Archive for August, 2011

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் வைபவம்– ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 21, 2011

ஆநு கூல்ய சங்கல்பம்பிரதி கூல்ய வர்ஜனம் ரிஷிகள் சொன்னதை ஆழ்வார் — ஏர் ஆளும் இறையோன் பாசுரம் –வேப்பம் கொழுந்து போல் வேதாந்த கருத்தை சக்கரை மூடி–உயரினால் குறைவில்லா -வயிரம் சேர் பிறப்பு அறுத்து வைகுந்தம் நண்ணுவர் –காதலனால் விரும்ப படாத மேகலை வளை நிறம் எல்லாம் வேண்டாம் சொல்லி இந்த பதிகம் சொன்னதற்கு பலன் இதை அருளுகிறார்..விளக்கினை விதியில் காண்பார் த்யான மார்க்கம் -பிரிவாற்றாமை பாசுரம் பல -யானாய் தன்னை தான் பாடி ஏன் நாவில் இன் கவி ஆழ்வார் பாசுரம் ஓன்று தான் இவர் திரு வாக்கில் வந்தவை அவனால் விரும்ப படுபவை–அவன் விரும்புவதால் வைகுந்தம் கிட்டும்–பண்டு ஒரு மாறன்-வேழம் உரு பெரு செல்வமும் தந்தை தாய்–எல்லாம் திரு வாய் மொழி என்று இருப்பவர் ஸ்வாமி ராமானுஜர்..குறைவிலமே -காதல் பாசுரம் -இது தான் எல்லாம்-மேல் எழுந்த -பரம வேதாந்த அர்த்தம் சுருதி உத்தர பாகம் வேதாந்த அர்த்தம் சுலபமாக கொடுத்தார் உடம்பினால் குறைவிலோமே–இதில் –பர கால நாயகி-பட்டு உடுக்கும் பாவை  பேணாள்–பட்டு உடுக்கும் –அவன் வரவில்லை அயர்த்து இரங்கும்–கட்டி என்ன பலன்–பாவை பேணாள் நேற்று வரை அவன் இருந்த பொழுது –மடியிலும் படுக்க வில்லை–குடம்கால் இருக்க கில்லாள் இது செய்தார்–பிரிவாற்றாமை பாசுரம்-என்ன வேதாந்தம் அர்த்தம்–பாஷ்யகாரர் இது கொண்டு சூத்திர வாக்யங்களை ஒருங்க விடுவார் –படைத்த பத்ம நாபாவோ–ஒ அலறல் –பத்ம நாபனே அளக்க வில்லையா ஒ -தூது மடல் பாசுரங்கள்–ஞான மார்க்கம் பக்தி மார்க்கம்–ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு நாள் தோறும் நைபவர்க்கு வானம் கொடுப்பவன் மாதவன்—ஈனம் கடிந்த –அத்தானம்-தகவு-கிருபை ஒன்றையே கொண்டு  ஸ்வாமியும் கொடுக்கிறார்-சுலபமாக- தன்னை சார்ந்தவருக்கு தன்கிருபையால் –ஞானம் முதிர்ந்த நிலையே பக்தி–மதி நலம் அருளினான்–பக்திச ஞான விசேஷம்–இயற்க்கை அவன் உடன்  சேர்ந்து இருப்பதே–விட்டு பிரியாத தொடர்பு–இக்கரை -அக்கரை என்னும் அநர்த்த கடலில் உழன்று ..ஸ்வென ரூபன- எட்டு குணங்களில்  சாம்யம்–சொரூப ஆவிர்பாவம்..மாணிக்கத்துக்கு ஒளி ஊட்ட வேண்டாம் கிணறு வெட்டிய பின்பு ஜலம்–அனுபவிக்க ஒட்டாமல் மண் மூடி இருக்க சம்சாரம் வெட்டிய பின்பு தானே கிடைக்கும்..–அகில புவன ஜன்ம -ஷேமுஷி பக்தி ரூபா மதி நலம் –பூ தொடுக்கும் பொழுது ஜலம் தொட்டு -ஞானத்தில் பக்தி தோய்ந்து–தன் தகவு என்னும் சரண் கொடுத்து ஸ்வாமி— உய்ய ஒரே வழி உடையவர்  திருவடி அதிகாரம் உண்டு எனில் அரங்கர் இரன்காரோ–ஆர்த்தி பிரபந்தம்–விஷ்ணு  லோக  மணி மண்டப மார்க்க தாரி ஸ்வாமி கை காட்டும் இடத்தில் ஸ்ரீ வைகுண்டம் சத்ய சங்கல்பன்–அதிகாரம்  இல்லாதார்க்கு அன்றோ எதிராசா நீ இரங்க வேண்டும்..–யாரை கை தூக்கி விட்டால் உனக்கு பிரபாவம் –தாழ்ந்த நீசனானஎன்னை..முலை ஊன் குழவி நோயையை தாய் பால் மூலம் தவிர்ப்பது போல்–கதய த்ரயம்-ஆழ்வார அனுஷ்டித்ததை ஸ்வாமி-பண்ணி காட்டுகிறார் –நாம் அனுஷ்டிக்க தேவை இன்றி அவரே பண்ணி வைத்தார்..வாட்டமிலா வன் தமிழ் வாழ்ந்தது ஸ்வாமி அவதரித்த பின்பு நாட்டியநீச சமயங்கள் மாய்ந்தன -வைரம் சேர் பிறப்பு -திடமான வைரம் பாய்ந்த பிறவியை அறுத்து –வைகுந்தம் நண்ணுவரே –சிநேக பூர்வ ஞானம் –சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் –ஆழ்வார் —நமக்காக நம்  பெருமாள் இடம் கேட்டு சொத்து வாங்கி வைக்க நாம் அனுபவிக்கலாம் —உபதேசிப்பார் பகவான் –ஆழ்வார் உபதேசித்து அநுஷ்டித்தார் –ஸ்வாமி அனுஷ்டித்து வாங்கி கொடுக்க நாம் அனுபவிக்கலாம் -அடியேன் ராமானுஜ தாசன் என்று சொன்னாலே போதும்

எய்தற்கு அறிய மறைகளை ஆயிரம் இன் தமிழால்-ஆழ்வார் வழங்கி இருக்கிறார்..ஆச்சர்ய ஹிருதயம் ஆழ்வார் வைபவம் சிறக்க சொல்லும்..-தீர்த்த வாரி -தாமர பரணி -ஆற்றுக்குளே இறங்கி புனித படுத்துகிறார் ஆற்றுக்கு –நெல்லி முள்ளி கட்டை தத்தம் கோட்டை போட்டு தெளிய பண்ணுவது போல்–திரு சங்கணி துறை பிரதானம் –கலங்கி இருக்கும் -மண் ஆடின சக்ய ஜலம் தோத வத்தி சங்கணி  துறை சேர்ந்து – தெளிந்து போவது போல் -நல்ல சம்பந்தத்தால் –தெளிவிலா கலங்கல் நீர்-தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்  சூழ் தெண்ணீர் பொன்னி குலசேகரர் –அல்ப ஸ்ருதர் கலக்கிய சுருதி -வேதார்த்த அர்த்தம் அறியாமல் -தாமர பரணி ஆற்றுக்கு எடுத்து காட்டு–நல ஞான துறை சேர்ந்து –ஆழ்வார் திரு வாக்கு–நிற்க பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் -நிலை பெரும் படி–மனசில் அர்த்தம் படிந்து சிந்தனை பண்ணி வாய் வழியே -கிருபை நிர்கேதுகம்-அனுக்ரகம் விட கிருபை -அனு பின் தொடர்ந்து கிரகித்தல்–முன் ஓன்று நடக்க பின் -தொடர்ந்து ஏற்றம் இல்லை-ஒன்றுமே செய்யாமல் இருக்க கருணை-கிருபை -பொழிகிறான் தாய் குழந்தை சம்பந்தம் போல்–முயற்சி ஒன்றும் எதிர் பார்க்காமல்-அவன் செய்த கிருபை-ஆழ்வாருக்கு – வர வாறு ஒன்றும் இல்லையால் வாழ்வு இனிது-வாய் வழியே திவ்ய பிர பந்தம் பொழிய –வேதாந்தம் தன கர்பத்தில் தரித்து 16 வயசு வரை திரு உள்ளத்தில் தரித்து -ஸ்ரீ ராமன் 12 திங்கள் மணி வயிறு வாய்த்தாள்–இங்கோ 16 வருஷம்–நல் ஞான துறை-ஆழ்வார் சேர்ந்து-தெளிந்து தெளி வுற்று ஆழ பொருளை அறிவித்தது —

மேகம் பருகின சமுத்ராம்பு போலே– ஆழியில் புக்கு முகந்து –ஆழி போல் மின்னி –உப்பு கரிக்கும் நேராக குடித்தால்-கடல் போல் காம்பீரம் கொண்டவன்-நிறைய கல்யாண குணங்கள் இருந்தாலும் அவனுக்கு  நிரந்குச -ச்வாதந்த்ரம் -உப்பு போல்-நம் இடமும் பாபங்கள் மூட்டை அதிகம்–எம்பார் அனுக்ரகித்த ஸ்லோஹம்-லஷ்மி நாதன் சிந்து சடாரி பு ஜலதாக மேகம்-காருண்ய நீரை -நாத முனி  என்கிற மலையில் பொழிய –அப்ய சிஞ்சது -பட்டாபிஷேகம் -கொட்டி -பிரகரணம் வால்மீகி -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஆச்சார்யர்கள் முதல்வர் என்கிற பட்டம்–வசிஷ்டர் ஸ்ரீ ராமனுக்கு பண்ணியது போல் நம் ஆழ்வார்நாத முனிக்கு பண்ணினார்- பத்து அவதாரம் போல் பத்து பதிகம் பத்து திரு வாய் மொழி பத்து கருத்துகள் –நிறைய பத்து –நூல் கடல் சொல் வேதாந்தம்–கடலை கடக்க ஆழம் அறிய முடியாது அக்கரை காண முடியாது சாஸ்திரமும் அது போல்–அநந்தாவை வேதா –ஸ்ரீ பாஷ்யம் இரண்டாவது மங்கள ஸ்லோஹம் ஸ்ரீ பாராசர்யா வியாசர்-அமிர்தம்-பூரவரால் நன்றாக பாது காக்க பட்டதை-பகு மதி -தூரச்யதாம் -உண்மையான அர்த்தம் வெளிப் படுத்தினார்– ஸ்ரீ ராமானுஜர் -இது கொண்டு சூத்ரங்களை  ஒருங்க விட்டார்–யானே நீ என் உடைமையும் நீ — ஆத்ம சொரூபம்–மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செம் தமிழ் தன்னையும் கூட்டி எடுத்த திரி-மிருத் குடம் போல் அன்றே பொன் குடம் –எல்லோரும் எப் பொழுதும் எடுத்து ஆளலாம் –வேதம் சுரம் தப்பி-கரணம் தப்பினால் மரணம் -எங்கனே சொல்லிலும் இன்பம் பயக்கும் திருவாய் மொழி–

சாஸ்திரத்திலும் ஆழ பொருள் உண்டு தெரியாமல் இருந்தன ஆழ்வார் தெளிவு படுத்தினார் ஒன்றும் தேவும் -நின்ற ஆதி பிரான் நிற்க –மற்றை தெய்வம் நாடுதிரே –நளிர் மதி சடையன் என்கோ-எம் மதமும் சம் மதம் சொல்ல வில்லை ஆழ்வார்–மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர்–விக்ன விநாயகர் சுக்லாம் பரதரம் அவர்கள் உடையது என்பர் அறியாமல்-சூத்ரவதி சமேத விஷ்வக் சேனரை-சொல்லும் -ஸ்கந்த உற்பத்தி-வால்மீகி யானை முகத்தானை பிரஸ்தானம் இல்லை அங்கும்-ஓடி ஓடி பல் வழி –மார்கண்டேனும் கரியே–நின்ற ஆதி பிரான் நிற்க-இரண்டு தடவை-நின்ற திரு கோலம் பொலிந்து நின்ற பிரான் ஆதி நாதன் நமக்கு காத்து கொண்டு இருக்க -வேதம் பொது பெயர் கள் பல சொல்லி முழு முதல் பிரமம் என்று சொல்லும்–சர்வ நாம சப்தம்-காரணம் சத் ஆத்மா பிரமம் போன்று சொல்லும் -எது பெரியதோ அது பிரமம்– அது ஒன்றாகவே இருந்தது -அந்த பிரமம் நாராயணா வேறு இடத்தில் சொல்லும் -இது தான் வேதாந்தத்தில் இருக்கும் கலக்கம்–ஆழ்வார் தெளிவு படுத்து அருளுகிறார்

ஆத்மா ஸ்வதந்த்ரர் இல்லை பர தந்த்ரர் -ஞான மயன் ஆனந்த மயன் தெளிவி படுத்தும் சேஷ பூதன் என்பதை எங்கோ மூலையில் சொல்லி இருக்கும்..மதம் =சமயம் /கர்வம் முக் குறும்பு நிறைய உள்ளவர்கள் மதி விகர்ப்பால் //ஆத்மா தேடுதல் வேட்கை பற்றியே பேசுவர் பலர்– அடிமை சேஷத்வம் சொரூபம் லஷணம்  நம் இடம் தானே –சேர வேண்டிய லஷ்யம் இன்றி பேசி என்ன பயன்-இலக்கு வேண்டுமே –ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைந்து கல்யாண குணமனுபவித்து அடியார் கைங்கர்யம் பிரயோஜனம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆத்ம ஞானம் -சொத்து நாம்-அவன் ஆனந்தம் ஒன்றே குறிக் கோள்
அடிமை தனம் தான் முக்கியம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் எழுதும் பொழுது -ஞான மயம் ஆனந்த மயம் -கூரத்  ஆழ்வான் எழுத மறுத்து வெளி ஏற-எம்பெருமானார் மடத்திலே இருந்து -மாற்றி எழுத ஒத்து கொண்டு  சேஷ பூதன் பர தந்த்ரன்  என்பதை எழுத –பின் திரு கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் அனுப்பி- -திரு வல்ல வாழ் கோனாரை அடியேன் ஸ்வாமித்வமும் சேஷத்வமும் காட்டும்..இது — ஆறு மாதம் கைங்கர்யம் பண்ணி -அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான்-பாசுரம் –எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம்- சேலேய் கன்னியரும் தாய் தந்தையும் அவரே -ஆள் கொள்வான் ஒத்து என் உயிர் உண்ட மாயன்..–கஜேந்த்திரன் காலை பிடித்தேனே சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை–வாயால் ஊதி ஒத்தனம் கொடுத்தானே –இடுப்பில் வேஷ்டி இல்லாதவன் இடம் வேஷ்டி கேட்டால் அவனுக்கும் வருத்தம்–என் உள்ளான் சொல்லாமல் அடியேன் உள்ளான் என்றதால் தான் -அடிமை என்று தெரிந்து கொள்பவனே ஞானி —அடிமை தனம் தான் முக்கியம் -யானே என்னை அறிய கில்லாதே-யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் யானே நீ என் உடைமையும் நீயே வானே ஏத்தும் என் வானவர் ஏறே– பாசுரம் சொல்ல சொல்ல உள்ளம் பண் பட வைப்பார் ஆழ்வார்–சாஸ்திரம் பகவத் பக்தி சொல்ல ஆழ்வார் அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியார்–அடியேனே –ஏழு தடவை சொல்லி காட்டினார்

எதுவும் இல்லை -குணமோ விபூதியோ மயக்கம் ஏற்படுத்தும் –எல்லாம் உண்டு-எல்லாமாக அவன் இருக்கிறார் -ஆழ்வார்
பரத்வம் சொல்லும்அர்ச்சை அவதாரம் எளிது என்று காட்டி கொடுத்தார் ஆழ்வார் ..செய்ய பரத்வமுமாய் -சீரார் வியூகமாய் இவற்றுள்–இவற்றுள்-பெரும் புறக் கடலும் சுருதி சாகரமும் அலைந்து ஆழ்ந்து ஓடும் இடங்களில் அயோக்யர்க்கு சமைத்த  மான மேய சரமம் கடைசி நிலை..-வேதம் -முதல் நிலை பாற் கடல் -பாஞ்ச ராத்ரங்கள் .அடுத்து-விபவம்-மனு ச்மிர்திகள் இதிகாச புராணங்கள் அருளி செயல்–அஞ்சினீர் உலகத்தோர் நெஞ்சினில் நினைப்பவன் அவன் நீள் கடல் வண்ணனே —
சம்ப்ரதாயம் பிரசார வித்வான்களை உண்டாக்க  24  வித்யார்த்திகள் -ஸ்ரீ ரெங்க பாடசாலை ஸ்ரீ ராமானுஜ சித்தாந்த வித்யா பீடம் -2016ஆண்டு க்குள் உண்டாக்க முயற்சி கொண்டு இருக்கிறார் ஸ்வாமிகள் -ஸவாமி ராமானுஜர் அனுக்ரகத்தால் எட்டு வருஷம் அருளி செயல் வேதம் பாஞ்ச ராத்ர ஆகமம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் ரகஸ்ய த்ரயம் அனைத்தும் கற்று கொடுக்க படும் —
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் ..

திருவேம்கட அனுபவம்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 20, 2011

சீரார் திரு வேம்கடமே – திரு கோவலூர் மதிள் கச்சி ஊரகமே பேரகமே —ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம்–நூற்று எட்டு திருப்பதி அந்தாதி—தேனே திரு வேம்கடம் தொழுதேன் –தீய விபூதி-கடந்தனம் இவ் வாழ்வு –தானே சரணமுமாய் -தன திரு அடி காட்டி கொண்டு-தானே பலமுமாய்-நிரதிசய ஆனந்தமான கைங்கர்யமும் கொடுத்து –பிரயோஜனமும் அவன்தான்-விரோதி போக்கி நல் வாழ்வு கொடுக்கிறான்-அநிஷ்டம் தொலைத்து இஷ்டம் வழங்குகிறான் –

புஷ்ப மண்டபம் —
நாம் ஏறி போகவும் அமரர்கள் இறங்கி சேவிக்க -வானவர் வானவர் கோன் உடன் சிந்து பூ மகிழும் திரு வேம்கடம்-வானரமும் வேடரும் -சர்வருக்கும் சேவை சாதிக்கிறான்-ஒன்பது ஆழ்வார்கள் 206 பாசுரம்-திரு வேம்கட -புராணங்கள் பல சொல்லி உள்ளன அசலம் மலை-விருபாஷத்ரி-அசுரன்–யுத்தம் முடிக்க -நினைவில் கொள்ளும் படி மலை வேண்டும் பிரார்த்தித்தான்-அஞ்சனாத்ரி அடுத்த யுகம் கேசரி சிவ பக்தர்-மரு மகனும் கேசரி-பெயர்-ஹனுமான் கன்னம் வீங்கி-சிரஞ்சீவி-௭௦௦௦ வருஷம் தபம் இருந்தால்-சேஷா சலம்-ஆதி சேஷன் அம்சம்-ஆதி சேஷன் வாயு -போட்டி-மேரு பர்வதம் சுற்றி கொள்ள வாயு வீச நாரதர் வீணை நாதம் கேட்டு தலை ஒன்றை தூக்க -பிச்சு கொண்டு வந்த பகுதி-மலை வரும் முன் தானே தாங்கி சேஷ பர்வதம்-மேரு குமாரன் திரு வேம்கட மலை-வரகாத்ரி கருடாத்ரி- என்றும் பெயர்-ஸ்வேத வராக கல்பம்-க்ரீடத்ரி-கருடன் கொண்டு வந்ததால் கருடாத்ரி–வேம்கடாத்ரி கலி யுகத்தில்..சர்வ பாபம் வேம்=பாவம் கடம் =கொளுத்த படும்..-//வேம் =அமிர்த மயமான -அழிவற்ற கடம் =ஐஸ்வர்யம்-எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம் சமன் கொள் வீடு தறும் சமன் குன்றம் –வெவ்விய காடு –திரு பதி- ஸ்ரீ நிவாசாஸ் ஸ்தலம் –ஆதி சேஷன் எளுதலைகளும் ஏழு மலைகள் பெயர் ..நீலாத்ரி-நீலன் வானர கூட்ட தலைவன் ..சிந்தா மணி-பெயரும் ஞானாத்ரி-கனகாத்ரி-பொன் குடம் போல் இருப்பதால்..புஷ்கராத்ரி தாமரை காடுகள் நிறைந்த ..ஸ்ரீ சைலம் வால் பாகம்– அஹோபிலம் உடல் ஸ்தானம் தலை போல் திரு வேம்கடம்–தீர்த்தாத்ரி 66 கோடி தீர்த்தங்கள் உண்டாம் முக்தி கொடுக்க வல்ல ஸ்வாமி புஷ்கரணி கோனேரி/குமார தாரை-இளமை கொடுக்கும் ஆகாச கங்கை பாப நாசினி ஆழ்வார் தீர்த்தம் போன்றவை  முக்கியம் -ஸ்ரீ வைகுண்ட விரக்தாயா ஸ்வாமி -புஷ்கரணி -ஸ்நானம் -கிடைக்காத துர் லாபம் –மலைக்கு சமம் வேற இல்லை ஸ்வாமினி தலைவி புஷ்கரணி தெய்வம் ஸ்வாமி உடைய புஷ் கரணி தாழ்ந்தவர் களையும் ஸ்வாமி ஆக்கும் புஷ் கரணி–முக்கோடி துவாதசி தனுர் மாதம்-இன்றும் நடக்கும் உத்சவம்-சரஸ்வதி தபம் இருக்க புலஸ்திய மக ரிஷி வர -சாபம்-வம்சத்தில் பிறப்போர் ராட்ஷசர் சாபம்-ராவணன்–விதி விளக்கு ஒருவன் பக்தன் விபீஷணன்-வராக பெருமான் ஆக இருப்பேன் எல்லா புஷ் காரணியும் வந்து சேர்ந்து தங்கள் பாப்பம் போக்குவார் –குமரா தாரை-தாரகாசுரனை கொன்று பிரம்மா ஹத்தி தோஷம் போக்க முருகன் வந்து தீர்த்தம் ஆடி பாபம் கழித்தான் -ஆகாச கங்கை-திரு ஆராதனம் இங்கு -திரு மலை நம்பி தீர்த்தம் கைங்கர்யம்-முதலில் பாப நாசினி-கொண்டு வந்தார் அடுத்து அவனே குழந்தையாக வந்து ஆகாச கங்கை காட்டி கொடுத்தான் ஆனந்த  நிலைய விமானம் –தொண்டை மான் சக்கரவர்த்தி பணி செய்த கோவில்..திரு மழிசை-சென்று வணங்குமினோ-கடி கமல நான் முகனும்–கண் மூன்றத்தானும் அடி கமலம் இட்டு ஏத்தும் அங்கு–நின்று வினை கெடுக்கும் நீர்மையால்-அநிஷ்டம் போகும்–இஷ்டம் கொடுக்கும்–கடைந்த பால் கடல் கிடந்தது –கால நேமியை கடிந்து உடைந்த வாலி தம்பிக்கு உதவ வந்த ராமனாய் பிரயோ னாந்தர பரர திர்யக் சாதிக்கும் உதவ ஆஸ்ரித பர தந்த்ரன்  –வேம் கடம் அடைந்த மாலின் பாதமே அடைந்து நாளும் உய்ம்மினோ–

குலசேகரர்-ஊனேறு செல்வத்து—ஏதானும் ஆக ஆசை பட்டார் சுகர்-யமுனை கதம்ப மரம் ஆக ஆசை பட்டார் -கோபிகள் திரு அடி பட்ட மண் ஆக ஆசை–அணையை ஊற புனைய பரிக்ரமித்து பிரார்த்திப்பார்கள் ..
தவ தாச்யர்-மாளிகையில் புல் ஜன்மம் கொடு ஆள வந்தார்-ஆனந் தாள்வான் எறும்பு தயிர் சாதம்-மதில் கைங்கர்யம் பண்ணி கொண்டு இருக்க செண்பக மரம் வழியில் இருக்க -சொபனத்தில் நிதயரோ-அடுத்த நாள் அதுவே விழுந்ததாம் -குளிர் அருவி வேம்கடம்-மரமாய் இருந்தால் எறிப்பார்களே நெறி வழி ஸ்ரீ பாத படியாக -கிடந்தது பவள வாய் காண ஆசை -மீன்/ஏறி/பட்சி ஆசைபட்டார் அரசனாய் இருந்தும் வாழ்வு இல்லை என்று -ஏதேனும் ஆவேனே–

