Thiruvonum's Weblog

இது வரை ப்ரஹ்ம சப்த வாக்ய பெருமை பேசப் பட்டது
மேல் மஹதோ மஹீயான் -பராத்பரம் யன் மஹதோ மஹாந்தம் –
மஹத பரமோ மஹான் -ஸ்ருதி வாக்யங்களில்-சொல்லும் பெருமை பேசப்படும்

மஹாக்ரமோ மஹாகர்மா மஹா தேஜா மஹோரக
மஹாக்ரதுர் மஹாயஜ்வா மஹாயஜ்ஞோ மஹாஹவி–72

இந்த எழுபத்திரண்டாவது ஸ்லோகத்தில் 8 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

676-மஹாக்ரம:, 677. மஹாகர்மா, 678. மஹாதேஜ:, 679. மஹோரக:|

680-மஹாக்ரது:, 681. மஹாயஜ்வா, 682. மஹாயக்ஞ:, 683. மஹாஹவி: ||

த்ரிவிக்ரம அவதாரத்தில் வெளிப்படுத்தியபடி அவர் பிரமாண்டமான முன்னேற்றங்களைக் கொண்டுள்ளார் மற்றும் அவரது செயல்கள் இந்த பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் மற்றும் வாழ்வாதாரத்தின் செயல் அல்லது துன்பத்தில் இருக்கும் அவரது பக்தர்களுக்கு உதவுவது போன்ற சிறந்தவை. அவர் சூரியனைப் போன்ற மற்ற ஒளிர்களுக்கு ஒளியின் ஆதாரமான பெரும் பிரகாசம் கொண்டவர் மற்றும் அவர் வலிமைமிக்க பாம்பு வாசுகி ஆவார். அவர் பெரிய தியாகம் மற்றும் பெரிய தியாகம் செய்பவர். அவர் புனிதமான வார்த்தைகளின் உயர்ந்த தியாகம் மற்றும் அவர் எங்கும் நிறைந்திருப்பதால், அவர் மிக உயர்ந்த பிரசாதம்.

மஹாக்ரம: — உலகியலில் மூழ்கி இருக்கும் ஜீவர்களைப் படிப்படியாக ஆத்ம குணங்களை உண்டாக்கிப்
பகவத் பக்தியில் ஈடுபாட்டை ஏற்படுத்தி உயர்ந்த முக்திக்கு அழைத்துச் செல்லும் பெரிய கிரமத்தில் அருள் செய்பவர்
மஹாகர்ம: — உலகியலில் மூழ்கிக் கடவுள் என்ற விருப்பமே இல்லாமல் இருக்கும் ஜீவனை மிக உயர்ந்த
ஞான நிலையான முக்திக்கு அழைத்துச் செல்லும் மகத்தான செயலைச் செய்பவர்
மஹாதேஜ: — தாமே மிக உன்னதமான பூர்ண ஞானத்தின் ஒளியாக இருப்பதால் ஜீவனின் அஞ்ஞான இருளைப் போக்கி அருள்பவர்
மஹோரக: — இந்த மகத்தான கர்மத்தை அவர் ஜீவனின் இதயத்தில் ஆதிமுதலே வீற்றிருந்து பரிபாகம் வரச்செய்கிறார்
மஹாக்ரது: — கிரது என்னும் யக்ஞத்திற்கெல்லாம் யக்ஞம் என்று கொண்டாடப்படும் ஜபம் ஆகிய யக்ஞத்தால் திருப்தியடைபவர்
மஹாயஜ்வா — ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி ஸம்ஹாரம் ஆகிய பெரும் வேள்வியைத் தாமே விடாது இயற்றிக்கொண்டிருப்பவர்
மஹாயக்ஞ: — சரணாகத உள்ளத்தோடு கைகூப்பும் செய்கையைக் கூடப் பெரும் யக்ஞமாகக் கருதுபவர்
மஹாஹவி: — சரணாகதி என்பதில் ஜீவன் தன்னையே பரமாத்மாவிற்கு ஹவிஸாக அர்ப்பணித்து விடுவதால் அந்த மஹா ஹவிஸை ஏற்பவர் அவரே

பெரும்பகுதிகளை மறைக்கவல்ல காலடித்தடங்களைக் கொண்டவன் {மஹாக்ரமன்},
பெருஞ்செயல்களைச் செய்பவன் {மஹாகர்மா},
பெருஞ்சக்தி கொண்டவன் {மஹாதேஜஸ்},
பாம்புகளின் மன்னான வாசுகியுடன் அடையாளங்காணப்படுபவன் {மஹோரகன்},
வேள்விகள் அனைத்திலும் முதன்மையானவன் {மஹாக்ரது},
வேள்வி செய்பவர்கள் அனைவரிலும் முதன்மையானவன் {மஹாயஜ்வா},
வேள்விகளில் முதன்மையான ஜபமாக இருப்பவன்{மஹாயஜ்ஞன்},
வேள்விகளில் அளிக்கப்படும் காணிக்கைகள் அனைத்திலும் முதன்மையானவன் {மஹாஹவிஸ்};(85)

ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம் பூஜிக்கத் தக்க நற் பண்புகளை உடையவர் –

676-மஹாக்ரம-ஜீவர்கள் தன்னை அடைவதற்கு அறிவிலும் பக்தியிலும் படிப்படியாக ஏற வழி வைத்து இருப்பவர் –
677-மஹாகர்மா-புழு பூச்சிகளையும் அடுத்தடுத்த பிறவிகளில் உயர்ந்து தன்னையே அனுபவிக்க ஆசைப்பட வைக்கும் செயல்களை உடையவர் –
678-மஹா தேஜ-தமோ குணத்தால் பிறவிச் சுழலில் சிக்கி இருக்கும் மனிசர்களின் அறிவின்மை யாகிய இருளை ஒழிக்கும் ஒளி உள்ளவர் –
679-மஹோரக-தான் மஹானாக இருந்தும் தாழ்ந்த பிறவிகளின் இதயத்திலும் அவர்களை உயர்த்துவதற்க்காக நுழைந்து இருப்பவர் –
680-மஹாக்ரது- பூஜிக்க எளியவர் -செல்வத்தைப் பாராமல் தூய பக்தியை நோக்குபவர் –
681-மஹா யஜ்வா -தன்னையே பூஜிப்பவர்களை உயர்த்துபவர் –
682-மஹா யஜ்ஞ -திருப்பள்ளி எழுச்சி நீராட்டம் அலங்காரம் நைவேத்யம் ஆகியவற்றை மிகுதியாக உடையவர் –
683-மஹா ஹவி -மனம் புத்தி புலன் ஆத்மா ஆகியவற்றையே சமர்ப்பணமாக சாத்விகர்கள் இடம் ஏற்றுக் கொள்பவர் –
மற்ற பலிகளை ஏற்காதவர்

3-34-எல்லை அற்ற குண விபூதிமான் -பரமான – திரு நாமங்கள் -மனத்தாலும் செயலாலும் ஆராதிக்கப் படுக்கை-665-683

676-மஹா க்ரம –
சேதனரை படிப்படியாக உஜ்ஜீவிப்பவன் –

யதா

மஹதோ மஹீயான்–பெரியவற்றில் பெரியது

பராத் பரம் யந் மஹதோ மஹாந்தம்
மேலானவற்றில் மேலானதாகவும் உயர்ந்தவற்றில் உயர்ந்ததாகவும்

மஹாந்தம் விபு மாத்மாநம்–பெரியதும் எங்கும் உள்ளதுமான ஆத்மா

மஹத பரமோ மஹான்–உயர்ந்தவற்றில் உயர்ந்த-

அதைவம் உத்ஸுகீ க்ருதேஷு(அடைய உத்ஸாஹம் கொண்டு ஆசையுடன் இருப்பவர்களுக்கு )வாத்ஸல்யதோ(அ)ப்யாநந்த்யம் । பரம துங்க₃ –
மாத்மாநம் பரம நிம்ந ப₄வ பாதாலாஜ் ஜீவா நாரோ ஹயதோ
மஹத் யாரோஹண ஸோபாந பர்வாநு பூர்வ்யஸ்யேதி
மஹா க்ரம꞉

