அணுர் ப்ருஹத் க்ருசஸ் ஸ்தூலோ குண ப்ருத் நிர்குணோ மஹான்
அத்ருதஸ் ஸ்வ த்ருதஸ் ஸ்வாஸ்ய ப்ராக்வம்சோ வம்ச வர்த்தன –90 –
- அணு
- ப்ருஹத்
- க்ருஸ
- ஸ்தூல
- குணப்ருத்
- நிர்குண
- மஹான்
- அத்ருத
- ஸ்வ த்ருத
- ஸ்வாஸ்ய
- ப்ராக்வம்ஸ
- வம்ச வர்த்தன
அவர் அணு, பிரம்மாண்டமான, மெல்லிய, எடை குறைந்த, அதிக அளவு மற்றும் கனமான, அனைத்து மாறுபட்ட பண்புகளையும் கொண்டவர், அவரை மனித திறன்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாதவர். அவர் சத்வ (படைப்பிற்காக), ரஜஸ் (பாதுகாப்புக்காக) மற்றும் தமஸ் (கழிப்பதற்கு) ஆகிய மூன்று குணங்களைக் கொண்டிருக்கிறார், இருப்பினும் அவர் எல்லா குணங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவர் மற்றும் அவற்றிற்கு மேலானவர். அவரே தவிர வேறு யாராலும் ஆதரிக்கப்படாத உயர்ந்தவர் மற்றும் இயற்கையாகவே அனைவரையும் விட உயர்ந்தவர். அவர் ஒப்பற்றவர் மற்றும் முதன்மையானவர், அவர் தனது விருப்பப்படி பிரபஞ்சத்தை (வம்ஷா) விரிவுபடுத்துகிறார் அல்லது சுருங்குகிறார்.
அணு: – இருக்கின்ற ஆகாசங்களிலெல்லாம் மிகச்சிறிய ஆகாசமான ஹ்ருதய ஆகாசத்தினுள்ளும் புகுந்து,
அதில் அணுஸ்வரூபன் என்று சொல்லப்பட்ட ஜீவனின் உள்ளும் அந்தர்யாமியாய் நின்று காக்கும்,
அணிமா என்னும் திறல்வல்லோன் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் அணு என்றே அழைக்கப் படுகிறார்.
ப்ருஹத் – பெரிதினும் பெரிதான பரமபதத்தையும் தம் திருமேனியில் ஒரு பகுதியாக அடங்கும்படியாக
மிகப் பெரியவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ப்ருஹத் என்ரு அழைக்கப்படுகிறார்.
க்ருச: – காற்றினும் லேசானவர் ஆகையாலே எங்கும் பரவி நிற்பவர் என்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் க்ருசர் என்று சொல்லப் படுகிறார்.
ஸ்தூல: – இருக்கும் ஒவ்வொரு பொருளையும் நேரடியாகத் தொட்டுக் கொண்டிருக்கும் அளவிற்கு
பருத்திருப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸ்தூலர் எனப்படுகிறார்.
குணப்ருத் – அனைத்துப் பொருட்களையும், அவற்றின் தன்மைகள் அனைத்தையும் தாம் தம் குணம் போலத்
தாங்குபவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் குணப்ருத் என்று சொல்லப் படுகிறார்.
நிர்குண: – நற்குணங்கள் அனைத்துக்கும் ஆதாரமாய் இருப்பவர், தாம் எவ்வித குணதோஷங்களும்
அற்றவராக இருப்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் நிர்குணர் எனப்படுகிறார்.
மஹாந் – தோஷம் கலவாத குணங்களே நிறைந்தவர் ஆகையாலே என்றும், யாவருக்கும், எவ்விதத்திலும்,
ஒவ்வொரு கணத்திலும் மஹத்தானவராக இருப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் மஹாந் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அத்ருத: – அனைத்தையும் உள் நின்றும், தம்முள் நிலைபெறுத்தியும் தாங்குபவர் ஆகையாலே
தம்மைத் தாங்கும் எதுவும் இல்லாததால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் அத்ருதர் என்று சொல்லப்படுகிறார்.
ஸ்வத்ருத: – எதனாலும் தாங்கப்படாமல், தாம் அனைத்தையும் தாங்குபவராய் இருப்பதோடு மட்டுமன்றித்
தம்மைத் தாமே தாங்கி நிற்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸ்வத்ருதர் என்று சொல்லப்படுகிறார்.
ஸ்வாஸ்ய: – அன்றலர்ந்த செவ்வி மாறாது எக்கணமும் இயல்புற மிளிரும் ஆனந்தத்தில்
நிலைத்த இருப்பை உடையவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸ்வாஸ்யர் எனப்படுகிறார்.
ப்ராக்வம்ச: – என்றும் பிற்பட்டதாக ஆகிவிடாமல் புதியதாகவே இருக்கின்ற நித்யமான தன்மையாலும்,
நித்யசூரிகள் என்னும் வம்சத்திற்கும் முந்தையரும் பெரியவரும் ஆனவர் என்பதாலும் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ப்ராக்வம்சர் எனப்படுகிறார்.
வம்சவர்த்தந: – தம் வம்சமாகிய பிரபஞ்சத்தையும் நித்ய சூரிகளின் திரள் வதியும் திருநாட்டையும் பெருகி
வளரச் செய்து கொண்டேயிருப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் வம்சவர்த்தநர் என்று சொல்லப்படுகிறார்.
மிகச் சிறியவன் {அணு},
மிகப் பெரியவன் {ப்ருஹத்},
மெலிந்தவன் {க்ருசன்},
பருத்தவன் {ஸ்தூலன்},
குணங்களுடன் கூடியவன் {குணப்ருத்},
குணங்களைக் கடந்தவன் {நிர்க்குணன்},
மிகச்சிறந்தவன் {மஹாந்},
கைப்பற்றப்பட முடியாதவன் {அத்ருதன்},
(தன்னை வழிபடுபவர்களால்) எளிதில் கைப்பற்றப்படுபவன் {ஸ்வத்ருதன்},
சிறந்த முகத்தைக் கொண்டவன் {ஸ்வாஸ்யன்},
தற்செயலான உலகங்களைச் சார்ந்த மக்களைத் தன் வழித்தோன்றல்களாகக் கொண்டவன் {ப்ராக்வம்சன்},
ஐந்து அடிப்படை பூதங்கள் உள்ளடங்கிய படைப்பைச் செய்பவன் {வம்சவர்த்தநன்};(103)
ஸ்ரீ அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்களை அருளுபவன் –
839-அணு -மிக நுண்ணியவர் -அணிமா –
840-ப்ருஹத் -மிகப் பெரிதான ஸ்ரீ வைகுந்தத்தை விடப் பெரியவர் -மஹிமா-
841-க்ருஸ-எங்கும் தடையின்றி செல்லும்படி மிக லேசானவர் -லகிமா –
842-ஸ்தூல -ஓர் இடத்திலே இருந்தே எல்லாப் பொருள்களையும் தொடும் அளவிற்குப் பருத்து இருப்பவர் -கரிமா
843-குணப்ருத்-தன் நினைவாலேயே உலகையே தன் பண்பைப் போலே எளிதில் தாங்குபவர் -ஈசித்வம்
844-நிர்குண -சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் ஆகிய முக்குணங்கள் அற்றவர் -வசித்வம்
845-மஹான்-நினைத்ததை இடையூடின்றி நடத்த வல்ல பெருமை உடையவர் –ப்ராகாம்யம் –
846-அத்ருத -தடங்கல் இல்லாதவர் -கட்டுப் படாதவர் -ப்ராப்தி –
847-ஸ்வ த்ருத-ஏனையோர் முயற்சி செய்து அடையும் மேல் சொன்ன எட்டு சித்திகளும் இயற்கையிலே அமையப் பெற்றவர் –
848-ஸ்வாஸ்ய-என்று என்றும் சிறந்த நிலையை உடையவர் –
இன்று சிறப்பு அடைந்த முக்தர்களை விட என்றுமே சிறப்பான நிலை உடையவர்
ஜீவர்களை ஆளுபவன் –
849-ப்ராக்வம்ஸ- என்றுமே முக்தியிலே இருக்கும் நித்ய ஸூ ரிகளுக்கும் ஆதாரம் ஆனவர் —
இவர் நினைவாலேயே அவர்கள் நித்யர்களாக உள்ளார்கள் –
850-வம்ச வர்த்தன -நித்ய ஸூ ரிகள் என்னும் வம்சத்தை வளர்ப்பவர் –
அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்களை உடையவன் பரமான திரு நாமங்கள் -839-848-
ஸித்தமான அவன் இடம் இருக்குமே
அவன் அனுக்ரஹத்தால் நாமும் அஷ்ட மஹா ஸித்தி பெறுகிறோம்–திருவடி இடம் கண்டோமே
5-1-நித்யர்களை ஆளும் இமையோர் தலைவன் -849/850-
839-அணுர் –
மிகவும் நுண்ணியன் –
கரந்த சில இடம் தொறும் –கரந்து எங்கும் உள்ளான் -அடியேன் உள்ளான் -ஆத்மாவுக்குள்ளும் உள்ளான்
ஆக்கை உள்ளும் ஆவி உள்ளும் –எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து உள்ளான்
அத₂அணி மாத்₃ யதி₄ஷ்டா₂நம் அதி ப்ரக்ருஷ்ட மைஶ்வர்யம் । அதி ஸூக்ஷ்ம த₃ ஹராக ஸ அவ்யக்தவ
ஜீவ அநு ப்ரவேஸ ஸமர்த்₂யாத்₃
அணு: |
க₃த்யர்த்தா₂தணதே : அணஶ்ச இத்யுப்ரத் ய ।தத₃ணி மாப்யே தத₃ணு꞉ ।
அணீர் அணீயாந்–அணுவைக் காட்டிலும் சிறியவன்
நிபுணோ அணீயாந் பிசோர்ணாயா–தாமரைத் தண்டை விட நுட்பமாயும் வலுவாயும் உள்ளவன்
ஆவி சேர் உயிரின் உள்ளான் -3-4-10-
சிறியாய் ஒரு பிள்ளை -7-2-4-
அவையுள் தனி முதல் அம்மான்
அணிமா மஹிமா-போன்ற அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்கள் ஸ்வா பாவிகமாக உள்ளவன் –
மிகவும் நுண்ணிய ஹ்ருதயாகசத்தில் அதிலும் நுண்ணிய ஜீவாத்மாவினுள் பிரவேசித்து இருக்கும் திறமையால்
அணிமா -உடையவர் -பிறகு அணிமை முதலிய வற்றின் அதிஷ்டானங்களான அஷ்டைச்வர்யம் கூறுகிறது – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
மிக ஸூஷ்மமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-
அணுவான சிறிய வற்றிற்குத் தங்கும் இடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————
- அனுஹ் – அணுவை விட சிறியதாக மாறும் ஆற்றல் உடையவன்
‘அனுஹ்’ என்ற வார்த்தையின் பொருள் ஒரு அணு, சிறிய துகள் அல்லது பொருளின் அங்கம் மற்றும் அவரது எட்டு ஐஸ்வர்யங்களை விவரிக்கிறது, அதாவது அணிமான் . இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘சௌக்ஷ்ம்ய அதிஷயத்வாத் அநுஹ் – அவருடைய அதீத நுணுக்கத்தினால் அவர் அனுஹ்’ என்று வரையறுக்கிறார்.
இதற்கு ஆதரவாக, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் முண்டக உபநிடதத்திலிருந்து (3.1.9) பின்வரும் பத்தியைத் தருகிறார்:
ஏஷோ அநுர்ஆத்ம சேதாஸ வேதிதவ்யோ யஸ்மின்ப்ராணঃ பஞ்சத ஸம்விவேஷா |
ப்ரணைஷ்சித்தம் ஸர்வமோதஂ ப்ரஜானஂ யஸ்மின்விசுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா || 9 ||
பொருள்: இந்த நுட்பமான ஆத்மா , பிராணன் ஐந்து விதமான வடிவங்களில் பிரவேசித்த உடலில் உள்ளதாக மனத்தால் அறியப்பட வேண்டும் ; எல்லா உயிரினங்களிலும் உள்ள மனம் இந்த பிராணன்களால் வியாபித்துள்ளது . அது சுத்திகரிக்கப்பட்டால், ஆத்மா தன்னிலிருந்து பிரகாசிக்கிறது.
