Tamizl | Thiruvonum's Weblog

Archive for the ‘Tamizl’ Category

இரண்டாம் திருவந்தாதி-1-20- ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை ஸ்வாமிகள் ..

August 15, 2011

திரு குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளி செய்த தனியன்

என் பிறவி தீர இறைஞ்சினேன் இன்னமுதா
அன்பே தகளியாய் அளித்தானை –நன் புகழ் சேர்
சீதத்தார் முத்துக்கள் சேரும் கடல் மல்லைப்
பூதத்தார் பொன்னம் கழல்-

ஐக ரசம்-ஹிருதய ஒற்றுமை- ஏக ரசம்-ஏக கண்டர்கள்- இரண்டு தீபம் மூன்றாவது தரிசனம் -அடுக்கு தீபாரனை -ஞான தீபம்–அத்யாத்மிக தீபம்-கார் இருள் அஞ்ஞானம் அணையா விளக்கு இவை -தொடர்ச்சி அமைப்பை -அழகை அனுபவிக்க வேண்டும்-இருக்கிறான் முதலில் சொல்ல -வையம் தகளியா -உபநிஷத் போல நிரூபித்தது இந்த பாசுரம்- உலகம் பார்த்து காரணம் கர்த்தா இருக்க வேண்டும் பார்த்தோம்..அதற்க்கு ஞான தீபம் உபநிஷத் வியாசர் சூத்திரம் ஸ்வாமி ஸ்ரீ பாஷ்யம்–அவரை பார்க்க வேண்டுமே -நம்மை படைத்தவர் என்பதால்-பக்தியால் பார்க்கலாம் இருக்கிறார் தெரிந்து கொள்வது ஞானம் அதை அடி படையாக கொண்ட பக்தி கொண்டு பார்க்க வேண்டும்.காம்யார்த்த பக்தி அஞ்ஞானர் பக்தி-லீலா குண சே ஷ்டிதங்கள் கேட்டு கேட்டு பிரேம பக்தி..

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக

இன்புருகு சிந்தை இடு திரியா –நன்புருகி

ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன் நாரணற்கு

ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான் -1

அன்பே தகளி- உலகம் விட பெரியது —அவா மூன்று தத்வம் விட பெரியது என்கிறாரே ஆழ்வார் –ஞான சுடர் ஆர்வம் -நெய்–பார்க்க துடிக்கும் இன்புருகு சிந்தை -திரி–சம்பந்தம் -தாரக போஷகன் நித்ய போக்யன்-என்ற உணர்வு வேண்டும்..மாடு மேல் கண் வைக்கும் மாட்டு காரன் போல் அவன் நம்மை கண் காணித்து கொண்டு இருக்கிறான்—நம் பெருமாள் என் சுவாமி-நம் ஊர் திரு அரங்கம் என்று போனாரே -பரகாலனின் கனவில் வந்ததும் —அழுதாலும் நம் ஊர் என்றாரே -நம்மையும் பிரிக்காமல்-என் ஊர் என்று சொல்ல வில்லை அவன் சொத்தும் நமக்கு ஏக போகம் என்று தோற்றும் படி —காதலும் கடலாக பெருக நீ செய்ததற்கு கைம்மாறு இல்லை--அது போல் நாம் வேற அவன் வேற என்று பிரிக்காமல் தவம் ஆசி அஹம்ப்ரஹ்மாசி–நித்ய சம்பந்தம் காட்டும் என் சுவாமி -என் பர்தா சகி காதலனை பார்க்கும் ஆவல் போல இருக்க வேண்டும்-மம்தா பிரேமா சங்கத்தா அபிமானம் வேண்டும்..அகில ஜகன் மாதரம் அஸ்மின் மாதரம் அசமத் ஸ்வாமின்-நமக்கே சுவாமி-உலகம் தெரிந்து கொள்ளா விடிலும் ஸ்வாமி நாம் தெரிந்து கொண்டு இருப்பதால் அபிமானம் அதிகம் அநந்ய மமதை -வேண்டும்-திட நிஷ்ட்டை பிரேமம்= பக்தி –அன்பு பழுத்து ஆர்வம் -துடிப்பு -கை கூடா விடில் உருக்கம் அழுகை –அன்பு ஆர்வம் உருக்கம் -பக்தி திவ்யம் ததாமி சஷுஸ் -ப்ரீதி பூர்வகம் துஷ்யந்தே ராமயந்தே –ஞான கண் தருவான் –ஷேமுசி ஞானம் பக்தி ரூபா -நான் =அடியேன்–அவர் கொடுத்த ஞானத்தால் வந்த அன்பு–லாபோ மத் தர்சனம் அபி-அதற்க்கு பக்தி வேண்டுமே -நாம கீர்தனத்தால் பிரேமை வரும்..

