Thiruvonum's Weblog

ஸூ வர்ண வர்ணோ ஹே மாங்கோ வராங்கஸ் சந்த நாங்கதீ
வீரஹா விஷமஸ் ஸூந்யோ க்ருதாஸீர் அசலஸ் சல –79-

அவர் தங்க நிறத்தை உடையவர் மற்றும் அவரது அழகான உடல் தங்கம் போல் மின்னும். ரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட கவசங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவரது கரங்கள் மற்றும் அவரது உடல் ஒரு தெய்வீக சந்தன மணம் வீசுகிறது. அவர் பேய்களைக் கொன்றவர் மற்றும் அவர் ஒப்பற்றவர் மற்றும் சமமற்றவர். அவர் களங்கமில்லாதவர், பிரளயா எதையும் விட்டு வைக்கும் நேரத்தில் அனைத்தையும் தன்னுள் இழுத்துக் கொள்கிறார். அவர் உலகத்தை செழிப்புடன் தெளிக்கிறார் மற்றும் அவரது தீர்மானத்தில் அசைக்க முடியாதவர். அவர் தனது பக்தர்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் மீட்பதற்கும் சிந்தனையின் வேகத்தை விட வேகமாகச் செல்கிறார்.

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

743. ஸுவர்ணா-வர்ண
744. ஹேமங்க
745. வராங்க
746. -சங்க நாங்கதீ
747. வீரஹா
748. விஷம
749. சூந்ய
750. க்ருதாசீ
751. அசல
752. சல

ஸுவர்ணவர்ண: — பொன்னெழில் பூக்கும் நிறத்தன்
ஹேமாங்க: — பொன்னொளிரும் திருமேனியன்
வராங்க: — திவ்விய மங்கள வடிவுடையவன்
சந்தநாங்கதீ — பொன்னெழில் அணிகள் பூண்டவன்
வீரஹா — நன்மைக்கு எதிரான அசுரர்கள் எத்தனை வலிமையரேனும் அவர்களை அழிப்பவன்
விஷம: — உற்றார்க்குத் தண்ணளி காட்டிச் செற்றார்க்கு வெப்பம் கொடுக்கும் விமலன்
சூன்ய: — நிர்விசேஷன் ஆகையாலே சூன்யன் (சங்கரர்); தோஷம் சிறிதுமற்ற குணபூர்ணனாகிய ஸ்ரீகிருஷ்ணன்
க்ருதாசீ — ஆயர்பாடியில் வெண்ணையை விரும்பியுண்பவன்
அசல: — சிறிதும் மாறாத பெருங்குணத்தன்
சல: — பக்தர்களுக்கு ஒரு கெடுதல் என்றால் எதுவும் பொருட்டில்லை என்று வேகப்படுபவன்

பொன்வண்ணன் {ஸுவர்ணவர்ணன்},
பொன் போன்ற (வண்ணத்தில்) அங்கங்கள் கொண்டவன் {ஹேமாங்கன்},
அழகிய அங்கங்களைக் கொண்டவன் {வராங்கன்},
சந்தனத்தாலான அங்கதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன் {சந்தநாங்கதீ},
வீரர்களைக் கொல்பவன் {வீரஹா},
இணையற்றவன் {விஷமன்},
(குணமற்ற விளைவால்) சுழியத்தைப் போன்றவன் {சூந்யன்},
(தான் கொண்ட முழுமையின் விளைவால்) எந்த அருளும் தேவைப்படாதவன் {க்ருதாசிஸ்},
சொந்த இயல்பு, பலம் மற்றும் ஞானத்தில் ஒருபோதும் பிறழாதவன் {அசலன்},
காற்றின் வடிவில் அசைபவன் {சலன்};(92)

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் —

743-சூவர்ண வர்ண -தங்கம் போன்ற நிறமும் மென்மையும் உடையவர் –
744-ஹேமாங்க -பொன்னிறமான அங்கங்கள் உடையவர் –
745-வராங்க -உபநிஷத்துக்களில் பேசப்படும் சிறந்த அடையாளங்களை மறைக்காமலேயே தேவகியின் விருப்பப்படியே பிறந்தவர் –
746-சங்க நாங்கதீ -மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கும் தோள் வளைகள் முதலான ஆபரணங்களை அணிந்து இருப்பவர் –
747-வீரஹா -பால் குடிக்கும் சிறு குழந்தைப் பருவத்திலும் பூதனை சகடாசூரன் முதலிய அசூரர்களை ஒழித்தவன் –
748-விஷம -சாதுக்களுக்கு நன்மையையும் தீயவர்களுக்கு பயத்தையும் கொடுப்பதால் வேற்றுமை உள்ளவர் –
749-சூந்ய-மனிதனாகப் பிறந்த போதும் எக்குற்றமும் அற்றவர் –
750-க்ருதாசீ-தமது நற்பண்புகளை தெளிந்து உலகை வாழ்விப்பவர் –

751-அசல -துரியோதனன் முதலான தீயவர்களால் அசைக்க முடியாதவன் –
752-சல -தன் அடியவரின் சொல்லை மெய்யாக்க தன் சொல்லப் பொய்யாக்கவும் தயங்காதவன் -பீஷ்மருக்காக ஆயுதம் எடுத்தவர்

4-1-கிருஷ்ணாவதார திரு நாமங்கள் -697-786

---

743-ஸூ வர்ண வர்ண –
பொன் வண்ணன்-கீழ் குணங்களும் பொன் மயம் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் பொன்

பொன் இவர் மேனி அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா

உக்த கு₃ணவத் கநக நிகஷ நிர்தோ ₃ஷ உஜ்ஜ்வல தி₃வ்ய வர்ண꞉
ஸுவர்ண வர்ண꞉ । யதா₂

யதா பஸ்ய பஸ்யதே ருக்ம வர்ணம் –முண்டக -3-3-
அவனைக் காணும் முனிவர்கள் அவனைப் பொன்னிறமாகவே காண்பர்

ருக்மாபம் ஸ்வப்னதீ கம்யம் -மனு ஸ்ம்ருதி -12-122-
தங்க மயமான அவனுடைய சரீரத்தைக் கனவில் உள்ளது போன்ற அமைதியான மனத்தாலே காணலாம்

ஆதித்ய வர்ணம் -புருஷ ஸூக்தம்–ஸூர்யன் போன்ற பொன்னிறம் கொண்டவன்

ஹிரண்மய புருஷ  த்ருஸ்யதே–ஸர்வ ஏவ ஸூவர்ண –சாந்தோக்யம் -1-6-6-
அவன் பொன்னிறமான புருஷன்

இன்பப் பாவினைப் பச்சைத் தேனைப் பைம் பொன்னை அமரர் சென்னிப் பூவினை -திருக் குறும் -6-
மற்று ஒப்பாரில்லா ஆணிப் பொன்னே -திரு விருத்தம் -85-
பொன்னின் வண்ணம் மணியின் வண்ணம் புரையும் திரு மேனி -பெரிய திரு மொழி -4-9-8-

சுட்டு உரைத்த நன் பொன் கூட திவ்ய மேனிக்கு ஒப்பாகாதே

பொன் அப்பன் மணி அப்பன் முத்தப்பன்
பொன்னானாய் –உலகம் ஏத்தும் தென்னானாய்–திருநெடும் தாண்டகம் -9-

குணவத்-மாற்று ஏறின தங்கம் போல் குற்றம் இன்றி விளங்கும் திவ்ய வர்ணம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தங்கத்தின் நிறம் போன்ற நிறம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பொன் போன்ற நிறம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

743. சுவர்ணா-வர்ணா – தங்க நிறமுள்ள

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சுவர்ணஸ்ய இவ வர்ணா அஸ்ய இதி சுவர்ணவர்ணா – அவர் தங்க நிறத்தை உடையவர், எனவே அவர் சுவர்ணவர்ணா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் முண்டக உபநிடதத்திலிருந்து (3.1.3) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘யதா பஷ்ய பஷ்யதே ருக்மவர்ணம் – நீங்கள் அவரைப் பார்க்கும்போது, ​​​​தங்கத்தைப் பார்ப்பது போன்றது’ என்று கூறுகிறது. தங்கம் ஒரு சிறப்பியல்பு பிரகாசத்துடன் பிரகாசத்தையும் பிரகாசத்தையும் கொண்டுள்ளது. பகவான் ஒரே மாதிரியான பொலிவு, பிரகாசம் மற்றும் வண்ணம் ஆகியவற்றைக் கொண்டவர், எனவே அவர் சுவர்ண-வர்ணன்.

ஸோபன வர்ணா ஸு-வர்ணா, ஸுவர்ணமிவ வர்ணம் யஸ்ய ச ஸு-வர்ண – தங்கத்தைப் போன்ற கவர்ச்சியான சாயல் உடையவன். தங்கம் அதன் தூய்மை, பிரகாசம் மற்றும் பழுதற்றது மற்றும் மக்களால் மிகவும் விரும்பப்படுகிறது. பகவானின் அனைத்து அம்சங்களும் இந்த நாமத்தால் வெளிப்படுகின்றன, அதாவது அவரது பிரகாசம், அவரது களங்கமற்ற தன்மை, அவரது ஒளிரும் சக்தி, அவரது தூய்மைப்படுத்தும் இயல்பு, அவரது பக்தர்கள் அனைவராலும் விரும்பப்படுவதும் விரும்பப்படுவதும் போன்றவை. இங்கு சுவர்ணா என்ற சொல் “எதைக் குறிக்கிறது. மிகவும் விரும்பப்படும் மற்றும் ஏங்கியது, குறைவற்றது மற்றும் தூய்மையானது”, முதலியன ஸ்ரீ அண்ணங்கார்ஆச்சாரியார் ‘தங்கம் போன்ற களங்கமற்ற திவ்ய ஸ்வரூபத்தை உடையவர்’ என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்திலிருந்து பல உதாரணங்களைத் தருகிறார்:

• ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவிருத்தத்தில் (85) ‘உலகு அளந்த மாணிக்கமே! என் மரகதமே! மாற்று ஒப்பரை இல்ல அணிப் பொன்னே!’ – மூவுலகையும் அளந்த ரத்தினம் நீ! எனக்கு பிடித்த மரகதம்! ஒப்பற்ற தூய தங்கம்!
• ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் பெரிய திருமொழியில் (4.9.8) பெருமாளின் அழகிய தங்க நிறத்தை பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்: ‘பொன்னின் வண்ணம் மணியின் வண்ணம் புரையும் திருமேனி’ – உங்கள் சாயல் பொன்னானது (திரேதா யுகத்தில்)

பரமாத்மாவின் சுவர்ண வர்ணம் குறிப்பிடப்படும் ஸ்ருதியிலிருந்து ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்:

• யதா பஷ்யঃ பஶ்யதே ருக்மவர்ணம் கர்தாராமீஷாம் புருஷம் ப்ரஹ்மயோனிம் |
• ததா வித்வான் புண்யபாபே விதுய நிரஞ்சனঃ பரமாம் சாம்யமுபைதி||(முண்டக உபநிஷத் 3.1.3) பொருள் : பொன் நிறமுள்ள, படைப்பாளரும், இறைவனும், முற்பிறவியான பிரம்மாவும், ஞானமுள்ளவராக (புருஷன்) ஒளிவீசும் பரமாத்மாவை பார்ப்பவர் பார்க்கும்போது எல்லா பாவங்களையும் தூக்கி எறிந்து, புண்ணியமும் அந்த உயர்ந்த துருப்பிடிக்காத ஒற்றுமையை அடைகிறது.

• ஆதித்ய வர்ணம் தமசாஸ்துபரே (புருஷ சூக்தம் 20) – சூரியனின் பிரகாசம் உள்ளவர் மற்றும் அறியாமைக்கு அப்பாற்பட்டவர்.
• ய ஏஷோந்தராதியே ஹிரண்மயஹ் புருஷோ த்ரிஷ்யதே ஹிரண்ய ஸ்மஷ்ருஹ் ஹிரண்ய கேஷா அப்ரணகாத் ஸர்வ ஏவ சுவர்ணஹ் | (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 1.6.6) – “பொன் தாடி மற்றும் பொன் முடியுடன், நகங்களின் நுனி வரை தங்க நிறத்தில் சூரியனுக்குள் காணப்படும் அந்த தங்க நபர்”.

