Thiruvonum's Weblog

காம தேவ காம பால காமி காந்த க்ருதாகம
அநிர்தேச்யவபுர் விஷ்ணுர் வீரோ அனந்தோ தனஞ்சய –70-

இந்த எழுபதாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

657-காமதேவ:, 658. காமபால:, 659. காமீ, 660. காந்த:, 661. க்ருதாகம:|

662-அநிர்தேஶ்யவபு:, 663. விஶ்ணு:, 664. வீர:, 665. அனந்த:, 666. தனஞ்ஜய: ||

அவர் ஆசைகளை நிறைவேற்றும் தெய்வம் மற்றும் ஆசைகளைப் பாதுகாப்பவர். விரும்பத்தக்க அனைத்தும் அவரிடம் உள்ளன, மேலும் அவரே தனது பக்தர்களுக்கு விருப்பமான பொருளாக இருக்கிறார். அவர் வசீகரமானவர் மற்றும் அனைத்து வேதங்கள், ஸ்ருதிகள் மற்றும் ஸ்மிருதிகளின் இயற்றியவர். அவர் ஒரே நேரத்தில் பல வடிவங்களை எடுக்கக்கூடிய வரையறுக்க முடியாத வடிவம் கொண்டவர். அவர் எல்லாவற்றிலும் எங்கும் எங்கும் வியாபித்து இருக்கிறார். அவர் வீரம் மிக்கவர் மற்றும் நித்தியமானவர், அவருடைய செல்வம் எல்லையற்றது, ஏனெனில் அவர் அனைத்து பொக்கிஷங்களையும் வென்றவர்.

காமதேவ: — ஜீவர்களின் அனைத்துப் பிரார்த்தனைகளையும் நிறைவேற்றி வைக்கும் தேவர் அவரே
காமபால: — ஜீவர்களை அவர்கள் விரும்பித் தேர்ந்தெடுத்த நல்வழிகளில் காப்பாற்றிச் செலுத்துபவரும் அவரே
காமீ — நல்லதை விழைபவருக்கு அவர்கள் கேட்டதினும் மிக அதிகமாகத்ஹ் தருவதில் ஆசை மிக்கவர்
காந்த: — பூர்ண பக்தியுடன் தீவிரமாக விரும்பத் தக்கவர் அவரே
க்ருதாகம: — சக்திக்கெல்லாம் நாதர் ஆகையாலே அனைத்து ஆகமங்களுக்கும் அவரிடமிருந்தே ஆகும்
அநிர்தேச்யவபு: — குணைங்களைக் கடந்தவர் ஆகையாலே இவ்வாறு என்று அறியவொண்ணாதவர்
விஷ்ணு: — தமது சக்தியால் பிரபஞ்சம் அனைத்தையும் வியாபித்திருப்பவர்
வீர: — எல்லையற்ற சக்தியால் நினைத்துப் பார்க்கவும் ஒண்ணாத வேகத்தில் செய்லகளைச் செய்பவர்
அநந்த: — எல்லையற்ற ஆற்றலும் பெருமையும் மிக்கவர்
தநஞ்ஜய: — வாழ்க்கையில் அனைத்து ஜீவர்களும் ஈட்ட வேண்டிய ஒரே பெரும் நிதி அவரே

வேண்டப்படும் விருப்பங்கள் அனைத்தையும் கனியச் செய்யும் தேவன் {காமதேவன்},
அனைவரின் விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுபவன் {காமபாலன்},
விரும்புபவன் {காமீ},
அழகிய வடிவம் கொண்டவன் {காந்தன்},
ஸ்ருதிகள் மற்றும் ஸ்மிருதிகளின் முற்றான ஞானம் கொண்டவன் {க்ருதாகமன்},
குணங்களின் மூலம் விவரிக்க இயலாத வடிவம் கொண்டவன் {அநிர்த்தேஸ்யவபு},
பிரகாசக் கதிர்களால் சொர்க்கத்தை நிறையச் செய்பவன் {விஷ்ணு}, {வீரன்},
எல்லையற்றவன் {அநந்தன்},
(அர்ஜுனன் அல்லது நரனின் வடிவில்) படையெடுப்பின் மூலம் திரண்ட செல்வத்தை அடைந்தவன் {தநஞ்சயன்};(83)

ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரம் -கண்களுக்கு புலப்படும் சௌலப்யம் –

657-காம தேவ -ஹிமாசலத்தில் சங்கராலயத்தில் அப்சரஸ்ஸூக்களால் வணங்கப் படும் பேர் அழகு படைத்தவர் –
658-காம பால -தன் அடியார்களுக்கு கொடுத்த பலன்களைக் காப்பவர் –
659-காமீ -அனைவராலும் விரும்பப் படுபவர் –
660-காந்த -தன் அழகாலே காந்தம் போலே அனைவரையும் ஈர்ப்பவர் –

சக்தீச அவதாரம் –

661-க்ருதாகம -வேத ஆகம மந்த்ரங்களில் மறைந்து இருக்கும் தம்மை வெளிப்படுத்துமவர் –
662-அநிர்தேச்யவபு -இப்படி எனும் சொல்ல முடியாத திவ்ய வடிவை உடையவர் –

ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம் பூஜிக்கத் தக்க நற் பண்புகளை உடையவர் –

665-அநந்த-முடிவில்லாதவர் -இடத்தாலும் காலத்தாலும் பொருளாலும் முடிவில்லாதவர் –
666-தனஞ்சய -செல்வத்தில் உள்ள ஆசையை ஜெயித்து அவனையே விரும்பும் படி இருப்பவர் –

3-32-அர்ச்சாவதாரம் பரமான திரு நாமங்கள் -630-660-
3-33-சக்தீசம் அவதார திரு நாமங்கள் 661-664-பல மந்த்ரங்கள் வெளி இட்ட அவதாரம்

3-34-எல்லை அற்ற குண விபூதிமான் -பரமான – திரு நாமங்கள் -மனத்தாலும் செயலாலும் ஆராதிக்கப் படுக்கை-665-683

657-காம தேவ –
விரும்பிய வற்றை எல்லாம் அளிப்பவன்

காம தே ₃வஸ்து ப₄க₃வான் ஸர்வேஷாம் ஸர்வ காமத₃꞉ । ஶங்கராலய மாஸாத்₃ய
ஸம்ஸ்தி₂தோ(அ)ப்ஸர ஸார்சித꞉ ॥ இதி
காமதே₃வ꞉ ।
தீ₃வ்யதிர் தாந ₃கர்மா ||

தேவ -தீவ்யாதி -தானத்தைக் குறிக்கும்
இமய மலையில் -சங்கராலயம் ஷேத்ரத்தில் காம தேவன் -என்ற பெயர் உடன் சேவை -அனைத்தையும் கொடுக்கக வல்லன்
சகல பல ப்ரதோஹி விஷ்ணு
எல்லியும் காலையும் தன்னை நினைந்து எழ நல்ல வருள்கள் நமக்கே தந்து அருள் செய்வான் -8-6-1-
கற்பகம் -2-7-11-

குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் அடியார் படுதுயர் ஆயின எல்லாம்
நிலம்தரம் செயும் நீள்விசும்பு அருளும் அருளொடு பெருநிலம் அளிக்கும்
வலம்தரும் மற்றும் தந்திடும் பெற்ற தாயினும் ஆயின செய்யும்
நலம்தரும் சொல்லை நான்கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம்”

எல்லோருக்கும் விரும்பியவற்றைக் கொடுப்பவராய் சங்கராலய ஷேத்ரத்தில் காமதேவன்
என்னும் பெயர் பூண்டு அப்சரஸ்ஸூக்களால் பூஜிக்கப் பட்டு விளங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நான்கு புருஷார்த்தங்களை விரும்புவர்களால் விரும்பப்படும் ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மன்மதனைப் போல் பிரகாசிப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

651. காமதேவாய நம:

தர்மாதி அறம் முதலான

புருஶார்த்தசதுஶ்டயம் நான்கு அடையத்தகுந்த இலக்குகளை

வாஞ்சத்பி: அடைய விழைவோரால்

காம்யத இதி காம: விரும்பப்படுபவராதலால் ‘காம’ என்றும்

ஸ சாஸௌ தேவஸ்சேதி அவர்களது தேவனாக இருப்பதாலும்

காமதேவ: பகவான் ‘காமதேவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அறம் முதலான (அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ஆகிய) நான்கு அடையத்தகுந்த இலக்குகளை அடைய விழைவோரால் விரும்பப்படுபவராதலாலும் (அந்தப் பலன்களை அளிப்பதால்) அவர்களது தேவனாக இருப்பதாலும் பகவான் ‘காமதேவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

657. காமதேவா – எல்லா ஆசைகளையும் வழங்குபவர்

‘காமா’ என்றால் ‘ஆசை’ என்றும், ‘தேவா’ என்றால் ‘கடவுள்’ என்றும் பொருள். இதனடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘தர்மாதி புருஷாஸ்ர்த சதுஷ்டயம் வாஞ்சத்பிஹ் காம்யதே இதி காமஹ், ச ச அஸௌ தேவாஶ்ச இதி காமதேவா: தர்மம் (அறம்), அர்த்த (செல்வம்), காமம் (செல்வம்) ஆகிய நான்கு புருஷார்த்தங்களை நாடுபவர்களால் அவர் விரும்பப்படுகிறார். மற்றும் மோட்சம் (விடுதலை) மற்றும் அவர் தேவன், எனவே அவர் காமதேவா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். வாழ்க்கையின் நான்கு இலக்குகளைத் தேடுவதைத் தவிர, அவர் அடைய மிகவும் விரும்பும் பொருள் மற்றும் அவரே காமா அல்லது ஆசை. அவர் ஆசை மற்றும் தேவன், எனவே அவர் காமதேவா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை ‘காமன் திவ்யதி இதி காம-தேவா’ என்று விளக்குகிறார் – பக்தர்கள் விரும்பும் அனைத்தையும் அளிப்பவர். “திவ்யதி” என்ற சொல் தான-கர்மாவைக் குறிக்கிறது. ‘காமதேவஸ்து பகவான் ஸர்வேஷாம் ஸர்வ-காமதா’ என்ற அவரது விளக்கத்தை ஆதரிப்பதற்காக அவர் மகாபாரதத்திலிருந்து (சாந்தி பர்வா) மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

காமம் அல்லது ஆசை ஒன்று தர்மத்திற்கு இசைவானதாகவோ அல்லது தர்மத்திற்கு முரணாகவோ இருக்கலாம். ஒருவர் தேட வேண்டிய காமம் தர்மத்திற்கு இசைவானது. பகவத் கீதை அத்தியாயம் 7 வது 11வது வசனத்தில், பகவான் கூறுகிறார்:
பலம் பலவதம் சாஹம் காம-ராக-விவர்ஜிதம்
தர்மவிருத்தோ பூதேஷு காமோ ‘ஸ்மி பரதர்சப ||
பொருள்: ஓ’அர்ஜுனா, நான் பற்றற்ற வலிமையானவர்களின் வலிமை; தர்மத்திற்கு முரணான அனைத்து உயிரினங்களிலும் நான் பேரார்வம் மற்றும் ஆற்றலாக இருக்கிறேன்.

வாழ்க்கையில் நான்கு அபிலாஷைகளுக்காக (புருஷார்த்தங்கள்) பாடுபடுபவர்களால் வணங்கப்பட வேண்டிய அன்பான இறைவன் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா இதை விளக்குகிறார். பிரத்யும்னா காம (அன்பு) அவதாரம் என்பதால் இந்த நாமம் பகவானின் பிரத்யும்ன வ்யூஹத்தையும் குறிக்கிறது என்று அவர் ஒரு மாற்று அர்த்தத்தையும் தருகிறார்.

காமதேவனாகிய பகவானை வழிபடுவதன் மூலம், தர்மத்துடன் ஒத்துப்போகும் ஆசையை வளர்த்து, தர்மத்திற்கு எதிரான காமத்திலிருந்து விலகிச் செல்ல முடியும் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். தர்ம காமம் வளர காமதேவ நாமத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

658-காம பால
கொடுத்ததைக் காப்பவன் -பரிபாலிப்பவன்

ஸ ஏவ த₃த்த அநுபாலநாத்
காமபால꞉ ॥

அவரே தாம் கொடுத்த பலன்களைக் காப்பாற்றுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விரும்பியவர்களின் விருப்பங்களைக் காப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களின் ஆசைகளைக் காப்பவர் -நான்முகனால் அல்லது வாயுவினால் அடையப்படுபவர் –
மற்றும் ஜனங்களைக் காப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

652. காமபாலாய நம:

காமினாம் தம்மிடம் ஆசை வைப்போரின்

காமான் அனைத்து ஆசைகளையும்

பாலயதீதி காப்பாற்றுகிறார் (நிறைவேற்றுகிறார்)

காமபால: எனவே பகவான் ‘காமபால:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(மேற்கூறியவாறு) தம்மிடம் ஆசை வைப்போரின் அனைத்து (நியாயமான) ஆசைகளையும் பகவான் காப்பாற்றுகிறார் (நிறைவேற்றுகிறார்). எனவே, அவர் ‘காமபால:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

658. காம-பாலா – அவர் வழங்கும் பரிசுகளின் பாதுகாவலர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘காமினாம் காமான் பாலயதி இதி காமபாலாஹ் – ஆசைகளை (அல்லது ஆசைப் பொருட்களை) விரும்புவோருக்கு அவர் பாதுகாக்கிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 22) பகவான் கூறுகிறார்:
அனன்யாஸ் சிந்தயந்தோ மாம் யே ஜனா பர்யுபாஸதே |
தேஷாம் நித்யாபியுக்தாநாம் யோக-க்ஷேமம் வஹாமி அஹம் ||
பொருள்:  என்னுடைய நித்திய சங்கமத்தை விரும்புவோருக்கு, பிரத்தியேகமான பக்தியுடன் என்னை தியானம் செய்வதைத் தவிர்த்து, அவர்களின் தனிப்பட்ட உணர்வை இறுதியான உணர்வோடு நிரந்தரமாக இணைக்கும் முழுப் பொறுப்பையும் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். நான் அவர்களுக்கு இல்லாததை வழங்குகிறேன், அவர்களிடம் இருப்பதைப் பாதுகாக்கிறேன்.

எனவே பகவான் அவர்களின் ஆசைகளை வழங்குவது மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் ஏற்கனவே உள்ளதை இழக்காதபடி அவர்களைப் பாதுகாக்கிறார், எனவே அவர் ஆசைகளைப் பாதுகாப்பவர் காமபாலர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், இந்த நாமம் பகவான் காமதேவா என்று அருளியதைக் காக்கும் குணத்தைக் குறிக்கிறது என்று விளக்குகிறார் – ‘ச ஏவ தத்தா (காமன்) அனுபாலனாத் காம-தேவா’.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா காமாவை விரும்புபவர்களைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார், பின்னர் காமபாலாவின் பொருளை விரும்புபவர்களைக் காப்பவர் என்று விளக்குகிறார். பலராமன் (ஹலாயுதா) என்ற பகவானின் அவதாரத்தை, கலப்பையைப் பயன்படுத்துபவராக அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

659-காமீ-
விரும்பத் தக்கவை யாவையும் நிறைந்தவன் –

ப்ரதே ₃ய அதிஶயாத்
காமீ ॥

அனைத்து உலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன்
கொள்ளக் குறையில்லா கோது இலா மணி வண்ணன்

அம்பரமே சோறே தண்ணீரே –கண்ணனைக் கொடுத்தால் எல்லாமுமாகுமே –

அனைத்தும் சரீரமாகக் கொண்டதால் அனைத்தையும் கொடுத்தவன் காமீ

கொடுப்பதற்குக் குறைவற்ற பலன்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விரும்பினவை எல்லாம் நிரம்பி இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

உலகைக் காத்தல் முதலியவற்றை விரும்புவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

653. காமினே நம:

பூர்ண முழுமையாக நிறைவேற்றப்பட்டவர்

காம (அனைத்து) ஆசைகளும்

ஸ்வபாவத்வாத் இயற்கையாகவே

காமீ எனவே பகவான் ‘காமீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் அனைத்து ஆசைகளும் இயற்கையாகவே முழுமையாக நிறைவடைகின்றன. எனவே அவர் ‘காமீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

659. காமீ – விரும்பத்தக்க அனைத்தையும் கொண்டவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘பூர்ணகாம ஸ்வரூபத்வாத் கமீ – அவர் அனைத்து ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்திருக்கிறார், எனவே அவர் காமி அல்லது திருப்தியான ஆசைகள் கொண்டவர்’ என்று விளக்குகிறார். பகவானிடம் தான் விரும்பக்கூடிய அனைத்தும் உள்ளன, மேலும் நிறைவேற்ற எதுவும் இல்லை அல்லது அடைய எதுவும் இல்லை. அவர் பூர்ணா அல்லது சரியானவர், எனவே அவர் காமி என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் தனது பக்தர்களை மட்டுமே விரும்புகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அவர் விரும்பிய அனைத்தையும் கொண்டிருப்பதால் அவர் காமி என்று விளக்கம் தருகிறார். ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன், தன்னிடம் உள்ள அனைத்து நல்ல பொருட்களும் மிகுதியாக இருப்பதை வலியுறுத்துகிறார், அதாவது பக்தர்கள் விரும்பும் எதையும் அவர் வழங்க முடியும்.

660-காந்த
யாவராலும் விரும்பப் படுபவன்

ஸ ஏவ ஸ்வயமேவ கமநீய꞉
காந்த꞉ ।
அதோஹ் யப்ஸரஸார்சித꞉ । ஏவ முத்த ரத்ராபி
ஸஞ்ஜ்ஞா ஸாமர்த்₂யாதி₃ நா தத் தத் க்ஷேத்ரே ஸம்ப₃ந்த₄ ஊஹநீய꞉ ॥
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் என் கரு மணி -பெருமாள் திரு -8-2-முன்பே 297 பார்த்தோம்-

பும்ஸாம் திருஷ்ட்டி ஸித்த அபஹாரிணாம்-ஸர்வ ஸத் மநோ ஹரா -படி என்று எடுத்துச் சொல்லும் படி அல்லவே அவன் படிவம்

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -அழகியான தானே அரி உருவம் தானே –
ஐயப்பாடு அறுத்த அழகன் -ஆதரம் பெறுக வைத்த அழகன்

யாவராலும் விரும்பத் தக்கவர் –அதனாலேயே அப்சரஸ்ஸூக்களால் அர்ச்சிக்கப் படுபவர் –
திருநாமங்களின் அர்த்தங்களைக் கொண்டு அந்தந்த ஷேத்ரங்களை ஊஹித்துக் கொள்ள வேண்டும் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழகான உடல் உள்ளவர் -த்விபரார்த்தத்தின் முடிவில் பிரமனுக்கும் முடிவைச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

மனத்தைக் கவரும் அழகுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

654. காந்தாய நம:

அபிரூபதமம் அழகுமிக்க

தேஹம் திருவுடலை

வஹன் உடையவராதலால்

காந்த: பகவான் ‘காந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அழகுமிக்க திருவுடலை உடையவராதலால் பகவான் ‘காந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

த்விபரார்தாந்தே இரண்டு பரார்த்த காலத்தின் முடிவில்

கஸ்ய ‘க’ என்று அழைக்கப்படும்

ப்ரஹ்மணோSப்யந்தோSஸ்மாதிதி வா ப்ரஹ்மாவிற்கும் அந்தமாய் (காலனாய்) இருக்கிறபடியால்

காந்த: பகவான் ‘காந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘க’ என்று அழைக்கப்படும் படைக்கும் கடவுளான நான்முகனுக்கு (ப்ரஹ்மாவிற்கு) அவரது காலக்கணக்கின் படி 100 ஆண்டுகள் ஆயுளாகும். இவ்வாறு இரண்டு பரார்த்தங்கள் (இரண்டு 50 ஆண்டுகள், அதாவது 100 ஆண்டுகள்) கழிந்தபின் ப்ரஹ்மாவிற்கும் பகவான் ‘அந்தமாய்’ இருக்கிறார் (அதாவது ப்ரஹ்மாவையும் மரணிக்க செய்கிறார்). எனவே பகவான் ‘காந்த:’ (க + அந்த:) என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரஹ்மாவின் ஆயுட்கால கணக்கு:

1 மனித வருடம் = தேவர்களுக்கு 1 நாள்

360 தேவ நாட்கள் (360 மனித வருடங்கள்) = தேவர்களுக்கு ஒரு வருடம்

12000 தேவ வருடங்கள் (43,20,000 மனித வருடங்கள்) = 1 சதுர் யுகம் (நான்கு யுகங்கள்)

1000 சதுர் யுகம் (432 கோடி மனித வருடங்கள்) = ப்ரஹ்மாவின் பகல் பொழுது

1000 சதுர் யுகம் (432 கோடி மனித வருடங்கள்) = ப்ரஹ்மாவின் இரவு பொழுது

ஆக, ப்ரஹ்மாவின் ஒரு நாள் என்பது மனித வருடக் கணக்கில் 864 கோடி ஆண்டுகள்

இவ்வாறு 360 நாட்கள் (360 *864 கோடி மனித ஆண்டுகள்) ப்ரஹ்மாவின் ஒரு வருடம்

இவ்வாறு நூறு வருடங்கள் ப்ரஹ்மாவின் ஆயுட்காலமாகும் (100 * 360 * 8640000000 மனித வருடங்கள்)

660. காந்தா – அவர் வசீகரமானவர்

இந்த நாமத்தை நாம் ஸ்லோகத்தில் (நாமம் 297) முன்னரே குறிப்பிட்டோம். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது ‘அபிரூபதமம் தேஹம் வஹன் காண்டஹ் – அவர் மிகவும் வசீகரமான உடல் அல்லது வடிவத்தை உடையவர், எனவே அவர் காந்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். சுபங்கா, ஹேமாங்கா, ஸ்வாங்கா மற்றும் வராகா போன்ற நாமங்கள் அவருடைய உடலின் அழகை விவரிக்கும் விதத்தையும் பார்த்திருக்கிறோம். இரண்டாவது விளக்கம் கா என்றால் பிரம்மா, படைப்பாளர் மற்றும் அந்தா என்றால் முடிவு என்ற உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது ‘த்விபரார்தாந்தே கஸ்ய ப்ராம்ஹானா அபி அந்தா அஸ்மாத் இதி வா காந்தாஹ் – பரார்த்தத்தின் முடிவில் (100,00 பில்லியன் ஆண்டுகள்) பிரம்மாவின் முடிவிற்குக் காரணமானவர் என்பதால், அவர் காந்தா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஒதுக்கப்பட்ட காலத்தின் முடிவில் படைப்பாளரான பிரம்மாவை நிறுத்துபவராக இருக்கிறார் மற்றும் பொருத்தமாக காந்தாஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் தருகிறார் – ‘ஸ ஏவ ஸ்வயமேவ காமன்ஐயா காண்டஹ் – அவர், தானே, கவர்ச்சிகரமானவர்’. இந்த நாமத்தின் முந்தைய நிகழ்வின் கீழ், ஸ்ரீ பட்டர் பகவானின் இந்த இயற்கையான வசீகரம் அவரது நித்திய சௌகுமாரியம், சௌந்தர்யம், முதலியன – ஸ்வயம் சௌந்தர்யம், சௌகுமார்யாதி ரூப குணைஹ் ஆகியவற்றின் காரணமாக உள்ளது என்று சுட்டிக்காட்டினார்.

Sri VV Ramanujan refers to NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi – (7.1.7):
ஒன்று சொல்லி ஒருத்தினில் நிற்கிலாத ஓரைவர் வன்கயவரை,
என்று யான்வெல் கிற்பனுன் திருவருளில் லையேல்?,
அன்று தேவர் அசுரர் வாங்க அலைகட லரவம் அளாவி,ஓர்
குன்றம் வைத்த எந்தாய் கொடியேன் பருகினேன்!
பொருள்:   என் இறைவா, தேவர்களுடனும் அசுரர்களுடனும் கடலைக் கலக்கி, ஆழத்தில் நடப்பட்ட மலையைச் சுற்றி ஒரு பாம்பைக் கொண்டு, தேவர்களுக்கு அமிர்தத்தைக் கொடுத்தாய். உனது அருள் கிடைக்காவிட்டால் என் இனிய அமுத இறைவனை ரசிக்க நான் எப்படி என் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்துவேன்?

அமிர்தத்தைப் பெறுவதற்காகப் பெருங்கடலைக் குழைத்துத் தம்மைத் தானே கஷ்டப்படுத்திய தேவர்கள் போலல்லாமல், ஆழ்வார் அவரை நேரடியாகக் குடிக்க விரும்புகிறார், ஏனென்றால் அவர் ‘அமுதம்’ அல்லது அமிர்தம் தானே!

ஸ்ரீ ராமானுஜன் குலசேகர ஆழ்வாரின் பெருமாள் திருமொழி 8.2 குறித்தும் குறிப்பிடுகிறார்: ‘கண்டவர் தம் மனம் வாழும் கான புறத்து என் கரு மணியே! – திருக்கண்ணபுரத்தில் அவரை தரிசிப்பவர்கள், அவரிடமே தம்மை இழந்து, அவருடைய அழகில் சரணடைகிறார்கள் – அவருடைய வசீகரம் அப்படித்தான் இருக்கிறது.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, இறைவன் மயக்குபவன் என்று பொருள் தருகிறார். பிரம்மாவின் காலத்தின் முடிவில் பிரம்மாவை முடிப்பவராக பகவான் காண்டம் என்று மற்றொரு பொருளைத் தருகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் கனி – திப்தி காந்தி கதிஷு என்ற மூலத்தின் அடிப்படையில் மற்றொரு விளக்கத்தைப் பெறுகிறார், மேலும் அவர் எங்கும் சுற்றி இருக்கிறார், அவர் பிரகாசமாக இருக்கிறார் என்று பொருள் தருகிறார்.

3-33-சக்தீசம் அவதார திரு நாமங்கள் 661-664-
பல மந்த்ரங்கள் வெளி இட்ட அவதாரம்

661-க்ருதாகம
ஆகமங்களை உண்டு பண்ணியவன்

இங்கு மந்த்ரங்களை வெளிப்படுத்திய -ரிஷி மந்த்ர த்ரஷ்டா போல் நாநா மந்த்ரங்களை வெளியிட்டு அருளியவன்

அத₂ ஶக்தீஸாவதார ꞉
*நாநா மந்த்ர மயீம் தி₃வ்யாம் வ்யஞ்ஜயத் யமலாத் மநாம் இதி
க்ருதா க₃ம꞉ ॥
சமய நீதி நூல் என்கோ -3-6-6-
மீண்டும் 795 வரும்

மந்த்ர உபதேசம் -மந்திரத்தை மந்திரத்தால் மறவாது வாழுதியில் வாழலாம் மட நெஞ்சமே

இனி சக்தீசாவதாரம் -நிர்மல மனம் உள்ளவர்களுக்கு அநேக மந்த்ரங்கள் அடங்கிய
சாஸ்த்ரங்களை வெளியிட்டவர் — ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி முதலிய சாஸ்த்ரங்களை வெளியிட்டவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்-

புராணங்கள் முதலிய ஆகமங்களை யுண்டாக்கியவர்-கர்மங்களால் அடைய முடியாதவர் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் யமள அர்ஜூன மரங்களை அழித்தவர்-
பாரிஜாத மரத்தை பூமிக்குக் கொணர்ந்த ஸ்ரீ சத்யபாமா தேவியை யுடையவன்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

655. க்ருதாகமாய நம:

க்ருத செய்தார் (உருவாக்கினார்)

ஆகம: ஆகமங்களை

ஶ்ருதிஸ்ம்ருத்யாதிலக்ஷணோ வேதங்கள் மற்றும் ஸ்ம்ருதிகள் போன்ற

யேன ஸ க்ருதாகம: எனவே, பகவான் ‘க்ருதாகம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் வேதங்கள் மற்றும் ஸ்ம்ருதிகள் போன்ற ஆகமங்களை (ஸாஸ்திரங்களை) உருவாக்கினார். எனவே அவர் ‘க்ருதாகம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஶ்ருதிஸ்ம்ருதி மமைவாஞே’

பகவான் கூறுகிறார்: வேதங்களும், ஸ்ம்ருதிகளும் என்னுடைய ஆணைகளே

இதி பகவத்வசனாத் | பகவானின் இந்தக் கூற்றின்படி (பகவானே ஆகமங்களை உருவாக்கினார் என்பது விளங்கும்).

‘வேதா: ஶாஸ்த்ராணி விஞ்ஞானமேதத்ஸர்வம் ஜனார்தனாத்’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம் 136)

இத்யத்ரைவ வக்ஷ்யதி |

(ஸ்ரீ பீஶ்மாச்சாரியாராலும்) ஸ்ரீவிஶ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தில் பின்வரும் ஸ்லோகங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது: வேதங்களும், ஸாஸ்திரங்களும் பகவான் ஸ்ரீஜனார்தனராலேயே வெளியிடப்பட்டன.

661. கிருதாகம – புனித மந்திரங்களை தூய்மையானவர்களுக்கு வெளிப்படுத்துபவர்

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. அவர் தூய மனம் கொண்டவர்களுக்கு புனித மந்திரங்களை வெளிப்படுத்துபவர்
2. பஞ்சராத்ர ஆகமங்களை முன்வைத்தவர்
3. ஷ்ருதிகளையும் ஸ்மிருதிகளையும் நமக்குத் தந்தவர்
4. அவரிடமிருந்து கிருத யுகம் தோன்றியது
5. கேசியை வதம் செய்த பிறகு, வெற்றியுடன் தன் உறவினர்களின் கூட்டத்தில் நுழைந்தவன்
6. தன் பக்தர்களுக்கு அவர்கள் விரும்பும் வடிவில் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுபவர்

கிருதா என்றால் ‘உருவாக்கப்பட்டது’ அல்லது ‘உற்பத்தி செய்யப்பட்டது’ மற்றும் ஆகமம் என்பது வேதங்கள், உபநிடதங்கள் மற்றும் புராணங்கள் உட்பட அனைத்து வேதங்களையும் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘கிருத ஆகம ஷ்ருதி ஸ்மிருதி ஆதி லக்ஷணஹ யேன ச கிருதாகமஹ் – வேதங்கள் மற்றும் பிற ஆதார நூல்களை உள்ளடக்கிய அனைத்து வேதங்களும் யாரால் உருவாக்கப்பட்டன’ என்று விளக்குகிறார். ‘ஷ்ருதி ஸ்மிருதி மமைவ ஆஜ்னே – வேதங்களும் மற்ற வேதங்களும் என் சொந்த ஆணைகள்’ என்று பகவானே அறிவித்துள்ளார். ஸ்ருதி மற்றும் ஸ்மிருதி அனைத்தையும் உருவாக்கியவர் என்பதால், பகவான் கிருதாகமம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தின் பலஸ்ருதி, ‘வேதாஸ் சாஸ்த்ராணி விஞ்ஞானம் ஏதத் சர்வம் ஜனார்தனாத் – வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள் மற்றும் விஞ்ஞானங்கள் அனைத்தும் ஜனார்த்தன (விஷ்ணு)விடமிருந்து வந்தவை, அது பகவான் தானே’ என்று கூறுகிறது. எனவே அவர் மெய்யாகவே கிருதாகமஹ்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தூய்மையான எண்ணம் கொண்டவர்களுக்குப் புனித மந்திரங்களை வெளிப்படுத்துபவராக பகவான் இருப்பதைக் குறிக்கும் வகையில் நாமத்தை விளக்குகிறார். ஒவ்வொரு மந்திரத்திற்கும் அதனுடன் தொடர்புடைய மந்திரம்-திராஷ்டம் உள்ளது, அந்த மந்திரத்தின் வெளிப்பாட்டுடன் தொடர்புடைய பார்ப்பனர் அல்லது முனிவர். மந்திரத்தின் வடிவில் மந்திரம்-த்ராஷ்டத்திற்கு தன்னை வெளிப்படுத்துபவன், அதனால் அவன் கிருதாகமஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜ் கூறும் வழித்தோன்றல் – ‘கிருதோ விரசிதா உபாதிஷ்டோ வா ஆகம பஞ்சராத்ர-சாஸ்திரம் யேன இதி கிருதாகம: பஞ்சராத்ர ஆகமத்தை முன்வைத்ததால் கிருதாகமஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பஞ்சராத்ர ஆகமம் பகவானால் நேரடியாக நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டது, இதனால் வேதங்களுக்குச் சமமான அதிகாரம் உள்ளது.

ஸ்ரீ அண்ணங்கஆச்சாரியார் திவ்யப் பிரபந்தத்திலிருந்து பின்வரும் விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – “கலைகளும் வேதமும் நீடி நூலும் கற்பகமும் சொல் பொருள் தானும் மற்ற நிலைகளும் வானவர்க்கும் பிறர்க்கும் நேர்மையால் அருள் செய்தவர் (பெரிய திருமொழி 2.8.5) சூத்திரங்கள், வியாகரணம் , மீமாம்சா, முதலியன, தேவர்களுக்கும் மன்ஸுஹ்யாக்களுக்கும், அவர்களிடமுள்ள அவனது சுத்த கருணையால்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா விளக்கம் அளிக்கிறார், அவர் முந்தைய நாம காண்டத்தில் விளக்கப்பட்டபடி பிரம்மாவின் காலம் முடிந்த பிறகு கிருத யுகத்தை (கிருத ஆகமம்) துவக்கி வைப்பவர். எனவே, பிரளய காலத்தில் உலகம் முழுவதும் கரைந்து, அடுத்த யுகத்தின் தொடக்கத்தில் எவரிடமிருந்து உலகம் மீண்டும் உதயமாகிறதோ, அவரே.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யாபூஷன், கேசியை வதம் செய்வது தொடர்பான முந்தைய ஸ்லோகத்தில் இருந்து தனது எண்ணங்களைத் தொடர்கிறார், மேலும் அவர் கேசியை அழித்து, தனது உறவினர்களின் கூட்டத்திற்கு வெற்றியுடன் (அநேகமாக அவர் வரைந்த வேரை) அணிவகுத்துச் சென்றதால், அவர் கிருதாகமஹ் என்று தற்போதைய நாமத்திற்கு விளக்கம் தருகிறார். on என்பது க்ர் ஹிம்சயம் – கொல், மற்றும் கம் கட்டௌ – செல்ல). இங்கே கிருதா என்பது கேசியை அழிக்கும் செயலைக் குறிக்கிறது, மேலும் ஆகமம் என்பது கேசியின் கித் மற்றும் உறவினர்களின் மத்தியில் அவனது காமனா அல்லது வருகையைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘க்ர கரனே – செய்ய, மற்றும் கம் கதௌ – போக’ என்ற வேர்களைப் பயன்படுத்தி, தனது பொருளைப் பெற, பின்வரும் விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – கிருத ஆகமோ யேன ச கிருதாகம: பகவான் எந்த வடிவில் பக்தர்களுக்குத் தோன்றுகிறாரோ அந்த செயலைச் செய்கிறார். பக்தர்களின் ஸ்தோத்திரங்களின் ஸ்துதிக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக அவர்கள் விரும்புகிறார்கள். அவர் ரிக்வேத மந்திரம் 8.3.13-14 ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டு தனது விளக்கத்தை அளித்தார்:
காது ஸ்துவந்த ர்தயந்த தேவதா ர்ஷிஹ் கோ விப்ரா ஓஹதே |
கடா மகவன் இந்த்ர ஸுந்வதஹ் கது ஸ்துவத ஆகமஹ் ||
பொருள்: “மனிதர்களாகிய நாங்கள் என்ன பிரார்த்தனைகளைப் பாடுவோம், அதனால் நீங்கள் புகழ்ந்து பேசுபவரின் அழைப்புக்கு பதிலளிக்கும் வகையில் தோன்றுவீர்கள்?”

662-அநிர்தேஶ்ய வபு –
சொல்லித் தலைக் கட்ட முடியாத அநேக திருமேனிகள் கொண்டவன்

தத்₃யுக₃குண அநுக்ராஹக ரூப வைசித்ர்யாத்₃
அநிர்தே₃ஶ்யவபு꞉ ।
* யுக அநுஸார காந்திஶ்ச இதி ॥

திரு வுருவில் கரு நெடுமால் சேயன் என்றும்
திரேதைக் கண் வளை யுருவாய் திகழ்ந்தான் என்றும்
பெரு வடிவில் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் பெருமானைக் கரு நீல வண்ணன் தன்னை
ஒரு வடிவத் தொரு உரு என்று உணரலாகா -திரு நெடும் -4-

நம்மாழ்வாரை நாயனார் -யுக க்ரம வர்ண க்ரம அவதாரமோ–வ்யாஸாவதி ஆவேசமோ-வெவ்வேறே திருமேனி -பரத்வத்திலும்-நித்யோதிக சாந்தோதிக நிலைகள்- வ்யூஹத்திலும் -கேசவாதி -12 வர்ணங்கள் வேறே திவ்யாயுதங்கள் வேறே -விபவத்திலும் -அர்ச்சையிலும் -குணங்களுக்குத் தக்க யுகத்துக்குத் தக்க உருவம் கொள்பவன்-பாலின் நீர்மை செம் பொன் நீர்மை–இத்யாதி

ஏக மூர்த்தி
மூன்று மூர்த்தி
நான்கு மூர்த்தி -பிரகிருதி ஆத்மா -புருஷன் அவ்யக்தம் காலம்
ஆக மூர்த்தி அர்ச்சை

புகழும் நல் ஒருவன் என்கோ கண்ணனைக் கூவுமாறு அறிய மாட்டேன் -குழந்தையை மாம்பழக் குவியலைக் காட்டி எடுத்துக்கச் சொன்னால் எத்தை எடுக்கும்

அந்தந்த யுகங்களின் குணங்களை அபிவருத்தி செய்யும் பல ரூபங்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இன்னது இப்படிப்பட்டது என்று நிரூபிக்க முடியாத ரூபம் உள்ளவர் -ஸ்ரீசங்கரர் –

இப்படிப் பட்டது என்று வர்ணிக்க முடியாத திரு மேனி உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

656. அநிர்தேஶ்யவபுஶே நம:

இதம் ததீஶ்ருதம் இத்தகையது, இதனால் உண்டானது என்று

வேதி நிர்தேஶ்டும் யன்ன ஶக்யதே அறிந்துகொள்ள இயலாத

குணாத்யதீதத்வாத் முக்குணங்களுக்கு மேற்பட்ட (அவற்றோடு கலவாத)

ததேவ ரூபமஸ்யேதி அவரது உருவம்

அநிர்தேஶ்யவபு: எனவே பகவான் ‘அநிர்தேஶ்யவபு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் உருவம் முக்குணங்களுடன் கலவாத, அவற்றுக்கு மேற்பட்ட உருவமுடையவராதலால் பகவான் ‘அநிர்தேஶ்யவபு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

முன்பு 177-வது (அநிர்தேஶ்யவபு:) திருநாமத்தில் ஆசார்யாள் பகவானின் திருமேனி பிறரால் அறியமுடியாத மிக உயர்ந்த வஸ்துவால் உருவானது என்று உரை அளித்திருந்தார். இங்கு, முக்குணங்களின் கலவாமையினால் அநிர்தேஶ்யவபு: என்று விளக்கியுள்ளார். நம்மால் இவ்வுலகில் அறியப்படும் அனைத்து பொருட்களும் முக்குணங்களின் கலவையினால் உருவானது. ஆனால், பகவான் அவற்றிற்கு மேம்பட்டவர்.

662. அநிர்தேஷ்ய-வபுஹ் – அவர் வரையறுக்க முடியாத வடிவம்

இந்த நாமம் முன்பு நம 179 (ஸ்லோகம் 19) என ஏற்பட்டது. நிர்தேஷா என்பது உறுதியாக வரையறுப்பது. எனவே அனிர்தேஷ்யா என்பது எதையாவது குறிப்பிடுகிறது, அதை வரையறுக்கவோ அல்லது உறுதியாக வகைப்படுத்தவோ முடியாது. வபுஹ் என்றால் ஷேரேரா அல்லது உடல். எனவே அனிர்தேஷ்யவபுஹ் என்ற இந்த சொற்களை ஒன்றாக இணைத்தால், யாருடைய உடலை விவரிக்கவோ அல்லது உறுதியாக வரையறுக்கவோ முடியாது.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘இடம் தத் ஈத்ரிஷம் வா இதி நிர்தேஷ்டும் யத் ந ஷக்யதே குணாதி அதீதத்வாத் ததேவ ரூபம் அஸ்ய இதி அநிர்தேஷ்யவபுஹ் – அவனுடைய ரூபத்தை இப்படியோ, அப்படியோ, அப்படியோ வரையறுக்க முடியாது , அதனால் அவர் அநிர்தேஷ்யவபு, அநிர்தேஷ்யவபு என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் புரிந்து கொள்ள நம் புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர், தனித்துவமாக இருப்பதால், அறியப்பட்ட எதையும் ஒப்பிட முடியாது. எனவே அவர் வரையறை அல்லது விளக்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர், எனவே அவர் அநிர்தேஷ்யவபுஹ்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இந்த வழித்தோன்றலைத் தருகிறார்: ‘ந நிர்தேஷ்டும் சக்யம் வபு யஸ்ய இதி அநிர்தேஷ்யவபுஹ் – மனம், வார்த்தைகள், புரிந்துகொள்ளுதல் போன்றவற்றுக்கு எட்டாத உடலைக் கொண்டிருப்பதால் அவர் அநிர்தேஷ்ய-வபுஹ்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மௌலா சம்ஹிதையில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார், மேலும் பகவானின் வடிவத்தின் தன்மைக்கு இடையே உள்ள வேறுபாட்டை பகுப்பாய்வு செய்கிறார். எங்கள் வடிவங்கள். நமது உடல் ஏழு பெரிய கூறுகளால் உருவாகிறது – பஞ்ச பூதங்கள் (ஐந்து கூறுகள் – நீர், காற்று, பூமி, விண்வெளி மற்றும் நெருப்பு), மேலும் மஹத் (புத்தி) மற்றும் அஹம்காரா (ஈகோ). நாம் புத்தி, மனம், உடல் மற்றும் கைகால்களை வைத்திருக்கிறோம். பகவானுக்கு புத்தி, மனம், உடல் மற்றும் உறுப்புகள் உள்ளன என்பதை சாஸ்திரங்களிலிருந்து நாம் அறிவோம். எனவே கேள்வி எழுகிறது: “பகவானின் உடல் எந்தப் பொருளால் ஆனது?”, அதற்குப் பதில் அளிக்கப்படுகிறது: பகவானின் உடல் அவனுடைய வடிவத்தால் ஆனது”.  

வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் இயற்றிய வேறு எதுவும் இல்லை, எனவே அவரை வேறு ஏதாவது வகையில் விவரிக்க முடியாது. இந்த அநிர்தேஷ்ய-வபு மேலும் இவ்வாறு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது: “பகவானின் உடல் அறிவு அவதாரம், இறைவன் அவதாரம், சக்தி அவதாரம், எரியும் காதிரா அல்லது பட்டு-பருத்தியின் எரியும் நெருப்பு போன்ற அனைத்து பக்கங்களிலும் நெருப்பு, தூய்மையானது போன்றது. தேனே, குடித்தால், எல்லாப் பக்கங்களிலும் இனிமையாக இருக்கும், மெருகூட்டப்படும் தங்கக் கட்டியைப் போல, சுற்றிலும் தங்கமாக இருக்கும், எல்லா கோணங்களிலிருந்தும் பார்க்கும் போது கவர்ச்சியாக இருக்கும் மாளிகை போல. அதுபோலவே, பகவான் முழுக்க முழுக்க முழுக்க முழுக்க இறைவனாகவும், சக்தியாகவும் இருக்கிறார். அவர் எதுவாக மாற விரும்புகிறாரோ, அவர் ஆகிறார்”. இந்த விவரிப்பு அவரை விவரிக்க இயலாது என்பதை விளக்கி, அவரை தோல்வியுறச் செய்வதற்காக உருவகங்களைத் தேடுகிறது என்பது மிகவும் தெளிவாக உள்ளது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (1.2.10-1.2.12) குறிப்பிடுகிறார், இது அவரை விவரிக்க இயலாது என்று கூறுகிறது: “புலன்களால் பிடிபடாத, எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவர் யார், அவரை விவரிக்க முடியும். ஸ்வரூபம், நிறம் முதலான வேறுபடுத்தும் குணாதிசயங்கள் அற்ற பரம ஆன்மா, பிறப்பு, வளர்ச்சி, முதுமை, இறப்பு அல்லது சிதைவு ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டவர், எங்கும் இருப்பவர், எவரில் எல்லாம் எப்பொழுதும் இருப்பார் – வர்ஜ்ஜிதா சாக்யதே வக்தும் யஹ ஸதா அஸ்தி இதி கேவலம்’. அவர் எப்பொழுதும் இருக்கிறார் என்று மட்டுமே நாம் கூற முடியும், ஆனால் அவரை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது.

பக்தர்களை ஆசீர்வதிப்பதற்காக பகவான் வெவ்வேறு யுகங்களில் வெவ்வேறு வடிவங்களை எடுப்பதால், அவர் அநிர்தேஷ்ய-வபுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் மற்றொரு விளக்கத்தை அளிக்கிறார். நிருக்தி ஆசிரியர் ஸ்ரீ பட்டரின் எண்ணங்களை இவ்வாறு சுருக்கமாகக் கூறுகிறார் – யுகனுஸாரி ரூபத்வாத் அ-நிர்தேஷ்ய-வபு.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி கதா உபநிஷத் 2.5.14 மேற்கோள் காட்டுகிறார் – “
தத்-ஏதத்-இதி மன்யந்தே அநிர்தேஷ்யம் பரமம் சுகம் |
கதம் நு தத் விஜாநியாம் கிம் உ பாதி விபாதி வா ||
பொருள்: அவர்கள் (முனிவர்கள்) விவரிக்க முடியாத உயர்ந்த பேரின்பத்தை “இதுதான்” என்று உணர்கிறார்கள். அதை நான் எப்படி அறிவேன்? அது (தன்னுடையது) பிரகாசிக்கிறதா அல்லது வேறொரு ஒளியால் பிரகாசிக்கிறதா?”

அவரை உணர்ந்தவர்கள் அவரைப் பற்றிய விளக்கத்தில் வார்த்தைகளுக்குப் போராடிய பிறகு கைவிடுகிறார்கள். This thought is echoed by Sri Thirumangai Azhwar in his 3rd PaSuram in tiruneDunTAnDakam as referenced by Sri VV Ramanujan: திருவடிவில் கருநெடுமால்
சேயன் என்றும திரேதைக்கண் வளையுருவாய்த் திகழ்ந்தா னென்றும்,
பொருவடியில் கடலமுதம் கொண்ட காலம் பெருமானைக் கருநெடுமால் சேயன்.
ழிநின் றேத்தல் அல்லால்,
கருவடிவில் செங்கண்ண வண்ணன் றன்னைக் கட்டுரையே யாரொருவ ர் காண்கிறது பாரே?
பொருள்:கருநீல நிறமுடைய இறைவன் அருள் புரியும் படம். ஒவ்வொரு யுகத்திலும் அவர் வெவ்வேறு வடிவங்களை எடுத்துக்கொள்கிறார், அந்த யுகத்திற்கு ஏற்றார், திரேதாயுகத்தில் அவர் ஒரு சிவப்பு நிறத்தைக் கொண்டிருப்பதாக அறியப்படுகிறார், மேலும் அவர் பெருங்கடலில் இருந்து அமுதத்தைக் கக்க ஆமையின் பெரிய வடிவத்தையும் எடுத்தார்; கிருத யுகத்தில் அவரது நிறம் சங்கு போன்ற வெண்மையானது; இருண்ட சாயல் மற்றும் தாமரை கண்களின் அழகான இறைவன் என்று அவரைப் புகழ்வதைத் தவிர, யாரேனும் அவரை முழுவதுமாக விவரிக்க முடியுமா?

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து பல குறிப்புகளையும் தருகிறார்:

• பதியே இது என்று உரைக்கலாம் பாடியன் அல்லன் பரம்பரன் (திருவாய் மொழி 8.8.2) – அவனுடைய இயல்பினை இப்படிச் சொல்லக்கூடியது அல்ல;
• இடும் எடுப்பும் இல் ஈசன் (திருவாய் மொழி 1.6.3)- அவருக்கு நிகரானதோ, அவருக்கு மேலானதோ எதுவுமில்லை;
• ஒருவரையும் நின் ஒப்பார் ஒப்பு இல்லை என்றாள் (பெரிய திருமொழி 8.1.2) – அவர் ஒப்பிட முடியாதவர்.
• தன் ஒப்பார் இல் அப்பன் – ஒப்பிலி அப்பன் (திருவாய் மொழி 6.3.9) – திருவிண்ணகரம் ஒப்பிலியப்பனைப் போற்றிப் புகழ்ந்து கூறும் நம்மாழ்வார்.

திவ்ய பிரபந்தத்தில் பகவானின் விவரிக்க முடியாத இயல்பைக் குறிக்கும் ஏராளமான கூடுதல் குறிப்புகள் உள்ளன.

தைத்திரீய உபநிஷத் மந்திரத்தில் – யதோ வாகோ நிவர்தந்தே, அப்ராப்ய மாஞ்சா சஹா (ஆனந்தவல்லி – அனுவக் 4) அதாவது அவர் வார்த்தைகளுக்கோ மனதுக்கோ அணுக முடியாதவர்; அவர் அனுபவத்தில் மட்டுமே இருக்க முடியும்.

பல்வேறு வேதங்களில் இதே போன்ற பகுதிகள் எ.கா

• கேன உபநிஷத் 1.5 முதல் 1.9 வரை – பிரம்மம் என்பது பேச்சை வெளிப்படுத்துவது, ஆனால் பேச்சால் வெளிப்படுத்த முடியாதது; நமக்குப் பார்க்கும் திறனைத் தருவது, ஆனால் பார்க்க முடியாதது போன்றவை;
• இசாவாஸ்ய உபநிஷத் மந்திரம் 4-5 – மனதை விட வேகமாக இருப்பதால் சுயமானது மனதிற்கு அணுக முடியாதது; அது புலன்களுக்கு எட்டாதது; அது நகரும் மற்றும் நகராது; அறிவில்லாதவர்களுக்கு வெகு தொலைவில் உள்ளது, ஞானிகளுக்கு அருகில் உள்ளது; அது உள்ளேயும் வெளியேயும் உள்ளது; முதலியன

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கிறார், உள்ளேயும் வெளியேயும் அனைத்தையும் ஊடுருவி இருக்கிறார், ஒரு விராட் ஷரீரரும், விஸ்வரூபமும் இருக்கிறார், அவர் பிறக்கவில்லை, அழியவில்லை, வயதாகவில்லை, இது அவருடைய அநிர்தேஷ்ய-வபு குணமாகும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்தாவும், விதைப்பதற்கு (விதை, வபதி) வாப் – பீஜ சந்தானே சேதனே கா – என்ற வேரின் அடிப்படையில் ஒரு மாற்று விளக்கத்தை அளிக்கிறார். பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கத்திற்கு காரணமான விதைகளை விதைப்பவர் பகவான் என்பதாலும், அவர் விவரிக்க முடியாதவர் என்பதாலும், அவர் விவரிக்க முடியாத தோற்றுவிப்பவர் அல்லது விதை விதைப்பவர். ஹிந்தியில் பாப் அல்லது பாபு என்ற வார்த்தையின் தோற்றத்தை இந்த வாப் – விதைப்பதற்கு என்று அவர் தொடர்புபடுத்துகிறார்.

663-விஷ்ணு –
எங்கும் வியாபித்து இருப்பவன்-விச தாது எங்கும் பிரவேசித்து நிறைந்து –விக்ரமணாத்-தாவி அளந்தவன்

வியாப்தி சக்தியும் நியந்த்ருத்வ சக்தியும்
பரத்வம் காரணத்வம் வியாப்தியும் நியந்த்ருத்வமும்-நான்கு பத்துக்கள்
ஆகாசம்-வியாப்தி உண்டு நியமிக்காதே – அரசன் நியமிப்பான் வியாபிக்க மாட்டான்

ஏவம் வ்யோப்தி நியமநாதி₃ஶக்தி த்₃வாரா விஶ்வ வ்யோப்தே ꞉
விஷ்ணு꞉

சர்வ சக்த்யாத்மநே-மந்த்ர வர்ணம் –-அனைத்து சக்திகளையும் கொண்டவன்

யஸ்மாத் விஷ்டமிதம் சர்வம் தஸ்ய சக்த்யா மஹாத்மந தஸ்மாத் ச ப்ரோச்யதே பிரவேச நாத்–ஆதித்ய புராணம்
அனைத்து உலகங்களையும் வியாபித்து நிற்பதால் விஷ்ணு எனப்படுகிறான்
விஷ்ணு என்னும் பதம் விச் -புகுதல் -என்ற தாது அடியாக வந்ததாகும்

விஷ்ணுர் விக்ரமணாத் –உத்யோகபர்வம்–69-13-
தன்னுடைய திருவடியால் மூன்று உலகங்களையும் அளந்தால் விஷ்ணு எனப்படுகிறான் –

சிருஷ்டி -அந்தர் பிரவேசம் -வ்யாப்தி -நியமனம் -நான்கும் உள்ள சகதீசன் -சர்வ சகத் யாத்மனே
என்னைக் கொண்டு என் பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து —எம்பிரான் விட்டுவே -2-7-4-
முன்பே 2-259-பார்த்தோம் –

சங்கு சக்கரங்கள் அம் கையில் கொண்டான் –ஸ்வரூபம் ரூபம்–எங்கும் தானாயா -ஸர்வ வியாப்தி –நங்கள் நாதனே -நியமித்து –

ஸ்வரூபத்தினாலும் நடத்துவது முதலிய சக்தியினாலும் எல்லாவற்றையும் வியாபித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றையும் வியாபித்துள்ள மிக்க ஒளியையுடையவர் –ஸ்ரீசங்கரர் –

எங்கும் பரவியிருப்பவர் -எல்லையற்றவர் -என்றபடி -பலவகையாக விஷ்ணு சப்தம் விளக்கப் படும் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

657. விஶ்ணவே நம:

ரோதஸி விண்ணையும், மண்ணையும்

வ்யாப்ய பரவிய (பரந்துள்ள)

காந்திரப்யாதிகா மிகச்சிறந்த ஒளியுடன்

ஸ்திதாஸ்யேதி (நிலைபெற்று) இருப்பவராதலால்

விஶ்ணு: பகவான் ‘விஶ்ணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது சிறந்த ஒளியால் (காந்தியால்) இந்த விண்ணையும், மண்ணையும் பரவி, பரந்து நிலைபெற்றுள்ளார். எனவே அவர் ‘விஶ்ணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வ்யாப்ய மே ரோதஸி பார்த்த காந்திரப்யதிகா ஸ்திதா |

க்ரமணாத்வ்யாப்யஹம் பார்த்த விஶ்ணுரித்யபிஸம்ஞித: |  (மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வம் 341.42-43)

மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வத்தில் பகவான் கூறுகிறார்: ஓ பார்த்தா!! விண்ணையும், மண்ணையும் எனது சிறந்த ஒளியால் பரந்து, பரவியுள்ளேன்.

எனது பாதங்களால் மூவுலகங்களையும் எனது பாதங்களால் தாவி நடந்தேன். எனவே, நான் ‘விஶ்ணு’ என்று அழைக்கப்படுகிறேன்.

முன்பு 2வது திருநாமத்தில் விஶ்ணு என்ற திருநாமத்திற்கு, ‘எங்கும் பரவியிருப்பவர் (வேவேஶ்டி)’, ‘அனைத்துப் பொருட்களிலும் உட்புகுந்திருப்பவர் (விஶதேர்வா) என்று ஆச்சார்யாள் உரை அளித்திருந்தார். பின்னர் 258வது திருநாமத்தில் எங்கும் வ்யாபித்திருப்பவர் (‘விஶ்ணுர்விக்ரமனாத்’) என்று உரை அளித்திருந்தார். இங்கு தனது காந்தியால் எங்கும் பரந்து நிலைபெற்றிருப்பவர் என்று பொருள் அளித்துள்ளார்.

663. விஷ்ணு – பரவுபவர்

இந்த நாமம் நம 2 மற்றும் நம 259 (ஸ்லோகம் 1 மற்றும் 28) என நிகழ்ந்தது. ‘விஷ்’ என்ற மூலச் சொல்லுக்கு ‘நுழைவது’ என்று பொருள். விஷ்ணு ஒருவன், எங்கும் நிறைந்தவன். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ரோதாஸீ வ்யாப்ய காந்திஹ் அபயாதிகா ஸ்திதா அஸ்ய இதி விஷ்ணுஹ் – வானத்திலும் எல்லா இடங்களிலும் ஊடுருவி, அவரது பிரகாசமும் பிரகாசமும் எங்கும் பரவியிருப்பதால் அவர் விஷ்ணு என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் மகாபாரத சாந்தி பர்வாவிலிருந்து (12.328.37) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘வியாப்ய மே ரோதஸீ பார்த்த காந்திரப்யாதிகா ஸ்திதா, க்ரமன்னாத் வாப்யஹம் பார்த்த விஷ்ணுரித்ய பீ ஸம்ஜ்னிதா – நான் பூமிக்கும் வானத்துக்கும் இடையே உள்ள எல்லா இடங்களையும் நிரப்பியதால், நான் விஷ்ணு என்று புகழ் பெற்றேன். மேலும் நான் அனைத்தையும் ஊடுருவிச் செல்பவன்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு மேலும் குறிப்புகளை தருகிறார்:

• அந்தர் பஹிஷ்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயணா ஸ்திதா – மஹா நாராயண உபநிஷத் 1.13) – நாராயணன் பிரபஞ்சம் முழுவதையும் வெளிப்புறமாகவும் அகமாகவும் வியாபித்துள்ளார்.
• யஸ்மாத் விஷ்டம் இடம் ஸர்வம் தஸ்ய சக்த்யா மஹாத்மனா |
  தஸ்மாத் விஷ்ணுரிதி க்யாதோ வேஷேர் தாதோ ப்ரவேஷானாத் || (விஷ்ணு புராணம் 3.1.45)
  முழு உலகமும் பெரிய சுயத்தின் ஆற்றலால் வியாபித்துள்ளதால், அவர் விஷ்ணு என்ற மூலத்திலிருந்து விஷ்ணு என்று அழைக்கப்படுகிறார் – நுழைய அல்லது வியாபிக்க.”

இந்த நாமம் ‘விஷ் – வ்யாப்தௌ’ – வியாபிக்க, அல்லது ‘விஸ் – பிரவேஷனே’ – நுழைவதற்கு. ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் – ஸ்வ விபூதி பூதம் சித் அசித் ஆத்மகம் ஸர்வம் விஷதி இதி விஷ்ணுஹ். கேசவன் எங்கும் இருக்கிறான், எல்லாவற்றிலும் ஊடுருவுகிறான் என்பது கருத்து. அவர் இடம், நேரம் மற்றும் பொருள் ஆகியவற்றால் வரம்பற்றவர்; அவர் பிரபஞ்சம் முழுவதையும் அகமாகவும் புறமாகவும் வியாபித்திருக்கிறார். இதற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ பட்டர் பின்வரும் குறிப்புகளை தருகிறார்.

• vivesha bhutaani caraacaraani – அவர் அசையும் மற்றும் அசையா அனைத்து உயிரினங்களிலும் நுழைந்தார்
• தத் ஸ்ரஷ்ட்வா | ததேவானுப்ராவிசத் – அதை உருவாக்கி, அவர் அதில் நுழைந்தார்.
• வ்யாப்ய சர்வான் இமான் லோகான் ஸ்திதாஹ் ஸர்வத்ர கேசவ: |
  ததஶ்ச விஷ்ணு நமஸி விசேர்தாதோ: பிரவேசநாத் ||
  பொருள்: கேசவன் இந்த உலகங்கள் அனைத்திலும் வியாபித்திருக்கிறான். எனவே விஷ் என்ற வேர் நுழைவதைக் குறிக்கிறது, அதாவது பரவலைக் குறிப்பதால் அவரது பெயர் விஷ்ணு.

ஸ்ரீ பட்டர் வியாப்தி (பரவலை) மேலும் விளக்குகிறார், மேலும் பகவானுக்கும் ஜீவர்களுக்கும் உள்ள தொடர்பு நெருப்புக்கும் புகைக்கும் இடையிலான உறவின் தன்மையைப் போன்றது என்று கூறுகிறார். புகை இருக்கும்போது, ​​நெருப்பு இருக்கிறது, ஆனால் எதிர்நிலை எப்போதும் உண்மையாக இருக்காது (சிவப்பு சூடான இரும்பு கம்பியைப் போல). இவ்வாறு, பகவான் இல்லாமல் ஜீவர்கள் இல்லை என்ற பொருளில் பகவானும் ஜீவர்களும் தொடர்புடையவர்கள். பரம புருஷனும் ஜீவாத்மாக்களும் ஒருபோதும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை, ஆனால் பகவானுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் இடையே பிரிக்க முடியாத தொடர்பு உள்ளது. கீழ்நிலையில் உள்ள அனைவருக்கும் அவர் செய்யும் பல்வேறு வகையான உதவிகளால் அவர் பெரியவர்.

ஸ்ரீ பட்டர் பகவானைப் பற்றிய மந்திரத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் – சர்வ சக்தி ஆத்மனே – அவர், எல்லா சக்திகளின் உருவகமானவர். இந்த சக்தியின் உதாரணமாக, திரிவிக்ரம அவதாரமும் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது – ஸ்மிருதி “விஷ்ணு விக்ரமனாத் தேவா” – மகாபாரதம் அறிவிக்கிறது, இது மூன்று உலகங்களையும் தனது பிரம்மாண்டமான படிகளால் அளந்ததால் அவரது பெயர் விஷ்ணு என்று குறிப்பிடுகிறது.

பகவத் கீதை (அத்தியாயம் 10 வசனம் 39) – ந ததாஸ்தி வினா யத் ஸ்யாத் மயா பூதம் சராசரம் – “நான் இல்லாமல் இயங்கக்கூடிய அல்லது அசையாத எந்தப் பொருளும் இல்லை” என்று ஸ்ரீ பத்தராலும் குறிப்பிடுகிறார்.

Sri VV Ramanujan refers to NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi (1.1.7):
திடவிசும் பெரிவளி நீர்நில மிவைமிசை
படர்பொருள் முழுவதும் மாயவை யவைதொறும்
உடல்மிசை யுயிரெனக் கரந்தெங்கும் பரந்துளன்
சுடர்மிகு சுருதியு ளிவையண்ட சுரனே.
பொருள்: இறைவன் ஐந்து கூறுகளைப் படைத்தான், அவற்றிலிருந்து மற்ற அனைத்தையும் படைத்தான். உண்மையில் அவர் மற்றவர்களாக ஆனார். அவன் உள்ளேயும் வெளியேயும் அனைத்திலும் வியாபித்திருக்கிறான். எல்லாவற்றுக்கும், ஒவ்வொரு உயிரினத்திற்கும் அவர் ஆத்மாவாக இருக்கிறார். ‘எல்லா உலகங்களிலும் அவர் நுழைகிறார்’ என்ற சொல்லை ‘எல்லா உலகங்களிலும் அவர் நுழைகிறார்’ என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் அவர்கள் திருவாய் மொழி (2.7.4) இலிருந்து நம் ஒரு நித்யா சூரிக்கு; பல தலைமுறைகளாக என் முன்னோர்கள் மற்றும் எனது வாரிசுகள் செய்த பாவங்கள் அனைத்தையும் அவர் அழித்தார், அதனால் நாம் அனைவரும் அவனுடையவர்களாக மாறுவதற்குச் சீர்திருத்தப்பட்டோம். யார் இதை செய்தது? விஷ்ணு! அவர் இதைச் செய்கிறார், ஏனென்றால் அவருடைய நாமம் எல்லாவற்றிலும் பரவுவதைக் குறிக்கிறது.

பகவான் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்திருப்பதற்கான காரணத்தை ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் மற்றொரு கருத்தைக் கூறுகிறார். எல்லாமே அதற்குரிய மற்றும் ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தில் இருப்பதையும், விஷயங்கள் ஒன்றோடொன்று மோதாமல் இருப்பதையும் உறுதிசெய்யும் நோக்கத்திற்காகவே, எடுத்துக்காட்டாக, வெவ்வேறு கிரகங்கள் மற்றும் விண்மீன்கள் போன்றவை. அவர் தைத்திரிய ஆரண்யகத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார், அதில் முதலில் கேள்வி கேனமே வித்ரிதே உபே – “இரண்டு விஷயங்களை ஒன்றுடன் ஒன்று மோதாமல் வைத்திருப்பது யார்?” என்று கேட்கப்படுகிறது, மற்றும் பதில்: விஷ்ணுனா வித்ரிதே பூமி; இதி வத்ஸஸ்ய வேதனா – “விஷ்ணுவே தன் சக்தியால் அவர்களை ஆதரிப்பவர்; இது வத்ச முனிவரின் கண்டுபிடிப்பு.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா நம்மை ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் – இசாவாஸ்யம் இடம் ஸர்வம் யத் கிஞ்ச ஜகத்யம் ஜகத் – பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் இறைவனின் இயல்பைத் தவிர வேறில்லை, அவர் இல்லாமல் எதுவும் இல்லை. அவர் இடம், நேரம் அல்லது பொருளால் வரம்பற்ற அனைத்தையும் வியாபிக்கிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ஒரு கூடுதல் விளக்கத்தைத் தருகிறார்:
வி + ஷ்ணுஹ் = விஷ்ணுஹ் – விஷேஷேண ஸ்நாவயதி ப்ரஸ்ரவாயதி பக்த அபிலாஷான் இதி விஷ்ணு: அதாவது நீரூற்று போல பக்தர்களின் விருப்பங்களை வழங்குபவர் விஷ்ணு.

முதல் நாம விஸ்வத்தின் அர்த்தம், பகவான் எல்லாம், முழுமை, எல்லா வகையிலும் நிறைந்தவர். ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் முதல் இரண்டு நாமங்களுக்கு இடையிலான வித்தியாசத்தை அழகாக விளக்குகிறார். விஸ்வம் மற்றும் விஷ்ணு: “அங்கு பூர்தியில் நோக்கு, இங்கு வியாப்தியில் நோக்கு” என்று பொருள்படும் முதல் நாமம் அவருடைய முழுமையையும் முழுமையையும் வலியுறுத்துகிறது, இரண்டாவது நாமம் அவர் எல்லாவற்றையும் ஊடுருவிச் செல்கிறார் என்பதைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், நாம விஸ்வம் என்பது ஷட்குண்ய பரிபூர்ணத்வத்தில் ஒன்றான பர ரூபத்தின் முதன்மையான பண்பைக் குறிக்கிறது என்றும், நாம விஷ்ணுவும் பின்வரும் நாமங்களும் நாம விஸ்வத்தால் குறிப்பிடப்படும் குணத்தைப் பற்றி விரிவாகவும் விளக்குகின்றன.

ஸ்ரீ சூரின், அமர கோஷத்தைப் பற்றிய தனது வர்ணனையில், விஷ்ணு – வேவேஷ்டி இதி விஷ்ணு – சூழ்ந்து சூழ்ந்திருப்பவர் என்ற சொல்லுக்கு பின்வரும் வழித்தோன்றலைக் கொடுத்துள்ளார். இது வேஷ்ட் – சூழுதல் என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து பெறப்பட்டது (சுவாரஸ்யமாக தமிழில் ‘வேஷ்டி’ என்ற சொல் தோதிக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது சூழ்ந்துள்ளது!).

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஒரு சொல்லாட்சிக் கேள்வியைக் கேட்கிறார்: விஷ்ணு எல்லா இடங்களிலும், எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறார் என்றால், நம்மில் பெரும்பாலோர் ஏன் அவரைக் காணவில்லை? முக்கியமானது ஷ்ரத்தா.

• ஸ்ரத்தாயாக்னிஹ் ஸமித்யதே ஸ்ரத்தாயா ஹுயதே ஹவிஹ் |
  ஸ்ராத்தம் பகஸ்ய மூர்தானி வாச வேதயாமஸி ||ரிக் வேதம் 10.151.1
  பொருள் : நம்பிக்கையால் அக்னி எரிகிறது, விசுவாசத்தின் மூலம் பிரசாதம் வழங்கப்படுகிறது. மகிழ்ச்சியின் உச்சியில் நம்பிக்கையை நாம் புகழ்ந்து கொண்டாடுகிறோம்.
• ஸ்ரத்தாயா விந்ததே வசுஹ் – ரிக்வேதம் 10.151.4
  மனிதன் இதயத்தின் ஏக்கத்தால் நம்பிக்கையையும், நம்பிக்கையால் செழுமையையும் பெறுகிறான்.
• ஸ்ராத்தம் ப்ரதர் ​​ஹவாமஹே ஸ்ரத்தாம் மத்யம் தினம் பரி |
  ஸ்ராத்தம் ஸூர்யஸ்ய நிம்ருசி ஸ்ரத்தே ஸ்ரத்தாபயேஹ நஹ் | ரிக் வேதம் 10.151.5
  அதிகாலையில் நம்பிக்கை, நண்பகலில் நம்பிக்கை, சூரியன் மறையும் நம்பிக்கை. நம்பிக்கையே, எங்களுக்கு நம்பிக்கையை கொடுங்கள்.

சாத்வீக குணம் கொண்டவர் அல்லது அதை வளர்த்துக் கொண்டவர், தன்னைச் சுற்றியுள்ள எல்லாவற்றிலும் எப்போதும் விஷ்ணுவைக் காண்கிறார்.

—

664-வீர-வீரன்-தோலாத தனி வீரன் -ஆஜ்ஜை எதிர்பார்த்து இருக்கும் திவ்ய ஆயுதங்கள் கொண்டவன்
ஆஞ்ஞாத ப்ரவீஷ கேனைவ கதா சக்ர த்வயேன து ப்ரேரிதேந ஹிநஸ்த்யாசு சாது சந்தாபக காரிண-இதி வீர
தன்னுடைய ஆணைக்காக எப்போதும் காத்து நிற்கும் கதை மற்றும் சக்கரம் ஆகியவற்றை ஏவி
தனது அடியார்களுக்கு ஆபத்து உண்டாக்குபவர்களை உடனே முடிக்கிறான் –

வெங்கதிரோன் -குலத்துக்கு ஓர் விளக்காய் தோன்றி
விண் முழுதும் உய்யக் கொண்ட -வீரன் -பெருமாள் திரு -10-9-
சங்கோடு சக்கரம் உலக்கை ஒள் வாள் தண்டு கொண்டு புள்ளூர்ந்து உலகில்
வன்மையுடைய அரக்கர் அசுரரை மாளப் படை பொறுத்த நன்மை உடையவன் -3-10-1-
அன்று இலங்கை நீறு செய்து சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார் -திருச் -116-

ஜய ஜய மஹா வீரன்

தமது கட்டளையை எதிர்பார்த்து இருக்கும் கதை சக்கரம் மூலமாக விரைவில் நல்லோர்களை துன்புறுத்தும்
துஷ்டர்களை அழிப்பவர்-வீரமுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கதி படைப்பு ஒளி இருப்பிடம் போஜனம் இவற்றை உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தம்முடைய நினைவுக்கு ஏற்றபடி சுகம் உடையவர் -அல்லது சாமர்த்தியம் உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————

658. வீராய நம:

கத்யாதிமத்வாத் கதி (செல்லுதல்) முதலானவைகளை உடையவராதலால்

வீர: பகவான் ‘வீர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘வீ கதி வ்யாப்தி ப்ரஜன காந்த்யஸனகாதனேஶு’ ‘வீ’ என்ற சொல்லிற்கு செல்லுதல் (கதி), பரவுதல் (வ்யாப்தி), படைத்தல் (ப்ரஜன), ஒளிர்தல் (காந்தி), எறிதல் / வீசுதல் (அஸன), உண்ணுதல் (காதனேஶு) என்ற பொருள்கள்

இதி தாதுபாடாத் தாது பாடத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

‘வீ’ என்ற சொல்லிற்கு செல்லுதல், பரவுதல் (வ்யாப்தி), படைத்தல் (ப்ரஜன), ஒளிர்தல் (காந்தி), எறிதல் / வீசுதல் (அஸன), உண்ணுதல் (காதனேஶு) என்ற பொருள்கள் தாது பாடத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு செல்லுதல் (கதி) முதலானவைகளை உடையவராதலால் பகவான் ‘வீர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தாது பாடம்: வினைச்சொற்களின் (Verbs) மூல வடிவிற்கு தாது என்று பெயர். இந்த தாது சொற்களுக்கு பற்பல பொருள்கள் உண்டு. இவற்றை கூறும் பகுதிக்கு தாது பாடம் என்று பெயர்.

664. வீர – வீரம்

இந்த நாமம் ஸ்லோகம் 43 – நாம 402 இன் கீழ் விவரிக்கப்பட்டது. இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன (முன்பு குறிப்பிட்டது போல):

1. அவன் வீரன்
2. அவர் ஒரு விரைவான இயக்கம் (அவரது பக்தர்களின் இதயங்களில் அல்லது பேய்களுக்கு எதிராக)
3. அவர் தனது எதிரிகளை அழிக்கிறார்
4. எதிரிகளை தன் முன் நடுங்கச் செய்து முதுகைக் காட்டி ஓடச் செய்பவன்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘கத்யாதிமத்வாத் வீரஹ் – இயக்கம் போன்ற வேரால் குறிக்கப்பட்ட அனைத்து குணங்களையும் கொண்டவர், எனவே அவர் வீரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். வீ என்பதன் அடிப்படை வேர் ‘போதல், வியாபித்தல், பெறுதல், எறிதல், கருத்தரித்தல், பிறத்தல், ஒளிர்தல், அழகு, ஆசை மற்றும் உண்ணுதல்’ எனப் பல பொருள்களைப் பெற்றுள்ளது. இயக்கம், உருவாக்கம், பிரகாசம், இருப்பு மற்றும் நுகர்வு ஆகியவற்றைக் குறிக்கும் இந்த அனைத்து பண்புகளையும் (‘கதி வியாப்தி ப்ரஜன காண்டி ஆசன காதநேஷு’) அவர் பூர்த்தி செய்கிறார். எனவே அவர் வீரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்திற்கான விளக்கத்தை அஜ – கதி க்ஷேபனயோஹ் – ஓட்டுதல் அல்லது வழிநடத்துதல் என்ற மூலத்திலிருந்து பெறுகிறார், மேலும் சில நிபந்தனைகளின் கீழ் அஜாவுக்கு வீ என்பது மாற்றாகும் என்று இலக்கண விதி (அஷ்டாதியாயி 2.4.56) மற்றும் அர்த்தத்தைத் தருகிறது. – வீரம் மிக்கவன்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், வீரயதே இதி வீரஹ் – வீரத்தை வெளிப்படுத்துபவன் வீரஹ் என்றும், விரிவுபடுத்துபவன் – ரிபு தமானாய விக்ரமே – எதிரிகளை அழிப்பதற்காக என்றும் விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது பக்தர்களின் எதிரிகளை அழிக்கவே தனது வீரத்தைப் பயன்படுத்துகிறார் என்று விவரிக்கிறார். இவ்வாறு, பகவான் எதைச் செய்தாலும் அது அவரது பக்தர்களுக்காகவே என்று ஸ்ரீ பட்டர் வலியுறுத்துகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் இந்த வீரத்தின் தன்மையை விவரிக்கிறார், அங்கு அவர் தனது பக்தர்களின் எதிரிகளின் இதயங்களில் பயங்கரத்தை தூண்டுகிறார்’ – ரக்ஷம் அதி-பய காலன ஹேதுத்வாத் வீரஹ்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், அவர் தனது பக்தர்களின் இதயங்களில் விரைவாக நுழைகிறார், அதே போல் தனது பக்தர்களின் எதிரிகளுக்கு எதிராக தனது விரைவான நகர்வைச் செய்கிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார். பகவானின் இந்த குணம், பக்தரை மகிழ்விப்பதற்காகத் தம் பக்தரின் இதயத்தில் வேகமாகப் பிரவேசிப்பதும், அவரது பக்தர்களின் எதிரிகளை அவர்களில் பிழையை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் அவர் மீது அவர் விரைந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதும் இறைவனின் நரசிம்ம வபு அவதாரத்தில் போதுமான அளவு எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த அவதாரத்தில், பகவான் நரசிம்மரின் வடிவம் ஹிரண்யகசிபுவில் பயங்கரத்தை ஏற்படுத்துகிறது, ஆனால் அதே நேரத்தில் இதே வடிவம் பிரஹலாதனுக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. அவருடைய அநிர்தேஷ்ய-வபுவின் குணத்திற்கு இது இன்னும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு – இது அல்லது அது என்று விவரிக்க முடியாத வடிவம், ஏனெனில் ஒரே நேரத்தில் பல விஷயங்கள் உள்ளன.

கொடுக்கப்பட்ட பிற விளக்கங்கள்:

• விருத்தன் ராதி ஹந்தி இதி வீரஹ் – எதிரிகளை அழிப்பவன்
• வித்விஷ்டான் இரயதி இதி வீரஹ் – எதிரிகளை நடுங்கச் செய்து முதுகைக் காட்டி ஓடச் செய்பவன்

வெளிப்புற எதிரிகளை விட உள் எதிரிகளை எதிர்த்து நாம் வீரம் மிக்கவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதை தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் வலியுறுத்துகிறார். காமம், க்ரோதா, லோபம், மோஹம், பயம், மாத்சார்யம் முதலான அக விரோதிகளை வீரத்துடனும் திறம்படத்துடனும் வெல்லக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். தொடர்ந்து இறைவனை தியானிப்பதன் மூலமும், பகவானிடம் பக்தியுடன் பிரார்த்தனை செய்வதன் மூலமும் இந்த உள் எதிரிகளை நாம் திறம்பட கட்டுப்படுத்த முடியும்.