இவ்வாறு காணப்பட்ட இந்த ஆத்மா , நுட்பமானதாக, மனத்தால் மட்டுமே கற்பனை செய்து அறிய முடியும் . இந்த ஆத்மா எங்கே ? ஐந்து விதமான வடிவங்களில் பிராணனாக , நன்றாக நுழைந்த உடலில் . அவர் உடலில், அதாவது இதயத்தில் உள்ளவராக மனத்தால் அறியப்பட வேண்டும். மனம் தூய்மையடைந்தால், அதாவது துக்கம், ஆசை, பேராசை போன்றவற்றிலிருந்து விடுபட்டால், இந்த ஆத்மா தன்னைத்தானே பிரகாசித்து, தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறது.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர், நாமா என்பது உயிரினங்களின் இதயங்களில் உள்ள ‘தஹர ஆகாஷம்’ எனப்படும் எல்லையற்ற சிறிய வெற்றிடத்திற்குள் நுழையும் திறனைக் குறிக்கிறது, பிரகிருதியிலும், மேலும் அவர் மிகவும் நுட்பமானவர் என்பதால் நுட்பமான ஜீவாக்களிலும் நுழையும் திறனைக் குறிக்கிறது. இந்த விளக்கத்தை ஆதரிப்பதற்காக ஸ்ரீ பட்டர் கதா உபநிஷத்தை (1.2.20) குறிப்பிடுகிறார்:
அன்றோர் அணியான் மஹதோ மஹியான் ஆத்மஸ்ய ஜந்தோர்நிஹிதோ குஹாயாம் |
தமக்ரதுঃ பஶ்யதி விதஷோகோ தாதுঃ ப்ரஸாதன்ம ஹிமானம் ஆத்மானঃ || 20 ||
பொருள்: நுட்பமானதை விட நுட்பமானது, பெரியதை விட பெரியது, ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் இதயத்திலும், ஆத்மா ஓய்வெடுக்கிறது. ஆசையிலிருந்து விடுபட்ட ஒருவன், தன் மனம் மற்றும் புலன்களைக் கொண்டு, ஆத்மாவின் மகிமையைக் கண்டு துக்கத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
இந்த அஷ்ட ஐஸ்வர்யங்கள் (சக்திகள்) அவருக்கு இயல்பானவை. ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்த சக்திகளில் சில அவருடைய அருளால் அல்லது ஆசி பெற்றவர்களுக்கும் வழங்கப்படுகின்றன என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். பெருங்கடலைக் கடக்கும்போதும், சுரசாவை (சுந்தர காண்டம்) சந்திக்கும் போதும், ஒரு நொடியில், மிகப் பெரிய வடிவத்தையும் மிகச் சிறிய வடிவத்தையும் மாறி மாறி மாறி மாறிச் செல்லும் திறன் கொண்ட அனுமனின் உதாரணத்தை அவர் தருகிறார்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, எதையாவது பார்க்கும் கண்ணின் திறன் குறைந்த வரம்பு மற்றும் அளவைப் பொறுத்தவரை மேல் வரம்பு ஆகியவற்றால் வரையறுக்கப்படுகிறது என்று குறிப்பிடுகிறார். ஸ்பெக்ட்ரமின் இரு முனைகளிலும் பகவான் அத்தகைய வரம்புகளால் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை. அவர் அனைத்து புலன் உணர்வுகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவர். ஸ்ரீ சாஸ்திரி ஸ்ருதிக்கு ஆதரவாக பல குறிப்புகளை கொடுக்கிறார்:
- ஆனோர்-அனியன் (கதா உபநிஷத் 1.2.20) – நுட்பமானதை விட நுட்பமானது
- ந ஹி சுஜ்நேயம் அனுர்-ஏஷ தர்மா (கதா உபநிஷத் 1.1.21) – உண்மை மிகவும் நுட்பமானது மற்றும் எளிதில் புரிந்துகொள்ள முடியாதது.
- yad-anubhyo’nu ca (முண்டக உபநிஷத் 2.2.2) – சிறியதை விட சிறியது.
- aniyaan hyatarkyam anu paramaanaat (கதா உபநிஷத் 1.2.8) – இது நுட்பமானதை விட நுட்பமானது மற்றும் பகுத்தறிவு மூலம் மட்டுமே உணரக்கூடியது.
- ஏஷா ச ஆத்மந்தர்-ஹிருதயே அணியான் விருஹேர்-வா யவத்-வா சர்ஷபத்-வா ஸ்யாமகத்-வ ஸ்யாமக-தண்டுலாத்-வா… (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 3.14.3) – இந்த மகா பெரியவர், பரம பிரம்மன் ஒருவரது இதயத்தில் இருக்கிறார், அவர் நன்றாகவும் நுட்பமாகவும் இருக்கிறார். ஒருவர் கருத்தரிக்க முடியும். இது நுட்பமானது. இவ்வுலகில் நாம் மிகவும் நுட்பமானதாகக் கருதும் அவைகளில் கூட இது மிகவும் நுட்பமானது. உன்னதமானவர் ஒரு அரிசி அல்லது நெல் மணியை விட நுட்பமானவர், தினை தானியத்தை விட நுட்பமானவர், இந்த தானியத்தின் கர்னலை விட நுட்பமானவர், ஒருவரின் இதயத்தில் அமர்ந்திருக்கும் கடுகு விதையை விட மிகவும் சிறியவர், நுட்பமானவர்.
- ச யா ஏஷோ அணிமா (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 6.8.7) – இது (சத்) நுட்பமானது.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா பகவத் கீதையில் இருந்து ஆதரவளிக்கிறார் – ‘சர்வஸ்ய சாஹம் ஹுரிதி சன்னிவிஷ்ட: நான் அனைவரின் இதயத்திலும் அமர்ந்திருக்கிறேன்’.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் தனது அநுத்வத்தால் தான் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறார் என்றும், நுண்ணிய ஜீவன் உட்பட அனைத்தையும் ஊடுருவிச் செல்கிறார் என்றும் குறிப்பிடுகிறார். ‘ஒலித்தல்’ என்று பொருள்படும் ‘அனா – சப்தே’ என்ற மூலச் சொல்லின் அடிப்படையில் அவர் ஒரு விளக்கத்தையும் தருகிறார், மேலும் அவர் ஒலி வடிவில் ஈதரை வியாபிக்கிறார், மேலும் அந்த ஒலியின் காரணமும் அவரே என்று நாமம் பரிந்துரைக்கிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. வெவ்வேறு வாழ்க்கை வடிவங்கள் முதலியவற்றிலிருந்து வெளிப்படுகிறது.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘அனாதி – சப்தயாதி’ அதாவது ‘தெரிவிக்கிறார் அல்லது வெளிப்படுத்துகிறார்’ – அனாதி சப்தயாதி வேதாதி சாஸ்திரம் இதி அனுஹ் – வேதங்கள் போன்ற சாஸ்திரங்களை வெளிப்படுத்துபவர்.
840-ப்ருஹத்
பெரிதிலும் பெரியவன் –
வ்யாப்த்யா விபுல பரம வ்யோமாதி₃ சுல கீக்ருத்ய அதி மஹஸ மஹிம்நா
ப்₃ருஹத் ।
ச பூமிம் விச்வதோ வ்ருத்வா அத்யதிஷ்டத் தச அங்குலம் (எண்ணிறந்த யோஜனை)-புருஷ ஸூக்தம்
லீலா விபூதி முழுவதும் வியாபித்து பத்து அங்குலமாக நிற்கிறான்
மஹதோ மஹீயாந்-தைத்ரியம் -உயர்ந்தவற்றைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவன்
பெரிய வப்பன் –உலகுக்கோர் தனி யப்பன்-8-1-11-
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் -பெரிய திருமொழி -3-8-1-
மிகப் பெரிய பரமபதத்தையும் உள்ளங்கையில் அடக்குவது போல் தமது ஏக தேசத்தில் அடக்க
வியாபித்து இருக்கும் மஹிமா உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பெரிதாயும் பெருமை உள்ளதையும் இருக்கும் ப்ரஹ்மமாயும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
குணங்களால் நிறைந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————
- பிருஹத் – அவர் பிரம்மாண்டமானவர்
இந்த நாமம் அவருடைய ஐஸ்வர்யா அல்லது ‘ மஹிமா ‘ என்று அழைக்கப்படும் சக்தியை விவரிக்கிறது – நாம் பெரியதாக அறிந்த எதையும் விட பெரியதாக ஆவதை விவரிக்கிறது. முந்தைய நாமத்தில் உள்ள அனுத்வாவிற்கு மாறாக, அவரது பரந்த சக்தியே இங்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது.
இந்த நாமத்தின் மூல வார்த்தை ‘Brh’ அதாவது ‘வளர்வது அல்லது அதிகரிப்பது’. இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘பிரிஹத்வாத் பிரும்ஹனத்வாத் ச ப்ரம்ஹ ப்ரிஹத்’ என்று விளக்குகிறார் – அவர் மிகப் பெரியவர், மேலும் எந்த வரம்புகளையும் தாண்டி வளரும் திறன் கொண்டவர், எனவே அவர் பிருஹத் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இதை ஆதரிப்பதற்காக ஸ்ரீ சங்கரர் கதா உபநிடதத்திலிருந்து (1.2.20) பின்வரும் பத்தியைத் தருகிறார் – ‘மஹதோ மஹீயன் – அவர் பெரியதை விட பெரியவர்’. பிரஹத் அனுவுக்கு நேர் எதிரானது, பகவானின் குணங்கள் மனித தர்க்கத்திற்கும் புரிதலுக்கும் அப்பாற்பட்டவை என்பதைக் குறிப்பிடலாம். அவர் தீவிர மற்றும் மாறுபட்ட பண்புகளில் தன்னை முன்னிறுத்த முடியும்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அவரது மகத்துவத்தை அவரது பரந்துபட்ட தன்மையின் அடிப்படையில் விவரிக்கிறார். பரந்த ஆழ்நிலை உலகம் (பரம பதம்) கூட அவரது உள்ளங்கையின் ஒரு மூலையில் இருக்கலாம். ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் பகவானை ‘அளத்தார்க்கு அறிவாய்’ (பெரிய திருமொழி 3.8.1) – அளவிட முடியாதவர் என்று குறிப்பிடுகிறார்.
புருஷ சூக்தம் (1) இலிருந்து ஸ்ரீ பட்டர் குறிப்பிடுகிறார்:
ஸஹஸ்ர சிர்ச புருஷ ஸஹஸ்ராக்ஷ ஸஹஸ்ரபத்
ச பூமிம் விஸ்வதோ வ்ர்த்வா அத்யதிஸ்தாத் தாஸங்குலாம் ||
பொருள்: பிரபஞ்சத்தின் வடிவில் உள்ள பரமாத்மாவுக்கு ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் கண்கள் மற்றும் ஆயிரம் கால்கள் உள்ளன, ஏனென்றால் அவர் அனைத்து உயிரினங்களையும் கொண்டிருக்கிறார் (இந்த சூழலில் ஆயிரம் என்பது எல்லையற்றது). பிரபஞ்சத்தை முழுவதுமாக வியாபித்து, அதன் இருப்பைக் கொடுத்து, சுதந்திரமாக இருந்து, அதற்கு அப்பால் முடிவில்லாமல் விரிந்தார் (தாசங்குளம் என்பது வெவ்வேறு திசைகளில் அல்லது முடிவில்லாதது மற்றும் அதீதமானது).
புருஷ சூக்தம் 4வது வசனத்தில் பகவானின் பிரம்மாண்டம் மேலும் விளக்கப்பட்டுள்ளது:
த்ரிபத் ஊர்த்வா உதைத் புருஷ பதோ ‘ஸ்யேஹ’ பவத்-புனஹ்
ததோ விஸ்வன் வ்யாக்ரமாத் சாஸனா நாஸனே அபி ||
பொருள்: இறைவனின் முக்கால்வாசி ஸ்தூலப் பகுதியைக் கடந்தது. அவனுடைய பௌதிக சக்தியின் கால் பகுதி இந்த படைப்பாக மீண்டும் (மீண்டும்) மாறுகிறது. பின்னர் அவர் இந்த பிரபஞ்சத்தில் பலவிதமான உணர்வுகள் மற்றும் உணர்ச்சியற்ற பொருள்களைக் கொண்டிருக்கிறார்.
இதை விளக்குவதற்கு ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஸ்ருதிகளில் இருந்து குறிப்புகளை வழங்குகிறார் நம:
ஹம்ஸஹ் சூசிசத் வஸுர் அந்தரிக்ஷஸத் தேத
வேதிசத் அதிதிர் துரோணஸத்|
நர்சத் வரஸத் ர்தஸத் வ்யோமஸத்
அப்ஜ கோஜ ர்தஜ அத்ரிஜ ர்தம் ப்ரஹத் || ரிக் வேதம் 4.40.5 & கதா உபநிஷத் 2.2.2
பொருள்: புத்திசாலித்தனமான சூரியன், வளிமண்டலத்தில் காற்று, பலிபீடத்தின் மீது நெருப்பு, வீட்டில் விருந்தாளி, மனிதனில் வசிப்பவர், அவர்களுக்கு மேலே உள்ளவர்களில் வசிப்பவர் சத்திய உலகம், வானத்தில் வசிப்பவன், ஜலத்தில் பிறந்தவன், பூமியில் பிறந்தவன், யக்ஞத்தில் பிறந்தவன், மலையில் பிறந்தவன் – இவை அனைத்தும் ‘ரதம் ப்ரஹத்’ அதாவது எல்லையற்ற சத்தியமான பிரம்மத்தின் இயல்பு.
ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத்தில் (3.7), அது கூறுகிறது:
தத: பரம் பிரம்ம பரம் ப்ரீஹந்தம் யதாநிகாயாம் ஸர்வபூதேஷு குஷ்டம்
விஷ்வஸ்யைகஂ பரிவேஷ்டிவந் தவம் இஷா ||
பொருள்: பரமாத்மாவானவர் ஹிரண்யகர்ப்பனைத் தாண்டி விராட்டை விட உயர்ந்தவர். அவர் பரந்து விரிந்து அனைத்து உயிர்களின் உடலிலும் மறைந்துள்ளார். பிரபஞ்சம் முழுவதும் வியாபித்திருக்கும் அவரை அறிவதன் மூலம், மனிதர்கள் அழியாதவர்களாக மாறுகிறார்கள்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, ‘அனுஹ் மற்றும் பிருஹத்’ ஆகிய இரண்டு நாமங்களையும் பின்வருமாறு விளக்குகிறார்: இந்த இரண்டு நாமங்களும் முரண்பாடாகத் தோன்றலாம், ஆனால் வெளிப்படையான முரண்பாடு, சிந்திக்கும் மனதிற்கு ஒரு ஒளிமயமான அனுபவமாக கரைகிறது. உண்மையில், உபநிடதம் இந்த இரண்டு குணங்களைப் பற்றி ஒரே மூச்சில் பேசுகிறது – ஆனோர்-அனியன் மஹதோ மஹியான் ஆத்மா’ஸ்ய ஜான்டோர்-நிஹிதம் குஹாயாம் (கதா உபநிஷத் 1.2.20) – நுட்பமான மற்றும் பெரியதை விட பெரியதை விட நுட்பமானது குகையில் உள்ளது. இதயம்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இதை ‘பர்ஹதி வர்ததே பிரதிபதம் ஷோபயாம் இதி ப்ரிஹத் – எங்கும் அழகை மேம்படுத்துபவர் அல்லது அதிகரிக்கச் செய்பவர். எதிலும் அழகு இருப்பது அவனால் தான்.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா நாமத்தை ‘குனைஹ் விருத்தா – அவருடைய குணங்கள் அல்லது மங்கள குணங்களில் மேம்பட்டவர் என்று விளக்குகிறார்
841-க்ருஸ-
மெல்லியவன் –க்ருஸ இளைத்து பிரகரணத்துச் சேர லேசானவன்-லகிமா -யத்ர காமகத வசீ –
அணு அந்தராத்மா-நியமிக்க
பிருஹத் -தாரகத்வம்
க்ருஸ -தடை இன்றி எங்கும் பரவலாமே-யத்ர காம காமோ வஶீ
தூல அநிலாத்₃யதி ஸாயிநா லகி₄ம்ந்நா ஸவத்ரா வ்யாஹத₃கத்வர꞉
க்ருஸ ꞉ । ‘
க்ருஸ தநூ கரணே “।இகு₃பத₄த்வாத் க ।
க்ரஶிமா சாயம் லகி₄மா சேதி ப்ரகரணாத்₃க₃ம்யதே । யதா₂
*அப்ரமேயோ (அ)நியோஜ் யஶ்ச யத்ர காம காமோ வஶீ, இதி ॥
எண்ணில் நுண் பொருள் -10-8-8-
பஞ்சு காற்றினும் லேசானவராக எங்கும் தடை இன்றிச் செல்பவர் ஆதலின் லகிமா உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பார்க்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அசுரர்களை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————-
- கிரிஷா – ஒளியை விட இலகுவாகவும் கண்ணுக்கு தெரியாததாகவும் இருக்கும் திறன் கொண்டவர்
இந்த நாமம் லகிமா எனப்படும் அஷ்ட ஐஸ்வர்யாக்களில் மற்றொன்றைக் குறிக்கிறது அல்லது ஒளி என்று நமக்குத் தெரிந்த எதையும் விட இலகுவாக இருக்கும் திறனைக் குறிக்கிறது. நாமம் உருவான வேர் ‘க்ரிஷ் – தனுகரனே’ அதாவது ‘மெலிந்த அல்லது மெல்லியதாக அல்லது எடை குறைந்ததாக’ ஆகும். நாமா என்பது மொழிபெயர்ப்பாளரைப் பொறுத்து மெலிந்த அல்லது மெல்லியதாக அல்லது ஒளியாக இருக்கும் திறனைக் குறிக்கிறது.
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘அஸ்துலம் இத்யாதினா திரவியப்ரதிஷேதாத் க்ரிஷாஹ் – இயற்கையில் உள்ள எதற்கும் அப்பாற்பட்டவர் என்று அவர் மிகவும் மெல்லியதாக மாறும் திறன் கொண்டவர்’ என்று விளக்குகிறார். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் வர்ணனையின் மற்றொரு பதிப்பு, ‘அஸ்துலம் இத்யாதினா த்ரிஷ்யத்வப்ரதிஷேதாத் க்ரிஷா – அவர் கண்ணுக்குத் தெரியாத அளவுக்கு மெல்லியதாக மாறக்கூடியவர்’.
சத்யபாமா கோபமடைந்து, துலாபாரத்தில் ருக்மணியின் உதவியை நாடியபோது, ருக்மிணி பிரார்த்தனை செய்து, ஒரு துளசி இலையை வைத்தபோது, அவர் தன்னை மிகவும் லேசாக ஆக்கினார், அது அளவு மீண்டும் சமநிலைக்கு வர போதுமானது!
பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தில் (3.8.8) அஸ்துலத்தில் தொடங்கும் பின்வரும் ஆதாரப் பகுதியை அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
ச ஹோவாசா, ஏதத்வை தடாக்ஷரঃ, கார்கி பிரம்மன் அபிவதந்தி,
அஸ்துலமானவ் அஹ்ரஸ்வ ம திர்கா மா லோஹிதா ம ஸ்நேஹ மவனக்ஷயகாயக்ஷயகா மச்சயக்ஷயக்ஷயகா மச்சயயக் கா மா ஷ்ரோத்ர மா வாகமனோ ‘-தேஜஸ்க மா ப்ராண மா முச்ச மா மாத்ரா மா அனந்தர மா பாஹ்யம், ந ததஷ்னாதி கிஞ்சனா, ந ததஷ்னாதி கஶ்சனா || 8 ||
பொருள்: யாக்னவல்கியர் கூறினார்: ஓ கார்கி, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள், இது மாறாத (பிரம்மன்) என்று. அது மொத்தமோ நிமிடமோ இல்லை, குறுகியதோ, நீளமோ இல்லை, சிவப்பு நிறமோ, எண்ணெய்ப் பசையோ இல்லை, நிழலோ, இருளோ, காற்றோ, காற்றோ, ஒட்டாதது, சுவையோ வாசனையோ இல்லை, கண்களோ காதுகளோ இல்லாமல், குரல் உறுப்பு அல்லது மனமோ இல்லாமல், ஒளியில்லாதது. , முக்கிய சக்தி அல்லது வாய் இல்லாமல், ஒரு அளவு அல்ல, மற்றும் உட்புறம் அல்லது வெளிப்புறம் இல்லாமல். அது எதையும் உண்பதில்லை, யாராலும் உண்ணப்படுவதில்லை.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை விளக்கும் வகையில், ஒளி எதையும் விட இலகுவாக இருக்கும். அவர் பருத்தி, காற்று போன்றவற்றை விட இலகுவானவர், எனவே அவரது இயக்கம் எல்லாப் பக்கங்களிலும் மற்றும் எல்லா வகையிலும் தடையற்றது என்று ஸ்ரீ பட்டர் விளக்குகிறார் – ‘சர்வத்ர அவ்யாஹத கதி’. அவர் ஆதரவாக மகாபாரதத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘யாத்ரா-காம-கடோ வஷி’ – அவர் எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்லலாம்.
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் ஒரு பாறைக்குள் கூட தடையின்றி இருக்கக்கூடிய அளவுக்கு மெல்லியவர், ஏனெனில் அவரது கிருஷத்வம் அதாவது மெலிந்த தன்மை அல்லது மெல்லிய தன்மை – சிலாஸ்வபி அப்ரதிஹாத் பிரவேஷத்வாத் க்ரிஷா.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த நாமாவையும் அடுத்ததையும் சுருக்கமாகக் கூறுகிறார், பகவான் மெலிந்தவரா அல்லது கனமானவரா என்ற கேள்விக்கு, அவரை தரிசனம் செய்தால் மட்டுமே பதில் கிடைக்கும். நாம் அவரைப் பார்க்கக்கூடாத அளவுக்குப் பெரியவராக இருந்தால், அல்லது நாம் அவரைப் பார்க்க முடியாத அளவுக்குச் சாய்ந்திருந்தால், அவர் மெலிந்தவரா அல்லது பெரியவரா என்ற கேள்விக்கு விடை காண முடியாது. அதுதான் நம்மால் பார்க்க முடியாத பகவானின் இயல்பு. உண்மையில், ஸ்ரீசங்கரர் பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டிய பகுதி, பகவானை ‘அஸ்துலம்’ என்று குறிப்பிடுகிறது, மேலும் அடுத்த வார்த்தையில் பகவான் ‘அன்-அனு’ என்று கூறுகிறது. புரிந்து கொள்ள வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், அவர் எப்போது வேண்டுமானாலும் இருக்க முடியும், எப்போது வேண்டுமானாலும் இருக்க முடியும், மேலும் அவர் ஒரு அணுவை விட சிறியதாக இருந்து ஒரு பிரம்மாண்டமான வடிவத்தில் அவர் விரும்பும் எதையும் ஆக முடியும். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் அனைத்து பண்புகளும் அற்றவர். ஏனெனில் அவர் ஒரு வினாடி இல்லாதவர்; அப்படி என்ன குறிப்பிடலாம், எதன் மூலம்? அவர் அளவிட முடியாதவர் மற்றும் புரிந்துகொள்ள முடியாதவர்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜின் விளக்கம்: ‘க்ரிஷ்யதி தனுகரோதி ஸ்வஜன விபதம் இதி க்ரிஷா – தன் பக்தர்களின் சிரமங்களைக் குறைப்பவர் அல்லது நீக்குபவர்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் என்பதன் மூலப்பொருளின் பொதுவான பொருள் – ‘கிரிஷ்’ என்றால் ‘ஒல்லியாகச் செய்வது’ என்று பொருள்படும், மேலும் பகவான் பல்வேறு வடிவங்களின் உயிரினங்களை அவற்றின் உயிர்வாழ்வதற்கும் வசதிக்கும் தேவையான அம்சங்களுடன் உருவாக்குவதைக் குறிக்கிறது.
ஸ்ரீ சத்ய சந்தா யதிராஜாவின் விளக்கம்: ‘தைத்யான் கர்ஷயதி இதி க்ரிஷஹ் – அசுரர்களின் ‘லேசான வேலை’ செய்பவன் அல்லது தீய அசுரர்களை எளிதில் அழிப்பவன்.
842-ஸ்தூல –
பருத்தவன் –ப்ராப்தி ஐஸ்வர்யம்-கீழ் மஹிமையால் பெரியவன் இங்கு -பெரிய மா திரு மேனி
விபு ஆகாசம் போல் எங்கும் நிறைந்தாலும் ஸூஷ்மம் தானே
இவனோ கண்ணுக்குத் தம்மைக் காட்டி அருளுபவர்
ஸர்வம் அவ்ய வஹிதம் ஏகத்ர ஸ்தி₂த்வா ஸ்பஷ்டும் பூ₄மிஷ்ட₂ஸ்ய ச சந்த்₃ரமஸம் பரிமார்ஷ்டும்
ஸக்தி꞉ ப்ராப்தி꞉, தயா (அ)திப்ரக்ருஷ்டயா விஶிஷ்ட꞉
ஸ்தூ₂ல꞉ ।
* கர்ஜ பிஞ்ஜாதி₃ப்ய ஊரோ லசௌ, இத்யூலச் ।
* த்₄ருவ꞉ ஸமா லப்₄ய திஷ்ட₂தி, இதி ॥(அனைத்தையும் தீண்டி உறுதியாக நிற்கிறவன் )
தாள் பரப்பி மண் தாவிய ஈசன் -1-3-10-
ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்-
கொள்ளும் கயல் நெடு வெள்ளம் கொண்ட காலம் மஹா வராஹ ஸ்புட பத்ர லோசன–தாள் பரப்பி மண் தாவிய ஈசன் –பிராப்தி
ஓர் இடத்தில் இருந்தே எல்லாப் பொருளையும் நேரில் தொடும் திறமையால் பூமியில் இருந்தே சந்திரனைத் தொடும்
ப்ராப்தி என்னும் சக்தியை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
எல்லாமாக தாம் இருப்பதால் ஸ்தூல -பெரிய உருவம் உள்ளவர் -என்று உபசாரமாகக் கூறப் பெறுவார் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
மிகப் பெரியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- ஸ்தூலா – அவர் மகத்தானவர்
இந்த நாமம் ‘ கரிமா ‘ ஐஸ்வர்யாவை அவர் விரும்பும் அளவுக்கு பெரியதாகவும் கனமாகவும் மாறும் திறனை விவரிக்கிறது. நாமா என்பது ‘ஸ்துல் – பரிபிரம்மனே’ என்ற மூல வார்த்தையின் அடிப்படையிலானது, இதன் பொருள் ‘பெரியதாக அல்லது தடிமனாக, பருமனாக அல்லது கொழுப்பாக வளரு’. இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ஸ்தூல இதி உபசார்யதே ஸர்வத்மத்வாத் – அவர் அனைத்து உயிரினங்களின் கூட்டு உருவமாக இருப்பதால், அவர் ‘மகத்தானவர்’ என்று உருவகமாக விவரிக்கப்படுகிறார், எனவே அவர் ஸ்தூலஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
திரிணவர்தன் குழந்தை கிருஷ்ணனை வானத்தில் உயர அழைத்துச் சென்றபோது, கிருஷ்ணன் தன்னை மிகவும் கனமாக ஆக்கிக் கொண்டான், அது எடையைத் தாங்க முடியாமல் தரையில் விழுந்த அசுரனை நெரித்தது.
