«
»

ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –74–

மநோஜவஸ் தீர்த் கரோ வஸூ ரேதா வஸூ ப்ரத
வஸூ ப்ரதோ வாஸூ தேவோ வஸூர் வஸூ மநா ஹவி -74–

இந்த எழுபத்து நான்காவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

695. மனோஜவ:, 696. தீர்த்தகர:, 697. வஸுரேதா:, 698. வஸுப்ரத: |

699. வஸுப்ரத:, 700. வாஸுதேவ:, 701. வஸு:, 702. வஸுமனா:, 703. ஹவி: ||

சிந்தனையின் வேகத்தைப் போல வேகமானவர், எல்லா ஞானக் கிளைகளையும் பரப்புபவர், பொன் முளைப்பவர், செல்வத்தை அளிப்பவர், முக்தியை அளிப்பவர், வாசுதேவரின் மகன், எங்கும் நிறைந்தவர், எப்போதும் தன் எண்ணங்களில் பக்தர்களின் நலனைக் கொண்டவர், அவர் இருவரும். வழிமுறைகள் மற்றும் முடிவு, தியாகம் மற்றும் வழிபாட்டின் பொருள்.

மநோஜவ: — மனத்தினும் வேகம் மிக்குப் பக்தர்களுக்கு அருள்செய்பவர்
தீர்த்தகர: — உயர்ந்த தீர்த்தங்கள் என்று சொல்லப்படும் சாத்திரங்கள், வித்யைகள் என்று அனைத்தையும் ஜீவர்கள் தூய்மை பெறவேண்டி அருள்செய்திருப்பவர்
வஸுரேத: — ஒளிதிகழ் பிறப்பாய் அவதரித்த ஸ்ரீகிருஷ்ணர்
வஸுப்ரத: — வஸுதேவர்க்கும், தேவகிக்கும் வரமாய் வந்து அவதரித்தவர்; இவ்வுலகத்திற்கான நன்மையைத் தருபவர்
வஸுப்ரத: — அழியாத கீர்த்தியைப் பெற்றோர்க்குத் தந்து பிறந்தவர்; மோக்ஷம் என்னும் அவ்வுலகச் சிறப்பையும் தருபவர் அவரே
வாஸுதேவ: — பாற்கடல் விட்டு வசுதேவர்க்கு நன்மகவாய் அவதரித்தவர்
வஸு: — ஜீவர்களின் அழைப்புக் குரல் கேட்க என்றும் பாற்கடலில் பள்ளிகொள்பவர்; ஜீவர்களின் இதயத்தில் என்றும் இருப்பவர்
வஸுமநா: — திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வராகப் பாற்கடலில் இருப்பினும் என்றும் வஸுதேவரை மனத்தில் நினைப்பவர் ஆகையால் வஸுமநா:
ஹவி: — ப்ரஹ்மார்ப்பணம் ப்ரஹ்ம ஹவி: என்று சுருதி வசனத்திற்கேற்ப வஸுதேவரும், தேவகியும் தாம்
பெற்றும் பேணி வளர்க்கும் பேற்றைத் துறந்து நந்தகோபர்க்கும், யசோதைக்கும் உரியவராய் ஹவிஸாக அளிக்க வளர்ந்தவர்

மனோ வேகம் கொண்டவன் {மநோஜவன்},
அனைத்து வகைக் கல்விகளையும் படைத்து அவற்றை அறிவிப்பவன் {தீர்த்தகரன்},
பொன்னையே உயிர்வித்தாகக் கொண்டவன் {வஸுரேதஸ்},
(கருவூலத் தலைவனான குபேரனாக) செல்வத்தை வழங்குபவன் {வஸுப்ரதன்},
அசுரர்களின் செல்வத்தை அழிப்பவன் {வஸுப்ரதன்},
வசுதேவரின் மகன் {வாஸுதேவன்},
அனைத்துயிரினங்களும் வசிக்கும் இடமாக இருப்பவன் {வஸு},
அனைத்துப் பொருட்களிலும் வசிக்கும் மனத்தைக் கொண்டவன் {வஸுமநஸ்},
தன்னிடம் புகலிடம் நாடுவோர் அனைவரின் பாவங்களையும் எடுப்பவன் {ஹவிஸ்};(87)

ஸ்தோத்ரத்தை ஏற்கும் தகுதி உடையவன் –

695-மநோஜவ-மேற்கூறிய செயலை மிக விரைவில் செய்பவர் –
696-தீர்த்தகர -பாவங்களைப் போக்கும் கங்கை கங்கை புஷ்கரம் ஆகிய புண்ய தீர்த்தங்களை உருவாக்குபவர் –

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் —

697-வசூரேதா-தன் பிறப்புக்கு காரணமான திவ்யமான ஒளி யானவர் –
698-வசூப்ரத -தேவிக்கும் வசூதேவர்க்கும் தன்னையே செல்வமாகக் கொடுப்பவர் –
699-வசூப்ரத -தன்னைப் பெற்ற படியால் தேவகிக்கும் வசூதேவர்க்கும் புகழ்ச் செல்வத்தைக் கொடுத்தவர்
700-வசூதேவ -வசூதேவரின் மைந்தர் –

701-வசூ -பாற் கடலில் வசித்து வடமதுரையில் கண்ணனாகப் பிறந்தவர் –
702-வசூ மநா –வசூதேவர் இடத்தில் மனம் வைத்தவர் –
703-ஹவி -கம்சனுக்கு அஞ்சி வசூதேவரால் நந்த கோபனிடம் வளர்ப்பதர்க்காகக் கொடுக்கப் பட்டவர் –

3-35-வாத்சல்ய குண பெருக்கு-வாக்காலே ஆராதிக்கப் படுக்கை -684-696-திரு நாமங்கள்

4-ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார திரு நாமங்கள் -697-786

695-மநோ ஜவஸ்
மநோ வேகத்தில் செயல் -கீழ் சொன்னவற்றை எல்லாம் விரைவில் பண்ணி அருளுபவர்

உக்தேஷு ஶீக்₄ர காரித்வாத்₃
மநோ ஜவ꞉ । ஜகௌ₃ ஹி

பகவத் ஸ்த்வராயை நம

க்ஷிப்ரம் பவதி தர்மாத்மா –ஸ்ரீ கீதை -9-31-விரைவாக அடைவான்

சப்த ஜென்ம க்ருதம் பாபம் ஸ்வல்பம் வா யதி பஹு விஷ்ணோர் ஆலய விந்யாச பிராரம்பாதேவ நஶ்யதி ॥ இதி ச–ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -83-20-
ஏழு ஜென்மங்களில் சேர்க்கப்பட்ட பாவங்களாக இருந்தாலும்
அவை அதிகமாகவோ குறைவாகவோ இருந்தாலும்
அவை அனைத்துமே மஹா விஷ்ணுவின் திருக்கோயிலில் காலை எடுத்த உடனேயே அழிந்து விடுமே –

கடிவார் தீய வினைகள் நொடியாரும் அளவைக் கண் –மாதவனாரே-1-6-10-

மேற் சொல்லியவற்றை விரைவாகச் செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எங்கும் பரவியிருப்பதால் மனத்தின் வேகத்தை ஒத்த வேகமுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

மனத்திற்கு வேகத்தை அளிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சங்கரர் –

————-

  1. மனோஜவாய நம:

மனஸோ மனதின்

வேக இவ வேகத்தைப் போன்று

வேகோSஸ்ய விரைவாக

ஸர்வம் அனைத்தையும்

கதத்வாத் கடக்கிறார்

மனோஜவ: எனவே பகவான் ‘மனோஜவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மனதின் வேகத்திற்கு ஒப்பான வேகத்தோடு அனைத்தையும் கடக்கிறார். எனவே அவர் ‘மனோஜவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

  1. மனோ-ஜவா – அவர் சிந்தனையில் வேகமானவர்

‘ஜவா’ என்ற சொல் ‘ஜங் – கடாவ்’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, ‘போவது’ என்று பொருள். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘மனஸோ வேக இவ வேகா அஸ்ய ஸர்வகதத்வாத் மனோஜவாஹ் – அவர் சிந்தனையின் வேகத்தில் எங்கும் விரைவாகச் செல்கிறார், எனவே அவர் மனோஜவா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். மனம் பயணிக்கும் வேகத்திற்கு எல்லையே இல்லை, மிதிக்க முடியாத இடமும் இல்லை. அதுபோலவே பகவானுக்கும் அவர் பயணிக்கும் இடத்துக்கும் வேகத்திற்கு எல்லையே இல்லை, எனவே அவர் மனதைப் போல பயணிப்பதால் மனோஜவா ஆவார்.

ஹனுமான் மீது நன்கு அறியப்பட்ட தியான ஸ்லோகம் உள்ளது, அதில் ‘மனோஜவம் மருத துல்ய வேகம் ஜிதேந்திரியம் புத்திமாதம் வரிஷ்டம் – அவர் மனதைப் போல வேகமானவர், காற்றைப் போல வேகமானவர், அவர் புலன்களின் அதிபதி மற்றும் அவரது புத்திசாலித்தனம், கற்றல் மற்றும் ஞானத்திற்காக மதிக்கப்படுகிறார்’.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இவ்வாறு விளக்குகிறார் – ‘மனஸோ ஜவ இவ ஜவோ யஸ்ய இதி மனோ-ஜவஹ் – மனதின் வேகம் கொண்டவர்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ஒரு பக்தனைக் காப்பாற்ற நினைத்ததை விட வேகமாக வருவதால், அவர் மனோ-ஜவா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று கூறுகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் பகவத் கீதையிலிருந்து (அத்தியாயம் 9 வசனம் 31) ஆதரவை வழங்குகிறார்:
க்ஷிப்ராம் பவதி தர்மாத்மா ஷாஷ்வத் சாந்திம் நிகச்சதி |
கௌந்தேய ப்ரதிஜாநிஹி ந மே பக்தா ப்ரணஷ்யதி ||
பொருள்: என்னை மட்டுமே அர்ப்பணித்த பக்தன் விரைவில் நீதிமானாகி நிரந்தரமான அமைதியைப் பெறுகிறான். அர்ஜுனா, என் பக்தன் ஒருபோதும் அழிவதில்லை என்பதை என் சார்பாக உறுதியளிக்கிறேன்.

அவர் விஷ்ணு தர்மத்திலிருந்து (83.20) இந்த வசனத்தையும் மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
சப்த-ஜன்ம-கிருதம் பாவம் ஸ்வல்பம் வா யாதி வா பாஹு |
விஷ்ணோர்-அலயா விந்யாஸ ப்ராரம்பதேவ நஷ்யதி ||
பொருள்: ஏழு பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள், அவை பலவாக இருந்தாலும் அல்லது சிலவாக இருந்தாலும், ஒரு மனிதன் விஷ்ணுவின் கோவிலில் கால் வைக்கத் தொடங்கும் கணத்தில் அழிந்துவிடும்.

கிருஷ்ணாஷ்டகம் ஸ்தோத்திரத்தில், கடைசி ஸ்லோகம் கூறுகிறது:
கிருஷ்ணாஷ்டகம் மிதம் புண்யம், ப்ரதர் ​​உதய யঃ பதேத்,
கோடி ஜென்ம க்ருதம் பாவம், ஸ்மரணேன வினஸ்யதி
பொருள்: இந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அஷ்டதத்தை கிருஷ்ணர் மீது பாடினால், காலையில் எழுந்தவுடன் பாவம் தீரும். கோடிக்கணக்கான பிறவிகளில், அவரை தியானிப்பதால் அழியும்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் கஜேந்திர மோக்ஷம் என்று நம்மைக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவான் கருடனின் வேகத்தை மட்டுமே நம்ப விரும்பவில்லை, மேலும் அவரது தோற்றத்தைப் பற்றி கவலைப்படாமல் அவசரமாக வெளியேறினார். Sri NammAzhwar also descriptions His extreme speed in Remove the sins of His பக்தர்கள் in his Thiruvai Mozhi Pasuram (1.6.10):
கடிவார் தீய வினைகள் நொடியா ருமள வைக்கண்
கொடியா அடுபுள் ளுயர்த்த வடிவார் மாதவ நாரே ||
பொருள்: அழகிய மணவாளன் மாதவன் ஒரு இமை மட்டையால் நம் கர்மங்களைச் சுத்தப்படுத்துவான்; அவனது கொடியில் உக்கிரமான கருடன்!

குறிப்பாக மஹா லக்ஷ்மியின் அருகாமையில் இருப்பதால், ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே நம் எல்லா பாவங்களையும் நீக்குவதற்கு நம் விரல்களை ஒடிப்பதற்கு எடுக்கும் நேரத்தை விட அவருக்கு குறைவாகவே ஆகும்.

ஸ்ரீ அன்னங்காஆச்சார்ய ஸ்வாமிகள், இந்த நாமம் அவர் பக்தர்களின் விருப்பங்களை மனதின் வேகத்துடன் நிறைவேற்றுவதைக் குறிக்கிறது என்று குறிப்பிடுகிறார். தம்மிடம் சரணடைபவர்களுக்கு சம்சாரத்தின் தடைகளை மிக வேகமாக அகற்றுவதால் அவருக்கு இந்த நாமம் இருப்பதாக ஸ்ரீ பலதேவ வித்யாபூஷன் கருத்துரைக்கிறார்.

இஸவாஸ்ய உபநிஷத் மந்திரம் 4 அவரது வேகத்தை விவரிக்கிறது:
அனேஜ-தேகம் மனஸோ ஜவியோ நைனாத்-தேவ அப்னுவன் பூர்வம் அர்ஷத் |
தத்-தவதோ’ந்யான் அத்யேதி திஷ்தத்-தஸ்மின்-நாபோ மாதரிஷ்வ ததாதி ||
பொருள் : சுயமானது அசையாதது, ஒன்று, மனதை விட வேகமானது. அது முன்னே ஓடியதால் புலன்களால் அதை முந்த முடியவில்லை. நிலையானது, இது மற்ற அனைத்து ஓட்டப்பந்தய வீரர்களையும் விட அதிகமாக உள்ளது. அங்கு இருப்பதால், மாதரிஸ்வா (காற்று) அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் ஆதரிக்கிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி பின்வருமாறு கருத்துரைக்கிறார்: நேரம், இடம் அல்லது விஷயங்கள் (கால, தேச, வாஸ்து) ஒருவரின் வேகத்தைத் தடுக்கலாம். ஆனால் பகவானின் விஷயத்தில் இவை எதுவும் தடையாக வருவதில்லை; அவர் ஏற்கனவே எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறார் (தேஷா); அவர் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் அல்லது எதிர்காலத்தால் வரையறுக்கப்படவில்லை (கலா); அவர் எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்துபவர், எனவே எதுவும் அவரை (வாஸ்து) தடுக்க முடியாது. ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத்தில் (3-19) அறிவிக்கிறது:
அ-பானி பாடோ ஜவனோ க்ரஹித பஷ்யதி அ-சக்ஷுஹ் ச ஶ்ரீணோதி அ-கர்ணஹ் |
ச வேட்டி வேத்யம் ந ச தஸ்ய அஸ்தி வேத்த தம் ஆஹுஹ் அக்ர்யம் புர்ஹ்ஷாம் மஹாந்தம் ||
பொருள்:அவரது கைகள் மற்றும் கால்களைப் பயன்படுத்தாமல், அவர் நகர்ந்து புரிந்துகொள்கிறார்; அவர் தனது கண்களைப் பயன்படுத்தாமல் பார்க்கிறார், அவரது காதுகள் தேவையில்லாமல் கேட்கிறார். அறியப்பட வேண்டியதை அவர் அறிவார், அவரைப் பற்றி அறிபவர் இல்லை. அவர்கள் அவரை முதன்மையானவர், புருஷன், பெரிய எல்லையற்றவர் என்று பேசுகிறார்கள்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார், நாம் எவ்வளவு அதிகமாக அவரை நினைக்கிறோமோ, அவ்வளவு அதிகமாக நம் மனம் தேசா, கால, வாஸ்து ஆகியவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்படாத இந்த பண்புகளைப் பெறுகிறது, மேலும் நாம் அவருடன் நெருக்கமாகிறோம்.

