‌ அருளிச் செய்துள்ளார் -ஸாஸ்த்ர ரீதியிலான இந்த அர்த்த விஸேஷத்தை பரமாசார்யரான ஸ்ரீஆளவந்தார்‌ நம்மாழ்வார்‌ பக்கலில்‌ அநுபவிக்கிறார்‌-மாதா பிதா யுவதயஸ்‌ தநயா விபூதி:ஸர்வம்‌ யதேவ நியமேந மதந்வயாநாம்‌ | ஆத்‌யஸ்ய ந: குலபதேர்‌ வகுளாபிராமம்‌-ஸ்ரீமத்‌, ததங்க்‌ரியுக,ளம்‌ ப்ரணமாமி மூர்த்‌நா || என்று ஸ்ரீஆளவந்தார்‌ அருளிச் செய்துள்ளபடி ப்ரபந்ந ஜந கூடஸ்தராகவும்‌ நமக்கு எல்லா வித உறவாகவும்‌ இருப்பவர்‌ நம்மாழ்வார்‌. அவரது திருவடி ஸம்பந்தமும்‌ , அவர் தம்‌ திறத்தில்‌ அவரது ஸம்பந்தமடியாக ஸித்திக்கும்‌ கைங்கர்யச்‌ செல்வமுமே நமக்குப்‌ பரம புருஷார்த்த மாகும்‌. இந்த ஸ்லோக வ்யாக்யாநத்தில்‌ ஸேஷித்வ ப்ரதிபத்திக்கு விஷய பூதர்‌ நம்மாழ்வார்‌ என்று ஸ்ரீபெரியவாச்சான்பிள்ளை ஆளவந்தாருடைய திருவுள்ளக் கருத்தை ஸங்க்ரஹித்தார்‌

ஸ்ரீமத்பகவத்கீதையிலே பகவான்‌ பதினெட்டு அத்யாயங்களில்‌ பூர்வபக்ஷ விசாரம்‌ செய்து (அதாவது கர்ம, ஜ்ஞாந , பக்தி யோகங்களை விசாரித்து) பதினெட்டாவது அத்யாயம்‌ அறுபத்‌ தாறாவது ஸ்லோகத்திலே தனது ஸித்தாந்தத்தை அருளிச்‌ செய்திருக்கிறான்‌. ஆக பகவத்கீதை யிலே சரம ஸ்லோகத்துக்கு முந்தியவை எல்லாம்‌ பூர்வ பக்ஷம்‌ என்றும்‌, சரம ஸ்லோகம்‌ ஸித்தாந்தம்‌ என்றும்‌ அமைந்துள்ளன. ஆண்டாள்‌ இதை – வார்த்தை – பெரு வார்த்தை மெய்ம்மைப்‌ பெரு வார்த்தை என்று கொண்டாடுகிறாள்‌. ஸித்தாந்த பரிபாலநம்‌ பண்ணுவது சரம ஸ்லோகம்‌. சரமமான உபாயத்தைக்‌ காட்டுவதால்‌ சரம ஸ்லோகம்‌-இது ஸாஸ்த்ர ரீதியிலானது. ஆனால்‌ ஸம்ப்ரதாயத்திலே நமதாசார்யர்கள்‌ சரமோபாயமாகக்‌ காட்டித் தருவது ஸ்ரீராமாநுஜ சரணார விந்த ஸம்பந்தத்தைத் தான்‌. ஸ்ரீராமாநுஜரே நமக்குப்‌ பரமோபாயம்‌. பகவானுக்கு அச்சுதன்‌ என்று ஒரு திருநாமம்‌. அச்சுதன்‌ என்பதற்கு தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை நழுவ விடாதவன்‌ என்று அர்த்தம்‌. இப்படிப்‌ பேர்‌ பெற்ற அவன் கூடச்‌ சிற்சில ஸமயங்களில்‌ சேதநனை நழுவ விடுகிறான்‌. ஆனால்‌ நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாருடைய வைபவம்‌ இப்படியன்று. இவர்‌ அச்சுதத்வ பூர்த்தி படைத்தவர்‌. இவர்‌ யாரையும்‌ நழுவ விடுவதில்லை. இது தான்‌ ஸம்ப்ரதாய ஸாரம்‌. நம் போல்வார்க்கு வாழ்ச்சி ஏற்பட வேண்டுமானால்‌ அது ஸ்வாமி க்ருபை யடியாகத் தான்‌ ஏற்பட வேண்டும்‌ என்பது ஸத் ஸம்ப்ரதாய ஸாரார்த்தம்‌-இப்படி பகவானைப்‌ பற்றிய சீரிய ஸாஸ்த்ராத்தத்தை ஸ்ரீஆளவந்தார்‌ நம்மாழ்வார்‌ பக்கலிலே அநுஷ்டித்ததைப்‌ போலவும்‌ , அவனைப்‌ பற்றிய மற்றொரு உண்மையை நமதாசார்யர்கள்‌ நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானார்‌ விஷயத்தில்‌ அநுபவித்ததைப்‌ போலவும்‌ , அவனுக்குண்டான தொரு மற்றொரு தனிப் பெருமையை இங்கே அண்ணன்‌ மாமுநிகளுடைய திவ்ய ஸூக்திகள்‌ விஷயத்தில்‌ அநுஸந்திக்கிறார்‌ என்பதை நாம்‌ அறியலாம் –

—

ஸமிந்தே யத் ஸூ க்திஸ் ஸகல ஸூ மநோ மௌளி வித்ருதா
சிவத்வம் ஸர்வேஷாம் அபி விதததீ ஸ்வாந் வயவதாம்
விதோ ரத்யா ஸன்நா நிரவதிக பூர்த்யா விலசத
ஸதா கங்கா உத்துங்கா ஜயதி ச முனிஸ் ஸூந்தர வர -18-

ஸமிந்தே யத் ஸூ க்திஸ் ஸகல ஸூ மநோ மௌளி வித்ருதா -எவருடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் எல்லா
நல்லார்களுடையவும் -தேவர்களுடையவும் சிரஸ்ஸால் தரிக்கப் பட்டு பிரகாசிக்கின்றனவோ
சிவத்வம் ஸர்வேஷாம் அபி விதததீ ஸ்வாந் வயவதாம் -தம்முடைய சொற்களின் பொருள் அறிந்தவர்கள் அனைவருக்கும் தூய்மையான -மங்களமான தன்மையை -அளித்துக் கொண்டு
விதோ ரத்யா ஸன்நா நிரவதிக பூர்த்யா விலசத-இதுக்கு மேல் எல்லை என்னும் படியான பூர்ணமான
தன்மையினால் சந்திரனை விட பிரகாசிக்கின்றதால்
ஸதா கங்கா உத்துங்கா ஜயதி ச முனிஸ் ஸூந்தர வர –எப்பொழுதும் கங்கையைக் காட்டிலும்
மேன்மை பெற்றவராக –ஸர்வ உத்க்ருஷ்டராய் -மணவாள மா முனிகள் விளங்குகிறார் –

இந்த ஸ்லோகத்தில்‌ மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ கங்கையைக்‌ காட்டிலும்‌ உயர்ந்தவை என்பது நிரூபிக்கப்படுகிறது . கங்கையானது ஒரு தேவனால்‌ ஸிரஸ்ஸில்‌ தரிக்கப்பட்டு அவனொருவனுக்கே ஸிவத்வத்தைக்‌ கொடுக்கிறது ; கங்கை கலா மாத்ரமான சந்த்ரனுக்கே ஸமீபத்தில்‌ இருக்கிறது . மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளாகிற கங்கையோ பூர்ண சந்த்ரனுக்கு அதி ஸமீபத்தில்‌ இருக்கிறது . அதாவது பூர்ண கலையோடு கூடின பூர்ண சந்த்ரனைப்‌ போன்று குளிர்ந்த ப்ரகாரத்தை உண்டு பண்ணுகிறது என்றபடி-ஸுமந : என்கிற ஸப்தம்‌ தேவரையும்‌ வித்வானையும்‌ குறிக்கும்‌ . மாமுநிகளின்‌ ஸ்ரீஸூக்தியானது ஸகல வித்வான்களாலும்‌ ஸிரஸால்‌ தரிக்கப்படுகிறது -ஸைத்ய மார்தவ ப்ரகாஸ குண யோகத்தாலே எல்லாராலும்‌ ஸ்லாகிக்கப்படுகிறது . மேலும்‌ தன்னோடு ஸம்பந்தம்‌ உடைய எல்லாருக்கும்‌ ஸிவத்வத்தை – மங்களத்தைக்‌ கொடுக்கக் கடவதாய்‌ இருக்கிறது. ஆகையால்‌ கங்கையைக்‌ காட்டிலும்‌ மேலானது . இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீஸுக்தி வைபவத்தை உடைய மாமுநிகள்‌ ஸர்வோத்க்ருஷ்டராய்‌ விளங்குகிறார்‌ என்றபடி –

—

ஸூர்ய ஆனந்த விதாயிநீதி யமுனா காந்தோ பயந்துர் முநே
வாணீவ வ்யவஹார பாக் பவது சாகிம் தாவதா ஸ்யாத ஸமா
ஸூத் தேயம் ந ஹி சா ஸ்வகம் ஸ்ரித வதாம் தாபா ந சேஷா நியம
ஸர்வேஷாம் வி நிவார்ய கர்து மமிதம் ஸ்ரேயஸ் ஷமா நைவ ஸா –19-

ஸூர்ய ஆனந்த விதாயிநீதி யமுனா காந்தோ பயந்துர் முநே வாணீவ வ்யவஹார பாக் பவது சாகிம்
தாவதா ஸ்யாத ஸமா -ஸூர்யனுடைய மகளான யமுனா நதி ஸூர்யனுக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பது போல் என்பதால் நித்ய ஸூரிகளுக்கு ஆனந்தம் அளிக்கும் மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளைப் போல் வ்யவஹரிக்கத் தக்கதாக ஆகட்டும்-இவ்வளவாலே அந்த நதி இவற்றுக்கு சமமானதாக ஆகக் கூடுமோ
ஸூத் தேயம் ந ஹி சா ஸ்வகம் ஸ்ரித வதாம் தாபா ந சேஷா நியம -இவை பரி ஸூ த்தமானவை –
ஆஸ்ரிதர்களுடைய அனைத்துத் தானங்களையும் போக்கி
ஸர்வேஷாம் வி நிவார்ய கர்து மமிதம் ஸ்ரேயஸ் ஷமா நைவ ஸா –அபரிமிதமான ஆத்ம நன்மையை அடைவிக்கும்-இதற்கு அந்த தூய பெரு நீர் யமுனை நதி கூட சக்தி உடையவள் அல்லவே-

இந்த ஸ்லோகத்தில மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ யமுனையைக்‌ காட்டிலும்‌ உயர்ந்தவை என்பது நிரூபிக்கப்படுகிறது. என்றது ஸ்லிஷ்ட ப்ரயோகம்‌ . யமுனை ஸூர்யனுடைய புத்ரி யாகையால்‌ அவனுக்கு ஆநந்தத்தைக்‌ கொடுக்கிறது . மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளோ ஸூரிகளுக்கு அதாவது – விலக்ஷண ஜ்ஞாநத்தை உடைய வித்வான்‌௧ளான நித்ய முக்தர்களுக்கு ஆநந்தத்தை உண்டு பண்ணுகின்றன. மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ போலே ஸூர்யாநந்த விதாயிநீ என்று யமுனையும்‌ வ்யவஹரிக்கப்படட்டும்‌ -மணவாளமாமுநி களுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ பரிஸூத்தமானவை என்பதைப்‌ போன்று யமுனையும்‌ தூய்மை யானது.- தூயபெரு நீர் யமுனை (திருப்பாவை 5) என்கிறாள்‌ ஆண்டாள்‌. இவ் விடத்திலே யமுனைக் குண்டான தூய்மையைப்‌ பலவாறாக நிரூபிக்கிறார்கள்‌ நமதாசார்யர்கள்‌, யமுனையை விரஜா நதிக்கு ஸமமாகவே அருளிச் செய்கிறார்கள்‌ நமதாசார்யர்கள்‌. இருப்பினும்‌ அது மாமுநி களுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கு ஸமமாக ஆக மாட்டாது –மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ விஸூத்த மநஸ்ஸை உடைய ஸிஷ்டர்களாலே ஸேவிக்கப் படுகின்றன. மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ இவற்றை ஸேவிக்கும்‌ எல்லாருடைய ஸகல தாபங்களையும்‌ போக்கடித்து அவர்களுக்கு அளவு கடந்த ஸ்ரேயஸ்ஸை மோக்ஷ பர்யந்தமாக அடைவிக்கின்றன. யமுனைக்கு இந்த வைபவம்‌ இல்லை என்பதால்‌ அதைக்‌ காட்டிலும்‌ இவை உயர்ந்தவை எனத்‌ தட்டில்லை-

—

விஹரிதி யமுநா யாஸ் ஸ்ரோத ஸீவாதி ஹ்ருத்யே
வஸஸி மனசி ச ஸ்ரீ மாதவோ யஸ்ய நித்யம்
நிருபம மஹி மாநம் யோகிநம் தம் மஹாந்தம்
நிரவதி குணை காந்தம் சிந்தய ஸ்வாந்த்ய நித்யம் –20-

விஹரிதி யமுநா யாஸ் ஸ்ரோத ஸீவாதி ஹ்ருத்யே வஸஸி மனசி ச ஸ்ரீ மாதவோ யஸ்ய நித்யம் -யமுனை நதியின் மிக்க மனோஹரமான பிரவாகம் போல் கண்ணபிரான் எப்பொழுதும் எல்லாருடைய உள்ளத்திலும் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளிலும் விளையாடுகிறானோ -இவையும் கிரீடா ஸ்தானமாகவே இருக்குமே
நிருபம மஹி மாநம் யோகிநம் தம் மஹாந்தம் நிரவதி குணை காந்தம் சிந்தய ஸ்வாந்த்ய நித்யம் ஒப்பற்ற மேன்மையை உடையவரும் –எல்லை யற்ற மனோ ஹரமான குணங்களை உடையவரும் மஹாத்மாவுமான மா முனியை மனமே எப்போதும் சிந்தித்து இரு –

மாதவனான ஸ்ரீக்ருஷ்ணன்‌ அதி மநோ ஹரமான யமுனையினுடைய ப்ரவாஹத்தில்‌ போலவே எந்த மாமுநிகளுடைய திருவாக்குகளிலும்‌ திருவுள்ளத்திலும்‌ நித்யமும்‌ க்ரீடிக்கிறானோ ! மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளும்‌ திருவுள்ளமும்‌ யமுனையைப் போலே ஸ்ரீய : பதிக்கு விளையாடும்‌ ஸ்தாநமாக இருக்கின்றன- உயர்ந்த மஹிமையை உடையவரும்‌ எல்லையற்ற குணங்‌களால்‌ அதி மநோ ஹரராகவும்‌ இருக்கிற மஹாத்மாவான அந்த மாமுநிகளை ஹே! மனமே! நீ நித்யமும்‌ சிந்திக்கக்‌ கடவாய்‌ ! என்கிறார் –

—

க்ருத அவகாஹா ஜனதா யதீய சாரஸ் வதஸ் ரோதஸி துங்க பத்ரா
ஸம் ஸேவ்ய மாநா கவி பிஸ் ஸமிந்தே பாயாத் ஸ ந காந்த வரோ முனீந்திர –21-

எவருடைய வாக் வர்ஷ ப்ரவாஹத்தில்‌ தீர்த்தமாடின ஸிஷ்ட ஜந ஸமுதாயம்‌ உயர்ந்த நலமுடையதாக வித்வத்‌ ஜநங்களால்‌ ஸேவிக்கப்பட்டு விளங்குகிறதோ அந்த அழகிய மணவாளமாமுநிகள்‌ நம்மை ரக்ஷித்தருள வேணும் –

துங்க பத்ரை -உயர்ந்த நன்மை -சஞ்சன ஸமூஹமும் -துங்க பத்ர நதிக்கு சமானம் – நதியின் பக்ஷத்தில் கவி -நீர்ப் பறவை ஜலசர பஷிகளால் ஸேவிக்கப் படுகிறது என்று பொருளாகக் கடவது –எவருடைய உபந்யாஸ ஸ்ரீஸூக்தி ப்ரவாஹத்தில்‌ மூழ்கி தீரத்தாமாடின ஸிஷ்டஜந ஸமூஹமானது துங்கபத்ரையாய்‌ – உயர்ந்த நன்மை – நலமுடையதாய்‌ வித்வஜ் ஜநங்களால்‌ ஸேவிக்கப்பட்டு விளங்குகிறதோ – அந்த அழகியமணவாளமாமுநிகள்‌ நம்மை ரஷித்தருள வேணும்‌! என்று பொருள்‌ . துங்கபத்ரா என்று நதி விஸேஷத்திற்குப்‌ பெயர்‌. மாமுநி களுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளைக்‌ கேட்டு அநுபவிக்கும்‌ ஸஜ்‌ ஜந ஸமூஹமானது துங்கபத்ரை நதிக்கு ஸமாநமாய்‌ விளங்குகிறது என்றும்‌ பொருள்படுகிறது.

—

யத் வாணீம் மதுரா மவாப்ய ஸூதி யஸ் சாகேத தாமாத் யஜஸ்
மாயா சங்க விதூ ரகாஸ் ச ஸூத ராம் ஸந்த்யக்த காஸ்யாஸ் ரயா
காஞ்ச்யாதிஷ் வபி நிஸ் ஸ்ப்ருஹாஸ் ச ஸததம் ராமானுஜ ஏக காந்தி ந
ராஜந்தே ச தநோது ஸூ ந்தர வரோ யோகீஸ் வரோ நஸ் ஸூ பம் –22-

நல்ல ஞானம் உடையவர்கள் -திரு அயோத்யா -ஸ்ரீ மாயாபுரி நகர் -ஸ்ரீ காஸீ -ஸ்ரீ காஞ்சீ -நகரங்களை எல்லாம் விட்டு ஸ்ரீ வடமதுரா நகரை அடைந்து எப்பொழுதும் நம்பி மூத்த பிரானுடைய அனுஜனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் இடத்தில் மட்டுமே ஈடுபாடு கொண்டு விளங்குகிறார்களோ – அப்படியே நல்ல ஞானம் உடையவர்கள் எவருடைய இனிமையான வாக்கிலேயே ஈடுபட்டவர்களாய் விளங்குகிறார்களோ அப்படிப்பட்ட அழகிய மணவாளர் ஆகிய யோகீஸ்வரர் நமக்கு மங்கலத்தைத் திரு உள்ளம் பற்ற வேணும் –

நல்ல ஞானம் உடையவர்கள் எவருடைய இனிமையான ஸ்ரீ ஸூக்திகளில் ஈடுபட்டு-சிறந்த மாட மாளிகைகளில் ஆசை அற்றவர்களாய் -மாயையின் சம்பந்தத்தை விட்டு விலகியவர்களாய் –
காசியில் உள்ள தேவதாந்த்ரங்களை விட்டவர்களாய்-பொன் அரை நாண் முதலான ஆபரணங்களில் ஆசை அற்றவர்களாய் எம்பெருமானாரையே ப்ராப்ய ப்ராபகமாய் கொண்டவர்களாய் பிரகாசிக்கின்றார்களோ அப்படிப்பட்ட அழகிய மணவாள யோகீஸ்வரர் நமக்கு மங்களத்தைத் திரு உள்ளம் பற்ற வேணும் –

அயோத்யா மதுரா மாயா காசீ காஞ்சீ அவந்திகா புரீ த்வாராவதீ சேதி சப்தைதா மோக்ஷ தாயிகா –
மன்னு வட மதுரை -பகவத் சம்பந்தம் மாறாத ஏற்றம் உண்டே –-மதுரா நாம நகரீ புண்யா பாப ஹரீ ஸூபா யஸ்யாம் ஜாதோ ஜகந்நாத ஸாஷாத் விஷ்ணு ஸநாதன –-கோகுலம் கோவர்த்தனம் பிருந்தாவனம் இவற்றுக்கும் உப லக்ஷணம் –

கங்கை , யமுனை , ஸரஸ்வதி யாகிற புண்ய நதிகளுக்கு ஒப்பாகவும் மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகள்‌ விளங்குகின்றன என்பதை கீழ்‌ ஸ்லோகங்களில்‌ விளக்கி யருளினார்‌ . இதில்‌ வடமதுரை யாகிற புண்ய நகரத்துக்கு ஒப்பாக அவற்றை நிரூபிக்‌கிறார் –

அயோத்‌யா மதுரா மாயா காஸீ காஞ்சீ-அவந்திகா | புரீ த்‌வாரவதீ சேதி ஸப்தைதா மோக்ஷ தாயிகா : || என்று அயோத்யா வட மதுரை காஸி ஹரித்வார்‌ (அல்லது மாயாபூர்‌ என்றும்‌ சொல்வர்‌) காஞ்சீ உஜ்ஜயிநீ முதலான ஏழு நகரங்களை முக்தி தரும்‌ நகரங்களாக முநிகள்‌ போற்றுகிறார்கள்‌ . இவைகளிலும்‌ மதுரைக்கு ஏற்றம்‌ உண்டு. ஸ்ரீவாமந பகவான்‌ தபஸ்‌ செய்த ஸித்தாஸ்ரமம்‌ அமைந்த இடமாகும்‌ இது. ஸ்ரீராமாவதார காலத்தில்‌ யாக ஸம்ரக்ஷணத்தின்‌ பொருட்டு பெருமாளும்‌ இளைய பெருமாளும்‌ விஸ்வாமித்ரருடன்‌ இவ் விடத்துக்கு எழுந்தருளி இருக்கிறார்கள்‌. ராவணனுடைய மைத்துனனான மது என்னும்‌ அஸுரனை அழித்து ஸத்ருக்னாழ்‌வான்‌ இந்த நகரத்தை ராஜ தானியாகக்‌ கொண்டு சில காலம்‌ ராஜ்ய பரிபாலம்‌ செய்தார்‌ என்‌னும்‌ சரித்ரம்‌ உத்தர ஸ்ரீராமாயணத்திலே காட்டப்பட்டுள்ளது. எல்லாவற்றுக்கும்‌ மேலே பகவான்‌ ஸ்ரீகண்ணபிரானாகத்‌ திருவவதரித்துப்‌ பால லீலைகள்‌ செய்தவிடமிறே இது! இந்த மதுரா நகரத்தின்‌ பெருமைகளை நமது ஆசார்யர்கள்‌ மிகவும்‌ வியந்து கொண்டாடிப்‌ பேசியிருக்கிறார்‌கள்‌ , மதுரை என்பது கோகுலம்‌ , கோவர்த்தநம்‌ , ப்ருந்தாவநம்‌ இவற்றுக்கும் உப லக்ஷணம்-
மதுரா நாம நகரீ புண்யாபாபஹரீ ஸூபா |யஸ்யாம்‌ ஜாதோ ஜகந்நாத, : ஸாக்ஷாத்‌ விஷ்ணு : ஸநாதந : ||[யாதொரு நகரத்தில்‌ உலகங்களுக்கெல்லாம்‌ நாயகனும்‌ அநாதி யானவனுமான ஸாஷாத் விஷ்ணு (க்ருஷ்ணனாய்த்‌) திருவவதாரம்‌ செய்திருக்கிறானோ அப்படிப்பட்ட மதுரை என்னும் நகரம்‌ அவனைத்‌ தருகைக்கு உபாயமாகவும்‌ பாபத்தைப்‌ போக்கடிப்பதாகவும்‌ ஸ்வயம் ப்ராப்ய மாகவும்‌ இருக்கிறது] என்றார்களிறே ! (இந்த ஸ்லோகத்துக்கு நமதாசார்யர்கள்‌ வ்யாக்யாநம்‌ அருளிச் செய்துள்ளனர்‌ – திருப்பாவை – 5) நம்மாழ்வாரும்‌ –
கண்ணனல்லாலில்லை கண்டீர்‌ சரண்‌ அது நிற்க வந்து மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே வட மதுரைப் பிறந்தான்‌ திண்ணமா நும்முடைமை உண்டேல்‌ அவனடி சேர்த்து உய்ம்மினோ எண்ண வேண்டா நும்மதாதும்‌ அவனன்றி மற்றில்லையே(9-1-10) என்று அருளிச் செய்துள்ளார்‌ .
இந்த ஸ்லோகத்தில்‌ மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளை வடமதுரைக்கு ஸமமாக நிரூபிக்கிறார்‌ . வடமதுரையும்‌ மதுரமானது மாமுநிகளும்‌ ஸ்ரீஸூக்திகளும்‌ மதுரமானவை . நல்ல விவேக புத்தியுள்ள ரஸிக ஸிகாமணிகள்‌ அயோத்யை, மாயாபுர்‌, காஸி , காஞ்சீ , அவந்திகை (உஜ்ஐயிநி) முதலான மற்ற நகரங்களில்‌ விருப்பம்‌ அற்றவர்களாய்‌ ராமாநுஜைகாந்திகளாய்‌ – பலராமனுக்குத்‌ தம்பியான கண்ண பிரானிடத்திலேயே ஏகாந்த பக்தியை உடையவர்களாய்‌ அவனையே எல்லாமாக அத்யவஸித்து விளங்குகிறார்கள்‌ . அதாவது க்ருஷ்ண பக்தியிலேயே திளைத்திருக்கிறார்கள்‌ . அதி மதுரமான மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸிக்திகளில்‌ ஈடுபட்ட மஹா மதி களான நல்லவர்கள்‌ ஜ்ஞாந வைராக்ய பக்திகளை உடையவர்களாய்‌ , மாட மாளிகைகளையும்‌ விட்டவர்களாய்‌ , அவற்றில்‌ பற்றற்றவர்களாய்‌ , மாயையின்‌ – மாயிக விஷயங்களின்‌ ஸங்கத்‌துக்கு அதி தூரத்தில்‌ இருக்கிறவர்களாய்‌ , காஸி வாஸியான தேவதாந்தரத்தையும்‌ விட்டவர்‌ களாய்‌ , காஞ்சீ – அரை நூல் மாலை முதலான பூஷணங்களிலும்‌ விருப்பம்‌ இல்லாதவர்களாய்‌ – ப்ராப்ய ப்ராபக ஆபாஸங்களை விட்டவர்களாய்‌ அதாவது புருஷார்த்தாந்தரத்திலும்‌ ஸாதநாந்‌ தரத்திலும்‌ அந்வயிக்காதவர்களாய்‌ விளங்குகிறாரகள்‌ என்றபடி -பரமை காந்திகளாய்‌ – எம்பெருமானாரையே ப்ராப்யமாகவும்‌ ப்ராபகமாகவும்‌ அத்யவஸித்து – எம்பெருமானார்‌ திருவடிகளே ஸரணம்‌ என்று யதீந்த்ர ப்ரவணராய்‌ – விளங்கு கிறார்கள்‌ . மாமுநிகள்‌ தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்க்கு தம்மைப் போலே யதீந்த்ரரான நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாரிடத்தில்‌ ப்ராவண்யத்தைப்‌ அநுக்ரஹித்தருளுவர்‌ என்றபடி. யோகி ஸ்ரேஷ்ட ரான அந்த மாமுநிகள்‌ நமக்கு நன்மைகளை அநுக்ரஹிக்க வேணும்‌ என்று ப்ரார்த்திக்கிறார் –

—

யத் வாணீ மப ராஜிதாம் மது ஜிது ல்லா ஸாஸ் பதம் ஸந்ததம்
சேஷ அஹீந பல த்விஜேந்த்ர மஹிதாம் முக்தா வலீ பந்து ராம்
ஸூ த்தஸ் ஸம் ப்ரதிபத்ய ஹ்ருஷ்யதி ஜநோ நோபைதி பாபோத்தர
தஸ்மாத் காந்த வரான் முநேர் அநுப மாத் தைவம் பரம் நாஸ்ரயே –23-

முத்துப் போன்ற சொற்களால் தொடுக்கப் பட்ட பெருமை வாய்ந்த எந்த மணவாள மா முனிகளுடைய
ஸ்ரீ ஸூக்திகள் ஸ்ரீ வைகுண்ட நகரத்தைப் போன்று ஒருவராலும் ஜயிக்கப் படாதவையோ-
மேலும் முத்துப் போன்ற சொற்களால் தொடுக்கப் பட்ட பெருமை வாய்ந்த எந்த மணவாள மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் இடைவிடாது எம்பெருமானுடைய முக மலர்த்திக்குக் காரணமாக இருப்பதையோ-மேலும் முத்துப் போன்ற சொற்களால் தொடுக்கப் பட்ட பெருமை வாய்ந்த எந்த மணவாள மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளை பாபிஷ்டன் அடைய மாட்டானோ-மேலும்
முத்துப் போன்ற சொற்களால் தொடுக்கப் பட்ட பெருமை வாய்ந்த எந்த மணவாள மா முனிகளுடைய
ஸ்ரீ ஸூக்திகளை அடைந்து ஸ்ரீ ப்ராஹ்மண உத்தமர்கள் ஆனந்தம் அடைகிறார்களோ -அப்படிப்பட்ட ஒப்பற்ற பெருமை வாய்ந்த அழகிய மணவாள மா முனிகளைக் காட்டிலும் மேலான தெய்வத்தை ஏற்க மாட்டேன்-

ஒருவராலும் ஜயிக்கப் படாததும் -எம்பெருமானுக்கு முக உல்லாசதத்தை அளிப்பதாயும் -முக்தர்களின் வரிசையால் மாலை போன்று தோற்றுவதுமான பெருமை வாய்ந்த பரம பதத்தில் ஆதி சேஷன் -குறைவற்ற சேனையை உடைய விஷ்வக் சேனர் -த்விஜேந்த்ரன் -பெரிய திருவடி யானவர்கள்
எப்பொழுதும் ஆனந்தம் அடைகிறார்கள் –

ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸூ க்திகளும் அபராஜிதை என்றவாறு –-பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் பங்கம் அடையாதவை -எம்பெருமான் முக உல்லாசத்துக்கு உரித்தானவை –-இந்த ஸ்லோகத்தில்‌ மாமுநிகளின்‌ ஸ்ரீஸூக்தியை அபராஜிதையாக நிரூபிக்கிறார்‌ . அபராஜிதா என்று ஸ்ரீவைகுண்டம்‌ எனப்படும்‌ பரமபதத்திற்குத்‌ திருநாமம்‌ , இந்த ஸ்லோகத்தில் சொல்லப்பட்ட விஸேஷணங்கள்‌ ஸ்ரீவைகுண்டத்திற்கும்‌ மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளுக்கும்‌ பொருந்‌தும்‌. பரமபதம்‌ ஸ்ரீவைகுண்ட நாதனான எம்பெருமானுக்கு போக பூமியாகும்‌ . மேலும்‌ அது ஆதி ஸேஷன்‌ (திருவநந்தாழ்வான்‌ ) , அஹீநபலன்‌ அஸங்க்யாத = எண்ணற்ற ஸேனையை உடைய ஸேனை முதலியார்‌ , த்விஜேந்த்ரன்‌ – பக்ஷி ராஜனான பெரிய திருவடி இவர்களால்‌ ஸேவ்யமாநமாய்‌ இருக்கிறது . மேலும்‌ முக்த புருஷர்களுடைய பங்க்திகளாலே (கூட்டங்களாலே) சூழப்பட்டு அழகாக விளங்குகிறது . அந்த திவ்ய நகரத்தை ப்ரக்ருதி பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டவனே அடைந்து பரப்ரஹ்மாநுபவத்தால்‌ ஆனந்தத்தை அடைகிறான்‌ -பாபோத்தரன்‌ – பாபிஷ்டன்‌ அத்தை அடைய மாட்டான்‌-பாப ராசியை உதறித்‌ தள்ளினவன்‌ என்று பொருள்‌ . அந்த ஸூத்தனே பரமபதத்தை யடைந்து ப்ரஹ்மாநந்தத்தைப்‌ பெறுகிறான்‌ என்றபடி. இதைப் போன்று மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளும்‌ அபராஜிதா – ஒருவராலும்‌ ஜயிக்கப்படாதவை . பாஹ்ய குத்ருஷ்டி மதஸ்தர்களுடைய துர்‌வாதங்களால்‌ பங்கமடையாதவை . எம்பெருமானுடைய முகோல்லாஸத்துக்கு உரித்தானவை . ஆதி சேஷனுக்குக்‌ குறையாத புத்தி பலமுடைய ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களான ப்ராஹ்மண ஸ்ரேஷ்டர்‌ களால்‌ பூஜிக்கப்படுகிறவை . முத்துப் போன்ற நற் சொற்களால்‌ தொடுக்கப்பட்டு மநோ ஹர மாக விளங்குபவை. பாபியானவன்‌ மாமுநிகளுடைய ஸ்ரீஸூக்திகளைக்‌ கேட்கவும்‌ பாக்யம்‌ அற்றவன்‌ . புண்ய ஸாலியாய்‌ ஸூத்தனாய்‌ இருப்பவனே மாமுநிகளுடைய அருளிச் செயலைக்‌ கேட்டு ஆநந்தத்தை அடைகிறான்‌ – இப்படிப்பட்ட வைபவத்தை உடையவராய்‌ ஒப்பில்லாதவரான மாமுநிகளைத் தவிர வேறொரு தெய்வத்தைப்‌ பேணக் கடவேன்‌ அல்லேன்‌ அடியேன்‌ என்கிறார் –

—

யத் வாணீ விரஜா வகாஹந கலா தவ்தாத்மநா மாத்ம நாம்
ப்ரஜ்ஞா தர்ஜித நிர் ஜரேஸ் வர குரு பிரவ்டிம் சமாடவ் கதே
பக்தி ஸ்ரீ சத தீ யதே ஸிக பதா தாரா ஜரீஜ் ரும்ப்யதே
முக்திர்யாதி கரா பசேய பலதாம் ஸோ அவ்யாத் வரோ அஸ்மான் முனிஸ் –24-

எந்த மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் ஆகிற விரஜா நதியில் மூழ்குகிறதாகிற திறமையால் சேதனர்கள் பரி ஸூத்தமான மனஸ்ஸை உடையவர்களாக ஆகிறார்களோ–மேலும்-எந்த மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் ஆகிற விரஜா நதியில் மூழ்குகிறதாகிற திறமையால் சேதனர்கள்
உடைய விசேஷ ஞானமானது தோற்கடிக்கப் பட்ட தேவ குருவான ப்ரஹஸ்பதியின் ஆழ்ந்த ஞானத்தை அளவுபட்டதாகச் செய்கிறதோ–மேலும்-எந்த மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் ஆகிற விரஜா நதியில் மூழ்குகிறதாகிற திறமையால் ஸ்ரீ யபதியான எம்பெருமான் பாகவதர்கள் ஆச்சார்யர்களுடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயமாக உடைய சேதனர்களுடைய பக்தியானது விருத்தி அடைகிறதோ –மேலும்
-எந்த மா முனிகளுடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகள் ஆகிற விரஜா நதியில் மூழ்குகிறதாகிற திறமையால்
கைக்கு எட்டிய பலமாகிற மோக்ஷத்தை சேதனர்கள் அடைகிறார்களோ அப்படிப்பட்ட வர வர முனியானவர் நம்மை ரக்ஷித்து அருள வேணும்-

எந்த மா முனிகளுடைய நிர்மலமான ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் ஆகிற விரஜா நதியில் நீராடும் புண்ணியத்தால்
பரி ஸூத்த மனஸ் கரான சேதனர்களுடைய பிரஜ்ஜை -அறிவு புத்தி -யானது எப்பேர் பட்ட பிரௌடியை -சாமர்த்தியத்தை அடைகிறதோ-எந்த புத்தியின் பிரௌடியானது -அறிவின் சிறப்பானது -தேவ குருவான ப்ருஹஸ்பதியின் புத்தி பிரௌடியையும் மிரட்டுகிறதோ-மேலும் -எந்த மா முனிகளுடைய நிர்மலமான ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் ஆகிற விரஜா நதியில் நீராடும் புண்ணியத்தால்-பரி ஸூத்த மனஸ் கரான சேதனர்களுக்கு ஸ்ரீ யபதியான ஸர்வேஸ்வரன் இடத்திலும்-ததீயாரான பாகவதர்கள் இடத்திலும் ஆச்சார்யர்கள் இடத்திலும் உண்டான பக்தி ப்ராவண்யமானது-மேன்மேலும் விருத்தி அடைகிறதோ
-மேலும்-எந்த மா முனிகளுடைய நிர்மலமான ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் ஆகிற விரஜா நதியில் நீராடும் புண்ணியத்தால் அவர்களுக்கு மோக்ஷ பலமும் கிடைக்கிறதோ அந்த மா முனிகள் நம்மை ரக்ஷித்து அருள வேணும் –

—

யஸ் சிஷ்யாஸ் திஷ்யடிம்ப ப்ரதிமகு மதி துஸ் தர்கஸம்பர் கஜாத
த்ரயந்த ஸ்வாப ரூபா ப்ரதிம நிரவதி த்வாந்த கல்பாந்த ஸூர்யா
ஸ்ரீ மத் ராமாநுஜார்யோதி தமத மமதா மூர்தய கீர்த்தி மந்த
ஜாக்ரத் யஸ்மை நமஸ் ஸ்தாத் வர வர முநயே அநந்த நிஸ் துல்ய பூம்நே –25-

எந்த மா முனிகளுடைய சிஷ்யர்கள் கலி புருஷனின் புத்ர ஸமானரான குத்ருஷ்டிகளுடைய குதர்க்க வாதங்களின் சேர்க்கையால் உண்டான வேதாந்த உறக்கம் போன்ற எல்லை அற்ற அந்தகாரத்துக்கு பிரளய கால ஸூர்யன் போன்று இருப்பவர்கள-நம் ஸ்வாமி எம்பெருமானார் வெளியிட்ட மதமான விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தத்தில் அபிமானம் உடையவர்களாக புகழப் படுகிறார்கள்-நம் ஸ்வாமி எம்பெருமானார் வெளியிட்ட மதமான விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தத்தில்-விழிப்பு உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள்-எல்லை ஏற்றதும் ஒப்பு இல்லாததுமான சிஷ்ய சம்பத்தை யுடைய நம்முடைய அந்த மணவாள மா முனிகளுக்கு ப்ரணாமங்கள் இருக்கட்டும்

எந்த மா முனிகளுடைய சிஷ்யர்கள் கலி புருஷ புத்ர சமானர்களான-கலி கோலா ஹலமே வடிவு எடுத்த – குத்ருஷ்டிகளின் ஸ்ருதி விருத்தமான -குதர்க்க -விதண்டா வாதம் -சம்பந்தத்தால் உண்டான வேதாந்த மூர்ச்சை யாகிற ஒப்பற்ற காட அந்தகாரத்தை -அடர்ந்த இருளைப் -போக்கடிப்பதில் பிரளய கால ஸூ ர்யனைப் போல் விளங்குகின்றனரோ-திஷ்யன் -கலி புருஷன் -டிம்ப -சிஸூ-ஸ்ரீ ராமானுஜர் வளர்த்து அருளிய விசிஷ்டாத்வைத தர்சனம் -இராமானுஜ தர்சனம் -நிலை நாட்டுவதில்-ஸதா ஜாகரூகராய்-எப்போதும் விழிப்புடன் -இருப்பவர்களாய் இருக்கிறார்களோ-ஒப்பு உயர்வு அற்ற வைபவ சாலியான அந்த மா முனிகளுடைய திருவடிகளுக்கு அடியேன் உடைய பிராணாமம் என்றும் உரித்தாகுக –

மணவாளமா முநிகளுடைய திருவடி ஸம்பந்தமுடைய ஸ்ரீவைஷ்ண வோத்தமரகள்‌ உபய வேதாந்த பரவரத்தகாசார்யரகளாய்‌ எம்‌பெருமானார் தர்ஸநத்தை வளர்த்துக கொண்டு ஸங்கராதி குத்ருஷ்டிகளின்‌ மதங்களை நிரஸித்துக்‌ கொண்டு , ஸிஷ்ய-ப்ரஸிஷ்ய பரம்பரையாக இம் மண்ணுலகத்தில்‌ திகழ்கின்றனர்‌ என்றபடி . குத்ருஷ்டிகளின்‌ குதரக்கங்களால்‌ வேதாந்த ஸாஸ்தரமானது வருத்தப்பட்டு மூர்ச்சை யடைந்து விட்டது . ஆகையால்‌ உலகில்‌ உண்மையான அறிவு போய்‌ அஜ்ஞாந அந்யதாஜ்ஞாந விபரீதஜ்ஞாநமான இருள்‌ மேலிட்டது – அந்த விருளை எம்பெருமானார்‌ கருத்தை வளர்த்து வரும்‌ மாமுநிகளுடைய ஸிஷ்யரகள்‌ போக்கடித்து உண்மை யான ஜ்ஞாநத்தை உலகத்தாருக்குப்‌ புகட்டி இவ்வுலகில்‌ ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ருத்தியை மேன்மேலும்‌ வளரத்துக் கொண்டு போருகிறாரகள்‌ !இப்படிப்பட்ட ஸிஷ்யஸம்பத்தை உடைய மாமுநிகளுடைய திருவடிகளில்‌ அடியேன்‌ எப்போதும்‌ தண்டனிடுகிறேன்‌ என்கிறார்‌ .-பாடபேதத்தில் கலிகோலாஹலமே வடிவெடுத்த வர்கள்‌ என்று ப்ரஸித்தரான குமதிகள்‌ என்று பொருளாகக் கடவது –

—

அநி மிஷத நுர் ப்ரஹ்மா நிர்வேத பாவ நிபந்தநம்
பஜதி கில யஸ் ஸ்ரீ மன் மத்ஸ்ய அவதார துலாம் ஹரே
ச ஜயதி ஸதாம் சங்கஸ் ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ரு சமாஸ்ரய
தமிஹ ஸததம் சேதஸ் சேவஸ்வ ஸத் குண சேவதிம் –26-

இமையாத கண்களை யுடைய சரீரகரான நான் முகன் மநோ வேதனை அடைந்ததனால்
ஸ்ரீ மத்ஸ்ய அவதாரத்தோடே சாம்யத்தை அடைகிறார் அல்லவா-எந்த மணவாள மா முனிகளை ஆஸ்ரயமாக உடைய சாதுக்களின் குழாம் மத்ஸ்ய அவதாரத்தோடு சாம்யம் அடைகின்றதோ ஸத் குணங்களுக்கு நிதியான அந்த மா முனிகளை மனமே இங்கு எப்பொழுதும் சேவித்துக் கொண்டே இருப்பாயாக –

இது முதல் பத்து ஸ்லோகங்களால் பக்த வர்க்கங்களின் தசாவதார சாம்யம்-மத்ஸ்ய மூர்த்தி -அநிமிஷ தநு-இமையாத கண்ணை உடையதாய் இருக்கும் –-மத்சயங்களுக்கு கண் திறந்தே இருக்கும் – அடியார்கள் குழாங்களும் -அநிமிஷ தநுவாய் -எப்போதும் விழிப்புடன் இருந்து பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை நிரஸித்து வேதத்தின் துன்பத்தைப் போக்கடிப்பர்–

பரஹ்மா நைமித்திக ப்ரளயத்தில்‌ தூங்கச்‌ செய்தே அவருடைய முகத்திலிருந்து நான்கு வேதங்களும்‌ நான்கு குழந்தைகளாக வெளியில்‌ வந்து விளையாடிக்‌ கொண்டிருக்கும்‌ போது ஸோமுகன்‌ என்னும்‌ அஸுரன்‌ அந்த வேதங்களை அபஹரித்துக்‌ கொண்டு ப்ரளய ஜலத்தில்‌ மறைந்து விட்டான்‌. ப்ரஹ்மா துயிலெழுந்து தமக்குத்‌ தநமாகவும்‌ கண்ணாகவும்‌ இருக்கும்‌ வேதங்கள்‌ இல்லாமல்‌ துன்பப்பட்டு ஸ்ரீஹரியை த்யாநித்தார்‌. பகவானும்‌ மத்ஸ்யாவதாரம்‌ எடுத்து அந்த அஸுரனைக்‌ கொன்று ப்ரளய ஜலத்தில்‌ மூழ்கி யிருக்கும்‌ நான்கு வேதங்களையும்‌ ப்ரஹ்மாவுக்கு மீட்டுக்‌ கொடுத்து அவருடைய துயரைத்‌ தீர்த்தான்‌ . மத்ஸ்ய மூர்த்தி அநிமிஷ தநு : இமையாத கண்ணை உடைத்தா யிருக்கும்‌. மத்ஸ்யங்களுக்கு கண்‌ திறந்தே இருக்கும்‌ .-அபாரத்தம்‌ பண்ணும்‌ ஆஸுர ப்ரக்ருதிகளான பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால்‌ வேதத்திற்கு பயமேற்பட மாமுநிகளுடைய அடியார்கள்‌ குழாமும்‌ அதைப்‌ போக்கும்‌ பொருட்டு அநிமிஷ தநுவாய்‌ (எப்போதும்‌ விழிப்புடன்‌ இருந்து) பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை நிரஸித்து வேதத்தின்‌ துன்பத்தைப்‌ போக்கடிக்கும்‌ . ஆகவே இது மத்ஸ்யாவதாரத்திற்கு ஸமாநமாய்‌ இருக்கும்‌ என்றபடி-

பாடாந்தரமாக ( 26வது ஸ்லோகமாக வேறு ஒரு பாடம்‌ காணப்படுகிறது )
வேத ராஸி மநகம் ஸரோஜ ஜம் பிராபயந் நதி விஷண்ண மாஸ்ரிதம்
மத்ஸ்ய தேவ சத்ருஸோ விபாதி ய தம் பஜேய வர யோகி சேகரம் –இதில் மா முனிகளுக்கே மத்ஸ்ய சாம்யம்–தன்னை ஆஸ்ரயித்த மிகுந்த துக்கத்தை உடைய தாமரையில் தோன்றிய ப்ரஹ்மாவுக்கு குற்றம் அற்ற வேதங்களை அடைவித்து –அதாவது வேதத்தை இழந்த நாபீ கமல உத்பூதரான ப்ரஹ்மாவுக்கு கொடுத்து அருளிய மத்ஸ்ய மூர்த்தி தம்மை ஆஸ்ரயித்த சேதனனுக்கு தாமரையில் தோன்றிய பொய்கை ஆழ்வார் மூலமாகக் குற்றம் அற்ற திராவிட வேதத்தை அடைவித்து எந்த மா முனிகள் பிரகாசிக்கிறாரோ அந்த சிறந்த யோகிகளுக்குத் தலைவரானவரை பஜிப்பாயாக —

—

பிராப யந்நம் ருத காங் ஷிண அம்ருதம் மந்த ராக பரணே அபி சாதர
திவ்ய கூர்ம சத்ருஸோ யதாஸ்ரித ஸத் குணோ அவது ச மாம் வரோ முனி –27-

மந்த்ர மலையைத் தாங்குவதில் ஆதாரத்தை உடையவனாய் அம்ருதத்தை விரும்பிய தேவர்களுக்கு அம்ருதத்தை அடைவித்து அவர்கள் இடம் ஆர்வத்தை உடையவன் ஸ்ரீ கூர்மாவதார எம்பெருமான்-எந்த மா முனிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்கள் -ஸ்ரீ கூர்மாவதார சாம்யத்தை உடையவர்களாய் மோக்ஷத்தையே விரும்புபவர்கள்-சிறிதே வைராக்யம் உடையவர்களே ஆனாலும் அவர்களை ரக்ஷிப்பதில் ஆர்வம் உடையவர்களாய் அவர்களுக்கும் மோக்ஷத்தை அடைவிக்கும் கல்யாண குணங்களை உடைய அந்த மா முனிகள் நம்மை ரக்ஷித்து அருள வேணும் –மந்த ராக பரணே அபி சாதர-மந்தராகிறார் -குறைந்த விருப்பம் உடையவர்கள் –அல்ப அநு கூல்யம் உடையவர்கள்-மந்த்ர அக என்று மலை பக்ஷம்-மந்த ராக -இவர்கள் பக்ஷம்-பாட பேதமும் உண்டு -இதில் மா முனிகளையே ஸ்ரீ கூர்மாவதார ஸத்ருசம் என்று சொல்லும் –

ஸ்ரீகூர்மமூரத்தி எம்பெருமான்‌ மந்தரமாகிற மலையை தரிப்பதில்‌ ஆதரத்தை உடையவனாய்‌ அம்ருதத்தை விரும்பிய தேவர்களுக்கு கடலைக் கடைந்து செய்து அம்ருதத்தைக்‌ கொடுத்தருளினான்‌ . அம்ருதமென்று மோக்ஷத்திற்கும்‌ பெயர்‌ . மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்த ஸத் புருஷரகளும்‌ மோக்ஷத்தை விரும்பித்‌ தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு மோக்ஷ ப்ராப்தியைப்‌ பண்ணிக்‌ கொடுக்கிறார்கள்‌ மந்த,ராக,பரணே அபி ஸாதர: மந்தராகராகிறார்‌ – குறைந்த விருப்ப முடையவர்கள்‌ –அல்பாநுகூல்யமுடையவர்கள்‌ – அவர்‌ களிடமும்‌ ஆதரத்தை உடையவர்கள்‌ . மந்தர அக – மந்தர மலையென்று கூர்ம பக்ஷத்தில்‌ அரத்தம்‌ – மந்த * ராக என்று இவர்கள்‌ பக்ஷத்தில்‌ அர்த்தம்‌ . இப் புடையில்‌ திவ்ய கூர்மத்துக்கு ஸமாநமானவர்கள்‌ மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்கள்‌ – அந்த மாமுநிகள்‌ தம்மை ரக்ஷிக்க வேணும்‌ என்று ப்ரார்த்திக்கிறார் -இந்த ஸ்லோகத்தில்‌ உத்தரார்தத்தில்‌ பாடபேதமுள்ளது. இது மாமுநிகளையே – திவ்ய கூர்ம ஸமாநராக நிரூபிக்கிறது . மாமுநிகளுடைய அடியாரகள்‌ பக்ஷத்தில்‌ பூர்வார்தத்தில்‌ சொல்லப்பட்ட அரத்தமே மாமுநிகள்‌ விஷயத்திலும்‌ வைத்துக் கொள்வது . இந்த பக்ஷத்தில்‌ இரண்டு ஸ்லோகங்கள்‌ மாமுநிகள்‌ விஷயம்‌ . மேல்‌ ஸ்லோகங்கள்‌ மாமுநிகளுடைய அடியார்கள்‌ விஷயங்கள் –

–

ஸுவ்கர்ய வாந் யத் பத பக்தி சாலீ பவாப்தி மக்ந உத்தரண ப்ரவீண
ஆடீ கதே ஹ்யாத் யகிடே ரபி க்யாம் முனிஸ் ச ந பாது வரோ பயந்தா –28-

எந்த மா முனிகளுடைய திருவடிகளில் பக்தி மிகுந்த அடியவன் முமுஷு வான ஒரு சேதனனுக்கு
அவன் தன்னை ஸூ லபமாக ஆஸ்ரயிக்கும் படி இருப்பவன் ஆவான்-ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்தை சுலபமாகச் செய்யக் கூடியவன் என்றபடி-இத்தால் அவன் சம்சார ஆர்ணவத்தில் மூழ்கி இருப்பவர்களை மேலே உயர்த்தி விடுவதில் வல்லவனான ஸ்ரீ ஆதி வராஹ மூர்த்தியின் பெயரை -சாம்யத்தை அடைகிறான்
இப்படிப்பட்ட சிஷ்ய ஸம்ருத்தியை உடைய மா முனிகள் நம்மை ரஷித்து அருளட்டும் –-ஸுகர்யவான் –ஸ்ரீ எம்பெருமான் விஷயத்தில் பிரளய ஆர்னவ உத்தாரணம்-ஆத்ய கிடி -ஸ்ரீ ஆதி வராஹ நாயனார்–

எம்பெருமான்‌ விஷயத்தில்‌ ஸெளகர்யவான்‌ என்பதற்குப்‌ பன்றியின்‌ தன்மையை உடையவன்‌ என்று அர்த்தமாகக் கடவது – பாசி தூரத்துக்‌ கிடந்த பார் மகட்குப்‌ பண்டொருநாள்‌ மாசுடம்பில்‌ நீர் வாரா மானமிலாப் பன்றியாம்‌ (நா.தி. 1 1-8) என்று நாச்சியார்‌ அருளிச் செய்தபடி , ப்ரளயார்ணவத்தில்‌ மூழ்கிக்‌ கிடந்த பூமியை உத்தரிப்பித்தருளினார்‌ ஸ்ரீ வராஹநாயனார்‌ . இப்புடையில்‌ ஆதிவராஹ ஸாம்யத்தை மாமுநிகளுடைய பக்தன்‌ அடைகிறான்‌ என்று ஸ்லேடையில்‌ நிரூபித்தபடி . கிடி : – வராஹம்‌. ஆத்யகிடி : – ஆதி வராஹம் –

–

ஹிரண்ய ஜித் யத் பத பக்த சாலீ ந்ருஸிம்ஹ பாவம் ப்ரகடீ கருதி
ச மே விதத்தா மது லாநு பாவோ வரோ பயந்தா குசலான் யஜஸ்வரம் –29-

மாமுனிகளின் திருவடிகளில் பக்தி உடையவர்-ஹிரண்ய ஜித் -பொன்னில் ஆசையை வென்றவரான –
ஹிரண்யனை வென்றதால் ஸ்ரீ நரஸிம்ஹருடைய தன்மையை வெளிப்படுத்து கிறார்களோ – ஒப்பற்ற பிரபாவம் உடைய புருஷ ஸிம்ஹம் என்னும் படியான அந்த மணவாள மா முனிகள் நித்யமான நன்மைகளை -குசலங்களை -அளிக்க வேணும்-மாமுநிகளுடைய திருவடிகளில்‌ பக்தி பூண்ட ஸ்ரீவைஷ்ணவன்‌ ஹிரண்யஜித்‌ ( பொன்னை ஜயித்தவன்‌ – அதாவது பொன்‌ முதலான ஜஸ்வர்யத்தில்‌ ஆசையை வென்றவன்‌ ) என்றபடி . ஸ்ரீந்ருஸிம்ஹ பகவான்‌ ஹிரண்யாஸுரனை ஜயித்தவன்‌ . எம்பெருமான்‌ நரங்கலந்த சிங்க மாகத்‌ தோன்றி ந்ருஸிம்ஹ பாவத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்‌ . புருஷ ஸிம்ஹம்‌ என்றபடி ஒப்புயர்வற்ற ப்ரபாவ ஸாலியான மாமுநிகள்‌ எப்போதும்‌ நமக்கு குலங்களை – நன்மைகளை உண்டு பண்ணட்டும்‌ என்கிறார்-

—

பஜதே கில வாமன உப மாம் ஸூ மநோ வைரிபலிஸ் மயம் ஹரந்
ஸூப விக்ரம பூத் யதாஸ்ரித தமுபாஸ வரயோகி சேகரம் –30-

எந்த மா முனிகளை ஆஸ்ரயித்தவர் -சாத்விகர்களுடைய பலமுடைய விரோதிகளின்-பலிஷ்டர்களின் –
கர்வத்தை அழித்து ஸ்ரீ வாமன அவதாரத்துக்கு சமமான தன்மையை அடைகிறார்களோ-ஸோபனமாகத் எங்கும் சஞ்சரிப்பவராக –தீர்த்தகரராய் எங்கும் திரிந்து –-ஸூபமான த்ரிவிக்ரம அவதாரத்தை உடையவராக ஆனாரோ-அந்த யோக ஸ்ரேஷ்டரான மா முனிகளை உபாஸிக்கிறேன் -பக்தியுடன் சேவிக்கிறேன் –தீர்த்தகரராமின்‌ திரிந்து – என்றும்‌ சொல்லுகிறபடியே ஸூபமான பூ ஸஞ்சாரத்தை உடையவன்‌. ஆகையால்‌ ஒங்கி யுலகளந்த உத்தமனான த்ரிவிக்ரமனுடன்‌ ஒத்தவனாகிறான்‌ – அந்த மாமுநிகளை அடியேன்‌ உபாஸிக்கிறேன்‌ – பக்தியோடு ஸேவிக்கிறேன்‌ –

—

மஹீ பர குத் ருக் பல ஷபண தஷிணவ் ஜோப்ருத
யதங்கரி சமுபாஸ்ரயா பர ஸூ ராம சாதரம்ய கா
ஜெயந்த் யகில பாபபீ மஹித விஷ்ணு தர்மாந் விதா
ச நோ வர வர முனிர் விதரது ஸ்ரீ யம் சந்ததம் –31-

எந்த மா முனிகளுடைய திருவடியை ஆஸ்ரயித்தவர்கள் பூமிக்கு பாரமான குத்ருஷ்ட்டி பலத்தை அழிப்பதற்கு சாமர்த்தியம் உடைய தேஜஸ்ஸை உடையராய் எல்லா பாபங்களைச் செய்வதில் பயந்தவர்களாய் மிகவும் உயர்ந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்மத்தைப் பற்றியவர்களாய்-பூமிக்கு பாரமான துஷ்ட ஷத்ரியர்களை அழிப்பதில் வல்லமை யுடைய தேஜஸ்ஸை உடையரான ஸ்ரீ பரசுராமரோடே சமமான தன்மையை உடையவர்களாய் வெற்றி பெறுகிறார்களோ-அந்த ஸ்ரீ மா முனிகள் எப்பொழுதும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ யை அளித்து அருளட்டும் –இதில் பாட பேதத்தால் -தாம் வென்ற பூமி முழுவதும் காஸ்யபருக்குக் கொடுத்து விட்டு மஹேந்திர மலையில் -அர்ணவ நிவாஸம் கொண்டால் போல்
அடியவர்களும் எம்பெருமானுடைய குணக்கடலில் நித்ய வாஸம் பண்ணி பகவத் குண அனுபவமே நியதமாக பண்ணுவார்கள் –இந்த பாடமே சிறந்ததாகும்‌ . இதனால்‌ பரசுராமரோடு மற்றொரு ஸாம்யமும்‌ வரவரமுநி ப்ருத்யரகளுக்குச்‌ சொல்லப் படுகிறது . பரசு ராமர் – வென்றி மா மழு வேந்திமுன்‌ மண்மிசை மன்னரை மூவேழு கால்‌ கொன்ற தேவன்‌ . அதன்‌ பிறகு ஒரு யாக விமேஷத்தைச்‌ செய்து யாக தக்ஷிணையாக (தாம்‌ ஜயித்துப்‌ பெற்ற பூமி முழுவதையும்‌) காஸ்பருக்குக்‌ கொடுத்து விட்டுப்‌ பிறகு தேவரகள்‌ வஸிக்குமிடமான மஹேந்த்ர மலையில்‌ தவம்‌ புரிந்து வந்தார. இப்படி அவர் தம்முடைய சரித்ரத்தைத்‌ தாமே பெருமாளுக்குச்‌ சொவ்வதாக ஸ்ரீராமாயணத்திலே பாலபாண்டம்‌ 75வது ஸரக்கத்தில்‌ நாம்‌ காணலாம்‌-தசாவதார ஸ்தோத்ரத்தில்‌ வேதாந்தாசாரயர்‌ அருளிச்செய்துள்ளபடிப்‌ பாரத்தால்‌ பரசு ராமர அரணவ நிவாஸத்தை நியதமாக நித்யமாக உடையவர்‌ என்பதாகிறது. மாமுநிகளுடைய அடியார்களும்‌ எம்பெருமானுடைய குணக்கடலில்‌ நியத வாஸத்தை உடையவர்கள்‌ , நியதமாக பகவத் குணாநுபவத்‌தையே பண்ணுமவர்கள்‌ என்று பொருள் –

—

ஸஹஜா நக லஷ்மண அந் விதா வஸூ மத்யுத் பவயா ஸ்ரீய உஜ்ஜ்வலா
ரகு வர்ய சமா யதாஸ்ரிதா வர யோகீ ச ஸூபம் தநோ து ந –32-

எந்த மா முனியை ஆஸ்ரயித்தவர்கள்-ஸ்வ பாவிக -உடன் தோன்றிய குற்றம் அற்ற ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லக்ஷணங்களோடே கூடினவர்களாயும்-லஷ்மணா -அந் விதா -இரண்டு பதம் இங்கு -லஷ்மண ந் வித -ராகவன் பக்ஷத்தில் –-பூமியில் உத்பத்தியான செல்வத்தாலும் -ஸ்ரீ கைங்கர்ய ஸ்ரீ யாலும் விளங்குகிறார்கள் –உடன் பிறந்த குற்றம் அற்ற-பாப ரஹிதரான – இளைய பெருமாளுடன் கூடினவரும்
யாக பூமியில் தோன்றிய ஸ்ரீ சீதாப் பிராட்டியால் பிரகாசிக்கிற சக்கரவர்த்தி திரு மகனுக்கு
சமானர்களாய் உள்ளனரோ-தயா ஸாகரமாயும் -சரணாகத வத்சலராயும் -ஸதாச்சார்ய பராயணர்களாயும் – பெரியோர்களுக்கு விதேயர்களாயும் -இப்படி சிஷ்ய சம்பத்தை உடைய –
அந்த மா முனிகள் நம்முடைய மங்களங்களை வளர்த்து அருளட்டும் –

இந்த ஸ்லோகத்தில்‌ மாமுநிகளை ஆஸ்ரயித்தவர்கள்‌ ராகவனான சக்கரவர்த்தி திருமகனுக்கு ஸமாநவர்கள்‌ என்று இரண்டு ஸ்லிஷ்டவிஸேஷண பதங்களாலே நிரூபிக்கிறார்‌. பெருமாள்‌ கூடப் பிறந்த தம்பியாய்‌ பாப ரஹிதரான இளைய பெருமாளோடு கூடியிருப்பவர்‌ யாக பூமியில் இருந்து தோன்றிய ஸீதா பிராட்டியுடனான ஸம்பந்தத்தாலே (ஸ்ரீராமாயணம்‌ ஆரண்ய காண்டம்‌ 18-37) என்கிறபடியே அளவிட முடியாத தேஜஸ்ஸாலே விளங்குகிறார்‌ –மாமுநிகளுடைய அடியார்களும்‌ ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸந்தாநத்திலே ப்ரஸூதரகளா யிருக்கையாலே ஸ்வாபாவிக நிர் தோஷ ஸ்ரீவைஷ்ணவ லக்ஷணத்தோடு கூடினவர்களாய்‌ பூமியிலுண்டான தந தாந்ய ஸம்ருத்தியோடு கூடியவர்களாய்‌ பகவத்‌-பாகவத-ஆசார்ய கைங்கர்ய ஸ்ரீயோடு விளங்குகிறார்கள்‌ . லக்ஷ்மண அந்வித என்று ராகவன்‌ பக்ஷத்தில்‌ ஒரே பதமாகக்‌ கொள்ளவும்‌. லக்ஷ்மணா – அந்விதா : என்று இரண்டு பதமாக இவர்கள்‌ பக்ஷத்தில்‌ கொள்ளவும்‌ . லக்ஷ்ம – லக்ஷணம்‌ ; லக்ஷ்மணா என்று த்ருதீயா விபக்தி. லக்ஷணங்களோடு அந்விதா : = கூடினவர்கள்‌ என்று பொருள்‌ கொள்ள வேணும்‌. பெருமாளைப்‌ போன்று தயா ஸாகரமாகவும்‌ ஸரணாகத வத்ஸலர்களாகவும்‌ ஸதாசார்ய பராயணர்களாகவும்‌ பெரியவர்களுக்கு விதேயர்களாகவும்‌ இவர்கள்‌ விளங்குகிறார்கள்‌ என்றும்‌ கண்டு கொள்வது . இப்படிப்பட்ட ஸிஷ்ய ஸம்பத்தை உடைய மாமுநிகள்‌ நமக்கு எப்போதும்‌ ஸூபத்தைக்‌ கொடுக்கட்டும் –

—

அதிகத பலபத்ராபி க்யயா யத் பாதாப்ஜ ப்ரவண ஜன சமஷ்டயா வாஸூ தேவாக் ரஜஸ்ய
அநி தர ஜன லப்யா லப்யதே சாம்ய லஷ்மீ ச ஜெயது வர யோகீ நிஸ் துலா வேல பூமா –33–

எந்த மா முனிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளில் ப்ராவண்யம் உடையவர்களுடைய கோஷ்டியால்
பலம் மங்களம் கீர்த்தி இவை அடையப் படுகின்றனவோ-அதி கத -பல -பத்ர -அபி க்யயா -பஹு வ்ரீஹி ஸமாசார்த்தம் – எந்த மா முனிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளில் ப்ராவண்யம் உடையவர்களுடைய குழாத் தாலே ஸ்ரீ கண்ணபிரானுக்கு மூத்தவராய் பல பத்ரன் -நம்பி மூத்த பிரான் -உடன் மற்றவர்களால் அடைய முடியாத சமானமாக ஐஸ்வர்யம் அடையப் படுகிறதோ ஒப்பற்ற பெருமையை உடைய அந்த மா முனிகள் -சர்வ ஸ்ரேஷ்டராக -வெல்லட்டும்-

நம்பி மூத்தபிரானுக்குப்‌ பல பத்ரன்‌ என்று திரு நாமம்‌. ஸ்ரீவஸுதேவருடைய திருக் குமாரனன கண்ணனுக்குத்‌ தமையனான பலராமனோடு ஸாம்ய லக்ஷ்மியானது எந்த மாமுநிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளில்‌ ப்ரவணரான (பக்தி பூண்ட) ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடைய கோஷ்டியாலே அடையப் படுகிறதோ , ஒப்புயர்வற்ற எல்லை யில்லாப்‌ பெருமையை உடைய அந்த மாமுநிகள்‌ ஸர்வ ஸ்ரேஷ்டராக விளங்கக் கடவர் ! 1) அதிகத – பல பத்ர – அபிக்யயா 2) அதிகத – பல பத்ர – அபிக்யயா -என்பதற்கு அடையப்பட்ட பல பத்ரன்‌ என்கிற பெயரினால்‌ என்று நம்பி மூத்தபிரான்‌ பக்ஷத்தில்‌ பொருள்‌ . அடையப்பட்ட பலம்‌ , மங்களம்‌ ,கீர்த்தி இவைகளை உடையவர்கள்‌ என்று மாமுநிகளுடைய அடியார்கள்‌ பக்ஷத்தில்‌ பொருள்‌ கொள்ளக் கடவது . (பஹு வ்ரீஹி ஸமாஸம் )

–

ஸ தர்ம ஜாத அர்ஜுன சித்த ஹர்ஷ ப்ரத்வம்ஸி பக்ஷ ஷபண ப்ரவீணா
யதாஸ்ரயா கிருஷ்ண துலாம் பஜந்தே பாயாத்ஸ ந காந்த வரோ முனீந்த்ர–34-

எந்த மா முனிகளை ஆஸ்ரயித்து இருக்கிறவர்கள்-தர்மத்தோடே கூடின வெண்மையான தூய மனஸ்ஸின் சந்தோஷத்தை அழிக்கிற பக்ஷத்தை-நாஸம் செய்வதில் திறமையை உடையவர்களாய்
அர்ஜுனனுடைய சந்தோஷத்துக்கு அழிவை விளைவிக்கிற துர்யோதனன் முதலிய துஷ்ட பக்ஷத்தை நாஸம் செய்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கு ஸமமான தன்மையை அடைகிறார்களோ-அந்த மா முனிகள் நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்-கண்ணன் பக்ஷத்தில் தர்ம ஜாதர் -தர்ம புத்திரர்-அடியார்கள் பக்ஷத்தில் தர்ம ஸமூஹம் –தர்ம புத்ரரோடு கூடின அர்ஜுநனுடைய ஸந்தோஷத்திற்கு அழிவை விளைவிக்கிற துர்யோதநன்‌ முதலிய துஷ்ட பக்ஷத்தை அழிப்பதில்‌ ஸமர்த்தன்‌ கண்ணன்‌ என்றபடி –மாமுநிகளுடைய அடியார்கள்‌ பக்ஷத்தில் தர்ம ஸமூஹம்‌ நிஷ்கல்மஷமான வெளுத்த மனது – நல்ல அறன்களையும்‌ நிர்மலமான மனதையும்‌ உடையவர்களான ஸாத்விகர்கள்‌ -அவர்களின்‌ ஹர்ஷத்தை(ஸந்தோஷத்தை) அழிக்கிற பக்ஷம்‌ ஆஸுர ப்ரக்ருதிகளான பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளுடைய மதம்‌ – அதைத்‌ தொலைக்க வல்லவர்கள்‌ ஸ்வாமியுடைய ஸிஷ்யர்கள்‌ . இப்படிப்பட்ட ஸிஷ்ய ஸம்ருத்தியை உடைய மாமுநிகள்‌ நம்மைக்‌ காத்தருள வேணும்‌ என்று ப்ரார்த்திக்கிறார் –

–

கலி தோஷம் அசேஷத ஷிதவ் ஷபயன் கல்கி துலா விஹார பூ
யது பாஸ்ரித சஞ்ஜனஸ் ச ந சததம் ஸுவ்மய வரோ அபி ரக்ஷது –35-

எந்த மா முனிகளை ஆஸ்ரயித்த நல்லோர் பூமியில் கலியின் தோஷத்தை ஓன்று விடாமல்-நிஸ் சேஷமாக நாசம் செய்து –க்ருத யுக தர்மத்தை ப்ரவர்த்திப்பிக்கறவர்களாய் -கல்கி அவதாரத்தோடு
சமானமாக விளங்குகிறார்களோ -விஹார பூ -விஹரிக்கும் இடமாய் விளங்குகின்றார்களோ –
இப்படிப்பட்ட சிஷ்ய சம்பத்தை உடைய அந்த மா முனிகள் எப்போதும் ரக்ஷித்து அருள வேணும்–கலியும்‌ கெடும்‌ கண்டு கொண்மின்‌ கடல் வண்ணன்‌ பூதங்கள்‌ மண் மேல்‌ மலியப்‌ புகுந்திசை பாடி யுழிதரக்‌ கண்டோம்‌ * என்றும்‌ * திரியும்‌ கலியுகம்‌ நீங்கித்‌ தேவர்கள்‌ தாமும்‌ புகுந்து பெரிய கிருத யுகம்‌ பற்றிப்‌ பேரின்ப வெள்ளம்‌ பெருக * என்றும்‌ * கொன்று யிருண்ணும்‌ விசாதி பகை பசி தீயன வெல்லாம்‌ நின்றிவ்‌ வுலகில்‌ கடிவான்‌ நேமிப் பிரான்‌ தமர்‌ போந்தார்‌ * என்றும்‌ நம்மாழ்வாரருளிச்‌ செய்த படியே மாமுநிகளுடைய அடியார்களான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌ கலி தோஷத்தை நிஸ் ஸேஷமாக பூமியில்‌ போக்கடிக்கிறார்‌கள்‌ என்றருளிச்‌ செய்தபடி-இது ஸ்ரீராமாநுஜருடைய அபராவதாரமான மாமுநிகளுடைய அடியார்கள்‌ திறத்தில்‌ மிகவும்‌ பொருந்தக்‌ கடவதாய்‌ இருக்கும்‌ . கல்கி பகவானும்‌ கலி தோஷத்தை பூமியில்‌ நிஸ் ஸேஷமாகப்‌ போக்கி க்ருத யுக தர்மத்தை ப்ரவர்த்திப்பதற்காக திருவவதரிக்கப்‌ போகிறான்‌ என்று புராண ப்ரஸித்தி உள்ளது –ஆக பத்து ஸ்லோகங்களினால்‌ மாமுநிகளுடைய பக்தர்களுக்கு தஸாவதார ஸாம்யம்‌ சொல்லப்‌ பட்டது- இப்படிப்பட்ட ஸிஷ்ய ஸம்பத்தை உடைய மாமுநிகள்‌ நம்மை எப்போதும்‌ காத்தருள வேணும் என்று பிரார்த்திக்கிறார் –

—

தசாவதார ஸாம்யத்துக்கு அடுத்து கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் எம்பெருமான்களோடே
சாம்யம் இது முதல் மூன்று ஸ்லோகங்களால் அருளிச் செய்கிறார்-

அஹீந போக ப்ரவணஸ் சமிந்தே ஸ்ரீ ரெங்க தாமா கில ரெங்க பர்த்து
சாதர்ம்யமா ஸாத்ய யதங்க்ரி பக்த பாயாத் ச ந ஸுவ்மய வரோ முனீந்த்ர–36-

எந்த மா முனிகளுடைய திருவடிகளில் பக்தி உடையவர்கள்-ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் நித்ய வாஸம் செய்பவர்களாய்-ஆதி சேஷன் ஆகிற படுக்கையை அனுபவிக்கிற ஸ்ரீ ரெங்க நாதனுக்கு சமமான பண்பை அடைந்து பிரகாசிக்கிறார்களோ-குறைவற்ற பகவத் அனுபவ போகத்தில் ஆழ்ந்த யோக ஸ்ரேஷ்டரான மா முனிகள் நம்மை ரக்ஷித்து அருளட்டும்-அஹீந போகம் -அஹீ -இந-போகம் -அரவரசின் உடலும் என்றும் -அஹீந போகம்-குறைவற்ற போகமும் –எந்த மாமுநிகளுடைய திருவடிகளிலே பக்தி பூண்டவரான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்‌ குறைவில்லாத பகவத்‌ குணாநுபவத்தில்‌ ஈடுபட்டிருக்கிறவராய்‌ திருவரங்கத்தில்‌ நித்ய வாஸம்‌ செய்யுமவராய்‌ ஸ்ரீரங்கவிமானத்தில்‌ திருவநந்தாழ்வானுடைய திருமேனியாகிற அரவணையில்‌ ப்ர்தியோடு கண்வளரும்‌ திருவரங்கராஜனோடு ஸாம்யத்தைப்‌ பெற்று விளங்குகிறாரோ அந்த மணவாள மாமுநிகள்‌ நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்‌ ! என்றபடி, * அஹீநபோக * என்பதில்‌ ஸ்லேடை = அஹி – இந – போகம்‌ என்கிற பதம்‌ அரவரசின்‌ உடலையும்‌ அஹீந – போகம்‌ என்கிற பதம்‌ குறைவில்லாத போகத்தையும்‌ குறிக்கும்–

—

வ்ருஷாசல ஸ்திதம் பஜன் வஹந்ந நாரதம் ஸ்ரீயம்
ஸூ துர் லபாக மாகி லாரத் ததாந கேலி கீர்த்தி மாந்
விபாதி வேங்கடேச வத் யதங்க்ரி சேவிநாம் கண
ச ந ஸ்தநோது மங்களம் வரோ பயந்த்ரு தேஸிக––37-

எந்த மா முனிகளுடைய திருவடியை ஆஸ்ரயித்த குழாம் தர்மத்தில் அசையாது ஊன்றி இருக்கும் நிலையை அடைந்தாய் எப்பொழுதும் கைங்கர்ய ஸ்ரீயை உடைத்தாய்-கிடைத்தற்கு அரிய சாஸ்திரங்களின் -வேதாதிகள் –அருளிச் செயல்கள் -ரஹஸ்யார்த்தங்கள் – எல்லா அர்த்தங்களையும் கொடுப்பதில் இன்பம் அடையும் புகழை உடையவர்களாய் -வ்ருஷா சலத்தில் நிலை நின்று இருக்கும் தன்மையை அடைந்து-திருவேங்கட முடையானைப் போல் பிரகாசிக்கின்றதோ-அந்த மா முனிகள் நமக்கு மங்களங்களை விருத்தி செய்து அருளட்டும் –-வ்ருஷ -அசலம் -ஸ்திதம் -எருது மலை வாஸம் -என்றும் தர்மம் பேராத நிஷ்டை -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ உடன் விளங்கா நிற்பவர்கள்–

பூர்வார்தத்தில்‌ இருக்கும்‌ மூன்று விஸேஷணங்களும்‌ திருவேங்கட முடையானுக்கும்‌ ஸ்லேஷாலங்கார ரீதியில்‌ பொருந்தக்‌ கடவதாயிருக்கும்‌ . வ்ருஷாசலமென்று திருமலைக்குப்‌ பெயர்‌. வ்ருஷ – எருது , அசலம்‌ – மலை , ஸ்திதம்‌ – இருப்பை . வ்ருஷாத்ரியில்‌ நிலை நின்றவன்‌ திருவேங்கடமுடையான்‌ எப்போதும்‌ அலர்மேர்மங்கையுறைமார்பன்‌ . பக்தர்களுக்கு மிகவும்‌ துர் லபமான எல்லா புருஷார்த்தங்களையும்‌ அவரவர்‌ விரும்பியபடி கொடுப்பதான விளையாட்டை உடையவன்‌ -உலப்பில்‌ கீரத்தியம்மான்‌ , வ்ருஷ-தர்மத்‌ திலிருந்து , அசல – பேராத , ஸ்திதம்‌ – நிலையை-மாமுநிகளுடைய அடியார்‌ குழாமோ எப்போதும்‌ தர்மத்திலே நிலை நிற்கும்‌. வ்ருஷம்‌ என்று தர்மத்திற்கும்‌ பெயர்‌. எப்போதும்‌ ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸ்ரீயோடு விளங்கா நிற்கும்‌. அறிவதற்கு அரிதான வேதாதி ஸாஸ்த்ர திவ்ய ப்ரபந்த ரஹஸ்யார்த்தங்களையும்‌ விளையாட்டாகவே உபதேஸித்தருளுவதால்‌ உண்டான புகழை உடையதாய்‌ இருக்கும்‌ –

—

பக்த அகிலார்த் தாதிக மைக ஹேதும் ஸ்ரீ புண்ய கோட்ய ஆயதனம் யதீயம்
விதந்தி ஸந்தோ வரதே ந துல்யம் வரோ முனிர் நஸ் ச தநோது பத்ரம் –38-

தம்மிடம் பக்தி கொண்டவர்கள் எல்லா அர்த்தங்களையும் அடைவதற்கு ஒரே காரணமும்-கைங்கர்ய ஸ்ரீ யும் -கோடிக்கணக்கான -எண்ணற்ற புண்ணியங்களுக்கு இருப்பிடமும் எவருடையதோ-மா முனிகளை ஆஸ்ரயித்த அந்த நல்லோர்கள்-எண்ணற்ற புண்ணியங்கள் எவருடையதோ அந்த வரதராஜப் பெருமாளோடே சாம்யத்தை அடைகிறார்கள் –இப்படிப்பட்ட வைபவம் பொருந்திய அந்த மா முனிகள் நமக்கு – கல்யாண பரம்பரையை -மங்களங்களைப் பெருக்கி அருளட்டும் –

ஸத் புருஷரகள்‌ எந்த மாமுநிகளுடைய அடியவரை வரதனோடு ஒப்பிட்டு அறிகிறார்களோ அந்த மணவாளமாமுநிகள்‌ நமக்கு எப்போதும்‌ கல்யாண பரம்பரையை அருளட்டும்‌ ! என்கிறார்‌ – காஞ்சியில்‌ அத்திகிரியில்‌ புண்ய கோடி விமாநத்தில்‌ எழுந்தருளி இருக்கும்‌ அயர்வறும்‌ அமரர்கள்‌ அதிபதியான பேரருளாளன்‌ எல்லாருக்கும்‌ வரம்‌ தரும்‌ பெருமாளாக ஸேவை ஸாதித்‌ தருளுகிறான்‌ . மாமுநிகளுடைய அடியார்களும்‌ தன்னை யடைந்த பக்தர்களுக்கு அவர்கள்‌ விரும்பும்‌ அரத்த பஞ்சகம்‌ , தத்வ த்ரயம்‌ , ரஹஸ்யார்த்தங்கள்‌ முதலான உஜ்ஜீவந ஹேதுவான எல்லா ஸாஸ்த்ராரத்தங்களையும்‌ ப்ரஸாதித் தருளுகிறார்கள்‌ -புண்ய கோடி விமாநத்தை இருப்பிடமாகக்‌ கொண்டவன்‌ தேவப் பெருமாள்‌ -கைங்கர்யஸ்ரீக்கும்‌ கோடிக்கணக்‌கான புண்யங்களுக்கும்‌ இருப்பிடமானவரகள்‌ மாமுநிகளுடைய அடியார்கள்‌ – ஆதலால்‌ அவர்கள்‌ வரதனேடு ஒத்தவர்கள்‌ என்கிறார்‌-

–

காந்தம் வரம் ப்ராப்ய ஸதீ மதீ யா மதி பரஸ்மின் புருஷே விரக்தா
தத் ஸத் குணாஸ் வாதரஸை கலோலா பதி வ்ரதோ தா ஹரணத்வ மேது –39-

அழகிய மணவாள மா முனிகளையே அடைந்து அடியேனுடைய புத்தியானது-பர புருஷன் விஷயத்திலே விருப்பம் அற்று இருப்பவளாய்-தனது பர்த்தாவின் நல்ல குணங்களையே அனுபவிப்பதிலேயே ஸந்தோஷம் அடைபவளாய் –-ஸதீ -என்று போற்றப்படுபவளாய் -இருக்கும் பதி வ்ரதைக்கு எடுத்துக் காட்டான தன்மையை அடையட்டும் –இந்த ஸ்லோகத்தில்‌ அடியேனுடைய நல்ல புத்தியானது அழகிய மணவாள மாமுநிகளையே பற்றி அவருடைய குணாநுபவரஸத்திலேயே ஈடுபட்டு மற்ற விஷயங்களில்‌ பற்றற்றதாய்‌ பதி வ்ரதைகளுக்கு உதாஹரணமாய்‌ அமையட்டும்‌ என்று தம்முடைய தன்மையை வெளியிடுகிறார்‌-உலகில்‌ பதி வ்ரதையான ஸ்த்ரரி அழகிய பர்த்தாவைப்‌ பெற்று அவனுடைய நல்ல குணங்களை அநுபவிப்பதிலேயே விருப்பமுற்று பர புருஷரிடத்தில் விரக்தியை உடையவளாய்‌ ஸதீ என்று போற்றப்படுகிறாள் –

–

இது முதல் ஆழ்வார்கள் இடத்திலும் அருளிச் செயல்கள் இடத்திலும் மா முனிகளின் ஈடுபாட்டின் அதிசயத்தை அருளிச் செய்கிறார்–

ஸரஸி க்ருத விஹாரம் த்யான மாத்ரேண பும்ஸாம்
சமித ஸகல தாபே ஹம்ஸ ஸம் ஸேவ்யமாநே
பஜதி முத ம வேலாம் ஸந்ததம் யஸ்ய சேதஸ்
ச பவது வர யோகீ மானஸே மாமகீ நே –40-

த்யானம் செய்வதாலேயே சேதனர்களுடைய எல்லா தாபங்களைப் போக்குபவராயும்-மற்ற பொய்கைகள் ஸ்நானம் செய்ய சில தாபங்களைப் போக்கடிக்கும் –-பொய்கையாழ்வாரை த்யானம் செய்யும் மாத்திரத்திலே சகல தாபங்களும் தானே போகுமே –-பரம ஹம்ஸர் களாலே ஸேவிக்கப் படுபவரான பொய்கையாழ்வாருடைய ஸ்ரீ ஸூக்தியான முதல் திருவந்தாதியை அனுபவிக்கிற எவருடைய திரு உள்ளம் எல்லை அற்ற இன்பத்தை அடைகிறதோ அந்த மா முனிகள் அடியேனுடைய மனஸ்ஸிலே நித்ய வாஸம் செய்து அருள வேணும் – அடியேனுடைய மனஸ்ஸாகிற ஸரோவரத்தில் மா முனிகள் ஆகிற பரம ஹம்சம் விஹகரிக்கட்டும் -என்றபடி-(1) தம்மை த்யாநம்‌ பண்ணும்‌ அதிகாரிகளுடைய ஸகல ஸாம்ஸாரிக தாபங்களையும்‌ போக்கடிப்பவராய்‌ (2)பரம ஹம்ஸர்களான யோகிகளால்‌ ஸேவிக்கப் படுபவராய்‌ விளங்கும்‌ பொய்கை யாழ்வாராகிற ஸரோவரத்தில்‌ விஹரிக்கிற எந்த மாமுநிகளுடைய திருவுள்ளமானது எப்போதும்‌ அதிகமான ஸந்தோஷத்தை அடைகிறதோ -அந்த மணவாளமாமுநிகள்‌ அடியேனுடைய மநஸ்ஸில்‌ விஹரிக்கக் கடவர்‌ . அடியேனுடைய மநஸ்ஸாகிற ஸரோவரத்தில்‌ மாமுநிகளாகிற பரமஹம்ஸம்‌ விஹரிக்கட்டும்‌ !-மற்ற பொய்கைகள்‌ ஸ்நாநம்‌ பண்ணுமவர்களின்‌ சில தாபங்களையே போக்கடிக்கும்‌ . பொய்கை யாழ்வாரோ தம்மை ஸ்நேஹத்தோடு சிந்தித்த மாத்ரத்தில்‌ ஸகல தாபங்களையும்‌ போக்கடித்‌ தருள்வர்- என்றபடி.