3-34-எல்லை அற்ற குண விபூதிமான் -பரமான – திரு நாமங்கள் -மனத்தாலும் செயலாலும் ஆராதிக்கப் படுக்கை-665-683

665-அநந்த –
எல்லை அற்றவன் -தேச கால வஸ்து பரிச்சேதம் இல்லாமல்-அவதி எல்லை இல்லாதவன்

நாஸ்ய தே₃ஶ கால வஸ்துதோ(அ)வத₄யஸ் ஸந்தீதி
அநந்த꞉

அனந்த மூர்த்தயே–மந்த்ர வர்ணம் –எண்ணற்ற மூர்த்தங்கள் கொண்டவன்

நாஸ்த்யந்தோ விஸ்தரஸ்ய மே –ஸ்ரீ கீதை -10-19-
என்னால் கட்டுப்படுத்தப்படும் பொருள்களுக்கு எல்லையே இல்லை

அதைதஸ்யைவ அந்தோ நாஸ்தி யத் ப்ரஹ்ம –தைத்ரியம்
ப்ரஹ்மம் எனப்படும் அதற்கு எல்லையே இல்லை

சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம் இதி ச ।–தைத்ரியம் ஆனந்த வல்லி
ப்ரஹ்மம் ஸத்யமானது -ஆனந்த மயமானது -எல்லை யற்றது

ஸதா ₃ஸர்வத்ர ஸர்வதா ச ப்ரவ்ருத்த ஸ்வபாவ இத்யர்த₂꞉ ।

எங்கும் எப்போதும் எல்லாப் படிகளாலும் தனது இஷ்டப்படி இயற்கையாக செயல் பட்டுக் கொண்டே இருக்கும் ப்ரஹ்மம்

ந ச வஸ்து பரிச்சேத அபாவோ
வஸ்த்வபேத₃꞉, தே₃ஶ கால யோர ததாத்வ ப்ரஸங்காத், ந ஸைததி₃ஷ்டம் ॥

வஸ்துக்களும் அவனும் ஓன்று சொல்ல முடியாதே
காலமும் தேசமும் அவன் அல்லவே-ஸ்வரூப ஐக்யம் சொல்ல வரவில்லையே
அளக்க அப்பால் பட்டது என்றால் அனைத்தும் ஓன்று என்று சொல்ல முடியாதே-ஸ்வரூப ஐக்யம் சொல்ல வந்தது இல்லை

இன்பம் அளவிறந்து எங்கும் அழகு அமர் சூழ் ஒளியன்-3-10-8-
அந்தமில் புகல் அநந்த புர நகராதி -10-2-7-
கணக்கறு நலத்தனன் அந்தமில் ஆதி அம் பகவன் -1-3-5-
முன்பே -402-பார்த்தோம்-

சூர்யன் சந்திரனை விட 400 மடங்கு பெரியது 400 மடங்கு தூரத்தில் உள்ளது
சந்த்ரயானை விட ஆதித்ய -1 நான்கு தடவை அதிக தூரம் சென்று 15 லக்ஷம் மைல் தூரத்தில் நிறுத்தப்படும்
அங்கு தான் புவி ஈர்ப்பு தசை ஆதித்யன் நோக்கியும் பூமியை நோக்கியும்-ஒன்றுக்கு ஓன்று சமமாக -இழுக்கப்படாமல் சுற்றி வர முடியும்

சூர்யன் தான் நக்ஷத்திரங்களில் சிறியது -milky ocean -பல அண்டங்கள் -உண்டே-ப்ரஹ்மத்தின் அளவு நினைக்கவும் அரிதாகும் அன்றோ

தேசம் காலம் வஸ்து இவற்றால் அளவுபடாதவர் -எப்பொழுதும் எங்கும் எல்லா வழிகளிலும் செயல்படுபவர் –
வஸ்து பரிச்சேதம் இல்லாதவர் என்று வஸ்துவிற்கும் அவருக்கும் பேதம் இல்லை என்ற பொருளில் இல்லை -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேசம் காலம் வஸ்து இவற்றால் அளவுபடாதவர் –குணங்களுக்கு எல்லை இல்லாதவர் –
ஆதலால் அனந்தர் அழிவில்லாதவர் -ஸ்ரீ விஷ்ணு பிராணம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழிவற்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

659. அனந்தாய நம:

வ்யாபித்வான்னித்யத்வாத் எங்கும் பரந்திருப்பதாலும் (வ்யாபித்வாத்), என்றும் இருப்பதாலும் (நித்யத்வாத்),

ஸர்வாத்மத்வாத் எங்கும் (அனைவரின் ஆன்மாவாக) இருப்பதாலும்

தேஶத: இடத்தாலும்

காலதோ காலத்தாலும்

வஸ்துதஸ்ச வாஸ்து (பொருளினாலும்)

அபரிச்சின்ன: அளவிடமுடியாதவர்

அனந்த: பகவான் ‘அனந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவரின் / அனைத்தின் ஆன்மாவாக இருப்பதால் பகவான் எங்கும் பரவியிருக்கிறார். அவரை எந்த ஒரு இடத்தைக் கொண்டு அவரை அளவிட இயலாது, காலத்தால் அளவிட முடியாது, ஒரு குறிப்பிட்ட வஸ்துவால் அவரை அளவிட முடியாது. ஆதலால், பகவான் ‘அனந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஸத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்ம’ (தைத்ரீய உபநிஶத்  2.1)

தைத்ரீய உபநிடதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: பரப்ரஹ்மம் என்றுமுள்ளது, அறிவு மயமானது, வரையறுக்கப்படாத தன்மையை உடையது.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

‘கந்தர்வாப்ஸரஸ: ஸித்தா: கின்னரோரகசாரணா: |

நாந்தம் குணானாம் கச்சந்தி தேனானந்தோயமவ்யய: ||’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 2.5.24)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: கந்தர்வர்கள், அப்ஸரஸுகள், ஸித்தர்கள், கின்னரர்கள், நாகங்கள், மற்றும் சாரணர்கள் எவரும் அழிவற்ற பரம்பொருளான பகவானுடைய குணங்களின் எல்லைகளை அறிந்ததில்லை. எனவே அவர் ‘அனந்தன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி விஶ்ணுபுராணவசனாத்வா அனந்த: | இந்த விஶ்ணுபுராண கூற்றின்படி பகவான் ‘அனந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்

665. அனந்த – எல்லையற்றது

அனந்தம் என்றால் முடிவில்லாதது அல்லது எல்லையற்றது அல்லது நித்தியமானது. அனந்தரூபா, அனந்தஸ்ரீ மற்றும் அனந்தஹுதபுக் போன்ற பிற நாமங்களும் உள்ளன. வியாபித்வாத், நித்யத்வாத், ஸர்வத்மத்வாத் தேஷாத, காலதா, வஸ்துதா ச அபரிச்சின்ன அநந்தஹ் – எல்லாவற்றிலும் வியாபித்திருப்பவர், நித்தியம், அனைத்தின் ஆன்மாவாக இருப்பதாலும், இடம், காலம், பொருளால் எல்லையற்றவர் என்பதாலும் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை விளக்குகிறார். அனந்தம், எல்லையற்ற ஒன்று’ என்று அறியப்படுகிறது. ஸ்ரீ சங்கரர் தைத்திரீய உபநிடதத்திலிருந்து (2.1) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘சத்யம் ஞானம் அனந்தம் பிரம்மம் – சத்தியம், ஞானம் மற்றும் எல்லையற்றது’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ சங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (2.5.24) மற்றொரு விளக்கத்தை அளித்துள்ளார், இது ‘கந்தர்வாப்சரஸ் சித்தா கின்னரோரகச்சாரணா; நாந்தம் குணாநாம் கச்சந்தி தேந அநந்தோ அயம் அவ்யயஹ் – கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள், சித்தர்கள், கின்னரர்கள், உரகர்கள் மற்றும் சரணர்கள் அவரது பண்புகளின் முடிவைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை; எனவே, அழியாத இறைவன் அனந்த’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அச்யுத, அனந்த, கோவிந்த மூவரில் இருந்து வரும் நாமங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும், இது அச்சமனம் என்று தினமும் பலமுறை உச்சரிக்கப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் தருகிறார் – ந அஸ்ய தேஷா கால வஸ்துதா அவதாயஹ் சாந்தி இதி அனந்தஹ் – யாருக்கு இடம், நேரம் அல்லது பொருள் வரம்பு இல்லையோ, அவர் அனந்த மூர்த்தி – எல்லையற்ற வடிவங்களில் ஒருவர். பகவத் கீதையில், பகவான் (அத்தியாயம் 10 வசனம் 19) அறிவிக்கிறார்: நாஸ்தியந்தோ விஸ்தாரஸ்ய மே – எனது மங்களகரமான வெளிப்பாடுகளுக்கு (விபூதிகள்) வரம்பு இல்லை. ஸ்ரீ பட்டர் ஸ்ருதிகளைப் பற்றியும் குறிப்பிடுகிறார்:

• சத்தியம், ஞானம் அனந்தம் பிரம்மா (தைத்திரீய உபநிஷத் – ஆனந்த வல்லி 1) – பிரம்மம் என்பது இருத்தல், அறிவு மற்றும் எல்லையற்றது;
• அத்தைதஸ்யைவ அந்தோ நாஸ்தி தத் ப்ரஹ்ம” (தைத். யஜுர். 7.3.4) – பிரம்மன் எனப்படும் இந்தப் பொருளுக்கு எல்லையோ முடிவோ இல்லை.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வார் பகவானை ‘கணக்கு ஆறு நலத்தன், அந்தம் இல் ஆதி அம் பகவான்” (திருவாய் மொழி 1.3.5) – “பகவானுக்கு எல்லையற்ற கல்யாண குணங்கள் உள்ளன, அவர் எல்லாவற்றுக்கும் ஆரம்பம், அவருக்கு முடிவே இல்லை” என்று குறிப்பிடுகிறார். அவர் இந்த திருவாய் மொழி (1.1.4) பாசுரத்தில் பகவானின் அனந்த அம்சத்தைக் கைப்பற்றுகிறார்:
நாமவ நிவனுவன், அவளிவளுவளெவள்
தாமவரிவருவர், அதுவிது வுதுவெது
வீமவை யிவையுவை, யவைநலந் தீங்கவை
ஆமவை யாயவை, யாய்நின்ற அவரே.
பொருள்:நாம் அவன்; அந்த ஆண், இந்த ஆண், அந்த பெண், இந்த பெண், அந்த பொருள், இந்த பொருள் என்று ஒருவர் எதைக் குறிப்பிடுகிறார்; பன்மையில் நாம் எதைக் குறிப்பிடுகிறோமோ, அவை அனைத்தும் அவனும் அவனும் மட்டுமே. நல்ல குணங்கள் அல்லது கெட்ட குணங்கள் கொண்டவை, அங்கே அல்லது இங்கே இருக்கும் விஷயங்கள், ஒரு நாள் வரப்போகும் விஷயங்கள், அனைத்தும் அவன் மட்டுமே. அனைத்தும் அவனுடைய மகிமையின் அம்சங்கள்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி அவர் காலம், இடம் மற்றும் பொருள் ஆகியவற்றால் வரம்பற்றவர் என்பதை மேலும் விரிவாகக் கூறுகிறார். அவர் எல்லாவற்றுக்கும் முன்பு இருந்ததால், இப்போது இருக்கிறார், எதிர்காலத்தில் அவர் எப்போதும் இருப்பார், அவர் காலத்தால் வரம்பற்றவர். எனவே அவர் நித்யா (நித்தியமானவர்) – நித்யோ நித்யானம் (கதா உபநிஷத் 2.5.13). அவர் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்து, உள்ளேயும் வெளியேயும் எங்கும் இருப்பதால், அவர் எல்லையில்லாதவர் (விஷ்ணு);

ஸர்வானன்ஷிரோக்ரிவஹ் ஸர்வபூத க்ரிஹாஷ்ரயஹ் ஸர்வ-வ்யாபி கா பகவான் (ஸ்வேதஸ்வர உபநிஷத் 3.11) – தெய்வீகப் பெருமான் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்து, எங்கும் வியாபித்து, கருணை புரிபவராக, எல்லா உயிர்களின் ஈஹார்ட்களிலும் வசிப்பவராகவும், இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்து முகங்கள், தலைகள் மற்றும் கழுத்துகளைப் பயன்படுத்துகிறார்.

அவர் ஆணோ, பெண்ணோ, கருத்தடையோ இல்லை. அவர் எந்த உடலைக் கருதுகிறாரோ, அவர் அதனுடன் அடையாளம் காணப்படுகிறார் – நைவ ஸ்த்ரீ ந புமான் ஏஷா ந சைவாயம் நபும்ஸகஹ் யத்தஶரீர மத்தத்தே தேன தேன ச யுஜ்யதே (ஸ்வேதாஸ்வர உபநிஷத் 5.10).

666-தநஞ்ஜய –
உலக ஐஸ்வர்யங்களுக்கு மேலானவன் -யாவும் புல் எனத் தோற்றும்-

கீழ் தேச கால வஸ்து கடந்தவன்- இதில் விபூதிகள் குணங்கள் இவற்றாலும் எல்லை அற்றவன்

ஆநந்த்யம் கு₃ண விபூ₄திப்₄யாமப் யுபபாத்₃யதே ।
த₄நஞ்ஜய꞉,
ப்ரேப்ஸோ பார்ஜந லோப₄ கூ₃ஹநோப ஜீவநாதி₃
யோக்₃யத்வாதி₄க்யேந ஹேம ரத்நாதி₃கம் த₄நமத₄꞉
கரோதீதி,
* ஸஞ்ஜ்ஞாயாம் ப்₄ருத்ரு வ்ருஜிதாரி ஸஹிதபித₃ம꞉, இதி க₂ச் ॥

தேடிப் போவதாலும் -பேராசையாலும் -ரஹஸ்யமாக வைப்பதாலும் -இவற்றைக் கொண்டு ஜீவிக்கலாய்
இருப்பதாலும் ஒப்பாக தோன்றினாலும் -தங்கம் ரத்னம் இவனுக்கு ஒப்பு அல்லவே –
சுட்டுரைத்த நன் பொன் ஒவ்வாவே

எனக்கு தேனே பாலே கன்னலே அமுதே -சர்வ ரச- சர்வ கந்த
கோலமே தாமரைக் கண்ணது ஓர் அஞ்சன நீலமே நின்று யெனதாவியை ஈர்க்கின்ற சீலமே
உன்னை மெய் கொள்ளக் காண விரும்பும் எண் கண்களே -3-8-4-

சாதி மாணிக்கம் என்கோ சவி கொள் முத்தம் என்கோ –கண்ணனைக் கூறுமாறு அறிய மாட்டேன்

வைத்த மா நிதியாம் மது ஸூதன

பொன் ரத்தினம் இவற்றையும் வெறுத்து பெறுவதற்கும் அனுபவிப்பதற்கும் மிக விரும்பத் தக்கவராக இருப்பவர் –
எல்லையற்ற குணம் செல்வம் யுடையவன் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

திக் விஜயம் செய்து பெரும் செல்வத்தை வென்ற அர்ஜூனனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

செல்வத்தை வென்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

660. தனஞ்ஜயாய நம:

யத்திக்விஜயே எவர் திக்விஜயத்தில்

ப்ரபூதம் நிறைய

தனம் செல்வத்தை

அஜயத்தேன வென்ற

தனஞ்ஜய: பகவான் ‘தனஞ்ஜய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்

அர்ஜுன: அர்ஜுனனாக இருப்பவர்.

திக்விஜயத்தில் நிறைய செல்வத்தை வென்ற அர்ஜுனனாக இருப்பவராதலால் பகவான் ‘தனஞ்ஜய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘பாண்டவானாம் தனஞ்ஜய:’ (ஸ்ரீமத்பகவத்கீதை 10.37)

ஸ்ரீமத்பகவத்கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: பாண்டவர்களில் தனஞ்ஜயன்.

இதி பகவத்வசனாத் | இது (ஸ்ரீமத்பகவத்கீதையில்) பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கூற்றாகும்.

அர்ஜுனனின் திக்விஜயம்: யுதிஷ்டிரன் தலைமையில் கண்டவப்ரஸ்தத்தை ஆண்ட பாண்டவர்கள் ராஜஸூய யாகம் செய்ய முடிவெடுத்தனர். அதற்கு செல்வத்தை சேகரிக்க ஒவ்வொரு பாண்டவ சகோதரர்களும் ஒவ்வொரு திக்கில் திக்விஜயம் செய்தனர். அவ்வாறு, வடதிசையில் திக்விஜயம் செய்த அர்ஜுனன் பல நாட்டு மன்னர்களிடமிருந்து பொருள் திரட்டினான். எனவே அவன் தனஞ்ஜயன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

———————

666. தனஞ்சய – அனைத்து செல்வங்களையும் வென்றவர்

தனஞ்சய என்றால் செல்வத்தை வென்றவர் என்று பொருள். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘யத் திக்விஜயே ப்ரபூதம் தானம் அஜயத் தேன தனஞ்சயஹ் – தனது வெற்றிகளின் போது நிறைய செல்வம் பெற்றவர், வேறு வார்த்தைகளில் சொன்னால் அர்ஜுனா’ என்று விளக்குகிறார். இது அர்ஜுனனாக பகவானின் வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது. அர்ஜுனன் நாடு முழுவதும் தனது அணிவகுப்புகளில் எப்போதும் வெற்றி பெற்றான், மேலும் இந்த வெற்றிகளின் போது நிறைய செல்வம் சம்பாதித்தான், அதனால் அவன் தனஞ்சயன் என்று அழைக்கப்பட்டான். பகவத் கீதை (10.37) ‘பாண்டவனாம் தனஜய – பாண்டவர்களில் நான் அர்ஜுனன்’ என்று கூறுகிறது. எனவே அவருக்கு தனஞ்சய என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது, இது அர்ஜுனன் என்ற அவரது சொந்த வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது.

அவர் அனைவருக்கும் மீட்பின் ஆதாரமாக இருக்கிறார், இதை அறிந்தவர்கள் அவருடைய மிக உயர்ந்த குணங்கள் மற்றும் உடைமைகளின் காரணமாக, தங்கம் மற்றும் வைரம் போன்ற அனைத்து செல்வங்களையும் விட அவரைத் தேடுவார்கள். சத்தியத்தை அறிந்தவர்கள் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவரைத் தேடுவார்கள், மேலும் அவரைத் தங்களுடன் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க விரும்புவார்கள்.

மணி-மௌக்திக ரத்னாதி ஹேம-ரூப்யாதிகம் தானம் ஜயதி – அத கரோதி இதி தனஞ்ஜயஹ் – விரும்பத்தக்க செல்வமாக, பொன், வைரம் முதலான அனைத்து செல்வங்களையும் மிஞ்சிய செல்வம் அவனே. அவனுடைய மதிப்பை அறிந்தவர்கள் கருதுவார்கள். தங்கம் மற்றும் வைரம் புல்லை விட குறைவாக பிடிக்கும்.

தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரின் இந்தப் புகழ்பெற்ற பாசுரத்தில் பகவானே இறுதி ஆசையாக இருப்பதன் அம்சம் அழகாக வெளிப்படுகிறது:
பச்சைமா மலைபோல்மேனி பவளவாய் கமலச் செங்கண்
அச்சுதா அமர ரேறே ஆயர்தம் கொழுந்தே என்னும்
இச்சுவை தவிர யான்போய் இந்திர லோக மாளும்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்கமா நகரு ளா.
பொருள்:  பெரிய பச்சை மலையின் சாயலையுடைய, அரங்க-நகரின் (ஸ்ரீ ரங்கம்) ஆண்டவரே! பவள உதடுகள், தாமரை சிவந்த கண்கள், அச்யுதா! நித்தியங்களின் தலைவரே, ஓ பசு மேய்ப்பவரே, இந்திரனின் ராஜ்யத்தை எனக்குக் கொடுத்தாலும், உன்னை அனுபவித்து உன்னைப் புகழ்ந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்பிடுகையில், நான் அதை விரும்பவில்லை.

தனஞ்சய விவர்தனம் தனமுதுத கோவர்தனம் சு-சாதனம் அ-பாதனம் ஸு-மானஸம் ஸமாராதனம் – உண்மையான தானம் அல்லது செல்வம் என்று ஸ்வாமி தேசிகன் தனது வைராக்ய பஞ்சகத்தில் சுட்டிக்காட்டுகிறார். தூய்மையான மனது, அதுவே விரும்பிய எதையும் அடைவதற்கான உறுதியான வழி, கோவர்த்தன மலையைத் தாங்கியவனும், அர்ஜுனனுக்கு அவன் அடைந்த மகத்துவத்தை அளித்தவனும் ஆகும்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (10.7.2) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு ஆழ்வார் அவரை “எனக்குத் தேனே, பாலே, கண்ணாலே, அமுதே” என்று வர்ணிக்கிறார் – அவரே எனக்கு தேன், பால், சர்க்கரை-மிட்டாய், அமிர்தம்.

அர்ஜுனன் தனஞ்சயன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் பல மன்னர்களை வென்று தர்மபுத்திரரால் ராஜசூய யாகத்தை நடத்துவதற்கு பெரும் செல்வத்தை குவித்தார். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 10 வசனம் 37), கிருஷ்ண பகவான் ‘பாண்டவனம் தனஞ்சய’ அதாவது அர்ஜுனன் ஒரு விபூதி அல்லது தன்னை வெளிப்படுத்துவதாக அறிவிக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், முழு பிரபஞ்சமும் அவருக்கு சொந்தமானது, இவை அனைத்தும் அவருடைய கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது, எனவே அவர் தனஞ்சய – அனைத்து செல்வங்களையும் வென்றவர் என்று விளக்கம் தருகிறார்.

—————————————

காமதேவ-
எல்லோருக்கும் விரும்பியவற்றைக் கொடுப்பவராய் சங்கராலய ஷேத்ரத்தில் காமதேவன்
என்னும் பெயர் பூண்டு அப்சரஸ் ஸூக்களால் பூஜிக்கப் பட்டு விளங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நான்கு புருஷார்த்தங்களை விரும்புவர்களால் விரும்பப்படும் ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மன்மதனைப் போல் பிரகாசிப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————

658-காமபால –
அவரே தாம் கொடுத்த பலன்களைக் காப்பாற்றுபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விரும்பியவர்களின் விருப்பங்களைக் காப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களின் ஆசைகளைக் காப்பவர் -நான்முகனால் அல்லது வாயுவினால் அடையப்படுபவர் –
மற்றும் ஜனங்களைக் காப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————-

659-காமீ-
கொடுப்பதற்குக் குறைவற்ற பலன்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விரும்பினவை எல்லாம் நிரம்பி இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

உலகைக் காத்தல் முதலியவற்றை விரும்புவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————–

660-காந்த –
யாவராலும் விரும்பத் தக்கவர் –அதனாலேயே அப்சரஸ் ஸூக்களால் அர்ச்சிக்கப் படுபவர் –
திருநாமங்களின் அர்த்தங்களைக் கொண்டு அந்தந்த ஷேத்ரங்களை ஊஹித்துக் கொள்ள வேண்டும் – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழகான உடல் உள்ளவர் -த்விபரார்த்தத்தின் முடிவில் பிரமனுக்கும் முடிவைச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

மனத்தைக் கவரும் அழகுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————-

661-க்ருதாகம –
இனி சக்தீசாவதாரம் -நிர்மல மனம் உள்ளவர்களுக்கு அநேக மந்த்ரங்கள் அடங்கிய
சாஸ்த்ரங்களை வெளியிட்டவர் — ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சுருதி ஸ்ம்ருதி முதலிய சாஸ்த்ரங்களை வெளியிட்டவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்-

புராணங்கள் முதலிய ஆகமங்களை யுண்டாக்கியவர்-கர்மங்களால் அடைய முடியாதவர் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் யமள அர்ஜூன மரங்களை அழித்தவர்-
பாரிஜாத மரத்தை பூமிக்குக் கொணர்ந்த ஸ்ரீ சத்யபாமா தேவியை யுடையவன்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————

662-அநிர்தேச்யவபு-
அந்தந்த யுகங்களின் குணங்களை அபிவருத்தி செய்யும் பல ரூபங்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இன்னது இப்படிப்பட்டது என்று நிரூபிக்க முடியாத ரூபம் உள்ளவர் -ஸ்ரீசங்கரர் –

இப்படிப் பட்டது என்று வர்ணிக்க முடியாத திரு மேனி உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————–

663-விஷ்ணு –
ஸ்வரூபத்தினாலும் நடத்துவது முதலிய சக்தியினாலும் எல்லாவற்றையும் வியாபித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றையும் வியாபித்துள்ள மிக்க ஒளியையுடையவர் –ஸ்ரீசங்கரர் –

எங்கும் பரவியிருப்பவர் -எல்லையற்றவர் -என்றபடி -பலவகையாக விஷ்ணு சப்தம் விளக்கப் படும் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————–

664-வீர –
தமது கட்டளையை எதிர்பார்த்து இருக்கும் கதை சக்கரம் மூலமாக விரைவில் நல்லோர்களை துன்புறுத்தும்
துஷ்டர்களை அழிப்பவர்-வீரமுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கதி படைப்பு ஒளி இருப்பிடம் போஜனம் இவற்றை உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தம்முடைய நினைவுக்கு ஏற்றபடி சுகம் உடையவர் -அல்லது சாமர்த்தியம் உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————–

665-அநந்த-
தேசம் காலம் வஸ்து இவற்றால் அளவுபடாதவர் -எப்பொழுதும் எங்கும் எல்லா வழிகளிலும் செயல்படுபவர் –
வஸ்து பரிச்சேதம் இல்லாதவர் என்று வஸ்துவிற்கும் அவருக்கும் பேதம் இல்லை என்ற பொருளில் இல்லை -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேசம் காலம் வஸ்து இவற்றால் அளவுபடாதவர் –குணங்களுக்கு எல்லை இல்லாதவர் –
ஆதலால் அனந்தர் அழிவில்லாதவர் -ஸ்ரீ விஷ்ணு பிராணம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழிவற்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————-

666-தனஞ்சய –
பொன் ரத்தினம் இவற்றையும் வெறுத்து பெறுவதற்கும் அனுபவிப்பதற்கும் மிக விரும்பத் தக்கவராக இருப்பவர் –
எல்லையற்ற குணம் செல்வம் யுடையவன் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

திக் விஜயம் செய்து பெரும் செல்வத்தை வென்ற அர்ஜூனனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

செல்வத்தை வென்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

கால நேமி நிஹா சௌரிச் ஸூரஸ் ஸூர ஜநேஸ்வர
த்ரிலோகாத்மா த்ரிலோகேச கேசவ கேசி கேசிஹா ஹரி –69-

இந்த அறுபத்தொன்பதாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

648-காலநேமிநிஹா, 648. வீர:, 649. ஶௌரி:, 650. ஶூரஜனேஶ்வர:|

651-த்ரிலோகாத்மா, 652. த்ரிலோகேஶ:, 653. கேஶவ:, 654. கேஶிஹா, 655. ஹரி: ||

காலநேமி என்ற அரக்கனை அழித்தவன், தன் எதிரிகள் அனைவரையும் வென்ற வீரன். அவர் ஷுரா வம்சத்தில் கிருஷ்ணராகப் பிறந்தார் மற்றும் வீரம் மிக்க வான நாயகர்களின் இறைவன் ஆவார். அவர் மூன்று உலகங்களிலும் மூன்று அனுபவ நிலைகளிலும் வியாபித்திருக்கிறார் – விழிப்பு, கனவு மற்றும் ஆழ்ந்த தூக்கம். அவர் மூன்று உலகங்களுக்கும் இறைவன் மற்றும் உயர்ந்தவர். கேசஸ் என்று அழைக்கப்படும் சூரியன் போன்ற ஒளிரும் உடல்களிலிருந்து வெளிப்படும் கதிர்களின் ஆதாரமாக அவர் இருக்கிறார், மேலும் அவருக்குள் இருக்கும் பிரம்மா மற்றும் சிவத்தின் சக்தியால் அவர் தொகுக்கப்பட்டவர். அவர் கேஷி என்ற அரக்கனைக் கொன்றவர் மற்றும் அவர் தனது பக்தர்களின் துக்கங்களை அழிப்பவர்.

காலநேமிநிஹா — அர்ச்சாவதாரமாகக் கோயிலில் எழுந்தருளிப் பக்தர்களின் காலதோஷத்தாலும், அறியாமையினாலும் ஏற்படும் தோஷங்களைப் போக்குகிறார்
சூர: சௌரி: — ராமரும் கிருஷ்ணருமாக வந்தவர்
சூரஜநேச்வர: — சூரர்களின் கூட்டங்களுக்குத் தலைவர்
த்ரிலோகாத்மா — பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்க மூவுலகிலும் உள்ளுயிராய்ச் சஞ்சரிப்பவர்
த்ரிலோகேச: — மூவுலகங்களையும் நியமித்தபடி இருக்கும் ஈச்வரர்
கேசவ: — க என்னும் பிரம்மனையும், ஈச: என்னும் சிவனையும் தம் சரீரமாகவே கொண்டு காட்சி தருபவர்
கேசிஹா — கேசி என்னும் அசுரனைக் கொன்றவர்
ஹரி: — கோவர்த்தன மலையில் அழகிய வண்ணத்துடன் அமர்ந்து பக்தர்களின் பாபங்களைப் போக்கி அவர்களின் பூஜையை ஏற்று அருள்பவர்

காலநேமி என்ற பெயரைக் கொண்ட அசுரனைக் கொன்றவன் {காலநேமிநிஹா},
சூரன் குலத்தில் பிறந்தவன் {செளரி},
வீரன் {சூரன்},
தேவர்கள் அனைவரின் தலைவன் {சூரஜநேஸ்வரன்},
மூவுலகங்களின் ஆன்மாவாக இருப்பவன் {த்ரிலோகாத்மா},
மூவுலகங்களையும் ஆள்பவன் {த்ரிலோகேசன்},
சூரியன் மற்றும் சந்திரனின் கதிர்களையே தன் மயிராகக் கொண்டவன் {கேசவன்},
கேசியைக் கொன்றவன் {கேசிஹா},
(அண்டப் பேரழிவின் போது) அனைத்தையும் அழிப்பவன் {ஹரி};(82)

ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரம் -கண்களுக்கு புலப்படும் சௌலப்யம் –

648-காலநேமி நிஹா -கால சக்ரத்தின் நேமியாகிய அறிவின்மையை ஒழிப்பவர்-
649-சௌரி-சௌரி என்ற பெயர் பெற்ற வசூ தேவரின் மகன் -திருக்கண்ண புரம் சௌரி ராஜ பெருமாள் –
650-சூர -அரக்கர்களை அளிக்கும் சூரனான இராமன் -சித்ர கூடம்

651-சூர ஜநேச்வர -சூரர்களுக்கு எல்லாம் தலைவர்
652-த்ரிலோகாத்மா -தெய்வங்களுக்கு எல்லாம் தலைவர் -மகத தேசத்தில் மஹா போதம் -என்னும் கயா ஷேத்ரத்தில் இருப்பவர் –
653-த்ரி லோகேச-மூன்று உலகங்களுக்கு தலைவர் -ப்ராக்ஜ்யோதி ஷபுரம் என்னும் இடத்தில் விஸ்வேஸ்வரன் என்னும் பெயரோடு கோயில் கொண்டவர் –
654-கேசவ -க்லேசங்களை-துன்பங்களைப் போக்குபவர் –பிரம்மா ருத்ராதிகளுக்கு தலைவர் -வடமதுரை வாரணாசி திவ்ய தேசங்களில் இருப்பவர் –
655-கேசிஹா -கேசி என்னும் அசுரனை அழித்தவர்

3-32-அர்ச்சாவதாரம் பரமான திரு நாமங்கள் -630-660-

648-கால நேமி நிஹா –
அவித்யை அளிக்கும் கலி தோஷம் கால சக்கரம் வட்டம் உருவகம்

க்ருத யுகத்தில் அர்ச்சை இருந்தாலும்
ராவணாதிகள் சிலர் மட்டுமே அப்பொழுது -கலி யுகத்தில் எங்கும் நிறைந்த நம் போல்வார் உண்டே
கலி யுகம் மந்த புத்தி ஆரோக்யம் பாக்யம் கொண்டவர்-குற்றம் மலிந்து -அவன் செய்ய வேண்டியவை உள்ளனவே-

ஏதேஷு ஷேத்ரேஷு ஸ்தி₂த்வோ கலி கல்மஷா பஹ꞉
கால நேமி நிஹா |

அவித்யாக்யா ச யா நேமி கால சக்ரஸ்ய துர்தரா ச மயீயம் ஸமாஸ்ரித்ய விக்ரஹம் விதுநவ்தி ச
கால சக்ரத்தின் மிகவும் வலியதான அவித்யை என்பதை போக்குவதான தேவனைத் த்யானிக்கக் கடவன்

த்யாயேத் தத் பிரசரத்னம் ச தேவம்
அந்தத் தேவனைத் தியானிப்போம்

கால நேமி அசுரனை முடித்தது விபவம் -அவித்யையைப் போக்கி அருளும் -இங்கு நமது அவித்யாதிகளைப் போக்கி அருளுபவர்

கள்ளச் சகடம் கலக்கழிய காலோச்சி -சடாரி வாங்கிக் கொள்வதையே சொன்னவாறு

கலியின் கொடுமையை அழிப்பதற்காக திவ்ய ஷேத்ரங்களில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

கால நேமி என்னும் அசுரனை அழித்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

காலநேமியை அழித்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

642. காலநேமிநிக்னே நம:

காலநேமிமஸுரம் ‘காலநேமி’ என்ற ஒரு அஸுரனை

நிஜகானேதி கொன்றதால்

காலநேமிநிஹா பகவான் ‘காலநேமிநிஹா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘காலநேமி’ என்ற ஒரு அஸுரனை கொன்றதால் பகவான் ‘காலநேமிநிஹா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

648. காலநேமினிஹா – காலச் சக்கரத்தை அழிப்பவர்

காலநேமி ஒரு அரக்கன், நிஹா என்றால் அழிப்பவன். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘காலநேமிம் அசுரம் நிஜகான இதி காலநேமினிஹா’ என்று விளக்குகிறார் – அவர் காலநேமி என்ற அரக்கனை அழித்தார், எனவே அவர் காலநேமியை அழிப்பவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அனுமனால் அழிக்கப்பட்ட ராவணனின் மாமன் காலநேமி ஆவார். பிற்பாடு அவன் பிறவியில் கம்சனாகப் பிறந்து பகவான் கிருஷ்ணரால் கொல்லப்பட்டான்.

ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றொரு விளக்கம் தருகிறார் – ‘நேமி’ என்பது ஒரு சக்கரத்தின் வெளிப்புற வளையத்தைக் குறிக்கிறது, ‘கால’ என்பது நேரம் மற்றும் ‘நிஹனம்’ என்றால் கொலை, எனவே காலநேமினிஹா என்றால் அவர் காலச் சக்கரத்தை அழிப்பவர் என்று அர்த்தம்.

காலச் சக்கரம் அவித்யா அல்லது அறியாமையைக் குறிக்கிறது என்று ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் கூறுகிறார்; பகவான் இந்த அவித்யாவை அழிப்பதால், அவர் காலநேமினிஹா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் கூறும் இடத்தில் ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
அவித்யாக்யா ச யா நேமிஹ் காலசக்ரஸ்ய துர்தரா
ச மய்யம் ஸமாஶ்ரித்ய விக்ரஹம் விதுனோதி ச ||
பொருள் : அவித்யா (அறியாமை) என்பது காலச் சக்கரத்தின் தவிர்க்க முடியாத முட்டாள்தனம்; அது என்னிடம் வரும்போது, ​​அது அதன் வடிவத்தை இழக்கிறது.”

“கால-நேமி-நிக்னே நமஹ்” என்ற இந்த நாமத்தைக் கொண்ட ஒன்பது எழுத்துக்கள் கொண்ட மந்திரம் அவித்யா அல்லது அறியாமையின் மூல காரணத்தை நீக்குகிறது, இது நிருக்தியின் ஆசிரியரால் சுருக்கமாக: கால-சக்ரஸ்ய ய நேமிஹ் அவித்யாகிஹ்யா ச துர்தாரா தாம் நாஷயதி யச்சசௌ கால
–
நேமி- ஸ்மிருதஹ்
நவக்ஷரோ மனுராயம் அவித்யா-மூல மோசகஹ் |

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், அவித்யாவின் காரணமாக காலச் சக்கரத்தில் (மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பதால்) அகப்படுபவர்களுக்கு, அவர்கள் தம்மிடம் சரணடையும் போது அவர்களுக்காக இந்த சக்கரத்தை நிறுத்துகிறார் என்று விளக்குகிறார். அவர் அவர்களின் கர்மாக்களை அழித்து அவர்களுக்கு மோட்சத்தை வழங்குகிறார், இதன் மூலம் அவர்கள் காலா (யமன்) சக்கரத்தில் அல்லது சுழற்சியில் சிக்காமல் இருப்பதை உறுதிசெய்து, மீண்டும் பிறக்கிறார். ஸ்ரீ சாஸ்திரிகளும் இந்த நாமத்திற்கு விளக்கமாக கம்சனின் வதம் பற்றிய குறிப்பைக் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜ் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து (10. 51. 42) குறிப்பிடுகிறார்:
காலநேமிர் ஹதঃ கஶ்சঃ பிரலம்பாத்யாஷ் கா ஸத்-த்விஷঃ
அயঃ சா யவனோ தக்தோ ராஜாஸ் தே திக்மா-காணே, இக்மா-சாக் கொலை
என்று அர்த்தம். அத்துடன் பிரலம்பா மற்றும் பக்திமான்களின் மற்ற எதிரிகள். இப்போது, ​​அரசே, இந்த காட்டுமிராண்டி உங்கள் துளையிடும் பார்வையால் எரித்து சாம்பலாகிவிட்டார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் வேறு விளக்கம் தருகிறார். அவர் ‘ஹா’ என்ற மூலத்தை ‘போக’ என்று பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘நிஹா’ என்பது திசைகளை வழங்குபவர் அல்லது காரியங்களைச் செய்வதாக விளக்குகிறார். அவர் ‘காலா’ என்பது நேரம் என்றும், ‘நேமி’ என்பது சக்கரம் அல்லது தொடர்ந்து நடப்பது என்றும் விளக்குகிறார். எனவே காலநேமி என்பது சூரியனைக் குறிப்பதாகவும், கால-நேமி-நிஹா சூரியனைப் போகச் செய்பவராகவும் அல்லது சூரியனுக்கான திசையை அமைப்பவராகவும் விளக்கப்படுகிறது.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, சுயம் என்பது புத்திக்கு எட்டாதது என்பதால், காலநேமினிஹா என்று அழைக்கப்படுகிறது, மேலும் நேரம் என்பது புத்தியின் கருத்து மட்டுமே, மேலும் அவர் இந்த காலச் சக்கரத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர் என்பதால், அவர் காலநேமி-நிஹா என்று விளக்கமளிக்கிறார்.

கடந்த கால கர்மாக்களை கடக்க “நேரத்தை” பயன்படுத்த நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அதில் ஒரு நொடியைக்கூட வீணாக்காமல், இறைவனின் மீதும், அவனது படைப்புகளின் மீதும் அன்பு மற்றும் சேவையில் முழு நேரத்தையும் அர்ப்பணிப்பவன், நேரத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்தி, காலத்தை வென்றவன். நேரத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்துபவர்கள் காலத்தையே வென்று, காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டவனை அடைகிறார்கள்.

649-சௌரி
ஸ்ரீ சௌரி பெருமாள் –உத்பலா வதக விமானத்தில் -திருக் கண்ண புரம் சேவை

உத்பலாவத₃கே தேஸே ஶௌரி ஸஞ்ஜ்ஞோ(அ)ச்யுத꞉ ஸ்தி₂த꞉, இதி
ஶௌரி꞉ ॥
ஶூரஸ்ய வஸுதே₃வஸ்யா பத்யமிதி ॥(ஶூர-வஸூ தேவ திருக் குமாரருக்கு பிரதிநிதி -பஞ்ச கிருஷ்ண க்ஷேத்ரங்களில் ஓன்று)

உத்பலா வதகே திவே விமானே புஷ்கரேஷணம் -சௌரி ராஜம் அஹம் வந்தே சதா சர்வாங்க ஸூந்தரம்
மாலை நண்ணித் தொழுது எழுமினோ வினை கெட –திருக் கண்ண புரத்து
ஆலின் மேலால் அமர்ந்தான் அடி இணைகளே-9-10-1
திருக் கண்ண புரத் தரசே – பெருமாள் திருமொழி –
முன்பே 342 பார்த்தோம்

நீல மேக பெருமாள் பிரயோக சக்ரம்-உத்பலா வதகே-மாமிச உடலில் பலனை விட்டவர்

உத்பலா வதக விமான -திருக் கண்ணபுரம் -என்னும் ஸ்தலத்தில் சௌரி என்னும் திரு நாமத்துடன் எழுந்து அருளி இருப்பவர் —
ஸூரர் என்னும் வசுதேவருடைய மகன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஸூர குலத்தில் பிறந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூர குலத்தில் பிறந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

643. வீராய நம:

வீர: ஶூர: மிகுந்த பராக்ரமசாலியாய் இருப்பதால் பகவான் ‘வீர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மிகுந்த பராக்ரமசாலியாய் இருப்பதால் பகவான் ‘வீர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

649. வீரஹ் (சௌரிஹ்) – அவர் துணிச்சலானவர் மற்றும் வீரம் மிக்கவர்

நாம ‘வீரா’ என்றால் வீரம் நிரம்பிய வீரன் அல்லது துணிச்சலானவன் என்று பொருள். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘வீர ஷூரர் – அவர் வீரம் மற்றும் வீரம் கொண்டவர் என்பதால் வீரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். ராவணன், ஹிரண்யகசிபு, பாணாசுரன், கம்சா போன்ற வலிமைமிக்க அசுரர்களை அவர் கைப்பற்றி அனைவரையும் வெல்வதில் அவரது ஒவ்வொரு அவதாரங்களிலும் அவரது துணிச்சலான செயல்கள் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த ஸ்லோகத்திற்கு வீரத்திற்குப் பதிலாக ‘ சௌரி ‘ என்ற நாமத்தைப் பயன்படுத்துகிறார் . சூரா என்பது வாசுதேவரின் மற்றொரு பெயராகும், மேலும் கிருஷ்ணர் சூரனின் மகனாக சௌரிஹ் என்று அறியப்படுகிறார் – ‘சூரஸ்ய வாசுதேவஸ்ய அபத்யம் இதி சௌரி’.

ஸ்ரீ பட்டர் திருக்கண்ணபுரத்தின் சௌரிராஜப் பெருமாளைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார், மேலும் சௌரியை எப்போதும் வீரமும் வெற்றியும் கொண்டவர் என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டா என்பது ‘வீரமாக இருத்தல்’ என்று பொருள்படும் ‘சுர-விக்ராந்தௌ’ என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து பொருள் பெறுகிறது. எனவே சௌரிஹ் என்றால் வீரமும் வெற்றியும் கொண்டவர் என்று பொருள்படும் – சூரயத இதி சௌரி. அவர் ஒரு மாற்றுப் பொருளைக் கொடுக்கிறார் – ‘சூரஸ்ய அபத்யம் சௌரிஹ் – அத்யந்த சூரா’ ‘அவர் இறுதி இறைவன்’ என்று பொருள்படும்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் ஒரு மனிதனுக்கு இரண்டு வகையான எதிரிகள் இருப்பதைக் கவனிக்கிறார் – வெளியிலிருந்தும் உள்ளேயும் இருந்து. உள்ளிருந்து வரும் எதிரிகளை வெல்வது மிகவும் கடினம் மற்றும் இந்த எதிரிகள் – ஆசை, கோபம், பயம், பொறாமை, பெருமை, காமம் போன்ற வடிவங்களில் உள்ளனர். இந்த எதிரிகளை வெல்லாதவர் வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியாது. இந்த எதிரிகளிடம் இருந்து ஓடாமல், வீரத்துடன் போராடி அவர்களை வெல்பவனே வீரன். இந்த எதிரிகளை வெல்ல நமக்கு அவருடைய உதவி தேவை. ஆன்மிக முன்னேற்றம் அடைய நமக்குள் இருக்கும் எதிரிகளை எதிர்த்துப் போரிடுவதற்கும் வெல்வதற்கும் அவருடைய உதவியை நாட வேண்டும்.

650-ஸூர-
எதிரிகளை அழிப்பவர்-ஜய ஜய மஹா வீரன் –ஶு க₃தௌ-சென்று நின்று வென்றி கொண்ட வீரனார்

கண்ணுக்கு விருந்தாக எழுந்து அருளி அழகாலே நமது விரோதிகளைப் போக்கி –
த்வம் மே –அஹம் மே–வேத மூல பிரமாணாத் –அநாதி ஸித்தாத் -ஸம்பந்தம் விட்டுப் போகாமல்-

ஸத்யம் இட்டுச் சொல்லி –ரக்ஷ꞉ க்ஷய-ரஜஸ் குணங்களை-அஹங்கார மமகாரங்களைப் போக்கி அருளுகிறார்

* கரா க₄ரே சித்ர கூடே ரக்ஷ꞉ க்ஷய கரோ மஹான் । ஸம்ஸ்தி₂தஶ்ச பரோ ராம꞉ பத்₃ம பத்ராய தேக்ஷண ꞉ ॥ இதி
ஶூர ꞉- ராம꞉ ।
ஶு க₃தௌ * ஶுஸி- சிமீநாம்
தீ₃ர்க₄ஶ்ச, இதி ரக் ப்ரத்யய꞉ ॥
சித்ர கூடம் என்னும் பர்வதத்தில் அரக்கர்களை அழித்தவனும்
நீண்ட கண்களைக் கொண்டவனும் ஆகிய இராமன் எழுந்து அருளி உள்ளான் –

திருச் சித்திர கூடம் தன்னுள் எவ்வரி வெஞ்சிலைத் தடக்கை பிராமன் -பெருமாள் திரு -10-3-

முன்பே 341 பார்த்தோம்

சித்ர கூட மலையில் ராஷசர்களை அழிப்பவரும் தாமரை இதழ் போன்ற நீண்ட கண்களை யுடையவருமான
ஸ்ரீ ராமபிரான் இருக்கிறார் -என்றபடி சூரரான ஸ்ரீ ராமபிரானாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

வீரராக இருப்பவர் -வீர -என்பது பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மை யுள்ளவரை நோக்கிச் செல்பவர் -வீர என்பது பாடம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

644. ஶௌரயே நம:

ஶூரகுலோத் ‘ஶூர’ குலத்தில்

பவத்வாத் (கிருஷ்ணாவதாரத்தில்) அவதரித்ததால்

ஶௌரி: பகவான் ‘ஶௌரி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(கிருஷ்ணாவதாரத்தில்) ‘ஶூர’ குலத்தில் அவதரித்ததால் பகவான் ‘ஶௌரி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

650. ஷுரா – வீரம்

அடிப்படையில் இது கடைசி நாம ‘வீரா’ எனப் பொருள்படும். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதற்கு ‘ஷௌரிஹ்’ என்ற நாமத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் அதை ‘ஷுரகுலத்பவாத் ஷௌரிஹ் – அவர் சூர மன்னனின் குடும்பத்தில் பிறந்ததால், அவர் ஷௌரிஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இங்கு குறிப்பிடப்படும் சூர மன்னன் வாசுதேவரின் தந்தை. எனவே கிருஷ்ணர் தனது கிருஷ்ண அவதாரத்தில் சூராவின் பேரன் என்பதால் ஷௌரி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பராசர பட்டர் இந்த நாமாவை குறிப்பாக பகவானின் அவதாரமான ராமனைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார், அவருடைய வீரம் புகழ் பெற்றது. ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகர் பகவான் ராமரை ‘ஆசாஹாய சுரர்’ என்று குறிப்பிடுகிறார், அதாவது யாருடைய உதவியும் உதவியும் தேவையில்லாத ஒரு வீரன். எதிரிகளை மன்னிக்கும் போதும், அவர்களை வீழ்த்தும் போதும் ராமனின் வீரம் வெளிப்படும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அவர் தனது வீரத்தில் மட்டுமல்ல, காலா, தேசம் போன்றவற்றாலும் கட்டுப்பாடற்றவர் என்று விளக்குகிறார். படைத்தல், காத்தல் மற்றும் கலைத்தல் ஆகிய அவரது செயல்பாடுகளில் கட்டுப்பாடற்றது, அனைத்து உயிரினங்களையும் கட்டுப்படுத்தாமல், காலை, மதியம் மற்றும் மாலை நேரங்களில் சூரியன், மித்ரா, வருணன், வாயு, அக்னி போன்றவற்றின் வடிவில் தோன்றுவதன் மூலம் அனைத்து உயிரினங்களையும் நிலைநிறுத்துகிறது

651-ஶூர ஜநேஶ்வர –
ஸூரர்களின் தலைவன்-அந்த ஸூர ராமனையே விசேஷித்து இதில் -சஸ்திரம் பிடித்தவர்களின் நான் ராமனாக உள்ளேன்

ஸ ஏவ விஸேஷ்யதே
ஶூர ஜநேஶ்வர ꞉ ।
திறல் விளங்கு மாருதியோடு அமர்ந்தான் -பெருமாள் திரு -10-10-

அவரே -ஸூக்ரீவன் அனுமான் முதலிய ஸூர ஜனங்களுக்கு ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூரர்களான இந்திரன் முதலியவர்களுக்கும் ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூர குலத்தில் உதித்தவர் -மற்றும் தமக்கு ஒரு ஈஸ்வரன் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

645. ஶூரஜனேஶ்வராய நம:

ஶூரஜனானாம் வாஸவாதீனாம் இந்திரன் முதலான சூரர்களையும் (அதிபராக்ரமசாலிகளையும்) விட

ஶௌர்யாதிஶயேனேஶ்ட இதி  மிகுந்த பராக்ரமம் உடையவராதலால்

ஶூரஜனேஶ்வர: பகவான் ‘ஶூரஜனேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்திரன் முதலான சூரர்களையும் (அதிபராக்ரமசாலிகளையும்) விட மிகுந்த பராக்ரமம் உடையவராதலால் பகவான் ‘ஶூரஜனேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

651. ஷௌரி-ஜனேஷ்வரா – ஷுராக்களின் தலைவர் அல்லது வீரம் மிக்க மக்களின் தலைவர்

ஷுராஜனா அல்லது சௌரிஜானா என்றால் துணிச்சலான மக்கள். பகவான் மற்ற துணிச்சலான மனிதர்களின் இறைவன் அல்லது தளபதி, எனவே அவர் ஷுராஜனேஷ்வரா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷுரஜனனம் வாசவதீனாம் சௌர்யதிஷயேன இஷ்டா இதி ஷுராஜநேஷ்வரஹ் – அவர் தனது சொந்த வீரம் மிகுதியாக இருந்ததால் இந்திரனைப் போன்ற மற்ற துணிச்சலான மக்களுக்கு கட்டளையிட்டார், எனவே அவர் ஷூரஜனேஸ்வரா என்று அழைக்கப்பட்டார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை ‘ஷுர ஜனனம் ஈஸ்வரஹ் ஷுர-ஜனேஷ்வரஹ்’ என்று விளக்குகிறார் – அவர் ஹனுமான், சுக்ரீவன், அர்ஜுனன், பீமன் போன்ற வலிமைமிக்க மக்களின் தலைவன்.

இந்திரன் போன்ற தேவர்களுக்கும், அர்ஜுனன், சுக்ரீவன், ஹனுமான் போன்ற போர்வீரர்களுக்கும் பகவான் பகவான் என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் கவனிக்கிறார்கள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவானின் இந்த குணத்தின் மற்றொரு பரிமாணத்தைத் தருகிறார் – அவரிடமிருந்து எந்த வடிவத்தில் அசையும் அனைத்தும் தோன்றின, அதனால் அவர் அனைவருக்கும் இறைவன்.

652-த்ரிலோகாத்மா –
மூ உலகங்களிலும் சஞ்சரிப்பவன்
மகதா மண்டலே விப்ர மஹா போத தரார்ச்சித ஸம்ஸ்திதோ லோக நாதாத்மா தேவ தேவோ ஜனார்த்தன –இதி
த்ரி லோகாத்மா ।
ப₄க்த அநுக்₃ர ஹாய த்ரீன் லோகான்
ஸாதத்யேந க₃ச்ச₂தீதி ।
‘அத ஸாதத்ய க₃மநே “,
*ஸாதிப்₄யாம் மநிந் மநிணவ், இதி மநிந் ப்ரத்யய꞉ ॥ 
அனைத்து லோகங்களுக்கும் நாதனும்
தேவர்களின் தேவனுமாகிய ஜனார்த்தனன்
மதக மண்டலத்தில் –மஹா போத மலையில் ஞானிகளால் அண்டப்பட்டபடி எழுந்து அருளி உள்ளான்
த்ரி லோகாத்மா என்றால்
அடியார்களுக்கு அனுக்ரஹம் செய்யும் பொருட்டு
எந்த நேரத்திலும் அடியார்களுக்கு அனுக்ரஹிக்க மூன்று உலகங்களிலும் ஒடியபடி உள்ளவன்

விண் மீது இருப்பாய் எண் மீதியன்ற புற வண்டத்தாய் -6-10-5-
மகத தேசத்தில் மஹா போதம் என்னும் மலையில் தேவ தேவனான ஜனார்தனன் லோக நாதன் என்னும்
திரு நாமம் தாங்கி சேவை சாதிக்கிறான்
மலை மேல் நிற்பாய் –

மகத தேசத்தில் த்ரிலோக நாதன் என்று பிரசித்தமாக எழுந்து அருளி யுள்ளவர் –
பக்தர்களை அனுக்ரஹிக்க அடிக்கடி மூவுலகும் செல்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மூன்று உலகங்களுக்கும் அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் -மூ வுலகங்களும் தம்மைக் காட்டிலும் வேறு படாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மூ வுலகங்களுக்கும் உயிராக இருப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

646. த்ரிலோகாத்மனே நம:

த்ர்யானாம் லோகானாம் மூன்று உலகங்களுக்கும்

அந்தர்யாமிதயா உள்ளுறை

ஆத்மேதி இதி வா ஆத்மாவாக இருப்பதால்

த்ரிலோகாத்மா பகவான் ‘த்ரிலோகாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மூன்று உலகங்களுக்கும் (அதில் உறைபவர்களின்) உள்ளுறை ஆத்மாவாக இருப்பதால் பகவான் ‘த்ரிலோகாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

த்ரயோ லோகோ மூவுலகங்களும்

அஸ்மாத் அவரிடமிருந்து

பரமார்த்ததோ உண்மையில்

ந பித்யந்த இதி வா வேறுபடாது இருப்பதால்

த்ரிலோகாத்மா பகவான் ‘த்ரிலோகாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

உண்மையில், மூவலகங்களும் அவரைக் காட்டிலும் வேறல்ல. எனவே, பகவான் ‘த்ரிலோகாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

652. திரிலோகாத்மா – மூன்று உலகங்களிலும் சுற்றிக் கொண்டிருப்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது ‘த்ராயணாம் லோகனாம் அந்தர்யமிதாய ஆத்மா இதி த்ரிலோகாத்மா – அவர் மூன்று உலகங்களின் உள் கட்டுப்பாட்டாளர் (அந்தரியமின்) ஆவார். அவர் மூன்று உலகங்களிலும் ஆழமாக ஊடுருவி, மூன்று உலகங்களின் முக்கிய சாரமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் த்ரிலோகாத்மா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றொரு விளக்கம் தருகிறார் ‘த்ரயோ லோகா அஸ்மாத் பரமார்த்ததோ ந பித்யந்தே இதி வா த்ரிலோகாத்மா – மூன்று உலகங்களும் அவனுடைய சொந்த வெளிப்பாடாக இருந்து வேறுபட்டவை அல்ல, எனவே அவர் த்ரிலோகாத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘ஆத்மா’ என்ற வார்த்தையின் வழித்தோன்றலான ‘அட’ என்ற மூலத்திலிருந்து ‘எப்பொழுதும் சுற்றிக் கொண்டிருப்பது’ (அட சதத்யாகமனே) என்பதன் அடிப்படையில் தனது விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – திருஇன் லோகன் அததி சடதம் கச்சதி. கஜேந்திரன், பிரஹலாதன், திரௌபதி போன்ற தனது தீவிர பக்தர்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக பகவான் மூன்று உலகங்களையும் சுற்றி வருகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி பாசுரத்திலிருந்து (6.9.5) குறிப்புகளை வழங்குகிறார், அங்கு ஆழ்வார் இந்த கருத்தை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறார்:
விண்மீதிருப்பாய் மலைமேல் நிற்பாய். கடல்சேர்ப்பாய்!
மண்மீதுழல்வாய் இவற்றுளெங்கும் மறைந்துறைவாய்!
எண்மீதியன்ற புறவண்டத்தாய் எனதாவி,
உண்மீதாடி உருக்காட்டாதே யொளிப்பாயோ?
பொருள்: ஆண்டவரே நீ வானத்தில் இருக்கிறாய், மலையில் நிற்கிறாய், சமுத்திரத்தில் உறங்குகிறாய், சமவெளியில் நடக்கிறாய். இவை அனைத்திலும் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள், எண்ணற்ற பிற உலகங்களிலும் மறைந்திருக்கிறீர்கள். என்னுள் கலந்தாய், இன்னும் என்னிடமிருந்து மறைவாயா?

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அவர் மூன்று உலகங்களிலும் சஞ்சரிப்பது மட்டுமல்லாமல், மூன்று உலகங்களிலும் அனைத்தையும் நடமாடச் செய்பவர், எனவே அவர் இந்த அர்த்தத்திலும் த்ரிலோகாத்மா என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா ‘த்ரி-லோகம்’ என்பதை அனுபவத்தின் மூன்று நிலைகளைக் குறிக்க விளக்குகிறார் – விழிப்பு, கனவு மற்றும் ஆழ்ந்த தூக்கம், மேலும் அவர் மூன்று அனுபவங்களின் உண்மை, சுயம் என்று விளக்குகிறார். மூன்று உலகங்களிலும் சஞ்சரிப்பதாலும், மூவுலகில் உள்ள அனைத்திற்கும் அந்தர்யாமியாக இருப்பதாலும், மூவுலகில் உள்ள அனைத்தையும் நடமாடச் செய்வதாலும் அவர் திரிலோகாத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

653-த்ரி லோகேஶ꞉ –
உலகம் மூன்று உடையாய்
ஸூபமா ஸாத்ய பூ பாகம் ப்ராக் ஜ்யோதிஷ் புரே ததா தேவம் விஸ்வேஸ்வராக்யம் து ஸ்திதமேத்ய ஸ்வ கோசராத்–இதி
த்ரி லோகேஶ꞉ ॥

இந்த பூ மண்டலத்தில் உள்ளதான சிறந்த பிரதேசமான ப்ராக் ஜ்யோதிஷ் புரத்திலே விஸ்வேஸ்வரன் திரு நாமம் கொண்டு எழுந்து அருளி உள்ள ஸர்வேஸ்வரனைக் கண்டு -என்பதற்கு ஏற்ப த்ரிலோகேஸ்வரன் என்னும் திரு நாமம் –

ப்ராக் ஜோதிஷ புரம் -என்கிற இடத்தில் விஸ்வேஸ்வரன் திருநாமத்துடன் சேவை

மூ உலகு ஆளியே என்னும்
உலகம் மூன்று உடையாய்
க்ருத -அக்ருத -க்ருதாக்ருத -ஸமஸ்த லோகங்களையும் சொன்னவாறு

ப்ராக்ஜ்யோதிஷ புரத்தில் விஸ்வேஸ்வரன் என்ற திரு நாமத்துடன் எழுந்து அருளி யுள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மூ வுலகங்களையும் தம் தம் கருமங்களில் ஈடுபடுத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மூ வுலகங்களுக்கும் ஈசன் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

647. த்ரிலோகேஶாய நம:

த்ரயோ லோகாஸ் மூவுலகங்களும்

ததாஞப்தா: அவரது ஆணைக்கு (இணங்க)

ஸ்வேஶு ஸ்வேஶு அவரவரது

கர்மஸு கடமைகளை

வர்தந்த இதி சரிவர ஆற்றுவதால்

த்ரிலோகேஶ: பகவான் ‘த்ரிலோகேஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மூவுலகங்களும் (மூவுலக வாசிகளும்) பகவானின் ஆணைக்கு இணங்க அவரவரது கடமைகளை ஆற்றுவதால் பகவான் ‘த்ரிலோகேஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

த்ரிலோக+ஈஶ: = த்ரிலோகேஶ:

————

653. த்ரிலோகேஷா – மூன்று உலகங்களுக்கும் அதிபதி

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘த்ரயோ லோகஹ் ததாஜ்ஞப்தாஹ் ஸ்வேஷு ஸ்வேஷு கர்மஸு வர்தந்தே இதி த்ரிலோகேஷாஹ் – மூன்று உலகங்களும் அவரவர் கட்டளையின்படி அந்தந்த கடமைகளைச் செய்கின்றன, எனவே அவர் திரிலோகேஷா அல்லது மூன்று உலகங்களின் இறைவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அனைத்து உயிரினங்களும் மற்றும் அனைத்து இயற்கை சக்திகள் மற்றும் நிறுவனங்களும் அவரது கட்டளையின்படி அந்தந்த பாத்திரங்களைச் செய்கின்றன, எனவே அவர் உண்மையிலேயே பிரபஞ்சத்தின் இறைவன். மூன்று உலகங்களும் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதி மட்டுமே என்றாலும், இங்கே பகுதி முழுவதையும் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ பட்டர் கூறுகிறார் ‘த்ரி-லோகனம் இஷதாய த்ரி-லோகேஷா’ – அவர் மூன்று உலகங்களுக்கும் இறைவன் அல்லது ஆட்சியாளராக இருப்பதால், அவர் த்ரிலோகேஷா என்று அறியப்படுகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா இதை ‘திரிலோக ஈஷா’ என்று விளக்குகிறார், அதாவது அவர் மூன்று உலகங்களின் இறைவன், யாருடைய முன்னிலையில் அனைத்து செயல்களும் நடைபெறுகின்றன; அவர் இல்லாத நிலையில் அனைத்து நடவடிக்கைகளும் நிறுத்தப்படும். உயிர், சுயம், ஒரு உடலில் வெளிப்படும்போது, ​​எல்லா அனுபவங்களும் நடைபெறுகின்றன; உயிர்கள் அழிந்துவிட்டால், அனைத்து செயல்பாடுகளும் நின்றுவிடும். எனவே, பகவான் நாராயணன் சுயமாக, அனைத்து உயிரினங்களிலும் இருப்பதற்கான தீப்பொறி.

654-கேஶவ —
துக்கங்களை அழிப்பவன்

கேசவ கேஸி ஹா லோகே த்வை ரூப்யேன ஷிதவ் ஸ்திதஸ் மதுராக்ய மஹா க்ஷேத்ரே வாரணாஸ்யாம் அபி த்விஜ-இதி கேஶவ꞉ 
அந்தணரே துன்பங்களை நீக்கும் கேசவன் மதுராவிலும் புண்ய க்ஷேத்ரமான காசியிலும் இரண்டு விதமாக எழுந்து அருளி உள்ளான் –

க இதி ப்ரஹ்மணோ நாம ஈஸோஹம் சர்வ தேஹிநாம் ஆவாம் தவாங்கே ஸம்பூதவ் தஸ்மாத் கேசவ நாமவான் இதி நிருக்தி –ஸ்ரீ ஹரி வம்சம் 279-47-
சிவன் மஹா விஷ்ணுவிடம்
க-என்று பிரமனுக்கு பெயர்- எல்லாப் பிராணிகளுக்கும் ஈசன் நான் -நாங்கள் இருவரும் உமது அம்சத்தில் யுண்டானவர்கள்-
உமது சரீரத்தில் இருந்து வெளிப்பட்டோம் -ஆகையால் நீர் கேசவன் என்ற பெயருடையவன் –

கேசவ ஜி மந்திர் இவரை பிரார்த்தனை பண்ணியே கண்ணன் அவதாரம்
பிந்து மாதவன் இன்று நாம் சேவிக்கிறோம் -திரிவேணி சங்கம் வாரணாசி இரண்டு இடத்திலும் சேவை

வினையேன் வினை தீர் மருந்தானாய் விண்ணோர் தலைவா கேசவா -1-5-6-
கேசவ கேசிஹா லோக -கேசவ க்லேச நாசன
வடமதுரை -வாரணாசி பிந்து மாதவ -கோயில் கொண்டு இருப்பவன்
கேசியைக் கொன்றவன்
முன்பு -23-பார்த்தோம் –

மதுரா நகரத்திலும் வாரணாசியிலும் கேசவன் என்னும் திருநாமத்துடன் எழுந்து அருளி இருப்பவன் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூர்யன் முதலியவர்களுடைய கிரணங்களுக்கு உரியவர் – க -அ-ஈச -எனப்படும் பிரம்மா -விஷ்ணு -சிவ சக்திகள்
மூன்றுக்கும் இருப்பிடமானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வெள்ளை மற்றும் கருப்பு முடிகளை பூமியில் ஸ்ரீ பலராமன் மற்றும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ரூபத்தில் வைத்துக் கொண்டு இருந்தவர் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ண கேச ரூபத்தால் அசுரர்களை அழிப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

648. கேஶவாய நம:

கேஶஸம்ஞிதா: ‘கேஶ’ என்று பெயர்

ஸூர்யாதி கதிரவன் முதலான (ஒளி வீசும் கோள்களின்)

ஸங்க்ராந்தா உள்ளுறை கிரணங்களை

அம்ஶவ: தத்வத்தயா உடையவராதலால் (அவை பகவானின் அம்ஸமானதால்)

கேஶவ: பகவான் ‘கேஶவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘கேஶ’ என்று பெயருடைய கதிரவன் முதலான (ஒளி வீசும் கோள்களின்) கிரணங்களுக்கு கேஶ’ என்று பெயர். அவற்றை உடையவராதலால் (அவை பகவானின் அம்ஸமானதால்) பகவான் ‘கேஶவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அம்ஶவோ யே ப்ரகாஶாந்தே மம தே கேஶஸம்ஞிதா: |

ஸர்வஞா: கேஶவம் தஸ்மான்மாமாஹுர்த்விஜஸத்தமா: || (மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வம் 342.48)

மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: ஒளிவீசும் எனது கிரணங்கள் ‘கேஶ’ என்று அழைக்கப்படுகின்றன. எனவே அனைத்தும் அறிந்த அந்தணர்கள் (இருபிறப்பாளர்கள்) என்னை ‘கேஶவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கின்றனர்.

ப்ரஹ்மாவிஶ்ணுஶிவாக்யா: ப்ரஹ்மா, விஶ்ணு, சிவன் ஆகிய

ஶக்தய: (மும்மூர்த்திகளின்) ஶக்திகளுக்கு

கேஶஸம்ஞிதா: ‘கேஶி’ என்று பெயர்

தத்வத்தயா வா உடையவராதலால் (அவை பகவானின் அம்ஸமானதால்)

கேஶவ: பகவான் ‘கேஶவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரஹ்மா, விஶ்ணு, சிவன் ஆகிய (மும்மூர்த்திகளின்) ஶக்திகளுக்கு ‘கேஶி’ என்று பெயர். உடையவராதலால் (அவை பகவானின் அம்ஸமானதால்) பகவான் ‘கேஶவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘த்ரய: கேஶின:’

(பரப்ரஹ்மம்) மூன்று ஶக்திகளை உடையவர்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

‘மத்கேஶௌ வஸுதாதலே’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 5.1.61)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் பகவான் கூறுகிறார்: என்னுடைய இரண்டு கேஶங்கள் (ஶக்திகள்) பூமியில் உள்ளன.

இதி கேஶஶப்த: இந்த (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராண) ஸ்லோகத்தில் ‘கேஶ’ என்ற சொல் ஶக்திபர்யாயத்வேன ப்ரயுக்த: ஶக்தி என்ற பொருளில் உபயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

‘கோ ப்ரஹ்மேதி ஸமாக்யாத ஈஶோஹம் ஸர்வதேஹினாம் |

ஆவாம் தவாம்ஶஸம்பூதௌ தஸ்மாத்கேஶவநாமவான் ||’ (ஹரிவம்ஶம் 3.88.48)

ஹரிவம்ஶத்தில் பரமசிவனாரின் கூற்று: ‘க’ என்று ப்ரஹ்மாவை அழைப்பர். நான் அனைத்து பூதங்களின் (உடல் படைத்தவரின்) ஈஶ்வரனாவேன். நாங்கள் இருவரும் உங்களின் அம்சத்திலிருந்து உருவானதால் தாங்கள் ‘கேஶவன்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறீர்கள்.

இதி ஹரிவம்ஶே | இவ்வாறு ஹரி வம்சத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

முன்பு 23ஆம் திருநாமத்தில் ‘கேஶவ’ என்ற திருநாமத்திற்கு ஆச்சார்யாள் “அழகிய திருமுடியை உடையவர்” என்றும், “ப்ரஹ்மா, விஶ்ணு, சிவன் ஆகிய மும்மூர்த்திகளும் பகவானின் ஆணைக்குட்பட்டு இருக்கின்றனர்” என்றும் “கேசி என்ற அசுரனை வதம் செய்தவர்” என்றும் உரை அளித்திருந்தார்.

———-

கேசவா – அவர் தனது பக்தர்களின் துக்கங்களை நீக்குகிறார்

இந்த நாமம் முன்பு நம 23 ஆக இருந்தது மற்றும் பல அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளது:

1. அழகான கூந்தலை உடையவர் மற்றும் உச்ச நறுமணம் கொண்டவர்
2. பிரம்மா மற்றும் சிவனின் ஆதாரம் அல்லது தோற்றம் கொண்டவர்
3. சூரியன் முதலியவற்றிலிருந்து வெளிப்படும் கதிர்களுக்கு ஆதாரமாக இருப்பவன்.
4. எதிரிகளை துன்புறுத்துபவர்
5. பக்தர்களின் துக்கங்களை நீக்குபவர் மற்றும் மோட்சத்தை வழங்குபவர்
6. நீரின் மீது ஆட்சி செய்பவன் (கடல் போன்றவை)

கேஷா என்ற சொல் முடி மற்றும் ஒளியின் கதிர்களைக் குறிக்கிறது. சில விளக்கங்கள் இந்த இரண்டு அர்த்தங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. நாமாவை விளக்குவதற்கான மற்றொரு அணுகுமுறை கம் என்ற வார்த்தையின் அடிப்படையில் நீர் அல்லது சுகம் (ஆனந்தம்) ஆகும். மற்றொரு விளக்கம் கிளிஷ் என்ற மூலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது – துன்புறுத்தல். காஹ் + ஈசா = கேஷாவை அடிப்படையாகக் கொண்ட மற்றொன்றும் உள்ளது.

மிகவும் பிரபலமான மற்றும் சக்திவாய்ந்த இந்த நாமத்திற்கு ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இரண்டு விளக்கங்களை வழங்குகிறார். முதலாவது ‘கேச சம்ஜ்நிதாஹ் சூர்யாதிசங்கராந்த அம்சவஹ் தத்வத்தாயா கேசவா – சூரியன் போன்ற ஒளிரும் உடல்களில் இருந்து வெளிப்படும் கதிர்கள் கேசஸ் என்று அழைக்கப்படுகின்றன, எனவே பகவான் அதே இயல்புடைய மிகவும் சக்திவாய்ந்த கதிர்களைக் கொண்டவர் கேசவா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் மகாபாரத சாந்தி பர்வா (341.48) இலிருந்து பின்வரும் பகுதியைக் குறிப்பிடுகிறார்:
அம்சவோ யே ப்ரகாஷாந்தே மம தே கேஷஸம்ஜ்னிதாஹ்
ஸர்வஜ்ஞாஹ் கேஶவம் தஸ்மாத் மாமாஹுர் த்விஜஸத்தமாஹ் |
பொருள்: கேசா என்று அழைக்கப்படும் என் திகைப்பூட்டும் கதிர்களால், கற்றறிந்தவர்கள் அனைவரும் கேசவா என்ற பெயரால் என்னை அழைக்கிறார்கள்.

ஸ்ரீ சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘பிரம்மவிஷ்ணுஷிவாக்யாஹ் ஷக்தாயஹ் கேஷஸம்ஜ்னிதாஹ் தத்வத்தாயா வா கேசவஹ் – கேஷா என்பது பிரம்மா, விஷ்ணு மற்றும் சிவன் ஆகியோரின் ஆற்றல்களையும் குறிக்கிறது மற்றும் அவரில் இந்த ஒருங்கிணைந்த ஆற்றல்களைக் கொண்ட பகவான் கேசவா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ரிக்வேதம் (1.164.44) ‘த்ரய கேஷினா – மூன்று ஆற்றல் வடிவங்கள் உள்ளன’ என்று கூறுகிறது. விஷ்ணு புராணத்தில் (5.1.61) ‘மத்கேஷௌ வசுதாதலே – எனது இரண்டு சக்தி வடிவங்கள் (பிரம்மா மற்றும் சிவன்) கிரகத்தில் உள்ளன’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றும் ஸ்ரீ பட்டர் இருவரும் ஹரிவம்சத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகின்றனர்(3.88.48) அங்கு சிவபெருமான் கூறுகிறார்:
கோ ப்ரம்ஹேதி ஸமாக்யதஹ் இஷோஹம் ஸர்வதேஹினாம் ஆவாம்
தவம்ஷஸம்பூதௌ தஸ்மாத் கேஶவநாமவான் |
பொருள்: பிரம்மா கா என்றும், நான் (சிவன்) ஈஷா என்றும் அறியப்படுகிறான். நாங்கள் இருவரும் உங்கள் உடலிலிருந்து பிறந்தவர்கள், எனவே நீங்கள் கேசவா என்ற பெயரால் அறியப்படுகிறீர்கள். ஆக, இந்த நாமம் பிரம்மாவும் சிவனும் பகவானிடமிருந்து தோன்றியதைக் குறிக்கிறது.

வேத வியாச முனிவர் மகாபாரதத்தில் இவ்வாறு கூறுகிறார்:
ஸத்யம் ஸத்யம் புனஹ் ஸத்யம் உத்திர்த்ய புஜம் உச்யதே |
வேத சாஸ்த்ராத் பரம் நாஸ்தி ந தெய்வம் கேசவாத் பரம் ||
பொருள்: வேதத்தைவிட மேலான வேதம் எதுவுமில்லை, கேசவனை விட உயர்ந்த தெய்வம் எதுவுமில்லை என்று கைகளை உயர்த்தி உறுதிமொழி கூறுகிறேன். உண்மை, இதுவே உண்மை, மீண்டும் இதுவே உண்மை.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மேலும் விளக்குகிறார், பகவான் தனது பக்தர்களின் துக்கங்களை நீக்குகிறார் மற்றும் மோட்சத்தை வழங்குபவர். இறைவன் மேன்மை, இரக்கம் போன்ற குணங்களை உடையவன் என்பதை இந்த நாமம் குறிப்பிடுகிறது. கம்பீரமான, மென்மையான மற்றும் நீலமான (பிரஷாஸ்தா – ஸ்னிக்தா – நீலா – குடில – குந்தலாஹ்) சுருள் முடியின் பூட்டுகளை இறைவன் கொண்டிருப்பதாக அவர் மற்றொரு பொருளைக் கொடுக்கிறார். ஸோபந: கேஷா யஸ்ய ஸஹ கேஶவ – அழகான முடியை உடையவன். கேஷா என்றால் முடி என்று பொருள், மேலும் முடியின் “அழகை” குறிக்க ‘வா’ பின்னொட்டு சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் அவரது நரசிம்ம அவதாரம், அவரது முடியின் அழகு சிங்கம் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம் இதை மேலும் சேர்க்கிறார். ராமரின் தலைமுடியை ‘சிகி கனக மாலையா – தங்க மாலை போன்ற அழகானது’ என்று மாரீச்சா வர்ணித்தார். கோபியர்கள் கிருஷ்ணரை ‘குடில குந்தலம் கோமளானனம் – சுருள் முடி மற்றும் தாமரை போன்ற முகம் கொண்டவர்’ என்று வர்ணித்தனர்.

நம்ஆழ்வார் தனது திருவாய் மொழி பாசுரத்தில்
(7.7.9) பகவானின் கேஷத்தின் அழகையும், அதன் நறுமணத்தையும் விவரிக்கிறார் . கழறாநிற்றிரே பொருள்: இரவின் இருளை ஊறவைத்த கதிரியக்க சூரியக் கதிர்களா? இல்லை, அவை என் உள்ளத்தை ஆட்கொண்ட அவருடைய புல்லாங்குழலில் இருந்து வெளிப்படும் புதிய துளசி மலர்களின் நறுமணம் கொண்ட இறைவனின் இருண்ட பிரகாசம். ஐயோ! பெண்களே, இதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை, நீங்கள் என்னை கேலி செய்கிறீர்கள், என்னால் மட்டுமே அதை உணர முடியும், அதை உணர முடியும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்தின் மற்றொரு விளக்கத்தைக் கூறுகிறார் – கேசவா தனது எதிரிகளைத் துன்புறுத்துபவர் என்று பொருள் பெறுகிறார் – கிளிஷ் – விபாதனே – துன்புறுத்தல், துன்பம் என்ற மூலத்தின் அடிப்படையில்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் வேறு இரண்டு விளக்கங்களைத் தருகிறார் – ‘கம்’ என்றால் நீர் அல்லது ஆனந்தம்; நீர் (கடல் முதலியன) மீது இறைவனை உடையவர் கேசவா – ஜலம் தமிஷ்டா ஐஸ்வர்ய பாவய நயதி இதி கேசா (கம் + ஈசஹ்); அல்லது, ஜீவாக்களின் பேரின்பத்தின் (பொருள் மற்றும் மோக்ஷம்) மீது கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டவர்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா இரண்டு ஒத்த விளக்கங்களைத் தருகிறார் – கேசவா நீண்ட சுருள் முடி கொண்டவர் மற்றும் இரண்டாவது ‘கா’ பிரம்மாவாகவும், ‘ஈசா’ சிவனாகவும் விஷ்ணுவிடமிருந்து வெளிப்படுகிறார், எனவே அவர் கேசவா ஆவார்.

—

655-கேசிஹா
கேசியை மாய்த்தவன் -குதிரை வடிவில்-கேஶவ திரு நாமத்தில் விட்டுப்போன அர்த்தம் இதில் -ப்ராசஸ்த கேச பாஸம் கொண்டவன் அர்த்தமும் திருமேனி அழகுக்கு உண்டே-குழல் அழகர்

கேஶவம் கேஶி ஹந்தாரம், இதிவத் ஸ்வயமேவ நிர்வசந அந்தர மாஹ
கேஶிஹா இதி॥
மாவாய் பிளந்தானை -கேசவம் கேசி ஹந்தாரம் வியாசர் திரு வாக்கு
கூந்தல் வாய் கீண்டான் -இரண்டாம் திரு -93 லஷணையாகக் கேசியைச் சொல்லிற்று-கூந்தல்-குதிரை

கேசி என்னும் அசுரனை அழித்தவர் -என்று வியாசரே கூறியபடி கேசியை அழித்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கேசி என்னும் அசுரனைக் கொன்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

திரௌபதியின் கூந்தலை இழுத்தவனான துச்சாசனனை-பீமனைக் கொண்டு அழித்தவர் –
கேசி என்னும் அசுரனை அழித்தவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

649. கேஶிக்னே நம:

கேஶினாமானம் ‘கேஶி’ என்ற பெயருடைய

அஸுரம் ஒரு அஸுரனை

ஹதவானிதி வதம் செய்ததால்

கேஶிஹா பகவான் ‘கேஶிஹா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘கேஶி’ என்ற பெயருடைய ஒரு அஸுரனை வதம் செய்ததால் பகவான் ‘கேஶிஹா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

கேஷிஹா – கேஷி என்ற பெயரால் அசுரனைக் கொன்றவன்

கேசி என்ற அரக்கன் இருந்தான், அவன் மகாவிஷ்ணுவால் கொல்லப்பட்டான். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘கேசி நாமனம் அசுரம் ஹடவான் இதி கேஷிஹா – கேஷி என்ற அசுரனை அழித்ததால் அவர் கேஷிஹா’ என்று விளக்குகிறார். இந்த அமைப்பின் பெயர்களை நாம் முன்பே பார்த்தோம்: க்ரோதஹா – கோபத்தை அழிப்பவர், காமஹா – ஆசைகளை அழிப்பவர், வீரஹா – துணிச்சலான எதிரிகளை அழிப்பவர் மற்றும் பல.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதே போன்ற விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – ‘கேஷி-நாமானம் அசுரம் ஹதவன் இதி கேஷி-ஹ. கம்சா பல அசுரர்களை அனுப்பினார், இறுதியாக அவர்களில் மிகவும் சக்திவாய்ந்த கேசியின் வடிவில் குதிரை வடிவம் எடுத்து குழந்தை கிருஷ்ணனைக் கொல்ல அனுப்பினார். கிருஷ்ணர் தனது சிறிய கையை குதிரையின் வாயில் வைத்து, தனது கையின் அளவை அதிகரிக்கத் தொடங்கினார், அசுரன் மூச்சுத் திணறி இறந்தான். ஸ்ரீ ஆண்டாளின் திருப்பாவை பாசுரம் 8ல் இந்தச் சம்பவத்தைப் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது, அங்கு அவர் ‘மா வை பிலந்தானை’ – குதிரை வடிவ கேசியைக் கொன்றவர் என்று கூறுகிறார். ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார் 2ஆம் திருவந்தாதியில் (93) இச்சம்பவத்தை ‘கூந்தல் வாய் கீந்தானை’ அதாவது குதிரை கேசியை வாயைக் கிழித்துக் கொன்றவர் என்று குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘ஹ’ என்ற மூலப்பொருளின் அர்த்தத்தை எடுத்துக்கொள்கிறார், மேலும், அக்னி, வாயு மற்றும் சூரியனைக் குறிப்பிடும் கேஷியின் ரிக்-வேத விளக்கத்தின் அடிப்படையில் நாமத்திற்கான விளக்கத்தைப் பெறுகிறார். கேஷி கேஷா அல்லது முடியை உடையவர் மற்றும் புகை நெருப்பின் “முடி”; சூரியனின் கதிர்கள் சூரியனின் கேசங்கள்; இந்திரன் (மின்னல்) காணாத கேசி; மந்திரத்தில் இந்திரனுக்குப் பதிலாக வாயு என்று தாதர்ஷே ந ரூபத்தைக் குறிப்பிடுவதற்கு ஒரு மாற்று அர்த்தம். ரிக்-வேத மந்திரம் (1.164.44) இதற்கு ஆதரவாக அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
த்ரயஹ் கேஷினா ர்துதா விசக்ஷதே ஸம்வத்ஸரே வபதா ஏக ஏஷம் |
விஸ்வம் ஏகோ அபிசஷ்டே சசிபிர்த்ராஜிரேகஸ்ய தத்ர்ஷே ந ரூபம் ||
பொருள்: பகவான் அக்னி, சூரியன், இந்திரன் அல்லது வாயுவை அவர்களின் செயல்பாடுகளைச் செய்ய இயக்குவதால் கேஷிஹா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

656-ஹரி –
பச்சை வண்ணன் –ஹரித வாரண பெருமாள் பேட்டையில் சேவை –

ஹரித வாரணப் பெருமாளால் ஆட்க் கொள்ளப் பட்ட அடியேன் -கூரத்தாழ்வான் பஞ்ச ஸ்தவத்தில்

கிரோ கோவர்த்தநாக்யே து தேவ சர்வேஸ்வரோ ஹரி ஸம்ஸ்தித பூஜித ஸ்தானே இதி ஹரி
கோவர்த்தன மலையில் தன்னை அர்ச்சா வடிவில் அமைத்துக் கொண்ட
ஸர்வேஸ்வரனாகிய அவனை ஹரி என்றே பூஜிக்கிறார்கள்

இடோ பஹுதம் கேஹேஷு ஹரே பாகம் ருதுஷ் வஹம் -வர்ணச்ச மே ஹரி ஸ்ரேஷ்ட தஸ்மாத் ஹரி இதி ஸ்ம்ருத–சாந்தி பர்வம் -343-39-
யஜ்ஜ்ங்களில் ஸ்ரீ ஹரிக்கு என்று அளிக்கப்படும் ஹவிர் பாகத்தை நான் ஏற்கிறேன்
என்னுடைய இந்தத் திரு நாமம் பச்சையான நிறம் மூலமாக எனக்கு உள்ளது

பச்சை மா மலை போல் மேனி பவள வாய் கமலச் செங்கண் அச்சுதன் -திருமாலை -2-
ஹரி-பச்சை நிறம் -பாபங்களை போக்குபவன் யாகங்களில் ஹவிர் பாகம் பெற்று கொள்பவன்
கோவர்த்தன மலை மேல் ஹரி திரு நாமம் உடன் சேவை

கோவர்த்தன மலையில் ஹரி என்னும் திரு நாமத்துடன் எழுந்து அருளி இருப்பவர் -வீடுகளில் யாகம் செய்து கொடுக்கப்படும்
ஹவிர்பாகத்தை நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன் -என் நிறமும் உயர்ந்த பச்சை நிறம் –
ஆகையால் நான் ஹரி என்று சொல்லப் படுகிறேன் -மஹா பாரதம் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்சாரத்தை அதன் காரணத்தோடு போக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பாவங்களைப் போக்குபவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

650. ஹரயே நம:

ஸஹேதுகம் அவற்றின் மூலகாரணத்தோடு

ஸம்ஸாரம் சம்சாரத்தை (பிறப்பு, இறப்பு சுழற்சியை)

ஹரதீதி அழிப்பதால்

ஹரி: பகவான் ‘ஹரி’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நமது ஸம்ஸாரத்தை (பிறப்பு, இறப்பு சுழற்சியை) அவற்றின் மூலகாரணத்தோடு (வேரோடு) அழிப்பதால் பகவான் ‘ஹரி’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

656. ஹரி – தனது பக்தர்களின் துன்பத்தை அழிப்பவர்

நாம ஹரிக்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. பச்சை நிற சாயல்
2. பக்தர்களின் துன்பங்களை நீக்குபவர்
3. பிரளய காலத்தில் பிரபஞ்சத்தை அழித்தவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ஸஹேதுகம் சம்சாரம் ஹரதி இதி ஹரிஹ் – அவர் சம்சார சுழற்சியை அல்லது பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சியை மூல காரணங்களுடன் அழிக்கிறார், எனவே அவர் சம்சாரத்தின் பந்தத்தை அழிப்பவர் ஹரி என்று அழைக்கப்படுகிறார். சம்சாரத்தின் மூல காரணம் அவித்யா அல்லது உண்மையான அறிவின்மை. ஞானத்தை வழங்குவதன் மூலம், பகவான் சம்சாரத்தை அதன் மூல காரணமான அறியாமையுடன் நீக்கி மோட்சத்தை அருளுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை ஹர அல்லது பச்சை நிறமாக விளக்கி ஹரியை விளக்குகிறார். இதை ஆதரிப்பதற்காக ஸ்ரீ பட்டர் மகாபாரதத்திலிருந்து (343.39) மேற்கோள் காட்டுகிறார்: ‘இதோபாஹுதம் ……. வர்ணஶ்ச மே ஹரிஹ் ஸ்ரேஷ்டாஹ் தஸ்மாத் ஹரிர்-இதி ஸ்மிருதா’ – ‘ஹரித் எனப்படும் ரத்தினங்களில் முதன்மையானது எனது நிறம். இந்தக் காரணங்களால்தான் நான் ஹரி என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகிறேன்.

