அமாநீ மாநதோ மான்யோ லோக ஸ்வாமீ த்ரி லோக த்ருத்
ஸூ மேதா மேதஜோ தன்யஸ் சத்யமேதா தராதர –80-
மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:
753. அமாநீ
754. மாந்தன்
755. மாந்யன்
756. லோக ஸ்வாமி
757. திரிலோக க்ருக்
758. ஸுமேதஸ்
759. மேதஜன்
760. தந்யன்
761. ஸத்யமேதஸ்
762. தராதரன்
அவர் மற்றவர்களால் மதிக்கப்படுவதைப் பற்றி கவலைப்படாதவர் மற்றும் எந்த ஈகோவும் இல்லாதவர். குசேலன், குஹன் அல்லது ஷபரி போன்ற தனது பக்தர்களை, வாழ்க்கையில் அவர்களின் தாழ்மையான நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், மரியாதையுடனும் மரியாதையுடனும் நடத்துகிறார். எல்லா மக்களுக்கும் இறைவனாக இருப்பதன் மூலம் அவர் மரியாதை மற்றும் வழிபாட்டிற்கு தகுதியானவர். அவர் மூன்று உலகங்களையும் ஆதரிப்பவர் மற்றும் அவருக்கு உயர்ந்த புத்தி உள்ளது . ஒரு யாகம் நடத்தப்படும் போதெல்லாம் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் தனது எல்லா முயற்சிகளையும் நிறைவேற்றினார். அவருடைய புத்தி எப்பொழுதும் குறைவில்லாதது, அவருடைய ஞானம் எப்போதும் அவரை விட்டு விலகாது. ஆதி சேஷ பாம்பு போன்ற தனது உள்ளார்ந்த கூறுகளைப் பயன்படுத்தி அவர் பூமியைச் சுமக்கிறார்.
அமாநீ — உயிர்களுக்கு உள்ளுயிராய் அவரே இருப்பதால் தம் சரீரமாக இருக்கும் ஜீவர்களின்
துயர் துடைக்க மானாபிமானம் பார்க்காமல் தம் அக்கறையாகக் கொண்டு அருள்பவர்
மாநத: — தம் பக்தர்களை, தம்மை நாடி வந்த ஜீவர்களை மிகவும் கௌரவிப்பவர்
மாந்ய: — பக்தர்கள் தம்மிடம் உரிமை எடுத்துக்கொண்டு தம்மிடம் சொல்வதையும், அவர்களுக்காகத் தாம்
இறங்கி வந்து செய்யும் எளிமையான இயல்பையும் தம்முடைய பெருமையாகக் கருதுபவர்
லோகஸ்வாமீ — அவ்வாறு எளிவரும் இயல்பினராகப் பக்தர்களின் வேண்டுக்கோளை நிறைவேற்றச் சுலபராய்
வருபவர் யார் எனில் அனைத்து உலகங்களுக்கும் உடைமையாளரும், படைத்தவரும், தலைவரும் ஆவார்.
த்ரிலோகத்ருத் — அவர் ஏன் இவ்வாறு இவ்வளவு எளிமையாக இறங்கி வரவேண்டும் என்றால் அவர் வெறுமனே
புறத்தே அனைத்துக்கும் சொந்தக்காரராக இல்லாமல் மூவுலகத்தையும் அனைத்தினுள்ளும் உள்ளுயிராய் நின்று தாங்குவதால் அன்றோ!
ஸுமேதா — அவர் எப்பொழுதும் தம் பக்தர்களிடம் கனிந்த உள்ளம் கொண்டவராக இருக்கிறார்
மேதஜ: — தயையின் காரணமாகவே அவர் பக்தர்களின் பிரார்த்தனைக்கு இணங்கி, அவர்களின் தீவிர
வேண்டுதல் என்னும் வேள்வியின் பயனாகப் புவியில் அவதாரம் எடுக்கிறார்.
தந்ய: — அவ்வாறு அவதாரம் எடுக்கும் பொழுது இன்னாரின் குழந்தை என்று சொல்லப்படுவதை பெரும் பேறு போன்று கருதுகிறார்
ஸத்யமேத: — அவ்வாறு உறவினால் உரிமை கொண்டாடுவதை ஓர் அலங்காரமாகக் கருதாமல் ஆர்வத்துடன் சத்யமாகவே அவ்வாறு கருதுபவர் ஆகிறார்
தராதர: — உலகைத் தாங்குவது மட்டுமின்றி அவதாரம் எடுக்கும் காலங்களில் கோவர்த்தன மலையைத்
தாங்கிப் பல்லுயிர்களைக் காப்பது போன்ற அதிசயச் செயல்களைச் செய்கிறார்
ஆன்மா இல்லாத எதனுடனும் தன்னை ஒருபோதும் அடையாளம் காணாதவன் {அமாநீ},
தன்னை வழிபடுபவர்களுக்குக் கௌரவங்களை அளிப்பவன் {மாந்தன்},
அனைவராலும் மதிக்கப்படுபவன் {மாந்யன்},
மூவுலகங்களின் தலைவன் {லோகஸ்வாமீ},
மூன்று உலகங்களையும் நிலைநிறுத்துபவன் {த்ரிலோகக்ருக்},
உடன்படிக்கைகளின் உள்ளடக்கங்கள் அனைத்தையும் தன் மனத்தில் தாங்க வல்ல நினைவுடன் கூடிய புத்தி கொண்டவன் {ஸுமேதஸ்},
வேள்வியில் பிறந்தவன் {மேதஜன்},
பெரும்புகழுக்குத் தகுந்தவன் {தந்யன்},
புத்தியும் நினைவும் ஒருபோதும் தவறாதவன் {ஸத்யமேதஸ்},
பூமியை நிறைநிறுத்துபவன் {தராதரன்};(93)
ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் —
753-அமா நீ -பக்தர்கள் விஷயத்தில் தன் மேன்மையைப் பார்க்காதவர் -பாண்டவர்களுக்காத் தூது சென்றார் –
754-மா நத-பக்தர்களுக்கு கௌரவம் கொடுப்பவர் –
755-மான்ய -பக்தர்களுக்கு கீழ்ப்படிந்து அவர்களுக்கு மேன்மை தருபவர் –
756-லோக ஸ்வாமீ-தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டாலும் எப்போதுமே உலகங்களுக்கு எல்லாம் தலைவர் –
757-த்ரிலோகத்ருத் -மூன்று உலகங்களையும் தாங்குபவர் -ஆகையால் உலகத்தார்க்குத் தலைவர் –
758-சூமேதா -தம்மைப் பூசிப்பவர்களுக்கு நன்மையைத் தரும் நல் எண்ணம் உடையவர் –
759-மேதஜ–முன் ஜன்மத்தில் தேவகி செய்த தவத்தின் பயனாக அவதரித்தவர் –
760-தன்ய-அடியார்களின் பிரார்தனைக்காகப் பிறந்ததை தனக்குப் பெறும் பேறாக கருதுபவர் –
761- சத்யா மேத -யாதவர்களில் ஒருத்தனாக மெய்யாக நினைத்து வெளிக் காட்டியவர்
762- தராதர -ஏழு வயசுச் சிறுவனாக தன் சுண்டு விரலாலே கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கி ஏழு நாட்கள் குடையாக பிடித்தவர் –
4-1-கிருஷ்ணாவதார திரு நாமங்கள் -697-786-
753-அமாநீ–
மானம் இல்லாதவன் -ஸ்வ அபிமானம் என்ற கர்வம் அற்றவன் —
பக்தேப் வநஹம் யு
அமாநீ
அதோ ஹி தூத்யா தாவந பத்ர பிஷ்ணுர் அதி சகார
மாசுடம்பில் நீர் வாரா மானமிலா பன்றியாம் (753-அமாநீ–)தேசுடைய தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார் -நாச் -11-8-
கழுத்தில் ஓலை கட்டித் தூது போனவன் –
அவன் பின்னோர் தூது ஆதி மன்னவர்க்காகி பெரு நிலத்தார் இன்னார் தூதன் என நின்றான் -பெரிய திரு மொழி -2-2-3-
பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றான் -2-3-1-
நாடுடை மன்னர்க்குத் தூது செல் நம்பி -6-6-4-
பக்தர்கள் விஷயத்தில் தம் உயர்வை நினையாதவர் -அதனால் அன்றோ தயக்கமின்றித் தூது சென்றது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஆத்மா அல்லாதவற்றை ஆத்மாவாக நினையாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
விஷயங்களில் பற்று இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————-
அமானி – பெருமை இல்லாதவர்
‘மான’ என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் பெருமை அல்லது ஒருவரின் சுயத்தின் மீதான பற்றுதல் மற்றும் அமானி அத்தகைய பற்றுதல் இல்லாதவர். இந்த அடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘அனாத்மா வஸ்துஷுவாத்மா அபிமானோ நாஸ்தி அஸ்ய ஸ்வச்ச ஸம்வேத் அனாக்ரிதி இதி அமானி – அவருக்கு அகங்காரம் இல்லை, ஆத்மாவைப் பற்றிய தவறான எண்ணங்கள் இல்லாதவர், அவர் ஆத்மா போன்றவற்றில் ஆத்மாவைப் பற்றிய தவறான எண்ணங்கள் இல்லாதவர். உடல். தூய ஆத்மாவோ அல்லது உள்ளார்ந்த உள்ளத்திலோ தொடர்பில்லாத பொருள் அம்சங்களில் அவருக்கு எந்தப் பற்றும் இல்லை, ஏனெனில் அவர் தூய அறிவைப் படிகமாக்குகிறார், எனவே அவர் அமானி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். உடல் மாற்றங்களுக்கு ஆளாகிறது மற்றும் ஒரு நாள் அழிந்துவிடும். மனம் எப்போதும் மனநிலை ஊசலாடுகிறது மற்றும் மில்லியன் கணக்கான எண்ணங்களுடன் மல்யுத்தம் செய்கிறது, அது மனநிலையை வாழ்க்கையில் அதன் ஏற்ற தாழ்வுகளுக்கு மாற்றும். பொருள் உடைமைகள் முற்றிலும் வெளிப்புறமானது மற்றும் ஒருவர் இறந்தவுடன் நின்றுவிடும்.