பெரி ஆழ்வார்-சென்னி ஓங்கு தன் திரு வேம்கடம்-ஒக்க விடும் நம்மையும்–தாபம் குறைக்க குளிர்ந்து -உலகு தன்னை வாழ நின்ற நம்பி-குணா பூரணன்-குண சாகரம்-தாமோதரா சதிரா-எளிமைக்கும் எல்லை-என்னையும் என் உடைமையும்-சங்கு சக்கரம் கொண்டு சமாச்ரண்யம் பண்ணி கொள்ளபோகிறேன்-ஒத்தி கொண்டேன் ஆத்மாவையும் சரீரத்தையும் –அடிமை என்கிற ஞானம் பெற்று ஆத்மாவுக்கு ..
ஆண்டாள் -மேக விடு தூது-சீதை பிராட்டி ஹனுமாம் கருப்பு மேகமும் அவனும் உசந்து இருக்கு மலை போல்–பெண் நீர்மை ஈடு அளிக்கும் -உலகு வாழ வைக்கும் நம்பி-என்னை வாழ வைக்க வேண்டாமா -இது தகவு இல்லை -திரு மாலும் போந்தானோ-பின் வருகிறானா -முது பந்தல் போல் மேல் கட்டிவிதானம் மேகம் திரு கல்யாணம் நிச்சயம்–வேம்கடத்தை பதியாக வாழ வேண்டும் சத்தை பெறலாம் –திரு பாவை அர்ச்சை இல்லை மறைத்து கொவிந்தாமூன்று தடவை அருளுகிறார் காடில்வேம்கடம் கண்ணா புறம்
திரு பாண் ஆழ்வார் விண்ணவர் கோன் விரையார் பொழில் வேம்கடவன் –நீள் மதிள் அரங்கத்து அம்மான் –அங்கு இருந்து வந்து மதுரை -ஆய்ப்பாடி போல் இங்கும் மூன்று ஸ்தானம்-அரையர் ஐதீகம்-வட வேம்கட மா மலை நின்றான் அரங்கத்து அனையான் மாற்றி மாற்றி தாளம் போட்டு அருள யாத்ரை தவிர்ந்தார் ..திரு மங்கை ஆழ்வார் 40 பாசுரம்-பேசும்னின் திரு நாமம் எட்டு எழுத்தும்–உய்ய வைக்கும் பிரான் உலகுக்கு எல்லாம் தேசமாய் திகழும் மலை திரு வேம்கடம் கண்ணாவான் மண்ணோர்க்கும் வின்னோற்க்கும் -நில மகள் தன் நெற்றிக்கு திலகமாய் -தாயே தந்தை –நோய் பட்டு ஒழிந்தேன் நாயே வந்து அடைந்தேன் நல்கி என்னை ஆள் கொண்டு அருளே நித்யர் போல் கைங்கர்யம் நாயான எனக்கும் அருளுவாய் –எங்கோ சுற்றி இருந்தேன் இத்தனை நாளும்..-சேலே கண்ணீரும் -மேலா தாய் தந்தையரும் அவரே-லோக விக்ராந்த சரணவ் உலகம் அளந்த பொன் அடியே அடைந்து உய்வேன் –

 மன்றமர கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய் என்னும் வட திரு வேம்கட மேய மைந்தா என்னும்  -இவனும் கூத்து -சரம ச்லோஹம் அவன் சொன்னான் வைகுண்ட ஹஸ்தம் ஒன்றும் கடி ஹஸ்தம் காட்டி -பற்றினால் முற்று அளவு வற்ற வைத்து சம்சார கடல் கடக்க வைப்பேன்-
அவயவி நம் ஆழ்வார்-துவயம் அர்த்தமிரண்டு திரு வாய் மொழி -அகல கில்லேன் இறையும்-அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேன்-ஒழிவில் காலம் எல்லாம் வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நான் -என் நாவின் இன் கவி ஒருவர்க்கும் கொடுக்கிலேன் –இவரை பாடு வித்த முக் கோட்டை திருவேம்கடம் குன்றம் எடுத்தான் மாரி மாறாத தன் அம் மலை-மழை பெய்தால் தாமர பரணி நீர் மாற்றாமல் ஓடும் தயைஎன்னும் வர்ஷம் -வாக்கு திரு வாய் மொழி வற்றாமல் ஓடும்..
எம்பிரான் திரு வேம்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகமே –

சர்வ லோக சரண்யன்-
அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்தான் வாழியே
விநா வேம்கதேசம் –நீ தான் நாதன்-திரு சுக நூர்–மருவி திரு ச்சாநூர் -அலர் மேல் மங்கை சமேத  ஸ்ரீ வேம்கடேசாய மங்களம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

திரு அரங்கம் வைபவம்– ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 20, 2011
ஸ்ரீ ரெங்கம் -முதன்மை-கோவில்-திரு மலை- பெருமாள் கோவில்–ஸ்ரீ ரெங்க ஸ்ரீ வாழ -அரங்க நகர் வாழ –வேர் பற்று–பெரிய பெருமாளையும் பெரிய பிராட்டியும் இருக்கும் திவ்ய தேசம்-ரெங்கம் நிருத்த ஸ்தானம் —அனைவரும் சயனிப்பது  இங்கு தானே –வள்ளல் மால் இரும் சோலை மணாளனார் பள்ளி கொள்ளும் இடம்–ஆண்டாள் -நித்ய விபூதி லீலா விபூதி–இரண்டிலும் இல்லை அச் சுவை பெறினும் வேண்டேன்–ஆதலால் பிறவி வேண்டேன்–இங்கே இருந்து ஸ்ரீ வைகுண்டம் போல் இருக்கும் மூன்றாவது விபூதி -தனி சொத்து பூ லோக மண்டபம் —
ஆழ்வார்கள் ஈர சொல்களே திவ்ய தேசங்கள்–பதின்மர் பாடு பெருமாள் இவன் ஒருவனே — பேசித்தே பேசும் ஏக கண்டர்கள்– அரையர் ஐதீகம்–கஸ்தூரி நாமம் அழகிய பெருமாள் முன்னிலும் பின் அழகிய பெருமாள் ஆபரணங்களுக்கு அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் -பதின்மர் பாடும் பெருமாள் -பாடி பாடி பழக்கம் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில்-அங்கு நின்று இங்கு சயனித்தான்–வட வேம்கடமா மா மலை வானவர்கள் சாந்தி செய்ய நின்றான் அரங்கத்து அரவின் அணையான் அவனே இவன் ..புறப் பட சித்தம் நின்றாள்-சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அன்று பேரன் என்று கிடக்கிறான்–இங்கே வாழ -நித்ய வாசம் இருக்க -ஆசை -ஸ்வாமி ராமா நுஜரைக்கு அவனே ஜோதி வாய் திறந்து அருளி சாத்தினான்–ஏக சிம்காசனத்தில் சேர்த்தி பங்குனி உத்தரம் அன்று -அகில ஜகன் மாதரம் அஸ்மின் மாதரம் சரணம் –அஸ்து தே–கிடைக்கும் வரை ஸ்ரீ ரெங்கே சுகம் ஆஸ்வ –யாவத் சரீர பாதம் –துவயத்தை அனுசந்தித்து கொண்டு
பெருமாளே ஆராதித்த பெரிய பெருமாள்-சக்கரவர்த்தி திரு மகனால்–கோ-ஸ்வாமி இல் வாசஸ்தலம் –கோவில் என்றாலே ஸ்ரீ ரெங்கம் -ஸ்ரீ ஜெயந்தி கிருஷ்ண ஜெயந்தி போல்–ஸ்வாமி-ராமானுஜர –மணவாளர் மண்ணு கிவில் -சேமம் உடை நாரதர் சென்று இறைஞ்சும் கோவில் அரங்கன் கோவில் திரு முற்றம் அருவரை அனைய கோவில் இலங்கையர் கோன் வழி பாடு செய்யும் கோவில்-ஆராத அருள் அமுதம் பொதிந்த கோவில் சேராதா பயன் எல்லாம் சேர்க்கும் கோவில் –தேசிகன்–நீராய் -கூரார் ஆழி -ஒரு நாள் காண வாராய் மண்ணும் விண்ணும் மகிழவே -பிரம்மா இது போல் கேட்டதும்-அஷ்டாஷர திரு மந்த்ரம் 1000 வருஷம் உரு செய்து தபஸ் பண்ண– துலா மாசம் கிருஷ்ண பஷம் -திரு பாற் கடலில்- பிரணவாகார விமானத்துடன் -சத்ய லோகம் -பாஞ்ச ராத்ர விதி பாடி-சூர்யன்-மனு–அங்கு போய் திரு ஆராதனம் பண்ண -இஷ்வாகு-தபஸ் பண்ணி–இஷ்வாகு உடன் 4 சதுர யுகம் முடிந்த பின்பு ஸ்ரீ ராமன்-விபீஷணன்-7மன்வந்தரங்கள்- துவீத பரார்த்தம் முடிந்த பின்பு  பிரம்மா இடம் வருவதாக அருள –சக பத்ன்யா விசாலாட்ஷ்யா நாராயணா -பெருமாள் திரு ஆராதனம்–ஷமஸ்வ -உபசாரம் -அபசாரம் மைதிலி ரமண ஆராதனை பண்ணிய பெருமை—தர்ம வர்மா -அயோதியை பார்த்து ஆசை பட -தபஸ் பண்ண -இஷ்வாகு குல தெய்வம் -புஷ்கரணி சேஷ பீடம் இருப்பதை பார்த்து உச்சி கால பூஜை பண்ண இறக்க -தர்ம வர்மா -அறிந்து -பங்குனி உத்தரம் உத்சவம் இஷ்வாகு ஆரம்பித்து வைத்த -ஆதி பிரம உத்சவம்-தை  பூ பதி திரு நாள் –மாசி -துவஜா ரோகணம் இல்லை– சித்தரை விருப்பன் திரு நாள்..–உத்சவம் முடிந்ததும்-வண்டு இனம்முரலும் சோலை-இனி அண்டர் கோன் அமரும் சோலை ஆனது –நோக்கி கிடப்பேன்-தென் திசை இலங்கைநோக்கி–கலாபத்தால் மண் மூடி போக அகளங்கன் ராஜா வர -கிளி -காவேரி விரஜா சேயம்–வைகுண்டம் ஸ்ரீ ரெங்கம் -பிரணவார்த்த பிரகாச -சோபனம் சாதித்து காட்டி கொடுக்க புனர் நிர்மாணம் –பிரணவாகார விமானம்–பாஷ்யம் ஓம் கார அர்த்தம்–ராமன்-ரெங்கம்-அரங்கம்-இராமன்–திரு மந்த்ரம் முதல் அஷரம் விடாமல் இருக்கும் தேசம்–காவேரி தாயாருக்கு கொடுத்த வரம்–கங்கை விட ஆதிக்கம் பெறுவாய்–கங்கையில் புனிதமாய காவேரி–தன மகள் தானே ஸ்ரீ ரெங்க நாயகி–தெளிவிலா கலங்கள்-தொண்டர் அடி போடி- தென்னீர் பொன்னி -மகளையும் மரு மகனையும் காணும் ஆசை -துக்கத்துடன் போக மீண்டும் கலக்கம்–சந்திர புஷ் காரணி-ரோகிணி-கலை தோறும் வளரும் ஷய ரோகம் நீங்க பெற்றான்-ச வாசுதேவ ரென்கேச–

நம் பெருமாள்-ஆச்சார்யர் ஆழம் கால் பட்டனர்-மணி பாதுகை வைபவம் -பாதுகா சகஸ்ரம்-இவை எல்லாம் நமக்கு நம் பெருமாள் பக்கலில் காணலாம் -மாரி மலை பாசுரம்-சதுர் கதி –ரென்கேந்திர சிம்கம் உபாச்மையே  சிங்கம் தேஜஸ் புலி கோபம் யானை பெருமை எறு கர்வம் சர்ப்பம் நடை –நடை அழகுக்கு ஸ்ரீ ரெங்கம் குடைஅழகு காஞ்சி– ராஜ கண்ட கோபாலர் –ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத அரங்கம் ஆளி என் ஆளி —
கங்குலும் பகலும் –பஞ்ச பிரகாரமும் -இவனே-ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் சேராதன உளவோ பெரும் செல்வருக்கு –கம்பர்-வடி உடை வானோர் தலைவனே கட்கிலி அந்தர்யாமி காகுத்தா கண்ணனே விபவம் அரங்கம் மேய -அர்ச்சை-அளப்பரிய ஆர் அமுதை அரங்கம் மேய அந்தணர் திரு மங்கை ஆழ்வார் ..காட்டவே கண்ட ..பாட்டினால் கண்டு வாழும்..பாணர்–கண்ணனை அரங்க மாலை- கொண்டால் வண்ணன் கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் – இலங்கை செற்ற தேவன் கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கண்ணன்-காட்டினான் திரு அரங்கம் உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்–ஐயப்பாடு அறுத்து தோன்றும் -அரங்கன்–ஆரதம் பெருக வைத்த அழகன்–உருக வைத்தவனும் அரங்கம்-உடல் எனக்கு உருகுமாலோ என் செய்வேன் -கரு மணியை கோமளத்தை அரங்கன் திரு முற்றத்து அடியார் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே ..-ஆண்டாள் அரங்கர்க்கு பன்னு திருப்பாவை -எல்லாம் -என் அரங்கத்து இன் அமுதர் குழல் அமுதர் வாய் அழகர் கண் அழகர் –ஆங்கு அவனை கை பிடித்த பெண் ணாளன் பேணும் உஊர் பேணும் அரங்கமே -வராக கிருஷ்ண சரம ஸ்லோகம் அரங்கன் உடையது தான் பாசி தூர்த்த -பேசி இருப்பனவும்–மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -திரு மகள் போல் வளர்த்தேன் ஆய்ச்சி ஆயன் கொடு போக -என் அடியார்  அது செய்யார் செய்தாலும்  அது செய்யார்–என் உடைய திரு அரங்கர் அபிமாநிகிறார் பெரி ஆழ்வாரும் திரு மழிசை -கொண்டாய்-நாதனூர் கரு அரங்கத்து உள் கிடந்தேன் திரு அரங்கம் தொழுதேன் –பொய்கையார் -மனத்துள்ளான்-நீர் அரங்கத்து உள்ளான்-தேனார் திரு அரங்கம் பேய் ஆழ்வார்-பொன் அரங்கம் மயலே பெருகும் ராமானுஜர்–ஸ்ரீ சைல தனியன் சமர்ப்பித்த வைபவம் –
பிள்ளை பெருமாள் ஐ யங்கார் -சீர் வந்த உந்தி திசை மகன் அல்லது -சொர்வந்த சொல்லில் சுருங்குமோ-ஆர்வம் ஒருவன் அங்கு அங்கு ஒயில் உகந்து அவரை ஆள்வான் திரு அரங்கன் சிறப்பு–248 பாசுரங்கள் –அருளி இருக்கிறார்கள்–பதின்மர் பாடும் பெருமாள்–பொய்கை-ஒன்றும் மறந்து அறியேன்-ஓத நீர் வண்ணனை நான் இன்று மறப்பேனோ ஏழை காள் –கரு அரங்கத்து உள் கிடந்தேன் –கை தொழுதேன் திரு அரங்க மேயானின் திசை-சொரூபம் ரூபம் உணர்ந்தேன் கை தொழுதேன் கண்ணால் பார்த்தேன்-அவனே காட்டி கொடுக்க -கற்ப ஸ்ரீமான் -மது சூதனன் கடாஷத்தால் —
பூதத் ஆழ்வார்–அவன் திரு அடிகளே அவனை அடையும் வழி–திறம்பி தென் அரங்கத்து எந்தை-வானோர் -கடி நகர வாசல் கதவு திரும்பும்–திறம்பா வழி செல்வார்க்கு அல்லால் –மற்ற உபாயங்கள் உபாயம் இல்லை-சர்வ தரமான் பரித்யஜ்ய –சரம ஸ்லோக அர்த்தம் –நோற்ற நோன்பு இலேன் நுண் அறிவிலேன் -அகிஞ்சனன் அநந்ய கதி
பேய் ஆழ்வார் -தன குடம் கை நீர் ஏற்றான்-வாமனன்-தேனார் திரு அரங்கம்-நீர்மை-எளிமை குண பிரவாகம்-சொவ்ஹார்தம்-சௌலப்யம் அனுபவித்தார் -பற்றுவது எளிது –
திரு மழிசை-கொண்டை கொண்ட -அந்தணீர் அரங்கமே–கோதை மீது தேன் உலாவு கூனி-கூன் ஒடுங்கும் பாடி–ஸ்ரீ ராமன் சேஷ்டிதம்-உள் மகிழ்ந்த நாதன் ஊர் -ஜீவாத்மா நிறைய பெருமை உண்டு-ஞானம் ஆனந்தம் பெருமை இருந்தாலும் அபிமானம் ச்வாதந்த்ரம் ச்வாதந்த்ரம் தான் கூன்-வில்லில் அம்பு கொண்டு மண் உருண்டை-நிமிர்ந்த நம்மை குனிய வைக்க அழகை காட்டி பண்ணுகிறான்–நண்டை உண்டு நாரை பேர–வாளை பாய –நீலேமே அண்டை கொண்டு கெண்டை ஒதுங்க -நாரை=அகங்காரம்-/தன பிரதானம்=வாளை-பாய பயந்து நம்மையும் விழுங்கும்-கெண்டை நீலோத் -நீல மேக சியாமளன் அடியில் ஒதுங்கி உய்யலாம்

ஆள் பார்த்து உழி தருவாய்- கண்டு கோல்-கைங்கர்யம் பண்ண ஆள் தேடுகிறாய் – உன்னை விரும்புவதே முன் கொன்று -பிரக லாதன் இடம் கேட்டதும் -அன்பு மாறாமல் இருக்க வேண்டும் -கேட்டது போல் -கேள்பார்க்கு அரும் பொருளாய் நின்ற அரங்கனே -நீ இப்படி அருள் செய்ய வேண்டும் என்கிறார் –காட்டவே காணலாம் –
நம் ஆழ்வார்-1102 திரு வாய் மொழி ஆயிரமும் ஈன்று எடுத்தார் வளர்த்த தாய் ராமானுசன் –மதிள் அரங்கன் புகழுக்காகா அருளினார் அனைத்தையும்–கங்குலும் பகலும் பதிகம்-ஐந்து பிரகாரமும் உண்டு.–வடி உடை வானோர் தலைவனே கடல் இடம் கொண்ட கடல் வண்ணா சென் கயல் பாய் திரு அரங்கத்தாய்–பரத்வம் வடி உடை வானோர் தலைவன் -காரனத்வம்-முன் செய்து இவுலகம்– நியந்த்ருத்வம் கால சக்கரத்தாய் பத்து பத்தின் அர்த்தமும்..இந்த பதிகத்தில் அருளினார்
தாய் பாசுரம்-நீ ஒருவனே நல்லது செய்ய வேண்டும்-இவள் திறத்து என் செய்கின்றாயே –கூரத் ஆழ்வான் மனைவி ஆண்டாள் -பிள்ளைகளுக்கு கல்யாணம் பண்ண நம் பெருமாள் இடம் -கேட்க சொல்ல -ஞான வாரிசுக்கு–அடுத்த நாள் மன்னியை கொண்டு வந்து சேர்த்தார்  ஈடு–துயில் அறியாள் -சேர்ந்து இருந்தாலும் பிரிந்து இருந்தாலும் –

துயில் கொள்ளாள் இல்லை தெரிந்து விட வில்லை-கண்ணா நீர் கைகளால் இறைக்கும் -அருவி போல் வர –மயக்கம் இருந்தாலும் அரங்கன் ஒரு காள் வந்து நின்றாள் சேவிக்க -சங்கு சக்கரம் என்று கை கூப்பும்—சக்தி இன்றி மேல் வாய் பேச முடியாமல்-கை கூப்பும்–திவ்ய ஆய்தம் சொல்லி தாமரை கண் என்றே தளரும்-மதுரமான வீஷை–குற்றம் மறந்து போக்யமாக கொண்டு -தூது செய் கண்கள்–உயர் களுக்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கும் தன தாமரை கண்ணன் -உன்னை விட்டு பிரிய முடியாது-ஸ்ரீ ரெங்க நாதன்-உன்னை-மற்று எல்லாம் கழித்து -இரு நிலம் கை துலாவி இருக்கும் கண்ணா நீர் சேறாக -அவனால் அனுக்ரகிக்க பட –என்று இருக்கும் பராங்குச நாயகி
31 பாசுரங்களால் குலசேகரர் -அன்புடன் தென் திசை இலங்கை நோக்கி பள்ளி கொள்ளும் -இன்பம்மிகு பெரும் குழுமம் -வானவர் அமரர் மண் மனிசர் உய்ய -திரு முற்றத்து அடியார்கள்-இசைந்து உடனே என்று கொலோ இருக்கும் நாளே –மெய்யில் வாழ்க்கையில் அரங்கா என்று அழைகின்றேன் மையல் கொண்டு ஒழிந்தேன் என் தன் மாலுக்கே – பேயரே எனக்கு யாவரும்–பேயானாய் ஒழிந்தேன் —
பெரி ஆழ்வார் 36 பாசுரங்கள் துப்பு உடையாரை-அப் பொழுதைக்கு இப் பொழுதே சொல்லி வைத்தேன் அரங்கத்து அரவின் இணை பள்ளியானே –அஹம் ச்மாராமி-வராக சரம ஸ்லோஹம் போல் —
தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் அரங்கனுக்கே 55 பாசுரங்கள் அரங்கத்து அம்மான் பள்ளி எழுந்து அருளாயே திரு மாலை-ஸ்ரீ ரெங்கம் மூன்றாவது விபூதி அதுவே வேண்டும் -மரம் சுவர்-அரங்கனார்க்கு ஆள் செய்யாதே –புள் கவ்வ கிடக்கின்றீரே —

சொல்லாத உடலை உண்ணாதாம் –கவ்வி விட்டு விட்டு போகும் வண்டு இனம் –அணி திரு அரங்கம் என்று சொல்லாதவர் இரு கால் மாடுகள் சோற்றை விலக்கி நாய்க்கு இடுமின் -புல்லை தின்மினே –குட திசை–கடல் நிறம் கடவுள்-உருகின்றதாம் -என் செய்கேன் உலகத்தீரே –மறக்க முடிய வில்லையே -அடியரோர்க்கு அகல முடியாது  உய்ய போம் –ஒருவன் என்று உணர்ந்த பின் ஐயப் பாடு அறுத்து -அழகனூர் அரங்கன் தன் பாழ் ஆதாரம் பெருக வைத்தான்
என் அமுதினை கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினை காணா திரு பாண் ஆழ்வாரை கொள்ள கோர மா தவம் செய்தனன் கோல்-அவன் -அரவின் மேய மாயனார்–நான் மறை செம் பொருள் வேதாந்தமே அரங்கன்
திரு மங்கை 50 பாசுரம் –அரங்க மேய அந்தணனை முளை கதிரை– குரும் குடி முகிலை மூ உலகம் கடந்து அமுதம் வந்ததாம் –பரம பதம் முன் இடம் அரங்கனுக்கு –நித்யமாக வாசம் பண்ணுகிறான் இங்கு மேய அந்தணன்….ஏழை எதலன்–ஆழி வண்ணா நின் அடி இணை அடைந்தேன் —
ஆண்டாள்-குழல் அழகர் வாய் அழகர் கொப்பூழில் எழு கமலா பூ அழகர்-என் அரங்கத்து இன் அமுதர் கழல் வளையை கழல் வளை ஆக்கினார்
அடியார்கள் வாழ –அரங்க நகர் வாழ — மண வாள மா முனியே இன்னும் ஒரு நூற்று ஆண்டு இரும்.
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ பரம பத வைபவம்– ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 19, 2011

ஸ்ரீ வைகுண்டம்/வியூக வாசு தேவன் திரு பாற் கடல் //விபவ அவதாரங்கள்–அந்தர் யாமித்வம் கடவுள் கடந்து இருந்தும் உள்ளே இருகிறவன் கடவுள்-அர்ச்சை அவதாரம்–நாமும் கண் காணும் படி -இப்படி ஐந்து நிலைகளும் பஞ்ச பிரகாரம்