பகவான் எந்த உலகத்தில் உள்ள எந்தப் பொருளையும் ஓரிடத்தில் நின்றாலும் தொடும் ஆற்றல் உடையவராக இருப்பதால், அவர் ஸ்தூலார் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் கூறுகிறார். இந்த நாமம் பகவானின் திரிவிக்ரம அவதாரத்தில் காட்டப்பட்டுள்ளது.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்திலிருந்து குறிப்புகளைத் தருகிறார். இந்த நாமத்தை விவரிக்க அவர் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பாசுரம் – தாழ் பரப்பி மண் தாவிய ஈஷன் (திருவாய் மொழி 3.3.11), மற்றும் ஸ்ரீ ஆண்டாளின் திருப்பாவை – ஓங்கி உலகந்த உத்தமன் (இரண்டு பாசுரங்களும் பகவானின் திரிவிக்ரம அவதாரத்தைக் குறிப்பிடுகின்றன) ஆகியவற்றை மேற்கோள் காட்டுகிறார்.
ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ஈஷாவாஸ்ய உபநிஷத்தில் இருந்து மந்திரம் 4 ஐ ஆதரித்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
அனேஜதேகம் மனஸோ ஜவியோ நயந்த்-தேவா அப்னுவன் பூர்வமர்ஷத் |
தத்-தவதோ’ன்யனத்யேதி திஷ்தத் தஸ்மின்னபோ மாதரிஷ்வ ததாதி ||
பொருள்: பிரம்மன் ஒரு வினாடி அல்லது சமம் இல்லாதவன். அது ஒருபோதும் நகராது, ஆனால் அது மனதை விட வேகமாக செல்கிறது. அது எப்போதும் முன்னால் இருப்பதால் தேவர்களால் அதை முந்த முடியவில்லை; புலன் உறுப்புகளால் அதை அடைய முடியாது. அது இன்னும் இருக்கிறது, இன்னும் அது ஒரு பந்தயத்தில் அனைவரையும் தோற்கடிக்கிறது. அதன் சக்தியால், மாதரிஸ்வா (பிராணா அல்லது உயிர் காற்று), அது அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் ஒதுக்குகிறது (அல்லது ஆதரிக்கிறது).
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் விளக்கம் தருகிறார் – கோடி பிரம்மாண்ட விக்ரஹத்வாத் ஸ்தூல – பகவான் எல்லையற்ற பிரம்மாண்டஸ் வடிவில் இருப்பதால், அவர் ஸ்தூலமாக இருக்கிறார்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், அவருடைய ஐஸ்வர்யம் அல்லது அனு, ப்ரிஹத், கிரிஷா, ஸ்தூலா போன்ற சக்திகளின் விளைவாக, ஒரு கணம் முதல் அடுத்த கணம் வரை அவரை யாரும் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்று கூறுகிறார். ஸ்ரீ சாஸ்திரிகள் இந்த நாமத்தின் ஒற்றுமையை `ஸ்தாவிஷ்டா’ (ஸ்லோகம் 47 இல் நாம 437) கவனத்தை ஈர்க்கிறார், பிந்தைய நாமம் `ஸ்தூல’ மற்றும் `இஷ்ட’ ஆகியவற்றின் கலவையால் ஆனது. பெரிய’.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘ஸ்தூலயாதி பிரும்ஹயதி ஸ்வஜன ஸம்பதம் இதி ஸ்தூலஹ் – எவன் தன் பக்தர்களின் செல்வத்தை மகத்தான அளவில் வளர்க்கிறானோ, அவனே ஸ்தூலனாவான். பக்தர்களுக்கான ‘செல்வம்’ அவருக்கும் அவரது பக்தர்களுக்கும் கைங்கர்யங்களைச் செய்வதன் மூலம் அவர்களின் நித்திய பேரின்பத்தின் வடிவத்தில் இருக்க முடியும், மேலும் பொருள் செல்வத்தை மட்டுமே குறிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை
843-குண ப்ருத்-
எல்லா பொருள்களையும்- நெருக்கமாக பிரிக்க ஒண்ணாமல்-தனது குணம் போலே தரிப்பவன்
திரவம் ஒன்றை மற்ற ஓன்று தங்குவது போல் இல்லாமல் மணத்தை பூ -ஒளியை மாணிக்கம் -போல்-குணத்தை குணி தங்குவது போல்
ஸ்வ ஸங்கல்பேந ஸர்வே ஸ்வ கு₃ண பூ₄த ஸர்வாவஸ்த₂ம் குர்வன் பி₃ப₄ர்தீதி
குண ப்₄ருத் ।
இத₃மஸ்ய ப்ரக்ருஷ்ட மீஶித்ருத்வம் ।
ஸர்வஸ்ய வசீ ஸர்வஸ் யேஸாந -அனைத்தையும் வஸீ கரித்து அனைத்தையும் ஆள்பவன் –ஈஶித்ருத்வம் ஐஸ்வர்யம்
எப்பொருளும் தானே எல்லையில் சீர் எம்பெருமான் -2-5-4/10-
தம் சங்கல்ப்பத்தினாலே எல்லாப் பொருள்களையும் தமது குணம் போலே தம்மிடம் வைத்துத் தாங்கும்
ஈசித்வம் என்னும் சக்தி உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரங்களுக்குக் காரணங்கள் ஆகிய சத்வ ரஜஸ் தமோ குணங்களை வகிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஆனந்தம் முதலிய குணங்களை உடையவர் –
அப்ரதாநர்களான-முக்கியம் அல்லாதவர்களான -ஜீவர்களைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————–
- குண-பிரித் – அவர் அனைத்து பண்புகளையும் (குணங்கள்) தாங்குகிறார்.
இந்த நாமம் என்பது அவருடைய ஐஸ்வர்யா அல்லது இஷித்வத்தின் சக்தியின் வெளிப்பாடாகும் . குணம் என்பது தயா (கருணை), காருண்யா (இரக்கம்) போன்ற ஒரு குணம் அல்லது ஒரு பண்பு, மேலும் சத்வம், ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் ஆகிய மூன்று பண்புகளையும் குறிக்கிறது. இந்த நாமத்தில், பகவான் இந்த குணங்கள் அல்லது பண்புகளை உடையவராக விவரிக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘சத்வ ரஜஸ் தாமஸம் சிருஷ்டி ஸ்திதி லய கர்மஸு அதிஷ்டாத்ரித்வாத் குணபிரித் – படைத்தல், வாழ்தல் மற்றும் கலைத்தல் ஆகிய தனது செயல்பாடுகளின் ஒரு பகுதியாக பல்வேறு உயிரினங்களில் சத்வ, ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய குணங்களை பல்வேறு அளவுகளில் ஆதரிப்பதால், அவர் குணபிரித்’. படைப்பிற்கு சத்வ குணம் தேவை, சத்துணவுக்கு ரஜோ குணம் மற்றும் கலைப்பதற்கு தமோ குணம் தேவை, எனவே குணபிரித் அல்லது இந்த மூன்று குணங்களையும் தாங்கியவர் என அவர் பல்வேறு பண்புகளின் களஞ்சியமாக இருக்கிறார்.
ஸ்ரீ பட்டர் மூன்று குணங்களுக்கு உட்பட்ட அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய குண-பிரித்தின் பொருளை விரிவுபடுத்துகிறார். பகவானின் உன்னத சக்தியான இறைவனின் குறிப்பாகவும், அவர்களின் எல்லா மாநிலங்களிலும் உள்ள அனைத்தையும் ஆள்வதாகவும், அவற்றை ஆதரிப்பதாகவும் அவர் நாமத்தை விளக்குகிறார். அவரது விருப்பத்தால் (ஸ்வ-சங்கல்பா), அவர் அனைவரையும் அவர்களின் வெவ்வேறு நிலைகளில் ஆதரிக்கிறார், எனவே அவர் குண-பிரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தின் (4.4.22) ஆதரவைத் தருகிறார் – ‘சர்வஸ்ய வசி சர்வஸ்ய ஈஷானஹ் சர்வஸ்ய அதிபதி – பரம பகவான் ஜட இயற்கையையும் அதிலுள்ள அனைத்தையும் ஆளுகிறார். அவர் அனைவருக்கும் கடவுள் மற்றும் அனைவருக்கும் உயர்ந்த அதிகாரம்’.
ஸ்ரீ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கு இந்த விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – ‘குண தயா தாக்ஷிண்ய-தயா சத்வ ரஜஸ் தமஸ் அதயாஷ்ச, தேஷாம் ப்ரித் தாரக இத்யார்தஹ் – கருணை மற்றும் கருணை ஆகியவற்றின் காரணமாக, அவர் சத்வம், ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் ஆகிய மூன்று குணங்களை ஆதரிக்கிறார், அது வேறுபடுத்துகிறது. வெவ்வேறு உயிரினங்கள்.
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷனும் இதே போன்ற விளக்கத்தைத் தருகிறார் – குணான் சத்வதீன் பிபார்தி இதி குண-பிரித். ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா மேலும் கருத்து தெரிவிக்கையில், பகவான் தனது படைப்பு செயல்பாட்டில் சத்வ குணத்தையும், பாதுகாப்பின் செயல்பாட்டில் ரஜோ குணத்தையும், அழிவின் செயல்பாட்டில் தமோ குணத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு மூன்று குணங்களை ஆதரிப்பதால் – அவர் குண-பிருத், தாங்குபவர். மூன்று குணங்கள்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் அளிக்கிறார் – குணன் ஞான ஆனந்தமாதுர்ய வாத்சல்யாதீன் பிபார்தி இதி குண-பிரித் – எல்லா நேரங்களிலும் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் பற்றிய அறிவில் பரிபூரணம், முழுமையான பேரின்பம், இரக்க திறன் போன்ற குணங்களைக் கொண்டவர். பகைவர்களிடமும் இனிமை, பசுவின் கன்றின் மீது பற்று போன்றவை.
844-நிர்க் குண
முக்குண கலப்பு அற்றவன்-வசித்வம் ஐஸ்வர்யம்
அதத்₃வஶ்ய தயா (யாருக்கும் வசப்பட்டு இல்லாததால் )தத் ஸம்ஸ்பர்ஸே (அ)ப்யம் ப்ருஷ்ட தத்₃கு₃ண ꞉
நிர் கு₃ண :-
பரம ஸ்வ தந்த்ர꞉।இத₃மஸ்ய பரமம் வஶித்வம்
விஸ்வஸ்ய மிஷதோ வசீ–அனைத்து உலகங்களும் அவனது கட்டுப்பாட்டில் உள்ளன
ஸத்த் வாதயோ ந சந்தீசே யத்ர ச ப்ரக்ருதா குணா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஸத்வம் முதலான குணங்கள் ப்ரக்ருதியுடன் ஸம்பந்தம் யுடையவை அல்லாமல்
அவனுடன் தொடர்பு யுடையவை அல்ல –
துக்கமில் சீர் கண்ணன்-
உலகியல் குணங்கள் ஒன்றும் தம்மிடம் ஒட்டாமல் இருக்கும் வசித்வம் என்னும் சக்தியோடு மிகச் சுதந்திரர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உண்மையில் குணங்கள் அற்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
சத்வம் முதலிய முக்குணங்கள் அற்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தரர்-
———-
- நிர்குணா – உருவமற்றவர் மற்றும் பண்புகளை அற்றவர்
இந்த நாமம் என்பது வசித்வம் என்ற அவரது ஐஸ்வர்யாவின் வெளிப்பாடாகும், இது மற்றவர்களை அவரது விருப்பப்படி மந்திர மந்திரத்தில் வைத்திருக்கும் உச்ச சக்தியைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், சாராம்சத்தில் பகவான் உருவம் அல்லது குணங்கள் இல்லாதவர் என்பதை இந்த நாமம் உணர்த்துகிறது. அவர் நிர்குணராகவும், நிராகாரராகவும் தனது தூய வடிவில் இருக்கிறார்.
ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘வாஸ்துதோ குணாபாவாத் நிர்குணஹ் – உள்ளார்ந்த முறையில் அவர் அனைத்து குணங்களும் இல்லாதவர் (குறிப்பிட்ட செயல்பாடுகளைச் செய்யும்போது குறிப்பிட்ட குணங்களை அவர் ஏற்றுக்கொண்டாலும்) அதனால் அவர் நிர்குணமாக இருக்கிறார். ஸ்ரீ சங்கரர் ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷதத்திலிருந்து (6.11) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘ஸர்வபூதாதிவாச: சாக்ஷி சேத கேவலோ நிர்குணஷ் கா – அவர் ஒரு கடவுள், எல்லா உயிரினங்களிலும் மறைந்துள்ளார், எல்லாவற்றிலும் வியாபித்திருக்கிறார், எல்லா உயிரினங்களிலும் சுயமாக இருக்கிறார், எல்லா வேலைகளையும் கவனித்துக்கொள்கிறார், எல்லா உயிரினங்களிலும் வசிக்கிறார். சாட்சி, உணர்பவர், ஒரே ஒருவர், குணங்களிலிருந்து விடுபட்டவர். எனவே சாராம்சத்தில் அவர் குணங்களால் தீண்டப்படாதவர் மற்றும் கறைபடாதவர், எனவே அவர் நிர்குணா ஆவார்.
நமஸ் குண-பிரித் மற்றும் நிர்குண ஆகியவை முரண்பாடானவை, ஆனால் பகவானைப் பொறுத்தவரை, அவை பல்வேறு விளக்கங்களில் நாம் காணக்கூடிய நிலையான குணங்கள்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை ‘அதத்வஷ்யதாய தத்-ஸம்ஸ்பர்ஷே’பி அஸ்ப்ரிஷ்டா-தத்-குணா நிர்-குணஹ்’ என்று விளக்குகிறார் – அவர் எல்லா ஜீவர்களுடனும் எப்போதும் தொடர்பு கொண்டிருந்தாலும், அவர் அவர்களின் குறைபாடுகளால் கறைபடவில்லை, ஏனெனில். எவருக்கும் அடிபணியாதது, மேலும் அவை அனைத்திற்கும் மேலானது. மற்றவர்களை தனது மந்திர உச்சாடனத்தின் கீழ் வைத்திருக்கும் உயர்ந்த சக்தி அவருக்கு உள்ளது. அவர் தனது விளக்கத்தை ஆதரிக்க பின்வரும் குறிப்புகளை வழங்குகிறார்:
- விஸ்வஸ்ய மிஷதோ வஷி (தைத்ரிய உபநிஷத் 3.6.1) – அவர் தனது பரந்த கண்களால் முழு உலகத்தையும் மயக்குகிறார்.
- சத்வாதயோ ந சாந்தீஷே யத்ர ச ப்ரகிருத குணா (விஷ்ணு புராணம் 9.44) பிரகிருதியில் இருக்கும் சத்வ மற்றும் பிற குணங்களுக்கு ஆட்சியாளரான பகவானிடம் இடமில்லை.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் – ப்ராகிருத குண-த்ரய விரஹிதத்வாத் நிர்-குண. ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா இதே போன்ற விளக்கத்தை தருகிறார் – சத்வாதி குண ரஹிதத்வாத் நிர்-குணஹ்.
845-மஹான் –
மிகச் சிறந்தவன் -ப்ராகம்யம் ஐஸ்வர்யம்-நினைத்த எல்லாம் அயத்னத –செய்பவன்
ப்ராகம்ய மிச்சா₂நபி₄கா₄த꞉, பூ₄மாவுந்மஜ்ஜதி நிமஜ்ஜதி ச யதோ ₂த₃கே , அஸ்ய பரம ப்ரகர்ஷாத்
மஹான் ।
மஹதே ꞉ * ப்ருஷத்₃ப்₃ருஹத்₃ இத்யாதி₃நா பூர்வ வந் நிபாதநம் | யதா₂
ஸம்ப்ரயோஜ்ய வியோஜ்யாயம் காமகாரகர பிரபு யத்யதிச்சேத அயம் ஸுவ்ரி-தத்தத் குர்யாத் அயத்னத —
ஸுரியாகிய ஸர்வேஸ்வரன் தான் விரும்பும்படி நடப்பவன்
அனைத்தையும் தனது விருப்பத்திற்கு ஏற்க இணைக்கும் படியோ பிரிக்கவோ செய்ய வல்லவன்
அவன் இதைச் செய்தாலும் கடினப்படாமல் மிக எளிதாகச் செய்து முடிக்க வல்லவன்
நினைத்தை எல்லாம் தடை இன்றி நடத்த வல்ல சாமர்த்தியம்-
நீரில் போலே நிலத்திலும் முழுகுவது வெளிவருவது முதலிய நினைத்த வெல்லாம் தடையில்லாமல் செய்யும்
ப்ராகாம்யம் என்னும் சக்தியை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சப்தாதி குணங்கள் இல்லாமையாலும் மிக ஸூ ஷ்மமாக இருப்பதாலும் நித்யத்வம் -சுத்த சத்வம் -சர்வ கதத்வம் -ஆகிய
மூன்று தர்மங்களிலும் தடையில்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
உயர்ந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————–
- மகான் – அவர் உயர்ந்தவர்
இந்த நாமம் பிரகாம்யம் (தவிர்க்க முடியாத விருப்பம்) எனப்படும் ஐஸ்வர்யாவைக் குறிக்கிறது , அவர் விரும்பியதை அடையும் சக்தி. மகான் என்பவர் பெரியவர் அல்லது உயர்ந்தவர். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் பகவானின் மகத்துவத்தைப் பற்றி விரிவாக விளக்கி, ‘ஷப்தாதி குண ரஹிதத்வாத், நிரதிஷய சூக்ஷ்மத்வாத், நித்யசுத்த ஸர்வகதத்வாதினா ச ப்ரதிபந்தகம் தர்மஜாதம் தர்கதோபி யதோ வக்தும் ந ஷக்யம் அத ஏவ மஹான் போன்ற ஸ்பரிசங்களில் இருந்து ஸ்பரிசத்தை நீக்கிவிடுகிறார். மற்றும் வாசனை; அவர் அளவிட முடியாத நுட்பமானவர்; அவர் எப்போதும் தூய்மையானவர் மற்றும் எங்கும் நிறைந்தவர்; அவருக்கு தடைகள் எதுவும் தெரியாது; வாதத்திற்காக கூட அவரை முழுமையாக விவரிக்க முடியாது; இவை அனைத்தும் அவரை மகான், உயர்ந்த ஆளுமை ஆக்குகின்றன.
ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் ஆபஸ்தம்ப சூத்திரத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘அனங்கோ அஷப்தோ அஷரீரோ அஸ்பர்ஷஷ்ச மஹான் சுச்சிஹ் – அவருக்கு கைகால்கள் இல்லை, ஒலி இல்லை, உடல் இல்லை, தொடுதல் இல்லை, அவர் உண்மையிலேயே ஒரு தூய மகான், உயர்ந்த மனிதர்’. ஸ்ரீசங்கரர் நாமாவை விவாதத்திற்காகவும் விளக்கமளிக்க இயலாது என்று விளக்குகிறார் – தர்கதோ ⁇ பி யதோ வக்தும் ந சக்யம், ஏனென்றால் அவர் சப்தமும் பிற குணங்களும் எந்தக் குறிப்பும் இல்லாதவர், அளவிட முடியாத நுட்பமானவர். , எப்பொழுதும் தூய்மையானவர் மற்றும் எங்கும் நிறைந்தவர், யாரைப் பற்றி ஒரு தடையின் இயல்பிலும் முன்னேற முடியாது’.
நாமம் உருவான மூலாதாரம் மஹாபூஜயம் – மரியாதை, மகிழ்ச்சி, அதிகரிப்பு. மஹான் என்றால் ‘வணக்கத்திற்குரியவன்’ என்று பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாம மஹானை எல்லாவற்றிலும் அவரது உன்னதமான மேன்மையின் அடிப்படையில் விளக்குகிறார் – பரம பிரகர்ஷத் மகான். அவர் விரும்பியபடி பூமியில் மூழ்கி, அவர் விரும்பியபடி அதிலிருந்து வெளிவர முடியும், அதே போல் நாம் தண்ணீருக்குள் நுழைந்து அதிலிருந்து வெளியேற முடியும். ஸ்ரீ பட்டர் மகாபாரத ஆதரவிலிருந்து பின்வருவனவற்றைக் கொடுக்கிறார்:
சம்ப்ரயோஜ்ய வியோஜ்யாயம் காமகாரகரஹ் பிரபு |
யத்-யத்-இச்சேத் அயம் ஸௌரிஹ் தத்-தத் குர்யாத் ஆயத்னதஹ் ||
பொருள்: சக்தி வாய்ந்த இறைவன், சௌரி, அவர் விரும்பியபடி செயல்படுகிறார். அவர் விரும்பியபடி பொருட்களை ஒன்றிணைத்து பிரிக்கிறார். அவர் எதைச் செய்ய விரும்புகிறாரோ, அதை அவர் எந்த முயற்சியும் இல்லாமல் நிறைவேற்ற முடியும்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி பிரகாமியம் என்பது மற்றவர்களின் மனதில் விருப்பப்படி நுழைவது, அவர்கள் விரும்பும் விஷயங்களை நினைவில் வைப்பது அல்லது மறக்க வைப்பது போன்றவற்றை விவரிக்கிறது. ஸ்ரீ சாஸ்திரிகள் நாமத்தை மேலும் அவர் வார்த்தைகள், எண்ணங்கள் அல்லது பிற வழிகளால் புரிந்துகொள்வதற்கும் விளக்குவதற்கும் அப்பாற்பட்டவர் என்பதைக் குறிக்கிறது. உதாரணமாக, முந்தைய ஆறு நாமங்கள் அவரை மாறுபட்ட உச்சங்களில் (சிறிய, பெரிய, மெல்லிய, பெரிய, குணங்கள் நிறைந்த, குணங்கள் இல்லாத) விவரித்தன. அவர் வடிவம், இடம், காலம் போன்றவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்படாதவர், எனவே அவர் மகான் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தாவும் அதே எண்ணத்தை எதிரொலிக்கிறார் – ‘அவர் ஐந்து கூறுகளால் அல்லது நேரம் மற்றும் இடத்தால் நிபந்தனைக்குட்பட்டவர் அல்ல’.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இந்த நாமத்தை ‘மஹ்யதே பூஜ்யதே ப்ரஹ்மஆதிபிஹ் இதி மஹான் – பிரம்மா போன்றவர்களால் வணங்கப்படுபவர் மகான்’ என்று விளக்குகிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ‘மஹ்யதே பூஜ்யதே இதி மஹான் – வழிபாட்டுக்குத் தகுதியானவர்’ என்று விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் விளக்கம் தருகிறார் – ‘ஸர்வைஹ் அபயர்சயத்வாத் மஹான் – அவர் அனைவராலும் வணங்கப்படுவதால், அவர் மகான் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
846-அத்ருத –
அடக்க முடியாதவன் -நிரங்குச ஸ்வதந்த்ரன்
சா₂யா அநுப்ரவேஸேந பர சித்த வஶீகார꞉ அநு த்₄யாநேந தச் சித்தாதி₄ஷ்டா₂நம், ஸ ஜீவஸ் யோத்தி₂த ஜீவஸ்ய வா
ஸரீரஸ்ய அநு ப்ரவேஸநம், இஷ்டாபூர்தாதி₄ஷ்டா₂நம் சேதி சதுர் வித₄ம் யத்ர காமாவ ஸாயித்வ மாஹு꞉ ।
தாத்₃ருஸ வைஶ்வரூப்ய ப்ரகர்ஷேண க்வசித்₃ த்₄ருதோ
நியமிதோ நேதி
அத்₄ருத꞉ ।
தத் ப்ரகர்ஷஶ்ச ஸர்வதா₃ ஸ்வாச் ச₂ந்த்₃ யம் । அதோ ஹீதி ஹ ஸ்மாஹு: அஸித்₃த₄ஸமாத₄யோ (த்யானம் நிறைவேறாமலே )ஹி வைதிக புத்ராஸ் தத் ஸங்கல்பாத்₃ அபுநராவ்ருத்தி-
பரம பத₃ம் ப்ராபு꞉ ப₄வாவர்தேந புநராவர்தந்தே ச; சித₃ சித் ஸ்வரூப விபர்யாஸ ஸாமர்த்₂யே
(அ)ப்யஸௌ கஸ்யாபி ஹே தோர் (ஏதோ காரணத்தால் )ந விபர்யாஸ தீதி (சித் அசித் ஸ்வரூபங்களை-சாமர்த்தியம் இருந்தாலும் செய்ய மாட்டாதவர் )॥
வேத வாய் மொழி யந்தணன் ஒருவன் எந்தை நின் சரண் என்னுடை மனைவி