எற்றே தன் கன்றின் உடம்பில் வழு வன்றோ ஆதரிப்பது அன்று ஈன்ற ஆ -வாத்சல்யம்

சம்சார பாதாளத்தில் விழுந்து கிடைக்கும் ஜீவர்களை ஏற்றி உயர்ந்த தனது நிலைக்கு கூட்டிச் செல்ல மிகச் சிறப்பான ஏறுவதற்கு ஏற்ற சோபனம் போல் அடுத்த அடுத்த உயர் நிலைகள் இவன் இடத்தில் இருப்பதால்

குண துங்க தயா ரங்க பதே ப்ருச நிம் நம் இமம் ஜனம் உந்நமய
யத் அபேஷ்யம் அபேக்ஷிது அஸ்ய ஹி தத் பரிபூர்ணம் ஈஸிதுஸ் ஈஸ்வர –உத்தர சதகம் -104-

உனது கல்யாண குண பூர்த்தி எனது தண்மையின் தாழ்ச்சியை நிரப்பி உனது
ஸர்வேஸ்வரத்வம் நிலை பெறட்டும்

| யதா
ஜநநீ ஸ்தநந்த₄ய மாதௌ₃ஸ்தந்யம் தா₄பயதி, அத₂ து₃க்₃த₄ம், அத ₂ஆஹாரம், அத₂ போ₄கா₃ன் க₃மயதி ।
ஏவ மயம் ஸுக்ருதிநம் அத்₃வேஷ ஆஸ்திக்ய ஆபி₄ முக்₂ய அநுவர்தந ஜ்ஞாந ப₄க்தி
விஸ்ரம்ப₄ க்ரமே ணைவ ப்ராபயதி, அப்₄யுத்தா நார்த₂ம் ச₂ந்த அநுவர்த்தனம் (திரு உள்ளம் படி நடக்கும் படி அருளி )

தாய்ப்பால் ஊட்டி மேல் மேல் -அனைத்து உலகுக்கும் தாய் அன்றோ-அத்வேஷம் -ஆஸ்திக்யம் ஸாஸ்த்ரம் உண்மை -ஆபி முக்கியம் -அணுவார்த்தனம் அர்த்த பஞ்சக -ஞானம் – -பக்தி –விஸ்ரம்ப-ஆழமான நம்பிக்கையும் ஏற்படுத்தி

ஆற்ற நல் வகை காட்டும் அம்மான் -4-5-5-
நெறி வாசல் தானேயாய் நின்றான் -கிருஷி பலமாக அருளுகிறான்

பந்தா யைவம் பவத் யேஷா அவித்யா ஹ் யக்ரமோஞ்சிதா
அறியாமை என்பது நீங்கிய பின்னர் ஸம்ஸாரம் ஜீவனைப் பந்தப்படுத்தாது

ஜன்மாந்திர ஸஹஸ்ரேஷு தபோ த்யான சமாதிபி நராணாம் ஷீண பாபாநாம் கிருஷ்ணே பக்தி ப்ரஜாயதே
ஆயிரக் கணக்கான பிறவிகளில் செய்த தவம் த்யானம் பகவானைக் குறித்த சமாதி நிலை
ஆகியவற்றுக்குப் பின்னர் ஜீவனின் பாபங்கள் அகல்கின்றன
அதன் பின்னரே அவனுக்கு கிருஷ்ணன் மீது பக்தி உண்டாகிறது

பஹுநாம் ஜன்மநா நந்தி ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே –கீதை -7-19-
எண்ணற்ற பிறவிகள் கடந்த பின்னரே ஞானி ஒருவன் வந்து என்னை அடைகிறான்

அப்யாஸ யோகேந ததோ மாம் இச்ச ஆப்தும் தனஞ்ஜய -கீதை -8-8-
ஆகவே என்னைத் தொடர்ந்து த்யானிப்பதன் மூலம் அடைய முயல்வாயாக

ஆசைக்குத் தக்கபடி கூட்டிச் செல்கிறான் -ஆர்த்த திருப்த ப்ரபன்னர் -சிந்தயந்திக்கு உடனே பேறு -ஆழ்வார்களை இனி இனி இருப்பதின் கால் கதற விட்டபின்பே பேறு -தீர்க்க சிந்தயந்தி-சாத்மிக போக பிரதன்–அருகில் -ஒக்கலை -நெஞ்சம் -நாக்கு -உச்சி உள்ளானே –திருமுடி சேவை பொலிந்த நின்ற பிரான் -ஆழ்வார் சென்னியில் -ஏறி அருளி -கண்கூடாக சேவிக்கலாம் -செங்கண் சிறுச் சிறிதே எங்கள் மேல் விழியாவோ -புள்ளு பிள்ளைக்கு இறை தேடும் புள்ளம் பூதங்குடி -கனம் குழையிட காது பெருக்குவாரைப் போல்-மாச உபவாசிக்குப் போஜனம் புறப்பூச்சு போல்

பரமதுங்கம் ஆத்மாநம் பரம நிம்ந பவ பாதாளாத் ஜீவன் ஆரோஹயத-மஹதீ ஆரோஹண சோபாந
பர்வ ஆநு பூர்வீ அஸ்ய இதி மஹா க்ரம
யதா ஜன நீ ஸ்தநந்த்யம் ஆதவ் ஸ்தன்யம் தாபயதி அத துக்தம் அத ஆஹாரம் அத போகான்
கமயதி ஏவமயம் ஸூக்ருதிநம்
அத்வேஷ ஆஸ்திக்ய ஆபிமுக்ய அனுவர்த்தன ஞான பக்தி விஸ்ரம்ப க்ரமேணைவ ப்ராப்யதி
அப்யுத்தா நார்த்தம் சந்த அனுவர்த்த நார்த்தம் ச -என்ற ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பாஷ்யம் –

மிக்க ஆழமான உலக வாழ்க்கை என்னும் பாதாளத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கும் சேதனர் மிக உயர்ந்தவரான தம்மிடத்தில்
சேர்வதற்குப் பற்பல படிகளை யுடையவர் –
தாய் முலையூட்டி பால் புகட்டி உணவு கொடுப்பது போலே விலக்காமை-முதலில் யுண்டாக்கி
தம்மை நோக்கி பின்பற்றி ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் மன யுறுதி கொண்டு உயர்த்துபவர் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மிகப் பெரிய காலடிகளை யுடையவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

அக்னிமீளே -போன்ற வேத க்ரமத்தைத் தம் புத்தியில் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

மஹாக்ரமாய நம:

மஹாந்த: மிகப்பெரிய (நீண்ட)

க்ரமா: பாதவிக்ஷேபா ‘க்ரமா’ அதாவது அடிகளை உடையவராதலால்

அஸ்யேதி மஹாக்ரம: பகவான் ‘மஹாக்ரம:’ என்ற  திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மிகப்பெரிய (நீண்ட) அடிகளை உடையவராதலால் பகவான் ‘மஹாக்ரம:’ என்ற  திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஶம் நோ விஶ்ணுருருக்ரம:’ (தைத்ரீய உபநிஶத் ஶாந்தி பாடம்)

தைத்ரீய உபநிஶத் ஶாந்தி பாடத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: நீண்ட அடிகளை உடைய பகவான் விஷ்ணு எங்களுக்கு மங்களத்தை கொடுக்கட்டும்.

இங்கு அடி என்ற சொல் பாதத்தை குறிக்கவில்லை. மாறாக, கால்களை வைத்து நடக்கும் அளவைக் குறிக்கிறது.

---

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், அடுத்த சில நாமங்களில் பகவானின் மகத்துவத்தை அவரது பக்தர்களிடம் அளவற்ற அன்பின் அடிப்படையில் விளக்குகிறார். ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம், அவரது பக்தர்களுடன் அவருக்கு உள்ள தொடர்பு, வழிபடுபவர் தன்னை எப்படி எளிதாக வழிபடுகிறார், முதலியன.