முண்டக உபநிஷத்தின் (3.1.3) வசனத்தின் முக்கியத்துவத்தை சுவாமி சின்மயாநந்தா விளக்குகிறார் – சுய-பிரகாசமான (பொன்) இருப்பைக் கண்டவுடன், பார்ப்பவரின் உணர்தல் முற்றிலும் மாறுகிறது, மேலும் ‘அப்போது, ​​ஞானி, அனைத்துத் தகுதிகளையும் நீக்கிவிடுகிறான். குறைபாடுகள், துருப்பிடிக்காதது, மேலும் சமநிலையின் உச்ச நிலையை அடைகிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ஸ்ரீமத் ராமாயணத்திலிருந்து கூடுதல் ஆதரவை வழங்குகிறார், அங்கு சீதா பிரட்டி பகவான் ராமரை ‘தங்க நிறத்துடன் கூடிய ராமரின் முகம் – கச்சின்-னா தட்-ஹேம சமண வர்ணம்….” (சுந்தர காண்டம் 36.28) என்று விவரிக்கிறார்.

---

744- ஹேமாங்க-
பொன் மேனியன் -சுத்த சத்வ மயம்-நித்யம் அப்ராக்ருத சுத்த சத்வ மய அங்கங்கள்

வர்ணாதி₄ஷ்டா₂நம் ச நித்யம் தி₃வ்யம் ஸத்த்வ மயம் அங்க₃ ஸ்யேதி
ஹேமாங்க₃꞉
ஹிரண்மய புருஷ த்ருஸ்யதே–பொன்னிறமான புருஷனைக் காணலாம்

பொன்னானாய் இமையோர்க்கு என்றும் முதலானாய் -திரு நெடும் -10-

பொன் நிறமான சுத்த சத்வ மயமான அங்கத்தை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பொன் போன்ற திருமேனி யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பொன் மயமான அங்கங்கள் உடையவர் -ஸ்ரீசத்ய சந்தர் –

——————

744. ஹேமங்கா – அவர் தங்க நிறமுள்ள கைகால்களை உடையவர்

ஹேமா என்றால் தங்கம் என்றும் அங்க என்றால் மூட்டுகள் அல்லது உடல் உறுப்புகள் என்றும் பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஹேம இவ அங்கம் வபு: அஸ்ய இதி ஹேமாங்கஹ் – அவரது உறுப்புகள் தூய தங்கம் போன்றது, எனவே அவர் ஹேமாங்கா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் சாந்தோக்ய உபநிடதத்திலிருந்து (1.6.6) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘ஏஷா அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷஹ் – அவர் சூரியனின் சுற்றுவட்டத்தில் உள்ள தங்க ஆளுமை’ என்று கூறுகிறார். சூரியனின் மையமாக இருப்பதால், அவர் தங்கத்தைப் போல அதிகபட்ச பிரகாசத்தையும் திகைப்பையும் கொண்டிருக்கிறார், மேலும் அவரது உடல் தங்கத்தின் மினுமினுப்பைப் போல ஒளிரும், எனவே அவர் ஹேமங்கா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

சுவர்ணா மற்றும் ஹேமா ஆகியவை தங்கத்தைக் குறிக்கும் சமமான சொற்கள். ஹேமா என்ற சொல் ‘ஹி – கடௌ, விருத்தௌ சி – டு கோ, டு ப்ரோமோட்’ என்பதிலிருந்து உருவானது. ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘ஹிந்வந்தி வர்தயந்தி சோபாம் இதி ஹேமானி, தாத்ரிஷாநி அங்கனி யஸ்ய இதி ஹேமாங்கஹ்’ – திருமேனியின் அழகை மேம்படுத்தும் உறுப்புகளை உடையவர் அல்லது தங்கத்தை ஒத்த அவயவங்களை உடையவர், அவரது அழகை மேம்படுத்தும் நாமத்திற்கு பின்வரும் வழித்தோன்றலைக் கொடுக்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், நித்யம், திவ்யம், சத்வ மயம் அங்கம் அஸ்ய இதி ஹேமாங்கஹ்’ என்று நித்தியமான, பரலோக, சுத்த-சத்வப் பொருட்களால் ஆன அவரது உடலின் அவயங்களைக் குறிப்பிடுவதாக நாமாவை விளக்குகிறார்.

Sri PeyAzhwar விவரிக்கிறார் இந்த புகழ்பெற்ற Pasuram from Moondram Thiruvanthathi:
திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் * திகழு
மருக்கனணிநிறமுங் கண்டேன்* செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கங் கைக்கண்டேன்*
என்னாழி வண்ணன்பா லின்று Meaning: I have seen the glory of SRI, the Lord consort; இறைவனின் பொன் வடிவத்தை நான் கண்டேன், அவரது மயக்கும் உடலையும், சூரியனைப் போன்ற அவரது பிரகாசத்தையும் கண்டேன்; அவரது ஒருபுறம், அவர் போர்க்களத்தில் எதிரொலிக்கும் தெய்வீக சுதர்சன் சக்கரத்தை வைத்திருப்பார், மறுபுறம் அவர் தெய்வீக சங்கை வைத்திருக்கிறார்.

---

745-வராங்க
விலஷணமான திரு மேனி –ஸ்ரீ வர மங்கை–ஸ்ரீ வர வர முனி போல்– வர அங்கங்கள் கொண்டவன்

ததே ₃ததௌ₃பநிஷத₃ம் தே₃வக்யா க்ரியமாண பதிநிந்ஹுத தி₃வ்ய சிந்ஹம் ஆவிஷ்க்ருதமிதி
வராங்க₃꞉ । யதா₂
புல்ல இந்தீவர பத்ராபம் சதுர் பாஹும் நிரீஷ்ய தம் ஸ்ரீ வத்ஸ வக்ஷஸம் ஜாதம் துஷ்டாவ
ஆநக துந்துபி –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-3-8-
ஆநக துந்துபி எனப்படும் வஸூ தேவர் அப்போது பிறந்த கிருஷ்ணனைக் கண்டார்
நீல அல்லி மலரின் இதழ்கள் போன்ற நிறமும் நான்கு திருத்தோள்களும்
ஸ்ரீ வத்ஸம் கொண்ட திருமார்பும் கண்டு மகிழ்ந்தார்

கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண்ணினையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே (745-வராங்க) அவ்வண்ணத்து அவர்(744- ஹேமாங்க-)-திரு நெடு -21-
கண் கை கால் தூய செய்ய மலர்களாச் சோதி செவ்வாய் முகிழதா (745-வராங்க)சாயல் திரு மேனி(744- ஹேமாங்க-)
தண் பாசடையா தாமரை நீள் வாசத் தடம் -8-5-1-
கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியன் நான்கு தோளன் -8-8-1-

தேவகியின் பிரீதிக்காக மறைக்காமல் அவதரித்த உப நிஷத்தில் கூறப்பட்ட திவ்ய மங்கள
விக்ரஹத்தை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த அழகிய அங்கங்கள் உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வராங்க -உத்தமமான அங்கங்களை யுடையவர் -அவராங்க -ஸ்ரீ ரெங்கத்தை அடைந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————-

745. வராங்கா – அழகான உறுப்புகளை உடையவன்

வாரா என்ற சொல்லுக்கான அகராதி அர்த்தங்கள்: i) சிறந்த, சிறந்த, மிக அழகான; ii) வரம்; iii) ஒரு ஆசை; பல்வேறு விளக்கங்கள் இந்த வெவ்வேறு அர்த்தங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘வாரணி ஷோபனானி அங்கானி அஸ்ய அஸ்தி இதி வராங்கஹ் – அவரது உறுப்புகள் அழகாகவும், வசீகரிக்கும் விதமாகவும் இருப்பதால், அவர் வராகன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், கவர்ச்சிகரமான உடல் கொண்டவர்’. ‘மேகஷ்யாமம் பீடகௌஷேயவாசம் ஸ்ரீவத்ஸாங்கம் கௌஸ்துபோத் பாஸிதாங்கம்’ போன்ற தியான ஸ்லோகங்கள் அவருடைய அழகிய அங்கங்களைப் பற்றிய கிராஃபிக் விளக்கத்தைத் தருகின்றன.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ‘வார’ என்ற சொல்லுக்கு ‘விருப்பம்’ அல்லது ‘பிரார்த்தனை’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் தேவகியின் பிரார்த்தனைக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக அவர் வான முத்திரைகள் போன்ற வடிவங்களில் தோன்றியதால், அவர் அழைக்கப்படுகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார். வராங்கஹ் – ‘ததேதத் ஔபநிஷதம் தேவக்ய வ்ரியமானம் அதிநிஹ்நுதா திவ்ய ச்சின்னம் அவிஷ்கிருதம் இதி வராங்கா. ஸ்ரீ பட்டர் நம்மை ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் (5.3.8) குறிப்பிடுகிறார், இது குழந்தை கிருஷ்ணரின் இந்த அழகை வாசுதேவரின் வார்த்தைகளில் விவரிக்கிறது:

புல்லேண்டீவர பத்ரபாம் சதுர்-பாஹும் உதீக்ஷ்ய தம் |
ஸ்ரீவத்ஸ வக்ஷஸம் ஜாதம் துஷ்டாவ அனகதுந்துபிஹ் || பொருள்: அனகதுந்துபி (வாசுதேவர்) முழுக்க முழுக்க நீல நிற லில்லி மலர் இதழின் நிறமும், நான்கு கரங்களுடனும், மார்பில் ஸ்ரீவத்சரின் மாய முத்திரையுடனும் இருப்பதைக் கண்டு, அவரைத் துதிக்கத் தொடங்கினார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா நாமத்தை, தம்மைத் தியானிப்பவர்களுக்குப் பிரியமான (அன்பான) வடிவத்தைக் கொண்டவர் என்று விளக்குகிறார். இவ்வாறே ‘வர’ என்ற சொல்லுக்கு ‘அன்பானவர்’ என்று பொருள் தருகிறார்.

ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தில், ஹனுமான், சுந்தர காண்டத்தில், தூதரின் நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்த விரும்பியபோது, ​​​​அன்னை சீதைக்கு ராமரின் அழகை விவரிக்கிறார். பகவான் அனுமன் 5.35.8 முதல் 5.35.22 வரையிலான வசனங்களில் இறைவனின் அழகையும் பண்புகளையும் அற்புதமாக விவரிக்கிறார். இந்த வசனங்களில் முதலாவது:

रामः कमल पत्र अक्षः सर्व भूत मनो हरः |
ரூப தாக்ஷிண்ய ஸம்பன்னঃ ப்ரஸூதோ ஜனக் ஆத்மாஜே || பொருள்: ஜனகனின் மகளான சீதையே! ராமரின் கண்கள் தாமரையின் இதழ்களைப் போன்றது. அவர் ஒரு அழகானவர், அனைத்து உயிரினங்களின் இதயங்களையும் ஈர்க்கிறார். அவர் பிறப்பால் அருளும் சாமர்த்தியமும் பெற்றவர்.

மேலே மூன்று நாமங்களை வரிசையாகப் பார்த்தோம், அவை அனைத்தும் அவனது வடிவத்தின் அழகை விவரிக்கின்றன: சுவர்ண-வர்ணம், ஹேமங்கா, வராங்கா. ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் மூன்று நாமங்களால் தெரிவிக்கப்பட்ட கருத்துக்களில் உள்ள நுட்பமான வேறுபாடுகளைக் குறிப்பிட்டு தனது விளக்கத்தை அளிக்கிறார்.
சுவர்ண-வர்ணா – இயற்கையான தோற்றம் கொண்டவர்
ஹேமங்கஹ் – அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்க்கும் மற்றும் கவர்ந்திழுக்கும் அழகான உறுப்புகளைக் கொண்டவர்.
வராங்கா – அனைத்து சாமுத்ரிக லக்ஷணங்களையும் ஒரே இடத்தில், தன் வடிவில் கொண்டு வருபவர்.