காதல் மக்களைப் பயத்தலும் காணாள் கடியதோர் தெய்வம் கொண்டு ஒளிக்கும் என்று அழைப்ப
ஏதலார் முன்னே இன்னருள் அவர்க்குச் செய்து உன் மக்கள் மற்று இவர் என்று கொடுத்தாய்
ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் அணி பொழில் திரு வரங்கத் தம்மானே -5-8-8-ப்ராப்தி என்னும் ஐஸ்வர்யம்-
இப்படிப்பட்ட விஸ்வரூபமாய் இருக்கும் மேன்மையினால் ஒன்றிலும் கட்டுப் படாதவர் –
பிறருடைய நிழலில் புகுந்து அவர் உள்ளத்தை வசீகரித்தல் -தன்னை தியானிப்பவர் உள்ளத்தில் இருத்தல் –
ஜீவனுடன் கூடினதும் ஜீவன் இல்லாததுமான உடலிலே பிரவேசித்தல் -இஷ்டாபூர்த்தம் என்னும் யாகத்தில் அதிஷ்டித்து இருத்தல் ஆகிய
நான்கு விதமான அவருடைய யாதொன்றிலும் கட்டுப் படாத தன்மை கூறப்படுகிறது —
இதனால் நினைத்த படி எல்லாம் செய்ய வல்ல அவனுடைய பெருமை கூறப்பட்டது –
பரம பதத்துக்குப் போகத் தகுதி இல்லாமல் இருந்தும் வைதிகன் பிள்ளைகளை பரம பதத்துக்குப் போக விட்டது மட்டும் அல்லாமல் –
திரும்பி வருதல் அல்லாத அவ்விடத்தில் இருந்தும் மறுபடியும் அவர்களை இந்த உலகிற்கு வரச் செய்தார் –
சித்தையும் அசித்தையும் அவற்றின் ஸ்வரூபத்தையும் கூட மாறுபடும்படி செய்ய வல்லவராக இருந்தும்
ஏதோ ஒரு காரணத்தால் அப்படி மாறுபடுத்துவது இல்லை -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
எல்லா வற்றிற்கும் ஆதாரமான பூமி முதலிய வற்றையும் தாங்குவதால் ஒன்றாலும் தாங்கப் படாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
எவராலும் தாங்கப் படாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————
- அத்ரிதா – எந்த ஆதரவும் தேவையில்லாத கட்டுப்பாடற்றவர்
இந்த நாமம் ‘ ப்ராப்தி’ எனப்படும் ஐஸ்வர்யாவைக் குறிக்கிறது , இது எதையும் சாதிக்கும் திறனைக் குறிக்கிறது. இது ‘திரி’ என்ற மூலச் சொல்லை அடிப்படையாகக் கொண்டது, அதாவது ‘பிடிப்பது அல்லது ஆதரிப்பது’, எனவே அத்ரிதா என்பது யாரிடமிருந்தும் அல்லது எதிலிருந்தும் எந்த ஆதரவையும் பெறாத ஒருவரைக் குறிக்கிறது. இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ப்ரிதிவ்யாதீனாம் தாரகணமபி தாரகத்வாத் ந கேனச்சித் த்ரியதே இதி அத்ரிதாஹ் – பூமி போன்ற எல்லாவற்றையும் ஆதரிக்கும் பொருட்களைக் கூட ஆதரிக்கிறார், ஆனால் வேறு எந்த நிறுவனமும் அவரை ஆதரிக்கவில்லை, எனவே அவர் அத்ரிதா, ஆதரவற்றவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஒன்று’.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை அவர் முற்றிலும் தடையற்றவராகவோ அல்லது தான் விரும்பும் எதையும் அடையும் திறனில் கட்டுப்பாடற்றவராகவோ இருப்பதன் பின்னணியில் விளக்குகிறார். எந்தக் கட்டுப்பாடும் வரம்பும் இல்லாமல் தான் விரும்பும் எதையும் சாதிக்கும் ஆற்றல் அவருக்கு உண்டு.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் சொல்லாட்சிக் கேள்வியைக் கேட்கிறார் – யோ ஹி ஸர்வஸ்ய ததா ச கேன த்ரிதஹ் ஸ்யாத்? – எல்லாவற்றுக்கும் உறுதுணையாகவும், ஆதரிப்பவராகவும் இருக்கும் போது, எதனாலும் அவரை எவ்வாறு ஆதரிக்க முடியும்?
துணிக்குப் பின்னால் பருத்தியும், தங்க ஆபரணங்களுக்குத் தங்கமும், மண் பானைக்குப் பின்னால் சேறும் இருப்பது போல, பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்திற்கும் துணையாக பகவான் இருக்கிறார் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா உதாரணம் காட்டுகிறார். ஸ்ரீமன் நாராயணனை நமக்கு ஆதரவாக தியானியுங்கள்
847-ஸ்வ த்ருத-
தன்னைத் தானே தாங்குபவன்
இது முதல் பத்த முக்த நித்ய யோகி விலக்ஷணன் என்று காட்டும் திரு நாமங்கள்-ஸ்வ பாவிகம் அந வதிக அதிசய ஈஸீத்ருதம்
மந்த்ர ஒவ்ஷதி தபஸ் ஸமாதி₄ ஸித்₃தா₄த்₃த₄த்₃தைஶ்வர்யாத்₃
ப₄க₃வதைஶ்வர்யம் । வ்யாவர்-தயதி
ஸ்வ த்₄ருத꞉ ।
ஏததை ₃ஶ்வர்ய மஸ்ய ந ஸமாத்₄யாத்₄யுபாதி₄கம், கிம் து ஸ்வ பா₄வதோ மிதி ஸ்வ த்₄ருத꞉ ।
மற்றவர்களை நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத தெய்வ நாயகன் தானே -5-2-8-
பொருவில் தனி நாயகன் -5-10-8-
தம்மாலேயே தாம் தாங்கப்படும் தன்மை இயற்கையாக அமைந்தவர் –மந்த்ரம் ஓஷதி தவம் சமாதி இவைகள் சித்திக்கப் பெற்ற
பத்த சம்சாரிகளுடைய அணிமை முதலிய அஷ்ட ஐஸ்வர் யங்களைக் காட்டிலும்
இவருடைய ஐஸ்வர் யத்துக்கு உண்டான பெருமை கூறப் படுகிறது –இந்த ஐஸ்வர் யங்கள் இவருக்கு சமாதி முதலிய காரணங்களால் வந்ததல்ல –
ஸ்வா பாவிகமாகவே உள்ளவைகள் ஆகும் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-
தம்மாலேயே தரிக்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
தம்மாலேயே தாம் தாங்கப் பெறுபவர் -தனத்தைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————–
- ஸ்வ-திரிதா – சுயமாக நிலைத்திருப்பவர்
ஸ்வா என்றால் சுயம், எனவே ஸ்வத்ரிதா என்பது தன்னைத்தானே ஆதரிக்கும் ஒருவரைக் குறிக்கிறது. ஸ்லோகம் 5 இல், இறைவன் ‘ஸ்வயம்புஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார், அதாவது தன்னால் இருப்பவர். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை விளக்குகிறார், ‘யதி ஏவம் அயம் கேன தாரயதே இதி ஆஷாங்க்யாஹ ஸ்வேநைவ ஆத்மனா தாரயதே இதி ஸ்வத்ரிதஹ் – முந்தைய பெயரிலிருந்து ‘பகவானை ஆதரிப்பது யார்?’ என்ற சந்தேகம் எழலாம், அதற்குப் பதில் பகவான் தானே ஆதரிக்கப்படுகிறார், அதனால் அவர் அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்வத்ரிதா, தன்னைத் தானே ஆதரிப்பவன். இந்த விளக்கத்தை ஆதரிப்பதற்காக, ஸ்ரீ சங்கரர் சாந்தோக்ய உபநிடதத்திலிருந்து (7.24.1) மேற்கோள் காட்டுகிறார் ‘ஸ பகவஹ்கஸ்மிந் ப்ரதிஷ்டிதா இதி, ஸ்வே மஹிம்னி – அந்த அபரிமிதமானது எங்கே இருக்கிறது, ஐயா? அது அதன் சொந்த மகிமையில் நிலைத்திருக்கும்.’
ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை முந்தைய நாமத்தின் அர்த்தத்தை விரித்து விளக்கி, அவருடைய இறையாண்மை வேறு எதையும் சார்ந்தது இல்லை என்றும், அவருக்குப் பிறவி மற்றும் இயற்கையானது என்றும் அறிவிக்கிறார். தியானம், துறவு போன்றவற்றின் மூலம் கட்டப்பட்ட ஆன்மாக்கள் (பத்த ஜீவர்கள்) பெறக்கூடிய மகத்துவத்திலிருந்து பரமாத்மாவின் உன்னத இயல்பை இது வேறுபடுத்துகிறது. பகவானின் மேன்மை தியானம் அல்லது துறவு சார்ந்தது அல்ல, ஆனால் அவருக்கு இயற்கையானது.
மற்ற எல்லா கடவுள்களும், நம்மைப் போலவே தங்கள் கர்மங்களின் விளைவுகளை அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள், அவர்கள் கடவுளாகக் கருதப்படுவதற்கு அவரால் நிறுவப்பட்டு ஆதரிக்கப்படுகிறார்கள். ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் இந்தத் திருவாய்மொழியில் (5.2.8) பாசுரத்தில் கூறுகிறார் – ‘நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத்-தெய்வ நாயகன் தானே- மற்ற தெய்வங்கள் அவரால் நிறுவப்பட்டன, அவர் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள கடவுள்களின் இறைவன்’. பக்தர்கள் தங்கள் இஷ்டதேவதைகளுக்கு அளிக்கும் அனைத்து பிரசாதங்களையும் ஏற்றுக்கொள்பவர்.
பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 21), பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
யோ யோ யாம் யாம் தனும் பக்தா ஸ்ரத்தாயார்சிதும் இச்சதி |
தஸ்ய தஸ்யாசலம் ஸ்ராத்தம் தம் ஏவ விததாமி அஹம் ||
பொருள்: ஒரு குறிப்பிட்ட பக்தன் எந்தக் கடவுளை நம்பிக்கையுடன் வழிபட விரும்புகிறானோ, அந்த நம்பிக்கையை நான் நிச்சயமாக அவன் மீது உறுதியாக நிலைநிறுத்துகிறேன்.
அவர் நிகரற்ற ஒரே உயர்ந்த தெய்வம் – ஏகோ ஹ வை நாராயண அசித் (மஹா உபநிஷத் 1.1).
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் தர்க்கத்தின் மூலம், எதையாவது ஆதரிக்கும் எதையும் வேறு ஏதாவது ஆதரிக்கிறது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். என்ற கேள்வி தொடர்ந்து கேட்கப்பட்டால், மற்ற அனைத்தும் ஒருவரால் ஆதரிக்கப்படுகிறது என்பதை நாம் உணரும் ஒரு புள்ளி வருகிறது, பரம சுயம்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ஸ்வா என்ற சொல்லுக்கு ஸ்வ-ஜனஹ் என்று பொருள் தருகிறார், மேலும் விளக்கம் தருகிறார் – ஸ்வைஹ் ஸ்வ-ஜனைஹ் த்ரிதஹ் சித்தே இதி ஸ்வ-திரிதா – பக்தர்களால் மனதில் வைத்திருப்பவர்.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா ஒரு வித்தியாசமான கண்ணோட்டத்தை அளித்து, ‘ஸ்வம்’ என்ற சொல்லை தானம் அல்லது செல்வத்தைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார், மேலும் ‘ஸ்வம்தானம் த்ரிதம் யேன இதி ஸ்வ-திரிதா – மற்ற எல்லாவற்றிலும் செழிப்பு மற்றும் நல்வாழ்வை ஆதரிப்பவர் மற்றும் நிலைநிறுத்துபவர்’ என்று விளக்கமளிக்கிறார்.