ஞானத்தால் நன்கு உணர்ந்து நாரணன் தன் நாமங்கள்

தானத்தால் மற்றவன் பேர் சாற்றினால் –வானத்

தணியமரர் ஆக்கு விக்கும் அஹ்தன்றே நங்கள்

பணியமரர் கோமான் பரிசு –2

சர்வ சரண்யன்-அவன் நம்மை விட மாட்டான் என்கிற ஞானம் போதும் நாம சங்கீர்த்தனம் பண்ண -உணர்ந்து தெரிந்து சொல்பவனை கை விட மாட்டான் —தெரியாமல் சொல்லிய திரு நாமமே காக்கும்–சர்வோத்தமன் தெரிந்து மதிம பஜாமகே -சாஷாத்காரம் -திவ்ய மங்கள விக்ரகம் காட்டுவான்–தானம் =ஸ்தானம்-திரு நாம சங்கீர்த்தனம் பெரிய ஸ்தானம் –பாகவதர் என்பதே பெரிய -பாகவதர் இருக்கிறார் மந்த்ரி இல்லை-பதவி செற்றது-பெரிய பதவி இது தான்..-ஸ்தானம் ஸ்ரீ வெங்கடேசன் தஞ்சாவூர் சமஸ்தானம் கதை-ஸ்தலச்தார் உத்தம நம்பிகள்-பெருமாள் புறப்பாடும் இவர்கள் வந்ததும் தான் –அருமை தெரிந்து காத்து வருகிறார்கள்-கைங்கர்யம் பண்ண கொடுத்த ஸ்தானம்-எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் இது வேண்டும்..–நித்யர் ஒப்பாக வைத்து விடுவான் திரு நாமம் சொல்பவனுக்கு வைகுண்ட பதி ஸ்வாபம் பரமம் சாம்யம் உபயத்தி –அனைவரும் பரம் ஜோதி-ரூபம் அங்கு..

பரிசு நறுமலரால் பாற் கடலான் பாதம்

புரிவார் புகப் பெறுவார் போலாம் –புரிவார்கள்

தொல்லமரர் கேள்வித் துலம் கொளி சேர் தோற்றத்து

நல்லமரர் கோமான் நகர் –3

பரிசு=பக்தி–நறு மலர்-பாகவதன் கையில் கிடைத்த வாசனை– பாதம் புரிவார் புக பெறுவார் –தொல் அமரர்–சப்த கோசரன்-சாஸ்த்ரத்தில் கொண்டு பார்க்க முடியும் பிரம்மா ஆதி தேவனுக்கு–ஆனால் திரு நாமம் சொல்பவர் தோற்றத்து கட்டுவான் –அசுரர் பிள்ளை சொன்னதுக்கு தரிசனம் கொடுத்தானே தூணில்–எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனால் அனைவரும் தரிசனம் பெற்றார்கள்

நகர் இழைத்து நித்திலத்து நாள் மலர் கொண்டு ஆங்கே

திகழு மணி வயிரம் சேர்த்து –நிகர் இல்லாப்

பைம் கமலம் ஏந்தி பணிந்தேன் பனி மலராள்

அங்கம் வலம் கொண்டான் அடி –4

ஹிருதயமே கோயில்-நகர் போல் இழைத்து –நவ ரத்னம் -நவ பக்தி–ஹிருதய பீடம் சரவணம் – கீர்த்தனம் –ஆத்ம நிவேதனம் –கண்ணீரே பாத்யம்–பத்ம ரமணாக -கீர்த்தனா வளி–பனி மலராள் அங்கம் -வலம் கொண்டான் அடி–நித்திலம் =பவளம் வயிரம் சேர்த்து மானச பூஜையில்- மாணிக்கம் கட்டு வயிரம் இடை கட்டி ஆணி பொன்னால் செய்த வண்ண சிறு தொட்டில் போல்–பாசுர தொட்டில் பெரியாழ்வார் திரு மொழி -சொல் எல்லாம் ரத்னம் –சகஸ்ர தல கமலம் சாதிக்கலாமே மானச பூஜையில்–பக்தி இப் படி இருக்க வேணும்

அடி மூன்றில் இவ் வுலகம் அன்று அளந்தாய் போலும்

அடி மூன்று இரந்து அவனி கொண்டாய் –படி நின்ற

நீரோத மேனி நெடுமா! நின்னடியை

யாரோத வல்லார் அறிந்து ?–5

உலகம் போல் பக்தன் தலை-மகா பலி தலை மேல் வைத்ததுக்கும் உலகம் வைத்ததுக்கும் சாம்யம்–மூன்றாவது அடி எங்கு வைத்தாய்-

அறிந்து ஐந்தை உள் அடக்கி ஆய் மலர் கொண்டு ஆர்வம்

செறிந்த மனத்தராய்ச் செவ்வே –அறிந்தவன் தன்

பேரோதி ஏத்தும் பெரும் தவத்தோர் காண்பரே

காரோத வண்ணன் கழல் –6

தபசு வேணும்-காகிய தபச்துருவன் –100 கோடி தாரக மந்த்ரம் பாடி சுவாமி தியாக ராஜர் வேங்கடாத்ரி சுவாமி /ராமதாசர் -வாசு தேவ பீமம் போன்றோர்-செவ்வே செம்மையான திட பக்தி–பிரகலாதன் போன்றோர் பக்தி-செவ்வி–செறிந்த ஆழ்ந்த பக்தி–கொண்டே அவன் திரு அடி கிட்டும்-சொல்பம் பக்தர் -அஜாமிளன்-பலன் ஓன்று தான்–பார பட்ஷம் இல்லை–பிரகலாதன் போன்ற பக்திக்கு ஆசை பட வேண்டும்

கழல் எடுத்து வாய் மடித்து கண் சுழன்று மாற்றார்

அழல் எடுத்த சிந்தை யராய் அஞ்ச —தழல் எடுத்த

போராழி ஏந்தினான் பொன் மலர்ச் சேவடியை

ஓர் ஆழி நெஞ்சே ! உகந்து –7

திரு விக்கிரம அனுபவம்-கழல் எடுத்த அழகு–கழல்- நூபுரதுடன் கலீர் என்று எடுக்க -அசுரர் வாய் மடுத்து கண் சுழன்று -அழல் எடுத்த சிந்தையராய் அஞ்ச -நமுசி போல்வார்-மாற்றார் –ஆழி நெஞ்சே -ஆழ்ந்த நெஞ்சே தியானம் பண்ணு

