அகில புவந ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே!(1)
விநித விவித பூத விராத ரக்ஷைக தீக்ஷே |(2)
ஸ்ருதி சிரஸி விதீப்தே!(3) பிரஹ்மணி! (4) ஸ்ரீநிவாஸே !
பவது மம பரஸ்மிந் சேமுஷி பக்தி ரூபா ||-இஷ்ட தேவதையான ஸ்ரீநிவாஸனுக்குச் செய்யப்பட மங்கள ஸ்லோகம் இது.
பாராசர்ய வசஸ்ஸுதா₄ம் உபநிஷத் து₃க்₃தா₄ப்₃தி₄ மத்₄யோத்₃த்₄ருதாம்
ஸம்ஸாராக்₃நி விதீ₃பந வ்யபக₃த ப்ராணாத்ம ஸஞ்ஜீவநீம் |
பூர்வாசார்ய ஸுரக்ஷிதாம் ப₃ஹுமதி வ்யாகா₄த தூ₃ரஸ்தி₂தாம்
ஆநீதாம் து நிஜாக்ஷரை : ஸுமநஸ: பௌ₄மா: பிப₃ந்து அந்வஹம் ||இரண்டாவது மங்கள ஸ்லோஹம்-
ப்ரபத்யே ப்ரணவாகாரம் பாஷ்யம் ரங்கமிவாபரம் |
பரஸ்ய ப்ரஹ்மணோ யத்ர சேஷித்வம் ஸ்புடமீக்ஷ்யதே ||
யதீந்த்ர க்ருத பாஷ்யார்த்தா யத் வ்யாக்யாநேந தர்சிதா:
வரம் ஸுதர்சனார்யம் தம் வந்தே கூர குலாதிபம்-ஸ்ருத ப்ரகாசிகா பட்டருடைய தனியன்:
–
சாதனா அத்யாயம்–அங்க பாதம் –-கர்மங்கள் அனைத்தும் கைவிடத் தக்கது என்ற வாதம் தள்ளப்பட்டு
அனைத்தும் கொள்ளத் தக்கதே என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது-மேலும் ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு அங்கமாக உள்ளவற்றையும் பற்றி கூறப்படுகிறது-இதில் 15 அதிகரணங்களும் 50 ஸூத்ரங்களும் உள்ளன-
————————————————————————–
அதிகரணம் -1-புருஷார்த்தாதி கரணம் -20 ஸூத்ரங்கள் –-கர்மத்தை அங்கமாக கொண்ட ப்ரஹ்ம உபாசனை மூலம் மோஷம் என்னும் புருஷார்த்தம் கிட்டுவதாக நிரூபிக்கப் படுகிறது-
அதிகரணம் -2- ஸ்துதி மாத்ராதிகரணம் – 2 ஸூத்ரங்கள்--சாந்தோக்யம் -1-1-3-ச ஏஷ ரஸா நாம் ரசதம -என்றது உத்கீதம் புகழ மட்டும் அல்ல -விதி வாக்யம் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது
அதிகரணம் -3- பாரிப்லவாதி கரணம் – 2 ஸூத்ரங்கள்–-கௌஷீ தகீ உபநிஷத் -3-10-சாந்தோக்யம் -6-1-1-போன்றவற்றில் காணப்படும் சிறு கதைகள்-அங்கு விதிக்கப்படும் வித்யைகளைப் புகழ் வதற்காகவே என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது
அதிகரணம் -4- அக்நீந்த நாத்யாதி கரணம் -1 ஸூத்ரம்–-சன்யாசிகளுக்கு ப்ரஹ்ம உபாசனம் செய்யும் பொழுது அக்னி ஹோத்ரம் போன்றவை எதிர் பார்க்கப் படுவது இல்லை என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -5-சர்வ அபேஷாதி கரணம் –1 ஸூத்ரம்–-கிருஹஸ்தாச்ரமத்தில் உள்ளோர்க்கு யஜ்ஞம் போன்றவற்றை ப்ரஹ்ம உபாசனம் எதிர்பார்க்கின்றது -என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -6- சம தமாத்யாதிகரணம் –1 ஸூத்ரம்–-க்ருஹஸ்ரமத்திலுள்ள ப்ரஹ்ம ஞானிக்கும் சமம் தமம் ஆத்ம குணங்கள் கைக் கொள்ளத் தக்கவை என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -7-சர்வ அன்ன