மனித உருவில் அழகு காமத்தை வரவழைப்பது போல, தெய்வீக வடிவத்தின் அழகு பக்தியைத் தூண்டுகிறது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கருத்து தெரிவிக்கிறார். நாம் கடந்து வந்த மூன்று நாமங்கள், விஷ்ணுவின் தெய்வீக வடிவத்தின் அழகை நமக்கு உணர்த்துகின்றன, அவருடைய வடிவத்தை நடுநிலையாக்குபவர்களிடம் பக்தியை தூண்டுகிறது.

---

746-சந்தந அங்கதீ-
அழகிய திவ்ய பூஷணங்கள் அணிந்தவன்-சந்தனம் -ஆஹ்லாத கரம்-அங்கதீ-திருக்கை பூஷணம் -அனைத்துக்கும் உப லக்ஷணம்

சந்த₃நாநி – ஆஹ் லாத₃நாநி, அநந்ய ஆப₄ரண மப்யங்க₃ம் ஸ்வ ஸம்வலிதத் தயோந்மீல்ய
த₃த₃தீதி வா, கேயூர உபலஷணேந வா தி₃வ்ய பூ₄ஷணாந் யங்க₃தா₃தீ₃நி பூ₄யிஷ்டா₂ந்யஸ்யயதி
சந்த₃நாங்க₃தீ₃ |
பூ₄ம நீநி ப்ரத்யய꞉ ॥
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடம் -ஆபரணங்களுக்கு அழகூட்டும் பெருமாள்
பல பலவே ஆபரணம் -2-5-9’கண்கள் சிவந்து –சுடர் இலகு விலகு மகர குண்டலத்தன் -8-8-1-

வேறே ஆபரணங்கள் வேண்டாத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்
ஆபரணங்கள் இவனிடம் சேர ஆசைப்பட்டு சேர்ந்து அழகு பெறுமே

மகிழ்ச்சி அளிக்கும் தோள் வளை முதலிய திவ்ய ஆபரணங்களை மிகுதியாக அணிந்து இருப்பவர் –
திருமேனியே திரு ஆபரணம் -அழகிய வஸ்துக்கள் திவ்ய ஆபரணமாக இவரால் ஆகும் –
கேயூரம் முதலிய திவ்ய ஆபரணங்களைக் கொண்டவர் என்றுமாம் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மகிழ்ச்சி தரும் தோள்வளைகளை அணிந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சந்தனத்துடன் கூடிய தோள் ஆபரங்களை யுடையவர் -சந்தனம் போன்ற பூஜைக்கு உரிய பொருள்கள் யுடையவர் –
வாலியின் மைந்தன் அங்கதனை பக்தனாக உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

746. சந்தனஅங்காடி – மகிழ்ச்சிகரமான கவசங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்

சந்தனா என்றால் சந்தனம் மற்றும் அங்கதா என்றால் கையின் மேல் பகுதியில் அணியும் கவசங்கள் அல்லது வளையல்கள். அங்கதாவை கேயூரம் என்றும் அழைப்பர், இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘சந்தனைஹ் ஆஹ்லாதனைஹ் அங்கதை: கேயூரைஹ் பூஷித இதி சந்தனங்கடீ – அவர் தனது அழகான கவசங்களில் மயக்கும் சந்தனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், எனவே அவர் சந்தனங்கடே’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். செருப்பு பேஸ்ட் ஒரு நறுமணத்தை அளிக்கிறது, இது வசீகரிக்கும். கைக்கவசம் பொதுவாக அரசர்களால் அணியப்படுகிறது மற்றும் நபருக்கு அழகு மற்றும் கம்பீரத்தை சேர்க்கிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவானின் உடலே எல்லையற்ற அழகிய நகை என்றும், அங்காடி போன்ற பொருட்கள் அவனது உடலுடன் இணைந்தால் அவற்றின் இன்பமான தோற்றத்தைப் பெறுவதாகவும், அதனால் அவர் சந்தனங்காடி என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். எனவே அழகான நகைகள் அவரது உடலை அலங்கரிப்பதில்லை, ஆனால் அவரது அழகான உடல் அவரது உடலில் வைக்கப்படும் நகைகளை அலங்கரித்து, அவற்றை அழகுபடுத்துகிறது. அங்கதா அல்லது கேயுரா என்பது அவருடன் இணைந்ததன் மூலம் அவற்றின் மேம்பட்ட தோற்றத்தைப் பெறும் நகைகளின் வகைகளுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு மட்டுமே.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், சந்தனா என்ற சொல் ‘சந்த் – அஹ்லாதே தீப்தௌ கா – மகிழ்ச்சியாக இருக்க, பிரகாசிக்க’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது என்று விளக்குகிறார். எது இன்பத்தை உண்டாக்குகிறதோ அது சந்தனம் – சந்த்யதே அனேன, சந்தயதி வா யத், தத் சந்தனம் இதி – எதன் மூலம் மகிழ்ச்சியை அடைகிறதோ, அது மகிழ்ச்சியைத் தருவதற்குக் கருவியாக இருக்கிறதோ, அது சந்தனம். ‘அங்கதா’ என்ற சொல் பெறப்பட்டது – அங்கம் தயதே, தாயாதி, த்யாதி வா. தொடர்புடைய வேர்கள்: டெங் – பாலனே – பாதுகாக்க, போற்றுவதற்கு (தயாதே); அல்லது தைப் – சோதனே – சுத்திகரிக்க, சுத்திகரிக்கப்பட (தாயாதி); அல்லது செய் – அவகண்டனே – வெட்டுவது, பிரிப்பது, நகர்த்துவது (த்யாதி). கையின் மேல் பகுதியில் (கேயூரம்) அணியும் ஆபரணத்திற்கு இந்த சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கவசங்கள் என்பது எதிரிகளின் வாள்களிலிருந்து தோள்களைப் பாதுகாப்பதற்காக மேல் கையில் அணிந்திருக்கும் பாதுகாப்பு ஆபரணங்கள்.

ஸ்ரீ வசிஷ்டரும் சந்தனா என்ற சொல்லுக்கு ‘மகிழ்ச்சி’ என்ற பொருளையும், ‘அங் – போ’ என்ற மூலத்தையும் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘நம் அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கான வழிகளை அல்லது வழிகளைத் தருபவர் -‘ என்று நாம சந்தனஅங்காடியை விளக்குகிறார். அஹ்லாதாலரீம் கதிம் யோ ததாதி’.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில் (2.5.6) விவரிக்கிறார் – பலாபலவே அபாரணம் பெரும் பலாபலவே – அவர் மீது இருக்கும் நகைகள் எண்ணற்றவை.
பகவானின் ஒவ்வொரு அங்கமும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு மற்ற அனைத்து உறுப்புகளின் அழகையும் பூர்த்தி செய்வதால் பகவானின் அழகை, ஸ்ரீ
நம் ,
கொண்டல் வண்ணன் சுடர்முடியன் நான்கு தோளன் குனி சார்ங்கன்,
ஒஞ்சங் கதைவா ளாழியான் ஒருவன் அடியே னுள்ளானே. பொருள்:
பெரிய சிவந்த கண்களும், பழுத்த பவழ உதடுகளும், முத்து போன்ற வெண்மையான பற்களும், மகர மீன் வடிவிலான பிரகாசமான தொங்கும் காது வளையங்களும், மழை மேகம் போன்ற கருமையும், ஒளிரும் கிரீடமும், நான்கு கரங்களும், அழகான வில், வட்டு ஏந்தியவர். , சங்கு மற்றும் சூலாயுதம் என் சிந்தனையில் பதிந்து நிற்கிறது.

ஸ்ரீ ராமானுஜ ஆச்சாரியார் தனது ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யத்தில் பகவானின் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட திருமேனியை வெளிப்படுத்தும் போது தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறார்:
அதி மனோஹர கிரிட சூடவதம்சக மகர குண்டல க்ரைவேயக ஹார கேயூர கடக ஸ்ரீவத்ச கௌஸ்துப முக்தாதாமா உதார பந்தன பீதாம்பர காஞ்சிதௌஸ்தீபம் ஹுஷிதம். பொருள்:
இறைவன் அழகிய கிரீடத்தை (அதி மனோகர கிரீட மகுட) அணிந்துள்ளார். பட்டாபிஷேகத்தின் போது மகுடம் அணியப்படும் கிரீடம் மன்னர் அணியும் கிரீடம். இந்த இரண்டு வார்த்தைகளின் ஒருங்கிணைந்த பயன்பாடு பெருமாளின் மேன்மையை சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிறுவுகிறது. அவர் கேள்விக்கு இடமில்லாத இறுதி மன்னர். அவர் நெற்றியின் மேற்புறத்தில் தொங்கல் (சூடா), காதுகளுக்கு அலங்கார உறை (வதம்சகா), மீன் உருவம் (மகர குண்டலம்), கழுத்து பட்டை (கிரைவேயகா), மார்பில் தொங்கும் சங்கிலிகள் வரிசைகள் ஆகியவற்றை அணிந்துள்ளார். (ஹாரா), கைப்பட்டைகள் (கேயுரா), மணிக்கட்டை அலங்கரிக்கும் வட்டப் பட்டை (கடகா), மார்பில் உள்ள மச்சம் போன்ற குறி (ஸ்ரீவத்சா). அவர் மார்பில் புகழ்பெற்ற கூஸ்துப ரத்தினம் உள்ளது. அவர் சரம் கொண்ட முத்துக்களை (முக்தாதாமா) அணிந்துள்ளார். இடுப்பில் அணிந்திருக்கும் பேண்ட் (உதரபந்த), தங்க மஞ்சள் பட்டுத் துணி (பீதாம்பரா) மற்றும் இடுப்பில் ஒரு பெல்ட் போல பயன்படுத்தப்படும் நெய்த தங்க நூல்களின் பட்டை, அழகான கணுக்கால் (நூபுரா) மற்றும் பல நகைகள். பெருமாளுடன் இணைந்த இந்த நகைகள் ஒவ்வொன்றும் தெய்வீக வாசனையை (திவ்ய காந்தியா) வெளிப்படுத்துவதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கடவுள் பிரகாசமாக இருக்கிறார், அது எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. தவிர, அவர் வைஜயந்தி வனமாலா (மங்காத மலர்களின் மாலை) அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் பஞ்ச ஆயுதங்களை வைத்திருக்கிறார். சங்கு, வட்டு, தண்டாயுதம், வாள் மற்றும் வில் அவரது கைகளில். கடவுள் பிரகாசமாக இருக்கிறார் மற்றும் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் ஒரு அழகு. தவிர, அவர் வைஜயந்தி வனமாலா (மங்காத மலர்களின் மாலை) அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் பஞ்ச ஆயுதங்களை வைத்திருக்கிறார். சங்கு, வட்டு, தண்டாயுதம், வாள் மற்றும் வில் அவரது கைகளில். கடவுள் பிரகாசமாக இருக்கிறார் மற்றும் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் ஒரு அழகு. தவிர, அவர் வைஜயந்தி வனமாலா (மங்காத மலர்களின் மாலை) அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் பஞ்ச ஆயுதங்களை வைத்திருக்கிறார். சங்கு, வட்டு, தண்டாயுதம், வாள் மற்றும் வில் அவரது கைகளில்.