உகந்து உன்னை வாங்கி ஒளி நிறம் கொள் கொங்கை

அகம் குளிர உண் என்று அளாவி –உகந்து

முலை உண்பாய் போலே முனிந்து உண்டாய் நீயும்

அலை பண்பால் ஆனமையால் அன்று –8

கிருஷ்ண அனுபவம்–வஞ்சனை செய்ய தாய் உருவாகி வந்த பேய்—கொங்கை அஹம் குளிர உண்ணு-திணிக்க -வஞ்சனை இருப்பார்க்கு இவனும் வஞ்சனை-ஆவி உடன் உறிஞ்சினான் அலை பண்பு -வஞ்சனை-

அன்றது கண்டு அஞ்சாத ஆய்ச்சி உனக்கு இரங்கி

நின்று முலை தந்த இன் நீர்மைக்கு –அன்று

வரன் முறையால் நா அளந்த மா கடல் சூழ் ஞாலம்

பெரு முறையால் எய்துமோ பேர்த்து ?–9

யசோதை பிராட்டி இது கண்டும் அஞ்சாமல்–பிரேமை கனத்து–உலகம் அளந்த பெருமை இதற்க்கு சாம்யம் இல்லை-ஆயன் உலகு அளந்த பெருமாள் இரண்டையுமே அனுபவிகிறார்

பேர்த்தனை மா சகடம் பிள்ளையாய் மண் இரந்து

காத்தனை பல் உயிரும் காவலனே –ஏத்திய

நா வுடையேன் பூ வுடையேன் நின்னுள்ளி நின்றமையால்

கா அடியேன் பட்ட கடை –10

பஞ்ச அனைய மெல் அடியால்–முன்பு திரு அடி கொண்டு யாசகம் பண்ணும் வியாஜ்யத்தால் காத்தாய் காமனை கண்ணனை அலற்றி –உள்ளி தியானம்-அடியேன் பட்ட கடை கா -காப்பாற்று -இழுக்குகள் நீக்கி –

கடை நின்று அமரர் கழல் தொழுது நாளும்
இடை நின்ற இன்பத்தர் ஆவர் –புடை நின்ற
நீரோத மேனி நெடுமாலே ! நின்னடியை
யாரோத வல்லார் ஆவர் ?–11

வாசல் கடையில் -படியாய் கிடந்தது நின் பவள வாய் காண்பேனே -நேச நிலை கதவு-கோவில் வாசலில் நேசம் வேண்டும்-நாய் கூட நம் வாசலில் போ என்றாலும் நேசமாய் கிடக்குமே –அமரர்கள் கிடக்கிறார்கள்–கடைசியில் நின்று–அடியார்க்கு அடியார்-அடியானாக நின்று–எட்டி பார்ப்பான்-முதல் கடாஷம் நம் மேல்–நித்யர் சூரிகள் இடை-நடுவில் சேர்ப்பான்–புடை நின்ற நீர் சமுத்ரம் நான்கு பக்கம் சூழ்ந்து –உன் திரு அடி பெருமை சொல்லி முடிக்க முடியாது

அவை இவர் என்று இல்லை அரவு அனையான் பாதம்

எவர் வணங்கி ஏத்தார் எண்ணில் –பவரும்

செழும் கதிரோன் ஒண் மலரோன் கண் நுதலோன் அன்றே ?

தொழும் தகையார் நாளும் தொடர்ந்து –12

அக்ரூரர் போல் விழுந்து புரள வேண்டும்–வேட்க்க படாமல்- முப்பத்து முக் கோடி தேவரும் சேவிக்க ஆதித்யன் -செழும் கதிரோன்..-பிரம தேவன் ஒண் மலரோன் கண் நுதலோன் சிவன் –நாளும் தொடர்ந்து நித்யம்-பின் சென்று சேவித்து போக -தேவ தேவன்-அனைவரும்-சர்வ சேவியன்–

தொடர் எடுத்த மால் யானை சூழ் கயம் புக்குஅஞ்சி

படர் எடுத்த பைம் கமலம் கொண்டு –அன்று இடர் அடுக்க

ஆழியான் பாதம் பணிந்து அன்றே ? வானவர் கோன்

பாழி தான் எய்திற்று பண்டு –13

சேவித்து பரம பதம் கிட்டும்-விரோதி போக்கி சேர்த்து கொள்வான்–தொடர் எடுத்த -சங்கிலி கட்டி இருந்தாலும்-கயம் =பொய்கை புக்கு -படர் =இதழ் -பிராரப்தம் இருக்கு அனுபவித்து வா என்றுசொல்லாமல் அதையும் கழித்து பரம பதம் கொடுத்தான் -முதலை மட்டும் போக்க வில்லை –

பண்டிப் பெரும் பதியை யாக்கி பழி பாவம்

கொண்டு இங்கு வாழ்வாரைக் கூறாதே –ஏன் திசையும்

பேர்த்த கரம் நான்குடையான் பேர் ஓதிப் பேதைகாள்

தீர்த்த கரராமின் திரிந்து –14

பண்டி =பெரும் வயிறே -திரு ஆராதனம் செய்து கொண்டு–இதையே பெரிய திரு பதியாக ஆக்கி கொண்டு –அந்தர்யாமி ஆயிடுத்தா சாப்பிட்டாச்சா -வைதிக வார்த்தை–திரு அரங்கத்துக்கு ஒரு பிடி -சொல்லி கொண்டாவது போட்டு கொள்ளாமல் உடம்புக்கு நல்லது -பழி பாவம் -இங்கு வாழ்வார் –அங்கு வாழ எண்ணம் இன்றி –வயிறை i உபாசனம் பண்ணி கொண்டு–அவனை ச்தியாமல் கூறாதே -அஷ்ட புஜன் -நான்கு புஜம் கொண்டவன்–தீர்த்தகரர்–பரம பவித்ரம் உடையவர் ஆவோம் –அவனையே பாடி சேவித்து -பாகவதர்கள் திரு அடி தீர்த்தமே கங்கை போல் பவித்ரம் —நா கொண்டு மானிடம் பாடேன் –துணிவு உடைய நாபுலவன் திரு மழிசை–ஹஸ்த கிரி மேல் ஸ்ரீ இருக்கிறதே வைத்த மா நிதி —