696-தீர்த்த கர
தூய்மைப் படுத்துமவன்-தூய்மை அளிக்கும் பொருள்களுக்கும் இவனே தூய்மைத் தன்மையை அளிப்பவன்

துலா காவேரியில் நதிகள் சேர்ந்து பாவனத்வம் -காவேரியோ அரங்கன் திருவடி ஸ்பர்சம் நித்யம்

அன்றிக்கே
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி -மூலம் நல்ல சமயங்கள் பரப்பி தீர்த்தகரர்
அன்றிக்கே
இறங்க முடியாத கடலாக இருந்தாலும் அவதாராதிகளால் படிக்கட்டு வைத்து அடைய வைப்பவன்

ஆத்ம வத் ஸ்மரண கீர்தநாதி₃ மாத்ரேண ஸர்வ பாவநாநாம் க₃ங்கா₃புஷ்கராதி₃தீர்தா₂நாம் ஹேதுத்வாத்
தீர்த₂கர꞉ ।
ஶ்ருதி ஸ்ம்ருத்யாதி₃ஸத் ஸமய ப்ரவர்தநாத்₃வா; யதா₂
யோகீ ஞானம் ததா சாங்க்யம் இத்யாதி₃ । அகா₃த₄ து₃ஷ் ப்ரவேஶ ஸிந்தோ ₄ரிவாத்மந꞉
ப்ரவேஶ அவதார ஸோபாந கரணாத்₃வா ॥ —
யோகம் ஞானம் சாங்க்யம் அனைத்தும் அவன் இடமே உண்டாயின

கரம் நான்கு உடையான் பேரோதிப் பேதைகாள் தீர்த்த கரராமின் திரிந்து -இரண்டாம் திரு -14-
தீர்த்தங்கள் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் வல்லார்களை தேவர் வைகல்
தீர்த்தங்களே என்று பூசித்து நல்கி யுரைப்பார் -7-9-11-
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி -2-8-6-

தம்மைப் போலவே நினைப்பது சொல்வது முதலிய செய்தவுடன் எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும்
கங்கை புஷ்கரம் முதலிய தீர்த்தங்களை உண்டாக்கியவர் -சுருதி ஸ்ம்ருதி முதலிய சத் சம்ப்ரதாயங்களை ஏற்படுத்தியவர் –
கடல் போலே இறங்க முடியாத தம்மிடம் பக்தர்கள் இறங்கும்படி படிகளை ஏற்படுத்தியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பதினான்கு வித்யைகளையும் -அசுரர்களை வஞ்சிக்க வேதத்திற்கு புறம்பான வித்யைகளையும் உண்டாக்கி வெளியிட்டவர் –
ஹயக்ரீவ ரூபியாக மது கைடவர்களைக் கொன்று பிரமனுக்கு உபதேசித்து -அசுரர்களை வஞ்சிக்க வேதத்திற்கு
புறம்பான மதங்களையும் உபதேசித்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சாஸ்த்ரங்களை கையில் யுடையவர் -சாஸ்த்ரங்களை படைப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சங்கரர் –

———————

  1. தீர்த்தகராய நம:

சதுர்தஶவித்யானாம் பதினான்கு வகை வித்யைகளையும் (பரப்ரஹ்மத்தை அடையும் வழிகள்)

பாஹ்யவித்யா வேதத்திற்குப் புறம்பான வழிமுறைகளையும்

ஸமயானாம் ச பல்வகை சமயங்களையும்

ப்ரணேதா உருவாக்கியவர்

ப்ரவக்தா சேதி அவற்றை மற்றவருக்கு போதித்தவர்

தீர்த்தகர: எனவே பகவான் ‘தீர்த்தகர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ‘தீர்த்தங்கள்’ என்று அழைக்கப்படும் பதினான்கு வகை வித்தைகளையும், வேதத்திற்குப் புறம்பான வழிமுறைகளையும், பல்வகை சமயங்களையும் உருவாக்கி (கர்த்தா) அவற்றை மற்றவர்களுக்கும் போதித்தார். எனவே அவர் ‘தீர்த்தகர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஹயக்ரீவரூபேண ஹயக்ரீவ அவதாரத்தில்

மதுகைடபௌ மது, கைடபர்கள் ஆகிய அசுரர்களை

ஹத்வா கொன்று

விரிஞ்சாய நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மாவிற்கு

ஸர்காதௌ படைப்பின் தொடக்கத்தில்

ஸர்வா: அனைத்து

ஶ்ருதி: வேதங்களையும்

அன்யாஸ்ச மற்ற

வித்யா உபதிஶன் உபதேசித்தார்

வேதபாஹ்யா வேதத்திற்குப் புறம்பான

வித்யா: வித்தைகளை ஸுரவைரினாம் நல்லாருக்கு (தேவர்களுக்கு) எதிரிகளுக்கு

வஞ்சனாய வஞ்சனையாக

சோபதிதேஶேதி அவர்களுக்கு உபதேசித்தார்

பௌராணிகா: புராணிகர்கள் (புராண கதைகளை காலக்ஷேபம் செய்பவர்கள்)

கதயந்தி கூறுவர்.

ஒரு முறை ப்ரஹ்மா வேதங்களை மறந்த பொழுது, அவரது படைப்பு தொழில் நின்று போனது. ப்ரஹ்மாவின் வேண்டுதலை ஏற்று பகவான் ஹயக்ரீவ அவதாரம் எடுத்து மது மற்றும் கைடபர் என்ற அஸுரர்களை அழித்து ப்ரஹ்மாவிற்கு வேதங்களை மீண்டும் உபதேசித்தார். மேலும், வேதத்திற்கும், தேவர்களுக்கும் புறம்பான அரசர்களை திசை திருப்பும் பொருட்டு பகவான் புத்த, மற்றும் ஜைன அவதாரங்களை எடுத்து அவர்களுக்கு வேதத்திற்குப் புறம்பான கருத்துக்களையும் போதித்தார். இந்த சரித்திரங்கள் ஸ்ரீமத் பாகவத மற்றும் விஶ்ணு புராணங்களில் உள்ளது. பௌராணிகர்களால் காலக்ஷேபங்களில் கூறப்படுகிறது.

  1. தீர்த்த கார – அவர் புனித நீரின் ஆதாரம்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

  1. அவர் புனித நீரின் ஆதாரம்
  2. சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடக்க உதவுகிறார்
  3. அவருடைய கரத்தின் ஸ்பரிசமே தூய்மையாக்கும்
  4. அவரது பல்வேறு அவதாரங்கள் மூலம் அவரை அணுக எளிய வழிமுறைகளை வழங்கியுள்ளார்

தீர்த்தம் என்பதற்குப் பல பொருள்கள் உண்டு, அதில் ஒன்று அறிவு. ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை இந்த அம்சத்திலிருந்து விளக்கி, ‘சதுர்தச வித்யாநாம் பாஹ்ய வித்யா ஸமாயாநாம் ச ப்ரணேத ப்ரவக்தா சேதி தீர்த்தகராஹ் – வேதங்களில் உள்ள பதினான்கு முதன்மைக் கற்றல் பிரிவுகளையும், வேதங்களுக்கு வெளியே உள்ள மற்ற கற்றல் பிரிவுகளையும் உருவாக்கியவர் மற்றும் பரப்புபவர். , எனவே அவர் தீர்த்தகரா, கற்றலின் படைப்பாளர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் மேலும் விளக்குகிறார் ‘ஹயக்ரீவ ரூபேணே மதுகைடபௌ ஹத்வா விரிஞ்சாய ஸர்காதௌ ஸர்வாஹ் ஷ்ருதிஹ் அன்யாஶ்ச வித்யா உபாதிஷான் வேதபாஹ்யா வித்யா ஸுரவைரிணாம் வஞ்சனாய ச உபாதிதேஷா இதி பௌரணிகாஹ் கதையந்தி – இவைகளில் ஹயக்ரீவ ரூபேணே மதுகைடபௌ ஹத்வா விரிஞ்சாய அசுரர்கள் மது மற்றும் கைடப), அசுரர்களை ஏமாற்றுவதற்காக அவர் அளித்த வேத போதனைகளுக்கு முரணான மற்ற அறிவியல்களும்.

‘தீர்த்தம்’ என்ற வார்த்தை த்ர்ர்ர் – ப்லவன தாரணயோஹ் – நீந்துவது, கடப்பது என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது. அதைக் கடப்பது அல்லது நீராடுவதுதான் தீர்த்தம். தீர்த்தம் என்ற சொல் ஒரு நபரை தூய்மைப்படுத்தும் நீர் ஆதாரங்களைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது. தாராத்யனேன பாவம் அஜ்ஞானம் இதி தீர்த்தம், அல்லது அவரது பல்வேறு அவதாரங்கள் (பரா, வ்யூஹ, விபவ, அர்கா, அந்தர்யாமி) மூலம் அவரை அடைவதை எளிதாக்கும் புனித நூல்களைக் குறிக்கவும் இந்த வார்த்தை பயன்படுத்தப்படுகிறது. “கடத்தல்” என்பது சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடப்பது, எல்லா பாவங்களையும் கடப்பது போன்றவற்றையும் குறிக்கலாம்.

ஸ்ரீ நம்மாஹ்வார் தனது திருவாய் மொஜி பசுரத்தில் (7.10.11) ‘தீர்தத்தின்’ முழு முக்கியத்துவத்தையும் கைப்பற்றுகிறார்: தீர்த்தனுக்
கற்றபின் மற்றோர் யென்றெண்ணி யென்றெண்ணி
மனத்தன மனத்தன செழுங்குரு கூர்ச்சட கூர்ச்சட,
தீர்த்தங்க ளாயிரத் தேவர்வைகல் தேவர்வைகல்
தீர்த்தங்க ளேயென்று ளேயென்று பூசித்து பூசித்து.
பொருள்:முதல் வரியில் “தீர்த்தன்” என்பது பெருமாளைக் குறிக்கிறது, அவரை அறிந்தவுடன் நீங்கள் வேறு யாரிடமும் சரணடைவதில்லை; 3 வது வரியில் உள்ள ‘தீர்த்தம்’ ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களைக் குறிக்கிறது, இது அவற்றைப் பாடுபவர்களை தூய்மைப்படுத்துகிறது, மேலும் அவரை விட தூய்மையானது; 4வது வரியில் ‘தீர்த்தம்’ என்பது பாசுரங்களைக் காட்டிலும் தூய்மையான பாசுரங்களைக் கற்றவர்களைப் பற்றியது. எனவே, இங்குள்ள தீர்த்தம் என்பது பெருமாள், ஆழ்வாரின் புனிதமான பாசுரங்கள் மற்றும் அவற்றைப் பாடும் பக்தர்கள் ஆகிய மூன்று நிலைகளைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்தாம் திருவந்தாதியிலிருந்து (14) ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வாரின் பாசுரத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார், அவர் இறைவனைப் போற்றிப் பாடுபவர்களை தீர்த்தக்கரர்களாகவும் குறிப்பிடுகிறார் – ‘என் திசையும் பெற்ற கரம் நான்கு உடையான் ஒன்று ஓடிப் பிள்ளைகள் – தயவு செய்து நால்வர் தீர்த்த காரர் அமீன்’ கைகள் எட்டு திசைகளிலும் நீட்டி, திவ்ய தேசங்களை தரிசிப்பதன் மூலம் இறைவனின் தூய புண்ணியவான்களாக மாறுங்கள்.

‘கரா’ என்ற சொல் இரண்டு வழிகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது: செய்பவர், ‘செய்’ என்று பொருள்படும் ‘க்ர் – கரனே’ என்ற வினைச்சொல்லிலிருந்து; அல்லது அது ‘கரா’ என்பதைக் குறிக்கும் பெயர்ச்சொல்லாக ‘கை’ எனக் குறிப்பிடலாம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மூன்று விளக்கம் தருகிறார்:

  1. கங்கை போன்ற புண்ணிய நதிகளுக்கும், புஷ்கரம் போன்ற புண்ணிய ஏரிகளுக்கும் மூலகாரணமாக இருப்பதால், அவைகளில் மத்தியஸ்தம் செய்பவர்களையோ அல்லது அவர்களின் நாமங்களை உச்சரிப்பவர்களையோ சுத்திகரிக்கும் அல்லது அவரது நாமம் அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துவது போல, அவர் தீர்த்த காரர்;
  2. அவர் யோகா, ஞானம், சாம்க்யா (அறிவியல், கைவினை மற்றும் பிற கலைகள், வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள் மற்றும் இசை) – யோகோ ஞானம் ததா சாம்க்யம் (மஹாபாரதம், அனுஷாசன பர்வா 150.141).
  3. அவர், அடைய முடியாத கடல் போன்ற ஆழமானவர், ஆனால் தன்னை அடைவதற்கான படிகள் போன்ற தொடர்ச்சியான அவதாரங்களின் மூலம் பக்தர்களுக்கு தன்னை அடையச் செய்கிறார்.

ஃபல ஷ்ருதியில் (19), நம்மிடம் உள்ளது:
யோகோ ஞானம் ததா ஸாம்க்யம் வித்யாஹ சில்பதிகர்ம ச |
வேதசாஸ்த்ராணி விஜ்ஞானமேதத்ஸர்வம் ஜனார்தனாத் ||
பொருள்: யோகக் கலை மற்றும் சாம்க்கிய அறிவியல், அறிவுப் பொக்கிஷம், தெய்வீகக் கலையான சிற்பம், மற்றும் அனைத்து வேதங்கள் மற்றும் விஞ்ஞானங்கள், இவை அனைத்தும் ஜனார்த்தனிடமிருந்து வந்தவை.

ஸ்ரீ ராதார்கிருஷ்ண சாஸ்திரி 14 அல்லது 18 வித்யாக்கள் அல்லது ‘அறிவுத் துறைகள் – கல்வித் துறைகள்’ – நான்கு வேதங்கள், ஆறு வேதாங்கங்கள் (சிக்ஷா, வியாகரணம், சந்தஸ், நிருக்தம், ஜோதிஷம், கல்பம்), இரண்டு தரிசனங்கள் (மீமாம்சம், நியாயம்) ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. , தர்ம சாஸ்திரம், புராணங்கள் மற்றும் நான்கு கூடுதல் – ஆயுர்வேதம், தனுர்வேதம், கந்தர்வ மற்றும் அர்த்த சாஸ்திரம்.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தா வித்யாஸ் அல்லது தீர்த்தங்களின் மிகப் பழமையான ஆசிரியர் என்பதால் அவர் தீர்த்த காரர் என்று கருத்துரைக்கிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் கார என்ற சொல்லுக்கு ‘கை’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் தீர்த்த-கரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார், ஏனென்றால் வெறும் தொடுதலால் மட்டுமே யாரையும் அல்லது எதையும் தூய்மைப்படுத்த முடியும் – தீர்த்தா தாரகா கரோ யஸ்ய இதி தீர்த்த-கரஹ். அவர் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (8.4.6) ஆதரவளிக்கிறார், அங்கு பகவானின் வெறும் ஸ்பரிசத்தால் கஜேந்திரன் அகஸ்திய முனிவரின் முந்தைய சாபத்தின் (ஷபம்) மூலம் கஜேந்திரனுக்கு ஏற்பட்ட அஜ்ஞானத்தில் இருந்து விடுபட முடிந்தது என்று நாம் காண்கிறோம்: கஜேந்திரோ பகவத்-ஸ்பர்ஷாத்
. விமுக்தஹ் அஜ்ஞான பந்தனாத் |
ப்ராப்தோ பகவதோ ரூபம் பிதாவஸஷ்-சதுர்பூஜஹ் ||
பொருள்:யானைகளின் ராஜாவான கஜேந்திரன், பரம புருஷ பகவானின் கைகளால் நேரடியாகத் தீண்டப்பட்டதால், அவர் உடனடியாக அனைத்து ஜட அறியாமை மற்றும் அடிமைத்தனத்திலிருந்தும் விடுவிக்கப்பட்டார். இவ்வாறு அவர் சாருப்ய-முக்தியின் முக்தியைப் பெற்றார், அதில் அவர் மஞ்சள் நிற ஆடைகளை அணிந்து, நான்கு கைகளை உடையவராக, இறைவனின் அதே உடல் அம்சங்களை அடைந்தார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘தீர்த்தம் கரோதி இதி தீர்த்த-கரஹ்’ என்று விளக்குகிறார் – தீர்த்தங்கள், சாஸ்திரங்கள் போன்றவற்றை நாடிச் செல்பவரைத் தூய்மையாக்கும் எவனே தீர்த்தக் கரஹன். அவர் தெய்வீகக் கரங்களை உடையவர், யாருடைய ஸ்பரிசத்தால் பக்தனைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது – தீர்த்தா தாரகஹ் கரோ யஸ்ய இதி தீர்த்த-கரஹ். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் மேலும் கருத்து தெரிவிக்கையில், இந்த நாமம் சூரியனையும் மற்ற அனைத்து கிரகங்களையும் சுற்றி வர வைப்பவர் என்பதையும் குறிக்கிறது (தீர்த்தம் கடக்கும் பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, மற்றும் கிரகங்களுக்கு இதை சாத்தியமாக்குவது என்ற பொருளில் காரம் பயன்படுத்தப்படுகிறது).

‘தீர்தல்’ என்பது விட்டுக் கொடுப்பது என்றும், காரண வடிவில் ‘விட்டுக்கொடுப்பது’, ‘நீக்குதல்’, ‘விடுதலை’ என்றும், ‘புன்மை தீர்த்து ஆட்கொண்டால் பொல்லாதோ?’ – நீங்கள் என் அடிப்படை இயல்பிலிருந்து விடுபட்டு (அல்லது அகற்றி) என்னைப் பொறுப்பேற்றால் அது மோசமாகுமா?

மேலும், ‘தீர்த்தல்’ என்பது ஒரு பிரச்சனையின் முடிவு அல்லது அதை தமிழில் ‘கட்டி-தீர்க்கறது’ போல முடிப்பதைக் குறிக்கிறது.

‘துறத்தல்’ என்ற சொல்லுக்கு துறத்தல் என்று பொருள் மற்றும் விட்டுக்கொடுப்பதையும் குறிக்கிறது. தீர்த்தலும் துறத்தலும் ஒன்றாகச் சென்று வாழ்க்கையில் ஒரு நுட்பமான மோதலைத் தோற்றுவிக்கிறது. இதை பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பகவத் கீதையின் 18வது அத்தியாயத்தில் விளக்குகிறார்.

பகவத் கீதையின் 18வது அத்தியாயத்தின் முதல் ஸ்லோகத்திலேயே, அர்ஜுனன் இந்த விஷயத்தில் தெளிவுபடுத்தும் தீர்க்கமான கேள்வியைக் கேட்கிறான்:
சன்யாசஸ்ய மஹா-பஹோ தத்த்வம் இச்ச்சாமி வேதிதும்
தியாகஸ்ய ச ஹர்சிகேச ப்ருதக் கேசி-நிஸுதனா || (18.1)
பொருள்: அர்ஜுனன் சொன்னான், ஓ வலிமைமிக்க ஆயுதமேந்தியவனே, புலன்களின் தலைவனே, கேசி என்ற அரக்கனைக் கொன்றவனே, ஹ்ரிஷிகேஷா, துறப்பதற்கும் (துறத்தல் அல்லது தியாகம்) செயல்களின் பலனைத் துறப்பதற்கும் உள்ள வேறுபாட்டைப் புரிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். தீர்த்தல்).