மஹா-க்ரமஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் உயரத்திற்கு எளிதான படி-படி அணுகலை வழங்குகிறார்

‘க்ரம’ என்ற சொல்லுக்கு அடி அல்லது நடை என்று பொருள். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் மஹாக்ரமத்தை ‘மஹாந்தஹ் க்ரமஹ பாதவிஸ்க்ஷேப அஸ்ய இதி மஹாக்ரமஹ் – அவர் பிரம்மாண்டமான முன்னேற்றங்களைக் கொண்டிருக்கிறார், எனவே அவர் மஹாக்ரமா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இது அவரது வாமன/திரிவிக்ரம அவதாரத்தின் குறிப்பு ஆகும், அங்கு அவர் முழு பூமியையும் ஒரே பிரமாண்டமான படியால் அளந்தார். ஸ்ரீ சங்கரர் தைத்ரிய உபநிடதத்திலிருந்து (1.1) மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘ஷாம் நோ விஷ்ணு ருருக்ரமஹ் – அவரது முன்னேற்றங்கள் மிகப்பெரிய மற்றும் நன்மை பயக்கும்’.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி இங்கே மஹாவின் முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், இந்த நடவடிக்கைகள் நமக்குத் தெரியாது, மேலும் நமது புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவை – திரி-விக்ரம அவதாரத்தின் இந்த சூழலில் பகவானின் ஒவ்வொரு “படியும்” என்ன அர்த்தம் என்பதை நாம் வரையறுக்க முடியாது. அவருடைய அடிகள் “பெரியவை” என்று மட்டுமே நாம் சொல்ல முடியும்.

‘கிராமம்’ என்ற சொல்லுக்கு முறையான அல்லது படிப்படியான அணுகுமுறை என்றும் பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்துகிறார் மற்றும் பகவானின் அடிப்படையில் நாமத்தை விளக்குகிறார், படிப்படியான படிகள் மூலம் அவரது பக்தர்கள் அவரை அடைய எளிதாக்குகிறார்.

சம்சாரக் குழியிலிருந்து ஒவ்வொருவருக்கும் நம்மை உயர்த்துவதற்கு பகவான் ஒரு முறையான அணுகுமுறையை வழங்குவதால், அவர் மஹா க்ரமஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இந்தக் கருத்தைத் தெளிவுபடுத்த ஸ்ரீ பட்டர் மிகத் தெளிவான ஒப்புமையைத் தருகிறார். ஒரு தாய் குழந்தைக்கு எளிதில் செரிமானம் ஆக முதலில் தாய்ப்பாலை ஊட்ட ஆரம்பித்து, பிறகு மெதுவாக பசுவின் பாலையும், பிற திரவங்களையும், பிறகு திட உணவையும் உண்ணத் தொடங்குவது போல, பகவான் தம்முடைய பக்தர்களுக்குத் தன்னை அடைய படிப்படியாகப் படிகளை வழங்குகிறார். முதலில், அவர் நம் மனதில் இருந்து எந்த வெறுப்பையும் நீக்குகிறார்; அடுத்தது அவர் மற்றும் அவரது வேத வழிகாட்டுதல்களில் நம்மை நம்ப வைக்கிறார்; பின்னர் அவர் நம்மை மகிழ்ச்சியுடன் பின்பற்ற வைக்கிறார்; இதற்குப் பிறகு, அவர் நமக்கு அறிவையும் பக்தியையும் வழங்குகிறார், மேலும் அவர் மீது ஆழ்ந்த நம்பிக்கையை உருவாக்குகிறார்; இறுதியாக, அவர் நம்மை அடையச் செய்கிறார். நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு இது பல பிறவிகளை எடுத்தாலும், அவர் நம்மை அவரிடம் அடையும் வரை அதைக் கடைப்பிடிக்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஆதரவாக பின்வருவனவற்றை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:

ஜன்மாந்தர ஸஹஸ்ரேஷு தபோ தியான சமாதிபிஹ் |
நாராணாம் க்ஷிணா பாபாநாம் கிருஷ்ணே பக்திஹ் ப்ரஜாயதே || பொருள்: துறவறம், தியானம், தியானம் ஆகியவற்றின் மூலம் மனிதனின் பாவங்கள் பல பிறவிகளில் அழிந்து, பகவான் கிருஷ்ணரிடம் பக்தி செலுத்தினால் இறுதியில் பலன் கிடைக்கும்”.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 19) பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
பஹூனாம் ஜன்மனம் அந்தே ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யதே
வாசுதேவா ஸர்வம் இதி ச மஹாத்மா ஸு-துர்லபாஹ் || பொருள்: எண்ணற்ற பிறவிகளுக்குப் பிறகு ஞானத்தில் முழுமையடைந்து, எல்லாக் காரணங்களுக்கும் நானே (வாசுதேவன்) இறுதிக் காரணம் என்பதை முழுமையாகப் புரிந்துகொண்டு, என்னைச் சரணடைந்தால், இவ்வளவு பெரிய ஆத்மா மிகவும் அரிது.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 8 வசனம் 8) பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
அபயாஸ-யோக-யுக்தேன சேதஸா நான்ய-காமினா
பரமம் புருசம் திவ்யம் யதி பார்த்தனுசிந்தயன் || பொருள்: எவனொருவன் பாதையை விட்டு விலகாமல், என்னை நினைவு செய்வதில் தன் மனதைக் கொண்டு, பரம புருஷனைத் தியானிக்கிறானோ, அவன், ஓ பார்த்தா [அர்ஜுனா] என்னை அடைவது உறுதி.

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன், பகவான் அர்ஜுனனுக்கான பாதையை படிப்படியாகவும் படிப்படியாகவும் காட்டுகிறார். ஒரேயடியாக அடியெடுத்து வைப்பது அர்ஜுனனைக் குழப்பமடையச் செய்திருக்கும். அவருடைய அருளால் மட்டுமே படிப்படியான பாதை வெளிப்படும், மற்றபடி அல்ல என்று இரண்டாவது குறிப்பு வலியுறுத்துகிறது.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, “விஷ்ணு” என்ற வார்த்தையின் அர்த்தங்களில் ஒன்றான, எல்லாவற்றையும் ஊடுருவி ஊடுருவிச் செல்லும் திறனைக் குறிக்க “நீண்ட முன்னேற்றம்” என்று விளக்குகிறார்; அவர் எல்லாவற்றையும் அல்லது வேறு எவரையும் விட முன்னதாகவே எல்லாரையும் அடைந்து விடுகிறார், எனவே அவர் இந்த அர்த்தத்திலும் மஹா க்ரமஹ் அல்லது பெரும் முன்னேற்றங்களைக் கொண்டவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் கூறுகிறார் – ந சாஸ்தி கிஞ்சித் புவி வர்தமானம் மஹாக்ரமோ யந்-ந வாஸே கரோதி… – இந்த மஹா க்ரமத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாத எதுவும் இந்த பிரபஞ்சத்தில் இல்லை.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், அவருடைய அடிகள் (அடிகள்) மிகவும் பெரியவை, அவற்றை நாடுவதன் மூலம் ஒருவர் சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடக்க முடியும் என்று விளக்குகிறார்; நமது சாதாரண படிகள் இந்த பூமியில் குறுகிய தூரத்தை மட்டுமே கடக்க அனுமதிக்கின்றன. அவருடைய படிகளைச் சரணடைவதன் மூலம் ஒருவன் முக்தியை அடைய முடியும் – அதுதான் அவர்களின் மகத்துவம்.

---

677-மஹா கர்மா –
வியக்கத்தக்க சிறந்த செயல்களை உடையவன் -மாயன்

க்ரிமி கீடாதி₃பா₄வே து₃ர் ஜர பரோச்சி₂ஷ்ட ஸிக்த₂த்₃ரப்ஸ மாத்ரம் ஜந்தும் ஸ்வ மஹா-
விப₄வ அநுப₄வ அபி₄யுக்தம் கரோதீத்யதி விஸ்மய நீயம் மஹத₃ஸ்ய கர்மேதி
மஹா கர்மா ||
சராசரம் முற்றவும் நற்பாலுக்கு உய்த்தனன் நான்முகன் நாட்டுக்குள்ளே-7-5-1-

கிருமி கீடாதிகளையும் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் எமர் இடம் புகுவீர் என்று ஸத்காரம் செய்வித்துத் கூட்டி –
அக்ரமாகவும் செய்து அருளும் அடககுவார் இல்லாத நிராங்குச ஸ்வா தந்தர்யம் கொண்டவன்

கிருமி கீடாதிகளையும் தன்னை அனுபவிக்க யோக்யதை உண்டாக்கி -நித்ய ஸூரிகளுக்கு ஓக்க இருத்தி- அருளும் வியக்கத்தக்க சிறந்த செயல்களை யுடையவன் -பட்டர்
மேலும் -793 வரும்

————–

மஹாகர்மணே நம:

மஹத் மிகப்பெரிய (மிகச்சிறந்த)

ஜகதுத்பத்யாதி இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தைப் படைத்தல் முதலான