திரிந்தது வெம் சமத்து தேர் கடவி அன்று

பிரிந்தது சீதையை மான் பின் போய் –புரிந்ததுவும்

கண் பள்ளி கொள்ள அழகியதே ! நாகத்தின்

தன்ண் பள்ளி கொள்வான் தனக்கு –15

சேஷ சயனம்-இருக்காமல்-வெம் சமத்து தேர் கடவி திரிந்ததும்–பிராட்டி கூட கூசி பிடிக்கும் மெல் அடியால்-அன்று மானை பிடிக்க போய் பிராட்டி பிரிந்ததும்–மனிசர்க்காய் படாததன பட்டு -கண் பள்ளி -தரையிலே பள்ளி கொண்டு–ரிஷ்ய முக மலையில்–

தனக்கு அடிமை பட்டது தான் அறியானேலும்

மனத்தடைய வைப்பதாம் மாலை –வனத்திடரை

ஏரியாம் வண்ணம் இயற்றும் இது அல்லால்

மாரி யார் பெய்கிற்ப்பார் மற்று ?-16

எம்பெருமானுக்கு அடிமை சொரூப ஞானம் இன்றி–சகா அஹம்-ஞானி ஆத்மா தான் நான் -சோஹம்-தா சேர்த்து தாசோஹம்-நித்ய தாஸ்யன் ஆத்மதாச்யம் ஆட் பட்டவன் அவன் ஸ்வாமி என்கிற ஞானம் வேண்டும் –ஞானம் இன்றி த்யானம் பண்ண பண்ண ஞானம் வந்து விடும்–மழை பொழிய வேண்டியது அவன் பொறுப்பு விதைப்பது நம் பொறுப்பு வளர்த்து கொடுப்பது அவன் பொறுப்பு -லோக யாத்ரை இருவரும் சேர்த்து நடத்தி போக -பக்தி செய்ய வேண்டியது நம் பொறுப்பு -ஞானம் கொடுப்பது அவன் பொறுப்பு -ஏரி வெட்ட வேண்டுவது நம் பொறுப்பு–மழை பொழிய வைப்பது அவன் பொறுப்பு ..–பக்தி இருந்தால் ஞானம் கொடுப்பான்-வைராக்யமும்தானே தேடிவரும்

மற்று யார் இயலாவார்?

வானவர் கோன் மா மலரோன்
சுற்றும் வணங்கும் தொழிலானை –ஒற்றைப்
பிறை இருந்த செம் சடையான் பின் சென்று மாலைக்
குறை இரந்து தான் முடித்தான் கொண்டு –17

காக்கும் சக்தி அவனுக்கு தானே –இந்த்ரன் பிரமன் சிவன் இவர்கள் குறைகளையும் தீர்த்து கொடுக்கும் அவன் ஒருவன் தானே –

கொண்டது உலகம் குறள் உருவாய் கோள் அரியாய்

ஒண் திறலோன் மார்வத்து உகிர்வைத்து –உண்டதுவும்

தான் கடந்த வே ழ் உலகே தாமரைக் கண் மால் ஒரு நாள்

வான்கடந்தான் செய்தவழக்கு –18

மண்ணை கேட்டு உலகம் அனைத்தையும் கொண்டான் -குறள் உருவாய் -பரசு ராமன் கோடரி-இவனோ நகத்தை வைத்து-கீற கூட வேண்டாம் வைத்தால் போதும்- தான் அளந்த உலகத்தை உண்டான் அளந்து சாப்பிட்டான் இரண்டு அடிக்கு அகப் பட்டதை—நம் கண்ணன் அப்படி தான் செய்வான் கோவர்த்தனம் பிடித்ததும் பெரிசு இல்லை கோபிமார்களுக்கு

வழக்கு அன்று கண்டாய் வலி சகடம் செற்றாய்

வழக்கு என்று நீ மதிக்க வேண்டா –குழக் கன்று

தீ விளவின் காய்க்கு எறிந்த தீமை திருமாலே !

பார் விளங்கச் செய்தாய் பழி –19

தூங்காமல் சகடம் உதைத்தாய் கால்நோவாதா யசோதை கேட்க்க -விளாம் பழம் எறிந்தாயே கை வலிக்க வில்லையா –

பழி பாவம் கை அகற்றி பல் காலும் நின்னை

வழி வாழ்வார் வாழ்வாராம் மாதோ –வழுவின்றி

நாரணன் தன் நாமங்கள் நன்கு உணர்ந்து நன்கேத்தும்

காரணங்கள் தாம் உடையார் தாம் –20

திரு நாம சங்கீர்த்தனம் பண்ணினால் பழி பாவம் தானே நீங்கும்–பாகவதர்களுக்கு பிராய சித்தம் வேற இல்லை சித்தம் சுத்தி ஆகும் -வாசனையால் வந்த தோஷம் போகும் -திரு நாம மகிமை–பாவம் பண்ணாத சுத்த சித்தம் வரும்–இதே ஜன்மாவில்-போதரே என்று சொல்லி புந்தியில் புகுந்து தன் பால் ஆதாரம் பெருக வைத்த அழகனூர் அரங்கன் -அவனுடைய கருணை-சத் சங்கம்-ஆச்சர்ய கடாஷம்- திரு மந்த்ரம் -படி படியாக கிட்டும்

————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் திரு அடிகளே சரணம் ..
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் ..