பெருமாளின் தெய்வீக அருளின் தோற்றம் (திவ்ய கடாக்ஷம்) உலகம் முழுவதையும் மகிழ்விக்கிறது. இவ்வாறு வைகுண்டத்தையும் பெருமாளையும் வர்ணித்த ஸ்ரீ ராமானுஜர், தன்னை நிலைநிறுத்துவதற்காக இந்த தரிசனத்தை தினமும் ஒரு முறையாவது நினைவு செய்ய வேண்டும் என்று கூறுகிறார். அதனால்தான் ‘ததஶ்ச ப்ரத்யஹம் ஆத்மா ஜீவண்ய ஏவமனுஸ்-மராத்தே’ என்கிறார்.

இந்த பேரின்பத்தை உணர்ந்து கொள்ள பக்தர்கள் எப்பொழுதும் ஆவலாக இருக்க வேண்டும் என்றும், அவருடைய சேவையில் ஈடுபடுவதற்கு அரிப்பு இருக்க வேண்டும் என்றும் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருவாய் மொழி (10.1.8) என்று நம்மைக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பெருமாளின் நகையை விவரிக்கிறார்: ‘தயாரதன் பெற்ற மரகத மணித் தடத்தையே’. விஷ ஜந்துக்களின் பயத்தை நீக்கும் குணம் மரகத மணிக்கு உண்டு, ஏனெனில் அவை தன் இருப்பிடத்திற்கு அருகில் கூட நெருங்காது. அதேபோல், ராமர் இருக்கும் இடத்தை எதிரிகள் நெருங்க மாட்டார்கள். தடம் என்ற சொல் குளிர்ந்த நீர் தேக்கத்தைக் குறிக்கிறது, மேலும் ராமர் கருணை நிறைந்த ஏரி போன்றவர்.

ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் சந்தனா என்ற சொல்லுக்கு ‘செருப்பு’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் தனது உடலில் மகிழ்ச்சியான செருப்பால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதால் அவருக்கு இந்த நாமம் இருப்பதாக விளக்கம் தருகிறார்.

---

747-வீரஹா
வீரர்களை மாய்த்த வீரன்

அதி முக்₃த₄ஸ்தநந்த₄யோ அ)பி பூதநா ஶகடார்ஜுநாதீ₃ன் ஸுராரீன் வஞ்சகான் ஸமூலகா₄தம் ஹந்தீதி
வீரஹா ।
பேய் முலை உண்டு களிறட்ட தூ முறுவல் பிரான் -5-3-8-
வெந்திறல் வீரரின் வீரர் ஒப்பார் -பெரிய திருமொழி -2-8-2-

முலைப் பால் உண்ணும் சிறு பருவத்திலும் பூதனை சகடாசுரன் இரட்டை மருதமரங்கள் போன்ற அசுரர்களை
வேரோடு களைந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தர்மத்தைக் காப்பாற்றும் பொருட்டு வீரர்களான அசுரர்களை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

வீரர்களை அழிப்பவர் -முக்ய பிராணன் அற்றவரை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

747. வீர-ஹா – பேய்களைக் கொன்றவன் 

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. பேய்களைக் கொல்பவர்
2. தன்னை தியானிப்பதில் இருந்து மற்றவர்களை திசை திருப்புபவர்களை அழிப்பவர்
3. யமனின் பந்தங்களை அழிப்பவன்
4. ஜீவர்களை அவர்களின் பாதையில் உள்ள தடைகளை நீக்கி மோட்சத்திற்கு வழிநடத்துபவர்
5. அவர் தனது படைப்புகளுக்கு வெவ்வேறு வழிகளை வழங்குகிறார்.
6. அசுரர்களை அழிக்கும் போது கருடன் மற்றும் வாயுவுடன் இருப்பவர்

வீரா என்பது பொதுவாக வீரம் கொண்ட ஒருவரைக் குறிக்கிறது மற்றும் இந்த நாமத்தில் அது தர்மத்திற்கு எதிராக செயல்படும் வீரம் மிக்கவர்களைக் குறிக்கிறது. இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘தர்மத்ரானாய வீரன் அசுரமுக்யான் ஹந்தி இதி வீரஹ – அசுரர்கள் அல்லது அசுரர்கள் போன்ற தர்மத்திற்கு எதிராகத் திரும்பிய ஆக்ரோஷமான போராளிகளை அழிப்பதால் அவர் வீரஹா’ என்று விளக்குகிறார். ஹனுமான், சுக்ரீவன் போன்ற வீரம் மிக்கவர்களை பகவான் பாராட்டினாலும், அவர்களுடன் பழகினாலும், அத்தகைய வலிமையானவர்கள் தர்மத்தின் கொள்கைகளுக்கு எதிராகச் செயல்படும்போது அவர் அதை எண்ணமாட்டார். ஹிரண்ய கசிபுவையும் ராவணனையும் அழித்தது போல் அவர்களையும் அழிப்பான்.

பகவான் சம்சாரிகளுக்கு சரியான பாதையைக் காட்டுகிறார், அவர்களுக்கு முக்தி தருகிறார், தவறான பாதைகளில் இருந்து அவர்களை வழிநடத்துகிறார் – விவிதாஹ் சம்சாரிணாம் கதிஹ் முக்தி-பிரதானேன ஹந்தி இதி வீர-ஹா, எனவே அவர் வீரஹா. இங்கு ‘han–to go’ என்ற வேர் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் குழந்தை கிருஷ்ணனை வஞ்சகமாகக் கொல்ல முயன்ற பூதனா, சகடா போன்றவர்களின் ‘வீரர்’களுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளைத் தருகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் கூறும் மற்றொரு விளக்கம் என்னவென்றால், அவர் வார்த்தைகளில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களை அழித்து, அவர்களின் திறமையை தவறாகப் பயன்படுத்தி தவறான வாதங்களைக் கொடுத்து, மக்கள் அவரைத் தியானிப்பதைத் தடுக்கிறார், எனவே அவர் வீர-ஹா – ‘ஸ்வ-வேதனா விஹந்த்ரின் ஹைதுகா-‘ என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். வீரன் ஹடவான் இதி வீர-ஹா.

ஸ்ரீ பட்டர் மேலும் விளக்குகிறார், ‘கஜேந்திரனுக்காக யமனுடனான வலுவான பிணைப்பை நீக்கியவர்’ – மோக்ஷயாமாஸ நாகேந்திரம் பாஷேப்யா சரணாகதம் (விஷ்ணு தர்மம் 69). நிருக்தி ஆசிரியர் ‘வீரம் தத்-பாதகம் மிருத்யும் ஹதவான் வீர-ஹ மாதஹ்’ என்று சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தனது திருவாய் மொழி பாசுரத்தில் சில நிகழ்வுகளை விவரிக்கிறார் (5.3.8):
பேய்முளை யுண்டு சகடம் பாய்ந்து மருதிடைப்
போய்முதல் சாய்த்து, புல்வாய் பிளந்து களிறட்ட,
தூமுறு வல்தொண்டை, வாய்ப்பிரானையென் நாள்கொலோ,
யாமுறு கின்றது தோழீ! அன்னையர் நாணவே? பொருள்:  பூதனையின் பாலை உறிஞ்சி கொன்று, வண்டியை அடித்து, இரட்டை மருது மரங்களைக் கிழித்து, பகாசுரன் பறவையின் கொக்கைக் கிழித்து, சிதைந்த யானையைக் கொன்றான். அவர் அனைவரையும் கொன்றார், பின்னர் தனது பிரகாசமான முத்து பற்களால் சிவப்பு பவள உதடுகளின் வழியாக ஒரு மென்மையான கலை புன்னகையுடன் சிரித்தார், அது அவர் ஒரு சாதனையை அடையும் போதெல்லாம் அவரது சிறப்பியல்பு.

ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் அவரை ‘வீரர்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட வீரன்’ என்று குறிப்பிடுகிறார் – வெம் திரள் வீரரில் வீரர் ஒப்பார் (பெரிய திருமொழி – 2.8.2).

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், விஷ்ணு எங்கே இருக்கிறாரோ அங்கே வெற்றி இருக்கிறது, வீரன் இருக்கும் இடத்தில் அவசியம் இல்லை என்று விரிவாகக் கூறுகிறார். தர்மம் இருக்கும் இடத்தில் வெற்றி இருக்கிறது. வலிமை உள்ளவர், ஆனால் தீய செயல்களில் ஈடுபடுபவர் அல்லது அப்பாவிகளை சித்திரவதை செய்பவர் ‘அபராதி’ அல்லது அபாரதம் செய்தவர். பகவான் இந்த மக்களை அழித்து, எந்த தடயமும் இல்லாமல் அவர்களை அழிக்கிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் – விருத்த கதின் ஹந்தி இதி வீர-ஹ என்ற வழித்தோன்றலைத் தருகிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர், ‘இர் -கடௌ – போக’, மற்றும் ‘ஹம்ம் – கடௌ – போக’ – விவிதம் இரதி இதி வீரஹ – என்ற வேர்களைப் பயன்படுத்தி, வெவ்வேறு வழிகளில் நகரும் அனைத்து வெவ்வேறு உயிரினங்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம் மற்றொரு விளக்கத்தைத் தருகிறார்; தான்ச யோ ஹந்தி – கமாயதி – அவர்கள் செல்வதை சாத்தியமாக்குபவர் வீர-ஹ – சர்வேஷாம் பஹுதா இரணாம் ஜந்துநாம் கமயிதா விஷ்ணுஹ்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா ‘விஹ் – கருடா’ மற்றும் ‘இரஹ் – வாயு’ ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி ‘தாப்யம் ஹந்தி கச்சதி இதி வீர-ஹ – அசுரர்களை அழிப்பதில் கருடன் மற்றும் வாயுவுடன் இணைந்து செல்வதால் விஷ்ணு வீர-ஹா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார்: விசேஷேண இரயந்தி க்ஷிபந்தி தர்ம மார்க்கம் இதி வீரஹ கம்ச ராவண ப்ரபிரிதாயா; தான் வீரன் ஹந்தி இதி வீர-ஹ – கம்சா, ராவணன் போன்ற தர்மத்தின் பாதையை புறக்கணிப்பவர்களை அழிக்கிறான்.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தா, பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை பல்வேறு அல்லது வேறுபட்ட பாதைகளை அல்லது வழிகளை வழங்குபவர் வீரஹா என்று விளக்குகிறார்.

அதர்மத்தின் வழியைப் பின்பற்றி, பகவானால் அழிக்கப்படுபவர்கள் இருப்பதைப் போலவே, நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் காமம், க்ரோதா, மோஹம், மாத்சார்யம் மற்றும் லோப வடிவங்களில் உள் எதிரிகள் இருப்பதை தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். இந்த நாமத்திலிருந்து பெறப்படும் பாடம் என்னவென்றால், இந்த நாமத்திலிருந்து பெறப்படும் மந்திரத்தை உச்சரிப்பதும் தியானிப்பதும், அவரை உணருவதற்குத் தடையாக இருக்கும் இந்த உள் எதிரிகளை அவர் அழிக்கும்.