கர்மாஸ்யேதி செயல்களைப் (காரியங்களை) புரிபவராதலால்

மஹாகர்மா பகவான் ‘மஹாகர்மா’  என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தைப் படைத்தல் முதலான மிகப்பெரிய (மிகச்சிறந்த) செயல்களைப் (காரியங்களை) புரிபவராதலால் பகவான் ‘மஹாகர்மா’  என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

677. மகா கர்மா – பெரிய செயல்களுக்கு பெயர் பெற்றவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘மஹாத் ஜகத் உத்பத்யாதி கர்ம அஸ்ய இதி மஹாகர்மா – உலகத்தைப் படைத்தது போன்ற பெரிய செயல்களைச் செய்பவர், எனவே அவர் மகாகர்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவனுடைய செயல்கள் மற்றவர்களுக்கு அறிவை வழங்குவதாகும். ஸ்ரீ சங்கரர் மேலும் விரிவுபடுத்தி, ‘மஹந்தி வியாதாதி பூதானி கர்மணி காரியணி அஸ்ய இதி மஹாகர்மா – அவர் விண்வெளி உட்பட ஐந்து பெரிய கூறுகளிலிருந்து பெரிய செயல்பாடுகளைச் செய்கிறார், எனவே அவர் மஹாகர்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று பொருள் தருகிறார். அடிப்படையில் இந்த நாமம் என்பது பிரமாதமான மற்றும் மனதைக் கவரும் செயல்களைச் செய்யும் அவரது திறனைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை தனது பக்தர்களுக்கு உதவுவதில் அவர் செய்த மாபெரும் செயல்களின் அடிப்படையில் விளக்குகிறார். மஹாந்தி கர்மாணி யஸ்ய இதி மஹா கர்மா – யாருடைய செயல்கள் பெரியதாக இருக்கிறதோ, அவர் மஹா கர்மா. ஸ்ரீ பட்டர், அவரது செயல்களை “அதி-விஸ்மயம்” என்று குறிப்பிடுகிறார் – மிகவும் வியக்கத்தக்கது, மேலும் புழுக்கள் மற்றும் கிருமிகள் போன்றவற்றை அந்த குறைந்த மட்டங்களிலிருந்து அவைகள் அவரது உன்னத மகிமையை அனுபவிக்கும் அளவிற்கு உயர்த்துவதில் பகவானின் செயலைக் குறிக்கிறது. அவர் நம்மை ஒரு நித்யா சூரிஸ் (எப்போதும் சுதந்திரமான தேவதைகள்) நிலைக்கு உயர்த்துகிறார், இது நம்மால் கூட புரிந்துகொள்ள முடியாத அதிசயம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த நாமத்திற்காக அவர் கலைக்கும் நேரத்தில் முழு பிரபஞ்சத்தையும் விழுங்கினார் என்பதற்கு உதாரணம் தருகிறார்.

Sri VV Ramanujan gives reference to Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi (7.5.1):
கற்பார் இராம பிரானையல்லால்மற்றும் கற்பரோ?,
புற்பா முதலாப் புல்லெறும் பாதியொன் றியே,
நற்பால் அயோத்தியில் வாழும் சராசரம் முற்றவும்,
நற்பாலுக் குய்த்தனன் நான்முகனார் பெற்ற நாட்டுளே. பொருள்: பிரம்மா உருவாக்கிய புண்ணிய பூமியான அயோத்தியில், தாழ்ந்த பூச்சிகள் மற்றும் புழுக்கள் வரை விதிவிலக்கு இல்லாமல், அவர் உணர்வு மற்றும் உணர்ச்சியற்ற அனைவருக்கும் உயர்ந்த இடத்தை வழங்குகிறார், எனவே ராமனைத் தவிர வேறு யாரைப் பற்றியும் எந்த அறிஞரும் படிப்பாரா?

ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார் பெருமாள் திருமொழியில் (10.10) இதே நிகழ்வைக் குறிப்பிடுகிறார்:
அன்றுசரா சரங்களைவை குந்தத் தேற்றி அடலரவப் பகையேறி யசுரர் தம்மை
வென்றுஇலங்கு மணிநெடுந்தோள் நான்கும் தோன்றிய விண்முழுது மெதிர்வரத்தன் தாமம் மேவி
சென்றினிது வீற்றின்னறிந்த வம்மான் நகர் என்றும் ஏத்தி
நாளும் இன்றைஞ்சுமினோ வெப்பொழுதும் தொண்டீர் நீரே. பொருள்:
எனது இனிய பகவான் ராமர், அசையும் மற்றும் அசையாத அனைத்து உயிரினங்களையும் வைகுண்டத்திற்கு உயர்த்தினார், தனது கருட வாகனத்தில் ஏறி, அசுரர்களை அழித்தார், தனது புகழ்பெற்ற நான்கு கரங்களை எடுத்து, வானத்தில் உள்ள தனது வாசஸ்தலத்தில் நுழைந்தார், கடவுள்களின் ஆரவாரமான வரவேற்பு. திரளான மக்கள், மற்றும் அவரது நித்திய சிம்மாசனத்தில் ஏறினார். அவர் தில்லைநகர் திருச்சித்ரகூடத்தில் வசிக்கிறார், பக்தர்கள் அங்கு வந்து “அவரே” என்று அவரைப் போற்றி வணங்குகிறார்கள்.

அவரது மகத்தான செயல்கள் அவரது பக்தர்களை அவரது நிலைக்கு உயர்த்துவதன் மூலம் அவர்களுக்கு உதவுவது மட்டுமல்லாமல், அவரது பக்தர்களின் எதிரிகளைத் தண்டிப்பதும், அவரது லீலாவின் ஒரு பகுதியாக அவர்களை ஏமாற்றுவது உட்பட.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், பகவான் கிருஷ்ணரின் பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 4 வசனம் 9) அவரது செயல்கள் ‘திவ்ய கர்மாக்கள்’ (தெய்வீக செயல்கள்) என்று குறிப்பிடுகிறார்:
ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம் ஏவம் யோ வேட்டி தத்வதா
த்யக்த்வா தேஹம் புனர் ஜென்ம நைதி மம் ஏதி. ர்ஜுனா || பொருள்: ஓ’ அர்ஜுனா, எனது தோற்றம் மற்றும் செயல்பாடுகளின் ஆழ்நிலை தன்மையை அறிந்தவன், உடலை விட்டு வெளியேறியவுடன், இந்த ஜடவுலகில் மீண்டும் பிறப்பதில்லை, ஆனால் எனது நிரந்தரமான இருப்பிடத்தை அடைகிறான்.

இந்த நாமாவிற்கு சுவாமி சின்மயாநந்தாவின் விளக்கம்: “ஐந்து பெரிய கூறுகளில் இருந்து ஒரு பிரபஞ்சத்தை மிகவும் துல்லியமாகவும் துல்லியமாகவும் உருவாக்கி, அவற்றை இரும்புக் கரம் கொண்டு நிலைநிறுத்துவது, மாற்றத்தின் உலகம் இல்லாமல் அழிவுச் செயல்களுக்குத் தலைமை தாங்குவது. பராமரிக்க முடியாது, அது ஒரு மகத்தான சாதனையாகும்.”

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் தனது ‘மகத்தான செயலை’ விளக்குகிறார், அவர் ஒரு ஜீவாவை ஆதரிப்பதன் அடிப்படையில், பொருள் நன்மைகள் அல்லது ஆன்மீக முன்னேற்றம் எதுவாக இருந்தாலும், அவர் விரும்பியபடி அவர்களின் பாதையில் அவர்களுக்கு உதவுகிறார். அவர் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும், அவர்களின் விருப்பம் மற்றும் விருப்பங்களுக்கு ஏற்ப, இவை அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் செய்கிறார்.