அடுத்த ஸ்லோகத்தில் (அத்தியாயம் 18 வசனம் 2) பகவான் பதிலளிக்கிறார்:
காம்யாநாம் கர்மணம் ந்யாஸம் ஸந்யாஸம் கவயோ விதுஹ் |
ஸர்வ-கர்ம-பல-த்யாகம் ப்ராஹுஸ் தியாகம் விசக்ஷணஹ் ||
பொருள்: எல்லாச் செயல்களின் பலனையும் கைவிடுவதே ஞானிகளால் துறத்தல் (தியாகம்) எனப்படும். மேலும் அந்த நிலை பெரிய அறிவாளிகளால் துறந்த வாழ்க்கை முறை (சன்னியாசம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தியாகம் (விட்டுக் கொடுப்பது) மற்றும் ந்யாஸம் (வாழ்க்கையை நடத்துவது அல்லது வாழ்வதற்கு) இடையே ஒரு நித்திய போராட்டம் உள்ளது. அறிவின் அவசியத்தை வலியுறுத்தி கீதை நுட்பமாகவும் நுணுக்கமாகவும் இதற்கு பதிலளிக்கிறது. தியாகமும் ந்யாஸமும் ஒன்றுதான், கீதையில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளபடி ந்யாஸம் சன் (நல்லது) ஆகும்போது. இது உங்கள் கடமைகளை விட்டுவிடுவது அல்லது வாழ்க்கையை (நியாஸம்) செய்வதை அர்த்தப்படுத்துவதில்லை, ஆனால் நீங்கள் செய்ய வேண்டியதை நேர்மையான முறையில் செய்து முடிவுகளைப் பற்றி கவலைப்படாமல் அதை நல்வழிப்படுத்துங்கள். உங்கள் செயல்களைச் செய்யுங்கள், உங்கள் செயல்களின் பலனை (தீர்த்தல்) விட்டுவிடுங்கள். அப்படியானால் நீங்கள் ஒரு துறவி (அல்லது சன்னியாசி).

சமணர்களுக்கு ‘தீர்த்தங்கரர்’ என்ற பரம்பரை உள்ளது, அது கர்மங்களை விட்டுக்கொடுத்து, பிறருக்கு முன்மாதிரியாக இருப்பவரைக் குறிக்கிறது.

4-ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார திரு நாமங்கள் -697-786

ஆச்சார்ய பீடத்துக்கு ஆசைப்பட்டு கீதாச்சார்யனாக அவதாரம்
ஸாஸ்த்ர பிரத அவதாரங்கள் மத்ஸ்ய ஹம்ஸ ஹயக்ரீவ கீதாச்சார்யன்
உபாஸகனுக்கு கர்ம அவசானே முக்தி-சரணாகதனுக்கு -தேக அவசானே முக்தி-பிராரப்த கர்மாக்களையும் இந்தப் பிறவியிலே முடித்து அருளுகிறார் தேவப்பெருமாள் ஆறு வார்த்தைகளில் இதுவும் ஓன்று
பக்தி நிஷ்டனுக்கும் அவதார ரஹஸ்யம் -4 அத்யாயம் –புருஷோத்தம வித்யை -15 அத்யாயம் -அறிந்த உபாஸகனுக்கும் இதே போல் தேக அவசானே முக்தி
ஜன்ம கர்ம ச மே திவ்யமேவம் யோ வேத்தி தத்வத… த்யக்த்வா தேஹம் புனர் ஜன்ம நைதி மாமேதி ஸோர்ஜுன -வேண்டித் தேவர் இரக்க வந்து பிறந்தவன் அன்றோ -அவனுக்கே திவ்யமான ஜனமும் சேஷ்டிதங்களும் அன்றோ

பாண்டவ தூதன் -பார்த்த சாரதி -பின்னானாரான -நம்மைக் கடாக்ஷிக்கவே இன்றும் நித்ய ஸேவை சாதித்து அருள்கிறான்
நா வில்லை நாமங்கள் செப்ப -நின்னை வந்திக்க நெஞ்சும் இல்லை -முக்தி பெற்றது அன்றோ தயிர் தாளி

பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாறும் –மாயங்களும் உன்னை என்று கொல் சேர்வதுவே-5-10-
நோற்ற நாலும் சரணாகதி -ஆகிஞ்சன்யம் வானமாமலையில் -அநந்ய கதித்வம் ஆராவமுதாழ்வான் இடம்
திருவல்ல வாழ் உறையும் கோனாரை அடியேன் அடி கூடுவது என்று கொல் சேர்வேன்-மேல் உலகம் உண்ட பெரு வாயா-6-10- -இதுவும் மோக்ஷத்துக்கு சரணாகதி
கிருஷ்ண அவதாரத்தில் சரணாகதி -மோக்ஷத்துக்கு உபாயமாக அல்லாமல் -அனுபவ சக்தியைப் பிரார்த்தித்து விபவத்தில் சரணாகதி இது ஒன்றே
ஆத்மதா பலம் -நம்மை உண்டாக்கி அனுபவிக்க சக்தியையும் கொடுப்பவன் ப்ரஹ்மம் வேதமும் சொல்லும்

எத்திறம் -மூவாறு மாதம் மோகித்து -விழுந்து பாடியவர் அன்றோ

தர்ம வீர்ய ஞானத்தாலே தெளிந்து ஹ்ருஷ்டராய் மேலே மேலே தொடுப்பாரைப் போல் அன்றி
அருளின பக்தியாலே
உள் கலங்கி சோகித்து
மூவாறு மாசம் மோஹித்து
வருந்தி
ஏங்கி
தாழ்ந்த சொற்களாலே நூற்கிற இவர்-

கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் -செய்ய தாமரை -அர்ச்சாவதார எளிது பாடினாலும்
தேர் கடாவிய பெருமாள் கழல் காண்பது என்று கொல் கண்களே -ஈடுபட்டு அருளிச் செய்தவர் அன்றோ

முதல் 3 ஆழ்வார்களும், பரத்துவத்தில் நோக்கு.
திருமழிசை ஆழ்வாருக்கோ அந்தர்யாமியில் நோக்கு.
பெரியாழ்வார ஆண்டாள் நம்மாழ்வாருக்கு கிருஷ்ணாவதாரத்தில் நோக்கு. கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா பக்தி தத்துவமாய் இருந்தனர்.
தொண்டரடி பொடி ஆழ்வார், திருப்பாணாழ்வாருக்கு அரங்கன் மீது ஈடுபாடு.
அர்ச்சாவதாரத்தில் திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு நோக்கு.
நமக்கு ஒரே புதல் அவன் நாமங்கள் அனுசந்திப்பது தான்.

697-வஸூ ரேதா
தேஜஸ்ஸே தேவகியின் கர்ப்பம் ஆனவன் –தி₃வ்ய ஜ்யோதி-வஸூ –பர்யாய-எம்பெருமான் தேஜஸ்

தத்ர க்ருஷ்ணாவதார꞉, தி₃வ்ய ஜ்யோதிர் உபாதா₃ந ஹேதுத்வாத்₃
வஸு ரேதா꞉ । வஸ் விதிஹி ஜ்யோதி பர்யாய

தேவகி பூர்வ சந்த்யாயாம் ஆவிர்பூதம் மஹாத்மனா
ஜன்ம கர்ம மே திவ்யம்
உஜ்ஜஹார ஆத்மந கேஸோ சித க்ருஷ்ணவ் மஹா முநே –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-1-60 —
கறுப்பும் வெளுப்புமாகிய தனது இரண்டு கேசங்களை எடுத்தான்

மம தே கேச சஞ்ஜிதா ꞉ இதி கேஶ ஶப்₃த₃ஶ்ச வ்யாக்₂யாத꞉–சாந்தி பர்வம்
இவை என்னுடைய இரண்டு கேசங்கள் ஆகும்

கேஸ சப்தம் முன்பே விளக்கப்பட்டதே
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு ஈசன் -ஸ்வரூபம் –
கேஸ பாச அழகன் -ரூபங்கள்
கிலேச நாசகன் -சேஷ்டிதங்கள்

ஆதி அம் சோதி யுருவை அங்கு வைத்து இங்கு பிறந்த வேத முதல்வன் -3-5-5-

இங்கு எனது உயர் பட்டது அங்கு யார் உயிர் பட்டது -எம்பெருமானார் நிர்வாகம் -நவோடையான ஸ்த்ரீ அன்றோ பராங்குச நாயகி

அவதார ரகசியம் அறிந்தால் மோஷம் சித்தம் ஸ்ரீ கீதாசார்யன் திரு வாக்கு

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் -தம் திவ்ய தேஜஸ்சையே திரு அவதாரத்திற்குக் காரணமாக யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூவர்ணமாகிய வீர்யத்தை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தண்ணீரில் ஒளியை யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—–

வஸுரேதஸே நம:

வஸு ஸுவர்ணம் ‘வஸு’ என்றால் தங்கம்

ரேதோSஸ்யேதி ‘ரேதஸ்’ அதாவது வீரியத்தை உடையவராதலால்

வஸுரேதா பகவான் ‘வஸுரேதா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தங்கமயமான வீரியத்தை (ரேதஸை) உடையவராதலால் பகவான் ‘வஸுரேதா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தேவ: பூர்வமப: ஸ்ருஶ்ட்வா தாஸு வீர்யமபாஸ்ருஜத் |

ததண்டமபவத்தைமம் ப்ரஹ்மண: காரணம் பரம் ||

அந்தப் பரம்பொருள் (பரப்ரஹ்மம்) முதலில் தண்ணீரை உருவாக்கி அதில் தனது வீரியத்தை வெளியிட்டார். அந்த வீரியம் தங்கமயமான அண்டமாக உருவெடுத்தது. அந்த அண்டத்துள் ப்ரஹ்மா தோன்றினார்.

இதி வ்யாஸ வசனாத் | இது பகவான் வ்யாஸ மஹரிஷியின் கூற்றாகும்.

  1. வசு-ரேதா – பளபளப்பின் ஆதாரம்

வாசு என்ற சொல்லுக்கு பல அர்த்தங்கள் உண்டு. அதில் ஒன்று தங்கம். இதைப் பயன்படுத்தி ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘வசு சுவர்ணம் ரேதா அஸ்ய இதி வசுரேதாஹ் – அவருடைய விதை அல்லது ஆற்றல் தங்க வடிவில் உள்ளது, எனவே அவர் வசுரேதாஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இதற்கு ஆதரவாக வியாசரின் பின்வரும் வசனத்தை அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
தேவா பூர்வம் அபஹ் ஸ்ரீஷ்ட்வா தாசு வீர்யம் உபாஸ்ரீஜத் ததண்டம்
அபவத் ஹைமம் ப்ரம்ஹணஹ் காரணம் பரம் ||
பொருள்: இறைவன் முதலில் தண்ணீரைப் படைத்து, பின்னர் தனது ஆற்றலை ஒரு பொன் முட்டை வடிவில் வெளியிட்டார், அதில் இருந்து படைப்பாளரான பிரம்மா தோன்றினார். ஆகவே, வசுரேதா என்பது ஹிரண்யகர்பாவைத் தவிர வேறில்லை, இது படைப்பாளனையே உருவாக்குவதற்கு ஆதாரமாக இருந்த தங்க முட்டை.

அமர கோஷத்திலிருந்து பின்வருவது:
தேவ-பேதே’னாலே ரஷ்மௌ வஸு ரத்னே தானே வசு |
விஷ்ணௌ ச வேதாஹ் ஸ்த்ரீ த்வஷீர்-ஹிதாஷம்ஸ்அஹிதாம்ஷ்த்ரயோஹ் || (3-4- 288)
பொருள் : பெயர்ச்சொல்லாக வாசு என்பது தெய்வங்களின் வர்க்கம், நெருப்பு, ஒளியின் கதிர், ஒரு கடிவாளம் அல்லது அடைப்பு, ரத்தினம், செல்வம், விஷ்ணு, ஞானம், வேதம் போன்றவற்றைக் குறிக்கும்.

‘ரெட்டா’ என்ற சொல் ‘ரி – ஸ்ரவனே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘ஓடுவது’. விதை, காரணம், விந்து போன்றவற்றைக் குறிக்க ‘ரீடாஸ்’ என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், வாசு – வசு இதி ஜோதிஹ் பர்யாயஹ் என்ற வார்த்தைக்கு ‘ரஷ்மி’ என்ற பொருளுடன் தொடர்புடைய ‘ஒளி’ என்ற பொருளையும், ரீதஸ் என்ற சொல்லுக்கு “காரணம் அல்லது ஆதாரம்” என்ற பொருளையும் தனது நாமத்திற்கான விளக்கத்தில் பயன்படுத்துகிறார். ‘தெய்வீக பிரகாசத்தின் ஆதாரமாக இருப்பவர்’. சூரியன் உட்பட மற்ற பொருள்கள் ஒளி பெறுவதும் அவனே. நாமத்திற்கான நிருக்தி சுருக்கம்:
வசு சப்தோ ஜோதிர்-அர்த்தோ ரேதஸ்-தத்-கரணம் மதம் |
திவ்ய-ஜ்யோதிஹ் காரணத்வாத் வஸு-ரேதஹ் ப்ரகீர்திதஹ் ||

ஸ்ரீ அண்ணங்கார் ஆச்சாரியார் நாமத்திற்கு ‘திவ்ய தேஜஸ்ஸைக் கொண்டவர் தனது அவதாரங்களுக்குக் காரணம்’ என்று விளக்கம் தருகிறார். ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் தனது கிருஷ்ண அவதாரத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறார், அங்கு அவர் தனது ஜோதி வடிவில் தேவகியின் கர்ப்பத்தில் நுழைந்தார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘வாஸ் – நிவாஸே’ என்ற மூலப்பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், அதாவது ‘வசிப்பது’, மேலும் முழு பிரபஞ்சமும் வசிக்கும் ஒருவரே வாசு என்று பொருள்படுகிறார். அவர் ரேதா என்ற சொல்லுக்கு ‘வேர்’ அல்லது ‘காரணம்’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், இதனால் வசு-ரேதா என்பது இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து விஷயங்களுக்கும் காரணமான ஒருவரைக் குறிக்கிறது என்று விளக்கம் தருகிறார்.

தங்கம் அனைத்து தங்க ஆபரணங்களுக்கும் அடிப்படைப் பொருளாகச் செயல்படுவதைப் போலவே, மற்ற எல்லா உயிரினங்களும் எழும் அடித்தளமாக அவர் பணியாற்றுகிறார் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் ஒப்புமை கூறுகிறார். சிருஷ்டிச் சூழலில் அவர் தங்கத்தைப் போல ஜொலிக்கிறார், மேலும் தங்கத்தை நகைகள் செய்வதற்குப் பயன்படுத்துவதற்கு சிறிதளவு தாமிரத்துடன் இணைக்கப்பட வேண்டும் என்பது போல, மூல-பிரகிருதியுடன் அவரது வீரியம் ஒன்றிணைவதால் விளைகிறது. பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம், அதன் பஞ்ச பூதங்கள் போன்றவை.

698- வஸூ ப்ரத –
நிதியான தன்னைத் தருபவன் –வஸூ =நிதி

பரம நிதி₄ம் ஆத்மாநம் தே₃வகீ வஸுதே₃வாப்₄யாம் புத்ரத்வேந ப்ரத₃தா₃தீதி
வஸு ப்ரத₃꞉
வாசுதேவ தேவகிகளுக்கு தானே புத்ரனாக உபகரித்தான்
நந்த கோபன் யசோதை களுக்கும் இந்த நிதியை ஆக்கி வைத்தான்
எடுத்த பேராளன் நந்த கோபன் தன் இன்னுயிர் சிறுவனே -8-1-3-
எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் –

மூன்று அவதாரங்கள்-முன்பு ஸூதாபர் ப்ருஸ்னி கர்பா வாகவும் அதிதி காஸ்யபர் வாமனன்- வரம் படி அளித்தான்-

வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து பிறந்தான் -தேவர் வேண்டி தான் தன்னை இரந்து அவதாரம்
பெறாதது பெற்றதால் சிரிக்க -அந்த ஒளியால் சேவித்தார்கள்

சிறந்த நிதியாகிய தம்மை தேவகிக்கும் வஸூ தேவருக்கும் கொடுத்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

செல்வத்தை மிகுதியாகக் கொடுப்பவர் -குபேரனுக்கும் செல்வம் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

செல்வம் ரத்தினங்கள் இவற்றை பக்தர்களுக்கு மிகுதியாகக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. வஸுப்ரதாய நம:

வஸு தனம் ‘வஸு’ என்றால் செல்வம்

ப்ரகர்ஶேண நன்றாக (கைகளை திறந்து)

ததாதி வழங்குவதால்

ஸாஷாத்தனாத்யக்ஷோயம் நவநிதிகளுக்கும் அதிபதியான குபேரன் கூட

இதரஸ்து தத்ப்ரஸாதாத் பகவானை பிரார்த்தித்து அவரது அருளாலேயே

தனாத்யக்ஷ இதி செல்வத்திற்கு அதிபதியானான்

வஸுப்ரத: எனவே பகவான் ‘வஸுப்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘வஸு’ என்றழைக்கப்படும் செல்வத்தை பகவான் தனது கைகளைத் திறந்து அனைவருக்கும் வாரி வழங்குகிறார். செல்வத்தின் அதிபதி என்றழைக்கப்படும் குபேரனும் கூட பகவானை பிரார்த்தித்து அவரது அருளாலேயே செல்வத்தை (செல்வத்திற்கு அதிபதி என்ற பதவியை) அடைந்தான். எனவே பகவான் ‘வஸுப்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

  1. வசுப்ரதா – புதையல் கொடுப்பவர்

இந்த நாமம் தொடர்ச்சியாக தோன்றும் மற்றும் பல அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளது:

  1. புதையல் கொடுப்பவர்
  2. பெருமை அல்லது கண்ணியம் கொடுப்பவர்
  3. மோக்ஷம் அளிப்பவர்
  4. எல்லா உயிர்களுக்கும் இருப்பிடம் தருபவன்

இந்த நாமத்தில் செல்வத்தையும் பொக்கிஷத்தையும் தருபவரையும், அடுத்த நாமத்தில் மோட்சம் தருபவரையும் காப்போம்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘வஸும் தானம் ப்ரகர்ஷேண ததாதி சாக்ஷாத் தானத்யக்ஷோயம் இதராஸ்து தத்ப்ரஸாதாத் தனாதயக்ஷ இதி வசுப்ரதாஹ் – அவர் செல்வத்தை தாராளமாகத் தருகிறார், அவரைச் செல்வத்தின் உண்மையான கட்டுப்பாட்டாளராக ஆக்குகிறார்; குபேரன் போன்ற மற்ற வெளிப்படையான கட்டுப்பாட்டாளர்கள் அவருடைய அருளால் கட்டுப்படுத்துபவர்களாக மட்டுமே செயல்படுகிறார்கள், எனவே அவர் செல்வத்தை வழங்குபவர் வசுப்ரதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

வஸு தானம் ப்ரகர்ஷேண ததாதி இதி வசு-பிரதா – ஒரு சிறந்த அல்லது உயர்ந்த வழியில் செல்வத்தை வழங்குபவர் வசு-பிரதா.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், உண்மையான தேடுபவனுக்குத் தன் வடிவில் சிறந்த செல்வத்தைத் தருகிறார் – எனவே அவர் உண்மையான பக்தருக்கு பரம நிதியை – பொக்கிஷத்தைத் தருகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு ‘செல்வத்தை அளிப்பவர்’ என்று பொருள் தருகிறார்.