---

748-விஷம
வேறுபட்ட செயல்களை செய்பவன்

ஏவம் ருஜு குடிலா ஸேயேஷு ஷேமங்கர ப₄யங்கர விஷம வ்ருத்தத்வாத்₃
விஷம ꞉ ॥
பவித்ராணாம் இத்யாதி
என் பொல்லாத் திருக் குறளா செய்குந்தா வரும் தீமை உன்னடியார்க்குத் தீர்த்து (ஷேமங்கர)அசுரர்க்கு தீமைகள் செய்குந்தா(ப₄யங்கர) -3-6-1-

நல்லவர்க்கு நன்மையையும் தீயவருக்கு பயத்தையும் தருவதனால் வேற்றுமை உள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

அனைவரையும் காட்டிலும் வேறுபட்டவர் ஆதலின் தமக்கு ஒப்பு இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிவனால் அருந்தப் பட்ட விஷத்தின் துன்பத்தையும் நாம ஸ்மரணத்தாலே போக்கியவர் -ஒப்பற்றவர் –
அவிஷம -என்ற பாடத்தில் பாரபஷம் இல்லாதவர் என்றுமாம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

748. விஷம – அவர் ஒப்பற்றவர்

சாமம் என்றால் சமம், விஷமம் என்றால் சமம் இல்லாதவன். இந்த அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்தி ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸமோ நாஸ்ய வித்யதே ஸர்வவிலக்ஷணத்வாத் இதி விஷமஹ் – அவர் எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவர், எந்த அர்த்தத்திலும் சமமானவர் இல்லை, எனவே அவர் விஷமஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் பகவத் கீதையில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (அத்தியாயம் 11 வசனம் 43) அங்கு அர்ஜுனன் பிரகடனம் செய்கிறார்:
பிதாஸ்ஸி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய த்வமஸ்ய பூஜ்யஶ்ச குருர்-காரியான் |
ந த்வத்-ஸமோஸ்தி அப்யாதிகஹ் குடோ’ன்யோ லோக-த்ரயேப்யபி அப்ரதிமப்ரபாவா || பொருள்: நீங்கள் இந்த உலகத்தின் தந்தை, அசையும் மற்றும் அசையாது. நீங்கள் அதன் ஆசிரியர் மற்றும் வணக்கத்திற்கு மிகவும் தகுதியானவர். உமக்கு நிகரானவர் எவருமில்லை. ஒப்பற்ற பெருந்தன்மை உடையவனே, மூன்று உலகங்களிலும் உன்னை விடப் பெரியவன் எப்படி இருக்க முடியும்?

வி-ஷமா என்ற சொல் ‘வி + ஸமஹ் = விஷமஹ்’ – விகதஹ் ஸமோ யஸ்ய இதி வி-ஷமஹ் – சமம் இல்லாதவன் விஷமஹ் என்ற சொல்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் கூறுகையில், அவருடைய விசமத்தின் குணம், நல்லவர்களையும் கெட்டவர்களையும் அவர் நடத்தும் மாறுபட்ட நடத்தையில் பிரதிபலிக்கிறது. பகவான் ‘கணிக்க முடியாத மற்றும் முரண்பட்ட செயல்களைக் கொண்டவர்’ – வி ஷமா, ஏனென்றால் அவர் வெவ்வேறு நபர்களுடன் வெவ்வேறு வழிகளில் செயல்படுகிறார் என்பது அவரது விளக்கம். அவர் தனது பக்தர்களுடன் மிகவும் கருணையுள்ளவர், மேலும் அவர் பயமுறுத்துபவர் மற்றும் தர்மத்தை மீறுபவர்களை பயமுறுத்துகிறார்.

Sri VV Ramanujan refers Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi (2.6.1), where the Azhwar explains this Guna of Bhagavan:
வைகுந்தாமணிவண்ணனே, என்போல்லாத்திருக்குறளா,
என்னுள்மன்னி, வைகும்வைகல்தோறும் அமுதாயவானேறே , செய்குந்தாவருந்தீமையுன்னடியார் செய்கிறேன். பொருள்: ஓ பரமபத நாதனே! நீல நிற இறைவனே! என் அழகிய வாமனா! என் இதயத்தில் எப்பொழுதும் இனிய அமிர்தத்தைச் சுவைப்பவனே! தேவர்களின் சிங்கம்! குந்தா! (இறைவனின் பெயர்களில் ஒன்று குந்தன்), பாகவதர்களின் தொல்லைகளை நீக்க அசுரர்களை தொந்தரவு செய்பவன்; நான் உன்னை உறுதியாகவும் இறுக்கமாகவும் பிடித்தேன், அதை நான் ஒருபோதும் நழுவ விடமாட்டேன்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவாய் மொழி பாசுரத்தில் (7.8.3) அவரது சில குறும்புச் செயல்களை குறிப்பிடுகிறார்: மகாபாரதப் போரில் அர்ஜுனனின் தேரோட்டியாக, அவர் முழு தேரையும் சிறிது தாழ்த்துவார் அல்லது பீஷ்மரின் அம்புகள் அர்ஜுனனை நோக்கி எறியும் வகையில் உயர்த்துவார். அவர்கள் அவரை இழக்கிறார்கள். மறுபுறம், எதிரிகளுக்காக அர்ஜுனனின் அம்புகள் அவர்களின் இலக்குகளைத் தவறாமல் தாக்குவதை உறுதி செய்தான். அர்ஜுனனுக்கும் ஜெயத்ரதனுக்கும் இடையே நடந்த போரில், சூரியனைத் தடுக்க அவர் தனது சுதர்சன சக்கரத்தைப் பயன்படுத்தினார், அதனால் சூரியன் மறைந்துவிட்டது என்று நினைக்கும் வரை மறைந்திருந்த ஜெயத்ரதன், திறந்த வெளியில் வந்து, கிருஷ்ணன் சக்கரத்தை அகற்றியதால், அர்ஜுனனால் அழிக்கப்பட்டான். இவை அவருடைய ‘விடாமங்கள் அல்லது லீலாக்கள் அல்லது குறும்புகளின்’ சில நிகழ்வுகள்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தம் திருவாய்மொழியில் பெருமாளை ‘ஒட்டார் மிக்காரை இளையா மாமா (2.3.2)’ – ‘நீ ஒரு பெரிய அதிசயம் (மா-மாயன்) அல்லது உயர்ந்தவர் இல்லாதவர்’ என்று விவரிக்கிறார்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யாபூஷன் ‘பக்த பக்ஷபதித்வாத் விஷமஹ்’ என்று விளக்கம் தருகிறார் – அவர் தனது பக்தர்களிடம் சாதகமாக இருப்பதால், அவர் வி ஷமா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், துல்லியமாக பகவானின் இந்த விஷம குணத்தையே அவர் தனது படைப்புகள் அனைத்திலும் பிரதிபலிக்கிறார் – அவருடைய ஒவ்வொரு படைப்பும் தனித்துவமானது என்பதால், எந்த இரண்டு படைப்புகளும் எல்லா வகையிலும் ஒரே மாதிரியாக இருக்காது. ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ஒவ்வொரு நாமத்துக்கும் சிக்கலான இலக்கண அடிப்படையை மிக விரிவாக விளக்குகிறார், மேலும் அவரது விளக்கத்திற்கு கூடுதலாக, நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை விளக்கும் ஒவ்வொரு நாமத்திற்கும் ஒரு ஸ்லோகத்தையும் இயற்றியுள்ளார். தற்போதைய நாமத்திற்கான அவரது ஸ்லோகம்:
ச விஷ்ணுரேகோ விஷமஹ் புராணம் கரோதி விஷ்வம் விஷமம் ஸ்வபாவாத் |
தமானுக்குர்வன் விஷமம் ப்ரவ்ரித்தா ஸம்பத் விபச்-சாபி ஜகத் ப்ரஸ்ரிப்தா || பொருள்:
புராண புருஷன், விஷ்ணு, எல்லோரிடமிருந்தும் வேறுபட்டவர், மேலும் வேறுபட்டவர். அவனுடைய இந்த குணத்திற்கு இணங்க, அவனுடைய படைப்பில் மற்றொன்றைப் போல் எதுவும் இல்லை என்று எல்லாவற்றையும் படைத்திருக்கிறான். இந்த குணா பல்வேறு வகையான இனங்களில் மட்டுமல்ல, ஒரே வகையான உறுப்பினர்களிலும் பரவுகிறது.

பாற்கடலை (விஷம் ருத்ர பீடம் மீனாதி ஹந்தி ஸ்வ-நாம-ஸ்மரணேன இதி விஷமாஹ்) ருத்ரர் அருந்திய விஷத்தின் விளைவை அவர் நீக்கியதால் அவருக்கு நாம விஷமமாக இருக்கிறது என்று ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா விளக்கம் தருகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், பகவான் தனித்துவமானவர் மற்றும் நிகரற்றவர் என்பதை விளக்குவதற்கு பல எடுத்துக்காட்டுகளைத் தருகிறார் – வி ஷமா.

1. அவர் ஹிருஷிகேசன் – தனது இந்திரியங்களின் கட்டுப்பாட்டில் சிறந்து விளங்காதவர், மேலும், அவர் நமது இந்திரியங்களின் ஒரே கட்டுப்பாட்டாளர்.
2. அவன் கேசவன் , கேசி நிசூதனன் , மதுசூதனன் முதலியவர்கள். இன்னும் சொல்லப்போனால், தேவர்கள் அசுரர்களால் துன்புறுத்தப்படும்போது அவர்களுக்கு உதவுவதிலும், அசுரர்களை அழிப்பதிலும் அவருக்கு நிகரானவர்கள் யாரும் இல்லை.
3. ஜீவாத்மாக்களின் இயல்பை அறிவதில் அவருக்கு நிகரானவர் யாரும் இல்லை என்பதால் அவர் கோவிந்தன் ஆவார்.
4. துன்மார்க்கரைத் தண்டிப்பதில் அவருக்கு நிகரான உறுதியும் சக்தியும் உள்ளவர் யாரும் இல்லை என்பதால் அவர்தான் ஜனார்தனன் .
5. அவர் எல்லாவற்றிலும் விஷ்ணுவாக இருக்கிறார் , அவர் எங்கும் இருக்கிறார். அவர் இல்லாமல் எதுவும் இல்லை மற்றும் செயல்படாது.
6. அவர் யோகிஷா மற்றும் யோகவிதம் நேதா – யோகிகளில் சிறந்தவர் மற்றும் யோகப் பாதையைப் பின்பற்றும் அனைவருக்கும் தலைவர்.
7. ஞானம், சக்தி, பலா, ஐஸ்வர்யம், வீரியம், தேஜஸ் ஆகிய குணங்களான ஷட்-குண்ய பரிபூர்ணத்வத்தில் தனித்துவமானவர் அவர் பகவான் .
8. அவர் அச்யுதா , அவர் தனது சபதத்திலிருந்து நழுவவில்லை, அல்லது தனது பக்தர்களை தங்கள் இலக்கிலிருந்து நழுவ விடுவதில்லை.

இவை அவரது வி-சமத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் சில நிகழ்வுகள், எனவே அவர் விஷமஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

---

749-ஶூன்ய
தோஷம் அற்றவன்-மனுஷ்யத்வே பரன் அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகன்

மநுப்யத்வே (அ)ப் யஸேஷதோ ₃ஷைர் விவர்ஜித꞉
ஶூந்ய꞉ ।
“ஶுந க₃தௌ ”, ண்யத் ॥
தீதில் சீர் திரு வேங்கடத்தான் -3-3-5-
துயரமில் சீர் கண்ணன் மாயன் -3-10-6-

அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன்
போழ்ந்த புனிதன்

மனிதராக திரு வவதரித்த போதிலும் குற்றங்கள் ஏதும் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எவ்வித விசேஷணமும் அற்றவர் ஆதலின் சூன்யம் போல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரளய காலத்தில் எல்லாப் பொருள்களையும் இல்லாமல் செய்பவர் -தீயவர்களின் சுகத்தை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————

749. ஷுன்யா – அவர் குறைபாடுகள் அல்லது கறைகள் இல்லாதவர்

ஷுன்யா அடிப்படையில் வெற்றிடம் அல்லது வெறுமை என்று பொருள். பகவானுக்கு அவரது வெளிப்படாத பிரசன்னத்தில் எந்த வடிவமும் குணங்களும் இல்லை. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸர்வ விசேஷனா ரஹிதத்வாத் ஷூன்யவத் ஷூன்யாஹ் – அவர் எந்த குணங்களும் அல்லது உரிச்சொற்களும் முற்றிலும் அற்றவர், எனவே அவர் குணாதிசயங்கள் இல்லாதவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் நிர்குண (பண்பு அற்ற), நிராகார (உருவமற்ற) பிரம்மன் எனவே அவரை ஷூன்யா என்று அழைப்பது பொருத்தமானது.