நாமம் என்பது ‘மான் – பூஜயம்’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது மரியாதை அல்லது வழிபாடு. ‘மான’ என்றால் கர்வா (பெருமை), அஹம்கார (ஈகோ அல்லது “நான்” என்ற உணர்வு), முதலியன. எனவே, அமானி என்றால் கர்வா அல்லது அஹம்காரம் இல்லாதவர் – ‘ந மானோ கர்வோ யஸ்ய ஐதி அமானா’. அவர் பிரம்மா போன்றவர்களால் வணங்கப்படும் பிரபுவாக இருந்தாலும், மற்றவர்களால் மதிக்கப்படுவதைப் பற்றி அவர் கவலைப்படுவதில்லை – ஆத்மா-சம்மானா பவ ரஹிதஹ்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பாண்டவர்களுக்கு அவமானங்களைச் சந்திக்க நேரிட்டாலும், பகவான் ஒரு தூதராக இருந்ததற்கு உதாரணம் தருகிறார். அவர் அர்ஜுனனுக்கு தேரோட்டியாக இருப்பது பகவானின் அதே குணத்திற்கு மற்றொரு உதாரணம். உலக நன்மைக்காக, பன்றி, மீன், சிங்கம் போன்ற உருவம் போன்ற அவதாரங்கள் எடுக்கத் தயங்குவதில்லை.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜம் திவ்ய பிரபந்தத்தின் குறிப்புகளை ஆதரிக்கிறார். Sri Thirumangai Azhwar explains the Lord’s role as an emissary of Pandavas in his Periya Thirumozhi (2.2.3): முன்னோர் தூது வானரத்தின்
வாயில் மொழிந்து,அரக்கன்
மன்னூர் தன்னை வாளியினால் மாள முனிந்து அவனே
பின்னோர் தூத நாதிமன்னர்க் காகிப் பெரு நிலனெத்தார்,
இன்னார் தூத நாதிமன்னார்க் காகிப் பெருநிலனெவ்வினால் கிடந்தானேத னெனவுநின்றான்.
பொருள்: முன்னதாக அவர் அனுமன் மூலம் ஒரு செய்தியை அனுப்பினார், மேலும் ராவணனின் கோட்டையான லங்காவை சூடான அம்புகளால் அழித்தார். பின்னர் அவர் பாண்டவர்களிடமிருந்து ஒரு செய்தியை கௌரவர்களுக்கு அவர்களின் தூதராக எடுத்துக் கொண்டார் மற்றும் கௌரவர்களால் ஏளனம் செய்யப்பட்டார். அந்த பரமாத்மா என்னில் வசிக்கிறார்.
ஸ்ரீ ஆண்டாள் தன் நாச்சியார் திருமொழியில் இறைவனை விவரிக்கிறார் (11.8) as:
பாசிதூர்த் துக்கிடந்த பார்மகட்குபண்டொருநாள்
மாசுடம்பில் நீர்வார மானமிலாப் பன்றியாம்
தேசுடைய தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார் பேசி யிருப்பனகளைப் பற்றி பேசவும் பொருள்: The Lord of Arangam is resplendent and brilliless as resplendent and
brilliless ago. பன்றிகள், மற்றும் பாசி நிறைந்த பிரளய நீரில் இருந்து டேம் பூமியை உயர்த்தியது. அப்போது அவர் அவளிடம் பேசியதை யாரால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியும்.
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் அவரை ‘நாடுடை மன்னார்க்குத் தூது செல் நம்பி – பாண்டவர்களின் தூதராக கிருஷ்ணரின் வேடத்தைக் குறிப்பிடுகையில், அரசனிடம் தூதராகச் சென்றவர்’ என்று குறிப்பிடுகிறார். (திருவாய் மொழி 6.6.4).
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘மா – மானே – அளவிடுவதற்கு, ஒப்பிடுவதற்கு’ என்ற மூலத்தைப் பயன்படுத்தி கூடுதல் விளக்கத்தைத் தருகிறார், மேலும் “அளக்க முடியாதவர் (அவரது வலிமை, சக்தி அல்லது பிற நல்ல குணங்களைப் பொறுத்தவரை) ”. பகவான் ஒரு பிரமேயா – வரையறையின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்பதே இங்கு உணர்த்தப்படும் உணர்வு.
754-மாந த –
கௌரவம் அளிப்பவன் –ஆத்மாநாம் சாரதி பார்த்தன் ச ரதிநாம் சர்வ லோகம் சாஷிதாம்
அர்ஜுநாங்க்ர ஸேந யுதிஷ்ட்ராப்யோ ரதித்வ அதி ராஜ்ய பஹு மாநம் தத்தவான்
மாந த
எடுத்த பேராளன் நந்த கோபன் தன் இன்னுயிர் சிறுவன் -8-1-3-
என் நெஞ்சு நிறையக் கை கூப்பி நின்றார் -பெரிய திருமொழி -7-5-8-
நாடுடை மன்னருக்கு தூது செய் நம்பி
அர்ஜூனன் உக்ரசேனன் யுதிஷ்ட்ரன் முதலியோர்க்கு தாம் கீழ்ப் பட்டு இருந்து கௌரவத்தை அளித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
தம் மாயையினால் எல்லோருக்கும் ஆத்மா அல்லாதவற்றை ஆத்மாவாக நினைக்கும்படி செய்பவர் -பக்தர்களுக்கு கௌரவம் தருபவர் –
அதர்மம் செய்தவர்களின் கர்வத்தை அழிப்பவர்-தத்தம் அறிந்தவர்களுக்கு ஆத்மா அல்லாதவற்றை
ஆத்மாவாக நினைக்கும் மயக்கத்தைப் போக்குபவர் – ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஸ்ரீ லஷ்மிக்கு வாயுவைப் பிள்ளையாகத் தந்தவர் -கட்டுப் பாட்டை ஏற்படுத்தியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————
மான-தா – மற்றவர்களை கௌரவிப்பவர் இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- மற்றவர்களை மதிக்கிறவன்
- அவர் தனது பக்தர்களுக்கு வெகுமதிகளை வழங்குகிறார், அல்லது அநீதியானவர்களுக்கு வெகுமதிகளை மறுக்கிறார்
- அவர் உண்மையான தேடுபவர்களிடம் ஆத்மா பற்றிய தவறான புரிதலை நீக்குகிறார் அல்லது தேடாதவர்களிடம் ஆத்மாவின் தவறான உணர்வைத் தூண்டுகிறார்.
- அவர் தனது பக்தர்களுக்கு ஆன்மீக ஞானத்தை அளிக்கிறார்
- அவர் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்திற்கும் ஒரு அளவையும் பரிமாணத்தையும் தருகிறார்.
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு மூன்று விளக்கங்கள் தருகிறார். முதலாவது, ‘ஸ்வமாயாய ஸர்வேஷாம் அனாத்மஸு ஆத்மபிமானம் ததாதி இதி மாநதஹ் – மாயா அல்லது பிரபஞ்ச மாயையின் சக்தியால் மக்களுக்கு உடல் மற்றும் மனம் போன்ற நிலையற்ற அம்சங்களில் பற்றுதலைத் தருகிறார், மேலும் இவற்றை சுயமாக கருதுகிறார், எனவே அவர் மானதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இரண்டாவது விளக்கம், ‘பக்தானாம் சத்காரம் மானம் ததாதி இதி மாநதஹ் – அவர் தனது பக்தர்களை மரியாதையுடனும் மரியாதையுடனும் நடத்துகிறார், எனவே அவர் மானாதா என்று அழைக்கப்படுகிறார். குசேலன் அல்லது ஷபரி போன்ற தம் பக்தர்களை அவர் மானாதராக இருப்பதால், வாழ்க்கையில் அவர்களின் தாழ்மையான நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல் அவர் மதிக்கிறார்.