699- வஸூ ப்ரத
பெரும் புகழைத் தந்தவன் –வஸூ தேஜஸ்-

ஒரே திரு நாமம் அடுத்து அடுத்து இங்கு உண்டே -கீழ் தனம் சொத்து -இங்கு தேஜஸ் பெருமை நல்கியவன்

மகன் ஒருவனுக்கு இல்லாத மா மேனி வண்ணன் அன்றோ

அந்தமில் பேர் இன்பத்தையும் சிற்றின்பம் ஆக்கும் படி தொல்லை இன்பம் அனுபவித்தவள் அன்றோ –

அவலம் களைவாய் ஆடுக செங்கீரை -இவள் சொன்னபடி ப்ரஹ்மம் ஆடவில்லை என்றால் இவளுக்கு அவலமாகுமாம்

தாப்₄யாம் ஜக₃த்பிது꞉ ஸ்வஸ்ய பித்ருத்வ ரூபம் மஹத் தேஜஸ் ꞉ ப்ரத₃தா₃தீதி புநஶ்ச
வஸு ப்ரத₃꞉
தன் பிரஜைகளில் ஒருவரை தனக்கு பிதாவாகக் கொண்டு தான் தகப்பன் உடையவன் ஆகிறான்
எல்லையில் சீர்த் தசரதன் தன் மகனாய்த் தோன்றினான் -பெருமாள் திரு-10-11-

உலகிற்குத் தந்தை யாகிய தமக்கும் பெற்றோர்கள் ஆகும்படி பெரிய பெருமையை
தேவகி வஸூ தேவர்களுக்கு அளித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்களுக்கு உயர்ந்த பலனாகிய மோஷத்தை அளிப்பவர்
தேவர்களின் விரோதிகளான அசுரர்களின் செல்வங்களை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அர்ஜூனனுக்காக வஸூ அவதாரம் ஆகிய பீஷ்மனை நன்கு அலஷ்யம் செய்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

  1. வஸுப்ரதாய நம:

வஸு ப்ரக்ருஶ்டம் மோக்ஷாக்யம் ‘வஸு’ அதாவது மிகச்சிறந்த (உயர்ந்த) முக்தியை

ஃபலம் பலனை

பக்தேப்ய: தனது அடியவர்களுக்கு

ப்ரததாதீதி வழங்குகிறார்

த்விதீயோ வஸுப்ரத: எனவே பகவான் (இரண்டாவது முறையாக) ‘வஸுப்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது அடியவர்களுக்கு ‘வஸு’ என்றழைக்கப்படும் உயர்ந்த பலனாகிய முக்தியை அளிக்கிறார். எனவே அவர் ‘வஸுப்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸஹஸ்ரநாமத்தில் பல திருநாமங்கள் இரண்டு முறை வந்துள்ளன. ஆனால், அடுத்தடுத்து ஒரே திருநாமம் வருவது இங்கு மட்டுமே.

‘விஞ்ஞானமானந்த ப்ரஹ்மராதிர்தாது பராயணம் திஷ்டமானஸ்ய தத்வித:’ (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 3.9.28)

ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: பரப்ரஹ்மம் விஞ்ஞான மயமாகவும் ஆனந்த மயமாகவும் உள்ளது. பரப்ரஹ்மம் செல்வத்தை அளிப்பதோடு, ப்ரஹ்மானந்தத்தில் நிலைபெற்றிருக்கும் ஞானிக்கும் புகலிடமாக உள்ளது.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

ஸுராரீனாம் நல்லோரின் (ஸுரர்கள்) எதிரிகளின் (அஸுரர்களின்)

வஸூனி செல்வத்தை

ப்ரகர்ஶேண நன்றாக

கண்டயன் அழிக்கிறார்

வா வஸுப்ரத: எனவே பகவான் ‘வஸுப்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, அஸுரர்களின் (நல்லோரின் எதிரிகளின்) செல்வத்தை வளரவிடாது நன்றாக அழிக்கிறார். எனவே, பகவான் ‘வஸுப்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

  1. வசுப்ரதா – மோட்சத்தை வழங்குபவர்

வாசு என்பது இறுதிச் செல்வம் அதாவது விடுதலையின் பலன் அல்லது மோக்ஷம் என்ற பொருளில் விளக்கப்படுகிறது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘வசு ப்ரகரிஷ்டம் மோக்ஷாக்யம் ஃபலம் பக்தேப்யஹ ப்ரதாதாதி இதி த்விதீயோ வசுப்ரதாஹ் – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு மோக்ஷம் அல்லது விடுதலையின் இறுதிப் பலனைத் தருகிறார், எனவே அவர் வசுப்ரதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தில் (3.9.28), அது சொல்கிறது – விக்ஞானமந்தம் ப்ரஹ்ம ரதிர்தது பயநம் திஷ்டமஸ்ய தத்விதா இதி ஷ்ருதே! ஸுராரிணாம் வஸூநி ப்ரகர்ஷ்ண கந்தயான் வா வசுப்ரதாஹ் – ஞானமும் பேரின்பமுமான பிரம்மன், செல்வத்தைத் தருபவரின் இறுதி இலக்கு; அவரில் நிலைத்திருப்பவர் மற்றும் அவரை அறிந்தவர் அவர். அல்லது அசுரர்களின் செல்வத்தை பறிப்பவன்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நிகழ்வின் மகிமை என்று வசுவின் பொருளை விளக்குகிறார். பகவான் தன்னை தேவகிக்கும் வசுதேவருக்கும் மகனாகக் கொடுத்ததை ஸ்ரீ பட்டர் உதாரணம் காட்டுகிறார். ராமனாகப் பிறந்தபோது தசரதனுக்கு கீர்த்தியும் கொடுத்தார் – எல்லை இல் எஸ்ஐர் தசரதன் தன் மகனைத் தூண்டி.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் வசுவிற்கு ‘வசிப்பிடம்’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அனைத்து உயிரினங்களின் இருப்புக்கான இடமாகத் தம்மை வழங்குவதால் அவருக்கு நாம வசு-பிரதா இருப்பதாக விளக்கமளிக்கிறார் – வஸ்தத்யஸ்மின் இதி வசு: வஸஸ்தம் ப்ரதாதாதி இதி வசு-ப்ரதா.

700- வாஸூ தேவ
வஸூதேவ புத்திரன் -பிறந்து பெற்ற பெயர் -தாசரதி போலே

வஸுதே₃வ அத்யத் வாச்ச
வாஸு தே₃வ꞉ ॥
எங்கும் உளன் கண்ணன் -வ்யாப்தியை
மல் பொரு தோளுடை வாசுதேவா -பெருமாள் திரு-6-6-
முன்பே 334 பார்த்தோம்—714-மேலும் வரும்

வசுதேவரும் குமரன் என்றும் -ஸர்வஸ்ய வஸி-எங்கும் வசிப்பவர் -விளையாட்டாக அவலீலையாக வசிப்பவர் – எங்கும் உளன் கண்ணன் -நரஸிம்ஹனும் இவனே

வஸூ தேவருக்குப் புத்திரர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வஸூ தேவருக்குப் புத்திரர் –-ஸ்ரீ சங்கரர் –

வஸூ தேவருக்குப் புத்திரர் –-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

வஸூக்களில் சிறந்த பீஷ்மருக்குத் தலைவர் -தேவர்களால் -அல்லது ஞானம் முதலியவற்றால் பிரகாசிப்பவர் என்ற
பொருள் கொண்ட வஸூ தேவ சப்தத்தினால் சொல்லப்படும் ப்ரஹ்ம சரீரத்தினால் அறியப்படுபவர் –
ப்ரஹ்ம சரீரத்துக்கு ஆதாரமாக இருப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. வாஸுதேவாய நம:

வஸுதேவஸ்யாபத்யம் வஸுதேவரின் புதல்வராக அவதரித்ததால்

வாஸுதேவ: பகவான் ‘வாஸுதேவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வஸுதேவரின் புதல்வராக அவதரித்ததால் பகவான் ‘வாஸுதேவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

  1. வாசுதேவா – வாசுதேவரின் மகன்

இந்த நாமத்திற்குப் பல அர்த்தங்கள் உள்ளன, இது ஸ்லோகம் 36-ல் முன்பே வந்துள்ளது.

  1. வியாபித்து விளையாடுபவர்
  2. வாசுதேவரின் மகன்
  3. நன்கு அறியப்பட்ட 12-எழுத்துக்கள் கொண்ட வாசு-தேவா மந்திரத்தின் அதிபதி
  4. பக்தர்களால் போற்றப்படும் தெய்வம்
  5. எல்லாவற்றிலும் வாழ்பவர், அவர்களைச் சுற்றிச் செல்ல வைப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘வாசுதேவஸ்ய அபத்யம் பூமான் வாசுதேவா – வாசுதேவரின் மகன் என்பதால் வாசுதேவா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று நேரடியான பொருளைத் தருகிறார். தசரதனின் மகன் தசரதி என்றும், வருணனின் மகன் வருணன் என்றும் அழைக்கப்படுவது போல, சமஸ்கிருத இலக்கண விதிகளின்படி வாசுதேவனின் மகன் வாசுதேவா என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

நாராயண நாமத்தைப் போலவே இந்த நாமமும் ஒரு குஹ்ய மந்திரம் என்றும், அதன் அர்த்தத்தை தகுதியான ஆச்சார்யரிடம் சரியாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் ஸ்ரீ பட்டர் விளக்குகிறார். ஸ்ரீ பட்டரின் முந்தைய விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் வாசுவாக இருப்பதால் அவர் வாசு-தேவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார் (எல்லாவற்றையும் ஒரு தாயைப் போல வாழ்பவர், மற்றும் ஒரு பறவையைப் போல எல்லாவற்றையும் தனது சிறகுகளால் மூடி பாதுகாக்கிறார்), அவர் ஒரு தேவன் (ஒருவர். விளையாட்டு, அல்லது அவரது லீலாவின் ஒரு பகுதியாக பரவுதல், ஊடுருவல், உருவாக்கம், பாதுகாப்பு, அழித்தல் போன்ற செயல்முறைகளைக் கொண்டுள்ளது). எனவே அவர் ஒரு வாசு மற்றும் ஒரு தேவன், எனவே அவர் வாசு-தேவா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (10.51.40) ஆதரவை வழங்குகிறார், அங்கு யது குலத்தில் வாசு-தேவரின் மகனாகப் பிறந்ததால் அவர் வாசு-தேவா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று பகவான் அறிவிக்கிறார்: அவதீர்னோ யதுகுலே க்ரிஹ அனகதுந்துபே
|
வதந்தி வாஸு-தேவேதி வசு-தேவ-ஸுதம் ஹி மாம் ||
பொருள்: இவ்வாறு நான் யது வம்சத்தில், அனகதுந்துபியின் வீட்டில் வந்தேன். உண்மையில், நான் வாசுதேவரின் மகன் என்பதால், மக்கள் என்னை வாசுதேவா என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் இருந்து வந்த அதே வியூஹ வாசு-தேவர், வாசு-தேவரின் குழந்தையாகப் பிறந்து, கோபியர்களின் இதயங்களை மகிழ்வித்தது, யோகிகளுக்கு பர-தத்துவம் என்று ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் கவனிக்கிறார். அதே நேரத்தில் கம்சனின் மரணமும் அவனுடைய மற்ற தீய எண்ணம் கொண்ட கூட்டாளிகளுக்கு ஒரு பயங்கரமும் இருந்தது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ், அவர் பக்தர்களால் அலங்கரிக்கப்படுவதால், அவர் வாசு-தேவா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று ஒரு வித்தியாசமான விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – வாஸ்யதே சேவ்யதே பக்தைஹ் இதி வாசு:; ச காஸௌ தேவா இதி வாஸு-தேவঃ । வாஸ் – உபசேவாயம் – நறுமணம் , நறுமணத்தை உண்டாக்குவது என்று அவர் இந்த விளக்கத்தைப் பெறுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் தேவா என்ற சொல்லுக்கு இந்த கடைசிப் பொருளை (கச்சதி, கமாயதி) பயன்படுத்தி, ‘எல்லாவற்றிலும் வசிப்பவர், எல்லாவற்றையும் சுற்றி வருவதை சாத்தியமாக்குபவர்’ என்று நாமத்திற்கு விளக்கம் தருகிறார். அவர் ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் மந்திரத்திலிருந்து ‘ஐசாவாஸ்யம் இடம் சர்வம் யத்-கிஞ்ச ஜகத்யம் ஜகத் – இவை அனைத்தும், பிரபஞ்சம் உட்பட இந்த பிரபஞ்சத்தில் நகரும் அனைத்தும், இறைவனால் உள்வாங்கப்படுகின்றன அல்லது வியாபித்துள்ளன அல்லது சூழப்பட்டுள்ளன’.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, ஜீவனாக, உள்ளத்தில் வசிப்பவராக ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் வாழ்வதால், அவருக்கு இந்த நாமம் இருக்கிறது என்று விளக்கம் தருகிறார். பகவத் கீதையின் (அத்தியாயம் 18 வசனம் 61) ஒரு குறிப்புடன் அவர் தனது விளக்கத்தை ஆதரிக்கிறார்:
ஈஸ்வரஹ் ஸர்வ-பூதானாம் ஹர்த்-தேசே ‘ர்ஜுன திஸ்தாதி
ப்ரமாயன் ஸர்வ-பூதானி யந்த்ராருதானி மாயயா ||
பொருள்: ஓ அர்ஜுனா, எல்லாருடைய இதயத்திலும் நிலைத்திருக்கும் பரமபிதாவானவர், யந்திரத்தில் அமர்ந்து, சுற்றிலும் சுற்றிக்கொண்டும், சக்கரத்தில் ஏற்றிக்கொண்டும், தன் சக்தியால் சகல ஜீவராசிகளின் அலைவுகளையும் வழிநடத்துகிறார். .