–

சார அசார விவேச நைக ரசிகம் ஸாரஸ்வதம் ஸாரஸம்
ஸுவ்ரா ஹார ஜரீ சஹோதர பரீ பாகேந லோகோத்தரம்
பக்த்யா சீலயதஸ் ஸூ ஸீல ஜன தோத்தம் ஸம் பதாப்ஜ த்வயம்
நித்யம் சிந்தய சித்த சாதர பரம் ஸுவ்மயோ பயந்துர் முநே –41-

சாரம் உள்ளது சாரம் அற்றது இவற்றை பிரித்து அறிவதில் ஊன்றி இருப்பதும்-தேவர்களின் ஆஹாரமான அம்ருத ப்ரவாஹத்தின் உடன் பிறந்தது போன்ற பக்குவமான தன்மையால் உலகில் மிகச் சிறந்ததுமான பொய்கையாழ்வாருடைய ஸ்ரீ ஸூ க்தியான முதல் திருவந்தாதியை பக்தியுடன் அநுஸந்திக்கும் மா முனிகளின் அடியார்களான சாத்விகர்களுக்கு ஸீரோ பூஷணமாய் இல்ல இரண்டு திருவடித் தாமரைகளை மனமே எப்பொழுதும் கௌரவத்தோடே சிந்தித்து இரு –இந்த ஸ்லோகத்தில்‌ பொய்கை யாழ்வாரருளிய முதல்‌ திருவந்தாதியாகிற திவ்ய ப்ரபந்தத்தை பக்தியோடு நித்யமாக அநுஸந்தித்தருளும்‌ மாமுநிகளுடைய நல்ல ஸீலமுடைய பரம ஸாத்விக-ஜந-ஸிரோ பூஷணமான திருவடித்‌ தாமரைகளை ஆதாரத்தோடு நித்யமும்‌ சிந்தை செய்‌ என்‌ மனமே! என்கிறார்‌ பொய்கையாழ்வாருடைய ஸ்ரீஸூக்தி எப்படிப்பட்டது என்‌னில்‌ நல்லது தீயதுகளை அழகாகப்‌ பகுத்தறிவிப்பது . மேலும்‌ தேவர்களின்‌ ஆஹாரமான அம்ருத ப்ரவாஹத்துடன்‌ உடன்பிறந்ததைப்‌ போன்று இனிமையாகவும்‌ திவ்யமாகவும்‌ (குற்றமற்றதாகவும்‌) இருப்பது.

—

பூதார்த்தஸ் வோக்தி ஸந்தர் சித நிகம ஸிகா கூட தத்வார்த்த ஜாதே
பூதாக்யே யோகி வர்ய பகவதி ஸததம் பக்தி தோ லக்ந சித்தம்
சேவஸ்ய ஸ்வாந்த காந்தம் நிரவதிக குணை ஷாந்தி காருண்ய முக்யை
காந்தம் ஜா மாதரம் தம் நிரவதிக குணை ஸ்வாத முக்தாந்ய சங்கம் –42-

என் மனமே -வேதாந்தினுடைய ரஹஸ்யமான தத்வார்த்தங்களை உள்ளது உள்ளபடியே இரண்டாம் திருவந்தாதியிலே நன்றாக வெளிப்படுத்தி அருளிய பரம பூஜ்யரான ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் இடத்திலே பொறுமை கருணை இவற்றை முக்யமாக உள்ள எல்லையற்ற நற் குணங்களை அனுபவிப்பதால் எல்லை யற்ற கல்யாண குணங்களோடு கூடியவரும் முக்தியைத் தவிர மற்ற விஷயங்களில் விரக்தியை உடையவருமான அந்த மா முனிகளை எப்பொழுதும் பக்தியுடன் மனம் ஊன்றியவராக ஆஸ்ரயிப்பாயாக –

ஓடித் திரியும்‌ யோகிகள்‌ என்றும்‌ , இன் கவி பாடும்‌ பரமகவிகள்‌ என்றும்‌ போற்றப்படும்‌ முதல்‌ ஆழ்வார்கள்‌ மூவரில்‌ நடுவராய்‌ பரம பூஜ்யரான பூதத்தாழ்வார்‌ திறத்தில்‌ எப்போதும்‌ பக்தி யோடு கூடின சிந்தனையை உடையராய்‌ ஒப்புயர்வற்றதான க்ஷமை , கருணை முதலிய குணங்‌களால்‌ விளங்குமவராய்‌ இருக்கும்‌ அழகிய மணவாள மாமுநிகளை எப்போதும்‌ என்‌ நெஞ்சே ! நினைப்பாயாக ! மாமுநிகளுடைய குணாநுபவ ரஸத்தாலே விஷயாந்தரங்களில்‌ பற்றை விட்டு என்றபடி. பூதத்தாழ்வார்‌ அருளிச் செய்துள்ள இரண்டாம்‌ திருவந்தாதியானது வாஸ்தவமான அர்த்தத்தையே காட்டுகிறது- . இதில்‌ வேதாந்தத்தின்‌ ரஹஸ்யமான அர்த்தங்களெல்லாம்‌ தெளிவாக காட்டப்பட்டிருக்கின்றன –

—

மஹதாஹ் வய பாத பத்மயோ மஹதுத்தம் சிதயோர் மது வ்ரதம்
வர யோகி நமேவ சாதரம் மதிராஸீ தது மாமிகா அந் வஹம் –43-

பெரியோர்களால் மிகவும் மதிக்கப்பட்ட சென்னிக்கு அணியாக பூணப்பட்ட ஸ்ரீ பேயாழ்வாருடைய
திருவடித் தாமரைகளில் வண்டு போன்ற மா முனிகள் இடமே என்னுடைய மனம் ப்ரீதியுடன்
ஒவ் ஒரு நாளும் அமர்ந்து இருக்கட்டும் –பெரியோரகளால்‌ சென்னிக் கணியாகப்‌ பூணப்பட்ட பேயாழ்வாருடைய திருவடித் தாமரை களில்‌ வண்டான மாமுநிகளையே என்‌ மனம்‌ ஆதரத்தோடு எப்போதும்‌ நாடக் கடவது ! திருமழிசைப் பிரானைத்‌ திருத்திப்‌ பணி கொண்டவர்‌ பேயாழ்வாராவர்‌ – மாமுநிகளுடைய திருவுள்ளம்‌ பேயாழ்வாருடைய திருவடித் தாமரைகளின்‌ போக்யதையில்‌ ஈடுபட்டது. ஹஸ்தி கிரி நாதரண்ணாவின்‌ திருவுள்ளமோ மாமுநிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளின்‌ போக்யதை யில்‌ ஈடுபட்டது என்று தேறுகிறது-

–

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த பத பத்ம ரஜ அநு ஷங்காத் சித்தம் யதீயம ரஜஸ் கதயா ஸமிந்தே
அவ்யாஜ வத்சல தயா ப்ரதி தஸ் ஸதா அஸ்மான் அவ்யாத்ச ஸூ ந்தர வரோ முனி ஸார்வ பவ்ம–44-

விஷ்ணு சித்தர் என்ற பெரியாழ்வாருடைய தாமரைத் திருவடிகளின் துகளின் சம்பந்தத்தால் எவருடைய திரு உள்ளம் ரஜோ குண சம்பந்தம் அற்றதாக ப்ரகாசிக்கிறதோ வாத்சல்யத்தால் ப்ரஸித்தரான மணவாள மா முனி ஸ்ரேஷ்டர் நிர்ஹேதுகமாக அடியோங்களை ரக்ஷித்து அருளட்டும் –
ரஜஸ் சம்பந்தத்தால் ரஜஸ் போயிற்றே என்ன ஆச்சர்யம் –

எந்த மாமுநிகளுடைய திரு வுள்ளம்‌ ஸ்ரீவிஷ்ணு சித்தரான பெரியாழ்வாருடைய திருவடித்‌ தாமரைகளின்‌ துகள்களின்‌ ஸம்பந்தத்தாலே ரஜோ குண ரஹிதமாய்‌ விளங்குகிறதோ –வத்ஸலர்‌ என ப்ரஸித்தி பெற்றவரான அந்த மணவாளமாமுநிகள்‌ எப்போதும்‌ அடியோங்களை நிர்ஹேதுகமாகவே ரக்ஷிக்கக் கடவர்‌ . பூர்வார்தத்தில்‌ ரஜஸ் ஸம்பந்தத்தாலே ரஜஸ்‌ ஸம்பந்தமில்லாதது என்று விரோதம்‌ தோற்றுகிறது . பெரியாழ்வாருடைய திருவடிப் பொடியாலே ரஜோ குண ரஹிதமாய்‌ ஸூத்த ஸத்வ குணமுள்ளதாய்‌ விளங்குகிறது என்று பரிஹாரம்–

–

ஷீரம் சர்கர ஏவ யத் விஹிதயா ஸாபிக் யயா வியாக்யயா
ஸ்ரீ கோதா குரு பாரதீ ஸூ மஹிதா புஷ்ணாதி சா மாது ரீம்
தஸ்ய ஸ்ரீ பத பத்ம யுக்ம மநிஸம் காந்தோ பயந்துர் முநே
ஸ்மாரம் ஸ்மாரமஹம் விதூ தது ரிதோ யாயாமநா யா சத –45-

எந்த மா முனிகள் அருளிச் செய்த வியாக்யானத்தால் – ஸ்ரீ ஆண்டாளுடைய திருத்தகப்பனார் ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்தியான ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திரு மொழி சக்கரை உடன் சேர்ந்த பால் போல் இனிக்கிறதோ அந்த மா முனிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளை எப்பொழுதும் நினைத்து நினைத்து ஸூ லபமாக பாபங்கள் அழிக்கப் பட்டவனாக அடியேன் ஆக வேண்டும்-சர்க்கரை சேர்ந்த பால்‌ எப்படி மிகவும்‌ இனிதாக இருக்குமோ அப்படியே மாமுநிகள்‌ அருளிச்‌ செய்துள்ள ஸுப்ரஸித்த வ்யாக்யாநத்தோடு கூடின (ஆண்டாளுடைய திருத் தகப்பனாரும்‌ ஆசார்யருமான பெரியாழ்வார்‌ அருளிச் செய்த) பெரியாழ்வார்‌ திருமொழி மிகவும்‌ மாதுர்‌யத்தோடு கூடினதாகக்‌ கொண்டாடப் படுகிறது. விஸதவாக் ஸிகாமணியான ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகளுடைய திருவடித் தாமரைகளை எப்போதும்‌ ப்ரேமத்தோடே அநுஸந்தித்து அதனால்‌ அநாயாஸ மாகவே பாபங்கள்‌ கழியப்‌ பெறுவேன்‌ என்கிறார்‌ . பெரியவாச்சான்பிள்ளை அருளிச் செய்த பெரியாழ்வார்திருமொழி வ்யாக்யாநத்தில்‌ நான்கு பத்துக்களின்‌ வ்யாக்யாந ஸ்ரீகோஸம்‌ கரையானுக்கு இரையாகி விட்டதால்‌ அடியார்களுடைய ப்ரார்த்தனைக்கு இணங்கி மாமுநிகள்‌ வ்யாக்யாநம்‌ அருளிச்‌ செய்து அருளினார் –

—

யத் க்ருதாந் மங்களா சாஸநாத ந் வஹம் மங்களாநி ஸ்ரீ யோ வல்லபோ விந்ததி
தஸ்ய கோதா குரோர் மங்களா ஸாஸனம் குர்வதே ஸ்யான் மஹா யோகிநே மங்களம் –46-

எந்த ஒரு ஸ்ரீ பெரியாழ்வாரால் மிதக்கியமாகச் செய்யப்பட மங்களா சாசனத்தால் ஸ்ரீ யபதி மங்களங்களை அடைகின்றானோ-ஸ்ரீ கோதையின் திருத்தகப்பனாரான ஸ்ரீ பெரியாழ்வாருக்கு மா முனிகளால் மங்களா சாசனம் செய்யப்படுவதால் மா முனிகளுக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும் -நித்ய ஸ்ரீ நித்ய மங்களம் உண்டாகட்டும் என்றவாறு –மங்களாவஹையான பிராட்டிக்கு வல்லபனாய்‌ மங்கள ஸ்வரூபனுமான திருமாலும்‌ எந்த பெரியாழ்வாருடைய நித்ய மங்களாஸா ஸந பலத்தால்‌ மிகவும்‌ மங்களங்களைப்‌ பெறுகிறானோ , அந்த பெரியாழ்வாருக்கு நித்யம்‌ மங்களா ஸாஸநம்‌ செய்யும்‌ மாமுநிகளுக்கு நித்ய ஸ்ரீர் நித்ய மங்களம் உண்டாகக்கடவது

—

ஷோணீ சார புரீ க்ருத அவதரணே ஸ்வீ யோக்தி சந்தர்சிதா
சேஷாம் நாய ஸி ரோ ரஹஸ்ய நிகரே ஸ்ரீ பக்தி சாரே முனவ்
பக்த்யா பூஷித மாநஸே வர முனவ் பக்திம் பராம் பிப்ரதோ
பக்த்யா நித்யம் உபாஸி ஷீய விலஸத் தத் பக்தித ந்யா நஹம் –47-

மஹீ சார க்ஷேத்ரம் எனப்படும் திரு மழிசையில் திருவவதரித்த பக்திசாரரான -திருமழிசைப் பிரான்
இடத்தில் பக்தி பூண்டவரும் -அவரது இரண்டு அருளிச் செயல்களான திருச்சந்த விருத்தம் நான்முகன் திருவந்தாதி இரண்டிலும் ஓன்று விடாமல் அவரால் காட்டப் பட்ட வேதாந்த ரஹஸ்யங்கள் -வேதாந்த விழுப்பொருளை -அனைத்துமே நிரம்பிய திரு உள்ளத்தை உடைய மா முனிகள் இடம் மேலான பக்தியை உடையவர்களாய் விளங்கும் அடியார்களான பாக்ய சாலிகளை அடியேன் எப்பொழுதும் உபாஸிக்க -ஆஸ்ரயிக்கக் கடவேன் –-யான் முகமாய் அந்தாதி மேல் இட்டு அறிவித்தேன் ஆழ் பொருளை சிந்தாமல் கொண்மின் நீர் தேர்ந்து என்று அவரே அருளிச் செய்துள்ளார் –மஹிஸார க்ஷேத்ரமான திருமழிசையில்‌ திருவவதரித்தவரும்‌ தம்முடைய இரண்டு திவ்ய ப்ரபந்தங்களில்‌ எல்லா வேதாந்த விழுப் பொருள்களின்‌ ஸாரத்தையும்‌ வெளியிட்டருளியவரும்‌ * பக்திஸாரர்‌ * என்று போற்றப்படுமவருமான திருமழிசைப் பிரானிடத்தில்‌ அன்பு பூண்டவர்‌ ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகள்‌ * அவரிடத்தில்‌ பரம பக்தியை உடைய பாக்யஸாலிகளான அடியார்களை அடியேன்‌ பக்தியோடு நித்யம்‌ ஸேவிக்கக் கடவேன்‌-

—

யச் சித்தம் ரகு சேகர அங்கரி கமல த்வந்த ஏக பந்தீ க்ருதம்
தஸ்ய ஸ்ரீ குலசேகரஸ்ய பதயோ ஸூக்தவ் ச ஸக்தா சயம்
தத்வத் ரங்க புஜங்க புங்கவ கிரி ப்ரேம அநு வித்தாசயம்
சேதஸ் காந்த வரம் விபாவய ஸதா யோகீஸ்வரம் சாதரம்–48-

மனமே எவருடைய திரு உள்ளமானது சக்கரவர்த்தி திரு மகனுடைய இரண்டு திருவடித் தாமரைகளில்
கட்டப் பட்டு இருக்கிறதோ -அந்த ஸ்ரீ குலசேகர பெருமாள் திருவடிகளில் அவரது ஸ்ரீ ஸூ க்திகளான
ஸ்ரீ பெருமாள் திரு மொழியிலும் பக்தி நிறைந்த திரு உள்ளத்தை உடையவராய் -அதைப் போன்று ஸ்ரீ கோவிலிலும் ஸ்ரீ திருமலையிலும்-(புஜங்க புங்கவன் -சர்வ ஸ்ரேஷ்டரான ஆதி சேஷன் -கிரி -மலை -சேஷாசலம் -என்றவாறு ) ப்ரேமம் நிறைந்த திரு உள்ளத்தை உடையவருமான ஸ்ரீ மா முனிகளை மனமே நினைத்து இருப்பாயாக –எந்த குலசேகராழ்வாருடைய திருவுள்ளம்‌ பெருமாளுடைய திருப் பாத கமலங்களில்‌ ஈடுபட்டு அவருடைய புகழைப்‌ பாடுவதிலேயே நாட்டமுடையதோ அந்த குலசேகராழ்வாருடைய திருவடிகளிலும்‌ , அவர் தம்‌ ஸ்ரீஸூக்தியாகிற பெருமாள் திருமொழியிலும்‌ ஈடுபட்ட திருவுள்‌ளத்தை உடையவரும்‌ -அந்த ஆழ்வாரைப் போலவே திருவரங்கத்திலும்‌ ஸேஷாசலமான திருமலையிலும்‌ ப்ரேமத்தோடு கூடின திருவுள்ளத்தை உடையவரும்‌ -யோகிகளில்‌ தலைவருமான மாமுநிகளை -மனமே! நீ ஆதரத்தோடு நிச்சலும்‌ நினைக்கக்‌ கடவாய்‌ ! புஜங்க புங்கவன்‌ – ஸர்வ ஸ்ரேஷ்டரான ஆதி ஸேஷன்‌ ; கிரி – மலை – ஸேஷாசலம்‌ என்றபடி-

—

ஸ்ரீ ரங்காதிப திவ்ய மங்கள வபுஸ் ஸுவ்ந்தர்ய சார அம்ருத
ஸ்ரோத மக்ந முனீந்திர வாஹந குணோதந் வந்நி மக்நாசயம்
சேதஸ் காந்த வரம் விசிந்த்ய முனிம் யச் சிந்தனம் சந்ததம்
குர்வந்தோ ஹி விதந்தி தைவம பரம் சந்தோ ந யஸ்மாத் பரம் –49-

ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளுடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தினுடைய ஸுவ்ந்தர்ய சாராம்ருத பிரவாகத்தில் ஆழ்ந்தவரும்-முனி வாஹனர் என்று பெயர் பெற்ற ஸ்ரீ திருப்பாணாழ்வார் உடைய குணக்கடலில் மூழ்கிய நெஞ்சை உடையவருமான ஸ்ரீ மா முனிகளை நெஞ்சே எப்பொழுதும் சிந்தித்து இருப்பாயாக -இவ்வாறு சதா சிந்திக்கும் அடியார்கள் – என் அமுதனைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -என்றே இருப்பார்களே –திருவரங்கத் தரவணையில்‌ பள்ளி கொள்ளும்‌ பெரிய பெருமாளுடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்‌தைத்‌ திருவடி முதல்‌ திருமுடியளவாக அநுபவித்து அந்த எம்பெருமானுடைய திருமேனியின்‌ ஸெளந்தர்ய-ரஸமாகிற ( அழகு-வெள்ளமான ) அம்ருத-ப்ரவாஹத்தில்‌ மூழ்கினவராய்‌ லோக ஸாரங்க மஹா முநிகளுடைய திருத் தோளில்‌ ஏறிப் போகையால்‌ * முநி வாஹநர்‌ * என்று கொண்டாடப்படும்‌ திருப் பாணாழ்வாருடைய குணக் கடலில்‌ மூழ்கின திருவுள்ளத்தை உடையவரான மணவாளமாமுநிகளை பேதை நெஞ்சே ! நீ எப்போதும்‌ சிந்தை செய்வாயாக ! எந்த மாமுநிகளை சிந்தித்திருக்குமவர்களான நல்லடியார்கள்‌ அவரைத் தவிர மற்றொரு தெய்வத்தை நினைப்பார்களோ ! * என்கிறார் -திருப்பாணாழ்வார்‌ * என்னமுதினைக்‌ கண்ட கண்கள்‌ மற்றொன்றினைக்‌ காணாவே * என்றார்‌. மாமுநிகளுடைய அடியார்களோ மாமுநிகளை யன்றி மற்றொன்றினைக்‌ காணார்கள்‌ . இதுவே சரம பர்வ நிஷ்டையாகும்

—

யத் பாத ரேணு வஹ நேந ஸூ கந்த மௌலிஸ்தம் ப்ரஹ்ம பந்த மதி கச்சதி முக்தி பந்த
தத் விஷ்ணு பக்த பத ரேணு முனீந்திர பக்தம் காந்தோ பயந்த்ருமுனி மன் வஹம் ஆஸ்ரயேயம் –50-

எந்த ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வாருடைய திருவடி தூளியைத் தரித்து நறு மணம் பெற்ற முடியைப் பெற்றவர்கள் சம்சார பந்தத்தில் இருந்து விடுபட்டு அத்யந்த பகவத் பாரதந்தர்யத்தை அடைகிறார்களோ அந்த தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் இடம் பக்தியை உடைய ஸ்ரீ மா முனிகளை ஒவ் ஒரு நாளும் ஆஸ்ரயிப்பேனாக –எந்த தொண்டரடிப் பொடி யாழ்வாருடைய ஸ்ரீபாத ரேணுவை தரிக்கிறபடியால்‌ நல்ல வாஸனை யுள்ள முடியை உடையவர்கள்‌ ஸம்ஸார பந்தத்திலிருந்து விடுபட்டு ப்ரஹ்ம ஸம்பந்‌தத்தை அடைகின்றனரோ , அந்த தொண்டரடிப் பொடி யாழ்வார்‌ திறத்து பக்தி பூண்டவரான ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகளை அடியேன்‌ ஆஸ்ரயிக்கக் கடவேன்‌ !

–

யது பாது காத்வ மதி கச்சதி சம்ய மீந்த்ர தஸ்மிந் முனவ் வகுள மாலிநி பத்த பாவம்
தத் ஸூ க்தி சாகர சதுஷ்டய பூர்ண சந்த்ரம் ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ருய மிநம் சரணம் வ்ருணே அஹம் –51-

எந்த ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருடைய பாதுகையாய் இருக்கும் தன்மையை ஸ்ரீ எதிராஜரான நம் உடையவர் அடைகிறாரோ மகிழ மாலை அணிந்த அந்த ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திறத்தில் ஊன்றிய திரு உள்ளத்தை உடையவரும் அவருடைய ஸ்ரீ ஸூக்தி கடலான நான்கு திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கும் பூர்ண சந்திரன் போன்றவருமான ஸ்ரீ மா முனிகளை சரணமாகப் பற்றுகிறேன் –-சந்த்ர தர்சன ஹர்ஷத்தால் கடல் பூரிக்கும் கந்த மலர்ப் பொழில் சூழ் குருகாதிபன் கலைகள் விளங்கிடும் நாள் அன்றோ திரு மூல நன்னாள் –யதிராஜரான எம்பெருமானார்‌ எந்த நம்மாழ்வாருடைய பாதுகையாக விளங்குகிறாரோ , மகிழ்மாலை மாரபினரான அந்த நம்மாழ்வாரிடத்தில்‌ பாவ பந்தத்தை யுடையவராய்‌ , அந்த ஆழ்வார்‌ அருளிச் செய்த நான்கு திவ்யப்ரபந்த கடல்களுக்கும்‌ பூரண சந்த்ரனாய்‌ விளங்கும்‌ ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகளை அடியேன்‌ சரணமாகப்‌ பற்றுகிறேன்‌ ! * என்கிறார்‌. பூரண சந்த்ரனைக்‌ கண்ட ஸந்தோஷத்தில்‌ கடல்‌ கொந்தளிக்கும்‌ -அதைப் போன்று மாமுநிகளுடைய திருவவதாரத்தால்‌ நம்மாழ்வார்‌ அருளிச் செய்த நான்கு திவ்யப்ரபந்தங்களும்‌ ஸம்ருத்தி மிக்கதாகின்றன . * கந்த மலர்ப்பொழில்தழ்‌ குருகாதிபன்‌ கலைகள்‌ விளங்கிடு நாள்‌ * இறே மாமுநிகளுடைய திருவவதார திநமான திருமூல நன்னாள்–

–

மூர்த்தோ யோ பக்தி பூமா முரரிபுத யோ யன் மஹிம் ந கலா அபி
வ்யாஸாதீ நாம லப்யா புஜக விஹக ராட் ஸைன்ய ப்ருத் விஸ்மயாய
யத் ஸூக்தி நாம் கரிம் ணே ஸ்ப்ருஹயதி ஸகலோ அப்யாக மோ அபவ்ருஷேய
தஸ்மிந் ந்யஸ்தாத்ம பார சடஜிதி வர யோக்யஸ்து மே ஸ்வஸ்தி பூம்நே –52-

எந்த நம்மாழ்வார் முரனை அழித்த ஸ்ரீ கண்ணபிரான் திருவடிகளில் பரமபக்தியே வடிவானவரோ –
கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் அன்றோ-எவருடைய பெருமையில் பதினாறில் ஒரு பங்கு கூட வ்யாஸாதிகள் அடைய முடியாதோ-அநந்த கருட விஷ்வக் சேனாதிகளுக்கும் கூட ஆஸ்ரயிக்க விஷயம் ஆனவரோ-எவருடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளின் மஹிமையை வேதங்களும் கூட அடைய விரும்புகின்றனவோ-அந்த ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் இடத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஸமஸ்த பாரத்தை யுடைய மா முனிகள் அடியேனுடைய பூர்ண மங்களங்களுக்கு காரணமாக இருக்க வேண்டும்–

முரரிபுவான கண்ணன்‌ திருவடி யிணையில்‌ பரம பக்தியே வடிவானவரான படியாலே கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் என்று நம்மாழ்வாரைக்‌ கொண்டாடுகிறார்‌ ஸ்ரீபராஸரபட்டர்‌. எம்பெருமானுடைய நிர்ஹேதுக கடாக்ஷத்தினால்‌ மயர்வற மதிநலம்‌ அருளப் பெற்ற ஆழ்வாருடைய பெருமையின்‌ ஏகதேஸம் கூட தம்முடைய யத்நத்தினால்‌ ஜ்ஞாந பக்திகளைப்‌ பெற்ற வ்யாஸாதிகளால்‌ அடைய முடியாது. மேலும்‌ இவருடைய வைபவம்‌ நித்ய ஸூரிகளான அநந்த கருட விஷ்வக்ஸேநாதிகளையும்‌ வியக்கச்‌ செய்யும்‌! அபெளருஷேயமாகவும்‌ நித்ய நிர்தோஷமாகவும்‌ மூல ப்ரமாணமாகவும்‌ இருக்கும்‌ பெருமைகள்‌ பெற்ற வேதங்களும் கூட ஆழ்வாருடைய ஸ்ரீஸூக்திகளின்‌ பெருமையை அடைய விரும்புகின்றனவே ! இப்படிப்பட்ட வைபவங்கள்‌ பொருந்திய நம்மாழ்வாரிடத்தில்‌ ஸமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஸமஸ்த பாரத்தையும்‌ உடையவரான மாமுநிகள்‌ தம்முடைய அனைத்து நன்மைகளுக்கும்‌ கடவராக வேணும்‌ என்று பிரார்த்திக்கிறார் –

—

சடாராதி ஸ்ரீ மத் வதன ஸரஸீ ஜாத மிஹிர
ததீய ஸ்ரீ பாதாம் புஜ மது கரஸ் தஸ்ய வசஸாம்
சதுர் ணாம் ஸிந்தூ நாமம் ருத கிரனோ பக்த ஜனதா
ஸூர த்ருபாயான் மாம் வர முனி வரோ வேள மஹிமா –53-

நம்மாழ்வாருடைய திரு முக மண்டலமான தாமரையை அலர்த்த வல்ல ஸூர்யனாகவும் அவர் தம் திருவடிகளில் வண்டாகவும் அவர் அருளிச் செய்த நான்கு பிரபந்த சாகரத்துக்கு பூர்ண சந்த்ரனாகவும்
பக்த ஜனங்களுக்கு அபேக்ஷித்ங்களைக் கொடுக்க வல்ல கல்பக வ்ருக்ஷமாகவும் எல்லை அற்ற பெருமை யுடைய ஸ்ரேஷ்டரான மா முனிகள் அடியேனை ரக்ஷித்து அருள வேண்டும் –நம்மாழ்வாருடைய திருமுக மண்டலமான கமலத்தை விகஸிப்பிக்கக் கடவ ஸூரியனாய்‌ , அவர்தம்‌ திருவடித்‌ தாமரைகளில்‌ படிந்த வண்டாய்‌ , அவருடைய ஸ்ரீஸூக்திகளான நான்கு திவ்ய ப்ரபந்தங்களான நான்கு ஸமுத்ரங்களை ஸந்தோஷத்தினால்‌ பொங்கி யெழச்‌ செய்யும்‌ பூர்ண சந்த்ரனாய்‌ , தம்மை ஆஸ்ரயித்த பக்த ஜநங்களுக்கு தேவ லோகத்திலுள்ள கல்பக வ்ருக்ஷம்‌ போன்று அபேஷிதங்களைக்‌ கொடுக்கும்‌ வள்ளலாய்‌ , எல்லை யில்லாத வைபவத்துடன்‌ கூடிய முநி ஸ்ரேஷ்டரான மாமுநிகள்‌ என்னை ரஷித்தருள வேணும் –

—

ஸடரிபு முனி த்ருஷ்டாம் நாய கூடார்த்த தத்த்வ ப்ரகடந படு லோகாசார்ய ஸூக்த்யர்த்த ஜாதம்
வ்ய வ்ரு ணத பவ பாஜாம் குப்தயே ய க்ருபா வாந் பவது ச வர யோகீ ஸ்ரேயஸே பூயஸே ந –54-

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் கண்ட வேத ரஹஸ்யார்த்தங்களை -அர்த்த ரசங்களையும் பாவ ரசங்களையும் -உள்ளது உள்ளபடி வெளிப்படுத்துவதில் திறமை மிக்க லோகாச்சார்யரான ஸ்ரீ நம்பிள்ளையினுடைய ஸ்ரீ ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூக்திகளின் அர்த்தங்களை சம்சாரிகளை ரக்ஷிப்பதற்காக எவர் எடுத்து விவரித்து உரைத்தாரோ
பரம காருணிகரான அந்த ஈட்டுப் பெருக்கரான மா முனிகள் நம்முடைய ஆத்ம உஜ்ஜீவனத்துக்காக நன்கு விளங்கட்டும்–நம்மாழ்வாராலே காணப்பட்டு வெளிப்படுத்தப் பட்ட த்ராவிட வேதமான திருவாய் மொழியின்‌ அர்த்த-ரஸம்‌ பாவ-ரஸம்‌ இவைகளை நன்றாக வெளியிட்டருளினவர்‌ லோகாசார்யரான நம்பிள்ளை- இவற்றை கருணையை யுடைய எவர்‌ ஸம்ஸாரிகளான நம்‌ போல்வர்களுடைய ரக்ஷணத்துக்காக விரிவாக உபந்யஸித்தருளினாரோ அந்த மாமுநிகள்‌ நமக்கு அதிகமான ஆத்ம நன்மைகளை திருவுள்ளம்‌ பற்றி யருள வேணும்‌ ! ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்‌ பெருக்கர்‌ என்று மாமுநிகள்‌ போற்றப் படுகிறாரிறே ! அத்தைத்‌ திருவுள்ளம்‌ பற்றி அருளிச் செய்தபடி –

–

தாத்ருக் கேசர பூஷ த்ருஷ்ட சதுராம்நா யங்க ஷட் கதாமக
ஸ்வ உக்த்யா நந்திதே கேசவ கில கலி ப்ரத்வம்ஸி யோகீஸ்வர
நித்ய உத்புத் வயதீய ஹ்ருத் ஸரஸிஜ புஷ்ணாதி ஹம்ஸஸ் ரியம்
ச ஸ்ரே யாம்ஸி தநோ து ந பிரதிகலம் காந்தோ பயந்தா முனி –55-

அப்படிப்பட்ட வகுள மாலையைத் தமக்கு பூஷணமாக அணிந்தவரான ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரால் காணப்பட்ட
நான்கு திராவிட வேதங்களுக்கு ஆறு அங்கங்களான தம்முடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகளாலே எம்பெருமானை
உகப்பிக்கும் கலி கன்றியான திரு மங்கை ஆழ்வார் அல்லவா-இவற்றை அநுஸந்திப்பதால் எப்பொழுதும் மலர்ந்த எவருடைய இதயத் தாமரையில் கலி கன்றியான-திருமங்கை ஆழ்வார் ராஜ அம்சமாக விளங்குகிறாரோ-அந்த அழகிய மணவாள மா முனிகள் எப்பொழுதும் நமக்கு ஆத்ம நன்மைகளைச் செய்து அருள வேணும் –

வகுள பூஷணரான நம்மாழ்வாராலே ஸாக்ஷாத் க்ருதமான த்ராவிட வேதமான நான்கு திவ்ய ப்ரபந்தங்களுக்கும்‌ ஆறங்கங்களாக ஆறு திவ்ய ப்ரபந்தங்களை அருளிச் செய்தவராய்‌ , தம்‌ முடைய திவ்ய ப்ரபந்தங்களினாலே எம்பெருமானுடைய திருவுள்ளத்தை உகப்பிக்கிறவராய்‌ , கலிகன்றியான திருமங்கையாழ்வார்‌ , எப்போதும்‌ அந்த அருளிச் செயல்களை அநுஸந்திக்கிற படியால்‌ தெளிந்து மலர்ந்த எந்த மாமுநிகளுடைய திரு வுள்ளத்திலே ராஜ ஹம்ஸமாக இருந்து கொண்டு அதை விஹரித்து மகிழ்வுறச்‌ செய்கிறாரோ , அந்த மாமுநிகள்‌ நமக்கு க்ஷணம்‌ தோறும்‌ ஆத்ம நன்மைகளைச்‌ செய்தருள வேணும்‌ ! கேஸரம்‌ –வகுளம் –

—

ஸ்வ கரல சாச்சி தாக்ர கரவாள ஜிதாப்தி ஸூதா தயித ஹ்ருதாந பாய நிகமாந்த நிகூட தநம்
கலிரிபு யோகி வர்ய மநிசம் ஹ்ருதயே நிததத் மநஸி விஹார மேது ஸததம் மம காந்த வர –56-

தம் திருக் கையிலே விளங்குகின்ற கூரான நுனியை யுடைய வாளால் வெல்லப்பட்ட எப்பொழுதும் பிரியாத அலை மகள் நாதன் இடம் இருந்து அபஹரிக்கப் பட்ட வேதாந்தத்தில் மறைந்துள்ள தனமான
திரு மந்த்ரத்தை யுடைய திரு மங்கை ஆழ்வாரை எப்பொழுதும் திரு உள்ளத்தில் தரித்து இருக்கிற
மா முனிகள் எப்பொழுதும் அடியேன் மனத்தில் மகிழ்வை அருள வேணும் -விஹரிக்கக் கடவாராக –தம்முடைய திருக் கையில்‌ விளங்கும்‌ கூரார்ந்த வாள் வலியால்‌ திருமகள்‌ கேள்வனை ஜயித்து அவனிடமிருந்து அபஹரிக்கப்பட்ட திருவஷ்டாக்ஷர மஹா மந்த்ரமாகிற அழியாத தநத்தை உடையவராய்‌ கலியை விரட்டி ஒட்டினவரான திருமங்கை மன்னனை எப்போதும்‌ திருவுள்ளத்‌திலே வைத்துக்‌ கொண்டிருக்கும்‌ ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகள்‌ அடியேனுடைய மனதில்‌ எப்போதும்‌ விஹரிக்கக் கடவராக-

—

யத் ஹஸ்தந் யஸ்த சஸ்த்ரம் ஸகலயதி கலிம் யஸ்ய சாரஸ் வதம் து
ஸ்ரோதஸ் ஸ்ரோத்ரு ந சேஷா நபி சபதி ஹதா சேஷ தாபான் விதத்தே
தஸ்மிந் நிர் தூத திஷ்யே ஜகததி பதநஸ்தேயநிஸ் துல்ய பூம் நி
ந்யஸ்தாத்மா ஸ்வஸ்தி விஸ்தாரயது மம ஸதா ஸுவ்மய ஜாமத்ரு யோகீ –57-

எந்த ஆழ்வாருடைய திருக்கையில் இருக்கும் ஆயுதமான வேல் கலியை தூளாக்குகிறதோ –-எவருடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளுடைய ப்ரவாஹமானது கேட்பவர்கள் அனைவருமுடைய எல்லா தாபங்களையும் உடனேயே போக்குகிறதோ கலியை விரட்டியவரான லோக நாதன் என்னும் எம்பெருமானுடைய தனத்தை அபஹரித்த ஒப்பற்ற மஹிமை பொருந்திய ஆழ்வார் இடத்தில் திரு உள்ளத்தில் வைத்தவரான அழகிய மா முனிகள் நமக்கு எப்பொழுதும் மங்களங்களை அருள வேணும் –எந்த ஆழ்வாருடைய திருக்கையில் இருக்கும் வேலாயுதம் கலியைத் துகளாக்குகிறதோ -எந்த ஆழ்வாருடைய திருமொழிப்‌ பெருக்காறு கேட்பவர்‌ அனைவர்களுடைய ஸகல தாபங்களையும்‌ அப்போதே போக்குகிறதோ எம்பெருமானுடைய தநத்தை அபஹரிக்கையால்‌ வந்த அஸாதாரண மஹிமை பொருந்திய அந்தத் திருமங்கையாழ்வாருடைய திருவடிகளில்‌ தம்முடைய ஸமஸ்த பரத்தையும்‌ ஸமர்ப்‌த்து வாழும்‌ அழகிய மணவாளமாமுநிகள்‌ எப்போதும்‌ அடியேனுக்கு மங்களத்தைப்‌ பண்ணி யருளட்டும் -பாஹு வ்ரீஹி ஸமாஸாத்தாலே கலியை விரட்டி ஒட்டினவர்‌ என்று பொருள் –

—

யத் வாணீ ரஸ பூம தாரித ஸூதா வேணீ முதா ஸம்யமி
ஷோணீ பால முகைஸ் ததந்ய விமுகை ராஸ் வாத்யதே சாதரம்
வேதாந்த ஸ் ப்ருஹணீய வைபவ வதீ கேதாந்த க்ருத்தேஹி நாம்
கோதாம் தாம் சரணம் ஸ்ரயன் வர வரோ மோதாய ந கல்பதாம் –58-

வேதங்களாலும் விரும்பப்படுவதாய் -வேதங்கள் அனைத்துக்கும் வித்தாய் – சேதனர்களுடைய துக்கத்தைப் போக்குவதாய் -பாபங்களைப் போக்கும் பரமன் அடியைக் காட்ட வல்லதாய் –
ஸ்ரீ ஸூ க்திகளின் ரசத்தாலே அம்ருத ப்ரவாஹத்தையும் கீழ்ப் படுத்த வல்லதாய்
ஆனந்தத்தினால் திருப்பாவை ஜீயரான யதிராஜர் போல்வரால் இதைத் தவிர மற்ற விஷயங்களில் விருப்பம் அற்றவர்களாய் ஆதாரத்தோடு அனுபவிக்கப் படுகிறதாய் விளங்கும் ஸ்ரீ ஸூக்திகளை அருளிச் செய்த அந்த ஆண்டாளை சரணமாகப் பற்றிய மா முனிகள் நமக்கு ஆனந்தத்தை அளிக்க வேணும் –

எந்த ஆண்டாளுடைய ஸ்ரீஸூக்தியானது (திருப்பாவை , நாச்சியார்‌ திருமொழி) –
1-வேதாந்தங்களாலும்‌ ஆசைப்படத்தக்க (வைபவத்தை) உடையதாய்‌ ,
2-மநுஷ்யர்களுடைய து :க்கங்களை அடியோடு போக்கடிக்கும்‌ தன்மையை உடையதாய்‌
3-இனிமையின்‌ ஆதிக்யத்தினால்‌ அம்ருத ப்ரவாஹத்தையும்‌ கீழ்ப் படுத்த வல்லதாய்‌ ,
4-இதர விஷயங்களில்‌ வைராக்யமுடைய யதிராஜரான நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானார்‌ முதலான பூரவாசார்யர்களால்‌ நித்யம்‌ ஆதரத்தோடு அநுபவிக்கப் படுவதாய்‌ விளங்குகிறதோ அந்த ஆண்டாளுடைய இணை யடிகளை ஸரணமாகப்‌ பற்றிய மாமுநிகள்‌ நமக்கு எப்போதும்‌ ஆநந்தத்தைக்‌ கொடுத்தருள வேணும்‌! கோதையின்‌ ஸ்ரீஸூக்தி வேதமனைத்துக்கும்‌ வித்தாய்‌ பாபங்களைப்‌ போக்கிப்‌ பரமனடி காட்ட வல்லது . திருப்பாவையை நித்யம்‌ அநுஸந்தித்து வரும்‌ உடையவர்‌ திருப்பாவை ஜீயர்‌ என்றே போற்றப்படுகிறார்‌ –

—

யத் ஸூக்திர் முக்தி ஹேதும் பிரகட யதிதராமாக மாந்தாதி ரூடம்
லஷ்மீ காந்த அநு வாதம் ஸ்புரத மித குண ஆச்சார்ய வர்யாபிதா நம்
கோதாம் தாமாத ரேண ப்ரணித ததி வர யோகி ந்யஸ்த சித்தா
சந்தஸ் ஸந்தோஷ வந்தோ விததபி பஜதாம் ஸ்வாந்த சந்தாப சாந்திம்–59-

எந்த ஆண்டாளுடைய ஸ்ரீ ஸூ க்தியானது வேதாந்தத்தில் தேறிய அர்த்தமான மோக்ஷ உபாயமாக
எம்பெருமானை ஆஸ்ரியப்பதை விட பிரகாசிக்கும் குணங்களை உடைய ஆச்சார்யனை மோக்ஷ உபாயமாக நன்றாக வெளிப்படுத்துகிறதோ-அந்த ஸ்ரீ கோதா நாச்சியாரை ஆதாரத்தோடு ஆஸ்ரயிக்கும் மா முனிகள் இடம் ஊன்றிய மனத்தை உடைய ஆனந்தம் உடைய சாதுக்கள்
தங்களை ஆஸ்ரயிக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் மனத்தில் உள்ள கிலேசத்தை நீக்கி சாந்தி அடையச் செய்கிறார்கள் –-நல்ல என் தோழி -இத்யாதி சரம பர்வ நிஷ்டை -ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் –
இது அன்றோ பரம ரஹஸ்யம் –

எந்த ஆண்டாளுடைய ஸ்ரீஸூக்தியானது திருமாலை முதல்‌ பர்வமாகவும்‌ , மிகவும்‌ ப்ரகாஸிக்‌கிற க்ஷமாதி குணங்களை யுடைய ஆசார்யனை சரம பர்வமாகவும்‌ கொண்டு ஸ்ரீய : பதியினுடைய அபிமாநத்தை மோக்ஷத்திற்கு அப்ரதாந காரணமாகவும்‌ ஆசார்யாபிமாநத்தையே முக்ய காரணமாகவும்‌ பற்றுகிற வேதாந்த ரஹஸ்யார்த்த ஸாரமான சரம பர்வ நிஷ்டையை மிகவும் தெளிவாக விளக்குகிறதோ அந்த ஆண்டாளை பக்தியோடு த்யாநம்‌ செய்கிற மாமுநிகளிடத்‌தில்‌ நிலை நின்ற சிந்தையை உடையவர்களாய்‌ , அதனாலேயே ஸந்துஷ்டர்களா யிருக்கிற சரம பர்வத்தால்‌ ஊன்றி இருக்கும்‌ மஹான்கள்‌ தம்‌ ௮பிமாந-அந்தர் கதரான பக்தர்களுக்கு உண்டு பண்ணுகிறார்கள்‌ என்றபடி–நல்ல வென்‌ தோழீ… என்கிற பாசுரத்தில்‌ ஆண்டாள் தன்னுடைய சரம பர்வ நிஷ்டையை வெளியிட்டருளினாள் –

—

யந் மௌலிஸ் பர்சதீ வ்யத் பரிமள பரிதாம் மாலிகாம் மூர்த் நி பிப்ரத்
தன்யம் ஸ்வம் மன்யதே ஸ்ரீ நிதிர் அபி புருஷஸ் தாமமேயா நுபாவாம்
கோதாம் பக்த்யா யதிஷ்மாபதி மிவ ஸததம் லால யந்தம் மஹாந்தம்
சேவந்தே யோகி நம் யே ஹ்ருதய கலய தாநன்வஹம் தேஸி கேந்தரான் –60-

எந்த ஆண்டாளுடைய குழலின் ஸ்பர்சத்தால் பிரகாசிக்கிற நறு மணம் நிறைந்த மாலையைத் திரு முடியில் தரித்து இருப்பதால் ஸ்ரீ யபதியான புருஷோத்தமனும் தன் பயனாகக் கருதுகிறானோ
அந்த அளவிட முடியாத ப்ரபாவத்தை உடைய ஆண்டாளை யதிராஜர் போன்று எப்பொழுதும் கொண்டாடும் மஹா யோகியான ஸ்ரீ மா முனிகளை எவர்கள் பக்தியோடு சேவிக்கிறார்களோ அந்த ஆச்சார்ய ஸ்ரேஷ்டர்களை எப்பொழுதும் மனமே அநுஸந்திப்பாயாக –

ஸ்ரீய : பதியான புருஷோத்தமனும்‌ எந்த ஆண்டாளுடைய கந்தம்‌ கமழும்‌ திருக் குழலின்‌ ஸம்பந்தத்தாலே மிகவும்‌ பரிமளத்தோடு கூடின சூடிக் களைந்த மாலையைத்‌ தலையில்‌ சூட்டிக்‌ கொள்வதால்‌ தன்னை தந்யனாக நினைக்கின்றானோ , எல்லை யற்ற ப்ரபாவத்தையுடைய அந்த கோதா தேவியை எம்பெருமானாரைப்‌ போன்று எப்பொழுதும்‌ பக்தியோடு ஸ்லாகித்துக்‌ கொண்டாடும்‌ மாமுநிகளை எந்த ஆசார்ய ஸ்ரேஷ்டர்கள்‌ ஸேவிக்கிறார்களோ , அவர்களை ஹே மனமே! நீ நித்யம்‌ அநுஸந்திப்பாயாக –

—

சட வைரிமுநே பரம் ந தைவம் விதிதம் யேந ததே கதை வதே ந
மதுரம் கவிம் ஆஸ்ரிதஸ் தமீட்யம் வர யோகீ விததாது பாவுகம் ந –61-

நம்மாழ்வாரை விட மேலான தெய்வம் எவரால் அறியப் பட வில்லையோ அந்த ஒரு தெய்வத்தை உடைய தேவு மற்று அறியாமல் குருகூர் நம்பி பாவின் இன்னிசையைப் பாடித் திரிந்த ஸ்துதிக்கத் தக்க ஸ்ரீ மதுர கவிகளை ஆஸ்ரயித்த மா முனிகள் நமக்கு நன்மைகளைத் தந்து அருள வேணும்-ஸடகோப முநியைத்‌ தவிர மற்றொரு தெய்வம்‌ அவரையே பர தெய்வமாகப்‌ பற்றின எந்த மதுரகவியால்‌ அறியப்பட வில்லையோ , துதிக்கத்‌ தகுந்த அந்த மதுரகவி யாழ்வாரை ஆஸ்ரயித்தவரான மாமுநிகள்‌ நமக்கு நன்மைகளை அருள வேணும்‌! தேவு மற்றறியேன்‌ குருகூர் நம்பி பாவினின்னிசை பாடித்‌ திரிவனே என்றாரிறே மதுரகவிகள் –

—

யத் பதாப்ஜ அநு பந்தஸ் ஸகல தநு ப்ருதாம் கல்பதே முக்தி ஸித்த்யை
யத் சம்பந்தாத் கரஸ்தாம மநுத ச யதிஷ் மாபதி ஸ்வஸ்ய முக்திம்
தஸ்மிந் கூராதி நாதே நிரவதிக குணே பக்திமாம் ரேட யந்தம்
முக்த்யை பக்த்யோ பஜந்தோ வர முனி மநகா தேஸிகா மே தயந்தாம் –62-

எவருடைய திருவடித் தாமரைகள் சம்பந்தமே எல்லா சேதனர்களுடையவும் முக்தி பெறுவதற்கு
சாதனமாக கருதப் படுகிறதோ அந்த ராமானுஜரே தன்னுடைய மோக்ஷம் எவருடைய சம்பந்தத்தால் கைப்பட்டதாக எண்ணினாரோ-இதற்கு மேல் இல்லை என்னும்படியான குணங்களை உடைய அந்த கூரத்தாழ்வான் இடம் இடைவிடாத பக்தியைப் பண்ணும் மா முனிகளை மோஷார்த்தமாக பக்தியுடன் ஆஸ்ரயிக்கும் ஆச்சார்யர்கள் அடியேனுக்கு தயை பண்ணி அருள வேணும் –எந்த எம்பெருமானாருடைய ஸம்பந்தமே எல்லா சேதநர்களுடைய மோக்ஷத்திற்கும்‌ காரணமாக இருக்கிறதோ அந்த எம்பெருமானாரும்‌ எந்த கூரத்தாழ்வானுடன்‌ உள்ள ஸம்பந்தத்தாலே தமக்கு மோக்ஷம்‌ கைகூடிற்று என்று அநுஸந்திக்கிறாரோ எல்லையில்லாத நற்குணங்களை உடைய அந்த கூரத்தாழ்வான்‌ திறத்தில்‌ நித்யம்‌ இடைவிடாத பக்தியைப்‌ பண்ணும்‌ மாமுநிகளை மோக்ஷத்திற்காக ஆஸ்ரயித்தவரகளாய்‌ பாபமற்றவர்களான ஆசார்யர்கள்‌ அடியேன்‌ விஷயத்தில்‌ க்ருபை பண்ணி யருள வேணும்‌ !

அர் வாஞ்சோ யத் பத ஸரஸிஜ த்வந்த்வம் ஆஸ்ரித்ய பூர்வே
மூர்த் நா யஸ்ய அந்வய முபகதா தேஸிகா முக்தி மாபு
ஸோ யம் ராமாநுஜ முனிர் அபி ஸ்வீய முக்திம் கரஸ் தாம்
யத் சம்பந்தாத் அமநுத கதம் வர்ண்யதே கூர நாத-–பின்னுள்ள ஆசார்யர்கள்‌ எவருடைய திருவடித் தாமரையிணையோடு ஸம்பந்தம்‌ பெற்றும்‌ , முன்னுள்ள ஆசார்யரகள்‌ எவருடைய திருமுடியோடு ஸம்பந்தம்‌ பெற்றும்‌ மோக்ஷம்‌ அடைந்‌தனரோ , அந்த ராமாநுஜ முநிவரே எவருடைய ஸம்பந்தத்தாலே தமக்கு மோக்ஷம்‌ கைப்பட்டதாகக்‌ கருதினாரோ , அத்தகைய கூரத்தாழ்வான்‌ எப்படி வர்ணிக்கப்படுவார்‌-என்பது அநுஸந்தேயம்–மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழான் அன்றோ -–ஆழ்வான்‌ விஷயமாக திருவரங்கத்தமுதனார அருளிச் செய்ததை உட்கொண்டு என்று ஆழ்வானைக்‌ குறிப்பிடுகிறார்‌-

—

யதிபதி பத யுக்மம் தைவதம் யஸ்ய நான்யத் தமிஹ வடுக பூர்ணம் சாதரம் பாவ யந்தம்
ஸததம பிலஷந்தம் தஸ்ய நிஷ்டாம் கரிஷ்டாம் வர வர முனி வர்யம் சந்ததம் சிந்தயேயம் –63-

யதிராஜருடைய திருவடித் தாமரைகளைத் தவிர எவருக்கு வேறு தெய்வம் இல்லையோ அந்த வடுக நம்பியை இங்கு பிரியத்தோடு எப்போதும் நினைப்பவரும்-அவர் தம் ஆழ்ந்த உறுதியை -அந்திம உபாய நிஷ்டையை -தமக்கு விரும்பும் முனிகளிலே ஸ்ரேஷ்டரான மா முனிகளை எப்போதும் சிந்திக்கக் கடவேன்-எந்த வடுக நம்பிகளுக்கு எம்பெருமானாருடைய திருவடி யிணையைத் தவிர மற்றோர தெய்வம இல்லையோ அந்த வடுக நம்பியை ஆதரத்துடன்‌ திரு வுள்ளத்திலே அநுஸந்தித்து அவருடைய அந்திமோபாய நிஷ்டையை எப்போதும்‌ தமக்கு விரும்பும்‌ மாமுநிகளை எப்போதும்‌ உஜ்ஜீவந ஹேதுவாக அநுஸந்திக்கக் கடவேன்‌-

—

ஸடரிபு முனி த்ருஷ்ட ஸாம வேதம் வ்யவருணு த யோ யதிராஜ சாஸநே ந
தமிஹ சடஜிதாஹ் வயம் ஸ்ர யந்தம் வர முனி வர்ய முபாஸி ஷீய நித்யம் –64-

நம்மாழ்வார் கண்ட சாம வேத சமமான திருவாய் மொழியை நம் ஸ்வாமி எம்பெருமானாருடைய
திவ்ய ஆஜ்ஜையாலே எவர் ஆறாயிரப்படி வியாக்யானம் செய்து அருளினாரோ அந்த திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளானை ஆஸ்ரயித்த வர வர முனியை எப்பொழுதும் ஆஸ்ரயிக்கக் கடவேன்-

–

ஸடாரி த்ருஷ்ட வேத மௌலி பாவ ஸம் ப்ரகாஸ க்ருத்
க்ருதேத ரோக்தி மௌலி வேத்ய யோகி சேகர ஸதா
ஸமாதி ஸத் குணோததவ் நிமஞ்ஜ தீவ யஸ்ய தீ
வரோ பயந்த்ரு யோகி நம் நிரந்தரம் தமாஸ்ரயே –65-

ஒருவராலும் செய்யப் படாததும் நம்மாழ்வாரால் சாஷாத் கரிக்கப் பட்டதுமான திருவாய் மொழியின்
கருத்தை தெளிவாக வெளியிட்ட வேதாந்தி என்று அறியப் படும் சம தமாதி ஸத் குணக் கடலான –
க்ருதேத ரோக்தி மௌலி வேத்யர் -நஞ்சீயர் இடம் எப்பொழுதும் எவருடைய திரு உள்ளம்
ஆழ்ந்து இருக்கிறதோ அந்த மா முனிகளை இடைவிடாது ஆஸ்ரயிக்கிறேன்-வேதாந்த வேத்யர்‌ என்று நஞ்ஜீயரைச்‌ சொல்லுகிறது . த்ராவிட வேதமும்‌ அபெளருஷேயமே ! அது நம்மாழ்வாரால்‌ வெளியிடப்பட்டது மாத்ரமே !

—

தத மது ரக பீர த்ராவிடாம் நாய பாஷ்யம் யது தி தமிஹ சந்த ஸந்ததம் சீல யந்தி
ஸ ஹி விஹரதி கிருஷ்ணோ தேசிகோ யஸ்ய சித்தே ச தி சது வர யோகீ பத்ர மவ்யாஹதம் ந –66-

ஒன்பதினாயிரம் போன்று இனிமையானதும் ஆழமானதுமான திராவிட வேத பாஷ்யமானது
எவரால் அருளிச் செய்யப் பட்டு அத்தை நல்லோர்கள் எப்பொழுதும் கௌரவிக்கிறார்களோ
அந்த ஆச்சார்யரான கிருஷ்ண ஸூரி என்னும் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை எவருடைய திரு உள்ளத்தில் இன்புறுகிறாரோ அந்த மா முனிகள் நமக்கு தடைவிடாத மங்களங்கள் அருள திரு உள்ளம் பற்ற வேணும் –

—

ஸூதா சிந்தோர் இந்தோஸூ ஸூஹ்ருத திக பீரம் ஸூ மதுரம்
யதுக்தம் பாஷ்யம் தச் சட ஜித் உதிதாம் நாயா சிரஸ
ஸ கிருஷ்ணார்ய புஷ்ணன் ஹ்ருதி விஹரணம் யஸ்ய ஜயதி
ஸ்ரியம் சந்தன் யான்மே வர முனி வரஸ்ய ப்ரதிதி நம் –67-

நம்மாழ்வாரால் அருளிச் செய்யப்பட திராவிட வேதாந்தமான திருவாய் மொழிக்கு மிகவும் ஆழ்ந்ததாய் மிக்க இனியதாய் அம்ருதக் கடலுக்கும் சந்திரனுக்கும் நட்ப்புடைத்தாய் விளங்கும் வியாக்யானமானது எவரால் அருளிச் செய்யப் பட்டதோ அந்த கிருஷ்ணன் என்னும் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை எவருடைய திரு வுள்ளத்தில் ஆனந்தத்தை உண்டு பண்ணிக் கொண்டு தாமும் ஆனந்தமாக விளங்குகிறாரோ அந்த வர வர முனி தினம் தோறும் அடியேனுக்கு கைங்கர்ய ஸ்ரீ யை வளர்த்து அருளிச் செய்ய வேண்டும்-சந்திரன் ஸூர்யனது ஒளி வாங்கி பிரகாசிப்பது போல் திருவாய் மொழி அர்த்த விசேஷங்களை விளக்கியே ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்தியை வளர்க்கும் தன்மையால் சந்திரனுக்கு மித்ரன் என்றவாறு –

இருபத்து நாலாயிரப்படி வ்யாக்யாநம்‌ சந்த்ரனுடைய பண்புகளைத்‌ தன்னிடத்திலே கொண்டு உள்ளது. சந்த்ரன்‌ ஸ்வயமாக ப்ரகாஸிப்பவன்‌ அல்லன்‌ ; ஸூர்யனுடைய ஒளியை ப்ரதி பலித்து அதைக்‌ கொண்டே ப்ரகாஸிப்பவன்‌- இருபத்து நாலாயிரப் படியும்‌ தான் தோன்றியாக எந்த அர்த்தத்தையும்‌ காட்டாது ; தனக்கு மூல பூதமான திருவாய்மொழியில்‌ காட்டப் பட்டுள்ள அர்த்த விஸேஷங்களைக்‌ கொண்டே ப்ரகாஸிக்கும்‌. மேலும்‌ சந்த்ரன்‌ காமத்தை வளர்ப்பவன்‌ * கண்ணனுக்கே ஆமது காமம்‌ * (இராமாநுச நூற்றந்தாதி 40) என்கிறபடியே க்ருஷ்ண பக்தியை வளர்ப்பது இருபத்து நாலாயிரப்படி வ்யாக்யாநம்‌. சந்த்ரனுக்கு எல்லாரையும்‌ மகிழ வைக்கும்‌ தன்மை உண்டு. கற்றறிந்த பெரியோர்கள்‌ இருபத்து நாலாயிரப் படியில்‌ காட்டப்‌ படும்‌ ஸாஸ்த்ர ஸம்ப்ரதாய அர்த்த விஸேஷங்களின்‌ ரஸமநுபவித்து மிகவும்‌ மகிழ்ச்சியை அடைவர்‌. இப்படி இருக்கும்‌ பொதுவான தன்மைகளைத்‌ திருவுள்ளம்‌ பற்றி இதை சந்த்ரனுக்கு மித்ரனாய்‌ அருளிச் செய்கிறார் –

—

நிகில நிகம மௌலி சார ஸாரம் ப்ரதயதி யத் த்ரவிடாக மாந்த பாஷ்யம்
ததிஹ ஜயதி யத் பிரசாத சீதம் ஹ்ருதய ஸதா வர யோகி நம் பஜஸ்வ –68-

எந்த திராவிட வேத வியாக்யான மானது அனைத்து வேதாந்த மிக்க சாரமாக விளங்குகிறதோ
அந்த இருபத்து நாலாயிர வியாக்யானமும் எவருடைய-பிரசன்ன மதுரமான வியாக்யானத்தால் –
பிரசாதத்தினால் குளிர்ந்து இங்கு பிரகாசிக்கிறதோ அந்த மா முனிகளை என் மனமே எப்பொழுதும் ஆராதிப்பாயாக – இது ஈட்டுக்கும் பொருந்தும்-மாமுநிகள்‌ க்ருபையாலே அருளிய ப்ரஸந்ந மதுரமான உபந்யாஸத்தினால்‌ இருபத்து நாலாயிரப்படி வ்யாக்யாநமும்‌ கேட்பவர்களுக்குக்‌ குளிரந்த ஸுகத்தை உண்டு பண்ணுகிறது என்றபடி –

—

ஸூதா சாரா காரம் ஸகல நிகமாந்தார்த்த முகுரம்
யத் யுக்தம் தத் பராங்குச நிகம பாஷ்யம் சரண யன்
ஸமிந்தே யத் சங்கஸ் ஸ விஹரதி கிருஷ்ணோ குரு வர
ஸதா யச் சித்தே தம் வர வரம் உபாஸே முனி வரம் –69-

நம்மாழ்வாரால் அருளிச் செய்யப்பட திராவிட வேதம் ஆகிய திருவாய் மொழிக்கு அருளிச் செய்யப்பட
எந்த வியாக்யானமான ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி யானது -அம்ருத சாரமாய் வேதாந்தங்கள் அர்த்தங்களை எல்லாம் தெளிவாகக் காட்டும் கண்ணாடியாய் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சமுதாயத்து தஞ்சமாய் விளங்குகிறதோ எதனோடு சேர்ந்து கொண்டு அந்த ஆச்சார்ய ஸ்ரேஷ்டரான ஸ்ரீ கிருஷ்ண பாதர் என்கிற
ஸ்ரீ வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை எவருடைய திரு உள்ள கமலத்தில் எப்போதும் உல்லாஸமாக
ஆனந்தத்தை அளித்துக் கொண்டு விளங்குகிறதோ அந்த மா முனிகளை ஆஸ்ரயிக்கிறேன் –

–

ஸர்வஜ் ஜேந த்ருதா ஹி யேந சிரஸா சா கிருஷ்ண பாத உத்பவா
ஸ்ரீ பராங்குச வேத மௌலி விவ்ருதிஸ் ஸ்வர் வாஹிநீ ஸோ த ரீ
தாபம் ஸர்வ ம பாகரோ தி பவி நாம் தத்தே பராம் நிர் வ்ருதம்
ஸேவே தஸ்ய பாதாப்ஜ யுக்ம மநிசம் ஸுவ்ம்யோ பயந்துர் முநே –70-

எந்த பரம சிவனால் தலையால் தாங்கப் பட்ட ஆகாசக் கங்கை சம்சாரிகளுடைய எல்லா தாபங்களையும் போக்குகிறதோ அதைப் போன்று நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்துள்ள வேதாந்தம் ஆகிய திருவாய் மொழிக்கு விவரணமாய் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளையிடம் இருந்து தோன்றிய ஈடு -அது எல்லாம் அறிந்த ஸ்ரீ மா முனிகளால் திரு முடியில் தரிக்கப் பட்டு கங்கையின் சகோதரி யாக சம்சாரிகளுடைய எல்லா தானங்களையும் போக்கி மேலான ஆனந்தத்தையும் அளிக்கிறதோ
அந்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரப் பெருக்கரான மா முனிகளுடைய திருவடித் தாமரை யுக்தத்தை எப்பொழுதும் சேவிக்கிறேன் –ஸ்ரீக்ருஷ்ணபாதர்‌ என்ற திருநாமமுடைய வடக்குத் திருவீதிப்‌ பிள்ளையைக்‌ குறிக்கிறது –ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸமுதாயமானது எவரை ஆசார்யராகப்‌ பற்றி விளங்குகிறதோ நம்மாழ்வார்‌ அருளிச் செய்துள்ள த்ராவிட வேதாந்தமான திருவாய்மொழிக்கு வ்யாக்யாநமாய்‌, அமுதின்‌ ஸாரமாய்‌ , எல்லா வேதாந்தார்த்தங்களையும்‌ கண்ணாடி போன்று தெளிவாகக்‌ காட்டுவதாய்‌ இருக்கிற எவரருளின ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படியை ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸமுதாயமானது தமக்குத்‌ தஞ்சமாகப்‌ பற்றி விளங்குகிறதோ -அந்த ஆசார்யரான வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை எவருடைய ஹ்ருதய கமலத்தில்‌ எப்போதும்‌ உல்லாஸமாக விளங்கு கிறாரோ அந்த மாமுநிகளை அடியேன்‌ ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌ ! என்கிறார்‌–

ஸ்ரீ க்ருஷ்ண பாத ஸூரி யாகிற வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை நம்பிள்ளையின்‌ உபந்யாஸத்தையே முப்பத்தாறாயிரப் படியாக பட்டோலை கொண்டருளினார்‌ . இந்த முப்பத்தாறாயிரப்படி வ்யாக்‌யாநமே ஈடு எனப்படுகிறது . இது திருவாய்மொழிக்கு மிகப் பெரிய வ்யாக்யாநமாய்‌ ரஸவத்தரமாய்‌ அமைந்துள்ளது . இதை ஆகாச கங்கைக்கு சமமாகச் சொல்லலாம்‌. கங்கை கண்ணனுடைய திருவடியிலிருந்து உண்‌டானது -ஸர்வஞ்ஞன் என்று பேர்‌ பெற்ற ஸிவ பெருமானால்‌ திருமுடியில்‌ தரிக்கப்படுகிது ; ஸம்ஸாரிகளின்‌ தாபங்களைப்‌ போக்கி ஸெளக்யத்‌தைக்‌ கொடுக்கிறது ;இதைப் போன்று திருவாய்மொழியின்‌ ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி வ்யாக்யாநமும்‌ ஸம்ஸாரிகளுடைய ஸகல தாபங்களையும்‌ போக்கடித்து அவர்களுக்கு பகவத்‌ குணாநுப ஆநந்தத்தை உண்டு பண்ணுகிறது. இது ஸர்வஜ்ஞரான ஸ்ரீ மணவாளமாமுநிகளால்‌ திருமுடியில்‌ தரிக்கப்படுகிறது . இத்தைப்‌ பரக்க உபந்யஸித்தபடியால்‌ ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்‌ பெருக்கர்‌ என்று மணவாளமாமுநிகளுக்கு ப்ரஸித்தி உண்டாயிற்று- அந்த மாமுநி களுடைய திருக்கமல பாத யுக்மத்தை ஸதா அடியேன்‌ ஸேவித்து நிற்கிறேன்‌ -என்கிறார் –