மூன்றாவது விளக்கம் ‘தத்வவிதம் அனாத்மஸு ஆத்மபிமானம் கந்தயதி இதி வா மானதஹ் – உண்மையைத் தேடும் அறிஞர்களின் மனதில் உள்ள உடல் போன்ற நிலையற்ற பொருட்களின் மீதான பற்றுதலை அவர் அழிக்கிறார், எனவே அவர் மானாதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் மான-தாஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் தனது பக்தர்களை எப்போதும் மதிக்கிறார். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை தேருக்கு எஜமானனாக்கி, உக்ரசேனனை அரசனாக்கி, அவனுக்கு அடிமையாக்கி, யுதிஷ்டிரனை அரசனாக்கி மரியாதை செய்த நிகழ்வுகளை அவர் தருகிறார் – அர்ஜுனன் உக்ரசேன யுதிஷ்டிர ஆதிப்யோ ரதித்வா, ஆதி-ராஜ்ய, பகுமானம் தத்தவான் மான- dah.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘மான’ என்ற சொல்லுக்கு ‘சித்த சமுன்னதி’ அல்லது ‘மனதின் உயர்வு’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், இதனால் நாமத்தை ‘அவர் தனது பக்தர்களுக்கு ஆன்மீக ஞானம் தருகிறார், எனவே அவர் மான-தா – மானம் சித்த- சமுந்நதிம் ததாதி இதி மான-தா.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘மானம்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘பரிமானம் அல்லது அளவு’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் நாமம் என்றால் “எல்லாவற்றிற்கும் பரிமாணத்தைத் தருபவர்” என்று விளக்கம் தருகிறார். அவர் நாமாவின் விளக்கத்தில் ‘அப்பா – தானே – கொடுக்க’ மற்றும் ‘டவு – அவகண்டனே – வெட்ட, பிரிக்க’ ஆகிய இரண்டு வேர்களையும் பயன்படுத்துகிறார். பகவானுக்கு இந்த நாமம் உள்ளது என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனென்றால் அவர் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் ஈர்க்கும் மற்றும் விலக்குதல் (ஆகர்ஷணம் மற்றும் விகர்ஷணம்) ஆகிய இரண்டு கொள்கைகளாலும் எல்லாவற்றிற்கும் பரிமாணம் கொடுக்கும் இந்த செயல்பாட்டை அடைய (மான-தா) ஒரு வரையறையை நிறுவுகிறார். மாநா দ்யாதி খண்ডயதி விகர்ஷணேந । பகவானின் இந்த மான-டச் செயல்பாட்டினால் மட்டுமே பல்வேறு கிரகங்கள் அவற்றின் வடிவங்கள், சுற்றுப்பாதைகள் போன்றவற்றைக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதற்கு அவர் உதாரணம் தருகிறார். உடலின் வெவ்வேறு பகுதிகளுடன், உடலின் மிகவும் வடிவத்தையும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
ஸ்ரீ வசிஷ்டர் மேலும் விளக்குகிறார், பகவான் அனைத்திற்கும் வரையறை மற்றும் பரிமாணத்தை அளித்துள்ளார், பறக்கும் பறவைகள் மூலம் விமானங்களின் கொள்கை, கப்பல் போன்றவற்றின் மூலம், நீரில் பயணிக்கும் உயிரினங்கள் மூலம், நீர் தணித்தல் போன்றவற்றை நமக்குக் காட்டியுள்ளார். நெருப்பு, மற்றும் நெருப்பு நீரை ஆவியாக்குவது, இவை அனைத்தும் இந்த கூறுகளுக்கு பரிமாணத்தையும் வரையறையையும் அவர் வழங்குவதற்கான நிகழ்வுகள் ஆகும், இவை அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து செயல்படுகின்றன.
755-மான்ய –
வெகுமானிக்கத் தக்கவன்
பக்தர்களைக் கை விடாதவன்
ததீயத்வேந ஸம் மந்தவ்யோ
மாந்யா –
ததா ஹ்யய மாத்மா நம் பஹ்மம்ஸ்த
ந சாரதே சாத்த்வத கௌரவாணாம் க்ருத்தஸ்யம் உச்யதே ரணே அத்ய கஸ்சித் இதி
ந சாரதேஸ் ஸாத்வத கௌரவாணாம் க்ருத்தஸ்ய முச்யதே ரணேத்ய கச்சித்
மஹா பாரத யுத்தத்தில் அர்ஜுனனின் சாரதியாக உள்ள கிருஷ்ணனை சீற்றம் கொள்ள வைத்தால்
ஸாத்வதர்களும் கௌரவர்களும் தப்ப இயலாது
அடியவர்களுக்கு கீழ்ப் பட்டு இருப்பதையே தம் பெருமையாக கொள்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சர்வேஸ்வரர் ஆதலின் எல்லோராலும் பூஜிக்கப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஸ்ரீ லஷ்மி மற்றும் ஜீவ ராசிகள் இடமிருந்து வேறுபட்டவர் -அசைக்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ லஷ்மி தேவியைத் தூண்டுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
மான்யா – மரியாதைக்குரிய பொருள்
மான்யா என்பது ‘மானயிடும் யோக்யா’ என்பதன் பொருள் ‘மரியாதைக்கு உரியது’. இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர், ‘ஸர்வைஹ் மானநீய பூஜாநீய ஸர்வேஷ்வரத்வாத் இதி மாந்யஹ் – எல்லா மக்களுக்கும் இறைவனாக இருந்து அனைவராலும் போற்றப்படத் தகுதியானவர், எனவே அவர் மான்யா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் தம் பக்தர்களிடம் மிகுந்த பாசம் கொண்டவராக இருப்பதால், அவர்களுடனான சிறப்புத் தொடர்பினால் மரியாதைக்குரியவர் என்று கூறுகிறார் – ததேயத்வேன சன்மாந்தவ்யோ மான்யஹ். மகாபாரதத்தில் கிருஷ்ண பகவான் அர்ஜுனன் மீது கொண்டிருந்த அக்கறையின் உதாரணத்தை ஸ்ரீ பட்டர் பின்வரும் வசனத்தின் மூலம் கூறுகிறார்: ‘ந சாரதே சத்வதா கௌரவணம் க்ருத்தஸ்ய முச்யேத ரணேத்ய கஷ்சித் – இன்று குருக்ஷேத்திரப் போரில், சத்வத்தோ அல்லது கௌரவரோ மரணத்திலிருந்து தப்பிக்கப் போவதில்லை, ஏனெனில் தேரோட்டி. அர்ஜுனன் கோபமாக இருக்கிறான்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜம் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பெரிய திருவந்தாதியில் (53) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு ஆழ்வார் பகவானின் இந்த குணத்தை சுட்டிக் காட்டுகிறார்: ‘உன் அடியார்க்கு என் செய்வான் என்றே இருட்டி நீ’ – உனது பக்தர்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் என்று நீங்கள் எப்போதும் ஆர்வமாகவும், தொடர்ந்து சிந்திக்கவும் செய்கிறீர்கள்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அவர் வணங்கப்படுவதற்கு தகுதியானவர் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனெனில் அவர் தான் எல்லாமே உள்ளது மற்றும் செயல்படுகிறார் – ஈசாவாஸ்யம் இடம் சர்வம் யத் கிம் ச ஜகத்யம் ஜகத் (ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் மந்திரம் 1) – அவர் எல்லாவற்றையும் இறைவன், படைத்தவர் மற்றும் பாதுகாப்பவர்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் விவேக சூடாமணியைக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு சங்கரர் மான்யஹ் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார், அந்த ஆன்மாக்களைக் குறிக்கும் வகையில், பரமபிதாவை உணர முடிந்தது – ‘தன்யஹ் ச மான்யோ புவி’. பரமாத்மாவை உணர்ந்தவர்கள் மான்யராகவோ அல்லது வழிபாட்டுக்குத் தகுதியானவர்களாகவோ இருந்தால், அந்த உயர்ந்த மனிதரை என்ன வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியும்!
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, அமானி, மான-தா மற்றும் மான்யா ஆகிய மூன்று நாமங்களால் சொல்லப்பட்ட அர்த்தத்தை விளக்குகிறார், பகவான் தன்னை உயர்ந்த மரியாதைக்கும் மரியாதைக்கும் தகுதியானவராகக் காட்டவில்லை (அமானி), அவர் தனது பக்தர்கள் மதிக்கப்படுவதை உறுதிசெய்கிறார் (மான-தாஹ். ), இதன் காரணமாக அவர் மீது மரியாதைக்குரிய அனைத்து உணர்வுகளும் வெளிப்படுகின்றன (மான்யா).
பகவான் மான்யனாக இருந்தாலும் (வணக்கப்பட வேண்டியவர்) இதை உணர்ந்துகொள்பவர்கள் அவருடைய உண்மையான பக்தர்கள் மட்டுமே, மேலும் அவர் பொருள் ஆசைகளின் கீழ் வடிவத்தை வென்று அவர்களை உயர்த்தும் திறனைக் கொடுப்பவர் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். அவரை உணருங்கள்.