திருமலையில் இருந்து ஸ்ரீ தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வாரின் பாசுரம் (1.2) இறைவனை ‘பச்சைமா மலைபோல்மேனி’ என்று விவரிக்கிறது, அதாவது இறைவனின் உடல் ஒரு பெரிய பச்சை மலையின் சாயல் போன்றது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பிரளய காலத்தில் பகவான் உலகை அழித்ததையும், நம் மனதில் உள்ள இருளை அழித்ததையும் உள்ளடக்கியதாக இதை விரிவுபடுத்துகிறார்.

பச்சை நிறத்தைப் பார்ப்பது மனதிற்கு அமைதியைத் தருகிறது என்பதை தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார்; பச்சை நிறமுடையவனான ஹரியின் எண்ணமும் மனதிற்கு அமைதியைத் தருகிறது. எந்த ஒரு சுப காரியத்தையும் தொடங்கும் போதெல்லாம் ‘ஹரி நாமம்’ ஜபிக்கப்படுகிறது, இது செயல்பாட்டில் ஏற்படக்கூடிய அனைத்து தடைகளையும் பாவங்களையும் நீக்குவதாகும்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி குறிப்பிடுகையில், பின்வரும் 16 நாமங்களைத் திரும்பத் திரும்ப உச்சரிப்பது கலியுகத்தில் அனைத்து பாவங்களையும் நீக்குவதற்கு பரிந்துரைக்கப்படுகிறது:

—–

கால நேமி நிஷா –
கலியின் கொடுமையை அழிப்பதற்காக திவ்ய ஷேத்ரங்களில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

கால நேமி என்னும் அசுரனை அழித்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்

காலநேமியை அழித்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

649-சௌரி-
உத்பால வர்த்தகம் -திருக் கண்ணபுரம் -என்னும் ஸ்தலத்தில் சௌரி என்னும் திரு நாமத்துடன் எழுந்து அருளி இருப்பவர் —
சூரர் என்னும் வசுதேவருடைய மகன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

சூர குலத்தில் பிறந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சூர குலத்தில் பிறந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

650-ஸூ ர –
சித்ர கூட மலையில் ராஷசர்களை அழிப்பவரும் தாமரை இதழ் போன்ற நீண்ட கண்களை யுடையவருமான
ஸ்ரீ ராமபிரான் இருக்கிறார் -என்றபடி சூரரான ஸ்ரீ ராமபிரானாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

வீரராக இருப்பவர் -வீர -என்பது பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மை யுள்ளவரை நோக்கிச் செல்பவர் -வீர என்பது பாடம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

651-ஸூர ஜநேச்வர –
அவரே -ஸூ க்ரீவன் அனுமான் முதலிய சூர ஜனங்களுக்கு ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சூரர்களான இந்திரன் முதலியவர்களுக்கும் ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சூர குலத்தில் உதித்தவர் -மற்றும் தமக்கு ஒரு ஈஸ்வரன் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

652-த்ரிலோகாத்மா –
மகத தேசத்தில் த்ரிலோக நாதன் என்று பிரசித்தமாக எழுந்து அருளி யுள்ளவர் –
பக்தர்களை அனுக்ரஹிக்க அடிக்கடி மூவுலகும் செல்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மூன்று உலகங்களுக்கும் அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் -மூ வுலகங்களும் தம்மைக் காட்டிலும் வேறு படாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மூ வுலகங்களுக்கும் உயிராக இருப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————-

653-த்ரிலோகேச –
ப்ராக்ஜ்யோதிஷ புரத்தில் விஸ்வேஸ்வரன் என்ற திரு நாமத்துடன் எழுந்து அருளி யுள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மூ வுலகங்களையும் தம் தம் கருமங்களில் ஈடுபடுத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மூ வுலகங்களுக்கும் ஈசன் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அர்ச்சிஷ்மான் அர்ச்சித கும்போ விஸூத்தாத்மா விசோததந
அநிருத்தோ அப்ரதிரத பிரத்யும்னோ அமித விக்ரம–68-

இந்தஅறுபத்தெட்டாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

639-அர்ச்சிஶ்மான், 640. அர்ச்சித:, 641. கும்ப:, 642. விஶுத்தாத்மா, 643. விஶோதன:|

644-அனிருத்த:, 645. அப்ரதிரத:, 646. ப்ரத்யும்ன:, 647. அமிதவிக்ரம: |

அவர் மிகுந்த பளபளப்பைக் கொண்டவர் மற்றும் அவர் சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களுக்கு ஒளியின் முதன்மை ஆதாரமாக இருக்கிறார். அவர் பிரம்மா போன்ற வானவர்களால் வணங்கப்படுகிறார், மேலும் அபிமான அனைவராலும் போற்றப்படுகிறார். அவனுடைய பானை எப்பொழுதும் ஏராளமாக நிறைந்து, ஆசைப் பொருளாக இருக்கிறது. உலகம் முழுவதையும் தனக்குள் அடக்கி வைத்திருக்கிறார். அவர் மாசற்றவர் மற்றும் தூய்மையானவர். அவரை நினைவுகூருவதன் மூலம் அவர் தனது பக்தர்களின் மனதையும் இதயத்தையும் தூய்மைப்படுத்துபவர். அவர் தடையற்றவர், எதிர்க்கப்படாதவர், ஈடு இணையற்றவர். படைப்பாளராகவும், லக்ஷ்மிபதியாகவும் அவருக்கு ஏராளமான பொக்கிஷங்கள் உள்ளன. அவன் கணக்கிலடங்கா துணிச்சலானவன்.

அர்சிஷ்மாந் — பக்தர்களுக்குக் காட்சியளிக்கும் போது அவர்களால் கண்டு மகிழ அழகிய வடிவில் தோன்றுகிறார்
அர்சித: — பின்னானார் வணங்கும் சோதியாகக் கோயில்களில் அர்ச்சாவதார மூர்த்தியாகக் காட்சியளிக்கிறார்
கும்ப: — காதல் உள்ளத்தோடு பக்தர்களால் பக்தி செய்யப்படுகிறார்
விசுத்தாத்மா — தூயதிலும் தூய ஆத்மாவாக இருப்பவர்
விசோதந: — கோயில்களில் எழுந்தருளி பக்தர்களின் பாபங்களைப் போக்கி அருள் செய்கிறார்
அநிருத்த: — அநிருத்தர் என்னும் வியூஹ மூர்த்தியாய்க் காட்சியளிக்கிறார்
அப்ரதிரத: — எதிர்த்து நிற்க எவரும் இல்லாதவர்
ப்ரத்யும்ந: — மயர்வற மதிநலம் அருள்பவர்; சதுர்வ்யூஹ மூர்த்திகளாக இருப்பவர்
அமிதவிக்ரம: — மூவடி கேட்டு ஈரடியால் உலகளந்த திருவிக்கிரமர்

பிரகாசம் கொண்டவன் {அர்ச்சிஷ்மாந்},
அனைவராலும் வழிபடப்படுபவன் {அர்ச்சிதன்},
(அனைத்தும் தன்னுள் வசிப்பதைப் போன்ற) நீர்க்குடமாக இருப்பவன் {கும்பன்},
தூய ஆன்மா கொண்டவன் {விசுத்தாத்மா},
தன்னைக் குறித்துக் கேட்பவர் அனைவரையும் தூய்மையடையச் செய்பவன் {விசோதநன்},
கட்டற்ற சுதந்திரம் கொண்டவன் {அநிருத்தன்},
போர்க்களங்களில் இருந்து ஒருபோதும் திரும்பாத தேரைக் கொண்டவன் {அப்ரதிரதன்},
பெருஞ்செல்வம் கொண்டவன் {ப்ரத்யும்நன்},
அளவற்ற ஆற்றல் கொண்டவன் {அமிதவிக்ரமன்};(81)

ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரம் -கண்களுக்கு புலப்படும் சௌலப்யம் –

639-அர்ச்சிஷ்மான் -பக்தர்களின் உட் கண்ணையும் வெளிக் கண்ணையும் திறக்கும் ஒளி படைத்தவர் –
640-அர்ச்சித-புண்ய ஷேத்ரங்களிலும் வீடுகளிலும் கண்ணால் காணும் படி அர்ச்சை வடிவைக் கண்டவர் –

641-கும்ப -அடியார்களுக்கு பழகின வடிவத்தில் ஒளி விடுபவர் –
642-விசூத்தாத்மா -தன்னிடம் பக்தர்கள் அனைவரும் அனைத்தையும் அனுபவிக்கும் படி பாகுபாடில்லாத தூய உள்ளம் உடையவர் –
643-விசோதன -புண்ய ஷேத்ரங்களில் உடலை விட்டவர்களின் வினையை முடித்து தூய்மை படுத்துபவர் –
644-அநிருத்த–அநிருத்தனான தான் வசூ பாண்டம் என்னும் ஷேத்ரத்தில் ஜனார்தனன் வடிவில் இருப்பவர் –
645-அப்ரதிதர -ஜனார்த்தனராய் தீயவர்களை அழிப்பதில் தந் நிகர் அற்றவர் –
646-பிரத்யும்ன -தானே ஒளிவிடும் புருஷோத்தமனாய் இருப்பவர் -பூரி ஜகன்னாத ஷேத்ரம்
647-அமிதவிக்கிரம -எல்லை இல்லாத த்ரிவிக்ரம அவதாரம் எடுத்தவர் -யமுனைக்கரை ஷேத்ரம் –

3-32-அர்ச்சாவதாரம் பரமான திரு நாமங்கள் -630-660-

639-அர்ச்சிஷ்மான்
பேர் ஒளி உடையவன் -திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்து காட்ச்சியையும் கொடுப்பான் -அர்ச்சை தேஜஸ் சொல்லவுமாம்

தத்ர கூ₃ட₄ப்ர பாவோ ஹி தத்₃பா₃ஹ்ய அந்தர சக்ஷுர் உந் நயந க்ஷம தி₃வ்ய தேஜோ (அ)திஶய꞉
அர்சிஷ்மான் ॥(அறிய முடியாத பிரபாவம் இருந்தாலும்உள் கண்ணுக்கும் வெளிக் கண்ணுக்கும் காட்சி கொடுக்கும் பரஞ்சோதி )

மாயப் பிரான் என் மாணிக்கச் சோதி
செம்பொனே திகழும் திரு மூர்த்தி உம்பர் வானவர் ஆதி அம் சோதி -1-10-9-

பக்தர்களுக்கு மறைந்து இருக்கும் தம் பெருமையை அறியும்படி அவர்கள் உட் கண்களையும் வெளிக் கண்களையும்
திறக்கும் திறமை உள்ள பேரொளி யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஒளியுள்ள சந்திர ஸூரியர்களுக்கும் ஒளி கொடுக்கும் சிறந்த ஒளி யுள்ளவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒளிக் கதிர்கள் யுள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

அர்ச்சிஶ்மதே நம:–அர்ச்சிஶ்மந்தோ ஒளிவீசுகின்றன

யதீயேனார்ச்சிஶா அவருடைய ஒளியைப் பெற்றே

சந்த்ரஸூர்யாதய: திங்கள், கதிரவன் முதலியவை

ஸ ஏவ முக்ய: சிறந்த ஒளியை உடையவராதலால்

அர்ச்சிஶ்மான் பகவான் ‘அர்ச்சிஶ்மான்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

திங்களும், கதிரவனும் கூட பகவானிடத்தில் அவரது சிறந்த ஒளியை பெற்றே தாம் ஒளிவீசுகின்றன. அவ்வாறு சிறந்த ஒளி படைத்தவராதலால் பகவான் ‘அர்ச்சிஶ்மான்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

639. அர்ச்சுமான் – மிகுந்த பொலிவு கொண்டவன்

அர்ச்சிஷ் என்ற சொல் கதிர்களைக் குறிக்கிறது மற்றும் அர்ச்சுமான் என்பது தனக்குள்ளிருந்து கதிர்களை உருவாக்குபவர். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை விளக்குகிறார் ‘அர்ச்சிஷ்மந்தோ யதீயேன அர்ச்சிஷா சந்திரசூரா ச ஏவ முக்யா அர்ச்சிஷ்மான் – அவருடைய பிரகாசத்திலிருந்து சூரியன் மற்றும் சந்திரன் போன்ற பிற ஒளிகள் ஒளி வீசுகின்றன, ஆனால் அவர் மட்டுமே ஒளி, கதிர்வீச்சு மற்றும் பிரகாசத்தின் முதன்மை ஆதாரமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் அர்ச்சுமான்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கதோபநிஷத்தில் (2. 5. 15), நமக்கு உள்ளது:
ந தத்ர சூர்யோ பாதி ந சந்த்ர தாரகம், நேமா வித்யுதோ பாந்தி குடோ’யம் அக்னிஹ் தம்
-ஏவ பாண்டும் அனுபாதி ஸர்வம், தஸ்ய பாஸா ஸர்வம் இடம் விபாதி || பொருள் : சூரியன் அங்கே பிரகாசிக்கவில்லை, சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், மின்னல்கள் மற்றும் மிகக் குறைவான இந்த நெருப்பு. அவர் பிரகாசிக்கும்போது, ​​எல்லாம் அவருக்குப் பிறகு பிரகாசிக்கிறது; அவருடைய ஒளியால் இவை அனைத்தும் பிரகாசிக்கின்றன.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் தனது உண்மையான பக்தர்களுக்கு வெளிப்படுத்தும் பெரும் பொலிவு உடையவர் என்று விளக்குகிறார். சாதாரணமாக, மக்கள் அவருடைய மகத்துவத்தை உணர முடிவதில்லை, இருப்பினும், அர்ஜுனன், திருதராஷ்டிரன் போன்ற சில சந்தர்ப்பங்களில், அவர் அவர்களுக்கு தெய்வீக தரிசனத்தை அளித்தார், இதனால் அவர்கள் அவரது உண்மையான மகத்துவத்தையும், பொலிவையும், பிரகாசத்தையும் காணலாம்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இது அவரது ஜோதியை அவரது அர்ச்ச வடிவில் குறிப்பிடலாம் என்று ஒரு மாற்று விளக்கம் தருகிறார். ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜும் இந்த விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – அர்சி-விக்ரஹ காந்தி ததஸ்ய அஸ்தி இதி அர்சிஷ்மான்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி, அவர் தனது பக்தருக்கு தனது பக்தியை அனுபவிக்கும் மட்டத்தில் அவரது பொலிவு அல்லது மகத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறார் என்று விளக்குகிறார். உண்மையில், அவரது தெய்வீக பிரகாசம் மிகவும் அப்பாற்பட்டது மற்றும் அதன் அளவை யாராலும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவோ ​​அல்லது உணரவோ முடியாது.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா பகவத் கீதையிலிருந்து (அத்தியாயம் 13, வசனம் 18) குறிப்பு கொடுக்கிறார்:
ஜோதிசம் அபி தஜ் ஜோதிஸ் தாமஸஹ பரம் உச்யதே
ஞானம் ஜ்ஞேயம் ஞான-கம்யம் ஹர்தி ஸர்வஸ்ய விஷ்டிதம் || பொருள்: ஒளிர்பவை அனைத்திற்கும் ஒளியூட்டுபவர். அவர் அறியாமை இருளைக் கடந்த அறிவு, அவர் அறிவின் பொருள், அவர் அறிவின் குறிக்கோள் மற்றும் அவர் அனைவரின் இதயத்திலும் இருக்கிறார்.

கௌடிய சம்பிரதாயத்தைப் பின்பற்றும் ஸ்ரீ பலதேவ வித்யாபூஷன், பகவான் அர்ச்சுமான் (ஜாஜ்வல்யமானா) என்று விளக்கமளிக்கிறார், ஏனென்றால் கம்சன் தனது சொந்த தந்தையை (அரசர் உக்ரசேனனை) பதவி நீக்கம் செய்து அவரை இழிவுபடுத்தியதைக் கேட்டு கோபத்தால் பிரகாசித்தார். சிறை – கம்சாத் பித்ரோர்-அவஜ்ஞயா ஜாஜ்வல்யமானத்வாத் அர்ச்சிஷ்மான்.

640-அர்ச்சித –
அர்ச்சிக்கப் படுபவன் -அர்ச்ச்சா ரூபியாக திவ்ய தேசங்கள் க்ருஹங்களில் சேவை –

ஸர்வமேதத் ஸம் பா₄வயந் நுதா ₃ஹரதி
அர்சித꞉ ;(கீழ் சொன்ன மஹிமைகளையெல்லாம் காணலாம் படி அர்ச்சை)
அர்சா (அ)ர்சாவதார , ஸாஸ்ய
ஸஞ்ஞா தேதி ।
ஸ ஹ்யவதாரோ ந பரத்வவத்₃விப்ரக்ருஷ்ட꞉ ; ஸுர நராத்₃யவதாரவத் க்வசித் கதா ₃சித்₃வா ;
ஸதா ₃ ஸர்வேஷு ஷேத்ராய தநேஷு க்₃ருஹேஷு ச
ப்ரத்யக்ஷத்வாத் ।
அஸ்ய ச தத்த்வ கு₃ஹ்யம் ப₄க₃வச் சா₂ஸ்த்ரே (பாஞ்சராத்மம் )போ₃தா₄யந
வைஷ்ணவ ஸ்ம்ருதி புராணாதி₃ஷு நிஷேவ்யம் ।

ஸூ ரூபாம் ப்ரதிமாம் விஷ்ணோ பிரசன்ன வதநே ஷனாம் க்ருத்வா ஆத்மந ப்ரீதி கரீம் ஸூவர்ண ரஜாதிபி –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -103-19-
மஹா விஷ்ணுவின் அர்ச்சா விக்ரஹத்தை அழகான திரு முகத்துடனும் மலர்ந்த திருவாய் அழகான திருக்கண்கள்
ஆகியவற்றுடன் கூடியதாய் வெள்ளி அல்லது தங்கத்தில் செய்து

தாம் அர்ச்சயேத் தாம் பிரணமேத் தாம் யஜேத் தாம் விசிந்தயேத் விஸத்ய பாஸ்த தோஷஸ்து தாமேவ ப்ரஹ்ம ரூபிணீம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -103-28-
இப்படிப்பட்ட அர்ச்சா விக்ரஹத்தை ஒருவன் வணங்க வேண்டும்
அவன் முன்பாக விழுந்து நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும்
அவனுக்கு அனைத்தையும் அளிக்க வேண்டும்
அவனையே த்யானித்தபடி இருத்தல் வேண்டும்
அப்படிப்பட்டவன் அனைத்து பாபங்களும் நீங்கப் பெற்றவனாக
இறுதியில் உயர்ந்த ப்ரஹ்மத்தின் திருவடிகளை அடைகிறான் –

தமர் உகந்த எவ்வுருவம் அவ்வுருவம் தானே
நெஞ்சினால் நினைப்பான் யவன் அவனாகும் நீள் கடல் வண்ணனே -3-6-9-
தமர் உகந்து எவ்வண்ணம் சிந்தித்து இமையாது இருப்பரே அவ்வண்ணம் ஆழியான் ஆம் -முதல் திருவந்தாதி -44-
செய்ய பரத்துவமாய் சீரார் வியூகமாய் துய்ய விபவமாய் தோன்றி அவற்றுள்
எய்தும் அவர்க்கு இந்நிலத்தில் அர்ச்சாவதாரம் எளிது -திருவாய் நூற்று -26-

எக்காலமும் எல்லாப் புண்ய ஷேத்ரங்களிலும் உள்ள கோவில்களிலும் வீடுகளிலும் பக்தர்கள் கண்ணால் கண்டு பூஜிப்பதற்கு எளிய
அர்ச்ச்சாவதாரம் செய்து இருப்பவர் -பரத்வம் போலே தூர தேசம் இல்லை -விபவம் போலே காலாந்தரம் இல்லை -பாஞ்சராத்ரம்
போதாயன ஸ்ம்ருதி ஸ்ரீ வைஷ்ணவ புராணம் முதலியவற்றால் அர்ச்சாவதார தத்வ ரகஸ்யம் அறியப் பட வேண்டியதாகும் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லோராலும் பூஜிக்கப் படும் பிரம்மா முதலான தேவர்களாலும் பூஜிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரம்மா முதலானவர்களால் அர்ச்சிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

634. அர்ச்சிதாய நம:

ஸர்வலோகார்ச்சிதைர் அனைத்து உலகங்களிலும் (அதில் உள்ளோரால்) வழிபடப்படும் (அர்ச்சிக்கப்படும்)

விரிஞ்ச்யாதிபி: ப்ரஹ்மா முதலானோரால்

அப்யர்ச்சித இதி (தாம்) அர்ச்சிக்கப்படுவதால்

அர்ச்சித: பகவான் ‘அர்ச்சித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து உலகங்களிலும் (அதில் உள்ளோரால்) வழிபடப்படும் (அர்ச்சிக்கப்படும்) ப்ரஹ்மா முதலானோராலும் (தாம்) அர்ச்சிக்கப்படுவதால் பகவான் ‘அர்ச்சித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

640. அர்ச்சிதா – வணங்கப்படுபவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸர்வலோக அர்ச்சிதைஹ் விரிஞ்ச்ய ஆதிபிஹ் அபி அர்ச்சித இதி அர்ச்சிதஹ் – பிரம்மாவால் கூட வணங்கப்படுகிறார், மேலும் அவர் உலகம் முழுவதும் வணங்கப்படுகிறார், எனவே அவர் அர்ச்சிதா, வணங்கப்பட்டவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். வழிபாட்டின் படிநிலையின் அடிப்படையில் அவர் மிக உயர்ந்த பதவியை வகிக்கிறார், அந்த வகையில் அவர் உண்மையிலேயே அர்ச்சிதா ஆவார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், இதுவரை விவரிக்கப்பட்டுள்ள அனைத்து குணங்களும் அர்ச்சிதாவாக இருப்பதுடன் ஒத்துப் போகின்றன என்று விளக்குகிறார். இந்த நாமம் அர்ச்ச வடிவில் அவனுடைய அவதாரத்தையும் குறிக்கிறது. அவதாரங்கள் நடந்த காலங்கள் அல்லது யுகத்தால் நமக்கு வரையறுக்கப்பட்ட அவதாரங்களைப் போலல்லாமல் (எ.கா. ராம அவதாரம் அல்லது கிருஷ்ண அவதாரம், அர்ச்ச வடிவங்கள் எந்த வகையிலும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டவை அல்ல. புண்ணிய ஸ்தலங்களிலும், கோவில்களிலும், மற்றும் எல்லா நேரங்களிலும் வீடுகள் கூட.அர்ச்ச வடிவம் பற்றிய மர்மமான உண்மையை (குஹ்யம்) பகவத் சாஸ்திரம் (பஞ்சராத்ர ஆகமம்), போதயான ஸ்மிருதி, வைஷ்ணவ புராணம் மற்றும் பிற நூல்களில் காணலாம்.

ஸ்ரீ பட்டர் வைஷ்ணவ தர்மத்திலிருந்து பின்வரும் பகுதியைத் தருகிறார், இது அர்ச்ச மூர்த்தியின் வழிபாட்டின் பலனை விவரிக்கிறது:
ஸுரூபம் ப்ரதிமாம் விஷ்ணோஹ் பிரசன்ன வதநேக்ஷணம் |
கிருத்வா’த்மனஹ் ப்ரீதிகாரீம் சுவர்ண ரஜததிபிஹ் ||
தம் அர்ச்சயேத் தாம் பிராணமேத் தம் யஜேத் தம் விசிந்தயேத் |
விஷத்யபஸ்த-தோஷஸ்து தமேவ அப்ரஹ்ம ரூபிணிம் || பொருள்: அழகிய முகத்துடனும், அழகிய கண்களுடனும், தங்கம், வெள்ளி, போன்றவற்றால் அழகான விஷ்ணு உருவத்தை வடிவமைத்த பின், அதை வணங்கி, யாகம் செய்து, தியானம் செய்ய வேண்டும். அப்படிச் செய்வதன் மூலம், ஒருவன் பிரம்மத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லாத அந்த ரூபத்தில் பிரவேசித்து, எல்லாப் பாவங்களும் விலகும்.

பொய்கை ஆழ்வாரின் முதல் திருவந்தாதியில் ( 44) ஒரு பாசுரத்தை மேற்கோள் காட்டி திவ்ய
பிரபந்தத்தில் இருந்து ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் குறிப்பிடுகிறார் . பொருள்: தம்முடைய பக்தர்கள் எந்த ரூபத்தை எடுக்க விரும்புகிறாரோ, அவர்கள் எந்தப் பெயரைக் கொடுத்தாலும் ஏற்றுக்கொள்கிறார், மேலும் அவரைத் தியானிக்கும்போது பக்தர்கள் அவருக்கு எந்த வடிவத்தை கொடுக்கிறார்களோ அந்த வடிவமாக மாறுகிறார்.

ராமரின் தீவிர பக்தரான துளசிதாஸ், ஒருமுறை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் கோவிலான பிருந்தாவனத்திற்குச் சென்றார். கிருஷ்ணரின் திருவுருவத்தைப் பார்த்து, “உன் அழகை நான் எப்படி வர்ணிப்பேன், ஆண்டவரே! ஆனால் துளசி வில்லையும் அம்பையும் கையில் எடுக்கும்போதுதான் தலை வணங்குவாள்”. துளசிதாஸ் முன் வில் அம்புகளுடன் ஸ்ரீராமன் வடிவில் தன்னை வெளிப்படுத்தினார் இறைவன்!

ஸ்ரீ ராமானுஜன் பகவத் கீதையையும் (அத்தியாயம் 4 வசனம் 11) குறிப்பிடுகிறார், இது அதே எண்ணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
யே யதா மாம் ப்ரபத்யந்தே தம்ஸ் ததைவ பஜாமி அஹம்
மம வர்த்மானுவர்தந்தே மனுஷ்யாஹ் பார்த ஸர்வஸஹ் || பொருள்: அவர்கள் அனைவரும், என்னிடம் சரணடைந்தால், நான் அதற்கேற்ற வெகுமதி அளிக்கிறேன். பாருதரின் மகனே, அனைவரும் எல்லா வகையிலும் என் வழியைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 21) பகவான் கூறுகிறார்:
யோ யோ யம் யாம் தனும் பக்தாஹ் ஸ்ரத்தாயார்சிதும் இச்சதி
தஸ்ய தஸ்யாசலம் ஸ்ராத்தம் தம் ஏவ விததாமி அஹம் || பொருள்: ஒரு பக்தன் எந்த கடவுளின் வடிவத்தை நம்பிக்கையுடன் வழிபட விரும்புகிறானோ, அந்த கடவுளுக்கு தன்னை அர்ப்பணிக்க நான் அவனது நம்பிக்கையை நிலையாக ஆக்குகிறேன்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவாய் மொழியிலும் (3.6.9) இதே உண்மையை நமக்குக் கூறுகிறார்:
தஞ்ச மாகிய தந்தை தாயொடு தானு மாயவை அல்லனாய்,
எஞ்ச லிலம ரர்க்கு லமுதல் மூவர் தம்முள்ளு மாதியை,
அஞ்சி நீருல கத்துள் ளீர்கள் அவனி வனென்று கூழேன்மின்,
நெஞ்சி நீள்கண் நினைப் பாண்டல் வனே ஆகும். பொருள்: இந்திரன், பிரம்மா மற்றும் சிவன் ஆகியோரால் வணங்கப்படும் ஒளிமயமான கடவுள்களின் இறைவன், தந்தை, தாய் மற்றும் சுயமாக இருக்கிறார், இருப்பினும் அனைவரிடமிருந்தும் வேறுபட்டவர். மக்களே, என் இருண்ட நிறமுள்ள இறைவன் இதயம் தேடும் வடிவத்தை எடுப்பதால், இந்த அல்லது வேறு கடவுளை அழைப்பதில் குழப்பத்தில் விழ வேண்டாம். நம் எண்ணங்களில் கூட நாம் எந்த வடிவத்தைக் கொடுக்கிறோமோ, அதையே அவர் ஏற்றுக்கொள்வார்.

இந்த நாமத்திலிருந்து, சாதனா வழியில் ஒருவருடைய மன முதிர்ச்சியைப் பொறுத்தே, அவரை எந்த வடிவில் வழிபட்டாலும் வழிபடலாம் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

641-கும்ப
திவ்ய தேசங்களில் விளங்குபவன் -விரும்பப் படுகிறவன்-அழகால் விரும்பப்படுபவன் -பும்ஸாம் சித்த அபஹரிணாம்

பூமியில் அர்ச்சையால் விளங்குபவன் -ஸ்வல்ப சம்பந்தத்தாலேயே யமபடர் பயம் போக்கி அருளுபவர்

தத்ர வத꞉ பரிசித ஸஜாதீய ஸௌந்த₃ர்யாதிநா காம்யத இதி
கும்ப₄꞉ ।
* கமே ꞉ கும் ச, இதி ப₄ப்ரத்யய꞉ குமா தே ₃ஶஶ்ச ।
கௌ பூ₄ம வுக்த ஷேத்ராயத நாதி₃ லக்ஷணாயாம் த்₄யாந ஆராதன அதீ நாம் ஸீம்நி ஜந்ம மரண மாத்ரேண வா ஸ்வல்ப ஸம்ப₃ந்த₄ –
வத்யாம் யம ப₄டாதி₃ ப₄யாபஹ மஹா ப்ரபா ₄வத்வேந பா₄தீதி வா
கும்ப₄꞉ ।
ப்ருஷோத₃ரத்வாத் ஸாது₄த்வம் ।

ஆமா சயதி பூ பாகம் பரிதஸ் தத்வ தேவ ஹி ஸ்வ க்ஷேத்ர-புஷ்கர ஸம்ஹிதை 
தான் எழுந்து அருளி யுள்ள இடத்தின் நான்கு திசைகளையும் விளங்கும்படி யாகச் செய்கிறான்

யஸ்மாத் தேவ லயோத் தேஸாத் ஸூத் மாத ஜலஜஸ்ய ச பவேத் சப்தா நிவேதச்ச தாவத் க்ஷேத்ரம் ததுஸ்யதே
ஸர்வேஸ்வரன் எழுந்து அருளி யுள்ள திருக்கோயிலின் சங்கின் ஒலியானது எவ்வளவு தூரம் கேட்க்கிறதோ
அதுவரை பரி ஸூத்தமான இடமாகிறது

ஐஹிக ஆமுஷ்முகீ யத்ர ஸித்திர் பவதி தேஹி நாம் அணிமாத் யஷ்ட கோபேதா ஸ்வ சக்த்யா ஸ்வாத்மநா து வை
அணிமா உள்ளிட்ட அஷ்டமா ஸித்திகளுடன் கூடியதாகவும்
இந்த உலகம் மட்டும் இல்லாமல் மேல் உலகில் காணப்படும் ஸித்திகள் அனைத்தும்
க்ஷேத்ரங்களில் வசிப்பவர்கள் சற்றே முயன்றால் எளிதாகக் கை கூடும் –

அத்வாவநிஷு சர்வாஸூ நித்யம் குர்வதி சந்நிதிம் முக்த்யே சர்வ பூதா நாம் விசேஷேண து வை புவி
ஸர்வேஸ்வரன் உயர்ந்த ராஜ மார்க்கங்களில் மட்டும் அல்லாமல் சிறிய பாதைகளிலும் உள்ளான்
ஆகவே அனைத்து உயிர்களும் எந்த வழியில் சென்றாலும் அவனை அடைந்து முக்தி அடையலாம்

த்ராஹித்யுக்த்வா ஜெகந்நாதம் க்ஷிப்ரம் ஸ்த்ரீ பால பூர்வகை ஞாத்வா விமுக்த தேகம் து ஹை புர்யஷ்ட கேந து
மஹதா தூர்ய கோஷேண க்ருத்வா ரதவரே து வை ஜித்வா அந்தக படாந் ரௌத்ராந் பலாந் க்ஷேத்ரே ச
கிங்கரா ஆநீய க்ஷேத்ர நாதஸ்ய அபிதஸ் க்யாபயந்தி ச தேவ க்ஷேத்ரே த்வதீய அஸ்தே விமுக்தம் பாஞ்ச பவ்திகம்
சரீரமத்யா நாதஸ்ய குரு சஸ்வத் யதோசிதம் க்ஷேத்ர  நாதஸ்து தத் வாக்யம் சமா கர்ண்ய கனோரிதம் குருணாநுக
தேனைவ தந் நிரீஷ்ய து சஷுஷா —
க்ஷேத்ரங்களில் வசிக்கும் ஒருவன் ஜெகந்நாதனைக் குறித்து
பகவானே என்னுடைய மனைவி மற்றும் புத்ரர்களோடு சேர்ந்துள்ள என்னைக் காப்பாயாக -என்று வேண்டக் கூடும்
உடனே அங்கே பகவான் தோன்றுகிறான்
முதலில் எமனின் கிங்கர்களை விரட்டுகிறான்
அதன் பின்னர் இனிய சங்கின் ஒலியும் பேரிகைகளும் முழங்க அங்கு வரும் விஷ்ணு தூதர்கள்
அந்த ஜீவனை ஒரு அழகான ரதத்தில் ஏற்றி ஸர்வேஸ்வரன் இடம் கூட்டிச் செல்கின்றனர்
ஸர்வேஸ்வரனிடம் இவர்கள் -பகவானே இவன் தங்கள் வசிக்கின்ற ஷேத்ரத்தில் பஞ்ச பூதங்களுடன் கூடிய சரீரத்தை விட்டான்
இப்போது இவன் அநாதன் –ஆகையால் இவனுக்கு ன் ஏற்றத்தை தங்கள் செய்ய வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர்
உடனே க்ஷத்ரத்தின் அதிபதியான ஸர்வேஸ்வரன்
அந்த ஜீவனை மிகவும் கருணையுடன் கடாஷிக்கிறான்
இப்படியாக அர்ச்சாவதாரமாக உள்ள புண்ய ஷேத்ரத்தில் உயிர் விட்டால் பூர்வ வினைகள்
அனைத்தும் கழிந்து சர்வேஸ்வரனைச் சேரப் பெறுகிறான் –

அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -பெரிய திருமொழி -9-2-1-
என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே
போதரே என்று சொல்லித் தன் பால் ஆதாரம் பெருக வைத்த அழகனூர் அரங்கம் அன்றே -திருமாலை
நின்ற ஆதிப் பிரான் நிற்க –

அவரவர் கண்ணால் கண்டு பழகிய உருவங்களுக்கு ஒப்பான வடிவழகு முதலியவற்றால் பக்தர்களால் விரும்பப் படுபவர் –
கு -எனப்படும் பூமியாகிய ஷேத்ரங்கள் கோயில்கள் முதலியவற்றில் த்யானம் ஆராதனம் முதலியவற்றுக்கு விஷயமாகும்படி பிரகாசிப்பவர் –
பிறப்பு இறப்புகளினால் சம்பந்தம் உள்ள பூமியில் யமபடர்களால் ஏற்படும் பயங்களைப் போக்கும்
மகா பிரபாவத்துடன் பிரகாசிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

உடலை விட்டவர்களுக்கு அவர்களுடைய புன்யங்களுக்கு ஏற்ப பகவானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வதால் அல்லது
புண்ணியப் பிறவிகளில் பிறப்பதனால் பகவானை அடைவது தெரிவிக்கப் படுகிறது –ஸ்ரீ சங்கரர் –

குடம் போலே எல்லாம் தம்மிடத்தில் வைக்கப் பட்டவர் -ஆதாரமாக இருப்பவர் –
பூமியைப் பிரகாசமாக விளங்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

635. கும்பாய நம:

கும்பவதஸ்மின் ஒரு குடத்தைப் போல

ஸர்வம் அனைத்தும்

ப்ரதிஶ்டிதமிதி பகவானுக்குள் நிலைபெற்று இருப்பதால்

கும்ப: பகவான் ‘கும்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒரு குடத்திற்குள் (அதிலுள்ள பதார்த்தம்) நிலைபெற்று இருப்பதைப் போல் பகவானுக்குள் அனைத்தும் நிலைபெற்று இருப்பதால் அவர் ‘கும்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

641. கும்பம் – ஆசைப் பொருளாக இருப்பவன்

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. ஆசைப் பொருளாக இருப்பவன்
2. இந்த உலகில் ஒளிர்பவர்
3. இந்த உலகத்தை தன் புகழால் நிரப்புபவர்
4. அவனில் எல்லாம் அடங்கியிருக்கிறது
5. பூமியை மூடுபவர்

கும்பம் என்ற வார்த்தைக்கு ஒரு பானை அல்லது கொள்கலன் என்று பொருள், இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘கும்பவத் அஸ்மின் சர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் இதி கும்பம் – அவர் பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து பொருட்களையும் உள்ளடக்கிய இறுதி பானை அல்லது கொள்கலன் போன்றவர், எனவே அவர் கும்பம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 6) பகவான் கூறுகிறார்:
யதாகாஷஸ் ஸ்திதோ நித்யம் வாயுஸ் ஸர்வத்ரகோ மஹான்
ததா ஸர்வாணி பூதானி மத்ஸ்தானி இதி உபாதாராய || பொருள்: எல்லா இடங்களிலும் வீசும் வலிமையான காற்று, எப்பொழுதும் அண்டவெளியில் தங்கியிருப்பது போல, எல்லா உயிர்களும் என்னிடத்தில் தங்கியிருக்கின்றன என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

பிருஹதாரண்ய உபநிஷத் (1.5.1) கூறுகிறது ‘தஸ்மிந் ஸர்வம் ப்ரதிஷ்டிதம் – அனைத்தும் அவனுக்குள் அடங்கியிருக்கிறது’. அவன் மெய்யாகவே கும்பம், எல்லாப் பொருட்களையும் அடைபவன்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு வழித்தோன்றல்களைத் தருகிறார், இவற்றில் முதலாவது “விரும்பியவர்”, இது ‘காமு – காந்தௌ’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ஆசை என்று பொருள். இவ்வாறு நாமாவிற்கு ஒரு விளக்கம், விரும்பியவர் – காம்யத இதி கும்பம். அவர் பக்தர்களால் விரும்பப்படுகிறார், ஏனென்றால் அவர் அழகில் உச்சமானவர், யாரை அடைந்து சம்சாரக் கடலுக்குத் திரும்புவது இல்லையோ, அவரை அடைந்த பிறகு ஆசைப்பட ஒன்றுமில்லை.

கம் – இந்த உலகம் என்ற சொல்லுடன் இணைந்து, ‘பிரகாசம்’ என்று பொருள்படும் ‘பா’ என்ற மூலத்தின் அடிப்படையில் ஸ்ரீ பட்டர் மாற்று விளக்கம் தருகிறார். எனவே இவ்வுலகில் ஜொலிப்பவர் கும்பம் – கௌ பதி இதி கும்பம். ஸ்ரீ பட்டர் இந்த உலகத்தில் பிரகாசித்ததற்குக் காரணம், சிவாலயங்களில் உள்ள அர்ச்ச மூர்த்தியாக அவர் இருப்பதேயாகும், மேலும் புனிதத் தலங்களைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளின் புனிதம், சன்னதிகளில் அவர் இருப்பதன் சக்தி போன்றவற்றை ஆதரிக்க பல மேற்கோள்களைத் தருகிறார். இங்கு பூமி பற்றிய குறிப்பு. என்பது திவ்ய தேசங்களுக்கு மற்றும் ஒரு திவ்ய தேசத்தில் பிறப்பு, வாழ்வது அல்லது இறப்பு எவருக்கும் மிகவும் தூய்மையானதாக கருதப்படுகிறது. ஒரு திவ்ய தேசத்திற்கு (அஜாமிளன் கதையில் கூறப்பட்டுள்ளபடி) அருகில் இறந்து போனவரை அணுக யமனும் அவனது வேலையாட்களும் துணிய மாட்டார்கள்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருமொழியைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார் – அக்கோ ஒரு அழகியவா (9.2.1); மற்றும் திருப்பான் ஆழ்வாருக்கு – en amudinaik kanda kangaL matronrinaik kAnaave; மற்றும் திருமாலைக்கு – மாதரார் காயர்கண் என்னும் வளையுள் பாட்டு அழுந்துவேனைப் போடரே என்று சொல்லித் தான் பால் அதரம் பெருக வைத்த அழகன் அரங்கன், இவை அனைத்தும் அவர் தனது பக்தர்களுக்கு ஆசைப் பொருளாக இருப்பதை விளக்குகிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ் மேலே உள்ளவற்றின் மாறுபாட்டின் விளக்கத்தை அளிக்கிறார் –
குஹ் பூமிஹ் பிரபஞ்ச ப்ரதிகா; உம்பதி பூரயதி இதி உம்பஹ்
கோஹ் ப்ரபஞ்சஸ்ய உம்பஹ் – பூரக ஸ்வ-யசஸ் இதி கும்பம் பொருள் : பகவான் இந்த உலகத்தை தனது புகழால் நிரப்பி அதை முழுமைப்படுத்தி, வாழ்வதற்கு ஏற்ற இடமாக ஆக்குகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இதைப் பற்றி விரிவாகக் கூறுகிறார் – பகவான் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைவரையும் ஒரு பாத்திரத்தைப் போல பாதுகாக்கிறார். சாந்தோக்ய உபநிடதத்திலிருந்து (8.1.3) அவர் பின்வரும் ஆதரவை அளிக்கிறார் – ‘உபே அஸ்மின் த்யாவ பிருதிவி அந்தரேவ சமாஹிதே’.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா விளக்கத்தின் மற்றொரு மாறுபாட்டைக் கொடுக்கிறார் – அவர் “தி கன்டெய்னர்” என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அனைத்தும் மற்றும் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் அவருக்குள் மட்டுமே உள்ளது.

அவர் எல்லாவற்றையும் ஆதரிக்கிறார் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் விளக்குகிறார். ஜீவா மோட்சத்தை அடையும் வரை எல்லா வழிகளிலும் ஆதரிப்பவராக இருக்கும் போது நமது நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்கள் அனைவரும் நம் வாழ்வில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு மட்டுமே நம்மை ஆதரிக்க முடியும். ஆனால் அறியாமையில் மூழ்கியிருக்கும் ஜீவர்கள் தங்கள் நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களின் ஆதரவை மட்டுமே நினைக்கிறார்கள், உண்மையான ஆதரவு அவரிடமிருந்து வருகிறது என்பதை உணரவில்லை. நம் கண்களையும் காதுகளையும் நல்ல நிலையில் வைத்திருக்க பல வழிகளைக் காண்கிறோம், ஆனால் நம் மனதை சிறந்த நிலையில் வைத்திருக்க நாம் நேரத்தை செலவிடுவதில்லை. இதை அடைவதற்கு உறுதுணையாக இருப்பவர் அவர் ஒருவரே என்று இந்த நாமம் சொல்கிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘குபி அச்சதனே’ என்ற மூலத்திலிருந்து ‘சூழ்தல், மறைத்தல்’ என்ற பொருளைப் பெறுகிறார், மேலும் பகவான் சூரியனின் வடிவில் பூமியை சூழ்ந்துள்ளார், எனவே அவர் கும்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று விளக்குகிறார்.

——

642-விஶுத்தாத்மா
தன்னையே ஒக்க அருள் புரிபவன்-அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன் -குற்றம் அற்ற தானே -பிரார்த்திக்காமலேயே குற்றங்களைப் போக்கி- தன் பேறாக அடியவர்க்கு ஆள் செய்வித்த ஸூதாத்மா

ஏவம் அசேஷ ஆஶ்ரிதேஷு நிரவசேஷித ஸர்வஸ்வத்வாத்₃
விஶுத்₃தா₄த்மா ||
தம்மையே நாளும் வணங்கித் தொழுவார்க்குத் தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வர் -பெரிய திரு மொழி -11-3-5-

வெறிதே அருள் செய்வர் செய்வாருக்கு உகந்து

கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து-பாகவதர்கள் தனியாக அனுபவிப்பது அவர்கள் கள்ளத்தனம் -தன்னைக் காட்டாமல் இருப்பது அவனது கள்ள த்தனம்
ந தே ரூபம் -ந தே ஆயுதம் -ந தே பூஷணம் -எல்லாம் தனக்காகவே கொள்ளாமல் அடியார்க்காகவே -அர்ச்சையிலே இவை மிகவும் பொருந்தும்

தமது வைபவத்தை எல்லாம் பக்தர்களுக்கே வழங்கி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

முக் குணங்களையும் கடந்த பரிசுத்த ஸ்வரூபம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தெளிவான தன்மை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

636. விஶுத்தாத்மனே நம:

குணத்ரயா முக்குணங்களுக்கு

அதீததயா அப்பாற்பட்டு

விஶுத்தஸ்சாஸாவாத்மேதி தூய்மையான தன்மை (ஆத்மா) உடையவராதலால்

விஶுத்தாத்மா பகவான் ‘விஶுத்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் முக்குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டு (அவற்றால் தீண்டப்படாத) தூய்மையான தன்மையை (ஆத்மா) உடையவர். எனவே அவர் ‘விஶுத்தாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

விசுத்தாத்மா – அவர் ஒரு தூய இயல்புடையவர்

‘விசுத்த’ என்ற வார்த்தைக்கு ‘தூய்மையானது’ என்று பொருள், இந்த அர்த்தத்தின் அடிப்படையில் ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘குணத்ரயதீததாயா விசுத்தஶ்ச அஸௌ ஆத்மா இதி விசுத்தாத்மா – மூன்று குணங்கள் அல்லது குணங்களின் விளைவால் கறைபடாதவர் என்பதால் அவர் தூய்மையான ஆத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார். விசுத்தாத்மா’. மூன்று வெவ்வேறு குணங்கள் வெவ்வேறு அசுத்தங்களுக்கு வழிவகுக்கும். ‘தமஸ்’ குணம் சோம்பல் மற்றும் செயலற்ற தன்மைக்கு வழிவகுக்கிறது, ‘ராஜஸ்’ குணம் ஈகோ, கோபம் மற்றும் பேராசைக்கு வழிவகுக்கிறது மற்றும் ‘சத்வ’ குணம் கூட மனநிறைவு, அடிமைத்தனம் மற்றும் சுய நீதிக்கு வழிவகுக்கும். பகவான் குணாதீதராக இருக்கிறார், அதாவது அவர் இந்த எல்லா குணங்களுக்கும் மேலானவர் மற்றும் அதன் எந்தப் பண்புகளாலும் பாதிக்கப்படுவதில்லை; எனவே அவர் ஒரு தூய ஆத்மா அல்லது விசுத்தாத்மா.

பகவான் தம்முடைய பக்தர்களுக்காகத் தம்மிடம் உள்ள அனைத்தையும் தியாகம் செய்து அவர்களுக்குத் தன் அருளால் அருள்கிறார் என்பது ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம். அவர் தூய்மையான இயல்புடையவர்.

ஸ்ரீ திருப்பான் ஆழ்வார் அமலனாதிபிரானின் முதல் பாசுரத்தில் இறைவனை விவரிக்கிறார். தற்செயலாக ‘அமலா’ என்ற வார்த்தைக்கு ‘தூய’ என்று பொருள்.
அமல நாதிபிரா நதியார்க் கென்னை யாட்படுத்த
விமலன் விண்ணவர் கோன்விரை யார்பொழில் வேங்கடவன்
நிமலன் நின்மலன் நீதிவானவன் நீள்மதி ளரங்கத் தம்மான்திருக்
கமலபாதம்வந் தென்கண்ணி னுள்ளன் வொக்கின்றதே. பொருள்: தூயவனும், நிறைவானவனும், முதன்மையானவனுமான இறைவன், வானுலகின் ஒளிமயமான அரசனும், மணம் கமழும் தோப்புகளால் சூழப்பட்ட திருவேங்கடத்தில் வசிப்பவனுமாவான். அவருடைய பொற்கால ஆட்சி நீதியானது மற்றும் கறையற்றது. என்னைத் தன் பக்தர்களுக்கு அடிமையாக்கினான். அவர் உயரமான மதில்களால் சூழப்பட்ட அரங்கத்தின் (ஸ்ரீ ரங்கம் கோயில்) இறைவன். ஓ, அவனுடைய தாமரை பாதங்கள் என் கண்களில் தங்க வந்தன!

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா தனக்கு தூய்மையான ஆத்மா இருப்பதாக விளக்குகிறார். அவர் அனைத்து ஆசைகள் மற்றும் ஆசைகள் மற்றும் இவற்றிலிருந்து எழும் அனைத்து இடையூறுகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் – திரி-குண-தீதா அதாவது மாயாவின் முழு நிகழ்வையும் உருவாக்கும் மூன்று மனநிலைகளை உருவாக்கும் அனைத்து வாசனங்களையும் அவர் கடந்தவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் தனது சுத்த (சுத்த) ஸ்வரூபத்தை விவரிக்கும் ஈஷாவாஸ்ய உபநிஷத்தில் (8) இருந்து பின்வரும் குறிப்பைக் கொடுக்கிறார் – ‘ஸ பர்யாகச் சுக்ரம்-ஆகாயம்-அவ்ரணம், அஸ்னா-விரகம் சுத்தம்-அபாப-வித்தம் – அவர், ஆத்மா, அனைத்தும்- வியாபித்து, பிரகாசமாக, உடலற்ற, சிராய்ப்பு இல்லாத, தசைகள் இல்லாத, தூய்மையான, தீமைகளால் துளைக்கப்படாத.

643-விஶோதந –
அமலன் -சுத்தியைத் தருபவன்

கீழ் அவன் ஸூ தாத்மா
இதில் ஆஸ்ரிதர்களை ஸூத்தமாக்கித் தனது அடிக் கீழ் இருத்திக் கொண்டு அனுபவிப்பவன்

தத்ர ஷேத்ரேஷு ந்யஸ்த தேஹான் ஸ்வ ப்ராப்த் யர்ஹான் விஶோதய தீதி
விஶோதந ॥
என் பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து தன்னை மேவும் தன்மையும் ஆக்கினான் எம்பிரான் விட்டு -2-7-4-

ஊரிலேன் காணி இல்லை உறவு மற்று ஒருவர் இல்லை -பவத் விஷய வாஸிந –குற்றங்களை ஸோதனம் பண்ணித் திருத்திப் பணி கொள்ளுகிறான்

திவ்ய ஷேத்ரங்களில் உடலை விட்டவர்கள் தம்மை அடைவதற்குத் தகுதி உடையவர்களாகும் படி பரிசுத்தராக ஆக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம்மை நினைத்த மாத்திரத்தில் பாவங்களைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வேதங்களை விசேஷமாகச் சோதிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

637. விஶோதனாய நம:

ஸ்ம்ருதிமாத்ரேண நினைத்த மாத்திரத்திலேயே

பாபாநாம் (நினைக்கும் அடியவர்களின்) பாவங்களை

க்ஷபனாத் அழிப்பவராதலால்

விஶோதன: பகவான் ‘விஶோதன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அவரை நினைத்த மாத்திரத்திலேயே (நினைக்கும் அடியவர்களின்) பாவங்களை அழிப்பவராதலால் பகவான் ‘விஶோதன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

விசோதனா – தூய்மையாக்குபவன்

விசோதனா என்றால் சுத்திகரிப்பு என்பது போல விசுத்தம் என்றால் சுத்திகரிக்கப்பட்டது. எனவே பகவானே தூய்மையாக இருப்பதால், அவர் தனது பக்தர்களையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்மிருதிமாத்ரேண பாபாநாம் க்ஷபநாத் விசோதனாஹ் – அவரை நினைவுகூருவதன் மூலம் நம் பாவங்கள் அனைத்தையும் போக்குகிறார். நாம் அவரைப் பற்றி நினைக்கும் போது, ​​அவர் நம் இதயத்தையும் மனதையும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்; எனவே அவர் விசோதனா என்று அழைக்கப்படுகிறார் – ‘தூய்மைப்படுத்துபவர்’.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 18 வசனம் 66) ‘அஹம் த்வா ஸர்வபாபேப்யோ மோக்ஷ இஸ்யாமி மா சுசஹ் – நான் உங்கள் எல்லா பாவங்களையும் நீக்குவேன், கவலைப்பட வேண்டாம்’ என்று பகவான் கூறுகிறார். அவரை நினைவு செய்வதன் மூலம், மனித இதயம் அதன் பாவங்களிலிருந்து தூய்மையடைந்து, அமைதியின்மை உணர்வுகளை நிரந்தரமாக அகற்றி உண்மையான மகிழ்ச்சியை அடைகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை விசோதயாதி இதி விசோதனா என்று விளக்குகிறார், அதாவது பகவான் “தூய்மைப்படுத்துபவர்” என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் தங்கள் உடல் துன்பங்களைத் துறப்பவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார். இது நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியில் (
2.7.4 )
பிரதிபலிக்கிறது . பொருள் : கோவிந்தா, கோபாலா போன்ற பல நாமங்களை ஆடுவதற்காகவும் பாடியதற்காகவும், அவர் என்னைத் தூய்மையாக்கி, என்னைத் தம் சேவையில் சேர்த்துக் கொண்டார். என் அன்பான விஷ்ணு என் கடந்த கால தவறுகளை நீக்கிவிட்டார். பின்னர் அவர் என்னை இப்போதும் ஏழு வாழ்க்கையிலும் நேசிக்க வைத்தார்.

சுவாமி சின்மயாநந்தா, அவரை நினைவு செய்வதன் மூலம், மனித இதயம் அதன் பாவங்களிலிருந்து தூய்மையடைந்து, அமைதியின்மையின் அனைத்து உணர்வுகளிலிருந்தும் தூய்மையடைகிறது என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் இந்த பிரபஞ்சத்தை பல்வேறு வழிகளில் சுத்தப்படுத்துகிறார் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார் – சிருஷ்டி செயல்முறையின் மூலம் (நவோ நவோ பவதி ஜயமாநஹ்), எந்த வகையிலும் கட்டுப்பாடற்றவராகவும், கட்டுப்பாடற்றவராகவும் இருப்பதன் மூலம் (இந்திரஸ்ய பாஹ்வோர் பூயிஷ்டமோஜா) – அமோக சக்தி, சூரியனின் வடிவில். , முதலியன. படைப்பின் மூலம், அவர் பழையதை புதியதாகப் புதுப்பிக்கிறார், இதனால் நிம்மதியான உறக்கத்தில் இருந்து எழும்புவதைப் போல நம்மைப் புத்துணர்ச்சியாக்குகிறார்.

644- அநிருத்த-
வ்யூஹ மூர்த்தி வாஸூ பாண்டம் என்ற ஷேத்ரத்தில் வ்யூஹ வாசுதேவன் சேவை –முன்பே 187 பார்த்தோம்

அத₂ க்ஷேத்ர விஸேஷேஷு பூர்வ வுக்த வ்யூஹ விப₄வாநாம் ஸ்தி₂தி விஸேஷ꞉
*ஜநார்தநக்₂யயா தே₃வஸ்த்வ நிருத்₃தோ₄ ஜக₃த் ப்ரபோ । பூ₄பாகே ₃வாஸு பா₄ண்டா₃க்₂யே நித்ய ஸந்நி ஹித꞉ ஸ்தி₂த꞉ ॥ இதி
அநிருத்₃த₄꞉ ||
விண் மீது இருப்பாய் மலை மேல் நிற்பாய் கடல் சேர்ப்பாய் -6-9-5-

வ்யூஹ விபவ -பிரதிநிதி அர்ச்சை -திரு வல்லிக் கேணி -வேங்கட கிருஷ்ணன் தன் திருக் குமாரன் அநிருத்தன் உடன் சேவை சாதிக்கிறான் –நாச்சியார் கோயிலிலும் பரிவாரத்துடன் ஸேவை உண்டே

சாத்தகி – ஸாத்யகி: சத்தியகனது புத்திரன். யதுகுலத்தரசர்களுள்
வசுதேவனுக்கு உடன்பிறந்தமுறையாகிறவனும் சினியென்பானது மகனுமான
சத்தியகனது குமாரனான சாத்தகி, பிராயத்திற் கண்ணனினும் இளையவனாதலால்,
கண்ணனுக்குத் தம்பி முறையாவன்

கேரளாவில் வத்கலாவில் எழுந்து அருளி இருக்கும் ஜனார்த்தனப் பெருமாளை சொன்னதாகவும்-மக்களின் பிறப்பை அறுத்து விடுபவர் ஜனார்த்தனன்

ஜனார்த்தனர் என்னும் பெயருடன் பூமியில் வஸூ பாண்டம் என்னும் ஷேத்ரத்தில் அநிருத்தர் நித்யமாக இருக்கிறார் என்றபடி
அநிருத்தராக இருப்பவர் -பிறகு சில ஷேத்ரங்களில் முன் சொன்ன வ்யூஹ அவதாரங்களிலும் விபவ அவதாரங்களிலும்
சில இருப்பதைக் கூறுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

வ்யூஹங்களில் நான்காமவரான அநிருத்தர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தடையற்றவர் -சம்சாரத்தில் இருந்து விடுபட்டவர்களை-முக்தர்களை தரிப்பவர் -போஷிப்பவர் –
தள்ளப்படாதராதலால் உத் என்னும் பெயர் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

638. அநிருத்தாய நம:

சதுர்வ்யூஹேஶு நான்கு வ்யூஹங்களில்

சதுர்த்தோ வ்யூஹ: நான்காவது வ்யூஹமாக

அநிருத்த: பகவான் ‘அநிருத்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வாஸுதேவ, ஸங்கர்ஶண, ப்ரத்யும்ன, அநிருத்த என்ற நான்கு வ்யூஹங்களில் நான்காவது வ்யூஹமாக பகவான் ‘அநிருத்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ந நிருத்யதே அவரை தடுத்து நிறுத்தவல்லவர் இல்லை

ஶத்ருபி: எதிரி

கதாசிதிதி வா எப்பொழுதும்

அநிருத்த: பகவான் ‘அநிருத்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, பகவானை தடுத்து நிறுத்தவல்ல எதிரி என்றுமே இருந்ததில்லை. எனவே, பகவான் ‘அநிருத்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

185வது திருநாமத்தில் அநிருத்த என்ற திருநாமத்திற்கு ஆச்சார்யாள் “பகவான் தோன்றுமிடத்து அவரை தடுக்க யாராலும் இயலாது. எனவே, அவர் ‘அநிருத்தன்‘ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்” என்று உரை அளித்திருந்தார்.

அநிருத்தன் – அனிருத்த வடிவில் இருப்பவன் தடையற்றவன்

இரண்டாவது விளக்கம், ‘ந நிருத்திதே ஷாரூபிஹ் கதாசித் இதி – அவன் எதிரிகளால் ஒருபோதும் தடுக்கப்படுவதில்லை, எனவே அவன் அநிருத்தன்’. அவரது எதிரிகள் அவருக்கு எதிராக சக்தியற்றவர்கள் மற்றும் அவர் முற்றிலும் தடுக்க முடியாதவர் மற்றும் இந்த பண்பு நாம ‘அனிருத்தா’வில் மறைமுகமாக உள்ளது.

இந்த நாமம் முன்பு நம 187 என நிகழ்ந்தது. இந்தச் சொல் உருவான வேர் ‘ருதிர் – ஆவரனே’ அதாவது ‘எதிர்ப்பது, முற்றுகையிடுவது’. ‘நிருத்தம்’ என்ற சொல்லுக்குத் தடை, தடை, தடை போன்ற பொருள்கள் உள்ளன. எனவே அநிருத்தன் என்பது கட்டுப்பாடற்ற அல்லது கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒருவன். நாம என்பதன் அர்த்தம் “எந்த வகையிலும் தடை செய்ய முடியாதவர் – ந அஸ்தி நிரோதோ யஸ்ய ச அநிருத்தஹ்”.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாம 187 இல் மௌல சம்ஹிதையின் மூலம் இந்த நாமத்திற்கான விளக்கத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு விளக்கியுள்ளார் – ‘அபரிமித சேஷ்தோ பகவான் அநிருத்தஹ் – வரம்பற்றது பகவான் அநிருத்தத்தின் சுரண்டல்கள்’. அனைத்து உயிரினங்களையும் பாதுகாப்பதற்கும் அனைத்து எதிர்ப்பையும் விரட்டுவதற்கும் அவர் இந்த தடையற்ற சக்தியைப் பயன்படுத்துகிறார். பகவானின் செயல்கள் தன்னலமற்றவை மற்றும் அவரது படைப்புகள், அவரது பக்தர்கள், அவரது சேஷர்களின் நன்மைக்காக, ஒருபோதும் அவருடைய சொந்த நலனுக்காக இல்லை.

இந்திரியங்களின் செல்வாக்கை வெல்ல விரும்பும் தனது பக்தர்களுக்கு உதவ, பகவானின் அநிருத்த வடிவமும் அவருக்குத் தடையற்ற சக்தி இருப்பதை விளக்குவதாக தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா தனது எதிரிகளால் வெல்ல முடியாதவர் என்று விளக்குகிறார். நேரம் வரும்போது ஜீவா உடலை விட்டு வெளியேறுவதை யாராலும் அல்லது எதனாலும் தடுக்க முடியாது என்பதற்கு ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் உதாரணம் தருகிறார்.

645-அப்ரதிரத –
ஒப்பில்லாதவன் -ஜனார்த்தனன் –

ஸ ஏவ ஜநார்த₃நாக்₂ய த்வாத₃நிஷ்ட ஜநார்த₃நே (அ)ப்ரதி பக்ஷத்வாத்
அப்ரதித₂꞉ ॥
ஒத்தார் மிக்காரை இலையாய மாயன் -2-3-2-

ஜனார்த்தனர் என்னும் பெயருக்குத் தக்கபடி விரோதிகளை அழிப்பதில் தடுப்பவர் யாரும் இல்லாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எதிரிகள் எவரும் இல்லாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எதிரிகள் அற்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

639. அப்ரதிரதாய நம:

ப்ரதிரத: ப்ரதிபக்ஷோSஸ்ய ‘ப்ரதிரத:’ அதாவது அவரை எதிர்க்கவல்லவர்கள் (எதிரிகள்)

ந வித்யத இதி காணப்படவில்லை

அப்ரதிரத: எனவே பகவான் ‘அப்ரதிரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானை எதிர்க்க வல்லவர்கள் எவருமில்லை. எனவே அவர் ‘அப்ரதிரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஹிரண்யகஶிபு, இராவணன், கும்பகர்ணன், ஶிஶுபாலன் முதலானோர் பகவானை எதிர்த்தார்களே என்று கேட்கத் தோன்றும். அவர்கள் எவருமே பகவானுக்கு இணையானவர்கள் இல்லை.

மேலும், அவர்கள் உண்மையில் பகவானின் த்வார பாலகர்கள் ஆவர். ஸனத்குமாரரின் சாபத்தால் பகவானை எதிர்த்தனரே அன்றி உண்மையில் அவர்கள் பகவானின் எதிரிகள் இல்லை.

645. அப்ரதிராதா – பொருத்தமற்றது

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘பிரதிராதா ப்ரதிபக்ஷா அஸ்ய ந வித்யதே இதி அப்ரதீரதா: அவருக்கு எதிர்ப்பும் பொருத்தமும் இல்லை, எனவே அவர் அப்ரதிராதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

‘பிரதி-ரதன்’ என்பது ரதத்தில் ஏற்றப்பட்ட சண்டையில் மற்றொருவரை எதிர்க்கக்கூடியவர். அ-பிரதி-ரதன் என்பவன், தன்னை இவ்வாறு எதிர்கொள்ளும் நபர் இல்லாதவன். பகவான் ஈடு இணையற்றவர், ஏனெனில் யாராலும் அவரது தேரின் முன் நேரடியாக நின்று அவரைப் போரில் வெற்றிகரமாக ஈடுபடுத்த முடியாது – ‘ந ப்ரதி-ரதாஹ் ஸமானா சக்திமான் கோ’பி யஸ்ய இதி அ-ப்ரதி-ரதா’, அவர் பொருத்தமற்றவர், எனவே அவர் அப்ரதிரதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருவாய் மொழி (2.3.2) – “ஒத்தார் மிக்காரை இளையா மாயன்” என்று குறிப்பிடுகிறார், அதாவது உயர்ந்தவர் மற்றும் ஒப்பற்றவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஜனார்தனன் (துன்மார்க்கரைத் துன்புறுத்துபவர்) என்று விளக்கம் தருகிறார், அவர் நிகரற்றவர், அவரைத் தடுக்க யாரும் இல்லை.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ் பகவத் கீதையில் இருந்து (அத்தியாயம் 11 வசனம் 43) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு அர்ஜுனன் கூறுகிறார்:
பிதாஸி லோகஸ்ய சராசரஸ்ய த்வம் அஸ்ய பூஜ்யஸ் ச குருர் கரியன் ந த்வத்
-ஸமோ ‘ஸ்தி அப்யாதிகா குதோ ‘நியோ லோக-த்ரேயே’ நீ-பிரபாவ அப்ரதிமா . இந்த முழுமையான பிரபஞ்ச வெளிப்பாட்டின் தந்தை, வணங்கப்படும் தலைவர், ஆன்மீக குரு. உனக்கு நிகரான எவரும் இல்லை, மூன்று உலகிலும் உன்னை விட பெரியவர் எப்படி இருக்க முடியும்?” நீங்கள் அளவிட முடியாதவர்.

விஷ்ணுவின் அன்பான சந்நிதியில் அனைவரும் தோற்கடிக்கப்படுகிறார்கள், அவரை எதிர்க்கவோ அல்லது அவரை அச்சுறுத்தவோ கூட யாரும் இல்லை என்பது சுவாமி சின்மயாநந்தாவின் விளக்கம்.

646-பிரத்யும்ன –
தன்னை பிரகாசிப்பிக்குமவன் -கிட்டினாரை விளங்கச் செய்பவன் –கீழ் அநிருத்தனை விளக்கி இதில் பிரத்யும்ன-ப்ரக்ருஷ்டமாகத் தன்னையே த்யுதி விளங்கச் செய்பவன் -தான் விளங்குகிறான் என்றும் விளங்கச் செய்கிறான் என்றும்

ஆத்ம ப்ரத்₃யோதநாத்
ப்ரத்₃யும்ந ।
* ப்ரத்₃யோதயிதா , இதி மௌலா ।
*ப்ரத்₃யும்ந்ந ꞉ புருஷோத்தம꞉, அதி₄ஷ்டா₂ய ஸ்தி₂த꞉ ஸாஷாத்₃ப₄க்தாநாம் ஸுக₃தி ப்ரத₃꞉ ॥

உலகனைத்தும் விளங்கும் சோதி-பெருமாள் திரு 10-1-
திரு வல்லிக் கேணி -ஸ்ரீ வேங்கட கிருஷ்ணன் தன் பௌதரன் பிரத்யும்னன் உடன் சேவை சாதிக்கிறான் –

சிறந்த ஆத்ம ப்ரகாசம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

பிரத்யும்னன் என்னும் வ்யூஹமாக இருப்பவர் -சிறந்த செல்வம் உள்ளவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயர்ந்த புகழ் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

640. ப்ரத்யும்னாய நம:

ப்ரக்ருஶ்டம் மிகச்சிறந்த

த்யும்னம் த்ரவிணம் ‘த்யும்னம்’ அதாவது செல்வத்தை

அஸ்யேதி உடையவராதலால்

ப்ரத்யும்ன: பகவான் ‘ப்ரத்யும்ன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மிகச்சிறந்த செல்வத்தை உடையவராதலால் பகவான் ‘ப்ரத்யும்ன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

சதுர்வ்யூஹாத்மா வா நான்கு வ்யூஹங்களில் ஒன்றான

ப்ரத்யும்ன: ‘ப்ரத்யும்னன்’ ஆவார்.

வாஸுதேவ, ஸங்கர்ஶண, ப்ரத்யும்ன, அநிருத்த என்ற நான்கு வ்யூஹங்களில் மூன்றாவது வ்யூஹமாக பகவான் ‘ப்ரத்யும்ன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

646. ப்ரத்யும்னா – ஜீவர்களை ஒளிரச் செய்பவன்

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன, அதாவது:

1. ஜீவர்களை ஒளிரச் செய்பவர்
2. எவருடைய செல்வம் உயர்ந்த நிலையில் இருக்கிறதோ அவர்
3. ஆசைகள் அனைத்தையும் அருளுபவர்
4. பெரும் பலம் கொண்டவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை இரண்டு விதமாக விளக்குகிறார், முதலாவது ‘ப்ரகிருஷ்டம் த்யும்னம் த்ராவிணம் அஸ்ய இதி ப்ரத்யும்னஹ் – அவர் உயர்ந்த வரிசையின் செல்வத்தை உடையவர் எனவே அவர் பிரத்யும்னா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். த்யும்னம் என்றால் செல்வம் அல்லது செழிப்பு மற்றும் பகவானுக்கு இறுதிச் செல்வம் உள்ளது என்பதன் அடிப்படையில் இது அமைந்துள்ளது, ஏனெனில் அவர் எல்லாவற்றையும் சொந்தமாக்குகிறார், உண்மையில் செல்வத்தின் தேவி ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மி (ஸ்ரீதரா) உட்பட முழு பிரபஞ்சமும்.

இரண்டாவது விளக்கம் பிரத்யும்னனின் வ்யூஹ வடிவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் ‘பிரத்யும்னா, சதுர்வ்யுஹாத்மா வா – ப்ரத்யும்னா’ என்று கூறுகிறார், அதாவது பகவானின் நான்கு வெளிப்பாடுகளில் அவர் ஒருவர், எனவே அவர் பிரத்யும்னா’. த்யும்னம் என்ற சொல்லுக்கு செல்வம், பொலிவு என்று பொருள். ஸ்ரீ சங்கரர் முந்தைய அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பிந்தைய அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் “ஆத்ம ப்ரத்யோதவான் ப்ரத்யும்னஹ்” – அவர் தனிப்பட்ட ஆன்மாக்களை பிரகாசமாக்குகிறார்.

பிரத்யும்னன் படைப்பின் பொறுப்பாளர் மற்றும் ஐஸ்வர்யா மற்றும் வீர்யாவின் தலைமைத்துவத்தைக் கொண்டவர். சென்னையில் உள்ள டிரிப்ளிகேன் பார்த்தசாரதி கோயிலில் கிருஷ்ணர் அனிருத்தன் மற்றும் பிரத்யும்னனுடன் தனது தெய்வீக இருப்பைக் கொண்டிருக்கிறார். தமிழ்நாட்டில் கும்பகோணத்திற்கு அருகில் உள்ள திருவனூரில் உள்ள நாச்சியார் கோயிலில் நான்கு வியூக வடிவங்களிலும் பகவான் இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் என்பது ப்ரா + த்யு + ம்ன (ப்ர – பிரக்ருஷ்டா, உத்க்ருஷ்டா – மேன்மை; த்யு – பளபளப்பு; ம்ன – அபயஸே – திரும்பத் திரும்ப பொருள் பெறுகிறது. இதனால், பகவான் தனது சிறப்புப் பொலிவை மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுத்துகிறார். சூரியன், அதனால் அவன் பிரத்யும்னா என்று அழைக்கப்படுகிறான்; அல்லது பிறப்பிற்குப் பிறகு மீண்டும் மீண்டும் ஜீவர்களுக்குப் பொலிவைக் கொடுப்பதால்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் த்யும்னம் என்ற சொல்லுக்கு “ஆசை” என்ற கூடுதல் பொருளைக் கொடுக்கிறார். பிரத்யும்னன் மனசுக்கான தெய்வம், இந்த பாத்திரத்தில் அவர் படைப்பின் வாழ்வாதாரத்திற்கு பங்களிக்கும் ஆசைகளை நம்மில் உருவாக்குகிறார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளரின் ஆசைகள் நிறைவேறும் பக்தர்களின் ஆன்மாவை உணர வேண்டும் என்று விளக்கம் தருகிறார். ஆசைகளில் சிறந்தது சுய-உணர்தல் மற்றும் அவருக்கு நித்திய சேவை செய்வது. அவர் ஒருவரே இதை நிறைவேற்ற முடியும், எனவே அவர் பிரத்யும்னா என்று அழைக்கப்படுகிறார் – எல்லா ஆசைகளையும் வழங்குபவர்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ‘த்யும்னம்’ என்பதற்கு ‘பலம்’ அல்லது பலம் என்று பொருள்படும் மற்றும் ‘வலிமையை வேறுபடுத்தியவர் – பிரகிருஷ்டம் த்யும்னம் பலம் யஸ்ய இதி ப்ரத்யும்னா’ என்று பொருள் தருகிறார்.

647-அமித விக்கிரம
அளவற்ற அடிகளை உடையவன்-மித அளவுக்கு உட்பட்ட- க்ரம அடி -விக்ரம விசேஷமான அடிகளை உடையவன் -இங்கு அர்ச்சையில் அளவற்ற அடிகள் கொண்டவன்

த்ரை லோக்யே (அ)ப்யபர்யவ ஸித விக்ரமத்வாத் த்ரிவிக்ரம꞉;
அமித விக்ரம꞉ ।
யாமுநம் ஜலம் ஆஸ்ரித்ய தேவ தேவஸ் த்ரிவிக்ரம ஸ்தித கமல ஸம்பூதா ந்ருணாம் ச ஸூகதி ப்ரத–
தாமரையில் அமர்ந்துள்ள நான்முகனே தேவர்களின் தேவனும் த்ரிவிக்ரமனுமாகிய
ஸர்வேஸ்வரன் யமுனைக் கரையில் நிலையாக நின்று அனைத்து புருஷார்த்தங்களையும் அளிக்கிறான்

ஸ்வேத வராகப் பெருமாள் -கறுமை வராகப் பெருமாள் -யமுனை தீரத்தில் இன்றும் சேவிக்கிறோம்

அர்ச்சை எல்லா யுகங்களிலும் எல்லா தேசங்களிலும் உண்டே -ராமருக்காக தேவர்களை பூஜித்ததும் -ருக்மிணி குல தெய்வத்தை கோயில் -ராமபிரியன் கண்ணன் பலராமனால் ஆராதிக்கப் பட்டவன்
ராமன் கண்ணன் மித விக்ரமன் -அர்ச்சை அமித விக்ரமன் -அஸ்தி தீர்த்தம் பிரகாசிக்காமல் -64 சதுர் யுகப் பெருமாள் திருக் கண்ணபுரம் உண்டே-திரு வெள்ளறை -ஆதி கோயில் -திருவரங்கத்துக்கும் முன்பே உண்டே

தாள்கள் ஆயிரத்தாய் ..பெரிய அப்பனே -8-1-10-
முன்பே 519 பார்த்தோம் -அளவற்ற தேஜஸ் என்னவுமாம்

த்ரிவிக்ரம திரு வவதாரத்தில் மூவுலகங்களிலும் தமது திருவடிப் பதிப்பு அடங்காதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

அளவற்ற மகிமை யுடையவர் -யாராலும் பீடிக்கப் படாத பராக்கிரமம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லையற்ற வீரம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

641. அமிதவிக்ரமாயநம:

அமிதோS(அ)துலிதோ ‘அமித:’ அதாவது அளவிடமுடியாத

விக்ரமோSஸ்ய இதி விக்ரமம் அதாவது வல்லமை (அல்லது வீரம்)  உடையவராதலால்

அமிதவிக்ரம: பகவான் ‘அமிதவிக்ரம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அளவிடமுடியாத வல்லமை (அல்லது வீரம்) உடையவராதலால் பகவான் ‘அமிதவிக்ரம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அஹிம்ஸித மற்றவரை துன்புறுத்தாத

விக்ரமோ வா வீரத்தை உடையவராதலால்

அமிதவிக்ரம: பகவான் ‘அமிதவிக்ரம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மற்றவரை துன்புறுத்தாத வீரத்தை உடையவராதலால் பகவான் ‘அமிதவிக்ரம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது வீரத்தை மற்றவரை துன்புறுத்துவதற்காக பயன்படுத்துவதில்லை. அஸுரர்கள் தர்மத்தை மீறியும், பக்தர்களை துன்புறுத்தியும், பகவானை எதிர்த்ததாலுமே அவரால் துன்புறுத்தப்பட்டனர். தர்மத்தை மீறாத (ப்ரஹலாதன், விபீடணன் முதலிய) அசுரர்களை அவர் துன்புறுத்துவதில்லை.

—————–

647. அமிதவிக்ரம – அளவிட முடியாத படிகளை உடையவர்

இந்த நாமம் முன்பு நம 519 (ஸ்லோகம் 55) என ஏற்பட்டது. ‘மிதா’ என்ற சொல்லுக்கு அளவிடக்கூடியது அல்லது வரம்புக்குட்பட்டது மற்றும் ‘அமிதா’ என்பது வரம்பற்ற அல்லது அளவிட முடியாதது அல்லது மகத்தானது என்று பொருள்படும். விக்ரமன் என்பது வீரம் அல்லது வீரம். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இரண்டு விளக்கங்களை வழங்குகிறார், முதலாவது ‘அமிதா அதுலிதா விக்ரமஹ் அஸ்ய இதி அமிதவிக்ரமஹ் – அவருக்கு எல்லையற்ற பராக்கிரமம் இருப்பதால் அவர் அமிதவிக்ரமா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இரண்டாவது விளக்கம் ‘அஹிம்சித விக்ரமஹ் வா அமிதவிக்ரமஹ் – அவரது வீரம் வேறு யாராலும் காயப்படுத்தப்படவில்லை அல்லது நிராகரிக்கப்படவில்லை, எனவே அவர் அமிதவிக்ரமா’.

ராவணன் அல்லது சிசுபாலன் போன்ற பலர் அவரது வீரத்தை சேதப்படுத்த அல்லது காயப்படுத்த முயன்றனர், ஆனால் யாராலும் அவரை வெல்ல முடியவில்லை. அவர் உண்மையிலேயே அமிதவிக்ரமா அல்லது வரம்பற்ற வீரம் கொண்டவர்.

‘விக்ரமா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘அடி’ என்பதும் பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை பகவானின் திரி-விக்ரம அவதாரத்தின் பின்னணியில் விளக்குகிறார் – “த்ரைலோக்யே’பி அபர்ய வசித விக்ரமத்வாத் த்ரிவிக்ரமஹ் அமிதா-விக்ரமஹ் – திரிவிக்ரமனாக அவதரித்ததில், மூன்று உலகங்களும் அவருடைய மூன்று படிகளுக்குப் பொருந்தவில்லை. எனவே அவர் அமிதவிக்ரமா”.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ‘அமிதா’ என்பதற்கு ‘எண்ணற்ற’ என்று பொருள் கொண்டு, அவருக்கு எண்ணற்ற அடிகள் உண்டு என்று விளக்கம் தருகிறார் – தாழ்கள் ஆயிரத்தை பேர்கள் ஆயிரத்தை தமியனேன் பெரிய அப்பனே (திருவாய் மொழி 8.1.10 முதல்) – ஓ ஆயிரம் கரங்கள் மற்றும் ஆயிரம் தலைகள், ஆயிரம் தாமரை கண்கள், ஆயிரம் அடிகள் மற்றும் ஆயிரம் பெயர்கள்! புருஷ சூக்தத்தில் முதல் வசனம் – ஸஹஸ்ர சிர்ஷ புருஷ; sahasrakshah sahasra Paat என்பதும் இறைவன் எங்கும் நிறைந்திருப்பதற்கு ஒத்த அர்த்தத்தை தெரிவிக்கிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், ப்ரத்யும்னன் மானஸின் அதிபதியாக இருப்பதால், பிரத்யும்னனாக தனது பாத்திரத்தில் அளவற்ற வேகத்துடன் (மனதின் சக்தி) செயல்படுகிறார், எனவே அவர் அமிதவிக்ரமா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார் என்பதைக் கவனிப்பதன் மூலம் முந்தைய நாமத்துடன் தொடர்பை ஏற்படுத்துகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, ஸ்ரீமன் நாராயணராக, அளவிட முடியாத பராக்கிரமசாலி, சர்வ வல்லமை படைத்தவர், அவரை எதிர்த்து யாரும் நிற்க முடியாது என்று குறிப்பிடுகிறார்.