–

ஸடரிபு நிகமார்த்த தத்த்வ போதம் ஜநயதி ய கில வாதி ஸிம்ஹ கோஷ
வர வர முனி வர்யம் ஆஸ்ரயே தத் ப்ரவண தியம் ப்ரஸமதி ஸத் குணாட்யம் –71-

நம்மாழ்வாருடைய தமிழ் வேதத்தில் தத்வார்த்தத்தின் ஞானத்தை எதிர் வாதம் செய்பவர்களுக்கு
ஸிம்ஹ கர்ஜனையாகப் பேசும் எந்த வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயர் அல்பரும் அறியும் படி செய்து அருளுகிறாரோ அதில் ஈடுபட்ட திரு உள்ளத்தை உடையராய் புலன் அடக்கம் முதலிய ஆத்ம குணங்கள் நிறைந்த ஸ்ரீ மா முனிகளை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்-எந்த வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயருடைய ஸிம்ஹ நாதமான பன்னீராயிரப்படி என்னும்‌ திருவாய்மொழி வ்யாக்யாநம்‌ திருவாய்மொழியில்‌ தத்த்வார்த்தங்களின்‌ அறிவை உண்டு பண்ணுகிறதோ , அந்த வாதி கேஸரி அழகிய மணவாள ஜீயர்‌ திறத்தில்‌ ப்ரவணமான அதாவது ஈடுபட்ட திருவுள்ளத்தை உடையவராய்‌ ஸமதமாதி ஸமஸ்த ஆத்ம குண ஸம்பந்நராய்‌ இருக்கும்‌ மாமுநிகளை அடியேன்‌ ஆஸ்ரயிக்கிறேன் –

—

சர ப்ரமுக திவ்ய ஸூர்யுதித திவ்ய ஸூக்த்யாசய
ப்ரகாஸந ஸமுத்பவாநி தர லப்ய கீர்த் யுஜ்ஜ்வலம்
குரும் ஹ்ருதி விபாவயந் வர முனிர் ஹி கிருஷ்ணாஹ் வயம்
மதீய ஹ்ருதயே ஸதா ஸ கருணம் விதத்தாம் ஸ்திதம் –72-

பொய்கையாழ்வார் முதலான ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த அருளிச் செயல்களின் அர்த்தங்களை பரப்புவதில் உண்டான வேறு ஒருவராலும் பெற முடியாத வ்யாக்யான சக்ரவர்த்தி என்ற புகழால் விளங்குகிற மஹா ஆச்சார்யரான விலக்ஷண கீர்த்தி உள்ள ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளையை திரு உள்ளத்தில் சிந்தை செய்து கொண்டு இருக்கும் மா முனி ஒருவரே கருணையோடு அடியேனுடைய ஹ்ருதயத்தில் எப்பொழுதும் நிலை பெற்று இருக்கட்டும் –

பொய்கை யாழ்வார்‌ முதலான எல்லா ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய ஸூக்திகளான அனைத்து திவ்ய ப்ரபந்தங்களுக்கும்‌ வ்யாக்யாநம்‌ அருளிச் செய்து இத்தால்‌ உண்டான விலக்ஷணமான கீர்த்தியால்‌ * வ்யாக்யாந சக்கரவர்த்தி * என்ற புகழுடன்‌ விளங்கும்‌ ஸ்ரீக்ருஷ்ணராகிற பெரியவாச்சான் பிள்ளையை திருவுள்ளத்தில்‌ எப்போதும்‌ சிந்தை செய்யும்‌ மாமுநிகள்‌ அடியேனுடைய ஹ்ருதய கமலத்தில்‌ ஸதா வீற்றிருந்தருளட்டும்‌ ! * என்றபடி –

—

ரஹஸ்ய த்ரயாக்யம் ஜகத் தேசிக உத்தமம் ரஹஸ்ய த்ரய அந்தர் கதார்த்த ப்ரதீபம்
விவவ்ரே ஜகத் குப்த யே ய க்ருபாப்தி ச ந பாது ரம்யோ பயந்தா முனீந்த்ர–73-

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யராலே அருளிச் செய்யப்பட முமுஷுப்படியை ரஹஸ்ய த்ரயத்தின்
உள் அர்த்தங்களை லோக ரக்ஷணத்திற்காக ஒளி விளக்காக விளங்கும் கருணைக் கடலான ஸ்ரீ மா முனிகள் வியாக்யானம் செய்து அருளினாரோ அவர் நம்மை ரக்ஷித்து அருளட்டும்-ரஹஸ்ய த்ரயாக்யம் என்று கால ஷேப பிரபந்தம் ஆகிற முமுஷுப்படியையே சொன்னவாறு –ஸ்ரீபிள்ளை லோகாசார்யர்‌ அருளிச் செய்ததாய்‌ ரஹஸ்ய த்ரயார்த்தங்களை ஸாரமாகவும்‌ தெளிவாகவும் விளக்குகிற முமுஷுப்படியை கருணைக் கடலான எவர்‌ ஸம்ஸாரி ஜீவாத்மாக்கள்‌ உஜ்‌:ஜீவிக்க விவரித்தருளினாரோ அந்த மா முநிகள்‌ நம்மை ரக்ஷிப்பாராக !-திருமந்த்ரம்‌ , த்வயம்‌ , சரம ஸ்லோகம்‌ எனப்படும்‌ மூன்று ரஹஸ்யங்களின்‌ அர்த்த விஸேஷங்‌களை ஏற்கனவே பிள்ளை லோகாசார்யர்‌ அதி ஸங்க்ரஹமாகவும்‌ ஸம்ஸ்க்ருத ப்ரஸூரமாகவும்‌ அதி விஸ்த்ருதமாகவும்‌ அருளிச் செய்திருந்தும்‌ அவை பெண்ணுக்கும்‌ பேதைக்கும்‌ அதிகரிக்க முடியாம லிருந்ததால்‌ முமுஷுப்படி என்னும்‌ ரஹஸ்ய க்ரந்தத்தை கடைசியில்‌ அருளிச்‌ செய்‌தார்‌. இதற்கே மாமுநிகள்‌ வ்யாக்யாநம்‌ அருளிச் செய்துள்ளார்‌. திருமந்த்ரார்த்தம்‌ என்னும்‌ திருநாமத்தை உடைய இது கால க்ஷேப க்ரந்தமாக நம்‌ பெரியோர்களால்‌ கைக் கொள்ளப்‌ படுகிறது . ப்ரபந்நாதிகாரியானவன்‌ அவஸ்யம்‌ திருமந்த்ரார்த்தத்தைக்‌ காலக்ஷேபம்‌ செய்ய வேணும்‌ . மூலத்தில்‌ ரஹஸ்ய த்ரயாக்யம்‌ என்று முமுக்ஷுப்படியே குறிப்பிடப் படுகிறது –

—

ஸ்ரீ மல் லோக குரூதி தா ஸ்ருதி சிரஸ் ஸித்தாந்த ஸஞ்ஜீவி நீ
ஸா தத்த்வ த்ரித யாஹ்வயா கில க்ருதி யத் வ்யாக்யய அலங்க்ருதா
ஸ்லாகா லோல பணீந்த்ர மௌலி விலஸத் ரத் நாம் ஸூ நீ ராஜி தா
பாயான் நஸ் ஸததம் ஸ ஸூந்தர வரோ யோகீ குணைஸ் ஸூ ந்தர –74-

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யரால் அருளிச் செய்யப் பட்டதாய் வேதாந்த சித்தாந்த அர்த்த விசேஷங்களை
விளக்குகின்ற தத்வ த்ரயமாகிற கிரந்தம் எவருடைய வியாக்யானத்தால் அலங்கரிக்கப் பட்டு ஆதி சேஷன் தன் திரு முடியை அங்கீ காரமாக ஆட்டுவதால் விளங்குகிற ரத்னங்களின் ஒளியால்-நீராஜநம் -ஆலத்தி செய்யப்பட்டு பிரகாசிக்கிறதோ -குணங்களால் சிறந்து விளங்கும் அந்த மா முனிகள் நம்மை எப்போதும் ரக்ஷித்து அருள வேணும் –வேதாந்த ஸித்தாந்த தத்த்வாரத்தங்களை விளக்குவதாய்‌ ஸ்ரீபிள்ளை லோகாசார்யரால்‌ அருளிச்‌ செய்யப்பட்ட தத்த்வ த்ரயம்‌ என்னும்‌ க்ரந்தம்‌ எந்த மாமுநிகளுடைய வ்யாக்யாநத்தினால்‌ அலங்‌கரிக்கப்பட்டு மாதுரயாதிகளாலே திருவநந்தாழ்வானாலும்‌ ஸிரஸா ஸ்லாகிக்கப்பட்டு அவனுடைய பணா மணிகளின் ஒளியால்‌ நீராஜநம்‌ (ஆலத்தி) பண்ணப்பட்டு விளங்குகிறதோ – திரு வநந்தாழவானும்‌ மாமுநிகளுடைய தத்த்வ த்ரய வ்யாக்யாநத்தைத்‌ தலை யாட்டி ஸ்லாகிக்கிறான்‌ என்றபடி . நற் குணங்களால்‌ அழகாக விளங்குகிற அந்த மாமுநிகள்‌ நம்மை எப்போதும்‌ காப்பாற்றி யருள வேணும் –

–

ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி சரோ முனி ப்ரப்ருதி ஸூரி ஸூ க்திஸ் புரத்
ப்ரஸூந ரசிதா துலாநக வரார்ய ஸூக்திஸ் ரஜஸ்
பிபர்தி ஸூப ஸுவ்ரப ஸ்ரீய முதார யத் பாரதீ
ச மே தி சது ஸூ ந்தரோ வர முனிஸ் ஸூபம் ஸாஸ்வதம் –75-

ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகள் ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் உடைய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் இவற்றை மூலமாகக் கொண்டு தோன்றியதும்-ஒப்பற்றதும் குற்றமற்றதும் தலை சிறந்த ஆச்சார்யரான ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யரால் அருளிச் செய்யப் பட்ட-ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்னும் மலையானது எவருடைய வியாக்யானமான மங்கள மணம் உள்ள ஸ்ரீயை தரித்துக் கொண்டு இருக்கிறதோ வள்ளலான அந்த ஸ்ரீ மா முனிகள் அடியேனுக்கு நிலையான மங்களத்தை அருளட்டும்-திவ்ய கந்தத்துடன் கற்றோர்களுக்கு அணி கலனாய் அநு பாவ்யமாய் உள்ள வியாக்யானம் அன்றோ –1-ஸ்ருதி , ஸ்ம்ருதி , ஆழ்வாரகளின்‌ அருளிச் செயல்கள்‌ இவைகளின்‌ ஸ்ரீஸூக்திகளாகிற புஷ்பங்களாலே தொடுக்கப்பட்டதாய்‌ -2-ஒப்புயர்வற்றதாய்‌ -3-நிர்தோஷமாய்‌ -4-ஆசார்ய புருஷர்களிலே தலை சிறந்தவரான ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாசார்யரால்‌ அருளிச் செய்யப்பட்டதாய்‌ விளங்கும்‌ * ஸ்ரீவசநபூஷனம்‌ * என்னும்‌ ஸ்ரீ ஸூக்தி மாலைக்கு எவருடைய வ்யாக்யாநம்‌ மங்களகரமாய்‌ உயர்ந்த நறு மணத்தைத்‌ தருகிறதோ , அந்த அழகிய மணவாளமாமுநிகள்‌ ஸாஸ்வதமான மங்களத்தை அடியேனுக்கு திரு வுள்ளம்‌ பற்றி யருள வேணும்‌ !ஸ்ரீமணவாள மா முநிகள்‌ அருளிச் செய்துள்ள வ்யாக்யாநத்தாலே ஸ்ரீவசநபூஷணம்‌ திவ்ய கந்தத்துடன்‌ கூடி கற்றோரகள்‌ தங்களுக்கு அணிகலனாய்‌ அநுபாவ்யமாய்‌ விளங்கா நின்றது என்று பொருள்‌-

—

ஜகத் குரு வர அநுஐ பிரதித சித்ர குர்வா சயா பிதா ந க்ருதி ஸம் ப்ரகாஸ ந படீ யஸீ யத் க்ருதி
அநந்ய ஸூலபா வ்யநக்த்ய நக சேமுஷீ நை புணீம் ச மே வர வரோ முனிர் விதரது ஸ்ரீயம் பூய ஸீம் —-76-

ஸ்ரீபிள்ளை லோகாச்சார்யர் உடைய அனுஜரான ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனாரால் அருளிச் செய்யப்பட ஆச்சர்யமான ஆச்சார்ய ஹ்ருதயமான திவ்ய கிரந்தத்தை விளக்குவதில் மேலானதும் மற்றவர்களுக்கு கிடைக்க அரிதான திறமை உடைய தோஷம் அற்ற ஞானம் நிறைந்ததுமான வியாக்யானத்தை அருளிச் செய்த மா முனிகள் அடியேனுக்கு நிறைந்த ஞான ஸம்பத்தை அளிப்பாராக –ஸ்ரீபிள்ளைலோகாசார்யருடைய திருத் தம்பியரான ஸ்ரீஅழகியமணவாளப் பெருமாள்‌ நாயனாரால்‌ அருளிச் செய்யப்பட்டதாய்‌ ஸப்தாரத்த காம்பீர்யத்தோடு கூடியதாய்‌ விளங்குகிற ஆசார்ய ஹ்ருதயம்‌ என்னும்‌ அத்புதமான ப்ரபந்தத்தின்‌ அர்த்தங்களை நன்கு விளக்க வல்லதான எந்த மாமுநிகளுடைய வ்யாக்யாநமானது மற்றவர்களுக்குக்‌ கிடைக்க வரிதாய்‌ தோஷ கந்த ரஹிதமான அவருடைய வைதுஷ்ய பூர்த்தியை விளக்குகிறதோ அந்த மாமுநிகள்‌ அடியேனுக்கு அதிகமான ஜ்ஞாந ஸம்பத்தைக்‌ கொடுத்தருள்வாராக-

—

க்ருத்வா அநேகாந் யஹாந்ய ப்ரதிம நய மஹா ஸாஸ்த்ர ஸம்பாத கோரம்
தத்தாத் ருக் வாத யுத்தம் யதிபதிர நயத்யம் விஜித்ய ஸ்வ பக்ஷம்
தத் ப்ரோக்தம் ஞான சாரம் வ்யவ்ருணுத கில யோ மேய ஸாரம் ச ஸம்யக்
தஸ்மை நித்யம் நமஸ் ஸ்யாத் வர வர முநயே நிஸ்து லோதார பூம் நே –77-

அப்ரதிம நய மஹா ஸாஸ்த்ர-அமோகமான -நிச்சயமாக பலன் அளித்தே தீரும் படியான நீதி உடன் கூடிய நியாய ஸாஸ்த்ரத்தைக் கொண்டு -17 நாட்கள் கோரமான போராட்டம் போன்று வாதப் போரை செய்து ஸ்ரீ யதிராஜர் எந்த அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானாரை தம் பக்ஷத்துக்கு கொண்டு வந்தாரோ அப்படிப்பட்ட வைபவம் பொருந்திய அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானாரால் அருளிச் செய்யப் பட்ட ஸ்ரீ ஞான சாரம் ஸ்ரீ பிரமேய சாரம் இவற்றை நன்கு விளக்கி அருளிய அந்த இணை அற்ற உதார குணம் நிறைந்த ஸ்ரீ மா முனிகளுக்கு என்றும் நமஸ்காரங்கள் உரித்தாகட்டும் -நித்யம் அடியேன் தண்டம் சமர்ப்பிக்கக் கடவேன்-அப்ரதிம நய மஹா ஸாஸ்த்ர என்னும்‌ பாடத்தில்‌ அமோகமான நீதியாகிற மஹா ஸாஸ்த்ரம்‌ என்று பொருள் –

–

ப்ரபந்நா நாம் காயத்ர்யம்ருத கவி த்ருஷ்டா யதிபதி
ஸ்துதிர் யத் வ்யாக்யாதா ப்ரஜ நயதி ஸத்வ உத்தர முதம்
அஜஸ்ரம் ந பாயாத் வர முனி வர ஸீல கருணா
ஷமா வாத்சல்யாத்யை அநவதிக குணவ்க ஏகஸ் ச மதுர —-78-

திருவரங்க அமுதனாரால் அருளிச் செய்யப்பட ப்ரபந்ந காயத்ரி என்று சொல்லப் படுகிற
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை ஸ்துதிக்கும் ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி எந்த ஸ்ரீ மணவாள மா வியாக்யானத்தோடே-ஸத்வ குணம் மிகுந்து இருக்கிறவர்களுக்கு ஆனந்தத்தை உண்டு பண்ணுகிறதோ-சீலம் தயை பொறுமை வாத்சல்யம் முதலிய எல்லை அற்ற குணக் கூட்டங்களால்
இனிமையாக இருக்கும் அந்த ஸ்ரீ மா முனிகள் எப்போதும் நம்மை ரக்ஷித்து அருளட்டும் –திருவரங்கத் தமுதனார்‌ அருளிச் செய்துள்ள ப்ரபந்ந காயத்ரி எனப்படும்‌ எம்பெருமானாருடைய ஸ்துதி ரூபமான இராமாநுச நூற்றந்தாதி யானது எந்த மாமுநிகளுடைய வ்யாக்யாநத்தோடு கூடினதாய்‌ பரம ஸாத்விகரான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு நித்யம்‌ அநுஸந்தேயமாய்க்‌ கொண்டு பரமானந்தத்தை அளிக்கிறதோ – ஸீலம்‌ , தயை , பொறுமை , வாத்ஸல்யம்‌ முதலான குணங்‌களால்‌ விளங்குகிறவராய்‌ அடியார்களுக்கு இனியராய்‌ இருக்கிற அந்த மா முநிகள்‌ எப்‌போதும்‌ நம்மை ரஷித்தருள வேணும் –

—

விஷ்ணோர் யத் தர்சன அர்ச்சா சரணி மநு சரன் அர்ச்சனம் சத்த்வ பாஜாம்
சங்கஸ் ஸர்வோ அபி குர்வன் ஜயதி குண நிதிஸ் தத் கடாக்ஷ ஏக பாத்ரம்
தஸ்மாத் காந்தோ பயந்து ப்ரணத ஜன நிதே ஸ்ரீ மதோ தேசிகேந்த்ராத்
நாஹம் நாஹம் ந ஜானே பரமிஹ சரணம் தைவதம் நைவ ஜாநே –79-

எந்த மா முனிகள் அருளிச் செய்த ஜீயர் படி என்னும் எம்பெருமானுடைய திரு வாராதன க்ரமத்தை
அனுஷ்ட்டித்து சத்வ குணம் உள்ளவர்கள் அனைவருடைய குழாமும் திரு ஆராதனத்தைச் செய்து கொண்டு சத் குணங்களை நிதியாக உள்ள அந்த மா முனிகளுடைய கடாக்ஷத்துக்கு பாத்திரமாக விளங்குகிறார்கள் – இங்கு அந்த ஸ்ரீ மானான ஆச்சார்ய ஸ்ரேஷ்டரும் அடி பணிந்தவர்களுக்கு நிதி யானவரான மா முனிகளைக் காட்டிலும் மேலான தெய்வத்தை நான் அறிய மாட்டேன்-உபாயமும் நான் அறிய மாட்டேன் அறியவே மாட்டேன்-எப்போதுமே ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் என்றே இருப்பேன்-எந்த மாமுநிகளுடைய அடியவர்களான ஸாத்விகரான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌ எல்லாரும்‌ நம்‌ தர்ஸநத்துக்கு அநுகுணமாக அவர்‌ அருளிச் செய்துள்ள திருவாராதந க்ரமத்தை ப்ரதிபாதிக்‌கிற ஜீயர் படியில்‌ சொன்னபடி எம்பெருமானுக்குத்‌ திருவாராதனம்‌ பண்ணிக் கொண்டு அவருடைய கடாக்ஷத்திற்குப்‌ பாத்ர பூதராய்‌ மமதமாதி குண நிதியாக விளங்குகிறார்களோ , தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்குச்‌ சேம நிதியா யிருக்கும்‌ ஆசார்ய ஸ்ரேஷ்டரான அந்த மாமுநி களை ஒழிய வேறொரு தெய்வத்தை நானறியேன்‌ . மற்றொன்றை உஜ்ஜீவநத்துக்கு உபாயமாகவும்‌ நான்‌ அறியேன்‌ -எப்போதும்‌ ஜீயர்‌ திருவடிகளே ஸரணம்‌ என்று இருப்பேன்‌ -என்கிறார் –

—

ஸ்ரீ மத் காந்த வரஸ்ய தேசிக வரஸ்ய அங்க்ரீ ஸரோஜ உபமவ்
ஸம்ஸார ஆர்ணவ மக்ந ஸர்வ ஜனதா சாந்தாரணை கவ்ரதவ்
யே த்யா யந்தி ஸதா தத் அந்ய விமுகாஸ் தத் தர்சிதே ஸத் பதே
நிஷ்டாம் பிப்ரதி ஸத் குணைஸ் ஸூ ரபி தாஸ்தேப்யோ மஹத் ப்யோ நம -80-

ஸ்ரீ மானான ஆச்சார்ய ஸ்ரேஷ்டரான மா முனிகளுடைய -ஸம்ஸாரக் கடலில் ஆழ்ந்து உள்ள
எல்லா சேதனர்களையும் கரை சேர்ப்பதையே விரதமாகக் கொண்ட பொன்னடியாம் செம் கமலமான
திருவடி இணைகளை யார் த்யானிக்கிறார்களோ -அவற்றைத் தவிர வேறு எதையும் காணாதவர்களான –அவர் காட்டிய நல் வழியிலேயே நிஷ்டையை உடையவர்களாக -நற் குணங்களால்
நறு மணம் உடையவர்களாக உள்ள அந்த மகான்களுக்கு நமஸ்காரம்-ஸத் குணங்களாலே நறுமணம் பெற்று விளங்குபவர்களான எந்த மஹா புருஷர்கள் -1-ஸம்ஸார ஸாகரத்தில்‌ மூழ்கி யிருக்கும்‌ ஜனங்களை அதைத்‌ தாண்டி அக்கரை காணும்‌ படியாகச்‌ செய்வதையே வ்ரதமாகக்‌ கொண்டிருக்கும்‌ மாமுநிகளுடைய கமல ஸமாநமான் திருவடிகளை – அவற்றைத் தவிர மற்றொன்றில்‌ நெஞ்சு செலுத்தாதவர்களாய்க்‌ கொண்டு – எப்போதும்‌ த்யாநிக்கிறார்களோ-2- எவரால்‌ காண்பிக்கப்பட்ட ஸத் ஸம்ப்ரதாயத்திலே நிஷ்டையை உடையவர்களாய்‌ இருக்கிறார்களோ அப்படிப்பட்ட மணவாள மா முநிகளுடைய பொன்னடியாம்‌ செங்கமலத்தைத்‌ தம்‌ ஸிரத்தால்‌ தரிக்கும்‌ மஹா புருஷர் களுடைய திருவடிகளுக்கே அடியேனுடைய ப்ரணாமம்‌ என்றும்‌ உரித்தாயிடுக !

—

யத் உதிதா யதி பூபதி விம்சதிஸ் ஸமவதீரித ஸீது ஸூதா ரஸா
விசத யத் யகிலம் பவி நாம் ஹிதம் வர முனிஸ் ச தநோது ஸூபாநி ந –81-

எவரால் அருளிச் செய்யப் பட்டதும் -இனிமையில் தேன் அம்ருதம் இவற்றைத் தோற்கடிப்பதுமான
யதிராஜ விம்சதி என்ற ஸ்தோத்ரம் சம்சாரிகளுக்கு ஓன்று விடாமல் எல்லா நன்மைகளையும்
தெளிவு படுத்துகிறதோ அந்த மா முனிகள் நமக்கு மங்களங்களை வளர்த்து அருளட்டும் –மாதுர்யாதிஸ யத்தாலே தேனையும்‌ அம்ருத ரஸத்தையும்‌ திரஸ்கரித்திருக்கும்‌ எந்த மாமுநிகள்‌ அருளிச் செய்துள்ள யதிராஜ விம்ஸதியானது ஸமஸ்த ஸம்ஸாரி சேதநர்களுக்கும்‌ எல்லா நன்மைகளையும்‌ விளக்கமாகக்‌ காட்டுகிறதோ , அந்த மாமுநிகள்‌ நமக்கு மங்களங்களைக்‌ கொடுத்தருள வேணும் –

—

மஹா யோகீ வக்தா அநிதர குண சாமான்ய மஹிமா
ச து ஸ்துத்ய ஸ்ரீ மான் அமித குண பூமா யதிபதி
அதோ நிஸ் துல்யா யா யதி நரபதேர் விம்சதி ரிதி
வியவஸ் யந்தஸ் சந்த கலி மிஹ ஜயந்த் யுஜ்ஜ்வலதி ய–82-

யதிராஜ விம்சதியை இயற்றி அருளிய மா முனிகள் மற்றவர்களுக்குப் பொருந்தாத மஹிமை மிக்க
குணங்களை உடையவர் ஆவார் – ஸ்துதிக்கு விஷயமாக இருப்பவரோ பிராட்டியின் கிருபையைப் பெற்றவரும் அளவற்ற குணங்களுக்கு இருப்பிடமானவரும்-யதிகளுக்கும் ஸ்வாமியுமான -உத்தாரக ஆச்சார்யரான -எம்பெருமானார் – ஆகையால் இந்த யதிராஜ விம்சதி ஒப்பற்றது என்று உறுதி கொண்ட ஒளி மிக்க ஸ்ரீ யை உடைய விலக்ஷண அதிகாரிகள் இங்கு கலியை வெல்கிறார்கள் –யதிராஜ விம்ஸதியை அருளிச் செய்தவர்‌ இதரர்களுக்குக்‌ கிடைக்க அரிதான மஹிமையை உடைய யோகி-ஸ்ரேஷ்டரான ஸ்ரீமணவாளமாமுநிகள்‌. அவர்‌ யதீந்த்ர ப்ரவணர்‌ என்று ப்ரஸித்தி பெற்றவர்‌ . ஸ்துதிக்கு விஷயமான ஸ்துத்யரான நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாரோ அளவற்ற குணப் பெருமைகளை உடையவர்‌ . இவரே உத்தாரகாசார்யர்‌ என்று ப்ரஸித்தராய்‌ இருப்பவர்‌ . இப்படி ஸ்தோத்ரு-ஸ்துத்ய-வைலக்ஷண்யத்தாலே (துதிப்பவர்‌ , துதிக்கப்‌ படு பவர்‌) ஆகிய இருவரின்‌ தனிப் பெருமைகளாலே யதிராஜ விம்ஸதி மிகவும்‌ உயரந்தது . இதற்கு ஸமமான ஸ்தோத்ரம்‌ வேறு ஒன்றும்‌ இல்லை என்று அத்யவஸித்திந்க்கும்‌ விலக்ஷண அதிகாரிகள்‌ கலியையும்‌ ஜயிக்க வல்லவர்கள்‌ ஆவார்கள்‌ –

—

த்ராஷாமதி ஷிபதி நிந்ததி மாகரந்த தாராம் ஸூதா ரஸ
ஜரீ மதரீ கரோதி யத் ஸம் ப்ரணீத மது லம் யதி ஸார்வ பவ்ம
ஸ்தோத்ரம் ச மே வர முனிர் வித நோ து பத்ரம் –83-

எந்த மா முனிகள் அருளிச் செய்த ஒப்பற்ற யதிராஜா விம்சதியானது த்ராக்ஷையைத் தோற்படிப்பதாய்
தேன் தாரையைப் பழிப்பதாய் அம்ருத ரஸ ப்ரவாஹத்தை தாழ்வுறச் செய்கிறதாய்-நன்கு அருளிச் செய்யப் பட்டதோ அந்த யதீந்த்ர ப்ரவணரான மா முனிகள் அடியேனுக்கு அருளத் திரு உள்ளம் பற்ற வேண்டும் –எந்த மாமுநிகள்‌ அருளிச் செய்த யதிராஜரைப்‌ பற்றிய ஒப்பற்ற ஸ்தோத்ரமான யதிராஜ விம்ஸதி யானது தேனிலும்‌ த்ராக்ஷையிலும்‌ அம்ருத ரஸத்திலும்‌ விஞ்சி இருக்கும்‌ மாதுர்யத்தை உடையதோ , யதீந்த்ர ப்ரவணரான (யதிகளிலே தலை சிறந்தவரான நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானாரிடத்‌திலே பக்திப் பெருங்காதலை உடைய) அந்த மாமுநிகள்‌ அடியேனுக்கு மங்களத்தைத்‌ திருவுள்ளம்‌ பற்றி யருள வேணும் –

—

ஸ்ரீ மத் ரெங்க ஸூதாபிதா நக ஸூத் யர்த்த அநு சந்த உஜ்ஜ்வலா
கோதா உதார வச ப்ரதர்ஸித குரு உபாயத்வ நிஷ்ட ஆஸ்ரயா
யத் ஸூக்திர் யதிராஜ விம்சதி நுதி வேதாந்த ஸிந்தோஸ் ஸூதா
ஸ்ரீ மத் ரம்ய வராய ஸம்யமவதாம் நாதாய தஸ்மை நம –84-

திருவரங்கத்து அமுதனார் என்னும் திரு நாமத்தை உடைய கவியினுடைய ராமானுஜ நூற்று அந்தாதியின் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்த சிறப்பை உடைத்தாய்-ஸ்ரீ கோதா தேவியின் உதார வாக்கான நாச்சியார் திரு மொழியில் காட்டி அருளப் பெற்ற ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் என்ற நிஷ்டையை ஏற்பதாய் -வேதாந்த பாற் கடலில் இருந்து கடைந்து எடுத்த அமுதம் போன்றதாய் விளங்கும் யதிராஜ விம்சதி என்னும் ஸ்தோத்ர கிரந்தம் அருளிச் செய்து அருளிய இந்த்ரியங்களில் அடக்கியவர்களில் ஸ்ரேஷ்டரான அந்த மா முனிகளுக்கு நமஸ்காரம் – அடியேனுடைய ப்ரணாமங்களை சமர்ப்பிக்கிறேன் –வேதாந்தமாகிற பாற்கடலின்‌ அமுதமான யதிராஜ விம்ஸதி என்னும்‌ எந்த ஸ்துதியானது திருவரங்கத் தமுதனார்‌ அருளிச் செய்த இராமாநுச நூற்றந்தாதியின்‌ அரத்தாநுஸந்தாந மடியாகத்‌ தோன்றியதாய்‌ ஆண்டாளருளிய நாச்சியார் திருமொழியின்‌ ஸ்வாபதேஸார்த்தமான * ஆசார்யனே உபேயமும்‌ உபாயமும்‌ * என்னும்‌ ஆசார்ய நிஷ்டையை நிரூபிக்கிறதோ , இந்த்ரியங்களை அடக்கியாளும்‌ யோகிகளில்‌ தலை சிறந்தவராய்‌ இருக்கிற அந்த அழகிய மணவாள மாமுநிகள்‌ அடியேனுக்கு ஸ்வாமியாவார்‌. அவர் தம்‌ திருவடிகளில்‌ அடியேனுடைய ப்ரணாமங்களை ஸமர்ப்பிக்கிறேன்‌ என்கிறார் –

—

யதி வர பக்தி பூர்த்தி கலி தார்த்தி சமாஹ்வய யத் க்ருதி ரஸா வேதிந
கில தரந்தி பாவார்த் யுததிம்
தம் அநு தினம் யதீந்த்ர பத பங்கஜ ப்ருங்க வரம்
வர முனிம் ஆஸ்ரயாசய விஹாய தத் அந்ய ருசிம் –85-

யதிகளில் ஸ்ரேஷ்டரான நம் ஸ்வாமி எம்பெருமானார் இடத்து முதிர்ந்த தமது பக்தியினால் தூண்டப்பட்டு – பரம பக்தி தலை எடுத்து – ஆர்த்தி என்ற பெயரை உடைய எந்த பிரபந்தத்தில் ரஸத்தை அறிந்தவர்கள் ஸம்ஸார தாபக் கடலைக் கடக்கிறார்கள் அன்றோ-நெஞ்சே யதிராஜருடைய திருவடித் தாமரைகளில் இருக்கும் தலை சிறந்த வண்டு போன்ற அந்த மா முனிகளை-தினம் தோறும் மற்றவற்றில் ருசியை அறவே விட்டு ஆஸ்ரயிப்பாயாக –ஆர்த்தி ப்ரபந்தத்தில்‌ மாமுநிகள்‌ நம்‌ ஸ்வாமி எம்பெருமானார்‌ திறத்தில்‌ பரம பக்தி தலையெடுத்து ஸம்ஸாரத்தின்‌ தாப த்ரயத்தை ஸஹிக்க முடியாமல்‌ தம்முடைய ஆர்த்தியை வெளியிட்டருளினார்‌. ஆர்த்தி ப்ரபந்தத்தின்‌ ரஸத்தை உணர்ந்த பெரியோர்கள்‌ ஸம்ஸார து :க்க ஸாகரத்‌தைக்‌ கடந்து பரம பதத்தை அடைகிறார்கள்‌ , * ஹே நெஞ்சே ! எம்பெருமானாருடைய திருவடித்‌ தாமரைகளில்‌ வண்டைப்‌ போன்று ஈடுபட்டிருக்கும்‌ அந்த மாமுநிகளையே நீ இதர விஷயங்‌களில்‌ ருசியை வாஸனையோடே விட்டு தினந்தோறும்‌ ஆஸ்ரயித்து உஜ்ஜீவிப்பாய் –

–

ஸடாரி த்ருஷ்ட ஸாம வேத பாஷ்ய தர்சித அகில
பிராமண சங்கரஹோ மஹா உபகாரகோ மநீஷிணாம்
முதம் தநோதி யத் க்ருதிஸ் ஸமாஸ்ரயஸ்வ சாதரம்
மநோ ஹரோ பயந்த்ரு யோகி நம் தமன்வஹம் மன –86-

நம்மாழ்வாரால் காணப்பட்ட சாம வேத சமானமான திருவாய் மொழியின் பாஷ்யம் ஆகிற ஈட்டில்
காட்டி அருளப் பெற்ற அனைத்துப் பிரமானங்களுக்கும் எந்த மா நுனிகளால் அருளிச் செய்யப்பட்ட
எந்த தொகுப்பானது பகவத் விஷய அதிகாரிகளுக்கு மிகுந்த உபகாரத்தைச் செய்து ஆனந்தத்தை
உண்டாக்குகிறதோ மனசை வசீகரிக்கும் அந்த மா முனிகளை ஹே மனமே தினம் தோறும் ஆதாரத்தோடு ஆஸ்ரயிப்பாயாக -அனு தினம் அனுசந்திக்கக் கடவாய் –ஹே மனமே ! நம்மாழ்வார்‌ கண்ட த்ராவிட ஸாம வேதமான திருவாய்மொழியின்‌ வ்யாக்யாநமான ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படியில்‌ காட்டப்பட்ட ப்ரமாணங்களுக்கு ஆகரம்‌ எந்த மாமுநிகளால்‌ தொகுத்தருளிச்‌ செய்யப்பட்டு பகவத் விஷய-அதிகாரிகளுக்கு மஹோபகாரகமாய்‌ ஆநந்தாவஹமாய்‌ விளங்குகிறதோ , அந்த மாமுநிகளையே ஆதரத்துடன்‌ அநு திநமும்‌ அநுஸந்திக்கக் கடவாய் –

—

ஸ்வ க்ருத ஜகத் குரு தத்வ த்ரிதய வ்யாக்யான மான ஸங்க்ரஹத
பவி நாம் க்ருத உபகாரோ வர யோகீ பாதுநஸ் ஸததம் –87-

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சாரியாருடைய தத்வ த்ரயத்துக்கு தாமே அருளிச் செய்த வியாக்யானம்-மற்றும் பிராமணத் திரட்டல் சம்சாரிகளுக்கு உபகாரம் செய்து அருளினவரான யோகிகளில் ஸ்ரேஷ்டரான ஸ்ரீ மா முனிகள் நம்மை ரக்ஷித்து அருளட்டும் –ஸ்ரீபிள்ளை லோகாசார்யரால்‌ அருளிச் செய்யப்பட்ட தத்த்வ த்ரயத்துக்கு மாமுநிகள்‌ வ்யாக்யாநம்‌ அருளிச் செய்துள்ளார்‌. தத்த்வ த்ரய வ்யாக்யாநத்துக்கு ப்ரமாணத் திரட்டும்‌ மாமுநிகளாலேயே அருளிச் செய்யப்பட்டது . இப்படி ஸம்ஸாரிகளுக்கு மஹோபகாரகராக விளங்கும்‌ அந்த மாமுநிகள்‌ நம்மை எப்போதும்‌ ரஷித்தருள வேண்டும் –

—

யதீ யய உபதேஸ ரத்ன மாலயா பரிஷ் க்ருதா
யத் அங்க்ரி பத்ம சேகரா ஜயந்தி தேசிக உத்தமா
தம் ஆஸ்ரி தஸ்ய ஸூ ந்தரோ பயந்த்ரு யோகி சேகரம்
பவ ஆர்ணவ அபி கோஷ் பத த்வமேதி தத் ப்ரபா வத –88-

எவருடைய உபதேச ரத்ன மாலையை நன்கு அனுசந்தித்தவர்களாய் எவருடைய திருவடித் தாமரைகளை தலைக்கு அணிகலனாகக் கொண்டவர்களாய் விளங்கும் ஆச்சார்ய ஸ்ரேஷ்டர்கள் சம்சாரத்தை வெல்கிறார்களோ-அந்த மா முனி ஸ்ரேஷ்டரை ஆஸ்ரயித்த வர்களுடைய ஸம்ஸார ஆர்ணவமும் அந்த மா முனியின் பிரபாவத்தாலே குளப்படியாகும் தன்மையை அடைகிறது அவர்களுக்கு மோக்ஷம்‌ நிஸ்சயம்‌ –

மன்னுயிர் காள் இங்கே மணவாள மா முனியாம்
பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளை உன்னிச்
சிரத்தாலே தீண்டில் அமானவனும் நம்மை
கரத்தால் தீண்டல் கடன் -எறும்பி அப்பா பாசுரம் அனுசந்தேயம் –

—

சடாரி த்ருஷ்ட ஸாம வேத மௌலி ஸங்க்ரஹாத் மிகாம்
யத் யுக்திம் அன்வஹம் க்ருணன் வி முக்தி ஸம்பதாஸ் பதம்
ஸமேத தே ஸதாம் கணஸ் ஸ நஸ் ஸூபாநி சாதரம்
வரோ பயந்த்ரு யோகி ராட் தரங்க யத்வ நாரதம் –89-

நம்மாழ்வார் கண்ட சாமவேதத்தின் தலையான திருவாய் மொழிக்கு ஸங்க்ரஹமாக எந்த மா முனிகளுடைய திருவாய் மொழி நூற்று அந்தாதியை மோக்ஷமாகிய செல்வத்தைப் பெறக் காரணமாக மஹான்கள் குழாம் நாள் தோறும் ஆதாரத்தோடு அனுசந்தித்து மென்மேலும் அனுபவிக்கிறார்களோ அந்த ஸ்ரேஷ்டரான மா முனிகள் நமக்கு இடைவிடாமல் மங்களங்களை வளரச் செய்து அருளுகிறார் –நம்மாழ்வார்‌ அருளிச் செய்த திருவாய் மொழியின்‌ ஸங்க்ரஹமாய்‌ ஒரு திருவாய் மொழிக்கு ஒரு பாட்டாய்‌ அமைந்த எந்த மாமுநிகள்‌ அருளிச் செய்துள்ள திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதியை நித்யம்‌ அநுஸந்திக்கும்‌ ஸத் ஸம்ப்ரதாய நிஷ்டர்களான மஹான்களுடைய கோஷ்டியானது மோக்ஷ-ஸாம்ராஜ்ய-ஸம்பத்துக்கு இருப்பிடமாய்‌ வ்ருத்தி யடையா நின்றதோ , யோகிகளுக்குத்‌ தலைவராய்‌ விளங்கும்‌ அந்த மாமுநிகள்‌ நமக்கு மேன்மேலும்‌ நன்மையைப்‌ பெருக்குவாராக –

—

துக்தோதந் வத்த வல மதுரம் ஸூத்த சத்துவ ஏக ரூபம்
ரூபம் யஸ் யஸ் புட யதி தராம் யம் பணீந்த்ர அவதாரம்
த்யாயந்தஸ்தம் வர வர முனிம் கே அபி தன்யா மஹாந்த
காலம் சர்வம் கலுஷ ரஹிதா ஹ்ருஷ்ட சித்தா ஹரந்தி –90-

எந்த மா முனிகள் பாற் கடல் போன்று வெண்மையாகவும் இனிமையாகவும் ஸூத்த ஸத்வமே
உருவெடுத்தவராகவும் -உத்தம நம்பி போன்ற அந்தரங்கங்களுக்கு காட்டி அருளிய ஆதி சேஷ திரு அவதாரமே என்னும் உண்மையை மிகத் தெளிவாக்க காட்டுவதாக திரு மேனியை உடையவரோ அந்த மா முனிகளை த்யானிப்பவர்களான சில மஹான்கள் தன்யர்களாய் மனக்கலக்கம் அற்றவர்களாய் சந்துஷ்டியை உடையவர்களாய் உள்ள எஞ்சிய காலத்தை எல்லாம் ஸூ கமாகவே கழிக்கிறார்கள் –பாற் கடலைப்‌ போன்று வெண்மையையும்‌ மாதுர்யத்தை உடையதாய்‌ ரஜஸ்‌ தமஸ்‌ கலசாத ஸூத்த ஸத்வத்தையே வடிவாகக்‌ கொண்ட எந்த மாமுநிகளுடைய திருமேனி யானது அவரைத்‌ திருவநந்தாழ்வானுடைய திருவவதார விஸேஷமாகக்‌ காட்டுகிறதோ – உத்தமநம்பி முதலான அந்தரங்கரகளுக்கு மாமுநிகள்‌ தம்முடைய உண்மை நிலையில்‌ – திருவநந்தாழ்வானாக – ஸேவை ஸாதித்தருளினார்‌ என்பது ப்ரஸித்தம்‌. அந்த மாமுநிகளை நித்யம்‌ த்யாநம்‌ செய்யும்‌ சில பாக்யஸாலிகளான மஹான்கள்‌ திருவுள்ளத்தில்‌ கலக்க மற்றவரகளாய ஸந்துஷ்டியை உடைய வர்களாய்‌ ஸுகமாகக்‌ கால க்ஷேபம்‌ பண்ணுகிறார்கள்‌ (போது போக்குகிறார்கள் )-

—

ராஜச் சீ தம யூக மண்டல சரஜ்ஜ்யோத்ஸ்நா ஸநா பித்யுதி
காஷா யாம்பர தாரிணீ கரல ஸத் தண்ட த்ரயீ மண்டிதா
பாலாத் யங்க சமுல்ல ஸத் ஸூவி மலஸ் நிக்த ஊர்த்வ புண்ட்ர உஜ்ஜ்வலா
தீவ் யந்த் யாத்ம குணைஸ் ஸதா வர வர ஆகாரா அஸ்து மே பாவ நா –91-

எந்த மா முனிகளுடைய திருமேனியானது -குளிர்ந்ததும் ஒளி யுடைய வட்டமான சரத் கால சந்த்ரனை
ஒத்த காந்தியை உடையதோ காஷாய வஸ்திரத்தைத் தரித்து இருக்கிறதோ – திருக்கையில் விளங்கும் மூன்று தண்டங்களால் அழகாக விளங்குகிறதோநெற்றி முதலான துவாதச ஸ்தானங்களில் திகழ்கின்ற தூய்மையான திரு மண் காப்புக்களால் பிரகாசிக்கின்றதோ – ஆத்ம குணங்களைப் பிரகாசிக்கச் செய்கின்றதோ அது எப்பொழுதும் அடியேன் நினைவில் திகழட்டும் –மா முனிகளுடைய ஸூ பாஸ்ரயமான திரு மேனி விஷயமாக பக்தியுடன் கூடின அவிச்சின்ன சிந்தனம் -அநுபவ ரூபமாக அடியேனுக்கு சித்திக்கும் படி அருள வேண்டும் -என்றபடி – ஆச்சார்யர் திருமேனி த்யானம் பிரபன்ன அதிகாரிகளுக்கு உஜ்ஜீவனத்துக்கு அவசியம் கர்த்தவ்யம் என்றதாயிற்று –

இந்த ஸ்லோகத்திலே அடியேனுடைய மநோ விருத்தியான பாவனை எப்போதும் மணவாள மாமுநிகளுடைய திருமேனி விஷயமாகவே உண்டாகக் கடவது – என்று பரார்த்திக்கிறார -ஸ்ரீ மணவாளமாமுநிகளுடைய ஸூபாஸ்ரயமான திருமேனி விஷயமாக பக்தியோடு கூடின அவிச்சிந்ந சிந்தநம்‌ அநுபவ ரூபமாக அடியேனுக்கு ஸித்திக்கட்டும்‌ – என்றபடி- எவருடைய திருமேனியானது பிரகாஸிக்கிற சரத்கால சந்த்ரனுடைய்‌ காந்தியை உடையதோ , காஷாய வஸ்த்ரத்தைத்‌ தரிக்கிறதோ , திருக் கையில்‌ விளக்கும்‌ த்ரி தண்டத்தாலே அழகாக விளங்குகிறதோ, நெற்றி முதலான பன்னிரண்டு ஸ்தாநங்களிலும்‌ திகழ்கின்ற த்வாதஸ ஊர்த்வ புண்ட்ரங்களினால்‌ பிரகாசிக்கிறதோ ஆத்ம குணங்களை பிரகாசிக்கச் செய்கிறதோ அந்த மணவாளமாமுநிகளுடைய திருமேனியை விஷாயமாகக் கொண்ட த்யாநம்‌ ஸித்திக்க வேணும்‌ ! * என்றபடி. ஆசார்யருடைய திருமேனியை த்யாநிப்பத்தும் ப்ரபந்நாதிகாரிகளுக்கு உஜ்ஜீவநத்திற்காக அவஸ்யம்‌ கர்த்தவ்யமாம்‌ –

—

சிந்தா மே யதி ஸார்வ பவ்ம சரண ப்ரேமாத்மிகா ப்ரோல்லஸத்
சாந்தி ஷாந்தி தயாதி ஸத் குண மயீ ராகேந்து பாஸாம் நிதி
ஸ்ரீ மத் ஸ்வ அங்க்ரி ஸரோஜ பக்த ஜனதா மோக்ஷ ப்ரதானோத் யதா
பூயாத் ஸர்வ ஜகத் தி தாவ தரணா ஸுவ்ம்யோ பயந்த்ராத்மிகா –92-

யதிராஜர் திருவடிகளில் ப்ரேமம் நிறைந்தவராயும் மிகவும் பிரகாசிக்கிற சாந்தி பொறுமை தயை முதலிய ஸத் குணங்கள் நிரம்பியவராயும்-பூர்ண சந்த்ர பிரகாசத்துக்கு நிதி போன்றவரும்
தம் திருவடித்தாமரைகளில் பக்தி உடையவர்களுக்கு மோக்ஷம் அளிக்க கார்யம் செய்பவராயும்
உலகம் முழுவதுக்கும் நன்மை செய்து அருளுவதற்காகவே திரு அவதரித்து அருளிய மா முனிகளை
உள்ளடக்கியதாக அடியேனுடைய சித்தம் அமையும் படி அருள வேணும் –ஞானத்துக்கு தனியாக ஆகாரம் இல்லையே -எந்த விஷயத்தை கிரஹிக்கிறதோஅந்த விஷயத்தின் ஆகாரத்தைக் கொண்டே அந்த ஞானத்தை வியாவஹரிக்க வேண்டுமே-மா முனிகள் விஷயமான அடியேனுடைய அனவ்ரத சிந்தனா ரூபமான தியானமும்-தத் ஆகாரமாக தத் ஏக விஷயமாக சித்திக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறார் –

—

அங்கரீ ஸ்ருங்க லிதாப்ஜ கீர்த்தி விபவவ் தந் நால தம்பச் சிதவ்
ஜங்கே ஹஸ்தி கர ப்ரசஸ்தி ஹரணோன் நித்ரம் ததூரு த்வயம்
மத்யம் தான வஹ்ருத்ய மாயத புஜா மத்யம் கவாடோ பமம்
பாஹு த்வந்த்வ மமர்த்ய பூஜ விட பா ஹங்கார பாடச் சரம் –93-

கண்டம் குண்டித கம்புடம்பர பரம் வக்த்ரம் சரச் சந்த்ரமஸ்
ஸுவ்ந்தர் யோதி தகர்வ சர்வண கலா பாண்டித்ய நித்ய உஜ்ஜ்வலம்
மௌலிம் நிஸ்துலமப்ய பாஸ்த பஜ தா தங்கம் வபுஸ் சாதரம்
தத் ஷீரோத ஸஹோ தரம் வர முநேஸ் சேதஸ் ஸதா பாவய–94-

இரண்டு ஸ்லோகங்களும் சேர்ந்து யுக்மகம் –-திருமேனி அழகை அமலனாதி பிரான் படியே கூட்டி அனுபவிக்கிறார் –இரண்டாவது ஸ்லோகத்தில்‌ இருக்கும் க்ரியா பதம்‌ எல்லாவற்றிலும்‌ அந்வயமாகக் கடவது –
தாமரையின் கீர்த்தி வைபவத்தைத் துண்டிக்கக் கடவதான திருவடிகளும் யானையின் துதிக்கையின் பெருமையை தோற்கடிக்க -ஜாதக ரூகமான -விழிப்புடன் இருக்கும் திருத் தொடைகளும்
மெலிந்து இருப்பதால் மனதிற்கு மகிழ்ச்சியை அளிக்கும் இடையையும்
அகன்ற கதவை ஒத்த புஜங்களுக்கு இடையில் உள்ள திரு மார்பையும்
சுவர்க்கத்தில் உள்ள கற்பக வ்ருக்ஷத்தின் கர்வத்தை அழிக்கும் அனைத்தையும் தர
வல்லவையான இரண்டு திருக்கைகளும்
சங்கத்தின் கர்வத்தை மழுங்கடித்து அழித்த வளைந்த திருக் கழுத்தையும்
சரத்கால சந்திரனுடைய ஸுவ்ர்யத்தினால் வந்த கர்வத்தை அழிப்பதாகிய கலையில்
பாண்டித்யம் உடைய திரு முக மண்டலமும்
ஒப்பு உயர்வு அற்று தன்னை ஆஸ்ரயிப்பவர்களுடைய மனக் கவலையைப் போக்கடிக்கும் எப்பொழுதும் பிரகாசிக்கும் திரு முடியையும்
சமானம் இல்லாது இருந்தும் தோற்கடிக்கப் பட்ட வெண்மையில் பாற் கடலின் உடன் பிறந்தது போன்ற
மா முனிகளின் திரு மேனியையும் ஹே மனமே ஆதாரத்தோடு எப்பொழுதும் ப்ரேமத்துடனே நினைத்து இரு –

—

புண்ட்ரைர் துவாதச பிர்யதா விதி த்ருதை ஸூப்ரை ரதப்ரஸவி
தத்தாக்ருக்சர தம்பு வாஹ படலீ ஸுவ்ந்தர்ய சம்பன் நிதி
தீ பக்த்யாதி குண ஏக சம்ப்ருத யஸஸ் ஸந்தோஹ ஸந்தே ஹதா
மூர்த்திஸ் ஸா வர யோகி ந பிரதிகலம் ஜாகர் து சித்தே மம -95-

விதிப்படி தரிக்கப் பட்டதும்-தூய்மை நிறைந்த தேஜஸ்ஸை யுடைத்தான துவாதச திருமண் காம்புகளுடன் அதிக காந்தியை உடையதும்-அப்படிப்பட்ட சரத்கால மேக கூட்டத்தின் சவுந்தர்ய சம்பத்தின் நிதியாகிய ஞானம் பக்தி முதலிய குணங்கள் நிறைந்த கீர்த்தியே வடிவு கொண்டதோ என்று சந்தேகிக்கும் படியான மா முனிகளின் திவ்ய வடிவு க்ஷணம் தோறும் அடியேனுடைய சித்தத்தில் பிரகாசிக்கட்டும்
கீழே சிந்தை செய்ய திரு உள்ளத்துக்கு அருளிச் செய்து இதில் மா முனிகளே தமது கிருபா அதிசயத்தாலே பிரதி க்ஷணம் பிரகாசித்து காட்டி அருளப் பிரார்த்திக்கிறார்-க்ரமப்படி தரிக்கப்பட்ட தூய வெண்மையான த்வாதஸ ஊர்த்த்வ-புண்ட்ரங்களினால்‌ அதிக காந்தியை உடையதும்‌ , தூய வெண்மை மிக்க சரத் கால மேகங்களின்‌ கூட்டத்தின்‌ ஸெளந்தர்ய ஸம்பத்திக்குச்‌ சேம வைப்‌பான நிதியாகவும்‌ , ஜ்ஞாநம்‌ , பக்தி முதலான குணங்களின்‌ நிறைவினால்‌ ஏற்பட்ட மிக்க கீர்த்தியே ஒரு வடிவு கொண்டு விளங்குகிறதோ என்கிற ஸந்தேஹத்தை உண்டாக்கக்‌ கடவதாகவும்‌ இருக்கிற மணவாளமா முநிகளுடைய திருமேனி அடியேனுடைய ஹ்ருதயத்தில்‌ ப்ரதி க்ஷணமும்‌ ப்ரகாஸிக்கட்டும்‌ ! * என்கிறார் –

—

யன் மூர்த்தி த்யான மாத்ரம் சமயதி பவி நாம் ஞப்தி பூர்வம் விதத்தே
பக்திம் புஷ்ணாதி விஷ்ணவ் விஷய விஷயீ ணீ மா ஸூ முஷ்ணாதி த்ருஷ்ணாம்
ஸோ அயம் காந்தோ பயந்தா நிரவதிக குணஸ் தோமவிஸ்தாரி கீர்த்தி
ஸ்வர் கங்க உத்துங்க வீசி ப்ரஸமித ஜக தீவிஸ் வதா போ அவ தான்ந –96-

எவருடைய திரு மேனியை த்யானம் செய்வதால் சம்சாரிகளுடைய துக்கங்கள் போகின்றனவோ
ஞானாதிகள் உண்டாகிறதோ-ஸ்ரீ மன் நாராயணன் இடம் பக்தியை வளர்க்கிறதோ
விஷயாந்தர ப்ராவண்யத்தை சீக்கிரமாக அபஹரிக்கறதோ-எல்லை அற்ற நற் குணங்களின் ஸமூஹத்தினால் எங்கும் பரந்த புகழை உடையவராய்-அந்த கீர்த்தி யாகிற ஆகாச கங்கையின் அலைகளால் உலகோரின் ஸமஸ்த தாபங்களைப் போக்க வல்ல -மஹிமை யுடைய மா முனிகள் நம்மை ரக்ஷித்து அருள வேணும் –

—

மாதர் வாணி நிரந்தரம் கதய தான் காந்தோ பயந் துர் குணான்
அந்தர் வாணி வரைர் வர பிரதர மாவாசார்ய முக்யைர் அநு தான்
பாதவ் தஸ்ய கரத் வயார்சய பவா தங்கா பவா தவ் சதா
தத் பக்தான் அநு சிந்த்யாசய தமோவை தேசிகான் தேசிகான் –97-

ஹே தாயே சரஸ்வதியே வாணியே வித்வான்களில் சிறந்தவரான ஸ்ரீ வரத குரு ஸ்ரீ ஸ்ரீ நிவாஸ குரு ஆகிய முக்யமானவர்களால் ஸ்துதிக்கப் பட்ட மா முனிகளுடைய சமம் தமம் தயை முதலிய குணங்களை இடைவிடாது சொல்லக் கடவாய் -எனது இரு கைகளே எப்போதும் சம்சார பீதியைப் போக்க வல்ல அவருடைய இரண்டு திருவடிகளையும் அர்ச்சிப்பீர்களாக-தமோ குணத்துக்கு-வைதேசிகர்களான – அப்பாற்பட்ட-ஸூத்த சத்வ குணமே உடைய – அவர் இடம் பக்தியை உடைய ஆச்சார்யர்களை மனமே இடைவிடாது சிந்தித்து இரு –ஹே தாயே! ஸரஸ்வதியே! வாணியே! வித்வான்களில்‌ மிகச் சிறந்தவர்களான ஸ்ரீவரத நாராயண குரு , ஸ்ரீநிவாஸ குரு முதலான தேமிக-ஸ்ரேஷ்டர்களால்‌ எப்போதும்‌ துதிக்கப்‌ படுகிற அந்த மணவாள மாமுநிகளுடைய பக்தி , சம , தம , தயாதி குணங்களை நீ அநவரதம்‌ பக்தியோடு சொல்லக் கடவாய்‌ ! ஸம்ஸார பீதியைப்‌ போக்கக் கடவதான மாமுநிகளுடைய திருவடிகளை எனது இரு கைகளே ! நீங்கள்‌ பூஜிக்கக் கடவீர்கள்‌! ஹே மனமே! நீ தமோ குணத்திற்கு வைதேரிகர்களாய்‌ (-அப்பாற் பட்டவர்களாய்‌) ஸூத்த ஸத்த்வ குணத்தை உடையவர்களாய்‌ மாமுநிகளுடைய திருவடிகளில்‌ பக்தி பூண்டவர்களான ஆசார்யர்களை எப்போதும்‌ சிந்தித்திருப்பாயாக –

–

அஞ்ஞான அஹம் அக்ர ணீ ரத ச மாம் மன்யே ப்ருசம் பண்டிதம்
பாபீ யாநபி பாப லேச ரஹிதம் ஹா நிஸ்சி நோ மி ஸ்வயம்
பாஸ்வத் கர்ம விதே சகோ அபி கலயே ஸத் கர்ம நிஷ்டம் ஹ்ருதா
திங்மாம் நாத மஹா முநே ததது நா த்ராதும் த்வமேவ ஷம–98-

ஞானம் அற்றவர்களில் அடியேன் முதன்மை யானவன்-அப்படி இருந்தும் அடியேனை மிக்க பண்டிதனாக நினைக்கிறேன்-பாபியாக இருந்தும் பாபம் சிறிதும் அற்றவனாக அடியேன் நிச்சயிக்கிறேன்-அந்தோ-பிரகாசிக்கிற ஸத் கர்மங்களுக்கு மிகவும் அப்பால் பட்டவனாக இருந்தும்
மனசில் ஸத் கர்மாக்களில் ஊன்றியே இருப்பவனாகவே நினைக்கிறன் –அடியேனுக்கு ஸ்வாமியான மா முனிகளே -அடியேனை அடியேனே திரஸ்கரிக்கிறேன்-ஆகையால் இப்பொழுது அடியேனை ரக்ஷிப்பதற்கு தேவரீர் ஒருவரே சக்தராகிறீர்–

—

நாஹம் ஸத் கர்ம கர்த்தும் படுர படுதரஸ் சாங்க்ய யோகம் விதாதும்
நைவத் யாதும் பரஸ்மாத் பரமம் அனுபமம் தாம பூமா நிதாநம்
நைவ ந்யஸ்யாமி தஸ்மிந் பரம நதி கமாத் தத்ர விச்வாஸ பூம் நோ
பக்தே ஸ் தஸ்மாது பாயோ வர முனி வர மே த்வத் கிருபைவா நபாயா -99-

ஸத் கர்மங்களை செய்வதில் அடியேன் திறமை உடையேன் அல்லேன்-ஞான யோகத்தை அனுஷ்டிப்பதற்கு மிகவும் சக்தி அற்றவன்-ஒப்பற்ற பூமா நாயகனான பரமாத்மாவை த்யானிப்பதற்கும் சக்தி அற்றவன்-அவன் இடத்தில் மஹா விச்வாஸத்துக்கு பாத்ரனாக அறியாததால் அவன் இடத்தில் அடியேன் பாரத்தை ஒப்படைக்க வில்லை – ஆகையால் அகிஞ்சனனாய் அநந்ய கதியான அடியேனுக்கு மா முனிகளே அபாயம் அற்ற தேவரீருடைய கிருபையே முக்தி அடைவதற்கு உபாயம் ஆகும் –-ப்ராப்ய த்வரையான பரபக்திக்கும் தேவரீர் கிருபையே காரணம் என்றபடி –

அடியேன்‌ விஹிதமான ஸத் கர்மங்களைச்‌ செய்ய ஸமர்த்தனல்லேன்‌ -ஸாங்க்யயோகமான ஜ்ஞாந யோகத்தை அநுஷ்டிக்க மிகவும்‌ அஸமர்த்தன்‌ -ஆகையால்‌ பராத்பரனாய்‌ , ஒத்தார்‌ மிக்காரை யிலையாய மாமாயனாய்‌ , ஸ்ரீபூமிநீளாநாயகனாய்‌ , பரம தேஜஸ்வியான பரம புருஷனை த்யாநம்‌ செய்ய மிகவும்‌ அஸக்தனாக இருக்கிறேன்‌ -துஷ்கரமான உபாயாந்தரங்களை விட்டு எம்பெருமான்‌ திருவடிகளில்‌ ஸரணாகதி செய்யலாமே என்றால்‌ – அதற்கும்‌ அடியேன்‌ ௮திகாரி அல்லேன்‌ -பர ஸமர்ப்பணத்திற்கு ஆவஸ்யகமான மஹா விஸ்வாஸம்‌ அடியேனுக்கு உண்டாகவில்லை. ஆகையால்‌ அகிஞ்சநனாய்‌ அநந்யகதியாய்‌ இருக்கிற அடியேனுடைய மோக்ஷ புருஷார்த்த ஸித்திக்கு அபாயம்‌ சிறிதுமில்லாத தேவரீருடைய ஸ்வாபாவிகமான க்ருபையே உபாயமாகக் கடவது – என்கிறார்‌- தேவரீரே பரம க்ருபையினால்‌ அடியேனை உஜ்ஜீவிப் பித்தருள வேணும்‌ -என்று மாமுநிகளுடைய ஸந்நிதியில்‌ ப்ராரத்தித் தாராயிற்று -பாட பேதத்தால் ப்ராப்ய த்வரையான பரபக்திக்கும்‌ தேவரீர்‌ க்ருபையே காரணம்‌ – என்றபடி –

—

த்வத் ஸூக்த்ய ஏக ரஸ அம்ஸ்வத் அங்க்ரி யுகள ந்யஸ்த ஆத்ம ரஷா பரான்
த்வத் சேவ ஏக பரான் த்வதீய கருணாஸ்ரோதஸ்வி நீ சாகரான்
ஆசார்யான் மம வீஷ்ய மய்யபி ப்ருசம் நிஸ் ஸீம தோஷாஸ்பதே
ஸ்ரீ மன் ரம்ய வர ப்ரஸீத யமி நாம் ராஜன் நமஸ்தே நம –100-

தேவரீருடைய ஸூ க்திகளிலேயே ருசியை யுடையவர்களாய் தேவரீருடைய திருவடித் தாமரை இணைகளிலே சமர்ப்பிக்கப் பட்ட சர்வ பரத்தை உடையவர்களாய்-தேவரீருடைய கைங்கர்யத்திலேயே ஊன்றி இருப்பவர்களாய் தேவரீருடைய கருணை யாகிற நதிக்கு கடல் போன்றவர்களான அடியேனுடைய ஆச்சார்யர்களைக் கடாக்ஷித்து எல்லையற்ற தோஷங்களுக்கு இருப்பிடமான அடியேன் விஷயத்திலும் கிருபை செய்து அருளுவீராக ஸ்ரீ மன் அழகிய மணவாளரே யதி ஸ்ரேஷ்டரே அடியேனுக்கு தேவரீர் உகப்புக்காகவே – அடியேன் உடைய உகப்புக்காக இல்லாமல் -ஆகும்படி கிருபை பண்ணி அருள வேண்டும் -என்று விண்ணப்பம் செய்து ஸ்தோத்ரத்தைத் தலைக் கட்டுகிறார் –
நமோ நம என்று ஆதார அதிசயம் தோற்ற விண்ணப்பம் செய்து அருளுகிறார் –

ஸ்ரீமதே ஸெளம்ய ஜாமாத்ரு முநீந்த்‌ராய மஹாத்மநே | ஸ்ரீரங்க,வாஸிநே பூயாந் நித்ய ஸ்ரீர் நித்ய மங்க,ளம்‌ |–மஹாத்மாவான ஸ்ரீமானான ஸ்ரீரங்கத்தில்‌ நித்ய வாஸம்‌ பண்ணும்‌ மணவாள மாமுநிகளுக்கு நித்யமான ஸ்ரீயும்‌ மங்களமும்‌ உண்டாக வேணும்‌ !

இது ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணா ஸ்வாமிகளால்‌ அருளிச் செய்யப்பட்ட மாமுநிகள்‌ விஷயமான மங்கள ஸ்லோகம்‌ அழகிய மணவாளப் பெருமாளுடைய கட்டளையினால்‌ திருவரங்கத்தை நித்ய வாஸஸ்தாநமாகக்‌ கொண்டு ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸ்ரீரீயாக விளங்கியவராய்‌ மிக்க பெருமையை உடையவராய்‌ தம்‌ மங்களாஸாஸந பலத்தாலே எப்போதும்‌ திருவரங்கனுடைய திருவரங்கச்‌ செல்வத்தை வளர்த்துக் கொண்டு போரும்‌ மணவாளமாமுநிகளுக்கு நித்யஸ்ரீயும்‌ நித்ய மங்களமும்‌ உண்டாக வேணும்-

ஸ்ரீநாக,புர்யபிஜந : ப்ரவாதி,ப,யங்கர : | விவவ்ரே ஸதகம்‌ த்வேதத்‌ த்‌,ராவிட்‌,யா பாஷயா ஸ்புடம்‌ |-திருநாங்கூரைச்‌ சேர்ந்த ப்ரதிவாதிபயங்கரர்‌ (அண்ணங்‌கராசார்ய ஸ்வாமி) இந்த ஸதகத்தைத் தெளிவாக தமிழ்மொழியில்‌ விவரித்தருளினார்‌.

—————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிரதி வாத பயங்கர அண்ணா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

https://archive.org/stream/ptma-kn-ao/Periya-Thirumudi-Adaivu_djvu.txt

அநந்த கோடி ப்ரஹ்மாண்ட, நாயகனாய்‌, ஆதி மத்‌யாந்த மதிந்யனாய்‌, , ஸமாநாதிக ரஹிதனாய்‌, வேதாந்த வேத்யனாய்‌, அவாப்த ஸமஸ்த காமனாய்‌, அநந்த கல்யாண குணங்களுடையனா யிருக்கிற ஸ்ரீமந் நாராயணன்‌ உகந்‌ தருளி யிருக்கிற ஸ்தலங்கள்‌ :- பரம்‌, வ்யூஹம்‌, விபவம்‌, அந்தர்யாமி, அர்ச்சாவதாரம்‌ என்று ஐந்து.–

அதில்‌ பரமாவது- அநந்த கோடி ப்ரஹ்மாண்டங்களுக்கும்‌ புறம்பாய்‌, விரஜைக் கப்புறமாய்‌, பரிணமாதி, ரஹிதமாய்‌, குண்டேரா நாஸ்தீதி வைகுண்ட ” என்று சொல்லுகிற படியே நாஸ ரஹிதமாய்‌, நாநா ரத்ன ஸ்வர்ண மயமாய்‌, அநந்த விவித, விசித்ர கோபுர மண்டப ப்ராஸாதராதி, பரிஸோபிதமாய்‌, நிரதிசயானந்த; ஸுக வஹமாய்‌, பஞ்சோபநிஷண் மயமாய்‌, ஸகல வஸ்து பரிபூரிதமாய்‌, ஸகல ஸாம்ராஜ்ய லக்ஷ்மீ கரமான ஸ்ரீ வைகுண்ட மென்கிற பரம பதத்தில்‌, லஷ்மீ பூமி நீளா நாயகனாய்‌, அநந்த கருட விஷ்வக்ஸேனாதி, நித்ய முக்த ஸஹிதனாய்‌,ஸ்புரத்ரிடாங்குத; ஹாரகண்டுகா * என்றும்‌-“ஸ்வோசித விவித, விசித்ராநந்தாஸ்சர்ய”” என்றும்‌ சொல்லுகிறபடியே திவ்யாம்பர, திவ்யாபரண, திவ்யமால்ய திவ்யாயுதாதி;, ஸர்வாலங்கார பூரி நிதனாய்‌, அநந்த கோடி ஸூர்ய ப்ரகாஸயனா யெழுந்தருளி யிருக்கிறது.

வ்யூஹமாவது :– திருப்பாற்கடலிலே ப்ரஹ்ம ருத்‌ர தேவேந்தராதி; தேவதைகளுக்கு ஸேவ்யனாய்‌, அநந்தாவதாரங்களுக்கும்‌ முதலாய்‌, ‘ உத்பத்தி ஸ்திதி லயங்களுக்குக்‌ கர்த்தாவா யெழுந்தருளி யிருக்கிறது.-விபவமாவது * பரித்ராணாய ஸாதூநாம்‌”‘ என்கிறபடியே துஷ்ட நிக்ரஹ தர்ம ஸம்ஸ்தாபநாதிகள்‌ பண்ணக்‌ கடவதான ராம கிருஷ்ணாதி யவதாரங்கள்‌-அந்தர்யாமித்‌வமாவது “அந்தர்‌ பஹிஸ்ச தத்‌ ஸர்வம்‌ வ்யாப்ய நாராயண: ஸ்தித:” என்றும்‌, **அந்தர் பஹிஸ்‌ ஸகல வஸ்துஷு ஸந்தமீரம்‌” என்றும்‌ சொல்லுகிறபடியே வ்யாப்யவ்யாபகனாய்‌; ஆப்ரஹ்ம பிபீலிகாதி; ஸகல சேதநா சேதனங்களுக்கும்‌ அந்தர்யாமியாய்‌, ஸர்வ கதனாய்‌, பரி பூர்‌ணனா யெழுந்தருளி யிருக்கிறது.–அர்ச்சாவதாரமாவது:-ஸர்வ ஸுலபமாய்‌, சேதனர்க்கு அபிமதமான த்ரவ்யத்திலே விக்‌ரஹமாய்‌, ஸகல மோஹனமாய்‌, கோயில்களிலும்‌, கிருஹாதிகளிலும் எழுந்தருளி யிருக்கிறது.

அதில்‌ ஆழ்வார்‌ பாடின திருப்பதிகள்‌ நூற்றெட்டு; அதில்‌ முக்யமான திருப்பதிகள்‌:– 6. *!ஸ்ரீரங்க மங்களமணிம்‌ கருணா நிவாஸம்‌ ஸ்ரீவேங்கடாத்‌ரி நிகராலய கான மேகம்‌ | ஸ்ரீ ஹஸ்தி சைல சிகரோஜ்ஜ்வல பாரிஜாதம்‌ ஸ்ரீம்‌ நமாமி ஸிரஸா யது ஸைல தீபம்‌ || *’ என்று சொல்லுகிறபடியே புஷ்ப த்யாக; போக, ஜ்ஞான மண்டபங்கள்‌. அதிலும்‌ ப்ரதானமானது ஸாக்ஷாத்‌ பரம பதமான
நம் பெருமாள் கோயில்‌. எங்ஙனே என்னில்‌ **காவேரீ விரஜா ஸேயம்‌ வைகுண்டம்‌ ரங்க மந்திரம்‌। ஸ வாஸு தேவோ ரங்கேஸ : ப்ரத் யக்ஷம்‌ பரமம்‌ பதம்‌ || ‘‘ என்று சொல்லுகிறபடியே. இப்படி ஸாக்ஷாத்‌ பரம பதமான நம்‌ பெருமாள்‌ கோயிலுக்கு ராஜாவானவர்‌ பரமபதநாதர்‌,-ஸ்ரீ ரங்கராஜர்‌. இப்படி ஸ்ரீரங்கராஜரான பெரிய பெருமாளுக்குத் திருநக்ஷத்ரம்‌ பங்குனியில்‌ ரேவதி; திருநாமங்கள்‌
ஸ்ரீரங்கராஜர்‌ நம்பெருமாள்‌. அழகிய மணவாளப் பெருமாள்‌, தகட்ட பெருமாள்‌. ஆபரணத்துக்கு அழகு கொடுக்கும் பெருமாள்‌ i மந்தா சங்கு மறையும்‌ பெருமாள்‌, தேவசிகாமணிப்பெருமாள்‌;
சிஷ்யைகள்‌ ஸ்ரீ பூமி நிளாதிகளான நாச்சிமார்கள்‌.