756- லோக ஸ்வாமி –
கண்ட வாற்றால் தனதே உலகு என நின்றான் –
க ஏவம் கர்மகர
லோக ஸ்வாமீ
மூ உலகாளி-7-2-10-
ஒத்தாரும் மிக்கார்களும் தனக்கின்றி நின்றான் -எல்லா உலகும் உடையான் -4-5-7-
இப்படிச் செய்பவர் யார் என்னில் உலகுக்கு எல்லாம் தலைவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்
பதினான்கு உலகங்களுக்கு எல்லாம் ஈஸ்வரர் –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் முதலிய உலகங்களில் உள்ளவர்க்குத் தலைவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————-
லோக-சுவாமி – பிரபஞ்சத்தின் மாஸ்டர்
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘சதுர்தஷனம் லோகனாம் ஈஷ்வரத்வாத் லோகஸ்வாமி – பதினான்கு உலகங்களுக்கும் இறைவன் ஆதலால் அவர் லோகஸ்வாமி’ என்று விளக்குகிறார். பாரம்பரியமாக மேலே பூ, புவ, ஸ்வா, மஹ, ஜன, தப மற்றும் சத்யம் என்று 7 உலகங்களும், கீழே உள்ள அதல, விட்டல, சுதல, மஹாதல, ரசாதல, தலதாலா, பாதாள என 7 உலகங்களும் மொத்தம் 14 உலகங்களாக உள்ளன. பகவான் இந்த உலகங்கள் அனைத்திற்கும் மேலானவர், எனவே அவர் லோகஸ்வாமி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ஸ்வம்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘ஐஸ்வர்யம்’ என்றும் பொருள் மற்றும் ஸ்வாமிக்கு அமர கோஷ விளக்கம் ‘ஸ்வம் ஐஸ்வர்யம் அஸ்ய அஸ்தி இதி ஸ்வாமி – ஐஸ்வர்யம் என்றால் இறைமை, இறைமை, சக்தி, செல்வம் போன்றவை. எனவே, அவர் லோக ஸ்வாமி என்று அழைக்கப்படுகிறார். பிரபஞ்சத்தின் இறைவன்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தின் அர்த்தத்தை முந்திய மூன்று நாமங்களின் பின்னணியில் விளக்குகிறார். பகவான் அமானி என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனென்றால் அவர் தனது உடைமைகள் அல்லது குணங்கள் எதிலும் பெருமை கொள்ளாதவர். அவர் தனது பக்தர்களைக் கௌரவிப்பதால் அவர் மானா-தாஹ் ஆவார், மேலும் அவர் தனது பக்தர்களின் மீது கொண்ட சிறப்புப் பாசத்தால் மரியாதைக்கு தகுதியானவர் என்பதால் அவர் மான்யா ஆவார். அவர் லோக-சுவாமி – பிரபஞ்சத்தின் எஜமானர் அவரது உயர்ந்த சக்தி அல்லது செல்வம் அல்லது பரத்வத்தினால் அல்ல, மாறாக அவரது எளிமையின் காரணமாக.
Sri NammAzhwar விவரிக்கிறார் திருவாய் மொழி பாசுரத்தில் (4.5.7) as below:
என்றும் ஒன்றாகி யொத்தாரும்மிக் கார்களும், தன்றனக்
கின்றி நின்றானை யெல்லாவுலகும் உடையான் தன்னை,
குன்ற மொன்றால் மழைகாத்தபிரானைச்சொன் மாலைகள்,
நன்று சூட்டும் விதியெய் தினம் என்ன குறைநமக்கே?
பொருள் : இணையோ, உயர்ந்தோரோ இல்லாதவர், எல்லா உலகங்களையும் தாங்குகிறார்; பொழியும் மழைக்கு அடைக்கலம் கொடுக்க விரலால் மலையைப் பிடித்தான், அவன் கிரீடத்தில் அன்புடன் அணிந்திருக்கும் பாடல் மாலையால் அவனது புகழைப் பாடும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைத்தது, இன்னும் என்ன வேண்டும்?
ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தின் அர்த்தத்தை, பகவானின் மேன்மை அல்லது இறைவனைக் காட்டிலும் அவரது பக்தர்களிடம் உள்ள பணிவு மற்றும் பாசத்தை வலியுறுத்துகிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா அவர் லோக ஸ்வாமி என்று கருத்து தெரிவிக்கிறார், அவர் படைப்பாளர், கட்டுப்படுத்துபவர், இயக்குனர், இறைவன் மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களின் அனைத்து துறைகளின்-அனுபவத்தின் ஆளுநரும், எல்லா நேரங்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறார்; அவர் பொருளை ஒளிரச் செய்யும் உணர்வு.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘லோகம் அல்லது பிரபஞ்சத்தை தனது ஸ்வம் அல்லது ஐஸ்வர்யம் – பிரபஞ்சத்தை தனது செல்வமாக கொண்ட இறைவன்’ என்பதன் அடிப்படையில் தனது விளக்கத்தை அளிக்கிறார்.
757- த்ரி லோக த்ருத்-
மூ உலகங்களையும் தரிப்பவன்
ஏவமதி துங்க கதம் நீஸைர் பவதி யத
த்ரி லோக த்ருத்
அசேஷாணாம் அபி தாரண போஷண யோர் பார கத் வாதிதி -யதா
விஷ்டப் யாஹ மிதம் க்ருதஸ்நம் இத்யாதி
நீயே உலகு எல்லாம் நின்னருளே நிற்பனவும் -நான் முகன் -29-
அசின் மிஸ்ராத் விஸூத்தாச்ச சேத நாத் புருஷோத்தம
வ்யாபநாத் பரணாத் ஸ்வாம் யாத் அந்ய பஞ்சத சோதித–ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் –19-
அனைவரையும் தரித்து வளர்த்துக் காப்பவர் -மிகவும் உயர்ந்தவர் தாழ்ந்தவர்களுடன் இதனாலே சேர்ந்தார் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
மூ வுலகங்களையும் தரிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
மூ வுலகங்களையும் சுமப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————–
திரி-லோக-திரித் – மூன்று உலகங்களையும் ஆதரிப்பவன்
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘த்ரீன் லோகன் தாரயதி இதி த்ரிலோகத்ரித் – அவர் மூன்று உலகங்களையும் ஆதரிக்கிறார், எனவே அவர் த்ரிலோகத்ரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ மேலும் மூன்று உலகமே இந்த உலகம், நமக்கு மேலே உள்ள உலகம், நமக்குக் கீழே உள்ள உலகம். திரி-லோக் என்பது நனவின் மூன்று நிலைகளையும் குறிக்கிறது. ஜாக்ருத், விழிப்பு நிலை, ஸ்வப்னா, கனவு நிலை மற்றும் சுஷுப்தி, தூக்க நிலை. இந்த ஒவ்வொரு நிலையிலும் பகவான் நம்மை ஆதரிக்கிறார் எனவே அவர் திரிலோகத்ரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், அவர் முழு பிரபஞ்சத்தின் ஆதரவிற்கும் போஷாக்கிற்கும் பொறுப்பானவர், எனவே அவர் த்ரி-லோக-திரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார் – அஷேஷாஅன்னமபி தாரண போஷகயோஹ் பாரத்வாத் லோக-ஸ்வாமி. மூல வார்த்தையான ‘dhr – தாரனே’ என்றால் ‘பிடிப்பது, தாங்குவது, ஆதரிப்பது’. அவர் நம்மைப் படைத்ததால், பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் பொறுப்பைப் போலவே, நம்மை ஆதரிக்கும் சுமை அல்லது பொறுப்பு அவருக்கு அவசியம்.
ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா ஒரு மாற்று விளக்கத்தை அளிக்கிறார், அங்கு அவர் ‘த்ரி-லோகம்’ என்பது விழிப்பு, கனவு மற்றும் ஆழ்ந்த உறக்கம் ஆகிய மூன்று நிலைகளைக் குறிக்கும். மூன்று அனுபவ நிலைகளுக்கும் மெய்யுணர்வு வடிவில் துணையாக இருப்பதால் பகவானுக்கு இந்த நாமம் உண்டு என்று விளக்கமளிக்கிறார், ஏனெனில் நெஞ்சில் உள்ள உயிர்களின் கனிவான ஆதரவு இல்லாமல், நமக்கு எந்த அனுபவமும் இல்லை.
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் விளக்கம் தருகிறார் – த்ரி-லோக-திரிக்-இதி தாரகதாயா பாலகதாயாஷ்ச த்ரி-லோகிம் தர்ஜதி கச்சதி இதி தஸ்ய ஸ்வாபவிகோயம் தர்மா – இந்த பிரபஞ்சத்தை நிலைநிறுத்துவதும், அனைத்து உயிரினங்களையும் ஆதரித்து பாதுகாப்பதன் மூலம் அதை நிலைநிறுத்துவது அவருடைய தர்மமாகும். மூன்று உலகங்கள். நாமாவின் மற்றொரு மாறுபாடு த்ரி-லோக-திரிக் ஆகும், இது அடிப்படையில் திரி-லோக-திரித் போன்றது.