———-

639-அர்ச்சிஷ்மான் –
பக்தர்களுக்கு மறைந்து இருக்கும் தம் பெருமையை அறியும்படி அவர்கள் உட் கண்களையும்  வெளிக் கண்களையும்
திறக்கும் திறமை உள்ள பேரொளி யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஒளியுள்ள சந்திர சூரியர்களுக்கும் ஒளி கொடுக்கும் சிறந்த ஒளி யுள்ளவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒளிக் கதிர்கள் யுள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————

640-அர்ச்சித-
எக்காலமும் எல்லாப் புண்ய ஷேத்ரங்களிலும் உள்ள கோவில்களிலும் வீடுகளிலும் பக்தர்கள் கண்ணால் கண்டு பூஜிப்பதற்கு எளிய
அர்ச்ச்சாவதாரம் செய்து இருப்பவர் -பரத்வம் போலே தூர தேசம் இல்லை -விபவம் போலே காலாந்தரம் இல்லை -பாஞ்சராத்ரம்
போதாயன  ஸ்ம்ருதி ஸ்ரீ வைஷ்ணவ புராணம் முதலியவற்றால் அர்ச்சாவதார தத்வ ரகச்யம் அறியப் பட வேண்டியதாகும் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லோராலும் பூஜிக்கப் படும் பிரம்மா முதலான தேவர்களாலும் பூஜிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரம்மா முதலானவர்களால் அர்ச்சிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————

641-கும்ப –
அவரவர் கண்ணால் கண்டு பழகிய உருவங்களுக்கு ஒப்பான வடிவழகு முதலியவற்றால் பக்தர்களால் விரும்பப் படுபவர் –
கு -எனப்படும் பூமியாகிய ஷேத்ரங்கள் கோயில்கள் முதலியவற்றில் த்யானம் ஆராதனம் முதலியவற்றுக்கு விஷயமாகும்படி பிரகாசிப்பவர் –
பிறப்பு இறப்புகளினால் சம்பந்தம் உள்ள பூமியில் யமபடர்களால் ஏற்படும் பயன்களைப் போக்கும் மகா பிரபாவத்துடன் பிரகாசிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

உடலை விட்டவர்களுக்கு அவர்களுடைய புன்யங்களுக்கு ஏற்ப பகவானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வதால் அல்லது
புண்ணியப் பிறவிகளில் பிறப்பதனால் பகவானை அடைவது தெரிவிக்கப் படுகிறது –ஸ்ரீ சங்கரர் –

குடம் போலே எல்லாம் தம்மிடத்தில் வைக்கப் பட்டவர் -ஆதாரமாக இருப்பவர் –
பூமியைப் பிரகாசமாக விளங்கும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

642-விஸூத்தாத்மா-
தமது வைபவத்தை எல்லாம் பக்தர்களுக்கே வழங்கி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

முக் குணங்களையும் கடந்த பரிசுத்த ஸ்வரூபம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தெளிவான தன்மை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————–

643-விசோதன-
திவ்ய ஷேத்ரங்களில் உடலை விட்டவர்கள் தம்மை அடைவதற்குத் தகுதி உடையவர்களாகும் படி பரிசுத்தராக ஆக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம்மை நினைத்த மாத்திரத்தில் பாவங்களைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உதீர்ணஸ் சர்வதஸ் சஷூர நீஸஸ் சாஸ்வத்தஸ் ஸ்திர
பூசயோ பூஷணோ பூதிர் அசோகஸ் சோக நாசன–67-

இந்த அறுபத்தேழாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

630-உதீர்ண:, 631. ஸர்வதஸ்சக்ஷு:, 632. அனீஶ:, 633. ஶாஶ்வதஸ்திர:|

634-பூஶய:, 635. பூஶண:, 636. பூதி:, 637. விஶோக:அல்லது அசோகா, 638. ஶோகநாஶன: ||

எல்லா வகையிலும் எல்லா உயிர்களுக்கும் மேலானவன்; அனைத்தையும் பார்ப்பவர் மற்றும் எங்கும் நிறைந்தவர். அவர் மீது எஜமானர் இல்லை, அவர் நித்தியமானவர் மற்றும் நிலையானவர். அவர் பூமியில் உறங்கி, இவ்வுலகில் தோன்றும் பக்தர்களின் வேண்டுகோளை ஒத்திவைத்து, பல்வேறு வடிவங்களில் தோன்றுகிறார். அவர் தனது பல அவதாரங்கள் மூலம் உலகிற்கு ஒரு அலங்காரமாக இருக்கிறார். அவர் தனது பக்தர்களுக்கு ஒரு பொக்கிஷமாக இருக்கிறார் மற்றும் எல்லையற்ற பேரின்பத்தில் இருக்கிறார். அவர் துக்கங்களை அழிப்பவர் மற்றும் மோட்சத்தை அளித்து சம்சாரப் பெருங்கடலில் இருந்து தனது பக்தர்களை விடுவிக்கிறார்.

உதீர்ண: — தம் எளிவரும் இயல்பினாலும், எல்லையில்லாக் கருணையினாலும் பக்தர்களுக்குக் கட்கண்ணால் காணவும் தம்மை வெளிப்படுத்துகிறார்
ஸர்வதச்சக்ஷு: — அவருடைய அளவிலாக் கருணையால் அனைவரும் காணலாம்படி கோவில்களில் அர்ச்சா மூர்த்தியாகக் காட்சியளிக்கிறார்.
(மிக உயர்ந்த பரம்பொருளை எப்படி நாம் அணுகுவது என்ற பக்தர்களின் சந்தேகத்தை முற்றிலும் நீக்குகிறார்
என்ற திருநாமமான சின்னஸம்சய: என்பதற்கு விளக்கம் இந்த நாமம். கண்ணுக்கு விஷயமாகும் ஒன்றில் ஐயங்களே ஏற்பட முடியாதன்றோ!)
அநீச: — அவ்வாறு கோவில்களில் காட்சி தரும்பொழுது தம்முடைய ஈச்வரத் தன்மையை முற்றிலும் அடக்கிக்கொண்டு
பக்தர்களின் இஷ்டத்திற்கு முற்றிலும் சார்ந்தவராய்த் தம்மை வைத்துக் கொள்கிறார்
சாச்வதஸ்ஸ்திர: — கோவில்களிலும் அர்ச்சா மூர்த்திகளில் பக்தர்களைச் சார்ந்தவண்ணம் தம்மை அவர் நிறுத்திக் கொண்டாலும்,
நித்யவிபூதியில் என்ன ஸ்வரூபத்தோடு எழுந்தருளியுள்ளாரோ அந்த ஸ்வரூபத்தில் சிறிதும் மாற்றமின்றியே நிலையாக எழுந்தருளியுள்ளார்
பூசய: — தரிசனம் தந்து மறைந்துவிடும் சமாதிநிலை போலன்றி, கண்காணச் சிலகாலம் இருந்து பின் மறைந்துவிடும் அவதாரம் போலன்றி, இருப்பதையே காணமுடியாத பரத்துவ நிலை போலன்றி, இருந்தாலும் ஒளிந்துகொண்டிருக்கும் அந்தர்யாமி நிலை போலன்றி என்றென்றும் மாறாது, மறையாது காட்சிதரும் அர்ச்சாமூர்த்தியாக இருப்பவர். அதுவும் என்றும் உங்களை விட்டுப் பிரியேன் என்று சொல்வது போல் கோவில்களில் படுத்த திருக்கோலத்தில் காட்சி தருபவர்
பூஷண: — தம் அவதாரங்களால் புவிக்கு அணிகலனாய் இருப்பவர்; அர்ச்சா மூர்த்தியாய் எழுந்தருளிப் பக்தர்கள் தரும் அணிகளையும் ஏற்றுக் காட்சி தருபவர்.
பூதி: — நிதியினைப் பவளத் தூணை என்றபடிப் பக்தர்களுக்கு அனைத்துவிதச் செல்வமாகவும் இருப்பவர்
அசோக: — கதியற்றவர்களைக் காப்பவர் ஆகையால் சோகமே அண்டாதவராய் இருக்கிறார்
சோகநாசந: — தம்மைக் காணாது துயருறுவோர் யாராயினும் அவர்தம் சோகத்தைத் தவறாமல் போக்கியருள்பவர்

அனைத்து உயிரினங்களையும் கடந்தவன் {உதீர்ணன்},
திசைகள் அனைத்திலும் பரந்த பார்வை கொண்டவன் {ஸர்வதர்க்ஷு},
தலைவனற்றவன் {அநீசன்},
எக்காலத்திலும் நேரும் மாற்றங்கள் அனைத்தையும் கடந்திருப்பவன் {சாஸ்வதஸ்திரன்},
(ராமனின் வடிவில்) வெறுந்தரையில் கிடந்தவன் {பூசயன்},
(தன் அவதாரங்களின் மூலம்) பூமியை அலங்கரிப்பவன் {பூஷணன்},
பலத்தின் சுயமாக இருப்பவன் {பூதி},
துன்பங்கள் அனைத்தையும் கடந்தவன் {விசோகன்)},
தன்னை வழிபடுபவர்கள் அனைவரும் தன்னை நினைத்ததும் அவர்களின் துன்பங்களைக் களைபவன் {சோகநாசநன்};(80)

ஸ்ரீ அர்ச்சாவதாரம் -கண்களுக்கு புலப்படும் சௌலப்யம் –

630-உதீர்ண-அனைவரும் கண்ணால் காணும்படி அவதரிப்பவர் –
631-சர்வதஸ் சஷூ -அவதாரத்துக்கு பிற்பட்டவர்களுக்கும் அர்ச்சை விக்ரஹ உருவில் கோயில் கொண்டு அனைவராலும் தர்சிக்கப் படுபவர் –
632-அ நீஸ–நீராடவும் உண்ணவும் பிறரை எதிர் பார்க்கிறபடியால் அர்ச்சையில் சுதந்தரமாக இல்லாதவர் –
633-சாச்வதஸ்திர -அவதாரங்களைப் போலே முடிந்து போகாமல் அர்ச்சையில் பல வடிவங்களில் எக்காலமும் இருப்பவர் –
634-பூசய–கோயில்களில் பக்தர்கள் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க பூமியிலே சயனித்தவர்-
635-பூஷண-எளிமை குணத்தால் அலங்கரிக்கப் பட்டவர் –
636-பூதி -தன் பக்தர்களுக்கு உலகச் செல்வம் மற்றும் பக்திச் செல்வம் ஆகிய அனைத்துமாய் இருப்பவர் –
637-அஸோக-தன் அடியார்களைக் காக்கிற படியால் சோகம் துன்பம் அற்று இருப்பவர்
638-சோக நாசன –இவனைப் பிரிவதே துன்பம் என்று இருக்கும் பக்தர்கள் நடுவே இருந்து அந்த துன்பத்தைப் போக்குபவர்

3-32-அர்ச்சாவதாரம் பரமான திரு நாமங்கள் -630-660-

கீழ் ஸுலப்ய பரமான நான்கு திரு நாமங்களை அர்ச்சைக்குச் சேரும் என்றுமாம்
செய்ய பரத்வமும் சீரார் வ்யூஹமுமாய் –எய்துபவர்க்கு இவ்வுலகில் அர்ச்சை எளிதாகும்
பக்தி பாரவஸ்யத்தாலே- பிரேமாதிக்யம் மூலம் ஆழ்வார்கள் பிரபன்னர்
ஞாநாதிக்யம் மூலம் ஆச்சார்யர்கள் பிரபன்னர்கள்
அஞ்ஞானம் மூலம் அஸ்மதாதிகள் பிரபன்னர்கள்
ப்ரபத்திக்கு காரணங்கள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும் பிரபத்திக்கு விஷயம் ஒன்றே -குண பூர்த்தி உள்ள அர்ச்சையிலே சரணாகதி
ஆவரண ஜலம் பூ கத ஜலம் பெருக்காறு -அதிலே தேங்கிய மடுக்கள் அர்ச்சை

பின்னானார் வணங்கும் சோதி –
தீர்த்தம் பிரசாதிக்காமல் ஸம்ஸாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது பேரேன் என்று கிடக்குமவன்

630-உதீர்ண-நன்றாக விளங்குபவன் –

கத₂ம்? (எவ்வாறு சின்ன சம்சய-சம்சயம் போக்குகிறான் என்றால் )சர்ம சக்ஷுஷாமபி ப்ரத்யஷ யோக்₃யக்₃யத்வேந
உதீ₃ர்ண ꞉(சர்ம-தோல் கண்- வெளிக் கண் ஸகல மனுஷ நயன விஷயதாங்கன்-காட்டவே காண்கிறோம்)– உல்லஸித꞉
கட்கிலீ உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் -என்ன -காட்டவே கண்டு வாழும் -என்று –
சீலத்தால் –அவதாரங்களால் -தன் திருமேனியைக் காணும்படி விளங்குபவன் –
காட்டித் தன் கனை கழல்கள் கடு நரகம் புகல் ஒழித்த எம்பெருமான் -10-6-1-

கண்ணே உன்னைக் காண ஏக சிந்தையாய்-காட்டவே கண்டார்கள்
அர்ஜுனனுக்கு கண்ணையும் கொடுத்து காட்சியும் அருளினான்
கண்டேன் -காட்டித் தன் கனை கழல்கள் கடு நரகம் புகல் ஒழித்த எம்பெருமான்-

வெளிக் கண்ணாலும் காணும்படி வெளிப்படையாக திருவவதரிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாப் பிராணிகளுக்கும் மேலானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரளய காலத்தில் ருத்ரனை சம்ஹரிப்பவர் -உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

624. உதீர்ணாய நம:

ஸர்வபூதேப்ய: அனைத்து ஜீவராசிகளைக் (உயிரினங்களைக்) காட்டிலும்

ஸமுத்ரிக்தத்வாத் மிகவும் உயர்ந்தவரானபடியால்

உதீர்ண: பகவான் ‘உதீர்ண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து ஜீவராசிகளைக் (உயிரினங்களைக்) காட்டிலும் மிகவும் உயர்ந்தவரானபடியால் பகவான் ‘உதீர்ண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

630. உதீர்னா – அவர் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் மேலானவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸர்வபூதேப்யாஹ் சாமுத்ரிக்தத்வாத் உதீர்ணாஹ் – எல்லா வகையிலும் எல்லா உயிர்களுக்கும் மேலானவர், எனவே அவர் உதீர்ணா’ என்று விளக்குகிறார். அவர் சர்வ-வ்யாபி மற்றும் சர்வ-அந்தர்யாமி மற்றும் அறிவிலும் சக்தியிலும் அனைவரின் மீதும் கோபுரமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் உதீர்ணா.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை, பகவான் நம்மிடையே ஒருவராக மாறி, ராமராகவும், கிருஷ்ணராகவும் அவதாரங்களை எடுத்து நம்மை சரியான பாதையில் வழிநடத்தும் சூழலில் விளக்குகிறார். அவர் தனது பக்தர்களை உயர்த்துவதற்கு முன்மாதிரியாக வழிநடத்துகிறார், எனவே அவர் உதிர்னா ஆவார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் “உத்” மற்றும் ரு – கதௌ – என்ற மூலத்திலிருந்து தொடங்கும் சொற்களைப் பெறுகிறார், மேலும் உதிர்னாவிற்கு எல்லா உயிரினங்களுக்கும் மேலானவர் என்று பொருள் தருகிறார். அவர் எல்லோரையும் உயர்த்துகிறார் என்பது அவரது மாற்று விளக்கம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜரும் இதே போன்ற விளக்கத்தை அளித்து, ‘உத் அபியுதயம் ர்ச்சாஹதி – ப்ராபயதி ஸ்ம ஏவ ஸதைவ ஸ்வஶ்ரிதாநாம் இதி உதீர்ணஹ்’ – இவ்வாறு, உத்திலிருந்து நாமத்தையும், ரு என்ற மூலத்தையும் பெற்று, பகவான் என்று பொருள் தருகிறார். உதிர்னா என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் தனது பக்தர்களை அவரை அடையத் தூக்குகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பகவான் எல்லா வகையிலும் மேலானவர் என்பதை விளக்குகிறார். அவரது வடிவத்தின் அளவு, அவர் எல்லாவற்றையும் ஊடுருவி இருக்கிறார், மேலும் அனைத்தும் அவரது உடலுக்குள் உள்ளது, எனவே அவரை விட பெரிய உருவம் கொண்டவர்கள் யாரும் இல்லை. சக்தியின் மேன்மையில், அவரை விட உயர்ந்தவர்கள் யாரும் இல்லை என்பதை அவருடைய பல அவதாரங்கள் மூலம் நாம் அறிவோம். இந்திரியங்களையும் மனதையும் கட்டுப்படுத்தும் வகையில், பகவான் யோகீஸ்வரராக இருக்கிறார், மேலும் இந்த அம்சத்திலும் அவரை விட உயர்ந்தவர் யாரும் இல்லை. கோகுலத்தில் தனது லீலைகள் மூலம் அன்பைப் பகிர்ந்து கொள்வதில் தனக்கு நிகர் எவருமில்லை என்பதை பகவான் நிரூபித்தார். அறிவு என்று வரும்போது, ​​அவனே முடிவான அறிவாளி. இதனால், எந்த அம்சத்தைப் பார்த்தாலும், அவரை விட உயர்ந்தது எதுவுமில்லை.

631-சர்வதஶ் சஷூ –யாவரும் தம் கண்ணால் காணும்படி–இருப்பவன்-குளிரக் கடாஷிப்பவன் என்னவுமாம்

இயற்கையாகவே கண்ணுக்கு விஷயம் உதீர்ண-நன்றாக விளங்குபவன் –கீழ்
எந்த அவஸ்தையிலும் தன்னை விஷயமாகி அருள்கிறான் இதில்-இரண்டாலும் –அதஶ் சி₂ந்ந ஸம்ஶயத்வம் ஸித்₃த₄ம்

அதோ(அ)ஸ்மதா ₃தி₃சக்ஷூம்ஷ்யபி தத் ஸாஷாத்கார கர்மாணீதி
ஸர்வதஶ் சக்ஷு꞉ ।
அதஶ் சி₂ந்ந ஸம்ஶயத்வம் ஸித்₃த₄ம் । ந ஹி ஸ்பஷ்ட ப்ரத்யஷே ஸம்ஶய꞉ ॥(ப்ரத்யக்ஷமாகக் கண்டபின்பு சங்கை ஏது)

எங்கும் தானாய நாங்கள் நாதன் -1-8-9-

வாஸாம் அகோசரம் -ஆனாலும் சீலக் குணத்தால் நம் கண்ணுக்கும் இலக்கு ஆக்கிக் கொண்டு அருள்கிறானே

விவ்ருணுதே தனும் ஸ்வயம் -பிரிய தமனாக இருப்பார்களை தானே வரித்து அருள்கிறான்

நம்முடைய கண்களுக்குப் புலப்படுபவர் -ஐயம் அற்றபடி கூறுகிறது –
தெளிவாய் பிரத்யஷமான விஷயத்தில் சந்தேஹம் இல்லை அன்றோ –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தமது ஞானத்தினால் எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முழுமையான கண்கள் யுடையவர் -எல்லா இடங்களிலும் கண்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

625. ஸர்வதஸ்சக்ஷுஸே நம:

ஸர்வத: அனைத்து திசைகளிலிருந்தும்

ஸர்வம் அனைத்தையும் (அனைவரையும்)

ஸ்வசைதன்யேன தனது உணர்வால் (அறிவுத்திறனால்)

பஶ்யதீதி பார்க்கிறார் (அறிகிறார்)

ஸர்வதஸ்சக்ஷு: எனவே, பகவான் ‘ஸர்வதஸ்சக்ஷு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எங்கும் நிறைந்துள்ள பரப்ரஹ்மமான பகவான் தனது இயற்கையான அறிவுத்திறனால் (உணர்வால்) அனைத்தையும் (அனைவரையும்) அனைத்து திசைகளிலிருந்தும் காண்கிறார். எனவே அவர் ‘ஸர்வதஸ்சக்ஷு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘விஸ்வதஸ்சக்ஷு:’ (ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத் 3.3)

ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (பரப்ரஹ்மத்திற்கு) உலகனைத்தையும் பரவும் கண்கள் (உள்ளன).

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

631. ஸர்வதாஷ்-சக்ஷு – எங்கும் கண்களை உடையவன், எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவன்

சர்வத் என்றால் எங்கும், சக்ஷு என்றால் கண், எனவே இந்த நாமம் என்றால் பகவான் எங்கும் கண்களைக் கொண்டிருக்கிறார். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை மேலும் விரிவுபடுத்துகிறார், ‘ஸர்வதஹ் ஸர்வம் ஸ்வசைதன்யேன பஷ்யதி இதி ஸர்வதாஶ்சக்ஷு: அவர் தனது சொந்த உணர்வைப் பயன்படுத்தி எல்லாவற்றையும் பார்க்க முடிகிறது, எனவே அவர் சர்வதாஷ்சக்ஷுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர், பகவான் அனைத்தையும் தனது பௌதீகக் கண்களால் பார்க்காமல், தனது அக உணர்வுக் கண்களால் பார்க்கிறார் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார். நம் புலன்கள் மூலம் உலகத்தை புலன் பொருள்களாக உணர்கிறோம் ஆனால் பகவான் எல்லாவற்றையும் தனது உணர்வில் நேரடியாகப் புரிந்துகொள்கிறார்.

ஸ்வேதாஷ்வதார உபநிஷத்தில் (3.3) அது ‘விஷ்வதாஸ் சக்ஷுஹ் – அவரது கண்கள் முழு பிரபஞ்சத்தையும் பரப்புகின்றன’ என்று கூறுகிறது. புருஷ சூக்தத்தில் ‘ஸஹஸ்ராக்ஷஸ் ஸஹஸ்ரபாத் – எண்ணற்ற கண்களும் எண்ணற்ற பாதங்களும் உடையவன்’ என்று கூறுகிறது.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 13 வசனம் 14 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
ஸர்வதஹ் பாணி-பதம் தத் ஸர்வதோ ‘க்ஷி-சிரோ-முகம்
ஸர்வதஹ் ஸ்ருதிமால் லோகே ஸர்வம் அவ்ர்த்ய திஷ்டதி || பொருள் : எங்கும் கை கால்களுடன்; கண்கள், தலைகள் மற்றும் முகங்கள் எல்லா இடங்களிலும், எல்லாவற்றையும் கேட்கும்; இந்த வழியில் பரமாத்மா இந்த உலகில் உள்ள அனைத்தையும் வியாபித்துள்ளது.

632-அநீச-ஈசனாய் இல்லாதவன்-அர்ச்சக பராதீனன் அகிலாத்ம ஸ்திதி

தத் பரேஷு(தத் பரர்- எல்லாமே கண்ணன் என்று இருக்கும் ஆழ்வார் போல்வர் )
அநீஶ꞉ –
தத₃தீ₄ந ஸ்நாந பரி கர்ம கோ₃ஷ்ட்₂யா தி₃
ஸர்வ அவஸ்த₂த்வாத் ॥
தன்னை பக்த பரதந்த்ரனாய் ஆக்கிக் கொண்டு -ஸ்நானம் செய்விக்கவும் பிறர் கையை எதிர் பார்த்து இருப்பவன் –
ஆய்ச்சியாகிய அன்னையால் அன்று வெண்ணெய் வார்த்தையுள் சீற்றமுண்டு அழு கூத்த வப்பன் -6-2-1-

ராமனை முனிவர்கள் ஆஸ்ரமத்திலும் கண்ணனைக் கோபிமார் கொய்சகத்திலும் தேடலாம் அன்றோ-அர்ச்சையில் சொல்லவும் வேண்டுமோ

ஸ்நானம் அலங்காரம் கோஷ்டி முதலிய எல்லாவற்றிலும் அடியவர்களுக்கு ஆட்பட்டு இருப்பதால்
ஸ்வதந்தரம் இல்லை –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தமக்கு மேல் ஈசன் இல்லாதவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

தமக்கு ஈசன் இல்லாதவர் -பிராணிகளுக்கு ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

626. அனீஶாய நம:

ந வித்யதேSஸ்யேஶ (ந வித்யதே அஸ்ய ஈஶ) (பகவானைக் காட்டிலும்) மேலான ஒரு ஈஸ்வரன் (கடவுள்) அறியப்படவில்லை

இதி அனீஶ: எனவே பகவான் ‘அனீஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(பகவானைக் காட்டிலும்) மேலான ஒரு ஈஸ்வரன் (கடவுள்) அறியப்படவில்லை இதி அனீஶ: எனவே பகவான் ‘அனீஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ந தஸ்யேஶே கஸ்சன’

அவருக்கு மேலான கடவுள் எவரும் இல்லை.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

———–

632. அனிஷா – அனைவருக்கும் எஜமானர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ந வித்யதே அஸ்ய ஈஷா இதி அனிஷாஹ் – அவர் மீது எஜமானர் இல்லை, எனவே அவர் அனிஷா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார் . லோகத்யக்ஷ, ஸுரத்யக்ஷ, தர்மாத்யாக்ஷ போன்ற நாமங்களில் நாம் பார்த்தபடியே பகவான் எல்லாருக்கும் இறைவன்.

நாராயண உபநிடதம் (3.2) கூறுகிறது ‘ந தஸ்யேஷே கச்சனா – அவர் அனைவருக்கும் எஜமானர் என்பதால் அவருக்கு எஜமானர் இல்லை’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் எல்லா உயிர்களுக்கும் இறைவன் என்று கூறுகிறார், ஆனால் அது அவரது பக்தர்களுக்கு வரும்போது, ​​அவர் தனது இறைவனை வலியுறுத்தவோ காட்டவோ இல்லை, மாறாக அவர்களுக்கு முற்றிலும் அடிபணிந்தவராக இருக்கிறார். நம 627 – விதேயாத்மாவின் விளக்கத்தில் இதற்கு முந்தைய ஸ்லோகத்தில் பல உதாரணங்களைப் பார்த்தோம். ராம அவதாரத்தில், அவர் கீழ்ப்படிதலுள்ள மகனாக இருந்தார், கிருஷ்ண அவதாரத்தில் அவர் சாந்தீபனி ரிஷியிடம் பணிவுடன் கற்றுக்கொண்டார். உப்பலியப்பன் கோவிலில் அவருக்கு உப்பு இல்லாமல் நெய்வேத்தியம் (உணவு பிரசாதம்) வழங்கப்படுகிறது. எனவே, இறைவன் தனது பக்தர்களுக்கு பணிவாகவும் பணிவாகவும் இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்தக் கருத்தை இன்னும் தெளிவாக முன்வைக்கிறார், பகவான் அவரைக் குளிப்பாட்டவும், அவருடைய அர்ச்ச வடிவில் அவருக்கு உணவளிக்கவும் நம்மைப் போன்றவர்களைச் சார்ந்து இருக்கிறார். நம்மாழ்வார் தனது பக்தர்களைச் சார்ந்திருக்கும் இந்தச் செயலை இவ்வாறு விவரிக்கிறார்:

‘அய்ச்சியாகிய அன்னையால் மற்றும் வெண்ணை வாழ்த்த அப்பான் (திருவாய் மொழி 6.2.11) – யசோதா தன் மீது கோபப்படக்கூடும் என்ற எண்ணத்தில் தான் யசோதாவிடம் எவ்வளவு அடிபணிந்தவர் என்பதைக் காட்ட அவர் அழுது அழுவதைக் காட்டுகிறார். திருடப்பட்ட வெண்ணெய் சம்பவம் பதிவாகியுள்ளது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத் 6.9 ஐக் குறிப்பிடுகிறார்:
ந தஸ்ய கச்சித் பதிரஸ்தி லோகே ந சேஷிதா நீவ ச தஸ்ய லிங்கம்
ச காரணம் கரணாதிபதிபோ ந சாஸ்ய கஷ்ரித்ஜனிதா ந ச திபஹ்
பொருள்: உலகில் எவரும் அவனுடைய எஜமானன் அல்ல, அவனைக் கட்டுப்படுத்தவும் இல்லை. அவரை அனுமானிக்க எந்த அடையாளமும் இல்லை. அனைத்திற்கும் காரணகர்த்தாவாகவும், தனிப்பட்ட ஆன்மாக்களின் ஆட்சியாளராகவும் இருக்கிறார். அவருக்கு பெற்றோர் இல்லை, அவருடைய இறைவன் என்று யாரும் இல்லை.

பக்தி நிறைந்த ஒருவன் பகவானையே தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதை தர்மச் சக்கரம் சுட்டிக் காட்டுகிறது. எனவே, பக்தியின் தலைவன் என்று யாரும் இல்லாத நிலைக்கு பக்தி ஒருவரை அழைத்துச் செல்லும். அதுவே பக்தியின் மகத்துவம்.

633-ஸாஸ்வத ஸ்திர-நிலையாய் நிற்பவன் -விபவம் போல் தீர்த்தம் பிரசாதிக்காமல் -குடி குஞ்சேஸ்வர ரெங்கேஸ்வர ஸீலாத் ஐடீ பூயதே  -ஸீலத்தில் ஆழ்ந்து ஜடமாகிறோமே-ஒருத்தனை வளைக்க ஊரை வளைப்பாரைப் போல்

ததோ₂(அ)ஸக்ருத் ப்ரத்யக்ஷீ க்ருத ஸதாதந நாநா பி₃ம்பா ₃க்ருதிர் அவ்யவஹிதஶ்ச திஷ்ட₂தீதி
ஸாஶ்வத ஸ்தி₂ர । ததோ₂ ச ஶ்ரீஸாத்த்வதே

பிம்பா க்ருத்யா ஆத்மநா பிம்பே சமாகம்ய அவதிஷ்டதி –ஸாத்வத சம்ஹிதை
தன்னுடைய அடியார்கள் வடிக்கின்ற பிம்ப ரூபங்களை ஏற்றுக் கொண்டு அந்த வடிவில் புகுந்து அப்படியே நிலைப்பவன் –

நின்ற ஆதிப்பிரான் நிற்க -4-10-1-கருட வாஹனும் நிற்க –
சம்சாரம் கிழங்கு அறும் வரையில் நிலை பெயராமல் நிற்பவன் -எம்பெருமான் –
தீர்த்தம் பிரசாதிக்காமல் –ஆயர் தேவு -நஞ்சீயர் திருவாராதனப் பெருமாள் -சதங்கை அழகியார்

பலவிதமான அர்ச்சா ரூபங்களை எடுத்து அடியவர்கள் எக் காலமும் சேவிக்கும்படி இருப்பதால் எக் காலமும் நீங்காதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாக் காலங்களிலும் இருப்பவராயினும் எந்த வித மாறுதலும் இல்லாதவர் என்று ஒரே திரு நாமம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எப்போதும் ஒரே நிலையில் இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

627. ஶாஶ்வதஸ்திராய நம:

ஶஶ்வத்பவன்னபி எப்பொழுதும் (என்றும்) இருப்பவர்

ந விக்ரியாம் எந்தவித விகாரமும்

கதாசிதுபைதி சிறிதளவும் இல்லாது இருப்பவர்

இதி ஶாஶ்வதஸ்திர: எனவே பகவான் ‘ஶாஶ்வதஸ்திர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் என்றும் (நிரந்தரமாய்) இருப்பவர். எனினும், எந்தவித விகாரங்கள் சிறிதளவும் இல்லாதவர். எனவே அவர் ‘ஶாஶ்வதஸ்திர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி நாமைகம் இது ஒரே திருநாமமாகும்.

என்றும் இருப்பவராதலால் ‘ஶாஶ்வத’. எவ்வித விகாரமும் அற்று இருப்பதால் ‘ஸ்திர:’.

633. சாஷ்வதா-ஸ்திரா – நித்தியமாக இருப்பவர் மற்றும் நிலையானவர்

ஷாஷ்வதம் என்றால் நிரந்தரம் அல்லது நித்தியம் என்றும், ஸ்திர என்றால் நிலையானது என்றும் மாறாதது என்றும் பொருள். இவற்றை இணைத்து, ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷாஷ்வத் பவன்னாபி ந விக்ரியாம் கதாசித் உபைதி இதி ஷாஷ்வதஸ்திராஹ் – அவர் நித்தியமாகவும் நிரந்தரமாகவும் இருந்தாலும், அவர் நிலையானவர் மற்றும் முற்றிலும் மாறாதவர்’ என்று விளக்குகிறார். ‘ஸ்தானுஹ்’ மற்றும் ‘ஷாஷ்வதா’ போன்ற நாமங்களை நாம் ஏற்கனவே இதே போன்ற இறக்குமதியுடன் பார்த்திருக்கிறோம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், அவர் உருவங்களின் பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்துக்கொள்கிறார் என்று விளக்குகிறார் – நிற்பது, சாய்ந்திருப்பது, உட்காருவது போன்ற (பல்வேறு அர்ச்ச வடிவங்கள்) அவை என்றென்றும் இருக்கும் மற்றும் அவை எல்லா நேரங்களிலும் கண்களுக்கு நேரடியாகப் புலப்படும். ஸ்ரீ பட்டர், ‘சத்வதா சம்ஹிதா பிம்ப அக்ர்த்ய ஆத்மானா பிம்பே ஸமாகம்ய அவதிஸ்ததே – அவர் உருவத்தைப் போன்ற ஒரு வடிவத்தை எடுத்துக்கொள்கிறார் (நாம் செதுக்கினார்), அதற்குள் நுழைந்து அங்கேயே இருக்கிறார்’. குறிப்பு அர்ச்ச மூர்த்திகள்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், பகவான் தனது பக்தர்களின் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்தின் அடிப்படையிலும் நாமத்தை விளக்குகிறார் – அவரது விளக்கம் ‘ஷாஷ்வத் பவ இதி ஷாஷ்வதோ நித்யா, ச ச அசௌ ஸ்திர இதி ஷாஷ்வத-ஸ்திரா – நித்யம் ஸ்வாஷ்ரிதா வாத்சல்ய பிரதிஷ்டிதா’ – அவர் எப்போதும் விரும்பத்தக்கவர். அவருடைய பக்தர்கள்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், நம் மனம் மாறும் விஷயங்களில் ஈடுபட்டுள்ளது, மேலும் நமது விருப்பு வெறுப்புகளும் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன. ஆனால், எப்போதும் நிலையாக இருக்கும் பரமாத்மாவிடம் நம் மனதை ஈடுபடுத்திக் கொண்டால், விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு இடையே நாம் மாறிக்கொண்டே இருப்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. பரம ஆன்மாவில் தன் மனதை ஈடுபடுத்தும் ஒருவன் நிலைத்தன்மையையும் நித்திய அமைதியையும், அறிவையும், அன்பையும் அடைகிறான். நம்மைப் போன்ற நிலையற்ற உடலைக் கொண்டு, இந்த நிலையற்ற உலகில் வாழ்பவர்கள், நிரந்தரமான மற்றும் நிலையான சுயத்தை – சாஷ்வத-ஸ்திரத்தை தியானிப்பதன் மூலம் நிரந்தர அமைதியையும் நிரந்தர மகிழ்ச்சியையும் அடையலாம்.

634-பூ ஶய –தல சயனத்து உறைவான் –

ஸந்நிதி₄(யுஞ்சநயா )யாஞ்சயா தத்₃த₃ர்ஶித ஆயதநாதி₃பூ₄மிஷு ஸ்வயம் வ்யக்த ஸித்₃த₄  மாநு-ஷாதி₃  லக்ஷணாஸு தத₃நுக்₃ரஹ ஸுகேந ஸேத இதி
பூ₄ஶய꞉ ॥
கடல் மல்லைத் தல சயனத்தான் -ஆஸ்ரித ரஷண அர்த்தமாக நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் என்னும்படி

கடல் மல்லைத் தல சயனம் -பாகவத ப்ரபாவம் சொல்லும் பதிகம் -புண்டரீகாக்ஷருக்காக பூ -தலத்திலேயே சயனம் –

கிம் க்ருஹம் எவ்வுள் –
யதோத்தகாரி -சொன்ன வண்ணம் -ஓர் இருக்கை —
கணி கண்ணன் போகின்றான் -போக்கு ஒழிந்தான்
பைந்நாகப் பாய் படுத்துக்கொள் -தலை மாடு கால் மாடாக இன்றும் சேவை

பக்தர்கள் அர்ச்சா விக்ரஹங்களில் எழுந்து அருளும்படி பிரார்த்திப்பதை ஏற்றுக் கொண்டு அவர்களால் காண்பிக்கப் பட்ட
ஸ்வயம் வ்யக்தம் சித்தம் மானுஷம் முதலிய திருத் தலங்களில் அவர்களை அனுக்ரஹிக்க ஸூகமாக எழுந்து அருளி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் சேது பந்தனத்திற்காக கடல்கரையில் தர்ப்ப சயனத்தில் சயநித்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியைக் கையிலே உள்ளவர் -பூ ரூபியான ஸ்ரீ லஷ்மியுடன் சயநிப்பவர் -பூமியில் சயனித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

628. பூஶயாய நம:

லங்காம் ப்ரதி இலங்கையை அடைவதற்கு

மார்கமன்வேஶயன் வழியை வேண்டி

ஸாகரம் ப்ரதி கடலரசனுக்காக

பூமௌ ஶேத இதி பூமியில் சயனித்து இருந்ததால்

பூஶய: பகவான் ‘பூஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(இராமாவதாரத்தில்) இலங்கைக்கு செல்வதற்காக வழியை வேண்டி கடலரசனுக்காக பூமியில் சயனித்து இருந்ததால் பகவான் என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இராமர் கடலரசனுக்காக தரையில் சயனித்த வரலாறு:

சீதாதேவி இலங்கையில் அசோக வனத்தில் சிறையிலிருப்பதை அனுமன் மூலம் அறிந்த இராமர், அனைத்து வானரப் படைகளுடன் தென்கோடி கடற்கரையை அடைகிறார். கடலைக் கடப்பதற்காக விபீடணரின் அறிவுரையின் படி கடலரசனைக் நோக்கி ஏழு நாட்கள் தரையில் தர்பைப் புல்லை பரப்பி அதில் சயனித்து தவம் இயற்றினார். கடலரசன் வராதிருக்கவே, தனது வில்லால் கடலை வற்ற பாணங்களைத் தொடுக்க, அஞ்சிய கடலரசன் இராமரின் பாதம் பணிந்தான். அவனது வேண்டுகோளின்படி நளன், நீலன் ஆகிய வானர வீரர்களைக் கொண்டு கடலின் நடுவே பாலம் அமைத்து இலங்கையை அடைந்து இராவணனை ஸம்ஹரித்தார். இன்றும் இராமேஸ்வரம் அருகே திருப்புல்லணை (திருப்புல்லாணி) என்ற திருத்தலத்தில் ‘தர்பஶயன’ திருக்கோலத்தில் அருள்பாலிக்கிறார்.

635-பூஷண-அலங்காரமாய் விளங்குபவன் -சௌசீல்யம் பரிமாற்றம் பூஷணம்

இரண்டுவித அலங்காரம் அவனுக்கு -ஸுசீல்யமே பூஷணம் -திவ்ய ஆபரணங்களும் பூஷணம்
ஜீவர்களுக்கு பராவரர்கள் பூட்டும் ஆத்ம விபூஷணம் -சம தமாதிகள்
எண் பகர் பூவும் சூடி -அஷ்டவித அஹிம்ஸாதிகள் -இவற்றாலும் சூடி -ஆத்மாவுக்கு

ஏவம் விஶ்வ ஜநீநேந ஶீலேந ஶ்ரிய꞉ பதிம் ஆத்மாநம் பூ₄ஷயதீதி
பூ₄ஷண ꞉ ।
*க்ருத₄மண்டா₃ர் தே₂ப்₄யஶ்ச, இதி யுச் ।
ந ஹி ஶ்ரீமதாம்  அநாத₂க்₃ருஹ அதிதி₂த்வ தத் ஸம்-விப₄ஜ்ய
 போ₄ஜ்யத்வ ஸமாந யோக₃ஷேமத்யாதி₃ தூ₃ஷணம், கிம் து பூ₄ஷணம் ஏவ॥

ப்ரஸாதம் பரமோ நாதவ் மம கேஹம் உபாகதவ் தன்யோஸ்மி அர்ச்சியிஷ்யாமி மால்ய உப ஜீவன –மாலாகாரர் -குறும் தெரு -சென்று
விதுரர் க்ருஹம்-அக்ரூரர் ஆலிங்கனம் போல்வன இவனுக்கு பூஷணமே -உலப்பில் அணி கலத்தன்

எம் அழகனார் அணி யாய்ச்சியர் சிந்தையுள் குழகனார் -நாச் -4-10-
குழைந்து இருப்பான் -குழகன்
பல பலவே ஆபரணம் பேரும் பல பலவே –

நம்பியைக் கண்ட பின் -மின்னு நூலும் குண்டலமும்

கிரீட மகுட சூடாவதம்ச க்ரைவேயக ஹார கேயூர கடக
ஸ்ரீ வத்ஸ கௌஸ்துப முக்தா தாம உதர பந்தன பீதாம்பர காஞ்சி குண நூபுராதி அபரிமித திவ்ய பூஷண-

இப்படி யாவர்க்கும் அனுகூலமான எளிமைக் குணத்தால் ஸ்ரீ யபதியான தம்மை அலங்கரிப்பவர் –
செல்வந்தர்களாக இருப்பவர்கள் ஏழைகளின் இல்லத்திற்கு விருந்தாளியாக வந்து அவர்கள் தரும் உணவை உண்டு
அவர்களோடு சமமாக இருத்தல் என்பது அவர்களுக்குப் பழி யாகாது -மாறாக புகழே யாகும் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம் இச்சையினால் மேற்கொள்ளும் அவதாரங்களில் பூமியை அலங்கரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அலங்கரிப்பவர் -பூரணமான செயல்களையும் ஆனந்தத்தையும் யுடையவர் -ஆபரணங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

634. பூஷயா – வெறுமையான பூமியில் தூங்குபவர்

‘பூ’ என்றால் பூமி அல்லது தரை மற்றும் ‘ஷாயா’ என்பது தூங்குபவர். இவற்றை இணைத்து ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘லங்காம் ப்ரதி மார்க்கம் அன்வேஷயன் சாகரம் ப்ரதி பூமௌ ஷேதே இதி பூஷயஹ் – சீதையைத் தேடி இலங்கை நோக்கிச் செல்லும் போது பூமியில் சமுத்திரக் கரையில் உறங்கினார், எனவே அவர் பூஷயா, தூங்குபவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். வெற்று பூமியில்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது அர்ச்ச வடிவங்களின் அடிப்படையில் தற்போதைய நாமங்களின் விளக்கத்தைத் தொடர்கிறார், மேலும் இந்த உலகில் தோன்றுவதற்கான தனது பக்தர்களின் வேண்டுகோளை அவர் தாமதப்படுத்தியதால், ஸ்வயம் போன்ற பல்வேறு வடிவங்களில் தோன்றியதால் அவர் பூஷயா என்று அழைக்கப்படுகிறார். -வ்யக்தா, சித்தா, மனுஷா போன்றவர்கள், பக்தர்களை ஆசீர்வதிப்பதற்காக நிரந்தரமாக அங்கேயே படுத்துக்கொண்டு இந்த இடங்களில் தங்கியிருப்பார். ஸ்வயம்-வ்யக்த வடிவங்கள் என்பது யாருடைய முயற்சியும் இன்றி இறைவன் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளவை. சித்தர்கள் அல்லது பரிபூரண மனிதர்களால் (பிரம்மா போன்றவை) இறைவனின் உருவம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட வடிவங்கள் சித்தா, மற்றும் மனுஷா என்பது சாதாரண மனிதர்களால் இறைவனை நிறுவும் இடங்கள்.

ஸ்ரீ பி.பி.அண்ணங்கார் ஆச்சார்யா பூஷையாவை “அன்பர்கள் உகண்டா இடங்களில் படு காது கிடப்பவர் – பிடிவாதமாக படுத்துக்கொண்டு, பக்தர்கள் எங்கு இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டாலும் அங்கேயே இருப்பவர்” என்று விவரிக்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, ‘புஹ் சேதே அஸ்மிந் இதி பூஷயஹ் – முழு உலகமும் கலைக்கப்படும் நேரத்தில் யாரில் தங்கியிருக்கிறாரோ அவர்’ என கூடுதல் மாற்று விளக்கத்தை அளிக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அந்தர்யாமி வடிவில் இருக்கும் எல்லாவற்றிலும் அவர் தங்கியிருப்பதால், அவர் பூஷய – பூஷு சேதே என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார்.

——–

636-பூதி –செல்வமாய் உள்ளவன்-வைத்த மா நிதியே இவன்

ஸர்வ பா₃ஹ்ய அந்தர உபாய ரிக்தாநாம் தேஷா மேவ ஸர்வ ஸம்ருத்₃தா விபூ₄திரிதி
பூ₄தி꞉,
தேஷாம் ஸுத ஸுரபி₄ஸுஹ்ருத₃ இவ விபூ₄தி பூ₄த இத்யர்த₂꞉ ॥

தன் பற்று உள் அசல் -ஸ்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி உள் அசல் -பர கத ஸ்வீ கார பிரபன்னருக்கு அனைத்துச் செல்வமாக இருப்பவன்

சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையும் அவரே -5-1-8-
தனம் மதீயம் த்வ பாத பங்கஜம் –

குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் —-கடல் வண்ணா கதறுகின்றேன்-அளித்து எனக்கு அருள் செய் கண்டாய் அரங்க மா நகர் உளானே

வெளி உபாயங்கள் ஆகிய செல்வம் உள் உபாயங்கள் ஆகிய பக்தி இவை இல்லாதவர்களுக்கு அவற்றை நிரப்பும் செல்வமாக இருப்பவர் –
அவர்களுக்கு பிள்ளை கறவைப் பசு நண்பர்கள் போன்ற செல்வமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

இருப்பு அல்லது செல்வமாக இருப்பவர் -எல்லாச் செல்வங்களுக்கும் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஐஸ்வர்ய ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

629. பூஶணாய நம:

ஸ்வேச்சாவதாரை: பஹுபி: தனது இச்சையால் பற்பல அவதாரங்கள் எடுத்து

பூமிம் பூமியை

பூஶயன் அலங்கரித்ததால்

பூஶண: பகவான் ‘பூஶண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது இச்சையால் பற்பல அவதாரங்கள் எடுத்தார். அவரது அவதாரங்களே பூமிக்கு அணிகலன்கள் ஆகும். அவ்வாறு தனது அவதாரங்களினால் பூமியை அலங்கரித்ததால் பகவான் ‘பூஶண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

635. பூஷண – அலங்கரிக்கப்பட்டவன்

பகவான் பூமியில் அவதாரமாகத் தோன்றிய போதெல்லாம், அவர் உலகிற்கு ஒரு முன்மாதிரி அல்லது அலங்காரமாக இருந்தார், எனவே அவர் பூஷணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது சௌலப்யத்தை (அவரை அடையும் எளிமை) மிக முக்கியமான பூஷணமாக பார்க்கிறார் – அவரது பக்தரை எளிதில் அணுகக்கூடியவர். அவரது பரத்வத்தில் இருந்து கீழே இறங்கி அவரது பக்தர்களின் நிலைக்கு வந்து அவர்களுடன் கலந்திருப்பது அவருக்கு பூஷணம் மட்டுமே.

ஸ்ரீ சரணாகதி காத்யத்தில் எம்பெருமானார் விவரித்தபடி ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் தனது திவ்ய பூஷணங்களின் அடிப்படையில் கூடுதல் விளக்கத்தைத் தருகிறார்:
கிரீட மகுட சூடவதாம்ச மகர குண்டல க்ரைவேயக ஹார கேயூர
கடக ஸ்ரீவத்ஸ கௌஸ்துப முக்ததாம உதார பந்தன பிதாம்பர கஞ்சிகுண பூராதி பூராதி
:அவர் அனைத்து விதமான ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், பார்ப்பதற்கு மிகவும் அற்புதமானவர், எப்போதும் நிலைத்திருப்பவர், குறைபாடற்றவர், இனிமையான மணம் கொண்டவர், தொடுவதற்கு மென்மையானவர், பளபளப்பான கல்லின் மைய கிரீடம் தாங்கிய கிரீடம், மற்ற தலை ஆபரணங்கள், காது ஆபரணங்கள், கழுத்தணிகள் மற்றும் கழுத்து ஆபரணங்கள், மாலைகள், தோள்பட்டைகள், கைகளில் வளையல்கள், ஸ்ரீவத்ஸ மற்றும் கௌஸ்துப, முத்து மாலைகள், இடுப்பு, சரிகை துணிகள், தங்க இடுப்பு பட்டை மற்றும் கால் ஆபரணங்கள் மற்றும் பிற விலையுயர்ந்த மற்றும் எண்ணற்றவை.

ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணு ‘அலங்காரப்பிரியார்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார் – நகைகள் மற்றும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்படுவதை விரும்புபவர் (அதே சமயம் சிவபெருமான் அபிஷேகப்பிரியர் என்று அறியப்படுகிறார் – புனித நீராடல் போன்ற மத சடங்குகளை விரும்புபவர்).

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவான் கோகுலத்தை தன் இருப்பை வைத்து அலங்கரித்ததற்கு உதாரணம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஆன்மா அல்லது ஆத்மா உடலில் இருப்பதை உடலின் அலங்காரம் அல்லது அலங்காரமாக எடுத்துக்காட்டுகிறார். ஆன்மா உடலை விட்டு வெளியேறினால், உடல் ஒரு நொடியில் அழகற்றதாகிவிடும். பகவான் சூரியனின் அந்தர்யாமி வடிவில் பிரபஞ்சத்திற்கு பூஷணமாக இருக்கிறார். அதுபோல, பகவான் எல்லாவற்றிலும் ஜீவனாக இருப்பதால், உலகம் முழுவதற்கும் அலங்காரமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பூஷணமாக இருக்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா தனது படைப்பின் வகைகளால் இந்த உலகத்தை அழகாக்குகிறார் (அலங்கரிக்கிறார்) என்று விளக்கம் தருகிறார். அவர் அன்பையும் பிற சிறந்த உள்ளுணர்வையும் தருகிறார், மேலும் மனித வாழ்க்கையை வளப்படுத்திய அனைத்து சிறந்த, உன்னதமான மற்றும் அழகான எண்ணங்களுக்குப் பின்னால் அவர் இருக்கிறார்.

இயற்கையில் நாம் அனுபவிக்கும் அனைத்து விதமான அழகுகளும் (ஒலி, பார்வை, தொடுதல், எண்ணம், புத்தி போன்றவை) அவனிடம் இருப்பதாக தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். கிருஷ்ணராக, அவர் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக இருந்தார், அவருடைய புல்லாங்குழலின் சத்தம் அனைத்து கோபியர்களின் இதயங்களையும் திருடியது, பகவத் கீதை போன்றவற்றின் மூலம் அவர் நமக்கு அறிவைக் கொடுத்தார். ராமராக அவர் அவதாரம் எடுத்ததற்கும் இதுவே உண்மை. பகவான் ராமரின் தெய்வீக அழகு நன்கு அறியப்பட்டது, ரிஷிகள் அவரது குணாதிசயத்தின் அழகைக் கண்டு மிகவும் நெகிழ்ந்தனர். வால்மீகி முனிவர் ராம நாமத்தில் தன்னை இழந்தார், அனுமன் தனது சேவையில் தன்னை இழந்தார். பகவான் தனது பக்தர்கள் அனைவருக்கும் பூஷணமாக இருக்கிறார்.

——-

பூதயே நம:

பூதி: பவனம் ‘பூதி’ என்ற சொல்லிற்கு இருப்பிடம் (பவனம்)

ஸத்தா இருத்தல்

விபூதிர்வா செல்வம் என்று பொருள். இவற்றை உடையவராதலால் பகவான் ‘பூதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘பூதி’ என்ற சொல்லிற்கு இருப்பிடம் (பவனம்), இருத்தல் (ஸத்தா), செல்வம் (விபூதி) என்று பொருள். இவற்றை உடையவராதலால் பகவான் ‘பூதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸர்வவிபூதீநாம் அனைத்து செல்வங்களுக்கும் / ஐஸ்வர்யங்களும்

காரணத்வாத்வா மூலகாரணமாய் இருப்பதால்

பூதி: பகவான் ‘பூதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, அனைத்து செல்வங்களுக்கும் / ஐஸ்வர்யங்களும் மூலகாரணமாய் இருப்பதால் பகவான் ‘பூதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

636. பூதி – தன் பக்தர்களுக்கு செல்வமாக இருப்பவன்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது ‘பூதிஹ் பவனம் சத்தா விபூதிர்வா – அவர் மகிமை அல்லது விபூதியின் உருவகம்’. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் அனைத்து பிரபஞ்ச மகிமையும் ஒரே வடிவத்தில் உள்ளார். அவரது இரண்டாவது விளக்கம் ‘ஸர்வவிபூதிநாம் காரணத்வாத் வா பூதிஹ் – அவர் பிரபஞ்சம் முழுவதும் வெளிப்படும் அனைத்து மகிமைகளுக்கும் அடிப்படைக் காரணம், எனவே அவர் பூதி’.

இந்த கருத்து பகவத் கீதையின் 10 ஆம் அத்தியாயத்தில் முழுமையாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக அத்தியாயம் 10, 41வது வசனத்தில் பகவான் கூறுகிறார்:
யத் யத் விபூதிமத் ஸத்வம் ஸ்ரீமத் உர்ஜிதம் ஏவ வா தத்
தத் ஏவாவாகச்ச த்வம் மம தேஜோ-‘ம்ஸ-சம்பவம் ||
பொருள்: அழகான, புகழ்பெற்ற மற்றும் வலிமைமிக்க படைப்புகள் அனைத்தும் எனது மகிமையின் ஒரு தீப்பொறியிலிருந்துதான் உருவாகின்றன என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

இந்த நாமம் உருவான மூலமே பு – சத்தாயம் – இருப்பது, வாழ்வது, பிறப்பது. நாமம் என்பது விபூதி – செல்வம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தன்னை முழுவதுமாக சரணடைந்தவர்களுக்கு எல்லா வகையிலும் செல்வமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் பூதி என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று விளக்குகிறார்.

Sri VV Ramanujan gives reference from Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi (5.1.8) Pasuram: மேலாத்
தேவர்களும் நிலத்தேவரும் மேவித்தொழும்,
மாலார் வந்தினநாள் அடியேன்மனத்தே மன்னினார்,
சேலே கண்ணியரும் பெருஞ்செல்வமும் நன்மக்களும்,
மேலத் தாய்தந்தையும் அவரேயினி யாவாரே.
பொருள்: வானவர்களாலும் அரசர்களாலும் வணங்கப்படும் இறைவன் இந்நாளில் வந்து என் தாழ்ந்த இதயத்தை ஆட்கொண்டான். இனிமேல், அவர் என் தாய், என் தந்தை, என் குழந்தைகள், என் செல்வம், என் மீன் கண்ணுடைய பெண்கள் மற்றும் எல்லாமே.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தா அமர கோஷத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் – விபூதி பூதிர் ஐஸ்வர்யே – அவர் அனைத்து மகிமைகளின் பொக்கிஷமாக இருப்பவர். அவர் தூய இருப்பு என்பது மற்றொரு விளக்கம். அமர கோஷா வரையறைகள் பவதி இதி பூதி மற்றும் பவதி அனய ஸ்ரீமன் இதி பூதி, இவை இரண்டு அர்த்தங்களையும் ஆதரிக்கின்றன.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் தனது விளக்கத்தில் அதே கருத்தை எதிரொலிக்கிறார் – பரம சம்பத் பக்தனாம் இதி பூதிஹ் – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு புதையல்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் பூதி என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனென்றால் அவர் தனது அனைத்து படைப்புகளின் வடிவங்களிலும், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் போன்ற வடிவங்களிலும் எங்கும் இருக்கிறார், மேலும் அவர் படைப்பின் அனைத்து மகிமைகளுக்கும் அவரே காரணம். காட்சி.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பகவான் மகத்துவத்தின் உருவம் என்று விளக்கம் தருகிறார். நிலையற்ற மற்றும் பொருள்சார்ந்த நன்மைகளுடன் வரும் நிலையற்ற மற்றும் பொய்யான பெருந்தன்மையின் பின்னால் நாம் செல்லக்கூடாது என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்வதில் நாமத்தின் முக்கியத்துவம் உள்ளது என்பதை அவர் கவனிக்கிறார். மாறாக, அந்த ஒரு உண்மையான மகத்துவத்தை உணர்ந்து கொள்வதை நோக்கமாகக் கொண்டு, எண்ணம், வார்த்தைகள் மற்றும் செயல்களில் அவரை தியானிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

—–

637-அசோகா -விசோக-சோகம் அற்றவன்-யாரையும் கைவிடாமல் இருப்பதால்-அடியார் விஷயத்தில் இவன் சோகப் படுவதே இல்லையே

ஏவம் கஸ்ய சித₃ப்  யநாத₂ஸ் யாஹாநாத்  தத்₃விஷயே
அஶோக꞉, விஶோகோ வா ।
துயரமில் சீர்க் கண்ணன் மாயன் -துக்கமில் ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி -3-10-6/8

நாதன் அற்றவன் எவனையும் காப்பாற்றாது விடாமையினால் அவன் விஷயமாகப் பின்னர் சோகப் படாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஆனந்த ரூபி யாதலின் சோகம் இல்லாதவர் -விசோக என்பது பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சோகம் இல்லாதவர் -விசோக -என்பது பாடம் –
அசோக -விசேஷமான சுகமுள்ள ஸ்ரீ வைகுண்டம் முதலியவற்றை இருப்பிடமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

631. விஶோகாய நம:

விகத: இல்லை

ஶோகோஸ்ய சோகம் (வருத்தம்)

பரமானந்தைக உயர்ந்த இன்பமே (ஆனந்தமே)

ரூபத்வாதிதி வடிவானவராய் இருப்பதால்

விஶோக: பகவான் ‘விஶோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

உயர்ந்த இன்பமே (பரமானந்தமே) வடிவானவராய் இருப்பதால் பகவானிடத்தில் சோகம் (வருத்தம்) இல்லை. எனவே அவர் ‘விஶோக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

——-

637. அசோகா அல்லது வி-ஷோகா – துன்பம் இல்லாதவன்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘விகத ஶோகா அஸ்ய பரமானந்தீக ரூபத்வாத் இதி விஶோகாஹ் – அவரது நிரந்தரமான பரம ஆனந்த நிலை காரணமாக அவருக்கு எந்த துக்கமும் தெரியாது, எனவே அவர் விசோகா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவனது இயல்பே ஆனந்தம் அல்லது மகிழ்ச்சியாக இருப்பதால், துக்கம் அல்லது மகிழ்ச்சியற்ற உணர்வு அவருக்குத் தெரியாது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது ஒவ்வொரு விளக்கத்திலும் பக்தன் மீது பகவானின் அக்கறையை தொடர்ந்து வலியுறுத்துகிறார். தற்போதைய நாமாவைப் பொறுத்தவரை, பகவான் துக்கப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை, ஏனென்றால் தம்மிடம் முழுமையான சரணாகதி மூலம் தனது உதவியை நாடுபவர்களை அவர் ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை.

சீதையைப் பிரிந்தபோது ராமர் மிகுந்த துக்கத்தாலும் துயரத்தாலும் தாக்கப்பட்டார் என்ற தெளிவான கேள்வியை ஒருவர் எழுப்பலாம். ஷோகம் இல்லாதவர் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலிருந்து நேரடியாக விளக்கமளிக்கிறார் 9.10.11 – ஒரு பெண்ணுடன் பற்று கொண்டவர்கள் மற்றும் அவர்களை அன்பாகக் கருதும் மனிதர்கள் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறார்கள் என்பதை நிரூபிக்க ராமர் ஒரு சாதாரண மனிதராக தனது பாத்திரத்தில் இந்த செயலைச் செய்தார். ங்கினாம் கதிமிதி பிரதயான்ஷ்-சகாரா.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ததா பரத்வாஜ்: ந ஶோகோ யஸ்ய இதி அசோகா நித்ய ஆனந்த மயா – அவருக்கு எந்த துக்கமும் இல்லை, நித்திய ஆனந்தத்தில் இருக்கிறார். அவர் தனது விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக சந்தோக்ய உபநிடதத்திலிருந்து (4.1.1) மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘ய ஆத்மபஹதப்அப்ம விஜரோ விம்ர்த்யுர்-விஷோகோ அவிஜிகத்ஸோ அபிபாசஹ் சத்யாகம ஸத்ய ஸம்கல்பஹ் ஸோன்வேஷ்டவ்யா ச விஜிஜ்னாஷிதவ்யா – நாம் எவ்வளவு ஆழமாகச் செல்கிறோமோ, அவ்வளவுதான் நமது சொந்த பலம். நமது விருப்பமும், நாம் விரும்பும் எதையும் பெறுவதில் வெற்றியை அடைவதற்கான வாய்ப்பும் அதிகம் மற்றும் துக்கமில்லாமல் இருத்தல் அல்லது விசோகமாக இருத்தல்.

உடல்-மன-புத்தி நிலைகளில் ஏற்படும் இடையூறுகளால் தான் ஒருவர் துக்கத்தை அனுபவிக்கிறார் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா கவனிக்கிறார். பகவான் இந்த கிளர்ச்சிகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர் என்பதால், அவர் எப்போதும் பேரின்பமாகவும், ஆசையற்றவராகவும், எப்போதும் திருப்தியுடனும் இருக்கிறார், அதனால் ஒருபோதும் துக்கத்தை அனுபவிப்பதில்லை.

638-சோக நாசன –கை விட்டானோ என்று அதிசங்கையால் வரும் சோகத்தைப் போக்குபவன்
அடியார்களின் சோகத்தை ஒழிப்பவன் -ஒரு நாள் காண வாராயே -ஏங்கினால்

விஸ்லேஷம் -பக்தி வளர்க்கவே -ஆர்த்தி பூர்த்தி அடைய –
கனம் குழை இட காது பெருக்குவாரைப் போல்-எடுப்பும் சாய்ப்புமாகப் போகுமே
கெட்டியாகப் பிடிக்க சற்று தளர்த்தாலும் பிரிவாற்றாமை வருமே
அந்த விஸ்லேஷ ஜெனித சோகத்தையும் போக்கி அருளுபவர்

தேஷாம் ஸ்வ ஸம்ப₃ந்த₄வ்யதிரேக ஶோகம் நாஶயதீதி ஶோக நாஶந ꞉ । யதா
ஸ்ருதம் ஹி ஏவ மே பகவத் ருசேப்ய தரதி சோகம் ஆத்ம விதிதி ஸோஹம் பகவ சோசாமி தம் மா பகவான்
சோகஸ்ய பாரம் தாரயத் –சாந்தோக்யம் 7-1-3-
ஹே பகவானே அப்படிப்பட்ட நான் சோகம் அடைந்துள்ள காரணத்தால் நீவிர் என்னை அந்த சோகத்தின் கரைக்குச் சேர்க்க வேண்டும்

முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார்
எத்தினால் இடர்க் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -திருச்சந்த -115-
என்னுள் இருள் தான் அற வீற்று இருந்தான் -8-7-3-

மல்லிகை கமழ் -அழுத ஆழ்வார் -இல்லை அல்லல் இனி எனக்கு என் குறை -சோக நாசனனின் செயல்கள் எங்கும் காணலாம்
செங்கனி வாய் ஆயர் தேவு
கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதங்கள் -விண்டேன்

அவர்களுக்குத் தம் சம்பந்தம் இல்லாமையால் வரும் துன்பத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம்மை நினைத்தவுடன் பக்தர்களின் துன்பத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

துன்பங்கள் அழியப் பெற்ற முக்தர்களை நடத்துபவர் -சோகத்தை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

631. ஶோகநாஶனாய நம:

ஸ்ம்ருதிமாத்ரேண (தன்னை) நினைத்த மாத்திரத்திலேயே

பக்தானாம் அடியவர்களின்

ஶோகம் வருத்தம் (அல்லது துன்பங்களை)

நாஶயதீதி அழிப்பதால்

ஶோகநாஶன: பகவான் ‘ஶோகநாஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தன்னை நினைத்த மாத்திரத்திலேயே அடியவர்களின் வருத்தங்களை (துன்பங்களை) அழிப்பதால் பகவான் ‘ஶோகநாஶன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

638. ஷோக-நாஷனா – துக்கங்களை அழிப்பவர்

ஷோகா என்றால் துக்கம், நாஷா என்றால் அழிவு, அதாவது அவர் நம் துக்கங்களை அழிப்பவர் என்று அர்த்தம். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்மிருதி மாத்ரேண பக்தனாம் ஷோகம் நாஷயதி இதி ஷோகநாஷனஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் துக்கத்தை அல்லது துக்கங்களைத் தம்மை நினைவுகூருவதன் மூலம் அழிக்கிறார், எனவே அவர் ஷோகனாஷனா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

‘சங்கீர்த்ய நாராயண சப்த மாத்ரம் விமுக்த துஹ்காஸ் சுகினோ பவந்தி – பகவானின் நாமங்களை உச்சரிப்பதால் நம் துன்பங்கள் நீங்கி மகிழ்ச்சியை அடைகிறோம்’ என்று பலஸ்ருதி கூறுகிறது.

சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடக்க பக்தர்களுக்கு உதவுவதன் மூலம், தன்னைப் பிரிந்து துன்பப்படும் பக்தர்களின் துக்கத்தைப் போக்குகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார் ஸ்ரீ பராசர பட்டர்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்து செல்வங்களும் துக்கத்தை உண்டாக்கினாலும், துக்கத்தை நீக்கும் ஒரே செல்வம் அவரே என்று கவனிக்கிறார். அவர் அதை எப்படி செய்கிறார்? Sri Ramanujan refers us to Thirumazhisai Azhwar’s Pasuram from Tirucchanda Viruttam 115:
அத்தனாகி யன்னையாகி யாளுமெம்பி ரானுமாய்
ஒத்த பல்பிறப்பொ ழித்துநம்மை யாட்கொள்வான்
முத்தனார்மு குந்தனார்பு குந்துநம்முள் மேவினார்
எத்தினாலி டர்க்கடல்கி டத்தியே.
பொருள்:அவர், சம்சாரத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர், மோட்சத்தை அருளுபவர், நமது பல பிறவிகளை அழித்து, அதன் உணர்வுத் தன்மையில் ஒரே மாதிரியாக ஆனால் அதன் வடிவங்களில் வேறுபட்டவர்- அவருடைய தெய்வீக சேவையின் கீழ் நம்மை அழைத்துச் செல்வதற்காக, நம் தந்தையாகவும், தாயாகவும், நம் அன்பான இறைவனாகவும் ஆகிறார். நமக்குள் நுழைந்து நம்மோடு ஒன்றாகி விட்டது. அறியா மனமே! நீ ஏன் சோகக் கடலில் மூழ்குகிறாய்?

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி உபநிடதங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்:

• ஸ்ருதம் ஹ்யேவ மே பகவத் தர்ஷேப்யா தரதி சோகம் ஆத்மா-வித் (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 1.3) – ஒரு பொருளின் சுயத்தை அறிந்தால், அவர் துக்கத்திலிருந்து விடுபடுவார் என்று உங்களைப் போன்றவர்களிடமிருந்து நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.
• தத்ர கோ மோஹ கஹ் ஷோகஹ் ஏகத்வம் அனுபஸ்யதா (ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத் 7) – இந்த ஒருமை உணர்வு உங்களுக்கு இருக்கும்போது, ​​​​பற்றுதல் மற்றும் வெறுப்பு மற்றும் துக்கம் போன்ற உணர்வுகளுக்கு இடமில்லை.

ஸ்ரீ சின்மயாஆனந்தா பகவத் கீதை அத்தியாயம் 12 வசனம் 7ல் இருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார்:
தேஷாம் அஹம் ஸமுதார்த்த மிருத்யு-சமாசார சாகரத் |
பவானி ந சிராத் பார்த்த மய்யாவேஷிதா சேதஸாம் ||
பொருள்: பத்ர புத்திரனே, எவர்களுடைய மனம் என்மீது ஒருமுகப்படுத்தப்படுகிறதோ, அவர்களுக்கு நான் பிறப்பு மற்றும் இறப்புக் கடலில் இருந்து விரைவாக விடுவிப்பவன்.

மோகம் (பற்றுதல்) இருக்கும்போது அதன் விளைவு சோகம் (துக்கம்) என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். எனவே, ஷோகத்திலிருந்து விடுபட, ஒருவன் பற்றுதலைக் கடக்க வேண்டும். பகவானை தியானிப்பதன் மூலம் இது நிறைவேறும். பகவத் கீதை அர்ஜுனனின் மோகம் அல்லது போர்க்களத்தில் அவர் எதிர்கொள்ளும் அனைத்து உறவினர்கள் மற்றும் ஆச்சார்யர்களுடனான பற்றுதலின் காரணமாக அவரது மனதில் ஷோகத்தின் வெளிப்பாட்டுடன் தொடங்குகிறது. இந்த ஷோகத்தால், அர்ஜுனன் இதயத்தை முற்றிலுமாக இழக்கிறான், அவனது வில் அவன் கையிலிருந்து நழுவுகிறது, அவனது மனம் சோர்வாக இருக்கிறது, அவனால் எழுந்து நிற்க முடியாமல், அவனது உடல் வியர்க்கிறது, பதட்டத்தால் நடுங்குகிறான். பகவான் அர்ஜுனனுக்கு கீதையை உபதேசிக்கிறார், அதனால் தான் அவனுடைய மோகத்தையும் அதனால் அவனுடைய சோகத்தையும் வெல்ல முடியும்.

அர்ஜுனனிடம் தனது சொற்பொழிவின் முடிவில், உண்மையை உணர்ந்ததால் அர்ஜுனன் தனது ஷோகத்தை வென்றாரா என்று கேட்கிறார், மேலும் அர்ஜுனன் தனது அறிவுறுத்தல்களைக் கேட்டு, ஷோகத்தை வெல்ல முடிந்தது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறார். பகவத் கீதை அத்தியாயம் 18 வது வசனம் 73 இல் அர்ஜுனன் கூறுகிறார்:
நஸ்தோ மோஹஹ் ஸ்ம்ருதிர் லப்த த்வத்-ப்ரஸாதன் மயாச்யுத
ஸ்திதோ ‘ஸ்மி கத-சந்தேஹஹ் கரிஷ்யே வசனம் தவ ||
பொருள்: என் அன்பான கிருஷ்ணா, தவறில்லாதவனே, என் மாயை நீங்கிவிட்டது. உனது கருணையால் நான் உணர்ந்து கொண்டேன், நான் இப்போது உறுதியாகவும் சந்தேகம் இல்லாதவனாகவும் இருக்கிறேன், உனது அறிவுறுத்தல்களின்படி செயல்படத் தயாராக இருக்கிறேன்.

————

உதீர்ண –
வெளிக் கண்ணாலும் காணும்படி வெளிப்படையாக திருவவதரிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாப் பிராணிகளுக்கும் மேலானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரளய காலத்தில் ருத்ரனை சம்ஹரிப்பவர் -உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

631-சர்வதஸ் சஷூ –
நம்முடைய கண்களுக்குப் புலப்படுபவர் -ஐயம் அற்றபடி கூறுகிறது –
தெளிவாய் பிரத்யஷமான விஷயத்தில் சந்தேஹம் இல்லை அன்றோ –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தமது ஞானத்தினால் எல்லாவற்றையும் பார்ப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முழுமையான கண்கள் யுடையவர் -எல்லா இடங்களிலும் கண்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————-

632-அநிச-
ஸ்நானம் அலங்காரம் கோஷ்டி முதலிய எல்லாவற்றிலும் அடியவர்களுக்கு ஆட்பட்டு இருப்பதால்
சுதந்தரம் இல்லை –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தமக்கு மேல் ஈசன் இல்லாதவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

தமக்கு ஈசன் இல்லாதவர் -பிராணிகளுக்கு ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

633-சாஸ்வத ஸ்திர-
பலவிதமான அர்ச்சா ரூபங்களை எடுத்து அடியவர்கள் எக்காலமும் சேவிக்கும்படி இருப்பதால் எக்காலமும் நீங்காதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாக் காலங்களிலும் இருப்பவராயினும் எந்த வித மாறுதலும் இல்லாதவர் என்று ஒரே திரு நாமம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எப்போதும் ஒரே நிலையில் இருப்பவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————

634-பூசய-
பக்தர்கள் அர்ச்சா விக்ரஹங்களில் எழுந்து அருளும்படி பிரார்த்திப்பதை ஏற்றுக் கொண்டு அவர்களால் காண்பிக்கப் பட்ட
ஸ்வயம் வ்யக்தம் சித்தம் மானுஷம் முதலிய திருத் தளங்களில் அவர்களை அனுக்ரஹிக்க சுகமாக எழுந்து அருளி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் சேது பந்தனத்திற்காக கடல்கரையில் தர்ப்ப சயனத்தில் சயநித்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியைக் கையிலே உள்ளவர் -பூ ரூபியான ஸ்ரீ லஷ்மியுடன் சயநிப்பவர் -பூமியில் சயனித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

635-பூஷண-
இப்படி யாவர்க்கும் அனுகூலமான எளிமைக் குணத்தால் ஸ்ரீ யபதியான தம்மை அலங்கரிப்பவர் –
செல்வந்தர்களாக இருப்பவர்கள் ஏழைகளின் இல்லத்திற்கு விருந்தாளியாக வந்து அவர்கள் தரும் உணவை உண்டு
அவர்களோடு சமமாக இருத்தல் என்பது அவர்களுக்குப் பழி யாகாது -மாறாக புகழே யாகும் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம் இச்சையினால் மேற்கொள்ளும் அவதாரங்களில் பூமியை அலங்கரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அலங்கரிப்பவர் -பூரணமான செயல்களையும் ஆனந்தத்தையும் யுடையவர் -ஆபரணங்களை   யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

636-பூதி –
வெளி உபாயங்கள் ஆகிய செல்வம் உள் உபாயங்கள் ஆகிய பக்தி இவை இல்லாதவர்களுக்கு அவற்றை நிரப்பும் செல்வமாக  இருப்பவர் –
அவர்களுக்கு பிள்ளை கறவைப் பசு நண்பர்கள் போன்ற செல்வமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

இருப்பு அல்லது செல்வமாக இருப்பவர் -எல்லாச் செல்வங்களுக்கும் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஐஸ்வர்ய ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————–

637-அசோக -விசோக-
நாதன் அற்றவன் எவனையும் காப்பாற்றாது விடாமையினால் அவன் விஷயமாகப் பின்னர் சோகப் படாதவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஆனந்த ரூபி யாதலின் சோகம் இல்லாதவர் -விசோக என்பது பாதாம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சோகம் இல்லாதவர் -விசோக -என்பது பாடம் –
அசோக -விசேஷமான சுகமுள்ள ஸ்ரீ வைகுண்டம் முதலியவற்றை இருப்பிடமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

638-சோக நாசன –
அவர்களுக்குத் தம் சம்பந்தம் இல்லாமையால் வரும் துன்பத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம்மை நினைத்தவுடன் பக்தர்களின் துன்பத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

துன்பங்கள் அழியப் பெற்ற முக்தர்களை நடத்துபவர் -சோகத்தை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்வஷஸ் ஸ்வங்கஸ் சதா நந்தோ நந்திர் ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர
விஜிதாத்மா விதேயாத்மா சத்கீர்த்திஸ் சின்ன சம்சய –66-

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

621. ஸ்வக்ஷா
622. ஸ்வாங்கா
623. ஷடாநந்தஹ்
624. நந்திஹ்
625. ஜ்யோதிர்கணேஶ்வரஹ்
626. விஜிதாத்மா
627. விதேயாத்மா அல்லது அவிதேயாத்மா
628. ஸத்கீர்திঃ
629. சிந்நஸம்ஶயঃ

அழகான மற்றும் கருணையுள்ள கண்களை உடையவர். அவ்வளவு மயக்கும் விண்ணுடல் உடையவர். அவர் எல்லையற்ற பேரின்பம் மற்றும் என்றென்றும் மகிழ்ச்சியடைகிறார். சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் போன்ற ஒளிர்வுகளின் இறைவன் அவரிடமிருந்து ஒளியின் மூலத்தைப் பெறுகிறார். அவர் தனது பக்தர்களால் எளிதில் வெற்றி பெறுகிறார், மேலும் அவர் தனது பக்தர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்ற விருப்பத்துடன் பணிபுரிகிறார். அவர் உண்மையான புகழ் மற்றும் உயர்ந்தவர். பக்தர்களின் எல்லா சந்தேகங்களையும் போக்குகிறார்.

ஸ்வக்ஷ: — அருள்நோக்கில் அன்னையின் கண்களையே தம் கண்களாம் எனும்படிக் கொண்டவர்
ஸ்வங்க: — அகலகில்லேன் என்று அலர்மகள் விரும்பியுறைகின்ற திருமேனி திகழ்பவர்
சதாநந்த: — எப்பொழுதும் ஆனந்தம் பெருகும் திருமால்
நந்தி: — திருமகள் கேள்வனாய் என்றும் இணையிலா ஆநந்தம் கொண்டவர்
ஜ்யோதி: கணேச்வர: — சுடரும் அயர்வறும் அமரர் கணங்களின் அதிபதி
விஜிதாத்மா — பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவர்
விதேயாத்மா — தூதுபோதல் போன்று பக்தர்கள் தம்மைக் கட்டளையிட்டு அதற்குப் பணிந்து நடத்தலைத் தம் மகிழ்வாய்க் கருதுபவர்
ஸத்கீர்த்தி: — அவருடைய எளிமைக் குணத்தால் தலைமைக் குணம் மிக்க புகழ் பெற இருப்பவர்
சிந்நஸம்சய: — அவர் அணுகுவதற்கு அரியரோ என்று பக்தர்கள் கொள்ளும் ஐயங்கள் எல்லாம் தம்முடைய எளிமைக் குணத்தால் நீங்கும்படி இருப்பவர்.

அழகிய கண்களைக் கொண்டவன் {ஸ்வக்ஷன்},
அழகிய அங்கங்களைக் கொண்டவன் {ஸ்வங்கன்},
மகிழ்ச்சிக்கான நூறு தோற்றுவாய்களைக் கொண்டவன் {சதாநந்தன்},
உயர்ந்த மகிழ்ச்சியைப் பிரதிபலிப்பவன் {நந்தி},
(ஆகாயத்து ஒளிக்கோள்களின் இடங்களையும், பாதைகளையும் பராமரிப்பவனாக இருப்பதால்) ஆகாயத்து ஒளிக்கோள்கள்
அனைத்தையும் ஆள்பவன் {ஜ்யோதிர்க்கணேஸ்வரன்},
ஆன்மாவை வென்றவன் {விஜிதாத்மா},
மேன்மையான வேறு எவனாலும் ஆளப்படாத ஆன்மா கொண்டவன் {விதேயாத்மா},
எப்போதும் அழகிய செயல்களைச் செய்பவன் {ஸத்கீர்த்தி},
(உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல மொத்த அண்டத்தையும் காண்பவனாக அவன் சொல்லப்படுகிறான், எனவே)
ஐயங்கள் அனைத்தும் விலகப் பெற்றவன் {சிந்நஸம்சயன்};(79)

ஸ்ரீ யபதியே ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம்-

621-ஸ்வஷ–பிராட்டியின் அழகைப் பருகும் திருக் கண்களை உடையவர் –
622-ஸ்வங்க-பிராட்டியே ஆசைப்படும் திருமேனி அழகு உடையவர் –
623-சதா நந்த -இருவருக்கு உள்ளும் வளரும் அன்பினால் எல்லையில்லா ஆனந்தம் உடையவர் –
624-நந்தி -எங்கும் எப்போதும் எல்லா வகைகளிலும் அவளோடு ஆனந்தப் படுபவர் –
625-ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர -தங்கள் இருவருக்கும் விஷ்வக் சேனர் ஆதி சேஷன் முதலானாரோல் தொண்டு செய்யப் பெற்றவர் –
626-விஜிதாத்மா -திரு மகளைப் பிரியாத போதும் பக்தர்கள் இடத்திலே உள்ளத்தை வைப்பவர் –
627-விதேயாத்மா -இங்கு வா அங்கு நில் இங்கு உட்கார் இதை உண் என்று பக்தர்கள் கட்டளை இடும்படி அடங்கி இருப்பவர் –
628-சத்கீர்த்தி -இப்படிப் பட்ட எளிமையினால் தூய புகழ் படைத்தவர் –
629-சின்ன சம்சய -இவரை அறிய முடியுமா முடியாதா -பெரியவரா எளியவரா -என்ற ஐயங்களை அறிபவர் –

3-30-ஸ்ரீ சம்பந்த -பரத்வ-பரமான திவ்ய நாமங்கள் -607-625-

3-31-ஸ்ரீ சம்பந்தத்தால் வந்த குண யோகம் -626-629 –

621-ஸ்வஷ-அழகிய கண்களை யுடையவன்-ஸூ அக்ஷ யஸ்ய -அவளையே ஸதா தர்சனம் பண்ணி நல்ல கண்களை பெற்றவன்

தத் ஸௌந்த₃ர்ய ஸுதோ₄த₃தி₄பாரீண தி₃வ்ய கரண ꞉
ஸ்வக்ஷ꞉ ||
செந்தாமாரை கண் கை கமலம் திரு விடமே மார்பம் -2-5-2-

அவள் அழகான அமுதக் கடலைப் பருக இந்தக் கடல் –
மையார் கரும் கண்ணி கமல மலர் மேல் செய்யாள் -செய்யாள்-மைய கண்ணாள்-மலர் மேல் உறை மார்பன் -செய்ய கோலத் தடம் கண்ணன்

அவள் வடிவு அழகு என்னும் அமுதக் கடலில் கரை கண்ட திருக் கண்கள் முதலிய திவ்ய இந்த்ரியங்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தாமரை போன்ற அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களகரமான இந்த்ரியங்கள் யுள்ளவர் -அர்ஜூனனுக்கு தமது விஸ்வரூபம் காண திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————-

615. ஸ்வக்ஷாய நம:

ஶோபனே அழகியதான

புண்டரீகாபே தாமரை இதழை ஒத்த

அக்ஷிணீ திருக்கண்களை

அஸ்யேதி உடையவராதலால்

ஸ்வக்ஷ: பகவான் ‘ஸ்வக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தாமரை இதழ்களை ஒத்த அழகியதான திருக்கண்களை உடையவராதலால் பகவான் ‘ஸ்வக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

621. ஸ்வக்ஷா – அழகான கண்களை உடையவர்

இந்த நாமம் ‘சு’ மற்றும் ‘அக்ஷா’ என்ற வார்த்தைகளின் கலவையாகும், அதாவது ‘நல்ல கண்கள்’. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷோபனே புண்டரீகாபே அக்ஷிணீ அஸ்ய இதி – தாமரை மலரைப் போன்ற அழகான கண்களை உடையவர், எனவே அவர் ஸ்வக்ஷா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். பகவானின் கண்களின் அழகை புஷ்கராக்ஷ, புண்டரீகாக்ஷஹா, கமலநயன மற்றும் அரவிந்தாக்ஷ என்று விவரிக்கும் இதே போன்ற நாமங்களை நாம் ஏற்கனவே பார்த்திருக்கிறோம், அவை அனைத்தும் அவரது தாமரை போன்ற கண்களைக் குறிக்கின்றன.

ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தில், சீதா தேவியை முதன்முதலில் சந்திக்கும் போது , ​​ராமரைப் பற்றிய அவளது சந்தேகத்தைப் போக்க அனுமன் ராமரின் பண்புகளை விவரிக்கிறார்
. ஒரு தாமரை. அனைத்து உயிர்களின் இதயங்களையும் ஈர்க்கும் வசீகரம் கொண்டவர்.

அவர் இந்த நாமாவை இதேபோன்ற சூழலில் விளக்குகிறார், மேலும் பகவான் இந்த அழகான கண்களைக் கொண்டிருக்கிறார், அவை அவளுடைய அழகின் அமிர்த சமுத்திரத்தை அனுபவிக்கும் கலையில் முற்றிலும் திறமையானவை என்று விளக்குகிறார். பகவானின் கண்களின் சாயல் சிவப்பு நிறமாகவும், பிறட்டியின் கண்கள் இருண்ட நிறமாகவும் உள்ளன. இதற்கு விளக்கம் என்னவெனில், பிறட்டியின் மீது தொடர்ந்து அன்பு செலுத்தும் பார்வையால் பகவானின் அழகிய சிவந்த நிறத்தைப் பிரதிபலிப்பதால், பகவானின் கண்கள் சிவப்பாகவும், பகவானின் அழகிய கருமை நிறத்தை எப்போதும் ரசிப்பதால் அவள் கண்கள் இருண்டதாகவும் இருக்கிறது.

திருப்பாணாழ்வாரின் பாசுரத்துடன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் குறிப்பிடுகிறார்:
‘கரிய ஆகிப் புடை பறந்து மிளிர்ந்து செவ்வரி ஓடி அப்-பெரியவாய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே – இறைவனின் கருமையான அகன்ற கண்கள் சிவந்த நிறமும், பிரகாசமும் கொண்ட, அந்த பெரிய அழகிய கண்களில், ஓ’ ‘.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் ஸ்வக்ஷா என்று விளக்கம் தருகிறார், ஏனென்றால் அவர் சூரியனில் அமர்ந்து பிரபஞ்சம் முழுவதையும் பார்க்கிறார், மேலும் அவர் இருக்கும் அனைத்திற்கும் அவர் கண்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா பகவான் விஷ்ணு ஸ்வக்ஷா என்று விளக்குகிறார், ஏனெனில் அவர் புத்திசாலி மற்றும் அழகான கண்களைக் கொண்டவர்.

622-ஸ்வங்க–சோபனமான திரு மேனியை யுடையவன் –இவள் கண்ணால் கடாக்ஷிக்க இவனது அழகிய திருமேனி -இந்த அழகி தானே கொண்டாடும் படி அழகன்

அஸ்யோ அபி ஸ்ப்ருஹணீய தி₃வ்ய தே₃ஹ꞉
ஸ்வங்க₃꞉ ॥

மலர் மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் –திரு உடம்பு வான் சுடர் பிரான் -2-5-2-

ஆழ்வார் உடன் கலந்து ஒளி மிக்கு இருக்குமவனை காட்டில் எரிந்த நிலா வாக்காமல் அவள் கண்டு ஆனந்திக்கும் படி

மைத்தடம் கண்ணினாய் –நீ உன் மணாளனை -பிரிவாற்ற -கில்லாயால் –தத்துவம் அன்று தகவும் அன்று

கரும் தடம் கண்ணி -இவனைப் பார்க்கவே அவளுக்கும்-

அவளாலும் ஆசைப் படத் தக்க திவ்யமான திருமேனி யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

மிகவும் அழகிய அங்கங்கள் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகிய அங்கங்கள் யுள்ளவர் -பக்தர்களைத் தம்மை அடையச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

616. ஸ்வங்காய நம:

ஶோபனான்யங்கானி (ஶோபனானி அங்கானி) அழகிய அங்கங்களை (உடற்பாகங்களை)

அஸ்யேதி உடையவராதலால்

ஸ்வங்க: பகவான் ‘ஸ்வங்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அழகிய அங்கங்களை (உடற்பாகங்களை) உடையவராதலால் பகவான் ‘ஸ்வங்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

622. ஸ்வாங்கா – அழகான உடல்

முந்தைய நாமத்தில் இருந்ததைப் போலவே இதுவும் சு என்ற பொருளின் கலவையாகவும், அங்கஹ் என்றால் உறுப்புகள் அல்லது உடலின் பாகங்கள் என்றும் பொருள்படும். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஷோபனானி அங்கானி அஸ்ய இதி ஸ்வங்காஹ் – அழகான உறுப்புகளை உடையவர் எனவே அவர் ஸ்வாங்கா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஷுபாங்கா, ஹேமங்கா மற்றும் வராங்கா போன்ற நாமங்கள் அவருடைய அழகிய அங்கங்களையும், வசீகரிக்கும் உடலையும் குறிப்பிடுவதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம், லக்ஷ்மியால் கூட போற்றத் தகுந்த விண்ணுலகம் உடையவர்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், திருவாய்மொழியில் (6.10.10) நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தைப் பற்றி இறைவனின் சௌந்தர்யத்தை விளக்குகிறார் – “அகல கில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பன்” அதாவது “அரசே, பிரிக்க முடியாத அலர்மேல் மங்கை (லட்சுமி) மீது அமர்ந்திருக்கிறாய். மார்பு”.

சுந்தர காண்டத்தில், வால்மீகி, அனுமனின் வார்த்தைகளில் (5.35.7 முதல் 22 வரை) 16 ஸ்லோகங்கள் மூலம் ராமரின் அழகின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் மிக விரிவாக விளக்குகிறார்.

திருப்பான் ஆழ்வார் தனது அமலநதிபிரான் நூலில் ரங்கநாதப் பெருமானைப் பற்றிய அழகிய வர்ணனையும் நம்மிடம் உள்ளது. அவரது மயக்கும் அழகு திருப்பான் ஆழ்வாரைப் பிரகடனத்துடன் முடிக்க வைக்கிறது:
கொண்டல் வண்ணனைக் கோவலனாய் வெண்ணை உண்ட வாயன் என் உள்ளம் கவர்ந்தானை
ஆண்டர்கோன் அணி அரங்கன் என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மாற்றோன்றினைக் கனவே
பொருள்:  இருண்ட சாயல் கொண்ட இறைவன் மாடுகளைக் களவு செய்பவன். அவர் தேவர்களுக்கும் அரங்கனுக்கும் இறைவன். அவர் என் இதயத்தைத் திருடிவிட்டார். என் இறைவனைத் தரிசித்து, அமுத ஆனந்தத்தை அனுபவித்த பிறகு, என் கண்கள் வேறு எதையும் பார்க்காது. 

ஸ்வாமி தேசிகன் ரங்கநாதரின் அழகை பகவத் தியான சோபனத்தில் விவரிக்கிறார், இது திருப்பான் ஆழ்வாரின் அமலனாதிபிரானுக்கு இணையாக உள்ளது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அகி – கதௌ – என்ற மூலப்பொருளைப் பயன்படுத்தி தனது விளக்கத்தைப் பெறுகிறார், மேலும் அதற்கு விளக்கம் தருகிறார் – ஷோபனானி அங்கானி – கமனானி யஸ்ய ச ஸ்வாங்கா – அழகான பாதைகள் அல்லது நடைகளைக் கொண்டவர் ஸ்வாங்கா. பகவான் இந்த பிரபஞ்சத்தைப் படைத்துள்ளதால், எல்லா உயிரினங்களும் சுற்றிச் செல்லவும், தங்கள் செயல்பாடுகளைச் செய்யவும் முடியும் என்பதால், அவர் ஸ்வாங்கா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார், இறைவனுக்கு அழகான உறுப்புகள் உள்ளன, அவர் மிகவும் அழகானவர், அவரது அன்பான பக்தர்கள் அனைவரின் இதயங்களையும் கவர்கிறார்.

623-ஶதா நந்த –அபரிமிதமான ஆனந்தம் உடையவன்

பரஸ்பர ப்ரணய ப்ரவஹத்₃ அபரிமித அநந்த₃꞉
ஶதாநந்த₃꞉ |
நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பன் -4-5-8-

ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்டுள்ள அன்பின் மிகுதியால் அளவற்ற ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஒரே ஆனந்தம் பல காரணங்களால் பல வகைகளாய்ப் பிரிந்து இருப்பதால் அநேக ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்

எல்லையற்ற ஆனந்தம் யுடையவர் -நான்முகனுக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

617. ஶதானந்தாய நம:

ஏக ஏவ பரமானந்த ஒரே பரமானந்தமானது

உபாதிபேதாச்சதயா ஒரு எல்லைக்கு உட்பட்டு

பித்யத இதி பலவாறாகத் (பல்வகையான ஆனந்தமாகத்) தெரிவதால்

ஶதானந்த: பகவான் ‘ஶதானந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(பரப்ரஹ்மத்தின்) ஒரே பரமானந்தமானது ஒரு எல்லைக்கு (உபாதி) உட்பட்டு பலவாறாகத் (பல்வகையான ஆனந்தமாகத்) தோற்றமளிப்பதால் பகவான் ‘ஶதானந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஏதஸ்யைவானந்தஸ்யான்யானி பூதாநி மாத்ராமுபஜீவந்தி’ (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 4.3.32)

ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (அந்தப் பரப்ரஹ்மத்தின்) எல்லையில்லா ஆனந்தத்தின் ஒரு துளியிலேயே அனைத்து உயிரினங்களும் வாழ்கின்றன (மகிழ்கின்றன).

623. ஷதானந்த – அவர் எல்லையற்ற பேரின்பத்தின் ஆதாரம்

ஷாடா என்றால் நூறு என்றாலும் இங்கு சூழல் எல்லையற்றது. ஆனந்த என்றால் மகிழ்ச்சி அல்லது பரவசம். எனவே ஷதானந்தம் என்றால் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சி அல்லது எல்லையற்ற ஆனந்தம்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஏக ஏவ பரமானந்த உபாதிபேதாத் ஷதாதா பித்யதே இதி – ஒரே பரம பேரின்பம் பலவிதமான சேவைகள் மற்றும் அனுபவங்கள் மூலம் பல ஆகிறது, எனவே அவர் ஷதானந்தம் – எண்ணற்ற மகிழ்ச்சிகளின் ஆதாரம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் பிருஹதாரண்யக உபநிடதத்திலிருந்து (4.3.32) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘ஏதஸ்ய ஏவ ஆனந்தஸ்ய அன்யாநி பூதானி மாத்ரம் உபஜீவந்தி – அவரது பேரின்பத்துடன் ஒப்பிடும்போது, ​​மற்ற எல்லா உயிரினங்களின் பேரின்பம் ஒரு நிமிடப் பகுதியே’ என்று கூறுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து உயிரினங்களும் அனுபவிக்கும் எண்ணற்ற மகிழ்ச்சிகளின் கூட்டுத்தொகை அவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவான் மற்றும் லக்ஷ்மியின் பிரிக்க முடியாத இயல்பு மற்றும் அதன் விளைவாக ஆனந்தம் ஆகியவற்றின் அதே சூழலுடன் தொடர்கிறார். பிறாட்டி மற்றும் பகவானின் பரஸ்பர அன்பினால் என்றென்றும் பாய்ந்து கொண்டிருக்கும் எல்லையற்ற பேரின்பம் பரமாத்மாவிடம் இருப்பதாக அவர் விளக்குகிறார்.

ஆனந்தம் அல்லது பேரின்பம் வெவ்வேறு உயிரினங்களுக்கு வெவ்வேறு வகையானது என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி விளக்குகிறார், இதனால் ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பவரைப் பொறுத்து ஆனந்தம் மாறுபடும். உலக விஷயங்களில் நாட்டமில்லாத ஞானி இறைவனை தியானிப்பதால் பெரிய ஆனந்தம் பெறுகிறார், அதே சமயம் உலக இன்பங்களில் ஆர்வம் கொண்டவர்கள் தங்கள் ஆசைகள் நிறைவேறும் போது ஆனந்தத்தைப் பெறுகிறார்கள். ஒவ்வொரு உயிரினமும் பெறுகின்ற இந்த ஆனந்தத்தின் அனைத்துத் துணுக்குகளும், சதானந்தமாகிய பரம பேரின்பமாகிய அவரிடமிருந்து பாய்வதுதான். ஸ்ரீ சாஸ்திரி இந்த விளக்கத்தை ஆதரிப்பதற்காக தைத்திரீய உபநிஷத் 2.8.3 இலிருந்து குறிப்பைக் கொடுக்கிறார்:
தே யே ஷதம் மனுஷ்ய-காந்தர்வாணாம் ஆனந்தா
ச ஏகோ தேவ-காந்தர்வானாம் ஆனந்தா
ஸ்ரோத்ரியஸ்ய சகமஹதஸ்ய |
பொருள்:மனித கந்தர்வர்களின் ஆனந்தத்தின் நூறு மடங்கு ஆனந்த கந்தர்வர்களின் பேரின்பத்தின் அலகு அளவாகும். இதுவே வேதங்களை நன்கு அறிந்தவனும், ஆசைகள் அற்றவனுமான ஒருவனுடைய பேரின்பம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவானின் எல்லையற்ற பேரின்பத்தைப் பற்றிய மற்றொரு காட்சியைத் தருகிறார். அவரைத் தவிர, ஒவ்வொரு உயிரினமும் சில குறிப்பிட்ட சூழலில் இருக்கும் போது இன்பத்தையும், வெவ்வேறு சூழலில் இருக்கும் போது வலியையும் உணர்கிறது. எனவே, ஒரு மீன் தண்ணீரில் இருக்கும்போது மகிழ்ச்சியையும், தண்ணீருக்கு வெளியே இருக்கும்போது வலியையும் உணர்கிறது. மனிதர்களைப் பொறுத்தவரை, இது நேர்மாறானது. பறவைகளுக்கு இது ஒரு வித்தியாசமான ஊடகம். ஆனால் அவரைப் பொறுத்தவரை, அவரது பேரின்பம் எந்தக் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்தும் சுயாதீனமாக உள்ளது, எனவே அவர் எல்லையற்ற பேரின்பத்தை உடையவர். மற்ற எல்லாவற்றின் ஆனந்தமும் உண்மையான ஆனந்தத்தின் ஒரே ஆதாரமான ஷதானந்தத்திலிருந்து பாய்கிறது.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, சதானந்தத்தை எல்லையற்ற ஜீவாக்களாகப் பிரித்து, பல்வேறு உபகரணங்கள் மற்றும் அனுபவங்கள் மூலம் அவற்றில் வெளிப்படுபவர் என்று விவரிக்கிறார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் பேரானந்தத்தின் கருத்தைத் தொடங்கி, தாவரங்கள் போன்ற அசைவற்ற பொருட்களின் சிறிய ஆனந்தத்தில் தொடங்கி, தொடு உணர்வின் மூலம் மட்டுமே மகிழ்ச்சியைப் பெறுகிறார். புழுக்கள் தொடுதல் மற்றும் சுவை உணர்வு மூலம் தங்கள் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. எறும்புகள் போன்ற சற்றே வளர்ச்சியடைந்த உயிரினங்கள் தொடுதல், சுவை மற்றும் வாசனையின் உணர்விலிருந்து தங்கள் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. தேனீக்கள் தொடுதல், சுவை, வாசனை மற்றும் பார்வை ஆகியவற்றிலிருந்து தங்கள் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. விலங்குகள் கூடுதல் செவிப்புலன் மூலம் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. மனிதன் அதற்கெல்லாம் கூடுதலாக மனதிலிருந்து தன் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகிறான். ஆயினும், சாதாரண மக்கள் இந்த பரிசுகள் அனைத்தையும் கொண்டு பொருள் இன்பங்களைத் தேடுகிறார்கள், மீன் அதன் சுவையை அனுபவித்து மீனவர்களின் கொக்கிக்கு இரையாவதைப் போல, நிலையற்ற இன்பங்களை அனுபவிக்கிறார்கள். உண்மையான யோகி மட்டுமே ஆத்மஆனந்தத்தின் அடுத்த நிலையை அடைகிறார்.

624-நந்தி –ஆனந்திப்பவன்

ஏவம் ஸர்வதா ₃ ஸர்வத்ர ஸர்வதா ₂ ச  அநயா ஸம்ருத்₄யதீதி
நந்தி₃꞉ । இன்
*ஸர்வதா ₄துப்₄ய꞉ ॥
இன்பம் பயக்க எழில் மாதரும் தானும் இவ் ஏழ் உலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் ஆள்கின்ற பிரான் -7-10-1-

அர்த்தோ விஷ்ணு இயம் வாணி -சொல்லும் பொருளும் போல் பிரியாமல் இருந்து கோலத் திரு மா மகளோடு சாலப் பல நாள் உகந்து உயிர்கள் காத்து ஆனந்திப்பவன்

இவ்வாறு எல்லா இடங்களிலும் எல்லாக் காலங்களிலும் எல்லா வகைகளிலும் லஷ்மி நிறைந்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

பரமானந்த வடிவாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆனந்தம் யுடையவர் -ஆனந்தத்தைத் தருபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

618. நந்தயே நம:

பரமானந்தவிக்ரஹே ஒப்புயர்வற்ற ஆனந்த வடிவானவராதலால்

நந்தி: பகவான் ‘நந்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒப்புயர்வற்ற ஆனந்த (பரமானந்த) வடிவானவராதலால் பகவான் ‘நந்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

624. நந்தி – அவர் நித்திய மகிழ்ச்சியில் இருக்கிறார்

‘நந்த்’ என்ற சொல்லுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருப்பது என்று பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘பரமானந்த விக்ரஹோ நந்திஹ் – அவர் பரம பேரின்பத்தின் திருவுருவம், எனவே அவர் நந்தி’ என்று வரையறுக்கிறார். இது முந்தைய நாமாவின் தொடர்ச்சியாகும், அங்கு அவர் அனைத்து உயிரினங்களாலும் அனுபவிக்கப்பட்ட எண்ணற்ற மகிழ்ச்சிகளின் மொத்தமாக விவரிக்கப்படுகிறார், எனவே அவர் அனைத்து மகிழ்ச்சிகளின் முழுமையான தொகுப்பு மற்றும் நந்தி என்று பொருத்தமாக அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவான் நந்தி என்று கூறுகிறார், ஏனென்றால் அவர் எல்லா நேரங்களிலும், எல்லா இடங்களிலும், எல்லா வழிகளிலும் ஸ்ரீயின் சகவாசத்தை அனுபவிக்கிறார், அதனால் அவர் நித்திய மகிழ்ச்சியில் இருக்கிறார். ஸ்ரீ உடனான அவரது நிலையான மற்றும் பிரிக்க முடியாத தொடர்பு அவரது நிலையான மகிழ்ச்சிக்கு காரணம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், மனிதர்களும் தேவர்களும் உண்மையான ஆனந்தத்தைப் பெறுவதற்காக அவரைப் பார்க்கும்படியாக அவருடைய ஆனந்தம் இருக்கிறது என்று விளக்குகிறார். அவர்களின் உண்மையான ஆனந்தத்தை அருளியவர்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா பகவான் விஷ்ணுவின் இயல்பு எல்லையற்ற பேரின்பம் என்றும் அதனால் அவர் நந்தி என்றும் விளக்குகிறார்.

625-ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர-
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –கூட்டமாய் இருந்து –நித்ய சமூஹம் ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி-என்றபடி -கைங்கர்யம் செய்ய –உப₄ய அநுகூல உஜ்ஜ்வல-மிதுனமே சேஷி என்று உணர்ந்தவர்களே ஜ்யோதிர்

உப₄ய அநுகூல உஜ்ஜ்வல ஸேஷ ஸேஷோஶநாதி₃ நித்ய பரி சாரக க₃ண பரிசர ணீயத்வாத்₃
ஜ்யோதிர் க₃ணேஶ்வர꞉ । ஜ்யோதிஶ் ஶப்₃தோ₃ ஹி

மரீசீ நாம் பதம் இச்சந்தி வேதச —
பரமாத்மாவின் ஜ்யோதி மயமான இடத்தை விரும்புகின்றனர்

யத்ர பூர்வே ஸாத்ய சந்தி தேவா--ஸாத்யம் கை கூடிய தேவர்கள்

ஜ்யோதி என்னும் பதம் –புருஷ ஸூக்தத்திலும் நித்ய ஸூரிகளைக் காட்டும்

களிப்பும் கவரவும் அற்று –ஒளிக்கொண்ட வான் –ஜ்யோதிர்

திகழ்கின்ற திரு மார்பில் திரு மங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற திரு மாலார் -10-6-9-

இருவர்க்கும் அனுகூலர்களும் ஒளியுருவம் உள்ளவர்களுமான ஆதிசேஷன் விஸ்வக்சேனர்
முதலியோர் எப்போதும் திருவடி பணிந்து தொண்டு செய்யப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஸூரியன் முதலிய ஒளிப் பொருள்கள் அனைத்திற்கும் தலைவராக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூரியன் முதலியவர்களுக்குத் தலைவர் -உண்டாக்கிய பூதங்கள் அனைத்திற்கும் காரணமானவர் –
பிரகாசம் யுடையவர் -தேவர்களுக்கும் தலைவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————

619. ஜ்யோதிர்கணேஶ்வராய நம:

ஜ்யோதிர்கணானாம் அனைத்து ஒளிபடைத்த கூட்டங்களுக்கும்

ஈஶ்வர: தலைவர் (அவற்றை அடக்கி ஆளும் ஈசுவரர்) ஆதலால்

ஜ்யோதிர்கணேஶ்வர: பகவான் ‘ஜ்யோதிர்கணேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(கதிரவன், முழுமதி, நக்ஷத்திரங்கள் முதலிய) அனைத்து ஒளிபடைத்த கூட்டங்களுக்கும் தலைவர் (அவற்றை அடக்கி ஆளும் ஈசுவரர்) ஆதலால் பகவான் ‘ஜ்யோதிர்கணேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

625. ஜோதிர்-கணேஷ்வரா – ஒளிர்வுகளின் இறைவன்

இந்த நாமத்தை மூன்று வார்த்தைகளாகப் பிரிக்கலாம். ஜோதி, கண மற்றும் ஈஸ்வரன். ஜோதி என்பது ஒளியின் மூலத்தைக் குறிக்கிறது, இங்கே அது சூரியன், சந்திரன் அல்லது நட்சத்திரம் போன்ற ஒளிரும் உடலைக் குறிக்கிறது. கானா என்பது ஒரு தொகுப்பு அல்லது ஒரு குழு மற்றும் ஈஸ்வரன் என்றால் இறைவன். எனவே இந்த அடிப்படையில் ஆதி சங்கரர் இதை ‘ஜோதிர்கனானாம் ஈஸ்வரஹ் ஜோதிர்கணேஷ்வராஹ் – அவர் அனைத்து ஒளிரும் பொருள்களின் இறைவன் எனவே அவர் ஜோதிர்கணேஷ்வராஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

கதா உபநிஷத் (2.5.15) மற்றும் முண்டக உபநிஷத்தில் (2.10) அது கூறுகிறது:
ந தத்ர சூர்யோ பாதி ந சந்திர-தாரகம், நேமா வித்யுதோ பாந்தி, குடோயம் அக்னி;
தமேவ பாந்தம் அனுபாதி சர்வம் தஸ்ய பாசா சர்வம் இடம் விபாதி (15)
பொருள்: சூரியன் அங்கு பிரகாசிக்கவில்லை, சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், மின்னல்கள் மற்றும் இந்த நெருப்பு மிகக் குறைவு. அவர் பிரகாசிக்கும்போது, ​​எல்லாம் அவருக்குப் பிறகு பிரகாசிக்கிறது; அவருடைய ஒளியால் இவை அனைத்தும் பிரகாசிக்கின்றன.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 15, வசனம் 12), பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
யதாதித்ய கடம் தேஜஹ் ஜகத் பாஸாயதே அகிலம் |
யச் சந்த்ரமஸி யச் சாக்நௌ தத் தேஜோ வித்தி மாமகம் ||
பொருள்: என்னுடையது சூரியன் உலகத்தை ஒளிரச் செய்யும் பிரகாசம், என்னுடையது சந்திரனுக்கும் நெருப்புக்கும் உணவளிக்கும் ஒளி.

ஒளி தரும் எல்லாவற்றிலிருந்தும் ஒளியாகப் பிரகாசிப்பது அவருடைய ஆற்றல். நாமத்தின் எளிய பொருள் என்னவென்றால், அவர் ஜோத்ரிகணேஸ்வரர் ஆவார். ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ஆதிசேஷ, விஷ்வக்சேனர், கருடன் போன்ற நித்ய-சூரிகளின் புரவலர்களைக் குறிப்பிடுகிறார், அவர்கள் தொடர்ந்து பகவான் மற்றும் பிறட்டிகளின் சேவையில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அவர் புருஷ சூக்தம் – ‘மரிசிநாம் பதமிச்சந்தி வேதாஸஹ் – ஞானிகள் ஒளிமயமான ஆத்மாக்களின் உலகத்தை அடைய விரும்புகிறார்கள்’ என்று குறிப்பிடுகிறார், நித்யா சூரிகளின் உலகத்தை ஒளிமயமான ஆத்மாக்களின் உலகம் என்று குறிப்பிடுகிறார். மரீசி என்பது இங்கு ஒளிமயமானவர்களைக் குறிக்கிறது. பிரம்மா கூட மரீசி பதவிக்கு ஆசைப்படுகிறார் என்பது மற்றொரு விளக்கம்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின்
திருவாய் மொழியின் முதல் பாசுரத்தை (
1.1.1 ) விளக்குகிறார்
.
பொருள்: இதயமே, எழுந்தருளி, உயர்ந்த நன்மையை விட உயர்ந்தவனும், எப்போதும் விழித்திருக்கும் வானங்களின் (நித்ய சூரிகள்) இறைவனான, அறியாமையை அகற்றி, தூய அறிவை வழங்குபவனின் பாதங்களை வணங்கு. 

கண்பார்வை இல்லாதவர் தன்னைச் சுற்றியுள்ள ஒளியைப் பார்க்க முடியாது என்பது போல, ஞானம் இல்லாதவர் தன்னில் வசிக்கும் ஜோதிர்-கணேஸ்வரரைக் காண முடியாது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் ஒப்புமை கூறுகிறார். ஒருவன் உள்ளே இருக்கும் ஒளியைக் காண்பதற்கு முன், காமம், க்ரோதா முதலியவற்றின் இருளை முதலில் அகற்ற வேண்டும். இந்த மந்திரத்திலிருந்து கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம் இதுதான்.

3-31-ஸ்ரீ சம்பந்தத்தால் வந்த குண யோகம் -626-629-

626-விஜிதாத்மா –பக்தர்களால் ஜெயிக்கப் பட்ட ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை உடையவன் –

ஏவம் பரத்வ காஷ்டை இதுவரை -ஸ்ரீ யபதித்தவம்
பண்டை நாளாலே நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் –வழி வழி வந்து ஆட்ச்செய்யும் தொண்டர்கள்
மேல் ஸ்ரீ சம்பந்தத்தால் வரும் ஸுலப்யம்-அத₂ ஸௌஶீல்ய பரம அவதி₄ர் கு₃ஹய தம--மலர் மகள் விரும்பும் அடிகள் இரண்டுக்குமே நிதானம்

அத₂ ஸௌஶீல்ய பரம அவதி₄ர் கு₃ஹய தம꞉ | லக்ஷ்மீ கமநீ யத்வ ஸம்பத் உ₃ச்ச்₂ருங்க₂லமபி மநோ (அ)ஸ்ய ப்ரணம்ரை ꞉ ப்ரவணீ க்ருதமிதி
விஜிதாத்மா ॥
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -எத்திறம் என்று மோஹிக்க வைக்கும்
சீலாத் ஜடீ பூயதே -பட்டர் -உன் எளிமை கண்டு பக்தர்கள் ஜடப் பொருள்கள் போலே ஆகிறார்கள்
எளிவரும் இயல்வினன்-1-3-2- இது ரகஸ்ய அர்த்தம்
நீர்மையால் நெஞ்சம் புகுந்து என் உயிர் உண்டான் -9-6-3-
ஆய்ச்சி கண்ணிக் கயிற்றினால் கட்டக் கட்டுண்டு இருந்தான் –

ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -பரத்வம்- ஓத்தார் எப்பொருட்க்கும் -ஸுலப்யம்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் பிறருக்கு அறிய வித்தகன் -ஸுலபயம் சொல்லி பரத்வம்

வணக்குடைத் தவ நெறி -உள்ளவர் இடம் தனியாக பேர் அன்பால் தான் தோற்று

பிராட்டியும் விரும்பும் செல்வம் யுடையவராயினும் திருவடி பணிந்து இருப்பவர்களுக்கு தாழ்ந்து இருப்பவர் -பரத்வத்தில்
எல்லை இது வரை சொல்லி சௌலப்யத்தின் எல்லையாக ரஹஸ்யம் கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

மனத்தை அடக்கியவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜீவர்களின் மனத்தை வெல்பவர் -கருடனால் அடியைப் பெற்ற திரு மேனி யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

620. விஜிதாத்மனே நம:

விஜித வென்றவர்

ஆத்மா மனோ ‘ஆத்மா’ அதாவது மனதை

யேன ஸ விஜிதாத்மா எனவே, பகவான் ‘விஜிதாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஆத்மா’ அதாவது மனதை வென்றவராதலால் பகவான் ‘விஜிதாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

626. விஜித்ஆத்மா – தன் பக்தர்களால் எளிதில் வெல்லப்படுபவர்

‘விஜிதா’ என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அல்லது வென்றது, எனவே விஜிதாத்மா தனது மனதை வென்றவர். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘விஜிதா ஆத்மா மனோ யேன ச விஜிதாத்மா – அவர் தனது மனதை அடக்கி அல்லது கட்டுப்படுத்தியதால் அவர் விஜிதாத்மா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். வெளிப்புற காரணிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதை விட மனதைக் கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் கடினம். இந்த அர்த்தத்தில் பகவான் தன்னை அல்லது நிலையான மற்றும் அசையாத மனதை வென்றுள்ளார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நமஸ் 608 முதல் 625 வரை பகவான் லக்ஷ்மிப் பிராட்டியுடன் இணைந்த சூழலில் விளக்கம் அளித்துள்ளார். இப்போது அவர் தனது தீவிர சௌசில்யம் (நட்பு) அடிப்படையில் அடுத்த சில நாமங்களை விளக்குகிறார். ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் தனது பக்தர்களால் வெற்றி பெறுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்; அதுதான் அவனுடைய உண்மையான இயல்பு. ஒரு பக்தன் பக்தியுடனும் நேர்மையுடனும் அவனிடம் சரணடைந்தால், அவன் தன் பக்தனின் விருப்பத்திற்கு எளிதில் அடிபணிவான்.

மகாபாரதத்தின் தொடக்கத்தில் கிருஷ்ணர், போரின் போது ஆயுதம் ஏந்த மாட்டார் என்று வாக்குறுதி அளித்தது நினைவிருக்கலாம். போரின் போது, ​​பீஷ்மர் திரௌபதியை ‘தீர்கா சுமங்கலி பாவா’ என்று ஆசீர்வதிக்க ஏமாற்றப்பட்டார், அதே நேரத்தில் பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் பாண்டவர்கள் அனைவரையும் கொன்று விடுவதாக உறுதியளித்தார். அவர் தனது சபதத்தை மீற வேண்டும் அல்லது தனது ஆசீர்வாதத்தைத் திரும்பப் பெற வேண்டும் என்று அவர் கலக்கமடைந்தார், எனவே அவரை அந்தச் சூழ்நிலையில் இறக்கியதற்காக கிருஷ்ணரை எதிர்கொண்டார்.

அதற்கு கிருஷ்ணர், “உங்கள் வாக்கு அதர்மத்திற்காகவும், உங்கள் ஆசிகள் தர்மத்திற்காகவும் இருந்தது. எனவே தர்மத்தின்படி செயல்படுங்கள்”. பீஷ்மருக்கு ஆறுதல் கூறி, “உன்னைப் போன்ற ஒருவன் உன் சபதத்தை மீறுவது எவ்வளவு கடினம் என்பதை நான் அறிவேன். உன் துன்பத்தை உணர, நானும் இந்தப் போரில் ஒருமுறை என் சபதத்தை மீறுவேன், அதற்கு நீயே காரணம்”.

எனவே, கிருஷ்ணர் போரில் ஈடுபடமாட்டேன் என்ற உறுதிமொழியை மீறி வண்டிச் சக்கரத்தைத் தூக்கிக்கொண்டு பீஷ்மரைத் தாக்க விரைந்தார். பீஷ்மரிடம் அவனைக் கொல்ல எந்த ஆயுதமும் தேவையில்லை என்றும் வண்டிச் சக்கரமே போதும் என்றும் கூறினார்.

ஒரு பக்தனின் வார்த்தையைக் கடைப்பிடிப்பதற்காகவும், ஒரு பக்தனுக்குக் கொடுத்த வார்த்தையைக் காப்பாற்றவும் பகவான் எப்படி எதையும் செய்யத் தயாராக இருக்கிறார் என்பதை இந்த அத்தியாயம் அழகாக விளக்குகிறது.

Sri VV Ramanujan gives reference from NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi (1.3.1): பத்துடை யடியவர்க் கெளியவன்
, பிறர்களுக் கரிய
வித்தகன் மலர்மகள் விரும்பும் அரும்பெற லடிகள்
மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை யாப்புண்டு
எத்திறம் உரலினோ டிணைந்திருந் தேங்கிய எளிவே.
பொருள்: இறைவன் அன்பாலும் பக்தியாலும் தம்முடைய பக்தர்களுக்குத் தம்மைச் சென்றடைவதை எளிதாக்குகிறார், மேலும் பிறர் தன்னை நெருங்குவதைக் கடினமாக்குகிறார். அவர் மார்பில் தாங்கிய தாமரையின் மீது அமர்ந்துள்ள லட்சுமியுடன் அவர் பிரிக்க முடியாதவர். ஓ’ எவ்வளவு எளிதாக அவர் தனது கெஞ்சும் அப்பாவி தோற்றத்துடன் கசக்கும் பாத்திரத்தில் இருந்து வெண்ணெயைத் திருடியதற்காக சாந்துக்குக் கட்டுப்பட்டிருக்க அனுமதித்தார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவான் உடைமையாக்க வேண்டிய அனைத்தையும் உடையவராக இருக்கிறார், அதனால் அவருக்கு ஆசைப்பட எதுவும் இல்லை, எனவே அவர் முற்றிலும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனதைக் கொண்டவர் என்று கூறுகிறார். 

பகவானின் இந்த நாமத்தை தியானிப்பது மனதைக் கட்டுப்படுத்தி, இறுதியில் இறைவனை உணர வழிவகுக்கும் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

627-விதேயாத்மா –கட்டுப்பட்டவன் -விதேயன் —கட்டவும் அடிக்கவும் விற்கவும் பொருள் போல் அசித் வத் ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் காட்டுபவன்

தேஷாம் விதே₄யம் ஹி, “இஹ ஆக₃ச்ச₂”, “இஹ திஷ்ட₂”, “இஹ ஆஸ்வ”, “இத₃ம் பு₄ங்க்ஷ்வ”
இதி விதா₄தும் ச யோக்₃யம் ஸ்வரூப மஸ்யேதி
விதே ₄யாத்மா ।
ஆய்ச்சியால் மொத்துண்டு கண்ணிக் குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் -பெரிய திரு மொழி -11-5-5-
வா போ மீண்டும் ஒரு கால் வந்து போ -தசரதன் நியமிக்க நடப்பார் பெருமாள்
பூ சூட வா நீராட வா -அம்மம் உண்ண வா -பெரியாழ்வார் அழைக்கும் படி இருப்பான் கண்ணன்
விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பார் -ஆண்டாள்
ப்ரஹ்மாவாய் இழந்து போதல் இடைச்சியாய் பெற்றுப் போதல்-அர்ஜுனன் இரண்டு சேனைகள் நடுவே நிறுத்து என்ன செய்தல்
இந்த்ரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றான் -பெரிய திரு மொழி -2-3-
நந்த கோபன் தன் இன்னுயிர்ச் சிறுவன் -8-1-3-

விதேயாத்மா குழந்தைப் பருவம் முதல் இறுதி வரை –
மல்லிகை மா மலர் கொண்டு ஆர்த்ததும் ஓர் அடையாளம்

அடியவர்கள் இங்கு வா இங்கு நில் இங்கு அமர் இங்கு உண் என்று கட்டளை இடுவதற்கு உரிய தன்மை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

யாருக்கும் அடிமைப் படாத தன்மை யுள்ளவர் –அவிதேயாத்மா -என்று பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்நானம் தானம் முதலிய விதிகள் விஷயங்களில் மனமுள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

621. அவிதேயாத்மனே நம:

ந கேனாபி ஒருவராலும் (எவ்விதத்திலும்)

விதேய கட்டுப்படாத (அடக்கியாள முடியாத)

ஆத்மா ஸ்வரூபமஸ்யேதி ஆத்மா அதாவது இயற்கையான தன்மையை உடையவராதலால்

அவிதேயாத்மா பகவான் ‘அவிதேயாத்மா’ என்னும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒருவராலும் (எவ்விதத்திலும்) கட்டுப்படாத (அடக்கியாள முடியாத) ஆத்மா அதாவது இயற்கையான தன்மையை உடையவராதலால் பகவான் ‘அவிதேயாத்மா’ என்னும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

627. விதேயாத்மா – (அவரது பக்தர்களுக்கு) அடிபணியும் இயல்புடையவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை அ-விதேயாத்மா என்று விளக்குகிறார், மேலும் இதை ‘ந கேனாபி விதேய ஆத்மா ஸ்வரூபம் அஸ்ய இதி அவிதேயாத்மா’ என்று விவரிக்கிறார் – அவருடைய இயல்பு புரிந்துகொள்ள முடியாதது மற்றும் அவரது உண்மையான தன்மையை யாரும் அறிய மாட்டார்கள் (விடுதலை அடையாத வரை). அவர் வேறு யாருக்கும் அடிபணியாதவர் எனவே அவர் அவிதேயாத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

விதேயா என்றால் அடிபணிதல் என்று பொருள், முந்தைய நாமத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவான் தனது பக்தர்களின் விருப்பத்திற்கு அடிபணிந்திருப்பதைக் கொண்டு நாமத்தை விளக்குகிறார், மேலும் அவர் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு அடிபணிவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார் என்று குறிப்பிடுகிறார். ஸ்ரீ பட்டர், தம்முடைய பக்தர்களின் வசமாக இருப்பது பகவானின் இன்றியமையாத குணம் என்று விளக்குகிறார், அவர்கள் விரும்பியதைச் செய்ய அவருக்கு எளிதாகக் கட்டளையிட முடியும். திருமழிசை ஆழ்வார் ஸ்ரீ விஷ்ணுவுக்கு (திருவெக்காவில் புஜங்கசயனப் பெருமாள்) கட்டளையிட்டதை உதாரணம் காட்டுகிறார். அவருடைய சீடன் கணிகண்ணனை ஊரை விட்டு வெளியேறச் சொன்னபோது, ​​திருமழிசை ஆழ்வாரும் அவருடன் செல்ல முடிவு செய்தார்.

ஆழ்வார் கோயிலுக்குச் சென்று கண்ணீருடன் முழு மனதுடன் பிரார்த்தனை செய்தார், இறைவன் இல்லாமல் வாழ நினைக்க முடியாது என்பதால் இறைவனையும் தங்களுடன் வருமாறு வேண்டினார்.
கணிகண்ணன் போகின்றான் காமரு பூங்கச்சி மணிவண்ணா! நீ கிடக்க வேண்டா செந்நாப் புலவனும் போகின்றேன் நீயும் உன்றன் பை நாகப்பாயை சுருட்டிக் கொள்
பொருள்:  கணிக்கண்ணன் காஞ்சி மணிவண்ணனை விட்டு வெளியே போகிறான், அவனுடன் நானும் புறப்படுகிறேன். இனி நீ இங்கே படுக்க வேண்டியதில்லை; தயவு செய்து நீங்களும் உங்கள் “நாகம்” (பாம்புப் படுக்கையை) சுருட்டி என்னைப் பின்தொடருங்கள்”.

திருமழிசை ஆழ்வார் பாம்புப் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு ஊரை விட்டு வெளியேறும்படி இறைவனிடம் கட்டளையிட்டார், இறைவன் சொன்னபடியே பணிந்தான்.

பின்னர் மன்னன் மன்னிப்புக் கேட்டு அவர்களைத் திரும்ப அழைத்தபோது, ​​ஆழ்வார் இறைவனுக்கு இவ்வாறு கட்டளையிட்டார்:
கணிகண்ணன் போக்கொழிந்தான் காமரு பூங்கச்சி மணிவண்ணா! நீ கிடக்க வேண்டும் செந்நாப் புலவனும் போக்கொழிந்தேன் நீயும் உன்றன் பை நாகப்பாயை சுருட்டிக் கொள்
பொருள்:  கணிக்கண்ணன் காஞ்சி மணிவண்ணனிடம் திரும்பிச் செல்கிறான், நானும் அவனுடன் திரும்பிச் செல்கிறேன். இனி நீ இங்கே படுக்க வேண்டியதில்லை; தயவு செய்து நீங்களும் உங்கள் “நாகம்” (பாம்புப் படுக்கையை) சுருட்டிக்கொண்டு என்னைப் பின்தொடர்ந்து வாருங்கள்” என்றதும், இதோ, பாம்பை உருட்டிக் கொண்டு ஆழ்வாரைப் பின்தொடர்ந்து, திருக்கோயிலுக்குத் திரும்பினார் இறைவன்.

இறைவன் மீண்டும் ஒருமுறை ஆழ்வாரின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்தான். எனவே, இறைவன் தனது உண்மையான பக்தர்களுக்கு அடிபணிந்துள்ளார்.

பண்டரிபூரில் உள்ள பக்த புண்டலிகரை தரிசிக்க பகவான் சென்றபோது, ​​அவருடைய பணிவான குணத்தின் மற்றொரு உதாரணம் காட்டப்படுகிறது. பகவான் புண்டலிகரின் வீட்டை அடைந்தபோது, ​​புண்டலிகர் தனது வயதான பெற்றோருக்கு உணவு பரிமாறிக் கொண்டிருந்தார். எனவே புண்டலிகர் ஒரு செங்கலைக் கடந்து இறைவனை நோக்கி காத்திருக்கச் சொன்னார். பகவான் கேட்டபடியே செய்துவிட்டு, இடுப்பில் கைவைத்துக்கொண்டு, புண்டலிகன் திரும்பி வருவதற்காகக் காத்திருந்தார். இது பந்தலூர் கோவிலில் உள்ள விட்டலரின் தோற்றம்.

அதுபோலவே, மகாபாரதப் போரின் தொடக்கத்தில் இரு படைகளுக்கு இடையே தேரை எடுத்துச் செல்ல அர்ஜுனன் கிருஷ்ணருக்குக் கட்டளையிட்டபோது, ​​அர்ஜுனனின் தேரோட்டியாக, அர்ஜுனனின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்தார் பகவான் கிருஷ்ணர். 

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருமங்கை ஆழ்வாரின் பெரிய திருமொழி (11.5.5) பாசுரத்தைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறார், அங்கு கிருஷ்ணர் வெண்ணெய் திருடுவதற்காக யசோதாவால் சாந்துக்குக் கட்டுப்பட அனுமதிக்கிறார் – ‘வண்ணக் கரும் குழல் ஆய்ச்சியால் மொட்டுந்து கன்னிக் குறும் கயிற்றில் கட்டுதல்’.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் யஜுர் வேதத்தில் இருந்து உதாரணம் தருகிறார் (15.54):
உத்புத்ய ஸ்வக்னே ப்ரதிஜாக்ரி தவம் இஷ்டபுர்தே ஸம்ஸ்ரஜேஅமயம் ச
அசிமான் சதாஸ்தே அத்யுதரஸ்மின் விஷ்வே தேவ யஜமானஶ்ச சிதாதா||
பொருள்: அக்னி விழித்தெழு, உனது பருவகால இனிமையைத் தருவதில் கவனமாயிரு, அனைத்து தேவர்களும் சந்நிதியில் உபாசனையுடன் அமர்ந்திருக்கட்டும்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் – விதேய சேவக ஆத்மானோ – ஜீவ யஸ்ய இதி விதேயாத்மா – எல்லா ஜீவர்களையும் தனக்கு அடிபணிந்தவர்.

ஒரு நபர் தனது சொந்த இந்திரியங்களையும் மனங்களையும் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டால், அந்த நபருக்கு வேறு எதுவும் தேவையில்லை அல்லது விரும்புவது இல்லை, எதற்கும் அல்லது யாருக்கும் அடிபணிய வேண்டிய அவசியமில்லை என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

628-ஸத் கீர்த்தி –
உண்மையான புகழ் படைத்தவன் -யதார்த்தமான புகழ் இது

ஈத்₃ருஶ ஸௌஶீல்ய ஸத்த்வே நாஸ்யாதி மஹதீ கீர்திரிதி
ஸத்கீர்தி꞉ ।
ஏதா வத்₃தி₄ ஸுவசநம், யத₃ஸ்ய கீர்த்யதே தத₃ஸ்தி தாவதி₃தி, ந து யாவத₃ஸ்தி தாவதி₃தி
தத₃தி₄கம் வேதி । யதா(பாடப்பட்ட அளவுக்கு மட்டும் புகழ் அல்ல-இருக்கும் ;புகழ் எல்லாம் சொல்ல முடியாதே பேசினார் பிறவி நீத்தார்  )

யதா சர்வேஸ்வர க்ருஷ்ண ப்ரோஸ்யதே சர்வ பண்டிதை சதா அபி ஸ்வல்பமேவோக்தம் பூதார்த்தம் கதமா ஸ்துதி –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -75-44-
பண்டிதர்களால் கிருஷ்ணன் ஸர்வேஸ்வரன் என்று புகழப் படுகிறான்
ஆயினும் அவர்கள் அவனது மேன்மையின் சிறிய அளவையே பேசுகிறார்கள்
இவ்வாறு சிறிய அளவே கூறப்பட்டது என்னும் போது அதனைப் புகழ்தல் என்று எப்படி உரைப்பது

ஸ்தானே ஹ்ருஷீகேச தவ ப்ரகீர்த்தியா –ஸ்ரீ கீதை -11-36-
உன்னுடைய பெரும் கீர்த்தியில் உலகம் களிப்பது பொருத்தமே –

அக்ஷய கீர்த்திஸ் ச தாரை

நின் புகழில் வைகும் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ அளிக்கும் வைகுந்தம்

புகழு நல் ஒருவன் -3-4-1
நிகரில் புகழாய் -6-10-10-

இப்படிப் பட்ட சௌலப்யம் இருப்பதாலேயே உண்மைப் புகழுடையவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

உண்மையான புகழ் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உண்மையான புகழ் யுடையவர் -வாமன திருவவதாரத்தில் கீர்த்தி என்ற மனைவியைப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

622. ஸத்கீர்த்தயே நம:

ஸதீ அவிததா ‘ஸத்’ அதாவது உண்மையான

கீர்த்திரஸ்யேதி கீர்த்தி அதாவது பெருமையை உடையவராதலால்

ஸத்கீர்த்தி: பகவான் ‘ஸத்கீர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் கீர்த்தி (பெருமை) உண்மையானது. எனவே அவர் ‘ஸத்கீர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மற்றோரது கீர்த்தி புகழ்ச்சிக்காகக் கூறப்படுகிறது. பகவானது கீர்த்திகளோ முற்றிலும் உண்மையானது.

628. ஸத்கீர்த்தி – அவர் உண்மையான புகழ் மற்றும் உயர்ந்தவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ஸதீ அவிதாதா கீர்த்தி: அஸ்ய அஸ்தி இதி ஸத்கீர்த்திஹ் – அவருடைய புகழ் உண்மையானது, நித்தியமானது மற்றும் உயர்ந்தது, எனவே அவர் சத்கீர்த்தி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரது புகழ் அவரது தர்மத்தின் அடிப்படையில் அமைந்து பொருள் செல்வத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதல்ல, அது என்றென்றும் வாழும்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘சௌலப்ய சௌசில்ய ஸத்த்வேன அஸ்ய அதி-மஹதி கீர்த்திஹ் இதி ஸத்-கீர்த்திஹ்’ என்பதிலிருந்து எழும் பகவானின் கீர்த்தியை இணைக்கிறார். அவர் தனது பக்தர்களுக்கு அடிபணிவதால் அவருக்குப் புகழ் கிடைத்தது. அவருடைய கீர்த்தியை நாம் எவ்வளவு நன்றாகப் புகழ்ந்தாலும், அது அவருடைய உண்மையான புகழின் ஒரு பகுதியளவு மற்றும் குறைவான அறிக்கையாகவே இருக்கும்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் ‘நிகர் இல் புகழாய்’ – யாருடைய கீர்த்திக்கு ஒப்பீடு இல்லை என்று குறிப்பிடுகிறார். ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா பகவானின் சத்கீர்த்தியை அவர் லக்ஷ்மியின் துணைவியாக இணைத்துள்ளார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் இரண்டு வகையான புகழை விவரிக்கிறார் – பொருள் செல்வம், உத்தியோகபூர்வ அந்தஸ்து போன்றவற்றால் வரும் புகழ் மற்றும் ஒருவர் தர்மத்தின் வழியைப் பின்பற்றுவதால் வரும் புகழ். கீர்த்தியின் முந்தைய வகை தற்காலிகமானது மற்றும் நிலையற்றது – புகழைக் கொண்டு வந்த செல்வம் அல்லது பதவி இறுதியில் இல்லாமல் போனவுடன் ஒருவர் அதை இழக்கிறார். ஆனால் தர்மத்தின் வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள் – தருமபுத்ரா அல்லது ஹரிச்சந்திரா போன்றவர்கள் – தங்கள் கீர்த்தியை இழக்க மாட்டார்கள்; உலகம் அவர்களை என்றென்றும் போற்றுகிறது. இந்த நாமத்தில் அடங்கியுள்ள சத்கீர்த்தியை உணர்ந்து கொள்வதற்காக ஒருவர் பின்பற்ற வேண்டிய தர்மத்தின் வழியையும், பகவானை வழிபடுவதன் மூலமும் வெளிப்படும் கீர்த்தியாகும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அவர் சத்-கீர்த்தி என்று விளக்குகிறார், ஏனென்றால் அவரைத் தொடர்ந்து வழிபடுவதன் மூலமும், அவரைப் புகழ்ந்து பாடுவதன் மூலமும் மட்டுமே உண்மையான கீர்த்தியை அடைய முடியும்; வேறு எந்த வழியிலும் அடையப்படும் மற்ற கீர்த்திகள் அனைத்தும் சத்-கீர்த்தி அல்ல.

———

623. சின்னஸம்ஶயாய நம:

கரதலாமலகவத்ஸர்வம் (கரதல அமலகவத் ஸர்வம்) உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியென அனைத்தையும்

ஸாக்ஷாத்க்ருதவத: உள்ளபடி அறிபவராதலால்

க்வாபி துளியளவும் (எங்கேயும்)

ஸம்ஶயோ நாஸ்தீதி ஐயப்பாடு இல்லாதவராதலால்

சின்னஸம்ஶய: பகவான் ‘சின்னஸம்ஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியென அனைத்தையும் உள்ளபடி அறிபவராதலால் பகவானுக்கு எதிலும் துளியளவும் ஐயப்பாடு இல்லை. எனவே அவர் ‘சின்னஸம்ஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

623. சின்னஸம்ஶயாய நம:

கரதலாமலகவத்ஸர்வம் (கரதல அமலகவத் ஸர்வம்) உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியென அனைத்தையும்

ஸாக்ஷாத்க்ருதவத: உள்ளபடி அறிபவராதலால்

க்வாபி துளியளவும் (எங்கேயும்)

ஸம்ஶயோ நாஸ்தீதி ஐயப்பாடு இல்லாதவராதலால்

சின்னஸம்ஶய: பகவான் ‘சின்னஸம்ஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியென அனைத்தையும் உள்ளபடி அறிபவராதலால் பகவானுக்கு எதிலும் துளியளவும் ஐயப்பாடு இல்லை. எனவே அவர் ‘சின்னஸம்ஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

629. சின்ன-சம்ஷயா – எல்லா சந்தேகங்களையும் நீக்குபவர்

சின்னா என்றால் நொறுக்கப்பட்ட அல்லது தூளாக்கப்பட்ட மற்றும் சம்ஷயா என்றால் சந்தேகம் அல்லது கேள்வி என்று பொருள், எனவே சின்ன-சம்ஷயா என்றால் சந்தேகங்களை நீக்குபவர். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை, ‘கரதல ஆமலகவத் ஸர்வம் சாக்ஷாத் கிருதவதா க்வாபி ஸம்ஷயோ நாஸ்தி இதி சின்னஸம்ஷயஹ் – உள்ளங்கையில் உள்ள பழம் போல அனைத்தையும் உணர்ந்து கொள்கிறார், எதிலும் சந்தேகம் இல்லாதவர், அதனால் அவர் சின்னசம்ஷயஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பழம் உண்மையில் உங்கள் கையில் இருக்கும்போது, ​​​​பழத்தின் பண்புகளைப் பற்றி ஊகிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை, ஏனென்றால் எல்லாமே தெளிவாகத் தெரியும் மற்றும் தனிப்பட்ட கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. அதுபோலவே அனைத்தும் பகவானுக்குத் தெளிவாகப் புலனாகும், அவருக்கு எதிலும் சந்தேகமோ நிச்சயமற்ற தன்மையோ இல்லை, எனவே அவர் நியாயமாக ‘சின்னசம்ஷயா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘சின்ன ஸம்ஷய பக்தனாம் யேன இதி சின்ன-சம்ஷயஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் சந்தேகங்களைப் போக்குகிறார், எனவே அவர் சின்ன-சம்ஷயா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தீவிர சௌசில்யம் மற்றும் சௌலப்யம் ஆகியவற்றைக் கொண்டவராக இருப்பதால், அவரைப் பற்றி எவருக்கும் ஏற்படக்கூடிய அனைத்து சந்தேகங்களும் – “அவரை எளிதில் அறிய முடியுமா அல்லது அவரை உணர கடினமாக இருக்கிறதா?”, “அவர் இருக்க முடியுமா?” எளிதில் மகிழ்ச்சியடைவது அல்லது அவரைப் பிரியப்படுத்துவது கடினமா?”, “அவரை எளிதில் அணுக முடியுமா அல்லது அவரை அணுகுவது கடினம்”, முதலியன – எளிதில் கலைந்து நிற்கின்றன.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பகவத் கீதையிலிருந்து (அத்தியாயம் 6, வசனம் 39) அர்ஜுனன் கூறுகிறார்:
ஏதத் மே சம்ஷயம் கிருஷ்ணா சேத்துமர்ஹசி அஷேஷதஹ் |
த்வத் அனந்யாஹ் ஸம்ஷயஸ்ய அஸ்ய சேத்தா ந ஹ்யுபபத்யதே ||
பொருள்: இது என்னுடைய சந்தேகம் ஓ கிருஷ்ணா, இதை முற்றிலும் நிவர்த்தி செய்யும்படி உன்னிடம் கேட்டுக் கொள்கிறேன். ஆனால் உங்களைப் பொறுத்தவரை, இந்த சந்தேகத்தை நீக்கக்கூடியவர்கள் யாரும் இல்லை.

பகவான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு கீதா உபதேசம் கொடுத்த பிறகு, அர்ஜுனன் அத்தியாயம் 18, ஸ்ம்ருதிர் லப்த த்வத்
-ப்ரஸாதன் மயாச்யுத ஸ்திதோ
‘ஸ்மி கதா-சந்தேஹஹ் கரிஷ்யே வசனம் தவ ||
பொருள்: என் அன்பான கிருஷ்ணா, தவறில்லாதவனே, என் மாயை முற்றிலும் நீங்கிவிட்டது. உனது அருளால் எனக்கு உணர்தல் மீட்டெடுக்கப்பட்டது; நான் இப்போது உறுதியாகவும் எந்த சந்தேகமும் இல்லாமல் இருக்கிறேன், உமது கட்டளையை நிறைவேற்றுவேன்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவான் மீது எந்த சந்தேகமும் இல்லாதது அவரது படைப்பு முதல் பிரளயம் அல்லது கலைப்பு வரை அனைத்து வழிகளிலும் வெளிப்படுகிறது.

———

621-ஸ்வஷ-
அவள் வடிவு அழகு என்னும் அமுதக் கடலில் கரை கண்ட திருக் கண்கள் முதலிய திவ்ய இந்த்ரியங்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தாமரை போன்ற அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களகரமான இந்த்ரியங்கள் யுள்ளவர் -அர்ஜூனனுக்கு தமது விஸ்வரூபம் காண திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

622-ஸ்வங்க-
அவளாலும் ஆசைப் படத் தக்க திவ்யமான திருமேனி யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

மிகவும் அழகிய அங்கங்கள் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகிய அங்கங்கள் யுள்ளவர் -பக்தர்களைத் தம்மை அடையச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————–

623-சதா நந்த –
ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்டுள்ள அன்பின் மிகுதியால் அளவற்ற ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஒரே ஆனந்தம் பல காரணங்களால் பல வகைகளாய்ப் பிரிந்து இருப்பதால் அநேக ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லையற்ற ஆனந்தம் யுடையவர் -நான்முகனுக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

624- நந்தி –
இவ்வாறு எல்லா இடங்களிலும் எல்லாக் காலங்களிலும் எல்லா வகைகளிலும் லஷ்மி நிறைந்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

பரமானந்த வடிவாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆனந்தம் யுடையவர் -ஆனந்தத்தைத் தருபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

625-ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர –
இருவர்க்கும் அனுகூலர்களும் ஒளியுருவம் உள்ளவர்களுமான ஆதிசேஷன் விஸ்வக்சேனர்
முதலியோர் எப்போதும் திருவடி பணிந்து தொண்டு செய்யப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

சூரியன் முதலிய ஒளிப்   பொருள்கள் அனைத்திற்கும் தலைவராக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சூரியன் முதலியவர்களுக்குத் தலைவர் -உண்டாக்கிய பூதங்கள் அனைத்திற்கும் காரணமானவர் –
பிரகாசம் யுடையவர் -தேவர்களுக்கும் தலைவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————

626-விஜிதாத்மா –
பிராட்டியும் விரும்பும் செல்வம் யுடையவராயினும் திருவடி பணிந்து இருப்பவர்களுக்கு தாழ்ந்து இருப்பவர் -பரத்வத்தில்
எல்லை இது வரை சொல்லி சௌலப்யத்தின் எல்லையாக ரஹச்யம் கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

மனத்தை அடக்கியவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜீவர்களின் மனத்தை வெல்பவர் -கருடனால் அடியைப் பெற்ற திரு மேனி யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————-

627-விதேயாத்மா –
அடியவர்கள் இங்கு வா இங்கு நில் இங்கு அமர் இங்கு உண் என்று கட்டளை இடுவதற்கு உரிய தன்மை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

யாருக்கும் அடிமைப் படாத தன்மை யுள்ளவர் -அவிதேயாத்மா -என்று பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்நானம் தானம் முதலிய விதிகள் விஷயங்களில் மனமுள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————–

628-சத்கீர்த்தி –
இப்படிப் பட்ட சௌலப்யம் இருப்பதாலேயே உண்மைப் புகழுடையவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

உண்மையான புகழ் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உண்மையான புகழ் யுடையவர் -வாமன திருவவதாரத்தில் கீர்த்தி என்ற மனைவியைப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————-

629-சின்ன சம்சய –
இந்த எளிமை பற்றிய புகழினாலேயே -இவரை அறியக் கூடுமோ கூடாதோ -வசப்படுவாரோ வசப்படாரோ –
ஸூ லபரா துர்லபரா-என்பவை முதலிய சந்தேஹங்களை அறுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாவற்றையும் உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல் பார்ப்பவர் ஆதலால் சந்தேகம் அற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லா ஐயங்களையும் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீதஸ் ஸ்ரீ சஸ் ஸ்ரீ நிவாசஸ் ஸ்ரீ நிதிஸ் ஸ்ரீ விபாவன
ஸ்ரீ தரஸ் ஸ்ரீ கரஸ் ஸ்ரேயஸ் ஸ்ரீ மான் லோகத்ரயாஸ்ரய–65-

அவர் செழிப்பை அளிப்பவர் மற்றும் அனைத்து வகையான செல்வங்களுக்கும், அனைத்து மங்களகரமான பொருள்களுக்கும் இறைவன், அதாவது ‘ஸ்ரீ’. அவர் லட்சுமியின் இருப்பிடம் மற்றும் அவர் லட்சுமியை தனது பொக்கிஷமாக கொண்டுள்ளார். ஒருவரது கர்மாவுக்கு ஏற்ப செழிப்பை விநியோகிப்பவர். அவர் மார்பில் ஸ்ரீயைத் தாங்கியவர், செழிப்பை அளிப்பவர். அவர் ஸ்ரீயின் அனைத்து வடிவங்களையும் உடையவர் மற்றும் இறுதியான பேரின்பத்தை (மோட்சம்) வழங்குபவர். அவர் மூன்று உலகங்களுக்கும் பாதுகாப்பும் அடைக்கலமும் ஆவார்.

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

612. ஸ்ரீதா
613. ஸ்ரீஷா
614. ஸ்ரீநிவாசா
615. ஶ்ரீநிதிঃ
616. ஶ்ரீவிபாவநாஹ்
617. ஸ்ரீதரஹ்
618. ஸ்ரீகரஹ்
619. ஸ்ரேயா ஸ்ரீமான்
620. லோகத்ரயாஶ்ரயঃ

ஸ்ரீத: – திருவனைத்தும் அருளும் திருமால்
ஸ்ரீச: — திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வர்
ஸ்ரீநிவாஸ: – அகல்கில்லேன் என்று திருமகள் மருவும் திருமால்
ஸ்ரீநிதி: — திரு பொருந்தி உறைகின்ற பிரான்
ஸ்ரீவிபாவந: — ஜீவர்களின் கர்மங்கள் பலவாய் இருப்பினும் அனைவரும் பகவானை அடையச் செய்யும் அன்னையின் தயையை ஏற்பவர்
ஸ்ரீதர: — அனைத்து ஜீவர்களுக்கும் உற்ற தாயான ஸ்ரீயை என்றும் தமது மார்பில் தரித்தவர்
ஸ்ரீகர: — துதித்தல், நினைத்தல், அர்ச்சனை செய்தல், பூஜித்தல் முதலிய பல வழிகளிலும் ஜீவர்களுக்கு மங்களம்
பெருகும்படிச் செய்பவளான ஸ்ரீ என்றும் அனைத்து அவதாரங்களிலும் தம்மைத் தொடர்ந்து இருக்கும்படிச் செய்து கொள்பவர்
ச்ரேய: ஸ்ரீமாந் — அனைவருக்கும் உய்யவேண்டிப் புகலாக இருக்கும் அன்னையை என்றும் தன்னை விட்டுப் பிரியாத நித்ய யோகத்தை உடையவர்
லோகத்ரயாச்ரய: — விட்டுப் பிரியாத திருமகள் கேள்வனாகிய திருமாலை மூவுலகத்து உயிர்களும் சரணடைந்து உய்வு பெறும்.

தன்னை வழிபடுபவர்களுக்குச் செழிப்பைத் தருபவன் {ஸ்ரீதர்},
செழிப்பை ஆள்பவன் {ஸ்ரீசன்},
செழிப்புடையவர்களுடன் எப்போதும் வாழ்பவன் {ஸ்ரீநிவாஸன்},
அனைத்து வகைச் செல்வங்களின் கொள்ளிடம் {ஸ்ரீநிதி},
அறத்தை அளவாகக் கொள்ளும் அடிப்படையில் அறச்செயல்களைச் செய்யும் மனிதர்கள் அனைவருக்கும் செழிப்பைக் கொடுப்பவன் {ஸ்ரீவிபாவநன்},
செழிப்பின் தேவியைத் தன் மார்பில் கொண்டவன் {ஸ்ரீதரன்},
தன்னைக் குறித்துக் கேட்பவர்கள், தன்னைப் புகழ்பவர்கள், தன்னைத் தியானிப்பவர்கள் ஆகியோருக்குச் செழிப்பை அளிப்பவன் {ஸ்ரீகரன்},
அடைதற்கரிய மகிழ்ச்சியை அடையும் நிலையின் உடல்வடிவமாக இருப்பவன் {ஸ்ரேயஸ்},
அனைத்து வகை அழகையும் கொண்டவன் {ஸ்ரீமாந்}, மூவுலகங்களின் புகலிடமாக இருப்பவன் {லோகத்ரயாஸ்ரயன்};(78)

ஸ்ரீ யபதியே ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம்-

612-ஸ்ரீத-அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது புதியதான அன்பை திரு மகளுக்கு அளிப்பவர்
613-ஸ்ரீ ச -பிராட்டியின் பெருமைக்கே காரணமானவர் -திருவுக்கும் திரு –
614-ஸ்ரீ நிவாச -கற்பகக் கொடி மரத்தைச் சார்ந்து இருப்பது போலே பிராட்டிக்கு கொழு கொம்பாக இருப்பவர் –
615-ஸ்ரீ பதி -ரத்னத்துக்கு பேழை போலே பிராட்டியைத் திருமார்பில் கொண்டவர் –
616-ஸ்ரீ விபாவன -பிராட்டியின் தொடர்பால் பெருமையால் வளர்பவர் –
617-ஸ்ரீ தர -மாணிக்கம் ஒளியையும் பூ மணத்தையும் பிரியாதாப் போலே பிராட்டியைப் பிரியாதவர் –
618-ஸ்ரீ கர -பர ரூபத்தைப் போலே வ்யூஹத்திலும் பிராட்டியைப் பிரியாமல் இருப்பவர் –
619-ஸ்ரேய ஸ்ரீ மான் -பக்தர்கள் தங்கள் பயன்களுக்காக வேண்டிக் கொள்ளும் பிராட்டிக்கே ஸ்வாமி –
620-லோகத்ர ஆஸ்ரய -ஜகன் மாதாவான பிராட்டியோடு கூடி மூ உலகங்களுக்கும் தந்தையாய் இருப்பவர் –

3-30-ஸ்ரீ சம்பந்த -பரத்வ-பரமான திவ்ய நாமங்கள் -607-625-

612-ஸ்ரீ தஸ் – ஸ்ரீ யைக் கொடுப்பவன் -தன்னை அவளுக்கு கொடுப்பவர் -ப்ரணய ரசம் ஸ்ரீ -அவள் கடாக்ஷம் நமக்கு அளிப்பவர் என்றுமாம்

ஜீவாது-உயிர் கொடுக்கும் அமுதம்- அவளுக்கு ஜீவாது இவன் -நமக்கு ஜீவாது அஷ்ட தச ரஹஸ்யங்கள்

நித்ய நூதந நிர் வ்யாஜ ப்ரணய ரஸ ஶ்ரியம் தஸ்யை த₃தா ₃தீதி
ஶ்ரீதஸ் ꞉;
தஸ்யோ ஜீவாது ரித் யர்த₂꞉; தச் ச்ரணேந ஹி ஸா ஶ்ரீர் நிருஸ்யதே ।

ந ச சீதா த்வயா ஹீநா நஸாஹம் அபி ராகவ முஹூர்த்தம் அபி ஜீவாவஸ் ஜலாத் மத்ஸ்யா விவா உத்ருதவ் –அயோத்யா -53-31-
லஷ்மணன் ராமனிடம் -உன்னை விட்டுப்பிரிந்து சீதையும் இல்லை -நானும் இல்லை –
நீரில் உள்ள மீனை நிலத்தில் இடுவது போன்று உன்னை விட்டு நீங்கினால்
ஒரு முஹூர்த்தம், மட்டுமே தாங்குவோம்

விஷ்ணோரேஷா அநபாயிநீ –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-144-
அவள் எப்போதும் விஷ்ணுவை விட்டு நீங்காமல் உள்ளாள்

அநந்யா ஹி மயா சீதா பாஸ்கரேண பிரபா யதா –யுத்த -121-19-
ஸூர்யனை விட்டு நீங்காத ஒளிக்கதிர்கள் போன்று என்னை விட்டு நீங்காமல் சீதாப் பிராட்டி இருக்கிறாள்

அநந்யா ராகவேணாஹம்–ஸூந்தர -21–15
ராகவனை விட்டு நீங்காமல் நான் இருக்கிறேன்

ஸ்ரீ யசஸ் சௌந்தர்யம்
நித்ய நூதன நிர்வ்யாஜ ப்ரணய ரசஸ்ரீயம் தஸ்யை ததாதி -பட்டர் ஸ்ரீ பாஷ்யம்
அநந்ய ராகவேணாஹம்-அனந்யா ஹி மயா ஸீதா

கோல மலர்ப்பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பேயோ

ஸ்ரீ க்கும் அவ்வளவு பெருமைகள் வந்ததற்குக் காரணமானவர் –
எல்லா நிலைகளிலும் ஸ்ரீ யை தமக்கு ஈஸ்வரியாக வைப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

திரு மகளுக்கு நாயகர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

திருமகளுக்கு சுகத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

எப்போதும் புதிதாகத் தோன்றும் காரணம் அற்ற அன்பை ஸ்ரீக்கு அளிப்பவர்-அவளுடைய  உயிராக இருப்பவர் –
அவரை ஆஸ்ரயித்ததால் அன்றோ ஸ்ரீ எனப்படுகிறாள் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

அனுவர்த்நீ நிவ்ருத்தாத்மா சம்ஷேப்தா ஷேமக்ருச் சிவ
ஸ்ரீவத்ஸ வஷாஸ் ஸ்ரீவாஸஸ் ஸ்ரீபதிஸ் ஸ்ரீமதாம் வர –64-

இந்த அறுபத்துநான்காவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

603-அநிவர்த்தீ, 604-. நிவ்ருதாத்மா, 605-. ஸங்க்ஷேப்தா, 606-. க்ஷேமக்ருத், 607. ஶிவ:|

608-ஸ்ரீவத்ஸவக்ஷா:, 609. ஸ்ரீவாஸ:, 610. ஸ்ரீபதி:, 611. ஸ்ரீமதாம்வர: ||

அவர் போர்களில் இருந்து பின்வாங்குவதில்லை, தோற்காதவர். அவர் தனது பக்தர்களை ஒருபோதும் வீழ்த்தி அவர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதில்லை. புலன்களின் மீது முழுக் கட்டுப்பாட்டுடன் உலக இன்பங்களிலிருந்து விலக்கப்படுகிறான். அவர் பிரபஞ்சத்தை ஒரு அணுவாகச் சுருக்கி, நன்மை மற்றும் மங்களகரமானவற்றின் முன்னோடியாக இருக்கிறார். அவர் மார்பில் ஸ்ரீவத்சத்தின் சின்னம் உள்ளது, அவரது மார்பில் லட்சுமி வசிக்கிறார். அவர் லட்சுமியின் இருப்பிடம் மற்றும் செழிப்பின் வற்றாத இருப்பிடம். அவர் லக்ஷ்மியின் மனைவி மற்றும் அனைத்து ஸ்ரீ-செல்வம், அறிவு, ஆற்றல், இறையாண்மை, பெருமை மற்றும் அவநம்பிக்கை ஆகியவற்றை உடையவர். ஸ்ரீ அதாவது மூன்று வேதங்களில் உள்ள அறிவாளிகளில் முதன்மையானவர்.

அநிவர்த்தீ — உலகப் பலன்களை விரும்பி அதற்காக முயற்சி செய்பவர்களை அந்தப் பலன்களை அடைந்து
அவர்களே அது அல்பம், நிலையில்லாதது என்று உணரும்வரை அவர்களை அந்த வழியிலிருந்து திருப்புவதில்லை
நிவ்ருத்தாத்மா — உலகப் பலன்களை விரும்பாது பகவானுக்கே அர்ப்பணமாகக் கர்மங்கள் புரிவோரைத் தம் பக்தர்களாகக் கொண்டவர்
ஸங்க்ஷேப்தா — உலகியல் வழியான பிரவிருத்தி மார்க்கத்தில் போவோரின் ஞானம் சுருங்கிவிடும் வகையில் அமைத்திருப்பவர்
க்ஷேமக்ருத் — நிவ்ருத்தி மார்க்கமான மோக்ஷவழியில் போவோர்க்கு ஞானம் விரிவடையுமாறு அமைத்திருக்கின்றவர்
சிவ: — பிரவிருத்தியோ, நிவிருத்தியோ எந்த மார்க்கத்தில் போவோருக்கும் அவரவர்க்கு வேண்டிய வளத்தை அருள்பவர்
ஸ்ரீவத்ஸவக்ஷா: — சிவம் என்றால் மங்களம் என்பதற்கேற்பத் தமது மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம் என்னும் மங்களமான மறுவுடையவர்
ஸ்ரீவாஸ; — அகல்கில்லேன் என்று திருமகள் விரும்பியுறையும் மார்பினர்
ஸ்ரீபதி: — திருமகள் கேள்வர்
ஸ்ரீமதாம்வர: — திரு நிறைந்த பெற்றியரில் தலை சிறந்தவர்

புறமுதுகிடாத வீரன் {அநிவர்த்தீ},
பற்றுகள் அனைத்தில் இருந்தும் விலகிய ஆன்மா கொண்டவன் {நிவ்ருத்தாத்மா},
அண்டப் பேரழிவின் காலத்தில் அண்டத்தை நுட்பமான வடிவில் குறைப்பவன் {ஸம்க்ஷேப்தா},
துன்புறும் தன் வழிபாட்டாளர்களுக்கு நன்மை செய்பவன் {க்ஷேமக்ருத்},
கேட்டதும் கேட்டவனின் பாவம் அனைத்தும் தூய்மையடையும் பெயரைக் கொண்டவன் {சிவன்},
தன் மார்பில் மங்கலச் சுழியைக் கொண்டவன் {ஸ்ரீவத்ஸவக்ஷஸ்},
செழிப்பின் தேவி எப்போதும் வசிக்கும் இடமாக இருப்பவன் {ஸ்ரீவாஸன்},
(செழிப்பின் தேவியான) லட்சுமியால் தலைவனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவள் {ஸ்ரீபதி},
செழிப்புடன் கூடியவர்கள் அனைவரிலும் முதன்மையானவன் {ஸ்ரீமதாம்வரன்};(77)

தர்மத்தின் படி பயன் அளிப்பவன் –

603-அநீவர்த்தீ -பிரவ்ருத்தி தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்களை சம்சாரத்தை விட்டு விலக்காதவர் –
604-நிவ்ருதாத்மா -நிவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருக்குமவர்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவர் –
605-சங்ஷேப்தா -பிரவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருக்குமவரின் அறிவைக் குறைப்பவர் –
606-ஷேமக்ருத் -நிவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருப்பவர்களின் அறிவை விரிப்பவர் –

ஸ்ரீ யபதியே ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம்-

607-ஸிவ-இவ்வுலக போகத்தையும் முக்தியையும் விரும்பும் யாவர்க்கும் தக்க நன்மைகளைச் செய்பவர் —
608-ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா-ஸ்ரீ வத்சவம் என்னும் மருவை தன் மார்பில் அடையாளமாகக் கொண்டவர் –
-இந்த மருவைப் பீடமாகக் கொண்டே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி வீற்று இருக்கிறாள் –
609-ஸ்ரீ வாஸ-ஸ்ரீ தேவி விளையாடி இன்புறும் தோட்டமான மார்பை உடையவர் –
610-ஸ்ரீ பதி-ஸ்ரீ தேவிக்குத் தகுந்த கணவர் –

611-ஸ்ரீ மதாம் வர -ஸ்ரீ லஷ்மீ கடாஷம் உடைய நான்முகன் முதலான அனைவரையும் விடச் சிறந்தவர் –

3-29-தர்மம் படி பலன் அளிப்பவன் –590-606-திரு நாமங்கள்–16-திரு நாமங்கள்

3-30-ஸ்ரீ சம்பந்த -பரத்வ-பரமான திவ்ய நாமங்கள் -607-625-

603-அநிவர்த்நீ –
சம்சார நிவ்ருதியைச் செய்யாதவன் -ப்ரவ்ருத்தி தர்ம நிஷ்டன்

மோக்ஷத்து வந்தவனை திரும்ப அனுப்பாதவர் -என்பதைச் சொல்ல வில்லை
பூமாதி மார்க்கம் இருந்து அனுபவித்து மீது உள்ள கர்ம பலன் அனுபவிக்க சம்சாரம் வருமவரை திரும்ப அனுப்ப மாட்டார்
தர்மத்துக்கு பலன் தருமவன் அன்றோ
ப்ரவ்ருத்தனுக்கும் நிவ்ருத்தனுக்கும் செய்ய வேண்டுமே-எனவே சம்சாரம் முடியாமல் பெரும் சூழலாகவே உள்ளது

தத்ர ப்ரவ்ருத்தி கர்ம ரதான் தூ₄மாதி₃பித்ருயாண புநரா வ்ருத்தயா ஸம்ஸாராந்த நிவர்தயதீதி
அநிவர்தீ ।
க்₃ரஹாதி₃ த்வாண்ணிநி꞉ । ஏவம் காமீத்யாத₃ய꞉ । அதோ ஹி
ஸம்ஸார அநுச்சே₂த₃꞉ । யதா ₂

தூமோ ராத்ரிஸ் ததா க்ருஷ்ண ஷன்மாசா தஷிணாயநம் தத்ர சாந்த்ர மசம் ஜ்யோதி யோகீ ப்ராப்ய நிவர்த்ததே –ஸ்ரீ கீதை -8-25-
தூம மார்க்கம் –இரவு பொழுது -கிருஷ்ண பக்ஷம் -தஷிணாயினம் -சந்த்ர லோகம் அடைந்து
மீண்டும் திரும்புகிறான்

க்ருதாத்யயே அநு சயவாந்  இத்யாதௌ₃ ஸைதத்₃வ்யசாரி ॥-3-1-8-க்ருத அத்யயதி கரணம் 
கர்ம பலனை அனுபவித்து விட்டு எஞ்சிய கர்ம பலனுடன் திரும்புகிறான் –

சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -பக்தி பாரமாகவும் பிரபத்தி பாரமாகவும் வியாக்யானம்

ஓவாத் துயர் பிறவி உட்பட மற்று யெவ்வெவையும் மூவாத் தனி முதல் தேவாதி தேவன் -2-8-5-

பிரவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருப்பவர்களை தூமாதி மார்க்கத்தினால் பித்ருலோகம் சேர்த்து மறுபடியும்
உலகில் பிறப்பதனால் உலகை விட்டு நீங்காமல் இருத்துபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தேவாசுர யுத்தங்களில் புறம் காட்டித் திரும்பாதவர் – தர்மத்தில் உள்ள ப்ரீதி காரணமாக அதிலிருந்து விலகாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒரு போதும் பின் வாங்காதவர் -முக்ய பிராணனின் அடியவர்களில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

596. அநிவர்த்தினே நம:

தேவாஸுரஸங்க்ரமான் தேவர்களுக்கும், அஸுரர்களுக்கும் இடையே நடக்கும் போர்களில்

ந நிவர்த்தத இதி எப்பொழுதும் பின்வாங்காதவர் ஆதலால்

அநிவர்த்தீ பகவான் ‘அநிவர்த்தீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தேவர்களுக்கும், அஸுரர்களுக்கும் இடையே நடக்கும் போர்களில் (தேவர்களின் சார்பாக போராடும் பொழுது) பகவான் எப்பொழுதும் பின்வாங்குவதில்லை  ஆதலால், அவர் ‘அநிவர்த்தீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வ்ருஶபரியத்வாத் அறவழியை விரும்புபவர் ஆதலால்

தர்மான் ந நிவர்த்தத இதி வா அறத்திலிருந்து திரும்புவதில்லை (நழுவுவதில்லை)

அநிவர்த்தீ எனவே, பகவான் ‘அநிவர்த்தீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அறவழியை விரும்புபவர் (வ்ருஶபரிய:) ஆதலால் பகவான் அறத்திலிருந்து திரும்புவதில்லை (நழுவுவதில்லை). எனவே, அவர் ‘அநிவர்த்தீ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

நிவர்தன’ என்றால் திரும்பச் செய்தல், திரும்புதல், திரும்புதல், கைவிடுதல் போன்றவற்றைக் குறிக்கும்.இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை இரண்டு விதமாக விளக்குகிறார். முதலாவது, ‘தேவாஸுரஸங்கராமத் ந நிவர்ததே இதி அனிவர்தீ – தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே நடந்த போரில் இருந்து அவர் ஒருபோதும் பின்வாங்குவதில்லை, எனவே அவர் அனிவர்த்தி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இரண்டாவது விளக்கம், ‘விருஷப்ரியத்வாத் தர்மாத் ந நிவர்ததே இதி வா அனிவர்தீ – தர்மத்தின் மீது கொண்ட அன்பின் காரணமாக, அவர் தர்மத்தின் பாதையிலிருந்து ஒருபோதும் பின்வாங்குவதில்லை, எனவே அவர் அனிவர்த்தி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை ‘ந நிவர்தயதி இதி அனிவர்தீ’ என்று விளக்குகிறார் – ப்ரவிருத்தி தர்மத்தில் பற்று கொண்டவர்களுக்கு (நன்மையான செயல்களின் மூலம் வரம் தேடுபவர்களுக்கு), பகவான் அவர்களின் விருப்பங்களை அவர்களுக்கு அளித்து, அவர்களின் பலனை அனுபவித்த பிறகு இந்த சம்சாரத்திற்குத் திரும்பச் செய்கிறார். ஸ்வர்க லோகத்தில் கர்மா. ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – ந நிவர்திதும் சைலம் அஸ்ய இதி அ-நிவர்த்தி – திரும்பும் பண்பு இல்லாதவர். பகவானின் படைப்புகள் சிருஷ்டி முடியும் வரை அதாவது பிரளயம் வரை தனக்கான பண்புகளை இழக்காதவை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி விரிவாகக் கூறுகிறார். 