தனியன்கள் திருவவதார ஸ்தலங்களும் அருளிச் செய்துள்ளார்

நாதமுனிகளின் சிஷ்யர்‌ -உய்யக் கொண்டார்‌, குருகைக் காவலப்பன்‌, பிள்ளை கருணாகர தாஸர்‌, நம்பி கருணாகர தாஸர்‌, ஏறு திருவுடையார்‌ திருக் கண்ண மங்கை யாண்டான்‌, வானமாமலை தெய்வ நாயக
ஆண்டான்‌, உருப்புட்டூராச்சான் பிள்ளை, சோகத்தூராழ்‌வான்‌, கீழையகத் தாழ்வான்‌, மேலையகத் தாழ்வான்‌, ஆக சிஷ்யர்‌ பதினொரு பேர்களும்–உய்யக்கொண்டாரின் சிஷ்யர்‌கள் மணக்கால் நம்பி,
திருவல்லிக்கேணி பாண் பெருமாள்‌ அரையர்‌, சேட்டலூர்‌ செண்டலங்கார தாஸர்‌, ஸ்ரீபுண்டரீக தாஸர்‌, கோமடம்‌ திருவிண்ணகரப்பன்‌, உலக பெருமாள்‌ நங்கை முதலானோர்-மணக்கால் நம்பியின் சிஷ்யர்‌கள் -ஆளவந்தார்‌ திருவரங்கப் பெருமாளரையர்‌, தெய்வத்துக்கரசு நம்பி, பிள்ளை யரசு நம்பி, சிறுபுள்ளூருடையார் பிள்ளை, திருமாலிருஞ்‌ சோலை தாஸர்‌, ‘ வங்கிபுரத்தாச்சி முதலானோர்-

ஆளவந்தாருடைய சிஷ்யர்கள் பெரியநம்பி, பெரியதிருமலைநம்பி, திருக்‌ கோட்டியூர்‌ நம்பி, திருமாலையாண்டான்‌, தெய்வ வாரியாண்‌ டான்‌, வானமாமலை யாண்டான்‌, ஈஸ்வராண்டான்‌, ஜீய
ராண்டான்‌. ஆளவந்தாராழ்வான்‌, திரு மோகூரப்பன்‌, திருமோகூர்‌ நின்றார்‌, தேவப் பெருமாள்‌ மாறனேர் நம்பி, திருக்கச்சி நம்பி, திருவரங்கப் பெுமாளரையர்‌, திருக்‌ குருகூர்‌ தாஸர்‌, வகுளாபரண ஸோமயாஜியார்‌, அம்மங்கி, ஆள் கொண்டி, வடமதுரையில்‌ பிறந்த கோவிந்த தாஸர்‌, ராஜ புரோஹிதரான நாதமுனிதாஸர்‌, ரங்க சோழாவின்‌ ராஜ பத்நியான திருவரங்கத்தம்மன்‌ ஆக சிஷ்யர்‌களில் ப்ரதானரானவர்‌ இருபத்திருவர்‌.-பெரிய நம்பியின் சிஷ்யர்‌கள் திருக்கச்சிநம்பி, எம்பெருமானார்‌. மலை குனிய நின்றார்‌, ஆரியூரில்‌ ஸ்ரீசடகோபmதாஸர்‌, அணியரங்கத் தமுதனார்‌ பிள்ளை, திருவாய்க் குலமுடையார்‌ பட்டர்‌ முதலானவர்கள்‌

இளையாழ்வாருக்கு –யதிராஜருக்கு தேவப் பெருமாள்‌ யதிராஜரென்னும்‌ திருநாமஞ்‌ சாத்தியருளினார்‌-நம்பெருமாள்‌ உபய விபூதிகளுக்கும்‌ யதிராஜரைப்‌ பட்டங் கட்டி உடையவரென்று திருநாமம்‌ சாத்தி யருளினார்‌. திருவரங்கப்பெருமாளரையர்‌ இவருடைய கைங்கர்யத்‌துக்குத்‌ திருவுள்ளமுகந்து, த்வயார்த்தம்‌ ஸாதித்தருளி லக்ஷ்மண முனி என்கிற திருநாமமும்‌ சாத்தி அருளினார் –திருக்கோட்டியூர்‌ நம்பி திருமந்த்ரார்த்தமும்‌ எம்பெருமானார்‌ என்கிற திருநாமமும்‌ சரம ஸ்லோ கார்த்தமும்‌ ஸாதித்தருளினார் –திருமாலை ஆண்டான் திருவாய்மொழி முத லான நாலாயித்துக்கும்‌ வ்யாக்யானஙகள்‌ ஸாதித்தருளி –சடகோபன்‌ பொன்னடி என்கிற திருநாமம்‌ சாத்தி, தம்முடைய குமாரரான சுந்தரத் தோளுடையாரை இவர்‌ திருவடி களிலே ஆஸ்ரயிப்பித்தருளினார்‌-பெரியதிருமலைநம்பி ஸ்ரீமத்‌, ராமாயண வ்யாக்‌யானம்‌ சாதித்தருளி, கோயிலண்ணனென்‌கிற திருநாமம்‌ சாத்தி அருளினார் -ஆதி கேசவப் பெருமாள்‌ சாத்தின திருநாமம்‌ பூத புரீஸர்‌. திருவேங்கடமுடையான்‌ சாத்தின திருநாமம்‌ தேஸிகேந்த்ரர்‌-சரஸ்வதி தேவி சாத்தி அருளின திருநாம ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்-பின்னும்‌ விஸேஷ திரு நாமங்கள்‌ – யதீந்த்ரர்‌, யதி குலதுர்யர்‌, யதி ஸார்வ
பெவ்மர்‌, யதிசக்ரவர்த்தி, யதிபதி,யதி நாதர்‌,யோகிந்த்ரர்‌, க்ருபா மாத்ர ப்ரஸரந்நாசார்யர்‌

நடாதூரம்மாள்‌ ஸ்ரீபாதத்திலே ஸ்ருத ப்ரகாஸிகாரும்‌ கிடாம்பி அப்பிள்ளானும் – அப்பிள்ளான்‌ ஸ்ரீபாதத்திலே தூப்பில் பிள்ளை என்னும்‌ வேதாந்தாசார்யர்‌. இவருக்குத்‌ திருவவதார ஸ்தலம்‌ பெருமாள்‌ கோயில்‌. திருநக்ஷத்ரம்‌ புரட்டாசி மாஸம்‌ திருவோணம்‌- திருத்தகப்‌பனார்‌ அநந்த ஸூரிகள்‌ -குடி தூப்பில்‌. குலம்‌ வடமாள்‌, விஸ்வாமித்ர கோத்ரம்‌. திருநாமங்கள்‌ தூப்பில்‌ பிள்ளை, வேங்கடாசார்யர்‌-வேதாந்தாசார்யர்‌. திருவாராதனம்‌ திருவேங்கடமுடையான்‌, திருப்‌பாணாழ்வார்‌. ஹயக்ரீவோபாஸ்தி. ஆசார்யர்‌ கிடாம்பி அப்பி(பு?)ள்ளான்‌, சிஷ்யர்‌ குமாரரான நயினாராசார்யரும்‌,
ப்ரஹ்ம தந்த்ர ஸ்வதந்த்ர ஜீயரும்‌.–ப்ரஹ்ம தந்த்ர ஸ்வதந்த்ர ஜீயர்‌ ஸ்ரீ பாதத்திலே கிடாம்பி திருமலை ஐயங்கார்‌ ஆஸ்ரயித்தார்‌. அவர்‌ சிஷ்யர்‌ திரு நாராயணபுரத்தாய்‌ ஸ்வாமிகள்–

ப்ரமாணத் திரட்டுக்கள்
(பிரகாசிக்கிற கிரீடம்‌, தோள் வளைகள்‌, ஹாரம்‌, பதத கழுத்தணி ஸ்ரீகெளஸ்துபம் , திருவரை நாண் , திருச்சிலம்பு முதலிய திருவாபூரணங்கள் – சங்கு , சக்கரம்‌, வில்‌ போன்ற ஆயுதங்களாலும்‌ (உன்‌ சேர்த்தி யாலே) பிரகாசிக்கும்‌ திருத் துழுாயை உடைய வனமாலையாலும்‌ பிரகாசிப்பவனை ]

[தனக்குத் தக்கவையாய்‌, பலளிதமானவையாய்‌, விசித்ரமானவையாய்‌, எல்லையற்ற ஆஸ்சர்யத்தை உடையவையாய்‌, நித்யமானவைமாய்‌, குற்றமற்றவையாய்‌ , மிகச் சிறந்த நறுமணமுடையவையாய்‌, மிகச் சிறந்த மென்மை உடையவையாய்‌, மிகச் சிறந்த ஒளியையும் வுடையவையான கிரீடம்‌, மகுடம்‌, திருச் சுட்டி, திருச் செவி மலர்‌, மகர குண்டலங்கள்‌, திருக் கழுத்தணி, ஹாரம்‌, திருத் தோள்வளை, முன் கை வளை, ஸ்ரீவத்ஸமென்னும்‌ திருமறு, ஸ்ரீ கெளஸ்துபம்‌, திரு முத்து வடங்கள்‌, திரு உ.தரபந்தனம்‌, பீதாம்பரம்‌, அரை நூல்‌ பட்டிகை, திருச் சிலம்பு முதலான எண்ணிறந்த திவ்யாபரணங்கள உடையவனே

ஸ்ரீரங்கத்திற்கு மங்கள மணி போன்றிருக்கும்‌ ஸ்ரீரங்க நாதனயும்‌, கருணை நீர்க்கு இருப்பிடமாய்‌, திரு
வேங்கடமலையின்‌ உச்சியிலிருக்கு கார் மேகம்‌ போன்ற திருவேங்கட முடையானையும்‌, அத்திகிரிரின்‌ உச்சியில்‌ விளங்கும்‌ பாரிஜாதம்‌ போன்‌றவனாய்‌, பெருந்தேவியின்‌ கணவனுமான பேரருளாளனையும்‌, யதுகிரிக் குன்‌றிலிட்ட விளக்‌குப்‌ போன்ற திரு நாரணனையும்‌ தலையால்‌ வணங்குகிறேன்‌.

பரமபதத்தில்‌ உள்ள அந்த விரஜா நதியே இங்கு காவேரி நதியாய்‌ உள்ளது. வைகுண்டமே திருவரங்கம்‌
பெரிய கோயிலாய்‌ உள்ளது. அந்தப்‌ பரவாஸுதேவனே ரங்கநாதனாக இருக்கிறான்‌. இவ் வண்ணமாக ஸ்ரீரங்கம்‌ நேரே காணும்‌ பரம பதமாய்‌ உள்ளது.

லக்ஷ்மி தேவியாகிற கற்பகக்‌ கொடியின்‌ உயர்ந்த ஸ்தனங்களாகிற பூங்கொத்துக்களில்‌ ஸஞ்சரிக்கும்‌ ஸ்ரீரங்கராஜனாகிற வண்டு என்‌ மனத் தாமரையில்‌ விளையாடக்‌ கடவது

எவருடைய புருவ நெரிப்பின்‌ தார தம்யத்தாலே ஒரு வன்‌ அடிமையாகவும்‌, மற்றொருவன்‌ ஆண்டானாகவும்‌ வேறுபட்டு இருக்கை யாகிற மேடு பள்ளமுடையதாக இவ்‌ வுலகம்‌ விளங்குகிறதோ, அத்தகைய ஸ்ரீரங்கநாச்சியாருக்கு நமஸ்காரம்‌.

ஸ்ரீரங்க சந்திரனைப்‌ பெரிய பிராட்டியாரோடு விளையாட விட்டு விட்டு, எல்லாச்‌ சேதநாசேதனங்களையும்‌ நியமிக்கும்‌ அதிகாரத்‌தைத்‌ தம்‌ அங்குளி முத்ரையாலேயே எவர்‌ நிர்வஹிக்கிறாரோ, அந்த ஸேனை முதலியாரை வேறு புகலற்றவர்களாய்‌ அடி பணிந்தோம்‌.

அரசரால்‌ கல்பிக்கப்பட்ட பொற்கிழியைக்‌ கைப்‌ பற்றுவதற்காக குருமுகமாக ஒதாமலே எல்லா வேதங்களையும்‌ முழங்கியவராய்‌. ரங்கநாதனுக்கு நேரே மாமனாராய்‌, அந்தணர்‌ தலைவரான அந்தப்‌ பெரியாழ்வாரை வணங்குகிறேன்‌.

நீளாதேவியின்‌ உயர்ந்த திருமுலைத் தடங்களாகிற மலையில்‌ உறங்கும்‌ கண்ணனே உணர்த்தி, கணக்கற்ற வேத வாக்யங்களினின்றும்‌ தேறும்‌ தன்‌ பாரதந்த்ரியத்தை அவனுக்கு ஒதுவித்தவளாய்‌, தான்‌ சூடிக் களைந்த மாலையால்‌ கட்டப்பட்ட அவனை வலியச் சென்று அனுபவித்தவளான அந்த கோதா தேவிக்கு மறுபடியும்‌ மறுபடியும்‌ நமஸ்காரம்‌.

அரசனைப் போல்‌ உபசரிக்கத் தக்க ரங்க நாதனையே அந்தப்‌ பரவாஸுதேவனாக எண்ணித்‌ திருப் பள்ளியெழுச்சி யாகிற திவ்ய ப்ரபந்தத்தைப்‌ பாடி யருளிய தொண்டரடிப்‌ பொடிகளைத்‌ துதிக்கிறேன்‌

இரண்டு காவேரிகளுக்கும்‌ நடுவில்‌ திருவரங்கத்தில்‌ சயனித்திருக்கும்‌ அரங்கனை அனுபவித்துப்‌ பேரானந்த மடைந்த நெஞ்சை யுடையவராய்‌, வேறு எந்த விஷயத்தையும்‌ தன்‌ கண்கள்‌ காண மாட்டா என எவர்‌ அறுதியிட்‌டாரோ, அத்தகைய முனி வாஹனரை மனனம்‌ செய்கிறோம்‌.

எவருடைய ஒளி மிக்க வாக்குகளாகிற கிரணங்‌களாலே அஜ்ஞானத்தினால்‌ ஏற்படும்‌ உள்ளிருள்‌ அழிந்ததோ, அத்தகைய கவிலோக ஸுர்யனான கலிகன்றியை தியானிக்கிறேன்‌.

இப்படிப் பட்டதென்று நினைக்க முடியாததும்‌, ஆஸ்‌சர்யமானதும்‌, (பகவானுடைய அருளாலே) எளிதாகக்‌
கிடைத்ததுமான ஞானத்தினுடையவும, வைராக்யத்தினுடையவும்‌, குவியல்‌ போன்றவராகவும்‌, பகவானை மனனம்‌ செய்பவராகவும் ஆழ்ந்த பகவத்‌ பக்திக்குக் கடலாகவுமிருக்‌கிற நாதமுனிகளுக்கு நமஸ்காரம்‌ செய்கிறேன்‌.

நாதமுனிகளின்‌ நினைவில்‌ நிலை நிற்பவரும்‌, ஸூத்த; ஸத்வ மயராயிருப்பவரும்‌, பகவானுடைய மற்றொரு அவதாரம்‌ போன்றுள்ளவருமான புண்டரீகாக்ஷரை (உய்யக்‌ கொண்டாரை ) வணங்குகிறேன்‌.

நாத முனிகளுடைய திருவடியில்‌ ஈடுபட்டவராய்‌, ஜ்ஞான யோக பக்தி யோகச்‌ செல்வங்களை உடையவரான குருகைக் காவலப்பன்‌ என்னும்‌ யோகி, ஸ்ரேஷ்டரை எப்‌ போதும்‌ தலையால்‌ வணங்குகிறேன்

‌(பரசு ராமனைப் போல்‌) பொறுமையை (பூமியை) விடாதவராய்‌, (ராமனைப்‌ போல) புண்ய ஜனங்களை (ராக்ஷஸர்‌களை) பாதிக்காதவராய்‌, (பலராமனைப் போல்‌)மதுவான மதம்‌ இல்லாதவரான நாலாவது ராமனை (மணக்கால் நம்பியை) உபாஸிக்கிறோம்‌.பகவத்‌ பக்தியாகிற பாற்கடலில்‌ குடைந்தாடப்‌ பெற்றவராய்‌, (அதனால்‌) ஆதியாத்மிகம்‌, ஆதி தைவிகம்‌, ஆதிபெனதிகம்‌ என்னும்‌ மூன்று தாபங்களும்‌ ஆறப்‌ பெற்றவரான ஸ்ரீராமன்‌ என்னும்‌ மணக்கால்‌ நம்பியை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌ .

ஸ்ரீராம மிஸ்ரராம்‌ மணக்கால்‌ நம்பியின்‌ திருவடித்‌ தாமரையில்‌ வண்டாயிருப்பவரும்‌, ஸ்ரீயாமுநாசார்யருடைய சிறந்த புத்திரரும்‌, குணத்தில்‌ மிக்கவரும்‌, ஸ்ரீரங்கராஜ கருணையினாலே அளிக்கப் பெற்றவரும்‌, ஸ்ரீபாஷ்யகாரரை சிஷ்யராகச்‌ கொண்டவருமான திருவரங்கப் பெருமாளரையரைத்‌ துதிக்கிறேன்‌.

ஒன்றியொன்றி உலகம்‌ படைத்த விஷ்ணுவின்‌ (சேதந லாப,) மநோரதம்‌ எவராலே நிறைவேற்றி வைக்கப்‌ பட்டதோ, கருணை நிரம்பியவரும்‌, யதிராஜருடைய ஆச்சார்யருமான அத் தகைய பெரிய நம்பிகளை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌-

(பிரமனுக்குத்‌ தந்தையான திருவேங்கடமுடை யானாலேயே அப்பா” என்று கூப்பிடப் பெறுகையாலே) உலகிற்குப்‌ பாட்டனான பிரமனுக்கும்‌ பாட்டனாராய்‌, ஸ்ரீ பாஷ்யகாரருக்குச்‌ சிறந்த ஆசார்யராய்‌, அவருக்கு வால்மீகியின்‌ வாக்காகிற ஸ்ரீராமாயணத்தின்‌ பொருளை உபதேசித்தவரான பெரிய திருமலை நம்பிக்குப்‌ பலகால்‌ வணக்கம்‌.

பக்தர்களுக்கு அமுதம்‌ போன்றவராய்‌, கேட்‌பார்ககுக்‌ கேட்டதைக்‌ கொடுக்கும்‌ கற்பக வ்ருக்ஷமாய்‌,
யாமுநாசார்யரின்‌ திருவடியில்‌ அன்பு கொண்டவராய்‌, ஸ்ரீபாஷ்யகாரருக்குத்‌ திருவாய்மொழியின்‌ பொருளாகிற பரம ஹிதத்தை உயதேசித்தவராய்‌, நல்லறிவு மிக்கவரான திருமாலை யாண்டானைத்‌ தலையாலே வணங்குகிறேன்‌-

யாமுநாசார்யருடைய நல்ல சீடரும்‌, திருவரங்கம்‌ பெரிய கோயிலில் வாழ்பவரும்‌, ஞானம்‌, பக்தி முதலான வற்றுக்குக்‌ கடலா யிருப்பவருமான மாறனேரி தம்பியை பஜனம்‌ செய்கிறேன்‌

ஸ்ரீவரதராஜனின்‌ கருணைக்கு இருப்பிடமாய்‌, மிகச்‌ சிறந்த ராமாநுஜ முனிக்கும் மதிக்கத் தக்கவராய்‌,
நல்லோர்கள்‌ சென்று சேருமிடமான திருக்கச்சி நம்பியை வணங்குகிறேன்‌

கண்ணனின்‌ அவதாரத்தால்‌ மதுரையைப் போலவும்‌, ராமனின்‌ அவதாரத்தால்‌ அயோத்தியைப் போலவும்‌, கருணைக்கோர்‌ இருப்பிடமான யதிராஜருடைய அவதாரத்‌தால்‌ ஸ்ரீ பெரும்பூதூர்‌ மிகப்‌ புண்ணியமான நகரமாயிற்று–

திருக் கோட்டியூர்‌ நம்பியின்‌ நல்ல பிள்ளையாய்‌, யதிராஜரின்‌ திருவடிகளை அடைந்தவராய்‌, காஸ்யப கோத்‌ரத்தில்‌ உதித்தவரான நாராயணன்‌ என்னும்‌ திருநாமமுள்ள தெற்காழ்வானை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌-

பெரிய திருமலை நம்பியின்‌ நல்ல பிள்ளையாய்‌, இளையாழ்வாரான உடையவரின்‌ திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவராய்‌, திருமலைக்‌ குடியில்‌ அவதரித்தவரான பிள்ளை திருமலை நம்பியை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌.

பாரத்வாஜ குலத்‌துதித்தவராய்‌, ராமாதுஜ முனிவரின்‌ திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவராய்‌, கருணைக்கோர்‌ இருப்பிடமான வங்கி புரத்து தம்பியை வணங்குகிறேன்‌.

எம்பெருமானாருடைய நல்ல சீடராய்‌, ஸாளக்ராமம்‌ என்னும்‌ ஊரில்‌ வாழ்ந்தவராய்‌, ஐந்தாம்‌ உபாயமான ஆசார்ய நிஷ்டை கை வரப் பெற்றவரான ஸாளக்ராம ஐயன்‌ எனப்படும்‌ வடுக நம்பியை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌.

பாரத்வாஜ குலத்தில்‌ உதித்தவராய்‌, பெரிய நம்பிகளின்‌ திருக் குமாரராய்‌, எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்தவரான ஸ்ரீ புண்டரீகாக்ஷரை வணங்குகிறேன்‌.

திராவிட வேதத்தின்‌ ஸாரத்தை அறிந்தவராய்‌, எம்பெருமானாரின்‌ திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவராய்‌, பேரறிவாளரான திருக் குருகைப்‌ பிரான்‌ பிள்ளானைத்‌ தினந்தோறும்‌ தலையால்‌ வணங்குகிறேன்‌.

திருமாலை யாண்டானின்‌ திருக் குமாரராய்‌, எம்பெருமானாரின்‌ நல்ல சீடராய்‌, சிறந்த கருணைக்கு இருப்பிடமான சுந்தரத் தோளுடையார்‌ என்னும்‌ ஆசார்யனை வணங்குகிறேன்

ஸ்ரீ பாஷ்யகாரருக்கு நல்ல சீடராய்‌, கமல நயன பட்டருடைய குமாராய்‌, எம்பாரின்‌ தம்பியாய்‌, கருணைக்கு இருப்பிடமான சிறிய கோவிந்தப்‌ பெருமாளை வணங்குகிறேன்‌.

ஸ்ரீரங்கத்தில்‌ பங்குனி ஹஸ்தத்தில்‌ அவதரித்தவராய்‌, அணி யரங்கத் தமுதனாரின்‌ குமாரராய்‌, எம்பெருமானாரின்‌ திருவடியைப்‌ பற்றியவரான திருவரங்கத்தமுதனாரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌.

எம்பெருமானாருடைய நல்ல சீடராய்‌, வேத ஸாஸ்த்ரார்த்தால்‌ பொருள்களைச்‌ செல்வமாக உடையவராய்‌, ஸந்யாஸ ஆஸ்ரமத்தை உடையவரான தேவராஜ முனிவர்‌ என்னும்‌ அருளாளப்‌ பெருமாள்‌ எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌–

ஜ்ஞாந வைராக்யம்‌ நிறைந்தவராய்‌, எம்பெருமானாரின்‌ திருவடிகளைப்‌ பற்றியவராய்‌, நாலாவது ஆஸ்ரம மாகிய ஸந்யாஸத்தை ஏற்றுக் கொண்டவரான முனிவர்‌ தலைவராம்‌ ஆட் கொண்ட வில்லி ஜீயரை வணங்குகிறேன்‌-

(எதிரிடும்‌) கவிகளுக்கும்‌, தார்க்கிகர்களுக்கும்‌ சிங்கம்‌ போன்றவராய்‌, (ஜஞாநம்‌, பக்தி, வைராக்யம்‌ முதலான) செல்வங்கள்‌ நிறைந்தவராய்‌, “வேங்கட நாதன்‌ ” என்னும்‌ திருநாமமுடையவரான ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர்‌ என்‌ நெஞ்சில்‌ எப்போதும்‌ வாழ்வாராக.

கூரத்தாழ்வானுக்குப்‌ பிள்ளையாய்‌, ஸ்ரீபராஸர பட்டருக்குத்‌ தம்பியான ஸ்ரீராம பிள்ளயை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌.

ஸ்ரீபராசர பட்டருடைய கருணையினால்‌ சமஸ்த உண்மை யறிவையும் வுடையவராய்‌, ஸம்ப்ரதாய ப்ரவர்த்தராய்‌, ஸ்ரீராமப் பிள்ளயின்‌ குமாரரான வாக்கினால்‌ வென்றார்‌ பட்டருக்கு அடிமை செய்கிறேன்‌.

கூர குலத்திற்குத்‌ தலைவராய்‌, மிகச் சிறந்தவராம்‌, எம்பெருமானார்‌ அருளிய ஸ்ரீபாஷ்யத்தின்‌ பொருள்களை (ஸ்ருத ப்ரகாசிகையால்‌) விரித்துக் காட்டியவரான ஸதாம்‌ பட்டரை வணங்குகிறேன்‌.

ஸ்ரீபராசர பட்டரின்‌ சீடராய்‌, திருவரங்கம்‌ பெரிய கோயிலை ரக்ஷிப்பவராய்‌, ஞானம்‌ முதலான குணங்களுக்குக்‌ கடலா யிருப்பவரான நலந் திகழ்‌ நாராயண ஜீயரை வணங்குகிறேன்‌

வேதாந்தி தஞ்சீயராகிற அமுதக்‌ கடலினின்றும்‌ மிகச்‌ சிறந்ததான வேதப் பொருளமுதப்‌ [பெருக்கைப் பருகிப்‌ பொழிபவராய்‌, கருணை (நீர்‌) நிறைந்த (மேகம்‌ போன்றவரான திருக்கலிகன்‌றி தாஸராம்‌ நம்பிள்ளையைச்‌ சரணடைகிறேன்‌.

ராமாநுஜர்‌” என்னும்‌ திருநாமமுள்ள கந்தாடை யாண்டானின்‌ நல்ல பிள்ளையாய்‌, உலகாசிரியரான நம்‌பிள்ளையின்‌ கருணைக்குப்‌ பாத்திரராய்‌, நற்குணக்கடலான வாரணாதீஸரை (கந்தாடை தோழப்பரை) வணங்குகிறேன்‌-

வாதூல குலத்தில்‌ உதித்தவராய்‌, பச்சை வாரணப்‌ பெருமாளின்‌ பிள்ளையாய்‌, கந்தாடை யாண்டானின்‌ பேரனை ஈயான்‌ எனப்படும்‌ ராமாநுஜாசார்யரை வணங்குகிறேன்‌ –

வாதூல குலத்துக்கு ‘ஆபரணமா யிருப்பவராய்‌, ஈயானின்‌ குமாரராய்‌,ஜ்ஞாந வைராக்யங்கள்‌ நிறைந்தவரான திருக் கோபுரத்து நாயனாரை வணங்குகிறேன்‌-

வாதூல குலக் கொழுந்தாய்‌, திருக் கோபுரத்து நாயனாரின்‌ குமாரராய்‌, உபய வேதாந்தச்‌ செல்வமுடையவரான தெய்வப் பெருமாள்‌ தோழப்பரை வணங்குகிறேன்‌-

வாதூல குல விளக்காய்‌, தெய்வப் பெருமாள்‌ தோழப்‌பருடைய நல்ல குமாரராய்‌, ஞானம்‌ முதலான குணங்களுக்குக்‌ கடலான தேவராஜ தோழப்பரை வணங்குகிறேன்‌.

உலகாரியரான நம்பிள்ளையின்‌ திருவடிகளில்‌ ஈடுபட்டவராய்‌, நடுவில்‌ திருவீதியில்‌ வாழ்பவராய்‌, கூரத்தாழ்‌வானுடைய குலமாகிய கடலுக்குச்‌ சந்திரன்‌ போன்‌றவரான நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌-

ஞானமும்‌, வைராக்யமும்‌ நிறைந்தவராய்‌, திராவிட வேதமான திருவாய்மொழியின்‌ பாஷ்யத்தை அளித்தவராய்‌, என்‌ ஆசார்யரான பின்பழகிய பெருமாள்‌ ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌.

உலகாரியரான நம்பிள்ளையின்‌ திருவடித் தாமரையைப்‌ பற்றியவராய்‌, கருணைக் கடலாய்‌, உபய வேதாந்தச்‌ செல்வ முடையவரான (ஈயுண்ணி) மாதவாசார்யரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌ –

(ஈயுண்ணி) மாதவரின்‌ நல்ல குமாரராய்‌, அவருடைய திருவடித் தாமரையில்‌ ஆஸ்ரயித்தவராய்‌, வாத்‌ஸல்யம்‌ முதலான குணங்களை யுடையவரான (ஈயுண்ணி) பத்மநாபாசார்யரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌.

நாலூரானின்‌ வம்ஸத்தில்‌ உதித்தவராய்‌, (எம்‌பெருமானாரின்‌ சீடரான) எச்சான்‌ எனப்படும்‌ யறிஜ்ஜோரின்‌ குலத்திற்குத்‌ திலகமாய்‌, திராவிட வேதப் பொருளை அறிந்தவரான ஸ்ரீவராஹர்‌ எனப்படும்‌ நாலூர்ப் பிள்ளையை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌

நாலூரில்‌ வாழ்பவரும்‌, ராமாநுஜார்யர்‌ எனப்படும்‌ நாலூர்ப்‌ பிள்ளையின்‌ குமாரரும்‌, குணமுடையவருமான தேவராஜர்‌ எனப்படும்‌ நாலூராச்சான்‌ பிள்ளைக்கு வணக்கம்‌.

ஆசார்ய ஹ்குதயத்தின்‌ பொருள்களை வியாக்கியான மிட்டுக் காட்டியவராய்‌, ஸ்ரீய:பதியின்‌ தாஸராய்‌, குற்றமற்றவரான தேவராஜ ரெனப்படும்‌ திருநாராயணபுரத் தாயியை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌-

ஸ்ரீமத்‌ வேத மஹாசார்யரின்‌ திருவடித் தாமரையில்‌ பிரியாதே யிருப்பவராய்‌, தமிழ்‌ வேதாந்த தேசிகரான இளரிசைப் பிள்ளை நூறாண்டு வாழ்வாராக.

ஸ்ரீரங்காசார்யரின்‌ நல்ல குமாரராய்‌, ஞானம்‌ ஸமதமங்கள்‌ முதலான குணங்களுக்குக்‌ கடலாய்‌, திராவிட வேதாந்தத்திற்கு ஆசார்யரான ஸ்ரீ கேசவாசார்யரை வணங்குகிறேன்‌.

ஸ்ரீமத்‌ கேசவாசார்யரின்‌ திருவடித்‌ தாமரையில்‌ வண்டா யிருப்பவராய்‌, நல்ல திருவடிகளை (சீடர்களை) உடையவராய்‌, தாயின்‌ அடிமையைத்‌ தகர்த்தெறிந்த கருடனின்‌ திரு நாமத்தை உடையவரான கருடாசார்யரை வணங்குகிறேன்‌-

கேசவாசார்யரின்‌ நல்ல பிள்ளையாய்‌, அவருடைய திருவடித்‌ தாமரையை ஆஸ்ரயித்தவராய்‌, தமிழ்‌ வேதத்‌திற்கு ஆசார்யரான ஸ்ரீ நிவாஸாசார்யரை வணங்குகிறேன்‌-

குற்றமற்ற குணச்‌ செல்வங்களுக்குக்‌ கடைவீதியுமாயிருப்பவரும்‌, ஸம்ஸாரத்தைக்‌ கண்டு பயந்தவர்களுக்‌குப்‌ புகலா யிருப்பவருமான (ஆதி) வண் சடகோப ஜீயரை ஸரணடைகிறேன்‌-

வண் சடகோப ஜீயரின்‌ திருவடியைப்‌ பற்றியவராய்‌, கருணைக்கோர்‌ இருப்பிடமாய்‌, (குணச்‌) செல்வமுடையவரான ஸ்ரீமந் நாராயண ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌-

எவருடைய கடாக்ஷத்திற்கு இலக்கானவர்களுக்கு தான்‌ எப்போதும்‌ கிடைத்தற்கெளியவனோ, அத்தகையவராய்‌, யாமுநாசார்யரின்‌ பிள்ளையாய்‌, ஸ்ரீமத் க்ருஷ்ணர்‌ என்னும்‌ பெயரை யுடையவரான பெரிய வாச்சான் பிள்ளைக்கு வணக்கம்‌.

பெரியவாச்சான் பின்ளையின்‌ திருவடித் தாமரையில்‌ ஈடுபட்டவராய்‌. நற்குணக் கடலாய்‌, தமிழ் வேதத்துக்கு ஆசார்யரான ஸ்ரீரங்காசார்யரை வணங்குகிறேன்‌-

பர கால தாஸரெனும்‌ ரங்கராஜரால்‌, அறிந்த படியும்‌ கேட்ட படியும்‌ ஆசார்ய ஹ்ருதயத்தின்‌ பொருள்கள்‌ காட்டப் பட்டன-

ஸம்ஸாரக் கடலில்‌ அமிழ்ந்த சந்துக்களைத்‌ தாண்டுவிக்கும்‌ ஓடம்‌ போன்றதான (வாதிகேஸரி) அழகிய மணவாள ஜீயரின்‌ திருவடித் தாமரையை ஸராணடைகிறேன் –

எவருடைய அருளின்‌ பெருமையால்‌ எனக்கு எல்லா ஸித்திகளும்‌ கிடைத்தனவோ, அத்தகைய
ஸ்ரீ க்ருஷ்ணரெனும்‌ வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின்‌ திருவடித்‌ தாமரைகளைத்‌ தலையால்‌ எப்போதும்‌ வணங்குகிறேன்‌ –

ஸம்‌ஸாரமாகிற பாம்பினால்‌ கடிக்கப்பட்ட ஜீவனுக்கு உயிர் தரும்‌ மருந்தா யிருப்பவராய்‌, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின்‌ குமாரரான பிள்ளை யுலகாசிரியராம்‌ ஆசார்யருக்கு வணக்கம்‌-

ஆசார்ய பரம்பரா ப்ராப்தமான திராவிட வேத ஹ்ருதயம்‌ வடக்குத்‌ திருவீதிப் பிள்ளையின்‌ குமாரரான
அழகிய மணவாளப் பெருமாள்‌ நாயனாரால்‌ காட்டப்பட்டது,

திருமலை யாழ்வாராகிய திருவாய் மொழிப்பிள்ளைக்‌குத்‌ தாமே வலியச் சென்‌றழைத்து நற் பொருள்களை உப தேசிக்கையாலே *உதாரர்‌” என்னும்‌ அடைமொழி பெற்றவரான கூர குலோத்தமரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌–

பிள்ளை யுலகாசிரியரின்‌ கிருபைக்குப்‌ பாத்திரரும்‌, கெளண்டின்ய குலத்திற்கு அலங்காரமா யிருப்பவரும்‌, எல்லா ஆத்ம குணங்களுக்கும்‌ இருப்பிடமானவருமான கூர குலோத்தம தாஸரை வணங்குகிறேன்‌.-

குந்தீ நகரத்தில்‌ பிறந்தவராய்‌,(ஆசார்யனுடைய) அருளாலே கிடைக்கப் பெற்ற பரம ப்ராப்யமான கைங்கர்‌யத்தை உடையவரான திருமலை யாழ்வாரெனும்‌ திருவாய்‌ மொழிப் பிள்ளைக்கு வணக்கம்‌.

ஸ்ரீ மானான மணவாளமாமுனிகள்‌ பாஷ்யகாரரேயாக விளங்குபவர்‌. அவர்‌ பாஷ்யத்தை விவரிக்கும் போது கேட்கும்‌ பேறு பெற்றவன்‌ அடியேன்‌.

திருமலை யாழ்வாராம்‌ திருவாய்மொழிப் பிள்ளயின்‌ தயைக்குப்‌ பாத்திரராய்‌, ஞானம்‌, பக்தி முதலான குணங்‌களுக்குக்‌ கடலாய்‌, எம்பெருமானாரிடம்‌ ஈடுபட்டவரான மணவாள மாமுனிகளை வணங்குகிறேன்‌–

மணவாள மாமுனிகளின்‌ பாத ரேகை போன்‌றிருப்‌பவராய்‌, எப்போதும்‌ அவராலே தம் ஸ்வருப ஸ்‌திதி ப்ரவ்ருத்திகளாம்படி யிருப்பவரான வானமாமலை ஜீயரை ஆஸ்ரயிக்‌கிறேன்‌.–

மணவாளமாமுனிகளின்‌ பாத கைங்கர்யத்தையே தாரகமாகக்‌ கொண்டவராய்‌, வாத்ஸல்யம்‌ முதலான குணங்களுக்குக்‌ கடலாயிருப்பவரான பட்ட நாத முனிவரை வணங்குகிறேன்‌.

எல்லா வேதாந்த ஸாரப் பொருள்களும்‌ நிறைந்த திருவுள்ளத்தை உடையவரும்‌, பெரிதான வாதூல கோத்‌ரத்தில்‌ உதித்தவர்களுக்குள்‌ சிறந்தவரும்‌, மணவாள மா முனிகளின்‌ திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்தவரும்‌, என்‌ ஆசாரயருமான வரத நாராயணனை (கோயில்‌ கந்தாடை அண்ணனை) ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌ –

வேதாந்த தேசிகரின்‌ கடாக்ஷத்தாலே விரிவடைந்த அறிவை யுடையவராய்‌, மணவாள மாமுனிகளின்‌
கருணைக்கு ஒரே பாத்திரமா யிருப்பவராய்‌, ஸ்ரீ வத்ஸ கோத்திரத்தி லுதித்தவராய்‌, குற்றமற்ற குணங்களை யுடையவரான ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணாவை பக்தி யுடன்‌ ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌-

மணவான மாமுனிகளின்‌ திருவடித் தாமரைகளில்‌ வண்டா யிருப்பவராய்‌, திவ்ய ஜ்ஞானமளிப்பவராய்‌, மங்களமானவரான தேவராஜரெனும்‌ எறும்பி யப்பாவை வணங்குகிறேன்‌–

மணவாள மாமுனிகளின்‌ திருவடித் தாமரைகளில்‌ வண்டா யிருப்பவராய்‌, ஸ்ரீவத்‌ஸ கோத்ரத்தில் உதித்தவரான ப்ரணதார்த்தி ஹரர்‌ எனும்‌ அப்பிள்ளயை வணங்குகிறேன்‌-

மணவாள மாமுனிகளுடைய எல்லாக்‌ கைங்கர்ய பாரங்களையும்‌ தாமொருவரே வஹிப்பவராய்‌, அவரையே தெய்வமாகக்‌ கொண்டவரான ராமானுஜூரெனும்‌ அப்பிள்ளானை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌-

சமம்‌, தமம்‌ முதலான குணங்களுக்கு ஒரே இருப்‌பிடமாய்‌, சரம பர்வமான ஆசார்யனிடம் நிறைய ஈடுபாட்டை யுடையவராய்‌, யதிராஜரின திருவடித் தாமரையில்‌ வண்டா யிருப்பவரான கந்தாடை போரேற்று நாயனார்‌ எனும்‌ நல்லாசிரியரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌-

மணவாள மாமுனிகளின்‌ திருவடித் தாமரையை ஆஸ்ரயித்தவராய்‌, நற் குணக் கடலான ஹீணைல் நாணிம்‌ ஹாசார்யரை வணங்குகிறேன்‌-

நம்மிடம்‌ வாத்ஸல்யத்தாலும்‌, கருணையாலும்‌ மணவாள மா முனிகள்‌ தாமே விரும்பி மறுபடி அவதரித்‌தாரோ என்னலாம்படி யிருப்பவரும்‌, அம் மா முனிகளின்‌ திருப் பேரனாராம்‌, பரம கருணை யுடையவருமான அழகிய மணவாளப் பெருமாள்‌ நாயனார்‌ எனும்‌ என்‌ ஆசார்யரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்‌.

வரத நாராயண குருவென்னும்‌ கோயில்‌ கந்தாடை யண்ணனின்‌ திருவடிகளையே உபாயமாகக் கொண்டவரும்‌, மணவாள மா முனிகளின்‌ பெருங்‌ கருணைக்குப்‌ பாத்திரமா யிருப்பவரும்‌, சிறந்த குணங்களாகிற ரத்னங்கள்‌ நிறைந்த கடலா யிருப்பவருமான ஸ்ரீ நிவாஸாசார்யரென்னும்‌ கோயில்‌
கந்தாடை அப்பனை வணங்குகிறேன்‌

வானமாமலை (ஆதி) ராமானுஜ ஜீயருக்கு இனியவரும்‌, எல்லாமறிந்தவரும்‌, ஸ்ரீவத்ஸ கோத்ரத்தை அலங்‌கரிப்பவருமான ஆத்தான்‌ ராமாநுஜன்‌ பிள்ளையை வணங்குகிறேன்‌.

பட்டர்பிரான்‌ ஜீயருடைய விளங்கும்‌ கருணைக்குப்‌ பாத்திரமா யிருப்பவரும்‌, மிகவும்‌ சாந்தியையும் யுடையவரும்‌, பெருத்த ஞானம்‌, பக்தி, வைராக்யம்‌ முதலான குணங்‌களால்‌ மிகச் சிறந்து விளங்குபவரும்‌, எப்போதும்‌ எம்பெருமானைப்‌ பெற வேணும்‌ என்னும்‌ ஆர்த்தி நிறைந்து விளங்கு பவருமான பரவஸ்து அழகிய மணவாள ஜீயரை பஜிக்கிறோம்‌.–

ஸ்ரீ மத் வாதூல கோத்ரத்திலுதித்த வரத நாராயண குருவாகிற கோயில்‌ கந்தாடை யண்ணனின்‌ பிள்ளையாயும்‌, எல்லா மறிந்தவரும்‌, எல்லார்க்கும் எளியவருமான ஸ்ரீநிவாஸாசார்ய ரென்னும்‌ கோயில்‌ கந்தாடை நாயனை பஜிக்கிறேன்‌

——————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கந்தாடை நாயன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ அண்ணா அப்பங்கார் ஸ்வாமி செய்தருளிய ப்ரபந்தங்கள்.
க. ஸ்ரீ வசந பூஷண வ்யாக்யாநத்திற்கு அரும் பதம்.
உ.தத்வ ஸார வ்யாக்யாநம்.
3-ஸூக்தி ஸாதுத்வ மாலிகை
ச. வச ஸூதா மீமாம்ஸை.
ரு .நியாய மந்திரம்.
சு. ஸ்ரீதத்வஸூ
எ .லஷ்மீ மங்கள தீபிகை.
இவை முதலானவை இன்னும் 30 க்ரந்தங்களுண்டு

பழநடைவிளக்கம் என்பது ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தில், ஆச்சாரியர்களின் மரபு, வழிமுறைகள் மற்றும் ஒழுக்க நெறிகளை விளக்கும் ஒரு முக்கிய நூலாகும். இந்த நூலை திருமழிசை அண்ணா அப்பங்கார் சுவாமி அருளிச்செய்துள்ளார்.

வேதாந்தாசார்யர், குரு பரம்பரையிலெங்கே யிருந்து பிரிவென்றில் –
எம்பெருமானார், கிடாம்பி யாச்சான், கிடாம்பி ராமாநுஜாசார்யர், ஸ்ரீரங்க ராஜ குரு, கிடாம்பி யப்புள்ளார், வேதாந்தாசார்யர், என்று க்ரமமாகையாலே கிடாம்பி யாச்சான் வகுப்பிலே பிரிவு. அதிலிவர் திருவடிகளிலே யாச்ரயித்தவர் நயிநாராசார்யரும் ப்ரம்ம தந்த்ர ஸ்வதந்த்ர ஜீயரும்.அதில் ப்ரம்ம தந்த்ர ஸ்வதந்த்ர ஜீயர் திருவடிகளிலே யாச்ரயித்தவர் வாத்ஸ்ய வரதாசாரயர். அவரை யாச்ரயித்தவர் வரத விஷ்ணவாசார்யர். அவரை யாஸ்ரயித்தவர் தயாதீசகுரூத்தமர். அவரை யாஸ்ரயித்தவர் ந்ருஸிம்மாசார்யர். அவரை யாச்ரயித்தவர் வரதாசார்யர் . அவரை யாஸ்ரயித்தவர் பராங்குசார்யார். அவரை யாச்ரயித்தவர் தாதாசார்யர் . அநந்தரம் ராமானுஜாசார்யர். அநந்தரம் ஸ்ரீ வேங்கடா சார்யர்.அநந்தரம் ஸ்ரீவீரராகவாசார்யர். அநந்தரம்ஸ்ரீரங்கபதி தேசிகர். அநந்தரம்ஸ்ரீ
ரங்கநாதாசார்யர், அநந்தரம் ஸ்ரீதத்வ ஸித்தாஞ்சந நிர்னமாதிரு வேதாந்த ராமாநுஜ ஜீயர். அநந்தரம் கோபாலாசார்யர், அநந்தரம் வேதாந்த ராமாநுஜ ஜீயர்
இவர்களுக்குள் சிலருக்கு தப்த சக்ராங்கனமும் க்ரந்தமுமுண்டு. சிலருக்கு க்ரந்த மாத்ரம் வேதாந்தாசார்யர் ஸம்ரதாயத்திலே யென்று சொல்லுவார்கள். ப்ரம்ம தந்த்ர ஜீயர் துடங்கி ஜீயர்கள் க்ரமமாக வந்த மடம் பிரம்ம தந்தர ஜீயர் மடமென்று சொல்லுவர்கள். வேதாந்தாசார்யர் தம்முடைய சிஷ்யரான ப்ரம்ம தந்த்ர ஸ்வதந்த்ர ஜீயருக்கு தம்முடைய திருவாராதநமானஸ்ரீ ஹய க்ரீவரை யெழுந்தருளப் பண்ணிக் கொடுத்தாரென்று சொல்லுவர்கள். இவருக்கு பிதா அநந்தாசார்யர். அவருக்கு பிதா புண்டரீகாக்ஷயஜ்வா.
வேதாந் தாசார்யர் குடி தூப்பில். அவதார ஸ்தலம் பெருமாள் கோவில் . அவதரித்த
வருஷம் கலி யுகத்தில் சகாப்தம் ஆயிரத்து நூற்றுத் தொண்ணூத்திரண்டாவதான சுக்ல வர்ஷம். திருநாட்டிற் கெழுந்தருளினது சகாப்தத்தில் ஆயிரத்தி யிரு நூற்றி முப்பத்திரண்டாவதான சவ்ம்ய வருஷம்.

ஆதி வண் சடகோப ஜீயர் மடத்திலவர் விஷயமான ஏக விம்சதி ப்ரஸ்நோத்தரம் எங்ஙனே யென்றில் :-பெரிய வாச்சான் பிள்ளை துடங்கி யாதி வண் சடகோப ஜீயரளவும் இப்பால் மூன்று நான்கு பட்டத் தளவிலும் திரு விலச்சினை விஷயமாகவும் கிரந்த விஷயமாகவும் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை யொன்றே யாகக் கலப்பற்று நடந்து வந்தது. இப்பால் ருசி பேதத்தாலே ஸ்ரீ ரகஸ்ய த்ரய ஸாரம் ஸ்வாசார்ய ஸம்பிரதாய விருத்தமே யாகிலும் அத்தை யதிகரித்துக் கொண்டு போந்து ததனுகுண ப்ரதிபத் யநு வர்த்தனமும் பண்ணிக் கொண்டு போந்தார்கள். இப்படி யிருந்தாலும் யைந்த் யுத்ஸவ தத் பாரணாதி விஷயங்களிலே ஸம்பரதாயாத்திலங்கம் பண்ணினார்களில்லை. ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் முதல் திருமந்திரார்த்த விஷயமான முமுஷுப்படி பர்யந்தமான பூர்வ ஸம்பரதாய கிரந்தங்களையும் விட்டார்களில்லை. ஆகையால் இப்படி உபய ஸம்ப்ரதாய மிச்ரராயிருப்பர்கள். இந்த ஆதி வண் சடகோப ஜீயருடைய மடம் மணவாள மா முனிகளுடைய நியமநத்தாலே யுண்டாய்த்த தென்று தத் ஸம்ப்ரதாயஸ்தருஞ் சொல்லுவார்கள். ஆதி வண் சடகோப ஜீயர் திரு நாராயண புரத்திலே செல்வப் பிள்ளை ஸன்னிதியிலே மணவாள மா முனிகளைத் திருப்ரதிஷ்டை பண்ணி வைத்து தனிக் கோவிலும் கட்டி வைத்தா ரென்றும் சொல்லுவார்கள்
இவர் திருநக்ஷத்ரம் புரட்டாசி கேட்டை

இந்த மடத்தில் வடகலையார் ப்ரவேச விஷயமான ப்ரஸ்நத்திற்கு உத்ததரம்:- முன்னெழுதிய நாலு மூன்று பட்டத்திற்கிப்பால் வரவர ஸஹவாஸ விசேஷத்தாலும் ருசி விசேஷத்தாலும் புண்டர பேதமும் ஸம்ப்ராதாய விருத்தமாக மடத்து சிஷ்யர்கள் ஏகாதசீச் ராத்தாதிகள் பண்ணிக் கொண்டு வர,அத்தை நிவாரியாமல் ராமானுஜ தயா பாத்ரத்தையுங் கூட்டி யநுஸந்தித்துக் கொண்டும் போருகையாலே இந்த மடத்திலே வடகலையார்கள் பிரவேசித்தார்களென்றும்படி யிருந்தார்களல்லது பெரிய வாச்சான் பிள்ளையோடே திருவிலச்சினை ஸம்பந்தமற்ற சுத்த வடகலையார் இந்த மடாதிபதிகளாய் இருப்பதில்லை.

அநந்தரம் ப்ரம்ம தந்த்ர ஜீயர் மடத்திற்கும் பரகால ஜீயர் மடத்திற்கும் நிஷ்பத்தி க்ரம ப்ரஸ்நத்திற்குத்தரம் எங்ஙனே யென்றில் – வேதாந்தாசார்யர் திருவடிகளிலே யாச்ரயித்த பேரருளாளயனென்கிறவர் அவர் ஸன்னிதியிலே ஸகல சாஸ்த்ரங்களை யுமதிகரித்து வேதாந்தத்திலே அதி நிபுணராயிருக்கையாலே நீர் ப்ரம்ம தந்த்ர ஸ்தந்ரரென்று வேதாந்தாசார்யராலே திருநாமஞ் சாற்றப் பட்டு பின்பு ஸந்யஸித்து ஆசார்ய பரதந்த்ரராயிருந்தார். இவருக்கு
வேதாந்தாசார்யர் தம்முடைய ஹயக்ரீவரை யெழுந்தருளப் பண்ணிக் கொடுத்தார் . பரம்ம தந்திர ஜீயரும் பின்பொரு ஜீயருக்கு ஹயக்ரீவரை யெழுந்தருளப் பண்ணிக் கொடுக்க அன்று முதல் அவர் நியமனத்தாலே அந்த மடம் நடந்து வருகிறது. இந்த ஜீயர்களுடைய திரு முடி வர்க்கம் வண் சடகோப ஜீயர் மடத்திலே பிரிவு.இதை பரகால ஜீயர் மடமென்று வண் சடகோப ஜீயர் மடத்தார் சொல்வார்கள்-

அநந்தரம் முனி த்ரயமென்று லோகத்தில் வ்யவஹரிக்கிற வேதாந்த ராமாநுஜ ஜீயரவர்களுக்கும் வண் சடகோப ஜீயரவர்களுக்கும் மடத்தாருக்கும் ஆசார பேத மென்னென்ன வித்யாதி ப்ரச்நோத்தரம்–எங்ஙனே யென்றில் –
முனி த்ரய ஸம்பரதாயத்தில் அவர்கள் ஸ்ரீஜயந்தி விஷயத்திலே ஸர்வ வித வேதாத்யாகம் வைஷ்ணவர்களுக்கு ஆவஸ்யகமா யிருக்க, சந்த்ரோதய வேதா த்யாகம் மாத்ரம் ஆவஸ்யகம்,மற்றை வேதாதோஷமன்றென்றும்; அஹோ ராத்ரம் உபவாஸமும் மற்றை நாள் பாரணையும் ;ஸ்ரீராம நவமி விஷயத்திலும் ந்ருஸிம்ம ஜயந்தீ விஷயத்திலும் அஹோராத்ரோபவாஸமும் மற்றை நாள் பாரணையும் ; ஸ்ரீ தத்வ விஷயத்தில் ஈச்வர தத் வாந்தர்ப்பாவமும் ஐச்சிக பகவச் சேஷத்வமும்; பர நியாஸ விஷயத்தில் பிராட்டிக்குப் ப்ரயோக பேதேந ஸம பிரதாந்யேநோத்தேசயத்வமும் விசேஷண விசேஷ பாவேந உத்தேச்ய த்வமும்; இன்னும் சில பேதங்களையுங் கொள்ளுவர்கள் -வண் சடகோப ஜீயர் ஸம் ப்ரதாயஸ்தர் ஐயந்தீ விஷயத்தில் ஸர்வ வேதா த்யாகமும் ராத்ரியிலே உத்ஸவாந்தத்திலே பாரணையும் ந்ருஸிம்ம ஜயந்தியிலே ஸாயங்கால மானவாறே உத்ஸவாந்தத்தில் பாரணையும் ஸ்ரீராம நவமி விஷயத்தில் திவாப் பாரணையும் பிராட்டி விஷயத்தில் வேதா தாசார யோக்த பஞ்சகங்களிலே
த்விதீய பக்ஷமும் பிராட்டிக்கு வயாஸஜ்ய விருத்யுபாயத்வமாதல் ஸம ப்ராதாங்யேந ப்ராத்யேகருத்யு பாயவமாதல் விசேஷண விசேஷயாவே உபா யத்வமாதல் விசேஷ்ய கதோபாயத்தில் லஷணமான விசேஷணோபாயத்வ மாதவில்லை; பின்னை புருஷகாரத்வ மாத்ரமுள்ளது என்றுங் கொள்ளுவர்கள்.
இன்னுமிரண்டு மடஸ்தர்களுக்கும் ப்ரபத்தி ப்ரயோகாதிகளிலும் பேத முண்டு. இந்த விரண்டு மடஸ்தர்களுக்கும் பரகால ஜீயர் மடஸ்தர்களுக்கும் தத்வ விஷயத்திலும் பேதமுண்டு. எங்ஙனே யென்றில் – பரகால ஜீயர் ஸம்பரதாயஸ்தர் பிராட்டிக்கு ப்ரம்மத்வமும் ஜகதி யாபாரமும் நிக்ரஹ கர்த்ருத்வமாகிற தத்வ விஷயத்தில் ப்ரகார பேதமும் யதிவந்தந விஷயத்தில் ஆசாரயனான க்ரஹியையுங் கூட யதியானவன் வந்தநம் பண்ணக் கூடாதென் றித்யாத்யாசார பேதங்களுங் கொண்டார்கள். கீழ்ச் சொன்ன விரண்டு ஸம்ப்ரதாயஸ்தரும் இவை யொன்றுங் கொண்டார்களில்லை.ஆகையா லிந்த ஸம் பரதாயத்திற்கு தத்வவிஷயத்திலும் ஆசார விஷயத்திலும் பரஸ்பர பேத முண்டு.

தென்னாசார்யர்களிலே யிப்படி தத்வ விஷயத்திலும் ஆசார விஷயத்திலும் பேத முண்டோ வென்கிற த்ரயோ விம்சதி ப்ரச்நோத்தரம். எங்ஙனே யென்னில் -கீழ்ச் சொன்னவர்களைப் போலே தத்வ விஷயத்திலும் ஆசார விஷயத்திலும் நிபந்த க்ரந்தங்களிலே அநுவாதமும் தூஷணமும் பண்ணும்படியான ப்ரபல விரோத மொன்றுமில்லை. கிந்து, ஸ்ரீபாத தீர்த்த க்ரஹண விஷயத்தில்
த்விவாரமென்று வானமாமலையார். திரிவாரமென்று கந்தாடையார். இங்ஙனே ஸூஷ்ம பேதங்கள் சிலதுண்டு.

சதுஸ்ஸப்தி பீடஸ்த விஷயமான சதுர் விம்சதி ப்ரச்நோத்தரம் எங் ஙனேயென்றில் –
ஆளவந்தார் திருப்பேரனாரப் பிள்ளையப்பன்-க.
பெரியநம்பி குமாரர் ஸ்ரீபுண்டரீகர்-உ.
திருக் கோட்டியூர் நம்பி குமாரர் தெக்காழ்வான்-
திருமலை யாண்டான் குமாரர் சுந்திரத்தோளிணையார் -ச.
பெரிய திருமலை நம்பி குமாரர்களில் இராமாநுஜ நம்பியும்- திருமலை நம்பியும் -ரு.
கூரத்தாழ்வான் குமாரர்களான பட்டரும் ஸ்ரீ ராமப் பிள்ளையும் –
முதலியாண்டானவர் குமாரர் கந்தாடை யாண்டான்- எ.
நடுவிலாழ்வான் – அ.
கோமடத்தாழ்வான்- சூ.
திருக்கோவலூராழ்வான் – க0.
திருமோகூராழ்வான்-கக.
பிள்ளைப் பிள்ளை யாழ்வான் – உ.
நடா தூராழ்வான் – ககூ.
எங்களாழ்வான்- கசா.
அனந்தாழ்வான்- கரு.
மிளகாழ்வான் -16
நெய்யுண்டாழ்வான்- கஎ.
சேட்டலூர் சிறியாழ்வான்- கஅ. வேதாந்தியாழ்வான் -19
கோவிலாழ்வான்- உ0.
உக்கலாழ்வான் – உக
அரணபுரத்தாழ்வான் – உஉ.
எம்பார் – உங.
கிடாம்பி யாச்சான்- உச.
கணியனூர் சிறியாச்சான் -உரு .
தொங்கிலச்சான்- 26-
ஈச்சம்பாடி யாச்சான்-27
திருமலை நல்லான் -28
செட்டம்பள்ளியர்-உசு.
ஈச்சம்பாடி யர் – 30.
திருவள்ளரையர் -கூக.
ஆட்கொல்லி யர்-கூஉ.
திருநகரிப்பிள்ளை- கூகூ .
காராஞ்சி ஸோமயாஜியார் – கூசு.
அலங்கார வேங்கடவர் – உரு .
நம்பி குருந்தேவர் – கூசு.
செருப்பள்ளி தேவராஜ பட்டர் – கூ எ .
பிள்ளையுரந்தை யுடையார் – கூ அ.
திருக்குறுகைப் பிரான் பிள்ளான்- கூ க.
பெரியகோயில் வள்ளலார்4O.
திருக்கண்ணபுரத்தெச்சான்-சுக .
ஆசூரிப்பெருமாள்- சுஉ .
முனிப் பெருமாள் -சங.
அம்மங்கிப் பெருமாள்-சுசு .
மாருதிப் பெரியாண்டான்-சரு
மாறொன்றில்லா மாருதி யாண்டான்-சசு.
ஸோயாஜி யாண்டான் சஎ.
ஜீயராண்டான்- சஅ.
ஈச்வராண்டான்-சுக.
ஈயுண்ணிப் பிள்ளை யாண்டான் – 50 .
பெரியாண்டான் – ருக.
சிறியாண்டான்- ருஉ.
குஞ்சிப்பூர் சிறியாண்டான்- 53-
அம்மங்கி யாண்டான்-54
ஆளவந்தாராண்டான்-ருரு.
அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார் – ருகா.
தொண்டனூர் நம்பி – ருஎ .
மருதூர் நம்பி – ருஅ.
மழுவூர் நம்பி -ருசு.
திருக்குருங்குடி நம்பி-60-.
குரவிநம்பி – சுக.
முடும்பை நம்பி கூஉ.
வடுகநம்பி – 63.
வங்கி புரத்து நம்பி – காச .
ஸ்ரீ பாரங்குச நம்பி -கரு.
அம்மங்கியம்மாள்- 66
பருத்திக் கொல்லை யம்மாள் – காஎ. உக்கலம்மாள் –கூஅ.
சொட்டை யம்மாள்- 69
முடும்பை யம்மாள்- 70-
குமாண்டூர் பிள்ளை- 71-
குமாண்டூர் இளைய வில்லி – எவு.
கிடாம்பிப் பெருமாள்–73
ஆர்க்காட்டுப் பிள்ளான்–74

பாஷ்யகாரர் நாளையிலே தத்வ விஷயத்திலும் ஆசார விஷயத்திலும் அந்யோயம் ஸ்புட விரோதத்தை யுடைத்தான தென்கலை வடகலை பேதமில்லை. பின்பு வேதாந்தாசார்யர் நாளிலே ஸ்புட விரோதத்தாலே பேதமுண்டாய்த்தது. அப்போது எழுபத்தினாலு ஸிம்மாஸனாதிபதிகளுடைய வம்சஸ்தரிருந்தார்கள். அவர்களிலே சிலர் வேதாந்தாசார்யருடைய ஸம்ரதாயஸ்தராய்க் கொண்டு வடகலை யானார்கள். அவர்களாரென்றில்
பெரிய திருமலை நம்பி வம்சயர் -க.
நடுவிலாழ்வான் வம்சயர்-உ.
நடா தூராழ்வான் வம்சியர் – கூ .
கிடாம்பியாச்சான் வம்சயர் – ச .
ஈச்சம்பாடியாச்சான் வம்சயர் – ரு.
திருமலை நல்லான் வம்சியர் – சு.
ஸோமாஜி யாண்டான் வம்ச்யர் எ.
ஈயுண்ணிப் பிள்ளை யாண்டான் வம்ச்யர் – அ.
வங்கி புரத்து நம்பி வம்சயர் -கூ. இவர்களெல்லாரிலும் நாலு திருமாளிகையார் தென் கலையாரும்
நாலு திருமாளிகையார் வடகலையாருமாக நடந்துக் கொண்டு வருகிறது . மற்ற அறுபத்தியைந்து ஸிம்மாஸனாதிபதி வம்ச்யரில் பூர்த்தியாய்ப் போனது போக இருக்கிறவர்களெல்லாரும் அன்று முதல் இன்றளவாக தென் கலையாராகவே நடந்து வருகிறார்கள்.இதிலே பிள்ளை லோகாசார்யரும் ப்ரதிவாதி பயங்கர மண்ணனும் எழுபத்தினாலு பீடஸ்தரிலே ஒருவரான முடும்பை நம்பி யினுடைய திரு வம்ச்யரென்று சொல்லுவர்கள்.

அநந்தரம் இந்த எழுபத்தி நாலு ஸிம்மாஸனாதிபதிகளிலே ஸப்த கோத்ரத்தாரும் அஷ்ட கோத்ரத்தாரும் அந்தர்ப் பூதர். இந்த ஸப்த கோத்ர வ்யவஸ்த்தை யாருடைய நியமனத்தாலே யென்கிற பஞ்சவிம்ச ப்ரச்நத்திற்கு உத்தரம்–எங்ஙனே யென்றில் – கோயிற் கந்தாடை யண்ணனும் எரும்பியில் ஸ்ரீரங்கராஜரும் முன்பு லாட புரத்திற்கு ஸ்தாலீபாகார்த்தம் போன விடத்திலே நடந்த லாட புரஸ்தருடைய வாசார வைகல்யாதிகளையும் தமக்கு அந்த தேஹாநுபந்தத்தில் ருசி யில்லாமையையும் பெரிய ஜீயருக்கு விண்ணப்பஞ் செய்ய,அதைக் கேட்டருளிய பெரிய ஜீயரும் வைலக்ஷண்யமுடையராய் பூர்வமே பிடித்து அந்யோய ஸம்பந்த முடையராய் ஸமான ப்ரவர தோஷமில்லாம லிருக்கிற வாதூல ஹரீத ஸ்ரீவத்ஸ களண்டிய களசிக பரத்வாஜாத்ரேயகோ
த்ரஸ்தர் எழுவர்களையும் அந்யோய ஸம்பந்தம் பண்ணிக் கொண்டு வரும்படியும் கோத்ராந்தரத்திலே ஸம்பந்தம் பண்ணாதே யிருக்கும் படியும் ஏதத் கோத்ரங்களிலே குடிக் கந்தாடை முதலான வந்ய ஸம்பந்த மில்லா திருக்கும்படியும் அண்ணனையும் வேடலப்பையையும் எரும்பியிலப்பா முதலானாரையும் நியமித்து அத்தைத் தப்பாமைக்குத் தம் ஸ்ரீபாதத்திலாணை யிட்டருளினார்.இச் சேதிக்கு எரும்பி, விராலி, வேடல்-திருவிண்ணகர், திருக்குடந்தை, முறப்பாக்கம், கடிகை, கச்சிநகர்,ஸ்ரீபெரும்பூதர்,திருநறையூர், திரு எவ்வுளூர்,திருமழிசை,முதலான விடங்களில் உண்டான தாசரதி வம்ச்யரான வாதூலவருக்கும் ஸ்ரீபாஷ்யகார வம்ஸ்யரான ஹாரிதருக்கும் மற்றும் ஏததனுபந்திகளான கோத்ராந்தரஸ்தருக்கும் ஜீயர் ஸ்ரீமுகம் வர அத்தை சிரஸாவஹித்து அன்று
முதலின்றளவும் அந்த நியமனத்தாலே நடந்து வருகிறது

இந்த நியமனத்திற்குட்பட்ட விந்த ஏழு கோத்ரத்தாருக்கும் கந்தாடையாரென்று வியபதேசம் நடந்து வருகிறது. இவர்களெல்லாரும் எழுபத்தி நாலு ஸிம்மாஸனாதிபதிகளுக்குள் சேர்ந்த முதலியாண்டான் முதலானாருடைய திருவம்ஸ்யர்.இது ஸப்த கோத்ர வியவஸ்தா ப்ரகாரமிருக்கும்படி. இந்த ஸப்த கோத்ரத்தாரில் வாதூல வம்சியராய் ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸம்ப்ரதாய ப்ரவர்த்தகராய் ஐகஜ் ஜீவாதுவான போளிப்பாக்கம் நயினார், பெரியதிருமலை நம்பி வம்ச்யராய் சடமர்ஷண கோத்ரரான எட்டலூர் சிங்கராசாரியரையும் மற்ற வேழு கோத்ரஸ்தரையுங் கூட்டி யஷ்ட கோத்ரமாக நியமித்தருளினார்.போளிப்பாக்கம் நயினார் ஸப்த கோத்ரஸ்தர்; அஷ்ட கோத்ரத்திற்கு நியமன கர்த்தா.
இது அஷ்டகோத்ர வயவஸ்த்தை. இவர்களிலும் ப்ரயாச: எழுபத்திநாலு ஸிம் மாஸனாதிபதி வம்ஸ்யர்களுண்டு. திருவனந்தாழ்வான் பூமியை வஹிக்க அஷ்டதிக் கஜங்கள் ஸஹகரிக்க ஸப்த குல பர்வதங்களும் பூமிக்கு அஞ்சூராணி விட்டாப் போலே யிருக்கும். அது போல திருவநந்தாழ்வானுடைய திரு வவதாரமான பெரியஜீயர் பராங்குச பரகால யதிவரர்களுடைய ஸம்ப்ரதாய நிர்வஹணமாகிற பாரத்தை வஹித்தருளுவதற்கு அஷ்ட திக் கஜங்களும் ஸஹகரித்து ஸப்த கோத்ரமும் ஸம்ப்ரதாயத்திற்கு ஆணி விட்டாப் போலே வியவஸ்தாபகமா யிருக்கும்படி. கோத்ரமென்று பர்வதத்திற்கும் குலத்திற்கும் பேரென்று சொல்லுவர்கள்.

அநந்தரம் ஏவம் பூதரான மணவாள மா முனிகளுக்கு ஈடு வந்த க்ரமம்-அவர் பெருமாளுக்கு ஸாதித்தருளின க்ரமம் முதலானவை விஷயமான பிரஸ்நத்திற்குத்தரம். எங்ஙனே -யென்றில் ஈடு வந்த க்ரமம் த்விதீய பிரஸ்நோத்தரத்திலே சொல்லிற்றிறே. ஒரு நாள் முதலிகளுடனேக் கூட பெருமாளை பெரிய ஜீயர் மங்களாசாஸநம் பண்ணிக் கொண்டிருக்கப் பெருமாளும் ஜீயரை யருளப் பாடிட்டருளி நம் பெரிய திருமண்டபத்திலே திருவாய்மொழிப் பொருளை ஈடு மூப்பத்தாறாயிரம் துடக்கமான வியாக்யானங்களோடே நடத்துமென்று நியமித்தருள, ஜீயரும் மிகவும் ஹ்ருஷ்டராய் உபக்ரமிக்கிற வளவிலே பெருமாளும் நாச்சிமாரும் எழுந்தருளி ஸ்ரீஸேநாபதியாழ்வான் நம்மாழ்வார் துடக்கமான ஆழ்வார் பதின்மரோடும் அனைத்துப் பரிகரத்தோடும் கூடப் பெருந் திருவோலக்கமாக வெழுந்தருளி யிருக்க, இவர் துடங்கி யர்த்தம் நடத்தும் படியைத் திருச் செவி சாற்றி யருளி, இப்படி யொரு ஸம்வத்ஸரம் நிர்விக்நமாக நடந்து சாற்றி யருளும் போது முன்பு போலே பெரிய பெருமாள் பேரோலக்கமாக வெழுந்தருளி யிருந்து திருச் செவி சாற்றி யருளி, மிகவு முவந்து தீர்த்தம் முதலான வரிசைகளைப் ப்ரஸாதித்து அந்த வுகப்பின் மிகுதியாலே அகில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களையுங் குறித்து நம் வீடு முதலான நூற்றெட்டு திருப்பதியிலும் இவர் தனியனான ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ரமாதியாய் பிரபந்தாநுஸந்தாநம் நடத்திப் போருங்கோளென்று நியமித்தருளினார். இது யதீந்தர பிரவணப் ரபாவத்தின்படி. இது ஸ்ரீபாதத்து முதலிகள் மூவர் நாலு பாதமருளிச் செய்தாரென்று மதற்குச் சேரும். அப் பெரிய திருவோலக்கத்திலே சாற்று முறை திருச் செவி சாற்றி யருளின பின்பு பெரிய பெருமாள் ஒரு பாலனாய் வந்து இந்தஸ் ஸ்ரீ சைலேசதயா பாத்ரமாதியாய் இந்தத் தனியனை யருளிச் செய்து அந்தர்த்தாகதரானார். அது முன்பே பதரிகாச்ரமத்தி லெம்பெருமான் அங்கே யிந்தத் தனியனை யனுஸந்திக்கும்படி நியமித்தருளினாரென்று பின்பு சில நாளையிலே யங்கு நின்றும் வந்தவர்கள் சொன்னார்களாய், இங்கு நடந்த வித்தையு மங்கு நடந்தவத்தையுங் கூட்டி யநுஸந்தித்துக் கோயில் முதலான ஸர்வ தேசங்களிலுண்டான ஸகல ப்ராமாணிகரும் இந்தத் தநியனை பகவத் ப்ரஸாதமென்று நிர்ணயித்துக் கோயில்களிலும் திரு மாளிகைகளிலும் இந்தத் தனியனை ப்ரபந்தாதியிலே யநு ஸந்தித்துக் கொண்டு வருகிறார்களென்றுஞ் சொல்லுவர்கள். இது அயோத்யை ராமாநுஐய்யங்கார் படி, என்கிற க்ரந்தத்தில்படி. இன்னுந் தடஸ்தங்களான திருவரங்கம் பெரிய கோயில் ஒழுகுகளிலே இவ் வர்த்தங்கள் ஸ்பஷ்டங்களாயிருக்கும். இன்னமும் மாசி மாஸத்திலே க்ருஷ்ண பக்ஷ த்வாதசியிலே பெரிய பெருமாள் தம்முடைய திருக் கோயிலனைத்துப் பரிஜநங்களுடைய படித் தனத்தைக் கொண்டு பெரிய ஜீயருடைய திருவத்யயநத்தை அத்யாபி நடத்துகிற விதுவும் இவரிடத்தில் அவர் முப்பத்தாறாயிரப்படி கேட்டமையில் ப்ரமாணம். இதுவும் –
வாசி யறிந்த வதரி நாராயணனார் மணங் கொட் டேசுடை யெந்தை மணவாள முனி சீர் தழைப்பச் சிரீசை,லேச தயா பாத்திரமென்று மிம் மா மந்திரத்தைத், தேசிகராய்க் கண்டுரைத்தார் வையகஞ் சீருறையவே.” என்று கோயில் கந்தாடை யண்ணனும் பெரிய ஜீயர் விஷயமான “கண்ணி நுண் சிருத்தாம்பு என்கிற ப்ரபந்தத்திலே முடிவிலே யருளிச் செய்கிறார்

வாசி யறிந்த வதரியில் நாரணார் மனம் கொள்
தேசுடை எந்தை மணவாள மா முனி சீர் தழைப்பச்
சி சைலேச தயா பாத்ரம் என்னும் சீர் மந்த்ரம்
தேசிகனாய்க் கண்டு உரைத்தார் இவ்வையகம் சீருறவே–13-

வாசி யறிந்த வதரியில் நாரணார் -திருமந்திரம் அருளிச் செய்த பிரதம ஆச்சார்யர்
தானே சிஷ்யனுமுமாய் இருந்து அருளினாலும் திருந்தாத ஜனங்கள் உஜ்ஜீவிக்க –

திருக்குறுங்குடி நம்பி எம்பெருமானார் இதன் கேட்டு அறிந்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவ நம்பியான ரஹஸ்யம் வாசி அறிந்தவர் அன்றோ –
பெரிய பெருமாள் அருளிச் செய்த தனியனை முதல் முதலில் சொல்லி அருளியவர் இவர் தானே

தஞ்சமாய் இருக்கும் வார்த்தை கேட்ட ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு பூர்வ அர்த்தம் அருளிச் செய்து பிற் பகுதியை
இரண்டு ஆற்றுக்கு நடுவில் ஸ்ரீ ரெங்கம் சென்று அறிந்து கொள்ள உபதேசித்தார்
இவர்கள் வந்து சேரும் பொழுது ஈட்டு சாத்துமுறை ஆகப் போகும் நாளில் -அரங்கநாதன் –
முழுவதையும் அருளிச் செய்த வ்ருத்தாந்தம் யதீந்த்ர ப்ரணவ ப்ரபாவத்தில் உண்டே –
இவரே ஆச்சார்யர் என்று காட்டிக் கொடுக்கவே இங்கு அனுப்பி வைத்தான் —
இவர் பெருமை அறிந்த நாரணார் —

மனம் கொள் தேசுடை எந்தை மணவாள மா முனி -திரு உள்ளத்தில் எழுந்து அருளிய தேஜஸ்ஸூ —
சீர் தழைப்பச்-பெருமையை உலகோர் அறியும்படி
சி சைலேச தயா பாத்ரம் என்னும் சீர் மந்த்ரம்
தேசிகனாய்க் கண்டு உரைத்தார் -ஸ்வாமியை ஆச்சார்யராகக் கண்டு அருளிச் செய்தார் அன்றோ –

இவ்வையகம் சீருறவே-அத்தாலே-இந்த லீலா விபூதி சீர் பெற்று நித்ய விபூதியில் சிறந்து விளங்கிற்றே
இப்பிரபந்த சாரமே இந்த தனியன் தானே –
தீ -தொல் அருள் ஞானம் -முக்கோல் தரித்த நம் ஸ்வாமி –பாட்டுத் தோறும் அருளிச் செய்து —
நிகமித்து அருளுகிறார் நம் கோயில் கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் –

வதரியாச் சிரமத்தில் இருமெய்த் தொண்டர்
வகையாக நாரணனை அடிவணங்கிக்
கதியாக ஓர்பொருளை அளிக்க வேண்டும்
கண்ணனே ! அடியேங்கள் தேற வென்ன
சதிராகச் சீசைல மந்திரத்தின்
சயமான பாதியை ஆங்கு அருளிச்செய்து
பதியான கோயிலுக்குச் சென்மின் நீவிர்,
பாதியையும் சொல்லுதும்யாம் தேற வென்றார். -ஸம்ப்ரதாய சந்த்ரிகை – 4

சென்றவர்கள் இருவருமே சேர வந்து
திருவரங்க்ன் தினசரியை கேளா நிற்பச்
சன்னிதிமுன் கருடாழ்வார் மண்டபத்தில்
தாம் ஈடு சாற்றுகின்ற சமயம் தன்னில்
பொன்னிதனில் நீராடிப் புகழ்ந்து வந்து
புகழரங்கர் சன்னிதிமுன் வணங்கி நிற்பச்
சன்னிதியினின்று அரங்கர் தாமே அந்தத்
தனியனுரை செய்து தலைக் கட்டினாரே. ஸம்ப்ரதாய சந்த்ரிகை – 5

இப்படி யநந்யா ஸித்த பிரபல ப்ரமாணங்களாலே இதினுடைய மாஹாத்ம்யம் வியக்தம்.-இன்னாரின்னாரென்றாதே ஸகல ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களையும் குறித்து நம் வீடு முதலான நூற்றெட்டு திருப்பதியிலும் இவர் தனியனான ஸ்ரீசைலேச தயா பாத்ரமாதியாய் திவ்ய பிரபந்தாநு ஸந்தாநம் நடத்திப் போருங்கோளென்று பெரிய பெருமாள் ஆஜ்ஞா பித்தருளி யிருக்க, ராமாநுஐ தயா பாத்ரமாதியாய் திவ்ய ப்ரபந்தானுஸந்தாநம்
நடக்க வேணு மென்று நிர்ப்பந்தித்துக் கொண்டு திவ்ய தேச ஷோபம் பண்ணு
மவர்களுக்கு பகவதாக்ஞாதி லங்கநமன்றி வேறு ப்ரயோஜந மில்லை யென்னுமிடம் நிரூபர்களுக்கு ஸூஜ்ஞேயம்.