அவர் குறைபாடுகள் இல்லாதவர், பிரளய காலத்தில் அனைத்தையும் முழுவதுமாக அழித்தவர், அவரது எதிரிகளை அவர் தடயமே இல்லாமல் துரத்தினார், போன்றவற்றின் அடிப்படையில் வெவ்வேறு வர்ணனையாளர்களால் நாமம் வித்தியாசமாக விளக்கப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மனித அவதாரம் எடுத்தாலும் எந்த விதமான தோஷமும் இல்லாததால் அவருக்கு இந்த நாமம் இருக்கிறது என்பது ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மை ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி பாசுரத்தை குறிப்பிடுகிறார் (3.10.6):
துயரில் சுடரொளி தன்னுடைச் சோதி நின்ற வண்ணம் நிற் கவே,
துயரில் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றிக்கண் காணவந்து,
துயரங்கள் செய்து நன் தெய்வ நிலையுலகில் புக வுய்க்குமம்
. பொருள்:
எம்பெருமான் பரம பதத்தில் இருக்கிறார், அவருடைய சுத்த சத்வத்தில், துக்கமற்ற, மிகவும் பிரமாதமான, ஜொலிக்கும் வடிவில் இருக்கிறார்; அவர் மிகவும் வேதனையான மனுஷ்ய அவதாரத்தையும் (ஸ்ரீராமனைப் போல) எடுத்து, பூமிக்குரிய மக்களாகிய நம்மைத் தனது தெய்வீக அருளால் ஆசீர்வதிக்கிறார். அவர் பூமியில் நமக்கு வலிகளையும் துக்கங்களையும் கொடுக்கிறார் (சில சமயங்களில் அவருடைய தெய்வீக அழகைக் காட்டுவதன் மூலம் நம் நினைவுகளை சித்திரவதை செய்வதன் மூலம் துன்புறுத்துவதன் மூலம்) மற்றும் நம்மிடையே அவரது தெய்வீக இருப்பை உறுதிப்படுத்துகிறார்; அத்தகைய களங்கமற்ற கண்ணபிரான்- அவருடைய கல்யாண குணங்களில் என்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டேன்; அதனால், எனக்கு இப்போது எந்தக் குறையும் இல்லை.

ஸ்வாமி தேசிகன் தனது சரணாகதி தீபிகா ஸ்லோகம் 17ல், பகவானின் அவதாரங்களின் ஆறு ரஹஸ்யங்களை விவரிக்கிறார்:

1. நானா-விதைஹ் – அவை வெவ்வேறு வகைகளாகும், எ.கா., மத்ஸ்ய, நரசிம்மர், கிருஷ்ணர், முதலியன.
2. அகபதைஹ் – அவை அனைத்தும் அவனது உண்மையான வடிவங்கள், வெறும் தோற்றம் அல்ல
3. அஜஹத்-ஸ்வபாவைஹ் – அவர் தனது அவதாரங்களில் பரத்வத்தின் குணங்களால் நிறைந்துள்ளார்.
4. அப்ரகிருதை – அவரது அவதாரங்களின் போது அவரது திருமேனி சுத்த-சத்வத்தால் ஆனது, அவருடைய படைப்புகளைப் போல பஞ்ச பூதங்களால் அல்ல.
5. நிஜ விஹார வஷேன சித்தைஹ் – இந்த வடிவங்கள் நம் விஷயத்தில் உள்ளது போல் பூர்வ கர்மாவின் விளைவு அல்ல; அவை அவரது சொந்த விருப்பத்தின் மூலம் அவரது லீலாவின் ஒரு பகுதியாக கருதப்படுகின்றன
6. ஆத்மிய ரக்ஷா, விபக்ஷ வினாஷன் அர்த்தைஹ் – அவைகள் அவருடைய பக்தர்களின் பாதுகாப்பிற்காகவும், அவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பதற்காகவும் கருதப்படுகின்றன, ஆனால் நம் விஷயத்தில் போல முந்தைய எண்ணற்ற பிறவிகளில் திரட்டப்பட்ட கர்மாவின் காலாவதிக்காக அல்ல).

நம்மிடையே மனிதனாகப் பிறந்தாலும் பகவானுக்கு எந்த உருவமும் பூஜ்ஜியக் குறைபாடு உள்ளது என்பது தெளிவாகிறது!

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், பகவான் பிரகிருதியுடன் தொடர்புடைய எந்த குணங்களும் இல்லாதவர் என்பதை நாமம் குறிக்கிறது என்று விளக்கம் தருகிறார் – பிரகிருத குண வீரஹிதத்வாத் ஷூன்யா.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘ஸுன்-கடௌ – போ’ என்ற மூலத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘எல்லா இடங்களிலும் செல்பவர், அல்லது எங்கும் இருப்பவர்’ – சுனாதி ப்ராப்தோ பவதி சர்வத்ர இதி ஷூன்யோ விஷ்ணுஹ் என்று நாமத்தை விளக்குகிறார். காம் – வானம் என்ற சொல்லுக்கு ‘வெற்று’ அல்லது ‘ஒரு மறைக்குறியீடு’ என்றும் பொருள்படும் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். வெற்றிடமாக இருப்பதால், வேறொரு இடத்திலிருந்து இந்த வெற்றிடத்திற்கு ஒரு இயக்கம் அல்லது இயக்கம் சாத்தியமாகும், இதனால் வெற்றிடமானது இயக்கத்திற்கு வழிவகுக்கிறது, மற்றும் இயக்கம் வெற்றிடத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. எண் அமைப்பில் ‘1’ என்ற எண்ணுக்கு அடுத்ததாக ஒரு ஷூன்யத்தை வைப்பதன் மூலம் அதன் மதிப்பு பத்து மடங்கு அதிகரிப்பதை நமக்கு நினைவூட்டுவதன் மூலம் அவர் ஷுன்யாவின் முக்கியத்துவத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யசந்த யதிராஜா, பிரளய காலே சர்வ பதார்த்த ஶூன்யத்வாத் ஷூன்யா என்ற நேரத்தில் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் அழிக்கிறார் என்பதால் அவர் ஷூன்யா என்று விளக்கம் தருகிறார்.

நாம் எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும், நம் புலன்களுக்கு அவர் அணுக முடியாததால், பகவான் ஷூன்யாஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் மற்றொரு விளக்கத்தைத் தருகிறார். நம் புலன்கள் மூலம் தொடர்பு கொள்ள முடிந்தால் மட்டுமே உள்ளது என்று நம்புவதற்கு நாம் பழகிவிட்டோம். அவர் புலன்களுக்கு அணுக முடியாதவர், எனவே அவர் ஷூன்யா ஆவார்.

---

750-க்ருதாசீ
தன்னுடைய குணங்களைத் தெளித்து எல்லாரையும் உகப்பிப்பவன்-க்ருதம்- நெய்

“ க்₄ரு ஸேசநே ”, க்₄ருதம் ஸேசநம் ஸ்வ கு₃ணைர் ஜக₃தா₃ப்யாயநம், தத்ர வா கோ₃பக்₃ருஹ
க₃வ்யே வா(ஆ)ஶாஸ்திரஸ்யேதி
க்₄ருதாஶீ꞉
க்ருதம்- நெய்
நெய் யுண் வார்த்தையுள் –எண்ணும் தோறும என் நெஞ்சு எரி வாய் மெழுகு ஒக்கும் -5-10-3/5-

த்வ தீஷண ஸூதா சிந்து வீசி விஷே பச்கரை
காருண்ய மாருதா நீதை சீதலைரபி ஷிஞ்சமாம்–ஸ்ரீ தேவ ராஜ அஷ்டகம்-8-

ஆயர் இல்லங்களில் உள்ள வெண்ணெய் நெய் இவற்றில் ஆசை உள்ளவர் –
தமது திருக் கல்யாண குணங்களாலே உலகை வாழ்விப்பவர் என்றுமாம் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆசைகள் அற்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஹவிஸ்ஸின் ரூபத்தில் உள்ள நெய்யில் ஆசை உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

750. க்ரிதாஷீஹ் – அவர் உலகத்தை செழிப்புடன் தெளிக்கிறார்

க்ரிதா என்றால் உருகிய ஒன்று என்று பொருள். வெண்ணெயின் உருகிய வடிவமான நெய் க்ரிதம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த அர்த்தத்தின் அடிப்படையில் ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த பெயரை ‘கிரிதா விகலிதா ஆஷிஷா பிரார்த்தனா அஸ்ய இதி க்ரிதாஷீஹ் – அவரது ஆசைகள் அனைத்தும் கரைந்துவிட்டன அல்லது மறைந்துவிட்டன அல்லது நிறைவேறின, எனவே அவர் கிருதாஷீஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஒவ்வொருவருக்கும் சில நிறைவேறாத ஆசைகள் இருக்கும், ஆனால் பகவானுக்கு அது நிறைவேறும் ஆசை இல்லை.

இந்த நாமத்தை உருவாக்கும் இரண்டு பகுதிகள் க்ரிதம் மற்றும் ஆஷீஹ். க்ரிதம் என்ற சொல்லுக்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன – சேசனம், க்ஷரணம், தீபானம் வா க்ரிதம் – தெளித்தல், பாய்தல், அல்லது பிரகாசித்தல் அல்லது நெய் அல்லது வெண்ணெய். அஷீஹ் என்ற வார்த்தை ஆங் – ஷாசு – இச்சாயம் – எதிர்பார்ப்பது, ஆசீர்வதிப்பது என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது. வெவ்வேறு சேர்க்கைகள் வெவ்வேறு விளக்கங்களை ஏற்படுத்துகின்றன.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘ghr – secane – தெளிக்க, மறைக்க’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தி தனது விளக்கத்தைப் பெறுகிறார். ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் – க்ரிதம் – ஸேசனம், ஸ்வ குணைஹ் ஜகத் அப்யாயனம் – அவர் தனது கருணைக் குணங்களால் உலகை செழிக்கச் செய்கிறார்.

க்ரிதம் என்ற சொல்லுக்கு ‘நெய் அல்லது வெண்ணெய்’ என்ற பொருளின் அடிப்படையில் ஸ்ரீ பட்டர் அளித்த மாற்று விளக்கம். கோபியர்களின் இல்லங்களில் வெண்ணெய் (கிரிதம்) மீது அவருக்கு அதீத ஆசை (ஆஷாஸ்தி) இருப்பதால், அவர் க்ரிதா-ஆஷீஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார் – ‘கோப க்ரிஹ கவ்யே ஆஷாஸ்திஹ் அஸ்ய இதி க்ரிதாஷீஹ் (க்ரிதே ஆஷீஹ் காமோ யஸ்ய ச க்ரிதாஷீஹ்).

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த குணத்தின் சித்திரத்தை வரைந்து, எதையாவது விரும்புவது, அதைப் பெற ஒருவரின் அருளை நாடுவது, ஒருவரிடமிருந்து அதைப் பெறுவது போன்ற குணங்கள், அன்றாட வாழ்க்கையில் நம்மில் பலருக்கு பொதுவான தொடர்களாக உள்ளன. நெய்யைப் போல உருகி, சொட்டு சொட்டாக அல்லது அவனிடமிருந்து வெளியேறிவிட்டன, அதனால் அவன் தேவை, தேவை, முதலிய எல்லா குணங்களும் இல்லாதவன்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அவர் க்ரிதாஷீஹ் என்று விளக்கம் தருகிறார், ஏனெனில் அவர் யாகத்தில் உள்ள க்ரிதம் அல்லது நெய்யை பிரசாதமாக விரும்பி அனுபவிக்கிறார்; அல்லது, அவர் க்ரிதாஷீஹ் ஆகிறார், ஏனென்றால் அவர் விளக்கேற்றப்பட்ட தீபத்தின் வடிவத்தில் பிரசாதத்தை விரும்புகிறார்.