இதம் பூர்ணம் -சர்வம் பூர்ணம் –அனைத்திலும் பூர்ணம்–சீரார் திரு வேம்கடமே –ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம்-வேர் பற்று -கப்பும் கிளையும் மற்றவை–நித்யர் முக்தருக்கு பரம பதம்–பிரம்மாதி தேவர்களுக்கு திரு பாற் கடல்-மங்களா சாசனம் பண்ண பெற்றவை திவ்ய தேசங்கள் 108–ஈர் இருபதாம் சோழம்-//ஈர் ஒன்பதாம் பாண்டி–ஓர் பதின் மூன்றாம் மலை நாடு–ஓர் இரண்டாம் சீர் நடு நாடு —ஆரோடு ஈர் எட்டு தொண்டை நாடு —அவ் வட நாடு ஆர் இரண்டு— கூறு திரு நாடு ஒன்றாக கொள் —

பூ லோக வைகுண்டம் ஸ்ரீரெங்கம் மண்ணில் அரங்கம் முதல் வானாடு வரை நண்ணுவார் கற்பார் சிந்திப்பார் கருதுவார் அவன் திரு வடிகள் சென்னிக்கு பூ–இருக்கும் நாள் அவன் உகந்து அருளின நிலங்களில் பிரவண ராய்  இருக்க வேண்டும்..-காட்டு மன்னார் கோவில் மன்னார் குடி திரு நாராயண புரம் -அபிமானித்து பாசுரங்கள் சேர்த்தார்கள் ஆச்சார்யர்கள் —
பரம பதம் பற்றி-திரு நாடு-அமர்ந்து சேவை சாதிக்கிறான் –
ஆவரண ஜலம் போல் விண்ணாடு –திரு பாற் கடலுள் பைய துயின்ற பரமன்–வியூகம் –பெருக்காறு போலே விபவங்கள்–பூ கத ஜலம் போல் அந்தர்யாமி –ஆற்றில் தேங்கிய மடுக்கள் போல் அர்ச்சை–பின்னர் வணங்கும் ஜோதி திரு மூழி களத்தானாய்–பிண்டியார் -மண்டி அன்றி உய்யல் அல்லால் மற்று யார் உய்யலாமே —
மேல் ஏழு லோகம் சத்யம் வரை சுவ லோகம் இந்திர லோகம் மூன்றாவது –கீழ் ஏழு லோகம் ஈர் ஏழு லோகம் மேல் ஏழு ஆவரணங்கள் –சதுர தச புவன அண்டம்-தச -பத்து மடங்கு பெரிய ஆவரணம் -இப் படி பத்து பத்தாக பெருத்த ஆவரண சப்தகம் –ஏழு ஆவரணம் சமஸ்த கார்யம் –அந்தமில் பெரும் பாழ்–மூல பிரக்ருது சூழ்ந்து அகன்று  ஆழ்ந்து உயர்ந்து  முடிவில் பெரும் பாழ் -லீலா விபூதி–இது கால் பகுதி –திரி பாத -அழிவு இன்றி நித்ய விபூதி ஸ்ரீ வைகுண்டம்–கால தத்வமும் இல்லை–தெளி விசும்பு திரு நாடு –சுடர் ஜோதி–இருள் தரும் மா ஞாலம் விட்டு அங்கு போவதற்கு -கிட்டுவது எப்படி–பாபம் புண்யம் கர்ம சம்பந்தம் இங்கு -ஞானம் மூடி இங்கு-குண்டிதம் இல்லாத ஞானம் வெளி படும் தேசம் ஸ்ரீ வைகுண்டம்..–

நித்ய கைங்கர்யம் ஞான பக்தி நிறைந்து
-பூதத் ஆழ்வார் தவிர அனைவராலும் மங்கள சாசனம் பண்ண பட்ட திரு நாடு–
சாந்தோகம்-பரி திவோ ஜோதி -ஒளி கொண்ட ஜோதி-கோடி சூர்யா ஜோதி சக்கரத்து ஆழ்வார் சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு முகத்து ஒளி ஒவ்வாது அவனை அடக்கி இருக்கிற பரம பதம் ஒளி மிக்கது –தேவர் தானவர் அனைவராலும் அறிந்து கொள்ள முடியாது-
நச புன ஆவர்ததே -திரும்பி வர மாட்டான்– ந தேவ ந முனையோ ந சாஹம் ந சங்கர -விஷ்ணோ பரம பதம்-பிரம்மா சொல்வது
பரத்வாதி பஞ்சகம் நடாதூர் அம்மாள்-அருளியது -ஸ்ரீ பூ வைகுண்டே பர் லோக -பக்தி பாகவதர் சக -வடிவாரும் மலராள் வலம் மண் மகளும் ஆய் மகளும் இடமாக இருக்க நடுவாக வீற்று இருக்கும்..அனந்த போகய நிலையம் -திவ்ய ஆயுதம் சாத்தி கொண்டு -ஞான பல ஐஸ்வர்யா வீர்ய சக்தி தேஜஸ் உயர்வற உயர் நலம் உடையவன்..-பர யோமம்-பரமேஷ்ட்டி–கல்ப கோடி காலம் சென்றாலும் இப் படி என்று சொல்லி முடிக்க முடியாது -சுத்த சத்வ மயம்–ஷரம் அழிவே கிடையாது–திரு மா மணி மண்டபம்..வன மாலை தரித்து கொண்டு–தெளி விசும்பு திரு நாடு-விஷ்வக் சேனர்-முதல் பணியாள்–தனி கோல் செய்ய வீவில் சீர் ஆற்றல் மிக்கான் அம்மான் -வீற்று இருந்து எழ உலகம் –பிரம்பு செம்கோல் அவர் இடம் கொடுத்து–உதார வீஷணை– கண் ஜாடையால் அங்கீ காரம்-வான் இள வரசு வைகுண்ட குட்டன் வாசு தேவன்..மந்த்ரி மார் கோல் கீழ் இருக்கும் இள அரசன் -பெரிய திரு அடி சிறகின் கீழும்  விஷ்வக் சேனர் பிரம்பின் கீழும்திரு அனந்த ஆழ்வான்  மடியிலும் இருக்கும் தத்வம்–கூப்பின கை நித்யர் -நம சொல்லி கொண்டே -நிவாச செய்யா ஆசனம் பாதுக அம்சுக உபாதான புல்கும் அணையும் சென்றால் குடையும்-பொய்கை விண்ணகத்தாய் மண்னகத்தாய் வேம்கடத்தாய் –கல்லும் கணை கடலும் வைகுண்ட மா நாடும் பேய் ஆழ்வார்–அருளியது பண்டு எல்லாம் வேம்கடம் பாற் கடல் வைகுந்தம் ..பெரி யாழ்வார் -வட தளவும் வைகுண்டமும் -என் பால் இட வகை கொண்டனையே குன்றில் நின்று வான் இருந்து நீள் கடல் கிடந்தது திரு மழிசை– நம் ஆழ்வார் மரணம் ஆனால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் மா வைகுந்தம் காண்பதற்கு மனசு ஆசை படும்..–

முக்தி என்பதே கைங்கர்யம் தான் ஆர்த்தி பிர பந்தம் இரவி மண்டலம்-விரசை தனில் குளித்துமா முனிகள்–பரம பத சோபானம் தேசிகன்–விரஜா நதி காருண்யம் தான் –அவன் மேகம் மின்னல் பிராட்டி -மலர் மாதர் மின்னாய்–மன்ன வைஜயந்தி மணி வில்லை வான் சேர் கொண்டால் அருள் மலை பொழிய வந்தது ஒப்பாம் –விரஜை ஆறு –இந்த உடல் விட்டு இரவி மண்டலம் ஊடு ஏகி –சுஷும்னா நாடி–அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம்-அண்டம் கழிந்து –அழுக்கு சூஷ்ம மேனி கழிந்து –நெல்லில் உமி களைந்து அரிசி போல் ஜீவாத்மா பெற –அமானவன் கை பிடித்து தூக்கி விட வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே ..அலங்காரம் மாலா அஞ்சனம் -உள்ளேசென்று புக-கால் இட்டு மடியில் அமர கோசி–அஹம் பிரஹ்மாசி-வென்றியே வேண்டி நில்லவா நில்லா நெஞ்சு-அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியவர் உடன் ஹாவு ஹாவு ஹாவு அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம்-படிக் கடு -மையல் தீர்ந்து ஆசை விட்டு மனம் ததும்பி-மன்னாத பயன் உணர்ந்து -மால் அன்றி வேறு ரட்சகன் இல்லை கழலே பூண்டு கடும் சிறை உடல் கழிந்து கதியே சென்று விண்ணுலகில் வியப்பே கண்டு விண்ணவர் தம் குழாங்கள் உடன் வேதம் பாடி -பல்லாண்டு அருளி–ஆழ்வார்கள் இங்கு அனுபவித்தது போல்நித்யமும் அனுபவிக்க பெறுவோம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

திரு கச்சி அனுபவம்– ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

August 19, 2011
ஸ்ரீ நிதிம் நிதிம் அபார அர்திதாம் தேவ ராஜம் அதி ராஜம் ஆச்ரிதே –கூரத் ஆழ்வான் -பெருமாள் கோவில்-தேவ பெருமாள் பேர் அருளாளன் –வராத ராஜ பெருமாள்–அவளே திரு –திரு வுக்கும் திரு வாகிய செல்வா –ஸ்ரீ நிதிம் –நமக்கும் அபாரமான நிதி அவன் தானே –வாசி இன்றி அள்ளி அள்ளி வழங்குவான்-அர்திதார்தா பரி தான தேஷிதம்-இதுவே விரதம் தீஷை கடமை–சர்வ பூத சுக்ருதம்-தயா நிதிம் -தேவ ராஜம் -ஹஸ்த கிரி-வேழா மலை- தன் உள்ளே அடக்கி கச்சி பதி-புஷ்ப போக தியாக மண்டபங்கள் –மக் ரிஷி பிரம்மா –ஹஸ்தி கிரி-அஷ்ட திக் கஜங்கள் எட்டு யானைகள் அடி வணங்கிய மலை ஹஸ்தி-வேழம் -வேழம் சூழ்ந்த மலை–யானை-கஜேந்திர வரதன்–கஜேந்த்ரனுக்கு அருள் கொடுத்தால் -காதல் உயர்ந்த களிற்றை காத்தான் –ஹஸ்த திரு நட்ஷத்ரத்தில் தோன்ற்றினதால் ஹஸ்தி கிரி–கொள்ள குறைவிலன் வேண்டிற்று எல்லாம் கொடுத்து கொடுத்து கை நீண்ட பகவான் ஹஸ்தி கிரி –அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கை என்பதால்

நகரேசு காஞ்சி-முக்தி தரும் –வேதத்திலும் வேழா மலையிலும் காட்ட படுகிறான் -இவனை சேவித்து சுலபமாக -வேதம் நிர் விசேஷம் பல சொல்லி –குழப்பும்-சங்கை ஒழியும் படி சேவை சாதிக்கிறான்..-பிரம்மா தபஸ்-மேரு பர்வதம் போக எண்ணி இருக்க -ஆயிரம் அஸ்வ மேதம் பண்ணினால் ஒரு வேலை சேவிக்கலாம்-பார்ப்பது கடினம்-மனசை அடக்கி  தபஸ்-ஷத்ரிய விரத ஷேத்ரம் சென்று ஒரு தடவை பண்ணி காண சோழ -வேள்வி தீ -வேழா மலை விஸ்வ கர்ம உருவாக்கிய ஸ்தலம்.சரஸ்வதி வந்தால் தானே அக்நி கார்யம் யோக்யதை–அவள் மறுக்க -சாவித்திரி போன்ற அடுத்த மகிஷி கொண்டு வேள்வி தொடங்க -விரோசனன் போன்ற அசுரர்கள்-தடுத்து நிறுத்த முயல -சரஸ்வதி தேவி தூண்டி விட்டு நிறுத்த அந்தணர் உருவம் கொண்டு சொல்ல ..–வேக வதி நதி உரு கொண்டு சரஸ்வதி வர –பிரம்மா ஸ்தோத்ரம் பண்ணி யாகம் நடத்தி கொடுக்க பிரார்த்திக்க –சேது அணை-அவன் தானே –சேர்ந்து ஓடும் வேக வதிக்கு அணியாக வந்து உதித்தாய்-வெட்க்கி அந்தர் வாகினியாக போனாள் சரஸ்வதி–இருவருமாக நடாத்தி போக -வேள்வி தீயில் புண்ய கோடி விமானத்தில் அருளாள பெருமான் -எழில் மேனி சங்கிநோடும் -மின்னும் நூலும் மன்னு பூணும் தோற்ற ஜோதி வெள்ளத்தில் எழுவதோர் உருவாக தோன்றினான்–புனைந்த தன் அம் துழாய்–தன்னையே தியாகம் பண்ணி தோன்ற்றினதால் தியாக மண்டபம்-நம்பூர் வரதாச்சர்யர்-கொடுத்த பெயர் வள்ளல் ராஜா -வரத ராஜா ஒருவன் தானே -அபாய ஹஸ்தம் கொண்டு சேவை-பெயரை மட்டும் கொண்டு-அப்பைய தீஷிதர்-கேட்டு தானே சமாதானம் சொன்னார்–நாடு அறிந்த பிராமணன் இருக்க பூணல் அறுந்து ஒரு நாள் இருந்தாலும் பிராமணியம் விடாது அது போல் நீ வரதன் தான் வரம் ததாதி வரதன்..ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் கைங்கர்யம் ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் தன்னையே வரமாக கொடுத்தான் யஸ்ய பிரசாதய கலையா -ஆள வந்தார் -ஊமை பேச குருடன் பார்க்கமுடவன் தாவி ஓடி மலடி பிள்ளை பெற -உன் பிரசாதத்தால் பெறுகிறார்கள்–வால்மீகி இந்த திரு நாமம் ஆசையால்-பவந்தே வரதம் வந்தே -கொடை வள்ளல் பெருமாள் பிரசித்தம் -திரு மங்கை ஆழ்வாருக்கும் ஐஸ்வர்யம் கொடுத்தான் குமுத வல்லி நாச்சியார் தாதி ஆராதனம் பண்ண –திரு நறையூர் சந்நிதியில் சிறை வைக்க -சொபனத்தில் சாதித்து காட்டி கொடுத்தான்..ஸ்ரீ நிதிம் நிதிம் அபார அர்திதாம் –என் நெஞ்சகம் கோவில் கொண்ட பேர் அருளாளன் பெருமை பேச கற்றவன் -சொல்லி கொள்கிறார் திரு மங்கை ஆழ்வார்..தான தர்மம் கொடுத்து கை நீண்டவர்–வரம் தரு மா மணி வண்ண இடம் மணி மாடங்கள் சூழ் அழகாய கச்சி -என்கிறார் அருளாள பெருமாளாய் நின்று சேவை–சிந்தா மணியும் மா மணியும் கொடுப்பான்–கையில் மணி உடன் சேவை சாதிக்கிறார் இன்றும் கச்சியில்–திரு மங்கை ஆழ்வார்–வார்த்தைகளையும் அருளி-திரு கச்சி நம்பிகள் மூலம் -பிரவர்த்தக ஆச்சார்யர் சம்ப்ரதாயம் -நிலை நிறுத்தினான் தேவ பெருமாள்–அர்ச்சா சமாதி குலைத்து கொண்டு –திரு ஆல வட்டம் கைங்கர்யம்–பனி பூவும் ஆல வட்டமும் வீணையும் கையுமாகா அந்தரங்கர்–மூவரும் புஷ்ப தியாக போக மண்டபங்களில் –குறும்பு அறுத்த நம்பி/திரு கச்சி நம்பி /திரு பாண் ஆழ்வார் -வேள்வி தீயில் இருந்து வந்ததால் தான் ஆல வட்டம் ஏற்று கொண்டான் இவன் –தேவ ராஜ மங்களம்-மணவாள மா முனிகள்-அதீதா அர்ச்சா விவஸ்தாய -அஹம் மேவ பரம் தத்வம் – பூர்நாச்சர்யா சமாஸ்ரையே – போன்ற ஆரும் அருளி– கண்ட வாற்றால் தனதே உலகு ஆக நின்றான் மந்த ஸ்மிதம்-//தரிசம் பேத ஏவ ச-பேதமே தர்சனம் விசிஷ்டாத்வமே வேத ஒத்து கொண்ட மதம் கொள்கை –பிர பத்தே சிறந்த உபாயம்பிரார்தன மதியே சரணா கதி– அந்திம ஸ்மிர்த்தி வர்ஜனம் அப் பொழுதைக்கு இப் பொழுதே சொல்லி வைத்தேன் ..-அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம்–தேக அவாசனே முக்தி கடைசி பிறவி -பூர்நாச்சர்யாராய் சமாஸ்ரனயிக்க கட்டளை இட்டான் ஸ்வாமி ராமானுஜருக்கு ..–வார்த்தைகளை கொடுத்து வரதன்–ஈடு முபாத்தாராயிரம்கொடுக்கவும் வழி செய்தார்– மாதவச்சர்யர்-பிள்ளைபத்ம நாபன்–நாலூர் பிள்ளை–நோக்கி -இனி மேல் உலகத்தோருக்கு பயன் பட வேண்டும்-குறிப்பை உணர்ந்து -நாலூர் பிள்ளை மூலம் கொடுக்க பத்ம நாபனுக்கு ஆணை இட –இதுவும் வரதன் பிரசாதம்-மற்று ஒருவர் வார்த்தை ஈடு கொடுக்க வைத்தான் -வகுள பூஷன வாக் அமிர்தம்- மணப் பக்கத்து நம்பி -இரண்டு ஆற்று நடுவில் -பிள்ளை லோகாச்சர்யர்- ஸ்ரீ வசன பூஷணம்-கொஞ்சம் சொல்ல மீது இவர் அருள -அவரே இவர் தானோ–அவரோ நீர் கேட்டதும் ஆம் ஆவது என் என்றார் பில்லைலோகாச்சர்யரும்–உபய காவேரி மத்யத்தில் இரண்டு ஆற்றுக்கு நடுவில் சொல்லுவேன் என்றார் -அந்த வார்த்தையும் நிறை வேற்றி வரதன்
ஸ்ரீவசன பூஷணமும் தோற்றி வைத்தான்-திரு வோணம் தனி உத்சவமாக கொண்டாடுகிறான் இன்றும் பிள்ளை லோகா சாரார்–நான் முகனை காரணமாக கொண்டு அனைவருக்கும் தன்னையே கொடுத்து வரத்தான்–பூதானி அனைவருக்கும்–புண்யம் லேசம் இன்றி இருக்கும் நம் போல் வாருக்கும் தன்னையே கொடுத்தான் –அவனே நிதி–வைராக்ய பஞ்சகம்–தேசிகன்–பிறந்தது கச்சி அருகில் வளர்ந்தது திரு வேம்கடத்தில் -இருந்தது திரு அரங்கத்தில்–நானோ தகப்பனாரோ சேர்த்து வைத்த சொத்து இல்லை பிதா மகர் பர்மா சேர்த்து வைத்த சொத்தே வரதன்–நாமும் கண் காண செவிக்கும் படி–.கருட சேவை பிரசித்தம் வையம் கண்ட வைகாசி திரு நாள் இரண்டு குடையால் மறைத்து தொட்டாச்சர்யர் சுவாமிக்கு சேவை–மிக்கானை அக்கார கணிக்கி ஒக்க இருக்கும்  தக்கான் குளம் –தன்னிலும் மேம் பட்ட ஸ்வாமி ராமானுஜரை-ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயதுக்கு -ஆள வந்தார் ஆ முதல்வன் அனுக்ரகித்த சரித்ரம்-கரிய மாணிக்க சந்நிதி இருந்து கடாஷித்து –சரணம் அடைந்து இவரை ஜகதாச்சர்யர் ஆக ஆக்க சொல்லி கேட்டார் -கொடுத்தார் வரதன்–எம்பெருமானார் நீரே பிர மாதா–துவயம்-மந்திர ரத்னம்– பிர மாணம்  பிர மேயம் தேவ ராஜன் திவ்ய மங்கள விக்ரகமும் கொடுத்து அருளினார் பெரிய நம்பி –நம் ஆழ்வாரும் உயர்வற உய்ரர் நலம்–தொழுது ஏழு மனனே -அமரர்கள் அதி பத்தி என்று வரதனுக்கு -இமையோர் தலைவா மெய் நின்று கேட்ட அருளாய் மனசுக்கு உபதேசம் பண்ணும் படியானதிரு விக்ரகம்  -ஞான முத்தரை இன்றி -இன்றும் சேவை காஞ்சியில் –ஸ்ரீ ஹஸ்தி கிரி நாதாயா பெரும் தேவியார் சமேத  தேவ ராஜாய மங்களம்
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

திரு அல்லிக் கேணி அனுபவம் -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 19, 2011

திரு அல்லிக் கேணியில் தானே–ப்ருந்தாரண்யா ஷேத்ரம் -துளசி வனம்-வேர் பற்றானா கோவில் —
திரு அரங்கமும் –திரு மலை -பெருமாள் கோவில் -ஸ்ரீ ராமன் -ஸ்ரீ நரசிம்கன் –
தேன் பால் கன்னல் நெய் சக்கரை அமுது -கலந்த அமுதம் போல் -எல்லாம் தன் உள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம் —
ஆழ்வார் அருளியது போல் இங்கு ஐவரும் சேவை—
நின்றவாறும் கிடந்த வாறும் இருந்தவாறும்-நடந்த வாறும்-சேவிக்க –
நின்றது எந்தை  ஊரகத்து இருந்தது எந்தை பாடகத்து -புளிங்குடி -கிடந்தது வரகுண இருந்து வைகுண்டம் நின்று –
தனி தனி திவ்ய தேசம்–இங்கோ வேம்கட கிருஷ்ணன் மன்னாதன் தெள்ளிய சிங்கனும் நின்று கிடந்தது இருந்து —

ஆச்சார்யராக  இவனே –அவதாரம் –
கேசவ சோமயாஜி-காந்தி மதி –சுவாமி ராமானுஜர் திருகுருங்குடி நம் ஆழ்வார் போல –மூன்று ஆழ்வார் மங்களா சாசனம் –
திரு மங்கை  பேய் திரு மழிசை-கைரவணி -அடியார்கள் தோஷம் போக்க ஐந்து தீர்த்தம் சேர்ந்தவை–
இந்திர சோம மீனா அக்நி விஷ்ணு -புடை சூழ –பிரம்மாண்ட புராணம் –
பரம சிவனார் நாரதர் இடம் சொல்லி-மீன்களே இல்லாத புஷ்கரணி-முத்களர் ரிஷி தபஸ் இருக்க -மீன்களை வெளி ஏற சொல்ல –
புஷ் கரணி பெயரே கொண்டு திவ்ய தேச திரு நாமம்–
சனத் குமரர் நாரதருக்கு உபதேசம்-ப்ருந்தாரண்யா ஷேத்ரம் ஐந்து மூர்த்திகள் உண்டு–
வேங்கட கிருஷ்ணன் மூல மூர்த்தி -சுமதி அரசன்-பார்த்த சாரதி உத்சவ மூர்த்தி-
திரு வேம்கடம் உடையானை -சாரதி வேஷத்தில் சேவிக்க ஆசை கொண்டான்-
தேர் கடாவிய கோலம்–அடியார் ஆசை-நெஞ்சினால் நினைப்பான் எவன் அவன் ஆகும் நீள் கடல் வண்ணனே —
கீதாசார்யன் திருக் கோலம் -ஆசை பட்ட படி-சேவை சாதிக்க –
ஆத்ரேயா முனிவர்- வேத வியாசர் இடம் தபஸ் செய்ய இடம் கேட்க்க -விக்ரகம் எழுந்து அருளி கொடுக்க
தான முத்தரை இடது திரு கை வலது திரு கையால் பாஞ்ச சன்யம் கொண்டு–
சுமதி அரசனின் ஆசையை ஆத்ரேயா முனிவர் மூலம் அருளி-
ருக்மிணி தாயார் உடன்-அநிருத்தன் பிரத்யும்னன் சாத்விகி பல ராமன் உடன் சேவை–
தேர் ஒட்டி பாஞ்ச சன்யம் -கொல்லா மா  கோல் கொலை செய்து- பாரத போர்-
வேற ஆயுதம் எடுக்காமல்-தொண்டைமான் சகரவர்த்திக்காக சேவை —
திரு மங்கை ஆழ்வார் -நமக்காகா சேவை–வைபவம் ஒருங்கே- இணைய பெற்ற திவ்ய தேசம்