அநுமத்யதிகரணம் –4–ஸூத்ரங்கள்–-பிராண வித்யை கூடின ஒருவனுக்கு உயிர் போகும் நேரத்தில் மட்டுமே அனைத்து வித உணவும் அநு மதிக்கப் படுகின்றன என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -8- விஹி தத்வாதி கரணம் —4–ஸூத்ரங்கள்–-யஜ்ஞம் போன்ற கர்மங்கள் ப்ரஹ்ம வித்யை மற்றும் க்ருஹஸ்தாஸ்ரமத்தின் அங்கமாகவே விதிக்கப் பட்டதால்-இவற்றை ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்கள் மற்றும் கிருஹஸ்தர்கள் அனுஷ்டிக்க வேண்டும் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -9-விதுராதிகரணம் —4–ஸூத்ரங்கள்–-எந்த ஆச்ரமத்திலும் இல்லாத விதுரர்களுக்கும் ப்ரஹ்ம விதையில் அதிகாரம் உண்டு என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது-விதுரர் க்ருஹஸ்ராமத்தில் இருந்து மனைவியை இழந்த பின்னர் சன்யாசமோ வானப்ரச்தாமோ கைக் கொள்ளாமல் -அநாஸ்ரமி-என்பர்
அதிகரணம்-10-தத் பூதாதிகரணம் —4–ஸூத்ரங்கள்–-ப்ரஹ்மச்சாரி வானப்ரஸ்தன் சந்நியாசி ஆகியவர்கள் ஆச்ரமங்களைக் கை விட நேர்ந்தால் ப்ரஹ்ம வித்யையில் அதிகாரம் இல்லை என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது
அதிகரணம் -11-ஸ்வாம்யதிகரணம் –2 ஸூத்ரங்கள்–-ருத்விக்கால் -யாகம் யஜ்ஞம் போன்றவற்றை நடத்தி வைப்பவர் -உத்கீத உபாசனம் செய்யப்பட வேண்டும் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது
அதிகரணம் -12-சஹ கார்யந்தர வித்யதிகரணம் -3 ஸூத்ரங்கள்--பால்யம் பாண்டித்தியம் மௌனம் ஆகியவை யஜ்ஞம் போன்ற ப்ரஹ்ம வித்யைக்கு அங்கமாக உள்ளன என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -13-அநாவிஷ்கராதி கரணம் –1 ஸூத்ரம்– பால்யம் எனபது ப்ரஹ்ம ஞானிகள் தங்கள் மேன்மைகளை வெளிக் காட்டாமல் உள்ளதே ஆகும் -என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது
அதிகரணம் -14-ஐஹிகாதிகரணம் —1 ஸூத்ரம்–-இந்த பிறவியில் பலன்கள் அளிக்க வல்ல வித்யைகள் தடை இல்லாமல் இருந்தால் மட்டுமே உண்டாகும் – தடை இருந்தால் உண்டாகாது என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது –
அதிகரணம் -15-முக்தி பலாதிகரணம் –1 ஸூத்ரம்–-மோஷ பலன் அளிக்க வல்ல உபாசனங்களுக்கும் தடை ஏற்படா விடில் பலன் உடனே கிட்டும் – தடை ஏற்பட்டால் தாமதமாகவே ஏற்படும் என்று நிரூபிக்கப் படுகிறது
————————————————————
நான்காம் பாதத்தின் ஸங்கதி
இவ் வத்யாயம் முக்திக்கான ஸாதநத்தை (உபாயத்தை-வழியை) விளக்கும் ஸாத₄ந அத்யாயம். இதில் முதல் பாதமான வைராக்₃ய பாதத்தில், உபாஸநம் செய்வதற்கு முக்கியமாகத் தேவைப்படும் வைராக்யம்(பற்றின்மை) என்பதை வளர்ப்பதற்காக ஜீவாத்மா ஸம்ஸாரத்தில் பல நிலைகளில் படும் துன்பங்களைச் சொன்னார் வேத வ்யாஸர்.