---

678-மஹா தேஜஸ் –
மேலான தேஜஸ் உடையவன் -நாராயண பரஞ்சோதி

ஏவம் தாம ஸாநாமப் யநாத்₃ யவித்₃யா தமஸ் தஸ்கர தேஜஸ்த்வாத்
மஹா தேஜா꞉ ||-
வீழ்விலாத போக மிக்க சோதி -சோதியாத சோதி நீ -திருச்சந்த -18/34-

அநாதி அஞ்ஞானத்தையும் ஒழித்து மஹா தேஜஸ்ஸு ஆக்கி அருளுபவர்–பட்டர்

———

673. மஹாதேஜஸே நம:

யதீயேன தேஜஸா எவருடைய ஒளியானது

தேஜஸ்வினோ ஒளியை அளிக்கிறதோ

பாஸ்கராதய: கதிரவன் முதலானவற்றிற்கு

தத்தேஜோ அந்த ஒளியானது

மஹதஸ்யேதி மிகச்சிறந்த ஒளியாகக் கருதப்படுகிறது

மஹாதேஜ: எனவே (அந்த ஒளியை உடைய பகவான்) ‘மஹாதேஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் ஒளியானது (நமக்கெல்லாம் ஒளியை உமிழும்) கதிரவன் முதலானவற்றிற்கும் ஒளியை அளிக்கிறது. இத்தகைய மிகச்சிறந்த ஒளியுடையவர் ஆதலால் பகவான் ‘மஹாதேஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘யேன ஸூர்யஸ்தபதி தேஜஸேத்த:’ (தைத்ரீய ப்ராஹ்மணம் 3.12.9.7)

தைத்ரீய ப்ராஹ்மணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: எவருடைய ஒளியால் கதிரவன் ஒளிவீசுகின்றதோ…

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

‘யதாதித்யகதம் தேஜோ ஜகத் பாஸயதேகிலம் |

யச்சந்த்ரமஸி யச்சாக்னௌ தத்தேஜோ வித்தி மாமகம் ||’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 15.12)

ஸ்ரீமத்பகவத்கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: சூரியனிடமிருந்து உலக முழுமைக்கும் சுடர் கொளுத்தும் ஒளியும், சந்திரனிடத்துள்ளதும், தீயிலுள்ளதும், அவ்வொளியெல்லாம் என்னுடையதே என்றுணர்.

இதி பகவத்வசனாச்ச | இது (ஸ்ரீமத்பகவத்கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

க்ரௌர்ய (தீயவர்களிடம்) கடுமையும்,

ஶௌர்யாதிபிர்தர்மைர் ஸூரத்தனம் முதலிய குணங்களால்

மஹத்பி: மிகச்சிறந்த

ஸமலங்க்ருத அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளவர்

இதி வா மஹாதேஜா: எனவே பகவான் ‘மஹாதேஜா:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது (தீயவர்களிடம்) கடுமை, ஸூரத்தனம் முதலிய மிகச்சிறந்த குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளவர் ஆதலால், பகவான் ‘மஹாதேஜா:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அறத்தை  காக்கவும், தவறிழைப்போரை தண்டிக்கும் பொருட்டே அவர் கடுமை முதலான குணங்களை ஏற்பதால், அவையும் பகவானுக்கு ஒரு அணிகலன் போன்றதே.

---

678. மஹா-தேஜா – அவர் பெரும் பிரகாசம் கொண்டவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘யதீயேன தேஜஸ தேஜஸ்வினோஹ பாஸ்கரதாயஹ் தத்தேஜோ மஹத் அஸ்ய இதி மஹாதேஜஹ் – அவரது பிரகாசம் அபரிமிதமானது, மேலும் இந்த பிரகாசமே சூரியனைப் போன்ற பிற கதிர்வீச்சுகளுக்கு ஆதாரமாகி அவற்றை பிரகாசிக்கச் செய்கிறது, எனவே அவர் மகாதேஜா என்று அழைக்கப்படுகிறார். மகத்தான பிரகாசத்துடன்’.

தைத்ரிய பிராம்ஹணம் (3.12.9) ‘யேன சூர்யஸ் தபதி தேஜஸேத்தாஹ் – யாருடைய மகிமையால் சூரியன் தன் பிரகாசத்தைப் பெறுகிறது’ என்று கூறுகிறது.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 15 வசனம் 12) பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
யதாதித்ய கடம் தேஜஹ் ஜகத் பாஸாயதே அகிலம்
யச் சந்த்ரமஸி யச்சக்னௌ தத்தேஜோ வித்தி மாமகம் || பொருள்: உலகம் முழுவதையும் ஒளிரச் செய்யும் சூரியனில் நீங்கள் காணும் ஒளி, சந்திரனிலும் நெருப்பிலும் நீங்கள் காணும் ஒளி, இந்த அனைத்து ஒளிகளும் வெளிச்சங்களும் உண்மையில் என்னிடமிருந்து தோன்றி அவற்றின் இறுதி ஆதாரமாக என்னை அறிகின்றன.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் மற்றொரு விளக்கம் தருகிறார், ‘க்ரௌர்யா சௌர்யாதிபிதர்மைஹ் மஹாத்பிஹ் ஸமலங்க்ரிதா இதி வா மஹாதேஜாஹ் – அவர் எதிரிகளிடம் இரக்கமற்ற தன்மை, வீரம் போன்ற பல்வேறு சிறப்பம்சங்களைக் கொண்டவர், மேலும் அவர் மகாதேஜா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

இயல்பிலேயே தாமஸமாக இருப்பவர்களுடைய அறியாமை இருளை அழிக்கும் பிரகாசம் உள்ளதால் மகாதேஜா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்பது ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி கூறுகிறார், பகவான் துஷ்டர்களிடம் இரக்கமற்றவர், வலிமையான எதிரிகளைக் கூட வெல்வது, வெல்ல முடியாதவர், இவை அனைத்தும் “தேஜஸின்” அம்சங்களாகும். அவரது தேஜஸ் உயர்ந்தது, எனவே அவர் மகாதேஜா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஸ்ருதியைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார் – ‘நாராயண பரோ ஜோதி’. ஆயிரம் சூரியன்களின் ஜோதி அல்லது பிரகாசம் அவருடைய ஜோதியின் ஒரு சிறிய பகுதியே. ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் அவரை ‘சோடியாடா சோடி நீ’ என்று அழைத்தார் – நீங்கள் கேள்விக்கு இடமில்லாத ஜோதி. (திருச்சண்ட விருட்சம் 34).

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா கதா உபநிஷத் (2.5.15) மற்றும் முண்டக உபநிஷத் (2.2.10) ஆகியவற்றிலிருந்து குறிப்பைக் கொடுக்கிறார்:
ந தத்ர சூர்யோ பாதி ந சந்திர தாரகம் நேம வித்யுதோ பாந்தி குதோ’யமக்னிஹ் |
தமேவ பாந்தம் அனுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வம் இடம் விபாதி || பொருள்: அங்கே சூரியன் பிரகாசிக்கவில்லை, சந்திரனுக்கு மகிமை இல்லை, நட்சத்திரங்கள் குருடாக இருக்கின்றன; இந்த மின்னல்கள் ஒளிரவில்லை, இந்த பூமிக்குரிய நெருப்பை எப்படி எரிக்கும்? பிரகாசிப்பதெல்லாம் இந்த ஒளியின் நிழல் மட்டுமே; இந்த பிரபஞ்சம் அனைத்தும் அவருடைய ஒளியால் பிரகாசிக்கிறது.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 13 வசனம் 18) பகவான் கிருஷ்ணர் ‘ஜோதிஷாமபி தஜ்-ஜ்யோதிஹ் தமஸஹ பரம் உச்யதே’ என்று கூறுகிறார் – அவர் அனைத்து ஒளிரும் பொருட்களிலும் ஒளியின் ஆதாரமாக இருக்கிறார். அவர் பொருளின் இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவர் மற்றும் வெளிப்படாதவர்.