கீதா பாஷ்யம் அருளினார் ஸ்வாமி ராமானுஜரும்

தேரே கற்ப கிரகம் போல் சேவை -ஆங்கு அவளை கை பிடித்த பெண்ணாளன்–ருக்மிணி பிராட்டி உடன் சேவை–
சாத்விகி தேர் ஒட்டி  இடது பக்கம்-வலது பக்கம் பிராட்டி அருகில் பல ராமன் -அனிருத்னன் பிரத்யும்னன்-குடும்ப சகிதம் சேவை–
கீதை-பாஞ்ச சன்யம் வலது கையால் ஊத முதல் அத்யாய அர்த்தம் —
இடது கையால் திரு அடி  காட்டி இறுதி அத்யாயம் அர்த்தம்–சோகப் படாதே-மாமேகம் சரணம் விரஜ காட்டுகிறான் –
சரம ஸ்லோக அர்த்தம்– இவனை மேற்பட வேற சொத்து இல்லை —
தனஜயன  சந்தன பூஷணம் தனம்–உத்சவரை சேவித்து -பீஷ்மர் துரோணர் விட்ட அம்பு மழை பொழிய –
அனைத்தையும் ஏற்று பொழிந்த திரு முக மண்டலம்–
ஸ்ரீ ராமன் கர தூஷணர் சீதை பிராட்டி ஆலிங்கனம் பண்ணி –
ருக்மிணி பிராட்டி ஆலிங்கனம் பண்ண வில்லை நம் இடம் கொண்ட காருண்யத்தால்

மன்னாதன் என்னை ஆள் உடை அப்பன்-வேத வல்லி தாயார் -பிரணய கலகம்-
பிராட்டி  ஸ்ரீ வைகுண்டம் இருந்து வந்து இங்கு ப்ருகு மக ரிஷி வளர்க்க –
தாத மன்னாத ஏவாயம் -என்னை ஆள் உடைய அப்பனை- தான் திரு கல்யாணம் சொல்லி –
அன்று முதல் இதே திரு நாமம் -மாசி துவாதசி திரு கல்யாணம் பங்குனி உதரம் சேர்த்தி-
அத்ரி ரிஷி -தெள்ளிய சிங்கரும் –
மனுமான் ரிஷி -ஸ்ரீ ராமர்
சப்த ரோமான ரிஷிக்கு தேவ பிரான்

——————————————-

வந்து உதைத்த வெண் திரைகள் செம் பவள வெண் முத்தம்
அந்தி விளக்கு மணி விளக்காம் –எந்தை
ஒரு வல்லித் தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன்
திரு வல்லிக் கேணியான் சென்று –மூன்றாம் திரு அந்தாதி -16–

சென்று சேர்ந்து இருக்கிறார் -பிராட்டி திரு மார்பில் இலங்கி இருக்கிறாள் –
சிகப்பு பவளம் வெண்  முத்து சேர்க்கும் கடல் கரை -மாலை பொழுதில் அந்தி விளக்கு இவை -மணி மணியாக விளக்கு-
எந்தை -என்னை ஆள் படுத்திக் கொண்டான்-

———————————-

சயனம்-ஆயாசமா -ஐம் தலை நாகத்தை அணியாக கொண்டு –
திரு விக்ரமன் -அளந்த ஆயாசமா -வாய் திறக்காமல்-
கொடியார் திரு புளிங்குடி -துயில் மேவி -அடியார் அல்லல் தவிர்த்த அசைவா ஆழ்வார்–வாய் திறவான் —
கடல் அலைகள் இடித்து ஆயாசம் சூடு தணிக்க சிசு உபசாரம் பண்ணுகிறதாம், –
மா மயிலை- மயிலாப்பூர் படை வீடு -ராஜஸ்தானம் அதற்கு அடங்கிய ஊர் திரு அல்லிக் கேணி–
சயனித்த மன்னாதனை பல்லாண்டு  அருளுகிறார் திரு மழிசை
இவரும் பல்லாண்டு அருளி – திரு மங்கை ஆழ்வாரும்-

தாளால் உலகம் அளந்த அசைவே கொல்
வாளா கிடந்தது அருளும் வாய் திறவான் –நீளோதம்
வந்து அலைக்கும் மா மயிலை மா வல்லிக் கேணியான்
ஐம் தலை வாய் நாகத் தனை -நான் முகன் திரு அந்தாதி –35-

வில் பெரு விழவும் கஞ்சனும் மல்லும்
வேழமும் பாகனும் வீழ
செற்றவன் தன்னை புரம் எரி செய்த
சிவன் உரு துயர்களை தேவை
பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டு
பார்த்தன் தன தேர் முன் நின்றானை
சிற்றவை பணியால் முடி துறந்தானைத்
திரு வல்லிக் கேணியில் கண்டேனே—பெரிய திரு மொழி–2-3-1–

கோல் கையில் கொண்டான் –கொலை செய்ய வேண்டிய ஆயுதம் இல்லை சக்கரம் வில் கதை இல்லை–
வெள்ளை புரவி தேர் விசயன் -அர்ஜுனனுக்கு -கொல்லா மா கோல் -தேர் முன் நின்றவனை பல்லாண்டு அருளுகிறார் இதில்–
வில் விழா கஞ்சன் மல்லர் குவலயாபீடம் பாகன் அனைவரும் வீழும் படி –
திரி புர தகனம் இறுமாப்பு -கபாலம் ஒட்டி கொள்ள அவன் சாபம் தீர்த்து கொடுத்தான் –
பிண்டியார்  சாபம் தீர்த்த ஒருவனூர் -சிற்றவை-கைகேயி-ஸ்ரீ ராமனை சேவிக்கலாம் என்கிறார் இதே பாசுரத்தில்–

————————————-

வேதத்தை வேதத்தின் சுவை பயனை
விழுமிய முனிவர் விழுங்கும்
கோதிலின் கனியை நந்தனார் கழற்றிக்
குவலயத்தோர் தொழுது ஏத்தும்
ஆதியை அமுதை என்னை ஆள் உடை
யப்பனை ஒப்பவர் இல்லா
மாதர்கள் வாழும் மாட மா மயிலைத்
திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே-2–

சிறப்புடைய பெண்கள்-ஸ்திரீ பிரதானம் -மன்னாதன்-வேதமே பகவான் வேதத்தால் வழங்க படுபவனும் அவன் –
அதன் மூலம் அனுஷ்டித்து இருப்பவர் பலன் அடைவதும் அவன்–சனக சனத் குமாரர்கள்-முனிவர்–

வஞ்சனை செய்யத் தாய் வுருவாகி
வந்த பேய் அலறி மண் சேர
நஞ்சு அமர் முலை ஊடு உயிர் செக வுண்ட
நாதனைத் தானவர் கூற்றை
விஞ்சை வானவர் சாரணர் சித்தர்
வியந்து துதி செய்யப் பெண் னுருவாகி
அம் சுவை யமுதம் அன்று அளித்தானைத்
திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே –3–

இந்திரனுக்கு என்று ஆயர்கள் எடுத்த
எழில் விழவில் பழ நடை செய்
மந்திர விதியில் பூசனை பெறாது
மழை பொழிந்திட தளர்ந்து ஆயர்
எம் தம்மோடு இன் வானிரை தளராமல்
எம்பெருமான் !அருள் என்ன
அந்தமில் வரையால் மழை தடுத்தானைத்
திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே -4–

இன் துணைப் பதுமத்து அலர் மகள் தனக்கும்
இன்பன் நல் புவி தனக்கு இறைவன்
தன் துணை ஆயர்பாவை நப்பின்னை
தனக்கு இறை மற்றை யோர்க்கு எல்லாம்
வன் துணை பஞ்ச பாண்டவர்க்காகி
வாய் வுரை தூது சென்று இயங்கும்
என் துணை எந்தை தந்தை தம்மானைத்
திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே –5–

அந்தகன் சிறுவன் அரசர் தம் அரசர்க்கு இளையவன்
அணி இழையைச் சென்று
எம் தமக்கு உரிமை செய் எனத் தரியாது
எம் பெருமான் ! அருள் என்ன
சந்த மல் குழல் ஆளல கண் நூற்றுவர் தம்
பெண்டிரும் எய்தி நூல் இழப்ப
இந்திரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றானைத்
திரு வல்லிக் கேணிக்கண்டேனே –6-

பரதனும் தம்பி சத்ருக்னனும்
இலகுமனோடு மைதிலியும்
இரவும் நன் பகலும் துதி செய்ய நின்ற
இராவணான் தகனை எம்மானை
குரவமே கமழும் குளிர் பொழில் ஊடு
குயிலோடு மயில்கள் நின்றால
இரவியின் கதிர்கள் நுழைதல் செய்து அறியாத்
திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே –7-

சக்கரவர்த்தி திரு மகனுக்கு பல்லாண்டு அருளுகிறார்-

————————————–

பள்ளியில் ஓதி வந்த தன சிறுவன்
வாயில் ஓர் ஆயிர நாமம்
ஒள்ளிய வாகிப் போத ஆங்கு அதனுக்கு
ஒன்றுமோர் பொறுப்பு இலனாகி
பிள்ளையைச் சீறி வெகுண்டு தூண் புடைப்ப
பிறை  எயிற்று  அனல்   விழி  பேழ் வாய்
தெள்ளிய சிங்கமாகிய தேவைத்
திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே –8–

ஆயிரம் திரு நாமம் சொல்லும் பிள்ளை-தன் சிறுவன்-நாராயணா ஓன்று தானே சொன்னான் –
ஓன்று சொன்னாலும் தன் பிள்ளை சொன்ன்னது ஆயிரம் என்கிறார் —
நாராயணா நாமம் இதற்க்கு -சமம் -சொன்ன விஷயம் பார்க்காமல் பிள்ளை என்று பார்க்காமல்-
பிள்ளையை -திரு மங்கை ஆழ்வார் தம் பிள்ளை என்று நாராயண நாமம் சொன்னதால்–
தெள்ளிய -கலக்கம் இன்றி-செவிக்கும் நம் கலக்கம் தீர்க்கும்–

—————————–

மீனமர் பொய்கை நாள் மலர் கொய்வான்
வேட்கை யினோடு சென்று இழிந்த
கானமர் வேழம் கை எடுத்து அலறக்
கறா அதன் காலினைக் கதுவ
ஆனையின் துயரம் தீரப் புள் ளூர்ந்து
சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை
தேன் அமர் சோலை மாட மா மயிலைத்
திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே –9–

கஜேந்திர வரதனுக்கு பல்லாண்டு அருளுகிறார்-

—————————————-

மன்னு தன் பொழிலும் வாவியும் மதிளும்
மாட மாளிகையும் மண்டபமும்
தென்னன் தொண்டையர் கோன் செய்த நல் மயிலைத்
திரு வல்லிக் கேணி நின்றானை
கன்னி நன் மாட மங்கையர் தலைவன்
காமரு சீர் கலி கன்றி
சொன்ன சொல் மாலை பத்துடன் வல்லார்
சுகம் இனிது ஆழ்வார் வான் உலகே –10–

கீதை உபதேசம் அருளிய பெருமாளை பல்லாண்டு அருளுகிறார்

———————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ கண்ணன் அனுபவம்- 2- ஸ்ரீ வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள்

August 19, 2011

பரத்வமும் சொவ்லப்யமும் சேர்த்த பசும் கூட்டம் பகவான்..மேரு மலை-பாரத வருஷ வட கோடி பொன் மலை–மனுஷ்யர் கண்ணில் -legandary maountain ..என்ன உபயோகம்–சக்தி மேன்மை திரு உள்ளம் சொவ்லப்யம் எல்லை நிலம் கிருஷ்ண அவதாரம்-சௌசீல்யம் ஸ்ரீ ராம அவதாரம்-குகன்-சீர் அணிந்த தோழமை கொண்டதும் ஓர் அடையாளம்-ஆத்மா போல் சமமாக பழகி சுக்ரீவன் விபீஷணன்-குகனோடு ஐவர் ஆனேன் -குன்று சூழ்வான் மகனோடும் அறுவர் ஆனேன் —நின்னோடும் எழுவர் ஆனேன்-எந்தை நம் உடைய சொல்லாமல் உந்தை புதல்வர் ஆல் பொலிந்தான் — மகோதொபி மந்தைகி சக சம்ச்லேஷ இடை வெளி இன்றி கலந்து பழகும் தன்மை..–சௌலப்யம் சொவ்சீல்யம்  விட உசந்தது ..தாழ விட்டு கொண்டு -கட்டுப்பட்டு/பாண்டவ தூதன்-சாரதி–கிருஷ்ண திருஷ்ணா தத்வம் -நம் ஆழ்வார் -திராவிட பிரம சம்கிதா -திரு வாய் மொழி -கர்ம சம்கிதா யாகம் யக்ஜம் சொல்லும் ..கண்ணன் ஆசையே  வடிவு எடுத்தவர்–திரு ஆய் பாடி 16 வயசு வரை இருந்தான்–அதை அனுபவித்து இருந்து அருளினவர்–கரும்பின் நடு பக்கம் போல்-வேரும் மண்ணும் தளையும் கம்பும் கழித்து –லோக விபரீதம் -இவ் வளவு சின்ன குழந்தை இவ் வளவு அறிந்து -லோகத்தில் இவனோ அவ வளவு பெரியவன் இவ் வளவு அறிவு கேடாக இருக்கிறானே கிருஷ்ண கர்னா அமிர்தம்-லீலாசுகர்-அருளியது -ராமா கர்னா அமிர்தம் இதை பார்த்து ஒருவர் எழுதினார்..அவனுக்கு குழந்தை லீலை இல்லை..-ராம பால்ய செஷ்டிதம் வால்மீகி சொல்ல வில்லை ஆழ்வார் சொல்ல கம்பர் ஏற்று கொண்டார்–கூனி-மண் உண்டை அடித்து -இந்த சரித்ரம் பெருமை சேர்க்காது என்று வால்மீகி சேர்க்க வில்லை–எழுதின பொழுது ஸ்ரீ ராம பிரான் எழுந்து இருளிய பொழுதே அருளியது–ஆழ்வார் களுக்கு அவனே காட்டி-கூனே சிதைய உண்டை வில்-கொண்டை -உள் மகிழ்ந்த நாதனூர் –வெம் துயிர் கடலில் வீழ்ந்தேன் கம்பர் ராமன் வார்த்தையாக அருளி இருக்கிறார்..–ஏலா பொய்கள் உரைப்பான்–கச்வம் பாலா மன் மந்திரா -ஹஸ்தம் கிம் அர்த்தம்-யார் பையா-பல ராமன் தம்பி–பாலானுஜன்-நல்ல பெயர் உண்டு திரு ஆய்ப்பாடி செம் பொன் கழல் அடி செல்வா –அவன் கற்பத்தில் கால் வைத்த வேளை -பொன் கால் பொலிய இட்ட ஸ்ரீ மான் — முன்னம் பெற்ற …நம்பி நம்பியும் இங்கு வளர்ந்தது அவன் இவை செய்து அறியான்-திரு மங்கை ஆழ்வார்–வெளுத்த திரு மேனி-உயர்ந்து அவன்– இவன் கருப்பன் -வெள்ளி –கரு மலை குட்டன் பெயர்ந்து அடி இடுவது போல் நம்பியோடு கூட செல்வன் வெள்ளி பரு மலை குட்டன்  மொடு மொடு விரைந்தோடி பல தேவன் –மொய் நம்பி கள்வம் பொதிந்தவன் –எதற்கு வந்தாய் மன் மந்திரா சங்கையா -நவ நீத்த பாண்டத்தில் ஏன் கை விட்டாய்–வட்சகம்-கன்று குட்டி இருக்கா பார்த்தேன்–இல்லை தெரிந்து இறங்கினேன்–சிரித்தாள் அவளும் அஸ்வத்தாமா -துரோணர் பிள்ளைக்கு பால் கேட்க -அஸ்த்ர சாஸ்த்ரம் கற்று சிறை பிடித்து-வதம் பண்ண யானை -பெயர் -அவன் சிரஞ்சீவி வரம் பெற்றவன்-தர்மர் பொய் சொல்ல பயந்து-குஞ்சர =யானை அஸ்வத்தாமா கத -பஞ்ச சந்யத்தால் குஞ்சரம் சப்தம் கேட்காமல் பண்ணி-ராம அவதாரத்தில்மெய்யும்  கிருஷ்ண அவதாரத்தில் பொய்யும் ஆஸ்ரிதர்க்கு தஞ்சம்–ஜீவாத்மா பரமாத்மா ஐக்கியம் அறியாமல் கோபிகள் உடன் ராசா கிரீடை –எதி மீ பிரம சாரயம் சத்யம் நிலை பெற்றது உண்மையானால் குழந்தை பிழைக்கட்டும்-பரிஷித் -விருத்தாந்தம்–லீலா சுகர்–சம்வாத அமைப்பில் இன்னும் -அம்மா -கிம் யது நாதா –பாத்ரம் கொடு-எதற்கு-பால் சாப்பிட–வேளை கேட்ட வேளை-எப் பொழுது கொடுப்பாய்-நிசி இரவு-நிசி எப் பொழுது வரும்-இருட்டாக போனதும்–கண்ணை இருக்க மூடி கொண்டு இருட்டு வந்தது பால் கொடு..-பரம் பொருள் கண்ணை மூடினால் இருட்டு தானே–அற்புத கிருஷ்ண கானா அமிர்தம்..-வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை புஸ்தகம் அருளி இருக்கிறார் சுவாமி-நெய் உண் வார்த்தையுள் -பையவே -என் நெஞ்சை உருக்கும் –விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய்-பொய்கை ஆழ்வார்–பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர்-ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி -நேற்று அருள-பட்டர் நித்யம் இதுவே பனி ஒரு நால் உண்ணும் முன் பிடி பட்டான் மறு நால் உண்ட பின் பிடி பட்டான்–முழுதும்  வெண்ணெய் அளைந்து தொட்டு உண்ணும் — சாபால -அதிசயத்தால் வெண்ணெய் தொட்டு தொட்டு  உண்டான் –எழில் கோல் தாம்பு கொண்டு -அடுககைக்கு எள்கு நிலையம் வென் தயிர்தோய்ந்த செவ்வாயும் அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அந் நோக்கும்.. அழுதான் முதலில்–யசோதைக்கு தெரியும்–நிறுத்து வாய் வாய் என்று மிரட்ட புக்க வாறு- அடக்க பார்கிறான்-அழுகை வெளி படுத்த முடியாமல் திரு பவளம் நெளிய –அஞ்சலி கொண்டு அம் பரமாம் முத்ரா ஷிப்ரம் தேவ பிரசாதம் அம ஜலயிதி அவனை உருக வைக்குமே ..அஞ்சலி வைபவம் அ கார வாக்யனை உருக வைக்கும்..அஞ்சலி–எதி ரேக திருஷ்டாந்தம்–ஆள் காட்டி விரலால் பெரியவரை காட்ட -செய்கையே நோவு படுத்த பண்ணுமே–செய்கை யினால் குணம் வெளிப் படும்-கருணை கடல் அவன்–அடிமை பட்டவன் உன் உடமை என்னை காக்க நான் ஒன்றும் செய்ய வில்லை நீயே கதி–அவன் இட்ட வழக்காக இருப்போம்–அவனும் தொழுத கையும் கண்ட யசோதை- தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே-நித்யர் முக்தர் போல்வார் தொழுகின்ற நிலை அங்கு இங்கோ இவன் தொழுத கை–ஆய்ச்சியாகிய அன்னையால் -வெண்ணெய் வார்த்தையுள் அழுகின்ற –இல்லை களவு போனது என்று சொல்ல வில்லை-அழு கூத்த அப்பன்–மடம் மொழுகுவார் யார் என்ன -என்னால் இப் பரப்பு எல்லாம் மொழுக போகுமோ–அறிவு கேடு குழந்தைக்கு-ஆழ்வார் நினைத்து மோகித்து -கூத்த அப்பன்- நீ உன் தாமரை கண்கள் நீர் மல்க -கோல் கொள்ள –குந்தி வார்த்தை பால்ய செஷ்டிதம் பற்றி-எவனை கண்டால் பயமும் பயந்து நடுங்குமோ அவன் யசோதை பார்த்து பயந்து-ஆப்புண்டு விம்மி அழுதான் –எம்பெருமானார் காலத்து ஐதீகம் வங்கி புரத்து நம்பி-திரு ஆரதன க்ரமம் சொல்லி தர கேட்க்க காலம் தாள கூரத் ஆழ்வான் ஹனுமத் தாசர் கேட்க்க உபதேசிக்க அங்கு வங்கி புரத்து நம்பி வர -சர்வேஸ்வரன் நியமிகிரவன் நம் போல் சிலர் இடம் அஞ்சி நடுங்கினான் அதற்க்கு அர்த்தம் தெரிந்து கொண்டேன் -எம்பெருமானார்–பையவே நிலை -காலை தூக்க -தூக்கிய கால் உடன் நிற்க –நவநீத நாட்டியம் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை–தப்பி ஓட தைர்யம் இல்லை -நாப கச்சந்தி -இது தான் பையவே நிலை–திரு மலை நம்பி ஆராதன பெருமாள் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை- திரு திரை வாங்கி இனி உனது வாய் அலகு இன் அடிசில்-சாயலோடு மணி மாமை தளர்ந்தேன் -அந்த பெருமாள் தான் அகோபில மடத்தில் டோலோ உத்சவம் –காளிங்க நர்த்தனம் இல்லை கையில் வெண்ணெய் உண்டு..நவ நீத்த நாட்யம் எல்லா சந்நிதியிலும் உண்டு..-அவாப்த சமஸ்த காமன்-பிராக்ருத பதார்த்தம் பெற மனிதனாக வந்து இடை குலம் வளர்ந்து–அங்கும் நேர் கொடு நேர் பெறாமல் -தான் களவு காண்பதாம்-அதுவும் தலை கட்ட மாட்டாதே கையும் வாயுமாக பிடி பட்டதும்–திருடும் பொழுது அகப் படும் படி கட்டும் அடியும் படி-அடி கொண்டு ஏங்கி அழுவதாம்..பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்–எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு வாசி இன்றி –அசேதனம் போல் சர்வக்ஜன் இருக்க –உரலினோடு இணைந்து இருந்து- ஏங்கி -அதுவே வாசி –வெண்ணெய்க்கு ஏங்கி இருந்தான் -எளிமை எத்திறம் -மூ ஆறு மாசம் மோகித்து ..யசோதை கட்டினாள்-நம்மை அழ பண்ணுகிறாய் –அவளை தானே பண்ணி இருக்க வேண்டும்..–வீர்யம் ஆழ்வார் இடம் காண்பித்தாய்–கீழ் பட்ட வர இடம் தான் காட்டுவாய்–அது இது உது -உன் செய்கை நைவிக்கும்..குணங்கள் உன் இடம் இருப்பதால் அவற்றுக்கு பெருமை–மாடு மேய்த்தான் பெருமை–