இப்படியாக ஹாரீத குலத்துக்குத் திலகம் போன்ற ஸ்ரீ வத்சாங்கர் -என்னும் கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திவ்ய ஆஜ்ஜையாலே ஸ்ரீ பராசர பட்டர் என்ற திரு நாமம் சாற்றப் பெற்றவருமான
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் என்னும் இயல் பெயர் கொண்டவர்
அருளிச் செய்த பகவத் குண தர்ப்பணம் என்னும் ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம பாஷ்யத்தில்
ஏழாம்    நூறு திரு நாமங்கள் வியாக்யானம் ஸம் பூர்ணம்

ஏழாம்   சதகம் முடிந்தது-

————–

701-வஸூ
வசிப்பவன் -லோக ஹிதத்துக்காக ஷீராப்தி பாற்கடலில் பையத் துயின்ற பரமன்

ஏதத் அவதார ஆக₃மம் க்ஷீரார்ணவ நிகேதநத்வமாஹ –
வஸு꞉,
தத்ர வஸதீதி । யதா₂

ச லோகா நாம் ஹிதார்த்தாய ஷீரோதே வசதி பிரபு –சபா பர்வம் -47-26-
உலகில் உள்ள அனைவருக்கும் நன்மை செய்யும் விதமாக திருப்பாற் கடலிலே சயனித்து அருளினான்

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ நிகேதந நாக பர்யங்க முத்ஸ்ருஜ்யஹ் யாகதோ மதுராம் புரீம் –ஸ்ரீ ஹரி வம்சம் -113-62-
மஹா லஷ்மியுடன் எப்போதும் கூடியவனாகிய ஸ்ரீ மன் நாராயணன் திருப்பாற் கடலிலே சயனித்து அருளினான்

தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை -இந்த ஸ்லோகம் ஸுரிப் பெருமாளை சொல்லும்

அகிலம் மதுரம்

மாம் வ்ரஜ -த்வயம் போல் ஸ்ரீ யபதித்தவம் வ்யக்தமாக இல்லை -இவனே ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் -முமுஷுப்படி -திருவுடைக் கண்ணன் –

பங்கயக் கண்ணனை பயில இனிய நம் பாற்கடல் சேர்ந்த பரமன் -3-7-1-இதிலும் கண்ணன்-பாற்கடல் சேர்ந்த பரமன்
முன்பே 105/271 பார்த்தோம்

வரவாறு காட்டவே -அரங்கனைப் பாடியவர் -மந்தி பாய் வட வேங்கட –விண்ணவர் கோன்

லோக ஹித அர்த்தமாக -அவதார கந்தம் – -அனைத்து திரு வவதாரத்திற்குக் காரணமாகிய திருப் பாற் கடலில் வசிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாம் தம்மிடம் வசிக்கப் பெற்றவர் -தாம் எல்லாவற்றிலும் வசிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எங்கும் வசிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ நிகேத ந
நாக பர்யங்கமுத் ஸ்ருஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம் புரீம் –ஸ்ரீ ஹரி வம்சம் -113 அத்யாயம் -62 ஸ்லோகம் –

ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் ஷீரார்ணவ நிகேதந-ஸ்ரீ தேவியோடு பிரியாதவனாய் -திருப் பாற் கடலிலேபள்ளி கொள்பவனான -இந்த நாராயணன்
நாக பர்யங்கமுத் ஸ்ருஜ்ய -சேஷ சயனத்தை விட்டு
ஹ்யாகதோ மதுராம் புரீம் -ஸ்ரீ மதுரை நகரம் குறித்து எழுந்து அருளினான் —

அவதாரிகை –
போக்தா போக்கியம் ப்ரேரிதாரம்-ஸ்வே-1-12- என்கிறபடியே
சேதனனாய் இருப்பான் ஒருத்தனுக்குச் சித்  அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரய ஜ்ஞானம் யுண்டாக வேணும் –

அதில் அசித்து –அஜாமேகாம் லோஹித ஸூ க்ல கிருஷ்ணாம் பஹ்வீம் பிரஜாம் ஜனயந்தீம் சரூபாம் -ஸ்வே -4-5- என்கிறபடியே
பகவத் ஸ்வரூபத்தை மறைக்கைக்கு பஹூ வித வர்ணையான திரஸ்கரிணி போலே இருக்கக் கடவதாய்-
விபரீத ஜ்ஞான ஜனகமாய் -ஷட் வித விகாராஸ் பதமாய் -சத்த பரிணாமியாய்-சத்த ஷணஷாண ஸ்வபாவமாய் -சர்வேஸ்வரனுக்கு லீலா உப கரணமாய்  இருக்கும் –

சித் வஸ்துவைப்   பார்த்தால் தேக இந்த்ரியாதி வி லஷணமாய்-ஜ்ஞா நானந்த ஸ்வரூபமாய் -ஜ்ஞான குணகமாய்-பகவத் சேஷ பூதமாய் -ஸ்ரீ கௌஸ்துபாதிகளோ பாதி சர்வேஸ்வரனுக்கு ஸ்ப்ருஹணீ யமாய் இருக்கும் –

ஈஸ்வரனைப் பார்த்தால் இவை இரண்டையும் வியாபித்து இருப்பவனாய்-இவற்றுக்கு ஆதார பூதனாய்-இவை இரண்டையும் சரீரவத் பரதந்த்ரமாக யுடையவனாய் இருக்கும் –

இப்படி த்யாஜ்யதையாலும் -உபாதேயதையாலும் -ஜ்ஞாதவ்யமான தத்வ த்ரயத்திலே அபியோகம் இன்றிக்கே
பகவத அபசார பாகவத அபசார அசஹ்ய அபசாரங்களிலே கை வளர்ந்து போருகிற சேதனரைப் பார்த்தால்
பார லௌகிக பல சித்தி ஹேதுவாக –பதிம் விஸ்வஸ்ய -என்கிற லோக உத்தீர்ணனை ஆஸ்ரயியாதே லோகாயத மத அநு சாரிகளையும்
ஸ்யாதிஸ்தி ச்யான் நாஸ்தி -இத்யாதிகளால் ச்யா ஸ்திதி -ச்யான் நாஸ்தி -ச்யா தஸ்தி ச நாஸ்தி ச –ச்யா தச்தீதி வக்தவ்யம்-ச்யா நாச்தீதி வக்தவ்யம் –
ஸ்யா தஸ்தி ச நாஸ்தி தி சேதி வக்தவ்யம் -சர்வதா வக்தவ்யம் -என்று சொல்லுகிறபடியே சப்த பங்க வாதிகளாய் -பகவத் ஆஸ்ரயணத்துக்கு அர்ஹராகாதே ஆர்ஹதராயும்  –கதிமிச்சே ஜ்ஜநார்த்தநாத் -ப்ரஹ்மாண்ட புராணம் -என்கிறபடியே சர்வேஸ்வர சமாஸ்ரயணத்தாலே ஸூ கதராக ப்ராப்தமாய் இருக்க
ஸூ கதமத –புத்த – மத அநு சாரிகளாயும்
பகவத் சமாஸ்ரயணத்தாலே சங்க்யா வான்களாக ப்ராப்தமாய் இருக்க – சாங்க்யா வஷ்டம்பம்  பண்ணி -எண்ணிக்கை அற்ற -ஜன்மத்திலே அசங்க்யாதராயும்
நாராயனபரா வயம் -என்கிறபடியே பகவத் யோகராக ப்ராப்தமாய் இருக்க சமயக் ஜ்ஞான வியுக்த யோக நிஷ்டராயும்
பகவத் ஜ்ஞான விசேஷதத் பரராக ப்ராப்தமாய் இருக்க வைசேஷிக மத அநு சாரிகளாயும்
புண்டரீகாஷா சமாஸ்ரயணத்தாலே மாயா நிஸ்தரணம் பண்ண ப்ராப்தமாய் இருக்க மாயாவாத நிரதராயும்
ஆக இப்படி இடுகுபடுகிற சேதனரைக் கண்டு ஈஸ்வரன் தயமாநம நாவாய்க் கொண்டு
மாநம் ப்ரதீபமிவ காருணிகோததாதி -என்று வேதார்த்தத்தை பிரகாசிப்பித்த அளவிலும் ஐஹிக புருஷார்த்தத்தைக் கோரி –
பத்ரம்  கர்ணேபி ச்ருணு யாம தேவா –தை ஆர -1- சாந்தி பாடம் -தேவர்களே பத்திரமான வற்றைக் கேட்க வேணும்
ஸ்ருணுயாம்-என்ற போதே சித்தம் அன்றோ –கர்ணேபி-என்ன வேணுமோ –
பத்ரச் ஸ்ரவணத்தோ பாதி -மங்கலமான வார்த்தைகளை -கரண பாடவமும் விதேயம் என்கைக்காக –கர்ணேபி-என்றது கர்ணை-என்றபடி

1-தேவா என்கிற தேவ சப்தம் க்ரீட அர்த்தத்திலே யாய் -உங்களுடைய பத்ர ரூபமான விநோதத்தைக் கேட்க வேணும் -2-தேவா பத்ரம் ஸ்ருணுயாம் –விஜிகீஷார்த்தத் திலேயே –தேவர்களே விஜிகீஷா ரூபமான உங்களுடைய நன்மையைக் கேட்க வேணும்
3- தேவா பத்ரம் ஸ்ருணுயாம் -தீவு வ்யவஹார -வார்த்தை பொருளில் -உங்களுடைய இனியதான வார்த்தையைக் கேட்க வேணும் –
4-தேவா பத்ரம் ஸ்ருணுயாம்-தீவுத் யுதி ஒளி பொருளில் -உங்களுடைய இழி யுன்டாய்ப் போருகிற வார்த்தையைக் கேட்க வேணும்
5-தேவா பத்ரம் ஸ்ருணுயாம்-தீவு கதி -உங்களுடைய கதி யுண்டான வார்த்தையைக் கேட்க வேணும் பத்ரம் கர்ணேபி ஸ்ருணுயாம தேவா பத்ரம் பச்யேம -என்று பத்ரச் ஸ்ரவண மாத்ரமே போராது-பத்ர தர்சனமும் பண்ண வேணும்

பத்ரம் பச்யேமா ஷபிர்யா ஜத்ரா-ஆஷாபி பத்ரம் பச்யேம -இங்கே பச்யேம என்ற போதே சித்தம் அன்றோ
அஷபி-என்கைக்கு அடி என் என்னில்  -தர்சனத்தோ பாதி தர்சன கரண பாடவமும் வேணும் என்றபடி
அன்றிக்கே -கர்ணேபி -அஷேபி -என்று ஸ்வ பாவாக்யாந மாக வுமாம் –
அஷபி -பத்ரம் பச்யேம -ச்ரோத்ர இந்த்ரியத்துக்கு இறை இட்டவோபாதி சஷூர் இந்த்ரியத்துக்கும் ஆனந்தம் உண்டாம்படி வி லஷண வஸ்துவைத் தர்சிப்போமாக வேணும்

யஜத்ரா -யஜநாத் த்ராயந்த இதி யஜத்ரா -என்றாய் யஜன நிமித்தமாக ரஷிக்கிற வர்களே -என்றபடி -அதாவது
கால காலங்களிலே வர்ஷத்தை உண்டாக்கி அத்தாலே சஸ்ய வ்ருத்தியையும் யுண்டாக்கி
அதடியாக யஜ்ஞ பதார்த்த சாமக்ரியையும் உண்டாக்கிக் கொடுக்கையாலே யஜத்ரா -என்கிறது இதுவும் தேவ சப்தம் போலே சம்போதனமாய் இருக்கிறது –
ஸ்திரை  ரங்கைஸ் துஷ்டு வாம்ச-
பச்ர ஸ்ரவணத்துக்கும் பச்ர தர்சனத்துக்கும் அநு ரூபமாம்படியான ஸ்தோத்ரம் பண்ண வேணும்

ஸ்தோத்ரம் பண்ணும் பொது ஸ்திரமான அங்கங்களோடு கூட வேணும்
ஸ்திரை  ரங்கைஸ் துஷ்டு வாம்ச-
ஸ்திரமான அங்கங்களோடு உப லஷிதனாய்க் கொண்டு மேலே மேலே ஸ்தோத்ரம் பண்ண வேணும்
க்ரியாசமபிஹாரே யங்-ஆய்-யங்-லு  கந்தம் ஆகையாலே ச்தோத்ரத்தின் யுடைய மிகுதியைக் காட்டுகிறது –
தநூபிர் வ்யசேம தேவஹிதம் யதாயு -இப்படியே ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகைக்குஈடாக தேவ ஹிதமான ஆயுஸ் ஸூ யாதொன்று அத்தை சரீரத்தோடு பிரவேசிப்போமாக வேணும்

தநூபிர் வ்யசேம தேவ ஹிதம் யதாயு -க்ரிமி கீடாதிகளுடைய ஆயுஸ்சாக ஒண்ணாது
திர்யக் யோநிகளுடைய ஆயுஸ்சாக ஒணாது
சதாயுர்வை புருஷ -என்கிற புருஷ ஆயுஸ் சாக ஒண்ணாது
ஒரு வத்சரம் தினமாகக் கொண்டு தேவர்களுடைய ஆயுஸ் ஸூ யாதொன்று உண்டு அத்தை சரீரத்தோடு பிரவேசிப்போமாக வேணும்
விசேம என்னாமல்  வ்ய சேம -என்று சாந்தசமாகையாலே அடாகமம் பண்ணிக் கிடக்கிறது –

ஆக -இத்தால் –பத்ரச் ஸ்ரவனமும் -பத்ர தர்சனமும் -தத் அநு ரூபமான ச்தோத்ரமும் -அதுக்கு ஈடான ஆயுர்தர்க்யமும்
பிரதிபாதித்தாயிற்று –

அங்கன் அன்றியிலே –உதோ தவஸ்மை தன்வம் விசஸ்ரே -என்று கொண்டு ஸ்ருதியினுடைய தாத்பர்யம் அறிந்தவனுக்கு தினுடைய அர்த்த யோகமான சமயத்திலே பரம புருஷார்த்த அந்வயியாக வேணும் -எங்கனே என்னில் –
பத்ரம் கர்ணேபி ஸ்ருணுயாம் தேவா –

இங்கு தேவ சப்தம் –தேவமிவாசார்யம் உபாசீத -என்கிறபடியே ஆச்சார்யா சப்தத்துக்கு உப லஷணம்-
தேவா -என்கிற பாஹூள்யத்தாலே-குருஷூ பஹூ வசனம் -என்கிற ந்யாயம் தோற்றுகிறது-
ஸ்ரீ பராசர ப்ரஹ்ம ரிஷி பக்கலிலே ஸ்ரீ மைத்ரேய பகவான் கேட்குமா போலே ஆச்சார்யன் பக்கலிலே பரமார்த்தம் கேட்க வேணும் -என்கிறதுக்கும் உப லஷணம் –
பத்ரம் கர்ணேபி ஸ்ருணுயாம்-பத்ரம்  ஸ்ருணுயாம்-ச்ரோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் -என்றும்
கர்ணாப்யாம் பூரி விஸ்ருவம் -என்றும் –யத்கதா சரவணம் ஹரே -என்றும்
கேட்பார்கள் கேசவன் கீர்த்தி யல்லால் மற்றும் கேட்பாரோ -திருவாய் -7-5-3-என்று சொல்லுகிறபடியே
பகவத் விஷயத்தைக் கேட்கைக்கு உப லஷணமாய் இருக்கிறது பத்ர சப்தம்
ஸ்ருணுயாம் என்று பிரார்த்தனா ரூபம் ஆகையாலே அதிகாரியினுடைய பிரார்த்தனா விசிஷ்டத்வமும் உப லஷிதம் –

இப்படி ஆச்சார்யன் பக்கலிலே பரமார்த்த ஸ்ரவனமும் அநு பாவ்யமான பகவத் விக்ரஹ தர்சனமும் பண்ண வேணும் என்பதுக்கு உப லஷணம் –பத்ரம் பச்யேம் அஷபிர் யஜத்ரா -என்று –
இங்கு பத்ர சப்தத்தாலே –சதைக ரூப ரூபாய -என்றும் –ந பூத சங்க  சம்ஸ்தாநோ தேஹோ அஸ்ய பரமாத்மன -என்றும்
ரூபௌதார்ய குனைபும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரிணம்-என்றும்
தத்ரு ஸூர் விச்மிதாகாரா ராமஸ்ய வன வாசி ந -என்றும் சாஷான் மன்மத மன்மத -என்றும்
பகவத் அனுபவ ரூபம் இறே கண்ணுக்கு இலக்காகுவது

யஜத்ரா -யஜன நிமித்தமாக ரஷணம் தோற்றுகிறது –
யோ அஹம் அஸ்மி ச சந்யஜே-என்றும் –ச ச்வத்வர உதீரித -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
தாஸ்ய அநு சந்தான அநு ரூபமான ஹவி பிரதானமும் அத்தாலே வரக் கடவதான ந்யாசமும்
ஏவம் பூதமான நியாச வித்யா பிரதானத்தால் விபரீத ஜ்ஞானர்க்கும் பிரகடமாம்படி ரஷித்துப் போருகை தோற்றுகையாலே இதுவும் ஆச்சார்யா சப்தத்துக்கு உப லஷணமாய்ப் போருகிறது

ஸ்திரி ரங்கைஸ் துஷ்டுவாம்சாஸ் தநூபிர் வ்ய சேம தேவ ஹிதம் யுதாயு –
ச்ரத்தையா தேவோ தேவத்வம் அஸ்நுதே -என்ற ஸ்ரீ யபதிக்கு உள்ள அளவும் பிரதி ஷண வி நாசியான தேஹம் போல் அன்றியே
அப்ராக்ருத விக்ரஹமாய் தோற்றும்படி ஸ்திரமாய் இருக்கிற அங்கங்களோடு கூடி இருக்கிற சரீரத்தோடு
ஹா வுஹா வுஹா வு -ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே -என்று-

ஸ்ருதி தாத்பர்ய பர்யாலோசனம் பண்ண மாட்டாத சேதனரை உத்தீர்ணர் ஆக்குகைக்காக தான் அவதீர்ணனான அவ்வவ தாரங்களில்
மத்ஸ்ய அவதாரத்தைப் பார்த்தால் -பஹூ ஜீவனனாய் இருக்கச் செய்தேயும் -அதிக ஆயுஸ் -நீரில் வாழ்ந்து -கரையிலே ஷணம் நேரமும் வாழ முடியாத –
கூர்ம அவதாரத்தைப் பார்த்தால் -ஜகத்துக்கு ஆதார பூதனாய் இருக்கச் செய்தேயும் ஒருபுறம் சொல்லவே இருக்கும் –
ஸ்ரீ வராஹ அவதாரத்தைப் பார்த்தால் -ஆச்ரயண சௌகர்யம் தோற்றி இருக்கச் செய்தேயும் கோத்ரொத் பேகம் -கோத்திரக் கலப்பு -மலைகளை பிளத்தல் -பண்ணி இருக்கும்
ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அவதாரத்தைப் பார்த்தால் இதிகாசம் அடியாகப் பற்றுவார்க்க்கு அநிர்ப்பரணம் -பொறுப்பு இல்லாமை -அகார வாச்யனான பகவானின் பொறுப்பு -தோன்றும் படி இருக்கும்
ஸ்ரீ வாமன அவதாரத்தைப் பார்த்தால் தான் சிறியனாய் இருக்கச் செய்தேயும் ஜகத்தை அடையத் தன அடிக்கீழ் ஆக்கா நிற்கும்
பரசுராம அவதாரத்தைப் பார்த்தால் ப்ராஹ்மன உத்தமனாய் இருக்கச் செய்தேயும் புண்ய ஜன ஹாநி பண்ணா நிற்கும்
ஸ்ரீ ராம அவதாரத்தைப் பார்த்தால் த்ருஷ்ட்வா வை தர்ம சாரிண மங்களாநி பிரயுஜ்ஞானா பிரத்யக்ருஹ்ணன் த்ருடவ்ரதா-ஆரண்ய -1-12- என்றபடி
புண்ய ஜன சேவை உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் புண்ய ஜன ஹாநி -அரக்கர்கள் அழிவை -பண்ணா நிற்கும்
கிருஷ்ண அவதாரத்தைப் பார்த்தால் -ரூபமே தச்ச சதுர புஜம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-3-13-என்னும்படி
அவதார தசையிலும் ஆ ஸ்ரீ த சம்ரஷனத்தில் கை வாசி தோற்றி இருக்கும் –