இரண்டாவது பாதமான உப₄யலிங்க₃பாதத்தில் உபஸநத்துக்கு மற்றொரு தேவையான பக்தி வளர்வதற்காக பரமாத்மாவின் குற்றமற்ற தன்மையையும் குணக் கூட்டத்தையும் விளக்கினார்.
மூன்றாம் பாதமான கு₃ண உப ஸம்ஹார பாதத்தில் உபாஸநம் செய்ய வேண்டிய முறையையும், உபாஸநங்களுக்குள் இருக்கும் ஒற்றுமை வேற்றுமைகளையும் வருணித்தார்.
இனி, நான்காவது பாதமான அங்க₃பாதத்தில் உபாஸநம் செய்வதற்குத் தேவையான அங்கங்களைப் பற்றிஆராய்ந்து நிலை நாட்டுகிறார். உபாஸநத்தின் முக்கியமான அங்கம் வைதிகச் செயல்களாகிற கர்மங்கள் தான். அவற்றைப் பற்றின ஆராய்ச்சியோடு தான் இந்தப் பாதம் தொடங்குகிறது.
இந்தப் பாதத்தின் ஸாரத்தை ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகன் தனது அதிகரண ஸாராவலியில் கூறுகிறார்
கர்ம ப்ராக் சிந்த யித்வா நநு பரமமத₂ ப்₃ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸ்யமுக்தம்
பாதே₃ வித்₃யாங்க₃தோக்தி: புநரிஹ விததா₂ அநேகதா₄ த்யாஜ்ய தோக்தே: ।
மைவம் கர்மை₂வ தத் தத்₃ கு₃ணயுத விநி யுக்த் யந்யபா₄வேந பி₄ன்னம்
வித்₃யா நிஷ்பத்தி ஹேது: கிமபி ச ஸுக்ருதம் ஸ்யாத் நிவ்ருத்த்யை₂க ஸஞ்ஜ்ஞம்
கேள்வி–கர்மங்களைப் பற்றி முன்னமே ’பூர்வ மீமாம்ஸை’ என்ற பெயரில் ஆராய்ச்சி செய்து விட்டு தான் ஒருவன் ப்ரஹ்மத்தைப் பற்றின இந்த ஆராய்ச்சிக்கு வருகிறான் என்று’அதா₂தோ ப்₃ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாஸா’ என்ற முதல் ஸூத்ரத்தில் சொல்லப்பட்டது. பிறகு ஏன் இந்தப் பாதத்தில் கர்மங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறார்? இது புநருக்தி(சொன்னதையே திரும்பச் சொல்வது) என்ற தோஷமாகும். மேலும் உபநிஷத்துக்குள் பல இடங்களில் கர்மங்களைக் கை விட வேண்டும் என்று சொல்வதால் அவை தேவையற்றவை.
பதில்–இது சரியல்ல. உலக இன்பங்களுக்காக விதிக்கப்பட்ட கர்மங்களையே வேதங்கள் தனியாக உபாஸநத்தின் அங்கமாகவும் விதிக்கின்றன. எனவே, கர்மங்களை எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்று பூர்வ மீமாம்ஸையில் சொல்லி யிருந்தாலும் அவை எப்படி அங்கங்களாகச் செயல்படுகின்றன என்ற ஆராய்ச்சி இங்கு செய்யப்பட வேண்டும். மேலும், கர்ம மீமாம்ஸையில் சொல்லப்படாத த்யானம், அர்ச்சனம், வணங்குதல் முதலான புதிய கர்மங்களும் உபாஸநத்தின் அங்கமாகச் சொல்லப்படுவதால் தோஷமில்லை.