அநந்தரம் பூர்வ ப்ரஸ்துதமான ராமாநுஜ தயா பாத்ர விஷயமான ஸ்ப்த விம்சதி ப்ரச்நோத்தரம் எங்ஙனே யென்னில் – இந்த “ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்” என்கிற தநியன் பரகால ஜீயர் நியமித்தா ரென்கிற லோக ப்ரஸித்திக்கு மபவாதக பிரமாண மில்லாமையாலே அவருண்டாக்கினா ரென்று மிடம் யுக்தம்.-இந்தத் தநியன் அவருக்கு முன்னே யுண்டு, அவர் இதற்கு ப்ரவசந மாத்ரம் பண்ணினார், அது கொண்டு அவர் செய்தாரென்று லோக ப்ராஸித்தி; என்று சொல்லப் பார்க்கில் வேதாந்தாசார்யருடைய வைபவ விஷயமாக நடுவிலாழ்வான் திரு வம்சஸ்தரான மத்யேஸ-தர்சநாசார்யர் முதலானார் பண்ணின அனுஷ்டுப் ஸ்லோக ப்ரபந்தத்திலும் ஆசார்ய விருத்த ஸ்லோக ப்ரபந்தத்திலும் இந்தத் தனியனை ப்ரதிபாதியாமையாலே யிது முன்புண்டென்று மிடம் அனுபபந்நம்
வேதாந்தாசார்யருடைய அவதார விஷயமாகவும் ராமானுஜ தயா பாத்ர மென்கிற தநியன் விஷயமாகவும் ப்ரம்மாண்ட புராணத்தில் க்ருஷ்ணார்ஜூந ஸம்வாதமான நாலு அத்யாய முண்டென்று வைத்துக் கொண்டிருக்கு மவர்கள் அத் யந்தம் அபஹாஸ்யர். எங்கனேயென்றில்

ஸ்வப்ந வ்ருத்தாந் தாதிகளாகிற உபபத்திகளாலே புத ஜநங்கள் தம்மைக் கண்டாவதாரமாக உத்ப்ரேஷிக்கிறார்கள்; அதாவது:- உத் கட கோடிக ஸம்சயமான ஸாம்பாவநாத்மகக் ஞாநத்திற்கு விஷய மாக்குகிறார்களென்று புராண ப்ரதிபாத்யராக ஸ்வாபிமதரான வேதாந்தா
சாரியரே யருளிச் செய்கையாலே புராண மில்லை யென்று மிடம் ஸித்தம். புத
ஜனங்கள் கண்டாவதாரமென்று ஸம்சயிக்கிறாரென்று மிதிற் காட்டில் பரம ரிஷிகள் புராணங்களிலே கண்டாவதார மென்று தம்மை நிச்சய ரூபேண ப்ரதிபாதித்தார்கள் என்றால் ப்ரசம்ஸாதிசயம் ஸித்திக்குமே. ஆகையாலிவ் விஷயத்தில் புராணமில்லை யென்னு மிடம் ஸித்திக்கையாலே யிவ் விஷய த்தில் புராணமுண்டென்றுமவர்கள் அத்யந்த மபஹாஸ்யர்.இந்தத் தநியன் உண்டாய் நூற்றிருப்பது ஸம்வத்ஸரமுண்டு.இத்தை மேல் நாட்டிலே க்ருஷ்ண தேவராய வுடையார், சிங்க தேவராய வுடையார், கண்டீரவ நரஸ தேவ ராய வுடையார் என்கிற விவர்களை பரகால ஜீயர் அனுவர்த்தித்து வச்யராக்கிக் கொண்டு அவர்கள் பலத்தினாலே இந்தத் தநியனையுங் கூட பிரபந்தாதியிலே யநுஸந்திக்கும்படி திரு நாராயண புரத்திலே இசைவித்தார். இந்த ராஐ க்ருஹத்திலே போக்கு வரத்தாயிருக்கிற சிங்காரம்ம னென்கிற ஸ்வ சிஷ்யை யடியாக ராஜானுமதியாலே வேதாந்தாசார்யரைத் திரு நாராயண புரத்திலே ப்ரதிஷ்டை பண்ணி வைத்தாரென்று சொல்லுவர்கள். இவருடைய யத்னம் தொண்டீர மண்டலத்தில் பலியாமற் போச்சது. பகு விடங்களிலே பலியாமலிருந்தது. கோயிலிலே யிந்த பரகால ஜீயர் ப்ரஸத்தி யில்லை.

பரகால ஜீயர் பெருமாள் கோவிலுக்கு வந்த விஷயமான வஷ்டாவிம்ச ப்ரச்நோத்தரம் எங்ஙனேயென்றில் – பரகால ஜீயர் பெருமாள் கோவிலுக்கு வந்து அழகிய மணவாள ஜீயர், ஆத்தான் ஜீயர், திருமலை தாதாசார்யார், இவர்கள் யெழுந்தருளி யிருக்கிற நாளையிலே திருமலை தாதாசார்யர் திருமாளிகையிலே வந்து ” ராமாநுஜ தயா பாத்ரம்” என்கிற தநியனை இந்தக் கச்சி நகர் பதி னெட்டுத் திருப்பதியிலும் ப்ரபந்தானுஸந்தானத்திற்கு ஆதியிலே யனுஸந்திக்கும்படி பண்ண வேணுமென்ன,திருமலை தாதாசார்யரும் “கோயில் அழகிய மணவாள ஜீயர் அயோத்யை ராமானுஐய்யங்கார் நாள் துடங்கி பகு காலமாய் நடந்து வந்து முன்பு அஸ்மத் கூடஸ்தரான தாததேசிகரும் நடப்பித்து பெரியஜீயருக்குத் தனிக் கோவிலுங் கட்டி வைத்து அங்கே யெழுந்தருளப் பண்ணி வைத்து இப்படி யன்று முதவின்றளவு மவிச்சிந்தமாய் நடந்து வருகிற விந்த ஸ்ரீசைலே தயா பாத்ரமென்கிற தநியனை நாம் விரோதிப்பதில்லை” யென்று சொல்ல,பரகால ஜீயரும் அத்யந்தம் கோபித்துக் கொண்டு தம்முடைய கமண்டலுவைத் திருமலை தாதாசார்யர் திருமாளிகை வாசலிலே யுடைத்து சபித்துப் போனார். திருமலை தாதாசார்யரும் பேரருளாளருடையவும் பெரிய ஜீயருடையவும் பெருங் கருணையாலே நிர்த் துக்கராய் – கோத்தரராய்க் கொண்டு பதினெட்டு திருப்பதியிலும் அத்தைச் சேர்ந்த ஆழ்வார்கள் ஆசார்யர்கள் ஸன்னிதிகளிலும் “ஸ்ரீசைலேச தயா பாத்ர மென்கிற” தநியனை நடப்பித்துக் கொண்டு வந்தாரென்று ப்ரஸித்தம். கூடஸ்தரான தாதாசார்யர் தம்முடைய சிஷ்யரான ராயனுடைய ராஜ்ய தந்த்ரம் பண்ணிக் கொண்டு வருகிற போது தென்னேரி உடைந்து போனதாய் ஸர்வ ப்ரகாரத்தாலும் கட்டுப்படாததாய் தாமே போய் கட்டி வைக்க வேணுமென்று புறப்பட்டு,வழியாக ஹஸ்திகிரியிலே யேறிப் பேரருளாளரை ஸேவிக்க வர, அப்பொழுது சதிராக வாழ்திடுவர் தாமென்கிற சாற்று முடிவு செவிப்பட, அத்தை யுப ச்ருதியாகக் கொண்டு ஹர்ஷப்பட்டு நாம் போகிற கார்யம் தலைக் கட்டினால் இப்ரபந்த கர்த்தாவான பெரிய ஜீயருக்குத் தனிக் கோவில் கட்டி வைக்கிறேனென்று ப்ரதிஞைபண்ணிக் கொண்டுபோன விடத்தில் யேரி யுடைப்பு ஸ-கமாய்க் கட்டுப்பட்டதாய் மீண்டு அதி த்வரையுடனே வந்து பெருமாளுடைய திருநந்தநவநத் துள்ளிருக்கிற சது ஸ்தம்ப மண்டபத்தை மூன்று பக்கம் சுவரடைத்து கர்ப்ப க்ரஹமாக்கி யதிலே பெரிய ஜீயரை ப்ரதிஷ்டை பண்ணிவைத்து க்ரமண மகாமண்டபம் மடப்பள்ளி முதலானவை கட்டி வைத்தாரென்று ப்ரஸித்தமிறே.

அநந்தரம் தென்கலையார் வடகலையார் என்கிற வயபதேச பேத விஷயமான பராச்நத்திற்குத்தரம் எங்ஙனே யென்றில் -கலையென்று வித்யையாய் தென்கலை யென்று தமிழ் வித்யை.வடகலையென்று ஸம்ஸ்க்ருத வித்யை -அதில் விவக்ஷாவிசேஷத்தாலே தென்கலையென்று ஆறாயிரப்படி முதலான திவ்ய ப்ரபந்த வயாக்யாநங்களையும், வடகலை யென்று ப்ரஹ்ம ஸூத்ர போதாய வருத்தி ஸ்ரீ பாஷ்யாதி க்ரந்தஙகளையும் வியபதேசிப்பதாய்,தத்ர வர்த்தக வத்தாலே ஆழ்வான், எம்பார், பட்டர், நஞ்சியர், நம்பிள்ளை, முதலானாரைத் தென்கலையா ரென்பதாய், பாஷ்யாதி விர்த்தகத்வத்தாலே நடாதூர் பெரியம்மாள் முதலானாரை வடகலையாரென்பதாய்,உபயர்க்கு முபய ப்ரவர்த்தகத்வ முண்டா யிருக்கச் செய்தேயும் ” பூயஸா வியபதேசோ மல்லக்ராமா திவத்” என்கிற நியாயத்தாலே தத்தத்ர வர்த்தகத்வ பிராசுர்ய மடியாகத் தென்கலையாரென்றும் வடகலையாரென்றும் வியபதேச பேத மிருக்கிறது. இன்னமும் இவர்களுக் குத் தென்னாசார்யரென்றும் வடமாசார்யரென்றும் வியபதேசபேதமுண்டு. இது பரீஷிக வ்யஹாரபேத மிருக்கிறபடி, இது வன்றிக்கே யிராமானுஜனோடே கூடின திருமண்காப்பும் ”ஸ்ரீசைலேசதயாபாத்ர மாகிற தனியன் விஷயமான ப்ராவண்யமாகிற விவற்றை யிட்டு சிஷ்யாசார்ய ஸாதாரண்யேந தென்கலையா ரென்கிற வ்யவகாரமும்,ஸ்ரீராமாநுஐ நிழந்த திருமணும் ராமானுஜ தயா பாத் ரத் தனியன் விஷயமான ஸ்ரத்தையுமாகிற விவற்றை யிட்டு வடகலையார் என்கிற வ்யவஹாரமுமுண்டு . இது பரீஷக பாமர ஸாதாரண வ்யவஹாரமிருக்கிற படி.
அயமத்ரநிஷ்கர்ஷ -தென்கலையாரில் வாநமாமலை மடம்.கோயில் ஸ்ரீரங்கராஜ ஜீயர் மடம், திருமலையில் பெரிய ஜீயர் மடம், சிறியஜீயர்மடம், பெருமாள் கோவில் அழகியமணவாளஜீயர்மடம்,முதலானமடங்களும் தத் ஸம்பந்திகளும், முதலியாண்டான்,பட்டர்,அநந்தாண்பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை, முதலான அசேஷாசார்ய புருஷ வம்சயர்களும் தத் ஸம்பந்திகளுமாக விவர்களெல்லாம் பிள்ளான் முதலான கூடஸ்த ஸம்ப்ரதாயத்திற்கனுகுண மான பெரியவாச்சான் பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை முதலானார் ஸம்பந்தத்திலே பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்தைப் பெற்று, மந்த்ரோப தேஷ்டாக்களானவர்கள் ளருளிச் செய்த மந்திரார்த்த விஷய ப்ரபந்தங்களை யத்யாதரத்துடனே யதிகரித்துக் கொண்டு,ததுக்தங்களான ஸ்வரூபானுரூப விருத் தங்களையும் நிஷிந்த காம்ய ஸ்பர்சர ஹிதங்களுமாய் அத்யாவச்யகங்களுமான வர்ணாச்ரம தர்மங்க ளையும் அநுஷ்டித்துக் கொண்டு சத்வ விஷயத்திலும் அனுஷ்டானாதி விஷயத்திலும் அந்யோக்ய வைஷம்ய விரஹிதராய் ஸ்ரீ பாஷ்யவிஷயத்தில் வேதாந்தாசார்ய ஸம்ப்ராதாய முடையராயிருக்குமவர்கள் தத்தனுகுணமாக ஸ்ரீ பாஷ்ய குருரம்பராத்ரமத்திலே “ஸ்ரீமாங் வேங்கடநாதார் !” என்கிற தனியனை யனுஸந்தித்துக் கொண்டுஸ்ரீ பாஷ்ய கர்த்தா விஷயத்தில் வேதாந்தசார்யா பிப்ராயாநு குணமாகவே வசந பிரவசநங்களைப் பண்ணிக் கொண்டு இப்படி ஏக கண்டராய்ப் போருவர்கள். வடகலையாரில் அஹோபில மடத்தாரும் தத் ஸம்பந்திகளும் தங்களுக்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்கார ரதரான பெரியவாச்சான்பிள்ளை முதலானார் அருளிச் செய்த மந்த்ரார்த்த விஷய க்ரந்தங்களை யநாதரித்துத் தத் விருத்தங்களான ரஹஸ்ய த்ரய ஸாராதி க்ரந்தங்களை யாதரித்து அதிகரித்துக் கொண்டு ஸம்ப்ரதாயாதி லங்க ம் பண்ணுகிறார்களாகையாலே அதவர்களுக்கு மனுசிதம்.முநி த்ரய ஸம்ராதாயஸ்தருக்கும் பரகால ஜீயர் ஸம்ரதாயஸ்தருக்கும் அஹோபில மடத்திற் கதிபதியான ஷஷ்ட பராங்குச ஸ்வாமி யினுடைய ஸம்பரதாய முண்டாகையாலே ஷஷ்ட பராங்குச ஸ்வாமிக்குப் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை ஸந்நிதியிலே பஞ்ச ஸம்ஸ்கார ஸம்பரதாயமுண்டாகையாலே யவரினி யிரண்டு ஸம்பரதாயஸ்தருக்கும் தத்ச் சிஷ்ய ப்ரசிஷ்யர்களுக்கும் ஸ்வ பரமாசார்யரான ஷஷ்ட பராங்குச ஸ்வாமிக்குப் பரமாசார்யாரான் பெரியவாச்சான்பிள்ளை திருவடிகள் விஷயத்தில் அநாதரம் பண்ணுகை யனுசிதம். வேதாந்தாசார்ய ரருளிச் செய்த தாத்பர்ய சந்த்ரிகை,மணி ப்ரவாளமான ரஹஸ்ய த்ரய விரோத பரிஹாரம்,ஸ்ரீபாஞ்சாராத்ர ரஷை , இவைகளாகாங் க்ஷிதாம்சங்களிலே யந்
யோந்யமேக வாக்கியங்களாய்க் கொண்டு நாதயாமுந யதிவர ஸம்பரதாய விருத்
திகளாகிற கார்த்தயுக தர்ம்ம் நிஷ்டாத்திகாரிகளுக்கு பிஷ்டபசுயாக மல்லது ஸாக்ஷாத்பசு யாகங்கூடாதென்று வேதாந்தாசார்யருக் கபிமதமென்று ப்ரதி பாதியா நிற்கச் செய்தேயும், அத்தை யதிலங்கித்து ப்ரத்ய பசு யாகம்பண்ணுகையும், இப்படி தத் விருத்தங்களுமாய் தம்மில் மிதோ விருத்தங்களுமான தத்வ அனுஷ்டானங்களைப் ப்ரதிபாதித்துக் கொண்டு திவ்ய தேசங்களைத் தநியனுக்காக ஷுபிதங்களாக்கிக் கொண்டு இப்படி ஜகத் க்ஷோப பர்யவஸிதராகிறார்.ஆகையால வர்களெல்லார்க்கு மிது அத்யந்தமனுசிதம். இவ் வர்த்தம் நிரூபக மத்யஸ்த த்ருஷ்டியாக நிரூபித்துப் பார்க்குமளவில் ஸஹ்ருதய ஹ்ருதயாரூடமாம்.

அநந்தரம் திவ்ய தேசங்களிலே பெருமாள் புறப்பாடு கண் டருளுகிற போது திவ்ய பிரபந்தானுஸந்தாநம் முன்னும் வேத பாராயணம் பின்னுமாக நடந்துப் போருகைக்கு மூலமென்னென்கிற பிரஸ்ந த்துக்கு உத்தரம் எங்ஙனேயென்றில் – ருக் யஜுஸ் ஸாமாதர்வண வேதங்கள் நாலும் தனித் தனியே ஸ்வ ஸ்வ மாத்ர பர்யவஸிதங்களாகையாலும் திவ்ய ப்ரபந்தம் சதுர்வேத ஸம்மிதமாகையாலும் இந்த பிராதாந்ய அப்ராதாந் யங்களை யிட்டு சதுர் வேத ஸம்மிதங்களான பிரபந்தங்கள் முன்னும், சதுர் வேதங்களி லொன்றான ருகாதிகள் பின்னும், அநுஸந்திக்கப் படுகிறது. இன்னமும் வேதம் பரத்வ பிரவண மாகையாலும் திவ்ய ப்ரபந்தம் அர்ச்சாவதார பிரவணமாகையாலும் இவற்றிற்கு ப்ரக்தோபயோகானுபயோக பிரயுக்த வை
லஷ்ன்ய நிபந்தனமாக திவ்ய ப்ரபந்தம் முன்னும் வேதம் பின்னுமாகிறது. இன்னமும் “ராஜவத்சோபசாராத்’ என்கிறபடியே ராஜாக்களுக்கு போகா வலி பிருத வலிகள் முன்னும் ஸ்வஸ்தி வசநம் பின்னும் ஆகிறாப் போலே யிங்குமர்ச்சவதாரம் ராஐவதுபசரணீய மாகையாலே விருதாவலி ஸ்தாநீயங்களான திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் முன்னும் ஸ்வஸ்தி வாசந ஸ்தாநீய வேத பாராயணம் பின்னுமாயிருக்கும். இன்னமும் ஸூரியனுக்கு முன்னே காநமும் பின்னே ஸ்துதியும் நடக்கிறாப் போலே யிங்குங் கோடி ஸூர்ய ஸமரான வர்ச்சாவதாரத் தெம்பெருமான்களுக்கு முன்னே திவ்ய ப்ரபந்தாஸந்தானமும் பின்னே பகவத் ஸ்துதி பரமான வேத பாராயணமும் நடக்கிறது. இன்னமு மிதற்கு மூலாந்தரமுங் கண்டு கொள்வது.

பரீதாபி வருஷத்ற் கைந்தாவதான நள வருஷத்திலே வேதாந்தாசார்யருடை யவதாரம். அநற்கைம்பத்தினாலாவதான் ஸெளம்ய வருஷத்திலே வேதாந்தாசார்யர் திருநாட்டிற் கெழுந்தருளினார். ஸாதாரண வர்ஷம்-மணவாளமாமுநிகள் திருவதாரம் . விரோதி க்ருத் வர்ஷத்தில் நம்பெருமாள் மீளவுங் கோயிலுக் கெழுந்தருளினார். ஆக பரீதாபி வருஷம் முதல் விரோதிக்
ருத் வருஷத்தளவும் அறுபது வர்ஷம் உலசைசெய்ய, அந்த விரோதிக்ருதி வரு ஷத்திற்கு நாற்பத்தி மூன்றாவதான ஐய வர்ஷத்திலே நயினாசார்யர் திருநாட் டிற்கெழுந்தருளினார். அந்த ஐயாக்ய வருஷத்திற்கு முப்பத்தோராவதான் ருத்ரோத்காரி வருஷத்திலே மணவாளமாமுனிகள் திருநாட்டிற் கெழுந்தருளினார். இது அவதார தீர்த்த வருஷாதிகளிருக்கும்படி. இன்னமும் மணவாளமாமுநிகள் வண்டுவராபதி மன்னனென்கிற மந்த்த லிங்கமடியாக தக்ஷிணத்வாரகாயீசரான மன்னனாருக்கு மாசறு சோதி யென்கிற திருவாய்மொழியை நித்யாநுஸந்தேயமாக ஸமர்ப்பித்தார். மணவாள மாமுகளுக்கநந்தரம் அவர் திருப் பேரனாரான ஜீயர் நயினார் திருநகரியில் திருக்கோபுரங்களையும் பிராகாரங்களையும் பெரியஜீயர் நாளையில் குறை யிருந்ததைத் தலைக் கட்டினார். ஆழ்வார் விஷயமான நக்ஷத்ர மாலிகை யென்கிற சப்தார்த்தோபயசித்ர ப்ரபந்தத்தை யருளிச் செய்தார்-

நம்பெருமாள் தம்முடைய ஸந்நிதி வாசல் படியைப் பிடித்துக் கொண்டு உள்ளே யிருந்து கொண்டு நம்பிள்ளை திருவோலக்கத்தைக் கடாட்சித்துக் கொண்டு பிள்ளை யுபந்யாஸத்தைத் திருச் செவி சாற்றி யருளா நிற்க,திருவிளக்குப் பிச்சனென்கிறவன் ”இப்படி கலியிலே அர்ச்சாவதார ஸமாதியைக் குலைத்துக் கொள்ளக் கடவீரோ” வென்று அடர்த்து வார்த்தை சொல்ல, ஆகிலுள் ளே போகிறேனென்று பூபாலராயனிலே யெழுந்தருளுவராம். இப்படியிறே நம்பெருமாள் பிள்ளை யுபந்யாஸத்திலே செவிசீபாய்ந்திருப்பது? பட்டருக்கு உடையவர் வேதாந்தசார்ய பதத்தையும் ஸ்ரீஸூக்தி ஸிம்மாஸனத்தையும் சாதித்தருளி நம்மைப் போலே இவரை ப்ரதிபத்தி பண்ணுங்கோளென்றருளிச் செய்கையாலே கிடாம்பியாச்சான் முதலானாரும் பட்டரை யநுவர்த்தித்துக் கொண்டு போந்தார்கள். உடையவர் திருவெள்ளறை யெம்பெருமான் விஷயமாக ஒரு ஸ்லோகமும் ஆழ்வார் விஷயமாக ஒரு ஸ்லோகமும் ஆண்டாள் விஷயமாக ஒரு ல்லோகமும் முக்தகமாக வருளிச் செய்தார். இன்னமும் இங்கனே கண்டு கொள்வது. மணவாளமாமுநிகள் அவ்வோ திவ்ய தேசங்களி லெம்பெருமான்களை மங்களாசாஸனம் பண்ணும் போது முக்தகங்களாகப் பாட்டுக்களைப் பலவு மருளிச் செய்தார்.

விசேஷித்து திவ்ய பிரபந்த விஷயமாக சர்வ ஜநங்களுக்கும் திவ்ய ப்ரபந்த பிரமாண ப்ரத்யயம் வரும்படி யருளிச் செய்தார்.-ஏவம் பூதரான மணவாளமாமுநிகள் விஷயமான ஸ்ரீ சைலேச தயா பாத்ரதஸ் தநியனை விரோதிக்க வேணு மென்று சில அத்யந்தார்வாசீநர் திருமலையிலே போய் அவிடத்தில் அதிகாரி யாயிருக்கிறவன் தம்முடையவனென்று அவன் முகத்தாலும் அர்த்த ப்ரதாந முகத்தாலும் அர்ச்சகனை யநுகூலிப்பித்துக் கொண்டு அநாதி காலமாகத் திருவாராதநோப க்ரமத்திலே “துடங்கண்டி ஸ்ரீசைலேச தயா பாத்ர மென்று பெரிய ஜீயர் முதலானாருக்கு அருளப்பாடிடுமத்தைத் தவிர்த்து ராமாநுஜ தயா பாத்ரமென்று அர்ச்சகனைச் சொல்லும்படி கற்பித்து வைக்க,வவனுமத்தை யங்கீகரித்துக் கொண்டிருக்க,பெரிய திருவோலக்கமாய் வடகலையாரும் ராஜகீயருமாய்த் திரண்டிருக்கிற வளவிலே திருவாராதநோ பக்ரமத்திலே யந்த வர்ச்சகன் பரவசஹ்ருதயனாய் அத்தை மறந்துப் பழையபடியே தானே “துடங் கண்டி ஸ்ரீசைலேசதயாபாத்ர” மென்றருளப் பாடிட, வவர்கள் பக்நோத்ஸாஹராய் நம்முடைய யத்னம் பெருமாளுக்குத் திருவுள்ளமில்லை யென்று ஸ்வயமோ நிவ்ருத்தரானார்களென்று ப்ரஸித்தம். மற்றொரு காலத்திலே யொரு வடகலை ஜீயர் அதிகாரி பலத்தாலே பெருமாள் புறப்பாட்டிலே இயல் துடக்கத்திலே ராமாநுஜ தயா பாத்ரத்தைச்சொல்லுவதாக வுருப்பட்டு எல்லாரும் திரண்டிருக்கிற வளவிலே வாத்யவாஹமான அநட் வாஹமானது ஜீயர் மேலே பாய்ந்து விழ ,வெல்லாருங் கூட்டங் கலைந்து பெருமாளுக்குத் திரு வுள்ளமில்லை யென்று நிவ்ருத்தரானார்களென்று ப்ரஸித்தமிறே

——————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமழிசை அண்ணா அப்பங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் ..

ஸ்ரீ ஶைலேஶ தயாபாத்ரம் தீபக்த்யாதி குணார்ணவம்
யதீந்திர ப்ரவணம் வந்தே ரம்யாஜமாதரம் முநிம்

துறவிகளின் அரசரான பகவத் ராமாநுஜரிடம் அளவற்ற அன்பு கொண்டவரும் ஞானம், பக்தி போன்ற குணங்களின் கடலான ஸ்ரீ ஶைலேஶரின் கருணைக்கு பாத்திரமான ரம்யஜாமாத்ரு முநியை (மணவாள மாமுனிகள்) நான் வணங்குகிறேன்).

ஸ்ரீஶடாரி குரோர்திவ்ய ஸ்ரீபாதாப்ஜ மதுவ்ரதம்
ஸ்ரீமத் யதீந்த்ர ப்ரவணம் ஸ்ரீலோகார்ய முநிம் பஜே

ஸ்ரீ ஶடகோபாசார்யரின் திருவடியும் ஸ்ரீ யதீந்த்ர ப்ரவண ப்ரபாவ ப்ரபந்தத்தை அருளியவருமான தாமரை மலரினின்று வழியும் தேன் போன்ற பிள்ளை லோகம் ஜீயரின் திருவடிகளை வணங்குகிறேன்).

குருநாதனெங்கண் மணவாளயோகி குணக்கடலைப்
பலநாளும் அண்டிப்பருகிக் களித்திந்தப் பாரினுள்ளே
உலகாரியன் முநிமேகம் இந்நாளென்னுள்ளம் குளிர
நலமான சீர்மை மழை நாளும் பொழிந்தது இந்நிலத்தே

மணவாள மாமுனிகளின் குணங்கள் என்னும் கடலிலிருந்து பருகி அனுபவித்தவர் நம் ஆசார்யர் (பிள்ளை லோகம் ஜீயர்). இவ்வுலகில் மேகம் போல இருக்கும் அத்தகைய பிள்ளை லோகம் ஜீயர், தம் மேன்மையான குணங்கள் எனும் மழையை இந்த பூமிக்கு அனுதினமும் என் மனம் குளிரக் கடாக்ஷித்தார்)

மற்றுமொரு நாள்‌ கந்தாடை யணணனை அழைத்தருளி, பெரிய கந்தாடை யப்பன்‌, திருக் கோபுரத்து நாயனார் பட்டர்‌, சுத்த ஸத்வமண்ணன்‌, ஆண்ட பெருமாள்‌ நாயனார்‌, அய்யனப்பா இவர்களுக்கு
பகவத் விஷயம்‌ ப்ரஸாதிக்கும்படிக்கு நியமித்தருளி ”பகவத்ஸம்‌பத்தாசாரியர்‌” என்று திருநாமம்‌ ஸாதித்தருளி ஆசார்ய ஸிம்‌ஹாஸநத்திலே அபிஷேகம்‌ செய்தருளினார்‌.
சுத்த ஸத்வமண்ணனுடைய வ்யாக்யாந சாதுர்யத்தைக் கண்டு போரவுகந்தருளி அவருக்குத்‌ ‘திருவாய்மொழியாசாரியர்‌” என்று திருநாமஞ் சாத்தி பகவத் விஷய ஸிம்ஹாஸனத்திலே அபிஷேகஞ் செய்தருளினார்‌.

ஒரு நாள்‌ ராத்திரி கந்தாடை நாயனும்‌ ஜீயர் நாயனாரும்‌ பகவத் விஷயத்திலே கூடமான வாக்யங்களுக்கு அர்த்த விசாரம்‌ செய்ய,நாயன்‌ ஸம்ஸ்க்ருதமாக அர்த்தோபந்யாஸம்‌ செய்யக் கண்டு
பகவத் விஷயத்திற்கு ஸம்ஸ்க்ருதத்தில்‌ அரும் பத விளக்கம்‌ பண்ண நியமித்தளி உபலாளித்தருளினார்‌.

முதலிகளை ஆசார்ய ஸிம்ஹாஸனங்களில்‌ அபிஷேகம்‌ செய்தல்‌
ஒருநாள்‌ ப்ரதிவாதி பயங்கர மண்ணாவை அழைத்தருளி, கந்தாடை யண்ணன்‌, போரேற்று நாயனார்‌, அநந்தய்யனப்பை. எம்‌பெருமானார்‌ ஜீயர்‌ நாயனார்‌, கந்தாடை நாயன்‌ இவர்களெல்லாருக்கும்‌ ஸ்ரீபாஷ்யம்‌ ஸாதித்தருளும்படிக்கு நியமித்து அவருக்கு ஸ்ரீபாஷ்யாசாரியர்‌” என்று திருநாமம்‌ ப்ரஸாதித்தருளிஸ்ரீபாஷ்ய ஜிம்ஹாஸனத்திலே அபிஷேகம்‌ செய்தருளினார்‌,

எறும்பி அப்பாவை கோயிலுக்கு அழைத்தல்‌
முன்பு ஜீயர்‌ ஸந்நிதியினின்று அனுப்புவித்துக் கொண்டு எழுந்தருளின எறும்பி அப்பா தத் விஸ்லேஷம்‌ ஸஹிக்க மாட்டாமல்‌ ஜீயருடைய தினசர்யா ப்ரகாரங்களை அநுஸந்தித்துக் கொண்டு ௮நுபவ பரீவாஹ ரூபமாக திநசர்யை” என்கிற ப்ரபந்தத்தைச்‌ செய்‌தருளி, ஜீயர்‌ ஸந்நிதிக்கு ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர்‌ கையிலே கொடுத்து வரக் காட்ட, அத்தைக் கண்டு ஜீயர்‌ மிகவும்‌ உகந்தருளி, ”அபிமத
நிஷ்டராகில்‌ இப்படி யிருக்க வேண்டாவோ?” என்று மிகவும்‌ க்ருபை பண்ணி, அவரிடத்திலே திருவுள்ளம் சென்று, அப்போதே அப்பா எழுந்தருளும் படிக்கு ‘ப்ரீத: ப்ரேஷிதவாந்‌ முநிர் வர வரோ
யஸ்மை முஹுஸ்ரீமுகம்‌!* என்கிறபடியே எறும்பி யேறத் திருமுகம்‌ போக விட்டருள. அப்பாவும்‌ ஜீயரை அப்போதே காண வேணும்‌ என்று பேராசையோடிருக்க,
பாராவாரப் லவந சதுர: குஞ்ஜரோ வாநராணாம்‌ பத்மாபர்த்து: ப்ரிய ஸஹ சர : பத்ரிணாமீஸ்வரோ வா
வாயுர்பூத்வாஸ பதியதிவா மார்க்க முல்லங்க்ய துர்க்கம்‌ காலே காலே வரவரமுநே காமயே வீக்ஷிதும்‌ த்வாம்‌ ॥
[மணவாளமாமுனியே ! பெருங் கடலைத்‌ தாண்டுவதில்‌ சமர்த்தரான வானரங்களுள்‌ ஸ்ரேஷ்டரான சிறிய திருவடியாகவாவது பூமகள்‌ கேள்வனான எம்பெருமானுக்கு ப்ரியனாய்‌ ஸதா அருகே நித்ய கைங்கர்யம்‌ செய்து கொண்டிருக்கும்‌ பக்ஷி ராஜனான பெரிய திருவடியாகவாவது அடியேன்‌ ஆகி இப்பொழுதே கடக்த முடியாத வழியையும்‌ கடந்து தேவரீரைக்‌ காலந் தோறும்‌ கண்‌ணாரக் கண்டு களிக்க ஆசைப்படுகிறேன் ] என்றும்‌ மநோ ரதித்துக்‌ கொண்டிருக்கிற தசையிலே திருமுகம்‌ வரக் கண்டு அத்யாதரத்‌துடனே ப்ரத் யுக்தராய்ச்‌ சென்று ஸேவித்து திருமுகத்தை சிரஸா வஹித்து.

தேவ:ஸ்வாம்‌ ஸ்வயமிஹ பவந்‌ வெளம்ய ஜாமாத்ரு யோகீ |
போகீஸ த்வத் விமுக மபிமாம்‌ பூய ஸாபஸ்ய ஸித்வம்‌’?
அர்த்தெள தார்யாதசே வசஸா மஞ்ஜாஸா ஸந்நிவே ஸாதா
விர் பாஷ் பைர மலமபிதிர்‌ நித்ய மாராதநீயம்‌
ஆஸா ஸாநைர் வரவரமுநே நித்ய முக்தைரலப்யம்‌ மர்த்யோ லப்தும்‌
ப்ரபவதிகதம்‌ மத்வித: ஸ்ரீமுகம்தே
ஸாரா ஸார ப்ரமிதி ரஹிதஸ் ஸர்வதா ஸாஸ நம்தே ஸத்ய ஸ்ரீ மாந்‌
கபிகர க்ருதர மாலிகா மேவ குர்யாம்‌’
[திரு வநந்தாழ்வானே! தேவரீர் தாமாக இவ் வுலகில்‌ அஸ்மதாதிகளுக்கு ஸ்வாமியான மணவாளமாமுனிகளாகத்‌ திருவவதரித்து,தேவரீரிடத்தில்‌ விமுகனாயிருப்பினும்‌ அடியேனை விசேஷமாக கடாஷித்தருளிற்று. மணவாளமாமூனியே! தேவரீருடைய ஸ்ரீஸூக்திகளின்‌ அமைப்பினாலும்‌ அர்த்த கெளரவத்தாலும்‌ தூய மதியுடையவரால்‌ ஆநந்தக் கண்ணீருடன்‌ எப்போதும்‌
ஆராதிக்கத் தக்கனவாய்‌, எப்‌போதும்‌ பல்லாண்டு பாடிக் கொண்டுள்ள நித்ய முக்தர்களாலும்‌ அடைய வரிதான தேவரீருடைய ஸ்ரீ முகத்தை அடியேன்‌ போல்வார்‌ அடைய எப்படித் தக்கவராவர்‌.’
நன்மை தீமைகளைப்‌ பகுத்தறியும்‌ அறிவற்ற அடியேன்‌ எல்லா விதத்திலும்‌ தேவரீருடைய ஸ்ரீமுகத்தை குரங்கின்‌ கைப் பூ மாலை யாகவே ஆக்குவேன்‌] என்று அதிலே ஈடுபட்டு, அப்போதே கோயிலைக் குறித்து அத்யபி நிவேசத்துடேன எழுந்தருளி மடத்திலே புகுந்து வழியிலுண்டான விடாயும்‌ நெடு நாளாக ஸேவியாத விடாயும்‌ தீர “ஸுதா நிதிமிவ ஸ்வைர ஸ்வீக்ருதோ தகர விக்ரஹம்‌”? [அமுதக் கடல் போல தமதிச்சையாலே ஸ்வீகரிக்கப்‌ பட்ட உயர்ந்த திருமேனி] என்னும்படியான விக்ரஹத்தைக் கண்டு
களித்து, வரவர முநி யோகி வர்யருடைய ஸ்ரீபாதபத்மங்களைத் தம்‌ நெஞ்சிலும்‌ கண்ணிலும்‌ ஒற்றிக் கொண்டு ஸேவித்து,
பொன்னிதனிற்‌ குளித்தாங்கந்‌ தனிற் புகுதப்‌ பெற்றோம்‌
பொருவருஞ் சீர்‌ நம்பெருமாள் பதம்‌ புகழப் பெற்றோம்‌
மன்‌னிய சீர்‌ மணவாள மாமுநி வனென்னையன்‌ வாழ்ந்திருக்கும்‌ மடம் தனில்‌ வந்திருக்கப் பெற்றோம்‌
சென்னி தனிலவனடியார்‌ பதஞ்சூடப்‌ பெற்றோம்‌
திருமலையாழ்வாரிலென்றும்‌ சிறந்திருக்கப் பெற்றோம்‌
பின்னை யவர்க்கந்தரங்கப்‌ பொருளும்‌ பெற்றோம்‌
பெருந் திவத்தி லின்‌பமிங்கே பெருகவும்‌ பெற்றோமே –என்றும்‌
மண்ணாடு வாழ வந்தோன்‌ மணவாளமா முனிவன்‌ வண்மை
கண்ணாருளுக் கிலக்காக நல் வாழ்வுங் கண்டவன் தன்‌
திண்ணாரடிகளில்‌ குற்றேவல்‌ செய்து திரியவும்‌ நான்‌
எண்ணாதிருக்க நடுவே நமக்கு வந்‌தெய்தியதே –என்றுஞ்‌ சொல்லுறபடியே தாம் பெற்ற பேற்றினுடைய கெளரவத்தை நாடோறும்‌ அநுஸந்தித்துக்‌ கொண்டு,

அந்த: ஸ்வாந்தம்‌ கமபி மதுரம்‌ மந்த்ர மாவர்த்த யந்தீம்‌ உத்யத் பாஷ்ப ஸ்திமித நயநா ழுஜ்ஜிதா ஸேஷ வ்ருத்திம்‌ | வ்யாக்யா கர்ப்பம்‌ வரவர முநே த்‌வந் முகம்‌ யீக்ஷமாணாம்‌ கோணேலீந : க்வசித ணுரசவ் ஸம் ஸதம் தாமுபாஸ்தாம்‌
(மணவாள மாமுனிகளே, மனத்தினுள்ளே மதுரமான தோர் மந்த்ரத்தை அடிக்கடி உச்சரிப்பதும்‌, உண்டான ஆனத்தக்‌ கண்ணீரினால்‌ அசையாத திருக் கண்களை யுடையதும்‌, வேறு காரியங்‌களை விட்டிருப்பதும்‌, உபய வேதாந்த ரஹஸ்யார்‌த்த விவரணத்தை உள்ளடக்கிக்‌ கொண்டிருக்கிற தேவரீர்‌ திருமுக மண்டலத்தை ஸேவித்துக்‌ கொண்டிருப்பதுமான(பெரியோர்களுடைய) அந்த கோஷ்டியை, அற்பனான அடியேன்‌ ஒரு மூலையில்‌ மறைந்திருத்து அருகிலேயே ஸேவித்திருக்கக் கடவேன்‌.] என்னும்படியான திவ்ய கோஷ்டியை ஸேவித்துக் கொண்டு வரவர முநி ப்ருத்யர்‌ களுடனே வாழ்ந்து கொண்டு எழுந்தருளி யிருந்தார்‌. அவர்களிலே வரந் தரும்‌ பெருமாள்‌ பிள்ளை ஜீயருடைய திருக் கைச்‌ செம்பும்‌ திரு வொற்று வாடையுங் கொண்டு ஸேவிப்பாரா யிருக்கிற நாளிலே அவர்க்குத்‌ திருக் குழற் கற்றை வளர்ந்திருக்க, இதேதென்று ஜீயர்‌ கேட்டருள தத் தேதுவை அவர்‌ விண்ணப்பஞ் செய்ய, ‘இன்று திரு முடி விளக்கும்‌” என்று நியமித்தருள, அவரும்‌ அப்படியே திருமுடி விளக்குவித்துக்‌ கொண்டு எழுந்தருள, அவர்க்கு குமாரர்‌ திருவவதரித்தா ரென்றும்‌ பத்து நாளாயிற் றென்றும்‌ அன்று ஆள் வர?இத்தைக் கேட்டு இதென்ன ஸர்வஜ்ஞதை! என்று எல்லோரும்‌ விஸ்மயப் பட்டார்கள்‌ அவரும்‌ பின்பு தம்முடைய குமாரருக்கு நாயனாரென்று ஜீயர்‌ திரு நாமஞ் சாத்‌தி யருளினார்‌; இப்படி பலரும்‌ திரு நாமஞ் சாத்தினார்கள்‌; ஆகையாலே வந்து பரந்த தெங்கு மித்‌ திருநாமமிங்கு என்கிறபடியே இதுவும்‌ அழகிய மணவாளன்‌ கோத்ர மென்னும்படி எங்கும்‌ விஸ்த்ருதமாயிற்று,

அக் காலத்திலே கந்தாடை யண்ணன்‌ ஜீயர்‌ விரும்பி யமுது செய்தருளும்‌ கீரைக் கறியமுது நடத்திக் கொண்டு போந்து ஸர்வ காலத்திலும்‌ தத்பதாஸ்ரயராய்‌ ஸேவித்துக் கொண்டு போருகிறவர்‌ ,தம்முடைய எம்பெருமான்‌ தளிகைக்கு உபாதான த்ரவ்யத்தாலே நடத்திக் கொண்டு செல்ல, அவருக்குண்டான த்ருஷ்ட ஸங்‌கோசதைத்‌ திருவுள்ளம் பற்றி, தமக்கு வந்த திரு முன் காணிக்கைகளையும்‌ அவர்க்கு ப்ரஸாதித்தருளி, இப்படி.த்ருஷ்டாத்ருஷ்டங்‌களிரண்டும்‌ ஸ்வாதீனமாக நடத்திக் கொண்டு போருகற நல்லடிக் காலத்திலே,
அப்பிள்ளை கந்தாடையண்ணன்‌ முதலானோர்‌ செப்பமுடன்‌ சேர்ந்த திரள் தன்னை-யெப்பொழுதும்‌ பார்த்தாலும்‌ எமக்கிழவாம்‌ பட்டர் பிரான்‌ தாதர் தனைச்‌ சூர் தீரக் காணாமையால்‌
என்று! அவர்‌ விச்லேஷம்‌ ஸஹியாமலருளிச்‌ செய்துவிட,
அப்பிள்ளானுங் கந்தாடை யண்ணனு மருள் புரிந்த சடகோபதாதரும்‌
ஒப்பிலாத சிற்றானுங் கூடியே யோங்கு வண்மை மணவாள யோகி தாள்‌
செப்பி வாழ்ந்து களித்துத்‌ தென் கோயிலிற்‌ சிறந்த வண்மையைச்‌ சேவித்திராமலே
தப்பி யோடித்‌ தவித்துத் திரிவது தலை மெழுத்துத்‌ தப்பாது காணுமே–
என்று தம்முடைய இழவை அநுஸந்தித்து அப்போதே புறப்பட்டு வந்து திருவடிகளிலே ஸேவித்துக்‌ கொண்டிருந்தார்‌. பின்பு.

வாது செயவென்று சில வாதினர்கள்‌ வந்து மனமுறிய நிற்ப ரொருபால்‌
வாழி யெனவே பெரிய சாப மறவென்று சிலர் வந்தனைகள்‌ செய்வ ரொருபால்‌
போதுமினி வாதமுன பாதம்ருளென்று புகழ்ந்து சிலர்‌ நிற்ப ரொருபால்‌
பொங்கி வருமெங்கள் வினை மங்க வருளென்‌று சிலர்‌ போற்றி செய்து நிற்ப ரொருபால்‌
ஈதிவை கிடக்க மறை நூற் றமிழ்‌ தெரிந்து சிலரேதமற வாழ்வ ரொருபால்‌
ஏதமற வாதுலர்கள்‌ பேதையர்கள்‌ தாமயங்கி நிறை திறைஞ்சி நிற்ப ரொருபால்‌
மா தகவினாலுலக மேழையு மளிக்க வென வந்த வெதிராசனடி சேர்‌
மா முனிவர் தீபமருளாளர்‌ மணவாள முனி மன்னு மடம்‌ வாழும்‌ வளமே
என்று இப்படி பாகவத ஸம்‌ருத்தி யுடனே வாழுகிற நாளிலே

(1432-தொடங்கி –1433-பரிதாபி ஆவணி மூலம் தொடங்கி ஆனி மூலம் வரை -பஞ்ச வ்யாக்யானங்களையும் ஸாதித்து அருளினார்)

நல்லதோர் பரிதாபி வருடம் தன்னில்
நலமான ஆவணியின் முப்பத்தொன்றில்
தொல்லரிய சோதியுடன் விளங்கு வெள்ளித்
தொல் கிழமை வளர் பக் நாலாம் நாளில்
செல்வமிகு பெரிய திரு மண்டபத்தில்
செழும் திருவாய் மொழிப் பொருளை செப்பும் என்றே
வல்லி யுரை மணவாளர் அரங்கர் நங்கண்
மணவாள மா முனிக்கு வழங்கினாரே –-ஸ்ரீ சம்பிரதாய சந்திரிகை–-6–

ஆனந்த வருடத்தில் கீழ்மை ஆண்டில்
அழகான ஆனி தனில் மூல நாளில்
பானுவாரம் கொண்ட பகலில் செய்ய
பௌரணையில் நாளிட்டுப் பொருந்தி வைத்தே
ஆனந்த மயமான மண்டபத்தில்
அழகாக மணவாளர் ஈடு சாற்ற
வானவரும் நீறிட்ட வழக்கே என்ன
மணவாள மா முனிகள் களித்திட்டாரே –ஸ்ரீ சம்பிரதாய சந்திரிகை–-7–

நம்பெருமாள்‌ ஜீயரை பகவத் விஷய கால க்ஷேபம் ஸாதிக்க நியமித்தது
தத : கதாசிதா ஹூ௰ தமேகம்‌ முநி புங்கவம்‌!
ஸத் க்ருதம்‌ ஸாது ஸத் க்ருத்ய சரணாப்‌ஐ ஸமர்ப்பணாத்‌’ ॥
ஸந்நிதெள மேநிஷீதேதி ॥ஸஸாஸ முரஸாஸந : |
மஹாந் ப்ரஸாத இத் யஸ்ய ஸாஸநம்‌ ஸிரஸா வஹந்
ததைவ தத்ர வ்யாக்பாதும் தத் ஷணாதுப சக்ரமே |
ஸ்ரீமதி ஸ்ரீ பதிஸ் ஸ்வாமி மண்டபே மஹதி ஸ்வயம்‌ |
தத் வந்தஸ்ய ப்ரபந்தஸ்ய வயக்தந் தேநைவ தர்ஸிதம்‌
ஸடவைரிமுகை: ஸ்ருண்வந்‌ தேஸிகைர் திவ்ய தர்ஸநை: |
அத திவ்ய முநேஸ் தஸ்ய மஹிமாந மமாநுஷம்‌ ॥
அநுபூயே மமாபால கோபால மகிலோ ஜந: |
அமந்யத பரம் தந்ய மாத்மாநம்‌ தத்ர நிக்ஷிபந் ॥
[பின்பொரு கால்‌ நித்ய ஸூரி நிர்வாஹகரான பெருமாள்‌ முனிவர்‌ பெருமானாகிய இம் மணவாள மா முநிகளை வரவழைத்து கிருபையினால்‌ தமது ஸ்ரீசடகோபனை ஸாதிப்பதன்‌ மூலமாக மிகவும்‌ கெளரவித்து, “தேவரீர்‌ நமது ஸந்நிதியல்‌ திருவாய்‌ மொழி ஸ்ரீஸக்திகளின்‌ அறிவரிய விசேஷார்த்தங்களை ௨பந்யஸித்து கொண்டு வாரீர்‌” என்று நியமித்தருளினார்‌. மாமுனிகள்‌
அவருடைய உத்தரவை, பெரிய அநுக்ரஹ மென்று சிரஸாவஹித்து அப்படியே அங்கு அந்த ஷணத்திலேயே உபந்யஸிக்கத்‌ தொடங்கினார்‌. ஸ்ரீய பதியான ஸ்ரீ ரங்க நாதர்‌ பெரிதாய்‌ அழகிய பெரிய திருமண்டபத்தில்‌ தாம்‌ நம்மாழ்வார் முதலான திவ்ய ஞாநம் படைத்த ஆசார்யர்களுடன்‌ எழுந்தருளி யிருந்து அந்தத்‌ திருவாய்மொழிக்கு அம் மணவாள மா முனிகளாலேயே தெளிவாக அருளிச்‌ செய்‌யப்பட்ட உண்மைப்‌ பொருள்களைக்‌ கேட்டருளி மகிழ்ந்தார்‌. பின்பு குழந்தைகள்‌ இடையர்‌ தொடக்கமான சாதாரண ஜனங்கள்‌ முதலாக எல்லோரும்‌ அந்த உயர்ந்த முனிவரான மணவாள மா முனிகளின்‌ அமானுஷமான வைபவத்தை அனுபவித்துத்‌ தம்மை அவரிடத்திலேயே ஸமர்ப்‌பித்துத்‌ தம்மை மிகவும்‌ பாக்ய சாலிகளாக நினைத்தார்கள்‌, என்கிறபடியே பரீதாபி வருஷத்தில்‌ திருப் பவித்ரத் திருநாளிலே

க்ருபயா பர யா ஸ ரங்கராட்‌ மஹிமாநம்‌ மஹதாம்‌ ப்ரகாஸயந்‌
குரு’சே ஸ்வயமேவ சேதஸா வர யோகி ப்ரவரஸஸ்ய ஸிஞ்யதாம்‌
[அந்த ஸ்ரீரங்கராஜர்‌ தமது உயர்ந்த தயையினாலே முநி ஸ்ரேஷ்டரான மணவாள மாமுனிகளின்‌ பெருமையைப்‌ பெரியோர்‌களுக்கு வெளிப்படுத்துவதற்காக, அம் முனிவர்க்குத்‌ தாம் சிஷ்யராக வேணுமென்று தாமே தமது மனத்தினால்‌ விருமபினார்‌ ] என்று ஸ்ரீரங்கநாயகரான பெருமாள்‌ தம்முடைய ப்ரம க்ருபையாலே ஜீயருடைய மஹிமையை பெரியோர்களுக்கெல்லாம்‌ ப்ரகாசிப்பிப்பதாக ஸ்ரேஷ்டரான ஜீயருக்கு சிஷ்யராகுகையை -பிதரம்‌ ரோசயாமாஸ ததா தஸரதம்‌ ந்ருபம்‌- என்று பெருமாள்‌ சக்ரவர்த்தியை பிதாவாக ருசித்தாப் போலே இங்கும்‌ தாமே திரு வுள்ளத்திலே ருசித்தருளினார்‌, அநந்தரம்‌,
ஸ்ரோதும்‌ த்ராவிட வேதபூரி விவ்ருதிம்‌ ளெளம்யோம் பயந்துர் முநே ருத்கடண்டாஸ்தி மமைந மாந்ய ததஸ் தார்க்ஷ்யாஸ்ரயம்‌ மண்டபம்‌ ஆவிஸ்ய அர்ச்சக மூரிவாநிதிமுதா, நிஸ்போஷ லோகாந்விதோ
ரங்கீ வத்ஸர மேகமேவம ஸ்ருணோத்‌ வ்யக்தம்‌ யதோக்தம்‌ க்ரமாத்‌ ॥
[ஸ்ரீ ரங்கநாதன்‌ திராவிட வேதமான திருவாய்மொழியின்‌ உரையாகிய ஈட்டை மணவாளமா முனிவரிடமிருந்து கேட்க வேணுமென்ற ஆசை எனக்குள்ளது -ஆகையால்‌ அவரை கருட மண்டபத்துக்கு அழைத்து வாரும்‌” என்று அர்ச்சகரை ஆவேசித்து அருளிச் செய்தான்‌, பின்பு அப்பெருமான்‌ எல்லாரோடும்‌ கூடி யிருந்து ஸந்தோஷமாக முறையே ஒரு வருஷ காலம்‌ அம் முனிவர்‌ ஸ்பஷ்டமாக ஸாதிக்கக்‌ கேட்டருளினான்‌] என்று ஸ்ரீரங்கநாதர்‌ நமக்கு அழகிய மணவாளமாமுனி யிடத்திலே திராவிட வேதமான நாலாயிரம்‌ திவ்ய ப்ரபந்த வ்யாக்யானங்‌களைக் கேட்டருள அபி நிவேசமா யிருக்கிறது; ஆகையாலே இந்த மணவாளமாமுனியை கருட மண்‌டபத்திலே அழைப்பியும்‌!’ என்று அர்சசகரிடத்திலே ஆவிஷ்டராய்‌ ஸந்தோஷத்துடனே அருளிச்‌ செய்து, தாமுமங்கே யெழுந்தருளி, ஸமஸ்த ஜனங்களோடுங்‌ கூடி யிருந்து ஒரு ஸம்வத்ஸரம்‌ இப்படியே வ்யக்தமாக ஜீயரருளிச்‌ செய்த கிர்மத்திலே கேட்டருளினார்‌, அதெங்ஙனே எனில்‌;

மங்களா யதநே ரங்கே ரம்ய ஜாமாத்ரு யோகிராட்‌ |
யுகபத த்ராவிடாம்நாய ஸர்வ வ்யாக்யாந கெளதுகீ ॥-என்கிறபடியே மிகவும்‌ ஹ்ருஷ்டராய்‌
தேஸாந்தர கதோ வாபி த்வீபாந்தர கதோபி வா |
ஸ்ரீரங்காபிமுகோ பூத்வா ப்ரணி பத்ப நஸீததி ॥
[மங்களங்களுக்கு இருப்பிடமான ஸ்ரீரங்கத்தில்‌ மணவாள மாமுனிகள்‌ ஒரே சமயத்தில்‌ திருவாய்மொழியின்‌ எல்லா வ்யாக்‌யானத்தையும்‌ உபந்யஸிப்பதில்‌ ஆசை யுடையரா யிருந்தார்‌ ]
[தேசாந்தரத்திலிருந்தாலும்‌ த்வீபாந்தரத்திலே யிருந்தாலும்‌ ஸ்ரீரங்கத்திற் கெதிர்முகமாக நின்று ஒருவன்‌ தண்டம்‌ ஸமர்ப்‌பித்தானாகில்‌ அவன்‌ எவ்வித வருத்தமும்‌ அடைய மாட்டான்‌] என்றும்‌ தேசாந்தரங்களி$ல இருந்தானே யாகிலும்‌ திருவரங்கன்‌ திருப்பதியை திக்கு நோக்கி தண்டன்‌ ஸமர்ப்பித்த மாத்ரத்திலே ஸகல துரித நிவர்த்தகமாய்‌ ஸகல மங்கள ப்ரதமான கோயிலிலே எழுந்தருளியிருந்து -ஸ்ரீரங்கமங்கள மணியான பெருமாள்‌ ஸந்‌நிதியிலே ஸ்வாமி அழகிய மணவாளமாமுனி, த்ராவிட வேதமான திருவாய்‌ மொழிக்கு ஆறாயிரப்படி , ஒன்பதினாயிரப்படி,பன்னீராயிரப்படி, இருபத்நாலாயிரப்படி, முப்பத்தாறாயிரப்‌ படிகளையும்‌, திருவாய்மொழிக்கு அங்கோபாங்கங்களான அருளிச்‌ செயல்‌ வ்யாக்னங்களையும்‌ ஒருக்கால்‌ காலக்ஷேபம்‌ நடத்தத் திருவுள்ளமா யெழுந்தருளி யிருந்தார்‌. பெருமாளும்‌ திருப் பவித்ரோத்‌ஸவ வ்யாஜமாகப்‌ புறப்பட்டருளி யிருந்தார்‌, பெருமாளும்‌ திருப் பவித்ர மண்டபத்திலே யேறி யருளி பேரோலக்கமா யெழுந்‌ தருளி “அணியரங்கன்‌ திருமுற்றத்தடியார்‌, ஆசார்ய புருஷர்கள்‌, ஜீயர்கள்‌ ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌ அனைத்துக் கொத்துக்கும்‌ அருளப் பாடு ஸாதித்தருளி, ஜீயரும்‌ முதலிகளுடனே பெருமாளை மங்களாசாஸனம்‌ பண்ணிக் கொண்டெழுந்தருளி யிருக்க, பலரடியார்‌ முன்பருளிய என்ற படியே ஜீயரைத்‌ தனித்து அருள்பாடிட்டருளி, ஸ்ரீசடகோபனையும்‌ ப்ரஸாதித்தருளி, ‘* நாளை முதலாக தம்முடைய பெரிய திருமண்டபத்திலே பெரிய வண்குருகூர்‌ நம்பியான ஆழ்வாருடைய திருவாய்மொழிப் பொருளை ஈடு முப்பத்தாறாயிரத்துடனே நடத்தும்‌’” என்ன; “இப்படி அருளுவதே!” என்று மிகவும்‌ ஹ்ருஷ்டராய்
நாமார்‌? பெரிய திருமண்டபமார்‌? நம் பெருமாள்‌
தாமாக நம்மைத் தனித் தழைத்து–நீ மாறன்‌
செந் தமிழ்‌ வேதத்தின்‌ செழும் பொருளை நாளுமிங்கே
வந்துரை யென்றேவுவதே வாய்ந்து.-என்று அருளிச் செய்தார் –

பிற்றை நாள்‌ தொடங்குவதாக எழுத்தருஸி இன்பம்‌ பயக்க விருக்க நிலத் தேவர்‌ குழுவிலே பாட்டுக் கேட்பிப்பதாக காந கோஷ்டியைப்‌ பாரித்தாப் போலவும்‌ இராமாயணத்தைக்‌ கேட்‌பதாக பார்‌த்‌தி வாம்ஸ் ச நர வ்யாக்ர: பண்டிதாத்‌ நைகமாம்ஸ்த தா”! [(புருஷஸ்ரேஷ்டனான) இராமபிரான்‌ அரசர்களையும்‌ புலவர்‌ களையும்‌ வேதம் வல்லவர் களையும்‌ வரவழைத்தான்‌] என்று தொடங்கி பரிகணிதரான அனைவரையும்‌ திரட்டினாப்‌ போலவும்‌ பெருமாள்‌ நாய்ச்சிமாருடனே கூட திவ்ய ஸிம்ஹாஸநத்திலே யேறி யருனி திவ்ய கோஷ்டியைப்‌ பாரித்து அந்த கோஷ்ட் யந்தர் பூதராய்‌ சேர்த்தியை அநுபவிக்க -அயர்வறுமமர்களான திருவநந்தாழ்‌வான்‌, பெரிய திருவடி, ஸேநாபதியாழ்வான்‌ என்கிற ஸுரிமார்‌ களோடும்‌, -வைகுத்தத்து முனிவராயிருந்துள்ள நம்மாழ்வார்‌ தொடக்கமான ஆழ்வார்கள்‌ பதின்மரோடும்‌, நாதமுநி யதிவர ப்ரப்ருதிகளான ஆசார்யர்களனைவரோடும்‌, ஸ்ரீரங்கநாராயண ஜீயர்‌, திருமாலை தந்த பட்டர்‌ தொடக்கமானாரோடும்‌, அணிய ரங்கன்‌ திருமுற்றத்தடியார்‌ தங்கள் இன்ப மிகு பெருங் குழுவோடுங்கூட பேரோலக்கமாக வெழுந்தருளி யிருத்து ஈடு தொடக்கமான ஐத்து வ்யாக்யானத்துடனே திருவாய்மொழி தொடங்க, அவ் வவ்விடங்‌ களிலே இது ஸ்ருதி ப்ரக்ரியை, இது ஸ்ரீபாஷ்ய ப்ரக்ரியை, இது ஸ்ருத ப்ரகாசிகா ப்ரக்ரியை, இது கீதா பாஷ்ய ப்ரக்ரியை, இது ஸ்ரீ பாஞ்சராத்ர ப்ரக்ரியை, இது ஸ்ரீ ராமாயண ப்ரக்ரியை, இத மஹா பாரத ப்ரக்ரியை, இது ஸ்ரீ விஷ்ணு புராண ப்ரக்ரியை, இது மஹாபாகவத ப்ரக்ரியை, இது பதார்த்தம்‌, இது வாக்யார்த்தம்‌, இது மஹா வாக்யார்த்தம்‌, இது ஸமபிவ்யாஹாரார்த்தம்‌, இது ஸ்த்வநி யர்த்தம்‌, இது அர்த்த ரஸம்‌, இது பாவ ரஸம்‌, இது ஒண்‌ பொருள் , இது உட் பொருள்‌ என்று இவர்‌ இப்படி அருளிச்‌ செய்யும்படியையும்‌, ரங்கீ வத்ஸர மேகமேவம ஸ்ருணோத்‌ வ்யக்தம்‌ யதோக்தம்‌ க்ரமாத்‌” [ஸ்ரீரங்கநாதன்‌ மாமுனிகளால்‌ முறையே ஸ்பஷ்டமாக சொல்லப்பட்ட விஷயத்தை இங்ஙனமே ஒரு வருஷ காலம்‌ கேட்டருளினான்‌] என்றபடியே இவர்‌ தொடங்கி நடத்தி யருளும் படியையும்‌ திருச் செவி சாத்தி யருளி அங்கே இப்படியே ஒரு ஸம்வத்ஸரம்‌ நடந்து பின்பு சாத்தி யருளும் போது।

பகவத்‌ விஷய சாத்து மறை
முன்பு போலே, பராங்குஸ பரகால பட்டநாத யதிவராதிகளுடனே கூட ஏறி யருளித்‌ திருச்செவி சாத்தி யருளி ஜீயரை மிகவும்‌ உபலாளித்தருளி திவ்ய ப்ரபந்த தத்வ வ்யாக்யாந வைபவங்களையும்‌, ஜீயருடைய வைபவங்களையும்‌ ப்ரகாசஞ்‌ செய்தருள வேணுமென்றும்‌, தாம்‌ அநுஷ்டித்துக்‌ காட்ட வேணுமென்றும்‌ திரு வுள்ளமாய்‌

(சேற்றுக் கமல வயல் சூழ் அரங்கர் தம் சீர் தலைப்பப்
போற்றித் தொழும் நல்ல அந்தணர் வாழ விப்பூதலத்தே
மாற்றற்ற செம்பொன் மணவாள முனி வந்திலனேல்
ஆற்றில் கரைத்த புளி யல்லவோ தமிழ் ஆரணமே –11இந்தப் பாசுரம் பகல்பத்து ஐந்தாம் நாள் இன்றும் அரையர் விண்ணப்பம் செய்து அருளுகிறார்)

ஸமாப்தெள க்ரந்தஸ்ய ப்ரதிதஸீ விநிதோ பர்யாயசசயே பரம்‌
ஸஜ்ஜீபூதே வரவர முநேரங்க்ரி ஸவிதே |
ஹடாத்பால: கஸ்சீத் குத இதி நிரஸ்தோப் படிபகத: ஐகெள
ரங்கே ஸாக்ய: பரிணத் சதுர் ஹாயாந இதம் ॥
[பகவத் விஷய க்ரந்தத்தின்‌ சாத்துமுறை ஸமயத்தில்‌, வெற்றிலை பாக்கு பழம்‌ என்றிங்ஙனே ப்ரஸித்தமான பலவகைப்பட்ட உபஹாரங்கள்‌ ஸித்தப்படுத்தப் பட்டவளவில்‌, நான்கு பிராயம்‌ நிறைந்து ‘ரங்கநாயகன்‌ என்னும்‌ பெயர் பூண்ட சிறுவனொருவன்‌ திடீரென்று அங்கு வரப் புக, “நீ எதற்கு வருகிறாய்‌ அப்பால்‌ செல்‌’ என்று |தடுக்கப்பட்ட போதிலும்‌ அருகே வந்து நின்று இத் தனியனைச்‌ சொன்னான்‌ ) என்கிறபடியே ஜீயருக்கு ஆசார்ய ஸம்‌பாவனையாக சில த்ரவ்யங்களும்‌ ஏலா லவங்க கர்ப்பூராதிகளும்‌ திருப்பரிவட்டங்களும்‌, அடைக்காயும்‌, பலங்களும்‌, அமர்த்தி நிற்க

ஸ்ரீ சைலேச தயா பாத்ர தனியனவதாரம்‌
அழகிய மணவாள பட்டரான அர்ச்சக குமாரராய்‌ ஐந்தாம்‌ வயதாய்‌ ரங்கநாயக மென்கிற திருநாமத்தை யுடையரான ஒரு பிள்ளை, ஸம்பாவனைத்‌ தட்டுக்களுக்கும்‌ பெருமாளுக்கும்‌ நடுவே வத்து நிற்க, அப்பாலே விடவிடத் திரும்பி வந்து நிற்கும் , இது வெறுமனன்று, ஒரு ஆஸ்சர்ய முண்டாக வேணும்‌” என்று எல்லாரும்‌ பார்த்திருந்து சிறு பிள்ளையை நீர்‌ நிற்கிற காரியமேதென்ன, அவர்‌ கையைக் கூப்பிக் கொண்டு பயப்படாமல்‌ ஸ்ரீ ஸைலேஸ தயா பாத்ரம்‌ என்ன, பின்னுமேதென்ன, தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம்‌ என்ன, இன்னஞ் சொல்லுமென்ன, யதீந்த்ர ப்ரவணம் வந்தே ரம்யஜா மாதரம்‌ முநிம்‌ என்று சொல்லி ஓடிப் போக, பெரியோர்களெல்லாம்‌ ஆஸ்சர்யப்பட்டு இந்த ஸ்லோகத்தைப்‌ பட்டோலை கொண்டு மஞ்சட் காப்புச்‌ சாத்தித்‌ திருவடிகளிலே ஸமர்ப்பித்து, பின்பு அத்தைத்‌ தட்டிலே வைத்து ரங்க நாயகத்தை உபலாளித்‌ தழைத்து இன்ன மேதென்ன, நானொன்று மறியேன் என்ன முன்பு சொன்‌னத்தை இன்னமொறு முறை சொல்லுமென்ன, நானொன்று மறியேனென்று ஓடி விட;

வாழி திரு நாமத்துக்கு நியமனம்‌
பின்பு அப் பிள்ளைக்கு அருள்பாடு ஸாதித்து,நீர்‌ வாழித் திரு நாமமோதுமென்ன, அவர்‌ தமிழிலே அதி சதுரராகையாலே,

வாழி திருவாய்மொழிப் பிள்ளை மாதகவால்‌
வாழும்‌ மணவாள மா முனிவன்‌–வாழியவன்‌
மாறன்‌ திருவாய்மொழிப் பொருளை மா நிலத்தோர்‌
தேறும்படி யுரைக்கும்‌ சீர்‌-– என்றும்‌(இப் பாசுரம்‌ மடத்துப்‌ பிள்ளை அருளிச்‌ செய்தது என்பர்-அப்பிள்ளை அருளிச் செய்தார் என்பாரும் உண்டு )
செய்ய தாமரைத்‌ தாளிணை வாழியே
சேலை வாழி திரு நாபி வாழியே
துய்ய மார்பும்‌ புரி நூலும்‌ வாழியே
சுந்தரத் திருத் தோளிணை வாழியே
கையுமேக்திய முக்கோலும்‌ வாழியே
சுருணைபொங்கிய கண்ணிணை வாழியே
பொய்யிலாத மணவாளமாமுனி புந்திவாழி புகழ்வாழி வாழியே என்றும்‌–(ப்ரதிவாதி
பயங்கரம்‌ அண்ணன்‌ அப் பிள்ளை அருளிச் செய்ததாகச் சொல்வர் )
அடியார்கள்‌ வாழ அரங்க நகர்‌ வாழ
சடகோபன்‌ தண்டமிழ் நூல்‌ வாழ–கடல்‌ சூழ்ந்த
மன்னுலகம்‌ வாழ மணவாள மா முனியே!
இன்னுமொரு நூற்றுண்டிரும்‌ -என்றும்‌ -(ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணன்‌ அப் பிள்ளை அருளிச் செய்ததாகச் சொல்வர் )
ஒத, பெருமாளுகந்தருளி அவரை க்ருபை பண்ணி யருளி வரிசைகளும்‌ ப்ரஸாதித்து:

திவ்ய தேசங்களுக்கு நம்பெருமாள்‌ நியமனம்‌-
உடனே திருமலை, பெருமாள் கோயில்‌ தொடக்கமான திருப்‌பதிகளுக்கெல்லாம்‌ ஸ்ரீசேனை முதலியாருடைய ஸ்ரீ முகமாக அநுஸந்தான காலங்கள்‌ தோறும்‌ ஜீயர்‌ விஷயமாக நம்பெருமாளருளிச்‌ செய்த தனியன்‌ ,
ஸ்ரீ ஸைலேஸ தயா யாத்ரம்‌ தீ பக்த்யாதி குணார்ணவம்‌ |
யதீந்த்ர ப்ரவ்ணம்‌ வந்தே ரம்ய ஜாமாதரம் முநிம் ॥-என்‌றநுஸந்திந்துத்‌ தொடங்கவும்‌, ப்ரபந்தம்‌ சாத்தி -வாழி திருவாய்மொழிப் பிளளை என்று தொடங்கி , மணவாளமாமுனியே இன்னுமொரு நூற்றாண்டிரும்‌ என்று அநுஸந்தித்துத்‌ தலைக் கட்டவும்‌ என்று அனுப்பி விட்டருளி ஜீயருக்கு ஸம்பாவனையும்‌ செய்‌தருளி வரிசையுடன்‌ மடத்திற்கு அனுப்பி யருளி நிற்க, பின்னும்‌ ஒரு அதிசயம்‌ ப்ரவர்த்தமாயிற்று,

ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்ரம்‌: என்பது ப்ரணவார்த்தம்‌. ஸ்ரீசைலேச-(திருமலையப்பன்‌) ௮காரார்த்தம்‌. தயா-பாத்ரம்‌-௮வன்‌ க்ருபைக்கு பாத்ரமான ஜீவாத்மா மகார வாச்யன்‌.-எம்பெருமானுகக்குரியன்‌ என்ற ஸம்பந்தார்த்தமும்‌ தயா பாத்ரம்‌ என்பதனால்‌ காட்டப்பட்டது,

அண்ணன்‌ திருமாளிகையில்‌ அதிசய நிகழ்ச்சி
ஈடு சாத்து முறை யுத்ஸவம்‌ ஸேவிக்க அனைவரும்‌ கோயிலிலே சேர்ந்த வளவிலே அண்ணன்‌ திருமாளிகையிலே ஜ்ஞாநாதிகைகளான அம்மைமார்களும்‌ அண்ணன் தேவிகளும்‌ சேர விருந்து கொண்டு ஜீயருடைய வைபவத்தை அநுஸந்தித்திருக்கிற வளவிலே ஒரு ப்ரஹ்மசாரி வந்து ஒரு சீட்டை அண்ணன் தேவிகள்‌ கையிலே கொடுத்து, இத்தை அண்ணன்‌ திருக் கையிலே ஸமர்ப்பியும்‌-என்ன; அவர்‌ அத்தை வாங்கி வாஸிப்பித்து “இது ஒரு ஸ்லோகமிருத்தபடியே!*? என்று உகந்து ப்ரஹ்மசாரியைக்‌ கேட்டு ஆதரிக்‌ கப்பார்க்க, அங்கே அவரைக்‌ காணா தொழிய பின்பு எல்லாரும்‌ எழுந்திருந்து எங்குந் தேடியுங்‌ காணப் பெறாமையாலை அங்குள்ளவர்கள்‌ பகவல் லீலை யென்று அறுதியிட , அவர்களிலே சிலர்‌ பெரிய திருமண்டபத்திலே சென்று முறியை ஸமர்ப்பித்துச்‌ செய்தியை விண்ணப்பஞ்‌ செய்யக் கேட்டு
ஹடாத் தஸ்மிந்‌ ஷணே கஸ்சித் வர்ணீ ஸம் ப்ராப்ய பத்ரிகாம்‌ |
வாதூல வரதாசார்ய தர்ம பத்ந்யா: கரே ததெள ॥
திடீரென்று அக் கணத்திலே ஒரு ப்ரஹ்மசாரி வந்து கோயிற் கந்‌தாடை யண்ணனுடைய தேவிகளின்‌ கையில்‌ ஒரு ஓலையைக்‌ கொடுத்‌தான்‌] என்று அநுஸந்தித்து அனைவரும்‌ ஆச்சர்யப்பட்டு முறியில்‌ திருவெழுத்துப்பட்ட ஸ்ரீஸைலேஸ தயாபாத்ர ஸ்லோகத்தைக் கண்டு வித்தராய்‌, தனியனின்‌ அர்த்தத்தை திருமந்த்ரமாக யோஜித்து -அநுஸந்தித்து, வானமா மலை ராமாநுஜ ஜீயர்‌; கந்தாடை அண்ணன்‌, அப்பா, அண்ணா முதலான பெரியோர்கள்‌ தாங்கள்‌ தங்களுடைய பக்த் யதிசயத்தாலே தனியனாக வேணுமென்று அருளிச் செய்த ஸ்லோகங்களையும்‌ இதிலே அந்தர் பவிப்பித் தருளி -இது எல்லார்க்கும்‌ உத்தாரகம்‌’- என்று உகந்திருக்க, பெருமாள்‌ ஆழ்வார்களுக்கு அருள் பாடிட்டு அனுப்பி யருளி, -உள்ளே பெரிய பெருமாள்‌ சேர்த்தியிலே எழுந்தருளினவாறே கோயில்‌ பரிகரமனைத்துக் கொத்தும்‌ ஸகல வரிசைகளுடனே ஜீயரை யெழுந்தருளப்‌ பண்ணி வைத்துக் கொண்டு திருவீதி ப்ரதக்ஷிணமாக மடத்திலே யெழுந்தருளப்‌ பண்ணி வைத்தார்கள்‌. பின்பு கோயில்‌ பரிகரமனைத்‌துக் கொத்தும்‌ ஸந்நிதியிலே சென்றவாறே அவர்களைப்‌ பெருமாள்‌ உகந்தருளி, ஜீயர்‌ முப்பத்தாறாயிரப்‌ பெருக்கர்‌ என்னுமது கண்‌டோம்‌ என்று மிகவும்‌ க்ருபை பண்ணி யருளினார்‌. இதற்கு முதலிகளும்‌-வாழி திருவாய்மொழிப் பிள்ளை என்று தொடங்கி மங்களா சாஸநம்‌ பண்ணியும்‌
அடிசூடி யென்‌ தலைமேலரு மறை யாய்ந்து தொண்டர்‌
முடி சூடிய பெருமான்‌ வரயோகி முனங்குரவோர்‌
படி சூடு முப்பத்தாறாயிரமும்‌ பணித் தரங்க
ரடி சூடி விட்டதற்கோ எந்தாயென்ப துன்னையுமே–என்று ஆபால கோபாலரெல்லாரும்‌ தத் வைபவத்துலே யீடு பட்டு ததேக பரராய்‌ தந் நாம குணங்களை அநுஸந்தித்துக்‌ கொண்டு ஹ்ருஷ்டரா யிருந்தார்கள்‌.