சூரியன் நமக்கு வெளியில் இருக்கும் இருளை நீக்கும் போது, ​​நமக்குள் இருக்கும் இருளை நீக்குகிறான் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். அவர் சூரியனுக்கும் வெளியில் இருக்கும் இருளை நீக்கும் பிற பொருட்களுக்கும் ஒளியை வழங்குகிறார். சூரியன் தன்னையும் வெளியில் உள்ள பொருட்களையும் தன் ஒளியால் வெளிப்படுத்துவது போல, நம் உள்ளத்தை அறிவூட்டுவதோடு, தன்னையும் வெளிப்படுத்துகிறான்

---

679-மஹோரக –
உட் புகும் பெரியோன்-உரக- நெஞ்சு -உள்ளம்

கத₂ மய மதி மஹான் ஷோதீ₃ய ஸாம் நேதீ₃யான் ? (மிகப் பெரியவன் தூசியாய் இருக்கும் இவனுக்குள்ளும் எவ்வாறு )விஷயாந்தரவத் தத் கரணாந்யநு-
ப்ரவிஶ்ய தத்ர அந்த꞉கரண அநு ப்ரவேஶாத்
மஹோரக₃꞉ ।(ஜன்னல் போன்ற மிகப்பெரியதானதும் கண் காது போன்ற கரணங்கள் மூலம் உள்ளத்தில் தெரிவது எப்படியோ -லௌகிக த்ருஷ்டாந்தம் காட்டி அவன் பெருமையைக் காட்டி அருளுகிறார் )
உர꞉ ப்ரத₃ர்ஶிதம் ஹ்ருத₃யம் உர꞉,
யத்₃த்₃த்₃வாரா தான் க₃ச்ச₂தீதி ।
*உரஸோ லோபஶ்ச இதி ட₃ப்ரத்யய꞉ ॥

நீ என் செவியின் வழி புகுந்து என் உள்ளாய் அவி யின்றி -யான் பெரியன் –நீ பெரியை என்பதை யார் அறிவர்

புவந ஸூந்தர–நிர்விஸ்ய கர்ண விசய -ருக்மிணி ஸந்தேஸத்திலும் இவ்வாறு உண்டே

எண்ணம் புகுந்து தித்திக்கும் அமுதே இமையோர் அதிபதியே -6-10-3-
வந்தாய் என் மனம் புகுந்தாய் மன்னி நின்றாய் நந்தாத கொழும் சுடரே எங்கள் நம்பி -பெரிய திருமொழி -1-10-9-
முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து தம்முள் மேவினார் எத்தினால் இடர்க்கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -திருச்சந்த -15-
வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே -5-7-7-

தாம் மிகப் பெரியவராக இருந்தும் மிக்க அற்பர்களுக்கு அந்தர்யாமியாக இதயத்தினுள் பிரவேசித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மகா சர்ப்பமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆதிசேஷன் காளியன் முதலிய பாம்புகளை தமக்கு அடியவர்களாக யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

மஹோரகாய நம:

மஹாம்ஸ்சாஸாவுரகஸ்சேதி மிகச்சிறந்த பாம்பின் வடிவிலிருப்பதால்

மஹோரக: பகவான் ‘மஹோரக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(வாஸுகி என்னும்) மிகச்சிறந்த பாம்பின் வடிவிலிருப்பதால் பகவான் ‘மஹோரக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஸர்ப்பானாமஸ்மி வாஸுகி:’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 10.28)

ஸ்ரீமத்பகவத்கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: பாம்புகளில் வாஸுகி

இதி பகவத்வசனாத் | இது (ஸ்ரீமத்பகவத்கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

ஸர்ப்பம் = ஒரு தலை பாம்புகள்; நாகம் = பல தலை கொண்ட பாம்புகள்.

—

679. மஹோராகா – அவர் பெரியவர், மற்றும் நம் இதயத்தில் நுழைகிறார் (உராஸ்)

உரகா என்றால் சமஸ்கிருதத்தில் பாம்பு என்று பொருள். இந்த அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்தி ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ மஹான் ச அஸௌ உரகஶ்ச இதி மஹோரகஹ் – அவர் வாசுகி என்ற பெரிய பாம்பின் வடிவத்தில் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார், எனவே அவர் மஹோராகஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். வாசுகி நாகராஜா, பாம்புகளின் ராஜா மற்றும் அதன் தலையில் ஒரு ரத்தினம் (நாகமணி) உள்ளது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் தனது விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக பகவத் கீதையில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (அத்தியாயம் 10 வசனம் 28) ‘சர்ப்பணம் அஸ்மி வாசுகி – நான் பாம்புகளில் வாசுகி’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், மஹா + உரா + கா மற்றும் ‘உரஸ்’ என்பது மார்பைக் குறிக்கும் கலவையைப் பயன்படுத்தி தனது விளக்கத்தைப் பெறுகிறார், மேலும் இது நமக்குள் இருக்கும் இதயத்தைக் குறிக்கிறது. அவர் ‘உரஹ் ப்ரதர்ஷிதம் ஹ்ருதயம், யத்-துவார தான் (அடியான்) கச்சதி இதி மஹோரகஹ் என்று விளக்குகிறார் – அவருடன் ஒப்பிடும்போது தூசி போன்ற நம்மை, நம் இதயத்தின் மூலம் அவர் அடைவதால் அவர் மஹோராகஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் சொல்லாட்சிக் கேள்வியை முன்வைக்கிறார்: அவர் எப்படி நம் இதயத்தில் நுழைகிறார்?, மேலும் அவர் நம் இதயத்தில் நுழைவது போல், நம் இதயத்தில் இன்பப் பொருள்கள் நுழைகின்றன, அதாவது நமது இந்திரியங்கள் (புலன்கள்) மூலம் அவர் நம் இதயத்தில் நுழைகிறார். நாம் அவருடைய வடிவத்தை நம் கண்களால் பார்க்கிறோம், காதுகளால் அவருடைய துதியைக் கேட்கிறோம், அவருடைய நாமங்கள் முதலியவற்றைக் கூறுகிறோம், அவர் நம் இந்திரியங்களின் மூலம் மெதுவாக நம் இதயத்தில் நுழைந்து, அதை ஆக்கிரமித்து, நம் இதயங்களிலிருந்து பொருள் ஆசைகளை அகற்றுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து பல குறிப்புகளை தருகிறார்:

• ‘வந்தாய்! என் மனம் புகுந்தாய், மன்னி நின்றாய், நான்தாடா கொழும் சுடரே! எங்கல் நம்பி!’ (ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாரின் பெரிய திருமொழி – 1.10.9) – நீ வந்து, என் இதயத்தில் நுழைந்து, அதை வென்றாய். ஆண்டவரே, நித்திய ஒளியின் ஆதாரம், எங்கள் மீட்பர்.
• ‘என்னம் புகுந்து தித்திக்கும் அமுதே! இமையோர் அதிபதியே’ (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 6.10.3) – ஓ அம்ப்ரோசியா! அற்புதம்-இறைவா, என் இதயத்தில் இனிமையாக நுழைகிறது;
• ‘முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து தம்முள் மேவினார்; எட்டினால் இடர் காதல் கிடத்தி? ஏழாய் நேஞ்சமே’ (ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வாரின் திருச்சந்த விருட்சம் 115) – மோட்ச தாதாவாகிய அவர் நமக்குள் நுழைந்து நம் ஆன்மாவை நிரப்புகிறார், இதன் மூலம் ஓ’ தாழ்ந்த இதயம் நாம் துன்பக் கடலைக் கடக்கிறோம்;
• ‘வந்து அருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்து’ (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 5.7.7) – விண்ணுலகின் இறைவனே, அருளால் என் இதயத்தில் நுழைந்தாய்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷண், மிகத் தாழ்ந்த உயிரினங்களை ஆசீர்வதிப்பதில் அவரது பெரிய இதயத்தை நினைவூட்டுவதாக இது விளக்குகிறது – மஹத உரச ஹ்ரிதயேன கச்சதி ஸ்வ-பக்தம் முச்சுகுந்தம் இதி மஹோரகஹ்.

இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை விவரிக்க அவர் ‘பக்த பிராணயித்வம்’ அல்லது பக்தன் மீதான அன்பு என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார். ராமர் தனது ஆலிங்கனம் அல்லது அரவணைப்பால் குஹனின் இதயத்தில் நுழைந்ததற்கும், ஜடாயுவுக்கு இறுதி சடங்குகளைச் செய்வதில் அவரது பெருந்தன்மையான இதயத்தைக் காட்டியதற்கும், சபரியின் பலன்களை ஏற்றுக்கொண்டு தனது பக்தன் மீது மிகுந்த பாசத்தைக் காட்டியதற்கும் அவர் எடுத்துக்காட்டுகளைத் தருகிறார்.

கிருஷ்ண பரமாத்மாவும் பல முத்திரைகள் கொண்ட பாம்புகளில் அனந்தன் என்று அறிவிக்கிறார் – ‘அனந்தஷ்சஸ்மி நாகானம் (பகவத் கீதை 10.29), இதன் அடிப்படையில், ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, அனந்த வடிவில் தன்னை வெளிப்படுத்துவதால், மஹோராகஹ் என்று அழைக்கப்படுவதைக் குறிக்கும் வகையில் நாமத்தை விளக்குகிறார். .