Posted in Acharyarkall, இரண்டாம் திருவந்தாதி, Boothath Aazlvaar, Prabandha Amudhu, Tamizl | Leave a Comment »

திரு நறையூர் அனுபவம்-பெரிய திரு மொழி-6-6- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 14, 2011

அம்பரமும் பெரு நிலனும் திசைகள் எட்டும்
அலை கடலும் குல வரையும் உண்ட கண்டன்
கொம்பமரும் வட மரத்தின் இலை மேல் பள்ளி
கூடினான் திரு அடியே கூட கிற்ப்பீர்
வம்பவிழும் செண்பகத்தின் வாசம் உண்டு
மணி வண்டு வகுளத்தின் மலர் வைகு
செம்பியன் கோச் செங்கணான் சேர்ந்த கோயில்
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே –6-6-1–

யசோதை இடம் கட்டு பட்டான்-நம் இடமும் கட்டு படுவானா -நமக்கும் கார்யம் செய்வானா –
சோழன் அரசனுக்கு வாள் கொடுக்க -திரு வேம்கடம் உடையவன் சங்கு சக்கரம் கொடுத்தது போல்–
திரு உள்ளத்துக்கு உபதேசம் இதிலும் —
அனைத்தையும் உண்ட கண்டன் –ஆல் இலை தளிரில் சயனித்தான் -வட பத்ர சாயி–
அவன் திரு அடியே கூட ஆசை படுபவர்கள்-திரு நறையூர் -பரிமளம் கொண்ட செண்பகம் –
வாசம் உண்டு-வகுளம் மகிழம் பூ மலர் மேல் சயனிக்க –விஷயாந்தர அனுபவம்-செண்பக பூ வாசம்–
மகிழம் பூ நறையூர் நம்பி–விஷயாந்தர ரசம் மாற்றி அவனது திரு அடி சேர வேண்டும்–
காவலில் புலனை வைத்து -கட்டு காவல் வைத்து /இல்லாத புலன்-இரண்டும்-திரு நாம வைபவம்-நம்பி திரு அடி பலத்தால் கிட்டும்-
விஷயாந்தர ரசத்தில் மூழ்கி இருந்தாலும்..-சோழ அரசன் சேர்ந்த கோயில் —
மஞ்சார -எஞ்சாமல் வயிர் அடக்கி–ஆல் இலை சயனம்-
அரசனுக்கு உதவினது -எல்லாம் ஓன்று தான் ஆழ்வாருக்கு திரு நறையூர் சம்பந்தம் என்பதால்–

—————————————————-

கொழும் கயலாய் நெடு வெள்ளம் கொண்ட காலம்
குலவரையின் மீதோடி அண்டத்தப்பால்
எழுந்து இனிது விளையாடும் ஈசன் எந்தை
இணை அடிக் கீழ் இனிது இருப்பீர் ! இனவண்டாலும்
உழும் செருவில் மணி கொணர்ந்து கரை மேல் சிந்தி
உலகெல்லாம் சந்தனமும் அகிலும் கொள்ள
செழும் பொன்னி வளம் கொடுக்கும் சோழன் சேர்ந்த
திரு நறையூர் மணிமாடம் சேர்மின்களே -6-6-2–

கொளுத்து கிடக்கும் மத்ஸ்ய உருவம் –பிரளய சமுத்ரம் தாண்டி-குல பர்வதம் மீது ஓடி-எழுந்து இனிது விளையாடும் —
இணை அடிகீழ் -பள்ளி கட்டில் கீழ் ஆண்டாளும்–கால் கீழ் வாழ்ச்சி–இனிது இருப்பீர் –வெளியில் வர வர பயம் மிகும்–
வண்டு ஆலும் நர்த்தனம்—ரத்னம் சந்தன அகில் கட்டை காவேரி கொண்டு கொட்ட —
மட்சய மூர்த்தி வர்த்திக்கும் இடமும் திரு நறையூர்–

———————————–

பவ்வ நீர் உடை ஆடையாகச் சுற்றிப்
பார்கலாம் திருவடியாப் பவளம் மெய்யா
செவ்வி மா திர மெட்டும் தோளா அண்டம்
திரு முடியா நின்றான் பால் செல்லகிர்பீர்
கவ்வை மா களிறு உந்தி விண்ணி ஏற்ற
கழல் மன்னர் மணி முடி மேல் காகமேற
தெய்வ வாள் வலம் கொண்ட சோழன் சேர்ந்த
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே -6-6-3–

சமுத்திர நீர் ஆடை–ஜகம் திரு அடி தாமரை- காற்று திரு மேனி–எட்டு திசைகளும் தோள்–
அண்டம் திரு முடி -நின்றான் -விஸ்வ ரூபம் கண்டான் அர்ஜுனன்–திவ்ய சஷுஸ் கொடுத்து –
பயந்து பழைய திரு மேனி சேவிக்க கேட்டான் வீர கழல் மன்னர் மணி முடி கீழே விழ காக்கை ஏற –
தெய்வ வாள் கொடுக்க பெற்று உய்ந்த சோழன் சேர்ந்த திரு நறையூர் சேர்மின்களே என்கிறார்
ஜகத் ஆகாரம் அனுபவிகிறார் இதில்–

———————————————-

பைம் கண் ஆள் அரி வுருவாய் வெருவ நோக்கிப்
பருவரைத் தோள் இரணியனைப் பற்றி வாங்கி
அம கை வாள் உகிர் நுதியால் அவனதாகம்
அம குருதி பொ ங்குவித்தான் அடிக் கீழ் நிறப்பீர்!
வெம் கண் மா களிறு உந்தி விண்ணி யேற்ற
விறல் மன்னர் திறல் அழிய வெம்மா வுய்த்த
செம் கணான் கோச் சோழன் சேர்ந்த கோயில்
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே 6-6-4-
பசுமையான கண்-வெம் கண் மா களிறு- செம் கணான் -கோ சோழன்-
அவன் திரு கண்கள் எப்பொழுதும் அனுக்ரகம் பொழியும் -அரி உருவாய் இருந்தாலும் கோபம் ஏறிட்டு கொண்டு–
அடியார் அபச்சாரம் பொறாமையால் –வரத்தினில் சிரத்தை வைத்து–
வியாப்த்தி சொன்னதும் நிருசிம்கனை அனுபவித்து அடுத்து திரு விக்ரமனை அனுபவிகிறார்–