பெரியாழ்வார் -அரியை -இலங்கை பொருதானுக்கு பல்லாண்டு – மல்லாண்ட திண் தோள்  மண் வண்ணா ஐம் தலை பாய்ந்தவனே பாணன் ஆழி வல்லானுக்கு பல்லாண்டு கண்ணனுக்கு பரிந்து பேசுவது –நம் ஆழ்வாரும் பத்துடை -கடை வெண்ணெய் களவுண்ட எத் திறம்–ஆச்சர்யம்–இது திரு மங்க ஆழ்வார் உடைய எத்திறம் இருந்த படி –மொகித்தார் –பிறந்தவாறும்-பதிகம் முழுவதும் கண்ணனுக்கே -சரணா கதியும் அனுஷ்டிக்கிறார்- எனது ஆவியை உருக்குகின்றன –வாய் வெருவி வாய் வெருவி உருகுகிறார்..ராம அவதாரத்தில் ஈடு பட்டவர் பராசர பட்டர்–தொட்ட இடம் தோறும் ஆபத்து கிருஷ்ண அவதாரத்தில்–அஞ்சும் படி–பிதா வசிஷ்டர் ஆதிகள் மந்திரிகள் அயோத்யா வாசி ப்ரீதி கொண்டு செடி கொடிகளும் அன்பு உடையவை பிள்ளைகள் தாங்கள் வழியே போய் வழி வருபவராய்–பெரியவர்கள் சொல்வதை கேட்டு பின் போகும் பிள்ளைகள் –தாடகை வதம் தயங்க விஸ்வாமித்ரர்-சாசனம்-மா முநிக்காகா தென் உலகை ஏற்று வித்த திண் திறல் –பரத்வாஜர் விருந்து இருக்க சொல்ல கேட்டு அமர்ந்தான் — தந்தை தசரதன்-சக்கரவர்த்தி-சம்பராசுரன் இந்தரனுக்கு இவர் தேர் ஒட்டி போய் காத்து கொடுத்தார் -இங்கு சிறை கூடம்–தந்தை சாது -நந்த கோபன்-நல் அடி காலம் அது த்ரேதா யுகம்–இது துவாபர அந்தம் கலி தீண்டி -பட்டாபிஷேகம்கேட்டதும் புஷ்பித்ததாம் செடி கொடிகள் வன வாசம் என்றதும் வாடிற்றாம்–இங்கு எழும் பூண்டுகள் எல்லாம் அசுர பிரக்ருதிகள்–அட்டு குவி சாப்பாட்டு ராமன்-இவனை சொல்லாமல்-ராமனை -பரத் வாஜர் சொன்னதை கேட்டு சாப்பிட்டதால் –பல ராமன் இன்றி கண்ணன் போன இடம் காளிங்கன் இருக்கும் இடம்-ஒரு நாள் தமையன் வரா விடில் பாம்பின் வாயில் விழுவான் -அதனால் கண்ணனுக்கு பரிந்து -அருளுவார்கள் –நினை தொரும் சொல்லும் தொரும் நெஞ்சு உகும் –குலசேகரர் கர தூஷணர் கட்டம் கேட்டு-கலங்க யுத்தம் போன ஐதீகம்..-இடை குலம்-இடையன்-நாராயணனுக்கும் இடையன் ஸ்திதி பண்ணுவதால் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்காரம்-விரிஞ்ச க்ரீசம் மத்யே-பிரதம அவதாரம் -விஷ்ணு–பட்டர்–படைத்தல் ராஜச அழித்தல் தாமச காப்பது ஈர கையால் தடவி ரட்ஷிப்பான் தானே -தாய் போல்–இடையே வந்ததால் இடையன்–ரட்ஷிக்கும் தொழில் செய்த கோபாலர் களுக்கும் இடையர் பெயர்–அவர்கள் கார்த்திகை குளியல் குளித்தால் அன்றும் குளிக்க மாட்டான்-.கிடைக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்–எடுத்து கொள்ளில் மருங்கு — மிடுக்கு இல்லாமையால் நான் மெலிந்தேன் நங்காய்–தானான தன்மை -குழந்தைக்கு என்னாகுமோ என்று -மெலிந்தேன் என்கிறாள் -யசோதை சீத கடலில்-பதிகம் தொடக்கி யசோதை முன் சொன்ன திரு பாத கேசத்தை –இதிலும் தன்னை அறியாமல் வந்தது இதிலும்-மெலிந்தேன் நான் -யசோதை–வெண்ணெய் அளந்த –குணுங்கும்–விளையாடும்  புழுதியும்கொண்டு -இவ் இரா உன்னை தேய்த்து கிடக்க நான் ஒட்டேன்  -நிச்சயமாக –இருப்பதால் –அப்பம் கலந்த  கொடுப்பேன் -நப்பின்னை கானில் சிரிக்கும் என்றதால் வந்தான் கும்பன் பெண் நப்பின்னை திரு ஆய்ப்பாடியிலே இருகிறவள் –புழுதி அளைந்த பொன் மேனி காண பெரிதும் உகப்பன்-ஆகிலும் கண்டார் பழிப்பர்–வெட்க்கம் வேண்டாமா -பூ ச்சூட ஒரு பதிகம் ..போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன்-ஆண்டாள் ..-உன் மகனை காவாய் -புகார் பண்ண –வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை வெற்ப்பிடை இட்டு-அதன் ஓசை கேட்டு -அதில் உகப்பு அவனுக்கு-கண்ணா பிரான் கற்ற கல்வி–உன் மகனை கூவாய்–வருக வருக வாமன நம்பி காகுத்த நம்பி வருக -அரியன் இவன் எனக்கு இவன் பெறா பேறாக பெற்ற பிள்ளை..-கண்டவர் வீட்டுக்கு போகிறாய் எதற்கு-வசவு வந்தவர்களுக்கு -மேலை அகத்து நெருப்பு வேண்டி சென்றேன்-பாலை கறந்து அடுப்பு ஏற வைத்து போனேன்-இறை பொழுது அங்கே பேசி நின்றேன்-சாய்த்து பருகி -போதார் கண்டாய் -அசல் அகத்தார் சொல்வதை கேட்க்க மாட்டேன் ..இல்லம் புகுந்து என் மகளை கூவி–கையில் வளையை கழற்றி- நல்ல நாவல் பழம் கொண்டு கொண்டு–அதை நீ பார்த்தாயா-கூட்டி போவதை வளையல் கழற்றினத்தை என்று கேட்டானாம் –குழல் ஓசை பதிகம்–அற்புதம் கேளீர் நாவலம் பெரிய தீவு-சித்திரம் போட்டு காட்டுமா போல்–கோவிந்தன் குழல் ஊதின போது இடவனர் -மோவா கட்டை- இடத்தோடு சாய்த்து -மட மயில்கள் –கறவையின் கணங்கள்–செவி ஆட்டகில்லாதே –எழுது சித்திரம் போல் இருகின்றனவே –ஆடாமல் அசையாமல் கேட்டு இருந்தனவாம் –கோவர்த்தன விருத்தாந்தம் பதிகம்–மரித்த மலை-கவிழ்த்த மலை -குடை போல் இருக்கும்..கப்பாக மடுத்து –காம்பு போல் கை வைத்து -குப்பாயம் -சட்டை-கபாய்-சாத்திக் கொள்வார் -முத்து சட்டை அணிந்தது போல் காட்சி கொடுக்க -பூ ஏந்தினது போல் இருந்தானாம் –துன்னு சகடத்தால் புக்க பெரும் சோற்றை–திரு மங்கை ஆழ்வார்–அந்ய சேஷத்வம் கழிக்க சொல்லி கொடுக்க -செய்த லீலை ஸ்வாப தேசம்–தேவர் யோனி பிறந்து துஷ்டன் அசுரர் மனுஷ யோனி பிறந்து துஷ்டர் ராஷசர் –காச்யபர் அதிதி -பிறந்தவர் தேவர் –திதி -பிறந்தவர் அசுரர்–கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய் என்றும்–நீர் மழை ஆகில் கடலை எடுத்து பிடிப்பானாம் –இதை கொண்டு தான் இதை செய்ய வேண்டும் எனபது இல்லையே அவனுக்கு.-அது இது எது என்னவாகிலும் .என்னை உன் செய்கை நைவிக்கும்–கண்ணை மூடி பண்ணும் கார்யம் கண்ணை திறந்து பண்ண முடியுமா -மண்ணை போட்டு கொண்டானாம்..பற்று மஞ்சள் பூசி-பாவை மாரோடு பாடியில்–நதி கரையில் குளிக்க போகும் பொழுது -கல்லில் தேய்த்து பார்க்க வேண்டும்-ஆற்றம் கரை கல் வெளுப்பாகவோ மஞ்சளாகவோ இருக்குமா –டே கண்ணா இங்கு வா குனி -ஒருவர் இழுசின இடத்தில் மற்று ஒருத்தி இழிச-முதுகு எல்லாம் மஞ்சள் ஆனதாம்-நிச்சலும் தீமைகள் செய்வாய் பாடப்பாட ஆனந்தம் அவனுக்கு ..இவை போல்—சௌலப்யம் மாலா காரர் கூனி போல்வாருக்கும் காட்டி–வட மதுரை உகர சேனர் அரசனாகி அக்கி–தூது போயும்–ரத்தம் பூசி அல்லது கூந்தல் முடிக்க மாட்டேன் தூது செய்தாய் -அங்கு ஓர் பொய் சுற்றம் பேசி –ராமன் ஓலை கட்டி தூது போக வில்லையே -ஆசை உண்டு போ சொல்ல தைர்யம் இல்லை அதனால் போக வில்லை-தூது போனவன் பெருமை கண்டு தானே செய்ய ஆசை பட்டு –தேர் ஒட்டி சாரதி-நடுவிலே நிறுத்த சொன்னவன் அர்ஜுனன்–எளிமையின் எல்லை நிலம்..-பரம பதம் -தன உடை ஜோதி செல்லும் பொழுதும் கடன்காரன் போல்-திரௌபதி  கூட்ட குரலுக்கு நேராக போக வில்லை -விட்டுவிட்டது மங்கள சூத்தரதுக்கு -நேராக போய் இருந்தால் பாண்டவர்களை முடித்து இருப்பான் -12 வருஷம் வன வாசம் நினைக்கும் பொழுது எல்லாம் போய் -துர்வாசர்  வந்த பொழுதும் இவனை கூப்பிட -அஷய பாத்ரம் தினம் ஒரு தடவை தான் -மாட்டு தொழுவத்தில் இருந்தே உபகாரம் செய்தானாம் -மூலையில் இருந்த சாஸ்திரம் அனைத்தும் முற்றத்தில் இட்டான் –எல்லாம் செய்தாலும் கடன் காரன்–ஒன்றுமே செய்ய வில்லையே -வட்டிக்கு வட்டி ஏறினால் போல்–இருந்ததே என்று சௌலப்யம் காட்டி கொண்டு இருந்தான் ..-வைசம்பாயனர்-ஜெயா மேந்தன் -சொல்லி கொண்டே இரும் கேட்டு கொண்டே இருப்பதே புருஷார்த்தம் ..–

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ கண்ணன் அனுபவம்- 1- ஸ்ரீ வேங்கட கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகள்

August 18, 2011

கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை..

முந்நீர்- முதலில் அப்பு –பிருத்வி முன் -மூன்று நீர் ஆற்று ஊற்று வேற்று நீர் –முந்நீர் ஞாலம் படைத்த முகில் வண்ணன் -வாசி இன்றி அனைவருக்கும் பொழியும் முகில் போல் —
படகையும் துடுப்பையும் கொடுத்தான்-போகிற வழியில் போக வெள்ளத்தில் முழுகுவது போல் –சம்சாரம் அழுந்தி -நோவு பட -கிலேச பாஜனம் -கோரம்-உடல் இந்த்ரியம் மனசு கொடுத்தான் –இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே இருக்க —
சாஸ்திரம் அறிந்து ஞானம் பெற -ஞானம் இருந்தால் தானே சாஸ்திரம் படிப்பான்-பிரதீபமான விளக்கு போன்ற கலைகள் சாஸ்திரம்..-
முக்தர் நித்யர் -விட சம்சாரிகள் பக்கல் கவலை கொண்டு -உண்டது உருக்காட்டாதே — தேசாந்தரம் இருக்கும் புத்திரன் பக்கலில் பித்ரு ஹிருதயம் கிடக்குமா போலே —
கண் காண நிற்கில் ஆளை விட்டு துரத்துவார் என்று அந்தர்யாமியாக இருந்து –சோதி வெள்ளத்தில் இருக்கும் ஒளி வெள்ளம் பரம பதம் வெறுத்து கால் கடை கொண்டு-களேபரம்-ஒழுங்கு முறை இன்றி இருக்கும் –உள்ளது வெளியானால் காக்காய் கொத்தும்
தாய் மருந்து முலைப் பால் வழியாக கொடுப்பது போல் –உபதேசம் புரியாமல் அனுஷ்டித்து காட்ட -அவதாரம்..கடி தின்னாரை கட்டில் இட்டு கொடுப்பது போல்- சக்கரை கட்டி மூடிமருந்து கொடுப்பது போல் – தாய் ஒக்க குதித்து குழந்தை காப்பது போல் குதித்தான் -அவ =கீழே தாரம் -வருகிறான் ..-குதித்த இடம்-பாட்டு கேட்க்கும் இடம் கூப்பிடு கேட்க்கும் இடம் ஊட்டும் இடம் வளைத்த இடம் ..–ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்றாக உடைய ஆச்சார்யர்-ஞானத்தால் திருத்த முடியாத சிஷ்யனை அனுஷ்டானம்மூலம் நிலை நிறுத்துவார் ஆச்சார்யர்..ஆச்சர்ய பரம்பரை முதல் ஸ்தானம்..கொண்டான் அவனும்..பஞ்ச தந்திர கதை- விஷ்ணு தர்மா வந்து -கதை மூலம் பாடம் சொல்வான்-மித்ர பேதம்-எருதுகள் -சிங்கம்–கற்று கொண்டது என்ன -ஓன்று பட்டால் உண்டு வாழ்வு-ராஜ நீதி கற்று கொடுக்க -இதி காச புராணங்கள் கதை வழியாக சாஸ்திரம் கற்று கொடுகின்றன ..வேதம் பிரதம பிரமாணம் ..-புராண பிரவசனம் சொல்லி புரிய வைப்பார்கள் -வேத வேதாந்தம் ஏகாந்தமாக ரகசியம் ஆசை ஊட்டிய பின்பு ..சைதன்ய மகா பிரபு அவதார தினம் மாசி மகம் அன்று கிருஷ்ண அவதார வைபவம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் ஸ்ரீ பாகவதம் -ஹரி வம்சம் -நாராயண கதா தொடக்கி -கங்கா காங்கேயன் சொல்லி  மகா பாரதம் -எச்சில் வாய்-பிராய சித்தம்  ஹரி வம்சம் பூர்த்தியாக கிருஷ்ண வைபவம் –
ஆழ்வார்கள் அருளி செயல் வியாக்யானம்  ஸ்தோத்ர ஸ்ரீ சுக்திகள் கொண்டு பார்ப்போம்–அவதாரம் எண்ணிக்கை இல்லை–தசா அவதாரம்-தசா =அழகு அத்புதம் அற்புதம் -நிறைய அவதாரங்கள் உண்டு..மீனோடு ஆமை கேழல் அரி குறள் முன்னும் ராமனாய் தானே பின்னும் ராமனாய் தாமோதரனாய்   –கல்கியும் ஆனான் தன்னை–பூர்ண அவதாரம்-ஆவேச அவதாரம்..-சக்தி ஆவேச அவதாரம்–மனிசராய் பிறந்து படாதன பட்டு அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட -ஆவிர்பவித்து -அஜாய மானாக -மாதா மகித்வம்-கம்பம் பாட்டி ஆக வைத்தான்..பிரம்மாவுக்கு குறை தகப்பன் மட்டும் என்று இருக்க -அதை மீட்டு கொடுத்தான் –11000 வருஷம் பெருமாள் தசரதன் 60000 வருஷம் இருக்க -இருக்க பிரம்மா விட வில்லை..அனைவரையும் வைகுந்தம் புக வைத்தான் –
கண்ணன் 100 வருஷம்-துவாபர யுகம் கடைசி– கலியை தொட்டு கொண்டு இருந்த காலம்..இருந்தாலும் செஷ்டிதங்கள் பல ..அவாப்த சமஸ்த காமன் -அவதரித்து சாதிக்க வேண்டியது இல்லை சத்ய சங்கல்பன் –சர்வக்ஜன் –பகவான்சக்தி  ஞான பல வீர்யம் தேஜஸ் ஐஸ்வர்யம் போன்ற ஆறு குணங்கள் நிறைந்தவன்–கடந்து உள்ளே இருப்பவன் கடவுள்..பரித் ராணாயா சாதூனாம் -சம்பவாமி யுகே யுகே –அவதரித்து பண்ண வேண்டுமா –தர்மம் நிலை நாட்டுவது கெட்டவர்களை அழித்து நல்லவர்களை காத்தல்-ஒரே பிரயோஜனம் சொன்னால் போதுமே -விநாசாய துஷ்க்ருதாம் மட்டும் சொன்னால் போதுமே –நம் பல ஆத்மா அபகரித்து 1000 இராவணன் போல் இருக்கிறோம்..–கருதும் இடம் சென்று பொருதும் சக்கரம்-உண்டே–கீழ் உலகில் அசுரர்களை கிளர்ந்து இருந்து பெயராமல் சக்கரத் தாழ்வான் முடிப்பான்–பாணம் கொண்டு பெருமாள் சமுத்திர ராஜன் விரோதி முடித்தார்ர்சன் சுதர்சன்அம்சம் தானே பாணம் -ஹேதி ராஜன்–சங்கல்பத்தலோ ஆயுதம் கொண்டே முடிக்கலாம் –அடைய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை-கூரத் ஆழ்வான்-சங்கல்ப்பத்தாலே ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்கரித்து பண்ணி -பகுசயாம்-நினைத்து முடிகிறாய்–திர்யக்-போல கூட அவதரித்து–ஆஸ்ரித ரட்ஷனம் –கலந்து பரிமாறுவது ஒன்றே பிரயோஜனம் தழுவி முழுசி பரிமாறுதல்–கீதா பாஷ்யத்திலும் -ஸ்வாமி சாது ரட்ஷனம் -ஒரு நாள் காண வாரா–கூரார் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி அடியேன் பால் வாராய் — கொடியேன் பால் வாராய் –கதறுகிறார் ஆழ்வார்–சாது பரித்ராணம்–த்ராணம் இல்லை பரி நன்றாக காத்தல் –உயிர் வாழும் வஸ்து கொடுப்பது மட்டும் இல்லை–சாது-திவ்ய சேஷ்டிதம் காண கல்யாண குணம் அனுபவம் நொடி பொழுதும் பிரியாமல் -பிரிந்தால் பிராணன் போகும் படி துக்கித்து இருப்பவர் தான் சாது அந்தர் அதிகரணம் ஸ்ரீ பாஷ்யம்- மீண்டும் -ச அதுவும் -ச காரம்-விநாசாய ச காரம் சேர்த்து -சாது பரித்ராணமே முக்கய காரணம்–துஷ்டர்களை அழிக்கவும்–துஷ்டானாம்- சொல்ல வில்லை–துஷ் கருத்தாம் தீய செயல்களை செய்பவர்–என்கிறார்–தீய செயல்களைஅளிக்க பார்கிறான் திரு த்தி பனி செய்ய பார்ப்பான்–ராவணனை நிறைய உபதேசம் பண்ணி  பார்த்தும் -திருந்தாமல் இருந்த தால் தானே -அழிக்க விரும்பாமல் இருந்த காரணத்தால் தானே அம்பை கடல் கரையில் இருந்து விட முடிய வில்லை–வலிமை உணர்ந்து கம்சன் திருந்துவான் என்று கண்ணனும் பார்த்தான் –துஷ் கருத் விநாசனம்-கிருத்யத்தை நாசம் –தர்மம்-இவனே —ராமோ விக்ரவான் தர்மா கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம் ..சாஷாத் தர்மம் தானே என்கிறது –சர்வ தர்மான் பரித் யஜ்ய -மாம் ஏகம்-அவனை பற்ற சொன்னான் –தன்னை நிலை நிறுத்த அவதாரம்–கல்யாண குணம் கண்டு அனுபவிக்க -எட்டு சுரைக்காய் போல் இல்லை– அழுத நோக்கும் அஞ்சும் நோக்கும் காண கொடுப்பான்–இது தான் தர்மம் சமஸ்தானம் –பூ பாரம் -மண்ணின் பாரம் நீக்க தான் வட மதுரை பிறந்தான் நீசனான நம்மையும் வாழ்விக்க -அனைவர் கண் களுக்கும் இலக்காக்கி கொண்டு  வந்தான் –அக்ரூரர் மாலா காரர் விதுரர் போன்றோருக்கு–அவஜானந்தி மாம் மூடாக -அவமானம் படுத்து கிறார்கள்- மேன்மை அறியாமல் –நம்மை சொன்னான் –ராவண சைன்யம் துரி யோதன சைன்யம் இருந்து இருப்போம்–அன்று அறிந்து கொள்ளாத குறை தீர அர்ச்சை -விசுவாசம் வைக்க வேண்டும்..தமர் உகந்த எவ் உருவம் அவ் உருவம் தானே –ஜன்ம கர்ம மே திவ்யம் -அவனுக்கே இப் படி திவ்யமாக  இருக்கிறது-அறிந்தவனுக்கு தேகம் துறந்து புனர் ஜன்மம் இன்றி அவனை அடைகிறோம் அவதார ரகஸ்ய ஞானம் பரம பதம் கொடுக்கும் .நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டு மனிசர்க்காய் –விவச்மான் மனு இஷ்வாகு–சொன்ன கர்ம யோகம்-பிரசன்காது அவதார ரகசியம் அருளுகிறார் –கர்மம் தள்ள நாம் பிறக்க –அனைவருக்கும் ஈச்வரனான நான் கிருபையால் -கரை ஏற்ற -அவதாரம் என்கிறார்–தர்மம் வாட்டம் -ஒற்றை காலில் நிற்கிறது கலி யுகம்-.ஏக ஹஸ்த ரிஷி ஏக கர்ண ரிஷி-போன்ற ஹிம்சை-ராஷசர் தின்ற உடம்பை பெருமாள் இடம் காட்ட –பெருமாள் இருந்த தண்ட காரண்யம்-ஆத்மா -வாசு தேவ சர்வம் -ஞானி து ஆத்மைவ மே மதம்–உயிர் ஆனவர்கள்-ஆத்மானான் ஞானி களை உண்டாக்குவேன் என்கிறான் -எம்பெருமானார் -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின்..-சைசவ பருவ கண்ணன் அனுபவம் ஆனந்தத்தின் எல்லை–சௌசீல்யம் ராம  அவதார முக்யகுணம்– சௌலப்யம் கிருஷ்ண -தாழ விட்டு கொண்டு ஏவி பணி செய்வான் கட்டுண்ண அடி உண்டு -காட்டினான்
நெல் செய்ய புல் தேயுமா போலே சாது பரித்ராணம் பண்ண தன் அடைவே துஷ் கிருதம் போகும்–விளக்கிலே விழுந்து  விட்டில் பூச்சி -உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர்–ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கு அவன்..–புரை அற கலந்து பரி மாறுதல் –வேத வேத்யே பர –வேத வேத்யன் பகவான் –வேத புருஷன் -பிதரம் -தசரதனை தேர்ந்து எடுத்தான் பெருமாள்–வால்மீகிக்கு பிள்ளையாக வேத புருஷன்-ஸ்ரீ ராமாயணம் –அடியாரை கலக்க முடியாத வருத்தம் பெருமாள்-ராஜ குளம்– வால்மீகி வசிஷ்டர் போல்வார் போல் தான்–வியாஜம் வன வாசம்–ஏழை எதலன் கீழ் மகன் –சொல்லும் படி குகன்/சுக்ரீவன் /விபீஷணன்-14 வருஷம் தான்பின் சக்கரவர்த்தி ஆக்கி -பிறந்த அன்றே சௌலப்யம் சௌசீல்யம் காட்ட -வசுதேவர் பிள்ளையாக பிறந்து-யயாதி சாபம்-ராஜ்ஜியம் ஆளும் அதிகாரம் இழந்த குலம்–உக்ரசெனரை வைத்து -ஆலோசனை பண்ணி வந்தான்-பிறந்த அன்றே ஆய குலம் புக்கி –அறிவு ஒன்றும் இல்லா ஆய் குலம் வளர்ந்தான் –தசரதன் -பாயாசம் பங்கு போட்டு பெருமாளை நால்வராக -பரத லஷ்மண சத்ருக்னன் கூட பெருமாள்..அர்தாம்சம் ஸ்ரீ ராமன்-ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பூரணன்-ஒருத்தன் தபசு பண்ணி ஸ்ரீ ராமன் – -இங்கு நால்வர் தபசு பண்ணி ஒரு பிள்ளை–நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டு-அனுசாசன பர்வம் மிக பெரியது மகா பாரதத்தில் எல்லாம்தர்மம் சொல்லும் சகஸ்ர நாமமும் இதில் தான்..-உபதேசித்தவற்றில் உயர்ந்த தர்மம்-கண்ணனை காட்டி-கிருஷ்ணன் தர்மம் சனாதனம்-.-வசுரேத திரு நாமம்-அவதாரிகை- கிருஷ்ண –விசேஷ அர்த்தம் ஒவ் ஒரு திரு நாமம் கேசவ நாமம் நான்கு அர்த்தம் –பிரம்மா ஈசன் இருவருக்கும்/ கிலேச நாசன் கேச பாசம் உடையவன் கேசி அசுரனை அழித்தவன்–மனோ ஜாவா வசு பிரத அடுத்து அடுத்து இரண்டு தடவை வரும் வசு=செல்வம் ஐஸ்வர்யம்–திவ்ய தேஜசை ஒளியை -தன் அவதாரம் தானே காரணம்- முதல் திரு நாம அர்த்தம்-காட்டி-செல்வம் கொடுப்பவர் சங்கரர் அருள பராசர பட்டர் அருளிய அர்த்தம்  -தாமாகிய செல்வத்தை தேவகி வசு தேவருக்கு கொடுத்தவர்–பகவத் அனுபவம் தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வார் தன்னையே தந்த கற்பகம்..எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம்-ஏ வகாரம்-தன்னையே கொடுத்தவன் –பெற்றோர்களுக்கு தன்னை கொடுத்தவன்..அவதாரித்த பொழுதே பிரார்த்தித்த படியே -பர பிரம்மா ரூபத்துடன்–அடையாளம் உடன் -ஆசைப் பட்டாள்-கருத்த நீல மேக சியாமளன் -கழுத்தே கட்டளையாக நீரை பருகிய மேகம் போல் பட்டு பீதாம்பரம் உடுத்தி கொண்டு புண்டரீ காட்ஷன் -பஞ்ச ஆயுதம் கொண்டு–சங்கு சக்கரம் கையிலே தரித்து கொண்டு அவதரித்தான்..ஸ்ரீ ராம அவதாரம் விட மேம்பட்ட ரூபம்–அச்சுத பானு -உலக தாமரை விகசிக்க -தேவகி பூர்வ சந்தை ஆவிர்பவித்தான் –கிழக்கு திக்கில் –சூர்யன்-கிழக்கு திக்கு சம்பந்தம் போல் தேவகி-கண்ணன்–சந்திர குலம் —வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு போல் ஸ்ரீ ராமன்–ஆவீர் ஆஸீத் –கற்ப வாசம் –வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்து–கேட்க்கும் பொழுது அவனுக்கு ஆனந்தம் ஏன் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா –ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து -பிறக்க வில்லை என்று ஆழ்வார்கள் அருள வில்லை-அஜாய மானா பகுதா விஜாயதே -பிறக்காதவன் பல படி பிறக்கிறான்..–பல ஜன்மம் பல ரூபம்–கர்மாதினம் இல்லை கிருபை அடியாகா சங்கல்பத்தால் இச்சையால் பிறக்கிறான் -வேண்டி இரக்க -இரண்டு சப்தம்–தானாகவும் வேண்டி தேவரும் இரக்க –நம்மை கரை ஏற்ற –தன் நினைவு அடியாக பிறக்கிறான்–பிறவாதவன் பிறக்கிறான்–மகன் ஒருவர்க்கு அல்லாத மா மேனி மாயன்-பேய் ஆழ்வார் -சர்வ லோக பிதா பிதா தேடிபிரகிறான்-ஒன்பது வித சம்பந்தம்-பிதா ரட்ஷக சேஷி பர்தா -வேதாந்திகள் வசு தேவன் கண்ண பிரானுக்கு பிள்ளை என்பர்–ஸ்ரீ ஜெயந்தி-ஆவணி -ரோகிணி-முகூர்த்தம் தான் -கண்ண பிரானின் அவதரித்த முகூர்த்தத்தின் பெயர் தான் இது..விஷமும் அமிர்தம் ஆகும் முகூர்த்தம் -அரண்மனை-சிறைக்கூடம்/பகல்-இரவு/சித்தரை வசந்த ருது-வர்ஷா ருது ஆவணி–திவ்ய ரூபம் –உப சம்கர -வசு தேவர் மறைத்து கொள்ள சொன்னதும்-விச்வாத்மா -உலக்குக்கு எல்லாம் ஈசனே -மறைத்து கொள் தேவகியும் சொல்ல கம்சன் ஆபத்து என்பதால் மறைத்து கொள்ள -பர பிரமம் -என்று தெரிந்தாலும்..மக்கள் அருவரை கல்லிடை மோத-சர்வேசன் தேவ தேவன்விச்வாத்மா என்று  தெரிந்தும்–மங்களா சாசனம் -பொங்கும் பரிவு-போல்—தந்தை சொல் கேட்டு கானகம் போனது பெருமாள் 24 வயசில்– இங்கு கண்ணன் பிறந்த அன்றே –மறைத்து கொண்டான்–தந்தை காலில் விலங்கு அற வந்து தோன்றிய தோன்றல்–நமக்கும் சம்சார விலங்கு அறுக்க பிறந்தும் மாட்டி கொண்டு கிடக்கிறோம்..யமுனை -மதுரைக்கும் திரு ஆய்ப்பாடி நடுவில்—விரஜை பூமி-விரஜை பிரதட்ஷண்யம் அங்க பிரத்யட்ஷனம் பண்ணுவார்கள் இன்றும்..தூய பெரு நீர் யமுனை–கங்கை கோதாவரி சரயு விட தூய்மை-சரயு பெருமாள் தன் உடைஜோதிக்கு போகும் பொழுது தான் -குளித்தோ உமிழ்ந்தோ போல்வன பண்ண வில்லை-கோதா பெயர்தரித்த பின் மீண்டும் நாம ஏக தேசம் கொண்டதால் -பாபம் போனதாம்–நாய் குடலிலே நறு நெய்  தங்காதது போல் –இரவே போனான்-இரவை கொண்டாடுவார்கள்-கம்சன் அறிய வில்லை–இடை பிள்ளை உடன் சேர்ந்து பண்ணிய கொட்டம் கிடைக்க –18 -12 ச்லோஹம் பெருமாள் பிறக்க 30 ச்லோஹம் விச்வமித்ரர் வர ௧௬ வயசு ஆக வில்லை–அப் பொழுது 12 வயசு -பால ராமன் வைபவம் -சொல்ல ஒன்றும் இல்லை-இவனுக்கு எல்லாம் பால லீலை தான்–ஒரு பிறவியில் இரண்டு பிறவி–இரண்டு மாதா பிதா குலம் யது குலம் யாதவ குலம்-ருக்மிணி தாயாரையும் நப்பின்னை பிராட்டியையும் கொள்ள -சௌலப்யம் காட்ட தான் ஆய் குலம் புகுந்தான்–ஒரு இரவில் ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர–பெருமைகளை மேன்மையை ஒளித்துகொண்டு வளர்ந்தான் –சுருதி  ஸ்மிர்த்தி பாரதம்  கொண்டாடட்டும் நந்தனைகொண்டாட போகிறேன்-பர பிரமம் தவள பெற்றானே அவன் பவனத்தில்..அந்தரி- துர்க்கை–இவள் பார்வதி இல்லை–யோக மாயை -நித்ய கன்னிகை இவள்–நவமியில் பிறந்தவள் தங்கை கண்ணா பிரானுக்கு –எடுத்து வளர்த்த் தாய்க்கு பிறந்தவள்–அந்தரத்தில் மறைந்தவள்-அந்தரி-கூரை அந்தரி சூட்ட கனா கண்டேன் தோழி நான்..-தம்பி வளை காரி-காப்பு போல் -காப்பு இடுபவள் இவள் நஞ்சீயர்-முன்பே பிறந்து காத்தாள்–பூதனை- எழும் பூண்டு எல்லாம் அசுர பூண்டு – முழுதும் முடித்தான் கண்ணன் -மாரீசனை விட்டு சூர்பனகைமுடிக்காமல் மிச்சம் விட்டார் பெருமாள்..-பூதனை சகடாசுரன்-பேய் முலை உண்ட பிள்ளைக்கு ஏற்றம்-சிறு சேவகமும் நெய் உண் வார்த்தையுள் -அடி உண்டு அழுத நிலை என் நெஞ்சை உருக்குமே 
பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபகாரம்-ஆடவர் பெண்மையை அவாவும் தோளினாய்-கம்பர்–கண்களையும் நெஞ்சையும் கொள்ளை கொள்ளும் அழகு–சகர வர்த்தி திரு மகன் அழகு–கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ண புரத் தம்மானை கண்டார் கொலோ–அவர்களே வழங்கும் படி கண்ணன் அழகு–அபகரிக்க வேண்டாம்
ஏக தார விரதன் பெருமாள்-இவனோ 16108 தேவிமார்களை கொண்டான்..ஆத்மா தாதா பலம் தாதா– தன்னை கொடுத்தான் ஒருவருக்கு– அனுபவிக்கும் பலன் இன்னும் ஒருவருக்கு கொடுத்தான் ..–யசோதை பாவனையில்-பெரியாழ்வார் அனுபவம்–பிள்ளைத் தமிழ்–குலசேகர ஆழ்வார் ஸ்ரீ ராம அவதாரம் இழிந்தவர்-இரண்டு பதிகம் கிருஷ்ண-பிரான் மேல் அருளி இருக்கிறார் அதில் ஓன்று தேவகி பாவனை புலம்பல்–விலஷனமான தெய்வ தேவகி புலம்பிய புலம்பல்–ஓடுவார் விழுவார் –உகந்து -ஆய் பாடியில்–முந்தை நன்முறை அன்புடை மகளிர் முறை முறை தம் தம் குரங்கிடை இருத்தி — -எந்தையே ஏன் தன குலப் பெரும் சுடரே எழு முகில்  -கொண்டாடி கேட்டாள் –உந்தை யாவன் என்று உரைப்ப –சென் கேள் விரலிலும் -கடை கண்ணிலும் காட்ட நந்தன் பெற்றனன் –நல் வினை இல்லா நாங்கள் கோன் வசு தேவன் பெற்றிலேன் –பெயரிலே தெரியும் வசு-செல்வம் ஐஸ்வர்யம் நந்த -ஆனந்த படுபவன்..ஆத்ம தாகா தன்னை கொடுத்து பல தாகா அனுபவிக்க பலமும் கொடுக்கிறான்..-நந்த கோபன் குமரன் நந்த கோபன்  இளவரசு சொல்லி கொள்வதில் பெருமை-சக்கரவர்த்தி திரு மகன்-ராமம் தசரதா ஆத்மஜம்–வாசு தேவன் -பிள்ளை பெயரே கொண்டான் இவனும்..-நந்த கோபர் கம்சனுக்கு கப்பம் கட்ட போவார்-வசுதேவர் பேசுகிறார்-பிள்ளை பிறந்து -உபதேசம் பண்ணுகிறார் நந்தனுக்கு .-தன பிள்ளை பல ராமனையும் உம பிள்ளை போல் வளர்க்க வேண்டும் என்று உபதேசிக்கிறார் –.வரும் வழியில் பூதனை மாண்டதை பார்த்தார்-வஞ்சனை செய்ய தாய் உருவாக்கி வந்த பேய் — தீய அலவலை =பகு ஜல்பிகா -தொண தொண பேசும்-வஞ்ச பேய் வீய விடப் பால் –செம் கண் அலவலை வந்து அப் பூச்சி காட்டுகின்றான்-அர்ஜுனனுக்கு உபதேசம் பண்ணி தான் அலவலை என்பதை காட்டினான்–அதனால் தான் பூதனை இடம் பிடித்து போனதாம் கண்ணனுக்கு ..ஸ்ருனு- எழுப்பி எழுப்பி சொன்னான் அர்ஜுனனுக்கு ..எடுப்பும் சாய்ப்புமாக அருளினான் கீதையை–தூய குழவியாய்–வஞ்சனை செய்ய தாய் உருவாக்கி–ஆழ்வார் வயிறு பிடிக்கிறார்–வேக வாதி சாபம்-தலை வெடிக்கும் -ஸ்திரீயை இஷ்டம் மீறி அனுபவித்தால்–அதனால் தான் ராவணன் முயன்றான் பல வழியில்–ராமன் வேஷம் போட்டு கொண்டு போக சொல்ல -ராமன் வேஷம் போட்டு கொண்டதும் ஏக தார -மனம் வந்ததாம் —தாய் வேஷம் கொண்டதும் அபிப்ராயம் கை விட வில்லைபூதனை–பெண்மை மிகு வடிவு கொண்டு வர-அனந்யார்கமான வஸ்து–அவளுக்கு இல்லை வேறு யாருக்கும் இல்லை உனக்கே ஆம் ஆள் செய்வோம்–ரசித்து உறிஞ்சி சாப்பிட உயிர் சேர்ந்து வந்ததாம் உயிர் கலந்து பாலை கொடுத்தாள் ..விஷம் உடன் கூடி இருந்தாலும் இனிமையாக இருந்ததாம் சக்கரை சேர்த்த முலைப் பால்-யாரேனும் ஆக்கவுமாம் அவனை கிட்டிய பின் சொரூபம் வெளிப் படும் -சேஷப் படுவதே ஆத்மாவின் சொரூபம்-நம் சொரூபம் வெளிப் படும் அவனை பற்றினதும்..அது போல் பூதனை சொரூபம் வெளிப் பட்டது -லோக பால அக்னி போல் வந்து-ஸ்தானம் கொடுத்து நல் கதி பெற்றாள்–அஞ்சாதே முலை கொடுத்தாள் ஆய்ச்சி–அகில் சந்தன கந்தம் வீசிற்றாம் பூதனை உடலில்–விரோதத்தால் பற்றினவள் மோட்ஷம் பெற்றாள் ஸ்ரத்தை உடன் பற்றினால் என்ன கிட்டும் சொல்ல வேண்டுமா –இடை சாதி பிறந்தவனுக்கு பால் கிட்டும்-தாய் பால் கிடைக்காமல் பண்ணுவான்-பிறவி இல்லை–கவி நயம்–சமத் காரா வார்த்தை–நிச்சயம் மோட்ஷம் கிட்டும் சரித்ரம் கேட்டவர்களுக்கு ..தாயே ரட்ஷகம் ஆக வைத்த சகடம்–நாள்கலோர் நால் ஐந்து திங்கள் அளவில்-பெரியாழ்வார்-ஏழு  திங்களில் -யமுனை நீர் ஆடப் போனேன் —யசோதை போக –ஏழு மாதம் திரு மங்கை ஆழ்வார்-பொங்கும் பரிவு–முரன் என்கிற அசுரன் -அனைவரையும் ரசிப்பது அவன் திரு அடி தானே -அவனையும் காக்குமா பரிட்சை -தளர்ந்து முறிந்தும்-திரு கால் ஆண்ட பெருமான்-உபயோக படுத்து  ஆளுகை–திரு சேவகமும் -நவநீத -நெய் உண் வார்த்தையுள் அன்னை கோல் கொள்ள -நவநீத சோரம் அனுபவிக்காத ஆழ்வார்கள் இல்லை–உரலோடு கட்டி-விஷ்ணு புராணம்-வெண்ணெய் திருட்டு சரித்ரம் நிறைய இல்லை ரிஷிகள் விட ஆழ்வார் அனுபவம் அதிகம்–அவன் அருளால் மதி நலம் அருள பட்டவர்கள்–வார்த்தை பழக கண்ணன் தின்னும் பண்டம் வெண்ணெய்-அவதார பயன்-வெண்ணெயால் தான்–கட்டுண்ண பண்ணி எளிமை குணம்காட்ட -மிடறு மெழு மெழுத்து ஓட வெண்ணெய் விழுங்கி போய் -வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்பான்–கவ்யம்-பசு கொடுக்கும் பால்/தயிர்/வெண்ணெய்/நெய்/மோர்/திருடி ஓட வெண்ணெய் தான் திட பதார்த்தம்–சூட்டு நன் மாலைகள் –ஆராய்ந்து வந்தானாம்–தொண்டையில் கரைந்து போகும் வெண்ணெய் -மென்று தின்று அரைத்து விழுங்க வேண்டும் தானாக இறங்கும் வெண்ணெய்-வாயில் இருக்கும் வெண்ணெய் விழுங்கினால் போகும் கையில் உள்ளதை  உடம்பில் பூசி கொண்டான் – வெண்ணெய் அளந்த குணுங்கும்–முகத்தில் ஈசி கொண்ட வெண்ணெய் தனக்கு தெரியாது அதனால் பிறர்க்கும் தெரியாது ஏற்று நினைக்கும் குழந்தை–ஓர் ஓர் தடா உண்ண-பெரியாழ்வார்–உலகு எல்லாம் உண்டு உமிழ்ந்தும் ஆராத தன்மையனாய் ஆங்கு ஓர் ஆய்ப்பாடி–வாரார் வன முலையாள் மத்தார பற்றி கொண்டு–கெட்டி தயிர் –ஏரார் இடை நோவ சீரார் தயிர் கடைந்து -சீர்மை வெண்ணெய் திரண்டு அதனை- தெய்வ வசத்தால் திறந்ததாம்-கடை வெண்ணெய் உண்பான்–கும் கும் -இதி ததி மத்யே -நடுவில் கும் கும் வருகிறதே என்ன என்பானாம்–அம்பா நவ நீதம்–கிம்பா பூதம் என்பாளாம் –நமக்கு தெரியாத பூதம்–திரண்ட வெண்ணெய் பார்த்தான்–அது விழுங்கும் முன் நான் விழுங்கி விடுகிறேன் என்றானாம் –அம்பா நவநீதம் என்றானாம் என்ன ஆனந்தம் மந்த ஹாசம் யசோதைக்கு –வேறோர் கலத்து இட்டு–வழக்கமான கலம் இல்லாமல்–சாத்து பரணியில் வெண்ணெய் வைத்தாள்–நாரார் உரி ஏற்றி நன்குஅமைய வைத்துஅது அதனை —கள்ள கயிறு உருவி -வேல் கண் மடவாள் -கண்ணால் கண்ணனை பார்த்து கொண்டு இருக்கிறாள் –அவள் போந்தனையும் பொய் உறக்கம் -ஒராதவன் போல் உறங்கி-அறிவுற்று -தாரார் தடம் தோள்கள் உள் அளவும் கை நீட்டி-ஆராத வெண்ணெய் விழுங்கி–அருகு இருந்த மோரார் குடம் உருட்டி–கலப் படம் கொடாது -அநந்ய -மாம் ஏகம் சரணம் என்றவன்–சாரமான வெண்ணெய் எடுத்த பின் அசாரம் உதறினான் மோர் உருட்டி–கறந்த நல் -பிறந்ததுவே முதலாக பெற்று அறியேன்–அம்மா மண்டபம் திருடன் கதை–காது அறா கள்ளன்-முன் கிடந்த தானத்தே ஒராதவன் போல் கிடந்தான் -கை போட்ட இடத்தில் கை போட்டு கால் போட்ட இடத்தில் கால் போட்டு–மோர் வழிந்து இருக்க -தான் வைத்தது காணாள் வயிறு அடித்து -குழந்தைக்கு ஜீரணம் ஆகாதே -யாரார் புகுவார் ஐயர் இது அல்லால்–நீரார் இது செய்தீர் நெடும் கயிற்றால்-காண உரலோடு –சிக்கன வார்த்து அடிப்ப -ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான்-திருப்தி இன்றி–வெட்கம் இன்றி -வெண்ணெய் வீணாக போகிறதே அங்கு இருந்தால் விழுங்கி இருக்கலாமே பெரிய திரு நாளிலே சிறை பட்டால் போலே –பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர்– மண் உண்டு பேய்ச்சி முலை உண்டு வெண்ணெய் உண்டு ஆய்ச்சி வயிற்றினோடு ஆற்றா மகன்–திருப்தி பண்ண முடிய வில்லையாம்-வண்ணனுக்கு இட்டாரோ-சால் பெரியவை துணிகள் போட்டு-வாரா வண்ணான் சாலா -கேடடால் முகம் மலருமாம் கண்ணனுக்கு –உரல்-பொத்தை உரல்–மரத்தால் பண்ணிய உரல்–கல் உரலில் இடித்தால்  அரிசி பொடி பொடி ஆகும்-பொத்தை உரலை கவிழ்த்து –அவனுக்கு என்று நடுவே தேடுவார் உண்டே நல்ல உரலுக்கு -பிறர்க்கு ஆகாத ஒன்றே இவனுக்கு ஆகும் –களவுக்கு துணை–கட்ட 2 அங்குலம் குறைய –பத்து சுற்றுக்கு போகும் படி குறைத்து கொண்டான் -பரத்வத்தை வெளி படுத்தி உடனே சௌலப்யம் காட்டி அதை மறக்க மயக்கி விடுவான் ..கன்னி நுண் சிறு தாம்பி னால்–முடிந்தால் அறுத்து போ என்றாளாம்–கயிற்றினால் கட்டினவள் சொல்லாலும் கட்டினாள் –எளிமையை காட்ட வந்த அவதாரம்–மயங்கி நிற்க –கரும் களிறே போல நின்று தடம் கண்ணீர் மல்க -நினைக்க நினைக்க மோகம்-பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் உரலினோடு இருந்து ஏங்கிய எளிவு எத் திறம் -ஆறு மாசம் ஆனதாம் ஆழ்வாருக்கு ..
ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

இரண்டாம் திருவந்தாதி-76-100- ஸ்ரீ கிருஷ்ணா பிரேமை ஸ்வாமிகள் ..