த்யாக₃: காம்ய க்ரியாணாம் க்வசந பரவித₃: க்வாப் யநர்ஹ க்ரியாணாம்
ஸ்வை₂காதீ₄நத்வ பு₃த்₃தே₄: க்வசித₃நுபதி₄க ஸ்வார்த₂பு₃த்₃தே₄ச்ச கீ₃த: ।
அத்ராஹிம்ஸாதி₃காநாம் த்வக₄விஹதி க்ருதாம் ஸர்வ ஸாதா₄ரணாநாம்
ப்₃ரூதே வர்ணாச்ரமாதி₃ப்ரதி நியதி மதாம் அப்யுபாஸ்த் யங்க₃பா₄வம் ॥
இந்தப் பாதத்தில் இவ்வுலக இன்பங்களுக்காகச் செய்யப்படும் காம்ய கர்மங்களையும், வேதத்தால் தடை செய்யப்பட்ட நிஷித்த கர்மங்களையும் செய்யக் கூடாது என்று சொல்லப்படுகிறது. மேலும், மற்ற வைதிக கர்மங்களைச் செய்யும் போதும்“நானே பரமாத்மாவின் துணை யில்லாமல் தனியாகச் செய்கிறேன்” என்கிற கர்த்ருத்வ புத்தியையும், “தனியாக என் பயனுக்காக மட்டுமே செய்கிறேன்” என்கிற மமதா புத்தியையும் கை விட வேண்டும் என்பதும் சொல்லப்படுகிறது. மேலும், நாம் பல ஜந்மங்களாகச் சேர்த்து வைத்திருக்கும் பாபங்களைப் போக்குவதற்காக, எல்லா வர்ணாஸ்ரமங்களுக்கும் பொதுவான அஹிம்ஸை,ஸத்யம், புலனடக்கம் முதலான பண்புகளும், அந்தந்த வர்ணாஸ்ரமத்துக்குத் தனிப்பட்ட சில பண்புகளும் செயல்களும் கூட இந்தப் பாதத்தில் சொல்லப்படுகின்றன.
3-4-1-புருஷார்தா₂தி₄கரணம்- உபாஸநம் தான் முக்திக்கு உபாயம் -ஸங்கதி–முந்தைய பாதத்தில் உபாஸனைகளைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி செய்யப்பட்டது. இப்போது, அந்த உபாஸனைகளின் அங்கங்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி செய்யப் படுகிறது. அதற்கு -உபோத்காதமாக-முன்னுரையாக, உபாஸநம் தான் மோக்ஷத்துக்கான உபாயம்(ஸாதனம்-வழி) என்பதை முதலில் நிலை நிறுத்துவதற்காக இந்த அதிகரணம் தொடங்குகிறது-இதனடிப்படையில் தான் மேலே உபாஸநத்தின் அங்கங்கள் கூறப்படுகின்றன-(20 ஸூத்ரங்கள் இதில் உண்டு–முதல் ஸித்தாந்த ஸூத்ரம் -மேல் ஆறு ஸூத்ரங்கள் பூர்வபக்ஷம் -மேல் ஸித்தாந்த ஸூத்ரங்கள்)
ஸந்தேகம்- மோக்ஷம் என்கிற புருஷார்த்தம் ப்ரஹ்ம வித்₃யையாலேயே கிடைக்கிறதா? அல்லது வித்₃யையை அங்கமாகக் கொண்ட கர்மத்தால் கிடைக்கிறதா?
உபாஸநம் அங்கமா? ப்ரதாநமா?
1- புருஷார்த₂: அத: சப்₃தா₃த் இதி பா₃த₃ராயண:
புருஷார்த₂:- மோக்ஷம் என்கிற புருஷார்த்தம்
அத: –கீழ் சொல்லி வந்த-வித்₃யையாலேயே கிடைக்கிறது சப்₃தா₃த் – வேத வாக்யங்கள் ப்ரஹ்ம வித்₃யையாலேயே மோக்ஷம் கிடைக்கிறது என்று தெளிவாகக் கூறுவதால்.
(ப்₃ரஹ்ம வித் ஆப்நநோதி பரம்) – “ப்ரஹ்மத்தை த்யானிப்பவன் பரமான ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறார்.”