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், நாமம், அனந்தத்தை தனது படுக்கையாகக் கொண்டிருப்பதைக் குறிக்கிறது – மஹான் – மஹானியா, உரகஹ் – அனந்தஹ், ஸய்ய-ரூபேண யஸ்ய இதி மஹோரகஹ்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஸ்ரீ பட்டர் (மஹா + உரஸ்+ காஹ்) போன்ற அதே சொற்பிறப்பியல் அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்துகிறார், ஆனால் அவர் சூரியனின் வடிவத்தில் தனது பெரிய வக்ஷ-ஸ்தலத்துடன் (மார்பு) இடைவிடாமல் நகர்வதால் அவர் மஹோராகஹ் என்று விளக்கத்துடன் வருகிறார்.

---

680-மஹாக்ரது
ஆராதனைக்கு எளியவன்-க்ரது யாகாதிகள் -பூஜை ஆராதனை இங்கு -குறும்பு அறுத்த நம்பி -மானஸ ஆராதனம் இங்கு -மேல் வாசக காயிக ஆராதனங்கள்

யத் கரோஷி –ஸ்ரீ கீதை 9-27-எதனைக் கொண்டு வேண்டுமானாலும்-கிருஷ்ண அர்ப்பணம் சொல்லிச் செய்வதே மஹத்தாக்கும்

யோ ந வித்தைர் ந விபவை ந வாசோபிர் ந பூஷணை தோஷ்யதே ஹ்ருதயேநைவ
கஸ்தமீசம் ந தோஷயத் –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -90-69-
எந்த ஒருவன் செல்வங்களாலோ வத்சரங்களாலோ ஆபரணங்களாலோ மயங்காமல்
வெறும் உள்ளத்தில் உள்ள அன்பைக் கொண்டு மட்டுமே மயங்குகிறானோ
அவனை யார் தான் வணங்க மாட்டார் -இத்தனை அடியானாக பித்தனைப் பெற்றும் அந்தோ இழக்கிறார்கள்

இதி மஹத் ஸர்வ ஸுகரம் ஆராத₄ந மஸ்யேதி
மஹாக்ரது꞉ ;
ஸமர்பண ஸம்ஸ்கார ஸ்வாது₃க்ருதைர் ஆக₃ம ஶாஸ்த்ர காரித ஸர்வ வ்யாபாரைர் ஆராத்₄யத்வாத் ।யதா₂
* யத்கரோஷி இத்யாதி₃ ॥

பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
எளிவரும் இயல்வினன் -1-3-1-
ஈசனைப் பாடி நன்னீர் தூய புரிவதும் புகை பூவே -1-6-1-

யத் கரோஷி யத் அஸ்நாஸி யஜ் ஜுஹோஷி ததாஸி யத்.–
யத் தபஸ்யஸி கௌந்தேய தத் குருஷ்வ மதர்பணம்—৷৷9.27৷৷

யாதொரு உண்ணும் காரியத்தைச் செய்கிறாயோ-லௌகிக கார்யங்கள் செய்கிறாயோ  -வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட படி யாதொரு
ஹோம காரியத்தைச் செய்கிறாயோ -யாதொரு தானத்தைச் செய்கிறாயோ –
யாதொரு தவத்தைச் செய்கிறாயோ -அவை அனைத்தையும் எனக்கு அர்ப்பணம் செய்வாயாக-

 மெய்ம்மலர் தூயக் கை தொழுதால்-அக்காவே தீ வினைகள் ஆய்ந்து ——- அநந்ய பிரயோஜனனாய் புஷ்பாதி உபகரணங்களைக் கொண்டு ஆய்ந்து .

சிறந்த எளிய ஆராதனங்களை யுடையவர் -எல்லாச் செயல்களும் அவனுக்கே அர்ப்பணம் என்பதால்
அனைத்தும் இனிய சுவை யுள்ளன என்பதால் ஆராதனைக்கு எளியவன் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த க்ரதுவாக -அஸ்வமேத யாகமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறந்த ஞான ரூபமான க்ரதுவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் —

—————

675. மஹாக்ரதவே நம:

மஹாம்ஸ்சாஸௌ மிகச்சிறந்த

க்ரதுஸ்ஶேதி வேள்வியின் வடிவாக இருப்பதால்

மஹாக்ரது: பகவான் ‘மஹாக்ரது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மிகச்சிறந்த வேள்வியின் வடிவாக இருப்பதால் பகவான் ‘மஹாக்ரது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘யதாஸ்வமேத க்ரதுராட்’ (மனு ஸ்ம்ருதி 11.260)

மனு ஸ்ம்ருதியில் மனு பகவான் கூறுகிறார்: எவ்வாறு அஸ்வமேதம் வேள்விகள் அரசனாக உள்ளதோ…

இதி மனுவசனாத் | மனு பகவானின் இந்தக் கூற்றின்படி

ஸோSபி ஸ ஏவேதி ஸ்துதி: (அஸ்வமேதம் குறித்த) இந்த மனுஸ்ம்ருதி வாக்கியமும் பகவானையே போற்றுகின்றது.

---

680. மஹா க்ரது – பெரிய யாகங்களால் வழிபடப்படுபவர்

க்ரதுஹ் என்பது குறிப்பிட்ட பலன்களை வழங்குவதற்காக செய்யப்படும் ஒரு யாகமாகும். இந்த அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்தி, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘மஹான் ச அஸௌ க்ரதுஶ்ச மஹாக்ரதுஹ் – அவர் அஸ்வமேதா போன்ற பெரிய யாகங்களை அடையாளப்படுத்துகிறார், எனவே அவர் மஹாக்ரதுஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ சங்கரர் மனு ஸ்மிருதியில் இருந்து மேற்கோள் காட்டி, ‘யதா அஸ்வமேத க்ரதுராத் – அவர் தியாகங்களின் அரசன் அஸ்வமேதத்தைப் போன்றவர்’.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 16), பகவான் தன்னை க்ரதுஹ் என்று அறிவிக்கிறார்:
அஹம் க்ரதுர்-அஹம் யஜ்ஞா ஸ்வதாஅஹம் அஹம் ஔஷதம் |
மந்த்ரோ’ஹம் அஹ்மேவஆஜ்யம் அஹம்-அக்னிர்-அஹம் ஹுதம் || பொருள்: நான் கிராது; நான் தியாகம்; மேனிகளுக்குப் பிரசாதம் நான்; நான் மூலிகை; நான் மந்திரம்; நானே தெளிந்த வெண்ணெய்; நான் நெருப்பும் பிரசாதமும்.

ஸ்லோகம் 48 இல் ‘க்ரதுஹ்’ என்ற வார்த்தை நாம 449 ஆக இருந்தது, மேலும் இந்த வார்த்தையின் பொருள் ஒரு குறிப்பிட்ட வகை தியாகம் என்று விளக்கப்பட்டது அல்லது யாகங்களின் பொருளாக இருப்பதால் பகவானைக் குறிக்கலாம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டரும் “கரோதி இதி க்ரதுஹ், க்ரியதே வா க்ரதுஹ்” – செய்பவர் ஒரு க்ரது, அல்லது செய்யப்படுவது க்ரதுஹ் என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ அண்ணங்கார் ஆச்சாரியார், “பெரிய யாகங்களின் வழிபாட்டுக்கு உரியவர்” என்று விளக்கம் தருகிறார். “மஹா” என்பது இங்கே “பெரிய” என்று பொருள்படும்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அவர் மஹா க்ரதுஹ் என்று விளக்கமளிக்கிறார், ஏனென்றால் “அவர் மிகவும் எளிதான வழிபாட்டு முறையை வழங்குபவர்” – மஹத் சர்வ சுகரம் ஆராதனம் அஸ்ய இதி மஹா க்ரதுஹ். “மகா” என்ற சொல் இரண்டு வழிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது: 1) “பக்தருக்கு எளிதானது அல்லது எளிமையானது, இதனால் “பக்தர்களின் பார்வையில் சிறந்தது”, மற்றும் 2) பல வழிகளைக் குறிக்கும். அவரை வழிபட கிடைக்கும்.