848-ஸ்வாஸ்ய-
ஆசயம் நிலை ஆசனம்
அவனின் மேலான நிலை ஸ்வ சித்தம்
அத₂ முக்த ஐஶ்வர்யாத்–
ஸ்வாஸ்ய ꞉ ।
ஆஸ்யா ஆஸநம்।
* ஆதஶ் ஸோபஸர்கே ₃ இத் யங்।ஸா ஸோப₄நா(அ)ஸ்யேதி ।
முக்தஸ்ய ஹ்யாவிர் பூ₄த ஸ்வாபா₄விக ஐஶ்வர் ரூபமாஸநம்
து₃ஷ்டம் பூர்வம் அவித்₃யா திரோஹிதத்வாத் நைவம் ப₄க₃வத: ஸதா₃ஆவிர்பா₄வாதி₃தி
கூடிற்றதாகில் நல்லுறைப்பு -கூடாமையைக் கூடினால் –அது அதுவே
மிகச் சிறந்த இருப்பை யுடையவர் -முக்தர்களுடைய செல்வம் கூறப்படுகிறது –
அவித்யையினால் சம்சாரத்தில் ஐஸ்வர்யம் மறைக்கப் பட்டு இருக்கும் –
பகவானுடைய ஐஸ்வர்யம் எப்போதும் மறைக்கப் படாமல் உள்ளபடியால் வந்த ஏற்றம் சொல்கிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-
தாமரை மலர் போலே அழகிய திரு முகம் உள்ளவர் –புருஷார்த்தங்களை உபதேசிக்கும் வேதம்
வெளிப்பட்ட திரு முகத்தை யுடையவர் ஸ்ரீ சங்கரர் –
மங்கலமான வேதங்களை வாயில் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————
- ஸ்வாஸ்யா – அவர் ஒப்பற்றவர்
இது நல்ல அல்லது அழகான முகம் என்று பொருள்படும் ‘சு’ மற்றும் ‘ஆஸ்யா’ ஆகியவற்றின் கலவையாகும். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இரண்டு விளக்கங்களைத் தருகிறார், அதில் முதலாவது ‘ஷோபனம் பத்மோதர தலவத் தாமரம் அபிரூபதமம் அஸ்ய ஆஸ்யம் இதி ஸ்வாஸ்யஹ் – அவரது முகம் தாமரை மலரின் உட்புறம் போல் ரோஜா மற்றும் மயக்கும்’.
அவரது இரண்டாவது விளக்கம், ‘வேதாத்மகோ மஹான் ஷப்தராஷிஹ் தஸ்ய முகத் நிர்கதா புருஷார்த்தோபதேசார்த்தம் இதி வா ஸ்வாஸ்யஹ் – மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கை இலக்குகளை அடைவதற்காக அவரது வாயிலிருந்து அனைத்து வேத நூல்களும் வெளிப்பட்டன, எனவே அவர் ஸ்வாஸ்யா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘. அவர் தனது விளக்கத்தை ஆதரிப்பதற்காக பிருஹதாரண்யக உபநிடதத்திலிருந்து (2.4.10) மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
அஸ்ய மஹதோ பூதஸ்ய நிஷ்ஷ்வசிதம் ஏதத் யத் ருக்வேதோ யஜுர்வேத: சாமவேதோ தர்வஞங்கிரஸ இதிஹாசத்யபுராஸம். லோகா ஸூத்ராணி அனுவ்யாக்யானி வியாக்கியானி அஸ்யைவைதானி நிஷ்வசிதானி
பொருள்: வேதங்கள், புராணங்கள் மற்றும் அனைத்து நூல்களும் அவரது சுவாசத்திலிருந்து வெளிப்பட்டன, எனவே அவர் ஸ்வாஸ்யா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ஆஸ்ய’ என்ற சொல் ‘நிலை’யைக் குறிக்கிறது, மேலும் ‘அஸ் – உபவேஷனே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘உட்காருதல் அல்லது உட்காருதல்’ (எ.கா. ஆசனம்). ஸ்ரீ பட்டர் அஸ்யம் என்ற சொல்லுக்கு இந்தப் பொருளைப் பயன்படுத்தி, இந்த நாமத்திற்கான அர்த்தத்தை ‘புகழ் பெற்ற அந்தஸ்து உடையவர்’ என்று விளக்குகிறார். ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில், முக்த ஜீவர்கள் பகவானுடன் சாம்யம் பெற்றிருந்தாலும், முக்த ஜீவர்களைப் போலன்றி, எந்தக் காலத்திலும் அநாவசியத்திற்கு ஆளாகாத வகையில் அவரது நிலை மேன்மையானது என்று ஸ்ரீ பட்டர் குறிப்பிடுகிறார்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இதை விளக்குகிறார் ‘சோபனா, சோபனா அஸ்ய யஸ்ய ஸ்வாஸ்யா – ஒரு அற்புதமான அல்லது உயர்ந்த அந்தஸ்து கொண்டவர்; அல்லது, ஆசனம் அஸ்யா, ஸ்வயம் ஸ்வாஸ்மின் அஸ்ய யஸ்ய ச ஸ்வாஸ்யஹ் – தனது சொந்த உள்ளார்ந்த இயல்பான உயர்ந்த நிலையைக் கொண்டவர்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த விளக்கத்தை சுருக்கமாக, ‘அறியாமை முதலியவற்றால் கறைபடாத, இல்லை, அல்லது இருக்கப்போவதில்லை’ என்று கூறுகிறார். எனவே, அவரது நிலை முக்தா ஜீவாக்களை விட தனித்துவமானது.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணதத்த பரத்வாஜரும் இதே விளக்கத்தைத் தருகிறார் – சோபானம் அஸ்யன்ம் வதனம்யஸ்ய ஐதி ஸ்வாஸ்யஹ்.
849-ப்ராக் வம்ஸ-
அநாதி₃முக்தா꞉ ப்ராஞ்ச-நித்யர்களுக்கு வம்ச மூலமாய் உள்ளவன்
அத₂ நித்யாநாம் ஐஶ்வர்யாத் –
ப்ராக்₃வம்ஸ ꞉ ।
* யத்ர பூர்வே , இதி ஶ்ருதி꞉।
அநாதி₃முக்தா꞉ ப்ராஞ்ச꞉, தேஷாம் வம்ஸ ꞉ ஸமுத்₃ப₄வ பூ₄மிர் நித்ய ஸ்வரூப ஆவிர்பா₄வ நிப₃ந்த₄ந பூ₄த இதி ।
ஸர்வம் ஹி ஸர்வதா₂ ததி₃ச்சோ₂பாதி₄க மித் யவிவாத₃꞉ ।
ஸர்வஸ்யாஸ்ய ஸங்க்₃ரஹே(கீழ் சொன்ன நாமங்களை எல்லாம் )
ததா அஷ்ட குண ஐஸ்வர்யம் நாத ஸ்வா பாவிகம் பரம் நிரஸ்தாதிசயம் யஸ்ய ததஸ் தோப்யாமி கிம் த்வஹம் –விஷ்ணு புராணம்
நாதனே எனது ஐஸ்வர்யம் போன்று எட்டு மடங்கு கூடுதலாக உள்ள அதிசயத்தக்கது
தனக்கு மேல் ஏதும் இல்லாததும் ஆகிய பரவஸ்துவை நான் என்ன வென்று ஸ்துதிக்கப் போகிறேன் -அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி-அதி விலக்ஷணன்
யத்ர பூர்வே சாத்யாஸ் சந்தி தேவா -இவன் சங்கல்பத்தால் நித்யர் நித்ய ஐஸ்வர்யம்
அநாதி முக்தர்களான நித்யர்களின் ஆவிர்பாவத்தைத் தம் இச்சையினால் உடையவர் —
பிறகு நித்யர்களுடைய ஐஸ்வர்யம் -எல்லாம் எல்லா விதத்தாலும்
அவனுடைய விருப்பத்தைப் பின் செல்வதாக இருப்பது என்பதில் எந்த விவாதமும் இல்லையே -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
தம் வம்சமான உலகம் பிற்பட்டதாகாமல் முற்பட்டதாக உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அநாதி காலமாக முதுகு எலும்பு போலே ஆதாரமாக உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- பிராக்வம்ஷா – நித்தியமானவர் மற்றும் முதன்மையானவர்
‘ப்ராக்’ என்ற சொல்லுக்கு முதலில் அல்லது முதன்மையானது என்று பொருள் மற்றும் வம்சா என்பது ஒரு இனம் அல்லது வம்சத்தைக் குறிக்கிறது. இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘அன்யஸ்ய வம்ஷினோ வம்ஷா பாஷ்சாத்யாஹ்; அஸ்ய வம்ஷஹ் பிரபஞ்சஹ் ப்ராகேவ, ந பஶ்சத்ய இதி ப்ராக்வம்ஷா – அவருடைய வம்சம், அதாவது பிரபஞ்சம், மிகப் பழமையானது; மற்ற அனைத்து வம்சங்களும் மிகவும் பிற்பகுதியில் வந்தன, எனவே அவர் மிகவும் பழமையான வம்சத்தை கொண்ட பிராகவம்ஷா என்று அழைக்கப்படுகிறார். சூரிய வம்சம், சந்திர வம்சம், யது வம்சம் போன்ற பல புகழ்பெற்ற வம்சங்கள் உள்ளன. ஆனால் அவை அனைத்தும் பிரபஞ்சத்துடன் ஒப்பிடும்போது பின்னர் வந்தவை, எனவே அவர் பிரக்வம்ஷா ஆவார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் முற்காலத்திலிருந்தே இருந்த நித்ய சூரிகள் அல்லது நித்திய முக்தி பெற்ற ஆத்மாக்களைக் குறிக்க ‘பிராக்’ என்று விளக்குகிறார். ‘வம்ஷா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘ஆதரவு’ அல்லது ‘ஆதார’ என்று பொருள் தருகிறார். ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் உள்ள நித்ய சுரிகள் – முதன்மையான ஆத்மாக்களுக்கு நித்திய ஆதரவாக இருப்பவர் என்று ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்திற்கு விளக்கம் தருகிறார். அவர் புருஷ சூக்த ஸ்லோகம் 16 ஐ ஆதரவாகப் பயன்படுத்துகிறார்: யாத்ரா பூர்வே ஸாத்யாஹ் சாந்திதேவா – பரமபதம் என்பது பழங்காலத்திலிருந்தே சாத்ய தேவதைகள் (எப்போதும் சுதந்திரமான தேவதைகள்) வசிக்கும் நாராயணனின் இடமாகும்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் குறிப்பிடுகையில், வெவ்வேறு இனங்களுக்கு அந்த இனத்தில் மிக முக்கியமான மற்றும் முக்கியமான ஒருவரின் பெயரை வைப்பது வழக்கம் – உதாரணமாக, சந்திர வம்சம், சூரிய வம்சம், ரகு வம்சம், யது வம்சம் போன்றவை. இந்த அர்த்தத்தில், பகவான். நித்ய-சூரிகளின் வம்சத்தில் முதன்மையானவர், எனவே அவர் பிராக்வம்ஷா ஆவார்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் வம்சம் என்ற சொல்லை சந்ததியைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார், மேலும் அவர் பிரக் என்ற சொல்லை சதுர்-முக-பிரம்மாவைக் குறிக்க எடுத்துக்கொள்கிறார், மேலும் நாமம் என்றால் ‘பிரம்மாவைத் தன் சந்ததியாகக் கொண்டவன் – பிரான்சதி இட் ப்ராக்’ என்று விளக்கம் தருகிறார். பிரம்மா; ச வம்ஷঃ ஸந்தாநோ யஸ்ய இதி ப்ராগ-வம்ஶঃ ।
ஸ்ரீ வசிஷ்டர், ‘ஆன்க் – கதி பூஜனயோஹ்’ என்ற மூலத்திலிருந்து ‘போகுதல், வழிபடுதல்’ என்ற பொருளில் இருந்து பொருள் பெறுகிறார், மேலும் தற்போதைய சூழலில் ‘போகுதல்’ என்ற பொருளை எடுத்துக்கொண்டு நாமத்திற்கு இவ்வாறு விளக்கம் தருகிறார்: பிரகர்ஷேண அஞ்சதி சப்தாயதே ஸம்பஜதே ச – ப்ராக்-வம்சா – கம்பீரமாக நடமாடுபவர், யாருடைய மகத்துவம் தெளிவாக அல்லது சத்தமாக வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.