திருவேங்கடமுடையான்‌ இத் தனியனை ப்ரவர்த்திப்பித்தது
இத் தனியனுக்கு இன்னம்‌ அதிசயமுண்டு. அதெங்ஙகனே யென்னில்‌; –தென்னனுயர்‌ பொருப்பி லழகரும்‌ தெய்வ வடமலை யப்‌பனும்‌ இதற்கு ப்ரவர்த்தகரா யிருப்பர்கள்‌. முன்பு முமுஷுவாய்‌ தேசாந்தரங்களிலே திரிவாரொருவருடைய உஜ்ஜீவநார்த்தமாக ஸர்வேஸ்வரன்‌ ஸ்வப்நத்திலே இந்த ஸ்லோகத்தை யவருக்கு உபதேசிக்க, அவரும்‌ அத்தைத்‌ தஞ்சமாக நினைத்திருந்து பின்‌பொருக்‌கால்‌ இந்த ஸ்லோகம்‌ நடையாடுகிற தேசமான திருமலையிலே திருப் புரட்டாசாதி திருநாள்‌ ஸேவிக்கும் போது திருவேங்கடமுடையான்‌ அவரை க்ருபை பண்ணி அர்ச்சசக முகேந கையைப்‌ பிடித்திட்டு வந்து திருவோலக்கத்திலே வைஷ்ணவர்கள்‌ நடுவே யிட்டு, -அவர்கள்‌ அருளிச் செய்வதைக்‌ கேள்‌” என்றும்‌ அவர்களை“இவன்‌ பணிப்பதைக்‌ கேளுங்கோள்‌” என்றும்‌ நியமிக்க, சேனை முதலியார்‌ திருமுகப்படியே நடத்துகிற தனியனை பெரிய கேள்வி ஜீயர்‌ தொடங்க, அத்தைக் கேட்டு விலஷணராகையாலே தெண்‌டனிட்டு,! “ஒரு விண்ணப்பம்‌; கேட்டருள வேணும்‌” என்றது விண்ணபஞ்‌ செய்து “அடியேனுக்கு ஸ்வப்ந லப்தமாய்‌ அது.தன்னை அடியேன் தஞ்சமாக நினைத்திருக்க ஸ்லோகத்தையே தேவரீர்‌களும்‌ அநுஸந்தித்தது இதென்ன ஆஸ்சர்யம்‌- என்ன, ஆகில்‌ நீர்‌ அந்த ஸ்லோகத்தைச்‌ சொல்லிக் காணீர்‌” என்ன, அவர்‌
ஸ்ரீசைலேச தயா பாத்ரத்தைச்‌ சொல்ல அத்தைக் கேட்டு எல்லாரும்‌ மிகவுமுகந் தருளித்‌ தங்களுக்கு வந்தவற்றை யெல்லாம்‌ ஸ ப்ரகாரமாக அருளிச் செய்யக்‌ கேட்டு அதி ப்ரவணராய்ப்‌ புறப்பட்டுக்‌ கோயிலிலே சென்று ஜீயர்‌ திருவடிகளிலே வேரற்ற மரம்‌ போலே விழுந்து கிடக்க; பரம தயாளுவான ஜீயரும்‌ அவரைத்‌ திருக் கையாலே ஸப்ர்சித்து ”நீயார்‌? வந்த காரியமேது?” என்று கேட்டருள“அடியேன்‌ முமுக்ஷுவாய்‌ தீர்த்த யாத்ரா ப்ரனாய் திரிவானொருத்‌தன்‌”என்று தொடங்கிச்‌ சிலவற்றையும்‌, ஸ்வப்ந வ்ருத்தாத்தத்தையும்‌ தனியனையும்‌ விண்ணப்பஞ் செய்து ஜீயர்‌ திருவடிகளைத்‌ தன் தலையிலே நற்றரிக்க வைத்துக் கொண்டு, திருவேங்கடமுடையான்‌ அடியேனை விசேஷ கடாஷம் செய்தருளி, இத்‌ தனியனைத்‌ திருவோலக்கத்திலே ஸாதித்து தேவரீர்‌ திருவடிகளை ஸேவிக்க விட்டார்‌” என்று விண்ணப்பஞ் செய்து நிற்க; , இப்படி, பகவத்‌ கடாஷ பாத்ர பூதனோ நீ!” என்று மிகவும்‌ உகந்தருளி-இனி உனக்கு வேண்டுவதென்‌?” என்ன.-மோஷ உபாயமான மந்த்ர ரூபமான தனியனையும்‌ மந்த்ரதாசார்ய ரூபியான அப்பனையும்‌, மந்த்ர ப்ரப்‌திபாத்ய தேவதையான தேவரீர்‌ திருவடிகளையும்‌ த்ருடமாகப்‌ பற்றி முத்தனானேன்‌; இனி வேண்டுவதுண்டோ?’-என்று கையைத் தட்டிச்‌ சிரித்துக்‌ கூத்தாடி நிற்க, ஜீயரும்‌,
மந்த்ரே தந் தேவதாயாஞ்ச। ததா மந்த்ர ப்ரேத குரெள |
த்ரிஷு பக்திஸ் ஸதா கார்யா ஸாஹி ப்ரதம ஸாதநம்‌ ॥
[மந்த்ரத்தினிடத்தும்‌, அதன்‌ உள்ளீடான தேவதை யிடமும்‌ அப்படியே அம் மந்த்ரத்தை யுபதேசித்த ஆசாரியனிடமுமாக இம்‌ மூன்று விஷயங்களிலும்‌ எப்போதும்‌ பக்தி செய்யப்பட வேண்டும்‌;இந்த பக்தியே பகவத் ப்ராப்திக்கு முக்ய ஸாதநம்‌] என்னுமது இவருக்குண்டா யிருக்கிறதே! அதிகார பூர்த்திக்கு வேண்டுவதும்‌ இதுவே யன்றோ?’? என்று உகந்தருளி, அவருக்கு தாபாதி பஞ்‌ச ஸம்ங்காரங்களையும்‌ ஸாதித்து ‘*திருவேங்கட ராமாநுஜ தாஸர்‌”என்று தாஸ்ய நாமத்தையும்‌ ஸாதித்து க்ருபை பண்ணி யருளினார்‌.பெருமாளும்‌, * வாரீர்‌ திருவேங்கட ராமாநுஜ தாஸரே! உமக்கு மேல்‌ வீடு தந்தோம்‌”? என்று ஸ்ரீ சடகோபனை ஸாதிக்க உடனே அவர்‌ திரு நாட்டுக் கெழுந்தருளினார்‌- எல்லாரும்‌ அவருக்குப்‌ பெரியோர்களுக்குச்‌ செய்யும்‌ க்ரியைகளெல்லாஞ்‌ செய்து நிறை வேற்றி ஜீயருடைய வைபவத்தை எல்லாருமாகக்‌ கொண்டாடிக் கொண்டு எழுந்தருளி யிருந்தார்கள்‌ ‘-(எட்டாவதாக வந்த இவருக்கு முதலில் பேறு -தனியன் அவதரித்த பின்பு வந்தவர்)

திருமாலிருஞ்சோலை அழகர்‌ இத் தனியளை ப்ரவர்த்திப்பித்தது
அழகர்‌ திருமலையிலே ஸமஸ்த கைங்கர்ய நிரதராய்‌ ஜீயர் திருவடி ஸம்பந்த முடையார யிருக்கிற ஜீயர்‌ தம்முடைய ஆசார்யருடைய ஆத்ம குணங்களையும்‌ விக்ரஹ குணங்களையும்‌ சிந்தித்து–அனுஸந்தித்துக்‌ கொண்டு ப்ரதஷிணமாக வெழுந்தருளி, தமக்கு நித்யா நுஸந்தேயமாக ஜீயர்‌ விஷயமான தனியன்‌ பெரியோர்களிடத்தினின்று உண்டாக வேணுமென்று எண்ணிக் கெண்டு சேனை முதலியார்‌ ஸந்நிதியிலே தண்டன்‌ ஸமர்ப்பித்து நிற்க: அந்த அவஸரத்திலே அர்ச்சகரும்‌ ஸேனை முதலியாருக்குத்‌ திருவாராதநங்‌ கண்டருளப் பண்ணி திருவந்திக்‌ காப்புங் கண்டருளப்‌ பண்ணி திருமுக மண்டலத்தை ஸேவித்து
ஸ்ரீசைல ஸூந்தரே ஸஸ்ய கைங்கர்ய நிரதோ யதி: |
அமந்யத குரோஸ் ஸ்வஸ்ய பத்ய ஸம்பவ மார்யத; ॥
[தெற்குத்‌ திருமலை யழகருடைய கைங்கர்யத்திலே ஊற்றமுடைய ஒரு ஜீயர்‌ தமது ஆசார்யராகிய மணவாளமாமுனிகளுக்கு ஒரு தனியன்‌ பெரியோர்‌ திருவாக்கிலிருந்து அவதரிக்க வேணுமென்று எண்ணினார் என்று விண்ணப்பஞ் செய்து கொண்டு பெருமாள்‌ ஸன்னிதியிலே அமுது செய்தருளப்‌ பண்ணச்‌ செல்ல, அவ் வளலிலே அழகிய மணவாளமாமுனியினுடைய திருவடி ஸம்பந்தமுடைய சேனை முதலியார்‌ என்பவர்‌ தெற்குத்‌ திருப்பதிகளெல்லாம்‌ மங்களாசாஸனம் பண்ணி அழகரைத்‌ திருவடி தொழ வெழுந்தருள, ஸ்ரீகார்யம் பார்க்கிற ஜீயரும்‌. அவரைக்‌ கண்டு மிகவும்‌ ஆதரித்துப்‌ பெருமாளை மங்களாசாசனம்‌ பண்ண வெழுந்தருளப்‌ பண்ணி வைத்துக் கொண்டு திரு முன்பே செல்ல, அழகரும்‌ அவரை மிகவும்‌ க்ருபை பண்ணி யருளி தீர்த்தம்‌ முதலான வரிசைகள்‌ ப்ரஸாதித்து ஸ்ரீ சடகோபனையும்‌ அவர்‌ திரு முடியிலே நற்றரிக்க வைத்தருனி உமது நாவின்‌ நுனியில்‌ நான்‌ இருந்து
ஜிஹ்வாக்ரே தவ வக்ஷ்யாமி ஸ்த்தித்வா வதஸூ பாவநம்‌ |
பத்மம்‌ த்வதார்ய விஷயம்‌ முநீகரஸ்ய மமாஜ்ஞாயா: ॥
கொண்டு சொல்லப்‌ போகிறேன்‌, என்னுடைய நியமனமாக ௨ம்‌முடைய ஆசார்யரான மணவாள மா முனிகளுடையதாய்ப்‌ பரம பவித்ரமான (இந்த) ஸ்லோகத்தை இந்த ஜீயருக்குச்‌ சொல்லும்‌,என்று அர்ச்சக முகேந நியமிக்க சேனை முதலியாரும்‌,
தந்யோஸ் மீதிஸ் ஸேநேஸ தேஸி கோ வதந ஸ்லயம்‌’]
வஹக் ஸிரஸி தேவஸ்ய பாதெள பரம பாவநவ் ॥
(சேனை முதலியாரென்பவர்‌ அழகருடைய பரம பாவநமன திருவடி நிலைகளை ‘தமது திருமுடியில்‌ வைத்துக் கொண்டு அடியேன்‌ தந்யனானேன்‌ என்று கூறி, தாமே அத் தனியனைச்‌ சொன்னார்‌] என்கிறபடியே ஸ்ரீசடகோபனையும்‌ முடியில்‌ தரித்துக்‌ கொண்டு ஸ்ரீ சைலேச தயா பாத்ரம்‌”” என்னுமித் தனியனை யருளிச்‌’ செய்‌த உடனே அர்ச்சகரும்‌ தெரியப்பட்டு ஜீயருக்கு ஸாதித்தருளின்ர்‌-பின்பு சேனை முதலியாருக்கும்‌ அர்ச்சகருக்கும்‌ இந்த ஸ்லோகம்‌ தெரியா தொழிய, ஜீயர் மடமே சென்று ஸ்லோகம் அருளிச்‌ செய்ய வேணு மென்று கேட்க, அருளிச் செய்த தேவரீரே கேட்க வேணுமோ “என்ன, ”எனக்கொன்றுமே தெரிய லில்லை, இது ஸுந்தர ராஜர்‌’ தானே ஸூந்தர ஜாமாத்ரு முநி விஷயமாக அருளிச்‌: செய்த என்று மூன்று திருநாமமும் கூடி தெரிவிப்பை கடாஷித்துத்‌ கொண்டு வித்தராய்த்‌ தங்களுக்குத் தஞ்சமாகக்‌ கொண்டருள்‌,சேனை முதலியாரும்‌ அதி ப்ரீதியடனே இச் செய்தியைக்‌ கோயிலிலே பெரியோர்களுக்செல்லாம்‌ தெரிவிக்க வேணுமென்று அதி த்வரையாக எமுந்தருளி கோஷ்டியிலே ஜீயரைத்‌ தண்டன்‌ ஸமர்ப்‌பித்து இவ் வைபவங்களை யெல்லாம்‌ “விண்ணப்பஞ் செய்ய, எல்லாரு மிகவும் உகந்தருளி இப்படி திருவேங்கடமுடையானும்‌ அழகரும்‌ உகந்தருளின இத் தனியனை ப்ரகாசப்‌பித் தருளுகிறதே ! இதென்ன வைபவம் தான்‌!” என்று போர வித்தரா யருளினார்கள்‌. –

வானமாமலை ஜீயர்‌ முதலானார்‌ ஜீயரைப்‌ புகழ்தல்‌
வான மாமலை ராமாநுஜ ஜீயர்‌ மிகவும்‌: ஹர்ஷ பரவசராய்‌”’ ஸ்தப்தராயிருக்க, ஜீயரும்‌ திருக் கைகளாலே அவரைத்‌ தட்டி உம்முடைய ஹர்ஷத்துக்குப்‌ போக்குவீடாக வார்த்தை யருளிச் செய்யலாகாதோ?” என்ன, அவரும்‌ “இரண்டு முலைக் காம்பினும் மாறாதே பெருகுகிற பாலை ஆராவமுதமாகப் பருகுவார்‌ நாமே யன்றோ?’” என்று கத்தாடை யண்ணனைப்‌ பார்த்தருளிச்‌ செய்ய -அண்ணணும்‌ -அந்தப் பாலிலும்‌ இந்த உக்தி ரஸம்‌ அதிசயமாயிருக்கிறதே!” என்ன, ப்ரதிவாதி பயங்கரரும்‌ உத்தரோத்தரம் அதிசயமாயிருக்கிற தென்று அண்ணனைக் கொண்டாட, அப்பிள்ளை இருத்து, மந்த்ரோத்தரமான பூர்வ வாக்கியத்திலும்‌ உத்தர வாக்கியம் அதிசயித்து இருக்குமென்ன, பட்டர்‌ பிரான் ஜீயர் த்வயத்திலும்‌ சட கோப த்வயம்‌ அதிசயிதமாய்‌, அது தன்னிலும்‌ ராமாநுஜ த்வயம் உத்‌தரம்‌ அதிசயமாய்‌, (அதுதன்னிலும்‌) தந் நிஷ்டரான நம்‌ ஜீயரைத்‌ தொழுவதா யிருக்கிற இந்தத் தனியனே ஸ்ரேஷ்ட்ட மென்று ஒருவருக் கொருவர்‌ இட்டீடு கொண்டு சாடுரஸோக்திகள்‌ அருளிச்‌ செய்து கொண்டு எழுந்தருளி யிருந்தார்கள்‌-

ஜீயர்‌ வடதேசத் தெம்பெருமான்களை த்யாநித்தது
அநந்தரம்‌ ஒருநாள் ஜீயர் ப்ராத: காலத்திலே திருமலை யாழ்வாரிலே எழுந்தருளி யிருந்து திவ்ய தேசங்களை த்யாநித்து அங்கே ஆஸக்தமான திருவுள்ளத்தை உடையராய்‌ –பாரவஸ்யத்தை யுமடைந்து அந்த திவ்ய தேசங்களையே வாய் புலத்தித்‌ கொண்டு இரண்டு யாம பர்யந்த மெழுந்தருளி யிருத்து “காலம்‌ போகிறதே” என்று, சிந்திக்கும்‌ திசைக்கும் தேறும்‌ கை கூப்பும்‌; -வெருவாதாள்‌ வாய் வெருவி,
அருவி சோர் வேங்கடம நீர்மலையென்று-வாய் வெருவி; இவறிராப்‌ பகல்‌ வாய்வெரீஇ என்கிறபடியே வாய் புலத்திக்‌ கொண்டு தளர்ந்து சாய்ந்தருள, கால ஷேபத்திற்கு சில ஆசார்யர்க ளெழுந்‌தருளி பின்னுஞ் சில ஆசார்யர்கள்‌ எழுந்தருள வேண்டி யிருக்‌கிற அவஸரத்திலே.
அவ்யாஜ பந்தோர்‌ கருட த்வஜஸ்ய திவ்யாஞ்சிதாந்யா யதநா நிபூய: |
த்யாயம் ஸ்தமோ நாஸகராணி மோஹ வஸாத்த தேவ ப்ரஹரத் வயம்ல:
த்யாத்வாதி வ்யாஞ்சிதார்ச்ந விலஸித நிலயாந் யெளத்தராண்யாஸூ
விஷ்ணேஸ் தத் ஸேவாயத்த சித்தே ப்ரணிகததி முஹுர்நாமதஸ்‌ தாநிதாநி |
தூஷ்ணீம்‌ பூதேஸ பாஷ்பம்‌ ஸபுளகநிசயம்‌ ரம்ய ஜாமாத்ரு யோகி ந்யப்‌
யேத்யா நம்ய ஸர்வே கிமிதமிதி பராமார்தி மார்திமா பூரம ஹாந்த: |
[இயல்பாகவே உறவினனாய்‌ கருட த்வஜனான எம்பெருமானுடைய அஜ்ஞான நாசகங்களான திவ்யங்களென்று கௌரவித்துச்‌ சொல்‌லப்படுகிற திருப்பதிகளை (திவ்ய தேசங்களை! தியானித்துக்‌ கொண்டே மோஹித்து இரண்டு நாழிகைக் காலம்‌ அப்படியே மாமுனிகள்‌ இருந்தார்‌.

பின்பு எம்பெருமான்‌ அர்ச்சாவதாரமாக ஸேவை ஸாதிக்கிற-வடதேசத்திலுள்ள திவ்ய தேசங்களை த்யானித்து . அவற்றை ஸேவிக்க வேணுமென்ற ஆசை யுடையவராய்‌ அத் திருப்‌பதிகளின் திருநாமங்களையே அடிக்கடி உச்சரிப்பவராய்‌ மயிர்க்‌ கூச்செறியக்‌ கண்ணீர்‌ மல்‌கி வெறுமனே அவர்‌ இருந்தவளலிலே சிஷ்யர்களான பெரியோர்கள்‌ அருகில்‌ வந்து வணங்கி இது என்‌?என்று மிசுவும்‌ வருத்த மடைந்தார்கள்‌ ] என்கிறபடியே ஜீயர்‌ கிளர் ஒளி 2-10-1) என்றநு ஸந்தித்திருந்து, வட தேசத்திலே திருவயோத்யை முதலான திவ்ய தேசங்களை ‘[த்யானித்து ‘ஸேவிக்கப்‌ பெற்றிலேமே!! என்று நிருபாதிக பந்துவாய்‌ ஆஸ்ரித ரஷணத்திற்குக்‌ கொடி கட்டி யிருக்கிற திவ்ய தேசங்களை த்யாநித்து மோஹித்திருக்க அஷ்டதிக் கஜங்கள்‌ முதலான ஆசாரியர்கள்‌ இதென்னென்ப தென்று கலங்கி அநேக விதமாக ஸமாதானம்‌ விண்ணப்‌பஞ் செய்யச்‌ செய்தேயும்‌ திருக் கண்களைத்‌ திறவாமல் அஸ்ருக்களோடே புளகிதகாத்ரராய்‌ ஜீயரெழுந்தருளி யிருக்கக்‌ கண்டு கிட்ட வந்து, உற்று ஸேவித்து இதென்னவென்று பெரியவர்களெல்லாம்‌ பரவஸராய்‌ ஆர்த்தியை யடைந்து விட்டார்கள்‌;

அவ் வளவிலே சரம பர்வ நிஷ்டராய்‌ திருவடிகளுக் கந்தரங்கராய்‌-கண்‌டியூ ரரங்கம்‌ மெய்யம்‌ கச்சி பேர்‌ மல்லை என்கிறபடியே திவ்ய தேசங்களில்‌ மிகுந்த கைங்கர்யத்தைப்‌ பண்ணுகிற ராமாதுஜ தாஸர்‌,
ஸூமத்யே ராமாநுஜ தாஸ நாமாவ்ய ஜிஜ்ஞ பத்தம்‌ வர யோகி வர்யம்‌–
நிஷேவ்ய ஸர்வாணி பதாநி விஷ்ணோ: ஸமர்ப்ப யிஷ்யாமித தைவதத்வ:
[ராமாநுஜ தாஸரென்னும்‌ பெயர்‌ பெற்ற ஒருவர்‌ வந்து, “விஷ்‌ணுவின்‌ ஸ்தலங்களனைத்தையும்‌ சென்று ஸேவித்துத்‌ திரும்பி வந்து அந்த ஸேவையை அப்படியே தேவரீருககுக்‌ காணிக்கையாகச்‌ செலுத்துகிறேன்‌” என்று அம்மா முனிகளிடம்‌ விண்ணப்பம்‌ செய்தார்‌] என்கிறபடியே அவர்‌ ஜீயர்‌ ஸந்நிதியிலே சென்று”அடியேன்‌ ராமாநுஜ தாஸன்‌ தேவரீர்‌ திருவடிகளை முன்னிட்டு வட தேச திருப்பதிகளெல்லாம்‌ தேவரீர்‌ மங்களாசாஸநமாகத்‌ தொழுது வந்து அந்தப் படியே ஸமர்ப்பிக்கிறேன்‌’* என்றும்‌
ஆஸேதோரா பதர்யாஸ்ரம வர நிலயா தர்ச பூர்வா பராப்தே
க்ஷேத்ராணி ஸ்ரீதரஸ்ய த்ருஹிண ஸட ஜிதாத் யஞ்சிதாநி ப்ரணம்ய |
ப்ராப்ஸ்யே ராமாநுஜோலம்‌ பவ தய தநுசதஸ் சிந்த யம்ஸ் த்வத்‌
பதா வித்யஸ்மிந்‌ விஜ்ஞாப யித்வா ப்ரணமதி புபுதே ஸெளம்ய ஜாமாத்ரு யோகீ ॥
“தென் திசையில்‌ உள்ள ஸேது முதலாக வடதிசையிலுள்ள பத்ரிகாஸ்ரமென்னும்‌ உயர்ந்த ஸ்தானம்‌ வரையில்‌ கிழக்குக்‌ கடல்‌ தொடநக்கி மேற்குக் கடலீறான இடங்களிலு முள்ளவையாய்‌, பிரமன்‌ முதலிய தேவர்களாலும்‌ நம்மாழ்வார்‌ தொடக்கமான ஆழ்வார்களாலும் பூஜிக்கப் பட்ட விஷ்ணுவின்‌ ,திவ்ய தேசங்களை எல்லாம் சேவியாததனால்‌ . தேவரீர்க்குள்ள மன வருத்தம்‌ காரணமாகச் சென்று தேவரீர்‌ திருவடிகளைத் தியானித்துக்‌ கொண்டு ராமானு தாஸனாகிய அடியேன்‌ ஸமர்த்தனாய்‌ ஸேவித்து வருகிறேன்‌! என்று விண்ணப்பித்து அவர்‌ வணங்க, மாமுனிகள்‌ மோஹம் தெளியப்‌ பெற்றார்‌] என்று ராமாநுஜ தாஸர்‌ விண்ணப்பஞ்‌ செய்து தண்‌டன் ஸமர்ப்பித்த வுடனே ஜீயர்‌ தெளிந்து திருக் கண்களை மலரத்‌ திறந்து “வாரீர்‌ ராமாநுஜ தாஸரே!” என்றருளிச்‌ செய்ய திக் கஜங்‌கள்‌ , முதலானா ரெல்லாரும்‌ தேறி அவரை மிகவும்‌ கொண்டாடி இருக்க, ஜீயரும்‌ எழுந்திருந்து நெடும்‌ போதாயிற்றே காலஷேப மின்றிக்கே யொழிந்ததே!’” என்று அருளிச் செய்ய, தேவரீர்‌ திவ்ய தேசங்சளில்‌ அநுபவ பரவசரா யெழுந்தருளி யிருக்க ஸேவித்து அநுபவித்துக்‌ கொண்டிருக்க மாட்டாமல்‌ சுலங்கி பயப்பட்டு விட்‌டோம்‌” என்று விண்ணப்பஞ் செய்து நிற்க, “ராமாநுஜ தாஸரே!”நீர்‌ சொன்னது கூடவற்றோ?’” என்றருளிச் செய்ய, அவரும்‌, அப்‌பொழுதே பயணமாகப் புறப்பட்டு நிற்க, திருவடி நிலைகளில்‌ ஸம்‌பந்த முடையாரயிருக்கிற, குமாண்‌டூர்‌ இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையை யழைத்தருளி, “ரஈமாநுஜ தாஸரைக்‌ கூட்டிக் கொண்டு திருப்பதிகளை ஸேவித்து வருகிறீரோ?”” என்று கேட்டருள அவரும்‌ பாக்யமாயிற் றென்று விண்ணப்பஞ் செய்து நிற்க
ததோஸ் ப்வுங்க்த ஸ்வக முத்தரீயம்‌ விதீர்ய ராமாநுஜ தாஸ மாஸூ |
ஸஹஸ்வ பாதாவநி நித்ய யோக மஹோ ஜுஷாசாசுக லக்ஷ்மணேந ॥
பின்பு ஜீயர்‌ உடனே ராமாநுஜ தாஸருக்குத் தமது உத்தரீயத்தைத்‌ ப்ரஸாதித்தருளி அவரை–தம்‌ திருவடி நிலைகளோடு நித்ய ஸம்பந்தமாகிற தேஜஸ்ஸைப்‌ பெற்றவராய்‌ வேகமாகச்‌ செல்லும்‌ இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையோடு செல்லுமாறு நியமித்தார்‌.] என்கிறபடி ஜீயர்‌ திருவடிக்குத்‌ திருவடி நிலைகள்‌ கொண்டு ஸதா ஸேவிக்கிற மஹாதிசயத்தை யுடைய இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையோடே ராமாநுஜ தாஸரைத் தம்முடைய திருவடி நிலைகளை ஸூக்தமாக ப்ரசாதித்துப்‌ பயணமாக நியமித்தருளினர்‌-

இளையாழ்வார் பிள்ளையும்‌ ராமாநுஜ தாஸரும்‌ யாத்திரை செய்தல்‌,
சக்ரவர்த்தி திருமகனார்‌ ஸ்ரீபரதாழ்வானுக்குத்‌ திருவடி சாதிக்க அப்போது இளைய பெருமாளுக் கல்லாது ஒழிந்ததே– பரதாழ்வானைப் போலே. இளைய பெருமாள் திரு நாமத்தை யுடைய இவரும் ஜீயருடைய திருவடி நிலைகளை லபித்து, வோசத்‌தில் ஜனங்களுக்கு ஸந்தோஷ உத்ஸவத்தைச்‌ செய்தருளினார்‌-இப்படி அவருக்குத்‌ திரு உத்தீரீயம்‌ ஸாதித்தருளினாப் போலே இவருக்குத் திருவடி நிலைகள்‌- இப்படி தமக்கு ப்ரதி நிதியாக திருவடி நிலைகளை ஸாதித்தருளி யிருக்க, இளையாழ்வாரும்‌, -தநம்‌ மதீயம்‌ தவ பாத பங்கஜம்‌” என்கிறபடியே மஹா தநத்தை லபித்‌தருளி-மதீய மூர்த்தாந மலங்கரிஷ்யதி” என்று திருமுடி மேலே நற்றரிக்க வைத்துக் கொண்டு நிர்‌ மர்யாத ஹர்ஷ யுக்தரா யருளினார்‌-ராமாநுஜ தாஸரும்‌ பெருமானரையில்‌ பீதக வண்ண வாடை கொண்டு என்னை வாட்டம் தணிய வீசினீர்‌-என்று மிகவுமுகந்தார்‌-இப்படி அவரும்‌ ஜீயர்‌ திருவடி நிலைகளையே திருவாராதனமாக வெழுந்தருளப் பண்ணி வைத்துக் கொண்டு “அதி த்வரையாக கங்கா தீரத்திலே எழுந்தருளி திருவடி நிலைகளுக்கு நன்றாக சாஸ்த்ர ப்ரகாரம்‌ நெடும் போது கங்கையில்‌ திருமஞசனம்‌ ‘பண்ணி ஜீயர்‌ நீராடுவதாக அத்யவஸித்து அத் தீர்த்தத்திலே தாங்களும்‌ நீராடி பின்பு அங்குண்டான இடங்களெல்லாம்‌ ஸேவித்து
க்ரமேண தீர்த்தாநி ஸரீர பாஜாம்‌ பாபா பஹாந் யூர்ஜித ஸெயக்யதாநி ]
பரிக்ர மந்தாவதிதிம்‌ த்ருஸேர்ஸ்தெள விநிந்யது: ஸ்ரீ பதரீ நிவாஸம்‌ ॥
விசித்ரர் தேஹ ஸம்பத்திரீரஸ்வராய நிவேதிதும்‌
அவ் விருவரும்‌-மனிதர்களின்‌ பாபங்களைப்‌ போக்க வல்வையாய்‌ உயர்ந்த ஸெளக்யத்தை யளிக்க வல்ல தீர்‌த்தங்களை யெல்லாம்‌ முறையே நீராடிச் சென்று பின்பு தம்‌ கண்களுக்கு ஸ்ரீபதரிகாஸ்ரமப்‌ பெருமாளை அதிதியாக (விருந்தாக) ஆக்கினர்‌ ] [பல வகையான சத்திகளைப் பெற்ற சரீராவயவய ஸம்ருத்தியானது பகவானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வதற்காக ஏற்படுத்தப் பட்டுள்ளது ] என்கிறபடியே பகவதர்த்தமாக தேஹ பரிக்‌ரஹம்‌ பணணினவர்‌களுக்கு ஸ்வ ஸம்பந் தத்தாலே ஸமஸ்த ப்ரதிபந்தகங்களையம்‌ போக்கி ஊர்ஜிதமான மஹா புருஷார்த்தத்தை ஸாதிக்கற திவ்ய தேசங்களை-இரண்டு திருநாமங்களும்‌ க்ரமேண ஸஞ்சரித்து ஸேவித்து பத்ரிகாஸ்ரம நாராயணனைத்‌ தங்களுடைய திருக் கண்‌ மலர்களுக்கு ஸர்வ ப்ரிய தர்ஸந மாக அடைவித்தார்கள்‌.

இப்படி நர நாராயணப்‌ பெருமாளை மங்களாசாஸநம்‌ பண்ணிப் புக்க வளவிலே
அயோத்ய ராமாநுஜ தாஸ நாமக ஸதா முதா பூஜயதி ப்ரஸந்ந |
வஸீ நிஜ ஸ்ரீ குல சேகரஸ் ஸந் ஹரிம்‌ பதர்யாஸ்ரம வாஸிநம் தம்‌ ॥
(அயோத்யா ராமானுஜ தாஸரென்‌பவர்‌, அனைவரையும் தாமிட்ட வழக்காக்கியவராய்த் தமது ஸ்ரீ வைஷ்ணவ குலத்துக்குச் சிரோ பூஷணமானவராய்‌, மிகத் தெளிந்த மனமுள்ளவராய்க்‌ கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன்‌ எப்போதும்‌ ப்ரஸித்தரான பதரிகாச்ரமப்‌ பெருமானை ஆராதித்து வருகிறார்‌] என்று அயோத்யை ராமாநுஜ தாஸ ரென்கிற திரு நாமத்தை யுடையவர்‌, குலசேகரராய்க்‌ கொண்டு ஸமஸ்த துரிதஸ்ஹரான வயதாஸ்ரிமப்‌ பெருமாளை எக் காலத்‌திலும்‌ ஸந்தோஷத்துடனே ஆராதித்துக் கொண்டிருந்தார்‌,

ஸ லஷ்மணம்‌ வீஷ்ய பவித்ர ரூபம்‌ ஸமேத்ய ராமநுஜ தாஸ மேநம்‌ |
ஸமர்ச்ச யித்வா விவிதோபசாரைஸ் ஸ தர்ஸ யாமாஸ ரமாஸஹாயம்‌ ॥
[அந்த அயோத்யா ராமானுஜ தாஸர்‌-இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையோடு வந்த இந்த சுத்த ஸ்வரூபரான ராமாநுஜ தாஸரை கிட்டி வந்து பல வகைப்பட்ட உபசாரங்களைச்‌ செய்து ஆராதித்துப்‌ பின்பு பதரிகாச்ரம பெருமாளான ஸ்ரீயபதியை இவர்களுக்கு ஸேவை ஸாதிக்கப்‌ பண்ணினார்‌] என்று ராமாநுஜய்யங்கார்‌ பரம பாவநரா யிருக்கிற இவரைக்‌ கண்டு ஸேவித்து நர நாராயணப்‌ பெருமாளுக்கு விசேஷித்து தளிகைக்கு வரிசையாக ஸமர்ப்பித்துத்‌ தளிகை அமுது செய்தருளப்‌ பண்ணுவித்து உடனே அநுஸந்தாநம்‌ நடக்க வேணு மென்ன;
வரயோகி வராகதெள ஸைலேதெள நர நாராயண ஸந்நிதெள புரஸ்தாத்‌ |
த்ரமிடோப நிஷந் மஹா பிரபந்த பிரதமோ உதாஹரணே ந்ய யுங்த வித்வாந் ॥
[வித்வானாகிற அயோத்யா ராமானுஜ ஐய்யங்கார்‌- மணவாள மா முனிகள்‌ ஸந்நிதி யிலிருந்து வந்த இவ் விருவரையும்‌-நர நாராயணப்‌ பெருமாள்‌ ஸந்நிதியில்‌ பெருமாளுக்கு முன்னிலையில்‌ திவ்ய ப்ரந்தம்‌ தொடங்கும்படி நியமித்தார்‌-. என்கிறபடியே அழகிய மணவாளமாமுனினுடைய ஸந்நிதி யினின்றும்‌ அவருடைய மரியாதையாக எழுந்தருளின இவர்களை நர நாராயணப்‌ பெருமாள்‌ திரு வோலக்கத்தலே அருளிச் செயலாகிய மஹா ப்ரபந்தாநுஸந்தானத்‌ தொடக்கத்திலே நியமிக்க, இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையும்‌
ததா விதிஜ்ஜோ விதிவித்‌ ப்ரஸாதாத் வரோப்யந்துர் துரி ரங்க தாம்நா |
நிவேநிதம்‌ பத்ய வரம்‌ த்வி கண்டம் படந் ஜகெள த்ராவிட வேதமேஷ। ॥
[முறை யறித்த இவ் விளையாழ்வார்‌ பின்ளை அவர்‌ நியமனத்‌தின் படியே, மணவாள மாமுனிகள்‌ முன்பே ஸ்ரீரங்க நாதரால்‌ மனத் தெளிவோடு அருளிச் செய்யப்பட்டதாய்‌ இரண்டு பாகங்கள்‌ கொண்ட (ஸ்ரீசைலேச’ என்ற ஸ்லோக ரத்நத்தை முதலில் சொல்லிப்‌ பின்பு திவ்ய ப்ரபந்தத்தை ஓதினார்‌.] என்‌கிறபடியே ராமாநுஜருடைய நியமனத்தின் படியே தொடங்குகிறவராய்க்‌ கொண்டு “ஸ்ரீஸைலேஸ தயா பாத்ரம்‌” என்னும் தனியனை முந்துற அனுஸந்தித்து மற்றத்‌ தனியன்களையும்‌ க்ரம ப்ரகாரம்‌ அநுஸந்தித்து ப்ரபந்தாநுஸந்தாநஞ்‌ செய்தருளினார்‌.

அது கண்டு ராமாநுஜய்யங்கார்‌ முதலானவர்கள்‌ விஸ்மிதராயிருக்க,
ஜஜ்ஜே அமுநா ஸ்வப்ந நிவேதிதம் ஹி யத்‌ கதம்‌ பதர்யாஸ்ரம நித்ய வாஸிநா |
ப்ராகாஸி மந்த்ரர்ர்த்த மிதம்‌ முரத் விஷேத் யாயோத்ய ராமாநுஜ ஆவிஸிஷ்மயே 1
[பத்ரிகாச்ரமற்தில்‌ நித்ய வாஸம்‌ செய்யும்‌ இந்த முராரியான பகவானாலே தம் ஸ்வப்நததில்‌ அருளிச்‌ செய்யப்பட்டு எந்தத்‌ தனியன்‌ உண்டாயிற்றோ-மந்த்ரார்த்தங்களைத்‌ தன்னகத்தே கொண்ட இந்தத் தனியன்‌ இவர்களால்‌ எப்படி வெளிப்படுத்தப்‌ பட்டது” என்று அயோத்யா ராமானுஜய்யங்கார்‌ மிக்க ஆச்சரிய மடைந்தார்‌]. என்று ‘ஸ்ரீபதரிகாச்ரமப்‌ பெருமாளாலே தமக்கு ஸ்வப்நத்திலே அருளிச்‌ செய்யப்‌ பட்டதன்றோ இது ‘” என்று இவர்களாலே ப்ரகாசமாய்‌ மந்த்ரார்த்த மானத்தை யறிந்து இது க்ருஷ்ண லீலை யென்று ராமாநுஜய்யங்கார்‌ மிகவும்‌ ஆஸ்சர்யப்‌ பட்டு, பின்பு இந்த ஸ்லோகம்‌ தேவரீருக்கு வந்தபடி யென்னென்ன)-கோயிலிலும்‌ பெருமாள்‌-ஆசிநோதிஹி ஸாஸ்த்ரார்த்தாத்‌[சாஸ்த்ரப்‌ பொருள்களை வெளியிடுமவன்‌ ஆசாரியன்‌] என்கிற படியே இந்த ஸ்தலததிலே நர நாராயண ரூபேண பெரிய திருமந்தரத்தை வெளியிட்டருளினாப்‌ பாலே அந்த மந்த்ரார்த்தமான திவ்ய ப்ரபந்த தத் வ்யாக்யாநங்களை லோகோபகாரமாக ப்ரவர்த்‌திப்‌ பிக்கத்‌ திருவுள்ளமாய்‌ ”யதோசிதம்‌ சேஷ இதீரிதே”* [ஸமயத்‌துக்குத்‌ தக்கபடி அடிமைக்கு உறுப்பான பல சரீரங்களைக்‌ கொள்ளுகையால்‌ சேஷன்‌ என்று சொல்லப்பட்டவன்‌] என்கிறபடியே அசேஷ சேஷ வருத்தியிலும்‌ அந்வயித்திருக்கிற திருவநந்‌ தாழ்வானை ஜீயராக வவதரிக்கச்‌ சொல்லி நியோகிக்க, அவரும்‌ தத் கைங்கர்யமாய்‌ அவதரித்து திவ்ய ப்ரபந்ததத்‌ வ்யாக்‌யாதங்களை அதி சதுரராய்‌ நடத்திக் கொண்டு போர, அவருடைய வைபவங்களை ப்ரகாசஞ்‌ செய்தருளத்‌ திருவுள்ளமாய்‌ ஜீயரிடத்‌திலே தாம்‌ ஈடு கேட்டருள நியமிக்க, ஜீயரும்‌: இதுவுமொரு கைங்கர்யமென்று தொடங்கி. நடத்திச்‌ சாத்துகிற ஸமயத்திலே

(வதரியாச் சிரமத்தில் இரு மெய்த் தொண்டர்
வகையாக நாரணனை அடி வணங்கிக்
கதியாக ஒரு பொருளை அளிக்க வேண்டும்
கண்ணனே அடியேங்கள் தேற வென்ன
சதிராகச் சீர்சைல மந்திரத்தின்
சயமான பாதியை ஆங்கு அருளிச் செய்து
பதியான கோயிலுக்கு சென்மின் நீவீர்
பாதியையும் சொல்லுதும் யாம் தேற வென்றார் –4-)

ஆசார்ய சம்பாவனை காலத்திலே, அர்ச்சக புத்ரராம்‌ ரங்கநாயகன்‌ என்கிற பெயருடையரான அஞ்சு வயஸ்ஸூ உள்ளவர் மேலே பெருமாள் ஆவேஸித்து அருளிச்செய்த படியையும்‌, ‘ அப்‌பிள்ளையைக்‌ கொண்டு வாழி திரு நாம மவதரிப்பித்தபடியையும்‌ ப்ரபந்தாநுஸத்தான காலத்திலே ஆதியிலே இந்தத் தனியனையும்‌ ப்ரபந்தம்‌ சாத்தினால்‌ இந்த வாழித் திருநாமத்தையும்‌ அநுஷத்‌திக்கும்படி திருமலை பெருமாள்‌ கோயில்‌ தொடக்கமான திவ்ய தேசங்களிலும்‌ மற்றெங்கும்‌ நடக்கும்‌ படிக்கு
ஸ்ரீபந்நகாதீஸ முநே பத்யம்‌ ரங்கேஸ பாஷிதம்‌ | அஷ்டோத்தர தசஸ் தாலேஷ் வநுஸந்தாநமாசரேத்‌ ॥
இத்யாஜ்ஞா பத்ரிகா விஷ்வக்ஸேநேந ப்ரதி பாதிதா | ததாரப்ய மஹத் பிஸ்ச பட்யதே ஸந்நிதே:புரா ॥
[ஸ்ரீரங்க நாதனால்‌ மணவாள மாமுனிகள்‌ விஷயமாக அருளிச்‌ செய்யப் பட்டது இந்த ஸ்லோகம்‌. இது தன்னை நூற்றெட்டுத்‌ திருப்பதி களிலும்‌ எல்லோரும்‌ அனுஸந்தானம் செய்யக் கடவர்கள்‌ -என்று நியமன பத்ரிகை ஸ்ரீஸேனை முதலியாரால்‌ அனுப்பப்பட்டது. அது முதலாகப்‌ பெரியோர்களாலும்‌ இஸ் ஸ்லோகம்‌ பெருமாள்‌ ஸந்நிதானத்தில்‌ முதலில்‌ அநுஸந்திக்கப்‌ பட்டு வருகிறது. என்கிறபடியே ஸ்ரீசேனை முதலியார்‌ திருமுகம்‌ வரவிட நடக்கிற படியையும்‌, திருவேங்கடமுடையான்‌ தீர்த்த
யாத்ரா ப்ராஹ்மணனுக்கு
உபதிஷ்டம்‌ மயாஸ்வப்நே திவ்யம்‌ பத்யமிதம்‌ ஸூபம்‌ |
வரயோகி ஸமாஸ் ரித்ய பவத:ஸ்யாத்‌ பரம்‌ பதம்‌ ॥
மிக வுயர்ந்ததும்‌ மங்களகரமுமான இந்த ஸ்லோகம்‌ கனவில்‌ உனக்கு உபதேசிக்கப்பட்டது. மணவாள மாமுனிகளை ஆஸ்ரயித்தால்‌ உனக்குப்‌ பரமபத ப்ராப்தி உண்டாகும்‌.] என்று.. ஸ்வப்நத்திலே இந்தத் தனியனையும்‌ ப்ரஸாதித்து சில நாட்களுக்குப்‌ பின்‌ அந்த ப்ராஹ்மணனை ஜீயர்‌ திருவடிகளிலே ஆஸரயிக்கும்‌ படிக்கு
இத் யுக்த்வாதம்‌ வ்ருஷாத்ரீஸோ ஸ்ரீபதாத ரேணு மேவச | தத்‌வா ஸூப்ரேஷ யாமாஸ கச்ச யோகி வரம்‌ ஸூசிம்‌.॥-[திருவேங்கடமுடையான்‌’ இங்ஙனம்‌ கூறிவிட்டு, ஸ்ரீ பாத ரேணுவையும்‌ அவனுக்குக்‌ கொடுத்து, பரிசுத்தரான ‘ மாமுனிகளிடம்‌ செல்வாயாக என்று சொல்லி விரைவாக அனுப்பினார்‌.] என்கிறபடியே அவருக்கு ஸ்ரீசடகோபனையும்‌ ஸ்ரீபாத ரேணுவையம ப்ரஸாதித்தருளின படியையும்‌, அவரும்‌ ஆஸ்ரயித்துத்‌ திருவடிகளைச்‌ சார்ந்த படியையும்‌, திருமாலிருஞ்சோலையழகர்‌ ஜீயர்‌ திருவடிகள்‌ ஸம்பந்த முடைய ஸேனை முதலியார்‌ முகமாக இந்தத் தனியனை அருளிச்‌ செய்தபடியையும்‌, பகவதுக்ததி யாயிருக்க ஈஷத் பேத முண்டாயிருந்ததே யானாலும்‌ அர்த்தைக்ய ப்ராதாந்யேந ஸேனை முதலியார்‌ ஆசார்ய கோடி ப்ரவிஷ்டராகையாலே “அவர்‌ திரு முகத்தின்படியே எங்கும்‌ அநுஸந்தித்துப்‌ போருகிறபடியையும்‌ ப்ரஹ்‌மசாரி சிறுமுறி கொடுத்ததையும்‌ ஸர்வ வ்ருத்தாந்தாந்தங்‌ களையும்‌ அருளிச் செய்யக் கேட்டு வித்தராய்‌ தமக்கு இந்தத்‌ தனியன்‌ வந்தபடியை அருளிச்‌ செய்யத்‌ தொடங்கினார்‌-

தனியனவதரித்த வருஷம்‌ மாதம்‌ முதலியன கூறல்‌
அதில்‌ முந்துற இத் தனியனும்‌ வாழித் திருதாமமும்‌ அவதரித்த வருஷம்‌ மாஸம்‌ தேதிகளைக்‌ கேட்டருள, இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையும்‌
நல்லதோர்‌ பரீதாபி வருடந் தன்னில்‌ நலமான வவ் ஆவணியின்‌ முப்பத்‌ தொன்றில்‌
சொல்லரிய சோதியுடன்‌ விளங்கு வெள்ளித்‌ தொல் கிழமை வளர் பக்க நாலா நாளில்‌
செல்வ மிகு பெரிய திருமண்டபத்தில்‌ செழுந் திருவாய்மொழிப்‌ பொருளைச்‌ செப்புமென்று
வல்லி யுறை மணவாளரரங்கர்‌ நங்கண்‌ மணவாள மாமுனி வழங்கினாரே —என்றும்‌,
ஆனந்த வருடத்தில்‌ கீழ்மை யாண்டில்‌ அழகான ஆனி தனின்‌ மூல நாளில்‌
பாநுவாரங் கொண்ட பகலில்‌ செய்ய ‘பெளரணையினாளி யிட்டுப்‌ பொருந்தி வைத்தே
ஆனந்த மயமான மண்டபத்தில்‌ அழகாக மணவாளரீடு சாத்த
வானவரும்‌ நீரிட்டவழக்கே என்ன மணவாள மாமுனிகள்‌ களித்திட்டாரே –என்றும்‌

“தத: கதாசிதாஹூய தமேநம்‌ முநி புங்கவம்‌ |
கிருபயா ஸாது ஸக்ருத்ய சரணாம் புஜ ஸமர்ப்பணாத்‌ ॥
தர்ஸயந்‌ துர்க்ரஹாரர்த்தாந் த்ரமிடோபநிஷத் கிராம்‌ |
ஸந்நிதெள வ்யாகுருஷ்வேதி ஸஸாஸ அமர ஸாஸந : ॥
என்கிறபடியே பெருமாளும்‌ ஒரு திருப் பவித்ரோத்ஸவத்‌ திரு நாளிலே அங்குண்டான அனைவரும்‌ பேரோலக்கமாக ஸேவித்துக்‌ கொண்டிருக்கச் செய்தே, ஜீயரும்‌ முதலிகளும்‌ பெருமாளை
மங்சகளாசானைம்‌ பண்ண எழுந்தருளின வளவிலே, பலரடியார்‌ முன்பருளிய பாம்பணை யப்பன்‌ என்கிறபடியே, தம்முடைய பரம கிருபையாலே உடையவருடைய வைபவத்தை நம்பி தாமே வெளியிட்டாப் போலே ஜீயருடைய மஹிமையை ப்ரகாசிப்பித் தருளுவதாகத்‌ திருவுள்ளம் புற்றி தாமும்‌ ஜீயருக்கு சிஷ்யராகுகையைக்‌ குறித்து ஜீயரைத்‌ தனித்தருளப் பாடிட்டருளி, “நாளை முதல்‌ நம்முடைய பெரிய திருமண்டபத்திலே பெரிய வண்‌ குருகூர் நகர்‌ நம்பியான ஆழ்வாருடைய திருவாய்மொழியை ஈடு முப்பத்தாறாயிரம்‌ தொடக்கமான ஐந்து வ்யாக்யானங்களுடனே நடத்தும்‌”:
என்று நியமித்தருள,
மங்கள ஆயதநே ரங்கே. ரம்ய ஜாமத்ரு யோகிராட்‌ |
யுகபத்‌ த்ராவிடாம்நாய வ்யாக்யநத்யாந கெளதுகி––என்‌கிறபடியே, ‘“இப்படி ஏவி யருளுகிறதே!” என்று ஹ்ருஷடராய்‌

மஹாந் ப்ரஸாத இத்யஸ்ய ஸாஸநம்‌ ஸிரஸா வஹந்
ததைவ தத்ர வ்யாக்யாதும்‌ தத் க்ஷணா துபசக்ரமே ॥
ஸ்ரீபதி ஸ்ரீபதிஸ் ஸ்வாமி மண்டபே மஹதி ஸ்‌வயம்‌ |
தத்‌வம் தஸ்ய ப்ரபந்தஸ்ப வ்யக்தம்‌ தேநைவ தர்ஸிதும்‌ ॥
ஸடவைரி முகை ஸ்ருண்ஸந் தேசிகைர் திவ்ய தர்‌ஸநை |.
அத திவ்ய முநேஸ் தஸ்ய மஹிமாந மமாநுஷம்‌
அநு பூயே மஹா பூகணே ஆபால கோபால மகிலோ ஜநா |
அமந் யத பரம் தந்ய மாத்மாநம்‌ தத்ர நிக்ஷிபந் ॥
என்கிறபடியே ஈடு தொடக்கமாக ஐந்து வ்யாக்யானங்களுடன்‌ மாறன்‌ பணித்த தமிழ்‌ மறைக்கு அர்த்தம்‌ நடத்துகிறபடியை அருளிச் செய்ய; (இன்பம்‌ பயக்க விருக்க நிலத்தேவர் குழுவிலே பாட்டு கேட்பிப்‌பதாக கான கோஷ்டியைப் பாரித்தாப் போலே பெருமாளும்‌ நாச்சி மாருடனே திவ்ய ஸிம்ஹாஸநத்திலே ஏறி யருளி அச் சேர்த்‌தியை யநுபவிக்கிற அயர்வறுமமரர்களான திருவநத்தாழ்வான்‌ பெரிய திருவடியாழ்வான்‌, ஸ்ரீசேநாபதி யாழ்வானாகிற நித்ய ஸூரிகளோடும்‌, வைகுந்தத்து முனிவரான நம்மாழ்வார்‌ தொடக்கமான ஆழ்வார்கள்‌ பதின்மரோடும்‌ ஸ்ரீரங்க மா மறையோரான அனைத்துப்‌ பரிகரத்தோடும்‌ அணி யரங்கத் திருமுற்‌றத்தடியார்‌களோடுங் கூடப்‌ பேரோலக்கமாக எழுந்தருளி யிருத்து “ரங்கி வத்ஸர மேக மேவம்‌ ஸ்ருணோத் வ்யக்தம் யதோக்தம்‌ க்ரமாத்‌- என்கிறபடியே திருச்செவி சாத்தியருள-)அன்று ராத்ரி ஸ்வப்நத்தில பதர்யாஸ்ரம நாராயணன்‌ தமக்குப்‌ பாடமாமளவும்‌ ஸாதித்து ஸாயம் ப்ராத: அநு ஸந்தான காலத்திலே அநுஸந்தித்து ப்ரபந்தாநுஸந்தானஞ்‌ செய் யென்று நியமித்த படியைச்‌ சொல்லிக் கொண்டு விஸ்மிதராய்‌ ஆநந்த பரவசரா யிருகக, இளையாழ்வார்‌ பிள்ளை முதலானாரும்‌
‘பகவத் ப்ரஸாத லப்தமன்றோ இத் தனியன்‌?’‘ என்று பரஸ்பரம்‌ கொண்டாடிக்‌ கொண்டு மிகவும்‌ ஈடுபட்டிருக்க, ராமாநுஜ ஐயங்கார்‌ க்ரமத்திலே தேறி அழகிய மணவாள மா முனியினுடைய வைபவங்களை யெல்லாம்‌ அடியேனுக்கு இரங்கி ப்ரஸாதித்தருள வேணுமென்று திருவடிகளைப்‌ பிடித்து ப்ரார்‌த்‌திக்க, இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையும்‌ ஒமறைந்து மடத்திலே யாகிறதென்ன; திருப்பாவை
அநுஸந்தாநத்தையும்‌ நிறைவேற்றிச்‌ சாத்தி தீர்த்த ப்ரஸாதங்கஞம்‌ விநியோகமாய்‌ இளையாழ்வார்‌ பிள்ளைக்கு வரிசைகளும்‌ ப்ரஸாதித்தனுப்பி யருள, அவரும்‌ ராமாநுஜய்யங்கார்‌ மடத்திலே யெழுந்தருளி அவருக்கு அழகிய மணவாள மாமுனியினுடைய வைபவங்களை யெல்லாம்‌ ஸாதித்து உகப்பித்தருளினார்‌, ராமாநுஜய்‌யங்காரும்‌ லைபவங்களை யெல்லாங் கேட்டு வித்தராய்‌ ஜீயரைக்‌ கண்டு ஸேவிக்க வேணுமென்று அத்யபிநிஷ்டராயிருக்க’ அவருடைய மநஸ்ஸை யறிந்து ராமாநுஜ தாஸர்‌ -பத்ரிகாச்ரமம்‌ முதலான திவ்ய தேசங்களில்‌ கைங்கர்யங்களுக்கு தேவரீர்‌ நியமித்த படிக்கு சில நாளைக்கு ஸேலித்துக் கொண்டிருந்து ஜீயர்‌ திருவடிகளை ஸேவிக்க விடை கொள்ளுகிறேன்‌” என்று சொல்லி,தேவரீர்‌ இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையுடன்‌ கோயிலுக்கு எழுந்தருள வென்று அருளிச்‌ செய்ய, ராமாநுஜய்யங்காரும்‌ மிகவும்‌ ப்ரியப்‌பட்டு அவரை பஹுவாக உபலாளித்தருளி ஜீயர்‌ திருவடி நிலைகளை வரிசையுடன்‌ எழுந்தருளப்‌ பண்ணி வைத்துக்‌ கொண்டு இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையும்‌ ராமானுஜய்யங்காரும்‌ திருமலையிலே சென்று திருவேங்கடமுடையானை ஸேவிக்க நிற்க, அப்பனும்‌ இவர்களை மிகவும்‌ க்ருபை பண்ணி யருளி அயோத்யை ராமானுஜய்யங்காருக்குச்‌ சில கைங்கர்‌யங்களை நியமிக்க, அவரும்‌ அதற்கு அங்கே நிற்க வேண்டுகையாலும்‌ ஜீயரைத் தம்முடைய மநோரதத்தின்படி ஸேவிக்கப்‌ பெறாமையாலும்‌ ப்ரீத்யப்ரீதி ஸமராயிருத்தார்‌ (சில கைங்கர்யங்கள் என்பவற்றை -அடிவாரத்துக்கும் திருசுகவனூருக்கும் படிக்கட்டு கட்டச் சொல்லி – அழகிய சிங்கப்பெருமாள் ஸ்தாபித்தார் -மார்க்க மத்யத்தில் -சேவிக்கும் படி -திருக்கோவில் கட்டி- வழி எம்பெருமானார் சந்நிதியும் உண்டாக்கி-போகும் வழியில் மண்டபங்களும் கட்டி அருளி -எம்பெருமானாருக்கும் கோவிந்தராஜர் கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்தருளி -போன்றவை -)-

(அயோத்ய ராமானுஜ ஐயங்கார் இங்கு திருமலையில் கைங்கர்யம் செய்து பின்பு 1489 திருவரங்கம் வந்து -வெள்ளை கோபுரம் கைங்கர்யம் -அண்ணனை ஆஸ்ரயித்து –கந்தாடை ராமானுஜ முனி -பின்னர் பெற்ற திரு நாமம் -கல்வெட்டு பதிப்புக்களும் உண்டு -திருமலையில் வழி எம்பெருமானார் சந்நிதியும் இவரே செய்தார் -வேங்கடாத்ரி கொண்டை சாத்தி அருளி -இன்றும் சேவிக்கிறோம் -)

மேலும்‌ கோயிலில்‌ நடந்தவை ‘
இனிக் கோயில்‌ வ்ருத்தாந்தம்‌- திருவேங்கடமுடையான்‌ ராமாநுஜ அய்யங்காருக்கு கைங்கர்யம்‌ நியமித்தருளின தினத்‌திலே திருமலை யாழ்வாரிலே பகவத்‌ விஷய காலஷேபம்‌ நடத்தி யருள, அற்றைக்கு ஒழிவில்‌ காலத்தறுவாய்‌ நடந்து செல்ல,-ஒழிவில்காலமெல்லாம்‌ உடனாய்‌ மன்னி வழுவிலா வடிமை செய்ய வேண்டும்‌-என்று ௨க்தி மாத்ரமாயொழிவதே! என்று மிகவுத்‌ தளர்ந்து பரவசராய்ப்படுப்பதும்‌ இருப்‌பதும்‌ நிற்பதும்‌ புலம்புவதுமாயிருக்க, அற்றைக்கு முதல் நாள் ராத்ரி ப்ரதிவாதிபயங்கரமண்ணா ஸ்வப்நத்திலே திருவேங்கடஜீயர்‌ என்னும்‌ திரு நாமத்தை யுடை த்தாயிருக்கிற ஒரு ஏகாங்கி சென்று, “வாரீர்‌! ஸ்ரீவைஷ்ணவ தாஸரே நாளை ஒழிவில் கால வ்யாக்யாநாவஸரத்‌திலே ஜீயர் கைங்கர்ய ருசி விவசராயிருப்பர்‌, அவருக்கு சேஷசைலத்‌திலே சேஷாவதராமான ஜீயர்‌ மனோரதப்படியே கைங்கர்யம்‌ கொண்டருளுகிறோம்‌ என்று நீர்‌ விண்ணப்ஞ் செய்யும்‌’; என்று இப்படிக்‌ கண்டு எழுந்திருந்து வித்தராய்‌ ‘ ஈதொரு ஸ்வப்ந வைபவமிருந்தபடியே!” என்று எண்ணிக் கொண்டு நித்ய கர்மாநுஷ்‌டானங்களை நிறைவேற்றி மடத்திலே யெழுந்தருளித்‌ திருமலை யாழ்வாரிலே ஜீயரை தண்டன்‌ ஸமர்ப்பித்து, எழுந்தருளி யிருக்‌கிற ப்ரகாரத்தைக் கண்டு தம்முடைய ஸ்வப்ந மிருந்த ஸ்த்திதியும்‌ சேர்ந்திருக்கிற படியையுங் கண்டு, ஹ்ருஷ்டராய்‌ இந்த ஸ்வப்ந வ்ருத்தாந்தத்தை ஜீயர்‌ திருவுள்ளத்தில் படுத்த, ஜீயரும்‌ -இதுவுமொரு க்ருபையே!’” என்று ஹருஷ்டராய்‌ அண்ணாவை உபலாளித்தருளி, புந புந: கேட்டருளி, திக் கஜங்களை ‘இது எப்படி இருக்கிறது?? என்று கேட்டருள, அவர்களும்‌ “இந்த வேளை திருமலையிலே ஒரு அத்புத முண்டாயிருக்க வேணும்‌; அத்தை யறியும்‌ படிக்கு ஒருவரை நியமித்தருள வேணும்‌” என்று விண்ணப்பம் செய்ய; அவ்வளவிலே ௮ழகரண்ணன்‌ -எழுத்திந்து தண்டன்‌ ஸமர்ப்பித்து, “அடியேன்‌ தேவரீர்‌ திருவடிகளை – முன்னிட்டுக்‌ கொண்டு திருமலைக்கு விடை கொண்டு அப்பனையும்‌ ஸேலித்து செய்தியையும்‌ அறித்து கொண்டு விடை கொள்ளுகிறேன்‌’ என்று விண்ணப்பஞ் செய்ய, ஜீயரும்‌ போர உகந்தருளி அனுப்பி யருள,அவரும்‌ அதி த்வரையாகக்‌ திருமலையிலே சென்று பெருமாளை ஸேவிக்க, உடனே இளையாழ்வார்‌ பிள்ளையைக் கண்டு அந்யோந்பவந்தந பரராய்க் கொண்டு குசல ப்ரச்நம்‌ பண்ணிக் கொண்டு அயோத்யை ராமாதுஜய்யங்கார் பாடே செல்ல, அழகரண்ணனுக்கு பஹுமாநம் பண்ணி ப்ரதிபத்தி பண்ண, ஜீயருடைய வைபவங்களை புந:புந: கேட்டுத்‌ திருவேங்கடமுடையான்‌ தமக்குக்‌ கைங்கர்யங்கள்‌ நியமித்தருளின படியையும்‌ தாம்‌ ஜீயர்‌ திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயிக்க வேணுமென்கிற த்வரையையும்‌ அருளிச்‌ செய்ய அழகரண்ணனும்‌, ஜீயருக்கு உகப்பு கைங்கர்யம்‌ செய்து போருகையாய்‌ இருக்குமென்று, ப்ரதிவாதி பயங்கரருடைய ஸ்வப்ந வ்ருத்தாந்‌தத்தையு மருளிச் செய்ய; ராமாநுஜ அய்யங்காரும்‌, “ஆனால்‌ தன்‌யனானேன்‌, ஜீயர்‌ நியமனப் படிக்கு அவருடைய திருக் கைகளாலே யதா-சக்தி செய்து போருகிறேன்‌” என்று சொல்லி இளையாழ்வார பிள்ளையையும்‌ அழகரண்ணனையும்‌ கோயிலுக்கு அனுப்பி விட அவர்களும்‌ உடனே புறப்பட்டெழுந்தருளி ஜீயரை தண்டன்‌ ஸமர்ப்பித்து வடக்கில்‌ எம்பெருமான்களுடைய அபய ஹஸ்த ப்ரஸாதங்களையும்‌ ஸமர்ப்பித்துத்‌ திருவடி நிலைகளையும்‌ திருவடிகளிலே சேர்க்க, ஜீயரும்‌ இளையாழ்வார் பிள்ளையை பஹு நாளைக்‌காகக்‌ கண்டோமே! என்று மிகவும்‌ க்ருபை பண்ணி யருளி, அழகரண்ணனையும்‌ போர க்ருபை செய்தருளி, ப்ரதிவாதி பயங்கர மண்ணாவை -உம்முடைய ஸ்வப்நம்‌ பல வ்யாப்தமாயிற்று; உமக்‌காக வன்றோ திருவேங்கட முடையான்‌ க்ருபை பண்ணி யருளினார்‌!-என்று உகப்பு தோன்ற அடிக்கடி அருளிச் செய்து கொண்டு இளையாழ்வார் பிள்ளையை அடிக்கடி திருக்கையாலே தழுலி உபலாளித்து, ”நெடுந் தூரம்‌ சென்று வந்தீரே!” என்று அருளிச்‌ செய்து கொண்டு ராமாநுஜ அய்யங்கார்‌ ஸ்வரூப ஸ்வபாவங்களை உகந்தருளிக்‌ கேட்டுக் கொண்டு, நம்பெருமாள்‌, ஸ்ரீபத்ரிகாச்ரமப்‌ பெருமாள்‌, திருநாராயணப்‌ பெருமாள்‌, திருவேங்கடமுடையான்‌,அழகர்‌, இவர்களுடைய ஐக கண்ட்யத்தையும்‌ அருளிச் செய்து கொண்டு எழுந்தருளி யிருந்தார்‌. இந்த அர்த்தங்களை யெல்லாம்‌ வரவரமுநி வைபவ விஜயம்‌ என்கிற ப்ரபந்தத்திலே கந்தாடை யப்பன்‌ விஸ்த்ருதமாக அருளிச்‌ செய்ய ஜீயர்‌ திருச்செவி சாத்தி யருளினார்‌.
பின்பொருநாள்‌ திருக் காவேரியினின்றும்‌ எழுந்தருளச்‌ செய்தே ஜீயருக்கு இளையாழ்வார்‌ பிள்ளை திருக்கை ஸர்ப்பித்துக்‌ கொண்டு வரும் போது ப்ரஸங்காத்‌ அயோத்யை ராமாநுஜ அய்யங்காருடைய மநோ ரதத்தை விண்ணப்பஞ் செய்யக் கேட்‌டருளி, ‘திருவேங்கடமுடையானை இன்னுமொருக் கால்‌ ஸேவிக்‌கையுமுண்டாம்‌, அப்போது அவர்‌ மநோரதப் படியே ஆகிறது;இப்போது அவர்‌ கைங்கர்யஸ்ரீ யுடனே யிருக்கக் கடவர்‌ ‘ என்றருளிச் செய்ய, பின்னும்‌ ராமாநுஜ அய்யங்கார்‌ இந்‌தத் திருவடி நிலைகளைத்‌ தமக்குத்‌ திருவாராதனமாசு ப்ரார்த்தித்துக்‌ கொண்‌டிருக்கிறாரென்று விண்ணப்பஞ்செய்ய , அப்படியே ஆகிறதென்று மடத்திலே யெழுந்தருளி னவுடனே தைவாதீனமாகத்‌ திருவடி ஸம்பந்தமுடையரான சில வைஷ்ணவர்கள்‌ திருமலைக்கு விடை கொண்டு திருப் புரட்டாசித்‌ திருநாள்‌ ஸேவித்து விடை கொள்ளுகிறோம் என்று தண்டன்‌ சமர்ப்பித்து நிற்க, போர உகந்தருளி,புணர்‌த்த கையினராயடியேனுக்கும்‌ போற்றுமினே என்று திருமலையை நோக்கித் தொழுது ராமாநுஜ அய்யங்காருக்குத்‌ திருவடி நிலைகளை ஸாதித்து விடை கொடுத்தருள; அவர்களும்‌ புறப்பட்டுத்‌ திருமலைக்கு எழுந்தருளினார்கள்‌.

கந்தாடை அண்ணன்‌ திருமலைக்கு எழுந்தருளல்‌
பின்பொரு நாள்‌ கந்தாடையண்ணனை கடாஷித்தருளி திரு வேங்கட முடையானை மங்களாசாஸநம்‌ பண்ண வேண்டாவோ?என்ன, அப்பிள்ளை, “காவேரி கடவாத கந்தாடை யண்ணரன்றோ?” என்ன, அரங்கத்தரவினணையான்‌ வானவர்கள்‌ சந்தி செய்ய நின்றது அங்கேயே யன்றோ? என்று ஜீயரருளிச்‌ செய்ய,அண்ணனும்‌ அப்படியே நியமித்தருள வேணும்‌” என்ன, அவரையுங் கூட்டிக்‌ கொண்டு பெருமாள்‌ ஸந்நிதியிலே எழுந்தருளி விடை கொடுப்பித்தருளி உத்தம நம்பியையும்‌ கூடவே ஸேவித்துக்‌ கொணடு போரும்படி நியமித்தருளி, அனேகம்‌ ஸ்ரீவைஷ்ணவர்‌களையும்‌ ஜீயர்களையும்‌ ஏகாங்கிகளையும்‌ சாத்தாத ஸ்ரீவைஷ்ணவர்‌களையும்‌ கூடப் பயணஞ்‌ செய்தருளி யிருக்கிற வவஸரத்திலே; உத்தம நம்பியும்‌ (அண்ணனுக்குத்‌ திருப்பல்லக்கு முதலான வரிசைகளைச்‌ சேர்த்துப்‌ புறப்பட்டிருக்கும் படிக்கு விண்ணப்பஞ் செய்து கொண்டு நிற்க, அண்ணனும்‌ அவைகளை யெல்லாம்‌ நிரோதித்து -ஸ்ரீ வைஷ்‌ணவ கோஷ்டியை ஸேவித்துக் கொண்டு திருமலைக்குப்‌ பெரும் கூட்டத்துடனே செல்லுகிற நமக்கு உசிதமன்றென்று மறு விண்ணப்பஞ் செய்ய வொண்ணாதபடிக்கு நிஷேஷித்து விட்டு ” திரு நாளிலே இரண்டு மூன்று நாளாகிலும்‌ மங்களாசாளனமாக வேண்டும்‌” என்று அதி த்வரையாகப்‌ பயண கதிகளிலே யெழுந்தருளி திருமலை யடிவாரத்திலே அடிப்புளி யழகிய சிங்கரைத்‌ தொழுது திருமலை யேறி யருள; அச் செய்தியைத்‌ திருமலை யநந்தாழ்வான் கேட்டருளி,(இவர்‌ ஒன்றான திருமலை யநத்தாழ்வான்‌ திருவம்ச்யராய்‌ அவர்‌ ஸ்தாநத்தில்‌ கைங்கர்யம்‌ பண்ணி யிருந்தவர் ) பெரிய கேள்வி ஜீயர்‌ முதலானார்‌, மற்ற ஆசார்ய புருஷர்கள்‌, ஸ்தலத்தார்‌ எல்லாருக்கு மறிவிக்க, அவர்களெல்லாரும்‌ போர உகந்தருளி வெள்ளிக் கிழமை புழுகுக் காப்பு. உத்ஸவத்தை அண்ணன்‌ மங்களாசாஸனம்‌ செய்தருள வேணுமென்று ப்ராத; கால வேளைக்கு நிறுத்தி, பெருமாள்‌ திருத் தேரிலே ஏறி யருளின வுடனே அனைவரும்‌ வரிசையுடனே ௮ண்ணனை எதிர்‌ கொண்டு எழுந்தருளப் பண்ணுவித்துக் கொண்டு வந்து திருத்‌ தேரிலே பெருமாளை மங்களாசாஸனம்‌ பண்ணுவித்து, பின்பு திருத் தேர்‌ திரு வீதி யெழுந்தருள இயல்‌ தொடங்குகிற விடத்திலே அயோத்யை ராமாநுஜ அய்யங்கார்‌ கண்டு பக்தி பரவசராய்‌ ஸேவித்து நிற்க, அவரையும்‌ க்ருபை பண்ணி யருளி எழுந்தருளா நிற்கிற வளவிலே:ஸ்ரீபத்ரிகாச்ரமத்தினின்றும்‌ ராமாநுஜ தாஸர்‌ வந்து அசிந்தமாக அண்ணன் எழுந்தருளி யிருக்கக்‌ கண்டு மிகவும்‌ வித்தராய்‌ உகந்து திருவடிகளிலே தண்டன்‌ ஸமர்ப்பிக்க,, அண்ணனும்‌ போர வுகந்தருளி எடுத்தணைத்தக்‌ கொண்டு அத்யந்தம்‌ ஹர்ஷ பரவசராய்‌ “வாரீர்‌ ராமாநுஜ தாஸரே! உம்மைக்‌ காணப் பேருமே பெற்றோமே! தேசாந்தர கதனான புத்ரனிடத்தில்‌ பித்ரு ஹ்ருகயம் போலே ஜீயர்‌ திருவுள்ளம்‌ உம்மிடத்தலே ஒருமைப் பட்டிருக்கிறது’என்று அங்குள்ள பெரியோர்களுக்கெல்லாம் இவருடைய ஆசார்ய நிஷ்டையை யருளிச் செய்து, திருத் தேர்‌ நிலையில்‌ எழுந்தருள, பெருமாளும்‌ உள்ளே எழுந்தருளின வுடனே ஸேவாக்ரமத்திலே அப்பனை பாதாதி கேசாந்தமாகவும்‌ கேசாதி பாதாந்தமாசுவும்‌ ஸேவித்து பூர்ண மநோரதராய்‌, புழுகுக் காப்பு ஸேவையுமாய்‌,தீர்த்தம்‌ ஸ்ரீசடகோபன்‌, ஸ்ரீபாத ரேணு ப்ரஸாதித்தருள ஸ்லீகரித்தருளி, பின்பு அநந்தாழ்வான்‌ திருமாளிசைக்கு எழுந்தருளப்‌ பண்ணுவித்துக் கொண்டு எழுந்தருள, ‘அங்கே யெழுந்தருளின வுடனே அநந்தாழ்வானும்‌ ஸர்வோபசாரங்களையுஞ்‌ செய்தருள அங்கே எமுந்தருளி இருந்தார்‌.