அவர் விஷ்ணு தர்மத்தை (90.69) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு அவர் வழிபாட்டின் எளிமையை வலியுறுத்துகிறார்:
யோ ந விட்டைர் ந விபாவைஹ் ந வாசோபிர் ந பூஷ்ணைஹ் |
தோஷ்யதே ஹৃதயேனைவ கஸ்-தம் ஈசம் ந தோஷயேத் || (விஷ்ணு தர்மம் 90.69) பொருள்: செல்வம் அல்லது உடைகள் அல்லது ஆபரணங்களால் மகிழ்ச்சியடையாமல், இதயத்தின் நேர்மையால் மட்டுமே மகிழ்ச்சியடையும் கடவுளைப் பிரியப்படுத்த யார் முயற்சி செய்ய மாட்டார்கள்?

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 26 & 27), பகவான் கூறுகிறார்:
பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி |
தத் அஹம் பக்தி-உபஹர்தம் அஸ்நாமி ப்ரயதாத்மனஹ் || (BG 9.26) பொருள்: ஒருவன் எனக்கு ஒரு இலை, பூ, பழம் அல்லது தண்ணீரை அன்புடனும் பக்தியுடனும் சமர்ப்பித்தால், நான் அதை ஏற்றுக்கொள்வேன்.

யத் கரோஷி யத்-அஷ்னாஸி யஜ்-ஜுஹோஷி ததாஸி யத் |
யத்-தபஸ்யஸி கௌந்தேய தத்-குருஷ்வ மதர்பணம் || (BG 9.27) பொருள்: நீங்கள் எதைச் செய்தாலும், எதை உண்கிறீர்களோ, எதைப் பலியிடுகிறீர்களோ, எதைக் கொடுக்கிறீர்களோ, எதைக் கொடுக்கிறீர்களோ, எதைக் துறவு செய்கிறீர்கள், ஓ கௌந்தேயா, அதை எனக்குப் பிரசாதமாகச் செய்யுங்கள்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மேலும் கூறுகிறார், “ஆகம சாஸ்திரங்களால் விதிக்கப்பட்ட அனைத்து செயல்களாலும் அவரை வணங்க வேண்டும், மேலும் அவருக்கு அர்ப்பணிப்பதன் மூலம் இந்த செயல்கள் புனிதமாகவும் இனிமையாகவும் மாறும்” – சமர்ப்பண சம்ஸ்கார ஸ்வாது-கிருதை: ஆகம சாஸ்த்ர காரித்த சர்வ வியாபாரி ஆராத்யத்வாத். – இதிலிருந்து ‘மஹா’ என்ற சொல் வழிபாட்டின் பல வழிகளைக் குறிக்கலாம் என்று ஊகிக்கப்படலாம்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் தனது வழிபாட்டின் எளிமையை இந்த நாமத்துடன் இணைத்து, மிகப் பெரிய ஆசீர்வாதங்களைப் பெறுவதற்காக, துளசி இலைகளை வழங்குவது போன்ற சிறந்த (எளிதான) வழிபாட்டு முறைகளைக் கொண்டிருப்பதால், அவர் மஹா க்ரதுஹ் என்று விளக்குகிறார். .

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் – மஹான் க்ரதுஹ் பாஞ்சராத்ரோ யயஸ இதி மஹா-க்ரதுஹ். ஸ்ரீ ராமச்சந்திர ராவ் தனது ஆகம கோஷாவில், சதபத பிராமணத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது புருஷ நாராயணன் மகா பஞ்சராத்ர க்ரது அல்லது யாகத்தைச் செய்து, எல்லா உயிரினங்களையும் விட மேன்மையை அடைந்து, எல்லா உயிரினங்களாகவும் ஆனார் என்று கூறுகிறார்: “புருஷோ ஹ வை நாராயணோ’காமயத அதிதிஷ்டேயம் ஸர்வாணி
பூதாநி
அஹமேவ ஸர்வம் இதி
ச ஏதம் புருஷமேதம் ப’ஞ்சராத்ரம் யஜ்ஞ க்ரதும் அபஷ்யத்
தம் அஹரத் தேன அஜாயத தேநேஷ்டம்
அத்யதிஷ்டாத் ஸர்வாணி பூதானி’தம் ஸர்வம் அபவத் ||

---

681-மஹா யஜ்வா
ஆராதிப்பவர்களை சிறப்பூட்டுபவன்-உயர்ந்த ஆராதனைக்கு உரியவன்

ஸ்வ யாஜிநாம் அந்ய யாஜிப்₄யோ (அ)ப்யுத்யத் கர்ஷாத்
மஹா யஜ்வா ।
* ஸுய ஜோர்ந்வ நிப்। யதா₂
தேஷாம் ஏகாந்திந ஸ்ரேஷ்டா தே சைவ அநந்ய தேவதா
அனைவரைக் காட்டிலும் ஸர்வேஸ்வரன் இடம் மட்டுமே பக்தி கொண்டுள்ளவர்கள் உயர்ந்தவர்கள்
அவர்கள் மற்ற தெய்வங்களை நாடுவது இல்லையே

676-மஹாக்ரம-
மிக்க ஆழமான உலக வாழ்க்கை என்னும் பாதாளத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கும் சேதனர் மிக உயர்ந்தவரான தம்மிடத்தில்
சேர்வதற்குப் பற்பல படிகளை யுடையவர் –
தாய் முலையூட்டி பால் புகட்டி உகவு கொடுப்பது போலே விலக்காமை-முதலில் யுண்டாக்கி
தம்மை நோக்கி பின்பற்றி ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் மன யுறுதி கொண்டு உயர்த்துபவர் –  ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மிகப் பெரிய காலடிகளை யுடையவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

அக்னிமீளே -போன்ற வேத க்ரமத்தைத் தம் புத்தியில் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————

679-மஹோரக-
தாம் மிகப் பெரியவராக இருந்தும் மிக்க அற்பர்களுக்கு அந்தர்யாமியாக இதயத்தினுள் பிரவேசித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மகா சர்ப்பமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆதிசேஷன் காளியன் முதலிய பாம்புகளை தமக்கு அடியவர்களாக யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

680-மஹாக்ரது-
சிறந்த எளிய ஆராதனங்களை யுடையவர் -எல்லா செயல்களும் அவனுக்கே அர்ப்பணம் என்பதால்
அனைத்தும் இனிய சுவை யுள்ளன என்பதால் ஆராதனைக்கு எளியவன் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த க்ரதுவாக -அஸ்வமேத யாகமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறந்த ஞான ரூபமான க்ரதுவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் —

—————————————————————————–

681-மஹா யஜ்வா
பிற தேவதைகளைப் பூஜிப்பவர்களைக் காட்டிலும் தம்மைப் பூஜிப்பவர்கள் சிறந்தவர்களாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யாகமுரையை உலகிற்கு அறிவிப்பதற்காக சிறந்த யாகம் செய்பவராக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரம்மா முதலியவர்களால் தம்மைக் குறித்து யாகம் செய்யப் படுபவர் -ஸ்ரீ சத்யா சந்தர் –

——————————————————————————–

682-மஹா யஜ்ஞ-
தம்மை ஆராதிப்பது அஷ்டாங்க பூஜை முதலியவற்றைக் காட்டிலும் மேம்பட்டதாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிரஞ்ச ஜப யஜ்ஞ்மாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அஸ்வ மேதம் முதலிய சிறந்த யஜ்ஞங்கள் தம்மைக் குறித்துச் செய்யப்படுபவர் —
மஹா -அயஜ்ஞ-சுபத்தை உண்டு பண்ணும் விதியைத் தெரிந்த மஹான்-என்றும்
அமஹா-அயஜ்ஞ –  என்ற பாடத்தில் நோய்களை அளிக்கக் கூடியவர் மற்றும்
சுபத்தை உண்டு பண்ணும் விதியைத் தெரிந்தவர் –  ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————

683-மஹா ஹவி –
ஹிம்சை யற்ற சாத்விக உபநிஷத்துக்களை ஹவிஸ்ஸாக யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தம்மிடம் ஹோமம் செய்யப்பட உலகம் என்னும் பெரிய ஹவிஸ்ஸாக இருப்பவர் —
மஹா க்ரதுக்கள் -680-மஹா யஜ்வாக்கள் -681-மஹா யஜ்ஞங்கள் -682-மஹா ஹவிச்சூக்கள் -683- ஆகியவற்றால்
ஆராதிக்கப் படுபவர் என்று பஹூவ்ரீஹி சமாசத்திலும் அன்மொழித் தொகையிலும் பொருள் கொள்ளலாம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

உத்சவங்களில் கருடனை வாகனமாக கொண்டு இருப்பவர் -சிறந்த ஹவிஸ்ஸாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 6, 2023 at 1:24 am and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.