---

—————

751-அசல –
அசைக்க முடியாத ஸ்த்திரமானவன்

து₃ர்யோத₄நாதி₃பி₄ர் து₃ராத்மபி₄ர் அபபே₄த்₃ய꞉
அசல ꞉ |
நீர்மையில் நூற்றுவர் வீய (751-அசல )–ஐவர்க்கு அருள் செய்ய நின்று (752-சல)பார் மல்கு சேனையை அவித்த பரஞ்சுடர் -3-5-7-

துர்யோதனன் முதலிய துஷ்டர்களால் அசைக்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸ்வரூபம் சக்தி ஞானம் முதலிய குணங்கள் எப்போதும் மாறாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசையாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

751. அச்சலா – அவர் அசைக்க முடியாதவர்

சலனம் என்பது எந்த வகையிலும் இயக்கம் அல்லது மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. அசைவு இல்லாதவன் அல்லது தன் நிலையிலிருந்து விலகாதவன் என்று அர்த்தம், ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ந ஸ்வரூபத் ந சாமர்த்யாத் ந ச ஜ்ஞாதிகாத் குணாத் சலனம் வித்யாதே அஸ்ய இதி ஆச்சலஹ் – அவர் தன் இயல்பு, சக்தி, ஞானம், அறிவு அல்லது வேறு எதையும் விட்டு விலகுவதில்லை. பண்புக்கூறுகள்’. அவர் தனது உண்மையான இயல்பு, பராக்கிரமம் மற்றும் அறிவு ஆகியவற்றின் படுக்கையில் உறுதியாக நிற்கிறார், எனவே அவர் அசைக்க முடியாதவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நாமம் உருவான வேர் ‘ சல் – கம்பனே – அசை, குலுக்கல் ‘. அசையாதது, அல்லது தன் நம்பிக்கையிலும் செயலிலும் உறுதியாக இருப்பவர் அச்சலா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘துரியோதனாதிபிஹ் துர்ஆத்மபிஹ் அபேத்யா ஆச்சலஹ் – தீய எண்ணம் கொண்ட துரியோதனன் மற்றும் பிறரால் தூண்டப்படாததால், அவர் அச்சலஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, பகவான் எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதால் (அனைத்தும் வியாபித்திருக்கிறார்), அவர் இல்லாத இடம் இல்லை, எனவே அவர் அச்சலா என்று கூறுகிறார். அவர் பகவத் கீதை ஸ்லோகத்திலிருந்து (அத்தியாயம் 2 வசனம் 24) ஆதாரமாகத் தருகிறார்:
ac-chedyo’yam a-dAhyo’yam a-kledyo’shoshya eva ca |
நித்யாஹ் ஸர்வ-கதா ஸ்தாநுஹ் அ-கலோ’யம் சனாதனஹ் || பொருள்: இந்த தனிப்பட்ட ஆன்மா உடையக்கூடியது மற்றும் கரையாதது, மேலும் எரிக்கப்படவோ அல்லது உலரவோ முடியாது. அவர் நிரந்தரமானவர், எங்கும் நிறைந்தவர், மாறாதவர், அசையாதவர் மற்றும் நித்தியமாக ஒரே மாதிரியானவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அச்சலனாகிய பகவான் தனது படைப்புகள் அனைத்திலும் ஏதோவொரு வடிவத்தில் அ-சலத்வம் என்ற கொள்கையைப் புகுத்தியிருப்பதைக் கவனிக்கிறார். எனவே, உதாரணமாக, கொடுக்கப்பட்ட விதையில் இருந்து வெளிவரும் மரம் அல்லது செடியானது விதையின் அதே வகை மட்டுமே, வேறு வகை அல்ல. இந்த தர்மம் ஒரு போதும் மீறப்படுவதில்லை. நெருப்பு வெடிக்கும் போது, ​​​​அது எப்போதும் மேல்நோக்கி இயக்கப்படும், மற்றும் கீழ் திசையில் அல்ல. இவ்வாறு, அசையும் மற்றும் சுறுசுறுப்பானவை கூட, அ-சலத்வம் என்ற அவரது கொள்கையால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை விளக்குவதற்கு தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் நிஜ உலக ஒப்புமையைத் தருகிறார். ஒரு சிறிய காற்று சிறிய தாவரங்களை நகர்த்தவும் அசைக்கவும் முடியும்; ஒரு பெரிய சூறாவளி பெரிய மரங்களைக் கூட வேரோடு பிடுங்கி எறிந்துவிடும்; இருப்பினும், இவற்றில் எந்த ஒரு மலையும் அசைவதில்லை. அவ்வாறே, உலக இன்ப துன்பங்களில் ஈடுபாடும், சிக்குண்டும் உள்ளவர்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டு அலைக்கழிக்கப்படுகிறார்கள்; அர்ஜுனன் கூட போர்க்களத்தில் நுழைந்தபோது முற்றிலும் குழப்பமடைந்து மனமுடைந்து போனான். சுற்றித் தள்ளப்படாத மனிதர்களைக் கண்டுபிடிப்பது மிகவும் அரிது, ஏனெனில் அவர்களின் இந்திரியங்கள் அவர்களைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. ஆனால் தன் மனதையும் இந்திரியத்தையும் கட்டுப்படுத்துகிறவன் தன் தீர்மானத்தில் உறுதியாக இருக்கிறான், அவனைச் சுற்றி நடக்கும் சம்பவங்களால் அவன் அலைக்கழிக்கப்படுவதில்லை. அவனுடைய மனம் அச்சல மனமாகிறது. இந்த மனப்பான்மையிலிருந்து வெளிப்படும் அமைதியே நாம் குறிக்கோளாகக் கொள்ள வேண்டிய உண்மையான அமைதி.

---

752-சல
மாறுபவன் -ஆஸ்ரிதர்க்கு தன்னைத் தருபவன் ஆஸ்ரித பஷ பாதி -ஆயுதம் எடேன்

ப்ரணத பாண்ட₃வாதே ₃꞉ ப்ரயோஜநாய ஸத்ய ஸமய தே₃ஶ் சல தீதி
சல ꞉ ।
ஸஹ் யவதீ₄ரித  அநாயுத ஸ்பர்ஶ ஸமய꞉ ஸமுத்₃த்₄ருத சக்ரோ பீ₄ஷ்மம் ஆசக்ரா । யதா₂

தம் ஆத்த சக்ரம் ப்ரணதந்த முச்சை ருத்தம் மஹேந்த்ரா வரஜம் சமீஷ்ய ஸர்வாணி பூதாநி பும்ஸம்விநேது ஷயம்
குரூணாமிதி சிந்தயித்வா –பீஷ்ம பர்வம்
மஹேந்த்ரனின் தம்பியான வாமனனாக அவதரித்த கிருஷ்ணன் குரு க்ஷேத்ர யுத்தத்தில் கையில்
சக்கரத்துடன் பீஷ்மரை நோக்கி ஓடினான்
இதனைக் கண்ட அனைவரும் கௌரவர்களின் முடிவு ஏற்பட்டது என்றனர்

ச வாஸூதேவ ப்ரக்ருஹீத சக்ர சம்வர்த்த யிஷ்யந்நிவ ஜீவ லோகம் அப்யுத்பதந் லோக குருபபாசே பூதாநீ தஷ்யன்னிவ தூமகேது
அனைத்து லோகங்களின் ஸர்வேஸ்வரனாகிய வாஸூ தேவன் தன்னுடைய
தேரில் இருந்து கையில் சக்கரத்துடன் குதித்தான்
அவன் பாண்டவ விரோதிகளான கௌரவ சேனையை முற்றிலுமாக அழித்து விடுவது போன்று ஓடினான்
அப்போது இந்த பிரபஞ்சத்தை அழித்து விடக்கூடிய வாழ் நக்ஷத்ரம் போன்று தோன்றினான்

மாறு சேர் படை நூற்றுவர் மங்க ஓர் ஐவர்க்காய் அன்று மாயப்போர் பண்ணி நீறு செய்த எந்தை -5-7-4-

அடியவர்களான பாண்டவர் முதலியோருக்காக தம் உறுதியையும் விட்டு விலகுபவர் -ஆயுதம் எடுப்பது இல்லை
என்ற பிரதிஜ்ஞை செய்து இருந்தும் சக்ராயுதத்தால் பீஷ்மரை தாக்கச் சென்றவர் அன்றோ – -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வாயு ரூபத்தினால் சஞ்சரிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

அசைபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

752. சலா – வளைந்திருப்பவர்

சலா என்ற சொல் உடல் ரீதியாக சுற்றி வருபவர்களைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘வாயு ரூபேண சலதி இதி சலஹ் – அவர் காற்றின் வடிவத்தில் சுற்றி வருகிறார், எனவே அவர் சலா, நகர்த்துபவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். முந்தைய நாமத்திற்கும் இதற்கும் எந்த முரண்பாடும் இல்லை, ஏனென்றால் முந்தைய நாமம் அவரது வலிமை மற்றும் பண்புகளைப் பற்றிய அவரது உறுதியைக் குறிக்கிறது, ஆனால் இது அவரது உடல் இயக்கத்தை காற்றின் வடிவத்தில் குறிக்கிறது.