(தமேவம் வித்₃வான் அம்ருத இஹ ப₄வதி நாந்ய: பந்தா₂: வித்₃யதே அயநாய) – “ப்ரஹ்மத்தை உபாஸிப்பவன் தான் மரணமில்லாமையை(முக்தியை) அடைகிறான், வேறு வழியில்லை”
யதா₂ நத்₃ய: ஸ்யந்த₃மானா: ஸமுத்₃ரேऽஸ்தம் க₃ச்ச₂ந்தி நாம ரூபே விஹாய । ததா₂ வித்₃வான் நாம ரூபாத்₃விமுக்த: பராத் பரம் புருஷ முபைதி தி₃வ்யம் ॥
எப்படி நதிகளெல்லாம் தங்கள் பெயரையும் உருவத்தையும் இழந்து, பிரித்துப் பார்க்க முடியாதபடி கடலில் கலக்கின்றனவோ , அது போல் தான் உபாஸகன் இவ் வுலத்துப் பெயர் உருவங்களை விட்டு பரமாத்மாவோடு சேர்கிறான்”
இதுக்குத் ஆறு ஆக்ஷேபங்கள் -ஆறு பூர்வ பக்ஷ ஸூத்ரங்கள்
பூர்வ பக்ஷம்– 2-சேஷத்வாத் புருஷார்த₂வாத₃: யதா₂ அன்யேஷ்விதி ஜைமிநி:
சேஷத்வாத் -“(உபாஸநம் முக்திக்கு வழி யல்ல) உபாஸநம் யாகம் முதலான கர்மங்களுக்கு அங்கமான படியால்”. (சேஷத்வ அதிகரணம் கர்ம மீமாம்ஸை -அதற்காகவே இருக்கும் அங்கம் என்று காட்டும்) ஒரு கர்மத்தைச் செய்யும் ஜீவன் அந்தக் கர்மத்துக்கு அங்கமாகிறார், குண்டம், பால் முதலானவை போல். எனவே, அந்த ஜீவனுடைய உண்மையான ஸ்வரூபத்தைப் உணர்வதுக்கு வழியான உபாஸநமும் கர்மத்திற்கு அங்கம் தான். புருஷார்த₂வாத₃: – “எனவே உபாஸநத்துக்குச் சொல்லப்பட்ட பயன்களெல்லாம் வெறும் புகழ்ச்சிக்கான அர்த்த வாங்களே”. உண்மையில் அந்த அங்களெல்லாம் உபாஸநத்தால் கிடைக்காது.
யதா₂ அன்யேஷு–“மற்றவற்றில் போல்”. (த்ரவ்யம் ஸம்ஸ்காரம் கர்மம் இவற்றைப் பற்றி பூர்வ மீமாம்ஸையில் உண்டு-அதே போல் என்றபடி) யஜமாநன் கண் மை இட்டால் எதிரியின் கண் அழியும், ப்ரயாஜத்தால் யாகத்துக்குக் கவசம் ஏற்படும் என்று சொல்லபட்ட தெல்லாம் எப்படி புகழ்ச்சி மட்டுமோ அது போல் தான் இங்கும்.
இதி ஜைமிநி:-என்று ஜைமிநி மஹரிஷி கூறுகிறார்.
பூர்வ பக்ஷியின் யுக்திகள்– உபநிஷத்துக்களில் ப்ரஹ்மம் என்று சொல்லப்படுபவர் கர்மத்தைச் செய் பவராகிய ஜீவனிலிருந்து வேறுபட்டவர்-மோக்ஷத்தை ஆசைப் படுபவர்களால் அடைப்படுபவர், ஜகத்தையே படைப்பவராகிய பரமாத்மாவே என்று ஏற்கனவே கூறப் பட்டுள்ளதே? (நேதரோநுபபத்தே:), (அநுபபத்தேஸ்து ந சாரீர:) முதலான ஸூத்ரங்களிலும் ஜீவாத்மா ஜகத் காரணம் அல்ல என்றும், ” (அதி₄கம் து பே₄த₃நிர்தே₃சாத்) என்ற ஸூத்ரத்தில் ஜீவாத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஒன்றல்ல என்றும், (ஏததா₃த்ம்யம்) முதலான வேத வாக்யங்களால் அந்த பரமாத்மா அனைத்துக்குள்ளும் அந்தர்யாமியாக இருப்பதால் தான்“நானே ப்ரஹ்மம்”, “இந்த உலகமே ப்ரஹ்மம்” முதலான வாக்கியங்கள் வருகின்றன என்றும் விளக்கப்பட்டுள்ளதே.பிறகு எப்படி வேதாந்தத்தில் சொல்லப்பட்ட த்யானம் ஜீவாத்மாவைப் பற்றியது என்று கொள்ள முடியும்?