August 17, 2011
வரைச் சந்தன குழம்பும் வான் கலனும் பட்டும்
விரைப் பொலிந்த வெண் மல்லிகையும் –நிரைத்துக் கொண்டு
ஆதிக் கண் நின்ற அறிவன் அடி இணையே
ஓதிப் பணிவது உறும் –76
மெய் ஞானிகள் ஆழ்வார்கள்-கைங்கர்யம் தியானம் முடியாதவர்களுக்கு என்பர்–திவ்ய தேசம் சாதனமா சாத்தியமா –மனத்துக்குள் வரவே இங்கு எல்லாம் வாசம் செய்கிறான்..–சாரதாம்பாள்-ராம கிருஷ்ணன் தம்பதி-சமாதி -மறு படியும் சமாதி வராமல் போகணும் -கைங்கர்யம் வேண்டும் கேட்டு பெற்றாள்–வடுக நம்பி பால் காய்ச்சின ஐதீகம் –பாகவத ஆச்சர்ய கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் சாதனை இல்லை..-அனுபவ பரர்கள்- எழுந்து அருள பண்ணுபவர்கள் அனைவரும் சேவிக்க -பக்தர் பாகவதி சக இரண்டு கோஷ்டி உண்டாம்– பக்தர் =அனுபவ பரர பாகவதர்-அனுபவ பரர..அனுபவித்தால் கைங்கர்யம் பண்ண முடியாது..திரு ஆரதனத்துக்கு வேண்டியவை சொல்கிறார் இதில்..மலயஜம் சந்தனம் -இங்கு இருந்து  தான் எங்கும் போகும்–வரை மலை-திரு மலையிலே சந்தன மரம் உண்டு….சந்தன குழம்பு– வான் கலனும் =அழகிய திரு ஆபரணங்கள்–உயர்ந்த ரத்னங்கள் –வாசனை கொண்ட  வெண் கண்ணுக்கும் இனிமை மல்லிகையும்..-நிரைத்து கொண்டு-பொட்டி பொட்டியாக -ஆதி -பூர்வமே இருந்தவன்-சர்வக்ஜன்-அறிவன்-ஓதி பணிவதே -சகஸ்ர நாமம் சொல்லி திரு ஆராதனம் பன்னுவதே உரும்-பாக்கியம் கிட்டும்
உறும் கண்டாய் நல் நெஞ்சே ! உத்தமன் நல் பாதம்
உறும் கண்டாய் ஒண் கமலம் தன்னால் –உறும் கண்டாய்
ஏத்திப் பணிந்து அவன் பேர் ஈர் ஐநூறு  எப் பொழுதும்
சாத்தி வுரைத்தல் தவம் –77
நெஞ்சு தான் நண்பன்–பகவத்  விஷயம் ஆசை படுவதால் நல நெஞ்சு-கதம்பனூர் உத்தமனை -ஆயிரம்  திரு நாமம் சொல்லி கமல பூ சாத்துவதே சாத்தியமும் சாதனமும்..பாவானினிசசர்வச தர்மங்களிலும் –மோஷ பிராயச்சித்த தர்மங்களிலும் சிறந்த தர்மம்-கோ தர்மம்-பீஷ்மர்–அதிக தமோ மக -மனசால் செய்யும் தவம்-வாசிக்க தபஸ்-சகஸ்ர நாம பாராயணம்
தவம் செய்து நான் முகனே பெற்றான் தரணி
நிவந்து அளப்ப நீட்டிய பொன் பாதம் –சிவந்த தன்
கை யனைத்தும் ஆரக் கழுவினான் கங்கை நீர்
பெய்து அனைத்துப் பேர் மொழிந்து பின் –78
நான் முகனே சகஸ்ர நாமம் பாராயணம் செய்து பெற்றான்-நீட்டியபொன் பாதம்-ஜெய ஸ்தம்பம் போல்–சுருள் ஏணி போட்டு- பரம பத சோபானம் தேசிகன் –ஸ்ரீ பாத பூஜை பண்ணி–கங்கை–கை அனைத்தும் ஆர கழுவினான்–சுருதி சிரஸ்-கல்பக மரத்தின் கொழுந்து–எட்டு கைகளாலும் –சிவந்த கை-புஷ்பம் சேர்த்து சிவந்த கைகள்–அனைத்து பேர் மொழிந்து -சகஸ்ர நாமம் முடியு வரை பாத பூஜை பண்ணினான்
பின்னின்று தாய் இரப்பக் கேளான் பெரும் பணைத் தோள்
முன்னின்று தான் இரப்பாள் மொய்ம் மலராள் சொல் நின்ற
தோள் நலந்தான் நேர் இல்லாத் தோன்றல் அவன் அளந்த
நீள் நிலம் தானத் தனைக்கும் நேர் -79
தாய்-கோசலை–சொன்னதை கேளாமல்-ஸ்ரீ ராமனை அனுபவிக்கிறார்..-எஷ தர்ம சனாதனக -பர்தா விட்டு பார்யாள் பிரிய கூடாதே -தர்மத்தால் கட்டு படுத்த அந்த தர்மம் உன்னை காக்க மங்களா சாசனம் பண்ணி அனுப்பினாள்–அடுத்து சீதை பிராட்டி–அனைவருக்கும் தக்க படி பேசி ஜெயித்தவர் இவள் இடம் தோர்க்க -பர்தாவை பிரிய கூடாது என்று பெருமாள் அருளிய வார்த்தை-சொல்லியே -தன் நேர் இல்லாத ஸ்வாமி-தோள் நலத்துக்கு எடுத்து காட்டு உலகு அளந்த விருத்தாந்தம்
நேர்ந்தேன் அடிமை நினைந்தேன் ஒண் கமலம்
ஆர்ந்தேன் வுன் சேவடி மேல் அன்பாய் –ஆர்ந்த
அடிக் கோலம் கண்டவர்க்கு என் கொலோ ? முன்னைப்
படிக் கோலம் கண்ட பகல் –80
நேர் பட்டேன்-அடிமை கைங்கர்யம் பண்ணி–பகவத் பிரிதியாக செய்வதேதர்மம்–ராவணன் ஹிரண்யன் தபம் செய்தாலும் மாண்டார்கள்-அஸ்வத்தாமாசெத்தார்  -துரோணர்  பிள்ளை-பிரம்மாஸ்திரம் –சொல்ல முடியாது- தர்மன்–யானை –பீமன் கொள்ள அப் பொழுதும் சொல்ல வில்லை-பீமன் சொன்னான்..கங்கையில் இறங்கி மறைய-யம தூதர் -நரகம் வழியாகதர்ம புத்றரை அழைத்து போய் சொர்க்கம் விட்டார்கள் -கண்ணா பிரான் சொல்லியும் முடியாது என்றதால் நரக தர்சனம் ..கண்ணன் சொல்வதே தர்மம் என்று உணர வில்லையே ..-ஆர்ந்தேன் -மனசு நிறைவு பெற்றேன் அவன் அன்பால்–பகல்=காலம்–பகவத் பக்தி பண்ணியே மனம்நிறைந்து இருக்க -உன்னை நேரில் கண்டவர்கள் எப்படி இருந்து இருப்பார்கள் நினைக்க –ஒரு விழி தோற்றம்-தோள் கண்டார் தோலே கண்டார்-ஒரு இரவு முகத்தில் விளித்தாராய் படுத்தும் பாடு–ரதம் போனாலும் கண்ணில் உள்ள ஸ்ரீ ராமன்போக வில்லை கண்ணிலே நித்ய வாசம் பண்ணுகிறான்–மல் யுத்தம் வந்த கண்ணனை கண்களாலும் மூக்காலும் குடிக்க -உச்சி முகருவது போல் அனுபவம் –திரு மேனி பார்த்து பட்ட பாடு ஆழ்வார் நினைந்து பார்கிறார் —
பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் கனவில்
மிகக் கண்டேன் மீண்டு அவனை மெய்யே -மிகக் கண்டேன்
ஊன் திகழும் நேமி ஒளி திகழும் சேவடியான்
வான் திகழும் சோதி வடிவு –81
கண்டேன் கண்டேன் கண்டேன் திருப்பி திருப்பி அருளுகிறார் அதிலும் – மெய்யே சத்யம் என்கிறார் இதில்–பகலிலும் பார்த்தேன்–இரவிலும் -துணிந்து -கண்டவர் விண்டிலர் என்றார் இவரோ துணிந்து சொல்கிறார்..–நாரணனை சாஷாத் கரித்தார் இவர் –பரம் ஜோதி வடிவை கண்டேன் —
வடிக் கோல வாள் நெடும் கண் மா மலராள் செவ்விப்
படிக் கோலம் கண்டு அகலாள் பல் நாள் –அடிக் கோலி
ஞாலத்தாள் பின்னும் நலம் புரிந்தது என் கொலோ ?
கோலத்தால் இல்லை குறை –82
ஸ்ரீ தேவி -கோலம்-அழகு -வடி கோலம்-வடி கட்டின அழகு–சர்வாங்க சுந்தரி—ஜிதேந்தரர்களையும் மயக்கும் ரம்பை மேனகை-இந்த்ரிராணி–அனைவரையும் தள்ளி-பார்வதி-லலிதா -சரஸ்வதி–அவர்களையும்விலக்கி ஸ்ரீ திரு சோபை -லஷ்மி ஸ்ரீ என்றே திரு நாமம் கொண்டவள்–புவன சுந்தரி–அழகுக்கு எல்லாம் ஹேது-வடி கட்டி எடுத்த அழகு -வாள் வீச்சு போல் பெருமாளை பார்க்கும்–பார்த்து கொண்டே -அகலாமல் இருக்க –பூமி தேவியும்–தன் உடன் பெருமாள் பேராமல் இருக்க தானே தரையாக ஆகி -ஞாலத்தால்-பத்ரி முதல் திரு புல்லாணி வரை பரவி–திவ்ய தேசம் தோறும் தன் மேல் திரு அடி வைக்கும் படி–எம்பெருமான் அழகுக்கு குறை இல்லை–ஸ்ரீ ரெங்கம் உபய நாச்சியார் இருவரும் இருந்தே -நம் பெருமாளை பார்த்து தலை சொக்கி போக ரெங்கா என்று அமர்ந்தார்களாம்–
குறையாக வெம் சொல்கள் கூறினேன் கூறி
மறையாங்கு என வுரைத்த மாலை –இறையேனும்
ஈயும் கொல் ! என்றே இருந்தேன் எனை பகலும்
மாயன் கண் சென்ற வரம் –83

சொன்னது குறை– சொல்லி முடிக்க முடியுமா –ஏதோ சொன்னேன்–நல்ல தமிழன் நான் என்றார்-பெரிய தமிழன் பெரிய நல்லெண என்று முன்பு சொன்னேன்-தன்னைலஷ்மி சனாதனாக அனுபவித்த பின்பு -தோற்றேன் என்கிறார்-தாயார் கடாஷம் பெற்றதும் பத படும் தூதோஹம் என்றவர் தாசோஹம் விபர நாராயணன் முன்பு தொண்டர் அடி போடி அப்புறம்.. -தாசன் சொல்லும் பரி பக்குவம் தாயார் கடாஷத்தால் தான் –அது போல் ஆழ்வாரும் இங்கு-குறையாக வெம் சொல்கள்-எச்சில் வாய்-இதம் இத்தம் வேதமே சொல்லி முடிக்காமல்–அவன் அவன் என்று எட்டி சொல்லும் வேதம்–

வரம் கருதித்தன்னை வணங்காத வன்மை
உரம் கருதி மூர்க்கத் தவணை நரம் கலந்த
சிங்கமாய்க் கீண்ட திருவன் அடி இணையே
அம் கண் மா ஞாலத்து அமுது -84

சிங்க பெருமாளை அனுபவிகிறார் –வரத்தினில் சிரத்தை வைத்தான்–பிச்சை வாங்கிய பலம்–வரம் கொடுத்தவன் பிரம்மாவுக்கும் வரம் சக்தி கொடுப்பவன் அவன் என்று உணராமல்–தன் பலம் கருதி–அவன் வரம் படி முடித்த –அசுர வாக்ய பரி பாலனம்–பீஷ்மர் பிரகலாதன் வாக்கியம் சத்யம் பண்ணினாரே –நரம் கலந்த சிங்கமாய்–திவ்ய மங்கள விக்ரகம்-திரு வன்-லஷ்மி நரசிம்கன்-அம் கண் ஞாலத்துக்கு இவனே அமுது

அமுது என்றும் தேன் என்றும் ஆழியான் என்றும்
அமுது அன்று கொண்டு உகந்தான் என்றும் –அமுதன்ன
சொல் மாலை ஏத்தித் தொழுதே சொலப் பட்ட
நல மாலை ஏத்தி நவின்று -85
அமுதன்–சக்ரபாணி–அமிர்தம் கடைந்து கொடுத்து அமிர்தம் கொண்டவன்-தேன் என்றும் சொல்லி-அமிர்தமான சொல்கள் கொண்டு தொழுதேன்–அவன் அமிர்தமாக பேச வைக்க சொலப் பட்ட -கிளி போல் சொன்னேன்–பாடுவிக்கிறான்-ஆழ்வார் போல்–ரிஷிகள் சாஸ்திரம் இப்படி சொல்லும் சொன்னது என்பர் ஆழ்வார்களோ அவன் சொல்ல திரும்பி அருள திவ்ய பிர பந்தங்களின் ஏற்றம்
நவின்று உரைத்த நா வலர்கள் நாள் மலர் கொண்டு ஆங்கே
பயின்றதனால் பெற்ற பயன் என் கொல் –பயின்றார் தம்
மெய்த் தவத்தால் காண்பரிய மேக வண்ணனை யான்
எத் தவத்தால் காண்பான் கொல் இன்று ?-86
நா வீறு உடையவர்கள்–நவின்று-பூ மலர் சேர்த்து -பெற்ற பயன் என்ன –பெருமாளை கண்டார்களா –என் கொல் –வியாசரே தியானம் பண்ணி கொண்டு இருக்க –துருவன் பிரகலாதன் -கைங்கர்யம் ஹனுமான்-பிரேமை-கோபிமார்கள்-ஒப்பிலேன் ஆகிலும் நின் அடைந்தேன்–என்ன சாதனைபண்ணி காண முடியும் காட்டகண்டேன்–எனக்கு போய் கிடைத்ததே –கருணையால்–நாயமாத்மா –அவன் நம்மை பிடிக்க கிட்டுவான் —
இன்றா அறிகின்றேன் அல்லேன் இரு நிலத்தைச்
சென்று ஆங்கு அளந்த திரு வடியை அன்று
கருக் கோட்டியுள் கிடந்தது கை தொழுதேன் கண்டேன்
  திரு கோட்டி எந்தை திறம்-87
திரு கோட்டி யூர் -சௌம்ய நாராயணன்–முன்பே அறிவேன்-கற்பம் இருக்கும் பொழுதே கற்ப ஸ்ரீ மான் கருவிலே திரு உடையவர்–மது சூதனன் கடாஷத்தால் ஞானியாக பிறப்பார்கள்
திறம்பிற்று இனி அறிந்தேன் தென் அரங்கத்து எந்தை
திறம்பா வழி சென்றார்க்கு அல்லால் –திறம்பாச்
செடி நரகை நீக்கித் தாம் செல்வதன் முன் வானோர்
கடி நகர வாசல் கதவு  -88
கதவு திறம்பிற்று –அறிந்தேன்-தமியனேன் பெரிய அப்பனே–அவனே அப்பா அவளே அம்மா ஆன பின்பு எனக்கு என்ன குறை–
இந்தரனுக்கு பட்டம் கொடுத்தும் நாம் தானே பாவத்தால் சுகப் பட வேண்டும் ஸ்ரீ மான் –தென் அரங்கத்திலஎந்தை–திறம்பா வழி -தப்பாமல் வழியில் போய் –நாரணனை விட்டு தேவதாந்தரம் செல்வதே தப்பான வழி -அநந்ய பக்தி வேண்டும்..–பர்தா பதி போல்–உறுதி வேண்டும் –மோட்ஷ துவாரம்–கதவு திறந்தே இருக்கும் பூர்ண கும்பம் கொடுத்து வர வேற்ப்பார்
கதவிக் கது அஞ்சி இறந்த காஞ்சனை முன் காய்ந்து
அதவிப் போர் யானை யோசித்து –பதவியாய்ப்
பாணியால் நீர் ஏற்றுப் பண்டு ஒரு கால் மா வலியை
மாணியாய்க் கொண்டு இலையே மண் ?–89
கதவி-கோபித்து –கஞ்சனை கோபித்து யானையை கொன்றான்–குவலயா பீடம்–ஒசித்து–பதவியை-பதமாக பழகுவான்-பலி சகர வர்த்தி இடம் நடந்தானே –கடை தேங்காயை எடுத்து கொண்டவனை–சொத்து இவன் உடையது தானே பூ பதி–உதைக்காமல் பதமாக ஸ்தோத்ரம் பண்ணி-இரங்கி-மாணியாய்–நீர் ஏற்று -சர்வ லோகமும் அளந்து–கொண்டானே மண் —
மண் உலகம் ஆளேனே ?வானவர்க்கும் வானவனே
விண் உலகம் தன அகத்து மேவேனே ?–நண்ணித்
திருமாலைச் செம் கண் நெடியானை எங்கள்
பெருமானைக் கை தொழுத பின்–90
மண்ணரசும் யான் வேண்டேன்-குலசேகரர் இவரை பார்த்து அருளுகிறார் –அச் சுவை பெறினும் வேண்டேன் –உன் திரு அடி தான் வேண்டும்..
பின்னால் அரு நரகம் சேராமல் பேது உறுவீர்
முன்னால் வணங்க முயன்மினோ –பல் நூல்
அளந்தானைக் கார்க் கடல் சூழ் ஞாலத்தை எல்லாம்
அளந்தான் அவன் சேவடி –91
அவன் திரு அடி பிடித்து கொண்டு-அநந்தாவை வேதா பல நூல் களும் அவனையே சொல்லும்..–பித்து பிடித்த ஜனங்களே உண்டியே உடையே உகந்து இருந்து –துக்கமும் இங்கே இருக்கிறது- முன்னால் வணங்க முயலுங்கள் –கிருஷ்ணா பிரேமை-100அஸ்வமேத யாகம் பண்ணியும் சம்சாரம் போக்காது ஒரே நமஸ் காரத்தால் ஸ்ரீ வைகுண்டம் பெறலாம்
அடியால் முன்  கஞ்சனை செற்று அமரர் ஏத்தும்
படியான் கொடி மேல் புள் கொண்டான் –நெடியான் தன
நாமமே ஏத்துமின்கள் ஏத்தினால் தாம் வேண்டும்
காமமே காட்டும் கடிது–92
கருட கொடி உடையவன்–உதைத்து -செற்று-காஞ்சனை உதைத்தவன் உறையும் கோயில்–கஞ்சனை சிண்டு பிடித்து உதைத்தவன் –திரிவிக்கிரம -நெடியான் ஜனார்த்தன திரி யுக  நாத நாராயண –தேசிகன்-நாமமே சொல்லி-நரக பயம் நீங்கும்–நான்கு புருஷார்த்தங்களும் கொடுப்பான் —
கடிது கொடு நரகம் பிற் காலும் செய்கை
கொடிது என்று அது கூடா முன்னம் –வடி சங்கம்
கொண்டானைக் கூந்தல்   வாய்க் கீண்டானை கொங்கை நஞ்சு
உண்டானை ஏத்து மினோ வுற்று –93
நரக வகை சுகர் அத்யாயம் முழுவதும் சொல்லி பயம் உணர்த்துகிறார்..-சங்கம் எந்தினவனை- கேசி கொன்றவனை- பூதனை விஷம் உண்டவனை ஏத்துமினோ இவை போகாமல் இருக்க
உற்று வணங்கித் தொழுமின் உலகு எழும்
முற்றும் விழுங்கும் முகில் வண்ணன் –பற்றிப்
பொருந்தா தான் மார்பு இடந்து பூம் பாடகத்துள்
இருந்தானை ஏத்தும் என் நெஞ்சே –94
நரக வகை சுகர் அத்யாயம் முழுவதும் சொல்லி பயம் உணர்த்துகிறார்..-சங்கம் எந்தினவனை- கேசி கொன்றவனை- பூதனை விஷம் உண்டவனை ஏத்துமினோ இவை போகாமல் இருக்க
என் நெஞ்சமேயான் என் சென்னியான் தானவனை
வன்னெஞ்சம் கீண்ட மணி வண்ணன் –முன்னம்சேய்
ஊழி யான் ஊழி பெயர்த்தான் உலகேத்தும்
ஆழியான் அதி ஊரான் –95
காஞ்சி வரதனை மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்..-ஸ்வாமி ராமானுஜரை கொடுத்து அனைவரையும் வாழ வைத்தான் –ஆச்சார்யர் பலரையும் பெற்று கொடுத்த தேவ பெருமாள் பேர் அருளாளன் –குதிரை வாகன அழகன் அழகர்- காஞ்சி கருட சேவை -அத்தி ஊரான் புள்ளை ஊர்வான் -ஹிருதயம் ஸ்தானம் -தகராகாசம்–
அத்தி ஊரான் புள்ளை ஊர்வான் அணி மணியின்
துத்தி சேர் நாகத்தின் மேல் துயில்வான் –முத்தீ
மறையாவான் மா கடல் நஞ்சு கண்டான் தனக்கும்
இறையாவான் எங்கள் பிரான் –96
கருட சேவை–பிர பலம்-தொட்டாச்சர்யர் சேவை–நாக பர்யங்கம் சயனம்—முத்தீ மறையாவான்-மூன்று வித யக்ஜம்-அதனால் ஆராதிக்க படுகின்ற எம்பெருமான் அக்னி குண்டம் இருந்து வந்து -முக்தி மோட்ஷம் தருவான் –மகா தேவ தேவன் –குடை அழகும் காஞ்சியில்–தக்கானுக்கு மிக்கான் இல்லை–தக்கான் குளம்–வரதன் சேவை–அர்ச்சக முகேந  ஆவேசித்து தொட்டாச்சர்யர் சேவை சொல்லி காட்டினான் வரதன் —
எங்கள் பெருமான்! இமையோர் தலை மக! நீ
செம் கண் நெடுமால்! திரு மார்! –பொங்கு
பட மூக்கின் ஆயிர வாய்ப் பாம் பனை மேல் சேர்ந்தாய்
குட மூக்குக் கோயிலாகக் கொண்டு -97
திரு குடந்தை ஆரா அமுதன் நினைவு வர அருளுகிறார் இதைஇமையோர் தலை மகன்-யுவ குமரன்-ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலும் குழந்தை-வைகுண்ட லாலா நந்த லாலா போல் அங்கும்..சிறு பிள்ளை–ஸ்ரீ வத்சம் உள்ளவன்..உத்தான சாயி -கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே
கொண்டு வளர்க்கக் குழவியாய்த் தான் வளர்ந்தது
உண்டது உலகு எழும் உள் ஒடுங்க –கொண்டு
குடம் ஆடிக் கோவலனாய் மேவி என் நெஞ்சம்
இடம் ஆகிக் கொண்ட இறை –98
இறுதியிலும் திரு கோவலூரை மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார்–ஆயன்-உலகு அளந்த -இரண்டுக்கும்–இரண்டு பாசுரம்-ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து -கொண்டு போய் கொடுத்தான்- சீதை குழவி –பாத கமலா கமலம் காணீரே -போத் தந்த —அங்கு குழந்தையாக வளர்ந்து -மாயன்-உண்டது உலகு எழும் ஒடுங்க –குடம் ஆடும் கூத்தன்—கிருஷ்ண அவதார எளிமை–கோவலனாய் மேவி–திரு கோவலூரில் மேவி -ஆழ்வார் நெஞ்சம் மேவி இடமாக கொண்டான்
இறை எம்பிரான் ! அருள் என்று இமையோர்
முறைநின்று மொய்ம் மலர்கள் தூவ அறை கழல
சேவடியான் செம் கண் நெடியான் குறள் உருவாய்
மா வடிவில் மண் கொண்டான் மால் –99
பெரிய திரு மேனி உடன் மண்ணை அளந்தான்–கழல சேவடி-நூபுர சப்தம்-திரு அடிக்கு தக்க -அறை கழல –இமையோர் முறை நின்று கூட்டமாக -புஷ்பம் வர்ஷம் செய்ய
மாலே ! நெடியானே !கண்ணனே ! விண்ணவர்க்கு
மேலா ! வியன் துழாய்க் கண்ணியனே ! மேலால்
விளவின் காய் கன்றினால் வீழ்த்தவனே ! என் தன்
அளவன்றால் யான் உடைய அன்பு –100
மாலே நெடியானே -மயக்கு கின்றவனே கண்ணனே -துளசி மாலை தரித்து கொண்டு —இருவரின் லீலை–உலகு அளந்தவன் -கண்ணன் -லீலைகளை விட பெரியதால் ஆழ்வாரின் அன்பு –அன்பு அளக்க முடியாது–என்னால் —
அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா –நன்புருகி
ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான் –1
அந்தாதி -முதல் பாசுரம் ஆரம்பமும் இறுதி பாசுரம் முடிவும் அன்பே –அன்பில் ஆரம்பித்து அன்பில் தலை கட்டி விட்டார் –அவனை அன்பால் தானே பார்க்க வேண்டும்–அன்பையே கேட்டு முடிக்க வேண்டும் -அதுவே புருஷார்த்தம் –திரு கண்டேன்-தீபா ஆராதனை இருவரும் காட்ட மூன்றாவது பேய் ஆழ்வார் திரு கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் –என் ஆழி வண்ணன் பால் இன்று ..என்று அருளினார்-
—————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் ..
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் ..

இரண்டாம் திருவந்தாதி-51-75- ஸ்ரீ கிருஷ்ணா பிரேமை ஸ்வாமிகள் ..