850-வம்ஸ வர்த₄ந-
நித்யர்களை வ்ருத்தி பண்ணுமவன்
அத₂ தத்₃விலக்ஷணஸ்ய தத் தத் தாத்₃ரூப்ய ஹேதுத்வாத் தத்ர
வம்ஸ வர்த₄ந꞉ ;
வம்ஸம் அநந்தரோக்தம் ஸ்வ ஸந்தாந பூ₄தம் நித்ய வர்க ₃ஸித்₃த₄வர்க₃ம் வர்த₄யதீதி । யதா₂
ப்ரணத அஸ்மி அநந்த சந்தானம் —
தனது அடியார்கள் சூழ உள்ள அவனை வணங்குகிறேன்–கைங்கர்யம் மேன் மேலும் தந்து போக மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கி –
பெரும் தேவர் குழாங்கள் பிதற்றும் பிரான் -9-3-4-
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு
ஆனைக்கு குதிரை வைப்பாரைப் போல் -பண்ணி வளர்த்து அருளுபவர்
வம்சம் எனப்படும் நித்ய ஸூரி வர்க்கத்தை -கைங்கர்ய ரசத்தைப் பெருகச் செய்து -வளர்ப்பவர் –
நித்ய ஸூரிகளைக் காட்டிலும் இவனுக்கு உண்டான ஏற்றத்தின் காரணம் சொல்கிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
வம்சம் என்னும் பிரபஞ்சத்தை பெருகச் செய்பவர் -அல்லது அழியச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
பரீஷித்தைப் பிழைப்பித்ததனால் பாண்டவர்களின் வம்சத்தை வளர்த்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
வம்சவர்தன – பிரபஞ்சத்தை அவன் விரும்பியபடி விரித்து கரைக்கிறான்
முந்தைய நாமத்தைப் போலவே, ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் வம்சத்தை பிரபஞ்சம் என்று விளக்கினார், ஏனெனில் அது பகவானின் வம்சமாகும். ஸ்ரீ சங்கரரின் விளக்கம், ‘வம்சம் பிரபஞ்சம் வர்தயன் சேதயன் வா வம்சவர்தனஹ் – அவர் பாதுகாவலராக தனது பாத்திரத்தில் பிரபஞ்சத்தை விரிவுபடுத்துகிறார், மேலும் அழிப்பவராக தனது பாத்திரத்தில் நேரம் வரும்போது அதை அழிக்கிறார், எனவே அவர் வம்சவர்தனார் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் வம்சம் (சந்ததி) என்ற சொல்லுக்கு முந்தைய நாமங்களில் குறிப்பிட்டுள்ள மூன்று வகையான ஜீவர்களைக் குறிக்கும் வகையில் விளக்குகிறார். தியானம், பிரார்த்தனை போன்றவற்றின் மூலம் பெறப்படும் அதே அஷ்ட ஐஸ்வர்யாக்களில் சிலவற்றைப் பெற்றிருக்கக் கூடிய பத்தர்களை விட ஸ்வாத்ரிதாவை பகவான் உயர்ந்தவர் என்று அவர் விவரித்தார். பல விஷயங்களில் அவருக்கு நிகரான அந்தஸ்து கொண்ட முக்தர்களை விட ஸ்வாஸ்யாவை பகவான் மேன்மையானவர் என்று விவரித்தார் . , ஆனால் ஒரு காலத்தில் அறிவாற்றலால் மேகமூட்டப்பட்டவர்கள். மேலும் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் உள்ள நித்திய ஆன்மாக்களான நித்ய சூரிகளை விட ப்ராக்-வம்ஷா உயர்ந்தவராக இருக்கிறார், ஏனெனில் அவரே அவர்களின் தோற்றம், ஆதாரம் மற்றும் நித்திய ஆதரவு. ஸ்ரீ பட்டர் மூன்று நாமங்களின் சாராம்சத்தை வம்ச-வர்தனத்துடன் முடிக்கிறார், ஜீவாக்களின் மூன்று வகைகளையும் வளர்த்து வளர்த்து வருபவர் பகவானைக் குறிப்பிடுவது போல.
மூன்று வகையான ஜீவாக்களில் கைங்கர்ய ரசம் (அவருக்கு நித்திய சேவை செய்ய ஆசை) எப்போதும் அதிகரிப்பதற்கு பகவானே காரணம் என தற்போதைய நாமத்தை அவர் விளக்குகிறார்.
Sri VV Ramanujan refers us to NammAzhwar’s Pasuram from Thiruvai Mozhi (9.3.4):
மருந்தே நங்கள்போகமகிழ்ச்சிக் கென்று
பெருந்தேவர்குழாங்கள் பிதற்றும்பிரான்
கருந்தேவனெம்மான் கண்ணன் விண்ணுலகம்
தருந்தேவனைச் சோரேல்கண்டாய்மனமே.
பொருள்: தேவர்கள், நித்ய சூரிகள் முதலியோர், இறைவனுக்குப் பொருந்தாத வார்த்தைகளால் வணக்கம் செலுத்துகிறார்கள் – இறைவனைப் பற்றிய சிந்தனையில் ஆழ்ந்துவிட்டதால், அவர்களுக்குப் பரமபதம், இறுதிப் போகம் அல்லது மகத்துவத்தை அளிக்கும் மருந்து அவனே என்று அறிவிக்கிறார்கள். இன்பம், அவர்களின் மகிழ்ச்சியை மேம்படுத்தும் டானிக், வாழ்க்கையின் இன்பம் மற்றும் அவர்கள் தங்கள் இதயத்தில் இறுக்கமாகப் பிடிக்க விரும்பும் அவர்களின் நீடித்த சக்தி.
இவரை வழிபடுவதிலும், அவருக்கு கைங்கர்யம் செய்வதிலும், அவரது பக்தர்களுக்குமான இன்பம் பெருகும் வாழ்வில் உண்மையான வம்சவர்த்தனம் என்று நாடுகின்றனர்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜரும் ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கத்தைப் போன்றே தனது விளக்கத்தை அளிக்கிறார்: வம்சம் பக்தனாம் வர்தயதே இதி வம்ஷ-வர்தனஹ் – அவர் தனது பக்தர்களை வளர்ப்பவர்.
ஸ்ரீ சத்யசந்த யதிராஜா, பரீக்ஷித்தை பாதுகாத்து பாண்டவர்களின் வம்சத்தை வளர்த்ததற்கு உதாரணம் தருகிறார் – ‘பரீக்ஷித்-சம்ரக்ஷணேன பாண்டு-குலம் வர்தயதி இதி வம்சவர்தனா.
—————————
839-அணு –
மிகவும் நுண்ணிய ஹ்ருதயாகசத்தில் அதிலும் நுண்ணிய ஜீவாத்மாவினுள் பிரவேசித்து இருக்கும் திறமையால்
அணிமா -உடையவர் -பிறகு அணிமை முதலிய வற்றின் அதிஷ்டானங்களான அஷ்டைச்வர்யம் கூறுகிறது – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
மிக ஸூஷ்மமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-
அணுவான சிறிய வற்றிற்குத் தங்கும் இடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————————————–
840-ப்ருஹத் –
மிகப் பெரிய பரமபதத்தையும் உள்ளங்கையில் அடக்குவது போல் தமது ஏக தேசத்தில் அடக்க
வியாபித்து இருக்கும் மஹிமா உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பெரிதாயும் பெருமை உள்ளதையும் இருக்கும் ப்ரஹ்மமாயும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
குணங்களால் நிறைந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————————————–
841-க்ருச-
பஞ்சு காற்றினும் லேசானவராக எங்கும் தடை இன்றிச் செல்பவர் ஆதலின் லகிமா உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பார்க்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அசுரர்களை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————————————
842-ஸ்தூல –
ஓர் இடத்தில் இருந்தே எல்லாப் பொருளையும் நேரில் தொடும் திறமையால் பூமியில் இருந்தே சந்திரனைத் தொடும்
ப்ராப்தி என்னும் சக்தியை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
எல்லாமாக தாம் இருப்பதால் ஸ்தூல -பெரிய உருவம் உள்ளவர் -என்று உபசாரமாகக் கூறப் பெறுவார் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
மிகப் பெரியவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————————————————-
843-குணப்ருத்-
தம் சங்கல்ப்பத்தினாலே எல்லாப் பொருள்களையும் தமது குணம் போலே தம்மிடம் வைத்துத் தாங்கும்
ஈசித்வம் என்னும் சக்தி உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரங்களுக்குக் காரணங்கள் ஆகிய சத்வ ரஜஸ் தமோ குணங்களை வகிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஆனந்தம் முதலிய குணங்களை உடையவர் –
அப்ரதாநர்களான-முக்கியம் அல்லாதவர்களான -ஜீவர்களைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————————————————-
844-நிர்க்குண –
உலகியல் குணங்கள் ஒன்றும் தம்மிடம் ஒட்டாமல் இருக்கும் வசித்வம் என்னும் சக்தியோடு மிகச் சுதந்திரர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உண்மையில் குணங்கள் அற்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
சத்வம் முதலிய முக்குணங்கள் அற்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தரர்-
————————————————————————
845-மஹான்-
நீரில் போலே நிலத்திலும் முழுகுவது வெளிவருவது முதலிய நினைத்த வெல்லாம் தடையில்லாமல் செய்யும்
ப்ராகாம்யம் என்னும் சக்தியை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சப்தாதி குணங்கள் இல்லாமையாலும் மிக ஸூ ஷ்மமாக இருப்பதாலும் நித்யத்வம் -சுத்த சத்வம் -சர்வ கதத்வம் -ஆகிய
மூன்று தர்மங்களிலும் தடையில்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
உயர்ந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————-
846-அத்ருத –
இப்படிப்பட்ட விஸ்வரூபமாய் இருக்கும் மேன்மையினால் ஒன்றிலும் கட்டுப் படாதவர் –
பிறருடைய நிழலில் புகுந்து அவர் உள்ளத்தை வசீகரித்தல் -தன்னை தியானிப்பவர் உள்ளத்தில் இருத்தல் –
ஜீவனுடன் கூடினதும் ஜீவன் இல்லாததுமான உடலிலே பிரவேசித்தல் -இஷ்டாபூர்த்தம் என்னும் யாகத்தில் அதிஷ்டித்து இருத்தல் ஆகிய
நான்கு விதமான அவருடைய யாதொன்றிலும் கட்டுப் படாத தன்மை கூறப்படுகிறது —
இதனால் நினைத்த படி எல்லாம் செய்ய வல்ல அவனுடைய பெருமை கூறப்பட்டது –
பரமபததுக்குப் போகத் தகுதி இல்லாமல் இருந்தும் வைதிகன் பிள்ளைகளை பரம பதத்துக்குப் போக விட்டது மட்டும் அல்லாமல் –
திரும்பி வருதல் அல்லாத அவ்விடத்தில் இருந்தும் மறுபடியும் அவர்களை இந்த உலகிற்கு வரச் செய்தார் –
சித்தையும் அசித்தையும் அவற்றின் ஸ்வரூபத்தையும் கூட மாறுபடும்படி செய்ய வல்லவராக இருந்தும்
ஏதோ ஒரு காரணத்தால் அப்படி மாறுபடுத்துவது இல்லை -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
எல்லா வற்றிற்கும் ஆதாரமான பூமி முதலிய வற்றையும் தாங்குவதால் ஒன்றாலும் தாங்கப் படாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
எவராலும் தாங்கப் படாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————-
847-ஸ்வ த்ருத-
தம்மாலேயே தாம் தாங்கப்படும் தன்மை இயற்கையாக அமைந்தவர் –மந்த்ரம் ஓஷதி தவம் சமாதி இவைகள் சித்திக்கப் பெற்ற
பத்த சம்சாரிகளுடைய அணிமை முதலிய அஷ்ட ஐஸ்வர் யங்களைக் காட்டிலும்
இவருடைய ஐஸ்வர் யத்துக்கு உண்டான பெருமை கூறப் படுகிறது –
இந்த ஐஸ்வர் யங்கள் இவருக்கு சமாதி முதலிய காரணங்களால் வந்ததல்ல –
ஸ்வா பாவிகமாகவே உள்ளவைகள் ஆகும் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-
தம்மாலேயே தரிக்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
தம்மாலேயே தாம் தாங்கப் பெறுபவர் -தனத்தைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————————————–
848-ஸ்வாஸ்ய-
மிகச் சிறந்த இருப்பை யுடையவர் -முக்தர்களுடைய செல்வம் கூறப்படுகிறது –
அவித்யையினால் சம்சாரத்தில் ஐஸ்வர்யம் மறைக்கப் பட்டு இருக்கும் –
பகவானுடைய ஐஸ்வர்யம் எப்போதும் மறைக்கப் படாமல் உள்ளபடியால் வந்த ஏற்றம் சொல்கிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-
தாமரை மலர் போலே அழகிய திரு முகம் உள்ளவர் –புருஷார்த்தங்களை உபதேசிக்கும் வேதம்
வெளிப்பட்ட திரு முகத்தை யுடையவர் ஸ்ரீ சங்கரர் –
மங்கலமான வேதங்களை வாயில் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————————-
849-ப்ராக்வம்ச –
அநாதி முக்தர்களான நித்யர்களின் ஆவிர்பாவத்தைத் தம் இச்சையினால் உடையவர் —
பிறகு நித்யர்களுடைய ஐஸ்வர்யம் -எல்லாம் எல்லா விதத்தாலும்
அவனுடைய விருப்பத்தைப் பின் செல்வதாக இருப்பது என்பதில் எந்த விவாதமும் இல்லையே -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
தம் வம்சமான உலகம் பிற்பட்டதாகாமல் முற்பட்டதாக உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அநாதி காலமாக முது எலும்பு போலே ஆதாரமாக உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————————-
850-வம்ச வர்த்தந-
வம்சம் எனப்படும் நித்ய ஸூரி வர்க்கத்தை -கைங்கர்ய ரசத்தைப் பெருகச் செய்து -வளர்ப்பவர் –
நித்ய ஸூ ரிகளைக் காட்டிலும் இவனுக்கு உண்டான ஏற்றத்தின் காரணம் சொல்கிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
வம்சம் என்னும் பிரபஞ்சத்தை பெருகச் செய்பவர் -அல்லது அழியச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
பரீஷித்தைப் பிழைப்பித்ததனால் பாண்டவர்களின் வம்சத்தை வளர்த்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————————————————————————————-
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்