பதில்– உபாஸநம் கர்மத்திற்கு அங்கம் என்று வேதம் சொல்வதால் வேறு வழி யில்லாமல் அந்த உபாஸநம் ஜீவனைப் பற்றியது தான் என்றும், ஜீவாத்மாவைத் தவிற பரமாத்மா என்று ஒருவர் இல்லை யென்றும் ஏற்க வேண்டும்.
3-ஆசார த₃ர்சநாத் – “அநுஷ்டாநம் காணப் படுகிறபடியால்”. ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவர்களும், முக்கியமாக கர்மங்களிலேயே ஈடுபட்டு நடந்து கொள்வது காணப்படுகிறது.
(யக்ஷ்யமாணோ ஹ வை ப₄கவந்தோ அஹமஸ்மி) என்று வைச்வாநர வித்யையை உபதேசித்த அச்வபதி என்ற கேகய அரசன் “நான் யாகம் செய்யப் போகிறேன்”என்றார். அதே போல், சிறந்த ப்ரஹ்ம ஜ்ஞாநியான ஜநக மஹாராஜர் கர்மத்தாலேயே ஸித்தி யடைந்தார் என்று கண்ணன் கீதையில் கூறுகிறார் (கர்மணைவ ஹி ஸம்ஸித்₃தி₄ம் ஆஸ்தி₂தா ஜநகாத₃ய:) என்று. விஷ்ணு புராணத்தில் காண்டி₃க்யர் என்ற ஜ்ஞாநியைப்பற்றி (இயாஜ ஸ ஸோ அபி ஸுப₃ஹூந் யஜ்ஞாந் ஜ்ஞாந வ்யபாச்ரய:) என்று, பலபல யாகங்களைச் செய்தார் என்று கூறப் படுகிறது.
எனவே, ப்ரஹ்ம வித்₃யை பெற்றவர்களும் கர்மங்களில் முக்கியமாக ஈடுபடுவது காணப் படுவதால், ப்ரஹ்ம வித்₃யை கர்மத்திலிருந்து தனித்து, தனிப்பட்ட புருஷார்த்தத்தை அளிப்பதாகக் கொள்ள முடியாது. அது கர்மத்துக்கு அங்கமே.
பூர்வ பக்ஷியின் யுக்திகள்
4-தச் ச்₂ருதே:- “(உபாஸநம் கர்மத்துக்கு அங்கம் என்று) அதை வேதம் சொல்வதால் (யதே₃வ வித்₃யயா கரோதி… ததே₃வ வீர்ய வத்தரம் ப₄வதி) அதாவது“உபாஸநத்தோடு சேர்த்துச் செய்யப்படும் கர்மம் வலிமை யுடையதாக ஆகி பயனளிக்கும்” என்று வேதமே நேரடியாக உபாஸநம் கர்மத்தின் அங்கம் என்கிறது.
இதை ப்ரகரணத்தின் (ஸந்தர்பத்தின்) அடிப்படையில் வெறுமனே உத்கீ₃த₂த்தைப் பற்றிய உபாஸனைக்கு மட்டும் உரியதாகக் கொள்ள முடியாது. ஏனெனில், ப்ரகரணத்தை விட ச்ருதி வலிமையான ப்ரமாணம். இதில்’வித்யை’ என்று பொதுவாகவே சொல்லப்படுவதால் வித்₃யைகள் அனைத்தையும் பற்றியதாகவே கொள்ள வேண்டும்
5-ஸம ந்வாரம்ப₄ணாத்–“(உபாஸநம் கர்மம் இரண்டும்) தொடுகிறபடியால்”
(தம் வித்₃யா கர்மணீ ஸமன்வார பே₄தே) என்ற வாக்கியத்தில், “வித்யையும் கர்மமும் சேர்ந்து அவனைத் தொடுகின்றன”, அதாவது, இரண்டுமே ஒருவரிடம் இருக்கின்றன என்று கூறப் படுகிறது.இதனால், வித்₃யையும் கர்மமும் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்புடையவை என்பது தெரிகிறது.அந்தத் தொடர்பு முன் ஸூத்ரங்களில் சொன்னது போல் வித்₃யை கர்மத்தின் அங்கமாக இருக்கும் போது தான் பொருந்தும்.வேறு வழி இல்லை.