நான்கு வித புருஷார்த்தங்களையும் அளிப்பவன் இறே
அர்ஜுன ப்ரப்ருதிகளைக் கண்டால் தன் மேன்மை தோற்றாதபடி  தௌத்ய சாரத்யங்களைப் பண்ணா நிற்கும் –
ஆழ்வார்களும் ஈடுபடுவதும் இவ்வவதாரத்திலே இறே
உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு எத்திறம் -திருவாய் -1-3-1- என்றும்
கோவலனாய் வென்னைய் யுண்ட வாயன் -அமலனாதி -10- என்றும்
திரு மதுரையுள் சிலை குனித்து ஐந்தலைய பைந்நாகத் தலைப் பாய்ந்தவனே உன்னைப் பல்லாண்டு கூறுதுமே -திருப்பல்லாண்டு -10 என்றும்
கோவிந்தற்க்கோர் குற்றேவல்  இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப்போய் செய்யும் தவம் தான் என்-நாச் -13-9- -என்றும்
துவராடை யுடுத்து ஒரு செண்டு சிலுப்பிக் கவராக முடித்துக் கலிக்கச்சுக் கட்டுச் சுவரார் கதவின் புறமே வந்து நின்றீர் -பெரிய திருமொழி -10-8-2- என்றும்
வார் மணல் குன்றில் புலர நின்ற வாசுதேவா உன் வரவு பார்த்தே -பெருமாள் திரு -6-1- என்றும்
இப்புடைகளிலே ஆழ்வார்களும் இவ்வதாரத்தையே ஆதரித்துக் கொண்டு போந்தார்கள்
ஏவம் பூதனான கிருஷ்ணனுடைய
சகல ஜகத் காரணத்வத்தையும்
சர்வாதிகத்வத்தையும்
சமுத்திர சாயித்வத்தையும்
சகல மநுஜ நயன சார்த்த ஜீவாதுவாம்படி  மதுரா புரீ சங்கதத்வத்தையும்
பிரதிபாதிக்கிறது -இஸ் ஸ்லோகத்தாலே-

ஆனால் ஜகத் காரணமுமாய் சர்வாதிகமுமானால் அதீந்த்ரியமாய் அன்றோ இருப்பது என்னில்
1- அவனுடைய சௌலப்யாதிசயம் தோற்றும்படி– ஏஷ -என்கிறார் –
2- ஏஷ -அனுமாநாக மார்த்தா பத்த்யாதிகளான பிரமாணம் வேண்டாதபடி ப்ரத்யஷ சித்தமாய் நிற்கிற ஆகாரம் தோற்றுகிறது –
3-ஏஷ-அங்கன் அன்றியே -ஆசன் நாவதாரதம் ஆகையாலே சொல்லும் எளிமையை காற்றிற்று ஆகவுமாம் –
4-ஏஷ -அங்கன் அன்றியே –உளன் சுடர் மிகு ஸ்ருதியுள் -திருவாய் -1-1-7- என்று ஸ்ருதி சித்தனாய் இருக்கச் செய்தேயும் மானச விஷயமாகையாலே சொல்லிற்று ஆகவு மாம் –

இப்படி  சங்குசித வ்ருத்தியாய்இருப்பான் ஒருவனோ என்னில்
1- நாராயண –
அந்தர் பஹிச்ச தத்சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்தித –என்று சர்வ வ்யாபகனாய் இருப்பான் ஒருவன் –
2- நாராயண –
ரூப குண விபூத்யாதிகள் அடைய ஏக தேசத்திலே ஒதுங்கும்படி ஸ்வரூப மஹத்தையை உடையனாய் இருப்பான் ஒருவன் –
3- நாராயண –
சகல ஜகத்தும் சம்ஹ்ருதமான சமயத்திலும் தம்முடைய சத்பாவம் தப்பாதபடி இருப்பான் ஒருவன் –
ஏகோ ஹவை நாராயண ஆசீந்த  ப்ரஹ்மா நேசாந நேமே த்யாப்ருதி வீ -மஹா உபநிஷத் -என்றும்
ஆபூத சம்ப்லவே    ப்ராப்தே நஷ்டே ஸ்தாவர ஜங்கமே-ஏகஸ் திஷ்டதி விசவாத்மா ஸ து நாராயண பிரபு -பாரதம் -சாந்தி -210-24- என்றும் சொல்லுகையாலே –
4- ஆனால் கார்யாம்சம் அடையக் குலைந்து காரணமான தான் ஒருத்தனும் நிற்கும் அத்தனையோ என்னில் –நாராயண – –
நராஜ்ஜாதா நி தத்த்வா நி -பார ஆநு-186-7-என்கிறபடியே தத் உத்பாதகனாய் இருப்பான் ஒருத்தன் –
5- நாராயண -அங்கன் அன்றியிலே -மேல் ஷீரார்ணவ நிகேத ந -என்று சொல்லுகையாலே அப்புக்களைத் தனக்கு இருப்பிடமாக உடையன் -என்றாக வுமாம் –
தா யதாஸ் யாய நம் பூர்வம் தேந நாராயண ஸ்ம்ருத-மனு -1-10-என்கையாலே –
6- நாராயண -அங்கன் அன்றியே -சகலர்க்கும் அவர் ஜநீயமாம் படி உடலும் உயிரும் போலே அந்தர்பூதமான சம்பந்த விசேஷத்தை உடையனாய் இருப்பான் ஒருத்தன் என்றாக வுமாம் –
7- நாராயண -அங்கன் அன்றியே -அந்தர் வ்யாப்தி பஹிர் வ்யாப்தி பேதத்தாலே ஜகத்துக்கு ஆதார பூதனுமாய் நியந்தாவுமாய் இருப்பான் ஒருத்தன் –
8- நாராயண –மாதா பிதா ப்ராதா –ஸூபால -இத்யாதி பேதத்தாலே சர்வவித பந்துத்வமும்
ஆச்ரயண  உன்முகனான அதிகாரிக்கு அநுரூபமாம் படி வாத்சல்யமும் -ஸ்வாமித்வமும்-சௌசீல்யமும்-சௌலப்யமும்-ஜ்ஞான சக்த்யாதி யோகமும்
இக்குண விசேஷங்கள் அளவிலே விமுகரையும் ஆ பக்தராக்கும் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது –

ஆனால் இதில் தோற்றுகிற காரணத்வம்-ந ஸன் ந சாச்ச்சிவ ஏவ கேவல -என்றும் பதிரேகா ஆ சீத்-என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஹிரன்ய கர்ப்ப சிவாதி சாதாரணம் அன்றோ என்னில்
1-ஸ்ரீ மான் -சர்வாதிகன் -என்கிறது -ஸ்ரீ மான் என்கிற இத்தாலே ஆஸ்ரயணீ யதையும் போக்யதையும் தோற்றுகிறது-
2- ஸ்ரீ மான் -இதில் மதுப்பு நித்ய யோகார்த்தித்திலே யாய் -இத்தால் பூவும் மணமும் போலே அவி நா பாவம் தோற்றுகிறது –
ஸ்ரீ -எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்க பட்டு இருப்பாள் ஒருத்தியாய் உத்தர உத்தர தரமான அதிசயங்கள் எல்லாம் தன்னுடைய கடாஷ அதீநமாம் படி இருப்பாள் ஒருத்தியுமாய்
யஸ்ய சா ஜனகாத்மஜா -ஆரண்ய -37-18-என்கிறபடியே ஈச்வரனிலும் கால் வாசி ஏற்றம் உடையவளாய் இருப்பாள் ஒருத்தி
3- ஆனால் இப்படிக்கொத்த இவளால் வந்த அதிசயமோ அத்தலைக்கு என்றால் –ஸ்ரீ மான் -இவளும்
இறையும் அகலகில்லேன் -என்று அலர்மேல் மங்கை திரு மார்பில் சுவடு அறிந்த பின்பு பிறந்தகமான தாமரையும் நெருஞ்சி முள் என்னும்படி ஸ்ப்ருஹாஸ் பதனாய்
திருவுக்குத் திருவாகிய செல்வா -என்றும்
ஸ்ரீய ஸ்ரீ யம்என்றும் சொல்லுகிறபடியே இவள் தானும் மேல் விழும்படி ச்வதஸ் சித்த போக்யதையை உடையவனாய் –
இவள் தர்மமாய் தான் தர்மியாய் இருப்பான் ஒருத்தன் –
4- ஸ்ரீ மான் -இச் சேர்த்தியைப் பிரியக் கண்டார் யுண்டாகில் ராவணனும் சூர்பணகையும் பட்டது படுவார்கள்

ஆக இந்த இரண்டு பதத்தாலும் ஆச்ரயண அதிகாரிக்கு அநு சந்தேயமான –சரணத்வமும் -ஸ்ரீ யபதித்வமும் -பிரதிபாதித்தா யிற்று
இத்தைப் பற்ற இ றே ஆழ்வார்களும் –திருவில்லாத தேவரைத் தேறேல்மின்-நான்முகன் -53-என்றும் திரு நின்ற பக்கம் -நான்முகன் -62-என்றும் பிரதிபாதித்தது -மகிஷ்யந்தரங்கள் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் தஸ்ய சாஸ்யாம் ப்ரதிஷ்டிதம் -என்று இவள்-அளவிலே நெஞ்சுண்டாய்ப் போருவான் ஒருத்தன் –

அது எங்கே கண்டோம் என்றால் –
1- ஷீரார்ணவ நிகேதந -இவள் பிறந்தகத்தை விடாதே போதே கண்டது இறே
2- ஷீரார்ணவ நிகேதந -பாற் கடலில் சாய்ந்த பயோதரம் -நீருண்ட மேகம் -போலே இருப்பான் ஒருத்தன் –
3- ஷீரார்ணவ நிகேதந -அங்கன் அன்றியே –பெரும் புறக்கடல் -பெரிய திருமொழி -7-10-1-என்றும்
சமஸ்த கல்யாண குணாம் ருதோதி-ஸ்தோத்ர ரத்னம்  -18- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
கடலிலே கடல் சாய்ந்தால் போலே இருக்கிறவர் என்னவுமாம் –
4- ஷீரார்ணவ நிகேதந -கீழ்ச் சொன்ன நாராயண த்வம் இங்கே புற வெள்ளம் இட்டுக் கிடக்கிறது-

ஆனால் வ்யூஹ விசேஷமானால் சனகாதிகளுக்கு ஊக விஷயமாய் -சர்வ ஜன சமாஸ்ரயத்வம் இல்லையோ -என்னில் –
1-நாக பர்யங்கமுத்ஸ் ருஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம் புரீம் –
அநேக சிரஸ் கமான இடத்தை விட்டு -பலர் ஆட்சி செய்யும் இடம் விட்டு -திருவனந்த ஆழ்வான் உடைய பல தலைகளை விட்டு –
திகழும் மதுரைப் பதிக் கொற்றவன் -நாச் -4-6-என்று ஏகாதபத்ரம் நடத்துகிற இடத்தேற வந்தான் –
2- நாக பர்யங்கமுத்ஸ் ருஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம் புரீம் –
ஆசி விஷம் உள்ள இடத்தை விட்டு மதுரோத்தரமான இடத்தேறப் போந்தான் –
3- நாக பர்யங்கமுத்ஸ் ருஜ்ய ஹ்யாகதோ மதுராம் புரீம் –
சாகரத்தை விட்டு நாகரனாம்படி வந்து புகுந்தான் –

கிடை அழகு ஒழிய அநு பாவ்யமான நடை அழகு இல்லையோ என்னில்
1-ஆகத–கனத்து இருந்த களிறு -என்றும் –தறி யாரந்த களிறு -பெரிய திரு -2-10-6- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
கண்டவர்களுடைய நயன சாபல்யம் பசேளிமாமாம் படி-மத்த மாதங்க கல்பனாம்படி பிசகி நடந்தான் –
2- ஆகத -வருகிற போதே மதுரா விலாஸி நீ சார்த்தத்துக்குத் தன வடிவழகை தூளிதாநம் பண்ணிக் கொண்டு வந்தான்
3- ஆகத -தன் நடை அழகாலே சம்சார பதவீம் வ்ரஜன்-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-7-19- என்கிற ஜங்கா லதையைக் குலைத்துக் கொண்டு வந்தான்-

இப்படி வருகிறது தான் பரமபதத்திலேயோ திருப் பாற் கடலிலேயோ என்னில்
1- மதுராம் புரீம் –மதுரா நாம நகரீ புண்யாபாப ஹரி ஸூபா -என்கிறபடியே அவன் தன்னைப் போலே தேசமும் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியையும் இஷ்ட ப்ராப்தியையும் பண்ணிக் கொடுக்கிறது மண் வாசியிலே தோற்றும் இறே-
2- மதுரா புரீம் -தேவா நாம் பூரயோத்யா என்கிற தேசம் போலே துஷ்ப்ராயையாய் இருக்கை அன்றிக்கே
சத்ரு மித்ர உதாசீனரான  கோடித்ரயத்துக்கும் ஆச்ரயமான தேசம் இறே
3- மதுராம் புரீம் ஆகாதோ ஹி- ஹி சப்தம் பிரசித்தியிலேயாய்-மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே வடமதுரைப் பிறந்தான் -திருவாய் -9-1-10-என்கிற பிரசித்தியைக் காட்டுகிறது –
4-ஷீரார்ணவ நிகேதந நாக பர்யங்கமுத்ஸ் ருஜ்ய  மதுராம் புரீம் -ஆகாதோ ஹி –
ஜடா பிரகிருதி சம்சர்க்கத்தை விட்ட பின்பு நாகரிகமான ஆகாரம் நடையிலே தோற்றுகிறது இறே
5-நாராயண மதுராம் புரீம் -ஆகாதோ ஹி -சர்வ காரண பூதனாய்  தான் கார்யைகதேசத்திலே ஒதுங்கி வந்தான் –
6- ஸ்ரீ மான் மதுராம் புரீம் -ஆகாதோ ஹி -ஏக தார வ்ரதனானவன் –ஸூ ப்ரபாதா ச ரஜ நீ மதுரா வாச யோஷிதாம் பச்யந்த யச்யுத வக்த்ராப்சம் யாஸாம் நேத்ராளி பங்க்த்ய-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணாம் 5-18-24-என்கிறபடியே
படை வீடேறிப் பத்ன்யந்தர பரிக்ரஹம் பண்ணுவாரைப் போலே வந்தான் –
7-அங்கன் அன்றியே -அதிசயித லஷ்மி யுடையவன் ஒரு படை வீடு சாபேஷனாய் வந்தான் –

8-நாக பர்யங்கமுத்ஸ் ருஜ்ய  மதுராம் புரீம் -ஆகாதோ ஹி –
புஜங்க சய்யையை விட்டவன் புஜங்க சமர்த்தம் உள்ள -காமினிகள் நெருக்கம் -உள்ள இடத்திலே வந்தான் –

ஆக இந்த ஸ்லோகத்தாலே-
வாக்ய த்வயம் போலே உபாயத்வேநவும் உபேயத்வநவும் ஆஸ்ரய ணீயனாய்
ஒரு தேச விசேஷத்திலே செல்ல வேண்டாத படி தங்கு பயணமாக வந்து
அங்கு செல்ல மாட்டாத பங்குகளுக்கு -நொண்டிகளுக்கு
கங்கா பதநம் போலே ஆ ஸ்ரீ தர் இருந்த தேசத்திலே தான் வந்து
தன் வடிவு அழகாலும்
நடை அழகாலும்
அஜ்ஞரானவர்களையும் வசீகரித்துச் சரிதார்த்தராம்படி பண்ணிற்று ஆயிற்று –

அங்கன் அன்றியே
பண்டு இவரைக் கண்டு அறிவது யெவ் ஊரில் யாம் என்றே பயில்கின்றாளால் -பெரிய திரு -8-1-9 என்று ஏதச் சப்தார்த்தையும்
புண்டரீக மலர் அதன் மேல் புவனி எல்லாம் படைத்தவனே -பெருமாள் திருமொழி -8-2-என்றும்
தேவரையும் அசுரரையும் திசைகளையும் படைத்தவனே -பெருமாள் திரு -8-10- என்றும் உத்பாதகத்வத்தாலே நாராயண சப்தார்த்தையும் –
அணி யுருவில் திருமாலை -பெரிய திருமொழி -8-9-2- என்று ஸ்ரீ மச் சப்தார்த்தையும்
கடல் கிடந்த பெருமானை -பெரிய திரு மொழி-8-9-2- என்று ஷீரார்ணவ நிகேதந சப்தார்த்தையும்
வடவரை நின்றும் வந்து இன்று கணபுரம் இடவகை கொள்வது -பெரிய திருமொழி -8-2-6- என்று ஆகத சப்தார்த்தையும்
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கணபுரம் -பெரிய திருமொழி -8-10-5- என்றும்
கற்றார் சேர் கண்ணபுரம் -பெரிய திருமொழி -8-10-5- என்றும் மதுரா புரீ சப்தார்த்தையும்
பிரதிபாதிக்கையாலே ஆபாத சூடம் கிருஷ்ண புரீ நாயகனான சௌரி ராஜ வைபாவத்தையே பிரதிபாதித்த தாயிற்று –

—————-

  1. வஸவே நம:

வஸந்தி பூதாநி தத்ர அவரிடத்தில் அனைத்து பூதங்களும் (பருப்பொருட்களும்) உறைகின்றன

தேஶ்வயமபி வஸதீதி அவர் அனைத்து ஜீவராசிகளுக்குள்ளும் உறைகிறார்

வஸு: எனவே பகவான் ‘வஸு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானிடத்தில் அனைத்து ஜீவராசிகளும் (பருப்பொருட்களும்) உறைகின்றன. அவரும் அனைத்திற்குள்ளும் (அனைவருக்குள்ளும்) வசிக்கிறார் (உறைகிறார்). எனவே அவர் ‘வஸு’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வஸு என்ற திருநாமத்திற்கு முந்தைய விளக்கங்கள்: முன்னர் 104-வது திருநாமத்தில் இந்த உரையை அளித்திருந்தாலும் பகவான் அக்னியின் வடிவாக இருக்கிறார் என்று ஆச்சார்யாள் பொருளுரைத்திருந்தார். 270-வது திருநாமத்தில் பிறருக்கு அளிக்கப்படும் செல்வமாக இருக்கிறார், மாயையினால் தனது இயற்கையான உருவத்தை பிறரிடமிருந்து மறைத்துக் கொள்கிறார், வாயு பகவானின் வடிவத்தில் ஆகாயத்தில் மட்டுமே வசிக்கிறார் என்று மேலும் பல விளக்கங்களை ஆச்சார்யாள் அளித்துள்ளார். எனவே, இங்கு புனருக்தி தோஷம் இல்லை.