அநிவர்த்தீ –
பிரவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருப்பவர்களை தூமாதி மார்க்கத்தினால் பித்ருலோகம் சேர்த்து மறுபடியும்
உலகில் பிறப்பதனால் உலகை விட்டு நீங்காமல் இருத்துபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தேவாசுர யுத்தங்களில் புறம் காட்டித் திரும்பாதவர் தர்மத்தில் உள்ள ப்ரீதி காரணமாக அதிலிருந்து விலகாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒரு போதும்  பின் வாங்காதவர் -முக்ய பிராணனின் அடியவர்களில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————–

604-நிவ்ருத்தாத்மா –
நிவ்ருத்தி மார்க்கத்தில் இருப்பவர்களுக்கு ஈஸ்வரர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

விஷயங்களில் செல்லாத மனத்தை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரளயத்தில் ஜீவர்களை மோஷம் அடைவிப்பவர் -ஆத்மாவின் மனமானது எண்ண முடியாமல் பின் திரும்பும்படி
இருப்பவர் -மனத்தால் அளவிடமுடியாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————–

605-சம்ஷேப்தா –
பிரவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருப்பவர்களுடைய இயற்கையான ஞானத்தைக் குறுகும்படி செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

பரந்த உலகை பிரளய காலத்தில் ஸூ ஷ்ம ரூபமாகக் குறுக்குபவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

நன்கு காப்பவர் -கால் கட்டை விரலால் துந்துபியின் உடலை வெகுதூரம் தூக்கி எறிந்தவர் –
சிருஷ்டியில் விரிவாக்கிய ஜகத்தை பிரளயத்தில் சுருக்குபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————

606-ஷேமக்ருத் –
நிவ்ருத்தி தர்மத்தில் இருப்பவர்களுக்கு ஞானம் சுருங்காமல் விரிவாகும்படி ஷேமத்தைச் செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம்மால் ஏற்கப் பட்டவர்களுக்கு ஷேமத்தைச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஷேமத்தைச் செய்பவர் -அஷேமக்ருத் -என்ற பாடத்தில்   ஷேமம் இன்மையை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————

607-சிவ-
இப்படி எல்லா முமுஷூக்களுக்கும் புபுஷூக்களுக்கும் அவரவர்க்கு உரிய நன்மைகள் செய்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தம்முடைய நாமத்தை நினைத்த மாத்திரத்தில் பாவத்தைப் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சுகமே வடிவானவர் -மங்களத் தன்மை உள்ளவர் -முக்தர்களைப் போஷிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸூபாங்கஸ் சாந்திதஸ் ஸ்ரஷ்டா குமுத குவலேசய
கோஹிதோ கோபதிர் கோப்தா வ்ருஷ பாஷோ வ்ருஷ ப்ரிய —63-

இந்த அறுபத்து மூன்றாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

593-ஶுபாங்க:, 594. ஶாந்தித:, 595. ஸ்ரஶ்டா, 596. குமுத:, 597. குவலேசய: |

598-கோஹித:, 599. கோபதி:, 600. கோப்தா, 601. வ்ருஶபாக்ஷ:, 602-. வ்ருஶப்ரிய:||

இறைவன் வசீகரமும் மயக்கும் அழகிய உறுப்புகளை உடையவர். அவர் அமைதியை வழங்குபவர் மற்றும் படைப்பவர். பூமா தேவியின் திருவருளான ஆனந்த சுபாவம் கொண்டவர். அவர் ஒரு பாம்பின் மீது சாய்ந்துள்ளார் மற்றும் தண்ணீரால் சூழப்பட்டுள்ளார். அவர் அனைத்து உயிரினங்களையும் பாதுகாக்கிறார் மற்றும் பிரபஞ்சத்தின் இறைவன். அவர் மாயாவால் மறைக்கப்பட்டுள்ளார் மற்றும் அவரது சொந்த மாயையில் மர்மமான முறையில் சூழப்பட்டுள்ளார். அவருடைய இரக்கக் கண்கள் தர்மத்தின்படி அனைவருக்கும் விரும்பிய நன்மைகளைப் பொழிகின்றன. அவர் நடத்தை நெறிமுறைகளை அதாவது தர்மத்தை வகுத்துள்ளார் மற்றும் அது அவருக்கு மிகவும் பிடித்தமானதாக உள்ளது. அவர் நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களுக்குப் பிரியமானவர், அவர் தர்மத்தை நிலைநிறுத்த ஆயிரமாண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் அவதாரம் எடுப்பதாக அறிவித்தார்.

சுபாங்க: — பக்தர்களும், யோகிகளும் தம்மிடம் ஈடுபட்டு மனம் லயிக்க வேண்டி உயர்ந்த மங்களமான வடிவங்களைத் தரிப்பவர்
சாந்தித: — பக்தி யோகத்தால் ஸாயுஜ்யமாகிய உயர்நிலை தந்து சாந்தி அருள்பவர்
ஸ்ரஷ்டா — பக்குவமாகிய ஜீவர்களுக்கு மோக்ஷம் தந்துவிட்டு மீண்டும் பக்குவமடையாத ஜீவர்கள் மோக்ஷத்திற்கான பக்குவம் பெறவேண்டி ஸ்ருஷ்டியைச் செய்பவர்
குமுத: — புவியைப் படைத்து அதில் உயிர்கள் பக்குவத்தால் பரிணமிப்பது கண்டு மகிழ்பவர்
குவலேசய: — தமக்குத் தாமே யஜமானர்கள் என்று நினைத்துப் பொல்லாவழிகளில் போகும் ஜீவர்களையும் அடக்கியாண்டு அவர்களை மோக்ஷவழியில் செலுத்துபவர்
கோஹித: — ஜீவர்கள் முத்திக்கு முனையவேண்டிய இடமாகிய பூமி என்னும் கோ என்பதற்கு என்றும் நன்மையே செய்பவர்
கோபதி: — புண்ணியங்களை அனுபவிக்கும் இடமாகிய சுவர்க்கம் என்னும் கோ என்பதற்கும் அவரே தலைவர்
கோப்தா — ஜீவர்கள் பக்குவம் அடைந்து முக்தி அடையவேண்டி ஸம்ஸாரச் சக்கரத்தை நன்கு காப்பவர்
வ்ருஷபாக்க்ஷ: — வ்ருஷப: என்னும் தர்மத்தின் நாபியாக (அக்ஷ: ) இருப்பவர்
வ்ருஷப்ரிய: — ஜீவர்கள் பின்பற்றும் அனைத்து தர்மங்களையும் கண்டு மகிழ்ந்து அதற்கான பலன்களைத் தருபவர்

அழகிய அங்கங்களைப் பெற்றவன் {சுபாங்கன்},
ஆன்ம அமைதியைத் தருபவன் {சாந்திதன்},
படைத்தவன் {ஸ்ரஷ்டா},
பூமியின் மார்பில் இன்பத்தில் திளைப்பவன் {குமுதன்},
அண்டப் பேரழிவுக்குப் பின்னர்ப் பாம்புகளின் இளவரசனான சேஷனின் உடலில் (யோக) உறக்கத்தில் கிடப்பவன் {குவலேசயன்},
பசுக்களுக்கு நன்மை செய்பவன் (அல்லது, மக்கள் தொகையில் அவதியுறும் பூமியின் கனத்தைக் குறைக்க மனிதனின் வடிவில் பிறந்தவன்) {கோஹிதன்},
அண்டத்தை ஆள்பவன் {கோபதி},
அண்டத்தைப் பாதுகாப்பவன் {கோப்தா},
காளையைப் போன்ற கண்களைக் கொண்டவன் {வ்ருஷபாக்ஷன்},
அன்புடன் அறத்தைப் பேணி வளர்ப்பவன் {வ்ருஷப்ரியன்};(76)

தர்மத்தின் படி பயன் அளிப்பவன் –

593-சூபாங்க -சமாதி நிலையில் ஏனைய தொழில்களை மறந்து தன்னையே அனுபவிக்கச் செய்பவர்
594-சாந்தித -அவர்களின் பிறவிச் சுழலை அறுத்து சாந்தியைக் கொடுப்பவர் –
595-ஸ்ரஷ்டா -முக்தி விரும்பியவர்களை சம்சாரத்தில் இருந்து விடுவிக்கும் போது ஏனையோரை கர்மத்தின் படி படைப்பவர்
596-குமுத -அடியார்களுக்கு காணுதல் கேட்டல் ஆகிய இவ்வுலக இன்பங்களை அளித்து மகிழ்பவர் –
597-குவலேசய-குவலர் எனப்படும் ஜீவர்களை ஆள்பவர் –
598-கோஹித -சம்சார விதையை விதைத்து இவ் வுலகை வளர்ப்பவர்
599-கோபதி -ஜீவர்கள் இன்பம் துய்க்கும் ஸ்வர்க்கத்துக்கும் ஸ்வாமி
600-கோப்தா -வினைகளின் பயன்களை கொடுத்துக் காப்பவர் –

601-வ்ருஷபாஷ-சம்சாரம் என்னும் சக்கரத்துக்கு தர்மம் என்னும் அச்சுப் போன்றவர் –
602-வ்ருஷப்ரிய -உலக வாழ்க்கையை நீடிக்கும் பிரவ்ருத்தி தர்மம் முடிக்கும் நிவ்ருத்தி தர்மம் ஆகிய இரண்டிலும் அன்பு செலுத்துபவர் –

3-29-தர்மம் படி பலன் அளிப்பவன் –590-606-திரு நாமங்கள்–16-திரு நாமங்கள்

593-ஸூபாங்க –
யோகத்தின் எட்டு அங்கங்களையும் நிறைவேற்றித் தரும்-அஷ்ட அங்கங்கள் –ஸ்வ ப₄க்தி பாவநா ஶுபாநி-அவனை விஷயமாகக் கொண்டதால் ஸூ பமாகவே இருக்குமே -எங்கனே சொல்லிலும் இன்பம் பயக்கும் -ஏந கேநாபி பிரகாரேண த்வயம் -த்வயார்த்தமே திருவாய் மொழி சாரா ஸங்க்ரஹம் காட்டுமே

ஏவம் ஸ்வ ப₄க்தி பாவநா ஶுபாநி யம ஸமாத்₄யவதீ₄ந் யஷ்ட அங்காநி அஸ்மாதி₃தி
ஶுபா₄ங்க₃꞉ ।
ஸ ஹி ஸ்வ யோக₃ யோக₃ஷேம வஹ꞉ ||

யோகத்தையும் ஷேமத்தையும் நடத்துபவர்
கிடைக்காத ஓன்று கிடைப்பது -யோகம்
கிடைத்தது தக்க வைத்து நிலைக்க -க்ஷேமம்
யமம் தொடங்கி சமாதி வரை -அங்கி பக்தி

யமம் நியமம் ஆசனம் பிராணாயாமம் ப்ரத்யாஹாரம் தாரணம் த்யானம் சமாதி
மேலும் -788- வரும் –அழகிய அங்கங்களை உடையவன் –

பகவத் த்யான சோபானம் -அமலனாதி பிரான் -பாத கமலம் தொடங்கி வாட்டமில் கண்கள் என்ற எட்டும் -அங்கி நேமி

யோகத்தின் அங்கங்களான யமம் முதல் சமாதி வரை நிறைவேற்றுபவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழகிய உருவத்தை தரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களமான அவயவங்கள் உள்ளவர் -மங்களத் திற்கான ஞானம் அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

586. ஶுபாங்காய நம:

ஸுந்தராம் அழகியதான

தனும் உடலை

தாராயன் தரித்திருப்பவராதலால்

ஶுபாங்க: பகவான் ‘ஶுபாங்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மிகவும் அழகிய உடலைத் தாங்கியவர் (உடையவர்) ஆதலால் பகவான் ‘ஶுபாங்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

593. சுபங்கா – மயக்குபவன்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சுந்தரம் தானும் தாரையன் சுபங்காஹ் – அழகானவர்’ என்று வரையறுக்கிறார். தியான ஸ்லோகத்தில், ‘சாந்தாகாரம் புஜகஷயனம் பத்மநாபம் சுரேசம் விஸ்வாகரம் ககனசத்ரிஷம் மேகவர்ணம் சுபங்கம்’ என்று சுபஅங்கம் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இங்கு அங்க என்ற சொல்லை யோகத்தின் எட்டு பாகங்கள் அதாவது அஷ்டாங்க யோகம் – யமம், நியமம், ஆசனம், பிராணாயாமம், பிரத்யாஹாரம், தாரணை, தியானம் மற்றும் சமாதி ஆகியவற்றைக் குறிக்க விளக்குகிறார். இவை அனைத்தும் அவர் மீதான பக்தியின் காரணமாக மங்களகரமானவை (சுபா) மற்றும் அவரது அருளால் பெறப்படுகின்றன. தியானத்தின் செயல்முறையை வெற்றிகரமாக முடிக்க பக்தருக்கு உதவுபவர்.

அஷ்டாங்க யோகப் பயிற்சி எவ்வாறு பகவானுடன் ஒருமைப்பாட்டை அடைகிறது என்பதை தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் விளக்குகிறார். அஷ்டாங்க யோகத்தின் 8 அங்கங்களில் முதல் இரண்டான யமா மற்றும் நியமத்தை அந்தந்த அம்சங்களுடன் பயிற்சி செய்வதன் மூலம் ஒருவர் மனதைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்:

• அஹிம்சை, சத்ய, பிரம்மச்சரியம், அஸ்தேயா, மற்றும் அபரிகிரஹா யமத்தின் ஒரு பகுதியாக; மற்றும்
• சௌச, சந்தோஷம், ஸ்வாத்யாயா, தபஸ் மற்றும் ஆத்மா சமர்ப்பணம் ஆகியவை நியமத்தின் அம்சங்களாகும்.

ஆசனமும் பிராணயாமாவும் உடலை வளர்க்க உதவுகின்றன, இதனால் அது அவரை தியானத்திற்கு ஏற்றது. அஷ்டாங்க யோகத்தின் அடுத்த நான்கு அங்கங்கள் – பிரத்யாஹார, தாரணை, தியானம் மற்றும் சமாதி – ஒவ்வொரு அடியிலும் தெய்வீகத்தின் மீதான சிந்தனை மற்றும் செறிவைத் தொடர்ந்து வளர்த்து வளர்த்து, சமாதி நிலை மூலம் அவரை உணரும் இறுதி குறிக்கோளுடன்.

திருக்கோவிலூரில் முதன் முதலில் இறைவனை தரிசனம் செய்த பேய் ஆழ்வார் இறைவனின் அழகை உற்சாகத்துடன் அற்புதமாக விவரிக்கிறார். The Azhwar, in his first Pasuram from the Mundram (3 ^rd ) Thiruvandhadhi ThiruMozhi excitedly explains the Lord and his consort Lakshmi as below: திருக்கண்டேன் பொன்மேனி
கண்டேன் * திகழு
மருக்கனணிநிறமுங் கண்டேன்* செருக்கிளரும் பொன்னாழி
கண்டேன் புரிசங்கங் கைக்கண்டேன்* பொருள்.

நான் பெரிய பிறட்டியை (தெய்வீக மனைவி) தரிசனம் செய்தேன்; அப்போது, ​​ஒளிரும் சூரியனைப் போன்ற அவரது அழகிய உடலைக் கண்டேன்; நான் அவரது ஒளிரும் பிரகாசத்தை தரிசனம் செய்தேன், அவரது தெய்வீக கரம் அவரது அழகான தெய்வீக வட்டு (சுதர்சன சக்கரம்) மற்றும் மற்றொரு கை தெய்வீக சங்கு ஆகியவற்றைப் பிடித்திருந்தது.

இந்த பாசுரம் அதனுடன் தொடர்புடைய ஒரு சுவாரஸ்யமான அத்தியாயத்தைக் கொண்டிருப்பதால், ஒரு சிறப்பு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா சுபங்காவை மிகவும் அழகான வடிவம் கொண்டவர் என்று விளக்குகிறார். வசீகரமானவர், மிகவும் அழகானவர்.

சந்தோக்ய உபநிஷத்தில் (1.6.7), நமக்கு விளக்கம் உள்ளது –
ய ஏஷோந்தராதித்யே ஹிரண்மயஹ் புருஷோ உச்யதே |
தஸ்ய யதா காப்யாஸம் புண்டரிகா ஏவம் அக்ஷிணீ||
பொருள்: அவர் சூரியனின் நடுவில் தங்கத்தைப் போல பிரகாசிக்கிறார், அவருடைய கண்கள் மலர்ந்த தாமரையைப் போல பிரகாசிக்கின்றன.

ராமானுஜ ஆச்சாரியாருக்கும் அவரது குரு யாதவப்பிரகாசருக்கும் இடையே வாக்குவாதத்திற்கு வழிவகுத்த புகழ்பெற்ற வசனம் இது. ஒரு நாள் ராமானுஜர் தனது குருவின் முதுகில் மசாஜ் செய்து கொண்டிருந்தார், யாதவ பிரகாசர் சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் இருந்து மேற்கண்ட வசனத்தை விளக்கினார். சங்கர ஆச்சார்யாவின் விளக்கத்தைத் தொடர்ந்து, யாதவப் பிரகாசர் ‘கப்யாசம் புண்டரிகா ஏவம் அக்ஷிணி’ என்ற வார்த்தைகளை விளக்கினார், ஏனெனில் இறைவனின் கண்கள் குரங்கின் கழுதையைப் போல சிவந்தன (கபி என்றால் “குரங்கு” மற்றும் ஆசனம் என்றால் “கழுதை”).

ராமானுஜர் இந்த நிந்தனையால் கோபமடைந்தார், மேலும் அவரது கண்களில் இருந்து துளிர்விட்ட கண்ணீர் அவரது குருவின் முதுகில் விழுந்தது. யாதவப் பிரகாசர் தன் சீடன் குழப்பத்தில் இருப்பதைப் புரிந்துகொண்டு, என்ன பிரச்சனை என்று விசாரித்தார். ராமானுஜர் தனது குருவின் விளக்கத்தை எடுத்துக் கொண்டபோது, ​​யாதவப் பிரகாசர் ஆச்சரியப்பட்டார். கப்யாசம் என்றால் “தண்ணீரின் மேல் அமர்ந்து குடித்தால் செழிக்கும்” என்று ராமானுஜா விளக்கினார் – வேறுவிதமாகக் கூறினால், ஒரு தாமரை. எனவே, விஷ்ணுவின் கண்கள் தண்ணீரில் மலரும் செந்நிற தாமரை போன்று அழகு வாய்ந்தவை என்பது அந்த வசனத்தின் பொருள். அன்று முதல் யாதவப்பிரகாசர் ராமானுஜரை ஒழித்துக் கட்டத் தொடங்கினார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், “அவரது சரணம் (பாதங்கள்), வதனம் (திருமேனி), நயனம் (தாமரைக் கண்கள்) போன்றவற்றைத் தியானிப்பவர்களுக்கு சுபம் அல்லது மங்களத்தை அருளும் வடிவத்தை உடையவர் – சுபாநி – தரஹகானம் மங்கா நிறையப் படகானி ; அங்கனி – சரண வதன நயனாதினி; யஸ்ய இதி ஶுபாங்கঃ ।

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அங்க என்ற சொல்லுக்கு அங் – போ என்ற மூலத்தின் அடிப்படையில் விளக்கம் தருகிறார், மேலும் இந்த நாமத்தின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் சுபங்காஹ் ஆவார், ஏனெனில் அவர் ஒவ்வொரு வடிவத்திலும், அசையும் எல்லாவற்றிலும் தனது இருப்பையே தனது இயக்கத்தால் மங்களகரமானதாக ஆக்குகிறார். உதாரணமாக சூரியன்.

594-சாந்தித –
பூர்ண சாந்தியைத் தருமவன்-மோஷ ப்ரதன்-சாம்யா பத்திக்கும் மேல் சாயுஜ்யம் -குண அனுபவம்

ஏவம் நிஷ் பந்ந ப₄க்தி ப்₄யோ(பூரணமான பக்தி-பரம பக்தி நிலைக்குப் பின்பு )(அ)ப்ரதி ப்ரஸவ நிர் மூலித ப₄வ (ஸம்ஸாரம் மறுவலிடாதபடி கழிந்த பின்பு) உபப்லவாம் ஸ்வ
ஸாயுஜ்ய ரூபாம் ஸாந்திம் த₃தா₃தீதி
ஸாந்தித₃꞉ । யதோ

விஸ்வஸ்யைகம் பரிவேஷ்ட்டி தாரம் ஞாத்வா சிவம் சாந்திம் அத்யந்த மேதி –ஸ்வேதாஸ்வரம் -2-7-
உலகம் முழுவதும் வியாபித்து நின்று மங்கள கரமாக உள்ள ஸர்வேஸ்வரனை அறிந்து மிகுந்த சாந்தி அடைகிறான்

மத் ப்ரஸாதாம் பராம் சாந்திம் ஸ்தானம் ப்ராப்யஸி சாஸ்வதம் –ஸ்ரீ கீதை -18-59-
என்னுடைய கிருபை காரணமாக நீ சாந்தியையும் உயர்ந்த நிரந்தரமான இடத்தையும் பெறுவாய்

ஸர்வ கர்மாண்யபி ஸதா குர்வாணோ மத் வ்யபாஸஂரய–
மத் ப்ரஸாதாத வாப்நோதி ஸாஸஂவதம் பதமவ்யயம்–৷৷18.56৷৷

தமீஸாநம் வரதம் தேவமீட்யம் நிசாய்யா ஆத்மாநம் சாந்திம் அத்யந்த மேதி –
யார் ஒருவன் அனைவருக்கும் ஈஸ்வரனாக -வரம் அளிப்பவனாக -போற்றத் தக்கவனாக –
அனைத்திற்கும் ஆத்மாவாக உள்ள ஸர்வேஸ்வரனை அறிகிறானோ அவன் சாந்தி அடைகிறான் –

அடியார்களைக் கொண்டு போய் தன்மை பெறுத்தித் தன் தாளிணைக் கீழ்க் கொள்ளும் அப்பன் -3-7-7-

பக்தி யோகம் தலைக் கட்டியவர்களுக்கு சம்சாரத் துன்பங்களைக் களைந்து
தமது சாயுஜ்யமாகிய சாந்தியைக் கொடுப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆசை வெறுப்பு முதலியவற்றில் இருந்து விடுவித்து சாந்தி அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மோஷத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

587. ஶாந்திதாய நம:

ராக விருப்பு

த்வேஶாதி வெறுப்புகள்

நிர்மோக்ஷலக்ஷணம் விலகிய தன்மைக்கு அடையாளமான

ஶாந்திம் (மன)அமைதியை (பொறுமையை)

ததாதீதி அளிப்பவர் ஆதலால்

ஶாந்தித: பகவான் ‘ஶாந்தித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

விருப்பு, வெறுப்புக்கள் அற்ற தன்மையின் அடையாளமான மன அமைதியையும், பொறுமையையும் அளிப்பவர் ஆதலால் பகவான் ‘ஶாந்தித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————

594. சாந்திதா – நித்திய அமைதியை வழங்குபவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ராக-த்வேஷாதி-நிர்மோக்ஷ-லக்ஷணம் சாந்திம் ததாதி இதி சாந்திதாஹ் – விருப்பு வெறுப்புகள் முற்றிலும் இல்லாத மன அமைதியை பகவான் வழங்குகிறார், எனவே அவர் சாந்திதாஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 2 வசனம் 71 இல், கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
விஹாய காமான் யஸ்ஸர்வான் பூமாம்ச்சரதி நிஸ்ஸ்ப்ரிஹா;
நிர்மமோ நிரஹங்காரஹ் ச ஷாந்திம் அதிகச்சதி ||
பொருள்: புலன் இன்பத்திற்காக எல்லா ஆசைகளையும் துறந்தவர், ஆசைகளிலிருந்து விடுபட்டு வாழ்பவர், உரிமையுணர்வு அனைத்தையும் துறந்தவர், பொய்யான அகங்காரம் இல்லாதவர் – அவர் மட்டுமே உண்மையான அமைதியை அடைய முடியும். பகவானுக்குச் சமர்ப்பணம் செய்வது இந்த வகையான பூரண அமைதியையும் மன அமைதியையும் தருகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமாவின் விளக்கத்தை முந்தைய சூழலில் தொடர்கிறார் – மேலே குறிப்பிடப்பட்ட யோகம் போன்ற அனுசரிப்புகளால் தம் பக்தியை பூரணப்படுத்தியவர்களுக்கு, அவர் தனது சொந்த உணர்தலின் வடிவத்தில் நிரந்தர அமைதியை வழங்குகிறார். . அவர்களுக்கு இவ்வுலகில் மறுபிறப்பு பற்றிய பயம் இல்லை. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், இங்கு சாந்தி என்பது மோட்சத்தைக் குறிக்கிறது, மேலும் அவர் மோக்ஷ-பிரதான். ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத் 3.7 இலிருந்து ஆதரவை வழங்குகிறார்:
ததஹ பரம் ப்ரஹ்ம பரம் ப்ருஹந்தம் யதாநிகாயாம் ஸர்வபூதேஷு கூடம் |
விஸ்வஸ்யைகம் பரிவேஷ்டிதாரம் ஈஷாம் தம் க்யாத்வா அம்ருதா பவந்தி || 3.7 ||
பொருள்:இந்த தனிப்பட்ட பிராமணர்களை விட உயர்ந்தது, எல்லையற்ற பரம பிரம்மன், அவர் எல்லா உயிரினங்களிலும் அவர்களின் உடல்களுக்கு ஏற்ப மறைந்துள்ளார், மேலும் அவர் தனிமையில் இருந்தாலும், முழு பிரபஞ்சத்தையும் சூழ்ந்துள்ளார். அவனையே இறைவன் என்று அறிந்தால் ஒருவன் அழியாதவனாகிறான்.

ஸ்வேதாஸ்வதாரா உபநிஷத் அத்தியாயம் 4 வது 11வது சுலோகத்தில், ‘தமீஷானம் வரதாம் தேவமீத்யம் நிச்சயமே ஷாந்திம் அத்யந்தம் இதி’ என்று கூறுகிறது, அதாவது ஆட்சியாளரும், வரங்களை அளிப்பவரும், புகழுக்கு தகுதியானவரும், உள்ளான ஆன்மாவுமான அந்த ஒளிமயமான இறைவனை ஒருவன் உணரும்போது, ​​அவன் பெறுகிறான். சமாதானம்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 18 வது வசனம் 62 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
தம் ஏவ சரணம் கச்ச ஸர்வ-பாவேன பாரத
தத்-ப்ரஸாதாத் பரம் சாந்திம் ஸ்தானம் ப்ராப்ஸ்யஸி சாஸ்வதம் ||
பொருள்: ஓ அர்ஜுனா, எல்லா வகையிலும் அவனிடம் முழுமையாக சரணடைவாயாக; அவருடைய அருளால் நீங்கள் ஆழ்நிலை அமைதியையும், உன்னதமான மற்றும் நித்தியமான தங்குமிடத்தையும் பெறுவீர்கள்.

விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு (ராகம் மற்றும் த்வேஷம்) முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் அந்த அமைதியை பகவான் நாராயணன் வழங்குகிறார் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா விளக்குகிறார். அவர் தனது பக்தர்களின் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, ஒவ்வொருவருக்கும் உள்ளான அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் அளிப்பவர்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளரான திருவள்ளுவர் கடவுளை “வேண்டுதல் வேண்டமை இல்லாதான்” என்று வரையறுத்துள்ளார். நம் எண்ணங்களை அவருக்கு அர்ப்பணிப்பதன் மூலம், விருப்பு வெறுப்புகளிலிருந்து விலகி, உண்மையான உள் அமைதியை அடையக்கூடிய நிலைக்கு நாம் வரலாம்.

இந்த நாமாவிலிருந்து எடுக்க வேண்டிய பாடம் என்னவென்றால், அவரைத் தொடர்ந்து தியானிப்பதன் மூலம் ஒருவர் பெறும் இறுதி அமைதி – மோட்சத்தை அவர் வழங்குபவர்.

595-ஸ்ரஷ்டா ––படைப்பவன் -கர்மங்களுக்கு சேர

கர்மம் அடியாகப் படைத்து -விஷயாந்தரங்களையும் படைத்து -அனுபவிக்க -மேல் முமுஷுக்களை உண்டாக்கி -இவ்வாறு மூன்றும் உண்டே

இதில் முமுக்ஷூன் முஞ்சன் முமுஷுவாவதை நிறுத்தி-நப்பாசைக்கு அனுகூலமாக விஷயாந்தரங்களைப் படைப்பதை இங்கு சொல்கிறது

ஏவம் முமுக்ஷூன் முஞ்சன் ஸம்ஸிஸ் ருக்ஷூம்ஶ்ச ப்ரசித சிரந்தந கர்ம வைசித்ர்ய-
உசித பரி கரைர் யோஜயன் ஸ்ருஜதீதி(சேர்த்து வைத்து இருக்கும் அநாதி யான விசித்திரமான கர்மங்கள் அடியாக சரீரத்துடன் பூட்டி)
ஸ்ரஷ்டா ।
ஸ்ருஜித்₃ருஶோர் ஜ₂லயமகிதி இத்யம் ॥

துயரங்கள் செய்யும்(இத்தையே இங்கு –ஸ்ரஷ்டா) கண்ணா சுடர் நீள் முடியாய் -7-8-7-
தோகை மா மயில் அன்னவர் இன்பம் துற்றிலாமையில் அத்த இங்கு ஒழிந்து போகம் நீ எய்தி
இன்னம் நம்மிடைக்கே போதுவாய் என்ற பொன்னருள் -பெரிய திரு மொழி -5-8-5-

மேலே தேவகி நந்தன ஸ்ரஷ்டா -989-990-வரும்

மோஷத்தில் ஆசை உள்ளவர்களை விடுவித்து உலக வாழ்க்கையில் ஆசை உள்ளவர்களை வெகு காலமாக
அவரவர் புண்ய பாபங்களுக்கு ஏற்பப் படைப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆதியில் எல்லாவற்றையும் படைத்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகைப் படைப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

588. ஸ்ரஶ்ட்ரே நம:

ஸர்காதௌ படைப்பின் தொடக்கத்தில்

ஸர்வபூதாநி அனைத்து உயிரினங்களையும் (ஜீவராசிகளையும்)

ஸஸர்ஜேதி படைப்பதால்

ஸ்ரஶ்டா பகவான் ‘ஸ்ரஶ்டா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

படைப்பின் தொடக்கத்தில் அனைத்து உயிரினங்களையும் (ஜீவராசிகளையும்) படைப்பதால் பகவான் ‘ஸ்ரஶ்டா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

595. ஸ்ரஷ்டா – படைப்பாளர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சர்காதௌ ஸர்வபூதானி ஸஸர்ஜ இதி ஸ்ரஷ்டா – படைப்புச் சுழற்சியின் தொடக்கத்தில் எல்லா உயிரினங்களையும் படைத்தார், எனவே அவர் ஸ்ரஷ்டா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 9 வசனம் 7 இல், பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
சர்வ-பூதானி கௌந்தேய ப்ரகிருதிம் யாந்தி மாமிகாம்
கல்ப-க்ஷயே புனஸ் தானி கல்பதௌ விஸ்ர்ஜாமி அஹம் ||
பொருள்: குந்தியின் மகனே, ஆயிரமாண்டுகளின் முடிவில் ஒவ்வொரு ஜடப்பொருளும் என் இயல்பிற்குள் நுழைகிறது, மற்றொரு ஆயிரமாண்டின் தொடக்கத்தில், என் ஆற்றலால், நான் மீண்டும் உருவாக்குகிறேன் .

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமம் உருவான மூலத்தை ‘ஸ்ரஜ் – உருவாக்குவது’ என்று விளக்குகிறார். ஏங்குபவர்களுக்கு மோட்சத்தை அருளுவது போல், கர்மவினையால் வேண்டுபவர்களுக்கு சம்சாரத்தையும் அருளுகிறார். எனவே அவர் படைப்பாளரும் ஆவார்.

கோவிந்தசாமி என்ற பாகவதர் பகவானிடம் மோட்சம் கேட்கிறார், ஆனால் பகவான் பாகவதத்தில் உலக இன்பத்திற்கான ஏக்கத்தை உணர்ந்து, அவரது விருப்பங்களை பூர்த்தி செய்ய சம்சாரத்தை ஆசீர்வதித்தார், மேலும் அவரது விருப்பங்களை பூர்த்தி செய்தபின் அவர் வைகுண்டம் வரலாம் என்று கூறினார்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார்:

• காதல் ஞானம் செய்தேன் யானே (5.6.1) – நான் இந்த பூமியையும் கடலையும் செய்தேன்;
• முன்-நிர் ஞானம் படைத்த எம் முகில் வண்ணனே (3.2.1) – ஓ மேக நிறமுள்ள இறைவனே, நீ பூமியையும் பெருங்கடலையும் படைத்தாய்; மற்றும்
• பகவான் கிருஷ்ணர் பகவத் கீதையில் (7.6) கூறுகிறார் – அஹம் கிருத்ஸ்னஸ்ய ஜகதஹ் பிரபவஹ் – நான் முழு படைப்பின் ஆதாரம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ் விளக்குகிறார் – ஸ்ரீஜதி லோகானம் இதி ஸ்ரஷ்டா – அவர் இந்த உலகத்தைப் படைத்தார்.

ரிக் வேதம் 10.81.6ல் இருந்து அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
ஸம் பாஹுப்யாம் தாமதி ஸாம் பதத்ரைர்த்யாவபூமி ஜனயன் தேவ ஏகா ||
பொருள்:  அவர், ஒரே கடவுள், பூமியையும் வானத்தையும் உற்பத்தி செய்கிறார், அவற்றைப் பற்றவைக்கிறார், தனது கைகளை இறக்கைகளாக, ஒன்றாக இணைக்கிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத் 4.14 – விஸ்வஸ்ய ஸ்ராஷ்டாரம் அநேக ரூபம் – பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்துக்கொண்டு உலகை உருவாக்குகிறார். அவர் ஐதரேய உபநிஷத் 1.2 – ச இமான் லோக்ஆன் அஸ்ர்ஜாதாவைக் குறிப்பிடுகிறார், அதாவது இந்த உலகங்களை அவர் படைத்தார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் பிரளய (பிரளயம்) நேரத்தில் அனைத்து உயிரினங்களையும் தனக்குள்ளேயே வைத்திருப்பார், பின்னர் அவற்றை சிருஷ்டி (படைப்பு) நேரத்தில் வெளியேற்றுகிறார், எனவே அவர் ஸ்ரஷ்டா என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா எல்லா உயிரினங்களையும் படைத்தவர் என்று கவனிக்கிறார். தொடக்கத்தில், அனைத்தையும் தன்னிடமிருந்தே பெரிய ஐந்து அங்கங்களாகப் படைத்துள்ளார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் படைப்பின் நேர்மறையான அம்சத்தைப் பார்க்கிறார் – ஜீவாவுக்கு உடலைக் கொடுப்பதன் மூலம், பகவான் ஜீவாவைத் தேடி அடைய மேலும் ஒரு வாய்ப்பைக் கொடுக்கிறார். இந்த விளக்கத்தின் அழகு என்னவென்றால், அவர் எதைச் செய்தாலும், அவர் நமக்கு அளிக்கும் அனைத்து தண்டனைகளையும் சேர்த்து, நம் நலனுக்காக செய்கிறார்.

596-குமுத –-கு பிராகிருத பூமியில் –முதமகிழ்பவன் -லீலா ரஸம்

ஏவம் ஸ்ருஷ்டஸ் யா ப்₃ரஹ்ம ஸ்தம்ப₃ ஸ்யோச்சா வச ஶப்₃த₃ ஸ்பர்ஸாதி₃ போ₄க₃வதீ
பூ₄மி꞉ கு꞉ ப்ராக்ருத மண்ட₃லம், தத்ர போ₄க்த்ருன் போ₄ஜயன் மோத₃த இதி
குமுத₃꞉ ।(பிரமன் முதல் தூண் வரை அனைவருக்கும் அவர்கள் விரும்பும் தீனி கொடுத்து அனுபவித்ததை பார்த்து தான் மகிழ்கிறான் -லீலா ரஸம் )
மூல விபு₄ஜாதி₃த்வாத் க꞉ ।

அனஸ்நன் அனன்ய அபிசாக சீதி -மரம் இரண்டு பறவைகள்

அநிசச் ச ஆத்மா பத்யதே போக்த்ரு பாவாத்–சக்தி அற்ற ஆத்மா அனுபவிப்பவனாக பந்தப்படுகிறான்

போக்த்ரு பாவாத்-போக்தா என்று எண்ணினால் கட்டுப்பட்டு இருப்பான்
போக்யம் என்று அறிந்தால் அத்யந்த பாரதந்த்ரம் கொண்டவன் என்று தனது தாளிணைக் கீழ் இருத்தி அனுபவிப்பான்-தாழ்ச்சி எங்கும் தவிர்ந்து வாழ்ச்சி கிட்டும்

வாத்சல்யையான மாதா மண் தின்ன விட்டு பிரதி ஒவ்க்ஷதம் இடுமா போல்
ருசிக்கு ஈடாக பந்தமும் பந்தம் அறுக்க மருந்தும் அளிப்பவன்

சேஷத்வ போக்த்ருத்வங்கள் போல் அன்றிக்கே பாரதந்தர்ய போக்யதைகள்–ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம் -21

ஞாஜவ் த்வா வஜா வீச நீசவ்–
இப்படியாகக் கூறப்பட்ட ஜீவன் சேஷ பூதன் -அடிமையானவன்
பரமாத்மா சேஸீ ஸர்வஞ்ஞன்

கு பூ தத்வம் -போகம் விஷய அனுரூபம் -இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையான் -3-10-7-
மேலும் 813 வரும்

கு எனப்படும் பிரகிருதி மண்டலத்தில் உள்ள சேதனர்களுக்கு போகங்களை அளித்து மகிழ்பவர் –
இப்படிப் படைக்கப் பட்ட பிரம்மா முதல் புல் வரை உள்ள ஏற்றத் தாழ்வுகளை யுடையதாய் -சப்தம் ஸ்பர்சம் முதலியவற்றை
அனுபவிக்கின்ற –சேதனர்களுக்கு போகங்களை அளித்து மகிழ்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூமியில் மகிழ்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியில் மகிழ்பவர்-பூமியின் பாரத்தைத் தொலைத்து பூமிக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

589. குமுதாய நம:

கௌ பூம்யாம் ‘கு’ என்றால் பூமியில் (பூமாதேவியிடம்)

மோதத இதி வா மகிழ்கிறார்

குமுத: பகவான் ‘குமுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ‘கு’ என்று அழைக்கப்படும் பூமியிடம் (பூமாதேவியிடம்) மகிழ்கிறார். எனவே பகவான் ‘குமுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

596. குமுதா – அவர் தனது பூமிக்குரிய அவதாரங்களின் போது மகிழ்ச்சியடைகிறார்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘கௌ பூம்யாம் மோததே இதி குமுதா – பூமியில் மகிழ்கிறார், எனவே அவர் குமுதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் பூமியில் தனது பல்வேறு அவதாரங்களின் போது தனது அனைத்து லீலாக்களையும் அல்லது விளையாட்டுகளையும் காட்டினார் மற்றும் பூமியில் மகிழ்ந்தார்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் வர்ணனையின் மற்றொரு பதிப்பு, ‘கும் தரணீம் பாராவதரணம் குர்வன் மோதயாதி இதி – பூமியின் சுமையைக் குறைத்து அவரை மகிழ்வித்தார்’. உதாரணமாக, மக்கள் தொகையைக் குறைக்கவும், பூமியின் சுமையைக் குறைக்கவும் அவர் குறிப்பாக கிருஷ்ண அவதாரம் எடுத்தார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை கு-முதா என்று விளக்குகிறார். கு என்பது பிரகிருதி மண்டலத்தைக் குறிக்கிறது – பிரம்மம் முதல் ஒரு சிறிய புல் வரை அனைத்துப் படைக்கப்பட்ட பொருட்களுக்கும் இன்பம் தரும் பொருள்களைக் கொண்ட உலகம். அவர் இந்த பொருள்களுக்கு ரூபம், ரசம், சப்தம் போன்றவற்றைத் தந்து, உலகப் பொருட்களை அனுபவிக்கும் திறனை உயிரினங்களுக்கு அளிக்கிறார். பகவான் எல்லா உயிரினங்களையும் மகிழ்விக்கிறார், அதனால் அவர் மகிழ்ச்சியடைகிறார், எனவே அவர் கு-முதாவாக இருக்கிறார்.

Sri VV Ramanujan refers to NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi (3.10.7) –
துன்பமும் இன்பமு மாகிய செய்வினை யாயுல கங்களுமாய்,
இன்பமில் வெண்நர காகி இனியநல் வான் சுவர்க் கங்களுமாய்,
மன்பல் லுயிர்களு மாகிப் பலபல மாய மயக்குகளால்,
றடுபுறும் யானை
பொருள்: மாயாவின் பல தந்திரங்களால், அவர் கர்மாக்களை – இன்பம் மற்றும் துன்பம், – உலகத்தையும் எண்ணற்ற ஆன்மாக்களையும் பாதுகாப்பவர், தாழ்வான நரகத்தையும் இனிமையான சொர்க்கத்தையும் படைத்தார். இவை அனைத்தும் அவரது பிரபஞ்ச லீலா நாடகத்தில் இருப்பதால், எனது விரக்தியை முடித்துக் கொண்டு அவரைப் புகழ்கிறேன்.

ராமர் தனது ராஜ்ஜியத்தை இழந்தபோது, ​​​​அவரது மனைவியான சீதா, காட்டில் வாழ வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டபோது, ​​​​இந்த உலகம் ராமரைத் துன்பப்படுத்தியது என்று ஸ்ரீ ராமானுஜன் மேலும் விரிவாகக் கூறுகிறார். இருப்பினும் அவர் லக்ஷ்மணன், அனுமன், சுக்ரீவர் மற்றும் பிற ரிஷிகளுடன் சேர்ந்து தனது மகிழ்ச்சியைக் கண்டார். நம்மாழ்வார், பகவான் தனது பக்தர்களுடன் எப்படி கலந்து மகிழ்கிறார் என்பதை விவரிக்கிறார் – ஒரு இடம் ஒன்று இந்தி என்னுள் கலந்தான் (திருவாய் மொழி 2.5.2) – அதாவது என்னுடைய ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் தொட்டு அவர் முழுமையாகக் கைப்பற்றினார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த நாமத்தை கு மற்றும் மூட வார்த்தைகளுக்கு அதே அர்த்தங்களுடன் விளக்குகிறார், அதாவது பூமி பிறட்டியுடன் அவர் தனது நிறுவனத்தில் மகிழ்ச்சியடைகிறார், எனவே அவர் கு-முதா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஒரு மாற்று விளக்கம் என்னவென்றால், அவர் தீமையை அகற்றவும், நல்லவர்களைக் காக்கவும் இந்த பூமியில் அவதாரங்கள் எடுக்கிறார், இதனால் அவர் இந்த பூமியில் தன்னை மகிழ்விக்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, பகவான் பூமியில் மகிழ்ந்திருப்பதைக் குறிக்கும் வகையில் நாமத்தை விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘கை – சப்தே’ என்ற மூலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு பொருள் பெறுகிறார் – சப்தத்தின் மூலம் பகவானின் குணத்தை, அவரது சக்தியின் வடிவில் இந்த அனுபவத்தை வழங்குவதன் மூலம், சப்தா மூலம் இன்பம் பெறுவதைக் குறிக்கிறது என்று நாமம் விளக்குகிறது. பேச்சு
, செவிப்புலன், இசை முதலியன. வேதங்கள் மற்றும் சாம கானாவைக் கேட்பதில் இருந்து அவர் இன்பம் பெறுகிறார் என்றும் இதை ஒருவர் விளக்கலாம்.

இவ்வுலகில் பகவானால் பெறப்படும் இன்பத்தின் பரிமாணத்தை ஒரு உதாரணத்தின் மூலம் விளக்குகிறார் தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர். ஒரு சிறிய எறும்பு ஒரு பெரிய சர்க்கரை மேட்டில் இருந்து பெறும் இன்பத்தை அவர் குறிப்பிடுகிறார். எறும்புக்கு இது ஒரு பெரிய இன்ப ஆதாரமாக இருந்தாலும், எறும்பு இதைப் பார்க்கிறது, அது தன்னை நிரப்பிக் கொள்ள வேண்டிய சில சர்க்கரைத் துகள்களையும், பின்னர் தனது கூட்டில் எதிர்காலத்திற்காக சேமிக்க இன்னும் சில துகள்களையும் மட்டுமே. நம் ஐந்து இந்திரியங்கள் முதலியவற்றால் இவ்வுலகில் நாம் காணும் இன்பம், எறும்பு அனுபவிக்கும் இன்பம் போன்றதே, பகவத் அனுபவம் என்னும் பெரும் இன்பக் களஞ்சியத்தை நம்மில் பெரும்பாலோர் தவற விடுகிறோம். பகவான் இந்த உலகத்திலிருந்து எதை வழங்குகிறார் மற்றும் பெறுகிறார் என்பது நாம் பயன்படுத்திக் கொள்ளாத பெரிய மேட்டை. இவ்வுலகில் இருந்து பெறப்படும் உண்மையான இன்பம், மேலான இன்பம் என்பதை இந்த நாமம் நமக்கு விளக்குகிறது.

597-குவலேசய- ஜீவர்களை அடக்கி ஆள்பவன் -அந்தராத்மாவாக-கு வல ஈஸ ய —கு பூமி தப்பான வழி –வல திரிபவன் –ஈஸ-ஜீவர்கள் தாங்களே ஈசர் என்று நினைத்துத் திரிகிறவர்களை –ய உள் புகுந்து நியமிப்பவன்

தத்ர கௌ குத்ஸிதம் வா வலந்தே – ஆ ஸம் ஸாரம் ப்ராம்யந்தீதி கு வலா ஜீவா ꞉,
தே ஸ்வ தேஹ இந்த்₃ரியாதாவ் ஆபேக்ஷிக அபி₄மாநிகா ஈஸாஶ்சேதி குவலேஸா ꞉, தாம்ஸ்ததா ₂
நியச்ச₂ன் யாதீதி
குவலேஶய꞉;
*ஆதோ(அ)நுபஸர்கே ₃ க꞉ ॥

உலகம் மூன்று உடையாய் என்னை ஆள்வானே -6-10-10-

சம்சாரம் உள்ளவரை கு என்னும் பிரக்ருதியில் பிறந்து உழன்று -தம் உடல்களுக்கும் இந்த்ரியங்களுக்கும் தாமே தலைவர்கள் என்று
நினைத்து இருக்கும் சேதனர்களை அப்படியே நடத்தும் அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஜலத்தில் சயனித்து இருப்பவர் -இலந்தைப் பழத்தின் நடுவில் சயனித்து இருக்கும் தஷகனை தனக்கு விபூதியாக யுடையவர் -அல்லது
ஆதி சேஷனுடைய மடியில் சயனித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பதரிகாஸ்ரமத்தில் சயனித்து இருப்பவர் -அல்லது பூமியின் பலத்திற்காக ஸ்வேத த்வீபத்தில் சயனித்து இருப்பவர் –
பூமியில் பலத்தின் வடிவமான ஹனுமானால் அடையப் பெறுபவர் –பூமியின் மாற்றத்தில் ஆசை யுள்ளவர் –
பூமியையும் சக்தியையும் கையில் பெற்று இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

590. குவலேஶாய நம:

கோ: க்ஷிதேர் ‘கு’ என்று அழைக்கப்படும் பூமியை

வலனாத் ஸம்ஸரணாத் ‘வல’ அதாவது சூழ்ந்திருப்பதால்

குவலம் ஜலம் நீரிற்கு ‘குவலம்’ என்று பெயர்

தஸ்மின் அதில் (நீரில்)

ஶேத இதி சயனித்து இருப்பதால்

குவலேஶய: பகவான் ‘குவலேஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கு’ என்று அழைக்கப்படும் பூமியை அதாவது சூழ்ந்திருப்பதால் நீரிற்கு ‘குவலம்’ என்று பெயர். அதில் (நீரில்) சயனித்து இருப்பதால் பகவான் ‘குவலேஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஶயவாஸவாஸிஶ்வகாலாத்’ (பாணினி ஸூத்ரம் 6.3.18)

இதி அலுக் ஸப்தம்யா: |

இந்த பாணினி ஸூத்ரத்தின் படி இந்த சொல் உருவாயுள்ளது.

குவலஸ்ய பதரி ஃபலஸ்ய ‘குவல’ என்றால் இலந்தைப் பழம்

மத்யே அதன் நடுவில்

ஶேதே சயனித்து இருக்கிறான்

தக்ஷக: ‘தக்ஷகன்’

ஸோபி தஸ்ய அந்த தக்ஷகனும்

விபூதிரிதி வா ஹரி: பகவான் ஹரியின் அதிசய சக்தியின் ஒரு வெளிப்பாடேயாகும்.

குவலேஶய: எனவே, பகவான் ‘குவலேஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘குவல’ என்றழைக்கப்படும் இலந்தைப் பழத்தின் நடுவில் தக்ஷகன் சயனித்து இருக்கிறான். தக்ஷகனும் பகவான் ஹரியின் அதிசய சக்தியின் ஒரு வெளிப்பாடேயாகும். எனவே பகவான் ‘குவலேஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த உரையின் படி தக்ஷகனுக்கு ‘குவலேஶய:’ என்று பெயர். அவன் பகவானின் ஒரு வெளிப்பாடு ஆதலால் பகவானுக்கே அந்த திருநாமம் பொருந்தும்.

கௌ பூம்யாம் ‘கு’ என்றால் பூமி

வலதே ஸம்ஸ்ரயதே இதி அந்த பூமியில் (ஊர்ந்து) செல்வதால்

ஸர்ப்பாணாம் பாம்புகளின்

உதரம் குவலம் வயிற்றுப் பகுதி குவலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது,

தஸ்மிந் ஶேஶோதரே ஆதிசேடனது மடியில் (வயிற்றில்)

ஶேத இதி சயனித்து இருப்பதால்

குவலேஶய: பகவான் ‘குவலேஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘கு’ என்றழைக்கப்படும் பூமியில் ஊர்ந்து செல்வதால் பாம்புகளின் வயிற்றுப்பகுதியை ‘குவலம்’ என்று  அழைப்பார்கள். அத்தகைய பாம்பான ஆதிசேடனின் வயிற்றில் (குவலயத்தில்) சயனித்து இருப்பதால் பகவான் ‘குவலேஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

597. குவலேஷயா: பூமியைச் சூழ்ந்துள்ள நீர்நிலைகளில் இருப்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் குவல என்ற சொல்லுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொருளைப் பொறுத்து இதை மூன்று விதமாக விளக்குகிறார். முதலாவது, ‘கோ க்ஷிதேர்வலனாத் சம்சாரநாத் குவலம் ஜலம் தஸ்மிந் ஷேதே இதி குவலேஷாயஹ் – பூமியைச் சுற்றிவரும் நீரில் சாய்ந்திருப்பதால், குவலேஷாய’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இரண்டாவதாக குவலஸ்ய பதரீபலஸ்ய மத்யே ஷேதே தக்ஷகஹ் ஸோபி தஸ்ய விபூதி இதி வா ஹரி குவலேஷயஹ் – குவல என்பது பதரீ பழம், தக்ஷகம் என்பது பதரீ கனியின் நடுவில் உறங்கும் பாம்பு குவலேஷயா, இதுவும் பகவானின் மகிமையின் சின்னமாகும். குவலேஷய’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மூன்றாவது விளக்கம்: ‘கௌ பூம்யாம் வலதே ஸம்ஷ்ரயதே இதி ஸர்பாணாம் உதரம் குவலம் தஸ்மிந் சேஷோதரே ஷதே இதி குவலேஷாயஹ் – பாம்புகளின் வயிறுகள் பூமியில் தங்கியிருப்பதால் குவலம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன, எனவே ஹரி ஆதிசேஷ பாம்பின் வயிற்றில் சாய்ந்து கிடப்பதால் குவலேஷாயா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தின் பொருளை ‘கு-வல-ஈஷா-ய’ என்று பெறுகிறார். ‘கு’ என்பது முந்தைய நாமத்தில் சுட்டிக் காட்டப்பட்ட உலகத்தைக் குறிக்கிறது. ‘வாலா’ என்றால் வாலந்தி அல்லது அலைந்து திரிதல், ஈஷா என்றால் ஆட்சியாளர், எனவே, ‘கு-வல-ஈஷா’ என்பது இந்த உலகத்தை சுற்றித் திரியும் ஜீவர்களைக் குறிக்கிறது, அவர்கள் தங்கள் உடலின் எஜமானர்கள் மற்றும் அவர்கள் தங்களைப் பற்றிய அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். யாஹ் என்பது இந்த ஜீவாக்களுக்குப் பின் செல்லும் (யதி – செல்லும்) பகவானைக் குறிக்கும், அதாவது, அவற்றைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ஸ்ரீ பட்டரைப் போலவே ‘கு + வல + ஈஷா + யஹ்’ என்று பார்க்கிறார். இருப்பினும், ஒலி எழுப்பும் (கை – சப்தே – ஒலிக்க, முந்தைய நாமத்தைப் பார்க்க), நடமாடும் அல்லது நகரும் (வாலா) போன்ற அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தும் (இஷா) பகவானைக் குறிப்பிடுவதாக அவர் நாமத்தை விளக்குகிறார். , அவர் எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமி (உள்ளே) இருக்கிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பஞ்ச பூதங்கள் ஈதர், காற்று, நெருப்பு, நீர் மற்றும் பூமி என்ற வரிசையில் பரிணாம வளர்ச்சியடைந்ததாக விளக்குகிறார். பூமி நீரிலிருந்து உருவானதால், அது தண்ணீரால் சூழப்பட்டுள்ளது. பஞ்ச பூதங்கள் அவரிடமிருந்து எழுந்தன, எனவே பகவான் அவரிடமிருந்து தோன்றிய இயற்கையில் பிரதிபலிக்கிறார்.

598-கோ ஹித –உலகத்துக்கு ஹிதத்தை உண்டு பண்ணுவன்

கோ₃꞉ ப்ரக்ருதே ꞉ ஸம்ஸார பீ₃ஜா வாபே ஷேத்ரீ பூ₄தாயா ஹிதோ (ஸம்ஸாரம் வளர்க்க விதையை விதைப்பவன் )வ்யவஸ்தா ₂பகோ
கோ₃ஹித꞉ ।

யோ யோனிம் யோனிம் அதி திஷ்டத்யேகோ யஸ்மிந் நிதம் கம் ச விசைதி சர்வம் தமீஸாநம் –ஸ்வேதாஸ்வரம் -4-11-
யார் ஒருவன் ஒவ்வொரு பிறப்பையும் நியமித்தபடி உள்ளானோ
யாரிடம் அனைத்தும் சென்று லயிக்கின்றதோ
அத்தகைய ஈஸ்வரனை த்யானிப்பாயாக –

கௌர் அநாத் யந்தவதீ சா ஜநித்ரீ பூத பாவிநீ–மந்த்ரீக உபநிஷத் -5-
தொடக்கமும் முடிவும் அற்ற ப்ரக்ருதி தாய் போன்று அனைத்தையும் படைத்து ஆதரிக்கிறது

ஸூயதே புருஷார்த்த ச தேநைவ அதிஷ்டிதா ஜகத் –மந்த்ரீக உபநிஷத் -4-
பிரக்ருதியானது பரமாத்மாவால் ஏவப்பட்டு புருஷர்களால் விரும்பப்படும் பொருள்களை படைக்கிறது –

கொள்ள மாளா வின்ப வெள்ளம் கோதில தந்திடும் என் வள்ளல் -4-7-2-

முத்தே -மணி மாணிக்கமே -முளைக்கின்ற வித்தே உன்னை எங்கனே விடுகேனோ

சம்சாரம் ஆகிய வித்து விளையும் இடமான ப்ரக்ருதிக்கு நன்மை செய்பவர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கோவர்த்தன மலையைத் தாங்கிப் பசுக்களைக் காத்தவர் -எல்லா பிராணிகளையும் அடக்குபவர் –
பூ பாரம் குறைக்க அவதரித்து அனுகூலித்தவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

கண்ணுக்குள் ஜலத்தினுள் மறைந்து இருப்பவர்-பசுக்களுக்கும் வேத வாக்யங்களுக்கும் முறையே
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாகவும் வேத வியாசராகவும் நன்மை செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

591. கோஹிதாய நம:

கவாம் ஆவினங்களை

வ்ருத்யர்த்தம் வளர்ப்பதற்காக (அவற்றை காப்பதற்காக)

கோவர்தனம் கோவர்தன மலையை

த்ருதவானிதி (கையில்) ஏந்தினார்

கோப்யோ ஹிதோ அந்த ஆநிரைகளின் நலத்தை பேணி

கோஹித: எனவே  பகவான் ‘கோஹித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் (இந்திரன் வ்ருந்தாவனத்தின் மீது கல்மாரி பொழிந்த பொது) ஆநிரைகளின் நலத்தை பேணி, அவற்றைக் காக்க கோவர்தன மலையை கையில் ஏந்தினார். எனவே அவர் ‘கோஹித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

கோர்பூமே: ‘கோ’ என்றழைக்கப்படும் பூமியின்

பாராவதரணேச்சயா (பார அவதரண இச்சயா) பாரத்தைக் குறைக்கும் பொருட்டு தனது இச்சையால்

ஶரீரக்ரஹணம் குர்வன்வா உடலை ஏற்றுக் கொள்வதால்

கோஹித: பகவான் ‘கோஹித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘கோ’ என்றழைக்கப்படும் இந்த பூமியின் பாரத்தைக் குறைக்கும் பொருட்டு (ஒவ்வொரு அவதாரத்தின் பொழுதும்) தனது இச்சையால் ஒரு உடலை ஏற்றுக் கொள்வதால் பகவான் ‘கோஹித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

598. கோஹிதா – கோவர்த்தன கிரியைத் தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு பசுக்களைப் பாதுகாத்தார்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை இரண்டு விதமாக விளக்குகிறார். முதலாவது ‘கவாம் விருத்தியார்தம் கோர்தனம் த்ரிதவான் இதி கோப்யோ ஹிதோ கோஹிதஹ் – பசுக்களைப் பாதுகாப்பதற்காக கோவர்த்தன மலையைத் தன் விரலில் ஏந்தினார், எனவே அவர் கோஹிதா அல்லது பசுக்களைக் காத்தவர்’. இரண்டாவது விளக்கம், ‘கோ பூமே பரவதரணேச்சயா ஷரீராக்ரஹணம் குர்வன் வா கோஹிதஹ் – கோஹ் என்பது பூமி, பூமியின் சுமையைக் குறைக்க பல்வேறு அவதாரங்களை எடுத்து நல்லவர்களைக் காத்து, தீயவர்களை அழித்து, பூமியின் நலனைக் காத்தான்’ என்பதாகும்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவெனில், இங்கு “செல்” என்பது சம்சாரத்திற்கான விதைகளை விதைக்கும் களமான பிரகிருதியை (முதன்மைப் பொருளை) குறிக்கிறது. ஹிதா என்பது இந்த உலகத்திற்கு ‘ஹிதா’ அல்லது க்ஷேமத்தை அளிப்பவரை, இந்த உலகத்தை கட்டுப்படுத்தி, கவனித்துக் கொள்பவரைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜம் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (4.7.2) ஆதரவைத் தருகிறார் – கொல்ல மாலை இன்ப வெள்ளம் கொடில தாண்டிடும் என் வள்ளல் (4.7.2) – இரவும் பகலும் உனக்காகக் கூப்பிடுவதில் நான் அனுபவிக்கும் அளவற்ற மகிழ்ச்சி.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘கடௌ’ என்ற மூலப்பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் பகவான் கோ-ஹிதா என்று விளக்குகிறார், ஏனெனில் அவர் இந்த உலகில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களின் இயக்கத்தையும் எளிதாக்குகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, கோவர்த்தன கிரியை ஏந்தி பசுக்களைக் காக்கும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் என்று விளக்குகிறார்.

599-கோபதி-போக பூமிக்கு ஸ்வாமி

போ₄க₃ பூ₄மே ꞉ ஸ்வர்க₃ஸ்யாபி பதிர்
கோ₃பதி꞉ ॥

கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு
முன்பே 497 பார்த்தோம்-990 மேலும் வரும் 

ஊனமில் சுவர்க்கமும் யானே என்னும்

போக பூமியான ஸ்வர்க்கத்திற்கும் தலைவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூமிக்குத் தலைவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பசு -ஸ்வர்க்கம் -செல்வம் முதலியவற்றைக் காப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

592. கோபதயே நம:

கோர்பூம்யா: ‘கோ’ என்றழைக்கப்படும் பூமிக்கு

பதி: கணவரானபடியால்

கோபதி: பகவான் ‘கோபதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘கோ’ என்றழைக்கப்படும் பூமிக்கு கணவரானபடியால் பகவான் ‘கோபதி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பதி என்றால் தலைவன் அல்லது அரசன் என்றும் பொருள். அவ்வாறு பொருள் கொள்ளும்பொழுது பூமிக்குத் தலைவன் அல்லது பூமியின் அரசன் என்றும் இந்த உரையை கொள்ளலாம்.

————–

599. கோபதி – பூமியின் இறைவன்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘கோ பூம்யாஹ் பதிஹ் கோபதிஹ் – அவர் பூமியின் இறைவன் மற்றும் பாதுகாவலர், மேலும் பூமா தேவியின் இறைவன், எனவே அவர் கோபதி என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தின் தற்போதைய நிகழ்வில் உள்ள “கோ” என்ற சொல்லை போக பூமி ஸ்வர்கத்தைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார், இதனால் “ஸ்வர்க்கத்தில் இருப்பவர்களுக்கு இறைவன் யார்” என்று பொருள் தருகிறார்.

பகவன் இவ்வுலகிற்கும், விண்ணுலகிற்கும் இறைவன்; அசுரர்கள் மேல் கையைப் பெறும்போது அவர் மீண்டும் மீண்டும் தேவர்களைக் காப்பாற்ற வருகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (1.8.3) மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
கண்ணா வானென்றும், மண்ணோர்விண்ணோர்க்கு,
தண்ணார் வேங்கட, விண்ணோர் வெற்பனே.
பொருள்: வானவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் எப்பொழுதும் அன்பானவர், தேவர்கள் தம்மைச் சேவிக்கப் போட்டியிடும் வேங்கடத்தை அவர் ஆட்சி செய்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா நாமாவை பூமா தேவியின் கணவர் என்று விளக்குகிறார். அவரது மற்ற விளக்கங்களில் அனைத்து உணர்வு உறுப்புகளின் இறைவன் மற்றும் பசுக்களின் இறைவன் ஆகியவை அடங்கும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘கௌ – போ’ என்ற பொருளில் தொடங்கி அனைவரையும் காப்பவர் என்று பொருள் தருகிறார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் பாதையைக் காட்டுகிறார், மேலும் அவற்றைப் பாதுகாக்கிறார். தேரின் சாரதியாக கூட அவர் தேரை இயக்கி பாதுகாத்து வருகிறார்.

600-கோப்தா —கர்மம் பலம் சக்கரத்தை -ரஷகன் -தேஜஸ் சொல்லும் திரு நாமம் –ஸூஷேன -544 போலே

அஸ்ய கர்ம ப₂ல சக்ரஸ்ய ரக்ஷிதோ
கோ₃ப்தா ॥

சாலப் பல நாள் உகந்து ஓர் உயிர்கள் காப்பான் -6-9-3-

இச்சை ஸ்வரூபம் – இரக்கம் உபாயம்- இனிமை ப்ராப்யம்-அறிந்தால் சக்கரத்தில் இருந்து தப்பலாம்

மின்னிடை மடவார் –6-2–பிணக்கி யாவையும் யாவரும் பிழையாமல் பேதித்தும் பேதியாதோர் கணக்கில் ஞான வெள்ள மூர்த்தி

கர்ம பலங்கள் அனைத்தையும் காப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது ஸ்வரூபத்தைத் தம் மாயையால் மறைப்பவர் -உலகைக் காப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைவரையும் பாதுகாப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

593. கோப்த்ரே நம:

ரக்ஷகோ காப்பாற்றுகிறார்

ஜகத இதி பூமியை (பூமியில் உள்ளோரை)

கோப்தா எனவே பகவான் ‘கோப்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த பூமியை (அதில் உள்ளோரைக்) காப்பதால் பகவான் ‘கோப்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வமாயயா தனது மாயையால்

ஸ்வமாத்மானம் தனது ஆத்மாவை, அதாவது தனது உண்மையான தன்மையை

ஸம்வ்ருணோதீதி வா மறைத்துக் கொள்கிறார்

கோப்தா எனவே பகவான் ‘கோப்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தனது மாயையால் தன் இயற்கையான தன்மையை (ஆத்மாவை) அனைவரிடமிருந்தும் மறைத்துக் கொள்வதால் பகவான் ‘கோப்தா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

600. கோப்தா – பாதுகாவலர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது “ரக்ஷகோ ஜகதா இதி கோப்தா – அவர் உலகத்தின் பாதுகாவலர், எனவே அவர் கோப்தா” என்று அழைக்கப்படுகிறார். இரண்டாவது விளக்கம், மறைத்தல் அல்லது மறைத்தல் என்ற பொருளில் இருந்து வருகிறது.

பகவத் கீதையில் (7.25), பகவான் கூறுகிறார்:
நாஹம் பிரகாசஹ் ஸர்வஸ்ய யோக-மாயா-ஸமாவ்ரதஹ்
முதோ ‘யம் நாபிஜனாதி லோகோ மாம் அஜம் அவ்யயம் ||
பொருள்: வெளி ஆற்றலில் உள்ள எனது மாயையான ஆற்றலால் (மாயா) மறைக்கப்பட்டிருப்பதால் நான் அனைவருக்கும் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை. இவ்வுலகில் உள்ள அறிவில்லாதவர்களால், பிறக்காத, அழியாத என்னைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அவர் தன்னை மறைத்து வைத்திருப்பதாக விளக்குகிறார் (ஸ்வயம் ஆத்மா குப்தா), அதே நேரத்தில் அவர் அனைவரையும் பாதுகாக்கிறார், ஏனெனில் இது அவருடைய தர்மம் (கோப்தா ச விஷ்ணு ச ஹி கோப்த்ரதர்மம்). எனவே, அவர் தனது விளக்கத்தில் ‘குப்’ – மறைத்தல் மற்றும் பாதுகாத்தல்’ என்ற இரண்டு அர்த்தங்களையும் பயன்படுத்துகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தாவும் இதே போன்ற விளக்கத்தை அளித்து, பிரபஞ்சத்தைப் பாதுகாக்கிறார், அதே நேரத்தில் மாயாவில் தன்னைத்தானே மறைத்துக் கொள்கிறார் என்று விளக்குகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், அவரால் மட்டுமே நம்மைக் காக்க முடியும், வேறு யாராலும் முடியாது என்று விளக்குகிறார். அவர் பாதுகாவலர் என்பது மட்டுமல்ல, நம்மைக் காக்க வேறு யாரும் இல்லை.

ஸ்வாமி தேசிகனின் ஸ்ரீ அஷ்டபுஜாஷ்டகம் மற்றும் காமசிகாஷ்டகம் ஆகிய வசனங்களில் இறைவனிடம் இருந்து பிரபத்தியை நாடுவதை அழகாக வெளிப்படுத்துகிறார்:
பயம் குத ஸ்யாத் த்வயி சானுகாம்பே |
ரக்ஷஹ் குதஹ் ஸ்யாத் த்வயி ஜாதரோஷே || ஸ்ரீ அஷ்டபுஜ் அஷ்டகம் 5
பொருள்: கடவுளே, நான் உனது ஆதரவாளனாக இருக்கும்போது எதற்கும் பயப்பட வேண்டிய அவசியம் எங்கே? நான் உனது பாதுகாவலன் இல்லை என்றால், என்னைக் காக்க வேறு யாரும் இல்லை.

தவ ப்ரவ்ரித்தே மம கிம் பிரயாசைஹ் |
த்வய்யப்ரவ்ரித்தே மம கிம் ப்ராயசைஹ் || ஸ்ரீ அஷ்டபுஜ் அஷ்டகம் 6
பொருள்: அவர் நம்மைக் காக்கத் தீர்மானித்தால், பெரிய பிறட்டி (மகாலட்சுமி) நமக்குத் துணையாக நிற்கிறார் என்றால், நாம் வேறு என்ன முயற்சிகளைச் செய்தாலும் பரவாயில்லை. இதனால் அவர் ஒருவரே உபய (அர்த்தம்), மோட்சத்திற்கு வேறு உபயமில்லை.

த்வயி ரக்ஷதி ரக்ஷகைஹ் கிம் அனன்யைஹ் |
த்வயி சாரக்ஷதி ரக்ஷகைঃ கிம் அநந்யைঃ || ஸ்ரீ காமசிக அஷ்டகம் 8
பொருள்: பகவான் ஒருவரே நம்மைக் காக்க முடியும். அவர் நம்மைக் காக்கவில்லை என்றால் வேறு யாராலும் நம்மைக் காக்க முடியாது, அவர் நம்மைக் காக்க முடிவு செய்தால் வேறு யாருடைய பாதுகாப்பும் நமக்குத் தேவையில்லை.

இப்படியாக ஹாரீத குலத்துக்குத் திலகம் போன்ற ஸ்ரீ வத்சாங்கர் -என்னும் கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திவ்ய ஆஜ்ஜையாலே ஸ்ரீ பராசர பட்டர் என்ற திரு நாமம் சாற்றப் பெற்றவருமான
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் என்னும் இயல் பெயர் கொண்டவர்
அருளிச் செய்த பகவத் குண தர்ப்பணம் என்னும் ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம பாஷ்யத்தில்
ஆறாவது   நூறு திரு நாமங்கள் வியாக்யானம் ஸம் பூர்ணம்

ஆறாவது   சதகம் முடிந்தது-

———

601-வ்ருஷப அஷ-தர்மத்துக்கு அச்சு

தச்ச த₄ர்மத்₃வாரேணேதி
வ்ருஷபா₄க்ஷ꞉ ।
ப₂ல வர்ஷீ வ்ருஷபோ₄ த₄ர்ம꞉, ஸோ(அ)க்ஷ꞉
ஸம்ஸார சக்ரா தா₄ரோ யஸ்மாத் ॥

வ்ருஷப -சப்தங்கள் தர்மம் சொல்லும் -அவற்றுக்கு அச்சாக இருப்பவன் -சம்சார சக்கரத்துக்கு ஆதாரம் என்றுமாம்

புண்யமும் பாபமும் ஈஸ்வரனுடைய திரு உள்ளத்தில் ப்ரீதியும் கோபமும்-தர்மங்கள் பலன் மழை போல் கொட்டும் -ஆகவே வ்ருக்ஷம்

தனி முதலாய் மூ வுலகும் காவலோன் -2-8-5-

தர்மத்தின் வழியாகவே கர்ம பலன்களைக் காப்பவர் –
தர்மத்தின் அச்சாணியாக இருந்து தர்மத்துக்கு ஏற்ப பலனை அளிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

விரும்பியவற்றைப் பொழியும் இரு திருக் கண்கள் யுடையவர் -தர்மத்தைக் கண்ணாக யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எருதின் கண்களைப் போல் இரு திருக் கண்கள் யுடையவர் -தர்மத்தால் பிரகாசிக்கும் நல்லோரிடம் அருள் கடாஷம் அளித்து
பக்தர்கள் வேண்டுபவற்றை பொழிபவர் -அழிவற்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————-

594. வ்ருஶபாக்ஷாய நம:

ஸகலான் காமான் அனைத்து ஆசைகளையும்

வர்ஶுகே பொழியும்

அக்ஷிணீ அஸ்யேதி திருக்கண்களை உடையவராதலால்

வ்ருஶபாக்ஷ: பகவான் ‘வ்ருஶபாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தனது அடியவர்களின் அனைத்து ஆசைகளையும் (விருப்பங்களையும்) மழையைப்போல பொழியும் திருக்கண்களை உடையவராதலால் பகவான் ‘வ்ருஶபாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வ்ருஶபோ தர்ம: ‘வ்ருஶ’ என்றால் தர்மம் (அறம்)

ஸ ஏவ வா த்ருஶ்டிர் அஸ்யேதி தனது பார்வையாக கொண்டிருப்பதால்

வ்ருஶபாக்ஷ: பகவான் ‘வ்ருஶபாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘வ்ருஶ’ என்று அழைக்கப்படும் அறத்தை தனது பார்வையாக கொண்டிருப்பதால் பகவான் ‘வ்ருஶபாக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அறமே கண்ணாக – அறத்தின் வழியிலேயே நடக்கிறார் என்று பொருள்.

————

601. விருஷபக்ஷா – தர்மத்தின்படி செயலின் பலனைப் பொழிகிறார்

இந்த நாமத்தின் இரு பகுதிகள் விருஷப மற்றும் அக்ஷ. விருஷபா என்பது ‘விருஷு – செகனே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது ‘மழை அல்லது மழை’. விருஷபா தர்மத்தையும் குறிக்கிறது. அக்ஷா என்ற சொல்லுக்கு அச்சு அல்லது கண் என்று பொருள். இரண்டு சொற்களின் சேர்க்கை வெவ்வேறு விளக்கங்களுக்கு வழிவகுக்கிறது.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் தனது முதல் விளக்கத்தில் ‘சகலான் காமான் வர்ஷுகே அக்ஷிணீ அஸ்ய இதி – அவருடைய கருணையுள்ள கண்கள் தர்மத்தின்படி அனைவருக்கும் விரும்பிய பலனைப் பொழிகின்றன, எனவே அவர் விருஷபாக்ஷர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் தனது பக்தர்களைப் பார்த்தாலும் அல்லது பக்தர்கள் அவரைப் பார்த்தாலும் விளைவு ஒன்றுதான்.

ஸ்ரீ சங்கரர் தனது இரண்டாவது விளக்கத்தை அளிக்கிறார், இது ‘விருஷபோ தர்மா ச ஏவ வா த்ரிஷ்டி: அஸ்ய இதி விருஷபக்ஷ: அவருடைய பார்வை தர்மத்தால் வழிநடத்தப்படுகிறது, தர்மத்தின் உறுதியான குறிக்கோளாக இருக்கிறது, எனவே அவர் விருஷபாக்ஷர்’.

சம்சார சக்கரத்தைத் தாங்கும் தர்ம அச்சு பகவான் என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் தருகிறார். விருஷபா என்றால் தர்மம் மற்றும் அவர் தர்மத்திற்கு ஏற்ப செயல்களின் பலனைப் பொழிகிறார் – பல வர்ஷி விருஷபோ தர்மா.

பகவான் தர்ம வடிவில் சம்சார சக்கரத்திற்கு ஆதரவளிக்கும் அச்சு – ‘ஸஹ் அக்ஷஹ் சம்சார சக்ர ஆதாரா’.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (2.8.5) குறிப்பிடுகிறார் மற்றும் இறைவனை இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: ஓவாத்துயர்ப்பிறவி யுட்படமற்றெவ்வெவையும்
,
மூவாத்தனிமுதலாய் மூவுலகும்காவலோன்,
மாவாகியாமையாய் மீனாகிமானிடமாம்,
தேவாதிதேவபெருமா னென்தீர்த்தனே.
பொருள்: பாய்ந்து கொண்டிருக்கும் பிரபஞ்சத்தின் காரணமற்ற காரணகர்த்தா, அதன் உருவாக்கம், வாழ்வாதாரம் மற்றும் அழிவு, வானங்களின் தலைவன், என்னை புனிதப்படுத்தியவன், குதிரை, ஆமை, மீன் மற்றும் மனிதனாக அவதரித்து மூன்று உலகங்களையும் காத்தவனே.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் துரியோதனன் மற்றும் அர்ஜுனனின் உதாரணத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார், மேலும் தர்மம் ஒருவரை இறுதியில் எவ்வாறு பாதுகாக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. பீஷ்மர் துரியோதனன் பக்கம் போரிடச் சொன்னபோது பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் கூறினார், துரியோதனன் பக்கம் யார் போரிட்டாலும், அவன் அதர்மத்தின் வழி நடப்பதால் தோல்வியடைவான், அர்ஜுனன் தர்மத்தின் வழி நடப்பதால் வெற்றி பெறும். பகவான் எப்பொழுதும் தர்மத்தின் பக்கம் இருப்பார் என்றும், நாம் தர்மத்தின் பாதையில் சென்றால், அவர் நமக்கு அருள் புரிவார் என்றும் இந்த நாமம் நமக்கு போதிக்கிறது.

“தர்ம ஏவ ஹதோ ஹந்தி | தர்மோ ரக்ஷதி ரக்ஷிதஹ்” – தர்மத்தை அழிப்பவன் அதர்மத்தால் அழிக்கப்படுகிறான், அதர்மத்தைப் பாதுகாப்பவன் அல்லது நிலைநாட்டுபவன் தர்மத்தால் பாதுகாக்கப்படுகிறான்.

602-வ்ருஷ ப்ரிய- —தர்மத்தில் அன்புள்ளவன்

ஏவம் ப்ரவர்தக நிவர்தக த₄ர்மௌ ப்ரியாவ் அஸ்யேதி(அவனுக்கு பிடித்ததால் நமது செயல்களான ப்ரவ்ருத்தியும் தர்மம் ஆகும்)
வ்ருஷ ப்ரிய꞉ ।
தத் ப்ரியத்வேந ஹி த்₃வைதாநாம் கர்மணாம் த₄ர்மத்வம் । தத் ப்ரியத் வக்₂யாபந மேவ ச வித்₄யர்த₂꞉ ।
இத₃ம் ச

பலமத உப பத்தே -3-2-27-இத்யர்த ந்யரூபி
அனைத்து கர்ம பலன்களும் ப்ரஹ்மத்திடம் இருந்தே உத்பத்தி ஆகின்றன

பல சம்பிபத் சயா ஹி கர்ம பிர் ஆத்மாநம் பிப்ரீஷந்தி ச ப்ரீத அலம் பலாய இதி ஹி சாஸ்த்ரே மர்யாதா–சாரீரக ஸாஸ்த்ர ஸூத்ரம்
பலனை அடைய வேண்டும் என்னும் ஆசையால் அன்றோ கர்மங்களை இயற்றி ஸர்வேஸ்வரனை திருப்தி அடையச் செய்கிறார்கள்
அவன் ப்ரீதி அடைந்தால் பலனைத் தருகிறான் என்று கூறும் ஸாஸ்த்ரங்களுக்கு
அவன் அவ்விதம் செய்தால் அல்லவோ மரியாதை

அத꞉ கர்ம தத் ஸம்ஸ்கார ஶக்த யபூர்வ பாவநா விதி₄பக்ஷோ உபேக்ஷ்யா ꞉

கர்மம் -சம்ஸ்காரம் -சக்தி -அபூர்வம் -பாவனா -விதி சாதனம் என்னும் பக்ஷங்கள் நிரஸனம்-அவனது இச்சையே சாதனம்

ராமோ விக்ரஹவான் தர்மம் -கிருஷ்ணன் தர்மம் சநாதநம் -பூர்வ ஸூஹ்ருதம் -நீரே -முதலிகள் வார்த்தை

தருமவரும் பயனைய திரு மகளார் தனிக் கேள்வன் -1-6-9-தரும் அவ்வரும் பயன் என்றும் -தரும வரும் பயன் என்றும்

ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி தர்மங்களில் அன்புடையவர் -அவனுக்கு இரண்டு தர்மங்களும் பிரியம் என்பதால்
தர்மங்கள் ஆகும் -விதிகளும் அவனுடைய பிரியத்தைத் தெரிவிப்பாவனவேயாகும்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தர்மத்தில் பற்றுள்ளவர் -தர்மமாகவும் பிரியமானவராகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தர்மத்தில் பற்று உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

595. வ்ருஶப்ரியாய நம:

வ்ருஶோ தர்ம: ‘வ்ருஶ’ என்று அழைக்கப்படும் தர்மத்தை (அறத்தை)

ப்ரியோ யஸ்ய ஸ எவருக்கு விருப்பமானதாக இருக்கிறதோ

வ்ருஶப்ரிய: அவர் (பகவான்) ‘வ்ருஶப்ரிய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘வ்ருஶ’ என்று அழைக்கப்படும் தர்மத்தை (அறத்தை) விரும்புபவராதலால் பகவான் ‘வ்ருஶப்ரிய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘வா ப்ரியஸ்ய’ (வார்த்திகம்) இதி பூர்வநிபாதவிகல்பவிதானாத் பரநிபாத:

இங்கு ஆசார்யாள் இந்த சொல்லிற்கு உரித்தான இலக்கணக் குறிப்பை அளிக்கிறார்.