758-ஸூ மேதா –
நல் எண்ணம் உடையவன்-வ்யூஹ ஸுஹார்த்தம் பிரதானம் -திருவரங்கத்தில் -இங்கு விசேஷணமாக ஆராதிப்பவர்கள் இடத்தில்
ஆராதக ஸூ ஸாது புத்தி
ஸூ மேதா
நித்யமஸிச் ப்ரஜா மேதயோ இதி ஸமா ஸாந்தோ (அ )ஸிச்
அருத்தித்துப் பல நாள் அழைத்தேற்கு–என் தன் கருத்தை யுற வீற்று இருந்தான் -8-7-1-
நினைமின் நெடியானை -ஒரு கால் நினைக்க அவன் நெடும் காலம் நினைத்து நல்ல வழி காட்டி அருளுபவர்
கீழே ஸர்வ லோக தரணம் இங்கு ஆஸ்ரித தரணம்
தம்மை ஆராதிப்பவர்களுக்கு நன்மை தருபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சிறந்த ஞானம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
சிறந்த ஞானம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————
- சுமேதா – நல்ல எண்ணம் கொண்டவர்
‘மேதா’ என்றால் நினைவாற்றல் அல்லது புத்தி என்றும், ‘சு’ என்பது முன்னொட்டாக உயர்ந்தது அல்லது சிறந்தது என்றும் பொருள்படும், எனவே சுமேதா என்பது உயர்ந்த புத்தியைக் கொண்ட ஒருவரைக் குறிக்கிறது. இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷோபனா மேதா ப்ரஜ்ஞா அஸ்ய இதி ஸுமேதஹ் – அவருக்கு மிகையான புத்தி உள்ளது, எனவே அவர் சுமேதா’ என்று வரையறுக்கிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், அவரது ‘புத்தி அல்லது புத்தி’ ‘சு-மேதா’ அல்லது உயர்ந்தது, ஏனென்றால் அவர் தனது பக்தர்களுக்கு நல்லது செய்ய நினைப்பதால் – ஆராதக சு-சாது புத்திஹ் சு-மேதா. ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், சோபன மேதா தரணாவதி திஹ் அஸ்ய இதி சு-மேதஹ் என்ற வழித்தோன்றலைக் கொடுக்கிறார், இதுவும் அதே அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, தற்போதைய நிகழ்வுகள் அல்லது கவனச்சிதறல்கள் போன்றவற்றால் தொந்தரவு செய்யாமல் அல்லது பாதிக்கப்படாமல், எதிர்கால நிகழ்வுகள் அல்லது விளைவுகளை எதிர்பார்ப்பதை அவரது ‘உயர்ந்த புத்தி’ கொண்டுள்ளது என்று விரிவாகக் கூறுகிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயானந்தா, சு-மேதா என்ற சொல், தற்காலிகமாக நம்மால் மறந்துவிட்ட, அதன் உண்மையான தன்மையை உணரும் சுயத்தின் திறனைக் குறிக்கும் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். எனவே அவர் நாமத்தை ‘தெய்வீக நினைவாற்றல் சக்தி’ என்று விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் மேதாவிற்கு ‘பாதுகாப்பு அல்லது ஆதரவைத் தரும் புத்தி’ என்று பொருள் தருகிறார், மேலும் எல்லா இடங்களிலும் நடக்கும் அனைத்தையும், அதே போல் அனைத்து உயிரினங்களுடன் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளையும் எப்போதும் அறிந்திருக்கும் பகவானின் நினைவையே நாமம் குறிக்கிறது. – கடந்த, நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம். பகவானின் மேதாவை நாம் எந்த அளவிற்கு உணரமுடிகிறதோ அந்த அளவிற்கு நம் ஒவ்வொருவரின் புத்தியும் நேர்விகிதத்தில் உள்ளது என்று அவர் கருத்துரைக்கிறார்.
தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் மேதாவை ‘பெரியதில் பெரியது மற்றும் சிறியதில் சிறியது’ என்று புரிந்து கொள்ளவும் உணரவும் உதவும் சக்தி என்று விளக்குகிறார். நம் அனைவருக்கும் இந்த சக்தி சாத்தியமானது, மேலும் நம் எண்ணங்கள், வார்த்தைகள் மற்றும் செயல்களை எவ்வாறு கட்டுப்படுத்துவது மற்றும் நமக்குள் இருக்கும் சாத்தியமான சக்தியை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது என்பதை அறிந்தவுடன் அதை உணர முடியும்.
759-மேதஜ-
வ்ரதத்தின் பயனாகப் பிறப்பவன்
அதா மேதே தேவகீ புத்ரீய விரத ருபே யஜ்ஜே ஜாத இதி
மே தஜ
ஸ ஹி தாமாஹ
ஸ்து தோஹம் யத் த்வயா பூர்வம் புத்ரார்த்திந்யா ததத்ய தே சபலம் தேவி சஞ்ஜாதம் ஜாதோஹம் யத் தவோதராத் —
தாயே நீ உனது புத்திரனாக நான் ஜனிக்க வேண்டும் என்ற காரணத்தால் என்னைப் புகழ்ந்தாய்
உன்னுடைய பிரார்த்தனைகள் பலித்ததன் விளைவாக உன்னுடைய கர்ப்பத்தில் நான் வந்தேன்
சம்யக் ஆராதிதேந உக்தம் யத் பிரசந்நேந தே சுபே தத் க்ருதம் சபலம் தேவி
தாயே நீ உன்னுடைய பூர்வத்தில் என்னைச் சரியான முறையில் ஆராதித்து வந்தாய்
அதனால் மகிழ்ந்த நான் உன்னுடைய புத்திரனாகப் பிறப்பேன் என்று வாக்கு அளித்தேன்
அந்த வாக்கு இப்போது என்னால் நிறைவேற்றப்பட்டது
யசோதை நல் ஆய்ச்சி தன் புத்திரன் கோவிந்தனை கற்றினம் மேய்த்து …
நால்வர் விரதம் -கண்ணன்
ஒருவர் விரதம் நான்கு பிள்ளைகள் –ராமன்
அதிதி பயோவ்ரதம் அனுஷ்டித்து வாமனன்
தசரதன் புத்திர காமேஷ்டி -பெருமாள்
எல்லையில் சீர் தயரதன் தன் மகனாய்த் தோன்றிற்று -பெருமாள் திரு -11-10-
தேவகியின் யாகத்தின் பயனாகத் திரு வவதரித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
யாகத்தில் யுண்டாகுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
யாகத்தில் யுண்டாகுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————–
- மேதா-ஜா – ஒரு தியாகத்தின் விளைவாக பிறந்தவர்
மேதா என்றால் யாகம் அல்லது தியாகம் என்றும் பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘மேதே அத்வாரே ஜாயதே இதி மேதாஜா – யாகம் செய்யும்போதெல்லாம் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார், எனவே அவர் மேதாஜா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘யஜ்னோ வை விஷ்ணு: பகவான் யக்ஞத்தைப் போன்றவர்’.
பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 3 வசனம் 9) பகவான் கூறுகிறார்:
யஜ்ஞர்தாத் கர்மனோ ‘ந்யத்ர லோகோ’யம் கர்ம-பந்தனஹ் |
தத்-அர்த்தம் கர்ம கௌந்தேய முக்த-சங்கஹ் சமாசார ||
பொருள்: விஷ்ணுவுக்கான யாகமாக வேலை செய்ய வேண்டும், இல்லையெனில் வேலை இந்த ஜட உலகத்துடன் ஒருவரை பிணைக்கிறது. எனவே, குந்தியின் மகனே, அவனுடைய திருப்திக்காகவும், அவனுடைய சமர்ப்பணத்துக்காகவும் உனக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய், அப்படிச் செய்தால் நீ எப்பொழுதும் பற்றற்றவனாகவும், அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபட்டவனாகவும் இருப்பாய்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை ‘அதோ மேதே – தேவகி புத்ரிய வ்ரத ரூபே யஜ்நே ஜாத இதி மேதா-ஜஹ் – அவர் செய்த யாகத்தின் (மேதா) அல்லது யாகத்தின் விளைவாக அவர் தேவகிக்கு பிறந்தார் என்பதைக் குறிக்கும் இந்த நாமத்தை அவர் விளக்குகிறார். அவள் அவனைத் தன் மகனாகப் பெற்றெடுக்க வேண்டும். இது தேவகிக்கு பிறந்த உடனேயே பகவான் கிருஷ்ணரால் வெளிப்படுத்தப்பட்டது (விஷ்ணு புராணம் 5.3.14):
ஸ்துதோ’ஹம் யத் த்வயா பூர்வம் புத்ரார்திந்ய ததாத்ய தே |
சபலம் தேவி! ஸ’ஞ்ஜாதம் ஜாதோ’ஹம் யத் தவோ’தரத் ||
பொருள்: மதிப்பிற்குரிய பெண்ணே! என்னை உனது மகனாகப் பெற்றுக்கொள்ள ஆசைப்பட்டு முன்பு என்னைப் புகழ்ந்தாய். நான் உங்கள் வயிற்றில் இருந்து பிறந்ததிலிருந்து இன்று உங்கள் பிரார்த்தனை பலனளித்துள்ளது.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரும் விஷ்ணு தர்மத்திலிருந்து ஆதரவு தருகிறார்:
சப்யக்-ஆராதிதேனோக்தம் யத் ப்ரசன்னேன தே சுபே |
தத் கிருதம் சபலம் தேவி! … || (விஷ்ணு தர்மம் 33.39)
பொருள்: ஓ’ மங்களகரமான பெண்ணே! நீ என்னை மனதார வணங்கியபோது, நான் மகிழ்ச்சியடைந்து, (நான் உனது மகனாகப் பிறப்பேன் என்று) உனக்குச் சத்தியம் செய்தேன். அது தற்போது நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜம், பகவான் பக்தர்களின் குழந்தையாகப் பிறந்தார், அவர்களின் யாகம், விரதம் போன்றவற்றின் பலனாகப் பிறந்த மற்ற நிகழ்வுகளைக் குறிப்பிடுகிறார். அதிதியின் பயோ-விரதத்தின் விளைவாக அவர் வாமனராகப் பிறந்தார்; பிந்தையவரின் புத்திர காமேஷ்டி யாகத்தின் விளைவாக தசரதருக்கு ராமராகப் பிறந்தார்; கிருஷ்ணராக, அவர் யசோதை மற்றும் நந்தகோபா அவர்களின் தவத்தின் காரணமாக அவர்களுக்கு மகனானார்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், காஞ்சியில் பிரம்மாவின் யாகத் தீயில் இருந்து தன்னை வெளிப்படுத்திய வரதராஜப் பெருமானின் கூடுதல் நிகழ்வுகளைத் தருகிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, பகவான் ஒவ்வொரு யாகத்திலும் தனது தூய வடிவில் தோன்றுகிறார், அவர் யக்ஞத்தில் பிறந்தார் என்று சொல்லலாம். பகவத் கீதையின் அடிப்படையில், அவர் யக்ஞத்திற்கான வரையறையை ஒரு கூட்டுறவு முயற்சியாகத் தருகிறார், அதில் நாம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பணியின் ஒரு துறையில் நமது திறனை வழங்குகிறோம், அதில் வெளிப்படுத்தப்படாத இறைவனை அழைக்கிறோம், அவர் லாபத்தின் அடிப்படையில் தனது ஆசீர்வாதங்களைச் செலுத்துகிறார். இந்த அர்த்தத்தில், அனைத்து ஆளுமை அடுக்குகளும் முழு சரணாகதியின் செயலில் வழங்கப்படுகையில், சுயத்தின் ஆன்மீக அனுபவம் பிறக்கிறது. இவ்வாறு பகவான் மேதா அல்லது தியாகத்தின் (மேதா-ஜா) விளைவு.
நாம் ஒவ்வொருவரும் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஐந்து வகையான யக்ஞங்களைப் பற்றி தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் விவரிக்கிறார், மேலும் இந்த பஞ்ச மகா யக்ஞங்களான பூத யக்ஞம், பித்ரு யக்ஞம், நர யக்ஞம், ரிஷி யக்ஞம், போன்றவற்றைக் கடைப்பிடிப்பதன் விளைவாக சுயத்தை உணர்தல் என்று குறிப்பிடுகிறார். தேவ யக்ஞம். இவை முன்னர் நாம 682ல் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன், ‘மெட், மேத் – ச’ங்கமே’ என்ற மூலச் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார், ‘சந்திப்பது’ என்று பொருள்படும், அவரது விளக்கத்தின் அடிப்படையாக: மேதா – பக்த ச’ங்கமே ஜெயதே பிராதுர்-பவதி இதி மேதா-ஜா – அவர் பக்தர்களின் கூட்டங்கள்.
—
760-தந்ய
சம்பத்து உள்ளவன் –
தஜ் ஜந்ம தந லாபாத்
தந்ய
கந கணம் லப்தா இதி யத்
செப்பில மென்முலைத் தேவகி நங்கைக்கு சொப்படத் தோன்றிய -பெரியாழ்வார் -2-1-6-
மதுரா பாக்யம் அநந்யா போக்யமீடே வ்ரஜ ஸ்த்ரீகள் கண்ணடி பெற்ற தனம்-தத் ப்ரஹ்மம் கிசோர பாவம் த்ருஸ்யம்
எளிவரும் இயல்பினன் -பெறாத பேறு -தந்தை தாய்களைப் பெற்று -பிறக்கப் பிறக்க ஒளி விஞ்சி
இப்படி திருவவதரிப்பதை தன் லாபமாக நினைப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
எல்லாவற்றையும் பெற்று இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
புண்ய சாலிகள் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்
———
- தன்யா – ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்
தனம் என்ற சொல் செல்வத்தைக் குறிக்கிறது, எனவே தான்யா என்பது செல்வத்தைக் குவிக்கும் ஒருவரைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை கிருதார்த்தாவின் பரந்த பொருளில் எடுத்துக்கொள்கிறார், யாருடைய ஒவ்வொரு விருப்பமும் நிறைவேறும் அல்லது ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட மற்றும் சுய திருப்தி கொண்டவர். அவர் இதை ‘கிருதார்த தானயா – அவர் தனது எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றிவிட்டார், மேலும் அவரால் நிறைவேற்றவோ அடையவோ எதுவும் இல்லை, எனவே அவர் தான்யாஹ்.
‘தனம்’ என்ற சொல் செல்வத்தைக் குறிக்கிறது, எனவே தான்யா என்றால் ‘தனம் அல்லது செல்வத்தைப் பெறுபவர்’ என்று பொருள். பகவானுக்கு இல்லாத செல்வம் என்ன? ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தேவகிக்கு பிறந்ததை தான் ஆசைப்பட்ட செல்வமாக கருதினார். தேவகிக்கு பிறந்ததன் மூலம் அவர் விரும்பிய செல்வத்தைப் பெற்றதால், அவர் தான்யஹ் – தத்-ஜென்ம தான லாபத் தன்யஹ்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், பகவான் சாதாரணப் பிறவி இல்லாதவர் என்பதால் (அவர் அயோனியாக இருப்பதால்), இது அவருக்குப் பெரும் பாக்கியம்!
அமர கோஷா விளக்கம் ‘தன தர்ம சாதுஹ் தன்யா’ – செல்வத்திலும் தர்மத்திலும் சிறந்து விளங்குபவர் தான்யா. ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ‘சுக்ரிதி புண்யவான் தன்யஹ்’ என்று விவரிக்கிறார், மேலும் பகவான் மலர்கள், இலைகள் போன்றவற்றின் உண்மையான பிரசாதங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்றும், தொடர்ந்து பக்தர்களின் நலனைப் பற்றி சிந்திக்கிறார் என்றும் விளக்கம் தருகிறார்; இது சுக்ரிதம் மற்றும் புண்ய காரியம், எனவே அவர் தான்யஹ் – சுக்ரிதி அல்லது புண்யவான்.
தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் தன்யாவை முந்தைய பிறவிகளின் நல்ல கர்மாக்களால் பயனடைபவர் என்று விளக்குகிறார். ஆன்டிமா ஸ்மிருதி (அல்லது இறுதி எண்ணங்கள்) இந்த அடுத்த பிறவியை தீர்மானிக்கிறது. நல்ல ஆண்டிமா ஸ்மிருதியைப் பெற, ஒருவன் வாழ்நாள் முழுவதும் நல்ல செயல்களிலும், எண்ணங்களிலும், வார்த்தைகளிலும் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இது வருங்கால பிறவிகளில் ஒருவரை தன்யாவாக மாற்றும் மற்றும்/அல்லது மோட்சம் அல்லது விடுதலையை அளிக்கும்.