——————————————–

அன்று உலகம் மூன்றினையும் அளந்து வேறோர்
அரி வுருவாய் இரணியனதாகம் கீண்டு
வென்றவனை விண் ணுலகில் செல வுய்த்தாற்கு
விருந்தாவீர் !மேல் எழுந்து விலங்கல் பாய்ந்து
பொன் சிதறி மணி கொணர்ந்து கரை மேல் சிந்திப்
புலம் பரந்து நிலம் பறக்கும் பொன்னி நாடன்
தென் தமிழன் வட புலக் கோன் சோழன் சேர்ந்த
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே 6-6-5–

மூன்று உலகும் அளக்க மூன்றாவது திரு அடி எங்கு வைத்தான் -தெரியாது-வேதாந்தமே தெரியாது–
அவன் ஒருவனுக்கே தெரியும்–ஈர் அடியால் அளந்து முடித்தான்–
அத்வதீயம் ஓர் அரி உருவாய்–சேராதது சேர்த்த-பாலும் சக்கரையும் போல்-வரத்துக்கு தக்க படி எடுத்த உருவம்–
நிலம் பரக்கும் பொன்னி–பொன் சிதறி-

———————————————

தன்னாலே தன்னுருவம் பயந்த தானாய்த்
தயம் கொளி சேர் மூவுலகும் தானாய் வானாய்
தன்னாலே தன்னுருவின் மூர்த்தி மூன்றாய்த்
தானாயன் ஆயினான் சரண் என்று உய்வீர் !
மின்னொடு வேலேந்து விளைந்த வேளை
விண் ஏறத் தனி வேல் உய்த்து உலகம் ஆண்ட
தென்னாடன் குட கொங்கன் சோழன் சேர்ந்த
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே -6-6-6–

அடுத்து நாராயணா அனுபவம்–இச்சா மாத்ரத்தாலே –
சொரூபம் ரூபம் எல்லாம் இவனுக்கு ஆதீனம்-
தன்னாலே தன் உருவம் பயந்த தானாய்–குட நாடு-மேற்கு மலையாள நாடு–

——————————————–

முலைத் தடத்த நஞ்சுண்டு துஞ்சப் பேய்ச்சி
முது துவரைக் குலபதியாக் காலிப் பின்னே
இலைத் தடத்த குழல் லூதி ஆயர் மாதர்
இனவளை கொண்டான் அடிக் கீழ் எய்த கிற்பீர் !
மலைத் தடத்த மணி கொணர்ந்து வையம் உய்ய
வளம் கொடுக்கும் வரு புனலம் பொன்னி நாடன்
சிலைத் தடக் கைக் குலச் சோழன் சேர்ந்த கோயில்
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே 6-6-7–

அந்த நாராயணனே கிருஷ்ணன்-சேஷ்டி தங்கள் அனுபவிக்கிறார் –
பேய்ச்சி துஞ்ச முலை தடத்த நஞ்சை உண்டு–முது -பழைய துவாரகை–
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்ப்பு உவத்தி–காலி பின்னே-இலையால் செய்த குழல்–
மாதர் வளை கொண்டான்-கூரை பணியாய் ஆண்டாள்–ஒரு கூரையை எழுவர் உடைப்போம்-கை கூப்பி –
இரு கையால்-தண்டம் போல் விழுந்து -சேவித்து-தோழியும் நாமும் தொழுதோம்–
வையம் உய்ய வளம் கொடுக்கும் பொன்னி-

————————————————
முருக்கிலங்கு கனித் துவர் வாய்ப் பின்னை கேள்வன்
மண்னெல்லாம் முன் அவியச் சென்று வென்றிச்
செருக் களத்து திறல் அழிய செற்ற வேந்தன்
சிரம் துணிந்தான் திருவடி நும் சென்னி வைப்பீர் !
இருக்கிலங்கு திரு மொழி வாய் எண் தோள் ஈசற்கு
எழில் மாடம் எழுபது செய்து உலகம் ஆண்ட
திருக் குலத்து வளச் சோழன் சேர்ந்த கோயில்
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே -6-6-8–

அந்த கண்ணனே நப்பின்னை பிராட்டி –கோவை வாயாள் பொருட்டு–கொம்புக்காகா ஏழு கொம்பில் குதித்தான் —
ராமன் ராவணனின் சிரம் துணித்தான்–சீதை பொருட்டு–மன் எல்லாம் ஷத்ரியர்களை முடித்த நம்பி மூத்த பிரான்–
எழுபது மாடம் செய்தானாம் சோழன் ஈசனுக்கு –சிவா பக்தன் முதலில் –பின் விஷ்ணு பக்தன் ஆனான்-
திரு குலம்- விஷ்ணு பக்தன் ஆனதும்–மோஷம் ஜனார்த்தனன் –சகல பல பிரதன்–

—————————————————

தாராளன் தன் னரங்க வாளன் பூ மேல்
தனி யாளன் முனி யாளர் ஏத்த நின்ற
பேராளன் ஆயிரம் பேர் உடைய வாளன்
பின்னைக்கு மணவாளன் பெருமை கேட்பீர் !
பாராளர் இவர் இவர் என்று அழுந்தை ஏற்ற
படை மன்னர் உடல் துணியப் பரி மா வுய்த்த
தேராளன் கோச் சோழன் சேர்ந்த கோயில்
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே 6-6-9–