அயோத்யை ராமாநுஜ அய்யங்கார்‌ அண்ணனை ஆச்ரயித்தது.
ராமர்நுஜ தாஸரும்‌ ராமாநுஜ அய்யங்காரைக்‌ கண்டு,“தேவரீர்‌ திருமுக ப்ரசாரம்‌ அவ் விடத்தில்‌ கைங்கர்யங்களெல்லாம்‌ அமர்த்தி, சிறிய ராமானுஜ அய்யங்காரைக்‌ கற்பித்து அவரைக்‌ கொண்டு ஸகல வித கைங்கர்யங்களும்‌ நடக்கும்படி பண்ணி வந்தேன்‌; தேவரைக்‌ காணப் பெற்றேன்‌; அண்ணன்‌ திருவடி நிலையும்‌ ஸேவிக்கப் பெற்றேன்‌? என்று விண்ணப்பஞ்செய்ய;
ராமாநுஜ அய்யங்காரும்‌ போர உகந்தருளித்‌ தமக்கு ஹிதங்‌ கேட்கத்‌ தொடங்கி அப்பன் திருவடி தொழுதவன்று தொடங்கி இற்றை வரைக்கும்‌ தம்முடைய வ்ருத்தாந்தங்களை யெல்லாம்‌ விண்ணப்பஞ் செய்யக்‌ கேட்டு அவருக்கு ஹிதமருளிச்‌ செய்தபடி,-“ஜீயர்‌ திருவடிகளில்‌ ஆஸ்ரயிக்க வில்லை யென்கிற குறையை விடும்‌;அதிலும்‌ அதிசயமாய்‌ ஜீயருக்கு இரட்டிப்பு உகப்பாயிருக்கும்‌:நாளை தீர்த்தம்‌ திருவோணத்தில்‌ அண்ணன்‌ திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயணமாக:’ என்று நியமிக்க: ராமாநுஜ அய்யங்காரும்‌ அதி ஸந்தோஷத்துடனே அவரையுங் கூட்டிக் கொண்டு அண்ணனைத்‌ தெண்டன்‌ மைர்ப்பித்து நின்று இச் செய்தியை விண்ணப்பம் செய்ய, அண்ணனும்‌ ”ஜீயருடைய நியமனமும்‌ அப்படியே இருக்கும்‌’* என்றருளிச்‌ செய்து, -ராமாநுஜ தாஸர்‌ ஹ்ருதமமும்‌ ஜீயர்‌ திரு வுள்ளமும்‌ ஏகமாய் இருந்தபடி யென்‌!” என்று போர வித்தராயிருக்க, அண்ணனும்‌ “ஜீயர்‌, தமக்கு ப்ரதி பிம்பமாக அபிமானித்தருளி திவ்ய தேச மங்களாசாஸநம்‌ செய்தபடி அறிவீரே’” என்று அருளிச்‌ செய்து வைஷ்ண கோஷ்டி புரஸ்ஸரமாக ராமாநுஜ அய்யங்காருக்கு ஸமாஸ்ரயணம்‌ செய்தருளினார்‌. ராமாநுஜ தாஸரும்‌ பண்டைக்‌ குலத்தைத்‌ தவிர்த்து தாமும்‌ வேதகப்‌ பொன்னானார்‌ பின்பு அண்ணன்‌ இருவரையும்‌ கூட்டிக் கொண்டு கோவிலிலே எழுந்தருளி அப்பனை மங்களாசாஸதம்‌ செய்தருளா நிற்க , பெருமாளும்‌ அண்ணனை மிகவும்‌ க்ருபை. பண்ணி யருளி ராமாநுஜ அய்யங்காருக்கு அண்ணன்‌ திருவடி ஸம்பந்தம்‌ தோற்ற
“கந்தாடை ராமாநுஜ அய்யங்கார்‌” என்று அருள்‌ பாட்டுடன் பட்டு வஸ்த்ரம்‌ ப்ரஸாதித்து இதுவே இவருக்குத்‌ திருநாம மென்று விதித்தருளிச் செய்து உபலாளித்தருளினார்‌ பின்பு பெரிய கேள்வி சிறிய கேள்வி ஜீயர்கள, ஏகாங்கிகள், ஆசார்ய புகுஷர்கள்‌ முதலான ஸ்தலஸ்தாரனைவரும்‌ அண்ணன்‌ சந்நிதிக்கெழுந்‌தருளி, சிறப்பு வரிசைகளும்‌ ஸமர்ப்பித்து, ஆஸ்ரயிக்க வேண்டியவர்கள்‌ ஆஸ்ரயித்து ஸ்ரீபாத தீர்ததம்‌ ஸ்வீகரித்து, அமுது செய்யத் தக்கவர்கள்‌ அமுது செய்தருளி, தளிகை ப்ரஸாத ப்ராப்‌தாக்கள்‌ தளிகை ப்ரஸாதம்‌ ஸ்வீகரித்து ௨பலாளித்து க்ருதார்த்த ரானார்கள்‌-

அண்ணன்‌ திருமலையினின்‌றும்‌ கோயிலுக்கெழுந்தருளல்‌
மற்றை நாள்‌ அண்ணனை அனைவரும்‌ கோவிலுக்கு வரிசையுடனே எழுந்தருளப்‌ பண்ணிக் கொண்டு வந்து மங்களாசாஸநம்‌ பண்ணின வுடனே பெருமாளரையில் பீதக வண்ண வாடையான பெரிய பீதாம்பரம்‌ முதலான வரிசைகளெல்லாம்‌ ஸாதித்தருளி கந்தாடை ராமாநுஜ ௮ய்யங்காருடைய திருப் பல்லக்கு, சத்ர சாமராதிகள்‌, மற்றை ஸமர்ப்பணைகளை யெல்லாம்‌ பரிக்ரஹிக்கும்‌ படிக்கு அர்ச்சக முகேந நியமித்தருளி விடைகொடுத்தருள உடனே புறப்பட்டருளிக்‌ கீழ்த் திருப்பதியிலே யெழுந்தருளி ஸ்ரீகோவித்த ராஜப்‌ பெருமாளையும்‌ மற்றவர்களையும்‌ மங்களாசாஸநஞ்‌ செய்தருளி வரிசை பெற்றுப்‌ புறப்பட்டு எறும்பியிலே எழுந்தருள, அப்பா திருத் தகப்பனார்‌ ஐயைகளும்‌ அழகிய மணவாள தாஸராகிய ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடனே எதிர் கொண்டு ஸேவித்துத்‌ தம்முடைய திருமாளிகையிலே எருந்தருளப்‌ பண்ணி வைத்துக்‌ கொண்டு சென்று உபசரித்தருளின வளவிலே; அண்ணன்‌,இளையாழ்வார்‌ பிள்ளை, திருவாய்மொழியாழ்வார்‌ பிள்ளை முதலான ஆசார்யர்களும்‌, எம்பெருமானார்‌ ஜீயர்‌, திருவேங்கட ஜீயர்‌ முதலான ஜீயர்களும்‌, முந்தி எழுந்தருளுகிறார்கள்‌’- என்‌கை -“அடியேன்‌ சேரிக்கு எழுந்தருளி க்ருபை பண்ணி யருளாமல்‌ அப்படிச்‌ செய்தருளலாமோ?” என்று ஐயைகள்‌ வெறுத்துக்‌ கொண்டு சுத்த ஸத்வமண்ணனைக்‌ கேட்டருள, அண்ணனும்‌,“ஸ்வாமி ஆசார்யரண்ணன்‌, தாம்‌ திருப் பல்லிக்கலே யெழுந்தருளச்‌ செய்தே அவர்களும்‌ கூட எழுந்தருளப் போகாதென்று முன்னே அனுப்பி யருளினார்‌. அவர்களும்‌, பத்மபுரமென்சிற திருமலையடி வாரத்திற் கெழுந்தருளுகிறார்கள்‌’” என்ன, ஆகில்‌ தாம்‌ எழுதந்தருளி அவர்களை யெல்லாரையும்‌ எழுந்தருளப்‌ பண்ணிக் கொண்டு வர வேணுமென்று சுத்த ஸத்வ மண்ணன்‌ திருக் கைகளைப் பிடித்துக்‌ கொண்டு பத்ம புரம் யெழுந்தருள, அவர்களுங் கண்டு அந்யோந்யம் வந்தந பராய்‌ குசல ப்ரச்நம்‌ பண்ணிக் கொண்டு எல்லாரும்‌ எறும்பியிலே ஐயைகள்‌ திருமாளிகையிலே எழுந்தருளி சக்ரவர்‌த்தி திருமகன்‌ அதி விஜ்ரும்‌பணமாக பூர்ணமாக அமுது செய்தருளி ததீயாராதநமும்‌ நடக்க, மற்றை நாள்‌ திருக்‌ கடிகையில்‌ ௮க்‌காரக் கனியை யடைந்து மங்களாசாஸநஞ் செய்தருளிப்‌ புறப்‌பட்டுப்‌ புட்குழி யம் போரேற்றைத் தொழுது பெருமாள்‌ கோயிலுக் கெழுந்தருள, அங்குள்ள ஆசார்யர்களும்‌ கோவிலனைத்துக் கொத்தும்‌ எதிர் கொண்டு எழுந்தருளிவித்துக்‌ கொண்டு போய்‌ பேரருளாளர்‌ பெருந் தேவியாரை ஸேவா க்ரமத்‌திலே மங்களாசாஸதம்‌ பணணுவித்துத்‌ திருமாளிகையிலே எழுந்தருளப்‌ பண்ணிச்‌ சிறப்பும்‌ நிரவதிகமாக ஸமர்ப்பித்து உபசரித்‌தருளினார்கள்‌-அப்பாச்சியாரண்ணாவும்‌ முதலியாண்டான்‌ தொடங்கி யுண்டான தம்முடைய பெரியோர்களை யெல்லாம்‌ ஸேவித்தாற்‌ போலிருக்கிறதென்று மிகவும்‌ உகந்தருளி ப்ரதிபத்தியுடனே ஸ்வாமி யண்ணனையும்‌, கூட எழுந்தருளின ஸ்வாமிகளையும்‌ மற்றுமுண்டான பரிஜனங்களையும்‌ தம் திருமாளிகையிலே தானே எழுந்தருளப்‌ பண்ணி வைத்துக்‌ கொண்டு பஹுவாக உபசரித்து உபலாளித்துக்‌ கொண்டெழுந்தருருளி யிருந்தார்‌. பேரருளாளரும்‌ உகந்தருளி அண்ணனுக்குத்‌ திருநாமம்‌ :ஸ்வாமி’” என்று அனைவரும்‌ அநுஸந்திக்கும் படிக்கு ஆஜ்ஞாபித்தருளி அருள் பாடும்‌ ப்‌ரஸாதித்தருளினார்‌.

ஸ்வாமி யண்ணன்‌ பேரருளாளனுக்கு சாலைக் கிணற்றில்‌ திருமஞ்சந கைங்கர்யம்‌ செய்தல்‌-
ஸ்வாமி யண்ணனும்‌ பேரருளாளனுக்கு மிகவும்‌ ௨கப்பாக எம்‌பெருமானார்‌ உகந்து செய்தருளின கைங்கர்யமாய்‌, பின்பு முதலியாண்டானும்‌ அப்படியே செய்தருளி, துன்னு புகழ்க்‌ கந்தாடைத்‌ தோழப்பரும்‌ விரும்பிச்‌ செய்தருளின சாலைக் கிணற்றில்‌ திருமஞ்சந கைங்கர்ய மின்றிக்கே யொழிய வொண்ணா தென்று அப்பாச்சியாரண்ணாவுக் கருளிச்‌ செய்து, தாமும்‌ புறப்பட்டருளி அருணோதய காலத்திலே அநுஷ்டாந குளத்திலே நீராடி நித்ய கர்‌மாநுஷ்டாநங்களையும்‌ நிறை வேற்றி, கைங்கர்ய ருசியை யுடையருமாய்‌ சக்தருமா யெழுந்தருள ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடனே சாலைக்‌ கிணற்றருகே எழுந்தருளி குடங்களை சோதித்துத்‌ திருமஞ்சநம்‌ பூரித்துத்‌ திரு முடியிலே வைத்துக் கொண்டு ஆளவந்தார்‌ ஸ்தோத்ர அநுஸந்தாநத்துடனே தண்ணீரமுது வழி திருத்துகிற உத்ஸவம்‌ (எம்பெருமானார் திரு மலையிலே நியமித்து ஏற்படுத்தி யருளிய ஒரு உத்ஸவம்‌, திரு மலையப்பன்‌ ஒரு வேடனுருலில்‌ பெரிய திருமலை நம்பி நித்யமாக ஆகாச கங்கை யினின்றும்‌ கோயிலுக்கு எழுந்தருளப்‌ பண்ணும்‌ திருமஞ்நத்தை ஒருநாள்‌ குடத்தை அம்பெய்து ஒட்டை பண்ணி பெருகிய தீர்க்தத்தைப்‌ பருகி யருளியதை அனைவரும்‌ அறியும்படி, பல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌ குழாமாக ஆகாச கங்கையிலிருந்து அத்‌யயந உத்ஸவம்‌ முடிந்த மறு தினம்‌ திருமஞ்சனம்‌ எழுந்தருளப்‌ பண்ணிக் கொண்டு திருவீதி வலம்‌ வந்து கோயிலில்‌ ஸமர்ப்பித்தல்‌ )போலே தாம்‌ எழுந்தருளி யிருக்கிற நாளெல்லாம்‌ பேரருளாளருக்குத்‌ திருமஞ்சந கைங்கர்யம்‌ செய்தருளி, பின்பு அப்பாச்சியர் அண்ணாவை -இந்த கைங்கர்யம்‌ தப்பாமல்‌ நடத்தி வாரும்‌’” என்று நியமித் தருளினார்‌.–

கந்தாடை ராமாநுஜ அய்யங்கார்‌ செய்த கைங்கர்பங்கள்‌
ஒரு நாள்‌ கந்தாடை ராமாநுஜ அய்யங்காரைத்‌ திருமவை திருப்பதியில்‌ கைங்கர்யங்களை நிறைவேற்றி மீண்டு வந்து, திருவநந்த ஸரஸ்ஸுக்கு நீராழி மண்டபமும்‌, சுற்றி வர ஸோபானங்களும்‌ தென் கரையில்‌ உந்நதமான குளக் குறடும்‌, ஸிம்ஹாஸநமும்‌,மண்டபமும்‌, திருமழிசைப் பிரான்‌ கோயில்‌ கைங்கர்யமும்‌, திரு வபிஷேக மணடபத்திற்கு முன்னே பெரிய மண்டபமும்‌ திருமலைக்கு ஒலிமுக மண்டபம்‌ முதலான இன்னும் சில மண்டபங்களும்‌, திருமடைப் பள்ளி, வடக்குத்‌ திருக்குளப் படிக்கட்டும்‌, யதா ஸம்பவம்‌ திருவாபரணங்களும்‌, திருமஞ்சந காலத்திற்கு மஞ்சள் காப்பு கைங்கர்யம்‌ முதலான அநேக கைங்கர்யங்களும்‌,திருப் பவளத்திற்கு உகப்பாக அமுது செய்தருளும் படிக்கு சில கட்டளைகளும் நியமித்து,-இவைகளெல்லாம்‌ அழகிய மணவாள மாமுனிகள்‌ கைங்கர்யம்‌, அவச்யம்‌ நடத்‌தி வாரும்‌” என்றும்‌-அப்பாச்சியாரண்ணாவை நாமாகவே ப்ரதிபத்தி பண்ணி வாரும்‌’* என்றும்‌ புத்திகளை ஸாதித்து திருமலைக்கு அனுப்பி யருளினார்‌.

“அண்ணன்‌ ஜீயர்‌- ஜீயரண்ணன்‌”
பின்பு தாமும்‌ ஸ்ரீபெரும்பூதூர்‌ முதலான திவ்ய தேசங்களை மங்களாசாஸநம்‌ பண்ணத் திருவுள்ளமாய்‌, பேரருளாளர்‌ ஸந்நிதியிலே அனுப்புவித்துக் கொள்ள எழுந்தருள, திருவாராதநம் கண்டருளி தத்யோதந அவஸரம்‌ அமுது செய்தருளின வுடனே அண்ணனை அருள்பாடிட்டழைத்து உடுத்துக் களைந்த பீதக வாடை, அபய ஹஸ்தங்கள்‌, திருவடிசோடு, களபம்‌, சூடிக் களைத்த தொடுத்த துழாய் மலர்‌, ப்ரஸாதங்தள்‌ இவையெல்லாங் கட்டி “இவை ஜீயருக்கு’” என்று அண்ணன்‌ திருக் கைகளிலே ஸாதித்தருளி அண்ணனுக்கு உகப்புடனே வரிசைகளும்‌ ஸாதித்தருளி விடை கொடுத்தருள, ஸ்வாமி யண்ணனும்‌ திருவைய மாளிகையிலே கச்சிக்கு வாய்த்தான் திரு மண்டபத்திற்கு எதிராக எழுந்தருளி இருந்து ஜீயருடைய வைபவங்களை அநுஸந்திக்க அதற்கு அநு குணமாக பேரருளாளர்‌ உபலாளித்தருளி உகந்து கொண்டிருக்க , அவ்வளவிலே சில பெரியோர்கள்‌ “தம்முடைய ஸ்வாமி ஜீயருக்கு”: “அண்ணன்‌ ஜீயர்‌” என்று பேரருளாளர்‌ திருநாமம்‌ சாத்துவது!” என்று உகந்தருள! வேறு சில பெரியோர்கள்‌, அண்ணனுக்கு பெரிய பெருமாள்!”ஜீயரண்ணன்‌’ என்று திருநாமம்‌ சாத்தினதுண்டே!யென்று, “ராமாநுஜம்‌ லக்ஷ்மண பூர்வஜம்‌ ச ‘- என்கிறபடியே ஜீயருக்கும்‌ அண்ணனுக்கு முண்டான அந்யோந்ய ப்ரீத்யதிசயத்‌தையும்‌ அப்ரதிம னவபவங்களையு மிட்டுப்‌ பேரருளாளரும்‌ பெரியோர்களும்‌ உகந்தருளி இப்படித் திரு நாமங்கள்‌ சாத்தினார்‌களென்று எல்லாருங்‌ கொண்டாடிக் கொண்டு திரு மாளிகை யிலே எழுந்தருள; ‘பஹுநாளாயிற்று அதி சீக்ரமாக வரவும்‌” என்று அண்ணனுக்கு ஜீயருடைய திருமுகம்‌ வர, அண்ணனும்‌ அந்தத்‌ திரு முகத்தை சிரஸா வஹித்தருளி உட்பட்டுக்‌ கொண்டு ஸ்ரீ பெரும்‌பூதூர்‌ முதலான திவ்ய தேசங்களை திக்கு நோக்கி தண்டன்‌ ஸமர்ப்‌பித்துக்‌ கோயிலுக்குப்‌ புறப்பட்டு -பொன்னடி காண்பதோராசையினால்‌ அதி த்வரையாக பயண கதியில் எழுந்தருளித்‌ திருக் காவேரிக்‌ கரையிலே யெழுந்தருள, கோயிலுள்ள பெரியோர்களெல்லாருங்‌ கேட்டருளி மிகவுமுகந்திருக்க, பட்டர்‌ கோயில் பரிகரமனைத்‌துடனே எதிர் கொண்டு திருமாளிகையிலே எழுந்தருளிப்‌ பண்ணி வைத்தார்‌. ஜீயரும்‌ அண்ணன்‌ திரு மாளிகையிலே எழுந்தருளி யிருந்து அண்ணனை க்ருபை பண்ணி யருளி, திரு வேங்கடமுடையான்‌, பேரருளாளர்‌ ப்ரஸாதங்களையும்‌ அங்கீ கரித்தருளி அவ்வவ்‌ விடங்களிலுள்ள வைபவங்களைக் கேட்டருளி உகப்புடனே எழுந்‌தருளி யிருக்கிற வளவிலே, ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌, பேரருளாளர்‌ ஜீயருக்கு அண்ணன்‌ ஜீயர்‌” என்று திரு நாமம்‌ ஸாதித்தபடியை விண்ணப்பஞ்‌ செய்யக் கேட்டருளி மிகவுமுகந்து, -நம்முடைய மனஸ்ஸூக்குத் தக்கபடி பேரருளாளரும்‌ தேவரீர் ஸம்பந்தம் தோற்ற அருளிச் செய்வதே!” என்று அண்ணனைப்‌ பார்‌த்தருளிச் செய்ய, ஸ்வதந்த்ரனுடைய அதி க்ரமணத்துக்குத்‌ தடை யுண்டோ? என்று சிலர் அருளிச்‌ செய்யப் புக ப்ரதிவாதி பயங்கர மண்ணாவும்‌ “ஸ்ரீயபதி’* என்னுமா போலே ஜீயருக்கு இதுவுமொரு திருநாம மென்ன , அவரை எல்லாரும்‌ கொண்டாடினார்கள்‌,
பின்பு ராமாநுஜ தாஸர்‌ திருவடிகளிலே தண்டன்‌ ஸமர்ப்பித்து நிற்க, அவர்‌ திருமுடியில் திருவடிகளை நற்றரிக்க வைத்தருளி மிகவும்‌ விஸேஷ கடாக்ஷம்‌ பண்ணி யருளினர்‌. அவரும்‌ வட தேசத்‌ தெம்பெருமான் களுடைய ப்ரஸாதங்களை நாலு ஸ்ரீவைஷ்ணவர்‌களைக் கொண்டு எழுந்தருளப் பண்ணி அவற்றை யெல்லாம்‌ ஸமர்ப்‌பிக்க , அங்கீ கரித்தருளி விநியோகம்‌ செய்தருளி தாமும்‌ ஸ்வீகரித்‌ தருளி பூர்ண மநோ ரதராய்‌, வடக்கில்‌ திருப்பதிகளெல்லாம்‌ ஸேவித்தாராயிற் றென்று ராமனுஜ தாஸரை நெருங்கத் தழுவி யருளினார்‌,

அநந்தரம்‌ அப்பாவை ஊரேற வரும்படிக்கு அவர்‌ திருத் தமப்‌பனார்‌ ராமாநுஜ தாஸர்‌ திருக்கையிலே திருமுகம்‌ வரக் காட்ட அவரும்‌ ஸேவா விஸ்லேஷ பீருவாயிருக்க, அவருக்குத் தஞ்சமாகத் தம்‌முடைய விக்ரஹமாக ஒரு விக்ரஹத்தையும்‌ திருவடி நிலைகளையும்‌ திரு உத்தரீயத்தையும ப்ரஸாதித்தருளினார்‌
ப்ரீத। ப்ரேஷி தவாந் முநிர் வர வரோ யஸ்மை முஹு: ஸ்ரீமுகம்‌
ப்ராதாத்‌ ஸ்வாங்க்ரி ஸரோஜ ஸங்க ஸுபகம்‌ ஸ்வீயா முபாநத்யுகீம்‌ |
ஸ்வீயம்‌ ஸுந்தர முத்தரீய மமலம்‌ ஸ்வாம் மூர்த்தி மர்ச்சா மயீம்‌
தம்‌ தேவேஸ குரும்‌ பஜேம ஸரணம்‌ ஸம்ஸார ஸந்தாரகம்‌ ॥
[மணவாளமாமுனிகள்‌ யாருக்கு அடிக்கடி உகந்து ஸ்ரீ முகம் ஸாதித்‌தாரோ, யாருக்கு தம் திருவடித் தாமரைகளின்‌ ஸம்பந்தத்தினால்‌ பாக்யம்‌ பெற்ற தமது பாதுகைகளிரண்டையும்‌, தமது அழகியதாய்த்‌ தூயதான உத்‌தரீயத்தையும்‌- தமது அர்ச்சா விக்ரஹத்தையும்‌ தந்தருளினாரோ, ஸம்ஸார தாரகரான அந்த தேவராஜ குரு வென்னும்‌ எறும்பி யப்பாவைச்‌ சரணமாகப்‌ பற்றக் கடவோம்‌]
என்று பின்புள்ளாரும்‌ இவ் வ்ருத்தாந்தத்தை யநுஸந்திக்கும்படி அபிமானித்தருள, பின்பு எறும்‌பியப்பாவின்‌ திருப் பேரனாரான பிள்ளை யப்பாவும்‌ இந்த வ்ருத்தாந்தத்தை அநுஸந்‌தித் தருளினாரிறே. அப்பாவும்‌ ஜீயரநுமதி கொண்டு கோயிலினின்றும்‌ புறப்பட்டு எறும்பி யேற எழுந்தருளி தம் திருத் தமப்பனாரைத்‌ திருவடி தொழுது அவருக்கு சுஷ்ரூஷித்திக்‌ கொண்டிருந்து, –எண்டிசையுமறிய இயம்‌புகேன்‌ ஒண்டமிழ்ச்‌ சடகோப னருளையே-என்கிறபடியே, ஜீயருடைய சேஷா க்ருதித்வ லஷ்மணா க்ருதித்வ ப்ரப்ருதிகமான அப்ரதிம ப்ரபாவத்தை வரவர முநி ஸதகம்‌, வரவர முநி ப்ரபந்தம்‌,வர வரமுநி பஞ்சாஸத்‌, வரவர முநி ஸ்தவம்‌, வரவர முநி மங்களாசாஸநம்‌ வரவர முநி கத்யம்‌ முதலான ஹ்ருதயமான அநேக ப்ரபந்தங்களாலே வெளியிட்டு உபகரித்தருளினார்‌–

ஸ்ரீ வான மாமலை ஜீயர்‌ அரங்க நகரப்பனை திருவாரதனமாகப் பெறுதல்‌
அவ்வளவிலே வானமாமலை ஜீயரை வானமாமலை ஸ்ரீகார்‌யார்த்தமாக அனுப்பி யருளவேணுமென்று ஸேனை முதலியார்‌ ஸ்ரீமூகம்வர, எதிர்கொண்டு சிரஸா வஹித்து உட்பட்டுக் கொண்டு அப்படியே ஸம்மதியாம் படி ஜீயர்‌ நியமித்தருளி, அவரையும்‌ கூட்‌டிக் கொண்டு பெருமாள்‌ திரு முன்பே சென்று இச் செய்தியை விண்ணப்பஞ் செய்து தாமும்‌ திவ்யப் ப்ரபந்தம்‌ நாலாயிரத்திலும் நூறு பாட்டு க்ரமத்திலே நித்யாநுஸந்தானமாக அநுஸந்‌திக்‌கிறது அன்றைக்குத்‌ திருமொழி சாற்று முறையாய்‌, அணியார்‌ பொழில் சூழ்‌ அரங்கநகரப்பா என்று -அநுஸந்திக்கிற வேளையில பெருமாளும்‌ அப்படியே ஸம்மதித்து, தம்முடைய ஸந்நிதியிலே பூபால ராயனில்‌ தட்டிலே யெழுந்தருளி யிருக்கிற அரங்க நகரப்பனாகிய லஷ்மீ நாராயணனான நாம்‌ வானமாமலை ஜீயருக்கும்‌ உமக்குமாக வருகிறோமென்று வானமாமலை ஜீயர்‌ இருக்கையிலே எழுந்‌தருளப் பண்ணிக்‌ கொடுக்க, அவரும்‌ ஜீயர்‌ திரு முக மண்டலத்தைப்‌ பார்த்து பெரியார்க் காட்பட்டக்கால்‌ பெறாத பயன்‌ பெறுமாறு என்று விண்ணப்பஞ்செய்ய., பெருமாளும்‌ தீர்த்தம்‌ திருப்பரியட்‌டம்‌, திருமாலை அபய ஹஸ்தம்‌ முதலான வரிசைகளும்‌ ஸ்ரீசடகோபனும்‌ ப்ரஸாதமும்‌ ஸாதித்து விடை கொடுத்தருள, ஜீயரும்‌ மங்கள வாத்யங்களுடளே அரங்க நகரப்பனை எழுந்தருளப் பண்ணிக்‌ கொண்டு மடத்திலே யெழுந்தருளி அமுது செய்தருளின வுடனே ஜீயரை வாழ்த்தி அரங்கநகரப்பனை ப்ரஸாதித்து வானமா மலைக்கு அனுப்‌பி யருளினார்‌.

ஸ்ரீ கோவிந்த தாஸரப்பனின்‌ மதுரகவி நிஷ்டை
அநந்தரம்‌ ஜீயரும்‌ ஒரு நாள்‌ எல்லாரும்‌ பேரோலக்கமாக ஸேவித்துக்‌ கொண்டிருக்கச்‌ செய்தே முதலிகளைக் குறித்து, எல்லாரு மறிந்தார்களே யாகினும்‌ தேவு மற்று அறியேன் என்றிருக்கிற இருப்பு ஸ்ரீ கோவிந்த தாஸரப்பனுக்கே யுள்ளதொன்றிறே என்று விசேஷாபிமாநம்‌ செய்தருளி (இவரே பட்டர்பிரான் தாசர் -அடுத்து ஜீயர் ஆனவர் -முன்னால் மோர் முன்னார் ஐயர் -30 வர்ஷம் -ஆஸ்ரம ஸ்வீகாரம் முன்பே 18 வர்ஷம் -பிண்பு 12 வர்ஷம் ),
சாஷான் நாராயணோ தேவ க்ருத்வா மர்த்ய மயீம்‌ தநும்‌ |
மக்நா நுத்தரதே லோதாந்‌ காருண்யாச் சாஸ்த்ர பாணிநா | என்றும்‌
ஐகதோ ஹித சிந்தாயை ஜாக்ரத பணி ஸாயிந : |
அவதாரேஷ் யந்ய தமம்‌ வித்தி ஸெளம்ய வரம்‌ முநிம்‌ ॥
[ஸர்வேஸ்வரனான நாராயணன் தானே இவ் வுலகில்‌ மனித வுருவில்‌ (ஆசார்யனாய்‌) வந்தவதரித்து ஸம்ஸாரமாகிற கடலில்‌ முழுகிக்‌ கிடக்கும் ஜனங்களைத்‌ தமது கருணையினால்‌ சாஸ்த்ரங்களைக்‌ கைக் கொண்டு மேலெழச் செய்கிறான்‌-என்றும்‌, உலகங்களுக்கு நன்மை செய்யும்‌ எண்ணத்தினால்‌ அதன் பொருட்டு விழிப்புடனுள்ள சேஷ சாயியான எம்பெருமான்‌ பண்ணி யருளும்‌ அவதாரங்களில்‌ மணவாள மா முனிகளையும்‌ ஒரு அவதாரமாக அறிவீர்‌] என்றும்‌ சொல்‌லுகிறபடியே தாம்‌ பகவதவதார மென்னுமிடம்‌ தோன்ற நாமே கிடீர்‌’ என்றருளிச் செய்து தம் மழகிய மணவாளப்‌ பெருமாளையும்‌ அவருக்குத்‌ திருவாராதனமாக ப்ரஸாதித்து ப்ராப்யைக நிஷ்டராக்கி யருளினார்‌.(ஆச்சார்யர் ப்ராபகம் பெருமாள் ப்ராப்யம் என்று இருக்காமல் ஆச்சார்யரே ப்ராப்யம் என்று) அவரும்‌, மோர் முன்னாக முப்பது ஸம்வத்ஸரம்‌ தளிகை ப்ரஸாதம்‌ ஸ்வீகரிக்கப் பெற்று (ஆசார்யன்‌ அமுது செய்த பாத்ரத்தில்‌ (இலையில்‌) அவர்‌ கடைசியாக அமுது செய்த மோர் ப்ரஸாதம்‌ ரஸம்‌ மாறாமல்‌ அதையே சிஷ்யனான தாம்‌ முதலில்‌ உணடு பிறகு மற்ற வ்யஞ்சளங்‌களுடன்‌ அதே இலையில்‌ உண்பது. ஆசாரியன்‌ போனகம்‌ செய்த சேடம்‌ உண்கை சிஷ்யனுக்கு ப்ராப்யம்‌. இப்படி மோர் முன்னாரையன்‌ என்னும்படி 30 ஆண்டுகள்‌ தினமும்‌ ஆசாரியனின்‌ உச்சிஷ்ட முண்டு சிரோபாஸித ஸத் வ்ருத்தர்‌ என்று கொண்டாடப்‌ பெற்றவர்‌ பின்புள்ளாரிலு முண்டு )க்ருதார்த்தராய்‌ ஸகல ரஹாஸ்யார்த்தங்களையுங்‌ கேட்டு ஜீயர் திருவடிகளை ஒருக் காலும்‌ பிரியாதே, பிரிந்தாலும்‌ இராத் தங்குமூருக்கும்‌ போகாதே, நித்ய ஸேவை பண்ணிக்‌ கொண்டிருந்தார்‌. பின்பொரு திருவாடிப்‌ பூரத்திலே சூடிக் கொடுத்த நாச்சியார்‌ தீர்த்த ப்ரஸாதங்களை போர ஆதரித்துக்‌ கொண்டு வந்து ஸமர்ப்பிக்க, ஜீயரும்‌ அங்கீகரித்‌தருளி பெரிய ப்ரீதியோடே ஆண்டாளுக்குகப்பாக பட்டர்‌ பிரான்‌ தாஸர்‌” என்று திரு நாமம்‌ ஸாதித்தருளினார்‌. பின்பு கோவிந்த தாஸரப்பன்‌ மஹா விரக்தராய்‌ ஆஸ்ரம ஸ்வீகாரம்‌ செய்ய,பட்டர் பிரான்‌ ஜீயர்‌!’ என்று, திருநாமமாயிற்று. எம்பெருமானார்‌ திருவடிகளுக்கு வடுக நம்பியைப் போல யாய்த்து இவரும்‌ ஆசார்ய நிஷ்ட அக்‌ரேஸரரா யிருக்கும்படி-இப்படியான விவர்‌ சரம பர்வ நிஷ்டை மணவாள யோகி வாழ்ந்தருளிகிற காலத்திலே தணவாத வடிமை ஸகல காலத்திலும்‌ செய்தருள, ‘பட்டர் பிரான்‌ ஜீயர்‌’” என்றும்‌, தேவு மற்றறியேன்‌ என்றும்‌, ‘பட்டநாத முநி வர அபீஷ்ட தைவதம்‌” [மணவாளமாமுனிகள்‌ பட்டர்பிரான்‌ ஜீயருக்கு இஷ்ட தேவதை] எனறும்‌ “ஸ்ரீமதுரகவி சரிதகாரி மஹித சாரித்ர ஸ்ரீமாந்‌ பட்டநாத யதீஸ்வர – [ஸ்ரீமதுரகவி நிஷ்டையை மணவாள மாமுனிகளிடம்‌ உடையவர்‌ நன்னடத்தை யுள்ள ஸ்ரீபட்டர்‌ பிரான்‌ ஜீயர்‌] என்றும்‌ அங்குத்தைக்கு அந்தரங்கரானவர்கள்‌ அருளிச்‌ செய்தார்கள்‌-இப்படி அந்திமோபாய நிஷ்ட்ட அக்ரேஸராகவே ஸேவ்யமாநராய் எழுந்தருளி யிருக்கிற ஸெளம்ய ஜாமாத்ரு முநி வர்யரான ஜீயரும்‌ அன்னையாய்‌ அத்தனாய்‌ என்கிறபடியே தமக்கு ஸர்வ விதோத்தாரக பந்து பூதரான நம்மாழ்வாரை ஸேவித்து நெடுநாளாயிற்று ஆகையால்‌ தத் விஷய ப்ரேமம் அதிசயித்து தாய்‌ நாடு கன்றே போல த்வரித்துக்‌ கொண்டு பெருமாளுக்கு விண்ணப்பஞ் செய்து அப்போதே திருதகரி யேற வெழுந்தருளுவதாகப்‌ புறப்பட்டு, ““கூடல்‌” என்றது மதுரையிலே சென்று திருப் பல்லாண்டு அவதரித்த ஸ்தலமென்று உகந்தருளி மல்லாண்ட திண்டோள்‌ மணி வண்ணரையும்‌ திருவடி தொழுது,பல்லாண்டு பல்லாண்டு என்று மங்களாசாஸநம்‌ செய்தருளி அங்கே யெழுந்தருளி யிருக்குமளவிலே।

மஹாபலி வாண நாத ராயன்‌ ஜீயரை ஆஸ்ரயித்தல்‌
அத் தேசத்துக்கு அதிபதியான மஹாபலி வாண நாத ராயன்‌ (1422-1477-வரி 55 வருஷங்கள் ஆண்டவர் )வந்து திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயிக்க, அவனையும்‌ விசேஷ கடாக்ஷம்‌ பண்ணி தாப புண்ட்ராதி பஞ்ச ஸம்ஸ்கார யுக்தனாக்கித்‌ திருவடிகளுக்‌ காட்படுத்திக் கொண்டு அற்றைக்கு அங்‌கே யெழுந்தருளி யிருந்து பிற்றை நாள்‌ அர்த்த ராத்ரியிலே
மணி காஞ்சந ஸஞ்சந்நாம்‌ சிபிகாம்‌ தததிஷ்ட்டிதாம்‌ |
ஸபந் நயந்த ஸ்வஸ்கந்தே க்ருத்வா கேகித்‌ ப்ர தஸ்த்திரே ॥
(சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌ பொன்னாலும்‌ ரத்னங்களாலும்‌ ஆனதும்‌, நன்கலங்கரிக்கப் பட்டதும்‌, மாமுனிகள்‌ எழுந்தருளி யுள்ளதுமான அத் திருப் பல்லக்கை சலிப்பில்லாமல்‌ தமது தோள்களிலே தாங்கிக் கொண்டு புறப்பட்டார்கள்‌ ] என்கிறபடியே அந்த ராஜா ஸமர்ப்பித்த அநர்க்கமான நவ ரத்ந கசித ரமணீயாந்‌ தோளிகையிலே ஏறி யருளிப்‌ புறப்பட்டு மூடு பனி யாகையாலே திருப் பல்லக்கை குக்கூடலிட்டு ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌ ஸ்ரீபாதந்‌ தாங்கிக்‌ கொண்டு எழுந்தருளா நிற்க,
சத்ரம் சித்ரம்‌ தது : கேசித்‌ சாமரே ததிரேபரே |
ப்ருங்கார மவரே அபிப்ரந் களாசீமமி கேசந ॥
தத் பதாப்ஜா ஜஸ்பர்‌ஸ பாவநீ மாத்ம பாவிநீம்‌ |
ஸந்த்ஸ் ஸந்தாரயந்தி ஸ்ம மெளளி நாமணி பாதுகாம்‌ |
அகாயந் நக்ரத;கேசிதத ந்ருத்யந்தி கேசக ॥
[சிலர்‌ திரு வெண்‌ கொற்றக் குடையைத்‌ தாங்கிச்‌ சென்றனர்‌ ;சிலர்‌ திரு வெண் சாமங்களை வீசினர்‌; சிலர்‌ படிக்கும்‌ காளஞ்சிகளைத்‌ தாங்கிச்‌ சென்றனர்‌ -சில பாகவதர்கள்‌ ஜீயருடைய ஸ்ரீபாத ரேணு படுதலால்‌ பரிசுத்தராய்‌ ஸ்வரூபாநுகுணமாக ஸ்வாமியினுடைய மணி பாதுகங்களைத் திருமுடி மேல்‌ தாங்கிச் சென்றனர்‌ -பிலர்‌ முன்னே பாடிச்‌ சென்றனர்‌; சிலர்‌ ஆடிச் சென்றனர்‌] என்கிறபடியே-சத்ர சாமராதிகள்‌ தொடக்கமான கைங்கர்யோப கரணங்களைத் தரித்துக் கொண்டு பாடுவாராடுவார்‌ உகந்தாலித்துக்‌ கேட்பாராய்‌ ஸஸம்ப்ரம ந்ருத்த கீதத்தடனே அனைவரும்‌ ஸேவித்துக் கொண்டு போருகிற படியைக் கண்டு இரவெல்லாம்‌ அவஸர ப்ரதீஷராய்‌ ஜீயரறியாதபடி ஸ்ரீ பாதம்‌ தாங்கிக் கொண்டு இரு காத வழி ஸேவித்து வர, விடிந்த பின்பு வைகை யாற்றின்‌ கரையிலே அநுஷ்ட்டா நார்த்தமாக இறங்கி யருளின வளவிலே ராஜாவும்‌ கச்சை கட்டி யுடுத்து ஸந்நத்தனாய் ஸ்ரீபாதம்‌ தாங்கின வேஷத்தோடே வந்து திருவடிகளிலே ஸேவிக்க, ஜீயரும்‌ அது கண்டு இப்படி செய்வதே என்று ஆச்சர்யப் பட்டருள அப்போது அநுஷ்ட்டானம்‌ பண்ணுவதாக வெழுந்தருளி யிருந்த “முத்தரசன்‌” என்கிற கிராமத்தை அங்கீ கரித்தருள வேணு மென்று அபேக்ஷிக்க, ஜீயருமவனுடைய நிர்ப்‌பந்தத்துக்காக அந்த க்ராமத்தை அங்கீகரித்தருளி அன்று தொடங்கி அந்த க்ராமத்திற்கு ”அழகிய மணவாள நல்லூர்‌”என்று திரு நாமம்‌ ப்ரஸாதித்து (முத்தரசன் ஏந்தல் இன்றையப் பெயர் )மஹாபலி வாண நாத ராஜாவையும்‌ மிகவு முகப்போடே அனுப்பி யருளி, திருப் புல்லாணி வழியாக எழுந்தருளு மளவிலே முதலிகளும்‌ தாமாக அத்வ ஸ்ரமாந்தராய்‌ நிழல் தேடி வாரா நிற்க, அங்கே ஸ்த்தாவர விசேஷமா யிருப்பதொரு இந்த்ரிணீ வ்ருஷம்‌ நீரந்தீரச் சாயா யுக்தமாய்‌ நிற்கக் கண்டு அங்கே வெழுந் தருளி அப் புளிய மர நிழலிலே விஸ்ரமித்து அத்வ ஸ்ரமம்‌ தீர்த்துக் கொண்டு எழுந்தருளி யிருக்க

ஜீயர்‌ புளிய மரத்துக்கு மோக்ஷமருளுதல்‌
முதலிகளெல்லாரும்‌ இப்படி மஹோபகாரம்‌ பண்ணின விதற்கு ஒரு கிருபை பண்ணி யருள வேணு மன்று ஜீயரைப் ப்ரார்த்திக்க, அவரும்‌ ஸ்வ க்ருபாதிசயத்தாலே அந்தப்‌ புளிய மரத்தைத்‌ திருக்கையாலே ஸ்பர்‌சித்து, தாம்‌ பெற்ற பேற்றை நீயும்‌ பெறக் கடவாய்‌’-என்று அநுக்ரஹித்து எழுந்தருளினார்‌. பின்பு அசிரேண அம் மரம்‌ உலர்ந்திருக்கக்‌ கண்டு முதலிகள்‌
யம்யம்‌ ஸ்ப்ருஸதி பாணிப்யாம்‌ யம்யம்‌ பஸ்யதி சஷுஷா |
ஸ்தாவராண்யபி முச்யந்தே கிம் புநர் பாந்தவா ஜநா ; ॥
[ஸத்துக்கள்‌ யார் யாரைத்‌ திருக் கைகளால்‌ ஸ்பர்சிப்பார்களோ ,யார் யாரைத்‌ திருக் கண்களால் கடாக்ஷிப்பர்களோ அவரில்‌ தாவரங்‌களும்‌ மோஷமடைகின்றன; பந்து ஜனங்களைப் பற்றிச்‌ சொல்லவும்‌ வேணுமோ? என்கிற அர்த்தம்‌ இவரிடத்திலே அந்வர்த்த ஸித்தமிறே ! என்று உகந்தருளினார்கள்‌-

அநந்தரம்‌ ஜீயரும்‌ திருப்புல்லாணி யேற எழுந்தருளி புல்லாணி யெம் பெருமானைத்‌ திருவடி தொழுது அங்கு நின்றும்‌ புறப்பட்டுப்‌ பயண கதியிலே திருநகரி யேற வெழுந்தருளி ஸேவா கிரமம்
தப்பாமல்‌ அடைவே ஆழ்வாரையும்‌ பொலிந்து நின்ற பிரானையும்‌ ஸேவித்து மங்களாசாஸநம்‌ பண்ணிக் கொண்டு அங்கே அங்கே ஆத்மாக்களை திருத்தித் திருமகள் கேள்வனுக்காக்கி , திருவாய்‌மொழி முதலான திவ்ய ப்ரபந்தங்களையும்‌ ப்ரஸாதித்து நின்று, ப்ரதி தினம்‌ ஆழ்வார்‌ திரு மஞ்சன காலத்தையும்‌ மற்ற திவ்யோத்‌ ஸவங்களையும்‌ ஸேவித்துக்‌ கொண்டெழுந் தருளி யிருக்க।

கோயிலில்‌ அநுபவங்களில்லாமைக்கு வருந்துதல்‌
இப்படிக்‌ காலங் கழித்து செல்லா நிற்கச்‌ செய்தே மார்கழி மாஸம்‌ வர,
எந்தை யெதிராசர் சிறப்பை யெழிலரங்கர்‌
சிந்தை மகிழ்ந் தமுது செய்ய–அந்த நிலம்‌
சென்று நின்று சேவிக்கும்‌ செல்வமின்று பெற்றிலமே
என்று சேவிக்குமினி யாம்‌?
என்று எம்பெருமானார்‌ திருப்பாவைச்‌ சிறப்பை ஸேவிக்கப்‌ பெற்றிலோமில்லையீ என்று வெறுத்தருளியும்‌, பின்பு ஸங்க்ரமணம்‌ வர
சீராரங்கர் தந் தேவியரோடு சிறப்புடனே
யேராரு மாறன்‌ கலியனெதிராசனோடமரப்‌
பாரோர்‌ மகிழ்ந்தேத்தும்‌ தட்டுக்கள் தன்னுடன்‌ போற்று மந்தப்‌
பேரார வாரத்தை யின்று கண்டின்‌ புறப்‌ பெற்றிலமே
என்று அதற்கும்‌ நொந்தருளி, பின்பு தைத் திரு நாளை நினைத்தருளி (பூபதி திருநாள் -உபய நாச்சியார் உடன் திருத் தேரில் எழுந்தருளி -)
தேவியருந் தாமும்‌ திருத்தேரின்‌ மேலரங்கர்‌
மேவி விக்கிரமன்‌ வீதி தனிற்‌–சேவைசெயு
மந்தச் சுவர்க்கத்தை யநுபவிக்கப்‌ பெற்றிலமே
யிந்தத் திருநாளிலே யாம்‌
என்றநுஸந்தித்துப்‌ பேரிழவோடே யெழுந்தருளி யிருந்து தொந்து
அணி யரங்க மாடுதுமோ என்றும்‌, திரு வரங்கப் பெரு நகருள்‌ தெண்ணீர்ப்‌ பொன்னி திரைக் கையாலடி வருடப்‌ பள்ளி கொள்ளும்‌ கருமணியைக்‌ கோமளத்தைக்‌ கண்டு கொண்டென்‌ கண்ணினைகள்‌ . என்று கொலோ களிக்கும்‌ நாள்‌ (பெருமாள்‌ திரு.1-1) என்றும்‌.
“ஊரரங்கமே யென்பதிவன்‌ தனக்காசை” என்றுஞ்‌ (“காரிளம்‌ புரை மேனி நம் கதிர்‌ முத்த வெண்ணகைச்‌ செய்யவாய்‌ ஆரமர்வ னரங்கமென்னும்‌ அரும் பெருஞ்சுடரொன் றிை , (பெரு திரு. 2-7) சேரும்‌ நெஞ்சுடையராய்‌ அப்போதே ஆழ்வார்‌ திரு முன்பே சென்று-)சொல்லுகிற படியே அபிநிவேசத்தைப்‌ பண்ணிக் கொண்டு அதி த்வரையுடனே ஆழ்வார்‌ திரு முன்பே சென்று

திருக்குருகைப்பெருமாள்‌ தன்‌ திருத்தாள்கள்‌ வாழியே
திருவாளதிருமுகத்துச்‌ செவியென்‌ றும்‌ வாழியே
இருக்கு மொழி யென்னெஞ்சில்‌ தேக்கினான்‌ வாழியே
யெந்தை யெதிராசர்க் கிறைவனார்‌ வாழியே
கருக் குழியில்‌ புகா வண்ணம்‌ காத்தருள்வோன்‌ வாழியே
காசினியி லாரியனாய்க்‌ காட்டினான்‌ வாழியே
வருத்தமற வந்தென்னை வாழ்வித்தான்‌ வாழியே
மதுரகவி தம்பிரான்‌ வாழி வாழி வாழியே
என்று மங்களாசாஸனம்‌ பண்ணி ஸேவித்து, ஆழ்வாரனுமதி கொண்டு அங்கு நின்றும்‌ புறப்பட்டருளி அதி த்வரையுடனே ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர்‌ சென்று ப்ரவசித்து பொங்கும்‌ பரிவுடைய பட்டர்‌ பிரானையும்‌ வட பெருங்கோயிலு டையானையும்‌ ஸேவித்து, நாச்சியார்‌ திரு மாளிகையிலே சென்று புகுந்து (19 வருஷங்களுக்கு ஒருதரம் தை உத்சவம் ஆரம்பம் மாறும் -தை முதல் நாள் ஜீயருக்கு நீராட்ட உத்சவம் ) ஆழ்வார்‌ திருமகளாராண்டாளையும்‌ அன்புடனே அடி பணித்து நிற்க, கோதையும்‌ கோயிலண்ணருடைய திருவவதார மன்றோ நீர்‌!” என்று மிகவும்‌ க்ருபை செய்தருள, ஆண்டாளருள்‌ கொண்டு புறப்பட்டு அழகனலங்காரன்‌ மலையான திருமாலிருஞ்‌சோலை மலை நின்ற சுந்தரத் தோளுடையானான பரம ஸ்வாமியையும்‌ ஸேவித்து, அழகர்‌ திருக்குறுங்குடிக்குக்‌ குடி வாங்கிப்‌ புறப்‌ டெழுந்தருளி யிருக்கையாலே அவ்விடம்‌ “நல்லதோர்‌ தாமரைப்‌ பொய்கை நாண் மலர் மேல்‌ பனிசோர அல்லியுந் தாதுமுதிர்‌ந்திட்‌ டழகழிந்தாவொத்ததாலோ, இல்லம்‌ வெறியோடிற்றுலோ என்‌ மகளை யெங்குங் காணேன்‌ (பெரியாழ்வார்‌ திரு. 3-8-1) என்று-அழகழிந் திருக்கிற கோயிலைக் கண்டு ‘புத்ர த்வய விஹீநம்‌ தத்‌:(ராம லஷ்மணர்களாகிற புத்திர ரிருவரும்‌ இல்லாத அந்த வீடு-இத்யாதிப் படியே மிகவும்‌ அவஸந்நராய்‌ க்லேசித்தருளி இவரும்‌ உடையவரைப் போல்‌ வேண்டும்‌ பொருள்களை யெல்லாம்‌ அழைப்‌பித்தருளி அங்கே பாங்காக தளிகை பண்ணி நாறு நறும்‌ பொழில்‌ மாலிருஞ் சோலை நம்பிக்கு (நாச்‌ திரு. 9 6) என்கிறபடியே அமுது செய்தருளப் பண்ணி, அத்தைக் கண்டருளினதற்குக்‌ கைக் கூலியாக-பின்னுமாளுஞ் செய்வன்‌-உன் பொன்னடி வாழ்க (பெரியா திரு-5.3.3) என்று மங்களாசாஸநம்‌ பண்ணி யருளி பரம ஸ்வாமியின்‌ திரு முக மண்டலத்தை ஸேவித்து -நங்கள் குன்றம்‌ கை விடான்‌(திருவாய்‌ 10-8-4) என்று ஆழ்வாரருளிச்‌ செய்த பொய்யில் பாடலை அந்வர்த்த ஸித்தமாக்கி யருள வேணுமென்று ப்ரார்த்தித் தருளி;

ஜீயர்‌ மீண்டும்‌ கோயிலுக் கெழுந்தருளியது
அங்கு நின்றும்‌ புறப்பட்டு மாலிருஞ் சோலை மணாளனார்‌ பள்ளி கொள்ளுமிடமான திருவரங்கன் திருப்பதியைக்‌ குறித்து எழுந்‌ தருளி -கொடி யணி நெடு மதிள்‌ கோபுரம்‌ குறுகினர்‌ (திருவாய்‌-10-9-8)என்னும்படி கிட்டியவாறே அங்குண்டான வர்களெல்லாம்‌ எதிர் கொண்டு வந்து திருவடி களிலே ஸேவித்து
வகுள தர ஸவித்ரீம்‌ யாதி யஸ்மிந் தரித்ரீம்‌ மது மதந நிவாஸோ ரங்க மாஸீ தஸாரம்‌ |
புநரிபி ஸூஸம்ருதம்‌ பூயஸா ஸம் ப்ரவிஷ்டே’ வர வர முநிவர்யோ மாநுஷ:ஸ்யாத் கிமேஷ ॥
எந்த மணவாள மா முனிகள்‌ மகிழ் மாலை மார்பரான நம்மாழ்‌வாருடைய பிறப்பிடமான திரு நகரியை அடைந்திருந்த போது மதுமதநனான பெருமாளுக்கு வாஸஸ்தானமான திருவரங்கமானது பொலிவற்றதாய்ப்‌ போயிற்றோ அவர்‌ அங்கு மீண்டும்‌ எழுந்தருளின வளவில்‌ அந்த ஸ்ரீரங்கம்‌ மிகவும்‌ நன்றாக பொலி வுற்றது; இந்த மணவாளமாமுனிகள்‌ மனிதராக எண்ணத் தக்கவராவாரோ?] என்றநுஸந்தித்து ப்ரீதராய்‌ ப்ரதிபத்தி பண்ண,அவர்களையும்‌ க்ருபை பண்ணி யருளி அவர்களுடனே கூட-ப்ரதமம்‌ எம்பெருமானாரைத்‌ திருவடி தொழுது அவர்‌ புருஷகாரமாக ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரையும்‌ பெரிய பெருமாளையும்‌ திருவடி தொழுது அவர்கள்‌ ப்ரஸாத விசேஷங்களையும்‌ பெற்று மடம் யெழுந் தருளி -ரங்கே தாம்நி ஸுகாஸீதம்‌” என்‌கிறபடியே திருமலை யாழ்வாரிலே இனிதாக வீற்றிருத்து வ்யாக்யாநித்து அகிலரையும்‌ ஆநந்திப்‌ பித்துக் கொண்டு வாழ்த்தருளா நிற்க, முதலிகளும்‌ அவ் விருப்புக்கு
ஜயது யஸஸா துங்கம் ரங்கம்‌ ஜகத் த்ரய மங்களம்‌
ஜயது ஸுசிரம்‌ தஸ்மிந் பூமா ரமா மணி பூஷணம்‌
வரத குருணா ஸார்த்தம்‌ தஸ்மை ஸுபாந் யபிவர்த்தயந்‌
வரவர முநி:ஸ்ரீமாந் ராமாநுஜோ ஐயது க்ஷிதெள ॥
[பெருமையினால்‌ உயர்ந்து முவ் வுலகுக்கும்‌ மங்களாவஹமான திரு வரங்கமானது பெருமை யுற்று விளங்க வேணும்‌; அத்‌ திருப்பதியிலே பெரிய பிராட்டியாரையும்‌ ஸ்ரீகெளஸ்துபத்தையும்‌ திவ்ய ஆபரணமாக வுடையனான எம்பெருமான்‌ பல்லாண்டாக விளங்க வேணும்‌; அவ் வெம் பெருமானின்‌ பொருட்டு வரத குருவான அண்ணனுடன் மங்களங்களை மேலும்‌ மேலும்‌ உண்டாக்குபவரான ராமாநுஜாபரா வதாரரான மணவாள மா முனிகள்‌ இப் புவியில்‌ விளங்க வேணும்‌-என்று மங்களாசாஸனம்‌ பண்ணிக் கொண்டு வாழ்ந்தருளுகிற காலத்திலே

அழகர்‌ கோவிலுக்கு நிர்வாஹகராக ஒரு ஜீயரை அனுப்பியது -இவர்‌ அழகருக்குப்‌ பண்ணிய மங்களாசாஸனம்‌ பலித்து அழகர்‌ மீண்டும்‌ தம் கோயிலிலே குடி புகுந்தருளி ஜீயருக்குத் தம்‌ திருமுக மெழுதி,நாம்‌ உம்முடைய நினைவின் படியே வந்து-“நங்கள்‌ குன்றங் கைக் கொண்டு குடி புகுந்‌தோம்‌; நம்‌ வீட்டில்‌ கார்யமாராய்ந்து நன்றாக நடத்தி யருளும்‌ ஒருவரை வரவிட வேணும்‌’ என்று வரக் காட்டி யருள, ஜீயரும்‌ போர உகந்தருளி எதிராஜ ஜீயர்‌ என்னு திருநாம முடையராய்‌ மஹா விரக்தராய்‌ மங்களாசாஸன பரராயிருக்குமரை அழகர்‌ ஸ்ரீ கார்யார்த்தமாக அனுப்பி யருள, அவரும்‌ அங்கே சென்று அழகரை ஸேவிதது ஆசார்ய ப்ரீத் யர்த்தமாக அனைத்தழகும்‌ கண்டருளப் பண்ணினாரிறே.

முதலிகளைக்‌ கொண்டு திவ்ய தேச கைங்கர்யங்கள்‌ செய்வித்தல்‌
அநந்தரம்‌, ஜீயரை யாஸ்ரயித்த மஹாபலி வாண நாதரும்‌ திருமாலை தந்தான்‌ தோழப்பரை (திருமலை தோழப்பரை) முன்னிட்டுக்‌ கொண்டு மாலிருஞ் சோலை மாலுக்கு ஸர்வ வித கைங்கர்யங்களும்‌ செய்து போந்தார்‌. இவர்களாலே அழகர் கைங்கர்யம்‌ ஸம்ருத்த மாயிற்று. இப்படி கோயில்‌ திருமலை முதலான திருப்பதிகளின்‌ கைங்கர்ய மெல்லாம்‌ குறைவறக்‌ கொண்டருளு கையாலே மிகவு முகப்புடனே எழுந்‌தருளிருக்கும்‌ காலத்திலே துளுவருடைய வம்சத்திலே பிறந்து தேசாந்தரத்திலே திரிந்து போருவானொரு பிள்ளை திருவடிகளிலே வந்து ஆஸ்ரயிக்க, அவரை விசேஷித்து க்ருபை பண்ணி யருளி,-ஸ்ரீராமானுஜ தாஸர்‌’-என்று தாஸ்ய நாமம்‌ ப்ரஸாதித்து அவரைக்‌ கொண்டு அநேகம் திருப்பதிகளில்‌ கைங்கர்யமெல்லாங்‌ கொண்டருளப் பண்ணும்படிக்கு விசேஷாபிமானஞ்‌ செய்தருள, அவ் விசேஷ கடாக்ஷ மடியாக பெருமாள்‌ கோயில்‌ தொடக்கமான திருப்பதிகளில்‌ அவரைக் கொண்டு கைங்‌கர்யங்களெல்லாம்‌ கொண்டருளப்‌ பெற்றது. அநந்தரம்‌ ஜீயரும்‌.
திவ்யோத்‌வ ப்ரஸங்கேஷு தேவ தேவ மதந்த்ரித: |
ஆஸாஸாநஸ் ஸமா ஸீதந் நத்ராக்ஷீத்‌ ரங்க பூஷணம்‌ ॥
[விசேஷமான உத்ஸவ காலங்களில்‌ சோர்வில்லாமல்‌ ஸர்வேசஸ்வரனான ஸ்ரீரங்கநாதனை அணுக்கராய்‌ ஸேவித்து மங்களாசாஸனம்‌ பண்ணினார்‌ ] என்கிறபடியே திவ்யோத்ஸவங்களிலும்‌ நம் பெருமாளை மங்களாசாஸநம்‌ பண்ணிக் கொண்டு
கஸ்தூரி ஹிம கற்பூர ஸ்ரக்‌ தாம்பூல அநுலேபரை: |
திவ்யைரப்ய பஜத்‌ போஜ்யை: ரங்கநாத திநே திநே –
அநு தினமும்‌ ஸ்ரீரங்கநாதனை கஸ்தூரி, பச்சை கற்பூரம்‌,பூ மாலை, அடைக் காயமுது, பரமள த்ரவ்பங்கள்‌. இவற்றினால்‌ உபசரித்தராதித்தார்‌. என்கிறபடியே ப்ரதி தினமும்‌ பாங்காக கிஞ்சித்கார பூர்வகமாக கைங்கர்யங்களையும்‌ நடத்திக் கொண்டு, மார்கழி மாஸத்திலு மப்‌படியே
காலே கோதண்ட மார்த்தாண்டே காங்ஷந்நே வாருணோதயம்‌ |
ந்யஷேவ தவிஸேஷேண ஸேஷிணம்‌ ஸேஷ ஸாயிநம்‌ ॥ –
மங்களாநி ப்ரயுஞ்ஜாநோ மாதவம்‌ ப்ரத்ய போதயத்‌
ஸம்யகேநம்‌ ஸமப்யர்ச்ய ஸர்வதாநுகதை : க்ரமை: ॥
ஸ்வ ஸ்வ காலோசிதைர் திந்யை : ஸ்வாங்கல்போப லம்பிதை: |
அபோஜயதயம்‌ போஜ்யை ஸாக மூல பலாதிபி; ॥
ஸுூபா அபூப க்ருத க்ஷீர சர்க்கரா ஸஹிதம்‌ ஹவி: |
தநுர் மாதத்தில்‌ அருணோயத்திற்கு முன்னே அரவணை மேல்‌ பள்ளியானான எம்பெருமானை விசேஷமாக பூஜித்‌தார்‌. மங்களமான பாசுரங்களை அநுஸந்தித்து திருமகள்‌ மணாளனை திருப் பள்ளி யுணர்த்தினார் – எல்லாப் படியாலும்‌ சாஸ்த்ர முறையான திருவாராதன க்ரமங்களால்‌ எம்பெருமானை நன்றாக ஆராதித்து, பின்னர்‌ மணவாள மாமுனிகள்‌ தமது நியமனப்படி வரவழைக்கப்பட்ட தத் தத் காலோசிதங்களாய்‌ உயர்ந்தவையான காய்‌, கிழங்கு, பழம்‌, முதலான இனிய பதார்‌த்தங்களுடன்‌ வடை,பருப்பு, நெய்‌, பால்‌ சர்க்கரை இவைகளுடன்‌ கூட ப்ரஸாதத்தை அமுது செய்தருளப்‌ பண்ணினார்‌ ]
செந்நெலரிசி பருப்புச்‌ செய்த வக்காரம்‌ நறு நெய்‌ பாலால்‌ என்று சொல்லப்‌ படுகிற அக்கார வடிசில்‌ தொடக்கமான அனேக வகைத்‌ தளிகைகளும்‌ அமுது செய்தருளப் பண்ணிப் போருகிறதுக்கு மேலே ஒன்றும்‌ தேவும்‌ சிறப்பும்‌, கண்ணி நுண்‌ சிறுத் தாம்புச்‌ சிறப்பும்‌, நூற்றந்‌தாதிச்‌ சிறப்பும் ப்‌ரதி ஸம்வத்ஸரம்‌ பெருமாளும்‌ நாச்சியாரும்‌ உகந்து அமுது செய்தருளும்படி நன்றாக நடத்திக் கொண்டு ஆழ்வார்களின்‌ அருளிச் செயல்களை ல்யாக்யானங்களுடன்‌ அநு தினம்‌ அநுஸந்தித்துக்‌ கொண்டு எழுந்தருளி யிருக்கும்‌ நாளிலே

பெரியாழ்வார்‌ திருமொழிக்கு வ்யாக்யானம்‌ அருளிச் செய்தல்‌
பெரியாழ்வார்‌ திருமொழிக்குப்‌ பெரியவாச்சான் பிள்ளை யருளிச் செய்த வ்யாக்யானம்‌ காணாமையாலே அதற்கு வ்யாக்‌யானம்‌ செய்தருளத்‌ திருவுள்ளமாய்‌ (திருபபாணாழ்வார் தாதர்‌ நாயனாருக்கு)
செந் தமிழிலாழ்வார்கள்‌ செய்த வருளிச்‌ செயலை
சிந்தை செயல்‌ தன்னுடனே செப்பலுமாம்‌-அந்தோ
திருப்பாணாழ்வார் தாதர்‌ நாயனார்‌ சேர
விருப்பாராகில்‌ நமக்கீடாவர்‌ யார்‌

சிந்தையினால்‌ தேறலுமாம்‌ வாய் கொண்டு செப்பலுமாம்‌’என்று திருமுகம்‌ போக விட்டருள, அவரும்‌ திருநகரியிலே தம் திருநந்தவனத் திலிருக்கிறவர்‌ அந்த ஸ்ரீஸக்தியைக்‌ கண்டு உகந்து சிரஸா வஹித்து, திருநந்த வனத்தினின்றும்‌ அப்போதே புறப்பட்டு அதி சிக்ரமாக வெழுந்தருளி வந்து ஸேவித்து நிற்க, அவருடைய அத்வ ஸ்ரமத்தையும்‌ ஸ்வ விஸ்‌லேஷத்தா லுண்டான பெரு விடாயையும்‌ தத் விக்ரஹத்திலே கண்டு “மிகவு மிளைத்தீரே”’ என்று குசல ப்ரஸ்நம்‌ பண்ணிக்‌ குளிர கடாஷித்தருளி, பிற்றை நாள்‌ அவரையுங் கூட்டிக் கொண்டு திருமொழி நாலு பத்தளவாக நன்றாக வ்யாக்யாநஞ்‌ செய்தருளி மற்றை நாற்பது பாட்டுக்களுக்கு சேஷித்திருந்த பூர்வர்கள்‌ வ்யாக்‌யானத்தை அழைப்பித்து அத்தோடு சேர்ப்பதாக வைத்திருக்க,
கந்தாடை நாயன்‌ ஜீயரருளிய வ்யாக்யானத்தை ஸேவித்தது
அப்போது அதி பாலரா யிருக்கிற கந்தாடை நாயன்‌ அங்கே எழுந்தருளி ஜீயருடைய ஸ்ரீ ஸூக்திகளையும்‌ அபய ப்ரதராஜ ஸூரி ஸ்ரீஸூக்திகளையும்‌ ஆலேகித்து அவற்றில்‌ அபய ப்ரதராஜ ஸுரி திவ்ய ஸூக்தியைக்‌ கீழே ஒரு பீடத்திலிட்டு வைத்து அபிராமவர யோகி திவ்ய ஸுூக்தியை ஆதரேண ஆலோகியா நிற்கிறவர்‌ “இந்த நாற்பது பாட்டுக்கும்‌ சேஷியாதே முற்றப் போகா தொழிவதே!’என்ன; இத்தை மணவாள மா முனிகள கேட்டருளி, ‘அதி பால்யத்‌திலே இவருக்கு இத்தனை ஞான பூர்த்தி யுண்டாவதே!’” என்று உகந்து, நாயனைக்‌ “கருணை பொங்கிய கண்ணிணைகளாலே கடாக்ஷித்து அழைத்தருளி “ஒன்றைப்‌ பொகட்டு ஒன்றை ஆதரிப்பானென்‌); இங்ஙன மிருப்ப தொன்றுண்டோ?”?. என்று கேட்டருள, நாயனும்‌, மாம்பொழிற் றளிர் கோதிய மடக் குயில்‌ வாயது துவர்ப் பெய்த தீம்பலங் கனித் தேனது நிகர்‌”என்று சொல்லுகிறபடியே அஸாரத்தை விட்டு ஸாரத்தைப் பற்றுகை யன்றோ ஸாரஜ்ஞ க்ருத்யம்‌; ஆகையாலே அதிலுமிது மஹா ரஸ வாக்ய ஜாலவத்தா யிருக்கிற தென்று ஆதரித்தது என்ன, ஜீயரும்‌ அது கேட்டாநந்தித்து இவரும்‌ ஒரு அவதார விசேஷ மென்று ஆலிங்கித்‌துக் கொண்டருளினார்‌. *இவள்‌ வாயனகள்‌ திருந்தவே என்கிறபடியே நாலூர்‌ பிள்ளை (திருவாய் மொழிப் பிள்ளை )யிட்டருளின வ்யாக்யானங்க ளெல்லாவற்றிலும்‌ அதிசயித்திறே இவருடைய ஸூக்தி வைபவமிருப்பது-இப்படிப்‌ பெரியாழ்வார்‌ திருமொழிக்கு ஸர்‌வ ஜந ஹ்ருதய மாம்படி வ்யாக்யானஞ் செயதருளி, திருப் பாணாழ்வார்‌ தாதர் நாயனார்க்கு– பிள்ளை லோகாசாரியர்‌ திருக் கை ஸ்பர்சமுடையராய்‌ ஸ்ரீரங்க ராஜ: பதிமே ஸஹாய:’ என்கிறபடியே தமக்குத் துணையாய்‌ எழுந்தருளி யிருக்கிற ஸ்ரீ ரங்கராஜரையும்‌ திருவாராதனமாக ப்ரஸாததித்து விடை கொடுத்தருளினார்‌.

ஜீயர்‌ ஆசார்ய ஹ்ருதயத்திற்கு வ்யாக்யான மருளியது
அநந்தரம்‌ ஆசார்ய ஹ்ருதயத்திற்கு வ்யாக்யாநஞ்‌ செய்தருளத்‌ திருவுள்ளமாய்த்‌ திரு மேனியில்‌ தெளர்ப்பல்யத்தையும்‌ பாராமல்‌ திருவணையிலே சாய்ந்தருளினபடியே திருக்கழுத்து நோவத் திரு வெழுத்துச் சாத்தி யருளும்படியைக்‌ கந்தாடை யண்ணன்‌ கண்டு தேவரீர்‌ இப்படி எதுக்காக ப்ரயாஸப்படுவது?’” என்ன, ஜீயரும்‌“உம்முடைய புத்ர பெளத்ராதிகளுக்காகப்‌ படுகிறேன்‌” என்றருளிச்‌ செய்து வ்யாக்யானத்தை யருளிச்‌ செய்து தலைக் கட்டினார்‌.

ஏட்டூர்‌ சிங்கராசாரியர்‌ ஜீயரை ஆஸ்ரயித்தல்‌ -அஷ்ட கோத்ர நிபந்தனை–
அக் காலத்தில்‌ பெரிய திருமலை நம்பி திருவம்சஸ்தரான ஏட்டூர்‌ சிங்கராசாரியர்‌ ஜீயருடைய அப்ரதிம ப்ரபாவத்தைக் கேட்டு-பெருமையும்‌ நாணும்‌ தவிர்ந்து ஆகிஞ்சந்ய அநந்ய கதித்வங்களை
முன்னிட்டு அநந்ய சரணராய்‌ ஜீயர்‌ திருவடிகளை ஆஸ்ரயிக்க, அவரை க்ருபை செய்தருளி, தன் மூலமாக வந்த திரவியத்தை ஆழ்வார்‌ திருக் கோபுர கைங்கர்யத்துக்கு திரு நகரிக்குப்‌ போக
விட்டருளினார்‌. அக் கைங்கர்யம்‌ சிறிது குறையாக விருக்க பின்பு ஜீயர்‌ நாயனார்‌ அக் குறையைத்‌ தீர்த்தருளி சிகர பர் யந்தமாக நிறைவேற்றி யருளினார்‌- பின்பு போளிப் பாக்கம்‌ நாயனாரை
அழைப்பித்தருளி அவர்‌ முகமாக ஸப்த கோத்ர நிபந்தனை செய்‌தருளி அதில்‌ இந்த ஏட்டூர்‌ சிங்கராசாரியரையுங் கூட்டிக் கொண்டு அஷ்டகோத்ர ஸங்கயை யாயிரும்‌ என்று நியமித்தருளினார்‌.

இப்படி வாசா மசோசரமான வைபவத்தை யுடைய ஜீயர்‌ திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்து
ஜகத் ரஷா பரோ அநந்தோ ஜநிஷ் யத்ய பரோ முநி |
ததாஸ்ரயாஸ் ஸதாசாராஸ்‌ ஸாத்விகாஸ் தத்வ தர்‌ஸிந : ॥
[ஐகத் ரக்ஷணத்தில்‌ ஊன்றி யுள்ள திருவநந்தாழ்வான்‌’ வேறு முனிவராக-மணவாளமாமுனியாக- அவதரிக்கப்‌ போகிறார்‌. அவரை ஆஸ்ரயிப்போர்‌ நல்ல ஆசார சீலர்களாகவும்‌, ஸாத்விகர்களாகவும்‌ தத்வார்த்தங்களை உணர்ந்தவர்களாகவும்‌ ஆவார்கள்‌ என்கிறபடியே ஸத்வோத்தரராய்‌ ஸதாசார நிரதராய்‌ தத்வ தர்சிகளாய்‌ அதிகத பரமார்த்தராய்‌ அநவரதம்‌ ஜீயரை ஸேவித்துக்‌ கொண்‌டிருக்கும்‌ முதலிகள்‌; (இந்த ஸ்லோகம்‌ துன்னு புகழ்க் கந்தாடைத்‌ தோழப்பருக்கு ஸ்வப்‌நத்தில்‌ கச்சிப்‌ பேரருளாளன்‌ அருளியதாக இந்த நூலின்‌ தொடக்கத்தில்‌ வந்துள்ளது காண்க, )

அஷ்டதிக்கஜங்கள்‌
பாராரு மங்கை திருவேங்கட முனி பட்டர் பிரான்‌
ஆராமம்‌ சூழ் கோயில்‌ கந்தாடை யண்ணன்‌ எறும்பி யப்பா
ஏராரு மப்பிள்ளை அப்பிள்ளார்‌ வாதி பயங்கரரென்‌
பேரார்ந்த திக் கயஞ் சூழ்‌ வர யோகியைச்‌ சிந்தியுமே
என்று சொல்லப்பட்ட வானமாமலை ஜீயர்‌, திருவேங்கடஜீயர்‌-பட்டர் பிரான்‌ ஜியர்‌, கந்தாடை யண்ணன்‌, எறும்பி யப்பா, அப்‌பிள்ளை, அப்பிள்ளார்‌, ப்ரதிவாதி பயங்கர மண்ணா என்கிற அஷ்ட திக்கஜங்களுக்கும்‌, திருப்பாணாழ்வார்‌ தாஸர்‌, ஏட்டூர்‌ சிங்கராசாரியர்‌, வரந் தரும்‌ பெருமான்‌ பிள்ளை, மேனாட்டுத்‌ தோழப்பர்‌,அழகிய மணவாளப் பெருமாள்‌ நாயனார்‌, ஜீயர்‌ நாயனார்‌, அண்‌ணராய சக்ரவர்த்திகள்‌ தொடக்கமானாரும்‌ ஜகத் ரஷா பரோ அநந்தோ…தத்வ தர்ஸிந:” என்கிறபடியே இவர்களெல்லாரும்‌ ஸத்வோத்தரராய்‌ ஸதாசார நிரதராய்‌ தத்வ தர்சிகளாய்‌ ஜகதுஜ்‌ஜீவநைக பரராய்‌ இருப்பார்கள்‌.