  1. வசு – உள்-வாசி

இந்த நாமத்தை நாம் ஸ்லோகம் 12 மற்றும் ஸ்லோகம் 29 இல் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டுள்ளோம். ‘வசு’ என்ற நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

  1. உள்-வாசி
  2. அவர் தேடப்படும் சிறந்த செல்வம்
  3. பாற்கடலில் வசிப்பவன்
  4. வசுவின் வடிவில் இருப்பவர்
  5. எல்லாவற்றிலும் வாழ்பவர், எல்லாவற்றிலும் வாழ்பவர்
  6. தன்னை மறைத்துக் கொள்பவன் (அவரிடம் பக்தி இல்லாதவர்களிடமிருந்து)
  7. அவர் அனைவருக்கும் இறுதி வாசஸ்தலம்

இந்த நிகழ்விற்கு ஸ்ரீஆதிசங்கரர் உள்வீடு என்று விளக்கம் தருகிறார். ‘வசந்தி பூதானி தத்ர, தேஷு அயம் அபி வஸதி இதி வஸுஹ் – எல்லா உயிர்களும் அவனில் வசிக்கின்றன, அவனும் அவற்றில் வசிக்கிறான், எனவே அவர் வசு, வசிப்பவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 12) பகவான் ‘மத்த ஏவேதி தான் வித்தி ந த்வஹம் தேஷு தே மயி – நான் அவற்றில் குடியிருப்பது மட்டுமல்ல, அவர்களும் என்னில் வசிக்கிறார்கள்’ என்று கூறுகிறார். நாராயண சூக்தத்தில், ‘அந்தர் பஹிஷ்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்திதா – நாராயணன் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் உள்ளேயும் வெளியேயும் எங்கும் வசிக்கிறார்’ என்று கூறுகிறது.

இந்த நாமத்திற்கு ஸ்ரீ சங்கரரின் முந்தைய விளக்கம்:

  • எட்டு வசுகளில், அவர் ‘அக்கினி’ – ‘வஸூனாம் பாவகஷ்ச அஸ்மி’ – ஸ்ரீமத் பகவத் கீதை 10.23);
  • அவர் தம் பக்தர்களுக்குத் தன்னைக் கொடுக்கும் செல்வம்;
  • அவர் வசுஹ், ஏனென்றால் அவர் தனது மாயாவால் தன்னை மறைத்துக்கொள்கிறார் (‘வஸ்’ என்றால் மறைப்பது);
  • அவர் வசுவாக வளிமண்டலத்தில் வசிக்கிறார் (வசுர்-அந்தரிக்ஷஸத் – கதா உபநிஷத் 2.2.3).

இந்த நாமத்திற்கு ஸ்ரீ பட்டரின் முந்தைய கருத்துக்கள் என்னவென்றால், பகவான் வசுஹ் ஆவார், ஏனென்றால் அவர் தனது பக்தர்களின் இதயங்களில் சிறிதளவு பக்தியுடன் மகிழ்ச்சியடைகிறார். பகவான் வசுஹ் என்று அவர் மேலும் விளக்கினார், ஏனென்றால் அவர் மற்ற எல்லா செல்வங்களையும் தவிர்த்து பெரிய மனிதர்களால் தேடப்படும் செல்வம் அல்லது பொக்கிஷம் – ‘வாஸு-தேவா ஸர்வம் இதி ப்ரகரேண கார்யஸாம் ஸ்வயமேவ தானம் இதி வஸுஹ்’.

நாமாவின் தற்போதைய நிகழ்விற்கு, ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் பகவானின் கிருஷ்ண அவதாரத்தின் பின்னணியில் உள்ளது, மேலும் ‘வசு’ என்பது பாற்கடலில் அவர் வசிப்பதைக் குறிக்கிறது, அவர் தனது அவதாரங்களை நம் நன்மைக்காக எடுத்துச் செல்கிறார் என்று விளக்குகிறார். ஆதரவாக அவர் பின்வருவனவற்றை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:

ச லோகாநாம் ஹிதார்த்தயா க்ஷீரோதே வசதி ப்ரபுஹ் | (மகாபாரதம்) – ‘உலக மக்களுக்கு நன்மை செய்வதற்காகப் பெருமான் பாற்கடலில் வசிக்கிறார்’.

ஏஷ நாராயணா ஶ்ரீமான் க்ஷீரர்ணவ நிகேதனஹ் |
நாக பர்யங்கம் உத்ஸர்ஜ்ய ஹ்யகதோ மதுரம் பூரீம் ||(ஹரிவம்சம் 113.62)
பொருள்: லக்ஷ்மியுடன் எப்போதும் இருக்கும் இந்த நாராயணன், பாற்கடலில் வசிக்கிறான்; அவர் தனது நாக மஞ்சத்தை (ஆதிசேஷனை) விட்டு விட்டு மதுரா நகருக்கு வந்துள்ளார்.

Sri VV Ramanujan refers us to Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi 8.8.1, where he says:
கண்கள் சிவந்து பெரியவாய் வாயும் சிவந்து கனிந்து,உள்ளே
வெண்பல் இலகு சுடரிலகு விலகு மகர குண்டலத்தன்,
கொண்டல் வண்ணன் சுடர்முடியன் நான்கு தோளன் குனி சார்ங்கன்,
ஒன்சங் கதை ஒரு அடிவாளா.
பொருள்: பெரிய சிவந்த கண்களையும், பழுத்த பவழ உதடுகளையும், முத்து போன்ற வெண்மையான பற்களையும், மகர மீன் போன்ற ஒளிரும் தொங்கும் சம்பாத்தியத்தையும் உடையவர், மழை மேகம் போன்ற கருமையுடையவர், ஒளிரும் கிரீடத்தை அணிந்தவர், நான்கு கரங்களை உடையவர், அழகான வில், வட்டு ஏந்தியவர். , சங்கு, தந்திரம் மற்றும் வாள் எனக்குள் வாழ்கின்றன.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் பகவானின் சொந்த வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘மத்-பக்த யத்ர காயந்தி தத்ர திஷ்டமி நாரதா – என் பக்தர்கள் எங்கெல்லாம் என் பெயரை அழைக்கிறார்களோ, அங்கே நான் இருக்கிறேன்’.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா அவர் அனைவருக்கும் இறுதி அடைக்கலம் என்று விளக்கம் தருகிறார், இதைத்தான் இந்த நாமம் குறிக்கிறது.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக் காட்டுகையில், சில பொம்மைகளால் திசைதிருப்பப்பட்டு, தன் தாயை மறந்த குழந்தை போல, நாம் அடிக்கடி அற்பமான பொருள் செல்வத்தால் திசைதிருப்பப்பட்டு, அவரை மறந்து விடுகிறோம்; ஆனால் குழந்தை தனக்காக அழும் போது தாய் கட்டித் தழுவுவது போல, நாம் அவருக்காக அழும்போது பகவான் நம்மைத் தழுவிக் கொள்கிறார். பொருள் இன்பங்களைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, அவர் மிகவும் பொக்கிஷமான செல்வம் என்பதை நாம் உணர வேண்டும். எழுத்தாளர் நாமாவை நெருப்புடன் அடையாளப்படுத்துகிறார், இது அவரது கருத்துப்படி இயற்கையில் உள்ள அஷ்ட வசுக்களில் மிக முக்கியமானது.

702-வஸூ மநா-வசு தேவர் இடத்தில் மனம் வைத்தவன்-ரெங்கநாத முனி நாதமுனி போல் -சத்யபாமை பாமை என்பது போல்வஸூ-வஸூதேவர்

லக்ஷ்மீ ஜந்ம பூ₄மவ் வஸதோ (அ)பி –ஜனன பவன ப்ரீதியா துக்த்தார்ணவம் – -பாற் கடலை மதித்து இருந்தவன்
இத்தையும் -மறந்து -வசுவின் இடத்தில் மனம் வைத்து வந்து பிறந்தவன் அன்றோ

தத்ர லக்ஷ்மீ ஜந்ம பூ₄மவ் வஸதோ (அ)பி வஸௌ
வஸு தேவ மநோ அ)ஸ்யயதி
*வஸு மதா ꞉ ।
தே₃வ த₃த்தோ த₃த்த꞉ ஸத்ய பா₄மா பா₄ம இதிவத்₃ வஸுர் வஸுதே₃வ இதி மஹா பா₄ஷ்யவித₃꞉ ॥(இலக்கண பாஷ்ய காரருக்கு பின்பட்டவர் நாதமுனி )

முன்பே 106 பார்த்தோம்

நெடுமாலே -மாலே -அடுத்த பாசுரத்தில் –அரவம் பேர் அரவம் -அடுத்த பாசுரத்தில்
வஸூ இங்கும் ஹவிஸ் அடுத்தும் உண்டே-நீண்ட ப்ரேமம் நெடுமால்

தனிக்கடலில் பள்ளி கோளைப் பழக விட்டு -கீழ் திரு நாமம் வஸூ -மனக்கடலில் வாழ வல்ல மாய நம்பி வஸூ மநா

க்ருதஞ்ஞா கந்தம் திருக்கடித்தானம் -சாத்தியமான ஆழ்வாரைப் பெற்றும் மறவாமல் இருப்பது போல்
இங்கு இவர் பிள்ளை ஆவதற்கே பாற் கடலில் -ஆனாலும் நன்றி மறவாதவர்
பீஷ்மர் இடம் மனம் சென்றதே கீதாச்சார்யன் அர்ஜுனன் இடம் அருளிச் செய்தான் அன்றோ

ஸ்ரீ லஷ்மி பிறந்தவிடமான பாற் கடலில் வாசம் செய்தும் வஸூ தேவரிடம் மனம் வைத்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
தேவதத்தனை தத்தன் என்றும் சத்யபாமாவை பாமா என்பது போலே வஸூ தேவனை வஸூ என்கிறார் –

எல்லாவற்றிலும் வசிக்கும் மனம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ச்யமந்தக மணியில் அல்லது பக்தர்கள் அளிக்கும் தீர்த்தத்தில் மனம் உள்ளவர் -வஸூ என்ற பெயருள்ள
அரசனுடைய அல்லது அஷ்ட வஸூக்களின் மனத்தைத் தம்மிடம் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

  1. வஸுமனஸே நம:

அவிஶேஶேண எவ்வித வேறுபாடுமின்றி

ஸர்வேஶு விஶயேஶு அனைத்து பதார்த்தங்களிலும்

வஸதீதி நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பொருளுக்கு

வஸு ‘வஸு’ என்று பெயர்.

தாத்ருஶம் இவ்வாறான (அனைத்திலும் உறையும்)

மனோSஸ்யேதி மனதை உடையவராதலால்

வஸுமன: பகவான் ‘வஸுமன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எவ்வித வேறுபாடுமின்றி அனைத்து பதார்த்தங்களிலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் பொருளுக்கு ‘வஸு’ என்று பெயர். இவ்வாறான (அனைத்திலும் உறையும்) மனதை உடையவராதலால் பகவான் ‘வஸுமன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

முன்பு 105-வது திருநாமத்தில் விருப்பு, வெறுப்புக்கள், கர்வம் போன்ற தீய எண்ணங்களால் விகாரமடையாத மனதை ‘மிகச்சிறந்த மனமுடையவர்’ என்று ஆச்சார்யாள் உரை அளித்திருந்தார். வஸு மற்றும் வஸுமன: என்ற திருநாமங்கள் முன்பும் (104 மற்றும் 105வது திருநாமங்களாக) அடுத்தடுத்து வந்தன. இங்கும் இதே திருநாமங்கள் அடுத்தடுத்து வருவது சிறப்பு.

  1. வசுமனா – தன் பக்தர்களை பொக்கிஷமாக நினைக்கும் மனம் கொண்டவர்

இந்த நாமம் ஸ்லோகம் 12 இல் இதற்கு முன் வந்துள்ளது மற்றும் பல அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளது:

  1. எவருடைய மனம் எப்போதும் வசுதேவரிடம் இருக்கும்.
  2. பொன் மனம் கொண்டவர் – தூய்மையானவர், துன்பங்கள் இல்லாதவர்
  3. தூய்மையான மனதை உடையவர் (அனைத்தும் வேறுபாடு இன்றி வாழ்கிறார்)
  4. தன் பக்தர்களிடம் வாத்சல்யம் (பாசம்) நிறைந்த மனம் கொண்டவர்
  5. தன் பக்தர்களின் இடையூறுகளை நீக்கும் மனம் கொண்டவர்
  6. எல்லா உயிர்களின் தேவைகளையும் முழுமையாக அறிந்தவர்
  7. எவனுடைய மனம் பீஷ்மரிடம் இருந்ததோ அவன் மரணப் படுக்கையில் அம்புப் படுக்கையில் கிடந்தான்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘அவிஷேஷேண ஸர்வேஷு விஷயேஷு வஸதி இதி வஸுஹ், தாத்ரிஶம் மநஹ் அஸ்ய அஸ்தி இதி வஸுமனாஹ் – அவருடைய மனம் மிகவும் தூய்மையாகவும், பாரபட்சமற்றதாகவும் இருப்பதால், அவர் எங்கும் பாரபட்சமின்றி வசிப்பதால், அவர் வசுமனா அல்லது தூய்மையான மனதைக் கொண்டவர்’ என்று விளக்குகிறார். பகவானுக்கு அவர்கள் செல்வம், கல்வி அல்லது சமூக அந்தஸ்து எதுவாக இருந்தாலும் அனைவரும் சமம். அவர் எங்கும் வேறுபாடு இல்லாமல் வாழ்கிறார். ஏனெனில் அவருக்கு வசு (தூய்மையான, சிறந்த, மேன்மையான) மனஸ் உள்ளது; ஆசை, வெறுப்பு, அகங்காரம் முதலியவற்றால் அவனது மனம் மாசுபடவில்லை (ராக-த்வேஷாதிபிஹ் க்லேஷைஹ் மதாதிபிஹ் அப்-க்லேஷைஶ்ச யதோ ந கலுஷிதம் சித்தம் தத: தன்-மன ப்ரஷஸ்தம்; ப்ரஷஸ்தம் மனோ யஸ்ய ஸஹ வசு-மன்ஆ-), அவன் வஸு-மன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

பகவான் தனது பக்தர்களை பொக்கிஷமாக கருதுவதை வசுமனா குறிப்பிடுகிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் விளக்குகிறார். வசுவை செல்வம் என்றும், மனஸ் என்பது மனம் என்றும் பொருள்படும், வசு-மனா என்றால், தன் பக்தர்களை மனதில் பொக்கிஷமாக வைத்திருப்பவன். ஸ்ரீ பட்டர், பகவத் கீதையில் இருந்து (7.19) குறிப்பைக் கொடுத்தார், தூய பக்தர்கள் தனக்குப் புதையல் கிடைப்பது எவ்வளவு கடினம் என்பதைக் குறிக்கிறது, அங்கு பகவான் அர்ஜுனனிடம் கூறுகிறார்: பஹூனாம் ஜன்மனம்
அந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே
வாஸுதேவஹ் ஸர்வம் இதி ச மஹாத்மா ஸு-துர்லபா ||
பொருள்: பல பிறப்பு மற்றும் இறப்புகளுக்குப் பிறகு, ஞானத்தில் முழுமையடைந்த ஒருவன், எல்லா காரணங்களுக்கும், எல்லாவற்றுக்கும் நானே காரணம் என்று அறிந்து, என்னிடம் சரணடைகிறான். இவ்வளவு பெரிய ஆன்மா மிகவும் அரிது.