வ்ருஶஸ்சாஸௌ ‘வ்ருஶ’ அதாவது அறமே வடிவானவராகவும்

ப்ரியஸ்சேதி வா ப்ரியமானவராகவும் (அனைவராலும் விரும்பப்படுபவராகவும்) இருப்பதால்

வ்ருஶப்ரிய: அவர் (பகவான்) ‘வ்ருஶப்ரிய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, அறமே வடிவானவராகவும், அனைவராலும் விரும்பப்படுபவராகவும் இருப்பதால் பகவான் ‘வ்ருஶப்ரிய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————

603. விருஷா-ப்ரியா – நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களின் பிரியமானவர்

விருஷா என்பது தர்மம் என்றும் பொருள்படும், இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இரண்டு விளக்கங்களை அளிக்கிறார். முதலாவது ‘விருஷோ தர்மா ப்ரியோ யஸ்ய ச விருஷப்ரியா – தர்மத்தை விரும்புபவன் அதனால் விருஷப்ரியா’ என்று அழைக்கப்படுகிறான். முந்தைய நாமாக்கள் அவரை அழைப்பது போல் அவர் தர்மி ஆவார், எனவே அவர் தர்ம அவதாரம் மற்றும் தர்மம் அவரது இதயத்திற்கு நெருக்கமானது என்பதில் சந்தேகமில்லை.

இரண்டாவது விளக்கம், ‘விருஷஷ்சாஸௌ ப்ரியஷ்ச இதி வா – அவர் தர்மம் மற்றும் அன்புக்குரியவர், எனவே அவர் விருஷப்ரியா என்று அழைக்கப்படுகிறார். பொதுவாக தர்மத்தின் பாதையைப் பின்பற்றுவது கடினம், கடினமான தேர்வுகள் மூலம் மக்களுக்கு சவால் விடுவது. இருப்பினும், பகவான் தர்மத்திற்காக நிற்கிறார், இருப்பினும் அவர் பொதுவாக பிரிந்து நிற்கும் இரண்டு பண்புகளை இணைப்பதால் அவர் அன்பானவர், எனவே அவர் விருஷப்ரியார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘விருஷோ தர்மா ப்ரியோ யஸ்ய இதி விருஷ-ப்ரியஹ்’ அதாவது பகவான் விருஷ-ப்ரியா, ஏனெனில் அவர் தர்மத்தில் மகிழ்ச்சியடைகிறார் – ப்ரவிருத்தி தர்மம் மற்றும் நிவ்ருத்தி தர்மம் ஆகிய இரண்டும்.

பிரவிருத்தி தர்மம் என்பது அவரது பக்தர்களால் அவரது அருளையும் அனுக்கிரகத்தையும் பெறுவதற்காக அவரைப் பிரியப்படுத்தும் நோக்கத்துடன் அவர் விரும்பிய பலனைத் தரும். பிரவிருத்தி தர்மம் ஜீவர்கள் இந்த உலகில் தொடர உதவுகிறது மற்றும் ஸ்வர்க லோகத்தையும் தேடுகிறது. நிவிருத்தி தர்மம், மறுபுறம், அதன் பயிற்சியாளர்களுக்கு மோட்சத்தை உணர்ந்து கொண்டு இறுதி இலக்காக அவரை அடைய உதவுகிறது.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், பிரவிருத்தி தர்மத்தை நேர்மையான தொழிலின் மூலம் சம்பாதித்து, அதன் மூலம் கிடைக்கும் வருமானத்தை தர்மமாகச் செலவு செய்பவர் என்று உதாரணம் காட்டுகிறார் – இந்த நபர் இவ்வுலக வாழ்வில் ஆர்வம் கொண்டு, ஸ்வர்கத்தை நாடுபவர். பிரவிருத்தி தர்மத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும் என்றார்.

பௌதிக உலகில் ஈடுபடாத பக்தன், அதற்குப் பதிலாக அவனையே வாழ்க்கையின் ஒரே நோக்கமாகக் கருதி தியானிப்பவன் நிவ்ருத்தி தர்மத்தை கடைப்பிடிப்பவன். சுவாமி விவேகானந்தரின் தந்தையார் வழிநடத்திய வாழ்க்கை பிரவிருத்தி தர்மத்திற்கு உதாரணமாகவும், சுவாமி விவேகானந்தரின் வாழ்க்கை நிவிருத்தி தர்மத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாகவும் உள்ளது. கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், இரண்டு பாதைகளும் தர்மத்தைப் பின்பற்றுகின்றன, எனவே அவருக்கு மிகவும் பிடித்தவை.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவானுக்கு தர்மம் மிகவும் பிடித்தமானது, அவர் தர்மத்தைப் பாதுகாக்கவும், பாதுகாக்கவும் நம்மைப் போன்றவர்களிடையே பிறக்கிறார்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 4 வது 8வது வசனத்தில், பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
பரித்ராணாய ஸாதூனாம் வினாசாய ச துஸ்க்ர்தம்
தர்ம-சம்ஸ்தாபநர்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே ||
பொருள்: புண்ணியவான்களைக் காப்பதற்காகவும், அக்கிரமக்காரர்களை அழிப்பதற்காகவும், அதே போல் சன்மார்க்கக் கொள்கைகளை (தர்மத்தை) மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்காகவும், நான் ஆயிரமாண்டுகளுக்குப் பின் நானே தோன்றுகிறேன்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, விருஷப்ரியாவை தர்மத்தில் மகிழ்பவர் அல்லது நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களுக்குப் பிரியமானவர் என்று விளக்குகிறார்

————-

593- ஸூ பாங்க –
யோகத்தின் அங்கங்களான யமம் முதல் சமாதி வரை நிறைவேற்றுபவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மங்களமான அவயவங்கள் உள்ளவர் -மங்களத் திற்கான ஞானம் அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————-

594-சாந்தித –
பக்தியோகம் தலைக் கட்டியவர்களுக்கு சம்சாரத் துன்பங்களைக் களைந்து
தமது சாயுஜ்யமாகிய சாந்தியைக் கொடுப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆசை வெறுப்பு முதலியவற்றில் இருந்து விடுவித்து சாந்தி அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மோஷத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————–

595- ஸ்ரஷ்டா –
மோஷத்தில் ஆசை உள்ளவர்களை விடுவித்து உலக வாழ்க்கையில் ஆசை உள்ளவர்களை வெகு காலமாக
அவரவர் புண்ய  பாபங்களுக்கு ஏற்பப் படைப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆதியில் எல்லாவற்றையும் படைத்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உலகைப் படைப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————–

596-குமுத –
கு எனப்படும் பிரகிருதி மண்டலத்தில் உள்ள சேதனர்களுக்கு போகங்களை அளித்து மகிழ்பவர் –
இப்படிப் படைக்கப் பட்ட பிரம்மா முதல் புல் வரை உள்ள ஏற்றத் தாழ்வுகளை யுடையதாய் -சப்தம் ஸ்பர்சம் முதலியவற்றை
அனுபவிக்கின்ற –சேதனர்களுக்கு போகங்களை அளித்து மகிழ்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூமியில் மகிழ்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூமியில் மகிழ்பவர்-பூமியின் பாரத்தைத் தொலைத்து பூமிக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

597-குவலேசய-
சம்சாரம் உள்ளவரை கு என்னும் பிரக்ருதியில்  பிறந்து உழன்று  -தம் உடல்களுக்கும் இந்த்ரியங்களுக்கும் தாமே தலைவர்கள் என்று
நினைத்து இருக்கும் சேதனர்களை அப்படியே நடத்தும் அந்தர்யாமியாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஜலத்தில் சயனித்து இருப்பவர் -இலந்தைப் பழத்தின் நடுவில் சயனித்து இருக்கும் தஷகனை தனக்கு விபூதியாக யுடையவர் -அல்லது
ஆதி சேஷனுடைய மடியில் சயனித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பதரிகாஸ்ரமத்தில் சயனித்து இருப்பவர் -அல்லது பூமியின் பலத்திற்காக ஸ்வேத த்வீபத்தில் சயனித்து இருப்பவர் –
பூமியில் பலத்தின் வடிவமான ஹனுமானால் அடையப் பெறுபவர் –பூமியின் மாற்றத்தில் ஆசை யுள்ளவர் –
பூமியையும் சக்தியையும் கையில் பெற்று இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————-

598-கோஹித –
சம்சாரம் ஆகிய வித்து விளையும் உடமான ப்ரக்ருதிக்கு நன்மை செய்பவர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கோவர்த்தன மலையைத் தாங்கிப் பசுக்களைக் காத்தவர் -எல்லா பிராணிகளையும் அடக்குபவர் –
பூ பாரம் குறைக்க அவதரித்து அனுகூலித்தவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

கண்ணுக்குள் ஜலத்தினுள் மறைந்து இருப்பவர்-பசுக்களுக்கும் வேத வாக்யங்களுக்கும் முறையே
ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாகவும் வேத வியாசராகவும் நன்மை செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————

599-கோபதி –
போக பூமியான ச்வர்க்கத்திற்கும் தலைவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பூமிக்குத் தலைவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பசு -ஸ்வர்க்கம் -செல்வம் முதலியவற்றைக் காப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————–

600-கோப்தா –
கர்மபலங்கள் அனைத்தையும் காப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தமது ஸ்வரூபத்தைத் தம் மாயையால் மறைப்பவர் -உலகைக் காப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைவரையும் பாதுகாப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

601-வ்ருஷ பாஷ-
தர்மத்தின் வழியாகவே கர்ம பலன்களைக் காப்பவர் –
தர்மத்தின் அச்சாணியாக இருந்து தர்மத்துக்கு ஏற்ப பலனை அளிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

விரும்பியவற்றைப் பொழியும் இரு திருக் கண்கள் யுடையவர் -தர்மத்தைக் கண்ணாக யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எருதின் கண்களைப் போல் இரு திருக் கண்கள் யுடையவர் -தர்மத்தால் பிரகாசிக்கும் நல்லோரிடம் அருள் கடாஷம் அளித்து
பக்தர்கள் வேண்டுபவற்றை பொழிபவர் -அழிவற்றவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

602-வ்ருஷ ப்ரிய –
ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி தர்மங்களில் அன்புடையவர் -அவனுக்கு இரண்டு தர்மங்களும் பிரியம் என்பதால்
தர்மங்கள் ஆகும் -விதிகளும் அவனுடைய பிரியத்தைத் தெரிவிப்பாவனவேயாகும்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தர்மத்தில் பற்றுள்ளவர் -தர்மமாகவும் பிரியமானவராகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தர்மத்தில் பற்று உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-——————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

த்ரிசாமா சாமகஸ் சாம நிர்வாணம் பேஷஜம் பிஷக்
சந்யா சக்ருச் சமஸ் சாந்தோ நிஷ்டா சாந்தி பராயணம் –62

இந்த அறுபத்திரண்டாவது ஸ்லோகத்தில் 12 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

581-த்ரிஸாமா, 582. ஸாமக:, 583. ஸாம, 584. நிர்வாணம், 585.  பேஶஜம், 586. பிஶக்|

587-ஸன்யாஸக்ருத், 588. ஶம:, 589. ஶாந்த:, 590. நிஶ்டா, 591. ஶாந்தி:, 592. பராயணம் ||

சாம கீர்த்தனைகளை உச்சரிக்கும் தேவவ்ரதன் என்னும் மூன்று பாடல்களால் பாடப்பட்டவர், அவரே சாமவேதரே. தம்மைப் பாடுபவர்களின் பாவங்களை நீக்குகிறார். அவர் வாழ்க்கையின் அனைத்து நோய்களுக்கும் மருந்தாகவும் இருக்கும் அல்டிமேட் பேரின்பத்தின் சின்னம். வாழ்க்கையின் துயரங்களிலிருந்து நிவாரணம் அளிக்கும் இறுதி மருத்துவரும் அவரே. அவர் சந்நியாசியை உருவாக்குபவர், சுயக்கட்டுப்பாடு, செறிவு மற்றும் அமைதியை அளிப்பவர், மேலும் அவரே இறுதி வசிப்பிடத்திற்கான வழிமுறையாகவும் முடிவாகவும் இருக்கிறார்.

த்ரிஸாமா — மூன்றுவித ஸாமவேத மந்திரங்களால் துதிக்கப்படுபவர்
ஸாமக: — ஸாமகானத்தைப் பாடுபவர்
ஸாம: — ஸாமவேதமே வடிவாய் இருப்பவர்; தம்மைக் குறித்துப் பாடுவோரின் பாபங்களைப் போக்குபவர்
நிர்வாணம் — பாபங்களைப் போக்கி மயர்வற மதிநலம் தந்து உயர்ந்த ஆனந்தத்தைத் தருபவர்
பேஷஜம் — ஸம்ஸாரம் ஆகிய கொடிய நோய்க்கு உற்ற மருந்து அவர்
பிஷக் — ஸம்ஸாரம் என்னும் நோயை அகற்றும் பிரம்ம வித்யையை அளித்த மருத்துவனாய் நின்ற மாமணிவண்ணன்
ஸந்யாஸக்ருத் — பிரபுவிடம் அனைத்து பாரங்களையும் அர்ப்பணித்துவிடுதலாகிய பரந்யாஸம் என்னும்
பிரபத்திக்குப் பெயரே ஸந்யாஸம் என்பது. அந்த ஸந்யாஸம் ஆகிய சரணாகதியைத் தந்தருள்பவர்
சம: — காம கோப தாபங்களை அடக்கி அமைதி எய்தும் வழியை போதிப்பவர்
சாந்த: — சாந்தமே வடிவாக இருப்பவர்
நிஷ்டா — சிறந்த யோகிகளின் ஆழ்ந்த நிஷ்டைக்குரிய வடிவம் கொண்டவர்
சாந்தி: — அவரிடமே மனத்தைச் செலுத்தி பக்தி புரிபவர்கள் அவரிடமே தாமும், தம்முடைய அனைத்தும் லயித்துவிடுவதான சாந்தியை அடைகிறார்கள்
பராயணம் — மிகச்சிறந்த இலட்சியமாகவும், அதை அடைவிக்கும் மிகச்சிறந்த வழியாகவும் தாமே இருப்பவர்

மூன்று (முதன்மையான) சாமங்களில் பாடப்படுபவன் {த்ரிஸாமா},
சாமங்களைப் பாடுபவன் {ஸாமகன்},
சாமங்களாக இருப்பவன் {ஸாம},
(துறவின் உடல்வடிவமாக இருப்பதன் விளைவால்) உலகபந்தங்களுக்கு அழிவைத் தருபவன் {நிர்வாணம்},
(நோயைச் சீராக்கப் பயன்படும்) மருந்தாக இருப்பவன் {பேஷஜம்},
(மருந்தைப் பயன்படுத்தும்) மருத்துவன் {பிஷக்},
(உயிரினங்கள் முக்தி அடைவதற்குத் தகுந்தவையாக) துறவறம் என்றழைக்கப்படும் நான்காவது வாழ்வு முறையை விதித்தவன் {ஸந்யாஸக்ருத்},
தன்னை வழிபடுபவர்களைப் பொறுத்தவரையில் (ஆன்ம அமைதியைக் கொடுக்கும் நோக்கில்) அவர்களின் ஆசைகளைத் தணிவடையச் செய்பவன் {சமன்},
(உலகப் பொருட்கள் அனைத்திலும் முற்றிலும் தொடர்பறுத்ததன் விளைவால்) நிறைவாய் இருப்பவன் {சாந்தன்},
பக்தி மற்றும் ஆன்ம அமைதிக்கான புகலிடமாக இருப்பவன் {நிஷ்டாசாந்திபராயணன்};(75)

ஸ்ரீ வியாச அவதாரம்

581-த்ரிசாமா -ப்ருஹத் ரதந்த்ரம் வாமதேவ்யம் -என்னும் மூன்று சாமங்களால் பாடப்படுபவர் –
582-சாமக -மகிழ்ச்சியோடு அந்த சாமங்களை தானே பாடுவார் –
583-சாம -அவன் பெருமையை பாடுபவர்களுடைய வினைகளைப் போக்குபவர் –
584-நிர்வாணம் -பாவம் விலக்கியவர்களின் உயர் கதிக்கு காரணம் ஆனவர் –
585-பேஷஜம் -ஒழிக்க முடியாத சம்சாரம் ஆகிற நோய்க்குச் சிறந்த மருந்து –
586-பிஷக் -நோய் நாடி நோய் முதல் நாடும் அற்புத மருத்துவர்-
587-சன்யாச க்ருத்–சரணா கதர்களின் ரஜோ குணம் தமோ குணம் அறிந்து சிக்த்சை பண்ணும் மருத்துவர்
588-சம -ஆசை பயம் கோபம் ஆகியவற்றை அடக்க உபதேசிப்பவர் –
589-சாந்த -அலை போலே தன் பெருமை பொங்கினாலும் அலை இல்லாக் கடல் போலே சாந்தமாக இருப்பவர் –

தர்மத்தின் படி பயன் அளிப்பவன் –

590-நிஷ்டா -தன்னிடம் ஒரு முகப்படுத்தப் பட்ட மனத்தைத் தன் திருமேனியில் நிலை நிறுத்துபவர்
591-சாந்தி -சமாதி நிலையில் ஏனைய தொழில்கள் மறந்து தன்னையே அனுபவிக்கச் செய்பவர் –
592-பராயணம் -முக்திக்கு நேர் வழியான சிறந்த பக்தியை தாமே அளிப்பவர் –

3-28-ஸ்ரீ வேத வியாச பகவான் -திரு அவதார -575-589-திரு நாமங்கள்-14-திரு நாமங்கள்
3-29-தர்மம் படி பலன் அளிப்பவன் –590-606-திரு நாமங்கள்–16-திரு நாமங்கள்

581-த்ரி ஸாமா-மூன்று சாமங்களினால் பாடப் படுபவன் –

மூன்று சாமங்களால் பாடப்படுபவர் என்றும் மூன்று சாமங்களைக் கொடுத்தார் என்றுமாம்

ரிக்கில் மந்த்ர பிரதானம்
யஜுர் வேதம் பிரயோக பிரதானம்
சாமவேதம் கான பிரதானம்-உத் கீத -1102-பாவின் இன்னிசை பாடித் த்ரிவனே

ஸ்வ கா₃யக ப்₃ருஹத்₃ரத₂ந்தர வாமதே₃வ்ய ப்ரதாந ஸாம கத்வாத்
த்ரி ஸாமா ॥

ப்ரஹத் ரதந்த்ரம் வாமதேவ்யம் மூன்று வகை சாம வேதம்

ஸ்வ காயக -நம்பாடுவான் த்ரி யாம -மூன்று ஜாமம் இரவில் பாடிய பலன் -திருப்பாணாழ்வார் பாட உகந்தான் அன்றோ-இளைய புன் கவிதை -என்றாலும் எம்பெருமானுக்கு இனியவாறு இருக்குமே

சந்தோகா பௌழியா சாம வேதியனே நெடுமாலே -பெரிய திருமொழி -7-7-2-

தம்மைப் பாடும் ப்ருஹத் -ரதந்த்ரம் -வாமதேவ்யம் -என்னும் மூன்று சாமங்களால் கானம் செய்யப் படுபவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவ வ்ரதங்கள் என்றுபெயருள்ள மூன்று சாமங்களினால் துதிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிதன உத்கீத ப்ரதீஹார என்னும் மூன்று சாமங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

574. ஓம் த்ரிஸாம்னே நம:

தேவவ்ரத தேவவ்ரதம் என்னும்

ஸமாக்யாதைஸ் பெயருடைய

த்ரிபி: மூன்று

ஸாமபி ஸாமங்களால்

ஸாமகை: ஸாமகானம் செய்பவர்களால்

ஸ்துத இதி போற்றித் துதிக்கப்படுவதால்

த்ரிஸாமா பகவான் ‘த்ரிஸாமா’ என்னும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தேவவ்ரதம் என்னும் பெயருடைய மூன்று ஸாமங்களால் ஸாமகானம் செய்பவர்களால் போற்றித் துதிக்கப்படுவதால் பகவான் ‘த்ரிஸாமா’ என்னும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

581. த்ரிஸமாஹ் – மும்மடங்கு சாம வேதத்தால் முன்னிறுத்தப்பட்டவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘தேவவ்ரதா ஸமாக்யாதைஹ் த்ரிபிஹ் சாமபிஹ் ஸ்துத இதி த்ரிஸாமா- தேவவ்ரதாஸ் என்று அழைக்கப்படும் சாம வேதத்தின் மூன்று பகுதிகளைப் பயன்படுத்தி வணங்கப்படுகிறார், எனவே அவர் த்ரிசாமா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். சாமவேதத்தின் மூன்று பகுதிகள் பிருஹத், ரதந்தாரா மற்றும் வாமதேவ்யா என்று அழைக்கப்படுகின்றன, மேலும் அவை கூட்டாக தேவவ்ரதாக்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. சாமவேத கீர்த்தனைகள் இசைமயமானவை மற்றும் இது சாமவேதத்தின் மூன்று பகுதிகளிலும் பகவானைப் புகழ்ந்து பாடப்பட்டுள்ளது, எனவே அவர் திரிசாமா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் கேரியரான கருடன், சாம வேதத்தைக் குறிக்கிறது. கருடனின் உடல் வாமதேவ்யாவாகும், அதன் இறக்கைகள் பிருஹத் மற்றும் ரதந்தாரா.

நான்கு வேதங்களில் (ரிக், யஜுர், சாமம் மற்றும் அதர்வண), சாமவேதம் பல்வேறு தெய்வங்களை அதன் முக்கிய கருப்பொருளாகப் போற்றுகிறது. அதை முறையான உச்சரிப்புடன் உச்சரிக்கும் போது கேட்க இசையாக இருக்கும். பகவான் ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் அறிவிக்கிறார் – ‘வேதாநாம் ஸமவேதோ’ஸ்மி’ (10.22) அதாவது ‘வேதங்களில் நானே சாம வேதம்’. எனவே இது பகவானின் விபூதியாகும்.

தேவர்கள், விரதங்கள் மற்றும் சமணர்கள் ஆகிய மூன்று சாமர்களால் மகிமைப்படுத்தப்பட்டவர் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா விளக்குகிறார்.

582-சாமக – சாமத்தைப் பாடுபவன் -தன்னைத் தானே அனுபவித்து ஆனந்தம் படுகிறான் -நித்யோதக சாந்தோதிக தசைகள் இரண்டும் உண்டே

ஸ்வயம் ச ஸ்வ அநுப₄வ ப்ரீத்யோ தாத்₃ரும்ஶி கா₃யதீதி
ஸாமக₃꞉ ।
* கோ₃போஷ் டக் இதி டக் । தத₃நுப₄வ ஆஹ்லாதோ₃ ஹி ஸாம கா₃பயதே

ஏதத் சாம காயாந் ஆஸ்தே–தைத்ரியம் -3-10-5-
சாம கானங்களைப் பாடிய படியே முக்தன் உள்ளான்

தம்மைப் பாடுபவர்களின் பாவத்தை அழிப்பவர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வேதங்களில் சாம வேதம் ஆகிறேன் என்றபடி சாமவேதமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்துப் பூதங்களிலும் சமமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

575. ஓம் ஸாமகாய நம:

ஸாம ஸாமவேதத்தை

காயதீதி பாடுவதால்

ஸாமக: பகவான் ‘ஸாமக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸாமவேதத்தை பாடுவதால் பகவான் ‘ஸாமக:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

582. சமகா – சாம பாடகர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சாம காயதி இதி ஸாமகஹ் – அவர் சாம வேதத்தைப் பாடுகிறார், எனவே அவர் சாமகஹ்’ என்று விளக்குகிறார். சாமவேதம் மிகவும் இசையமைப்புடனும், இனிமையாகவும் இருப்பதால், பகவானே அதை அடிக்கடி பாடுகிறார். உண்மையில் அவர் இசையில் கட்டமைக்கப்பட்ட சாமவேதத்தை உருவாக்கியவர் மற்றும் அவர் அதைப் பாடுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.

பரமபதத்தில் முக்தி பெற்ற ஆத்மாக்கள் சாம வேதம் – ஏதத் சாம காயன்னாஸ்தே (தைத்திரியா) பாடுகிறார்கள் என்று ஸ்ரீ பட்டர் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் சாம வேதத்தை அறிந்தவர், பிரம்மனை அறிந்தவர் என்கிறார் –
ர்கோ ஹ யோ வேத ச வேத தேவான் யஜுகும்ஷி யோ வேத ச வேத சர்வான் |
சாமானி யோ வேத ச வேத ஸர்வம் ||

சமணர் பாடல்களைப் பாடியவர் சமகா என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா விளக்குகிறார். சாம வேதத்தில் கூறப்பட்டுள்ள செயல்களைச் செய்து இறைவனை வேண்டுபவர் உத்காதா எனப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் கூறுகிறார் – ஸமாபிஹ் மந்த்ரைஹ் கியதே இதி ஸமா-காஹ் – சாமத்தால் போற்றப்படுபவர்.

583- ஸாம-பாபங்களைக் களைகிறார்

ஸ்வ கா₃யகாநாமபி பாபம் ஸ்யதீதி (பாபங்களைக் களைகிறார்)
ஸாம꞉ ।
ஷோ அந்த கர்மணி இதி,
* ஸாதிப்₄யோம், இத்யாதி₃ நா மநின் ||

ஸ்வ காயக நாமபி -நம்பாடுவானுக்கும் ப்ரஹ்ம ராஜஸ்ஸுக்கும் போனதே

பாப நாசகன் -நரக நாசகன்

————-

576. ஓம் ஸாம்னே நம:

_{‘வேதானாம் ஸாமவேதோஸ்மி’ (ஸ்ரீமத்பகவத் கீதை 10.22)}

_{ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: வேதங்களில் யான் ஸாமவேதம்.}

இதி பகவத்வசனாத் பகவானின் இந்த பகவத்கீதையின் கூற்றின்படி

ஸாமவேத: ஸாம ஸாமவேத வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘ஸாம’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் பகவான் ‘வேதங்களில் யான் ஸாமவேதம்’  என்று கூறியுள்ளார். எனவே ஸாமவேத வடிவினாரான பகவான் ‘ஸாம’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

583. சாம – தன்னைப் பாடுபவர்களின் பாவங்களை நீக்குகிறார்

பகவான் சாம வேதத்தின் ஸ்வரூபமாக இருப்பதால் சாம என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் கூறுகிறார், ‘வேதாநாம் சாமவேதோஸ்மி இதி பகவத்வச்சனாத் சாமவேதா சாம – வேதங்களில் சாமவேதாவாக இருக்கிறார், எனவே அவர் சாம என்று பகவானே கூறியுள்ளார்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 10 வசனம் 22), ‘வேதாநாம் சாமவேதோஸ்மி – வேதங்களில் நான் சாமவேதா’ என்று பகவான் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் ‘ஷோ’ (அதனால்)- அந்த-கர்மணி – அழித்தல், முடிவுக்குக் கொண்டு வருதல் என்ற மூலத்திலிருந்து பொருள் பெறுகிறார். (பாபம்) ஸ்யதி இதி சாம – தன்னைப் பற்றிப் பாடுபவர்களின் பாவங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவருபவர்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி (3.6.2) –
மூவ ராகிய மூர்த்தி யைமுதல் மூவர்க் குமுதல் வன்றன்னை,
சாவ மள்ளன் நீக்கு வனைத் தடங்க டல்கிடந் தான்தன்னைத்,
தேவதைத் தென்னி லங்கை எரியே ழச்செற்ற வில்லியை,
பாவட நாசனைப் பங்கானைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். பொருள் : எனவே தாமரைக் கண்களால் இறைவனைப் போற்றுங்கள், கர்மங்களை மீட்பவர், அவர் ஆழ்கடலில் வீற்றிருக்கிறார், வானவர்களால் வணங்கப்படுகிறார். அவர் அனைத்து தேவர்களுக்கும் இறைவன் மற்றும் நமது கர்மங்களை அழிக்கிறார். அவன் வலிமைமிக்க வில்லை ஏந்தி, இலங்கையை எரித்து மண்ணோடு மண்ணாக்கினான்.

இது வேதத்தின் புனிதத்தன்மையை வெளிப்படுத்துவதாக சுவாமி சின்மயாநந்தா விளக்குகிறார், பகவான் தன்னை சாமவேதா என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் சாமத்தின் பொருளை சாம, தான, பேத, தண்டம் என்ற பொருளில் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் சாம என்ற சொல்லுக்கு அவர் மென்மையாகவும் இனிமையாகவும் இருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார். சாம மார்க்கத்தைப் பயன்படுத்தி தர்மத்தின் பாதையைப் பின்பற்றுமாறு துரியோதனனை வற்புறுத்தினார் – அவரது வற்புறுத்தலில் மென்மையாகவும் மென்மையாகவும் இருக்க வேண்டும்.

சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் (2.1.1), அது கூறுகிறது:
ஓம் சமஸ்தஸ்ய খலு சாம்னா உபாஸனம் சாது,
யத் খலு சாது தத் சாமேதி ஆச்சக்ஷதே, யத் அஸாது தத் அ-ஸாமேதி || பொருள்: ஓம் என்ற மகிமையான வெளிப்பாட்டால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட சாமவேத தியானம் சிறப்பானது மற்றும் சில பகுதிகளிலும் பலன்கள் கணிசமானவை. கடிதம் தொடர்பான தியானம் மேலும் சாதனைகளை மேம்படுத்துகிறது. உபாசனா அல்லது சாமாவின் தியானம் ‘கலு’ அல்லது சிறப்பானது, அல்லது சாது அல்லது சிறப்பானது, அல்லது ‘சாமா’ என தரப்படுத்தப்படுகிறது இல்லையெனில் அது ‘அ-சாமன்’ அதாவது நல்லதல்ல!

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சாம வேதம் அதன் இனிமை மற்றும் மென்மை காரணமாக அழைக்கப்படுவதைக் கவனிக்கிறார்.

584-நிர்வாணம் – முக்தி ஸ்வரூபன் –பரம க₃தி நிமித்தம்-மோக்ஷ உபாயம் என்றும் பரம க₃தி முக்தி என்றும் -ப்ராப்யமாகவும் ப்ராபகமாகவும் இருப்பவன் -பிரதானம் ப்ராப்யம் -பராபிகரணம் பலாபிகரணம் அர்த்தம் இதுவும் அடுத்த திரு நாமமும் -ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்-உப பத்தே ச -இரண்டுமே பொருந்தும் அன்றோ

ஏவம் அபஹத பாப்மநாம் பரம க₃தி நிமித்தம்
நிர்வாணம் ।
* நிர்வாணோ (அ)வாதே , இதி நிபாதித꞉ ॥

முத்தனார் முகுந்தனார் -திருச் சந்த -115-

இப்படி பாவம் அற்றவர்களுக்கு பரம கதிக்குக் காரணம் ஆனவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஒரு துக்கமும் இல்லாத பரமானந்த ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

திருப்பி யடிக்க முடியாத பாணங்களை யுடையவர் -ப்ராக்ருதமான உடல் இல்லாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

577. ஓம் நிர்வாணாய நம:

ஸர்வது:க அனைத்துவித துன்பங்களும்

உபஶம லக்ஷணம் அற்று இருப்பதன் அடையாளமாக

பரமானந்தரூபம் உயரிய ஆனந்தமே வடிவினராய் இருப்பதால்

நிர்வாணம் பகவான் ‘நிர்வாணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எவ்வித துன்பங்களும் (துக்கங்களும்) அற்று இருப்பதன் அடையாளமாக உயரிய ஆனந்தமே வடிவானவராதலால் பகவான் ‘நிர்வாணம்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

—————-

584. நிர்வாணம் – அவர் முழுமையான பேரின்பம்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘சர்வ துஹ்க உபஷம லக்ஷணம் பரமானந்த ரூபம் நிர்வாணம் – அவர் எல்லா துன்பங்களையும் அற்றவர், முழுமை மற்றும் மகிழ்ச்சியின் சின்னமாக இருக்கிறார், எனவே அவர் நிர்வானம் அல்லது முழுமையான பேரின்பம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 2 வசனம் 72) பகவான் கூறுகிறார்:
ஏஷா ப்ராஹ்மீ ஸ்திதிஹ் பார்த நைனாம் ப்ராப்ய விமுஹ்யதி |
ஸ்தித்வாஸ்யம் அந்தகாலே பி ப்ரஹ்ம-நிர்வானம் ரிச்சதி || பொருள்: ஓ, அர்ஜுனா, இறுதி உண்மையை உணர்ந்து, ஒருவன் ஒருபோதும் ஏமாற்றப்படுவதில்லை, இறக்கும் தருணத்தில் கூட, இந்த நிலையில் இருப்பதால், ஜட இருப்பிலிருந்து விடுபட்டு ‘பிரம்ம நிர்வாணம் அல்லது மோட்சத்தை’ அடைவது உறுதி.

வானம் என்பது உடலைக் குறிக்கிறது என்றும், உடலுடன் தொடர்புடைய ‘நான்’ மற்றும் “எனது” உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்ட நிலையே நிர்-வானம் என்றும் ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

பாவங்கள் நீங்கியவர்கள் புண்ணிய நிலையை அடைய காரணமானவர் என்பதால் பகவான் நிர்வாணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் விளக்கம் தருகிறார். நிர்வாணம் என்பது வீசும் காற்று கூட உடலால் உணரப்படாத நிலை மற்றும் உடலுடன் சுயம் முழுவதுமாக விலகும் நிலை.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் துன்பம் மூன்று வகையானது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார் – உடல், மன மற்றும் அஜ்ஞானத்துடன் (அறியாமை) தொடர்புடையது. விலங்குகளுக்கு உடல் ரீதியான துன்பங்கள் உள்ளன, பெரும்பாலான மனிதர்களுக்கு உடல் மற்றும் மன துன்பங்கள் உள்ளன. விலங்குகளுக்கு பசியும் நோயும் இல்லாதவரை அவை மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். ஆனால் பசி மற்றும் நோயற்ற மனிதன், உலக இன்பங்களின் வடிவில் துன்பத்தைப் பின்தொடர்வதன் மூலம் தன்னைத்தானே மகிழ்ச்சியடையச் செய்கிறான். மனிதர்கள் ஐந்து இந்திரியங்களை (இந்திரியங்களை) வெளிப்புற வழிகளின் மூலம் திருப்திப்படுத்த முயற்சிக்கும்போதுதான் அவர்கள் துன்பத்தையும் துக்கத்தையும் அழைக்கிறார்கள் மற்றும் அனுபவிக்கிறார்கள். நிர்வாண நிலைக்கு (உடலுடன் சுயத்தின் மொத்த விலகல்) பெறுவதன் மூலம் மட்டுமே ஒருவர் இந்த வகையான துன்பத்தை கடக்கத் தொடங்குகிறார். நிர்வாணத்தின் ஸ்வரூபமான பகவானை தியானிப்பதன் மூலம் மட்டுமே இது நிகழும். இதுவே இந்த நாமத்தின் சாரம்.

585-பேஷஜம்

அதோ(அ)ஸாத்₄ய ஸம்ஸார வ்யாதே ₄꞉ பரமம்
பே ₄ஷஜம் ।
ஸ்தவராஜே
நாராயணாத் ருஷி கணா ததா சித்தா மஹோரகா தேவா தேவர்ஷ யச்சைவ யம் விது துக்க பேஷஜம் –மஹா பாரதம்
நாராயணன் இடம் இருந்து ரிஷிகள் சித்தர்கள் பெரிய நாகர்கள் ஆகியோர் தோன்றினர்
தேவர்கள் தேவ ரிஷிகள் போன்றவர்களும் தோன்றினர்
ஸம்ஸாரம் என்னும் துக்கம் நிறைந்த வியாதிக்கு ஏற்ற மருந்தாக அவர்கள் நாராயணனையே அறிந்தனர்

வினையேன் வினை தீர் மருந்தானாய் விண்ணோர் தலைவா -1-5-6-
மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் தானாவான் -மூன்றாம் திருவந்தாதி -4
நாங்கள் பிணிக்கு பெரு மருந்து -பெரிய திரு -62-

மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு என்று பெரும் தேவர் பிதற்றும் பிரான் -மருந்தும் விருந்தும் இவனே -மருந்தும் மருத்துவனும் இவனே

சிகிச்சை யளிக்க முடியாத சம்சாரம் ஆகிய வியாதிக்கு மருந்தானவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிறவி என்னும் நோய்க்கு மருந்தாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறவி என்னும் நோய்க்கு மருந்தாக இருப்பவர் -நோய்களை வென்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————-

578. ஓம் பேஶஜாய நம:

ஸம்ஸார இந்தப் பிறவியென்னும்

ரோகஸ்ய பிணிக்கு (நோய்க்கு)

ஒளஶதம் அருமருந்தாய் இருப்பதால்

பேஶஜம் பகவான் ‘பேஶஜம்’ எனும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் பிறவியென்னும் பிணிக்கு (நோய்க்கு) அருமருந்தாய் இருப்பதால் பகவான் ‘பேஶஜம்’ எனும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

585. பேஷஜம் – அவர் அனைத்து நோய்களுக்கும் தீர்வு

பேஷஜம் என்றால் மருந்து என்றும், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘சம்சார ரோகஸ்ய ஔஷதம் பேஷஜம் – சம்சாரம் அல்லது உலக இருப்பு எனப்படும் நோய்க்கு மருந்தாக அல்லது மருந்தாக இருப்பதால் அவர் பேஷஜம்’ என்று விளக்குகிறார். சம்சாரத்திலிருந்து திரும்பத் திரும்ப வரும் துன்பங்களில் இருந்து விடுபட ஒரே வழி, பகவானின் வடிவில் உள்ள மருந்தை அவரிடம் பக்தி செலுத்துவதன் மூலம் உட்கொள்வதுதான்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 29) பகவான் கூறுகிறார்:
ஜரா-மரண-மோக்ஷாய மாம் ஆஸ்ரித்ய யதந்தி யே
தே ப்ரஹ்ம தத் விதுஹ் கிருத்ஸ்னம் அத்யாத்மம் கர்ம சக்கிலம் பொருள்: முதுமை மற்றும் மரணத்திலிருந்து விடுபட முயற்சிக்கும் அறிவாளிகள் தஞ்சம் அடைகின்றனர். அத்தகைய நபர்கள் இறுதி உண்மை, உருவான சுயம் மற்றும் காரணம் மற்றும் விளைவு அல்லது செயல் மற்றும் எதிர்வினை ஆகியவற்றின் முழு விஷயத்தையும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

ஸ்ரீ பட்டர் பீஷ்ம ஸ்தவ ராஜாவை (ஸ்ரீமத் மஹாபாரதத்திலிருந்து) குறிப்பிடுகிறார்:
நாராயணாத் ர்ஷி-கனாஹ் ததா சித்தா மஹோரகஹ் |
தேவா தேவர்ஷயஶ்சைவ யாம் விதுஹ் துஹ்க பேஷஜம் || பொருள்: ரிஷிகள், சித்தர்கள், நாகக் கடவுள்கள் மற்றும் தெய்வீக ஞானிகள் ஆகியோரின் குழுக்கள் ஸ்ரீமன் நாராயணனிடமிருந்து இந்த சம்சார நோய்க்கான மருந்தை அறிந்தனர்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் பேயாழ்வாரின் மூன்றாம் திருவந்தாதி (1.4) –
மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் தானே,
திருந்திய செங்கண்மா லாங்கே, – பொருந்தியும்
நின்றுலக முண்டுமிழ்ந்தும் நீரேற்றும் மூவடியால்,
அன்றுலகம் தாயோன் அடி. [2285] பொருள்: தாமரை-கண்களையுடைய இறைவன், இனிய நல்வாழ்வைத் தரும் அதன் குணப்படுத்தும் சக்தியைக் கொண்ட மருந்தாக இருக்கிறார். அவர் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கினார், விழுங்கினார் மற்றும் மறுவடிவமைத்தார், பின்னர் அதை அளந்தார், மூன்றடி நிலத்தை பரிசாகக் கோரினார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நிர்வாணத்திற்கு வழிவகுக்கும் மருந்து, சம்சாரம் என்ற நோய்க்கான மென்மையான மற்றும் இனிமையான மருந்து என்று விளக்குகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், சுய-உணர்தலுக்காக ஒருவருக்கு நல்ல உடல் ஆரோக்கியம் தேவை, ஆனால் மிக முக்கியமாக நல்ல மன ஆரோக்கியம் தேவை என்று கவனிக்கிறார். இவை இரண்டிற்கும் ஒருவர் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி மனதைக் கட்டுப்படுத்தி வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும். உடம்பின் நோயைப் போக்க மருந்து சாப்பிடுவது போல், மனமும் எண்ணமும் தூய்மை பெற அவரைத் தியானம் செய்யும் மருந்தை நாட வேண்டும். நம்மில் பெரும்பாலோர் ஆரோக்கியமான மற்றும் தூய்மையான மனதை வளர்ப்பதைப் பற்றி கவலைப்படுவதில்லை, ஆனால் இது பேரின்பத்தை அடைவதற்கு மிகவும் முக்கியமானது. அவரது நாமத்தை ஜபிப்பதும், அவரை தியானிப்பதும் மனதை தூய்மையாக வைத்திருக்கும் வழிமுறையாகும்; எனவே அவர் மருந்து.

586-பிஷக்

ஸம்யக்₃விதி₃த நிதாந (காரணம் –நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி )சிகித்ஸோ
பி₄ஷக் ॥

மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணா

மருத்துவன் பால் மாளாக் காதல் -அநந்ய கதித்வம் வித்துவக்கோட்டு அம்மான்

வியாதியின் காரணம் அறிந்த மருத்துவர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வேதாந்த விஞ்ஞான ஸூ நிச்சிதார்த்தா-

சம்சார ரோகத்தை விடுவிக்கும் பரவித்யையை ஸ்ரீ கீதையில் உபதேசித்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சம்சாரம் ஆகிய நோய்க்கு மருத்துவர் -சிகிச்சை செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

579. ஓம் பிஶஜே நம:

ஸம்ஸார ரோக இந்தப் பிறவியென்னும் பிணியை

நிர்மோக்ஷகாரிணீம் போக்கவல்ல அருமருந்தாகிற

பராம் வித்யாம் மேலான வித்தையை (அறிவை)

உபதிதேஶ அனைவருக்கும் உபதேசித்தார்

கீதாஸ்விதி ‘ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை’ என்னும்

பிஶக் எனவே பகவான் ‘பிஶக்’ என்னும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்தப் பிறவியென்னும் பெரும்பிணியை போக்கவல்ல அருமந்தாகிற ‘ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை’ என்னும் உயரிய வித்தையை (அறிவை) அனைவருக்கும் போத்தித்தபடியால் (உபதேசித்த படியால்) பகவான் ‘பிஶக்’ என்னும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘பிஶக்தம் த்வா பிஶஜா ஶ்ருணோமி’

அனைவரைக் காட்டிலும் சிறந்த மருத்துவரைப் பற்றி கேட்பாயாக

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

———–

586. பிஷக் – அவர் இறுதி மருத்துவர்

பகவான் முந்தைய நாமத்தில் பார்த்த மருந்து மட்டுமல்ல, மருந்தை வழங்கும் மருத்துவரும் ஆவார். சம்சார ரோகநிர் மோக்ஷ காரிணீம் பரம் வித்யாம் உபாதீதேஷ கீதாஸு இதி பிஷக் – சம்சாரம் எனும் நோயிலிருந்து விடுபடும் அறிவை நமக்கு அளித்து, முக்தி அடையும் வழியைக் காட்டியதால், அவர் (ஆன்மாவுக்கு) மருத்துவர் என்று ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை விளக்குகிறார். பகவத் கீதை போன்ற பல்வேறு புனித நூல்களில். எனவே அவர் ‘பவ ரோக வைத்தியநாதர்’ என்றும் அழைக்கப்படும் மருத்துவர் ஆவார்.

ஸ்ருதி கூறுகிறார், ‘பிஷக்தமம் த்வா பிஷஜாம் ஶ்ரீணோமி – நீங்கள் மருத்துவர்களில் மிக உயர்ந்த மருத்துவர் என்று நான் கேள்விப்படுகிறேன். மருத்துவர்களில் பகவானே முதன்மையானவர் – பிரதமோ தெய்வோ பிஷக் (தைத்ரிய உபநிஷத் 4.5.1).

பெரியாழ்வாரின் திருமொழி (5.3.6): எருத்துக் கொடியுடை
யானும் பிரமனும் இந்திர னும்மற்றும்
ஒருத்தரும் இப்பிற வியென்னும் நோய்க்கு மருந்தறி வாருமில்லை
மருத்துவ னாய்நின்ற மாமணி வண்ணா மறுபிறவித் திருத்திஉங் கோயிற்
பெய்து மாமணி. [458] பொருள்: சிவன், பிரம்மா, இந்திரன் மற்றும் மற்ற எல்லா தேவர்களுக்கும் இந்த சம்சாரம் என்றழைக்கப்படும் நோய்க்கான மருந்து தெரியாது. ஸ்ரீமன் நாராயணன் ஒருவரே இந்த நோயைக் குணப்படுத்தி மோட்சத்தைத் தரக்கூடியவர். ஓ டாக்டர்! இந்த பயங்கரமான நோயிலிருந்து விடுபட எனக்கு உதவுங்கள். நான் உங்கள் கோவில் வாசல் படியில் வந்து வாழ்வேன். நீங்கள் மட்டுமே இரட்சகர் (ரக்ஷகா).

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், “நிர்வானம் பேஷஜம் பிஷக்” என்ற மந்திரத்தை நோய்களில் இருந்து விடுபடுபவர்கள் உச்சரிக்க வேண்டும்.

தர்ம சக்கரம் உடலின் நோய்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்கும் மருத்துவருக்கும், மனதின் நோய்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்கும் பகவானுக்கும் இடையே ஒப்புமை காட்டுகிறது. நிலையற்ற மற்றும் தற்காலிகமான உடல் சிகிச்சை போலல்லாமல், ஞானம் அல்லது அறியாமையை நீக்கி பகவான் அளிக்கும் சிகிச்சை நிரந்தரமானது. இந்த நாமத்தை தியானிக்க வேண்டிய ஆவி இதுதான்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா ஒரு மாற்று விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – இந்த நாமம் பகவானை அவரது வடிவில் தன்வந்திரி, இந்திய மருத்துவ முறையின் மருத்துவக் கடவுளாகக் குறிப்பிடலாம். அவர் மருத்துவர்களின் இறைவனாக இந்த வடிவத்தில் தோன்றியதால், அவர் “மருத்துவர் – பிஷக்” என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

587-சன்யாச க்ருத்–தியாகம் செய்து வைப்பவன் பிறவி என்னும் வியாதிக்கு சிகித்சை

கத₂ம் சிகித்ஸதி ? ஸாத்த்விகேந ஸம் ந்யாஸேந ரஜஸ் தமஸீ க்ருந்ததீதி
ஸம் ந்யாஸ க்ருத் ।
ப₄ர்தரி ப₄ர ந்யாஸ꞉ (பர்த்தாவான பெருமாள் இடம் சமர்ப்பித்து )ஸம்ந்யாஸ꞉, ஸ ஹி ப₄வ சிகித்ஸா(இதுவே ஸம்ஸார நோயும் மருந்து)
* வேதாந்த விஜ்ஞாந ஸுநிஶ்சிதார்தா ₂꞉, இத்யாதி₃ஶ்ருதே ꞉ ॥

வல்வினை தீர்க்கும் கண்ணன் -4-4-11-
ந்யாசம் -சந்யாசம் -பிறவிக்கு மருந்தே
பிணி வளர் ஆக்கை நீங்க அருளிய எம்மடிகள் -பெரிய திருமொழி -9-8-3-

மற்ற வன் பாசங்கள் முற்றவும் விட்டு -அவன் இடம் பாசம் வைக்க வேண்டுமே

பிறவி நோய் தீருவதற்குக் காரணமான சாத்விக தியாகத்தைச் செய்விப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மோஷத்திற்காக நான்காவதான சன்யாச ஆஸ்ரமத்தை ஏற்படுத்தியவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பலன்களில் ஆசையுடைய செயல்களை தியாகம் செய்விப்பவர் -நன்றாக தோஷங்களை விடுபவர் –
சம்ந்யாசக்ருத்-அசுரர்களை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

580. ஓம் ஸந்யாஸக்ருதே நம:

மோக்ஷார்த்தம் முக்தியை அடையும் பொருட்டு (அதை விழைவோருக்கு)

சதுர்த்தம் ஆஶ்ரமம் நான்காவது ஆஸ்ரமமான ஸந்யாஸ ஆஸ்ரமத்தை (அதாவது வாழும் வழிமுறையை)

க்ருதவானிதி உருவாக்கியவராதலால்

ஸந்யாஸக்ருத் பகவான் ‘ஸந்யாஸக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

முக்தியை விழைவோருக்கு, அதை அடையும் வழிமுறையாக நான்காவது ஆஸ்ரமமான ‘ஸந்யாஸ ஆஸ்ரமத்தை’ உருவாக்கியவராதலால் பகவான் ‘ஸந்யாஸக்ருத்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

587. சந்நியாஸ-கிருத் – ஆசைகள் துறக்கப்படும் போது அவர் பிணைப்புகளை துண்டிக்கிறார்

கிருதம் படைப்பவர், சன்யாசம் துறவு என்பது வாழ்க்கை முறையாகும், எனவே சன்யாச ஆசிரமம் அல்லது துறவு நிறுவனத்தை பேறு தேடுபவர்களுக்கு ஒரு வாழ்க்கை முறையாக (ஆசிரமம்) உருவாக்கியவர் சன்யாசக்ரித். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் கூறுகிறார், ‘மோக்ஷார்த்தம் சதுர்தம ஆசிரமம் கிருதவான் இதி சன்யாஸக்ரித் – அவர் மோட்சம் அல்லது முக்தி அடைவதற்காக சன்யாசத்தின் நான்காவது ஆசிரமத்தை நிறுவினார், எனவே அவர் சன்யாசக்ரித் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்து தர்மத்தில் நான்கு ஆசிரமங்கள் உள்ளன, அதாவது பிரம்மச்சார்யா, கிரஹஸ்தா, வானபிரஸ்தம் மற்றும் சன்யாசம். இவற்றில் சன்யாசமானது மோட்சத்திற்கான பாதையை வெளிப்படுத்தும் இறுதி உண்மையைப் பற்றிய அறிவைப் பெறுவதற்கு முழு துறப்பையும் உள்ளடக்கும் இறுதி கட்டமாகும், மேலும் இந்த உத்தரவை உருவாக்கியவர் பகவான். நரராகவும் நாராயணராகவும் அவரே இந்த சன்யாச உத்தரவை மற்றவர்களுக்கு முன்மாதிரியாக ஏற்றுக்கொண்டார்.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை முந்தைய நாமத்துடன் தொடர்புபடுத்தி விளக்குகிறார், மேலும் “சாத்விகேன சன்யாஸேன ரஜஸ்-தாமஸௌ கிருதந்தி இதி ஸந்யாஸ-கிருத் – ரஜஸ் மற்றும் தமோ குணங்களின் பந்தங்களை அறுப்பவர், அனைத்து செயல்களையும் உணர்ச்சியற்ற மற்றும் பற்றற்ற முறையில் செய்கிறார். பழத்தின் மீதான ஆசையைத் துறக்கும் ஆவி விடுதலையை அடைகிறது.

இதற்கு மற்றொரு நாமம் சாத்விக-தியாகம் – நாம் செய்யும் எந்தச் செயலின் பலன்களையும் கைவிட்டு, இந்த நன்மைகளை அவருக்கும் அவருக்கும் ஒதுக்குவது; வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் அவருடைய நன்மைக்காகவும் அவரது மகிழ்ச்சிக்காகவும் இருக்க வேண்டும். இதுவே பகவத் கீதையில் கூறப்பட்டுள்ள கர்ம யோகத்தின் சாராம்சம். இங்குள்ள ‘சன்-நியாஸ’ என்ற சொல் குருவிடம் பாரத்தைச் சரணடைவதைக் குறிக்கிறது, மேலும் இந்தச் சரணாகதி ஒன்றே சம்சாரத் துன்பங்களுக்குப் பரிகாரமாகும்.

ஸ்ரீ பட்டர் முண்டக உபநிடதத்திலிருந்து (3.2.6) குறிப்பு கொடுக்கிறார் –
வேதாந்த விஜ்ஞான ஸுனிஷ்சிதார்தாஸ்-சன்யாஸ யோகாத் பரிமுச்யந்தி சர்வே|
தே ப்ரஹ்ம லோகே து பராந்தகாலே பராஅம்ர்தாத் பரிமுச்யந்தி ஸர்வே | பொருள்: இந்த பரிபூரண அறிவு (வி எதாந்த விஜ்ஞானம் ) எந்த தெளிவின்மையும் இல்லாமல், வேதாந்த  அறிவியலில் இருந்து  தூய்மையான நோக்கத்துடன் பயிற்சி செய்ய வேண்டும், மற்ற அனைத்தையும் துறந்து –  சன்யாச யோகா  மற்றும் தூய்மையான இதயத்துடன் ( சுத்தசத்வா ). பயணத்தின் முடிவில் இந்த அறிவைப் பெறுபவர்கள் அழியாமையின் உச்ச நிலைக்குச் சென்று மோட்சத்தை அடைகிறார்கள்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், சந்நியாசம் என்பது நமது எல்லாச் செயல்களுக்கான பாரத்தையும், அதன் பலனையும் அவரிடம் ஒப்படைப்பதாகும். இந்த சம்சாரத்திலிருந்து விடுபடுவதற்கான ஒரே வழி அதுவே, அவர் ஒருவரே இந்த சந்நியாசப் பாதையை தனது பக்தருக்குக் காட்டுகிறார்; வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் தனது பக்தரை சன்னியாசம் செய்ய வழிநடத்துகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்திற்கு பின்வரும் விளக்கத்தை அளிக்கும்போது இதை எதிரொலிக்கிறார்:
சம்யக் ந்யாஸோ நிக்ஷேபஹ் ஸம்ந்யாஸஹ ஷத்-வித
சரணாகதே ஏகதமம் அங்கம் ஆத்மா நிக்ஷேபனாம் அதேயம் |
தம் கரோதி த்ராதயதி பக்த-ஹ்ருதயே இதி சம்நியாஸ-க்ரீத் பொருள்:  பகவான் சரணாகதி அல்லது சரணாகதியின் செயலைச் செய்யும் வகையில் தனது பக்தரை ஆசீர்வதிப்பவர் என்ற அர்த்தத்தில் பகவான் சந்நியாஸ-கிருத். சந்நியாச ஆசிரமம் செய்பவர்களுக்குத் தேவையான தகுதிகளை அளிப்பவரும் அவரே.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் வாழ்க்கைப் பற்றின்மையை வழிநடத்துவதன் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். தாயின் வயிற்றில் உருவாகும் குழந்தை, அது வாழ வேண்டுமானால் உரிய நேரத்தில் தாயின் வயிற்றை விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும் என்ற ஒப்புமையைத் தருகிறார். அதேபோல, ஜீவன் உயர்ந்த நிலைக்கு பரிணமித்து, சம்சாரச் சுழலில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ள வேண்டுமானால், இந்திரியங்களின் ஆதிக்கம் மற்றும் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள வாழ்க்கையைத் துறக்க வேண்டும்.

588-ஶம
உபதேசிப்பவன்

தத₃ர்த₂ம்
* போ₄க்தாரம் யஜ்ஞ தபஸாம், இத்யாதி₃ந இச்சோ₂ ப₄ய க்ரோத₄ஸாந்த் யுபாயம் ஆசஷ்ட இதி
ஶம꞉ ।
* ததா ₃சஷ்டே இதி ணிச், பசாத்₃யசி க்ருதே ரூபம் ॥

கீழே ஸம்ஸாரம் போக்கும் மறுத்து
இச்சா பயம் கோபம் போக வேண்டுமே திருவடிகளை பிடிக்க-அதுக்கு சம-அளிப்பதும் இவனே

உலகத்து அற நூல் சிங்காமை விரித்தான் -பெரிய திரு மொழி -10-6-1-

காமம் குரோதம் பயம் முதலியவற்றை அடக்கும் உபாயத்தை உபதேசிப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சன்யாசிகளுக்கு சாந்தியை ஞான கரணம் என்று உபதேசிப்பவர் -எல்லா பிராணிகளையும் அடக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆனந்த ரூபர் -பிரம்மா முதலியவர்களின் சுகத்தை அறிபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

581. ஓம் ஶமாய நம:

ஸந்யாஸினாம் துறவறம் பூண்டவர்களுக்கு (ஸன்யாஸிகளுக்கு)

ப்ராதான்யேன முதன்மையான (முக்கியமான)

ஞானஸாதனம் ஞானத்தை வளர்க்கும் சாதனமாக

ஶமம் (மன) அமைதியை

ஆசஶ்ட உபதேசித்ததால்

இதி ஶம: பகவான் ‘ஶம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் முக்தியை விழைவோருக்கு ஸன்யாஸ ஆஸ்ரமத்தை (துறவறத்தை) ஏற்படுத்தினார் (ஸந்யாஸக்ருத்). அவ்வாறு துறவறம் பூண்டோரின் ஞானத்தை வளர்க்கும் சாதனமாக மன அமைதியை (ஶம) உபதேசித்ததால் அவர் ‘ஶம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

“யதீநாம் ப்ரஶமோ தர்மோ நியமோ வனவாஸினாம் |

தானமேவ க்ருஹஸ்தானாம் ஶுஶ்ரூபா ப்ரஹ்மசாரிணாம் ||”

துறவிகளுக்கு மன அமைதியும், வனவாசிகளுக்கு கட்டுப்பாடும் (நியமம்), இல்லறத்தோருக்கு தானமும் மற்றும் ப்ரஹ்மச்சாரிகளுக்கு (குரு) சேவையும் தர்மமாகும்.

இதி ஸ்ம்ருதே: இவ்வாறு ஸ்ம்ருதிகளில் (வேதங்களில்) கூறப்பட்டுள்ளது.

‘தத்கரோதி ததாசஶ்டே’ (சுராதிகணவார்த்திகம்)

இதி ணிசி பசாத்யசி க்ருதே ரூபம் ஶம இதி |

இந்த இலக்கண விதியின் படி “ஶம”என்ற சொல் உருவாகிறது.

ஸர்வபூதானாம் அனைத்து உயிரினங்களையும்

ஶமயிதேதி வா அழிப்பதால்

ஶம: பகவான் ‘ஶம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, அனைத்து உயிரினங்களையும் (ப்ரளய காலத்திலும், அந்தந்த ஜீவனின் கால முடிவிலும்) அழிப்பதாலும் பகவான் ‘ஶம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

588. ஷாமா – அமைதியானவர்

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. கோபத்தை எவ்வாறு கட்டுப்படுத்துவது என்று அறிவுறுத்துபவர்
2. சந்நியாசிக்கு முக்கிய தர்மமாக இருக்கும் மனதை எவ்வாறு கட்டுப்படுத்துவது என்று அறிவுறுத்துபவர்
3. பிரளய காலத்திலும் அனைத்து உயிர்களையும் கட்டுப்படுத்துபவர்
4. எவருடைய இயல்பே அமைதியானது
5. பக்தர்களின் மனதில் இருளை போக்குபவர்.

மனம் அமைதியடையும் போது அதுவே ஞான யோகத்தின் சாராம்சமான ஷமம். மனதில் எதுவும் மிச்சமில்லாமல், ஆத்மாவில் தங்கியிருக்கும் போது, ​​இறுதியாக அமைதி நிலையை அடைவதற்கு முன்பு ஒருவர் பல படிகளைக் கடந்து செல்ல வேண்டும்; அது இலக்கு புள்ளி. அதுவே சந்நியாசியின் லட்சியம்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது, ‘சன்யாஸீனாம் ப்ராதந்யேன ஞான சாதனம் ஷமம் ஆச்சஷ்டே இதி ஷமஹ் – பகவான் சன்யாசிக்கு ஷாமா அல்லது மனதைக் கட்டுப்படுத்தும் போதனையாளர், எனவே அவர் ஷாமா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் ஸ்மிருதியில் இருந்து பின்வரும் மேற்கோளைத் தருகிறார் ‘யதீனாம் ப்ரஷமோ தர்மோ, நியமோ வனவாசிநாம், தானமேவ க்ரிஹஸ்தானம், ஷுஷ்ரூஷா பிரம்மச்சாரிணாம் – சன்யாசிகளுக்கு முதன்மையான நடத்தை மனக் கட்டுப்பாடு, வானபிரஸ்தாக்களுக்கு ஒழுக்கம், க்ரிஹஸ்தா சேவைக்கு இது ஒழுக்கம். ‘.

அவரது இரண்டாவது விளக்கம் ‘சர்வ பூதானாம் ஷமாயதி இதி வா ஷமஹ் – அவர் அனைத்து உயிரினங்களையும் கட்டுப்படுத்துகிறார், எனவே அவர் ஷாமா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த வார்த்தை உருவான வேர் ‘சமு – உபசமே – அமைதியாக வளர, முற்றுப்புள்ளி வைக்க, நிறுத்த (சாந்திக்கான இணைப்பைக் கவனியுங்கள்)’. எனவே இதன் பொருள் – மனதில் உள்ள கொந்தளிப்புக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பவர் அல்லது மனதை அமைதிப்படுத்துபவர் அல்லது மனதை அமைதிப்படுத்துபவர். பிரளய நேரத்தில் எல்லாவற்றுக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறார்; மனதை எப்படி அமைதிப்படுத்துவது என்று அவர் அறிவுறுத்துகிறார்; மேலும் அவர் அனைத்து உயிரினங்களையும் கட்டுப்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை முந்தைய நாமத்துடன் இணைத்து விளக்குகிறார், மேலும் ஆசை, கோபம், பயம் போன்றவற்றை எவ்வாறு கட்டுப்படுத்துவது என்று பகவானை அறிவுறுத்துகிறார். அவர் பகவத் கீதையை (அத்தியாயம் 5 வசனம் 29) குறிப்பிடுகிறார்: போக்தாரம் யஜ்ஞ தபஸம் சர்வலோக
மஹேஷ்வரம் |
ஸுஹৃதாம் ஸர்வ பூதாநாம் ஜ்ஞாத்வா மாம் சாந்திம் ர்ச்சதி || பொருள் : இவ்வாறு அனைத்து யாகங்கள் மற்றும் துறவுகளின் இறுதி நோக்கமாக என்னை அறிந்துகொள்வது; இருப்பின் அனைத்து விமானங்களின் இறுதிக் கட்டுப்பாட்டாளரும் மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களின் கருணையுள்ள பயனாளியும் பூரண அமைதியை அடைகிறார்.

ஷாமா இல்லாத சந்நியாசம் நினைத்துப் பார்க்க முடியாதது என்றும், பகவானே சாந்தத்தின் ஸ்வரூபம் என்றும், அதனால் அவர் ஷாமா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்றும் சுவாமி சின்மயாநந்தா விளக்கம் தருகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், பண்டைய பாரம்பரிய அமைப்பில் பின்பற்றப்பட்ட வாழ்க்கை முறையைக் குறிப்பிடுகிறார், இது நான்கு ஆசிரமங்களின் தினசரி வேலைகள் மற்றும் கடமைகளில் மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதை உறுதி செய்கிறது. இந்த நாம நாமம், மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதன் அவசியத்தையும் பலன்களையும் நமக்கு வெளிப்படுத்துகிறது மற்றும் மோட்சத்தின் இறுதி இலக்கை நோக்கி எண்ணங்களைச் செலுத்துகிறது.

பகவானின் இந்த குணத்தை தியானிப்பதன் மூலம் அந்த நபர் சாந்தியை அடைவார் என்று ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் கவனிக்கிறார். ஷாமா என்பதற்கு பகவான் நம்மில் உள்ள இருளை நீக்குகிறார் என்று பொருள்படுகிறார் – தமோ பவானி காரணி சமயதி நிஷாசரணம்.

589-சாந்த –
சாந்தி யுடையவன் -விலங்கினங்களுக்கும் சாந்தி உண்டு பண்ணுபவர் வியாசர்

ஸ்வயம் ச
ஸாந்த꞉; ஸத்யபி ஸமுத்₃ரேக ஹேதௌ மஹிம ஸமுத்₃ரே நிஸ்தரங்க₃-
ஸமுத்₃ர வத₃நுத்₃ரிக்தஸ் தத்₃த₃ர்ஶிநாம் ஹி ப்ர பா₄வ꞉, யம் ஜகௌ₃ பதஞ்ஜலி꞉

கடல் நடுவில் சாந்தமாக இருந்தாலும் அலைகள் ஆராவாரிக்கும் –
நிஸ்தரங்க₃-ஸமுத்₃ர வத-அலைகளே இல்லாத சமுத்ரமாகபிரசாந்தமாக இருப்பவன்

தத் சந்நிதிவ் வைராத்யாக–பதஞ்சலி யோக சாஸ்திரம்–4-5-
அவன் உள்ள இடத்தில் வைராக்யம் உண்டாகிறது

அர்வாசீநஶ்ச
* பரித꞉ படு விஶ்ர தே நஸாம்
த₃ஹநம் தா₄ம விலோகந க்ஷமம் ।

மதுரைர் அவசாநி லம்பயன் அபி திர்யஞ்சி சமம் நிரீக்ஷிதை பரித படு விப்ர தேந சாம் தஹநம் தாம விலோகந ஷமம்
வ்யாஸர் தனது சாந்தமான பார்வை மூலம் பசு மற்றும் பறவைகள் மனதில் அமைதியை உண்டாக்குகிறார்
அவருடைய கண்களில் ஒளி மிகவும் அதிகமாக உள்ள போதிலும் காண்பதற்கு ஏற்றதாகவும்
பாவங்களை அளிப்பதாகவும் உள்ளது –

திருமாலிருஞ்சோலை –ஆதி சேஷன் மேல் ஆணை- ஜாம்பவான் மேல் ஆணை- கஜேந்திரன் மேல் ஆணை -கூடியே இருக்குமே-ஸூந்தர பஹு ஸ்தவம்

மேவி நின்று தொழுவார் வினை போக மேவும் பிரான் -4-5-4-

தம் மகிமை பெருகியிருந்தும் அலையற்ற கடல் போலே அடங்கி இருப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விஷய சுகங்களில் பற்றில்லாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்கள் சுகத்திற்கு அழிவை உண்டாக்குபவர் -சுகத்திற்கு எல்லையானவர் –
தம்மைப் பற்றிய ஞானம் வரும் முன்னர் சுகம் கிட்டாமல் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————

582. ஓம் ஶாந்தாய நம:

விஶயஸுகேஶ்வ(அ)ஸங்கதயா விஷய சுகங்களோடு (புலனின்பங்களில்) சேராது இருப்பதால்

ஶாந்த: பகவான் ‘ஶாந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

விஷய சுகங்களோடு (புலனின்பங்களில்) நாட்டமில்லாமல் அவற்றோடு சேராது  இருப்பதால் பகவான் ‘ஶாந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———

589. சாந்த – எவருடைய மனம் எப்போதும் அமைதியாக இருக்கும்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘விஷய சுகேஷு அசங்கதாயா சாந்தஹ் – அவர் புலன்களின் உலகத்தின் மீதான பற்றுதலிலிருந்து முற்றிலும் விடுபட்டவர், எனவே அவர் சாந்தன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். தியான ஸ்லோகத்தில் அவர் ‘சாந்தகாரம் – சாந்தத்தின் அவதாரம்’ என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்.

ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத்தில் (6.19) கூறுகிறது:
நிஷ்கலம் நிஷ்க்ரியாம் ஷாந்தம் நிரவத்யம் நிரஞ்சனம் |
அம்ருதஸ்ய பரம் சேதும் தக்தேந்தனம் இவ அனலம் || 19 || பொருள் : பரம புருஷர் பரிபூரணமானவர் மற்றும் பகுதியற்றவர், செயலற்றவர், குற்றமற்றவர், கறையற்றவர், எப்போதும் அமைதியுடன் இருக்கிறார். அவர் தனது எரிபொருளை உட்கொண்ட நெருப்பை ஒத்தவர், அந்த ஒளிமயமான ஒருவரிடம் அடைக்கலம் தேடுகிறார், அதன் ஒளி ஆத்மாவை நோக்கி புரிதலைத் திருப்புகிறது.

பெருங்கடலைப் போல தன்னை வெளிப்படுத்தும் வகையில் பகவானின் மகத்துவம் இருந்தாலும், அவர் அமைதியான மற்றும் அலைகள் இல்லாத பெருங்கடலைப் போல அமைதியாக இருப்பதைத் தேர்வு செய்கிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் கூறுகிறார். வியாச முனிவரைப் பற்றி ஒரு கவிஞன் கூறியது: காட்டு விலங்குகள் கூட அவரைப் பார்த்தவுடன் அமைதியடையும் அளவுக்கு அவருடைய அமைதி இருக்கிறது. நாம் அனைவரும் செய்யும் அனைத்து அபசாரப் பெருங்கடல்கள் இருந்தபோதிலும், நியாயமான முறையில் நம் செயல்களில் அவரை கோபம் கொள்ளச் செய்ய முடியும், அவர் இன்னும் அமைதியாக இருக்கிறார், எப்போதும் நம்மை மன்னிக்க தயாராக இருக்கிறார் என்று சொல்லலாம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் பிரஷ்ண உபநிஷத் 5.7 – சாந்தம், அஜரம், அமிர்தம், அபயம், பரம் சேதி – இந்த பிரம்மம் அமைதி, முதுமை இல்லாதது, அழியாதது, அச்சமற்றது மற்றும் உயர்ந்தது.

ஒருவன் ஜடப் பொருள்களின் மீதான ஆசையில் எவ்வளவு அதிகமாக ஈடுபடுகிறானோ, அவ்வளவு மன அமைதியை இழக்கிறான் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். ஒருவன் எந்த அளவுக்கு ஆர்வத்தை உள்நோக்கி கொண்டு சுய அறிவைத் தேடுகிறானோ, அவ்வளவு அதிகமாக ஒருவன் அமைதியைக் காண்கிறான். எனவே மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதே அமைதியை அடைவதற்கான வழியாகும்.

3-29-தர்மம் படி பலன் அளிப்பவன் -திரு நாமங்கள் -590-606-

590-நிஷ்டா –
த்யானத்துக்கு விஷயமாய் இருப்பவன் -ஸூபாஸ்ரயம்-அஸ்மிந் நிஷ்டீ₂யத இதி-ஸ்வரூபம் நிஷ்டை விட திருமேனியே ஸூ பாஸ்ரயம் -நான்கு தோளும் நெஞ்சு நிறைந்தன

ததோ வ்யுத்தி₂த சித்தை ꞉ ஶுபா₄ஶ்ரய பூ₄தைர் அஸ்மிந் நிஷ்டீ₂யத இதி
நிஷ்டா ।
* ஆதஶ்சோபஸர்கே ₃, இத்யங் ॥

சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திரு –மருவினிய மைந்தன் -பெரிய திருமொழி 4-9-2-ஆண் பாவனையில் ஊடல்-இந்தளூர் பெருமான் இடம்-வாழ்ந்தே போம் என்று கோபம் இருந்தாலும் சிந்தையில் நீங்காதபடி நிஷ்டை உண்டே –

என்னை நெகிழக்கிலும் என்னுடைய நல் நெஞ்சு தன்னை அகல்விக்த் தானும் கில்லான்

நெஞ்சமே நல்லை நல்லை உன்னைப் பெற்றால் என் செய்யோம்
ஊனில் வாழ் உயிரே -ஆத்மாவையும் மனஸ்ஸையும் சொன்னபடி-நல்லை போ உன்னைப் பெற்று என் செய்வோம் -கலப்பதற்கு அத்வேஷம் காட்டாமல்-போ சமஸ்க்ருதம் கூப்பிடுவது அயோனிஜர் ஸாரஸ்வதர்-போ-வா என்றபடி இங்கு
தீ மனம் கொடுத்து மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் -நிஷ்டைக்கு விஷயமாக இருப்பவன்

மனத்தை அடக்கியவர் -நெஞ்சங்களில் நிலைத்து இருக்கும் திருமேனி யுடையவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரளயத்தில் எல்லாப் பொருள்களும் ஒடுங்கும் இடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிலையான தன்மை யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

583. ஓம் நிஶ்டாய நம:

ப்ரளயே ப்ரளய காலத்தில்

நிதராம் முழுமையாக

தத்ரைவ அவரிடமே

திஶ்டந்தி உறைவதால்

பூதாநிதி உயிரினங்கள் (ஜீவராசிகள்)

நிஶ்டா பகவான் ‘நிஶ்டா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரளய காலத்தில் அனைத்து உயிரினங்களும் (ஜீவராசிகளும்) முழுமையாக பகவானிடம் (லாயமடைந்து) உறைவதால் பகவான் ‘நிஶ்டா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

590. நிஷ்தா – அவர் செறிவின் பொருள்

நிஷ்தா என்பது அடிப்படை அல்லது உறுதியான ஆதரவைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘பிரளயே நிதாரம் தத்ரைவ திஷ்தந்தி பூதானி இதி நிஷ்தா – பிரளயத்தின் போது அல்லது உலகத்தின் இறுதிக் கலைப்பின் போது அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் நிலையான இறுதி உறைவிடம்’ என்று விளக்குகிறார். நாம ‘ஸம்ஸ்தானஹ்’ (387) இதே போன்ற பொருளைக் கொண்டுள்ளதை நாம் ஏற்கனவே பார்த்தோம்.

இந்த நாமத்திற்கு ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் “வ்யுத்திதா சித்தைஹ் சுபாஷ்ரய பூதே அஸ்மின் நிஷ்தியதே இதி நிஷ்தா” – ஆழ்ந்த செறிவை அடைந்தவர்கள் அவரையும் அவரது உடலையும் தியானத்தின் பொருளாகக் கொண்டுள்ளனர். இந்த வார்த்தை உருவான வேர் ஷ்டா (ஸ்த்ஏ) – கதி நிவ்ருத்தௌ – நிற்பது, காத்திருப்பது, கையில் இருப்பது போன்றவை.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இந்த நாமத்தின் வழித்தோன்றலைக் கொடுக்கிறார் – நியதம் ஸ்தானம் நி-ஷ்டானம் ஸ்வஜனகாமானம் இதி நிஷ்தா – அவர் தனது பக்தர்களின் விருப்பத்திற்குரிய பொருளான உறுதியான இருப்பிடம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தையும் ஊடுருவி மற்ற அனைத்தையும் செல்லச் செய்யும் போது, ​​அவரே நிலையாக இருக்கிறார் என்று கூறுகிறார். ஒரு கல்லுக்குள் இருக்கும் புழு கல்லை அசைக்க முடியாதது போல, புழு தன்னை நகர்த்திக் கொண்டே இருக்கும் போது, ​​உலகம் முழுவதும் அவனுக்குள்ளும், அவனாலும் நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது, ஆனால் அவன் நிலையானது – நிஷ்டா.

பகவான்-நாம-தியானத்தின் மீது நமது எண்ணங்கள் நிலைநிறுத்தப்படுவதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து கொள்வதில் நாமத்தின் முக்கியத்துவம் உள்ளது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். உலகப் பொருட்களைத் தேடி அலைய விடுகிறோமோ, அவ்வளவு அதிகமாக நம் இருப்பின் உண்மையான நோக்கத்தில் தேவையற்ற மற்றும் அர்த்தமற்ற பயங்கள் மற்றும் குழப்பங்களால் நாம் பீடிக்கப்படுவோம், மேலும் நாம் அடைய வேண்டிய அந்தப் பெரிய பொருளில் இருந்து நழுவி விழுவோம். சம்சார சுழற்சியில் இருந்து விடுபட உத்தரவு. நாம் “நிஷ்டா” அல்லது உறுதியுடன் அவரை தியானிக்க வேண்டும்.

591-ஸாந்தி –
அமைதி -அவனை மட்டுமே கண்டு தன்னைப் பார்க்காமல்

தத்ர பரம ஸமாதௌ₄ (அஷ்டாங்க யோகத்தில் இறுதியான சமாதி நிலையில் )விஸ்ம்ருத ஸர்வாதி₄காரா ஸாம் யந்தீதி (மற்ற அனைத்தையும் மறந்து-பூமா வித்யை வேறே ஒன்றில் மனம் மொழி காயம் போகாமல்-அவன் இடத்திலேயே ஈடுபட்டு  )
ஸாந்தி꞉ ॥
இப்பால் கை வளையும் மேகலையும் காணேன் கண்டேன் கன மகரக் குழை இரண்டும் நான்கு தோளும் -திரு நெடு -22-இன்ப மாரி -அப்ராப்யம் கைவிட்ட பின்பு ப்ராப்யம் கை புகுந்தது -கை வளையும் மேகலையும்-ஆத்மாவையும் சரீத்தையும் காணாமல் அவனை மட்டுமே கண்டேன்

கண்ட சதிர் கண்டு தெரிவரிய  அளவில்லா சிற்றின்பம் ஒழித்தேன் -அருள் மாரி -பார்த்த பின்பு ப்ராப்யம் கை புகுந்து அப்ராப்யம் கைவிட்டேன்

மால் பால் மனம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கைவிட்டு

சமாதி நிலையில் எல்லாவற்றையும் மறந்து தம்மையே அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கச் செய்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அனைத்து அவித்யைகளும் நீங்கிய பிரம்மமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயர்ந்த சுகமானவர் -சுகத்தை யுடையவர் –

——————

584. ஓம் ஶாந்தயே நம:

ஸமஸ்தாவித்யா (ஸமஸ்த அவித்யா) அனைத்து வகை அறியாமைகளும்

நிவ்ருத்தி: விலகி இருப்பதே

ஶாந்தி: ‘ஶாந்தி:’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸா ப்ரஹ்மைவ (அந்த அறியாமைகளற்ற நிலையானது) பரப்ரஹ்மத்தின் இயற்கையான தன்மையாகும். எனவே, பரப்ரஹ்மமான பகவான் ‘ஶாந்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைத்து வகை அறியாமைகளும் அற்ற தன்மையே ‘ஶாந்தி:’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அவ்வாறு, அறியாமை அற்ற நிலையானது பரப்ரஹ்மமான பகவானின் இயற்கையான தன்மையாகும். எனவே அவர் ‘ஶாந்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

591. சாந்தி – அவர் அமைதி

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘சமஸ்தா அவித்யா நிவ்ருத்தி: சாந்தி ச ப்ரம்ஹைவ – எல்லா வகையான அறியாமைகளையும் நீக்குபவர், எனவே அவர் சாந்தி’ என்று விளக்குகிறார். சாந்தி என்பது தீய அல்லது விரும்பத்தகாத ஒன்றை நீக்குவதைக் குறிக்கிறது. பகவான் அனைத்து வகையான நமது அறியாமையை நீக்கி நீக்குகிறார், எனவே அவர் சாந்தி என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் முழுமையான பிரம்மனைத் தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லை, சரியான நிறுவனம்.

தியானத்தின் இறுதி நிலையில் ஒரு பக்தன் பூரண அமைதியை அடைந்தால், இந்த நிலை சமாதி என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்த நிலையில், பகவான் பக்தனைத் தன்னையும் அவனையும் தனியாக அனுபவிக்கச் செய்கிறார், மேலும் சுயம், பிற செயல்பாடுகள், ஆர்வங்கள் போன்ற அனைத்தையும் மறந்துவிடுகிறார். பக்தனின் அனைத்து ஆர்வங்கள் மற்றும் செயல்பாடுகளின் இந்த அமைதியானது சாந்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது அவருக்கு மட்டுமே வழங்கப்படுகிறது. இறைவன். எல்லாவற்றையும் துறந்தவர்கள் இறுதியான பேரின்பமாகிய அவரிடம் அமைதியைக் காண்கிறார்கள். சரியான தியானத்தின் இந்த இறுதி நிலை சாந்தி.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஸ்ருதியிலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் – யத்ர நாண்யத் பஷ்யதி நான்யத் ஸ்ருணோதி ச பூமா – நீங்கள் அவரையும் அவருடைய மகத்துவத்தையும் அனுபவிக்கும் போது, ​​வேறு எதையும் பார்க்கவோ கேட்கவோ அல்லது அனுபவிக்கவோ முடியாது.

அவர் திவ்யப் பிரபந்தத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் – இப்பல் கை வளையும் மேகலையும் காணேன், கண்டேன் ஞான மகராக் குழை இரண்டும் நான்கு தோலும் (திரு நெடுந்தாண்டகம் 22) – திருமங்கை ஆழ்வார் மனதில் அவரைப் பற்றிக் கொண்டபோது, ​​அவர் தன்னைப் பற்றி எதுவும் நினைவில் இல்லை; அவர் பகவானையும் அவரது அழகு, அவரது பிரகாசம், அவரது ஆபரணம் போன்றவற்றை மட்டுமே பார்த்தார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் கதா உபநிஷத் 2.2.13 – தேஷாம் சாந்திஹ் சாஸ்வதி நேதரேஷாம் – நிரந்தர அமைதி அவரிடமே காணப்பட வேண்டும், வேறு எங்கும் இல்லை.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, கிளர்ச்சிகள் ஆசையினாலும், அதனால் ஏற்படும் ஆசைகளினாலும், அவற்றைப் பெறுவதற்கும், பெறுவதற்கும், அதில் ஈடுபடுவதற்கும் காரணமாகிறது என்று விளக்குகிறார். பகவான் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவர், நிறைவேற வேண்டும் என்ற ஆசை இல்லை, எனவே அவர் பிரபஞ்சத்தின் அழியக்கூடிய பொருட்களில் நிறைவைத் தேடுவதில்லை, எனவே அவர் அமைதி.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் சாம – ஆலோசேன் – என்ற மூலத்தின் அடிப்படையில் அர்த்தத்தை விளக்குகிறார், மேலும் அவர் பக்தர்களின் தியானத்தின் பொருள் – பக்தானாம் ஆலோசனா விஷயத்வாத் சாந்தி: என்று நாமத்தை விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஸம்-உபாஷமே-அமைதியாக வளர, முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கு, நிறுத்துவதற்கு-அடிப்படையில் விளக்கமளிக்கிறார், மேலும் ஸ்ருதியின் அடிப்படையில் நாமத்தை விளக்குகிறார். இங்கே சாந்தி என்ற சொல்லை ஒவ்வொரு நிலையும் முந்தைய நிலைக்குத் துணைபுரிகிறது. மற்ற அனைத்தும் இறுதியில் அவனால் ஆதரிக்கப்பட்டு அவனில் முடிகிறது, அதனால் அவன் சாந்தி என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

592-பராயணம் —பரமமான ப்ராபகம் –பரமா ப₄க்திர் அஸ்மாத்- இறுதியான பக்தியைக் கொடுப்பவர்

ஸமா ஹிதாநாம் பரம் அயநம் அவ்யவஹித(இடையறாமல் நழுவாத உபாயம்-மார்க்கம் )ப்ராபிகா பரமா ப₄க்திர் அஸ்மாத் இதி
பராயணம்। யதா

நிர் மம சாந்த –ஸ்ரீ கீதை -18-53-இதி உபக்ரமய என்று தொடங்கி 
மமகாராம் இன்றி சாந்தமாக உள்ளது

மத் பக்தே லபதே பராம் –ஸ்ரீ கீதை -18-54-
என்னிடம் பர பக்தி உண்டாக்கப் பெறுவான்

ப்ரஹ்ம பூத ப்ரஸந்நாத்மா ந ஸோசதி ந காங்க்ஷதி–
ஸமஸ் ஸர்வேஷு பூதேஷு மத் பக்திம் லபதே பராம்–৷৷18.54৷৷–(பர பக்திக்கு ஆத்ம தர்சனம் தேவை -அதுக்கு த்யான நிஷ்டை )

பக்த்யா த்வந் அந்யயா சக்ய –ஸ்ரீ கீதை 11-54-
வேறே எதிலும் நாட்டம் இன்றி என்னிடம் மட்டுமே பக்தி உள்ளவன் என்னை அறிந்து என்னையே அடைகிறான் –

பக்த்யா த்வநந்யயா ஸக்ய மஹமேவஂவிதோர்ஜுந.–
ஜ்ஞாதும் த்ருஷ்டும் ச தத்த்வேந ப்ரவேஷ்டும் ச பரந்தப-–৷৷11.54৷৷

நல் வினைக்கு இன்னமுதம் -திரு விருத்தம் -81-
இசைவித்து என்னை யுன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே -5-8-9-

நாஸ்திக புத்தி அகற்றி படிப்படியாக -காதில் குழை இட்டுப் பெருக்கி கனம் இடுவாரைப் போல் -தன்மை பெறுவித்துத் தனது தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மான்

மோஷத்திற்குச் சிறந்த வழியான பக்தியைத் தாமே அளிப்பவர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்சாரத்திற்குத் திரும்பாமல் இருக்கும் உயர்ந்த இடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்தர்களால் அடையப் பெறுபவர் -உயர்ந்த அடைக்கலமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

581-த்ரிசாமா –
தம்மைப் பாடும் ப்ருஹத் -ரதந்த்ரம் -வாமதேவ்யம் -என்னும் மூன்று சாமான்களால் கானம் செய்யப் படுபவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவ வ்ரதங்கள்என்றுபெயருள்ள மூன்று சாமங்களினால் துதிக்கப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிதன உத்கீத ப்ரதீஹார என்னும் மூன்று சாமங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

582-சாமக –
தம்மை அனுபவிக்கும் ஆனந்தத்தினால் தாமும் அந்த சாமங்களைப் பாடுபவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சாம கானம் செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சாம வேதத்தால் அடையப் படுபவர் -சாம சப்தத்தினால் சொல்லப்படும் சரஸ்வதீ மற்றும்
வாயு தேவனிலும் அக்னியுள்ளும் இருப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————–

583-சாம –
தம்மைப் பாடுபவர்களின் பாவத்தை அழிப்பவர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வேதங்களில் சாமவேதம் ஆகிறேன் என்றபடி சாமவேதமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்துப் பூதங்களிலும் சமமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

584-நிர்வாணம் –
இப்படி பாவம் அற்றவர்களுக்கு பரம கதிக்குக் காரணம் ஆனவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஒரு துக்கமும் இல்லாத பரமானந்த ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

திருப்பி யடிக்க முடியாத பாணங்களை யுடையவர் -ப்ராக்ருதமான உடல் இல்லாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

585-பேஷஜம் –
சிகிச்சை யளிக்க முடியாத சம்சாரம் ஆகிய வியாதிக்கு மருந்தானவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிறவி என்னும் நோய்க்கு மருந்தாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறவி என்னும் நோய்க்கு மருந்தாக இருப்பவர் -நோய்களை வென்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————–

586-பிஷக் –
வியாதியின் காரணம் அறிந்த மருத்துவர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்சார ரோகத்தை விடுவிக்கும் பரவித்யையை ஸ்ரீ கீதையில் உபதேசித்தவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சம்சாரம் ஆகிய நோய்க்கு மருத்துவர் -சிகிச்சை செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————

587-சந்யாசக்ருத்-
பிறவி நோய் தீருவதற்குக் காரணமான சாத்விக தாகத்தைச் செய்விப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மோஷத்திற்காக நான்காவதான சன்யாச ஆஸ்ரமத்தை ஏற்படுத்தியவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பலன்களில் ஆசையுடைய செயல்களை தியாகம் செய்விப்பவர் -நன்றாக தோஷங்களை விடுபவர் –
சம்ந்யாசக்ருத்-அசுரர்களை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————

588-சம –
காமம் குரோதம் பயம் முதலியவற்றை அடக்கும் உபாயத்தை உபதேசிப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சன்யாசிகளுக்கு சாந்தியை ஞான கரணம் என்று உபதேசிப்பவர் -எல்லா பிராணிகளையும் அடக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆனந்த ரூபர் -பிரம்மா முதலியவர்களின் சுகத்தை அறிபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

589-சாந்த –
தம் மகிமை பெருகியிருந்தும் அலையற்ற கடல் போலே அடங்கி இருப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

விஷய சுகங்களில் பற்றில்லாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்கள் சுகத்திற்கு அழிவை உண்டாக்குபவர் -சுகத்திற்கு எல்லையானவர் –
தம்மைப் பற்றிய ஞானம் வரும் முன்னர் சுகம் கிட்டாமல் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

590-நிஷ்டா –
மனத்தை அடக்கியவர் -நெஞ்சங்களில் நிலைத்து இருக்கும் திருமேனி யுடையவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரளயத்தில் எல்லாப் பொருள்களும் ஒடுங்கும் இடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நிலையான தன்மை யுடையவர் —ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

591-சாந்தி –
சமாதி நிலையில் எல்லாவற்றையும் மறந்து தம்மையே அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கச் செய்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அனைத்து அவித்யைகளும் நீங்கிய பிரம்மமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயர்ந்த சுகமானவர் -சுகத்தை யுடையவர் –

——————————————————

592-பராயணம் –
மோஷத்திற்குச் சிறந்த வழியான பக்தியைத் தாமே அளிப்பவர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சம்சாரத்திற்குத் திரும்பாமல் இருக்கும் உயர்ந்த இடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்தர்களால் அடையப் பெறுபவர் -உயர்ந்த அடைக்கலமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸூதந்வா கண்ட பர ஸூர் தாருணோ த்ரவிண ப்ரத
திவிஸ் ப்ருக் சர்வத்ருக் வாசோ வாசஸ்பதி ரயோ நிஜ -61

576. திவ:ஸ்ப்ருக், 577. ஸர்வத்ருக்–578-வ்யாஸ:, 579. வாசஸ்பதிர் -580அயோநிஜ: ||  

அவர் ஒரு அற்புதமான வில் உடையவர் மற்றும் உடைந்த கோடரியைப் பயன்படுத்துகிறார். அவர் தீமைகளை அழிப்பவர் மற்றும் தனது பக்தர்களுக்கு செல்வங்களை வழங்குபவர். அவரது விரிவு வானத்தைத் தொடுகிறது, அவர் அனைத்தையும் பார்ப்பவர் மற்றும் எங்கும் நிறைந்தவர். அவர் ஏற்பாட்டாளர் மற்றும் அனைத்து வகையான அறிவை எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய பகுதிகளாக விரிவுபடுத்துகிறார். அவர் எல்லாக் கல்விக்கும் மாஸ்டர், தாயின் வயிற்றில் பிறக்கவில்லை.

ஸுதந்வா — அஹங்கார தத்வத்தை ஸுதந்வா என்னும் வில்லாகக் கொண்டவர்
கண்டபரசு: — எதிரிகளால் ஒரு நாளும் வெல்ல முடியாத பரசு (கோடரி) என்னும் ஆயுதம் தரித்தவர்
தாருண: — பக்தர்களுக்குத் தீங்கிழைக்கும் புறப்பகையையும், அகப்பகையையும் கடிபவர்
த்ரவிணப்ரத: — உயர்ந்த செல்வமான சாத்திரங்களையும், அதன் ஆழ்பொருட்களையும் ஒரு சேரத் தரும் வியாசராக அவதரித்தவர்
திவிஸ்ப்ருக் — மிகச்சிறந்த பிரம்ம வித்யையின் மூலமாகப் பரமபதத்தின் சிறந்த பொருளைத் தொட்டுக் காட்டுபவர்
ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ: — பரம்பொருளின் ரூபம், குணம், விபவம், விபூதி ஆகிய அனைத்து தத்வார்த்தங்களையும்
உள்ளபடிக் கண்டு, சாத்திரங்களை நன்கு விளக்கமுறப் பகுத்துத் தந்தவர்
வாசஸ்பதி: அயோநிஜ: — வாக் என்னும் வித்யைகளுக்குத் தலைவர்; தம் இயல்பினால் என்றும் பிறவாதவர்.

(சாரங்கம் என்றழைக்கப்படும்) முதன்மையான வில்லை ஆயுதமாகக் கொண்டவன் {ஸுதந்வா},
(பிருகு குல ராமராய் {பரசுராமராய்} இருந்து) தன் கோடரியை இழந்தவன் {கண்டபரசு},
கடுமைமிக்கவன் {தாருணன்},
விரும்பும் பொருட்கள் அனைத்தையும் கொடுப்பவன் {த்ரவிணப்ரதன்},
சொர்க்கத்தையே (பலியின் வேள்வியில் தான் ஏற்று வந்த வடிவத்துடன்) தன் தலையால் தொட்டுவிடக் கூடிய அளவுக்கு நெடிதுயர்ந்தவன் {திவிஸ்ப்ருக்},
அண்டம் முழுவதும் பார்வை கொண்டவன் {ஸர்வத்ருக்},
(வேதங்களைப் பகுத்தவன்) வியாசன் {வ்யாஸன்},
வாக்கு அல்லது கல்வியை ஆள்பவன் {வாசஸ்பதி},
பிறப்புறுப்புகளின் தலையீடின்றி இருப்புக்குள் எழுந்தவன் {அயோநிஜன்};(74)

மேன்மை சொல்லும் ரஹஸ்யமான திரு நாமங்கள் –

572- சூ தன்வா-அமிர்தத்தை பிரித்த போது தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த சண்டையை தன் வில்லால் நிறுத்தியவர் –
573-கண்ட பரசூ -உடைந்த கோடாரியை ஆயுதமாகக் கொண்டவர் –
574-தாருண-உட்பகைவர்களையும் வெளிப்பகைவர்களையும் பிளப்பவர் –

ஸ்ரீ வியாச அவதாரம்

575-த்ரவிண ப்ரத -சாஸ்திரம் ஆகிற செல்வத்தை நிரம்பக் கொடுப்பவர் –
576-த்விஸ் ப்ருக்-தன் சிறந்த அறிவினால் பரமபதத்தினில் இருக்கும் தன் ஸ்வ பாவிக தன்மையை தொடுபவர் அறிபவர் –
577-சர்வத்ருக்-அனைத்தையும் பார்த்து அறியக் கூடிய வித்வான் -முழுமையான அறிவுடையவர்
578-வியாச -வேதங்களைப் பிரித்துக் கொடுத்த வியாச உருவானவர் –
579-வாசஸ்பதி -ஐந்தாம் வேதமாகப் போற்றப்படும் மஹா பாரத்தில் உள்ள சொற்களுக்குத் தலைவர் –
580-அயோ நிஜ -சாரஸ்வத அவதாரத்தில் பெருமானின் பேச்சில் இருந்து பிறந்த படியால் கர்ப்பத்தில் இருந்து பிறவாதவர் –

3-37-நாராயண அவதார விஷய 569-574 திரு நாமங்கள்–5-திரு நாமங்கள்
3-38-ஸ்ரீ வேத வியாச பகவான் -திரு அவதார -575-589-திரு நாமங்கள்-14-திரு நாமங்கள்

572- ஸூ தந்வா–சிறந்த வில்லை உடையவன்

ஸுதா ₄நிமித்த (அம்ருதத்துக்காக )ஸூர அஸூர ஸமர ஸம்ஹாரி ஶரா ஸநத்வாத்
ஸுத₄ந்வா ।
*த₄நுஷஶ்ச, இதி
ஸமா ஸாந்தோ(அ)நங் ।

தத்ர திவ்யம் தநுர் த்ருஷ்ட்வா நரஸ்ய பகவாநபி –
அதன் பின்னர் பகவான் மிகவும் சிறந்த அழகான வில்லை நரனின் கையில் கண்டான்

நரஸ் ததோ வரகட காக்ர்ய பூஷணை மஹோ ஷுபி பவந மிதம் சமா வ்ருணோத்-
நரன் ஆகாசம் முழுவதும் தனது திவ்யமான ஆபரணங்கள் கொண்டதான பாணங்களால் மறைத்தான்

தடவரை தோள் சக்ரபாணி சாரங்க வில் சேவகனே -பெரியாழ்வார் -5-4-4-
பரமேட்டி பவித்ரன் சார்ங்கம் என்னும் வில்லாண்டான்

அமுதத்தைப் பற்றிய தேவாஸூரப் போரை முடித்த சிறந்த வில்லை யுடையவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இந்த்ரிய ரூபமான சார்ங்கம் என்னும் வில்லை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகிய வில்லை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

ஸுதன்வனே நம:

ஶோபனமிந்த்ரியாதிமயம் அழகானதும், இந்த்ரியங்களின் (உட்புலன், வெளிப்புலன் ஆகியவற்றின்) வடிவானதுமான

ஶார்ங்கம் ‘ஶார்ங்கம்’ எனும் பெயருடைய

தனுரஸ்யாஸ்தீதி வில்லை ஏந்தியிருப்பதால்

ஸுதன்வா பகவான் ‘ஸுதன்வா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அழகானதும், (கண், காது, செவி, மனம் போன்ற) இந்த்ரியங்களின் வடிவானதுமான ‘ஶார்ங்கம்’ எனும் பெயருடைய வில்லை (தனது கைகளில்) ஏந்தியிருப்பதால் பகவான் ‘ஸுதன்வா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———

572. சுதன்வா – அவர் ஒரு அற்புதமான வில் உடையவர்

இந்த நாமத்தின் நேரடிப் பொருள் “அற்புதமான வில் உடையவன்” என்பதாகும். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷோபனம் இந்திரியாதிமயம் ஷார்ங்கம் தனுஹ் அஸ்ய அஸ்தி இதி சுதன்வா – அவர் உடல் மற்றும் புலன்களைக் குறிக்கும் சுதன்வா என்ற பெரிய மற்றும் அழகான வில் உடையவர், எனவே அவர் சுதன்வா’ என்று விளக்குகிறார். பகவானின் வில் புலன்களைக் குறிக்கிறது, மேலும் அவர் தனது கையில் உள்ள சார்ங்கா (வில்) மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இந்திரிய அஹம்காரம் (இந்திரிய அஹம்கார) காரணமாக உள்ள ஈகோ அல்லது விழிப்புணர்வை ஆதரிக்கிறார். பகவான் வில்வித்தையில் மிகவும் சரளமாக இருப்பதால், வில் அவரது உடலின் நீட்சியாக இருப்பதால், உடல் உறுப்பு நிலையை அடைகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் அமிர்தத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கும் போது ஏற்பட்ட சண்டையைக் குறிப்பிடுகிறார், மேலும் அந்த மோதலை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்ததில் அவரது வில்லின் சிறப்பை நிரூபித்ததை நினைவுபடுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் 1.22.69 ஐக் குறிப்பிடுகிறார், அதில் அவர் கையில் இருக்கும் தனுஷின் முக்கியத்துவத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் –
பூதாதிம் இந்திர்யாதிம் ச த்விதா அஹம்காரம் ஈஸ்வரஹ் |
பிபாரதி சம்க ரூபேண சார்ங்க ரூபாண ச ஸ்திதம் ||
பொருள்: பகவானின் தனுஷ் புலன்களை அடையாளப்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் தனது கையில் உள்ள வில்லான சார்ங்கத்தால் குறிக்கப்படும் புலன்களால் ஏற்படும் அகங்காரத்தை அல்லது விழிப்புணர்வை ஆதரிக்கிறார். பகவான் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்திற்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறார் மற்றும் அவரது வடிவத்தின் பல்வேறு ஆயுதங்கள் மற்றும் அம்சங்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார். இது ஒரு அருவமான உண்மையை தியானிப்பதை விட மனதிற்கு எளிதில் கிரகிக்கக்கூடிய வடிவங்களில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம் அவரை தியானிக்க மற்றொரு வழியை வழங்குகிறது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்த நாமத்தின் பொருளைத் தெரிவிக்கும் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்:

• தடவரை தோள் சக்ரபாணி சார்ங்க வில் சேவகனே – ஓ’ மலை போன்ற கரங்களையுடைய, வட்டு மற்றும் வில் ஏந்தியவரே (சார்ங்க) – பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.4
• பரமேட்டி, பாவித்திரன், சார்ங்கம் என்னும் வில் ஆண்டன் – சாரங்க வில் ஏந்திய தூய உள்ளம் கொண்ட இறைவன் – திருப்பல்லாண்டு.

பஞ்ச ஆயுதம் ஸ்தோத்திரத்தில் நமக்கு உள்ளது:
யஜ்ஜ்யா நினாதா ஸ்ரவணாத் ஸுராணாம் சேதாம்ஸி நிர்முக்தா பயயானி சத்யா: |
பவந்தி தைத்யா சனி பாணவர்ஷி சார்ங்கம் ஸதா அஹம் சரணம் ப்ரபத்யே ||
பொருள் : தீய அசுரர்கள் மீது இடையறாது பொழியும் அக்கினி அம்புகளை பொழியும் சார்ங்கம் எனப்படும் இறைவனின் சக்தி வாய்ந்த வில்லில் நான் எப்போதும் தஞ்சம் தேடுகிறேன். சாரங்கத்தின் வில் சரத்தை இறைவன் பயன்படுத்தும்போது எழும் சத்தம் தேவர்களின் அச்சத்தை உடனே விரட்டுகிறது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், வில் வடிவ கண் இமைகள் தேவையற்ற பொருட்களிலிருந்து கண்ணைப் பாதுகாப்பது போல், அசுரர்களிடமிருந்து உலகைக் காக்கும் தனுஷால் பகவானின் செயல்பாட்டின் ஒப்புமையைத் தருகிறார்.

573-கண்ட பரசு–துண்டிக்கப் பட்ட கோடாலியை ஆயுதமாக ஏந்தினவன்-பரசுராமரைச் சொல்ல வில்லை இங்கு நரேனைச் சொன்னவாறு-சங்கரர் பரசுராம பர வியாக்யானம்

பர ஸூநா ரவ்த்ர ஸங்க்₃ராம க₂ண்ட₃நாத்
க₂ண்ட₃பரஶு꞉ । தத்ரைவ
அத ருத்ர விதார்த்தம் இஷீகாம் நர உத்தரன் மந்த்ரைச் ச சம்யு யோஜாசு ச அபவத் பரசுர் மஹாந் ஷிப்தச்ச
ஸஹஸா ருத்ரே கண்டனம் ப்ராப்தவாம்ஸ் ததா தத அஹம் கண்ட பரசு தத பரசு கண்டநாத் —
நரனாகிய அர்ஜுனன் இஷீகாம்-துரும்பை எடுத்து மந்த்ர பிரயோகம் செய்து ருத்ரன் மேல் விட கோடாலியாக மாறி
ருத்ரன் மீது ஏறிய அது துண்டிக்கப் பட்டதால் கண்ட பரசு ஆயிற்று

கோக்குல மன்னரை மூ வெழுகால் ஓர் கூர் மழுவால் போக்கிய தேவன்
நின்று இலங்கிய முடியினாய் வென்றி நீள் மழுவா -6-2-10-

சிவனுடைய யுத்தத்தை முடித்த கோடாலி யுடையவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பரசுராம அவதாரத்தில் விரோதிகளை அழித்த கோடாலியை யுடையவர் –
அகண்ட பரசு -யாராலும் வெல்லப்படாத பரசுவை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எதிரிகளைப் பிளக்கும் கோடாலி யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

கண்டபரஶுவே நம: (அகண்டபரஶுவே நம:

ஶத்ரூணாம் எதிரிகளை

கண்டனாத் (வெட்டி) அழிப்பதால்

கண்ட: ‘கண்ட:’ என்று அழைக்கின்றனர்

பரஶுரஸ்ய கோடரியை

ஜாமத்க்ன்யா பகவான் பரசுராமரின் கையிலுள்ள

க்ருதேரிதி அந்தக் கோடரியை ஏந்தியிருப்பதால்

கண்டபரஶு: பகவான் ‘கண்டபரஶு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தனது பரசுராம அவதாரத்தில், எதிரிகளை வெட்டி அழிப்பதால் ‘கண்ட:’ என்ற அடைமொழியோடு அழைக்கப்படும் கோடரியை ஏந்தியிருப்பதால் பகவான் ‘கண்டபரஶு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அகண்ட: எவராலும் வெல்ல (அல்லது துண்டாட) இயலாத

பரஶுரஸ்யேதி வா கோடரியை கையில் ஏந்திருப்பதால்

அகண்டபரஶு: பகவான் ‘அகண்டபரஶு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, எவராலும் வெல்ல (அல்லது துண்டாட) இயலாத கோடரியை கையில் ஏந்திருப்பதால் பகவான் ‘அகண்டபரஶு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

573. உடைந்த கோடாரியை ஏந்தியவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தின் இரண்டு வெவ்வேறு வடிவங்களை எடுத்துக்கொண்டு இரண்டு வெவ்வேறு விளக்கங்களை தருகிறார் – கந்தபரசு மற்றும் அகண்டபரசு. இரண்டு அர்த்தங்களும் பரசுராம அவதாரத்தைக் குறிக்கின்றன. ஸ்ரீ சங்கரர் கந்த-பரசுவை ‘ஷத்ரூணாம் கந்தனாத் கந்தஹ் பரஷு அஸ்ய ஜாமதக்னியாக்ரீதிரிதி கந்தபரஷுஹ் – ஜமதக்னியின் மகனாகப் பிறந்தபோது தனது கோடரியால் தனது எதிரிகளை அழித்தார், எனவே அவர் கந்தபரசு’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நாமத்தை அகண்டபரஷுஹ் என்று எடுத்துக் கொண்டால், ஸ்ரீ சங்கரர் இதை ‘அகண்ட பரஷுஹ் அஸ்ய இதி வா – எந்த எதிரியாலும் வெல்ல முடியாத மற்றும் தோற்கடிக்க முடியாத ஒரு கோடரியைக் கொண்டிருக்கிறார், எனவே அவர் அகண்டபரசுஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இதை காதி – பேதனே – உடைத்து, பரம் ஸ்ரீநாதி இதி பரஷுஹ் ஷத்ரம் என்று விளக்குகிறார், நாம கந்த பரஷுஹ் என்பது உடைந்த கோடரியைக் கொண்டவர் என்று பொருள்படும்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இதை கந்தயாதி சத்ருன் இதி கந்தஹ், கந்தஹ் பரஷு யஸ்ய இதி கந்த பரஷு – யாருடைய கோடாரி எதிரிகளைத் தண்டிக்கிறதோ அல்லது அழிக்கிறதோ அவர் என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ருத்திரனுடன் பகவான் சண்டையிட்ட சம்பவத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார், அங்கு அவர் உடைந்த கோடரியை வெளியேற்றினார். எனவே அவர் “உடைந்த கோடரியை உடையவர்” என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அத ருத்ர விகாதார்த்தம் இஷீகம் நர உத்தாரன் |
மந்த்ரைஶ்ச சம்யுயோஜாஷு ஸோ’பவத் பரஷுர்-மஹான் ||
க்ஷிபதாஶ்ச ஸஹஸா ருத்ரே கந்தானம் ப்ரபவான்ஸ்ததா |
ததோ’ஹம் கந்த-பரஷுஹ் ததஹ் பரஷு-கந்தநாத் || (மஹாபாரத சாந்தி பர்வா 362.49)
பொருள்: பின்னர் ருத்ரனின் அழிவிற்காக, நாரர் ஒரு நாணலை எடுத்து மந்திரங்களை உச்சரிப்பதன் மூலம் அதற்கு புதிய சக்தியைக் கொடுத்தார். உடனே அது ஒரு பெரிய கோடாரியாக மாறியது. அது பெரும் சக்தியுடன் ருத்ரனை நோக்கி வீசப்பட்டது. ஆனால் பின்னர் அது உடைந்தது. கோடரி முறிந்ததால், அன்றிலிருந்து நான் “கந்த பரசு – உடைந்த கோடரியை உடைய இறைவன்” என்று அழைக்கப்பட்டேன்.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை அகண்ட பரசு என்று விளக்குகிறார் – பரசுராம அவதாரத்தைக் குறிப்பிடும் சக்தி வாய்ந்த கோடரியை ஏந்தியவர்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ராமானுஜ நுத்ரந்தாதி-56-ஐ மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘கொக்குள மண்ணறை மூவேழுகாள் ஒரு கூர் மழையால் போக்கிய கடவுளைப் போற்றும் புனிதன், அவர் க்ஷத்திரியர்களை 21 முறை அழித்த பரசுராம அவதாரத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்.

திவ்யப் பிரபந்தத்தில் நம்மாழ்வார் தனது திருவாய்மொழியில் (6.2.10) இதைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்:
நின்றிலங்கு முடியினாய். இருபத்தோர் கால்அரசு களை கட்ட, வென்றி நீண்மழுவா – 21 தலைமுறைகளாக அரசர்களை அழித்த கோடாரியை கையில் ஏந்திய ஒளிமிக்க கிரீடத்தின் ஆண்டவரே.

574-தாருண–வெளி உள்–பகைவர்களை பிளப்பவன்

ஏவம் பா₃ஹ்யாப்₄யந்தராரி தாரணாத்
தா₃ருண
* க்ரு வ்ரு தாரிப்₄ய உநன் ॥

இகளிடதசுரர்கள் கூற்றம் -9-9-2-
அவட்கு மூத்தோனை வெந்நரகம் சேரா வகையே சிலை குனித்தான்

இப்படி வெளிப் பகைவர்களையும் உட் பகைவர்களையும் பிளப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நல் வழியைக் கெடுப்பவரை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மரப் பொம்மை போல் ஸ்வ தந்த்ரம் இல்லாத உலகைத் தூண்டி நடத்துபவர் -எதிரிகளைப் பிளப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————

தாருணாய நம:

ஸன்மார்க நல்வழியின் (அறவழியின்)

விரோதீனாம் எதிரிகளுக்கு

தாருணத்வாத் அச்சமூட்டுபவராக இருப்பதால்

தாருண: பகவான் ‘தாருண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அறவழியின் (அறவழியில் நடப்போருக்கு) எதிரிகளுக்கு தாம் அச்சமூட்டுபவராக இருப்பதால் பகவான் ‘தாருண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

574. தாருணா – தீமையை அழிப்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை தருணமாக (திராவிணமாகவும்) இந்த நாமத்தின் அடிப்படை அர்த்தத்துடன் ‘கடுமையானவர் அல்லது இரக்கமற்றவர்’ என்று எடுத்துக்கொள்கிறார். இதை அவர் ‘சன்மார்க்க விரோதினாம் தருணத்வாத் தருணஹ் – தீயவர்களிடம் கடுமையாக நடந்துகொள்பவர், எனவே அவர் தாருணன்’ என்று விளக்குகிறார்.

பகவத் கீதை 4 ஆம் அத்தியாயம் 7 மற்றும் 8 ஆம் வசனங்களில், பகவான் கூறுகிறார்:
யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லாநிர் பவதி பரதா |
அப்யுத்தானாம் அதர்மஸ்ய ததாத்மானம் ஸர்ஜாமி அஹம் || 4.7
பொருள்:  எப்பொழுதெல்லாம் எப்பொழுதெல்லாம் சன்மார்க்கம் குறைகிறதோ, அங்கெல்லாம் அநியாயம் மேலோங்கி நிற்கிறதோ, அந்த நேரத்தில் நான் தனிப்பட்ட முறையில் என்னை வெளிப்படுத்துகிறேன், ஓ பரதனின் சந்ததியே.

பரித்ராணாய ஸாதூநாம் விநாசாய ச துஸ்க்ருதம் |
தர்ம-சம்ஸ்தாபநார்தாய ஸம்பவாமி யுகே யுகே || 4.8
பொருள்: நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களைக் காப்பதற்காகவும், தீயவர்களை அழிப்பதற்காகவும், தர்மத்தின் கொள்கைகளை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்காகவும், நான் ஆயிரமாண்டுகளுக்குப் பின் ஆயிரமாண்டுக்கு வருகிறேன்.

பகவான் தீமை செய்பவர்களிடம் கடுமையாக நடந்துகொண்டு அவர்களை இரக்கமின்றி அழித்து விடுகிறார். சில வர்ணனையாளர்கள் இந்த நாமத்தை த்ராவினா என்று எடுத்துக்கொள்கிறார்கள், அதாவது ‘விரும்பியவர்’. உண்மையான பக்தர்கள் பகவானை நெருங்க வேண்டும் என்று மட்டுமே ஆசைப்படுவார்கள், எந்த ஒரு பொருள் நன்மையையும் விரும்ப மாட்டார்கள். எனவே அவர் திராவிடன் அல்லது பக்தர்களுக்கு விருப்பமானவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை விளக்குகிறார், “பாஹ்யாபயந்தரா அரி தாரணத் தருணஹ் – எதிரிகளை அகத்திலும் புறத்திலும் துண்டு துண்டாகப் பிளந்து (அழிக்கிறார்) அதனால் அவர் தருணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்யப் பிரபந்தத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார், மேலும் நம்

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா யாரையாவது தண்டிக்கும்போது அது தண்டிக்கப்படுபவரின் இறுதி நன்மைக்காகவே என்று ஒரு அருமையான விளக்கம் தருகிறார். ஒரு கட்டம் வரை இறைவன் கருணை உள்ளவன், ஆனால் ஆபரேஷன் தியேட்டரில் ஒரு அறுவை சிகிச்சை நிபுணரைப் போல வேறு எந்த முறையாலும் தனிநபரைக் காப்பாற்ற முடியாது என்பதை அவர் கண்டுபிடிக்கும்போது, ​​அவர் இரக்கமற்றவராக – இரக்கமற்றவராகத் தோன்றுகிறார்.

3-28-ஸ்ரீ வேத வியாச பகவான் -திரு அவதார திரு நாமங்கள் -575-589-சார தமமான திரு நாமங்கள் 

பிரம்மன் -வசிஷ்டர் -சக்தி -பராசரர்-வேத வ்யாஸர் -ஸூகாச்சார்யார் -குரு பரம்பரை

சத்யவதி-பராசரர்- திருக்குமாரர்
வேதங்களை பிரித்து அருளி -வேதாந்த அர்த்தங்களைத் தெளிவு படுத்த ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் –
அனைவருக்குமான பஞ்சம வேதமமான மஹா பாரதம் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் அருளிச் செய்தவர்

575-த்ரவிண ப்ரத–செல்வங்களைக் கொடுப்பவன் –

ராமன் கிருஷ்ணன் போல் தானே -இவ்வாறு செய்தான் -அந்தர்யாமியாக இல்லை
முந்நீர் வண்ணனாயும் முனிவரை இடுக்கியும் இரண்டுமே இங்கு பொருந்தும்
ஸாஸ்த்ர பாணியாய் ரக்ஷிக்கும் –வ்யாஸ பீடம் -யார் உபதேசித்தாலும் சொல்வது வழக்கம்

அத₂ வ்யாஸ அவதார ꞉ । ஸமக்₃ரம் ஸாஸ்த்ர தத₃ர்த₂ரூபம் த்₃ர விணம் ப்ரத₃தா ₃தீதி
த்₃ர விண ப்ரத₃꞉ । யதா

வஹந் வை வாம ஹஸ்தேந சர்வ சாஸ்த்ரார்த்த சம்சயம் தஷிணேந ச சாஸ்திரார்த்தாநாம் ஆதி சம்ச்ச யதாஸ்திதாந் -த்யான ஸ்லோகம்
அனைத்து சாஸ்திரங்களையும் அதன் பொருளையும் தொகுத்து இடது கையில் தாங்கிக் கொண்டு
வலது கையால் அந்த அர்த்தங்களை அங்கே உள்ளவர்களுக்கு உபதேசித்தார்

உபதேச முத்ரை -பிள்ளைக்கு இரை தருமா போல் – பண்டை வேதம் பயந்த பரன்-கிருஷ்ண த்வை பாயனர் -வ்யாசம் வித்தி நாராயணன் பிரபு

சாஸ்திரம் ஆகிய செல்வம் ஹித பிரதனான ஆசார்யன் -சாஸ்திர பாணி
பண்டை வேதம் பயந்த பரன் -6-6-5-

வியாசராக சாஸ்திரங்களும் அவற்றின் அர்த்தங்களும் ஆகிய செல்வத்தை மிகக் கொடுப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்களுக்கு விரும்பியவற்றைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கல்வி பணம் முதலிய செல்வங்களை வழங்குபவர் –
உருகிய சித்தம் கொண்ட ஹரி பக்தர்களுக்கு ஸ்வரூப ஸூ கத்தைத் தருபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

த்ரவிணப்ரதாய நம:

த்ரவிணம் செல்வத்தை

வாஞ்சிதம் விழையும்

பக்தேப்ய: அடியவர்களுக்கு

ப்ரததாதீதி (அவர்கள் வேண்டும்) செல்வத்தை அளிப்பதால்

த்ரவிணப்ரத: பகவான் ‘த்ரவிணப்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

செல்வத்தை விழையும் அடியவர்களுக்கு, அவர்கள் விழையும் செல்வத்தை அளிப்பதால் பகவான் ‘த்ரவிணப்ரத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கபடுகிறார்.

———-

575. திராவிட-பிரதா – செல்வத்தை அளிப்பவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘திராவிணாம் வாஞ்சிதம் பக்தேப்யஹ ப்ரதாதாதி இதி த்ரவிணப்ரதாஹ் – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு அவர்கள் விரும்பியதைத் தருகிறார், எனவே அவர் திரவினப்பிரதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். இப்படியிருக்க, பாகுபாடு காட்டும் பக்தர்(கள்) நிலையற்ற பொருள் செல்வங்களைக் கேட்கமாட்டார்கள், ஆனால் என்றும் நிலைத்திருக்கும் பக்தியையும் பகவானின் அருளையும் நாடுவார்கள்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை சாஸ்திரங்களின் வடிவில் செல்வத்தை வழங்குபவர் என்று விளக்குகிறார் – அவர் அனைத்து சாஸ்திரங்களின் பொருளையும் அவற்றின் பொருளையும் வழங்கினார். வியாசரின் தியான ஸ்லோகம்:
வஹன் வை வாம ஹஸ்தேன ஸர்வ சாஸ்த்ரார்த்த ஸம்சயம் |
தக்ஷிணேன ச ஶாஸ்த்ரார்த்தான் ஆதிஶம்ஶ்ச யதா ஸ்திதாந் ||
பொருள்: வியாசர் தனது இடது கையில் அனைத்து சாஸ்திரங்களின் தொகுப்பையும் அவற்றின் நோக்கத்தையும் தாங்கி, தனது வலது கையால் (உபதேச முத்திரை) அனைத்து சாஸ்திரங்களின் உண்மையான இறக்குமதியையும் விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி 6.6.5 இல் பகவானை “பண்புடை வேதம் பரந்த பயன்” என்று அழைக்கிறார், இறைவன் பிரம்மனுக்கு வேதம் கொடுத்தார் என்று பொருள்.

திரவியம் என்றால் திரவம் – திரவம் – தேவைக்கேற்ப உடனே பயன்படுத்தக்கூடிய செல்வம் என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் விளக்குகிறார்கள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டா என்பது திராவிடத்திற்கு செல்வம் என்று பொருள் -கச்சதி இதி திரவினம் தானம் – என்றுமே ஒரே இடத்தில் தங்காது. அவர் நாமத்திற்கான விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக ஸ்ருதியில் இருந்து பின்வரும் குறிப்புகளை தருகிறார்:

• ததாதி ரத்னம் த்ராவிணம் ச தாஷுஷே அக்னே சக்யே மா ரிஷாமா வயம் தவ (ரிக் வேதம் 1.94.14) – அவர் வழிபடுபவர்க்கு செல்வத்தையும் புதையலையும் தருகிறார். அக்னியே, உன் நட்பில் எங்களுக்குக் கேடு விளைவிக்காதே.
• யத்காமாஸ் தே ஜுஹுமாஸ் தன்னோ அஸ்து வயம் ஸ்யாம படயோ ரயினாம் (யஜுர் வேதம் 23.65) – எங்கள் ஆசையை நிறைவேற்றும்படி உம்மை மன்றாடுகிறோம். நாம் பொருள் மற்றும் ஆன்மீக செல்வத்தின் எஜமானர்களாக மாறுவோம்.
• ———-

576-த்விஸ்ப்ருக்-ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனை ஞானக் கண்ணால் கண்டவர் -தர்ம வீர்ய ஞானத்தால் தெளிந்து அருளியவர்-ஸ்வ தத்த்வ ரஹ-தன்னுடைய ரஹஸ்யம்

பர வித்₃யயோ தி₃வி ச பரம பதே ₃ ஸ்தி₂தம் ஸ்வ தத்த்வ ரஹ꞉ ஸ்ப்ருஶதீதி
தி₃விஸ்ப்ருக்।
* ஸ்ப்ருஶோ(அ)நுத₃கேக்கின், * ஹலத₃ந்தாத், இத் யலுக் ।

தனது பர வித்யையால் பரம பதத்தை தொட்டவன் -ஞான ப்ரதன்
விதித பரமார்த்தத–அவர் மந்த்ரம் -உண்மையை அறிந்தவர்

மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும்பாயார்க்கு அளித்தான் -3-1-8-

பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சத்து இருந்தமை காட்டினாய்

பர வித்தையினால் பரம பதத்தில் இருக்கும் ரகசியமான ஸ்வரூபத்தைத் தொடுபவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆகாசத்தைத் தொடுபவர் –திவ ஸ்ப்ருக்–என்று பாடம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்வேதத்வீபம் அனந்த ஆசனம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகிய இடங்களில் இருப்பவர் –
திவ ஸ்ப்ருக்-என்று பாடம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

திவஸ்ப்ருஶே நம:

திவ: ஆகாயத்தை (அல்லது ஸ்வர்க்கத்தை)

ஸ்பர்ஶனாத் தீண்டுவதால் (தொடுவதால்)

திவ:ஸ்ப்ருக் பகவான் ‘திவ:ஸ்ப்ருக்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கபடுகிறார்.

ஆகாயத்தை (ஸ்வர்க்கத்தை) தொடுவதால் பகவான் ‘திவ:ஸ்ப்ருக்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கபடுகிறார்.

————-

திவி-ஸ்ப்ரிக் – வானத்தைத் தொடுபவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
· வானத்தை அடைபவன்
· அபரிமிதமான அறிவை உடையவன்
· இந்த பிரபஞ்சத்திற்கு அப்பாற்பட்டவன்
· அவனுடைய வாமன/திரிவிக்ரம அவதாரத்தில் பிரம்மாண்டமான வடிவத்தை எடுத்தவன்
· அர்ஜுனனுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் வெளிப்படுத்திய அவரது விஸ்வரூபம்
· அந்தர்யாமி சூரியன் மற்றும் பிற கிரகங்கள் அனைத்தையும் இடத்தில் வைத்திருக்கின்றன

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘திவ ஸ்பர்ஷனாத் திவிஸ்ப்ரிக் – அவர் வானத்தைத் தொடுகிறார், எனவே அவர் திவிஸ்பிரிக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். த்ரிவிக்ரம அவதாரில் உள்ளதைப் போலவே அவரது மிகப்பெரிய வடிவத்தைப் பற்றிய முற்றிலும் உடல் அர்த்தத்தில் இதை விளக்கலாம். அவரது அபரிமிதமான அறிவு, அவரது கம்பீரமான ஆளுமை மற்றும் அவரது உயர்ந்த குணங்கள் போன்ற அம்சங்களைக் குறிப்பிடுவது போன்ற ஒரு அடையாள அர்த்தத்தில் இது விளக்கப்படலாம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமம் என்பது அவரது அறிவின் எல்லையற்ற அளவைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறது. அவரது பர வித்யா (பிராமிக் அல்லது உயர்ந்த அறிவு) மூலம், அவர் பரமபதம் அல்லது வைகுந்தத்தில் உள்ளதைப் போலவே அவரது யதார்த்தத்தின் மாயத் தன்மையைத் தொடுகிறார்.

Sri VV Ramanujan gives reference to Thiruvai Mozhi 3.1.9 – மழுங்காத ஞானமே படையாக, மலருலகில் தொழும்பாயார்க் களித்தாலுன் சுடர்ச்சோதி மறையாதே?- உங்கள் மகிமையும் புத்திசாலித்தனமும் உலகில் உள்ள அனைத்து பக்தர்களுக்கும் தெய்வீக அறிவைப் பகிர்ந்த பிறகும் குறையாது.

இந்த நாமம் என்பது வானங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட பகுதிகளில் இறைவன் தனது பர ரூபத்தில் வாசம் செய்வதாகவும் அர்த்தம். ஸ்ருதி அவரது வடிவத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு இந்த பிரபஞ்சத்தின் வடிவத்திலும், நான்கில் மூன்று பகுதிகள் பிரபஞ்சத்திற்கு அப்பாற்பட்டதாகவும் அறிவிக்கிறது:
த்ரிபாதுர்த்வா உதைத் புருஷஹ பாதோ அஸ்யேஹாபவாத் புனஹ் |
ததோ விஸ்வம் வ்யாக்ரமத் சாஷனாநாஷனே அபி || ரிக் வேதம் 10.90.4 ||
பொருள்:  எல்லா உயிரினங்களும் அவனில் நான்கில் ஒரு பங்கு மற்றும் நான்கில் மூன்று பங்கு புருஷன் சொர்க்கத்தில் உள்ளன. நான்கில் மூன்று பங்கு புருஷன் மேலே சென்றான், அவனில் நான்கில் ஒரு பங்கு இங்கே இருக்கிறான். பின்னர் அவர் பூமிக்குரிய மற்றும் பரலோக உயிரினங்களுக்கு இடையே ஒவ்வொரு பக்கமாக நடந்து சென்றார்.

சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் (3.12.6), அது கூறுகிறது:
ஏதவன்ன் அஸ்ய மஹிமதோ ஜ்யாயம்ஸ் ச புருஷஹ்
பதோ ‘ஸ்ய ஸர்வ-பூதானி த்ரி-பத் அஸ்யாமிர்தம் திவி |
பொருள்: பரம புருஷ பகவான் மகிமையும் செல்வச் செழிப்பும் நிறைந்தவர். அவனுடைய ஒரு பாதம் அனைத்து ஜடப்பொருள்கள் மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களும் ஆகும், மேலும் அவரது மூன்று பாதங்கள் நித்திய ஆன்மீக உலகம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை திவா ஸ்ப்ரிக் என்று விளக்குகிறார், மேலும் வாமன அவதாரத்தில், மகாபலி தனக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட மூன்றடி நிலத்தை அளக்கும் போது பகவான் வானத்தைத் தொடுகிறார் என்று குறிப்பிடுகிறார் – “வாமன் அவதாரே ஸ்ரீ பகவான் ஸ்வ சரண கமலேன வர்தமானேன திவம் பச்பரேஷ”.

ஸ்ரீ சின்மயாநந்தா தனது பிரபஞ்ச வடிவத்தை அர்ஜுனனுக்கு திவாத் துளிர்க்க வெளிப்படுத்தினார் என்று விளக்கம் தருகிறார்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஸ்ருதியின் குறிப்புகளை கீழே கொடுக்கிறார், நாமத்தை விளக்குவதற்கு:
வாதஸ்ய நு மஹிமானம் ரதஸ்ய ருஜன்நேதி ஸ்தானயன்னஸ்ய கோஷா |
திவி-ஸ்ப்ரிக்யாத்யாருணானி க்ரீண்வன்னுதோ ஏதி ப்ருதிவ்யா ரேணுமாஸ்யான் || (Rg. 10.168.1)
பொருள்: ஓ’ காற்றின் தேர், ஓ அதன் சக்தியும் மகிமையும்! நொறுங்கி அது சென்று இடியின் குரல் கேட்கிறது. அது பகுதிகளை சிவப்பாக்கி, வானத்தைத் தொடுகிறது, பூமியின் தூசி நகரும் போது சிதறுகிறது.

திவி-க்ஷயம், திவி-க்ஷிதா, திவி-காரஹ், திவி-ஜா, திவி-யஜா, திவி-யோனி, திவி-ஸ்ரீதா, திவிஷாதா, திவி-சதம் முதலிய சொற்கள் வேதங்களில் திரும்பத் திரும்பப் பயன்படுத்தப்படுவதாக அவர் மேலும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மற்றும் சூரியனைக் குறிக்கிறது. எனவே அவர் நாம திவி-ஸ்ப்ரிக் என்பது பகவானை சூரியனின் அந்தர்யாமி என்றும் வானத்தில் உள்ள அனைத்து கிரஹங்கள் என்றும் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார்.

577-ஸர்வ த்ருக் எல்லாம் நேரில் கண்டவன் -அனைத்தையும் கண்டு மஹா பாரதம் –ஏக விஞ்ஞானம் ஸர்வ விஞ்ஞானம் –

உபாதேய த்யாஜ்ய அனைத்தும் அறிந்து -தோஷ தரிசனமும் பார்த்து விலக்க உபதேசமும் செய்ய வேண்டுமே
பகவான் பிரதம பர்வம் விட்டு சரம பர்வம் வருவது அருமை அன்றோ
இவன் இடம் நிராங்குச ஸ்வா தந்தர்யம் உண்டு என்றும் அறிய வேண்டுமே

அந்யத₃பி ஸர்வம் வைப₄வம் பஶ்யதீதி
ஸர்வ த்₃ருக் ।
* த்₃ருஸேஶ் சேதி வக்தவ்யம், இதி க்விந் ப்ரத்யய꞉ ।
* க்விந் ப்ரத்யயஸ்ய கு꞉, இதி குத்வம் ।

விதுஷே-அனைத்தும் அறிந்தவர்

எங்கும் பரந்த தனி முதல் ஞானம் ஒன்றாம் அருவாகி நிற்கும் கிளர் ஒளி மாயன் கண்ணன் -3-10-10-

மற்றுமுள்ள மகிமைகள் அனைத்தையும் காண்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் அறிந்தவரும் -வேதங்கள் புராணங்கள் -முதலியவற்றை விஸ்தரித்தவருமான வியாசர் –
ஸர்வ த்ருக் வியாச -என்று ஒரு திரு நாமம் -எல்லாமாகவும் கண்ணாகவும் எல்லா ஞானமாகவும் இருப்பவர் –
ருக்காதி வேதங்களை வகுத்தவர் -ருக்வேதம் -21 சாகைகள் -யஜூர் வேதம் -101 சாகைகள் –
சாம வேதம் -1000 சாகைகள் -அதர்வண வேதம் 9 சாகைகள் –
இப்படியே புராணங்கள் முதலியவற்றையும் பிரித்த ப்ரஹ்மாவாகவும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்தையும் நேரடியாகக் காண்பவர் -எல்லோரைக் காட்டிலும் மேன்மை கொண்டவர் —
ஸர்வ த்ருக் வியாச -என்று ஒரு திரு நாமம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

ஸர்வத்ருக்வ்யாஸாய நம:

ஸர்வத்ருஶாம் ஸர்வஞானானாம் ‘ஸர்வத்ருக்’ அதாவது அனைத்து வகை ஞானங்களையும் (அனைத்து வகை ஞானங்களைப் பற்றியும்)

விஸ்தாரக்ருத் விரிவாக எடுத்துரைத்த

வ்யாஸ: ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ: பகவான் வேத வ்யாஸரே ‘ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கபடுகிறார்.

‘ஸர்வத்ருக்’ அதாவது அனைத்து வகை ஞானங்களையும் (அனைத்து வகை ஞானங்களைப் பற்றியும்) விரிவாக எடுத்துரைத்த பகவான் வேத வ்யாஸரே ‘ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கபடுகிறார்.

பகவானே வ்யாஸராக அவதரித்தார் என்பதை நாம் முன்பே ‘க்ருஷ்ண:’ என்ற (55௦ வது) திருநாமத்தில் பார்த்தோம்.

அதவா அல்லது

ஸர்வா ச ஸா அனைத்துமாய் இருப்பதாலும்

த்ருக் சேதி அனைத்தையும் அறிவதாலும்

ஸர்வத்ருக் ஸர்வாகாரம் ஞானம் அனைத்தையும் அறியும் ஞான வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘ஸர்வத்ருக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸர்வஸ்ய அனைவரின்

த்ருஶ்டித்வாத் வா பார்வையாகவும் இருப்பதால்

ஸர்வத்ருக் பகவான் ‘ஸர்வத்ருக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, அனைத்துமாய் இருப்பதாலும் அனைத்தையும் அறிவதாலும் அனைத்தையும் அறியும் ஞான வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘ஸர்வத்ருக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அனைவரின் பார்வையாகவும் (அனைத்தையும் பார்ப்பவராக) இருப்பதாலும் பகவான் ‘ஸர்வத்ருக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ரிக்வேதாதி ரிக் வேதம் முதலாய்

விபாகேன சதுர்த்தா வேதா வ்யஸ்தா: க்ருதா: வேதங்களை நான்காக வகுத்தார்

ஆத்யோ வேத முதலாம் வேதமான ரிக் வேதத்தை

ஏகவிம்ஶதிதா க்ருத: 21 பிரிவுகளாகவும்

த்விதீய இரண்டாவது வேதமான யஜுர் வேதத்தை

ஏகோத்தரஶததா க்ருத: 101 பிரிவுகளாகவும்

ஸாமவேத: ஸாமவேதத்தை

ஸஹஸ்ரதா க்ருத: 1000 பிரிவுகளாகவும்

அதர்வவேதோ அதர்வவேதத்தை

நவதா ஶாகாபேதென க்ருத: ஒன்பது பிரிவுகளாகவும் பிரித்தார்.

ஏவம் அன்யானி ச இவ்வாறு மற்ற

புராணானி புராணங்களையும்

வ்யஸ்தான்யனேனேதி பல்வேறு பிரிவுகளாக பிரித்தபடியால்

வ்யாஸ: ப்ரஹ்மா நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மா ‘வ்யாஸ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார் (ப்ரஹ்மாவின் வடிவான பகவான் ‘வ்யாஸ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்).

ரிக் வேதம் முதலாய் வேதங்களை நான்காக வகுத்தார். முதலாம் வேதமான ரிக் வேதத்தை 21 பிரிவுகளாகவும், இரண்டாவது வேதமான யஜுர் வேதத்தை 101 பிரிவுகளாகவும், ஸாமவேதத்தை 1000 பிரிவுகளாகவும், அதர்வவேதத்தை ஒன்பது பிரிவுகளாகவும் பிரித்தார். இவ்வாறு மேலும் மற்ற (பதினெண்) புராணங்களையும் பல்வேறு பிரிவுகளாக பிரித்தபடியால் நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மா ‘வ்யாஸ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார் (ப்ரஹ்மாவின் வடிவான பகவான் ‘வ்யாஸ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்).

இவ்வாறு ‘ஸர்வத்ருக்’, ‘வ்யாஸ:’ ஆகிய பதங்களுக்கு வேறு பொருள்களையும் ஆச்சார்யாள் அளிக்கிறார். ஆயினும், இந்த இரண்டு பதங்களும் ஒன்று சேர்ந்த ‘ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ:’ என்ற ஒரே திருநாமமாகவே இதை கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

———–

சர்வ-திரிக் – அனைத்தையும் பார்ப்பவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
· அனைத்தையும் பார்ப்பவர் – பரதத்வத்தின் முழுமை
· ஒவ்வொரு வகையான அறிவின் வடிவில் இருப்பவர்
· எல்லா வகையான நிலைமைகளிலும் காணக்கூடிய அனைத்து வடிவங்களையும் படைத்தவர்.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார் ‘அதவா ஸர்வா ச சா த்ரிக் ச இதி ஸர்வத்ரிக், ஸர்வாகரம் ஞானம்; சர்வஸ்ய த்ரிஷ்டித்வாத் வா சர்வத்ரிக் – சர்வத்ரிக் என்றால் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்திருக்கும் அறிவு. யாருடைய பார்வை எல்லா இடங்களிலும் விரிந்து கிடக்கிறது என்பதும் இதன் பொருள்.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை ‘ஸர்வஸ்ய த்ரஷ்ட ஸர்வ-த்ரிக் – பரதத்வத்தின் முழுமையை உணர்ந்தவர்’ என்று விளக்குகிறார். நிருக்தி விளக்கம் “சர்வ தர்ஷனாத் சர்வ-திரிக்”. சர்வ-திரிக் என்றால் அனைத்தையும் அறிந்தவர் – அனைத்தையும் பார்ப்பவர், அனைவரின் கண்ணாக இருப்பவர்.

பகவத் கீதை, அத்தியாயம் 13, சுலோகம் 14 இல், நமக்கு உள்ளது:
ஸர்வதஹ் பாணி-பதம் தத் ஸர்வதோ ‘க்ஷி-சிரோ-முகம்
ஸர்வதஹ் ஸ்ருதிமால் லோகே ஸர்வம் அவ்ர்த்ய திஷ்டதி ||
பொருள்: கைகளாலும், கால்களாலும், எங்கும், கண்கள், தலைகள், முகங்கள் என்று எங்கும் அனைத்தையும் கேட்கிறார். இவ்வாறே அவர் இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தையும் வியாபித்துள்ளார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து (3.10.10) குறிப்பைத் தருகிறார் – தளர்வின்றி யேயென்றும் எங்கும் பரந்த தனிமுதல் ஞானமொன்றாய் – எல்லாவற்றிலும் பரவியிருக்கும் ஒளிமயமான அறிவின் இறைவன், ஐந்து புலன்களுக்குத் தெரியாத உருவமற்றவராக நிற்கிறார். சர்வ-திரிக் என்றால் “ஞானம்’ அல்லது ‘அறிவு’ என்றும் பொருள். அவர் அனைத்து வகை மற்றும் வகைகளின் அறிவு வடிவில் இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அவர் அனைத்தையும் பார்க்கக்கூடியவர் என்பதை விரிவாகக் கூறுகிறார். நீரிலும், காற்றிலும், விண்வெளியிலும், இருளிலும் காணக்கூடிய பல்வேறு படைப்புகளை பகவான் படைத்துள்ளார் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இந்த வெவ்வேறு நிலைமைகளுக்கு ஏற்றவாறு உடல்களைக் கொண்ட பல்வேறு வடிவங்களில் அவர் பிரபஞ்சத்தில் தன்னைப் பரப்பியுள்ளார், மேலும் இந்த வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளில் அவற்றை நன்றாகச் செயல்பட வைக்கும் புலன்களைக் கொண்டுள்ளார். எறும்புகள் தொலைவில் இருந்து மணம் வீசும், நீண்ட தூரத்தில் இருந்து கேட்கும் பறவைகள், ஒட்டகம் நீண்ட நேரம் தண்ணீரை சேமித்து வைக்கும்.

578-வ்யாஸ-தொகுத்துக் கொடுத்து அருளியவர்
ஜைமினி போதாயனர் சிஷ்யர்கள்

த்வாபர யுகத்தில் வேதம் ஒன்றாகவே இருந்ததாம்–பிரித்து அறிய உபகாரம் செய்தவர்
நாதமுனிகள் அருளிச் செயல்களை பிரித்து ராமானுஜர் திருக்குருகை பிள்ளானை ஏவி வியாக்யானம்

ருக்கு மந்த்ர பிரதானம்
யஜுர் பிரயோக பிரதானம்
சாமம் இசை கானம் பிரதானம்

யுகா ₃நு ஸார போ₃தா நாம் (யுகத்துக்குத் தக்க ஞானம் )அகே₂த₃ஜந நாய வை । விப₄ஜம்ஸ்து சதுர்தா ₄ வை வேத₃
மேகம் த்ரி கால வித் ॥ இதி
வ்யாஸ꞉ ||

நான்கு வேதங்கள் அங்கங்களோடே கண்டவர்

வேதங்களை நான்காக வகுத்த வியாசர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

—————

ஸர்வத்ருக்வ்யாஸாய நம:

ஸர்வத்ருஶாம் ஸர்வஞானானாம் ‘ஸர்வத்ருக்’ அதாவது அனைத்து வகை ஞானங்களையும் (அனைத்து வகை ஞானங்களைப் பற்றியும்)

விஸ்தாரக்ருத் விரிவாக எடுத்துரைத்த

வ்யாஸ: ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ: பகவான் வேத வ்யாஸரே ‘ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கபடுகிறார்.

‘ஸர்வத்ருக்’ அதாவது அனைத்து வகை ஞானங்களையும் (அனைத்து வகை ஞானங்களைப் பற்றியும்) விரிவாக எடுத்துரைத்த பகவான் வேத வ்யாஸரே ‘ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கபடுகிறார்.

பகவானே வ்யாஸராக அவதரித்தார் என்பதை நாம் முன்பே ‘க்ருஷ்ண:’ என்ற (55௦ வது) திருநாமத்தில் பார்த்தோம்.

அதவா அல்லது

ஸர்வா ச ஸா அனைத்துமாய் இருப்பதாலும்

த்ருக் சேதி அனைத்தையும் அறிவதாலும்

ஸர்வத்ருக் ஸர்வாகாரம் ஞானம் அனைத்தையும் அறியும் ஞான வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘ஸர்வத்ருக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸர்வஸ்ய அனைவரின்

த்ருஶ்டித்வாத் வா பார்வையாகவும் இருப்பதால்

ஸர்வத்ருக் பகவான் ‘ஸர்வத்ருக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, அனைத்துமாய் இருப்பதாலும் அனைத்தையும் அறிவதாலும் அனைத்தையும் அறியும் ஞான வடிவாய் இருப்பதால் பகவான் ‘ஸர்வத்ருக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அனைவரின் பார்வையாகவும் (அனைத்தையும் பார்ப்பவராக) இருப்பதாலும் பகவான் ‘ஸர்வத்ருக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ரிக்வேதாதி ரிக் வேதம் முதலாய்

விபாகேன சதுர்த்தா வேதா வ்யஸ்தா: க்ருதா: வேதங்களை நான்காக வகுத்தார்

ஆத்யோ வேத முதலாம் வேதமான ரிக் வேதத்தை

ஏகவிம்ஶதிதா க்ருத: 21 பிரிவுகளாகவும்

த்விதீய இரண்டாவது வேதமான யஜுர் வேதத்தை

ஏகோத்தரஶததா க்ருத: 101 பிரிவுகளாகவும்

ஸாமவேத: ஸாமவேதத்தை

ஸஹஸ்ரதா க்ருத: 1000 பிரிவுகளாகவும்

அதர்வவேதோ அதர்வவேதத்தை

நவதா ஶாகாபேதென க்ருத: ஒன்பது பிரிவுகளாகவும் பிரித்தார்.

ஏவம் அன்யானி ச இவ்வாறு மற்ற

புராணானி புராணங்களையும்

வ்யஸ்தான்யனேனேதி பல்வேறு பிரிவுகளாக பிரித்தபடியால்

வ்யாஸ: ப்ரஹ்மா நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மா ‘வ்யாஸ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார் (ப்ரஹ்மாவின் வடிவான பகவான் ‘வ்யாஸ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்).

ரிக் வேதம் முதலாய் வேதங்களை நான்காக வகுத்தார். முதலாம் வேதமான ரிக் வேதத்தை 21 பிரிவுகளாகவும், இரண்டாவது வேதமான யஜுர் வேதத்தை 101 பிரிவுகளாகவும், ஸாமவேதத்தை 1000 பிரிவுகளாகவும், அதர்வவேதத்தை ஒன்பது பிரிவுகளாகவும் பிரித்தார். இவ்வாறு மேலும் மற்ற (பதினெண்) புராணங்களையும் பல்வேறு பிரிவுகளாக பிரித்தபடியால் நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மா ‘வ்யாஸ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார் (ப்ரஹ்மாவின் வடிவான பகவான் ‘வ்யாஸ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்).

இவ்வாறு ‘ஸர்வத்ருக்’, ‘வ்யாஸ:’ ஆகிய பதங்களுக்கு வேறு பொருள்களையும் ஆச்சார்யாள் அளிக்கிறார். ஆயினும், இந்த இரண்டு பதங்களும் ஒன்று சேர்ந்த ‘ஸர்வத்ருக்வ்யாஸ:’ என்ற ஒரே திருநாமமாகவே இதை கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

———–

வியாச – ஏற்பாடு செய்பவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
· வேதங்களை அதன் நான்கு பிரிவுகளாகவும், புராணங்களை 18 ஆகவும் அமைத்தவர்.
· தனது படைப்பை அதன் பல பிரிவுகளாகவும், காலத்தை பல பகுதிகளாகவும் (எ.கா., வெவ்வேறு உயிரினங்கள், நாள்) பிரித்தவர். மற்றும் இரவு, சுக்ல பக்ஷம் மற்றும் கிருஷ்ண பக்ஷம், சூரியன் மற்றும் சந்திரன் முதலியன)
· யாருடைய ஆபரணங்கள் (கௌஸ்துபம் போன்றவை) தெளிவாக பிரகாசிக்கின்றன

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை முந்தைய நாமத்துடன் சேர்த்து சர்வத்ரிக் வியாஸ என்று விளக்குகிறார் . அவர் இந்த நாமத்தை ‘ஸர்வத்ரிஷாம் ஸர்வஜ்ஞானாம் விஸ்தாரக்ரீத் வியாஸஹ ஸர்வத்ரிக்வ்யாஸஹ் – அவர் எல்லா வகையான அறிவையும் விரிவுபடுத்துகிறார் அல்லது விரிவுபடுத்துகிறார், எனவே அவர் சர்வத்ரிக்வியாஸர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் அறிவை குறிப்பிட்ட களங்களில் தொடர்ந்து விரிவுபடுத்துகிறார், இதனால் நாம் அவரையும் அவருடைய படைப்புகளையும் எளிதாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

ஸ்ரீ சங்கரர் வழங்கும் இரண்டாவது விளக்கம் நாம வ்யாஸத்தை தானே எடுத்துக்கொள்வது மற்றும் அவர் அதை இவ்வாறு விளக்குகிறார்:
ரிக்வேதாதி விபாகேன சதுர்த வேத வ்யஸ்தா கிருதா,
ஆத்யோ வேத ஏகவிம்ஷதிதா கிருதா, த்விதீய ஏகோத்தரஷதாதா கிருதஹ்,
சாமவேதா ஸஹஸ்ரதாத் க்ரீதாஹ், நவஹர்தாவா க்ரீதாப்.
ஏவம் அன்யானி புராணானி வ்யஸ்தானி அனேன இதி வியாஸ ப்ரம்ஹா –
பொருள்:முதலில் ரிக்வேதத்தில் தொடங்கி வேதங்களை நான்காகப் பிரித்தார்; அவர் ரிக்வேதத்தை 21 பகுதிகளாகவும், யஜுர்வேதத்தை 21 பகுதிகளாகவும், சாமவேதத்தை 1000 பகுதிகளாகவும், அத்ர்வவேதத்தை 9 பகுதிகளாகவும் பிரித்தார். அதுபோலவே புராணங்களையும் பல்வேறு பகுதிகளாகப் பிரித்தார். இவை அனைத்தும் பிரம்மாவால் செய்யப்பட்டது, இதனால் அவர் வியாசர் (குறியீடு செய்பவர்) என்று அழைக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு அவர் சர்வத்ரிக்வியாஸர் ஆகிறார், ஏனென்றால் அவர் எல்லா அறிவின் உருவமாகவும் இருக்கிறார், அவர் எல்லாவற்றையும் பார்க்கிறார், அவர் வேதங்கள் மற்றும் புராணங்களின் குறியீடான பிரம்மாவின் அடையாளமாக இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் வேதத்தை, முதலில் ஒரே வடிவில், அதன் நான்கு பிரிவுகளாக (ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வ) பிரித்ததால், அவர் வியாசர் என்று அழைக்கப்படுகிறார் – ‘விபஜன்ஸ்து சதுர்த வை வேதமேகம் த்ரிகாலவித் இதி வ்யாஸஹ்.

ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தில், ஆரம்பகால தியானம் ஸ்லோகம் 4 இல், ‘வியாசாய விஷ்ணு ரூபாய வியாச ரூபாய விஷ்ணவே – வியாசரே விஷ்ணு மற்றும் விஷ்ணுவே வியாஸர்’.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘வ்யாஸ்யந்தே – ப்ரிதக் க்ரியாந்தே அனேன இதி வியாஸஹ் – எவரால் பிரிக்கப்படுகிறதோ, அவரே வியாஸர்’ என்று கூறுகிறார். ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இந்த நாமத்தின் விளக்கத்திற்கு இன்னொரு பரிமாணத்தைக் கொடுக்கிறார் – ‘யஸ்ய கௌஸ்துபாதினி அபராயானி விசேஷேண அஸந்தி திப்யந்தி ச வ்யாஸஹ் – கௌஸ்துபா போன்ற ஆபரணங்கள் தனித்தன்மையுடன் பிரகாசிக்கின்றன, அவர் வியாஸர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

579 -வாசஸ் பதி –218-பார்த்தோம்

பஞ்சம வேத₃ரூபாயா வாச꞉ ஸ்வாமீ
வாசஸ் பதி꞉ ॥
வாக்குக்கு ஸ்வாமி -மகா பாரதம் -ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -அருளினவர்
சமயங் ந்யாய கலா பேன மஹதா பாரதேனச உப ப்ரும்ஹித வேதாய நமோ வ்யாசாய விஷ்ணவே -வ்யாச ஸ்துதி

பத்ரிநாத்துக்கு மேல் மானா போகும் வழியில் பீம்பூர் அகழி தாண்ட முடியாமல் பீமன் பாறை போட்டுத் தாண்டி பாலமானது
சத்துக்களின் பாதை -ஸ்வர்க்க ஆரோஹண பர்வம்
ஸாரஸ்வதர் அந்தணர் வம்சம் -ரிஷி -அடுத்த வியாசர்
அங்கு இருந்து பஞ்சம் வர -12 வருஷம் தாண்டி -வேதம் ரக்ஷித்து கொடுத்தாராம் –
60000 ரிஷிகள் சிஷ்யர்கள் பின்பு அங்கு வர -வேதம் சொல்லிக் கொடுத்தாராம் –
வியாசர் பாரதம் சொல்லி எழுத ஸரஸ்வதி நதி இரைச்சல் -பூமிக்கு போக சொல்ல -ப்ரயாக் ராஜ் வந்து திரிவேணி சங்கம் –

உரைக்கின்ற முனிவரும் யானே –உரைக்கின்ற முகில் வண்ணனும் யானே -5-6-8-

ஐந்தாம் வேதமாகிய மஹா பாரத வாக்குக்கு ஸ்வாமி—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வாசஸ்பதிர யோஜின-என்று ஒரு திரு நாமம் -வித்யைக்கு அதிபதியாகவும் கர்ப்பத்தில் பிறவாதவராகவும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்து வாக்கு மனம் ஆகியவற்றின் தேவதைகளுக்குத் தலைவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

வாசஸ்பதயே(அ)யோனிஜாய நம:

வாசஸ்பதிரயோனிஜ: பகவான் ‘வாசஸ்பதிரயோனிஜ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

வாசோ வித்யாயா: ‘வாச:’ என்றால் வித்தை அல்லது கல்வி என்று பொருள் பதி: அதன் அதிபதியாக இருப்பதால்

வாசஸ்பதி: ‘வாசஸ்பதி:’ என்றும்

ஜனன்யாம் ஒரு தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து

ந ஜாயத இதி பிறவாதபடியால்

அயோனிஜ: ‘அயோனிஜ:’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி இது

ஸவிஶேஶணம் பகவானை தனித்துக் குறிப்பதான

ஏகம் நாம ஒரே திருநாமமாகும்.

வாக்கிற்கு (கல்விக்கு) அதிபதியாக இருப்பதால் ‘வாசஸ்பதி:’ என்றும், ஒரு தாயின் வயிற்றிலிருந்து பிறவாத படியால் ‘அயோனிஜ:’ என்றும் பகவான் அழைக்கப்படுகிறார். இந்த இரண்டு பதங்களும் சேர்ந்து ஒரே திருநாமமாக ‘வாசஸ்பதிரயோனிஜ:’ என்று பகவான் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

வாச்சஸ்பதி – அனைத்து கற்றலின் மாஸ்டர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை அடுத்த நாமத்துடன் சேர்த்து வச்சஸ்பதிர அயோனிஜா என்று எடுத்துள்ளார். அவர் இதை ‘வாச்சோ வித்யாயா பதிஹ் வாச்சஸ்பதி: ஜனந்யாம் ந ஜாயதே இதி அயோநிஜா, இதி சவிஷேஷணம் ஏகம் நாம – அவர் எல்லா கற்றலுக்கும் மாஸ்டர், அவர் தாயின் வயிற்றில் பிறக்கவில்லை. அடிப்படையில் வாச்சா என்பது சொல் அல்லது மொழியைக் குறிக்கிறது ஆனால் இங்கே அது அனைத்து அறிவையும் குறிக்கிறது. எனவே வாசஸ்பதி என்பது அனைத்து அறிவுக்கும் அதிபதி என்று பொருள். அவர் பிறக்காதவர் மற்றும் தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதவர் என்பதால் அவர் அயோனியா ஆவார்.

இந்த நாமம் முன்பு நம 218 என நிகழ்ந்தது. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தற்போதைய நிகழ்வை ஐந்தாவது வேதம் என்றும் அழைக்கப்படும் ஸ்ரீமத் மகாபாரதத்தின் வியாசரின் ஆசிரியராகக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார் – அவர் வார்த்தைகளின் மாஸ்டர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் வார்த்தைகளில் தேர்ச்சி பெற்றவர் வார்த்தைகளை வீணாக்குவதில்லை, துல்லியமானவர் என்று கூறுகிறார். வாழ்க்கையின் அனைத்து அம்சங்களுக்கான அனைத்து வழிமுறைகளையும் வேதங்கள், பிரம்ம சூத்திரங்கள் போன்ற வடிவங்களில் சுருக்கமாக பகவான் நமக்கு வழங்குவதற்கு இது நிச்சயமாகப் பொருந்தும்.

580-அயோநிஜ—கர்ப்பத்தில் பிறவாதவன்

ஸாரஸ்வத அவதாரே ப₄க₃வத்₃வாக் ஸம்ப₄வத்வாத்
அயோநிஜ꞉ ।
அத பூயோ ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்வா போ சப்தேந அநு வாதயந் ஸாரஸ்வதீம் உச்சசார தத்ர ஸாரஸ்வதஸ் அபவத் –சாந்தி பர்வம் -350-37-
அதன் பின்னர் போ என்னும் மந்த்ரத்தை உச்சரித்து ஸரஸ்வதியை -வாக்குகளை -உச்சரித்தால்
அதன் மூலமாக சாரஸ்வதன் தோன்றினான் –

காஷ்மீர் தேசத்தில் நடந்தது-திரு வாக்கில் இருந்து பிறந்தவர்
சீதாபிராட்டி ஆண்டாள் அயோனிஜர்கள் –
ராமன் கண்ணன் -பன்னிரு திங்கள் திரு வயிற்றில் இருந்து
ஸரஸ்வதி வாக்குகளை உச்சரித்து அவதாரம் என்பதால் ஸாரஸ்வதர்

பிறப்போடு மூப்பு ஓன்று இல்லாதவன் -பெரிய திரு மொழி -4-3-2-

பிறப்பில் பல் பிறவி -ஸாரஸ்வதர் அயோனிஜர் -வியாசர் யோனிஜர் -இரண்டுமே பகவானது திரு நாமங்கள்-அஜ -நரசிம்மர் ஸ்தம்ப அவதாரம்

சாரஸ்வதர் என்னும் அவதாரத்தில் பகவானுடைய வாக்கில் இருந்து பிறந்தமையால் கர்ப்பத்தில் பிறவாதவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அடியவர் அல்லாதோரை சங்கிலி முதலியவைகளால் பிணைப்பவர்-கற்பத்தில் பிறவாதவர் -கம்பம் முதலியவற்றில் இருந்து
தோன்றியவர் -கர்ப்பத்தைக் காட்டிலும் வேறுபட்ட தம் நாபி கமலத்தில் இருந்து பிரமனை யுண்டாக்கியவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

வாசஸ்பதயே(அ)யோனிஜாய நம:

வாசஸ்பதிரயோனிஜ: பகவான் ‘வாசஸ்பதிரயோனிஜ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

வாசோ வித்யாயா: ‘வாச:’ என்றால் வித்தை அல்லது கல்வி என்று பொருள் பதி: அதன் அதிபதியாக இருப்பதால்

வாசஸ்பதி: ‘வாசஸ்பதி:’ என்றும்

ஜனன்யாம் ஒரு தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து

ந ஜாயத இதி பிறவாதபடியால்

அயோனிஜ: ‘அயோனிஜ:’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி இது

ஸவிஶேஶணம் பகவானை தனித்துக் குறிப்பதான

ஏகம் நாம ஒரே திருநாமமாகும்.

வாக்கிற்கு (கல்விக்கு) அதிபதியாக இருப்பதால் ‘வாசஸ்பதி:’ என்றும், ஒரு தாயின் வயிற்றிலிருந்து பிறவாத படியால் ‘அயோனிஜ:’ என்றும் பகவான் அழைக்கப்படுகிறார். இந்த இரண்டு பதங்களும் சேர்ந்து ஒரே திருநாமமாக ‘வாசஸ்பதிரயோனிஜ:’ என்று பகவான் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

அயோனிஜா – பிறக்காதவர்

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் வியாசராக அவதரித்த சூழலில் அயோனிஜாவை விளக்குகிறார். வியாசர் பகவானால் ஒரு சப்தத்திலிருந்து படைக்கப்பட்டார் என்று அவர் விளக்குகிறார்:
சரஸ்வத-அத பூயோ ஜகத் சிருஷ்ட்வா “போ” சப்தேன அனுவாதயன் |
சரஸ்வதீம் உச்சசாரா தத்ர ஸரஸ்வதோ’பவத் || (மகாபாரத சாந்தி பர்வா 350.37)

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவான் சூரியனைப் படைத்தார் என்பதைக் கவனிக்கிறார், மேலும் சூரியன் சாதாரண மனிதர்களைப் போல பிறக்கவில்லை என்பதை நாம் எளிதில் உணர முடியும், எனவே பகவான் அயோனிஜா என்பதை எளிதில் உணர முடியும்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரரும் ஸ்வாமி சின்மயாநந்தாவும் மேற்கூறிய இரண்டு நாமங்களையும் ஒரே நாமமாக விளக்கியுள்ளனர் – ‘வச்சஸ்பதிர்-அயோனிஜா – வார்த்தைகளின் அதிபதி மற்றும் பிறக்காதவர்’.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் இந்த நாமத்தை இரண்டு வகையான செல்வம் என்று விவரித்தார்: ப்ரேயஸ் மற்றும் ஷ்ரேயாஸ். ப்ரேயஸ் என்பது உலக ஆசைகளில் பற்றுதலை உண்டாக்குவது. மறுபுறம், ஸ்ரேயாஸ், ஆன்மீக திருப்தியைத் தருகிறது. ப்ரேயஸ் நிலையற்ற மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது மற்றும் ஒரு கட்டத்தில் அல்லது மற்றொன்றில் பிரச்சினைகள் உருவாகின்றன, ஏனெனில் இந்த வகையான மகிழ்ச்சி குறுகிய காலம்.

ஷ்ரேயாஸ் எல்லா பிரச்சனைகளையும் துன்பங்களையும் நீக்கி, இறுதியில் விடுதலை அல்லது மோக்ஷத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. ஷ்ரேயாவின் செல்வத்தைப் பெற்ற பிறகு, அது நித்தியமான மற்றும் நிரந்தரமான செல்வமாக இருப்பதால், அதற்கு மேல் ஆசைப்பட ஒன்றுமில்லை. ஒருவர் தேடும் செல்வத்தைக் கொடுக்க பகவான் எப்பொழுதும் தயாராக இருக்கிறார், பெரும்பாலானோர் நிலையற்ற உலக இன்பங்களைப் பின்தொடர்கிறார்கள், மிகச் சிலரே ஷ்ரேயஸை நாடுகிறார்கள்.

————-

ஸூதந்வா-
அமுதத்தைப் பற்றிய தேவா ஸூ ரப்போரை முடித்த சிறந்த வில்லை யுடையவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

இந்த்ரிய ரூபமான சார்ங்கம் என்னும் வில்லை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகிய வில்லை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

573-கண்ட பரஸூ –
சிவனுடைய யுத்தத்தை முடித்த கோடாலி யுடையவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பரசுராம அவதாரத்தில் விரோதிகளை அழித்த கோடாலியை யுடையவர் –
அகண்ட பரசு -யாராலும் வெல்லப்படாத பரசுவை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எதிரிகளைப் பிளக்கும் கோடாலி யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————

574-தாருண-
இப்படி வெளிப் பகைவர்களையும் உட் பகைவர்களையும் பிளப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நல் வழியைக் கெடுப்பவரை அழிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மரப் பொம்மை போல் ஸ்வ தந்த்ரம் இல்லாத உலகைத் தூண்டி நடத்துபவர் -எதிரிகளைப் பிளப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————-

575-த்ரவிணப்ரத-
வியாசராக சாஸ்திரங்களும் அவற்றின் அர்த்தங்களும் ஆகிய செல்வத்தை மிகக் கொடுப்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்களுக்கு விரும்பியவற்றைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கல்வி பணம் முதலிய செல்வங்களை வழங்குபவர் –
உருகிய சித்தம் கொண்ட ஹரி பக்தர்களுக்கு ஸ்வரூப ஸூ கத்தைத் தருபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————–

576-திவி ஸ்ப்ருக்-
பர விதையினால் பரம பதத்தில் இருக்கும் ரகசியமான ஸ்வரூபத்தைத் தொடுபவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆகாசத்தைத் தொடுபவர் -திவ ஸ்ப்ருக்–என்று பாடம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ச்வேதத்வீபம் அனந்த ஆசனம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகிய இடங்களில் இருப்பவர் –
திவ ஸ்ப்ருக்-என்று பாடம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

577-சர்வத்ருக்-
மற்றுமுள்ள மகிமைகள் அனைத்தையும் காண்பவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் அறிந்தவரும் -வேதங்கள் புராணங்கள் -முதலியவற்றை விஸ்தரித்தவருமான வியாசர்  –
சர்வத்ருக் வியாச -என்று ஒரு திரு நாமம் -எல்லாமாகவும் கண்ணாகவும் எல்லா ஞானமாகவும் இருப்பவர் –
ருக்காதி வேதங்களை வகுத்தவர் -ருக்வேதம் -21 சாகைகள் -யஜூர் வேதம் -101 சாகைகள் –
வேதம் -1000 சாகைகள் -அதர்வண வேதம் 9 சாகைகள் –
இப்படியே புராணங்கள் முதலியவற்றையும் பிரித்த ப்ரஹ்மாவாகவும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்தையும் நேரடியாகக் காண்பவர் -எல்லோரைக் காட்டிலும் மேன்மை கொண்டவர் —
சர்வத்ருக் வியாச -என்று ஒரு திரு நாமம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————

578-வியாச –
வேதங்களை நான்காக வகுத்த வியாசர்—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

——————————————————————-

579-வாசஸ்பதி –
ஐந்தாம் வேதமாகிய மஹா பாரத வாக்குக்கு ஸ்வாமி—ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வாசஸ்பதிர யோஜின-என்று ஒரு திரு நாமம் -வித்யைக்கு அதிபதியாகவும் கர்ப்பத்தில் பிறவாதவராகவும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்து வாக்கு மனம் ஆகியவற்றின் தேவதைகளுக்குத் தலைவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————–

580-அயோநிஜ-
சாரஸ்வதர் என்னும் அவதாரத்தில் பகவானுடைய வாக்கில் இருந்து பிறந்தமையால் கர்ப்பத்தில் பிறவாதவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அடியவர் அல்லாதோரை சங்கிலி முதலியவைகளால் பிணைப்பவர்-கற்பத்தில் பிறவாதவர் -கம்பம் முதலியவற்றில் இருந்து
தோன்றியவர் -கர்ப்பத்தைக் காட்டிலும் வேறுபட்ட தம் நாபி கமலத்தில் இருந்து பிரமனை யுண்டாக்கியவர்—ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்