ஒரே பாசுரத்தால் எல்லா சரித்ரம்–கங்குலும் பகலும் பதிகத்திலும் இது போல் -பஞ்ச பிரகாரம்-
கடல் வண்ணா கட்கிலி காகுத்தா கண்ணனே போலே–
முனியாளன் ஏத்த நின்ற பேராளன்-ஸ்ரீராப்தி-பின்னைக்கு மணவாளன்-விபவம்
ஆயிரம் பேர் உடைய ஆலன்-அந்தர்யாமி-பூ மேல் தனி யாளன் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன்-
கிருஷ்ணன் ஒருவனையே என்றும் வியாக்யானம் -திரு அழுந்தை-

————————————-

செம்மொழி வாய் நால் வேத வாணர் வாழும்
திரு நறையூர் மணி மாடச் செம் கண் மாலை
பொய்ம் மொழி யொன்று இல்லாத மெய்ம்மை யாளன்
புல மங்கை குல வேந்தன் புலமை யாரந்த
அம் மொழி வாய்க் கலி கன்றி இன்பப் பாடல்
பாடுவார் வியன் வுலகில் நமனார் பாடி
வெம் மொழி கேட்டு அஞ்சாதே மெய்ம்மை சொல்லில்
விண்ணவர்க்கு விருந்தாகும் பெரும் தக்கோரே 6-6-10-

யதார்த்தம் சொல்லக் கூடிய செம் மொழி-சத்யம் பேசு பிரியம் பேசு–மெய்யே பேசும் திரு மங்கை ஆழ்வார் –
இன்ப பாடல்–பாடினால் நமன் தமரால் ஆராய பட மாட்டார் –
சொல்லி விண்ணவர்க்கு விருந்தாகும் –உயர்ந்த ஸ்தானம்–
ஸ்ரீ பாதம் விளக்குவார்களாம் நித்ய சூரிகள்–

——————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Posted in Acharyarkall, திருமங்கை ஆழ்வார், பெரிய திரு மொழி, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, Prabandha Amudhu, Tamizl, Thirumangai Aazlvaar | Leave a Comment »

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த விஜயம்-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 12, 2011

பர தெய்வம் -வல்லப தேவன் -பொற் கிளி -கூடல் அழகர் சேவை சாதிக்க கருட வாகனத்தில் –
திரு பல்லாண்டு அருளினார் அறிவோம் -எப்படி ஸ்தாபித்தார் என்பதை பார்க்க கூடி இருக்கிறோம்..-

வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிளி அறுத்தான்..ஆனி சுவாதி விடை ஆற்று உத்சவத்தில் பார்ப்போம்..
ஐந்து நாளாக பார்க்க இருக்கிறோம்.

.காரண வஸ்துவை தியானம் பண்ணு..வேதம் சொல்ல -சத்து தான் ஜகத் காரணம் -ஆத்மா தான் .என்று விரித்து பின்பு -.
ப்ரஹ்மம் பெரிசு தான் காரணம் –பெரியது–தன்னை அண்டியவர்களை பெரியவராக ஆக்குவதால் ப்ரஹ்மம் என்று பெயர்..
இந்த்ரனே/சிவனே/ஹிரண்ய கற்பன்/நாராயணனன் என்றும் சொல்லும் வேதம்..–
சூர்ய பக்தன் 7 ஜன்மம் -இருந்தால் சூர்யன் அனுக்ரகத்தால் ருத்ர பக்தன் ஆகிறான்
அவனும் 7 ஜன்மம் இருந்தால் ருத்ரன் அனுக்ரகத்தால் விஷ்ணு பக்தனாக ஆகிறான் —
ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் பிறந்தும் மறந்து இருக்கிறார்கள் -திரும்ப வர ஸ்ரீபெரிய ஆழ்வார் அருளி செய்தது–

சொன்னால் விரோதம் இது ஆகிலும் சொல்வன் கேண்மினோ -தேவதாந்திர பஜனம்–கூடாது —
பரன் திறம் அன்றி தெய்வம் மற்று இல்லை..–விஷ்ணு பரத்வம் ஒத்து கொள்பவர்கள் ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்..
வேத புருஷன் ஸ்தாபித்த விஷயம் இது முதலில்..பண்டை நான் மறையும் -தொன்மையான வேதங்கள்–அநாதி —
வேள்வியும் -யாக பலன் கொடுப்பவனும்–கேள்வி பதங்களும் -இலக்கணமும் யாப்பு -எழுத்து பதம் வாக்கியம்-அவனே–
நர்த்தனம் பண்ண உடுக்கை சப்தம் குறிக்க படுபவன் ஸ்ரீமன் நாராயணன் -பதங்களின் பொருள்களும் அவனே–

ஆதி ஓம்காரம்-அந்த பிரணவம் அ காரத்தில் சேர –அந்த அ காரத்தாலே சொல்ல படும் வாச்யன் அவன் ..
வேதம் பெற்றவர் அடுத்து பேச -பிரம்மா–புராணம் கல்பித்தார்–ரஜோ தமோ சத்யம் குணம் 6 புராணங்கள் ..18 மொத்தம் —
இடை செருகல் பல பல 108 வரை வளர்த்தார்கள் ..
சத்வ குணத்தோடு பேசியதை உண்மை என்று சத்வ குணத்தோடு பேசிய புராணத்தில் வைத்தார்..–
அவர் பிள்ளை சங்கரனார் -சிறந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் அவர்..கபாலியாக -பார்வதி தேவி உடன் பல சொல்லி-
ராம நாதன்-ராமனை நாதனாக கொண்டவர்-அவன் வணங்கினதாக புரளி–ச்வாயம்புவ மனு-மனு ஸ்மிர்த்தி -சொல்லும்