ஸ்ரீ பட்டர், முந்தைய நாம வசுவின் விளக்கத்தைப் பின்பற்றுகிறார், அதற்கு அவர் ‘பாற்கடலில் வசிப்பவர் மனிதகுலத்தின் நலனுக்காக வெவ்வேறு அவதாரங்களை எடுக்கத் தயாராக இருக்கிறார்’ என்று விளக்கினார். அவர் பாற்கடலில் ஓய்வெடுத்தாலும், அவரது மனஸ் வாசு-தேவா – வசு-மனா (இந்த நிகழ்வில் ‘வாசு’ என்ற சொல் வாசு-தேவாவைக் குறிக்கும்) உடன் இருந்ததாக அவர் தற்போதைய நாமத்தை விளக்குகிறார். அவருடைய கிருஷ்ண அவதாரத்திற்கு மகனாகப் பிறக்க வேண்டும். வேறு எந்தத் தகுதியும் இல்லாத ‘தத்தா’ என்ற சொல் எப்போதும் தேவதத்தையையும், ‘பாமா’ என்ற சொல் சத்யபாமாவையும் குறிப்பது போல, ‘வாசு’ என்ற பெயரையும் வாசு-தேவரைக் குறிக்க அறிஞர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர் என்று ஸ்ரீ பட்டர் மேலும் குறிப்பிடுகிறார். . லட்சுமி பிறந்த பாற்கடலில் அவர் வசித்தாலும், அவரது மனம் வசு-தேவரிடம் உள்ளது, அதனால்தான் அவர் வசு-தேவரின் குழந்தையாகப் பிறக்க விரும்புகிறார்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யாபூஷன் கருத்து தெரிவிக்கையில், பகவான் தேடும் அனைத்தும் அவரது பக்தர்களிடம் இருந்து அவர் மீதான தூய பக்தி – அகிஞ்சன பக்த தநேஷு மனோ யஸ்ய ச வசு-மனாஹ்.

திருவாய் மொழியின் முதல் பாசுரத்தில், ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பெருமாளின் திருவடிகளை (தாமரை பாதங்கள்) ‘துயர் ஆறு சுடர் அடி – தனது பக்தர்களின் துன்பங்களை நீக்கும் மகிமை வாய்ந்த தாமரை பாதங்கள்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் இந்த சொற்றொடருக்கு ஸ்ரீ ராமானுஜ ஆச்சாரியார் இந்த மாற்று விளக்கத்தை அளித்துள்ளார்: பகவான் தனது அன்பான பக்தர்களுடன் தொடர்பு கொள்வதால் அவரது துயர் அல்லது துக்கம் நீங்கி அவரது தெய்வீக பாதங்கள் அற்புதமாக பிரகாசிக்கின்றன. பகவானுக்கு பக்தர்களின் முக்கியத்துவமும் அவர்களின் மகிழ்ச்சியும் அவ்வளவுதான். ஸ்ரீமத் ராமாயணம், அயோத்யா காண்டம் (2.42): வியாஸனேஷு மனுஷ்யாணாம் ப்ரிஷம்
பவதி துஹ்கிதஹ் |
உத்ஸவேஷு ச ஸர்வேஷு பிதேவ பரிதுஷ்யதி ||

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ் ‘வாசு’ என்ற வார்த்தைக்கு வேறு அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்துகிறார் (வஸ் – சிநேஹே – நேசிப்பது, மற்றும் வஸ்-அபஹாரனே – எடுத்துச் செல்வது, வஸ் – ஸ்நேஹச்-சேதா அபஹாரநேஷு – நேசிப்பது, வெட்டுவது, எடுத்துச் செல்வது) . இந்த நாமம் பகவானின் வாத்சல்யத்தைக் குறிக்கிறது (வாசு ஸ்நேஹா வாத்சல்யம் தன் மனஸி யஸ்ய இதி வசு-மனாஹ்) என்பது அவரது முதல் விளக்கம். அவரது இரண்டாவது விளக்கம், வஸ் – அபஹரண – எடுத்துக்கொள்வதற்கு அடிப்படையானது, அவருக்கு இந்த நாமம் உள்ளது, ஏனென்றால் அவர் தனது பக்தர்களின் துன்பங்களைப் போக்க அல்லது நீக்கும் மனம் கொண்டவர் – வாசயதி அபஹரதி விபாதா ஸ்வ-ஜனனம் இதி வசு; தாதৃஶம் மனோ யஸ்ய இதி வஸு-மனாஹ்).

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘மனிதன் – ஞானே’ என்ற மூலத்தை ‘அறிதல் அல்லது சிந்திக்க’ என்று பயன்படுத்துகிறார், மேலும் இந்த நாமம் பகவான் உடலின் வகை மற்றும் வெப்பம், காற்று, நீர் ஆகியவற்றின் தேவைகளை அறிந்தவர் என்று விளக்குகிறது. முதலியன, பல்வேறு வகையான உயிரினங்களுக்காக, அதனால் அவர் வசு-மனா – அனைத்து உயிரினங்களின் பல்வேறு தேவைகள், அரசியலமைப்பு போன்றவற்றை அறிந்தவர் (யேன ப்ரகரேண நிவசிதும் அர்ஹதி, ப்ரிதக் ப்ரிதக் சரீர-கிருதே கதம் விதாஸ்ய அவுஷ்ண்யாஸ்ய, கிம். வா சிதஸ்ய, கிம் வா ஜலஸ்ய, கிம் வா வயோஹ் அவஷ்யகத அஸ்தீதி ஸர்வம் விஷ்ணுஹ் ஜானாதி, தஸ்மாத் ச வஸு-மனாஹ் உக்தோ பவதி).

பெரும்பாலான மக்கள் சுயநலவாதிகளாகவும், தங்கள் நலனைப் பற்றி சிந்திக்கும் அதே வேளையில், வேதாந்தத்தை நடைமுறைப்படுத்த முயற்சிக்கும் ஒரு நபர் மற்றவர்களின் நலனைப் பற்றி சிந்திக்கும் பரந்த மனதைக் கொண்டிருப்பார், மேலும் அவர் சந்திக்கும் எல்லாவற்றிலும் கடவுளைக் காண்பார் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் விளக்குகிறார். பகவான் ஒருவரே வழிபடத் தகுதியானவர் என்பதை உணர்ந்தார். அவனிடம் அசைக்க முடியாத பக்தி பெறுகிறான். இதை அடைவது எளிதல்ல, அதை அடைய பல பிறவிகள் ஆகலாம்.

703-ஹவிஸ் –
கொடுக்கப் பட்டவன் -விருந்து -நந்த கோபர் இடம் –உக்கம் தட்டொளி போல் உன் மணாளனையும் தந்தது போல் இங்கும் கொடுக்கப்பட்டவன்

தே₃வகீ வஸுதே₃வ ஸமீப வாஸ ருசிரப் யபத₃ ப்ரேமா (ப்ரேம பாவத்தால் அஸ்தான பய சங்கை )குலாப்₄யாம் தாப்₄யாம் கம்ஸாத்₃
கு₃ப்தயே (மறைப்பதன் பொருட்டு)நந்த₃யஸோதா₃ப்₄யா மாதீ₃யதேதி
ஹவிஸ் ꞉ ||
வேண்டித் தேவர் இரக்க வந்து பிறந்து –அன்று அன்னை புலம்பப் போய் அங்கு ஓர் ஆய்க்குலம் புக்கான் -6-4-5
மகா ஹவிஸ் -683 பார்த்தோம்-அங்கு ஆத்ம சமர்ப்பணம்

நெடுமாலே -மாலே -அடுத்த பாசுரத்தில் –அரவம் பேர் அரவம் -அடுத்த பாசுரத்தில்
வஸூ இங்கும் ஹவிஸ் அடுத்தும் உண்டே-நீண்ட ப்ரேமம் நெடுமால் -ப்ரஹ்மத்தை ஹவிஸ்ஸாக ஜீவாத்மாவிடம் கொடுக்கும் படி பரதந்த்ரன்
தத்துக் கொண்டாள் கொலோ தாமே பெற்றாள் கொலோ -என்னும் படி அன்றோ கொடுக்கப் பட்டான்

ஒருத்தி மகனாய் பிறந்தது கீழ்
ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர்ந்தது இதில்
அந்தர்யாமி பட்டது படுகிறான் அன்றோ

தேவகி வஸூதேவர்களிடம் வசிக்க விருப்பம் உள்ளவரானபோதும் -அவர்கள் கம்சனால் தீங்கு வரும் என்று அஞ்சியதால்
நந்த கோப யசோதைகள் இடம் வளர்ப்பதற்குக் கொடுக்கப்பட்டவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ப்ரஹ்மமே ஹவிஸ் -என்று ஸ்ரீ கீதை-4-24–சொல்லியபடி ஹவிஸ்ஸாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஹோமம் செய்யப்படுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

  1. ஹவிஶே நம:

‘ப்ரஹ்மார்ப்பணம் ப்ரஹ்ம ஹவி:’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 4.24)

ஸ்ரீமத்பகவத்கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: ப்ரஹ்மத்திற்கு அர்ப்பணமாக ப்ரஹ்ம ஹவியை (ப்ரஹ்மத்தால் ஹோமம் பண்ணுவோன், ப்ரஹ்மத்தின் செய்கையில் சமாதானம் எய்தினோன், அவன் ப்ரஹ்மத்தை அடைவான்).

இதி பகவத்வசனாத் ஹவி:

ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் பகவானின் இந்த கூற்றின்படி பரப்ரஹ்மமான பகவான் ‘ஹவி’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

  1. ஹவிஹ் – தியாகம்

ஹவி என்றால் தியாகம். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘பிரம்ஹார்ப்பணம் ப்ரம்ம ஹவிஹ் இதி பகவத் வசனாத் ஹவிஹ் – பகவானுக்குச் சமர்பிக்கப்படுவது கடவுளே’ என்று பகவத் கீதையில் (4.24) பகவான் கூறியிருப்பதால், அவர் பிரசாதம் அல்லது ‘ஹவி’ என்று விளக்குகிறார். பகவத் கீதையில் (9.16), பகவான் கூறுகிறார்:
அஹம் க்ரதுர் அஹம் யஜ்ஞா ஸ்வதஹம் அஹம் ஔஷதம்
மந்திரம் ‘ஹம் அஹம் ஏவாஜ்யம் அஹம் அக்னிர் அஹம் ஹுதம்
பொருள் : ஆனால் நான்தான் சடங்கு, நானே தியாகம், மூதாதையர்களுக்கு பிரசாதம், குணப்படுத்துதல். மூலிகை, ஆழ்நிலை மந்திரம். வெண்ணெயும் நெருப்பும் பிரசாதமும் நானே’.

ஸ்ரீ சங்கரர் தற்போதைய நாமத்திற்கு “அவரே யாகத்தில் பிரசாதம்” என்று தனது விளக்கத்தை அளித்து, மேலே குறிப்பிடப்பட்ட கீதா ஸ்லோகத்தை ஆதரிக்கிறார். ஹவிஸ் என்பது பிரம்மத்தைத் தவிர வேறில்லை என்பதை ஒரு பிராமணன் அறிந்திருப்பான் என்பது அவருடைய விளக்கம் – ‘பிரம்ம அர்ப்பணம் யேன காரணேன பிரம்ம-வித் ஹவிஹ் அக்நௌ அர்பயதி தத் ப்ரஹ்மைவ இதி பஷ்யதி’.

‘ஹவிஹ்’ என்ற வார்த்தையானது ‘ஹு – தனதனயோஹ்’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘அளிப்பது, யாகம் செய்வது’. கிருஷ்ண அவதாரத்தின் பின்னணியில், இந்த நாமத்திற்கான ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் பிறந்தவுடன் தேவகி மற்றும் வசுதேவரால் யசோதா மற்றும் நந்தகோபா ஆகியோரால் கொடுக்கப்பட்ட (பலியிடப்பட்ட) என்பதை இது குறிக்கிறது. குழந்தை கிருஷ்ணருக்கு கம்சனுக்கு பயம் இல்லை என்றாலும், வாசுதேவர் மற்றும் யசோதையின் மன அமைதிக்காக தன்னை நந்தகோபரிடம் விட்டுக்கொடுத்தார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் மற்றும் ஸ்ரீ பலதேவ வித்யாபூஷன் ஆகியோரால் வேறுபட்ட வழித்தோன்றல் வழங்கப்படுகிறது. அவர்கள் ஹு (ஹின்வ்) – ப்ரீனனே – என்ற மூலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு தங்கள் விளக்கங்களைப் பெறுகிறார்கள், இதனால் நாமாவிற்கு ‘மகிழ்ச்சியடைபவர் அல்லது திருப்தியடைகிறார்’ – ஹுயதே ப்ரீயதே இதி ஹவிஹ் என்று விளக்குகிறார்கள். பீஷ்மரின் அடிப்படையில் நாம வஸு-மனாவிற்கு அவர் அளித்த விளக்கத்தைத் தொடர்ந்து, ஸ்ரீ வித்யா பூஷன், பீஷ்மரின் தவத்தில் மகிழ்ந்து, அம்புப் படுக்கையில் படுத்திருந்ததால், அவருக்கு மோக்ஷம் அளித்ததைக் கவனிக்கிறார். நம ‘ஹவிஹ்’.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், ஒருவரால் மற்றொருவருக்கு தியாகம் செய்யும்போது, ​​செயல்பாட்டில் இருவரும் பயனடைகிறார்கள் என்று கவனிக்கிறார். பகவான் கிருஷ்ணரின் விஷயத்தில், அவரைக் கொடுத்த தேவகியும், வசுதேவரும் கம்சனின் கொடுமையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டனர், மேலும் அவரைப் பெற்ற யசோதையும் நந்தகோபாவும் அவரைத் தங்களோடு சேர்த்து அளவற்ற மகிழ்ச்சியைப் பெற்றனர். அதுதான் தியாகத்தின் மகத்துவம். இருப்பினும், தியாகம் செய்பவர் என்ற உணர்வு இல்லாமல், நன்மைக்கான ஆசை இல்லாமல் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

———

695-மநோஜவ-
மேற் சொல்லியவற்றை விரைவாகச் செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எங்கும் பரவியிருப்பதால் மனத்தின் வேகத்தை ஒத்த வேகமுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

மனத்திற்கு வேகத்தை அளிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சங்கரர் –

——————————————————————————

696-தீர்த்தகர –
தம்மைப் போலவே நினைப்பது சொல்வது முதலிய செய்தவுடன் எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும்
கங்கை புஷ்கரம் முதலிய தீர்த்தங்களை உண்டாக்கியவர் -சுருதி ஸ்ம்ருதி முதலிய சத் சம்ப்ரதாயங்களை ஏற்படுத்தியவர் –
கடல் போலே இறங்க முடியாத தம்மிடம் பக்தர்கள் இறங்கும்படி படிகளை ஏற்படுத்தியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பதினான்கு வித்யைகளையும் -அசுரர்களை  வஞ்சிக்க வேதத்திற்கு புறம்பான வித்யைகளையும் உண்டாக்கி வெளியிட்டவர் –
ஹயக்ரீவ ரூபியாக மது கைடவர்களைக் கொன்று பிரமனுக்கு உபதேசித்து -அசுரர்களை வஞ்சிக்க வேதத்திற்கு
புறம்பான மதங்களையும் உபதேசித்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சாஸ்த்ரங்களை கையில் யுடையவர் -சாஸ்த்ரங்களை படைப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சங்கரர் –

———————————————————

697-வஸூ ரேதா-
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் -தம் திவ்ய தேஜச்சையே திரு  அவதாரத்திற்குக் காரணமாக யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூ வர்ணமாகிய வீர்யத்தை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தண்ணீரில் ஒளியை யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————-

698-வஸூ ப்ரத-
சிறந்த நிதியாகிய தம்மை தேவகிக்கும் வஸூ தேவருக்கும் கொடுத்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

செல்வத்தை மிகுதியாகக் கொடுப்பவர் -குபேரனுக்கும் செல்வம் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

செல்வம் ரத்தினங்கள் இவற்றை பக்தர்களுக்கு மிகுதியாகக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————–

699-வஸூ ப்ரத –
உலகிற்குத் தந்தை யாகிய தமக்கும் பெற்றோர்கள் ஆகும்படி பெரிய பெருமையை
தேவகி வஸூ தேவர்களுக்கு அளித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்களுக்கு உயார்ந்த பலனாகிய மோஷத்தை அளிப்பவர்
தேவர்களின் விரோதிகளான அசுரர்களின் செல்வங்களை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அர்ஜூனனுக்காக வஸூ அவதாரம் ஆகிய பீஷ்மனை நன்கு அலஷ்யம் செய்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————-

700-வாஸூ தேவ –
வஸூ தேவருக்குப் புத்திரர் –

வஸூ தேவருக்குப் புத்திரர் –

வஸூக்களில் சிறந்த பீஷ்மருக்குத் தலைவர் -தேவர்களால் -அல்லது ஞானம் முதலியவற்றால் பிரகாசிப்பவர் என்ற
பொருள் கொண்ட வஸூ தேவ சப்தத்தினால் சொல்லப்படும் ப்ரஹ்ம சரீரத்தினால் அறியப்படுபவர் –
ப்ரஹ்ம சரீரத்துக்கு ஆதாரமாக இருப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————

701-வஸூ –
திரு வவதாரத்திற்குக் காரணமாகிய திருப் பாற் கடலில் வசிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாம் தம்மிடம் வசிக்கப் பெற்றவர் -தாம் எல்லாவற்றிலும் வசிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எங்கும் வசிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————-

702-வஸூ மநா –
ஸ்ரீ லஷ்மி பிறந்தவிடமான பாற் கடலில் வாசம் செய்தும் வ ஸூ தேவரிடம் மனம் வைத்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றிலும் வசிக்கும் மனம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ச்யமந்தக மணியில் அல்லது பக்தர்கள் அளிக்கும் தீர்த்தத்தில் மனம் உள்ளவர் -வஸூ என்ற பெயருள்ள
அரசனுடைய அல்லது அஷ்ட  வஸூக்களின் மனத்தைத் தம்மிடம் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————–

703-ஹவி –
தேவகி வஸூதேவர்களிடம் வசிக்க விருப்பம் உள்ளவரானபோதும் -அவர்கள் கம்சனால் தீங்கு வரும் என்று அஞ்சியதால்
நந்த கோப யசோ தைகள் இடம் வளர்ப்பதற்குக் கொடுக்கப்பட்டவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ப்ரஹ்மமே ஹவிஸ் -என்று ஸ்ரீ கீதை-4-24–சொல்லியபடி ஹவிஸ்ஸாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்  –

ஹோமம் செய்யப்படுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

This entry was posted on November 6, 2023 at 11:54 am and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply