Thiruvonum's Weblog

ஏகோ நைகஸ் சவ க கிம் யத் தத்த் பதமநுத்தமம்
லோக பந்துர் லோக நாதோ மாதவோ பக்த வத்சல–78–

எல்லையற்ற வடிவங்களை எடுப்பவர் ஒரு நொடி இல்லாதவர். அவன் அறிவைப் பரப்புகிறான், அவனே உள்ளான். அவர் பிரகாசத்துடன் ஜொலிக்கிறார், மேலும் அவரைப் பற்றிய கேள்விகள் அனைத்தும் சத்தியத்தைத் தேடுபவர்களால் கேட்கப்படுகின்றன. அவர் தனது பக்தர்களைக் காக்கப் பாடுபடுகிறார், அவர் எல்லா இடங்களிலும் வியாபித்து இருக்கிறார், அவரே உயர்ந்த மற்றும் இறுதி இலக்கு. அவர் தர்மத்தின் மீது உறவினராக உலகிற்கு அறிவுறுத்துகிறார், மேலும் அவர் பிரபஞ்சத்தின் இறைவன். அவர் லக்ஷ்மியின் மனைவி மற்றும் அவரது பக்தர்களிடம் அவருக்கு இருக்கும் பாசம் எல்லையற்றது.

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

730.    ஏக
731.    நைக
732.    ச
733.    வ
734.    க
735.    கிம்
736.    யத்
737.   தத்
738.    பதமனுத்தமம்
739.    லோக பந்து
740.    லோக நாத
741.    மாதவ
742.    பக்த வத்சல

ஏக: — ஒத்தாரும் மிக்காரும் இல்லாத ஒருவன்
நைக: — அவன் ஒருவனே எனினும் பல்கிய உயிர்களிலும் பொருட்களிலும் உள்ளே உள்ளுயிராய்ப் பரந்து நிற்பவனும் அவனே
ஸவ: — மானிடமாய் வந்து ஸ்ரீகிருஷ்ணனாய்க் குழந்தைகளும் உரிமை கொண்டாடத் திரிந்தவன் அவனே;
உடல்மிசை உயிரென உயிர்கள் அனைத்தினுள்ளும் உள்ளுயிராய் என்றும் இருப்பவனும் அவனே (ஸ;, வ: )
க: — ஒளிவளர் ஆனந்தமாய் எங்கும் நிறைந்தவன் (அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் பிரகாசமாய் ஆனந்த பூர்த்தியாகி)
கிம் — எவனைத் தேட வேண்டும், எவனையே அறிய வேண்டும் என்று மறை புகலுமோ அவன்
யத் — ஜீவர்கள் அஞ்ஞான இருளில் முழுகிக் கிடந்த காலத்தே தொடங்கி அவர்கள் முக்திக்காக எவன் முனைந்தவண்னம் இருக்கின்றானோ அவன்
தத் — மயர்வற மதிநலம் அருளினன் யவன் அவன்
பதம் அநுத்தமம் — உயர்வற உயர்நலம் என்றும், பரமம் பதம் என்றும் மறைகள் புகலும் மிக்குயர் பேறு அவன்
லோகபந்து: — உயிர்களுக்கு உறவுகள் அனைத்துமாய் ஆனவன்
லோகநாத: — உயிர்களை உடையோனும், உயிர்களை வழிநடத்துவோனும் அவனே
மாதவ: — தண்ணளி பூண்டு உயிர்களுக்கு இரங்கும் திருவின் மணாளன்
பக்தவத்ஸல: — தானீன்ற கன்றின் அழுக்குகக்கும் பசு போன்று ஜீவர்கள் பால் தாய்மை மிக்கவன்

தனியொருவன் {ஏகன்},
(மாயையால்) பலராகத் தெரிபவன் {நைகன்},
{அனைத்தையும் தன்னுள் கொண்டவன்} {ஸவ},
இன்பம் நிறைந்தவன் {க},
விசாரிக்கத்தகுந்த மகத்தான காரிய வடிவம் கொண்டவன் {கிம்},
இவை அனைத்துமானவன் {யத்},
அஃது என்றழைக்கப்படுபவன் {தத்},
உயர்ந்த புகலிடம் {பதமநுத்தமம்},
பொருட்காரணங்களுக்குள் ஜீவனை அடைப்பவன் {லோகபந்து},
அனைவராலும் விரும்பப்படுபவன் {லோகநாதன்},
மது குலத்தில் பிறந்தவன் {மாதவன்},
தன்னை வழிபடுபவர்களிடம் அதிக அன்பு கொண்டவன் {பக்தவத்ஸலன்};(91)

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் —

730-ஏக -தன் பெருமையில் தன்னிகர் அற்ற படியால் ஒருவரானவர்

731-நைக-அவன் உடைமைகளுக்கு முடிவு இல்லாத படியால் ஒன்றாய் இல்லாமல் பலவானவர்
732-ஸ -கிருஷ்ண அவதாரத்தில் தன்னைப் பற்றிய உறுதியான அறிவை சிறுவர்களுக்கும் விளைத்தவர் –
733-வ-அனைத்தும் தன்னிடத்தில் வசிப்பவர் -தான் அனைத்திலும் வசிப்பவர் –
734-க -சேற்றில் விழுந்த மாணிக்கம் ஒளி விடாது -ஆனால் பகவான் சம்சாரத்தில் பிறந்தாலும் ஒளி குறையாதவர் –
735-கிம் -அனைவராலும் எப்படிப்பட்டவரோ என்று அறியத் தேடப் படுபவர் –
736-யத் -தன்னைத் தேடும் அடியார்களைக் காக்க எப்போதும் முயற்சி செய்பவர் –
737-தத் -அடியார்களுக்குத் தன்னைப் பற்றிய அறிவையும் பக்தியையும் வளர்ப்பவர் –
738-பதமநுத்தமம் -தனக்கு மேலானது இல்லாத சிறந்த அடையும் இடமானவர் –
739-லோக பந்து -உலகத்தார் அனைவரோடும் அறுக்க முடியாத உறவு கொண்டவர் –
740-லோக நாத -உலகுக்கே தலைவர் -ஆகையால் அனைவருக்கும் உறவானவர் –

741-மாதவ -ஸ்ரீ யபதி -இருவருமாக நமக்குத் தாயும் தந்தையுமாக உறவை உடையவர்கள் –
742-பக்தவத்சல -தன்னை உறவாக எண்ணும் பக்தர்கள் இடம் சிறந்த அன்புள்ளவர் –

4-ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார திரு நாமங்கள் -697-786-

730-ஏக –
ஒருவன்-ஒருமை -ஆண் பால் விகுதி -புருஷோத்தமன் -நிகரற்றவன்-அத்விதீயம் –

உக்தே மஹிம்நி ஸஜாதீய ஸங்க்₂யேய அஸம்ப₄வாத் ₃அத்₃வைதம் க₃ச்ச₂தீதி
ஏக꞉ ।
“இண க₃தௌ ” இத்யஸ்மாத்₃ * இண பீ₄கா இத்யாதி₃நா கந் ப்ரத்யய꞉ ।
ஏக உபாதி₄பதிதான் ஹி ஸஞ்சஷதே (ஒரு பொதுவான காரணம் கொண்டு சேர்க்கலாம் ), யதா₂,
த்₃வௌ ப்₃ராஹ் மணௌ த்ரய꞉ ஷத்ரியா꞉ இதி । நஹி ப₄க₃வத꞉ கஶ்சித் கேநசித்₃ உபாதி₄நா துல்யகஷ꞉ । யதா₂
* ஏக இத்₃ராஜா ஜக₃தோ ப₃பூ₄வ,
* ந தஸ்ய ப்ரதி மாஸ்தி, இதி ச ॥

ஸஜாதீய -விஜாதீய -ஸ்வ கத பேதங்கள் -இல்லாதவன் -பரமாத்மா ஜாதியில் வேறே ஒருவன் அல்லவே
சோழ அரசன் ஒருவன் -பரிசு கொடுத்த கூடிய உன்னைப் போல் ஒருவன் அல்ல போலெ -ஸஜாதீய –வ்ருத்தாந்தம் -இயத்தா ராஹித்யம் -ஏக சக்ரவர்த்தி

ஸதேவ சோம்ய ஏக மேவ அத்விதீயம்

அரக்கரை உருக்கெட வாளி பொழிந்த ஒருவனே -8-6-2-
அந் நலனுடை யொருவனை நாணுகினம் நாமே -1-1-3-
எந்தை ஏக மூர்த்தி
ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் -8-8-1-

இப்படிப்பட்ட மஹிமையினால் தமக்கு ஒப்பாக ஒருவரும் இல்லாத ஒருவர் -அத்விதீயர் -என்றபடி -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உண்மையில் எந்தவித பேதமும் இல்லாமையினால் ஒருவரே சத்தியமாய் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒரே கர்த்தாவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

730. ஏகா – அவர் எல்லா வகையிலும் தனித்துவமானவர் மற்றும் ஒப்பற்றவர்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘பரமார்த்ததஹ் சஜாதீய விஜாதீய ஸ்வகதாபேத ​​விநிர்முக்தத்வாத் ஏகஹ் – ஒரே இனத்தைச் சார்ந்த ‘சஜாதீய’, ‘விஜாதீய’ வெவ்வேறு இனங்களுக்குரிய ‘விஜாதீய’ மற்றும் ஒரே மாதிரியான ‘ஸ்வக்தா’ போன்ற எந்த வேறுபாடும் இல்லாதவர் என்று விளக்குகிறார். விஷயம். இறுதிப் பகுப்பாய்வில் அவர் வேறுபாடுகள் காரணமாக எழும் எந்த இருமை அல்லது மோதலுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் எனவே அவர் ஏகா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ சங்கரர் மூன்று வகையான வேறுபாடுகளைக் குறிப்பிடுகிறார் – முதலாவது சஜாதீய பேதம், இது ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தின் வெவ்வேறு உறுப்பினர்களிடையே நாம் காணும் வேறுபாடு – ஒரு மனிதனுக்கும் இன்னொருவருக்கும் உள்ள வேறுபாடு போன்றது. இரண்டாவது விஜாதீய பேதம், இது மனிதனுக்கும் விலங்குக்கும் அல்லது வெவ்வேறு வகையான விலங்குகளுக்கும் இடையிலான வெவ்வேறு இனங்களுக்கு இடையே காணப்படும் வேறுபாடு ஆகும். மூன்றாவது ஸ்வகதா பேதம், இது ஒரே பொருளின் வெவ்வேறு பகுதிகளுக்கு இடையில் உள்ளார்ந்ததாகும். ஒரே உடலுக்குள் கைகள் கால்கள் வேறு, மூக்கு காது போன்றவை வேறு. ஆனால் பகவான் இந்த வேறுபாடுகளால் பாதிக்கப்படாமல், இந்த நாம ‘ஏகத்தை’ நியாயப்படுத்தும் தனது அத்தியாவசிய ஒருமைப்பாடு அல்லது ஒருமையைத் தக்க வைத்துக் கொள்கிறார். ஸ்ரீ சங்கரர் சாந்தோக்ய உபநிடதத்தை (6.2.1) ஆதரவாக மேற்கோள் காட்டுகிறார்: ‘ஏகம் ஏவ அத்விதீயம் – அவர் ஒரு வினாடியும் இல்லாமல் எப்போதும் ஒரே ஒரு பொருளாகவே இருக்கிறார்’.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்திற்கு ‘தனி ஒரு தலைவன்’ என்ற பொருளுடன் விளக்கமளிக்கிறார். ஸ்ரீ பட்டரின் உண்மையான வார்த்தைகள் – உக்தே மஹிம்னி ஸஜாதீய ஸம்க்யேய அஸம்பவத் அத்வைதம் கச்சதி இதி ஏகஹ் – அவருடைய உன்னதப் பெருந்தன்மையைக் குறிக்கும் வகையில், அவருடன் ஒப்பிடக்கூடியவர்கள் யாரும் இல்லை, எனவே அவர் ஏகா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் ரிக் வேதத்தில் இருந்து 10.121.3 குறிப்பு கொடுக்கிறார்:
யஹ் ப்ரணதோ நிமிஷதோ மஹித்வைகா இடி ராஜா ஜகதோ பபுவ |
ய இஷே அஸ்ய த்விபதாஶ்சதுஷ்பதாஹ் கஸ்மை தேவயா ஹவிஷா விதேம ||
பொருள் : எல்லாம் வல்ல இறைவனே! நீங்கள் பிரபஞ்சத்தின் ஒரே கட்டுப்பாட்டாளர். உயிருள்ள ராஜ்ஜியத்தின் அனைத்து இனங்களும் (இரு பாதங்கள் மற்றும் நாற்கரங்கள் இரண்டும்) உங்கள் அருளால் தோன்றின. ஓ ஆனந்தக் கடவுளே! உமது சேவையில் நாங்கள் சரணடைவோமாக!

அதர்வ வேதத்தில் ஏகம் அல்லது ஒருமை பற்றி ஒரு அற்புதமான எடுத்துக்காட்டு உள்ளது:
‘இரண்டாவது, மூன்றாவது, அல்லது நான்காவது என்று அழைக்கப்படவில்லை,
அவர் ஐந்தாவது, ஆறாவது, அல்லது ஏழாவது என்று அழைக்கப்படுவதில்லை,
அவர் எட்டு அல்லது ஒன்பதாவது என்று அழைக்கப்படுவதில்லை. இன்னும் பத்தாவது,
அவர் ஒரே, முழுமையான ஒற்றுமை, ஒருவரே’. (13.4.16 -19)

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘ஏகா’ என்பதை ‘எதி – கச்சதி ஸர்வத்ர இதி ஏகா’ என்று விளக்குகிறார் – எங்கும் இருப்பவர், அவரை ஒப்பிடுவதற்கு வேறு யாரும் இல்லை, எனவே அவர் ஏகா. பல பிள்ளைகளுக்கு ஒரே தந்தை என்ற ஒப்புமையையும் தருகிறார்; பகவான் விஷ்ணு இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் படைக்கும் ஒரு தந்தை, எனவே அவர் ஏகா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் பின்வரும் குறிப்புகளைத் தருகிறார்:

• த்யாவ பூமி ஜனயன் தேவ ஏகா – Rg. 10.81.3 – ‘அவர், ஒரே கடவுள், பூமியையும் வானத்தையும் உருவாக்குகிறார்’;
• யதி நோ பகவான் ப்ரீதா ஏகঃ ஸர்வ-குணாஶ்ரயঃ, ஸர்வ-பூதாத்ம-பாவேன த்விஜோ ভவது விஜ்வரঃ – ஸ்ரீமத் பாகவதம் 9.5.11

பொருள்: அம்பரீஷ் மன்னன் சுதர்சன சக்ராவிடம் மன்றாடுகிறான் – ஒரு நொடியில்லா ஒருவனும், எல்லாக் குணங்களின் தேகமும் உள்ளவனும், எல்லா உயிர்களின் உயிராகவும் ஆன்மாவாகவும் இருப்பவனுமான பரம பகவான் நம்மீது பிரியமாக இருந்தால், நாம் விரும்புகிறோம். இந்த பிராமணன், துர்வாச முனி, எரிக்கப்பட்ட வேதனையிலிருந்து விடுபடுங்கள்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தனது பல பாசுரங்களில் இவரை ‘ஒருவன்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

---

731-நைக- ந ஏக
ஒருவன் என்று மட்டும் சொல்ல முடியாமல் பலவாக -தன்னைப் போல் அல்லாத பலவற்றையும் உடையவன் அன்றோ

இவனைத் தவிர சேதன அசேதன விஜாதீய வஸ்துக்கள் உள்ளன -அசேஷ சித் அசித் வஸ்து சேஷீ சேஷ சாயினே

அத இத₃ம் ஐக்யம் ந ஸர்வ நிஹ்நவ விவர்த ஸங்கரண பரிணாமாதி₃நிமித்தம், கிம் து
விபூ₄தி தயா விஜாதீயேந ஸர்வேண த்₃விதீயவாந் ஏவேதி
நைக꞉ । யதா₂

நாந்தோஸ்தி மம திவ்யாநாம் விபூதி நாம் பரந்தப –கீதை -10-40-
எனது திவ்யமான விபூதிகளுக்கு எல்லை இல்லையே

நாந்தோஸ்தி மம திவ்யாநாம் விபூதீநாம் பரந்தப.–
ஏஷ து உத்தேஸத ப்ரோக்தோ விபூதேர் விஸ்தரோ மயா৷৷10.40৷৷

பரந்தப.–எதிரிகளை வருத்துபவனே
மம -என்னுடைய
திவ்யாநாம்–மங்களமான
விபூதீநாம் –செல்வங்களுக்கு
அந்த -எல்லை
ந அஸ்தி –இல்லை
ஏஷ –இதுவரையில் நான் சொன்ன
விபூதேர் விஸ்தரோ–செல்வங்களின் விரிவோ என்னில்
மயா-என்னால்
உத்தேஸத ப்ரோக்தோ -ஓர் அளவுக்கு வகைப் படுத்திச் செல்வங்களைக் கூறுவதன் மூலம் சுருக்கமாகச் சொல்லப்பட்டது

தீயாய் நீராய் நிலனாய் காலாய் நெடு வானாய் சீரார் சுடர்கள் இரண்டாய் சிவனாய் அயனானாய் -6-9-1

தமது விபூதிகளில் எல்லையற்றும் இருப்பவர் -இங்கு ஏகம் என்றது ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர ஒன்றும் இல்லை என்றோ
அல்லது எல்லாம் அவனுடைய விகாரமே என்றோ சொல்வது அல்ல -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மாயையினால் பல ரூபங்களை யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பல ரூபங்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————-

730. நைக்கா – அவர் எல்லையற்றவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் முந்தைய நாமத்துடன் இந்த வெளிப்படையான முரண்பாட்டை விளக்குகிறார், ‘மாயாய பஹுரூபத்வாத் – மாயை அல்லது மாயாவின் சக்தியால், அவர் பல வடிவங்களைக் கொண்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது, எனவே அவர் முடிவில்லா வடிவங்களைக் கொண்டவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தின் (2.5.19) பின்வரும் பத்தியை அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘இந்த்ரோ மாயாபிஹ் புருரூப ஈயதே – பகவான் தனது மாயையின் சக்திகளைப் பயன்படுத்தி பல்வேறு வடிவங்களை எடுக்கிறார்’ என்று கூறுகிறது.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 25) பகவான் கூறுகிறார்:
நாஹம் பிரகாசம் ஸர்வஸ்யம் யோக-மாயா-ஸமாவ்ரதா |
மூதோ ‘யம் நாபிஜானாதி லோகோ மாம் அஜம் அவ்யயம் ||
பொருள்: நான் எல்லோருக்கும் வெளிப்படுவதில்லை, மாயாவால் மறைக்கப்படுகிறேன், வெளிப்புற சக்தியில் எனது மாயையான ஆற்றல். இவ்வுலகில் உள்ள அறிவிலிகள், பிறக்காதவனும், அழியாதவனுமான என்னைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத அளவுக்கு ஏமாந்திருக்கிறார்கள்.

ஸ்ரீ பட்டர், அவர் எப்படி ஒருவர் (முந்தைய நாமத்தைப் போலவே), மேலும் ‘பல’ (தற்போதைய நாமத்தில்) என்றும் விளக்குகிறார். பிரபஞ்சம் முழுவதிலும் உள்ள அனைத்தையும் தனது உடைமையாகக் கொண்டிருப்பதில் தனித்தன்மை வாய்ந்தவர் என்ற பொருளில் அவர் ஒருவர்; ஆனால் அவர் பல வடிவங்களை எடுத்துக்கொள்வதால் அவர் ஒருவரல்ல, ஏனெனில் அவருடைய மகிமையான விபூதிகள் அல்லது நீட்சிகள் உள்ளன, மேலும் அவர் இருக்கும் எல்லாவற்றிலும் வசிப்பவர் அல்லது அந்தர்யாமி ஆவார். ஸ்ரீ பட்டரின் வார்த்தைகள் – ‘விபூதிதாய விஜதீயேன ஸர்வேண த்விதீயவனேவ இதி நைகஹ் – தம்மிடம் இருந்து வேறுபட்ட இயல்புடையவை அனைத்தையும் அவர் தனது மகிமையான உடைமைகளாகக் கொண்டிருப்பதால், அவர் ஒருவரே அல்ல. அவர் பகவத் கீதையில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (அத்தியாயம் 11 வசனம் 40) – “நந்தோஸ்தி மம திவ்யாநாம் விபூதீனாம் பரம்தப’ – ‘ஓ’ அர்ஜுனா, என்னுடைய தெய்வீக மகிமைகளுக்கு முடிவே இல்லை (நான் விரிவாகக் கூறியது ஒரு சிறிய பகுதி மட்டுமே. என் மகிமைகள்)’.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பகவானின் ‘நைக- ரூபத்தை ‘
அழகாக விவரிக்கும் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி (
6.9.1
) இலிருந்து ஆதரவு தருகிறார் பொருள்: நீங்கள் நெருப்பு, நீர், பூமி, ஈதர் மற்றும் காற்று; நீங்கள் சூரியனின் சுற்றுப்பாதை மற்றும் சந்திரனில் ஒளி. நீங்கள் பிரம்மா மற்றும் சிவத்தில் அந்தர்யாமி (உள்ளே) உள்ளீர்கள். என்னை ஆசீர்வதிக்க உங்கள் சங்கு மற்றும் வட்டு கையில் கொண்டு வாருங்கள், வானமும் பூமியும் மகிழ்ச்சியடையட்டும்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ஒரு வித்தியாசமான விளக்கம் தருகிறார் – நைகா – த்விதம் விந்தமானா; மாதா-பித்ர்-பவனாய ஸ்ரீ-லக்ஷ்மி-நாராயணா ரூபேண விராஜமானா – அவர் ஒருவரல்ல, ஆனால் இருவராக, நம் தாய் மற்றும் தந்தையின் வடிவத்தில், ஸ்ரீ லக்ஷ்மி-நாராயணராக அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, அவர் ஒருவராக இருப்பது (ஏகா) ‘அறிவு’ மட்டத்தில் உணரப்பட வேண்டும், ஆனால் அவரது ‘நைக்கா’ பல வடிவங்களில் ‘இருத்தல்’ மட்டத்தில் அனுபவிக்கப்படுகிறது என்று கவனிக்கிறார். இருக்கும் எல்லாவற்றிலும் அவர் இருக்கிறார், அவர் இல்லாமல் எதுவும் இல்லை; எனவே அவர் எல்லையற்றவர். இருப்பினும், அவனும் அவனும் மட்டுமே எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறார் மற்றும் எல்லாவற்றையும் செயல்பட வைக்கிறார், எனவே அவர் எல்லையற்ற வடிவங்களை எடுப்பவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், அவரால் உருவாக்கப்பட்ட அனைத்தும் வேறுபட்டவை என்பதால் அவர் நைகஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார் – ந ஏகோ யஸ்மாத் இதி நைகஹ்.

—

732-ஸ-
அவன் -ஞானத்தை உண்டு பண்ணுமவன்-தன்னைப் பற்றிய ஞானத்தை உண்டாக்கி பரப்புபவர்

ஏஷ்வா குமார மகி₂ல ப்ரஸித்₃த்₄யா ஸ்வ விஷயம் ஜ்ஞாநம் ஸ்யதீதி
ஸ꞉ ।
ஸ்யதே *ஶமிமுஷிஸ்யதி” இத்யாதி₃நாடூ₃꞉
அவனே யவனும் அவனும் அவனும் அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே -9-3-2-

அறியாக் காலத்துள்ளே அடிமைக்கண் அன்பு செய்து வித்து
அறியா மா மாய்த்து அடியேனை வைத்தாயாகில்
மதிநலம் அருளினவன்

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் சிறுவர் முதல் யாவருக்கும் தம்மைப் பற்றிய ஞானத்தை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சோமயாக ரூபியாக இருப்பவர் -ஸவ-என்று ஒரே திரு நாமம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தமக்காக எல்லாம் யுன்டாக்கப் பெற்றவர் -ஜ்ஞானம் யுடையவர் -ஸவ-என்று ஒரே திரு நாமம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

730. ச – அறிவைப் பரப்புபவர்

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. அறிவைப் பரப்புபவர்
2. எல்லா அறிவுக்கும் இறுதி அதிகாரம் படைத்தவர்
3. தன் பக்தர்களுக்குத் தடைகள் அனைத்தையும் அழிப்பவன்
4. எளிதில் அணுகக்கூடியவர்
5. சோம யாகத்தின் வடிவில் இருப்பவர் (நாமத்தை சாவாவாக எடுத்துக் கொள்ளும்போது)
6. அவர் இறுதி அறிவு மற்றும் எங்கும் வாழ்பவர் (சவா)

இந்த நாமாவின் விளக்கத்தில் ‘ஸஹ்’ என்ற வார்த்தை உருவான வேர் ‘ஸோ – அந்தகர்மணி’ என்றால் ‘அழித்தல் அல்லது முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை ‘ஸ்வ-விஷய ஞானம் ஸ்யாதி இதி ச’ என்று விளக்குகிறார் – அவரைப் பற்றிய அறிவைப் பரப்புபவர் சஹ். ஸ்ரீ பட்டர், பகவான் கிருஷ்ணரைப் பற்றிய அறிவை தனது குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அனைவருக்கும் பரப்பியதை உதாரணமாகக் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ பெரியாழ்வாரின் ‘அப் புச்சி காட்டுகிந்திரன்’ பாசுரத்தில் இருந்து ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் குறிப்பு – சிறுவயதில் கூட, கிருஷ்ணர் தனது பல லீலைகள் மூலம் ஆயர்பாடி குழந்தைகளுக்கு தனது பெருமையை வெளிப்படுத்துகிறார்.

எம்பெருமானின் திருவருளால் மாசற்ற ஞானம் பெற்றதால் எம்பெருமானைப் பற்றிய முழு உண்மையையும் உணர்ந்ததாக ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் அறிவிக்கிறார். He extols the Lord in this Thiruvai Mozhi Pasuram (9.3.2):
அவனே அகல்ஞாலம் படைத்திடந்தான்
அவனே அஃதுண்டுமிழ்ந்தானளந்தான்
அவனே யவனும் அவனுமவனும்
அவனே மற்றெல்லாமுமறிந்தனமே
Meaning : He created the Earth and also lifted it from the deeps of Ocean as Varaha. அதை விழுங்கி மறுபடி செய்து அளந்தார். அவனே பிரம்மா, இந்திரன் மற்றும் சிவனாக உள்ளவர் அல்லது அந்தர்யாமி, அவர் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறார், இதை நாம் அறிவோம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் – ஸ்யாதி விநாஶயதி ஸ்வ-ஜன விபதா இதி சஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் தடைகளை அகற்றுவதால் அவர் சஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ அண்ணங்கார்ஆச்சார்ய ஸ்வாமிகள், ‘சா’ என்ற சொல்லின் நேரடிப் பொருளைப் பயன்படுத்தி, ‘அப்படிப் பட்டவர் என்று கொண்டடா தக்கவர்’ என்று தம் விளக்கம் தருவதாகத் தெரிகிறது – அப்படிப் போற்றப்படத் தகுதியானவர், ‘அப்படிப் பட்டவர்’ என்பது குறிப்பு ஏகா, நைக்கா போன்ற முந்தைய நாமங்களுக்கு.

---

733-வ
வசிப்பவன் –

யதா₂ப்ரஸித்₃தி₄ ஸர்வ வாஸித்வாத்₃
வ꞉ ।

வசந்தி தத்ர ச பூதாநி பூதாத்மநி அகிலாத்மநி ச பூதேஷ் வஸேஷேஷு வகாரார்த்தஸ் ததோ முநே –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -6-5-6-
அனைத்தும் அவனில் உள்ளன
அவன் அனைத்துக்கும் அந்தராத்மாவாக உள்ளான்
ஆகவே அவன் வகாரத்தால் கூறப்படுகிறான்

733-வ-நாராயண அர்த்தம் -தான் அனைத்திலும் நிற்கும் பிரான் தன்னில் அனைத்தும் நிற்க

தன்னுள் ஆகியும் ஆக்கியும் காக்கும் அவையுள்-(733-வ) தனி (730-ஏக –) முதல்-(கார்யம் –731-நைக-ந ஏக) எம்மான் (732-ஸ-)கண்ணபிரான் அமுதம் சுவையன்  திருவின் மணாளன்

எங்கும் உளன் கண்ணன் -2-8-9-
ஒளி வரும் இயல்வினன் -1-3-2-
கரந்த சில் இடம் தொறும் இடம் திகழ் பொருள் தொறும் கரந்து எங்கும் பரந்து உளன் -1-1-10-

எல்லாம் தம்மிடம் வசிக்கும்படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

————-

730. வா – உள்-வாசி

ஸ்ரீ பட்டர் சஹ் மற்றும் வஹ் இரண்டையும் தனித்தனி நாமங்களாகக் கருதும்போது, ​​ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இரண்டையும் ஒரு நாமமாக – சவாவாகக் கருதுகிறார், மேலும் இதை ‘சுயதே அபிஷுயதே ஸோம அத்ர இதி சவா’ என்று விளக்குகிறார் – சவா என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வகை யாகம் அல்லது யாகத்தின் பெயர். சோம சாறு தெய்வங்களுக்கு பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. எனவே இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஸ்ரீ சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸோமோ யத்ர அபிஸுயதே ஸஹ் அத்வரஹ் இதி ஸாவஹ் – அவர் சோம யாகத்தை உள்ளடக்கியவர், எனவே அவர் சாவா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், நாம ‘வா’ என்பது ‘வஸ் – நிவாஸே – வஸதி இதி வஹ்’ – எல்லாவற்றுக்கும் அந்தர்யாமியாக வசிப்பவர் என்பதிலிருந்து உருவானது என்று விளக்குகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் தனது விளக்கத்திற்கு ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தில் இருந்து ஆதரவு தருகிறார்:
வஸந்தி தத்ர பூதானி பூதாத்மன்யகில்ஆத்மனி |
ச ச பூதேஷ்வசேஷேஷு வகாரார்தஸ்-ததோ முனே || (6.5.76)
பொருள்: எல்லா உயிர்களும் அவனில் வாழ்கின்றன, எல்லா உயிர்களிலும் தானே உள்ளானும் உள்ளான ஆன்மாவாக அவன் எல்லாவற்றிலும் விதிவிலக்கு இல்லாமல் வாழ்கிறான். எனவே, ஓ’ முனிவரே, அவர் ‘வா’ என்ற எழுத்தால் குறிக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், இதன் உள் அர்த்தம் என்னவென்றால், பகவானே இருக்கும் எல்லாவற்றின் சாரம் அல்லது இறுதி சாறு என்றும் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பது போன்றவற்றை பகவான் இறுதியில் தீர்மானிக்கிறார் (ஒரு முடிவுக்கு கொண்டு வந்து, விவாதத்தை முடிக்கிறார்) எனவே அவர் சஹ் என்று விளக்குகிறார். அவர் நாமத்திற்கு ‘ஸவஹ்’ – ஸாவஹ் யோ ஹி ஸ்யாதி, அந்தயதி நிஷ்சயயதி ஸ்வ-விஷயம் ஞானம், வசதி ச சர்வத்ரா, இதி ஸாவஹ் – தன்னைப் பற்றிய இறுதி அறிவை தன் பக்தர்களுக்கு அளிப்பவர், மேலும் எங்கும் வசிப்பவர் என்றும் மாற்று விளக்கம் தருகிறார். சவாஹ் ஆகும்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார், அங்கு அவர் எங்கும்முளன்கண்ண னென்றமகனைக்காய்ந்து,
இங்கில்லையால் என் றிரணியன் தூண்புடைப்ப , அங்கப்பொழுந்தேப்பிறான், அங்கப்பொழுந்தேப்பெருமான்
, அங்கப்பெருந்தேரிப்பா , அங்கப்பொன்பெருந்தேழிப்பய, அங்கப்பிரஹலாத
சரித்திரம். யாராயும்சீர்மைத்தே.
பொருள்: கிருஷ்ணர் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கிறார் என்று அந்த இளைஞன் சொன்னபோது, ​​தந்தை (ஹிரண்யகசிபு) “இங்கே இல்லை!” என்று சத்தியம் செய்தார். மற்றும் ஒரு தூணை அடித்தார். உடனே என் இறைவன் தோன்றினான், என்ன அதிசயம்! – ஒரு கடுமையான மனித-சிங்கமாக மற்றும் ராஜாவை அழித்தது.

அவர் திருவாய் மொழி பாசுரத்தில் இருந்து மற்றொரு பாசுரத்தையும் குறிப்பிடுகிறார் (1.1.10):
பரந்ததண் பரவையுள்நீர்தொறும் பரந்துளன்
பரந்தஅ ண்டமிதென நிலவிசும் பொழிவற
கரந்தசி லிடந்தொறும் இடந்திகழ் பொருடொறும்
கரந்தெங்கும் பரந்துள னிவையுண்ட கரனே.
பொருள்: எங்கும் பரவியிருக்கும் குளிர்ந்த நீரில் ஒவ்வொரு அணுவிலும் அவன் இருக்கிறான்; அவர் நிலம் மற்றும் வானத்தில் உள்ள எல்லா இடங்களிலும் பிரபஞ்சம் முழுவதும் ஊடுருவி இருக்கிறார்; அவர் மிகச் சிறிய விஷயங்களிலும், எல்லாவற்றின் ஆத்மாவிலும் இருக்கிறார்; இவற்றையெல்லாம் விழுங்கி தன் வயிற்றில் வைத்துக் கொண்டவன், அவர்களுக்குத் தெரியாமல் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறான்.

வதி கச்சதி (வதி கச்சதி ஸ்வ ஜனயோஜிதா பஜன பவனம் இதி வஹ்) என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தி, ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘தன் புகழைப் பாடுபவர்களின் இருப்பிடங்களுக்குச் செல்பவர்’ என்று விளக்கம் தருகிறார்.

---

734-க –
பிரகாசிப்பவன் -அந்தராத்மாவாக இருந்தாலும் தோஷம் தட்டாமல்

எங்கும் வசித்தாலும் வ்யாப்த கத தோஷம் அற்று பிரகாசிப்பவன் -பரஞ்சோதி நீ பரமாய் -என் உயிரை அறவிலை செய்தனன் சோதி

ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா-(733-வ) -அபஹத பாப்மா –(734-க )–திவ்ய தேவ ஏக (730-ஏக –)நாராயண(733-வ)

மலீ மஸேஷு வஸந்நபி கநதீதி
க꞉ ।
கநதேர்ட₃꞉

அழுக்கான வற்றில் வசித்தாலும் பிரகாசிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சுகம் எனப் பொருள்படும் க என்ற சொல்லால் துதிக்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரகாசம் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

730.  காஹ் – அவர் பிரகாசிக்கிறார்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. அவர் ஜொலிக்கிறார்
2. பக்தர்களால் வார்த்தைகளால் அழைக்கப்படுபவர் அல்லது போற்றப்படுபவர்.
3. மகிழ்ச்சியின் உருவமாக இருப்பவர்.
4. ‘அறிவுத்திறன்’ மூலம் அணுகும்போது விடை தெரியாத கேள்விக்குறியாக இருப்பவர்.

அடிப்படையில் ‘கா’ என்ற ஒலி மகிழ்ச்சி அல்லது நல்வாழ்வைக் குறிக்கிறது. நாம் பகவானை வணங்கும்போது நமது மகிழ்ச்சியை அல்லது மகிழ்ச்சி நிலையை மட்டுமே வெளிப்படுத்துகிறோம். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘கா சப்த சுகவாச்சக தேன ஸ்தூயதே இதி கஹ் – கா என்பது மகிழ்ச்சியில் இருந்து வெளிப்படும் ஒலி என்றும், பகவான் மகிழ்ச்சியைக் குறிக்கும் இந்த ஒலியால் வணங்கப்படுகிறார், எனவே அவர் காஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

சாந்தோக்ய உபநிடதம் (4.10.5) ‘கம் ப்ரம்ஹா – மகிழ்ச்சியே ப்ரம்ஹன்’ என்று கூறுகிறது, இதனால் பகவானை மகிழ்ச்சி பிரம்மன் என்பதால் காஹ் என்று அழைக்கலாம்.

ஸ்ரீ பட்டர், அவர் அழுக்கான விஷயங்களில் கூட (அவர்களின் ஆத்மாவின் ஆத்மாவாக) வசித்தாலும், அவரே எப்போதும் பிரகாசிப்பவர் – மலேமசேஷு வஸந்நாபி கானாதி இதி கஹ். அசுத்தம், பாவம் முதலிய எல்லாவற்றிலும் பகவானே அந்தரயாமியாக இருந்தாலும், அவற்றின் அசுத்தமோ பாவமோ அவனையோ, அவனுடைய பொலிவையோ எந்த விதத்திலும் பாதிக்காது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், அவரது விஷயத்தில், அவரது பொலிவு இயற்கையானது, நம்மைப் போன்றவர்களைப் போலல்லாமல், அவர்களின் தோற்றம் நாம் உடுத்தும் ஆடை, நாம் பேசும் விதம் போன்றவற்றைச் சார்ந்தது – வஸ்த்ர அபரண வபுஷா வச்சா.

இந்த நாமம் உருவான வேர் ‘கண் – தீப்தி காந்தி கதீஷு’ என்றால் ‘பிரகாசம்’ என்று பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் எங்கும் பிரகாசிக்கிறார், எங்கும் இருக்கிறார் (கதி), எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்கிறார், எல்லாவற்றையும் பிரகாசிக்கிறார் (தீப்தி), எனவே அவர் எல்லா வகையிலும் கஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இந்த முழு பிரபஞ்சமும் பிரகாசிக்கிறது, ஏனென்றால் அவர் எல்லா இடங்களிலும் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறார், அனைத்தையும் ஒளிரச் செய்கிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், காய் – சப்தே – என்ற மூலத்தை ஒலிக்கப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் விளக்கம் தருகிறார் – காயதே சப்த்யதே அஹுயதே பக்தை இதி கஹ் – பக்தர்களால் அழைக்கப்படுகிறாரோ அல்லது அவர்களால் ஒலி மூலம் போற்றப்படுகிறாரோ அவர் காஹ் ஆவார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், மகிழ்ச்சியின் எல்லை அஹம்கார மற்றும் மமகார தியாகம் என்றும், இதன் எல்லையை உணர்ந்தவர் பகவான் என்றும் கூறுகிறார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் இரண்டு வகையான மகிழ்ச்சியைக் குறிப்பிடுகிறார்: உடலின் மகிழ்ச்சி மற்றும் ஆன்மாவின் மகிழ்ச்சி. முதலாவது தற்காலிகமானது, ஆனால் பெரும்பாலான மக்கள் பின்தொடரும் மகிழ்ச்சி இதுதான். இந்த உடல் மகிழ்ச்சியைத் தியாகம் செய்வதன் மூலம் மட்டுமே ஆன்மாவின் மகிழ்ச்சியை அடைய முடியும், பின்னது முந்தையதை தியாகம் செய்யும் அளவுக்கு மட்டுமே அடைய முடியும். ஆன்மாவின் மகிழ்ச்சியைத் தேட வேண்டும், இந்த நாமாவிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம் இதுதான்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா ‘கா – யார்’ என்பதன் பொதுவான அர்த்தத்தின் அடிப்படையில் புதிய விளக்கத்தைச் சேர்த்துள்ளார்? மனித அறிவு அல்லது பகுத்தறிவை மட்டும் அணுகும் போது, ​​பகவான் ஒரு கேள்விக்குறி என்று இந்த நாமா கூறுகிறது என்பது அவருடைய விளக்கம்; ஒருவன் புத்தியைக் கடக்கும்போதுதான் அவனை அனுபவிக்க முடியும், முற்றிலும் புத்தியின் மூலம் அல்ல.

---

735-கிம் –
எது -பரம் பொருள் -விசாரிக்கத் தக்கவன் –அதாதோ தர்மம் ஜிஜ்ஞாசா -அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஞாசா

ஸ்வயம் ப்ரயோஜனமாகத் தேடப்படுகிறான் -எவன் அவன் –கக- கிம் -எங்கு யார் -ஓடுவார் –எங்குற்றான் என்பர்-குத்ர

எவ்வளவு உண்டு எம்பெருமான் கோயில்-கக- கிம்-குத்ர

தேடி நமக்குள் இருப்பவன் அழுக்குத் தட்டாமல் பிரகாசிப்பவன் என்று அறிகிறோம்

தத் தத் ஸர்வேப் ஸித பு₃பு₄த்ஸூநாம் நிருபாதி₄க ப்ரஷ்டவ் யத்வாத்
கிம் ।
“ ப்ரச்ச₂ ஜ்ஞீப்ஸாயாம்” இத்யஸ்மாத்
* ப்ரச்சி₂த₃ம்ஸி, இத்யாதி₃நேமு ப்ரத்யய꞉ காதே ₃ஶஶ்ச ।

சோந் வேஷ்டவ்ய ச விஜிஞ்ஜாசிதவ்ய –சாந்தோக்யம்
அவனே அனைவராலும் தேடப்படுபவன்
அவனைக் குறித்து அறிய வேண்டும் என்னும் ஆசை யுடையவனாக இருக்க வேண்டும்

கற்கும் கல்விச் சாரமும் யானே -5-6-2-

தத்தம் விருப்பங்களை அடைவதற்கு யாவரும் தெரிந்து கொள்ள விரும்பும்படி இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உயர்ந்த பயனாதலின் எது என்று விசாரிக்கப் படும் பிரமமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

புராணச் சொற்களைப் படைத்தவர் -அனைத்து வேதங்களின் விசாரத்துக்கும் விஷயமாக யுள்ளவர் -ஸ்ரீசத்ய சந்தர் –

—————

735. கிம் – உண்மையைத் தேடுபவர்களால் எல்லா கேள்விகளும் யாரைப் பற்றி கேட்கப்படுகின்றன

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸர்வ புருஷார்த்த ரூபத்வாத் ப்ரம்ஹைவ விச்சார்யம் இதி ப்ரஹ்ம கிம் – பிரம்மனைப் பற்றிய அறிவே வாழ்க்கையின் அனைத்து நோக்கங்களுக்கும் இறுதி இலக்கு என்பதால், கிம் என்ற சொல் பிரம்மன் அல்லது இறுதி உண்மைக்கு ஒத்ததாக மாறிவிட்டது, எனவே பகவான் கிம் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘.

பகவத் கீதையின் 8 ஆம் அத்தியாயத்தின் முதல் வசனத்தை அவர் குறிப்பிடுகிறார், அர்ஜுனன் துல்லியமாக இந்தக் கேள்வியுடன் தொடங்குகிறார்:
கிம் தத் ப்ரஹ்ம கிம் அதிஆத்மம் கிம் கர்ம புருஷோத்தம |
அதிபூதம் ச கிம் ப்ரோக்தம் அதிதைவம் கிம் உச்யதே ||
பொருள்: அந்த பிரம்மம் என்ன? அத்யாத்மா என்றால் என்ன? கர்மா என்றால் என்ன? அதிபூதம் என்று கூறப்படுவது எது? ஓ உன்னத நபரே, ஆதிதெய்வம் என்று கூறப்படுவது யார்?

பிரம்மனின் உண்மையான இயல்பை விவரிக்க நமது சொற்களஞ்சியம் மிகவும் குறைவாக இருப்பதால், கேள்வியே விடையாகிறது. இதேபோன்ற நுட்பம் கணிதத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, அங்கு தெரியாதது வெறுமனே ‘x’ என்று அழைக்கப்படுகிறது, பின்னர் ‘x’ பல்வேறு முறைகளால் மதிப்பிடப்படுகிறது.

‘கிம்’ என்ற வார்த்தையின் பொதுவான பயன்பாடு ‘என்ன?’ ‘கிம்’ என்ற சொல் ப்ராச்சா – ஜ்நிப்சாயம் – கேட்பது, தேடுவது என்ற மூலத்திலிருந்து பெறப்பட்டது. இங்கே இது ஒரு பெயர்ச்சொல்லாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, மேலும் ‘உண்மையைத் தேடுபவர்களால் எல்லாக் கேள்விகளும் கேட்கப்படுபவர்’ என்று பொருள்படும்.

ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம், ‘தத் தத் ஸர்வேப்சிதுஹ் புஃபுத்ஸுனாம் நிருபாதிகா ப்ரஷ்டவ்யத்வாத் கிம்’ – அவர் இறுதி உண்மையை அறிய விரும்பும் அனைவராலும் விசாரிக்கப்படுகிறார், எனவே அவர் கிம் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் ஸ்ருதியில் இருந்து ஆதரவு தருகிறார் – ச அன்வேஷ்டவ்யா, ச விஜிஞ்ஜசிதவ்யா – சந்தோக்ய உபநிஷத் 8.7.1 – அவர் தேடப்பட வேண்டும், அவர் ஆர்வத்துடன் அறியப்பட வேண்டும்.

ஸ்ரீ சதய்தேவோ வசிஷ்டர் கருத்துகள்: ப்ரச்சதி இதி கிம், ப்ராச்ச்யத இதி வா கிம்’ – கேட்பவன் கிம், அல்லது யாரைப் பற்றிக் கேள்விகள் கேட்கப்படுகிறதோ அவனும் கிம். இங்கு பகவான் கிம் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ஒரு மாற்று வழித்தோன்றலையும் தருகிறார், ‘கை – சப்தே’ என்ற மூலத்திலிருந்து தொடங்கி, ஒலி என்று அர்த்தம், ‘காயதி இதி கிம்’ – யாரைப் பற்றிய கேள்விகள் கேட்கப்படுகின்றன, ‘அவர் யார், அவர் என்ன, எங்கே இருக்கிறார். அவர், முதலியன கிம். அவரைத் தேடுபவர்கள் “என்ன” என்ற விசாரணையில் தொடங்கி, ஒவ்வொரு விசாரணைக்கும் அவர்தான் இறுதியான பதில் என்பதை உணர்ந்த பிறகு அவருடன் முடிவடைகிறார்கள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ரிக் வேதத்தில் இருந்து இதே போன்ற பத்திகளைக் கொடுக்கிறார், இது பிரம்மனைப் பற்றி இதே போன்ற சொல்லாட்சிக் கேள்விகளைக் கேட்கிறது:

• அம்பஹ கிம் அசித் கஹனம் கபீரம் (10-129-1) – நீர் அங்கு ஆழமாக, ஆழமாக இருந்ததா?
• குதா அஜாத குட இயம் விசிஷ்டிஹ் (10-129-6) – இது எங்கிருந்து பிறந்தது, இந்த படைப்பு எங்கிருந்து வந்தது?
• யோ’ஸ்யத்யக்ஷா பரமே வியோமன் (10-129-7) – (எவனுடைய கண்கள் இந்த உலகத்தை உயர்ந்த சொர்க்கத்தில் கட்டுப்படுத்துகிறதோ, அவர் அதை உண்மையாகவே அறிவார், அல்லது ஒருவேளை அவருக்குத் தெரியாது.

இவ்வாறு, அவர் அனைத்து கேள்விகளுக்கும் இறுதியான பதில் என்பதால் அவர் ‘கிம்- என்ன’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருவாய் மொழி 5.6.2 பற்றி குறிப்பிடுகிறார், அங்கு ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பெருமாளைப் பற்றி அறிவிக்கிறார்: ‘கற்கும் கல்விச் காரமும் யானே’. உண்மையில், ஒவ்வொரு பாசுரத்தின் ஒவ்வொரு வரியும், 5.6.1 முதல் 5.6.10 வரை, பகவத் கீதையின் அத்தியாயத்தில் உள்ள விபூதி யோகத்தைப் போலவே, வரிக்கு வரியாக அவர் எல்லாமாக இருப்பதைப் பாடுகிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ், ‘குங் – சப்தே’ என்ற மூலப்பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘ஒலிப்பது’ என்று பொருள்படும், மேலும் விளக்கம் தருகிறார் – குயதே – அஹுயதே ஸ்வஜனைஹ் பஜம்அனைஹ் இதி கிம் – அவரது பக்தர்களால் யாருடைய புகழ் பாடப்படுகிறதோ அவர் கிம் ஆவார். 

ஸ்ரீ அன்னங்கார் ஆச்சாரியார் இந்த நாமம் என்றால் அவர் தேடப்பட வேண்டியவர் என்று விளக்கம் தருகிறார்; உபநிடதங்களில் அன்வேஷ்டாவ்யா என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ள ஒருவர் (ச அன்வேஷ்டவ்யா, ச விஜிஞ்அசிதவ்யா – சந்தோக்யா. 8.7.1) – அவர் தேடப்பட வேண்டும், மேலும் அவர் ஆர்வத்துடன் அறியப்பட வேண்டும்.

பகவான் கிம் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் விரிவாகக் கூறுகிறார் – உண்மையைத் தேடுபவர்களால் யாருடைய இயல்பைக் கற்பனை செய்கிறார்களோ, அவர் இந்த உண்மையை அறிவதன் மூலம் அறியப்பட வேண்டிய அனைத்தும் அறியப்படுகிறது. காலம், இடம் முதலியவற்றிற்கு அப்பாற்பட்டது, என்றும் மாறாததும், நித்தியமானதும், புலன்களுக்கு எட்டாததும், உண்மையான பக்தியாலும், தியானத்தாலும் மட்டுமே அடையக்கூடியது, எல்லாவற்றிலும், எங்கும் உள்ளதே, இறுதியானது. உண்மை தேடுபவர்கள் கேட்கும் அனைத்து கேள்விகளுக்கும் பதில்.

---

736-யத் –
யத்னம் பண்ணுபவன் –

தேஷாம் ரஷாயை யததே இதி
யத் |
” யதீ ப்ரயத்நே ” க்விப் । யதா₂

கிருஷ்ண கிருஷ்ணேதி கிருஷ்ணேதி யோ மாம் ஸ்மரதி நித்ய ச -ஜலம் பித்வா யதா பத்மம் -நரகாத் உத்தராம் யஹம்
யார் ஒருவன் என்னை கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா என்று எப்போதும் கூறியபடி உள்ளானோ அவனை நான்
தாமரை மலரானது எவ்விதம் நீரில் இருந்து வெளி வருகிறதோ
அது போன்று நரகத்தில் இருந்தும் மேலே எடுப்பேன்

அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம்-ஸ்ரீ வராஹ சரம ஸ்லோகம்
நான் என்னுடைய அடியார்களை எப்போதும் நினைவில் கொள்வேன்
அவர்களை எனது உயர்ந்த கதிக்கு இட்டுச் செல்வேன்

இசைவித்து என்னை யுன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே -5-8-9-

சார்ந்த இரு வல் வினைகளும்     சரித்து மாயப் பற்று அறுத்து
தீர்ந்து தன்பால் மனம் வைக்கத்   திருத்தி வீடு திருத்துவான்
ஆர்ந்த ஞானச் சுடர் ஆகி   அகலம் கீழ் மேல் அளவு இறந்து
நேர்ந்த உருவாய் அருவாகும்  இவற்றின் உயிராம் நெடுமாலே  –இவ்வாறு ரக்ஷண பரம்பரையை யத்னம் பண்ணி அருளுபவர்

(கிம் கிம் என்று தேடும் )அடியவர்களைக் காப்பதற்கு முயல்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யத் என்ற சொல்லால் கூறப்படும் ப்ரஹ்மமாக உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லாவற்றையும் அறிபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

736. யத் – தன் பக்தர்களைக் காக்க முயல்பவன்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. தன் பக்தர்களைக் காக்க முயல்பவன்
2. ஏற்கனவே உள்ளவை
3. இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் எதிலிருந்து தோன்றின

ஸ்ரீ சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘யாட்’ என்பதன் வழக்கமான அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்தி ‘எது’ என்று விளக்குகிறார். அவரது விளக்கம்: யத் சப்தேன ஸ்வதஹ் சித்தா வஸ்து உத்தேச வாசினா பிரம்ம நிர்திஷ்யத இதி பிரம்மா யத் – யத் என்ற சொல் எப்போதும் இருக்கும் பிரம்மனை மட்டுமே குறிக்கும் ஒரு சுய-நிலையான பொருளைக் குறிக்கிறது. அவர் தைத்திரிய உபநிடதத்திலிருந்து (3.1.1) மேற்கோள் காட்டுகிறார் – யதோ வா இமானி பூதானி ஜாயந்தே – இதிலிருந்து இந்த உயிரினங்கள் அனைத்தும் வெளிவருகின்றன.

ஸ்ரீ பட்டர் ‘யத் – பிரயத்னே’ என்ற மூலத்திலிருந்து விளக்கம் பெறுகிறார், அதாவது ‘முயற்சி செய்தல், முயற்சி செய்தல்’ முதலியன. அவர் இதை ‘தேஷாம் ரக்ஷாயை யததே இதி யத்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் பகவானின் பின்வரும் வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
கிருஷ்ணா கிருஷ்ணேதி கிருஷ்ணேதி யோ மாம் ஸ்மரதி நித்யஷா |
ஜலம் பித்வா யதா பத்மம் நரகத் உத்தாரம்யஹம் ||
பொருள்: எவர் என்னை எப்போதும் ‘கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா’ என்ற நாமத்தைத் திரும்பத் திரும்ப நினைவு செய்கிறாரோ, ஒருவன் தண்ணீரைத் துலக்கித் நீரிலிருந்து விடுபட்ட தாமரையை எடுப்பது போல நான் அவனை நரகத்திலிருந்து (நரகத்திலிருந்து) உயர்த்துகிறேன். 

அஹம் ஸ்மராமி மத் பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம்| (வராஹ காரம் ஸ்லோகம்) அதாவது ‘நான் எனது பக்தனை நினைத்து, உச்ச ஸ்தலத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்’. இறுதி நிலையில் இருக்கும் பக்தன் பகவானை நினைக்க முடியாமல் போனாலும், பகவான் அந்த பக்தனை நினைத்து, தன் இருப்பிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 5.8.9 – ‘இசைவிட்டு என்னை உன் தாழ் இனிக் கீழ் இருட்டும் அம்மானே’ என்று குறிப்பிடுகிறார், அதாவது, மனம் தளராமல், சிற்றின்ப குணமில்லாதவராக இருந்த ஸ்ரீ நம்மாழ்வாருக்கு கூட ஆத்ம ஞானத்தை அளிக்க பகவான் முயற்சி எடுத்தார். ஆன்மா திருடன், முதலியன. ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பணிவு இங்கே பிரதிபலிக்கிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், ‘யாட்’ என்பது ‘அந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள மற்ற அனைத்துப் பொருட்களும் எதிலிருந்து தோன்றின’ என்பதைக் குறிக்கிறது என்று விளக்கம் தருகிறார். ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா ‘யத்’ என்பது ஏற்கனவே உள்ளதாக விளக்குகிறார்.

---

737-தத் –
தூண்டி அதிகப் படுத்துபவன் –ஞான சக்திகளை விஸ்தரிக்க பண்ணுபவன்

தேஷாம் ஸ்வ ஜ்ஞாந ப₄க்திம் தநோ தீதி
தத் ।
* க₃ மாதீ₃நாம் இதி க்விப்(பி)
நகார லோபஸ்துகா₃க₃ மஶ்ச । அயதா ஹி
ஓம் -தத் -சத் -ப்ரஹ்ம லஷணம்-தத் சவிதுர் வரேண்யம் –அந்தப் பரமனின் அந்த ஒளி

தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்-காயத்ரி மந்த்ரம் -அனைத்துக்கும் காரணமான அவனுடைய ப்ரகாஸம்

ஓம் தத் சத் இதி நிர்தேச–ஓம் தத் சத் ஆகிய மூன்றும் ப்ரஹ்மத்தைக் குறிக்கும்

செய்வார்களைச் செய்வேனும் யானே -5-6-4-

அடியவர்களுக்குத் தம்மைப் பற்றிய ஞானமும் பக்தியும் தருபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் படைக்கும் ப்ரஹ்மம் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வேதங்களில் உள்ளவர் -குணங்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

736. தத் – பக்தர்களிடம் அறிவையும் பக்தியையும் அதிகரிப்பவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. பக்தர்களிடம் அறிவையும் பக்தியையும் அதிகப்படுத்துபவர்
2. தன் பக்தர்களின் கீர்த்தியை (புகழை) அதிகப்படுத்துபவர்
3. பிரபஞ்சத்தை அதன் நுட்பமான வடிவத்திலிருந்து அதன் உடல் வடிவத்திற்கு விரிவுபடுத்துபவர்
4. புலன்களால் அனுபவிக்கப்படாதவன்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘தனோதி இதி பிரம்ம தத் – எங்கும் வியாபித்திருப்பதால் அவர் தத் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 17 வசனம் 23) பகவான் கூறுகிறார்:
ஓம்-தத்-ஸத் இதி நிர்தேஷோ ப்ராஹ்மணஹ் த்ரி-விதா ஸ்மிருதஹ் |
ப்ராஹ்மணஸ்-தேன வேதாஶ்ச யஜ்ஞாஶ்ச விஹிதாஹ் புரா ||
பொருள் : ஓம் தத் சத், இறுதி உணர்வின் நித்திய, ஆழ்நிலை ஒலி அதிர்வு, பிரம்மனைக் குறிக்க அறியப்பட்ட மூன்று மடங்கு பிரதிநிதித்துவம், இறுதி உண்மை. அவை பிரம்மஞானிகளால் வேத கீர்த்தனைகளைப் பாடும்போதும், அவர்களால் விதிக்கப்பட்ட யாகங்கள் செய்யும் போதும் உச்சரிக்கப்பட்டன. எனவே தத் என்பது பிரம்மனைக் குறிக்கிறது, எனவே அது பகவானைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் “ஸ்வ ஞான பக்திம் தனோதி இதி தத்” – அவர் தனது பக்தர்களுக்கு ஞானத்தையும் (அறிவையும்) பக்தியையும் (பக்தியை) அதிகப்படுத்துகிறார். அவர் காயத்ரி மந்திரத்திலிருந்து (ரிக் வேதம் 3.62.10) மேற்கோள் காட்டுகிறார் – தத் சவிதுர் வரேணியம் – பிரபஞ்சத்தின் காரணமான இறைவனின் (சூரியனின் வடிவத்தில்) அந்த உயர்ந்த பிரகாசம்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 17 வது வசனம் 25 இல், பகவான் கூறுகிறார்:
தத் இத்யா அனாபிஸந்தயா பலம் யஜ்ஞ-தபஹ்-க்ரியா |
தான-க்ரியாஸ் ச விவிதாஹ் க்ரியாந்தே மோக்ஷ-காங்க்ஷிபிஹ் ||
பொருள்: ‘தத்’ என்ற சொல்லால் யாகம், தவம், தானம் செய்ய வேண்டும். இத்தகைய ஆழ்நிலை நடவடிக்கைகளின் நோக்கம் பொருள் சிக்கலில் இருந்து விடுபடுவதாகும்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் முந்தைய நாமத்தை (யாததே – நம்மைக் காக்க விசேஷ முயற்சிகள் எடுக்கிறார்), தற்போதைய நாமத்துடன் (தனோதி) இணைக்கிறார் – அந்த முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக அவர் மீது நம்மில் பக்தியை அதிகரிக்கிறது.

நாமம் உருவான வேர் ‘தனு – விஸ்தரே’ – பரவ, போக (தனோதி – விஸ்த்ரநதி – விரிவடைகிறது). ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ‘தனோதி விஸ்தாரயதி ஸ்வ-ஜனனம் கீர்திம் இதி தத்’ என்று விளக்கம் தருகிறார், அதாவது அவர் தனது பக்தர்களின் கீர்த்தி அல்லது புகழைப் பரப்புவதால் அவர் தத் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவானின் செயலை, ‘தத்’ குணத்தில், ‘எல்லாவற்றிலும் பரவி, வியாபித்து’ என்று விளக்குகிறார், இதுவே ஜீவாவை இந்த உலகில் செயல்படச் செய்யும் மற்றொரு வழி.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – தனோதி விஸ்வம் இதி தத் – பிரபஞ்சத்தை விரிவுபடுத்துபவர். தாய் தன்னில் அடங்கியிருக்கும் குழந்தைக்கு வெளிப்பாட்டைக் கொடுப்பது போல, பகவான் தனக்குள் இருக்கும் பிரபஞ்சத்தை சூக்ஷ்ம அல்லது சூட்சும நிலையில், ஸ்தூல அல்லது உடல் நிலையில் உள்ள பிரபஞ்சமாக விரிவடையச் செய்வதால் பகவான் தத் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்பது அவரது விளக்கம். கண்ணுக்கு தெரியாத நிலையில்.

---

738-பதம் அநுத்தமம்-
மேலான தன்னிகற்ற ப்ராப்யம்-

தேஷாம் பரம ப்ராப்யத்வாத்
பதம் அநுத்த மம் ।
பத்₃யதே ப்ராப்யத இதி பத₃ம்

நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து ஒல்லை அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே -2-9-1-புருஷார்த நிஷ்கர்ஷம்

அளிக்கும் பரமன் கண்ணன் ஆழிப் பிரான் -3-7-6-

அடியவர்களால் அடையப்படும் மிக உயர்ந்த பயனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

முமுஷூக்களால் அடையப்படும் மிக உயர்ந்த பயனாக இருப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

அடியவர்களால் அடையப் படும் மிக உயர்ந்த பயனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

738. பதமானுத்தமம் – அவர் உயர்ந்த இலக்கு

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘சவிஷேகம் ஏகம் நாமம் – பெயர்ச்சொல்லுடன் கூடிய ஒற்றை நாமம்’ என்று அழைக்கிறார். ‘பதம்’ என்ற சொல்லுக்கு இலக்கும், அனுத்தமம் என்பது ஒப்பற்ற அல்லது மிகையான பொருள். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் முழு விளக்கம் ‘பத்யதே கம்யதே முமுக்ஷுபிஹ் இதி பதம்; யஸ்மாத் உத்கৃஷ்டம் நாஸ்தி தத் அனுத்தமம்; சவிஷேகம் ஏகம் நாம பதமனுத்தமம்’ – பதம் என்றால் மோட்சத்தை நாடுபவர்கள் அடையும் விடுதலை நிலை; அனுத்தமம் என்பது எவராலும் மீறப்படாத உன்னத நிலை; பதமானுத்தமம் என்றால் ஆன்மீகம் தேடுபவர்கள் அடையும் விடுதலையின் உச்ச நிலை என்று பொருள். ஆன்மிகப் பயிற்சியாளர்களால் அடையப்பட்ட மிக உயர்ந்த மட்டத்தில் பகவான் இவ்வாறு அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார் மற்றும் பதமனுத்தமம் என்று அழைக்கப்படுகிறார். வாழ்க்கையில் பகவானை அடைவதை விட உயர்ந்த குறிக்கோள் எதுவும் இல்லை.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் ‘தேஷாம் பரம ப்ராப்யத்வாத் – பதம் அனுத்தமம்’ – அவர் தம் பக்தர்களுக்கு உயர்ந்த இலக்கு.

பதம் என்ற சொல் உருவான வேர் ‘பட் – கடௌ’ அதாவது ‘செல்ல, அடைய’. ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் என்பது பத்யதே என்பது கம்யதே, ஜ்ஞாயதே, ப்ராப்யதே, யத்யதே வ தத் பதம் என்று அர்த்தங்களைத் தருகிறது, மேலும் பதத்தின் பொருளைச் சுருக்கி, எதை அடைவதற்கு அல்லது எந்த அறிவிற்காக, முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று பொருள்படும். ந உத்தமம் யஸ்மாத் இதி அனுத்தமம் – எதனாலும் மிஞ்சாதது அனுத்தமம். பதம் அனுத்தமம் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறது, “வேறு எதிலும் மிஞ்சாதது, யாருடைய சாதனைக்காக அறிவும் முயற்சியும் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்”.

திருவாய் மொழி 3.7.6 இல், ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பகவானே உன்னதமான, உன்னதமான ரக்ஷகன் (பதமானுத்தமம்) – ‘ஒளி கொண்ட சோதியை உள்ளத்துக் கொள்ள அவர் கண்டீர்’ – ஒளிவட்டப் பொலிவைத் தங்கள் இதயங்களில் வரவழைப்பவர், கிருஷ்ணர், பரம பாதுகாவலர் என்று அறிவிக்கிறார். இறைவனின் இருப்பிடம் ‘பரம பதம்’ அதாவது ‘உயர்ந்த இலக்கு அல்லது இலக்கு’ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜ் ‘த்ராணம்-ரக்ஷணம்’ என்ற பொருளைப் பாதத்திற்குப் பாதுகாப்பாகப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் இந்த நாமத்திற்கு இவ்வாறு விளக்கம் தருகிறார்:
பதம் த்ராணம் அனுத்தமம் சர்வோத்தமம் இதி பதம் அனுத்தமம் |
அர்த்தாத் ஸர்வோத்தமோ ரக்ஷகஹ் ஸ்ரீ பகவானேவ ஸர்வோத்தமஸ்-த்ரதா ஸ்வ-ஜனனம்|
பொருள்: அவர் தனது பக்தர்களின் சிறந்த பாதுகாவலராக இருக்கிறார், எனவே அவர் தனது பக்தர்களுக்கு உயர்ந்த இலக்காக இருக்கிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தாவின் விளக்கம்: “விஷ்ணுவுக்கு இந்த நாமம் உள்ளது, ஏனென்றால் அவர் வழி (பாதா), இலக்கு (பாதா) மற்றும் யாத்திரை (பதா)’. யாரை விட உயர்ந்தவர் இல்லை. அவர் பகவத் கீதையில் இருந்து (அத்தியாயம் 7, வசனம் 18) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவான் ‘மாமேவ அனுத்தமாம் கதிம்’ அதாவது ‘நான் உயர்ந்த இலக்கு (அல்லது உயர்ந்த இலக்கு)’ என்று கூறுகிறார்.

---

739-லோக பந்து-லோகம் உயர்ந்தோர் மாட்டே -லோகத்தவர் உபலக்ஷணம்

அவர்ஜனீயம் -ஒழிக்க ஒழியாத நவவித சம்பந்தம்-சம்பந்தம் அநாதி -ஒத்துக்கொண்டால் பேறு
மெய்யே பெற்று ஒழிந்தேன் விதி காப்பார் யார்-பிறவிக்கு கர்மம் ஹேது -விடுதலைக்கு கிருபையே ஹேது

ஏவம் அவிஸேஷேண அஸேஷ அநுக்₃ரஹே (அ)வர்ஜநீயம் பா₃ந்த₄வம் நிப₃ந்த₄நமாஹ
லோக ப₃ந்து₄꞉ –
லோகாநாம ஸ்வ ஜந꞉ । ப₃ந்த₄ ப₃ந்த₄நே ஶ்ரு ஸ்வ்ரு ஸ்நிஹ இத்யாதி₃நோ ப்ரத்யய꞉ । யதா₂

சமோஹம் சர்வ பூதேஷு –

மாதா பிதா பிராதா நிவாஸ சரணம் ஸூஹ்ருத் கதிர் நாராயண —ஸூபால
தாய் தந்தை சகோதரன் வீடு புகலிடம் நண்பன் இலக்கு ஆகிய அனைத்தும் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே ஆவான்

பிதா அஹம் அஸ்ய ஜகத் –ஸ்ரீ கீதை -9-17-
இந்த உலகின் தந்தையாக நானே உள்ளேன்

பிதாஹமஸ்ய ஜகதோ மாதா தாதா பிதாமஹ–
வேத்யம் பவித்ரம் ஓங்கார ருக் ஸாம யஜுரேவ ச—৷৷9.17৷৷

உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணனே நீ என்னை அன்றி இல்லை
என்னைப் பெற்ற அத்தாயாய்த் தந்தையாய் அறியாதன அறிவித்த அத்தா -2-3-2-
தாயாய்த் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் நீயாய் நீ நின்ற மாயன் -7-8-1-

பீஹாரில் 13 கோடி மக்களில் கணக்கெடுப்பில் 2200 பேர் தான் நாஸ்திகர் என்கிறார்கள்

ஆபாச பந்துக்களை நினைவு போக்க நாராயண பதம் அனுசந்திக்கப் போகுமே-

கொண்ட பெண்டிர் -பதிகம் -அடுத்து -பண்டை உறவான பரனை -எல்லா உறவின் காரியமும் நீயே -அனைத்து கைங்கர்யமும் கொண்டு அருள வேண்டும்

கொண்ட பெண்டிர் தாம் முதலாக் கூறும் உற்றார் கன்மத்தால்
அண்டினவர் என்றே அவரை விட்டு – தொண்டருடன்
சேர்க்கும் திருமாலைச் சேரும் என்றான் ஆர்க்கும் இதம்
பார்க்கும் புகழ் மாறன் பண்டு–81-

பண்டை உறவான பரனைப் புளிங்குடிக்கே
கண்டு எனக்கு எல்லா உறவின் காரியமும் – தண்டற நீ
செய்தருள் என்றே இரந்த சீர் மாறன் தாளிணையை
உய்துணை என்று உள்ளமே! ஓர்–92-

வேறுபாடின்றி எல்லோருக்கும் அருள்வதால் உலகத்தவர் யாவருக்கும் விட முடியாத உறவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகம் எல்லாம் தம்மிடம் கட்டப் பட்டு இருக்கும்படி ஆதாரமாக இருப்பவர் –சிருஷ்டித்து தந்தை போன்றவர் –
நன்மை தீமைகளை உபதேசிக்க வேதங்கள் தர்ம சாஸ்திரங்கள் முதலியவற்றைக் கொடுத்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்து உலகிற்கும் பந்துவானவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

738. லோக-பந்துஹ் – அவர் படைப்பாளராக இருப்பதால் எல்லோருடனும் தொடர்புடையவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. அவர் படைப்பாளர் என்பதால், அனைவரும் அவருடன் தொடர்புடையவர்கள்
2. ஒருவருக்கு எல்லாம் கட்டுப்பட்டவர், ஏனெனில் அவர் அவர்களின் ஆதரவாக இருக்கிறார்
3. வேதம்/சாஸ்திரங்கள் மூலம் எது சரி எது தவறு என்று ஒரு உறவினராக அறிவுரைகளை வழங்குபவர்
4. வரையறுக்கப்பட்ட வாழ்க்கை போன்றவற்றின் மூலம் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துபவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் லோகபந்துக்கு மூன்று விதமான விளக்கங்களைத் தருகிறார். முதலாவதாக, ‘ஆதார பூதே அஸ்மின் ஸகலா லோகா பத்யந்தே இதி லோகனம் பந்துஹ் லோகபந்துஹ் – அனைத்து உலகங்களும் அவருக்குக் கட்டுப்பட்டவை அல்லது அவரைச் சார்ந்து உள்ளன, ஏனெனில் அவர் அனைத்தையும் படைத்தவர், எனவே அவர் லோகபந்துஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார், யாருடன் அனைவரும் பிணைக்கப்பட்டவர். எல்லாவற்றையும் ஒன்றாக இணைக்கும் சரம் அவர்.

இரண்டாவது விளக்கத்தில், ஸ்ரீ சங்கரர் பாண்டுவை உறவினர் என்ற பொருளில் பயன்படுத்துகிறார். லோகாநாம் ஜனகத்வாத் ஜனகோபமோ பந்துர் நாஸ்தி இதி வா – அவர் படைப்பாளராக இருந்து அனைவருக்கும் தந்தை. அந்த வகையில் அவர் எல்லோருக்கும் உறவினர், எனவே அவர் லோகபந்துஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மூன்றாவது விளக்கம், ‘லோகாநாம் பந்துக்ரித்யம் ஹிதாஹிதோபதேசம் ஷ்ருதிஸ்மிருதிலக்ஷணம் கிருதவான் இதி வா லோகபந்துஹ் – வேதங்கள் மற்றும் பிற நூல்கள் மூலம் தர்மம், சரி, தவறு ஆகியவற்றில் உறவினராக உலகிற்கு அறிவுறுத்துகிறார், எனவே அவர் லோகபந்து என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஒரு கற்றறிந்த உறவினரின் கடமை, சன்மார்க்கத்தைப் பற்றி தனது சக குடும்பங்களுக்கும் உறவினர்களுக்கும் அறிவுரை கூறுவது. அனைத்து வேதங்கள் மற்றும் சாஸ்திரங்கள் மூலம் பகவான் அதைச் சரியாகச் செய்கிறார். எனவே அவர் அனைத்து மக்களுக்கும் தகுதியான உறவினர் மற்றும் நியாயமாக லோகபந்துஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானுக்கு இந்த நாமம் உண்டு என்று ஸ்ரீ பட்டர் விளக்கம் தருகிறார், ஏனென்றால் அவர் இந்த உலகில் உள்ள அனைவருக்கும் விதிவிலக்கு இல்லாமல், மற்றும் விதிவிலக்கு இல்லாமல் அனைவரையும் ஆசீர்வதிக்கிறார் – ‘ஏவம் அ-விஷேஷேண அஷேஷ அனுக்ரஹே அ-வர்ஜனீயம் பாந்தவம் நிபந்தனம் ஆஹ – லோகபந்துஹ்’  . ஆதரவாக அவர் பின்வருவனவற்றைக் கூறுகிறார்:

• மாதா பிதா ப்ரதா நிவாஸஹ் சரணம் ஸுஹ்ரித் கதி நாராயணா (சுபல உபநிஷத் 6) அதாவது நாராயணனே தாய், தந்தை, சகோதரன், இருப்பிடம், அடைக்கலம், நண்பன் மற்றும் இறுதி இலக்கு.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 17), பகவான் கூறுகிறார்:
பிதாஹம் அஸ்ய ஜகதோ மாதா ததா பிதாமஹா |
வேத்யம் பவித்ரம் ஓம்காரர்க் ஸம யஜுர் ஏவ ச ||
பொருள்: நான் பிரபஞ்சத்தின் தந்தை, தாய், படைப்பாளர் மற்றும் தாத்தா. நான் சுத்திகரிப்பவன். நான் ஓம் மற்றும் ரிக், சாமம் மற்றும் யஜுர் (வேதங்கள்) என்ற எழுத்து.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பகவத் கீதையை (அத்தியாயம் 9 வசனம் 29) குறிப்பிடுகிறார், இது ஸ்ரீ பட்டர் தனது வர்ணனையில் வழங்கிய ஒத்த எண்ணங்களை வெளிப்படுத்துகிறது: ஸமோ ‘ஹம் ஸர்வ
-பூதேஷு ந மே த்வேஸ்யோ’ஸ்தி ந ப்ரியா |
யே பஜந்தி து மாம் பக்த்யா மயி தே தேசு கேபி அஹம் ||
பொருள் : நான் படைப்பில் உள்ள அனைவரையும் ஒரே மாதிரியாக நடத்துகிறேன். நான் அதிகம் விரும்புபவர் அல்லது பிடிக்காதவர்கள் யாரும் இல்லை. ஆனால் என்னை பக்தியுடன் வணங்குபவர்கள் என்னில் நிலைத்திருக்கிறார்கள், நான் அவர்களில் நிலைத்திருக்கிறேன்.

திவ்யப் பிரபந்தத்தில் பல ஆழ்வார்களின் பல பாசுரங்கள் உள்ளன, அவை பகவானின் பக்தர்களுடன் உள்ள உறவை வலியுறுத்துகின்றன:

• உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியடு– (ஸ்ரீ ஆண்டாளின் திருப்பாவை 28) – ஒருபுறம் உனக்கும் மற்ற அனைவருக்கும் இடையே உள்ள உறவு பந்தம் நிரந்தரமானது, நித்தியமானது.
• நான் உன்னை அன்றி இல்லேன் காணாய் நாரணனே நீ என்னை அன்றி இலை – (ஸ்ரீ திருமைசை ஆழ்வாரின் நான்முகன் திருவந்தாதி 1.7) – உன்னைத் தவிர எனக்கு அடைக்கலம் இல்லை, நீ இல்லாமல் என்னால் இருக்க முடியாது, நீ இல்லாமல் நீயும் இருக்க முடியாது.
• என்னப் பெற்ற அத்-தாயை-தந்தையை அறியாத அறிவு அட்டா (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 2.3.2) – நீங்கள் என் தந்தை, என் தாய் மற்றும் எனது ஆச்சார்யா அறிவைப் பெற உதவுகிறீர்கள்.
• தாயாைத் தந்தையாய் மக்களே மாற்றுமை முற்றுமாயாய் நீயாய் நின்றாவு இவை என்ன நீயா’ங்களே? (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி 7.8.1) – நீங்கள் தாய், தந்தை, குழந்தைகள் மற்றும் பிற உறவினர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக இருக்கிறீர்கள். ஒரு தந்தை செய்வதை, ஒரு தாய் செய்வதை, குழந்தைகள் செய்வது போல் நீங்கள் செய்கிறீர்கள் (பிந்தைய வயதில் பெற்றோருக்கு). நீங்கள் அதிகம். நீங்கள் முழு பிரபஞ்சம்; இன்னும் நான் உன்னுடைய சொந்த அழகிய வடிவில் உன்னை அனுபவிக்கிறேன். இதற்கெல்லாம் என்ன ரகசியம் என்று இப்போது சொல்லுங்கள். இந்த சுருக்கமான உயர்நிலை மாயவாதம் எனக்குப் புரியவில்லை!

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ், ‘பந்த்’ – ‘பிணைக்க’ என்ற மூலத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் லோக-பந்துஹ் என்று அனுபவத்தைத் தருகிறார், ஏனெனில் அவர் தனது பக்தர்களை தனது பாசத்தால் பிணைக்கிறார் – பத்னாதி பிரேம-பாஷேன இதி பந்துஹ் | லோகாநாம் பந்துঃ இதி லோக-பந்துঃ ।

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்திற்கான விளக்கத்தை ‘லோக் – தர்ஷனே’ – ‘பார்க்க, உணர’, மற்றும் ‘பந்த்’ – ‘பிணைக்க, கவர்ந்து’ போன்ற வேர்களில் தொடங்கி விளக்குகிறார். முதல் விளக்கம் பகவான் அனைத்தையும் பிணைக்கிறார். காணக்கூடிய விஷயங்கள், உதாரணமாக வரையறுக்கப்பட்ட வாழ்க்கை போன்றவை – பத்னாதி இதி பந்துஹ், எனவே லோக-பந்துஹ். அவர் கொடுக்கும் இரண்டாவது விளக்கம் என்னவென்றால், அவர் அனைத்து ஜீவாக்களையும் அவற்றின் கர்மாவுடன் பிணைக்கிறார், எனவே அவர் லோக-பந்துஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.  

ஒரு பக்தன் எதை வேண்டினாலும் பகவான் தருகிறார் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் விரிவாகக் கூறுகிறார்; ஆனால் பக்தன் உலக சுகத்திற்காக அல்லது உண்மையான உணர்தலை அடைவதற்காக பிரார்த்தனை செய்யலாம். பகவான் உலக உறவினர்களின் பாத்திரத்தில் செயல்படுகிறார் மற்றும் மனைவி, குழந்தைகள், தந்தை, தாய் போன்ற வடிவங்களில் பிரேயங்களை அல்லது இன்பத்தை அளிக்கிறார், அல்லது நாம் ஷ்ரேயஸை நாடும்போது அவர் குருவின் வடிவத்தில் ஷ்ரேயஸை வழங்குகிறார். எவ்வகையிலும் அவர் நமது பாண்டு ஆவார், நமக்கு உண்மையிலேயே எது நல்லது என்பதை நாம் உணர்ந்து, அவரிடமிருந்து அதைத் தேட வேண்டும்.

பகவானுக்கும் நமக்கும் உள்ள பரஸ்பர மற்றும் பிரிக்க முடியாத உறவு இந்த நாமத்தில் வெளிப்படுகிறது.

---

740-லோக நாத
சர்வ ஸ்வாமி -ரஷகன் –ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத -அரங்கம் ஆளி என் ஆளி

தந் மூலம் அஸாதா₄ரணம் ஸ்வாபா₄விகம் ச ஸம்ப₃ந்த₄ மாஹ
லோக நாத₂꞉ இதி ।
|| ஸ்வாமீ ॥

அனுக்ரஹம் அனைவருக்கும் எதனால் என்ன -லோக பந்து -அதற்கு மூலம் லோக நாத

இவ் வேழ் உலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்று இருந்து ஆள்கின்ற எங்கள் பிரான் -7-10-1-
ஞாலத்தூடே நடந்தும் நின்றும் கிடந்தும் இருந்தும் சாலப் பல நாள் உகந்து ஓர் உயிர் காப்பான் -6-9-3-
உலகம் மூன்று உடையாய் என்னை ஆள்வானே -6-10-10-

நாயினேன் -செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள் ஞால நாதனே -111--மேல் மாதவன் பக்த வத்சலன் -ஸ்வாமியானபடியால்
அகலகில்லேன் இறையும் –மாதவா -நிகரில் புகழாய் பக்த வத்சலா -உலகம் மூன்று உடையாய் லோக நாதன்

அஹம் அஸ்ய அவரோ பிராதா –குணம் தாஸ்யம் –லோக நாதன் சுக்ரீவனை நாதனாக இச்சைப்படும் –வாத்சல்யம்

இந்த ஸ்வா பாவிக உறவால் உலகோர் அனைவருக்கும் ஸ்வாமியாய் இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகங்களால் யாசிக்கப் படுபவர் – உலகங்களை பிரகாசிக்கச் செய்பவர் -ஆசீர்வதிப்பவர் -உலகங்களுக்கு ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்து உலகிற்கும் நாதரானவர் -அறிவின் வடிவமாக வேண்டப் படுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

738. லோக நாதா – உலகத்தைப் பாதுகாப்பவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• அவர் உலகத்தின் பாதுகாவலர்
• அவர் தனது மிகுதியின் விளைவாக அனைவருக்கும் செழிப்பை வழங்குகிறார்
• அவர் அனைவராலும் தேடப்படுகிறார் அல்லது பிரார்த்தனை செய்யப்படுகிறார்
• அவர் உலகில் பிரகாசிக்கிறார், மேலும் ஆற்றல் மூலம் உலகத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறார்
• உலகத்தை ஆளுபவன்
• ஒழுக்கமாக இருக்க வேண்டியவர்களுக்குத் தேவையான தொல்லைகளைக் கொடுக்கிறார்

இந்த நாமத்திற்கு ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் நான்கு விதமான விளக்கங்களை தருகிறார். முதலாவது ‘லோகைஹ் நாத்யதே யாச்யதே – அவர் தேடப்படுகிறார், பக்தர்கள் அனுக்கிரகத்தைப் பெறுவதற்காக அவரிடம் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள், எனவே அவர் லோகநாதர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இரண்டாவது விளக்கம், ‘லோகான் உபதபதி இதி லோகநாதா – உலகில் பிரகாசிப்பவர், அல்லது உலகை சக்தியூட்டுவதன் மூலம் ஒழுங்குபடுத்துபவர். மூன்றாவது விளக்கம் ‘லோகன் ஆஷாஸ்தே – அவர் உலகை ஆறுதல்படுத்துகிறார், எனவே அவர் லோகநாதர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். நான்காவது விளக்கம் ‘லோகன் ஈஷ்டே – உலகங்களை ஆள்பவன் அதனால் லோகநாதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

எல்லா உயிர்களிடமும் உள்ள தனித்துவமான உறவின் காரணமாக, அவர் லோகநாதர் என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்குகிறார். இந்த நாமாவின் மூலம், பகவானுக்கும் நமக்கும் உள்ள குறிப்பிட்ட உறவு, அதுவே நம்மிடம் உள்ள இயற்கையான பற்றுதலுக்குக் காரணம் – அவர் நமது ஸ்வாமி அல்லது எஜமானர், நாம் அவருடைய உடைமைகள், எனவே அவர் இயற்கையாகவே இணைந்திருக்கிறார் என்பது அவரது விளக்கம். எங்களுக்கு.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்புகள் கொடுக்கிறார்:

• இவ்வேழ் உலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்றிருந்து அல்கின்ரா நம் பிறன் (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 7.10.1) – ஏழு உலகங்களிலும் மகிழ்ச்சியைப் பரப்பும் வகையில் லட்சுமி பிறையுடன் பகவான் தன் இருப்பை வழங்குகிறார்.
• ஞானத்துடே நடந்தும் நின்றும் கிடந்து இருந்தும் சாலப் பல நாள் உகந்து ஓர் உயிர் காப்பானே – (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 6.9.3) – உனது படைப்பில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களின் பாதுகாப்பிற்காகவே இவ்வுலகில் பல்வேறு காலகட்டங்களில் பல்வேறு வடிவங்களில் தோன்றியிருக்கிறாய்.
• உலகம் மூன்று உடையாய்! என்னை ஆழ்வானே (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 6.10.10) – மூவுலகுக்கும் சொந்தக்காரனாகிய என் இறைவன் நீயே.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பின்வரும் விளக்கத்தை அளிக்கிறார்: லோகம் நாதாதி – ஸ்வ ஐஸ்வர்ய யோகேன ஐஸ்வர்யவந்தம் கரோதி இதி லோகநாதஹ் – எல்லையற்ற ஐஸ்வர்யத்தின் விளைவாக அனைவருக்கும் ஐஸ்வர்யத்தை வழங்குபவர் லோகநாதர். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – லோகைঃ ப்ராணிபிঃ ஸ்வர்த-சித்தயே நாத்யதே ப்ரார்த்யத இதி லோகநாதঃ – யாரிடம் இருந்து உலக உயிர்கள் தங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள வேண்டுமோ அவரே லோகநாதர். 

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த நாமத்தை “தேவையான தண்டனைகளை வழங்குபவர் மற்றும் உலகை ஒழுங்குபடுத்துபவர் (உலகை வாழ்த்தி நாள் வழி படுத்துபவர்) என்று விளக்குகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், பகவான் உலகத்தின் இறைவன் என்ற பொதுக் கருத்தின் கீழ் மேற்கூறிய அனைத்து விளக்கங்களையும் பின்னுகிறார். இந்த பாத்திரத்தில், அவர் தீமை அழிக்கப்பட்டு நன்மையை நிலைநிறுத்துவதை உறுதி செய்கிறார். தனக்குச் சொந்தமான அனைத்து உயிரினங்களும் இறுதியில் அவரை அடைவதை அவர் உறுதி செய்கிறார். எவரேனும் தர்மத்தை மீறினால், அவர்கள் போதுமான ஒழுக்கம் மற்றும் சரியான வாழ்க்கை முறைக்கு கொண்டு வரப்படுவதை அவர் உறுதி செய்கிறார். தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் எப்போதும் நிம்மதியாக வாழ்வார்கள், அதர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் அமைதியற்ற வாழ்க்கையை வாழ்வார்கள். லோக நாதாவாக அவருடைய பாத்திரத்தில் இதுதான் நிலையான விதி.

---

741-மாதவ
லஷ்மி வல்லபன் -மலர் மகளுக்கு அன்பன் -திரு மகளார் தனிக் கேள்வன் -வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனை கேசவனை –
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பன்

பந்து என்னால் எவ்வாறு என்ன -ஆவலுடன் சம்பந்தம் சொல்லி மிதுன சேஷி

பா₃ந்த₄வ விஸேஷ மாஹ— மாதா பித்ருத்வம் ஶ்ரியா ஸஹ அஸ்ய ஸூசயதி
மாத₄வ꞉ ।
மது₄குலோத்₃ப₄வத்வாத்₃வா மாத₄வ꞉ ।
மவ்நாத் த்யாநாச் ச யோகாச்ச வித்தி பாரத மாதவம் -உத்யோக பர்வம் -71-4-
மவ்னம் த்யானம் யோகம் கொண்டதால் மாதவன்

ம் -மௌநம் –த-த்யானம் –வ -யோகம் -இவற்றால் சாஷாத் கரிக்கப் படுமவன்

எமக்கு என்று இரு நிதியம் ஏமாந்து இராதே
தமக்கென்றும் சார்வம் அறிந்து -நமக்கென்றும்
மாதவனே என்னும் மனம் படைத்தது மற்றவன் பேர்
ஓதுவதே நாவினால் ஓத்து—இரண்டாம் திருவந்தாதி-38–

ஒத்தின் பொருள் முடிவும் இத்தனையே உத்தமன் பேர்
ஏத்தும் திறம் அறிமின் ஏழைகாள் -ஒத்ததனை
வல்லீரேல் நன்றதனை மாட்டீரேல் மாதவன் பேர்
சொல்லுவதே ஒத்தின் சுருக்கு —இரண்டாம் திருவந்தாதி -39–

மாதவன் என்று என்று ஓத வல்லீரேல்
தீது ஒன்றும் அடையா ஏதம் சாரவே- 10-5-7

உலகங்களுக்கு லஷ்மி தாயும் தாம் தந்தையுமான உறவாக இருப்பவர் -மது குலத்தில் பிறந்தவர் –
மௌனம் த்யானம் யோகம் ஆகியவற்றை உடையவர் மாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யாதவ -மது -குலத்தில் பிறந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

மதுவின் புத்திரர் -சுகத்தைத் தருபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

741. மாதவ – லட்சுமியின் துணைவி

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன மற்றும் ஏற்கனவே இரண்டு முறை தோன்றியுள்ளது:

1. MA அல்லது லட்சுமியின் மனைவி
2. தன்னைப் பற்றிய அறிவை வழங்குபவர் அல்லது ஊக்குவிப்பவர்
3. மது வித்யாவின் மூலம் அடையப்பட்டவர்
4. மௌனம், தியானம் மற்றும் யோகம் மூலம் அடையப்பட்டவர்
5. யாதவரான மது இனத்தில் பிறந்தவர்
6. பிரபஞ்சத்தின் மற்ற பகுதிகளுடன் தாய் மற்றும் தந்தையின் நித்திய உறவு.
7. மேலே இறைவன் இல்லாதவன்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் நாமத்தை ‘மதுகுலே ஜாதத்வாத் மாதவஹ் – அவர் முதன்மையான யாதவரான மதுவின் இனத்தில் பிறந்தவர், எனவே அவர் மாதவஹ்’ என்று விளக்குகிறார். மது யாதவர்களில் மிகவும் முக்கியமானவர் மற்றும் கிருஷ்ணர் மதுக்களின் இனத்தில் பிறந்தார், எனவே அவர் மதுவின் பெயரை நிரந்தரமாக மாதவா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

எம்.ஏ அல்லது லக்ஷ்மியின் இறைவன் அல்லது துணைவி – மாயா தவா ம-தவா. ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவானும் ஸ்ரீயும் நித்தியமாகவும், தொடர்ந்தும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவர்கள், பிரிக்க முடியாதவர்கள் என்ற கருத்தை வலியுறுத்துகிறார். பகவானின் குணங்களில் வசிப்பதை விட, இந்த நாமத்தின் கீழ் எம்.ஏ அல்லது லக்ஷ்மியின் குணங்களுக்கு ஸ்ரீ பட்டர் மிக விரிவான விளக்கத்தை அளிக்கிறார். அவர் ஒரு வாக்கியத்துடன் முடிக்கிறார்: ‘ஸ்ரீயின் உண்மையான இயல்பு பற்றிய ரகசியம் என்னவென்றால், விஷ்ணு லக்ஷ்மியுடன் இணைந்ததால் அவரது திருவருளைப் பெறுகிறார்’.

பிறகு ஸ்ரீ பட்டர் லக்ஷ்மியின் குணங்களை பின்வரும் வார்த்தைகளில் விளக்குகிறார்:
அஸ்யாஹ் ஸ்வரூபத் நித்ய-நிர்மலா-ரூபத்வம், நிருபாதிகா பரமைஸ்வர்யாதி,
ஜகன்-மாத்ருத்வம், ஔத்பத்திகோ பகவத்-சம்பந்தோ நித்ய அநபயச்ச
இத்யாதி தத்த்வபரேஷுத் தத்வபரேஷுக்தம்
, தமர்த்ய சாஸ்த்ரேஸ்து. நாராயணம், கௌஷிதகீ ப்ராஹ்மணம் இத்யதௌ.
பொருள்:லக்ஷ்மியின் இன்றியமையாத இயல்பினது சாஸ்திரங்களில் உச்ச யதார்த்தத்தைக் கையாள்வதில் பின்வருமாறு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது: அவளுடைய வடிவம் நித்தியமானது மற்றும் களங்கமற்றது; அவளுடைய உச்ச ஆட்சியானது எந்தவொரு வரம்புக்குட்பட்ட துணையாலும் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை; அவளுடைய உலகளாவிய தாய்மை, பகவானுடனான அவளது இயற்கையான தொடர்பு, அனைத்தும் சாஸ்திரங்களில் மிக விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. வேத இலக்கியங்களில், ஸ்ரீ சூக்தம், ஸ்ரத்தா சூக்தம், மேதா சூக்தம், உத்தர நாராயணா, கௌஷிதாகி பிராமனா மற்றும் பிறர் இந்த விஷயத்தைக் கையாள்கின்றனர். ஸ்ரீ ராமானுஜ ஆச்சாரியார் தனது காத்ய த்ரயத்தில் இறைவனை அணுகுவதற்கு முன் தாயாரின் அருளைப் பெற சரணாகதி காத்யம் என்று தொடங்குகிறார்.

ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தில் இருந்து பின்வரும் குறிப்புடன் தொடங்கி, பிரத்தியின் மேன்மையைப் பற்றிப் பேசும் புராணங்கள் முதலியவற்றிலிருந்து ஸ்ரீ பட்டர் பல குறிப்புகளைத் தருகிறார்:
நித்யைவ ஈஷா விஷ்ணோ ஸ்ரீர்-அனாபயினி |
யதா ஸர்வகதோ விஷ்ணுஹ் ததைவேயம் த்விஜோத்தம|| (விஷ்ணு புராணம் 1.8.17)
பொருள்: இந்த லட்சுமி நித்தியமானவள், பிரபஞ்ச தாய், விஷ்ணுவுடன் எப்போதும் ஐக்கியமாக இருக்கிறாள். விஷ்ணு எல்லாவற்றிலும் வியாபித்திருப்பது போல, அவளும் செய்கிறாள், ஓ’ பிராமணர்களில் சிறந்தவளே.

பிரம்ம புராணத்தில் தத்
சக்தி துர்ஜய பீமா விஷ்ணு-சக்தி இதி ஸ்மிருதா |
ஸர்வ பூத ஹ்ருதாப்ஜஸ்தா நானரூப தார பரா ||
பிராணாக்ய மந்த்ர-மாதா ச விஷ்வஸ்ய ஜனனி த்ருவ |
தேவி பின்ன’ஞான ஸ்யாம நிர்குண வ்யோம ஏவ ஹி ||
பொருள்: அவளது சக்தி வெல்ல முடியாதது மற்றும் பிரமிக்க வைக்கிறது மற்றும் அவள் விஷ்ணுவின் சக்தியாக கருதப்படுகிறாள். பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து உயிரினங்களின் தாமரை போன்ற இதயங்களில் வாழும் உன்னதமானவள், அவள் பல்வேறு வடிவங்களைக் கொண்டவள். அவள் பெயர் பிராணா அல்லது உயிர். அவள் அனைத்து மந்திரங்களுக்கும் தாய், மேலும் பிரபஞ்சத்தின் நித்திய தாய்.

அதேபோல், லக்ஷ்மி கருணையின் குணம் கொண்ட அவரது உச்ச சக்தியாக விவரிக்கப்படுகிறார். அவள் உச்ச பிரகிருதி என்று அழைக்கப்படுகிறாள் மற்றும் ஆறு குணங்களை உடையவள். லக்ஷ்மி பகவானின் உயர்ந்த, தனித்துவமான மற்றும் நித்திய சக்தி; அவள் அவனுடைய இரண்டாவது மற்றும் உயர்ந்த மற்றும் தாழ்வான பல்வேறு வடிவங்களாக தன்னை மாற்றிக் கொள்கிறாள். அவளுக்கு எண்ணற்ற பெயர்கள் உள்ளன, மேலும் சக்தி-சக்கரத்தின் தலைவி – சக்திகளின் சக்கரம். அவள் பிரபஞ்சம் முழுவதையும் வியாபித்து, அசையும் மற்றும் அசையாத நிலையாக நிற்கிறாள்.

மாதவா அறிவை வழங்குபவர் (மா – தி வித்யா அல்லது ஹரியின் அறிவு; தவ – இறைவன், போதகர், முன்மொழிபவர்). அவர் ஹரிவம்சத்தின் ஆதரவை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
MA வித்யா ச ஹரேஹ் ப்ரோக்தா தஸ்ய ஐசோ யதோ பவான் |
தஸ்மாத் MA-தவ நமஸி தவஹ் ஸ்வாமிதி ஸப்திதஹ் || (3.69.4)
பொருள்: ஹரியைப் பற்றிய அறிவு எம்.ஏ. அந்த அறிவின் தலைவன் நீயே. அதனால் நீ மாதவன் என்று அறியப்படுகிறாய். தவா என்றால் “இறைவன்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸ்ரீ பட்டர் மகாபாரதத்தில் இருந்து கூடுதல் குறிப்புகளை தருகிறார்:
மது வித்யா அவபோதத்வாத் தாவத்வாத்-வா ஶ்ரீயோ’நிஷம் |
மௌனத்-தியானச்ச யோகாச்ச வித்தி பாரத மாதவம் || (MB 3.69.4)
பொருள்:  மேற்கண்ட ஸ்லோகத்தில் நாம மதாவத்திற்கு மூன்று விளக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. முதலாவது, அவர் மது வித்யா மூலம் அறியப்படுவதால், அவர் மாதவா என்று அழைக்கப்படுகிறார் (மது வித்யா சாந்தோக்ய உபநிஷத் 3.1, பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் 2.5 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது); இரண்டாவது விளக்கம், அவர் ஸ்ரீ பகவான் என்பது மூன்றாவது விளக்கம், தியானம், மௌனம், யோகம் ஆகிய மூன்று துறைகளின் மூலம் அவரை உணர முடியும் என்பதால், அவர் மா-தவஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்திரியங்களின் கட்டுப்பாட்டில் மௌன முடிவுகளை விளக்குகிறார் தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர்; தியானம் ஆத்மா தத்வத்தின் சிந்தனையில் மனதை ஒருமுகப்படுத்துகிறது, மேலும் யோகா இந்த எண்ணத்தை ஒரு நிரந்தர அடிப்படையில் திடப்படுத்தி ஒருங்கிணைக்கிறது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், பகவானுக்கும் பிறட்டிக்கும் உள்ள இந்த விசேஷமான உறவின் முக்கியத்துவத்தையும், ஜீவாத்மாக்களைப் பாதுகாப்பதில் எப்போதும் அவர்களின் ஒற்றுமையையும் விளக்குகிறார். அன்னையின் அருகாமையால்தான் பகவான் சேதனர்கள் செய்த எண்ணற்ற அபசாரங்களை மன்னிக்கிறார். இந்த வகையில்தான் அவர் ‘அகலகில்லேன் இறையும் என்றும் அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பன்’ (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 6.10.10) என்பதும், அவர் எப்போதும் அவருடன் இருப்பதும் நம் அனைவருக்கும் முக்கியமானது.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா மேற்கூறியவற்றை மேலும் விரிவாகக் கூறுகிறார். தேடுபவருக்கு உள்நோக்கத்திற்கும் தியானத்திற்கும் உதவுபவர் மாதவர்.

ஸ்ரீ திருக்கள்ளம் நரசிம்ம ராகவா ஆச்சாரியார் தனது பகவத் கீதை பாஷ்யத்தில், மற்றொரு விளக்கத்தை அளித்துள்ளார் – எம்.ஏ தவஹ் யஸ்ய ச மாதவ – யாருக்கு மாஸ்டர் இல்லை. எந்த வகையிலும் அவருக்கு மேலே யாரும் இல்லை என்பதால், அவர் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் மற்றும் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் இறைவன், எனவே அவர் எம்ஏ-தவா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

---

742-பக்த வத்சல-
நிகரில் புகழாய்-6-10-10-வாத்சல்யம்

உக்த த்வாம்ய பா₃ந்த₄வோத் ஸுகேஷு ப₄க்தேஷு விஸேஷம் பா₄ஷதே –
ப₄க்த வத்ஸ ꞉
தல் லாப₄ஸம் ப்₄ரம விஸ்ம்ருத அந்ய காம ꞉ ॥(பெறாப் பேறு பெற்று மற்றவற்றை மறந்து இருக்கும் பித்தன் )

மா மாயன் மாதவன் வைகுந்தன் ஆண்டாள்
பரத்வம் ஸுலப்யத்துக்கு நிதானம் இவள் சம்பந்தம்-லோக நாத மாதவ பக்த வாத்சல்யன் -பரத்வம் சொல்லி ரிஷிகள் படி

அடியவர்களைப் பெற்ற பரபரப்பில் மற்ற எல்லா வற்றையும் மறந்தவர் -தம்மை ஸ்வாமி – பந்துவாகவும் உணர்ந்து
பக்தி பண்ணுபவர்களின் சிறப்பு கூறப்படுகிறது – ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்களிடம் அன்பு யுடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களாகிய கன்றுகளைக் காப்பவர் -அன்பு யுடையவர் —
அன்னத்தை உடையவர்களான அந்தணர்கள் இடம் செல்பவர் ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

742. பக்த-வத்சலா – அவர் பக்தர்களிடம் பாசம் கொண்டவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• பக்தர்களிடம் அன்பானவர்
• யக்ஞத்தின் மூலம் தனக்கு காணிக்கை செலுத்தும் பக்தர்களிடம் செல்பவர்
• பசுவுக்குக் கன்றினைப் போல தனக்குப் பிரியமான பக்தர்களை தம்மிடம் அழைத்துச் செல்பவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை எளிமையாக விளக்குகிறார், ‘பக்த ஸ்நேஹத்வாத் பக்தவத்ஸலஹ் – தம் பக்தர்களிடம் உள்ள ஆழ்ந்த அன்பின் காரணமாக, அவர் பக்தவத்சலர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பக்தா என்றால் பகவத் கீதையில் (18.65) வரையறுக்கப்பட்டுள்ளபடி ஒரு பக்தன் என்று பொருள் – ‘மன்மனா பவ மத்பக்தா மத்யாஜீ மாம் நமஸ்குரு – எப்போதும் என்னை நினைத்து என் பக்தனாக மாறு. என்னை வணங்கி, உனது வணக்கத்தை எனக்குச் செலுத்து’.

எனவே பக்தன் எப்பொழுதும் பகவானையே நினைத்து, பகவானை வணங்கி, பகவானுக்கு அர்ச்சனை செய்பவனே. இதையொட்டி பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 12 வசனம் 20) விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி பகவான் தனது பக்தரை மீண்டும் நேசிக்கிறார்:
யே து தர்மியமிர்தம் இடம் யதோக்தம் பர்யுபாஸதே |
ஷ்ரத்தாதன மத்பரமாஹ் பக்தஸ் தீதீவ மே ப்ரியா ||
பொருள்: இந்த அழியாத பக்தி மார்க்கத்தைப் பின்பற்றி, நம்பிக்கையுடன் தன்னை முழுவதுமாக ஈடுபடுத்தி, என்னை உயர்ந்த இலக்காக ஆக்கிக் கொள்பவன், எனக்கு மிகவும் பிரியமானவன். எனவே பகவான் பக்தவத்சலர் என்று அழைக்கப்படுகிறார், அவர் தனது பக்தர்களை ஆழமாக நேசிப்பவர்.

ஸ்ரீ பட்டர் தனது பக்தர்களை அடைந்ததன் மகிழ்ச்சி மிகவும் பெரியது, மற்ற எல்லா ஆசைகளையும் அவர் மறந்துவிடுகிறார் – தல்-லப ஸம்ப்ரமா விஸ்மிரிதா அன்ய-காமா.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், நாமம் என்பது ‘பஜ் – சேவயம்’ என்ற மூலத்திலிருந்து உருவானது என்று விளக்குகிறார், அதாவது ‘சேவை செய்வது, கௌரவிப்பது’ – ‘பஜதி பஜதே ஸேவதே இதி பக்தாஹ் – காஷகிருஷ்ண தாது’ – சேவை செய்பவர், மரியாதை செய்பவர், துதிப்பவர். பக்த. வத்சலா என்ற சொல் ‘வத்சா’ என்ற வார்த்தையிலிருந்து உருவானது, இதற்கு கன்று என்று பொருள். வத்ஸா என்ற சொல்லுக்கு ‘காதல்’ என்றும் பொருள் உண்டு – வத்ஸ அம்சாப்யம் காம பலே. எனவே, வத்சலா என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் காமவத், சிநேகவத், முதலியன – அன்பில் உள்ளவர், நட்பானவர், பாசமுள்ளவர், பக்தவத்சலன், இவ்வாறு தன் பக்தர்களிடம் அன்பாக இருப்பவர்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் தனது பக்தர்களை நோக்கி பகவானின் வத்சலா அல்லது வாத்சல்யம் என்ற சொல்லை விளக்குகிறார். வத்சலா என்பது பசு தன் கன்றின் மீது காட்டும் பாசத்தைக் குறிக்கிறது. பசு கன்றின் உடலில் இருக்கும் அழுக்கு அல்லது பிற பொருட்களை நக்கி நீக்குகிறது, வேறுவிதமாகக் கூறினால், அது தனது கன்றின் மீது உள்ள கறைகளை கூட தனக்கான போகம் என்று கருதுகிறது. தம் பக்தர்களிடம் பகவானின் அன்பு, அவர்களின் தவறுகளைப் புறக்கணிப்பதும், அதற்குப் பதிலாக அவர்களின் பக்தியை அனுபவிப்பதும் ஆகும்.

ஸ்ரீ ராமானுஜன் இரண்டு உதாரணங்களைக் கூறுகிறார்:

• கிருஷ்ணர் விதுரரின் வீட்டில் தங்கியிருந்தபோது, ​​விதுரரின் மனைவி கிருஷ்ணருக்குப் பழங்கள் கொடுக்கும்போது, ​​பக்தியுடனும் பாசத்துடனும் பகவான் கிருஷ்ணரிடம் முழுமையாக மூழ்கி, வாழைப்பழத்தின் வெளிப்புறத்தை உரித்து, உரிக்கப்படுகிற தோலை கிருஷ்ணருக்கு உண்பதற்குப் பதிலாகக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். தோலுரித்த பழத்தை தன் மயக்கத்தில் கொடுத்து. பகவான் கிருஷ்ணர் தனது பக்தனிடம் மிகவும் மூழ்கியிருந்தார், அவர் தோல் கொடுக்கப்படுவதையும் உணரவில்லை, மேலும் அவர் தோலை ஒரு போக்ய வாஸ்துவாக சாப்பிட்டார், ஏனென்றால் அது மிகுந்த பக்தியுடன் வழங்கப்பட்டது.
• பீஷ்மர் மரணப் படுக்கையில் அம்புப் படுக்கையில் படுத்திருந்து கிருஷ்ணரைப் பற்றித் தியானித்துக் கொண்டிருந்த போது, ​​பகவான் சக பாண்டவர்களுக்குத் தெரிவித்தார்: ‘மனித சிங்கம் அங்கே படுத்திருக்கிறது, என்னை நினைத்து, என்னையே தியானித்துக் கொண்டிருக்கிறது’ என்று கூறிவிட்டு, அவனே தன் பக்தனின் எண்ணத்தில் தொலைந்து, தன்னையும் தன் சுற்றுப்புறத்தையும் மறந்தான்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா நாமத்திற்கு வேறு இரண்டு விளக்கங்களைத் தருகிறார். இவற்றில் ஒன்று பக்தா என்ற சொல்லுக்கு ‘சமைத்த அரிசி அல்லது உணவு’ என்ற பொருளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த விளக்கத்தில், அவர் நாமத்தை பக்தவத்-ஸலமாகப் பார்த்து, ‘பக்தம் அன்னம் யேஷாம் அஸ்தி இதி பக்தவந்தோ யஜ்ஞ கர்தாரோ ப்ராஹ்மணன், தான் ப்ரதி ஸலதி கச்சதி இதி பக்தவத்-ஸலஹ்’ என்று பொருள் தருகிறார் – தமக்கு காணிக்கை செலுத்தும் பக்தர்களிடம் செல்பவர். யக்ஞத்தின் மூலம் (‘சல்’ என்பதன் பொருள் ‘செல்’ என்று பொருள்படும், நகர்த்துவது இரண்டாம் பகுதியான சலாவின் விளக்கத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது).

பக்த ஏவ வத்ஸஹ், தான் லதி இதி பக்தவத்ஸ-லாஹ்” – பசுவுக்குக் கன்றுக்குட்டியைப் போல தனக்குப் பிரியமான பக்தர்களை தன்னிடம் அழைத்துச் செல்பவர்” என்பது மற்றுமொரு விளக்கம். (‘லா – அடேனே டேன் கா’ என்ற வேர்ச்சொல், ‘எடுப்பது, பெறுவது’ என்பதாகும், இந்த விளக்கத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது).

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பகவானுக்கும் நமக்கும் உள்ள உறவை தாய்க்கும் குழந்தைக்கும் உள்ள உறவோடு ஒப்பிடுகிறார். தாய்க்கு குழந்தை மீது தன்னலமற்ற பாசம் உள்ளது, மேலும் குழந்தை தனது உயிர்வாழ்விற்காக தாயை மட்டுமே நம்புகிறது. ஒரு உண்மையான பக்தன் தாயிடம் குழந்தையைப் போல இருப்பான், மேலும் பகவான் நிச்சயமாக அனைவருக்கும் தாயைப் போல் இருக்கிறான்.

————

730-ஏக –
இப்படிப்பட்ட மஹிமையினால் தமக்கு  ஒப்பாக ஒருவரும் இல்லாத ஒருவர் -அத்விதீயர் -என்றபடி -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உண்மையில் எந்தவித பேதமும் இல்லாமையினால் ஒருவரே சத்தியமாய் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒரே கர்த்தாவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

731-நைக-
தமது விபூதிகளில் எல்லையற்றும் இருப்பவர் -இங்கு ஏகம் என்றது ப்ரஹ்மத்தைத் தவிர ஒன்றும் இல்லை என்றோ
அல்லது எல்லாம் அவனுடைய விகாரமே என்றோ சொல்வது அல்ல -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

 

—————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 6, 2023 at 3:11 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.