பகவானின் அச்சல குணம் அல்லது உறுதியானது அவரது எதிரிகளை நோக்கி இருந்தது மற்றும் அவரது சல குணம் அவரது பக்தர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், மகா பாரதப் போரில் பீஷ்மருக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்தியதற்கு, அவர் ஒருபோதும் ஆயுதம் ஏந்த மாட்டார் என்று முன்பே உறுதியளித்தபின் நன்கு அறியப்பட்ட உதாரணத்தைக் கூறுகிறார். இவ்வாறு, அவர் தனது வார்த்தையிலிருந்து விலகிவிட்டார், எனவே அவர் இந்த விஷயத்தில் ஒரு சாலாவாக இருந்தார். கிருஷ்ணர் தனது வாக்குறுதியை மீறியதற்கு சில காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன. ஒன்று, அவர் தனது அன்பான பக்தரான அர்ஜுனனை பீஷ்மரின் கோபத்திலிருந்து காப்பாற்ற விரும்பினார், எனவே அர்ஜுனனைக் காக்க பீஷ்மருக்கு எதிராக சக்கரத்துடன் செல்ல முடிவு செய்தார். இரண்டாவது காரணம், கிருஷ்ணரின் பெரும் பக்தராக இருந்த பீஷ்மர், கிருஷ்ணரின் வாக்குறுதியை மீறி, ஆயுதம் ஏந்தும்படி, மறுநாள் மிகக் கடுமையாகப் போரிடப் போவதாக, முந்தைய நாள் மாலை, கிருஷ்ணரின் முன் சபதம் எடுத்திருந்தார்; ஆபத்தில் இருந்தது அவரது பக்தரான பீஷ்மரின் வார்த்தை. மற்றும் கிருஷ்ணர் தனது பக்தனின் வார்த்தையை அவர் தனது சொந்த வாக்குறுதியை மீற வேண்டியிருந்தாலும் கூட பாதுகாக்க வேண்டும். அவருடைய சொந்த வாக்கைக் காப்பாற்றுவதை விட, அவருடைய பக்தனின் வார்த்தையை உண்மையாக்குவது அவருக்கு மிகவும் முக்கியமானது. எனவே அவர் ஆயுதம் ஏந்தினார், இதனால் சலா ஆனார் – தனது பக்தனுக்காக மாறுபவராக மாறினார். மூன்றாவது காரணம், கிருஷ்ணரின் லீலா காரணமாக பீஷ்மரும் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்ததால், கிருஷ்ணர் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டியிருந்தது. அர்ஜுனனைக் கொல்வேன் என்று பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் உறுதியளித்தார், ஆனால் கிருஷ்ணர் திரௌபதியிடம் காலையில் பீஷ்மரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறச் சொன்னார். அவர் திரௌபதியை முழுமையாகப் பார்க்காமல் ‘சௌபாக்யவதி பாவா’ என்று ஆசீர்வதித்ததால், அவர் கொடுத்த முரண்பட்ட வாக்குறுதியின் அவலநிலையை உணர்ந்த அவர், இப்போது துரியோதனனுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிருஷ்ணர் தனது பக்தரை நன்றாக உணரச் செய்ய தனது சொந்த வாக்குறுதியை மீற ஒப்புக்கொண்டார். அவருடைய சொந்த வாக்கைக் காப்பாற்றுவதை விட, அவருடைய பக்தனின் வார்த்தையை உண்மையாக்குவது அவருக்கு மிகவும் முக்கியமானது. எனவே அவர் ஆயுதம் ஏந்தினார், இதனால் சலா ஆனார் – தனது பக்தனுக்காக மாறுபவராக மாறினார். மூன்றாவது காரணம், கிருஷ்ணரின் லீலா காரணமாக பீஷ்மரும் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்ததால், கிருஷ்ணர் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டியிருந்தது. அர்ஜுனனைக் கொல்வேன் என்று பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் உறுதியளித்தார், ஆனால் கிருஷ்ணர் திரௌபதியிடம் காலையில் பீஷ்மரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறச் சொன்னார். அவர் திரௌபதியை முழுமையாகப் பார்க்காமல் ‘சௌபாக்யவதி பாவா’ என்று ஆசீர்வதித்ததால், அவர் கொடுத்த முரண்பட்ட வாக்குறுதியின் அவலநிலையை உணர்ந்த அவர், இப்போது துரியோதனனுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிருஷ்ணர் தனது பக்தரை நன்றாக உணரச் செய்ய தனது சொந்த வாக்குறுதியை மீற ஒப்புக்கொண்டார். அவருடைய சொந்த வாக்கைக் காப்பாற்றுவதை விட, அவருடைய பக்தனின் வார்த்தையை உண்மையாக்குவது அவருக்கு மிகவும் முக்கியமானது. எனவே அவர் ஆயுதம் ஏந்தினார், இதனால் சலா ஆனார் – தனது பக்தனுக்காக மாறுபவராக மாறினார். மூன்றாவது காரணம், கிருஷ்ணரின் லீலா காரணமாக பீஷ்மரும் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்ததால், கிருஷ்ணர் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டியிருந்தது. அர்ஜுனனைக் கொல்வேன் என்று பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் உறுதியளித்தார், ஆனால் கிருஷ்ணர் திரௌபதியிடம் காலையில் பீஷ்மரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறச் சொன்னார். அவர் திரௌபதியை முழுமையாகப் பார்க்காமல் ‘சௌபாக்யவதி பாவா’ என்று ஆசீர்வதித்ததால், அவர் கொடுத்த முரண்பட்ட வாக்குறுதியின் அவலநிலையை உணர்ந்த அவர், இப்போது துரியோதனனுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிருஷ்ணர் தனது பக்தரை நன்றாக உணரச் செய்ய தனது சொந்த வாக்குறுதியை மீற ஒப்புக்கொண்டார். இதனால் ஒரு சலா ஆனார் – தன் பக்தனுக்காக வளைந்து கொடுப்பவர். மூன்றாவது காரணம், கிருஷ்ணரின் லீலா காரணமாக பீஷ்மரும் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்ததால், கிருஷ்ணர் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டியிருந்தது. அர்ஜுனனைக் கொல்வேன் என்று பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் உறுதியளித்தார், ஆனால் கிருஷ்ணர் திரௌபதியிடம் காலையில் பீஷ்மரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறச் சொன்னார். அவர் திரௌபதியை முழுமையாகப் பார்க்காமல் ‘சௌபாக்யவதி பாவா’ என்று ஆசீர்வதித்ததால், அவர் கொடுத்த முரண்பட்ட வாக்குறுதியின் அவலநிலையை உணர்ந்த அவர், இப்போது துரியோதனனுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிருஷ்ணர் தனது பக்தரை நன்றாக உணரச் செய்ய தனது சொந்த வாக்குறுதியை மீற ஒப்புக்கொண்டார். இதனால் ஒரு சலா ஆனார் – தன் பக்தனுக்காக வளைந்து கொடுப்பவர். மூன்றாவது காரணம், கிருஷ்ணரின் லீலா காரணமாக பீஷ்மரும் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்ததால், கிருஷ்ணர் தனது வாக்குறுதியை மீற வேண்டியிருந்தது. அர்ஜுனனைக் கொல்வேன் என்று பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் உறுதியளித்தார், ஆனால் கிருஷ்ணர் திரௌபதியிடம் காலையில் பீஷ்மரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறச் சொன்னார். அவர் திரௌபதியை முழுமையாகப் பார்க்காமல் ‘சௌபாக்யவதி பாவா’ என்று ஆசீர்வதித்ததால், அவர் கொடுத்த முரண்பட்ட வாக்குறுதியின் அவலநிலையை உணர்ந்த அவர், இப்போது துரியோதனனுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிருஷ்ணர் தனது பக்தரை நன்றாக உணரச் செய்ய தனது சொந்த வாக்குறுதியை மீற ஒப்புக்கொண்டார். அர்ஜுனனைக் கொல்வேன் என்று பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் உறுதியளித்தார், ஆனால் கிருஷ்ணர் திரௌபதியிடம் காலையில் பீஷ்மரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறச் சொன்னார். அவர் திரௌபதியை முழுமையாகப் பார்க்காமல் ‘சௌபாக்யவதி பாவா’ என்று ஆசீர்வதித்ததால், அவர் கொடுத்த முரண்பட்ட வாக்குறுதியின் அவலநிலையை உணர்ந்த அவர், இப்போது துரியோதனனுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிருஷ்ணர் தனது பக்தரை நன்றாக உணரச் செய்ய தனது சொந்த வாக்குறுதியை மீற ஒப்புக்கொண்டார். அர்ஜுனனைக் கொல்வேன் என்று பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் உறுதியளித்தார், ஆனால் கிருஷ்ணர் திரௌபதியிடம் காலையில் பீஷ்மரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறச் சொன்னார். அவர் திரௌபதியை முழுமையாகப் பார்க்காமல் ‘சௌபாக்யவதி பாவா’ என்று ஆசீர்வதித்ததால், அவர் கொடுத்த முரண்பட்ட வாக்குறுதியின் அவலநிலையை உணர்ந்த அவர், இப்போது துரியோதனனுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை மீற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. கிருஷ்ணர் தனது பக்தரை நன்றாக உணரச் செய்ய தனது சொந்த வாக்குறுதியை மீற ஒப்புக்கொண்டார்.

மற்றொரு உதாரணம், அவரது கிருஷ்ணர் ஜயத்ரதனை முட்டாளாக்கியது, சிறிது நேரம் சூரிய அஸ்தமனத்தில் மூழ்கிவிடும், அதனால் ஜயத்ரதன் தாக்குதலுக்காக திறந்த வெளியில் வர முடியும். மேலே உள்ள நிகழ்வுகளில் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய உண்மையான உண்மை என்னவென்றால், எது சரி, எது தவறு என்பதை நிறுவுபவர் அவர், எனவே வரையறையின்படி, அவர் நியாயம் என்று முடிவு செய்கிறார்.

ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், யானை மன்னன் கஜேந்திரன் உதவிக்காக கூக்குரலிட்டபோது அவருக்கு உதவுவதற்காக ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை விட்டு வெளியேறியதால் அவர் அச்சலா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று ஒரு விளக்கம் சேர்த்துள்ளார். ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘சால் – விலாசனே – விளையாட்டாக, உல்லாசமாக’ என்ற மூலப்பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் லீலாக்கள் நிறைந்திருப்பதால் அவருக்கு இந்த நாமம் இருக்கிறது என்று விளக்கம் தருகிறார் – சலதி விலாசதி இதி சலஹ விலாச லீலா ஸம்பன்னாஹ்.

———–

743-ஸூவர்ண வர்ண –
மாற்று ஏறின தங்கம்  போல் குற்றம் இன்றி விளங்கும் திவ்ய வர்ணம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தங்கத்தின் நிறம் போன்ற நிறம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பொன் போன்ற நிறம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

744-ஹே மாங்க-
பொன் நிறமான சுத்த சத்வ மயமான அங்கத்தை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பொன் போன்ற திருமேனி யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பொன் மயமான அங்கங்கள் உடையவர் -ஸ்ரீசத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

745-வராங்க –
தேவகியின் பிரீதிக்காக மறைக்காமல் அவதரித்த உப நிஷத்தில் கூறப்பட்ட திவ்ய மங்கள  விக்ரஹத்தை  உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த அழகிய அங்கங்கள் உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வராங்க -உத்தமமான அங்கங்களை யுடையவர் -அவராங்க -ஸ்ரீ ரெங்கத்தை அடைந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

746-சாந்த நாங்கதீ –
மகிழ்ச்சி அளிக்கும் தோள் வளை முதலிய திவ்ய ஆபரணங்களை மிகுதியாக அணிந்து இருப்பவர் –
திருமேனியே திரு ஆபரணம் -அழகிய வஸ்துக்கள் திவ்ய ஆபரணமாக இவரால் ஆகும் –
கேயூரம் முதலிய திவ்ய ஆபரணங்களைக் கொண்டவர் என்றுமாம் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மகிழ்ச்சி தரும்  தோள்வளைகளை அணிந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சந்தனத்துடன் கூடிய தோள் ஆபரங்களை யுடையவர் -சந்தனம் போன்ற பூஜைக்கு உரிய பொருள்கள் யுடையவர் –
வாலியின் மைந்தன் அங்கதனை பக்தனாக உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————

747-வீரஹா –
முலைப் பால் உண்ணும் சிறு பருவத்திலும் பூதனை சகடாசுரன் இரட்டை மருதமரங்கள் போன்ற அசுரர்களை
வேரோடு களைந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தர்மத்தைக் காப்பாற்றும் பொருட்டு வீரர்களான அசுரர்களை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

வீரர்களை அழிப்பவர் -முக்ய பிராணன் அற்றவரை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————-

748-விஷம –
நல்லவர்க்கு நன்மையையும் தீயவருக்கு பயத்தையும் தருவதனால் வேற்றுமை உள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

அனைவரையும் காட்டிலும் வேறுபட்டவர் ஆதலின் தமக்கு ஒப்பு இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிவனால் அருந்தப்  பட்ட விஷத்தின் துன்பத்தையும் நாம ஸ்மரணத்தாலே போக்கியவர் -ஒப்பற்றவர் –
அவிஷம -என்ற பாடத்தில் பாரபஷம் இல்லாதவர் என்றுமாம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

749-ஸூ ந்ய-
மனிதராக திரு வவதரித்த போதிலும் குற்றங்கள் ஏதும் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எவ்வித விசேஷணமும் அற்றவர் ஆதலின் சூன்யம் போல் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரளய காலத்தில் எல்லாப் பொருள்களையும் இல்லாமல் செய்பவர் -தீயவர்களின் சுகத்தை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

———————————————-

750-க்ருதாஸீ-
ஆயர் இல்லங்களில் உள்ள வெண்ணெய் நெய் இவற்றில் ஆசை உள்ளவர் –
தமது திருக் கல்யாண குணங்களாலே உலகை வாழ்விப்பவர் என்றுமாம் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆசைகள் அற்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஹவிஸ்ஸின் ரூபத்தில் உள்ள நெய்யில் ஆசை உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

751-அசல –
துர்யோதனன்  முதலிய துஷ்டர்களால் அசைக்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸ்வரூபம் சக்தி ஞானம் முதலிய குணங்கள் எப்போதும் மாறாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசையாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————–

752-சல –
அடியவர்களான பாண்டவர் முதலியோருக்காக தம் உறுதியையும் விட்டு விலகுபவர் -ஆயுதம் எடுப்பது இல்லை
என்ற பிரதிஜ்ஞை செய்து இருந்தும் சக்ராயுதத்தால் பீஷ்மரை தாக்கச் சென்றவர் அன்றோ – -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வாயு ரூபத்தினால் சஞ்சரிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

அசைபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 6, 2023 at 7:02 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.