பூர்வ பக்ஷியின் யுக்திகள்
6- தத்₃வத: விதா₄நாத்– “அதை (ப்ரஹ்ம வித்யையை) உடையவனுக்கு (கர்மத்தை) விதிக்கிற படியால்”
ஆசார்ய குலாத் வேத₃மதீ₄த்ய யதா₂விதா₄நம் கு₃ரோ : கர்மாதி சேஷேணாபி₄ஸமா வ்ருத்ய குடும்பே ₃ சுசவ் தே₃சே ஸ்வாத்₄யாய மதீ₄யாநோ தா₄ர்மிகான் வித₃த₄தா₃த்மநி ஸர்வேந்த்₃ரியாணி ஸம் ப்ரதிஷ்டா₂ப்ய அஹிம்ஸந் ஸர்வ பூ₄தாநி அன்யத்ர தீர்தே₂ப்₄ய: ஸ க₂ல்வேவம் வர்தயந் யாவதா₃யுஷம் ப்₃ரஹ்ம லோகமபி₄ ஸம் பத்₃யதே ந ச புநரா வர்ததே… “
ஆசார்யரிடம் வேதத்தைப் படித்து, அதன் பொருளை அறிந்த ப்ரஹ்ம ஜ்ஞாநி, குருவின் கட்டளைப்படி செய்ய வேண்டிய கர்மங்களைச் செய்து, பின்னர் இல்லறத்தில் தூய்மையான இடத்தில் வாழ்ந்து, வேதத்தைப் உருச் சொல்லி, தர்மமான மக்களை உருவாக்கி, தன்னுடைய இந்த்ரியங்களை அடக்கி, எந்த உயிர்களுக்கும் தீங்கு செய்யாமல், வாழ் நாள் முழுவதும் இவ்வாறு வாழ்பவர் ப்ரஹ்ம லோகத்தை அடைகிறார்; மீண்டும் திரும்புவதில்லை”
இங்கு, வேதத்தைப் படிப்பது என்பது வெறுமனே மனப் பாடம் செய்வதைக் குறிக்க வில்லை; அதன் பொருளை அறியும் வரையிலான படிப்பைக் குறிக்கிறது.அவ்வாறு ப்ரஹ்ம வித்₃யையை அறிந்தவருக்கே கர்மம் விதிக்கப்படுகிறது. எனவே, ப்ரஹ்ம வித்₃யையும் கர்மங்களிலேயே பயன்படுத்தப் படுவதாகக் கொள்ள வேண்டும்–
7-நியமாத்– “கட்டுப்பாடு விதிக்கப் படுவதால்”
(குர்வந்நேவேஹ கர்மாணி ஜிஜீவிஷேச் சதம் ஸமா:) என்று ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் வாக்யம்“இவ் வுலகில் கர்மங்களைச் செய்து கொண்டே நூறு ஆண்டுகள் வாழ விரும்ப வேண்டும்”என்று கூறுகிறது. இதனால், ஆத்மாவை அறிந்த மனிதனுடைய வாழ் நாள் முழுவதும், அவன் கர்மங்களைச் செய்வதில் கட்டாயமாக ஈடுபடுத்தப் படுகிறான்.எனவே, கர்மமே முக்கியமானது; அதற்கே பலன் உண்டு. ப்ரஹ்ம வித்₃யை கர்மத்தின் அங்கமாக இருப்பதால், அதற்கு தனியாகப் புருஷார்த்த பலன் இல்லை என்பதே பூர்வ பக்ஷியின் கருத்தாகும்.
—
ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-