முதலிகளுக்கு வகுத்த கைங்கர்யங்கள்‌
இப்படிப்பட்ட திக்கஜங்களாலும்‌ மற்றுமுள்ள முதலிகளாலும்‌ ஸேவ்யமாநரா யிருக்கிற ஜீயர்‌ திருவடிகளிலே நித்யகைங்கர்யம்‌ செய்யும்‌ முதலிகளாரென்னில்‌:
1-வானமாமலை ஜீயர்‌-பால்யாத் ப்ரப்ருதி ஸுஸ்நிக்தராய்‌ ஆஸ்ரயித்தவன்‌று தொடங்கி பிரியாதாட்‌ செய்‌திருப்பர்‌,
2-கந்தாடை அண்ணன்‌ ‘“ராமாநுஜ முநீந்த்ரஸ்ய ஸ்ரீமாந் தாஸரதிர் யதா” என்று உடையவருக்கு முதலி யாண்டானைப் போலே அத்யந்தம்‌ பீரீதி விஷய பூதராய்‌ பாதுகா ஸ்தாநீய் இருப்பர்‌
3-எறும்பி யப்பா வடுக நம்பியைப்‌ போலே தேவுமற்றறியாதே ஜீயருக்கு அத்யந்த மபிமதராயிருப்பர்‌.
4- ப்ரதிவாத பயங்கர மண்ணா உடையவர்‌ திருவடிகளுக்குக்‌ கூரத் தாழ்வான்‌ போலே ப்ரதி பக்ஷ நிரஸந பூர்‌ வகமாக ஸ்ரீபாஷ்யத்திற்கு உசாத் துணையா யிருப்பர்‌.
5-ஸேனை முதலியாரண்ணன்‌, சடகோப தாஸர்‌, அப்பிள்ளை, திருப்பாணாழ்வார்‌
தாஸர் இவர்கள்‌ திருவாய்மொழி முதலான அருளிச் செயல்களுக்கு உசாத் துணையாய் இருப்பர்கள் -விசேஷித்து அப்பிள்ளை ஜீயர் நியமனத்தாலே ஐந்து திருவந்தாதிகளுக்கும் உரை யருளிச்‌ செய்து யதிராஜ விம்ஸதிக்கும்‌ வ்யாக்யாநம்‌ செய்தருளினார்‌.
6-அப்பிள்‌ளார்‌ மட த்தில்‌ ஸர்வ பரங்களையும்‌ பரித்துக் கொண்டு தளிகைக்குப்‌ பாங்காக அமுதுபடி, பருப்பமுது, கறியமுது, பாலமுது, நெய்‌யமுது,தயிரமுது தொடக்கமானவை நடத்திக் கொண்டு போருவர்‌
7-பட்டர் பிரான்‌ ஜீயர்‌ எம்பாரைப் போலே ஸ்ரீபாதச்சாயா பந்தராய்‌ பிரியில்‌ தரியாமையை முன்னிட்டு அடிமை செய்து ததேக நிஷ்டராய்‌ ஸர்வ வித கைங்கர்யங்களிலும்‌ அந்வயிததுத்‌ திருவடிகளை யல்லது ஒரு தெய்வ மறியா திருப்பர்‌,
8-ஜீயர்‌ நாயனார்‌ இளவரசராய்‌ எல்லார்க்கும்‌ உத்தேச்யராய்‌ திருக் குருகைப் பிரான்‌ பிள்ளானைப் போலே அத்யாதரணீயராயிருப்பர்‌

இப்படி இவர்களாலே ஸேவ்யமானரா யிருக்கிற வரவர முநி வர்யரான பெரிய ஜீயர்‌, திருமகள்‌ தன்‌ கொழுநன் திருக் கழல்‌ சேர்‌ மாறனடி பரவும் எதிராசர்‌ செம் பொற் பாத மிரவு பகல்‌ மறவாமலிறைஞ்சி யேத்து மெழில்‌ திருவாய் மொழிப்‌ பிள்ளை யிணைத் தாள் பேணுமவரான மணவாள மா முனிவனெந்தை மண்ணுலகலவதரித்து வாழ்ந்த பின்‌ முன்னறிவெனவு மறியாத மானிடவரெல்லா முதிதான வர்த்த பஞ்சக நிஷ்டரார்‌ என்றும்‌,
இத்தம்‌ ப்ருத்யா நர்த்திரஸ் தோஷ யித்வா தேஸே தஸ்மிந் தர்ஸயந் வைபவம்‌ ஸ்வம்‌
ப்ரத்யா வ்ருத்தஸ் த்வந்திமோபாய தத்வம்‌ தத்ரத்யேஷு ஸ்தாபயித்வா ஜநேஷு ॥ -இப்படி விஷயங்களை யறிய வேணுமென்று வந்த சிஷ்யர்‌களை மகிழ்‌வித்துக்‌ கொண்டு அந்த திவ்ய தேசத்தில்‌ தமது வைபவங்களை ப்ரகாசிப்பித்துக்‌ கொண்டு அங்குள்ள வைஷ்ணவரிடையே அந்திமோபாய நிஷ்டையில்‌ உண்‌மையை நிலை நிறுத்தித்‌ திரும்‌பி யெழுந்‌தருளினார்‌ என்றுசொல்லுகிறபடியே-)ஜகத்திதுண்டான சேதனரெல்லாரையும்‌ அர்‌த்த பஞ்சக நிஷ்டராயும்‌ அந்திமோபாய நிஷ்டராயும்‌ உஜ்ஜீவிக்கும்படிக்குத் திருத்தி வாழ்வித்ருளி நாயனாருக்குத்‌ திரு வாய் மொழி ஈடும்‌ ஸ்ரீபாஷ்யமும்‌ விசதமாக ப்ரஸாதிக்கும்படி,அண்ணனையும்‌ அண்ணாவையும்‌ நியமித்தருளி க்ருதார்த்த்ராய்‌,
தென்னரங்கா்‌ சீரரளுக் கிலக்காகப்‌ பெற்றோம்‌
திருவரங்கந் திருப்பதியே இருப்பாகப்‌ பெற்றோம்‌
மன்னிய சீர் மாறன் கலை யுணவாகப் பெற்றோம்‌
மதுரகவி சொற் படியே நிலையாகப்‌ பெற்றோம்‌
முன்னவராநங் குரவர்‌ மொழிகளுள்ளப்‌ பெற்றோம்‌
முழுது நமக்கிவை பொழுது போக்காகப்‌ பெற்றோம்‌
பின்னை யொன்று தனில் நெஞ்சம்‌ போராமற் பெற்றோம்‌
பிறர் மினுக்கம்‌ பொறாமை யில்லாப்‌ பெருமையும்‌ பெற்றோமே
என்று இப்படி ஸ்வ நிஷ்டா விசேஷத்தை மதித்துக் கொண்டு அகாரண க்ருபா பரிதஸ்வ விஸேஷ கடாஷ பாதேந புளி முதலான வ்ருஷாதிகளையும்‌ உஜ்ஜீவிப்பித்துக்‌ கொண்டெழுந் தருளியிருந்‌தார்‌. யம் யம்‌ ஸ்ப்ருஸதி பாணிப்யாம்‌” என்கிற ஸ்லோகார்த்தம்‌ இவரிடத்திலே அந்வர்த்த ஸித்தமாய்‌ பலித்தபடி கண்ட பின்பு மனுஷ்யரான ஜ்ஞாநிகளுக்குஜ் ஜீவநம்‌ கிம் புநர்‌ ந்யாய ஸித்தமிறே-

தத்‌ பாத பத்ம ஸம் ஸ்பர்ஸ பாவநம்‌ ஸலிலம்‌ ஐநா |
ஸ்வீகுர் வந்தஸ் ஸூகேநைவ ஸ்வரூபம்‌ ப்ரதி பேதிரே ॥
ஆலோகைர நுகம்பாத்யை ராலாபை ரம்ருதச்யுதை: !
அந்வஹம்‌ பாணி சாதன்‌ய ஸ்பர்ஸந் யாஸைஸ் சபாவநை : ॥
மந்த்ர ரத்ந ப்ரதாநேந ததர்த்த ப்ரதி பாதநாத்‌ |
ஆத்மார்ப்பணேந கதிசித் அஜ்ஞாதஜ் ஞாபநே ந௪ ॥
கேசித் ஷேமம் யயுஸ்‌ தஸ்ய பாதபத்மஸ்ய ஸம்ஸ்ரயாத்‌ |
அந்யே தத் ரூப நித்யா சிந்தநாத் நாதந்யே தந் நாம கீர்தீதநாத்‌ ॥
ஸம்ருத்வா தஸ்ய குணான் திவ்யாந்‌ ஸ்துத்வா தாநேவ கேசந |
நத்வாதாம்‌ திஸ முத்திஸ்ய ஸ்ம்ருத்வா தத் வைபவம்‌ பரே ॥
அபதிஸ்ய கமப்பயேந மந்யே ப்ரதித வைபவம்‌ |
அந்யேதத்‌ பருத்ம ப்ருத்யா நாம லோக ஸ்பர்ஸ நாதபி:॥
அந்யே தத் பாத ஸம்‌ ஸ்பர்ஸ தந்யே ஸம்பூய பூதலே |
அபவந்‌ பூயஸா தஸ்ய முநே : பாத்ரம்‌ க்ருபா த்ருஸநம்‌ ॥
ஏவம்‌ ஸர்வே முநீந்தரேண பபூவுஸ் ஸ்ரஸ்த பந்தநா; |
[அம் மணவாள மாமுனிவருடைய திருவடித் தாமரைகளின்‌ ஸம்பந்‌தத்‌தினால்‌ பரிசுத்தமான ஸ்ரீபாத தீர்‌த்தத்தைப்‌ பருக அடியார்கள்‌ எளிதில்‌ தமது ஸ்வரூபத்தை (சேஷத்வத்தை)உணர்ந்தனர்‌. அவருடைய திவ்ய கடாக்ஷத்தாலும்‌ அம்ருதம் போல்‌ பாயா நின்ற க்ருபாதிசயத்தாலும்‌, திருவடிகளின்‌ ஸ்பர்சத்தாலும்‌ அவற்றில்‌ பர ஸமர்ப்பணத்தினாலும்‌, மந்த்ர ரத்நமான த்வயத்தை ௨பதேசமாகப்‌ பெற்றும்‌ அதன்‌ பொருளை அருளிச்‌ செய்யக்‌ கேட்டும்‌ சிலர்‌ ஆத்ம ஸமர்ப்பணத்தினாலும்‌ (ப்ரபத்தியாலும்‌)), தமது அறியாமையை விண்ணப்பம்‌ செய்வதாலும்‌, (சிலர்‌) அம்மா முனிவருடைய திருவடித் தாமரைகளில்‌ ஆஸ்ரயிப்பதாலும்‌, ஆத்மோஜ்‌ ஜீவனத்தை (க்ஷேமத்தை) அடைந்தார்கள்‌. சிலர்‌ அம்மாமுனிவருடைய திருமேனியை எப் போதுமாக தியாந விஷயமாக்குதலாலும்‌, அவர்‌ திரு நாமங்களைப்‌ பாடுதலாலும்‌,சிலர்‌ அவருடைய கல்யாண குணங்களைக் கேட்டு அவற்றைக் கொண்டு அவரைத்‌ துதித்தும்‌, அவர்‌ எழுந்தருளி யுள்ள திக்கு நோக்கித்‌ தண்டனிட்டும்‌,அவருடைய பெருமைகளைச்‌ சிந்தித்து மூழ்ந்தும்‌, இப்படிப்பட்ட வைபவமுடைய ‘ஸ்வாமியை ஈடற்றவராக நிச்சயித்தும்‌, சிலர்‌ அவருடைய தாஸ தாஸர்களின்‌ கடாக்ஷித்தினாலும்‌ ஸ்பர்ஸத்தினாலும்‌, அவர்களின்‌ பாத ஸ்பர்ஸத்தினாலும்‌ தன்யமான இப்‌பூவுலகில்‌ (பாக்ய சாலிகளாக) பிறந்து, அம் முனிவருடைய க்ருபா கடாஷத்திற்கு மேலான பாத்ர பூதர்களாக ஆனார்கள்‌. இப்படி
யாவரும்‌ முநீந்தரரான மணவாள மாமுனிகளருளாலே பந்தங்‌கள்‌ நீங்கியவர்களாக ஆனார்கள்‌] என்கிற படியே தம்முடைய ஸ்ரீபாத தீர்‌த்த ஸ்வீகாராதிகள்‌ தொடக்கமாக ஈஷண த்யாந ஸம்ஸ்பர்ஸ அபிமாநாதி விசேஷங்களாலே ஸமீபஸ்தரோடு தூரஸ்தரோடு பவிஷ்யோத்தர முண்டாமவர்களோடு வாசியற ஸர்வரையும்‌ ஸம்ஸாராதுத் தீர்ணராம்படி பண்ணி ஸம்ஸார பரமபத விபாகமற பூதலமெங்கும்‌ பொன்னுலகமாக்கி, இனி தேடித்‌ திருந்தும் படியாக வொழிந்த தசையாய்‌

ஸர்வாவஸ்தா ஸத்ருஸ விபவா ஸேஷக்ருத்த்வம்‌ ரமயா பர்த்து;
த்யக்வா ததபி பரமம்‌ தாம தத் ப்ரீதி ஹேதோ: |
மக்நா நக்நெள வரவரமுநே மாத்ரு ஸாநுந்நி நீஷந்‌
மர்த்யா வாஸே பவஸி பகவந்‌ மங்களம்‌ ரங்க தாம்‌ந : ॥
(கல்யாண குண பூர்ணரான மணவாள மா முனிவரே! ஸ்ரீய:பதியான எம்பெருமானுக்கு எல்லா நிலைகளிலும்‌ தகுந்தபடி வைபவம்‌ மிக்க குற்றேவல்கள் அனைத்தும்‌ செய்து கொண்டுள்ள தேவரீர்‌ அந்தப்‌ பரம பதத்தையும்‌ விட்டு அவ் வெம்பெருமானுடைய பிரீதியின்‌ பொருட்டு ஸம்ஸாராக்நியில்‌ அழுந்திக் கிடக்கிற அடியேன்‌ போல்‌வாரை உத்தரிப்பிக்கத்‌ திருவள்ளமாய்‌ இம் மாநிட வுலகில்‌ திருவரங்கமான திருப்பதிக்கு அணி விளக்‌ஈய்‌ உள்ளீர்‌] என்றபடியே தம்முடைய அவதார காரியம்‌ தலைக் கட்டி யருளி:

இப்படி தம்முடைய திருவவதார கார்யம் தலைக் கட்டினவாறே -அயர்வறும் அம்பரங்கள் அதிபதியானவனுடைய மேலை வைகுந்தத்தில் சென்று இமையாத கண்ணினராய் ஆதி யஞ்சோதியுருவை அனுபவித்து அவ்வனுபவ ஜெனித ப்ரீதி உள்ளடங்காமல் அசேஷ சேஷ விருத்திகளிலும் அன்வயித்து அடிமை செய்ய வேணும் என்கிற அபிநிவேசத்தை யுடையவராய் விண்ணுக்குச் செல்ல இசைந்திருக்கும் அளவிலே திருமேனியைக் நோவு சாத்தி ஸஞ்சார ஷமர் அன்றிக்கே மிகவும் தளர்ந்திருக்கும் நாளிலே
திரு நாளுக்காகத் திருவீதியில் அரங்கர்
வருநாளுமாற தெந்தைக்கின்று -பெருமாள் தன்
அந்தப் வடிவழகைத் தானோர் நாளும் காணேனே
இந்த உடம்போடு இனி –
என்னும் பேராசையோடே பெருமாள் சேவையை அபேக்ஷித்து இருக்க
ஸத் சம்பந்தோ பவதி ஹித மித்யாத்மநை லோப நிஷ்டம்
சிஷ்டாசாரம் த்ரடயிதுமிஹ ஸ்ரீ ஸகோரங்க துர்ய
த்வாரம் ப்ராப்ய பிரதித விபவோ தேவதேவ வஸ்த்வதீயம்
திருஷ்ட்வை வத்வாம் வரவரமுநே த்ருஸ்யதே பூர்ணகாம
மணவாள மா முனிவரே யாவரும் அறிந்த வைபவம் உடையவனாய் ஸர்வேஸ்வரனாய் ஸ்ரீ யபதியான அழகிய மணவாளன் சத்துக்களில் சம்பந்தம் நன்மை பயக்கிறது என்றும் தன்னாலேயே காட்டப்பட்ட சிஷ்டாசாரத்தை திடப்படுத்துவதற்காக இங்கு தேவரீருடைய திருவாசலை யடைந்து தேவரீரைக் கடாஷித்து தனது ஆசை நிறைவேறியவனாய் காணப்படுகிறான் –என்கிறபடியே
அப்பொழுது பெருமாளும் உடுத்து முடிந்து அலங்கரித்து ஒப்பித்துக் கொடு திருவீதியிலே புறப்பட்டவர் இவர் மடத்து வாசலிலே நெடும் போது நின்றும் சேவை ஸாதித்தருள வாடிக்கிடந்த பயிரைத் தளிர்ப்பிக்கும் மேகம் போலே
நீடு புகழ்த் தென்னரங்கர் தேவியரும் தாமுமாக வந்து என்னிடர் தீர்த்தார் இப்போது -என்று தம்மார்த்தி தீரச் சேர்த்தியை அனுபவித்தருள -பின்னும் திருமேனி மிகவும் தளர்ந்து இட்டகால் இட்ட கைகளாய் பரவசகாத்ரராய் நிற்க -மீளவும் பெருமாள் எழுந்தருளி மடத்து வாசலிலே நின்ற வன்று
இந்த உடல் நோட் வீழ்ந்தென்னை வல் வினையேனை
அந்தோ எனக்குத் தென்னரங்கா
இந்த உடம்புடன் சேவை தனக்கென் விரோதியாய்
வன் பரையே தாளினி
என்று அனுசந்தித்துக் கொண்டு திருக்கைத்தலத்தில் எழுந்தருளி சேவித்துப் பேர் இழவாளராய்
பாராரும் அண்ணல் இராமானுஜ சீயர்
சீராரும் சேனை முதல் நாயனார் ஆராத
அன்புடையவாத் தான் அறிந்திலரே என்னுடைய
துன்பமதைத் தீர்த்ததற்குத் தான்
என்று அருளிச் செய்து -தாய் மனம் நின்றும் இரங்கத் தனியே நெடுமால் துணையாய்ப் போயின -என்று அருளிச் செய்து -இங்கு திருவேங்கட சீயரைச் சொன்னபடி -எம்பெருமானார் திருப்பாவை ஜீயர் அன்றோ -திருமுகம் போக விட்டருள-அவர்களும் அந்த ஸ்ரீ திருமுகத்தை சிரஸாவஹித்து சீக்ரமாகப் புறப்பட்டு எழுந்தருளி வந்து திருவடிகளிலே சேவித்துக் கொண்டு எழுந்தருளி இருந்தார்கள் – அவ்வளவிலே திருமேனியிலே நோய் சகல்பம் இன்றிக்கே சமித்திருக்க அத்தைக் கண்டு வானமா மலை சீயர் வான மா மலை ஸ்ரீ கார்யத் த்வரையாலே த்வரித்து -மீண்டு வருகிறோம் என்று விண்ணப்பம் செய்ய ஜீயரும் அவரைக் கடுக வாரும் என்று அனுப்பி விட அவரும் புறப்பட்டு வடதேசத்து எழுந்தருளினார்

ஜீயர் ஆர்த்தி மிக்கு திருநாடு அடைய த்வரித்தல்
அவர் எழுந்தருளின பின்பும் சில நாள் கழிந்தவாறே ஜீயருக்கு முன்பு போல் ப்ராப்ய பூமியில் ப்ராவண்யமும் -த்யாஜ்ய பூமியில் ஜிஹாசையும் அனுபவ அலாபத்தில் ஆத்ம தாரணா அயோக்யதையும் அத்யந்தம் அதிசயித்து வர –அதற்கு மேலே தமக்கு ப்ராப்யரான உடையவர் திருவடிகளிலே ப்ராவண்யம் அதிசயித்தது தத் அனுபவ அலாபத்தில் ஆர்த்தியும் அதிசயித்து அதடியாக பரமபக்தி தலையெடுத்து அதினாலேயே நாள் தோறும் ஸ்வ தசையடியாக வருகிற ஸ்வ அபேஷிதங்களை அவர் திரு முன்பு விண்ணப்பம் செய்வாராய்ப் போருகிறவர்-வாழி எதிராசன் என்று தொடங்கி இராமானுசன் திருவடிகளே சரணம்‌,-இராமானுசாய நம : என்றது நடுவாக இந்த வரங்கர்‌ என்று தலைக் கட்டி அருளிச் செய்ய- அதுவே-ஆர்த்தி என்று அறுபது பாட்டாய்‌ ஒரு ப்ரபந்தமாய்த்‌ தலைக்‌ கட்டிற்று, அந்த அபிநிவேசம்‌ அவ்வளவிலே நில்லாதே பரவி
எம்பெருமானார்‌ தம்பிரானென்னுமவரை
நம்பெருமாள்‌ தாமுகந்து நாள் தோறும்‌–தம் பரமா
ஏறிட்டுக் கொண்டளிப்ப ரென்றுமவர்‌ தம்மை
வேறிட்டுத்‌ தாங் கைவிடார்‌ —என்று தேறுவதென்றும்‌,
பொல்லானிவனென்று போதிடென்று நங்குரவ
ரெல்லாரு மென்னை யிகழ்ந்தாரோ-நல்லார்கள்‌
வாழ்வான வைகுந்த வான்‌ சபையில்‌ வண் கூரத்‌
தாழ்வானி ருந்திலனோ வங்கு? என்று கலங்குவதுமாய்‌ அநுகம்பாஞ்சலி யானவர்களை ஆராய்‌வதும்‌,
ஆரியர்காள்‌! ஆழ்வீர்காள்‌! அங்குள்ள முக்தர்காள்‌ !
சூரியர்காள்‌! தேவியர்காள்‌! சொல்லீரோ–நாரணற்கு
எங்களடியானிவன்‌ மீடேற வேணுமென்‌
நுங்களடியரருமுள என்று கடகர்‌ பலரையும்‌ பல கால்‌ கால் கட்டி அர்த்திப்பதும்‌,
தென்னரங்கர்‌ தேவியே! சீரங்க நாயகியே!
மன்னுயிர்கட்கெல்லாம்‌ மாதாவே!–என்னை யினி
இவ் வுலகந் தன்னிலிருந்து நலங்காமல்‌
அவ் வுலகில்‌ வாங்கி யருள்‌ என்றும்‌
சீ ரங்க நாயகியே! தென்னரங்கள்‌ தேவியே! ்‌
நாரங்கட்கெல்லாம்‌ நற்றாயே ! — மாருதிக்கு
வந்த விடாய்‌ தன்னை யொரு வாசகத்தால்‌ போக்கின நீ
எந்தனிடர்‌ தீராத தென்‌? என்றும்‌ மறுக்க வொண்ணாத மாத்ருத்வ ஸம்பந்தத்தைச்‌ சொல்லி மடி பிடிப்பதும்‌
இந்த வுடம்‌ போடினி யிருக்கப்‌ போகாதுன்‌
செங்கமலத் தாள் தன்னைத்‌ தந்தருள்நீ–அந்தோ
மையார் கருங் கண்‌ணி மணவாளா! தென்னரங்கா!
வையாம லிருப்பாயே யிங்கு-என்று ஆர்த்ர ஹருதயத்வ விஸிஷ்டராய்–ஆர்த்தி ஹரத்வ விசிஷ்டரான – அவர் முன்பே தம்‌முடைய ஆர்த்தியைச்‌ சொல்லுவதும்‌,

சென்று திருமாலடியார்‌ தெய்வக் குழாங்கூடு
மென்று மொரு நாளாமோ? ஆழ்வாரே!-துன்னு புகழக்‌
கமலம்பாடினீரையோ அடியேனுமிக்‌
கமலஞ் சேர் காயம்‌ விட்டு—(கமலம்பாடி நிறையா அடியேனுமிக்‌–பாட பேதம்)என்று “அடியார்கள்‌ குழாங்களை உடன்‌ கூடுவதென்று கொலோ? என்று அர்த்தித்த ஆழ்வாரிடத்தில்‌ ஸ்வரூபா நுரூபமான ப்ராப்யத்தை அபேக்ஷிப்பதும்‌
இந்த வுடம்போ டிருவினையாலிவ்வளவும்
உந்தனடி சேராதுழன்றேனே–அந்தோ
அரங்கா! இரங்கா யெதிராசர்க்காக
இரங்காய்‌ பிரானே இனி–என்றும்‌ திருவாங்கா! அருளாய்‌ இனி யுன் திருவருளாலன்றிக்‌ காப்பரிதால்‌” என்கிறபடியே மீளவும்‌ மரங்களுமிரங்கும்படி அவர்க்கந்தரங்கரை முன்னிட்டுக் கொண்டு அவரிரக்கத்தை இரப்‌பதுமாய்‌, இப்படி ஒரு தேச விஸேஷத்திலே சென்றாலொழிய தரியாத தசையை யடைந்து எழுந்தருளி யிருக்க;

அந்த தசையிலே தேசாந்தரஸ்தரான மேல்நா ட்டுத்‌ தோழப்‌பரும்‌ அவர்‌ திருத்தமயனாரான அழகிய மணவாளப் பெருமாள்‌ நாயனாரும்‌ பெருமாளை ஸேவிப்‌பதாகக்‌ கோயிலுக்கெழுந்தருள।
அவர்களைத்‌ தென் மாடத்திருவீதியிலே பட்டர்பிரான்‌ ஜீயர்‌ கண்டருளி, “நீங்கள்‌ எங்கு நின்றும்‌ எழுந்தருளினீர்கள்‌? எங்கேறப்‌ போகிறீர்கள்‌?” என்று கேட்க, அவர்களும்‌ ஸ ஸாத்வ ஸ விநயராய்‌ ஸாஷ்டாங்க ப்ரணாமம் பண்ணி உகப்போடே யதா மநோ ரதம்‌ வ்ருத்தாந்தத்தை விண்ணப்பஞ் செய்ய, ‘ இப்படி ஜ்ஞாநாக்த்யாதிகள்‌ வடிவிலே தொடை கொள்ளலாம்படி அநுகூலராயிருக்கிற நீங்கள்‌ யதிபுநரவதாரமான நம்முடைய பெரிய ஜீயரை ஸேவிக்க வேண்டாவோ?” , என்றருளிச்செய்ய-அவர்களும்

அதற்கு இசைந்து மடமேற கூடவெழுந்தருள, மணவாள யோகி தஞ்சமாம்‌ மலர்த் தாளிணைகாட்டி-என்கிறபடியே-ஜீயர்‌ திருவடிகளை ஸேவிக்கப் பண்ண, அவ்வளவிலே நாயனாரும்-புரை கொண்ட கோயில்‌ மணவாளமாமுனிக்கண்ணருளே” என்றும்‌ போதச்‌ சிவந்து பரிமளம்‌ விஞ்சும்‌ புதுக் கணித்த
சீதக் கமலத்தை நீரேற வோட்டிச்‌ சிறந்தடியேன்‌ ஏதத்தை மாற்றும்‌ மணவாள யோகி யினிமைதரும்‌
பாதக் கமலங்கள்‌ கண்டேனெனக்குப்‌ பயமில்லையே என்றும்‌ வாசிக கைங்கர்யமாக இந்தத்‌ திருநாமத்தை விண்‌ணப்பஞ் செய்து கொண்டு திருவடிகளிலே ஸாஷ்டாங்கமாக
தெண்டன்‌ ஸமர்ப்பித்து நிற்க, ஜீயரும்‌ அவர்‌ அபேஷித்தபடியே அமலங்களாகக்‌ கடாக்ஷித்தருளி அப்போது எம்பெருமானார்‌ திறத்திற் சென்ற சிந்தையரான தாம்‌ இவர்கள்‌’ என்றவாறே
எம்பெருமானாருடைய விசேஷாபிமானமுள்ள திருநாராயண புரத்தை நினைத்து, அவர்‌ அந்திம தசையிலருளிச்‌ செய்தருளின
கச்சந் பதம் பரமுவாச வசாம்ஸி யாரி
ராமநுஜார்ய இஹதேஷு சதுர்த்த ஸித்தாம்‌ |
ஸ்ரீ யாதவாத்ரி வஸதிம்‌ ஸததம் பஜந்தஸ்‌
ஸக்தோ பவந்தி மம ஸந்ததி மூலநாத: 1
[எமது குலகூடஸ்தரான எம்பெருமானாருக்‌கு தன்னுடைச் சோதிக்கு எழுந்தருளுமளவில்‌ அருளிச் செய்த (ஆறு) வார்த்தைகளில்‌ நாலாவதான (வார்த்தைப்படி) திருநாராயணபுரத்தில்‌ இடை விடாமல்‌
வாஸம்‌ செய்பவர்கள் மஹான்களாவர்‌] என்கிறபடியே திரு நாராயண புரத்திலே நித்ய வாஸம்‌ பண்ணுவார்‌ நம்முடைய முதலிகளிலே ஒருவருமில்லையோ?” என்று ஜீயரரருளிச்‌ செய்ய,
அட்போது தோழப்பர்‌ திருப் பரியட்டத்தைத்‌ தலையிலே முடிந்து கொண்டு -‘இந்தக் கைங்கர்யம்‌ அடியேனுக்காக வேணும்‌”’ என்று ப்ரார்த்திக்க, ஜீயரும்‌ மிகவுமுகந்தருளி, “எம்பெருமானாருக்கும்‌
நமக்கும்‌ ப்ரியமாம்படி கிஞ்சித்கார பூர்வமாக எதிராஜ குமாரரை ஸேவித்து மங்களாசாஸந பரராய்‌ நித்ய வாஸம்‌ பண்ணியிரும்‌” என்று நியமித் தருளினார்‌-

அண்ண ராயரை பட்டர்பிரான்‌ ஜீயர்‌ திருவடிகளுக்கு ஆளாக்கினது
அந்த சமயத்திலே ராமாநுஜ பரிக்ருஹீதராய்‌ திருமலை நல்லான்‌ திருவம்சஸ்தராய்‌ .”இடங்கொள் சமயத்தை யெல்லாம்‌ எடுத்துக்‌ களைந்து ஸ்வமத ஸ்தாபகராயிருக்கிற அண்ணராய சக்ரவர்த்திகள்‌ ஸ குடும்பராக பெருமாளை ளேவிக்க எழுந்தருளிக்‌ கோயிலிலே பெருமாளை ஸேவித்துக்‌ கொண்டெழுந் தருளியிருக்க, அப்போது ஜீயருடைய சரம தசையை தேசாந்தரஸ்த்தரோடும்‌ தத் தேஸிரீயரோடும்‌ வாசியற ஸர்வரும்‌ குழாங் குழாமாகச்‌ சென்று ஸேவித்து மீளுகிறபடியை அண்ணராய சக்ரவர்த்தி திருத்தாயார்‌ ஆச்சி கண்டு, அவ் விசேஷங்சேட்டு, ”அண்ணராயனே! நமக்கு ஜீயரை ஸேவிக்க வேண்டாவோ?! என்ன, சக்ரவர்த்தியும்‌ இசைந்து எல்லாரையுங் கூட்டிக் கொண்டு ஜீயர்‌ மடத்திலே சென்று பட்டர்‌பிரான்‌ ஜீயர்‌ புருஷகாரமாக வந்து ஸேவித்து திருவடிகளிலே வேரற்ற மரம் போலே விழுந்து கிடக்க, ஜீயர்‌ நெடுநாளாக அங்‌கீ கரிக்கைச்கு விஷயங் காணாமையாலே முடங்கிக் கிடந்த திருவடிகள்‌ இப்போது இவரைக் கண்டு (தத ஸ்திமித முத்க்ஷிப்ப சரணம்‌ சக்ரலாஞ்சிதம்‌ |
க்ருபயாமூர்த்கி விந்யஸ்ப ஸநிநாய குருஸ்ரமம்‌ ॥ [பிறகு அம் மணவாளமாமுனிகள்‌ சக்கர அடையாளம்‌ பெற்ற நிச்சலமான தம்‌ திருவடிகளை உயர வெடுத்து க்ருபையுடன்‌ அவர்‌ திருமுடியில்‌ வைத்தருளி அவரது பெரு விடாயைப்‌ போக்கினார்‌ -என்கிறபடியே; )நிமிரப் பெற்றுத் தந் திருவடித் தாமரைகளை இவர்‌ திரு முடியிலே வைத்தருள, இத்தைக் கண்டு முதலிகளெல்லாரும்‌ இவருடைய பேறிருந்தபடியென்‌! என்று உகந்தருளினார்கள்‌. ஜீயரும்‌ சக்ரவர்‌த்‌திகளைக் குறித்து எம்பெருமானார்‌ ஜீயரை திருவேங்கட த்ரோஹிகள்‌ நலியா வண்ணம்‌ காத்து ரக்ஷித்து நம்‌ தர்சந விஷயமாக அநேக கார்யங்கள்‌ பண்ணிப் போந்தவரன்றோ நீர்‌!” என்று மிகவுமுகந்தருளி, உமக்குத் தகுதியான பேறில்லையே, சற்று முந்துறச் சேரப் பெற்றீரில்லையே!’ என்று அருளிச் செய்து, பட்டர்பிரான்‌ ஜீயரைப் பார்த்து, வாரீர்‌ கோவிந்தப்ப தாஸரே! என்றழைத்தருளி, :ராமஸ்ய தஷிணோ பாஹு:”‘ [ராமபிரானுக்கு வலது கை லக்ஷ்மணன்‌ ] என்று நமக்கு தஷிண பாஹாு ஸ்த்தாநீயரன்றோ நீர்‌? ஆகையாலே நாம்‌ செய்கிறதாக நினைத்து நம்‌ ஸம்பந்தத்தை அபேக்ஷித்திருக்கிற இவர்களுக்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்காரங்களையும்‌ செய்யுமென்று அண்ணராய சக்ரவர்த்திகளையும்‌ தோழப்பரையும்‌ நாயனாரையும்‌ அவர்‌ கையில காட்டிக்‌ கொடுத்து “தர்‌சந ப்ரவர்த்தகராம்படி திருத்தம்‌’” என்று
நியமித்தருள, அவரும்‌ அப்படியே அவர்களை விசேஷ கடாக்ஷம்‌ செய்தருளினார்‌. பின்பு அப்பிள்ளானும்‌ ஜீயர்‌ நாயனாரும்‌ ஜீயர்‌ திருவடிகளிலே ஸேவித்து, ‘அடியோங்களுக்குத்‌ தஞ்சமாசு தேவரீருடைய அர்ச்சா ரூபமான விக்ரஹம்‌ வேணும்‌” என்றபேஷிக்க,அப்படியே அநுமதி பண்ணித்‌’ தம்முடைய திருக்கைச் செம்பை உபாதாநமாக்கி யருள, அப்படியே அவர்களும்‌ இரண்டு விக்ரஹம்‌ ஏறி யருளப் பண்ணிக் கொண்டு உகந்தருளினார்‌கள்‌.

பெரிய ஜீயர்‌ சரம தசையில்‌ நாலாயிரமும்‌ கேட்டருளியது
பின்பு தனித் தனியே முதலிகளெல்லாருக்கும்‌ வேண்டிய ஹிதங்‌களை யெல்லாம்‌ ப்ரஸாதித்தருளி மேலிலங்குவானான கலங்காப்‌ பெரு நகரில்‌ சென்று இமையாத கண்ணீனராய்‌ வழுவிலா வடிமை
செய்யப்‌ புறப்பட்டெழுந்தருள நாலு நாள் என்னவே, :’“நாலாயிரமும்‌ தொடங்கி நடத்துங்கோள்‌” என்று நாயனார்‌ தொடக்கமான முதலிகளுக்கு நியமித்தருள, அவர்களுமப்படியே தொடங்கி அநுஸந்திக்க, இவைகளை யெல்லாம்‌ திருச் செவி சாத்தி யருளி-ஜீயரும்‌ உகப்புடனே -வளர்த்ததனால்‌ பயன்‌ பெற்றேன்‌ என்‌றருளிச்‌ செய்து, மஸ்தகாஞ்சலியாய்‌ ததர்த்தாநுபவ பாரவஸ்யததாலே நிமீலிதாக்ஷ யுகளராயிருக்க, “இப்போது திருவுள்ளத்திலோடுகிறதென்‌?” என்று கந்தாடை யண்ணன்‌ கேட்டருள, “ஈட்டில்‌ அர்த்த ரஸம்‌ தலை மண்டி யிட்டுச்‌ செல்கிறது” என்று அருளிச் செய்து, அப்படியே நடக்கும் போது *மருளொழி நீ மட நெஞ்சே என்னும்‌ தசையை ப்ராப்தராய்‌ இங்ஙன்‌ ஏகாதசி சென்று மற்ற நாள்‌ திருத்‌ த்வாதசியிலே உத்தம நம்‌பி தொடக்கமான அனைத்துப் பரிகரத்தையும்‌ அழைப்பித்து ‘ஸர்வாபராதங்களையும்‌ பொறுத்தருள வேணும்‌”’ என்று ஷாமணம் பண்ணிக் கொள்ள, அவர்களும்‌ தேவரீருக்குமோரபசாரமுண்டோ?’? என்று அருளிச் செய்ய, மீளவும்‌ அவர்களைக்‌ குறித்து ‘பெரிய பெருமாளுடைய ஸ்ரீகார்யத்‌தைக்‌ குறைவற நடத்திக் கொண்டும்‌, ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை
வரவளைத்துக் கொண்டும்‌ போருங்கோள்‌”” என்‌றருளிச் செய்துப்‌ போக விட்டு, திருவாராதநம்‌ [திருவாராதந எம்பெருமான்‌ ஆசாரியர்‌ திருமேனிகள்‌], ஸ்ரீகோசங்கள்‌, மற்றுமுண்டான உபகரணங்கள்‌, மடம்‌ முதலான எல்லாவற்றையும்‌ :யஸ்யை தே தஸ்ய தத் தநம்‌’‘என்னும்படி நம் பெருமாளுக்கு சேஷமாக்கி ஸமர்ப்‌பித்து, ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை அமுது செய்வித்து அவர்கள்‌ தீர்த்‌தமும்‌ ஸ்வீகரித்து அபராத ஷாமணம்‌ பண்ணிக் கொண்டு எழுந்‌தருளி யிருக்க, முதலிகளும்‌ பலிதமான வ்ருக்ஷத்தை பக்ஷி ஜாதங்கள்‌ காத்துக்‌ கொண்டிருக்குமா போலே பரிந்து ஸேவித்துக் கொண்டு அஞ்ஜலி பத்மதங்களை யுடையராய்‌ அநுபவித்துக் கொண்டிருக்க, ஆதித்ய அஸ்தமான வாறே தத் காலீந கர்மத்தையுஞ்‌ செய்தருளி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்‌-வாழி உலகாசிரியன்‌” என்றநுஸந்தித்துப்‌ பிள்ளையை த்யாநித்துக்‌ கொண்டு அவசராக அணையிலே சாய்ந்தருள, ஸ்ரீபாதத்து முதலிகளெல்லாரும்‌ கை கூப்பிக்‌கொண்டு ப்ரஹ்‌ம வம்லி ப்ருகு வல்லி, சூழ்விசும்பணிமுகில்‌, அர்ச்‌சிராதி, நூற்றந்தாதி இவைகளை அநுஸந்திப்பாராய்‌ பெரிய ஆரவாரத்துடளே செல்லுகிறவளவி3ல அங்கயல் பாய் வயல் தென்‌னரங்கன்‌ [இரா. நற்‌. 108] என்ற பாசுரத்தை ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌ அநுஸந்திக்கக் கேட்டு தாமும்‌ க்ருதாஞ்ஜலிபுடராய்‌ ”எம்‌பெருமானார்‌ திருவடிகளே சரணம்‌”’ என்றநுஸந்தித்து தத் கத சித்தராய்த்‌ திருக் கண்களைச்‌ செம்பளித்துக்‌ கொண்டிருக்க:

ஜீயர்‌ திருநாட்டுக்கெழுந்தருளியது
*கநசகிரி மேலே கரிய முகல்போல விநதை சிறுவன்‌ மேற்‌ கொண்டு என்றும்‌, எந்தை திருவரங்கரேரார்‌ கருடன்‌ மேல்‌ வந்து முகங் காட்டி வழி நடத்த என்றும்‌ இவர்‌ அபேக்ஷித்தபடியே பெரிய
பெருமாளும்‌ -செழும்பறவை தானேறித் திரிவாராய்த்‌ தம்‌ தாளிணையை இவர்‌ திருமுடி மேலே வைத்து –மஞ்சுயர்‌ பொன் மலை மேலெழுந்த மாமுகில் போன்ற தன்‌ வடிவை ஸாக்ஷாத்கரிப்பித்து
அநுபவிப்பிக்க அநுபவித்து – உன் சரணந் தந்தென்‌ சன்மங் களையாயே என்றும்‌ ”ஸுகேநேமாம்‌ ப்ரக்ருதிம்‌ ஸ்தூல ஸூஷ்ம ரூபாம்‌ விஸ்ருஜ்ய’ ‘ என்றும்‌,-நோய்களாலென்னை நலங்காமல்‌ சதிராக
உன்‌ திருத்தாள்‌ தா என்றும்‌ -நிரதிசய போக்யமான திருமேனியை விடுவித்து அங்‌கீ கரிக்கப்பெற்று, மாதவன்‌ தன்‌ துணையா நடந்‌தாள்‌ என்றும்‌ அரங்கத்துறையுமின்‌ துணைவனொடும்‌ போய்‌ என்றுஞ்‌ சொல்லுகிறபடியே ஸ்ரீயபதியான பெரிய பெருமாள்‌ பெரிய திருவடி மேற்கொண்டு ஹார்த்தன்‌ வழி நடத்த, ஸுஷும்‌நை யாகிற வாசலிலே புறப்பட்டு சிர:கபாலத்தை பேதித்து ப்ரஹ்மரந்த்ரத்தாலே ஜீயர்‌ திருநாட்டுக் கெழுந்தருளினார்‌–

அநந்தரம்‌ பெரிய பெருமாளும்‌ ‘விஸ்ருஜ்ய லஷ்மணம்‌ ராமோ துக்க ஸோக ஸமந்வித :- [இளையபெருமாளைப்‌ பிரிந்த ராம பிரான்‌ சோக துக்கங்களின்‌ வசமானான்‌] என்கிறபடியே ‘ஸெளமித்ரிர்மே ஸகலு பகவாந்‌ ஸெளம்ய ஜாமாத்ரு யோகீ – (ஸெளம்ய ஜாமாத்ரு யோகி-மணவளவாளமாமுனிகள்‌ இளைய பெருமாளே] என்கிற இளைய பெருமாளவதாரமான ஜீயரையும்‌ வழி விட்டு வந்து, இளைய பெருமாளைப்‌ பிரிந்து ஒரு பகலாயிரமூழியாய்‌ அமுது செய்யாதே முசித்துக்‌ கொண்டு பெருமாளிருந்தாப்போலே இவரும்‌ அமுது செய்யாதே முசித்து மூடிக்கிடந்தார்‌. ஸ்ரீ பாதத்து முதலிகளெல்‌லாரும்‌ –ஐயோ கண்ணபிரான்‌! அறையோ! முறையோ? அரவணை மேல்‌ பள்ளி கொண்ட முகில்‌ வணணனே| என்று பெரு மிடறு செய்து கையெடுத்துக்‌ கூப்பிட்டுக்கொண்டு துடிக்க,அருகிலிருந்த முதலிகள்‌ தேற்றத் தேறி தின்று இப்படி யெழுந் தருளின அவருடைய அந்திம தசையை எல்லாருமறிந்து உஜ்ஜீவிக்‌கும்படி
கும்பம்பாஸ்வதி யாதி தத் ஸுததிநே பஷே வள க்ஷேதரே
த்வாதஸ்யாம்‌ ஸ்ரவணர் க்ஷ்பாஜி ருதிரோத் கார்யாக்ய ஸம்வத்ஸரே |
தீ பக்த்யாதி குணார்ணவோ யதி வராதீநாகிலாத்ம ஸ்த்திதி:
ஸ்ரீ வைகுண்ட மகுண்ட வைபவமகாத்‌ காந்தோ பயந்தா முநி : ॥
ஜ்ஞாந பக்தி வைராக்யம்‌ முதலான குணங்களுக்கு மஹா ஸமுத்ரம்‌ போன்றவரும்‌, எம்பெருமானாருக்கு ஸ்வாதீநமான தமது ஸமஸ்தமான நிலைகளையு முடையவருமான மணவாளமாமுனிகள்‌ ருதிரோத்காரி ஸம்வத்ஸரத்தில்‌ சூரியன்‌ கும்ப ராசியை யடைந்த அளவில்‌ (மாசி மாதத்தில்‌) சனிக் கிழமையில்‌ க்ருஷ்ண பக்ஷத்த்தில்‌ திருவோண நக்ஷத்ரம்‌ கூடிய த்வாதசி தினத்தன்று எல்லை யற்ற பெருமை யுள்ள ஸ்ரீவைகுண்டத்தை அடைந்தருளினார்‌-
என்று அங்குத்தைக்கு அந்தரங்கர்கள்‌ அருளிச் செய்தார்கள்‌-
அவ்வளவு மன்றிக்கே,
ஆசிலாத மணவாள மா முனி யண்ணல் பூமியுறு வைப்‌பசியிற் றிருமூலம்‌
தேச நாளது வந்தருள் செய்த நந் திருவாய் மொழிப்பிள்ளை தா
ளீசனாகி யெழுபத்து மூவாண்‌ டெவ் வுமிர்களையு முய்வித்து வாழ்ந்தனன்‌
மாசி மால்‌ பக்கத் துவாதசி மா மணி மண்டபத் தெய்தினன்‌ வாழியே
என்று இப்படி அவர்‌ தோன்றியது முதலாகத்‌ தன்னுலகம்‌ புக்க தீறாகப்‌ பேசித்‌ தலைக் கட்டினார்களிறே-

(ஜீயர் நாயனாரும் வான மா மலை ஜீயரும் -மா முனிகளின் இரண்டு பக்கமும் சேவை சாதிக்கிறார்கள் -கந்தாடை அண்ணனும் உத்தம நம்பியும் தூணில் இரண்டு பக்கமும் மா முனிகளின் நிஜ ஸ்வரூபத்துடன் சேவை சாதிக்கிறார்கள் -)

(பெரிய அவசரமான பின்பு திருமூலத்தில் பிரஸாதம் வரும் -திரு அத்யயன த்துக்கு முன்பே வந்து அரங்கன் அர்ச்சகர் மா முனிகளுக்கு அமுது செய்யப் பண்ணி பின்பு தான் அரங்கனுக்கு கோயிலே ஏறி அமுது செய்யப் பண்ணுவார்)

ஜீயருக்கு சரம கைங்கர்யங்கள்‌
அநந்தரம்‌ ஜீயருக்கு சரம கைங்கர்‌யங்களைச்‌ செய்வதாக முதலிகளெல்லாரையுங் கூட்டிக்கொண்டு ஜீயர்‌ நாயனார்‌ திருக் காவேரிக்‌ கெழுந்தருளி நீராடி அலங்காரத் திருமஞ்சனங் கொண்டு வந்தருளி
ஜீயரைத்‌ திருமஞ்சநம்‌ கொண்டருளப் பண்ணுவதாக ஒரு திருமஞ்‌சந வேதிகையிலே விமல சரம விக்ரஹத்தை யேறி யருளப் பண்ணி புருஷ ஸுக்தா நுஸத்தத்தாலும்‌ த்வயாநுஸந்தாத்தாலும்‌ மற்று முண்டான அநு ஸந்தாநத்தாலும்‌ திருமஞ்சநங்‌ கொண்டருளப்‌ பண்ணி திருவொற்று வாடை சாத்தி, திருப் பரியட்டஞ் சாத்தி அலங்கரித்து, ‘விஸ்தீர்ண பால தல விஸ்புர தூர்த்வ புண்ட்ரம்‌”[விசாலமான திரு நெற்றியில்‌ மிக விளங்கும்‌ திருமண் காப்புடையவர்‌ ] என்றபடி த்வாதசோர்ந்த்வபுண்ட்ரங்களையும்‌ தரிப்பித்து தச் சேஷமான திருமண்‌ ஸ்ரீசூர்ணங்களை யெல்லாம்‌ தங்களுக்கு ஆபத் தநமாகச்‌ சேர்த்து வைத்துக்‌ கொண்டு, ஜீயரை திவ்ய ஸிம்‌ஹாஸநத்திலே ஏறி யருளப் பண்ணி அவர்‌ திருவடிகளைக்‌ கண்ணிலும்‌ நெஞ்சிலும்‌ ஒற்றிக் கொண்டு ஸ்வ சிரோ பூஷணமாக தரித்துக்‌ கொண்டு, அத்தன்‌ மணவாளயோகி அடியிணையைச்‌ சித்தப்‌ பெருங்கோயில்‌ கொண்டருளி என்று ஸூபாஸ்ரயமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தைத் தம் தாம்‌ திருவுள்ளங்களில தேக்கிக் கொண்டு வைத்த கண் வாங்காதே விமல சரம விக்ரஹாநுபவம்‌ பண்ணிக்‌ கொண்டிருக்க :அவ்வளவிலே-௮ரங்கத் தம்மானரைச் சிவந்த வாடையையும்‌,-அவன் மார்வணிந்த வன மாலையையும்‌ பொற்றட்டிலே வைத்துக்‌ கொண்டு ஸகல வாத்ய கோஷங்களுடனே உத்தம நம்பி ஸிரஸா வஹித்துக்‌ கொண்டு அனைத்துக் கொத்துப் பரிகரத்துடனே மடத்து வாசலிலே செல்ல, முதலிகளும்‌ அவற்றை எதிர் கொண்டு தண்டன்‌ ஸமர்ப்பித்து அங்கீரித்து, உடுத்துக் களைந்த பீதக வாடை யுடுத்துக்‌ கலத்ததுண்டு தொடுத்த துழாய்‌ மலர்‌ சூடிக் களைந்தன சூடுமித் தொண்டரான ஜீயருக்கு அவற்றைச்‌ சூட்டி அலங்கரித்து, கோயில் அனைத்துப் பரிகரம்‌, ஆசார்ய புருஷர்கள்‌ ஜீயர்கள்‌, ஏகாங்கிகள்‌, ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌, சாத்தாத முதலிகள்‌ மற்று முண்டானவர்க ளெல்லாருங் கூடி ஜீயரை ஸேவித்து, -செய்‌ய தாமரைத் தாளிணை வாழியே என்று தொடங்கி அநுஸந்தித்து மங்களா சாஸநம்‌ பண்ணி ”எம்பெருமானாரை ஸேவியாத இழவெல்லாம்‌ தீர்ந்தோம்‌ இவரை ஸேவித்து; இப்போது இவ் வவதாரமும்‌ தீர்த்தம்‌ ப்ரஸாதித்துப்‌ போவதே! என்று மிகவும்‌ துக்காபிதப்தராய்‌ (சோகித்து, பின்பு அங்கிருந்த முதலிகள்‌ தேற்‌றத் தேறி நின்று ஸந்நிதியில்‌ முதலிகளெல்லாரையுங்‌ கூட்டிக்‌ கொண்டு யதா க்ரமத்திலே ஸ்ரீசூர்ண பரிபாலநத்தையும்‌ நடத்தி தச் சேஷமான ஸ்ரீசூர்ண ப்ரஸாதங்களைத்‌ தாங்களும்‌ தரித்துக்‌ கொண்டு, பின்பு எண்ணெய்‌ சுண்ணங் கொண்டாடி திவ்யாலங்க்ருதமான புஷ்பக விமாநத்திலே ஜீயரை ஏறி யருளப் பண்ணி வைத்து எல்லோரும்‌ ஸ்ரீபாதந் தாங்கிக்‌ கொண்டு சத்ர சாமர தால வ்ருத்தாதிகள்‌ பணிமாற, மஹாஸம்ப்ரமத்துடனே மத்தளங்‌கள்‌ சங்க காஹள பேரிகள்‌ தொடக்கமான ஸகல வாத்யங்கள்‌ கடல்‌ போலே முழங்க,
பதாகா த்விஜிநீம் ரம்யாம்‌ தூர்யோ த்ருஷ்ட நிகாதநீம்‌ |
ஸிக்தராஜ பதாம் ராம்யாம்‌ க்ருத்ஸ்நம்‌ ப்ரகீர்ணகுஸு மோத்கராம்‌ ॥
[நகரத்தையும்‌ மார்க்கத்தையும்‌ அலங்கரித்தக்‌ க்ரமம்‌-அங்கங்கே நாட்டிய கொடிகளால்‌ அழகியதாய்‌, ஸகல வாத்ய கோஷங்களால்‌ சப்த மயமானதாய்‌, நீர் தெளித்து அலங்கரிக்கப் பட்டதாய்‌, புஷ்பங்‌களை ராஜ மார்க்க மெங்கும்‌ தெளித்து வைத்ததாய்‌ ஆக்கினார்கள்‌] என்கிறபடியே காவொத்த கமுகு, பல, கதாலிச் சோலைகளாய்‌ அரங்‌கன்‌ திருவீதி யெட்டிலும்‌ நாட்டி -மகர தோரணம்‌ மேற்கொடிகளாட -என்று சொல்லுகிறபடியே ஸர்வாலங்கார ஸம்ப்ருதையான எட்டுத் திரு வீதிகளிலும்‌ கரும்பேந்தி நூற்றந்தாதி முதலாக அநுஸந்திக்க, திரு நீர்‌ பரிமாற பொரியும்‌ புஷ்பமும்‌ சிதற “தர்‌சநத்திலே மணவாளமாமுனிகள்‌ திருநாட்டுக் கெழுந்தருளினார்‌’-என்று ஒற்றைத் திருச் சின்னம்‌ பணிமாற ஸூமங்கலிகள்‌ தீப மெடுக்க, திரு வீதிகளிலே அங்குண்டானவர்களெல்லாம்‌ ஸேவிக்க எழுந்தருளப்‌ பண்ணு வைத்துக்‌ கொண்டு போய்‌;

திருப் பள்ளிப் படுத்தல்‌
மகிழாதி கேசவன்‌ தன்னடிக்கீழாக”? என்கிறபடியே ஆதிகேசவப் பெருமாள்‌ திருவடிக்கீழாக ௮வர்‌ திருவடி பிரியா வண்‌ணம்‌ தவராசன்‌ படுகையிலே பொன்னித் தென் பாலிலே (இங்கு சொல்லப்படும்‌ ஆதி கேசவப்‌ மெருமாள்‌ ஸந்நிதியையும்‌ மணவாளமாமுனிகள்‌ திருவரசையும்‌ தென் திருக் காவேரிப்‌
படுகையில்‌ இன்றும்‌ ஸேவிக்கலாம்‌; )எழுந்தருளப் பண்ண ஒருப்பட அவ் வளவிலே பூதேவி யானவள்‌ முன்பு ஜனக ராஜன்‌ திரு மகளை மடியில வைத்து அணைத்துக் கொண்டு ஆதரித்தாற் போலே அந்த மண்மகளான பிராட்டியும்‌ மணவாளமாமுனியான இவரையும்‌ மடியிலே எழுந்தருளப் பண்ணி வைத்‌துக் கொண்டு மகிழ, ஆளவந்தார்‌ எம்பெருமானாரைப்போலே யதி ஸம்ஸ்கார விதி யடங்கச்‌ செய்து கனித்து வாழும்படி திருப் பள்‌ளிப் படுத்தினார்கள்‌.

முதலிகள்‌ ஜீயர்‌ பிரிவாற்றாமல்‌ சோகித்தல்‌
அநந்தரம்‌ ”கதிரவன் போய்‌ குணபால் சேர்ந்த மகிமை போல்‌”-என்கிறபடியே கீழ்திக்கில்‌ ஒரூ ஆதித்யன்‌ அஸ்தமித்தாற் போல இருக்கையாய்‌ தத் ப்ரபாவஜ்ஞரான ஜீயர் நாயனார்‌ கந்தாடை யண்ணனுள்ளிட்ட முதலிகளெல்லாரும்‌
ஜீயரெழுந்தருளி விட்டார்‌ செக ழுழுதும்‌
போயிருள்‌ மீளப் புகுந்ததே தீய
வினை நைய வெம் புலனா லீடழிந்து மாய்வோ
ரனை வார்க்குமேதோ வரண்‌?
என்று மிகவும்‌ சிந்தாக்ராந்தராய்‌ துக்கித்து பின்பு சிஷ்யர்களான தாங்கள்‌ தங்களுடைய சேஷத்வாநுகுணமாக திருமுடி விளக்குவித்துக் கொண்டு பெருமாள் அவப்ருதம்‌ கொண்டாடுமா போலே அவப்ருதம்‌ கொண்டாடி மீண்டும்‌ மடத்திலே எழுந்‌தருளி வெறித்தான மடத்தைக் கண்டு –இல்லம்‌ வெறி யோடிற்‌றாலோ என்று ஆசார்ய விஸ்லேஷ அஸஹிஷ்ணுக்களாய்‌ மிகவும்‌
க்லேசித்து தங்களிலே தேறி நின்று
சீயர் திருத் தம்‌ பிரானாரே தென்னரங்க
மேய பெருமானே விண்ணப்பம்‌-காய விலங்‌
கெந்நாள்‌ விடுவீரெடுத்த பணி யுமக்குப்‌.
பன்னாளும்‌ செய்யும்படி –-என்றும்‌
சீயரபிமானமே தேர்ந்தருளித்‌ தீ வினையோம்‌
காய விலங்கைக் கழித்தருளீர்‌–தூய புகழ்‌
நம்பெருமாளே! இமையோர்‌ நாயகரே!- நான்மறை தேர்‌
எம்பெருமானார்‌ பெருமாளே!–என்றும்
தாயகலக்‌ கண்டு சிலுகிட் டடியேனை
மாயையிலே மூட்டி மருட்டாதே-சீயரே
காய விலங்கைக் கடுகெனவே தீர்த்தருளீர்
தூய திருத் தாளே தொழ--என்றும்
எழும் பாவி யைம் புலன்கள்‌ சொன்ன வண்ணம்‌ செய்து
தழும்பேறி வாழுந் தமியேன்‌-செழும் பொன்‌
மணவாள மா முனியே மா சுடலைத் தீர்க்குமின
முணவாக வாழ்ந்திடுகையோர்‌ –என்றும்
நானென தென்னும்‌ நரகத்திடை யழுந்திப்‌
போன விந்தக் காலமெல்லாம்‌ போதாதோ?-கான மலர்‌
மாலை யணி திண்டோண்‌ மணவாள மா முனியே
சால நைந்தேனுன்‌ பாதம்‌ தா--என்றும்
புண்ணாராக்கை தன்னுள்‌ புக்குழலும்‌ தீ வினையேன்‌
தண்ணாருமென் கமலத் தாளணைவ தென்று கொலோ
பண்ணாரு நால் வேதம்‌ பயின்றுய்யும்‌ பண்டிதனே
மண்ணாள வந்த மணவாள மா முனியே
என்று இத்யாதியான ஆர்த்தியை அவர் விஷயத்தில்‌ விண்ணப்‌பஞ்செய்து திருமிடறு தழுதழுப்பத்‌ திரு முத்துதிர்த்துத்‌ தங்களிலே தேறி நின்று வித்த்யுக்த ப்ரகாரேண செய்ய வேண்டுங்‌ க்ருத்யங்‌களை யெல்லாஞ் செய்து ஜீயர்‌ வைபவத்திற்கு அநுகுணமாகப்‌ பெருக்கத் திருவத்யயநம் நடத்தி யருளி தீர்த்த ப்ரஸாதங்களும்‌ ஸ்வீகரித்து, பின்பு தந்தாமுக்கு நியமித் தருளின கைங்கர்யங்களைச்‌ செய்து கொண்டு போந்தார்கள்‌–

அநந்தரம்‌ –இஷ்வாஹூணாம்‌ குலதநம்‌’”’ என்னும்படியான-பெரிய பெருமாளும்‌ ஜீயர்‌ நாயனாருக்குக்‌ குலதநமான ஸ்ரீரங்கராஜரையும்‌ மடத்தையும்‌ நேக்கிக்‌ கொண்டு போருமென்று திரு வுள்‌ளமாய்‌, தீர்த்தம்‌, திருமாலை, திருப்பரியட்டம்‌, ஸ்ரீசடகோபன்‌ எல்லாம்‌ ஸாதித்து வாழ்வித்தருளினார்‌. இத்தைக் கண்டு ஜீயருடைய அபிமாநாந்தர்ப் பூதரெல்லாரும்‌ ஹர்‌ஷ ப்ரகர்ஷ யுக்தராய்‌ ஜீயர்‌ நாயனாரை பெரிய ஜீயரைக்‌ கண்டாப்‌ போலே கண்டு அநுவர்‌த்தித்து ஸேவித்துக்‌ கொண்டிருந்தார்கள்‌.

(இப்பொழுது மா முனிகளின் 27 தலைமுறை கோமடத்து வம்ஸர் இன்றும் மா முனிகள் மடம் பரிபாலனம் செய்து வருகிறார்)

ஜீயர்‌ நாயனார்‌ ஸ்ரீபாஷ்யம்‌,திருவாய்மொழி ஈடு பெறுதல்‌.
கந்தாடை யண்ணனும்‌ ஆசார்ய நியமனத்தின் படியே ஆசார்ய பெளந்ரரான ஜீயர்‌ நாயனாருக்குத் திருவாய்‌ மொழியினீட்டை ப்ரஸாதித்தருளினார்‌. அநந்தரம்‌ ப்ரதிவாதி பயங்கரம்‌ அண்ணாவும்‌ ஸ்வாசார்ய நியமனததின் படியே நாயனாருக்கும்‌ கத்தாடை நாயனுக்கும்‌ ஸ்ரீபாஷ்யம்‌ ஸாதித்தருளி,
ஸ்ரீமாந்‌ ஸுந்தர ஜாமாத்ரு முநி: பர்யாய பாஷ்ய க்ருத்‌ |
பாஷ்யம்‌ வ்யாகுருதே தஸ்ய ஸ்ரோத்ரு கோடெள மமாந்வய; ॥
[பாஷ்யகாரருடைய புநவரவதாரமான, கைங்கர்ய ஸ்ரீமானான மணவாள மாமுனிகளே ஸ்ரீபாஷ்யத்தை விளக்கிக்‌ கொண்‌டிருக்கிறார்‌. அந்த ஸ்ரீபாஷ்யத்தை அதிகரிப்பாருடைய கோஷ்‌டியிலே அடியேனுக்கு ஸம்பந்தமுள்ளது] என்று அதில்‌ தமக்குண்டான கர்த்ருத்வத்தையும்‌ கழித்துக்‌ கொண்டருளினார்‌,-பின்பு திருப்பதியே யிருப்பாக எழுந்தருளியிருந்த போளிப்‌பாக்கம்‌ போரேற்று நாயனார்‌ தொடக்கமானவர்களுக்கும்‌ ஸ்ரீபாஷ்யத்தை ப்ரஸாதித்தருளியும்‌, பட்டர் பிரான்‌ முனி பாத சேகராய்‌ தத்‌ வம்ஸ்யரான பர வஸ்து ஸ்ரீநிவாஸாசாரியருக்கும்‌ அவருக்கு ஸ ப்ரஹ்மசாரிகளான பரவஸ்து அழகிய மணவாள ஜீயருக்கும்‌, திருவாய்மொழி நாயனார்‌ என்று நிரூபகமாம்படி திருவாய் மொழியினீட்டை ப்ரஸாதித்தருளியும் , ப்ரதிவாதி பயங்‌ கர ரென்னும்‌ ப்ரஸித்தி தோற்ற ஸ்ரீராமாநுஜ ஸித்தாந்தத்தை ரக்ஷித்துப் போந்தார்‌,

வானமாமலை ஜீயர்‌ எழுந்தருளல்‌
அநந்தரம்‌ அழகிய வரதரான வானமாமலை ஜீயர்‌ வடதேசத்தினின்‌றும் எழுந்தருளி ஜீயர்‌ திருநாட்டுக் கெழுந்தருளின வருத்தாந்‌தத்தை பெரிய திருமலை யருகே கேட்டு மிகவும்‌ ப்ரலாபித்தருளி
திருமலை யேற வெழுந்தருளி அங்கே சிறிது காலம்‌ பாடாற்றிக்‌ கொண்டு எழுந்தருளி யிருந்து கைங்கர்யார்த்தமாகக்‌ கூட்டின த்ரவ்யங்களை யெல்லாம்‌ கொண்டு கோயிலேற வெழுந்தருளி மடத்‌திலே சென்று போர க்லேசித்து ஜீயர்‌ நாயனாரையும்‌ ஸேவித்து-உடனே வானமாமலை யேற வெழுந்தருளி, கைங்கர்யங்களை எல்‌லாம்‌ தலைக்கட்டி யருளி மீண்டு திருமலை யேற வெழுந்தருளி நடுவே எறும்பியிலே சிலநாளெழுந்தருளி யிருந்து சுத்த ஸத்வ மணணாவுக்கும்‌ போளிப்பாக்கம்‌ நாயனாருக்கும்‌ திருவாய்மொழயின்‌ ஈடு முதலாக பகவத் விஷயத்தை ப்ரஸாதிந்தருளி மீண்டு வான
மாமலை யேற வெழுந்தருளி தெய்வ நாயகன்‌ கைங்கர்ய ஸாம்ராஜ்‌யத்துடன்‌ வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்‌.

பட்டர்பிரான்‌ ஜீயர்‌ அந்திமோபாய நிஷ்டை அருளியது
பட்டர்பிரான்‌ ஜீயரும்‌ ‘வடமாமலைக்கதிபர்‌ பட்ட நாதமுனி’ என்கிறபடியே திருமலையிலே எழுந்தருளி யிருந்து அண்ணராய சக்ரவர்த்தி, நாயனார்‌, தோழப்பர்‌ தொடக்கமான அனேகாத்‌ மாக்களைத்‌ திருத்தி இந்தத் தரிசன ப்ரவர்த்கர்களாக்கி யருளி பர வஸ்து அண்ணரையும, பரவஸ்து அழகிய மணவாள ஜீயரையும்‌ ஸத் புத்ர ஸச் சிஷ்யர்களாச அபிமானித்து ஸத் ஸம்ப்ரதாய ப்ரவர்‌த்‌தகராம்படி திருத்தி யருளி அகிலாத்மாக்களும்‌ உஜ்ஜீவிக்கும்படி அந்திமோபாய நிஷ்டா க்ரேஸரர்‌ என்னுமது தோற்ற “அந்தி மோபாய நிஷ்டை” என்கிற சரம ரஹஸ்‌ய ப்ரபந்தத்தை யருளிச்‌ செய்து வாழ்வித்தருளியும்‌.

அந்திமோபாயநிஷ்டாயா வக்தா ஸெளம்ய வரோமுநி; ॥
லேககஸ்யாந்வயோ மே அத்ர லேகநீ தாள பத்ரவத்‌ ॥
[அந்திமோபாய நிஷ்டா எனுமிந்த க்ரந்தத்தை அருளிச்‌ செய்‌தவர்‌ மணவாளமாமுனிகள்‌ ஒலை போலவும்‌ எழுத்தாணி போலவும்‌ பட்டோலையில் இதை எழுதும் தொடர்பே அடியேனுக்‌ குள்ளது] என்றும்‌
எந்தை மணவாள யோகி யெனக்களித்த
அந்திமோபாய நிட்டையாமிதனைச்‌-சிந்தை செய்திங்‌
கெல்லாரும்‌ வாழ வெழுதி வைத்தேனிப் புவியில்‌
நல்லறி வொன்‌ றில்லாத நான்‌
என்று அதில்‌ தமக்கு கர்த்ருத்வ ராஹித்யத்தையும்‌ அருளிச் செய்து உபகரித் தருளினார்‌.

(ஐப்பசி மூலம் தாயார் மாலைப்பிரசாதம் முதல் ஐந்து நாள்களிலும் -பெருமாள் மாலைப் பிரசாதம் இறுதி ஐந்து நாள்களிலும் வரும்-விட்டவன் விழுக்காடு பகல் பத்து ஆறாம் நாள் பிரசாதமும் மா முனிகளுக்கு இன்றும் வரும்)

திருநாராயண புரத்தில்‌ திரு நந்தவன கைங்கர்யம்‌
ஆசார்ய பரதந்த்ரரான பட்டர் பிரான்‌ ஜீயர்‌ திருவடிகளிலே ஆச்ரயித்த தோழப்பரும்‌ அவர்‌ திருத் தமையனாரான அழகிய மணவாள தாஸ நானாரும்‌ ஜீயர்‌ நியமனத்தின் படியே அரங்கத்‌துறைவா ரநுமதியடனே திரு நாராயண புரத்திலெழுந்தருளி, எம்பெருமானாருக்கும்‌ செல்வப் பின்ளைக்கும்‌ திரு நாராயணப்‌ பெருமாளுக்கும்‌ திரு நந்தவனம்‌ தொடக்‌கமான எல்லா வடிமைகளும்‌ செய்து கொண்டு அங்கே அனேகரையும்‌ ஜீயரபிமானாந்தர்‌ பூதராம்படி திருத்தி ஸ்ரீசைலத்துற்கு மேற்கும்‌ ஸ்ரீசைலே தயா பாத்ரரின்‌ வைபவத்தை வர்த்திப்பித்துக்‌ கொண்டு எதிராஜர்‌ மடத்துக்குப்‌ பின்னடியிலே வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்‌. பின்பு அவர்கள்‌ ஸந்தான பரம்பரையிலுணடான ஐயன்‌ முதலானாரும்‌ அந்தக் கைங்கர்யங்களை அபிவ்ர்த்தமாக நடத்திக் கொண்டு போந்‌தார்களிறே.

எறும்பி யப்பாவின்‌ ஆர்த்தி
பின்பு அழகிய மணவாள தாஸரான எறும்பி யப்பாவும்‌ ஜீயர்‌ திருநாட்டுக்‌கெழுந்தருளிள செய்தியைக் கேட்டு
வரவர முநி பதிர் மே தத் பதயுகமேவ ஸரண மநுரூபம்‌ |
தஸ்யைவ சரண யுகளே பரி சரணம்‌ ப்ராப்யமிதி நநு ப்ராப்தம்‌ |
[மணவாளமாமுனிகளே அடியேனுக்கு ஸ்வாமி; அவருடைய திருவடித் தாமரைகளே பேற்றுக் கநுரூபாமன உபாயம்‌; அவருடைய திருவடித் தாமரைகளில்‌ கைங்கர்யமே உபேயம்‌ என்றே அடியேனால்‌ அடையப்பட்டது; இதுவே எனது அத்யவஸாயம்‌ என்கிற நிஷ்டை யுடையவராகையாலே ஆசார்ய விச்லேஷாஹிஷ்‌ணுவாய்‌ அவர்‌ விஷயத்திலே ஆர்த்தி மிகுந்து
வபுரபி, ஸபதிமதீயம்‌ வரவர முநிவர்ய; மோசநீயமிதம்‌ |
பரிசரதி நஹி பவந்தம்‌ பகவநிநஹி பகவதபிமதா நபிவா ॥–கல்யாண குண பூர்ணரான மணவாள மாமுநிவரே’ அடியேனுடைய இவ்வுடலும தேவரீரால்‌ இப்போதே விடுவிக்கத் தக்கது -இதனால் தேவரீருககு கைங்கர்யம்‌ செய்யப்‌ பெற்றதில்லை-எம்பெருமானடியார்களான பாகவதர்கள்‌ விஷயததிலுமில்லை. –என்றும்‌
இதி புநரேஷு விதந்நபி துரி தரதிர்தூர நிம்ந பதரூட: |
வரவர முநி வர கருணாம்‌ நிக்நந்‌ பத ந்ருபசு ரஸ்நுதே நியமாந்‌ ॥-இவன்‌ மனிதவுடல் படைத்த விலங்கினம்‌!” என்னுமபடி, அறிவிருந்தும்‌ பாப கார்யங்களில்‌ ஆசை யுடையவனாய்‌ மிகத்‌ தாழ்ந்ததான நிலையிலிழிந்து மணவாளமாமுனிகளுடைய க்ருபையை யழித்துக்‌ கெண்டு கர்ம பலன்களை அநுபவிக்கிறான்‌–என்றும்‌
ஆயுரபஹரதி ஜகதாமய முதயம்‌ விலயமபி பஜந்‌ பாநு. |
மயி புநரிதம ந்ரு ஸம்ஸோ வரவர முநி வர்ய வர்த்தயத் யேவ ॥-மணவாள மாமுனிகளே! இந்த ஸூரியன்‌ உதயத்தையும்‌ அஸ்தமனத்தையும்‌ செய்து உலகங்களின்‌ ஆயுளை அபகரிக்கிறான்‌.-அடியேன்‌ விஷயததில்‌ மட்டும்‌ கொடியவனாய்‌ இந்த ஆயுளை வளரச் செய்கிறான்‌–என்றும்‌
ததித பரமநுரூபம்‌ ந விளம்பிதுமிதி சிந்தயந்தயயா |
மலபாஜநாதி தோமாம்‌ வரவரமுநி வர்ய மோசயத்வரிதம்‌ –ஆதலால்‌, மணவாள மாமுனிவரே-அடியேன்‌ விஷயத்தில்‌ இனி கால விளம்பம்‌ செய்யத் தக்கதன்று.-தயை யுடைய மனத்தினராய்‌ இவ்வழுக்குடம்பினின்றும்‌ அடியேனை விடுவித் தருள வேணும்‌- என்கிறபடியே தம்முடைய ஆர்த்தியை ஆவிஷ்கரித்து குணாநுபவைக தத் பரராய்‌ தத் ஸேவாபி நிவேசத்தை யுடையராய்‌ ஜீயரைப்‌ பிரிந்து ஸம்ஸாரத்திலிருக்கு மிருப்பு பிராட்டி பெருமாளைப் பிரிந்து ராவண பவநத்திலே தனிச் சிறை யிருந்தாப் போலே அதிதுஸ்ஸஹமாய்‌ பொய்ந்நின்‌ற ஞானமும்‌ பொல்லா வொழுக்கு மழுக்குடம்பும்‌ இந் நின்ற நீர்மை யினியா முறாமை என்றும்‌, கூவிக் கொள்ளுங்கால மின்னங்‌ குறுகாதோ?-என்றும்‌, ஆவிக்கோர்‌ பற்றுக் கொம்பு நின்னலா லறிகின்‌றிலேன்‌ யான்‌ என்றுஞ்‌ சொல்லுகிறபடியே பெற்றல்லது தரிக்க கில்லாத பேரார்த்தியை யுடையராய்‌ ஒருபகலாயிர மூழியாய்‌ அவர்‌ திரு
நாமந் தன்னையே பலகாலும்‌ வாய் வெருவிக் கொண்டு முன்னடி தோற்றாதே திகைத்து மதி மயங்கி உன்மத்தர் போல்‌ பித்தேறி என்னும்படி எழுந்தருளி யிருந்தார்‌,

ஸ்ரீ பாதத்து முதலிகள்‌ தந் நிஷ்டராய்‌ வாழ்ந்தது
இப்படி ஜீயர்‌ திருவடிகளிலாஸ்ரயித்த முதலிகளெல்லாரும்‌ஆசார்யாபிமான நிஷ்டராய்‌ -யதீந்த்ர ப்ரவணரான ஜீயர்‌ திருவடிகளே தஞ்சமென்றிருங்கோள்‌”’ என்று தந் தாம்‌ சிஷ்யர்களுக்கு
அருளிச் செய்து எல்லாரையும்‌ வரவரமுநி ப்ருத்யராக்க அவர்களும்‌
அபகதமத மாநை: அந்திமோபாயநிஷ்டைஃ
அதிகத பரமார்த்தை ரர்த்த காமாநபேக்ஷை: |
நிகில ஜுஸுஹ்ருத்பிர்‌ நிர் ஜிதக்ரோத லோபை :
வர வர முநி ப்ருத்யைரஸ்துமே நித்ய யோக: ॥
[செருக்கும்‌ நான்‌ சுதந்திரனென்னும்‌ அபிமான முமில்லாதவர்களும்‌, கருமம்‌ ஞானம்‌ பக்தி ப்ரபத்தி ஆசார்யாபிமானம்‌ என்பவற்றில்‌ ஐந்தாமுபாயமான ஆசார்யாபிமானத்தில்‌ ஊன்‌றியவர்களும்‌, புருஷார்த்தத்தின்‌ எல்லையான ஆசார்ய கைங்‌கர்யத்தை யடைந்தவர்களும்‌, செல்வத்திலும்‌ அதைக்‌ கொண்டு அனுபவிக்கும்‌ சிற்றின்பத்திலும்‌ ஆசை யற்றவர்களும்‌ பகைவரிடமும்‌ நல்ல மனமுடையவர்களும்‌ கோபத்தையும்‌ உலோபித் தனத்தையும்‌ வென்றவர்களுமாகிய மணவாளமா முனி சிஷ்யர்‌களுடன்‌ சேர்க்கை அடியேனுக்கு உண்டாக வேணும்‌] என்கிற படியே ஜீதாரிஷட் வர்க்கமாய்‌ த்ரணீ க்ருத விரிஞ்சாதி நிரங்குச விபூதிகளை யடையராய்‌ அதிகத பரமார்த்தராய்‌ அந்திமோபாய நிஷ்டராய்‌ ஆஸ்திகாக்‌ரேஸரராய்‌, இடைச் சுவர் தள்ளி இரண்டு விபூதியையு மொன்றாக்கிக்‌ கொண்டு எல்லாரும்‌ தத் நிஷஷ்டராய்‌ தத் ஸேவோத் ஸுகராய்‌ வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்கள்‌.
ஸ்ரீ ஸடாரி குரோர் திவ்ய ஸ்ரீபாதாப்‌ஜ மதுவ்ரதம்‌ |
ஸ்ரீமத்‌ யதீந்த்ர ப்ரவணம்‌ ஸ்ரீலோகார்ய முநிம்‌ பஜே ॥

இப்புவியில ரங்கேசர்க்‌ கீடளித்தான்‌ வாழியே
எழில்‌ திருவாய்மொழிப்‌ பிள்ளை இணை யடியோன்‌ வாழியே
ஐப்பசியில்‌ திருமூலத் தவதரித்தான்‌ வாழியே
அரவரசப்‌ பெருஞ்சோதி அநந்தனென்றும்‌ வாழியே
எப்புவியும்‌ ஸ்ரீ சைலமேத்த வந்தோன்‌ வாழியே
ஏராருமெதிராசரென வுதித்தான்‌ வாழியே
முப்புரிநூல்‌ மணி வடமும்‌ முக்கோல் தரித்தான்‌ வாழியே
மூதரிய மணவாளமாமுனிவன்‌ வாழியே

செந்தமிழ்‌ வேதியர்‌ சிந்தை தெளிந்து சிறந்து மகிழ்ந்திடு நாள்‌
சீருலகாரியர்‌ செய்தருள்‌ நற்கலை தேசு பொலிந்திடுகாள்‌
மந்த மதிப்புவி மானிடர்‌ தங்களை வானிலுயர்த்திடு நாள்‌
மாசறு ஞானியர்சேரெதிராசர் தம்‌ வாழ்வு முளைத்திடு நாள்‌
கந்தமலர் பொழில் சூழ்‌ குருகாதிபன் கலைகள் விஎங்கிடு நாள்‌
காரமர் மேனி அரங்க நகர்க்கிறை கண்கள்‌ களித்திடு நாள்‌
அந்தமில் சீர் மணவாளமுனிப் பரன்‌ அவதாரம்‌ செய்திடு நாள்‌
அழகு திகழ்ந்திடும்‌ ஐப்பசியில்‌ திரு மூலமதெனும்‌ நாளே.

ஸ்ரீமதே ரம்ய ஜாமாத்ரு முநீந்த்ராய மஹாத்மநே |
ஸ்ரீரங்க வாஸிநே பூயாத்‌ நித்யஸ்ரீர் நித்ய மங்களம்‌ ॥

—

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-