August 17, 2011
மதிக் கண்டாய் நஞ்சே ! மணி வண்ணன் பாதம்
மதிக் கண்டாய் மற்றவன் பேர் தன்னை மதிக் கண்டாய்
பேராழி நின்று பெயர்ந்து கடல் கடைந்த
நீராழி வண்ணன் நிறம்–51
உயர்ந்த விஷயம் அவனையே ஈடு பட்டு நினைந்து இருக்க வேண்டும்..மாயை–மேட்டில் தண்ணீர் ஏற்ற சிரமம் -மனசு தானாகவே ஈடு பட வேண்டி இருக்க -ஆழ்வார்கள் ஈடு படுத்த வேண்டி இருக்கிறது மூச்சு விடுவது போல் பக்தி சகஜமாய் இருக்கும்–அலைகின்ற ஸ்வாபம் மனசு-கொடி போல் அவனை பற்றி கொள்ள வேண்டும்..-மானச சஞ்சரரே -கீர்த்தனம் ஆழ்வார் பாசுரங்கள் ஒட்டியே இருக்கும்..-நெஞ்சே நினை-தியானம் பண்ணு-மணி வண்ணன்-பூர்ண திரு மேனி சொல்லி திரு அடியில் நிறுத்து என்கிறார்–நெஞ்சு என்னும் உள் கண்ணால்-நாமத்தால் ரூபம் நினைக்க முடியாது மானச கல்பனையால் தியானம்-ஆராதனம் பண்ண பண்ண சாநித்தியம் வந்து விடும்..-பெயரையே சொல்லி கொண்டு-அதுவே காக்கும்-திரு நாம பெருமை-அவனுக்கு சித்தம்–மூர்த்தி மகிமை விட சிறந்தது திரு நாம மகிமை–திரு மந்த்ரம் பிடித்து கொண்டு அனுசந்தித்து -மதிக் கண்டாய் -தியானம்-ரூபம்/நாமம்/திரு அடியில் நிறுத்தி–உபாயம் இவை நேராக சாஷாத் கரிக்க –தான் கிடந்த கடலை விட்டு எழுந்து பெயர்ந்து-அதிலே மந்தர பர்வதம் வாசுகி கொண்டு-கடைய -நிறம் சியாமள ஜோதி தியானம் பண்ணி அடைவாய்
நிறம் கரியன் செய்ய நெடு மலராள் மார்வன்
அறம் பெரியன் ஆர் அது அறிவார் ?–மறம் புரிந்த
வாள் அரக்கன் போல்வானை வானவர் கோன் தானத்து
நீள் இருக்கைக்குத்  உய்த்தான்  நெறி –52
நிறம் கரியன்-அதற்க்கு தக்க செய்ய நிறம் அவள்–அறம்-தர்மம், கருணை செய்வதே அவன் தர்மம்–அடியார்க்கு என்ன செய்வன் என்று இருத்தி –காதல் ஆதாரம் கடலிலும் பெருக –தர்மம் பெருமை காட்ட தானே இரங்கி–தர்மஸ்ய கிலானி-வாட்டம் அடையும் பொழுது அவதரித்து சனாதன தர்மம் காத்து–மகா பலி-துஷ்டன்-ராவணன் போல்வானை –இருந்தாலும் அவன் குணத்தையே கொண்டு–பிராமண பக்தி சத்யன் உய்ரை கேட்டாலும் கொடுக்கும் குணம்–அவனை வாழ வைத்தான்–இந்திர பதவியை அடுத்த மன்வந்தரத்தில் கொடுத்தான்-ஸ்தானம் கொடுத்தான்–சுதலம் லோகம் கொடுத்து வாழ வைத்தான்-நிர்வாகனான இந்திர சுவர்க்கம் போல அதை கொடுத்து -அவனை போல் பரி கொடுத்து போக முடியாமல் தானே காவலும் இருந்து..கதா தரனாக பெருமாளே இருந்து..திருஅடியை கெட்டியாக பிடித்து கொண்டான் மகா பலி- சுவர்க்கம் போனால் போகட்டும் அது அல்பம்..நாக கன்னிகைகள் நாகரத்தினம் இருக்கும் -கிளம்ப வில்லை மகா பலி-கெட்டியாக பிடித்து கொண்டு இருக்க –அங்கு போ என்று -விரட்டினாலும்– எங்கு இருக்கிறாயோ கதாதரனாய் இருப்பேன் என்றார்–ஹிரண்ய கசிபி ஹிரஞாட்ஷன் த்வார பாலகர் தானே முன்பு –மகா பலி தாத்தா —
நெறியார் குழல் கற்றை முன் நின்று பின் தாழ்ந்து
அறியாது இளம் கிரி என்று எண்ணி –பிரியாது
பூம் கொடிக் கள் வைக்கும் பொரு புனல் குன்று என்னும்
வேம்கடமே யாம் விரும்பும் வெற்பு –53
திரு மலையே விரும்பும் –நெறியார்=தபசு பண்ணுவார் –கண்ணில் தென் பட –சடை விழுந்து தொங்க -முன்னும் நின்றும் பின்னும் தொங்க-குன்றில் கொடிகள் படர்ந்தது போல் இருக்க -குன்று மூச்சு விடாதே அசையாதே -செய்யாமல் தியானம்  பண்ணி கொண்டு இருக்க –பார்த்து போகிறார்கள்–இளம் கிரி சின்ன மலை என்று எண்ணி–
வெற்பென்று இரும் சோலை வேங்கடம் என்று இவ் விரண்டும்
நிற்பென்று நீ மதிக்கும் நீர்மை போல் –நிற்பென்று
உளம் கோயில் உள்ளம் வைத்து உள்ளினேன் வெள்ளத்து
இளம்கோயில் கை விடேல் என்று –54

விருப்பமான க்ரீடாசலம்–பிராட்டி உடன் -ரம்யா ராம மானாயா -ஸ்ரீ வைகுண்டம் விரக்தாயா -நிற்பு என்று நித்ய வாசம் பண்ணி கொண்டு இருக்கிறான்–மேல் கோட்டை கீழ் கோட்டை போல் புஷ்ப கிரி சிந்து வேம்கடம்–திரு மால் மதிப்பதால் திருமலை ஆனது..–அது போல் என் உள்ளமும் திவ்ய தேசம்-உகந்த நிலம் எல்லாம் திவ்ய தேசம்–உகப்பு காரணம் ஆழ்வார் மங்களா சாசனம்–உகந்து வாசம் பண்ணுவான்..-அது போல் புகுந்து பெறேன் என்று நிறைந்து இருக்க -திரு மலை திரு மால் இரும் சோலை என் உள்ளம் மூன்றும்–பழைய பால் கடலை விட்டு விட்டு வந்து விடாதீரும்–அங்கும் வருவார்களே –கை விடேல்–இளம் கோயில்-பாலாலயம்-கை விடாதே –திரு பணி நடக்கும் பொழுது–திரு வெள்ளியம்குடி–பாலாலயம்–ஆவாகனம் பண்ணி –சில வியாஜத்தால் சம்ப்ரோஷனம் தள்ளி போக –ஸ்தபதி சொன்ன வார்த்தை ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை சுவாமி மனனம் வருத்தம்..-பெருமாள் போய் விட்டார் இல்லை-ஆபரேஷன்-உணர்வு மரத்து போகும் படி மருந்து கொடுப்பது போல் உயிர் போக வில்லை–நமக்காகா கட்டு பட்டு இருக்கிறார் தள்ளி போக கூடாது ஆபரேஷன் பொறுப்பாக நடப்பது போல் பாலாலயம் பண்ண வேண்டும்.தன உள்ளம் பெரிய கோயில் திரு பாற் கடல் இளம் கோவில்-அங்கு தபம் இருந்து இங்கு வந்தான்..–விடாதீர்–.

என்றும் மறந்து அறியேன் எழ பிறப்பும் எப் பொழுதும்
நின்று நினைப்பு ஒழியா நீர்மையால் –வென்றி
அடல் ஆழி கொண்ட அறிவனே ! இன்பக்
கடல் ஆழி நீ அருளிக் காண் –55
ஜன்ம ஜன்ம மாக மறக்கவில்லை–உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம்–ஆனந்த சாகரத்தில் எனை முழிக்காட்டி நீ சந்தோஷ படு-
காணக் கழி காதல் கை மிக்குக் காட்டினால்
நாணப் படும் என்றால் நாணுமே ? –பேணிக்
கரு மாலைப் பொன் மேனி காட்டா முன் காட்டும்
திரு மாலை நாங்கள் திரு –56
கழிய மிக்கதோர் காதல்-கண்ணார கண்டு கழியதோர் காதல்-நசிக்காது பார்த்த பின்பு-ஆறுதல் கொஞ்சம்-தாபத்துக்கு கொஞ்சம் தண்ணீர் போல்–பார்த்த பின்பு மிக்கதோர் காதல்-ருசி தெரியாது முன்பு பார்த்த பின்பு பிரிய முடியாது பூர்வ ராகம் முன்பு விரகதாபம் பின்பு..வஸ்துவின் அருமை–அறிந்து..கை மிக்கு கை கூடும் ஆகில்–பிரேமை ஆழம்–தசரதன் இடம் ஆழம்–பெருமாள் காட்டுக்கு போனதும் உயிர் போனதே ..–60000 வருஷம் இருந்தவர் மூப்பினால் போக வில்லை..–ஸ்ரீ ராம விரகத்தினால் போனதே–பொறுத்து இரு என்று சொன்னால் பொறுக்குமா நாணி-ஆறி போ –ஆறாது–கரு மாலை பொன் மேனி-அருமையான திரு மேனி சியாமள வர்ணன்-பேணி ஈடு பட்டு வந்த காதல்–காட்டும் திரு மாலை நாங்கள் திரு-தாயார் புருஷ காரம் பண்ணுவாள் என்று -அழுத்தமாக அருளுகிறார்-தாயார் தத்வம் சேர்ப்பிபதே நம்மை–ராசா லீலை-கோபிகள் கோபிகா கீதம்-ராதை மட்டும் கூட்டி போக -கொஞ்ச கொஞ்ச ராதைக்கு வேதனை தோழிகள் துடிப்பார்கள்–என்கிற எண்ணம்- திரு உள்ளம் அறிந்து மறைய –கோபிகள் வர பின்பு அனைவர் உடன் கூடினான்..-கருணா மயம் கொண்டவள் அபசாரம் பன்னுபவனுக்கும் புத்தி சொல்லும் -ராவணனுக்கும் பிராட்டி அருளினாள்-மித்ர பாவேன—அவன் வாரான் ஆகிலும் இழுத்து -காட்டாது போனாலும் காட்ட வைப்பாள் திரு
திரு மங்கை நின்று அருளும் தெய்வம் நா வாழ்த்தும்
கருமம் கடைப் பிடிமின் கண்டீர் உரிமையால்
ஏத்தினோம் பாதம் இரும் தடக் கை எந்தை பேர்
நால் திசையும் கேட்டீரே? நாம் –57

கிருபை/கர்ம பல பிரதன் இரண்டு தன்மை–அவனுக்கு..சத்ருவின் பிள்ளைக்கும் அருளுவான்-மம துரோகி-ஸ்ருதி ஸ்மிர்த்தி மம வாகயா -மீரயால் தண்டனை…தாயார்-கட்டி அணைப்பாள்.ஜகன் மாதா -ராஷச ஸ்திரீகள் -சரண் அடையாமலே ரட்ஷித்து–தனி கோவில் நாச்சியார் உபய நாச்சியார் திரு மார்பு நாச்சியார் மூவரும் சேர்ந்து ரட்ஷிக்ககோவிந்தா பெயரினால்  நான்கு திசையும் கேட்க்கும் படி ஏத்து கின்றோம்..-எந்தை பெயர்–கோவிந்த நாம சங்கீர்த்தனம்-கேட்டீரே —

நாம் பெற்ற நன்மையையும் நா மங்கை நல் நெஞ்சத்து
ஓம்பி இருந்து எம்மை யோதுவித்து வேம்பின்
பொருள் நீர்மை யாயினும் பொன்  னாழி பாடென்று
அருள் நீர்மை தந்த அருள் –58
திரு நாம சங்கீர்த்தனம் நாம் பெற்ற நன்மை என்று தெரியாமல்–வேம்பு போல் முதலில் –நீர்மை-கைமை கசப்பு-ஸ்வாபம்–பித்த ஜுரம் –ஒ ராம நீ நாமம் எந்த ருசி-ராம தாசர் –அருள் நீர்மை தந்த அருள்- நீர்மை-இனிமை–சுகம் கண்ட பின் இதை போல் இனிமை வேற இல்லை-நா மங்கை –சரஸ்வதி- அறிந்து திரு நாமங்கள் வரும்படி செய்த அருள்.எம்பெருமானே சரஸ்வதி தேவியை கூட்டு பிரம தேவனின் வாக்கில் இருக்க செய்தான் எம்பெருமான்-
அருள்புரிந்த சிந்தை அடியார் மேல் வைத்து
பொருள் தெரிந்து காண் குற்ற வப்போது -இருள் திரிந்து
நோக்கினேன் நோக்கி நினைந்தேன் அது ஒண் கமலம்
ஓக்கினேன் என்னையும் அங்கு ஓர்ந்து–59
பொருள் இல்லாத எங்களை பொருள் ஆக்கி–அஞ்ஞானம் விலக்கி–உன் திரு அடி கண்டு–நன்றிக்கு கைம்மாறு-என்னையே தாமரை போல் சமர்பித்த –உன் கருணையால் உயர்வு பெற்று- அறிந்து -ஓர்ந்து–அவன்பொருளை அவனுக்கு அர்பிக்கிறோம்..–நான் யார் சமர்ப்பிக்க
ஓர் உருவன் அல்லை ஒளி உருவம் நின் உருவம்
ஈர் உருவன் என்பர் இரு நிலத்தோர் –ஓர் உருவம்
ஆதியாம் வண்ணம் அறிந்தார் அவர் கண்டீர்
நீதியால் மண் காப்பார் நின்று –60
வடிவம் இல்லை அவனுக்கு -ஜிதந்தே ஸ்தோத்ரம் –ந தி ரூபம் -பக்தாநாம் தும் பிரகாசா  சி – திவ்ய ஆயுதம் திவ்ய ஆபரணம் எல்லாம் பக்தர் களுக்கு -ஆதி மூலமே- இத்தம் விசேஷணம் அற்றபர பிரமம்-கூப்பிட சக்ராயுதன் வந்தான் –நிரா காரம்-வியாபித்து உலகுக்கு காரணம்–பக்தர் கூப்பிட்ட உடன் திவ்ய ரூபம் உடன் வருவான் ஒளி உருவம் ஞான ரூபம்..ஈர் உருவம் தியானம் பண்ண ஈர்க்கும் உருவம்..-இரு நிலம்=விஸ்தாரமான உலகம்..-நரசிம்கன் -ராமன் கண்ணன் -தாற் கால உருவமா–ஆதி ஆம் வண்ணம் -நிரந்தரம்-வெளி காட்டி மறைத்து வைக்கிறார்..-நித்ய மான திவ்ய மங்கள விக்ரகம்–தீர்தகரர்கள்-மண் காப்பார் ஞானிகள் அகண்ட தன்மை புரிந்தவர்கள் ஞானம் கலந்த பக்தர்–இரண்டு தன்மை உடையவன் என்று அறிந்தவர்
நின்றதோர் பாதம் நிலம் புதைப நீண்ட தோள்
சென்று அளந்தது என்பர் திசை எல்லாம் –அன்று
கரு மாணியாய் இரந்த கள்வனே ! உன்னைப்
பிரமாணித்தார் பெற்ற பேறு !–61
உலகு அளந்தார் என்பர்–அன்று கரு மாணியாய்-கருப்பு குள்ளன்-கள்வனே-காட்டுவது ஒரு அடி அளந்தது ஒரு அடி-அவன் உடையதை நம் உடையது என்பதே பெரிய குற்றம்–தன சொத்தை மீட்க்க பண்ணிய திரு விளையாடல்–திரு உள்ளத்தை பிரமாணித்தவர் யார் -திரு உருவம் பிரமாணிப்பது அப்புறம்–பலி புரிந்து கொண்டான்–அவன் பாக்கியம்-பெற்ற பேறு–
பேறு ஓன்று முன் அறியேன் பெற்று அறியேன் பேதைமையால்
மாறென்று சொல்லி வணங்கினேன் –ஏறின
பெருத்து எருத்தம் கோடு ஒசியப் பெண் நசையின் பின் போய்
எருது இறுத்த நல் ஆயர் ஏறு  –62

முன்பு ஒன்றும் அறியேன்–பேறு பாக்கியம் எது என்று தெரியாது–பெற்றும் அறியேன்-தீர்த்தம் சடாரி பெற்றும் அறியேன்..மார் என்று பரிகாரம்-அர்த்தார்த்தி யாக ஆர்தனாக –ஏறினேன்–மேலே வைக்க –பிராணன் அவன் கல்யாண குணங்கள் ..கும்பகன் பெண் நப்பின்னை நீளா தேவி–நசையின் பின்-எருது இருத்த நல் ஆயர் ஏறு –திமில் உடைய ஏறு-எருத்தம்–பக்தி பிரேமை என்ன என்று புரிகிறது இப் பொழுது தான்–லீலைகளை கேட்டு சௌலப்யம் புரிந்து கொண்டேன்

ஏறு ஏழும் வென்று அடர்த்த எந்தை எரி வுருவத்து
ஏறு ஏறி பட்ட விடு சாபம் –பாறேறி
வுண்ட தலை வாய் நிறையக் கோட்டம் கை ஒண் குருதி
கண்ட பொருள் சொல்லின் கதை -63

மாதுர்யம் எளிமை–கபால சாபம் போக்கி–ஒண் குருதி -அர்த்த வாதம்–உள் கருத்து–ஞான சொரூபன் மார்பின் வியர்வை ரத்தம் எது -அப்க்ராக்ருத சரீரம் வேத சொரூபன் பிரம்மா கழுகு பறக்கும் சிரஸ் ஏது..-பொருள் புரிந்த கொள்ள வேண்டும்–

கதையின் பெரும் பொருளும் கண்ணா ! நின் பேரே
இதயம் இருந்தவையே ஏத்தில் –கதையும்
திரு மொழியாய் நின்ற திரு மாலே !உன்னைப்
பரு மொழியால் காணப் பணி –64
சாரம் கொண்டு அசாரம் தள்ள வேண்டும்…கோடி  பிரம்மா கத்தி சாபம் போக்கும் -திரு நாம சங்கீர்த்தன மகிமையால்..–ஏத்தில் -செய்தால்-திரு மொழியாய் அர்த்த வாதமும் வேதம் போல் ஆகும்..
பணிந்தேன் திரு மேனி பைம் கமலம் கையால்
அணிந்தேன் வின் சேவடி மெல் அன்பாய் –துணிந்தேன்
புரிந்து ஏத்தி உன்னைப் புகல் இடம் பார்த்து ஆங்கே
இருந்து ஏத்தி வாழும் இது –65
சேவித்து -அடி பணிந்து -நீயே புகல் இடம் –ஸ்ரீ வைகுண்டம்-அவதாரம் பண்ணி பின்பு புகுந்த இடம்-திவ்ய தேசங்களும் புகல் இடம்..துணிந்து அங்கேயே இருக்க நிச்சயம் பண்ணினேன்..திவ்ய தேச வாசம்- புக்கு நீர் புக்கு உன்னை கண்டு கொண்டேன்..இருந்து ஏத்தி வாழும் இது
இது கண்டாய் நல் நெஞ்சே ! இப் பிறவி யாவது
இது கண்டாய் எல்லாம் நாம் உற்றது –இது கண்டாய்
நாரணன் பேர் ஓதி நரகத் தரு கணையா
காரணமும் வல்லையேல் காண் -66

இது என்ன உலகு இயற்க்கை–ஞானிகள் இங்கு வந்து ஒட்டாமல் இருப்பார்கள்–இது கண்டாய்–சாரம் என்பதே நாராயணன் பேர் ஓதுவது–

கண்டேன் திருமேனி யான்கனவில் ஆங்கு அவன் கைக்
கண்டேன் கனலும் சுடர் ஆழி –கண்டேன்
உரு நோய் வினை இரண்டும் ஒட்டு வித்து பின்னும்
மறு நோய் செறுவான் வலி -67
அவன் திரு மேனி கண்டேன்..கனவில்-அனுபவம் இருப்பதால் இதுவும் மெய் தானே-மானச அனுபவம் சத்யம் -ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் சித்தாந்தம்..–ஹிருதயத்தில் தானே இருக்கிறான் மனசு பிராணன் சரீரம் உலகு -வெளியில் சுற்றி வந்து கண் எதிரில் காண்பதை விட கனவில் காண்பது -சுலபம்-போல் தோன்றினாலும் பாக்கியம் பண்ணிணவனே கனவில் காட்சி கொடுக்கிறான் ..-கை தளம் பற்ற கனா கண்டேன் தோழி நான்..சங்கு சக்கரமும் கண்டேன்-அவனை காண்பதே பிரயோஜனம்–பரி பக்குவம் கர்ம வாசனை போக்கி -வினைகள் இரண்டையும் போக்கி-சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -தியானத்தையே கொடுத்து ஆள் படுத்தி நேரில் காட்ஷி கொடுப்பான் -இது அவன் வலி -வலிமை பழம்.
வலி மிக்க வாள் எயிற்று வாள் அவுணர் மாள
வலி மிக்க வாள் வரை மத்தாக வலி மிக்க
வாள் நாகம் சுற்றி மறுகக் கடல் கடைந்தான்
கோள் நாகம் கொம்பு ஒசித்தகோ -69

கடல் கடைந்த அவனுக்கு இவை போக்குவது எளிது தானே

கோவாகி மா நிலம் காத்து நம் கண் முகப்பே
மா வேகிச் செல்கின்ற மன்னவரும் –பூ மேயும்
செம் கமல நாபியான் சேவடிக்கே எழ பிறப்பும்
தன கமலம் யேய்ந்தார் தமர் -69

அரசன் -நம் கண் முகப்பே குதிரை மேல் செல்கின்ற மன்னவரும்–பத்ம நாபன் திரு அடியில் பூ சமர்ப்பித்த பலன்..அவள் கடாஷத்தாலே பாலை வனத்திலும் கல்பக விருட்ஷம் —

தமர் உள்ளம் தஞ்சை தலை அரங்கம் தன் கால
தமர் உள்ளும் தன் பொருப்பு வேலை –தமர் உள்ளும்
மா மல்லை கோவல் மதிள் குடந்தை என்பரே
ஏ வல்ல வேந்தைக்கு இடம் -70

கோதண்ட பாணிக்கு உகந்த இடம்-தஞ்சை மணி குன்று சிங்க பெருமாள்–திரு தண்  கால ஊரான் -பிரசித்தம்–பொருப்பு திரு வேம்கடம்/-திரு அரங்கம் கடல் மலை போன்ற இவை எல்லாம் தமர் உள்ளம்-அடியார்களின் உள்ளம் அவன் உகந்த திவ்ய தேசங்கள் எல்லாம் –

இடம் கை வலம் புரி நின்று ஆர்ப்ப எரி கான்று
அடங்கார் ஒடுங்கு வித்த  தாழி –விடம் காலும்
தீ வாய் அரவு அணை மேல் தோன்றல் திசை அளப்பான்
பூவார் அடி நிமிர்த்த போது -71

விஷம்கக்கும் ஆதி சேஷன் மேல் சயனித்து — விடம் காலும் தீ வாய் அரவு ஆணை—கூர் வேல் கொடும் தொழிலன் நந்த கோபன் போல்–அசுரர்களை விரட்ட -அதை விட்டு உலகம் அளக்க -பிராட்டிமாரும் கூசி பிடிக்கும் மெல் அடி கொண்டு -பூவார் அடி நிமிர்த்த போது ..

போது அறிந்து வான் அரங்கன் பூம் சுனை புக்கு ஆங்கு அலர்ந்த
போது அரிந்து கொண்டுஏத்தும் போது –உள்ளம் ! போது
மணி வேம்கடவன் மலர் அடிக்கே செல்ல
அணி வேம்கடவன் பேர் ஆய்ந்து -72
ஆய்ந்து உரைப்பன் ஆயிரம் பேர் ஆதி நாடு வந்தி வாய்
வாய்ந்த மலர் தூவி வைகலும் –ஏய்ந்த
பிறைக் கோட்டுச் செம் கண் கரி விடுத்த பெம்மான்
இறைக்கு ஆள் பட துணிந்த யான் -73

முறைப் படி கற்று மூன்று வேளைகளிலும் சகஸ்ர நாமம் சொல்வேன்–பூ தூவி-வைகலும்-சதா காலமும்..-கரி-யானை-கஜேந்த்ரனை காத்த -அவனுக்கு ஆள் பட்டு ..பாகவதனாக ஆனேன் என்ன பாக்கியம்..-ஆள் பட்ட பிறகு

யானே தவம் செய்தேன் எழ பிறப்பும் எப் பொழுதும்
யானே தவம் உடையேன் எம்பெருமான் !–யானே
இரும் தமிழ் நல் மாலை இணை அடிக்கே சொன்னேன்
பெரும் தமிழன் நல்லேன் பெரிது -74

நானே தவம் செய்தேன்-இரும் தமிழ் நல் மாலை-வாயால் -இணை அடிக்கே -ஏற்ற திரு அடி-ஏற்ற பாசுரம்-சொன்னேன்-பெரும் தமிழன் அல்லேன் -பெரிது -தமிழன் என்ற சொல்வதில் பெருமை–பெரிய கவி இல்லை-அவை அடக்கம்-விநயம்–முதல் அர்த்தம்–வியாக்யானம்- நான் பெரும் தமிழன்–நல்லேன் பெரிது- பிரித்து -அவனை பாடினதால் –கவி சொல்லி காணும் என்ன பாடுகிறார்

பெருகு மத வேழம் மாப் பிடிக்கு முன் நின்று
இரு கண் இள மூங்கில் வாங்கி –அற்கு இருந்த
தேன் கலந்து நீட்டும் திரு வேம்கடம் கண்டீர்
வான் கலந்த வண்ணன் வரை –75
வான் ஆகாசம்-முகில் வண்ணன்-திரு மலை-திரு வேம்கடம்-நீல வண்ணன் நித்ய வாசம் கண்டீர் -மலை போல் யானை ஓன்று சஞ்சரிக்க -மா பிடிக்கு முன் சென்று-மிதுனமாக சஞ்சரிக்க -மூங்கில்-இள மூங்கில்-தேன் தோய்த்து கொடுக்குமாம் -ஊட்டி விடுமாம் -நாயகன் நாயகி-திர்யக் தம் உடைய ரட்ஷிக்க பட வேண்டிய கார்யமே -அபிமானம் இதற்கே- ஸ்ரீனிவாசனுக்கும் ரட்ஷகம் ச்வாபமாக  உண்டு கேட்க்கனுமா
ஸ்ரீ   கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் ..
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்