761-ஸத்ய மேதா –
உண்மையான எண்ணம் உடையவன்-கீழ் ஸூ மேதா பார்த்தோம்
ஜாதோ அஹம் யத் தவோதராத்
ஆத்மானம் மானுஷம் மன்யே ராமம் தசரதாத்மஜம் –
அஹம் வோ பாந்தவோ ஜாத இதி வல்லவ வஸூ தேவாதி ஸாஜாத்ய அபிமாநி நீ மேதா ஸத்யா அஸ்ய ந நடந மாத்ர மிதி-(நடிப்பு அல்ல உண்மையான எண்ணம் )ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-13-14-
ஸத்ய மேதா –ஸ ஹி வல்லவா நாஹ
நான் உன்னுடைய -தேவகியினுடைய கர்ப்பத்தில் ஜெனித்தேன்
யதி வோஸ்தி மயி ப்ரீதி ஸ்லாக்யோஹம் பவதாம் யதி ததாத்மா புத்தி சத்ருசீ புத்திர்வ கிரியதாம் மயி –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-13 -1-
கிருஷ்ணன் ஆயர்களிடம் நீங்கள் அனைவரும் என்னை நேசிக்கிறீர்கள் என்றால்
என்னைப் போற்றத்தக்கவன் என்று எண்ணி உள்ளீர்கள் என்றால்
என்னை உங்களில் ஒருவனாக உங்களை போன்றே எண்ண வேண்டும்
நாஹம் தேவோ ந கந்தர்வோ ந யஷோ ந ச தாநவ அஹம் வோ பாந்தவோ ஜாத ந வச்சிந்த்யம் அதோந்யதா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-13 -11-
கிருஷ்ணன் ஆயர்களிடம் -நான் தேவனோ கந்தர்வனோ யக்ஷனோ அஸுரனோ அல்லன்
நான் உங்களில் ஒருவன் -உங்களுடைய பந்து ஆவேன் –
என்னை வேறுபடுத்தி எண்ண வேண்டாம் -உங்களில் ஒருவனாகவே எண்ணுங்கோள்
மித்ர பாவேனே –நம்மிடம் இதுவே போதும்-அவன் உண்மையாகவே நன்றாகக் கலக்கிறான்
மெய்யானாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம்
திரு மெய்யம் -ஸத்ய மூர்த்திப் பெருமாள் –நித்ய வாஸம்
பொய் கலவாது மெய் கலந்தானே-மெய் நின்று கேட்டு அருளாய்
ஆயர்கள் வஸூதேவர் முதலி யோரைச் சேர்ந்தவர் தாம் எனபது வெறும் நடிப்பாக அல்லாமல் உண்மையாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உண்மையான ஞானம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
உண்மையான உலகின் விஷயத்தில் ஞானம் உள்ளவர் -உண்மையான ஞானம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———–
சத்ய-மேதா – அவர் உண்மையான எண்ணங்கள் – நேர்மையானவர், நேரடியானவர்
ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘சத்ய அவிட்டதா அஸ்ய அஸ்தி இதி சத்யமேதஹ் – அவருடைய புத்தி எப்பொழுதும் குறைவில்லாதது, அவருடைய ஞானம் எப்போதும் அவரை விட்டு விலகாதது, எனவே அவர் சத்யமேதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் சத்ய-மேதஹ், ஏனென்றால் அவர் எதைச் சொன்னாலும் செய்தாலும், அது வெறும் பாசாங்குக்காக அல்ல – மேதா சத்ய அஸ்ய, ந நடன மாத்ரம் இதி சத்ய-மேதஹ். ஸ்ரீ பட்டர், பகவான் தனது கோப நண்பர்களிடம் பேசும் நிகழ்வை மேற்கோள் காட்டுகிறார், அவர்கள் கோவர்த்தன அத்தியாயத்தை நிகழ்த்துவதைப் பார்த்த பிறகு அவர் உண்மையில் அவர்களில் ஒருவரா என்று சத்தமாக ஆச்சரியப்படுகிறார்:
யதி வோ’ஸ்தி மயி ப்ரீதிஹ் ஸ்லாக்யோ’ஹம் பவதாம் யதி |
தத்-அதம்-புத்தி ஸத்ரிஷி புத்திர்-வஹ் க்ரியாதம மயி || (விஷ்ணு புராணம் 5.13.11)
நாஹம் தேவோ ந கந்தர்வோ ந யக்ஷோ ந ச தானவஹ் |
அஹம் வோ பாந்தவோ ஜாதஹ் ந வஷ்-சிந்த்யம் அதோ’ன்யதா || (விஷ்ணு புராணம் 5.13.12)
பொருள் : நீங்கள் என் மீது உண்மையான அன்பு கொண்டு, நான் உன்னால் பாராட்டப்படுவதற்கு தகுதியானவன் என்று நினைத்தால், நீ உன்னைப் போல் என்னை நினைக்க வேண்டும் (அதாவது, என்னை கோபனாக நினைக்க வேண்டும், நீங்கள் அனைவரும் இருப்பது போல்). நான் கடவுளும் இல்லை, கந்தர்வனும் இல்லை, யக்ஷனும் அல்ல, தானவனும் அல்ல (அரக்கன்). நான் உங்கள் அனைவருக்கும் பிறந்த உறவினன். நீ என்னைப் பற்றி வேறு வழியில் நினைக்கக் கூடாது.
அதேபோல, ராமர் அறிவிக்கிறார்: “ஆத்மானம் மனுஷம் மன்யே ராமம் தசரத் ஆத்மஜம்” – நான் என்னை ஒரு மனிதனாகவும், தசரதனின் மகனாகவும் கருதுகிறேன்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, உண்மையான அறிவு (சத்யமேதா) என்பது விஷயங்களை முன்னறிவிக்கும் மற்றும் விஷயங்களின் உள் அம்சங்களைக் காணும் திறனைக் கொண்டுள்ளது, இதனால் எந்தவொரு செயலையும் செயல்படுத்தும்போது எதிர்பாராத அல்லது கவனிக்கப்படாத அம்சங்களால் ஏற்படும் தடைகள் இல்லை. இந்த பண்புகளுடன் ஒருவரின் அறிவு தேவைப்படும் நேரங்களில் பயனுள்ளதாக இருந்தால், இந்த நபர் மேற்கொள்ளும் எந்தவொரு செயலும் வெற்றியடையும். பகவான் அத்தகைய அறிவை உடையவராக இருப்பதால், அவர் சத்ய-மேதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பகவானின் இந்த குணத்தை அர்ஜவம் – நேரடியான தன்மை என்று விவரிக்கிறார். ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரி, பகவானுக்கு வேதங்கள் மற்றும் அவற்றின் ஏராளமான கிளைகள் பற்றிய உண்மையான அறிவு இருப்பதால், அவர் சத்ய-மேதா என்று விளக்கம் தருகிறார்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு இன்னுமொரு விளக்கத்தை அளிக்கிறார், ‘பகவானுக்கு கல்பத்தின் ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை அனைத்து பலவகையான படைப்புகளையும் அவற்றின் சரியான நிலைமைகளுடன் வைத்திருக்கும் குறைவற்ற அறிவு உள்ளது, எனவே அவர் சத்ய-மேதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
தர்மத்தின் வழியைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு பகவான் உண்மையான அறிவைத் தவறாமல் அருளுவதால், அவரை உணரும் நோக்கில் அவர்களுக்கு மனதைக் கொடுப்பதால், அவர் சத்ய-மேதா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். எனவே இந்த நாமத்திலிருந்து நமக்குப் பாடம் என்னவெனில், தர்மத்தின் தவறாத வழியைப் பின்பற்ற வேண்டும், அதனால் உண்மையான அறிவைப் பெறுவோம்
தராதரா – பூமியை ஆதரிப்பவன்
தாரா என்பது பூமியைக் குறிக்கிறது மற்றும் பூமியைச் சுமப்பவர் தாராதாரா. நாம் ஏற்கனவே இரண்டு நாமங்களை பார்த்திருக்கிறோம். தரணீதரஹ் (237) மற்றும் மஹீதரா (319 மற்றும் 371) ஒரே அர்த்தத்துடன். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘அம்ஷைஹ் அஷேஷைஹ் ஷேஷாத்யைஹ் ஏஷாம் தாரம் தாரயன் தாராதராஹ் – அவர் ஆதி சேஷா பாம்பு போன்ற தனது உள்ளார்ந்த கூறுகளைப் பயன்படுத்தி இந்த பூமியைச் சுமக்கிறார், எனவே அவர் பூமியின் கேரியர் தாராதாரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பாரம்பரியமாக ஆதி சேஷ பாம்பு மற்றும் எட்டு திசை யானைகள் பூமியின் எடையை தாங்கி நிற்கின்றன. இவைகள் பகவானின் பாகங்கள் மட்டுமே என்பதால், உண்மையில் பூமியின் கேரியராக இருப்பவர் பகவான், எனவே அவர் தாராதரன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘தாரா’ என்ற வார்த்தைக்கு மலை என்று பொருள், மேலும் ‘தாரா’ என்ற வார்த்தை பூமியைக் குறிக்கிறது, எனவே நாமத்தை ‘தாரா + ஆதாரா’ – மலையை வைத்திருப்பவர் (கோவர்த்தனம்) அல்லது ‘தாரா + தாரா’ – பூமியின் ஆதரவாளர் என்று பார்க்கலாம். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தரம் – மலை என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி விளக்கம் தருகிறார். நாமத்திற்கான நிருக்தி விளக்கம் தரம் த்ரிதவான் தராதரா – மலையைத் தாங்கியவர். இந்திரன் புயலையும் பிரளயத்தையும் ஏற்படுத்தியபோது பசுக்களையும் பசு மேய்ப்பவர்களையும் காக்க கிருஷ்ணர் கோவர்த்தன மலையைத் தாங்கியதாக இங்குக் குறிப்பிடப்படுகிறது – ‘தாரஸ்ய கோவர்தனஸ்ய கிரேர்-தாரணாத் தாராதரா’. ஸ்ரீ பட்டர், பகவான் மலையைத் தூக்குவதற்கு முன் விஷ்ணு புராணத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள அவரது எண்ணங்களைப் பற்றி பின்வரும் குறிப்பைக் கொடுக்கிறார்:
தத்-ஏதத்-அகிலம் கோஷ்டம் த்ராதவ்யம் அதுனா மயா |
இமாம் அத்ரிம் அஹம் தைரியஅத் உத்பாத்யாஷு சிலாதனம் |
தாரயிஷ்யாமி கோஷ்டஸ்ய ப்ருதுச்சத்திரமிவாபரம் ||
பொருள் : எல்லாப் பசுக்களும் மாடு மேய்ப்பவர்களும் உள்ள கோவணம் இப்போது என்னால் காக்கப்பட வேண்டும். பெரிய பாறைகளுடன் கூடிய இந்த மலையை நான் பலவந்தமாக ஒரேயடியாகப் பிடுங்கி, பெரிய குடையாக அவர்கள் தலைக்கு மேல் பிடித்து, அனைவரையும் (இந்தத் துன்பத்திலிருந்து) காப்பாற்றுவேன்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி மற்ற வடிவங்களான வராஹா, எட்டுத் திசைகளின் எட்டு யானைகள், முதலியவற்றைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். அவர் தைத்திரிய ஆரண்யகத்திலிருந்து (1.8.2) மேற்கோள் காட்டுகிறார்: யெனேமே விதர்தே உபே; விஷ்ணுநா விதர்தே பூமி; இதி வத்ஸஸ்ய வேதனா – விஷ்ணுவே தன் சகிதத்தால் அவர்களை ஆதரிப்பவர்; இது வத்ச முனிவரின் கண்டுபிடிப்பு.
ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா பகவான் பூமியின் ஒரே ஆதரவாக விளங்குகிறார். பொதுவாகப் பொருளைக் குறிக்க அவர் பூமியை இங்கே விளக்குகிறார், மேலும் பகவான் தான் அதன் மொத்த மற்றும் நுட்பமான வடிவங்களில் இருந்து தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள வந்த சாராம்சமாக இருப்பதைக் கவனிக்கிறார். அவர் தொடர்கிறார்: ‘புவியியல் ரீதியாக, பூமி தண்ணீரால் ஆதரிக்கப்படுகிறது, நீர் வளிமண்டல காற்றால் மற்றும் காற்று விண்வெளியால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. ஒருவர் மேலும் விசாரித்து, விண்வெளிக்கு எது துணைபுரிகிறது என்று கேள்வி எழுப்பினால், விண்வெளி என்பது நமது அறிவாற்றலால் நாம் அனுபவிக்கும் ஒரு கருத்து என்பதை அறிவோம். புத்தியின் அனைத்து அனுபவங்களும் நனவில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன, எனவே, முழு உலகத்திற்கும் இறுதி ஆதரவு பரம நாராயணரே, எனவே அவர் தராதரா ஆவார்.
தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், பூமிக்கு பகவானின் ஆதரவை விளக்குகிறார், பஞ்ச பூதங்கள் அவற்றின் சூக்ஷ்ம வடிவத்தில் தொடங்கி, அவை எவ்வாறு ஒன்றிணைந்து அவற்றின் ஸ்தூல வடிவங்களாக உருவாகின்றன. பூமிக்கு பகவானின் ஆதரவு உண்மையில் பஞ்ச பூதங்களின் ஆதரவின் ஒரு பகுதியாகும். அவர் எல்லாவற்றையும் படைத்தவர், மேலும் அவர் எல்லாவற்றின் இறுதி உறைவிடமாகவும் இருக்கிறார், எனவே அவர் தராதரா. ‘ஓம் தாராதாராய நம’ என்ற இந்த மந்திரத்தில் மறைந்திருக்கும் பல கருத்துக்கள் உள்ளன. மற்ற எல்லா மந்திரங்களையும் போலவே (ஒவ்வொரு நாமமும் ஒரு மந்திரம் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்), இது மற்றொரு சக்திவாய்ந்த மந்திரமாகும்.
762-தராதர –
இதி கோவர்த்தனம் தரம் ஆததத்
தரா தர
குன்றம் ஏந்தியவன் -6-4-3-
ததே ததகிலம் கோஷ்டம் த்ராதவ்ய மதுநா மயா இமமத்ரிமஹம் தைர்யாத் உத்பாத் யாசு சிலா கநம்
தாரயிஷ்யாமி கோஷ்டஸ்ய ப்ருதச் சத்ரமிவா பரம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-13-13-
இப்போது இந்த ஆயர்பாடி என்னால் காப்பாற்றத் தக்கதாக உள்ளது
ஆகவே இப்பொது நான் தைரியமாக இதனைக் காப்பாற்ற பெரிய குடையைப் பிடித்தது போன்று இந்த மலையை எடுத்துத் தூங்குகிறேன் –
சிலா கநம்–கல்லெடுத்துக் கல்மாரி காத்தான் -திரு நெடும் -13-
திறம்பாமல் மலை எடுத்தேனே -5-6-5
கடுங்கல் மாரி கல்லே பொழிய நெடும் காற்குன்றம் குடை ஓன்று ஏந்தி நிறையைக் காத்தான் -பெரிய திருமொழி -6-10-8-
கோவர்த்தனம் என்னும் கொற்றக் குடையே -பெரியாழ்வார் திருமொழி 3-5-
ஸ்ரீ கோவர்த்தன மலையை தரித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-
ஸ்ரீ ஆதிசேஷன் முதலிய தன் அம்சங்களால் பூமி முழுவதும் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
பூமியைத் தாங்குபவர் –மேரு மந்த்ரம் முதலிய மலைகளை நன்கு தாங்கும்படி செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————–
753-அமாநீ-
பக்தர்கள் விஷயத்தில் தம் உயர்வை நினையாதவர் -அதனால் அன்றோ தயக்கமின்றித் தூது சென்றது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஆத்மா அல்லாதவற்றை ஆத்மாவாக நினையாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
விஷயங்களில் பற்று இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————
754-மா நத-
அர்ஜூனன் உக்ரசேனன் யுதிஷ்ட்ரன் முதலியோர்க்கு தாம் கீழ்ப் பட்டு இருந்து கௌரவத்தை அளித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
தம் மாயையினால் எல்லோருக்கும் ஆத்மா அல்லாதவற்றை ஆத்மாவாக நினைக்கும்படி செய்பவர் -பக்தர்களுக்கு கௌரவம் தருபவர் –
அதர்மம் செய்தவர்களின் கர்வத்தை அழிப்பவர்-தத்தம் அறிந்தவர்களுக்கு ஆத்மா அல்லாதவற்றை
ஆத்மாவாக நினைக்கும் மயக்கத்தைப் போக்குபவர் – ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஸ்ரீ லஷ்மிக்கு வாயுவைப் பிள்ளையாகத் தந்தவர் -கட்டுப் பாட்டை ஏற்படுத்தியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————–
755-மாந்ய-
அடியவர்களுக்கு கீழ்ப் பட்டு இருப்பதையே தம் பெருமையாக கொள்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சர்வேஸ்வரர் ஆதலின் எல்லோராலும் பூஜிக்கப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஸ்ரீ லஷ்மி மற்றும் ஜீவ ராசிகள் இடமிருந்து வேறுபட்டவர் -அசைக்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ லஷ்மி தேவியைத் தூண்டுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————————–
756-லோக ஸ்வாமீ-
இப்படிச் செய்பவர் யார் என்னில் உலகுக்கு எல்லாம் தலைவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்
பதினான்கு உலகங்களுக்கு எல்லாம் ஈஸ்வரர் –
ஸ்ரீ வைகுண்டம் முதலிய உலகங்களில் உள்ளவர்க்குத் தலைவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————————–
757-த்ரிலோகத்ருத் –
அனைவரையும் தரித்து வளர்த்துக் காப்பவர் -மிகவும் உயர்ந்தவர் தாழ்ந்தவர்களுடன் இதனாலே சேர்ந்தார் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
மூ வுலகங்களையும் தரிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
மூ வுலகங்களையும் சுமப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————————–
758-ஸூ மேதா –
தம்மை ஆராதிப்பவர்களுக்கு நன்மை தருபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சிறந்த ஞானம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
சிறந்த ஞானம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————————
759-மேதஜ-
தேவகியின் யாகத்தின் பயனாகத் திரு வவதரித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
யாகத்தில் யுண்டாகுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
யாகத்தில் யுண்டாகுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————————–
760-தன்ய-
இப்படி திருவவதரிப்பதை தன் லாபமாக நினைப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
எல்லாவற்றையும் பெற்று இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
புண்ய சாலிகள் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்
———————————————————————-
761-சத்ய மேதா-
ஆயர்கள் வஸூதேவர் முதகியோரைச் சேர்ந்தவர் தாம் எனபது வெறும் நடிப்பாக அல்லாமல் உண்மையாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உண்மையான ஞானம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
உண்மையான உலகின் விஷயத்தில் ஞானம் உள்ளவர் -உண்மையான ஞானம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————————–
762-தராதர –
ஸ்ரீ கோவர்த்தன மலையை தரித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-
ஸ்ரீ ஆதிசேஷன் முதலிய தன் அம்சங்களால் பூமி முழுவதும் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
பூமியைத் தாங்குபவர் –மேரு மந்த்ரம் முதலிய மலைகளை நன்கு தாங்கும்படி செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————————————————————-
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்