இதிகாச புராணங்களின் காலம்-பிரகலாதன் -அசுரர் கோஷ்டியில் இருந்தும் -கிருஷ்ணா பக்தி மாறாமல் எங்கும் உளன் கண்ணன் —
மக ரிஷிகள்-ஸ்ரீ வால்மீகி-ஸ்ரீ ராமாயணம்-விஷ்ணு சனாதனன் –
ஸ்ரீ பராசரர் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்–ஸ்ரீ புராண ரத்னம்-ஸ்ரீ பாராசர்யர் வியாசர்-
சத்யம் சத்யம் சத்யம் ஸ்ரீ கேசவனை விட வேற தெய்வம் இல்லை–ஸ்ரீ ப்ரஹ்மம சூத்திரம்-ஸ்ரீமத் பாகவதம்

ஸ்ரீ ப்ருகு மக ரிஷி-பரிட்ஷை பண்ணி அறுதி இட்டு காட்டினார்..மயக்கமும் துயக்கமும் மாறாமல் இருந்ததால் ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் தோன்ற —
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -ஆச்சார்யர்கள் பலரும் -தேசிகர் பலரும் ஸ்தாபிக்க -சிவ வாக்யர் பெயர் -ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் ஆனார் பின்பு —
உடன் சாக்கியம் கற்றோம் செம் கண் கரியானை சேர்ந்து –தர்க்க சமணரும்-
அவன் பாக்கியம் பண்ணி ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வாரை கொண்டானாம் –
அறியார் சமணர் அயர்ந்தார் புத்தர் சிறியார் சிவப்பட்டார்–சமணர் சப்த பங்கி வாதம்-எல்லாம் சர்வ சூன்ய வாதம் புத்தர் —
பாக்யத்தால் செம் கண் கரியானை சேர்ந்து-உள்ளம் கை கொணர்ந்த நாயனார் ஸ்ரீ கோவிந்த பட்டர்–ஸ்ரீ திரு மலை நம்பியால் –
ஸ்ரீ எம்பார்-மகா புருஷ நிர்ணயம்-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் தத்வ சாரம்
ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள்..–தாத்பர்ய சந்திரிகை
ஸ்ரீ சங்கரர் ஸ்ரீ மாதவரும் ஸ்ரீமன் நாராயணனே பர தெய்வம் என்ற கொள்கை கொண்டவர்-
ஸ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம்..ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம்-.ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம சூத்திரம் வியாக்யானம் பார்த்தாலே தெரியும்–
கொள்கை வேறு மதம் வேறு–அனைவரும் ஒரே மதம் சமயம் -எப்படி பட்டவர் எப்படி அடைவது என்பதில் தான் வாசி
ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் .ஸ்ரீ நாராயணன் தான் -.ஸ்ரீ நாராயண ஸ்மிர்த்தி வாயால் நாராயணா சொல்வார் இன்றும்–

ஸ்ரீ கண்ட பாஷ்யம் 400 வருஷம் முன்பு -அப்பைய தீஷிதர் வியாக்யானம் கொள்கை மட்டும் இருந்த சந்தேகம் சமயம் மாறுதலாக தோன்றியது..–
மாறுபட ஆரம்பித்தார்கள் ஊர்த்த புண்டரம் தான் முன்பு தரித்து இருந்தார்கள் திர்யக் குன்றம் மாற்றி கொண்டார்கள்–
ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்தோத்ரம் எழுதி ஸ்ரீ ராமானுஜர் சித்தாந்தம் ஒத்து கொண்டார் .ஸ்ரீ அப்பைய தீஷிதரும்..
ஸ்ரீ லலிதா சகரநாமம் சங்கரர் அருளியது இல்லை..முன்னோடி கை விளக்கு .ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் அருளியது–
திரு மாலே பர தெய்வம்–கீதையிலும் அந்ய தேவதை 7 -20ஸ்லோஹம்–27 ஸ்லோஹம் வரை பிரகிருதி உடன் கூடி இருப்பதால்-
முக் குணம் சேர்க்கை -ஆசை ஏற்பட -ஞானம் தொலைந்து -கண்ணை மறைக்க -பிரபத்யந்தே அந்ய தேவதை-
அதற்க்கு தக்க வேஷம் கொண்டு நியமம் கொண்டு–
சரீர பூதம் என்பதால் இவர்களை ஸ்ரைதையாக ஆஸ்ரிப்பவர்களின் ஸ்ரத்தையை வளர்த்து விடுவேன்–
லோகோ பின்ன ருசி என்பதால் -என்கிறான் .ஸ்ரீ கண்ணன் —

அவர் அவர் தமது தமது அறிவு அறிவு வகை வகை –அவர் அவர் இறையவர் என அடி அடைந்தனர்
அவரவர் இறையவர் குறை இலர் -கேட்க்கும் பலத்தை கொடுக்ககுறை இல்லாதவர் –
இறையவர் -.ஸ்ரீ திருமால்-அவர் அவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே —
நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும்–பந்தலில் கொடி ஏற்றும் போல்– 96 திரு விருத்தம் ஸ்ரீ ஆழ்வார்-
ஒன்றும் தேவும் பதிக்க சுருக்கம்-வணங்கும் துறைகள் பல பல ஆக்கி மதி விகற்பால்–பிணங்கும் சமயங்கள் பல பல ஆக்கி —
அணங்கும் பல பல ஆக்கி -உன் மூர்த்தி பரத்தி வைத்தாய் இணங்கும்… நின் கண் வேட்கை எழுவிப்பனே —
ஆராதனம் அவனை வந்து அடையும் பலனும் இவனே அந்தர் ஆத்மா வாக இருந்து கொடுக்கிறான் –

ஸ்ரீ பெரிய நம்பி உடலைவிட்டு ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் தர்சனம் இழந்தார் தார்சனம் காக்க —
பர ப்ரஹ்ம சப்த வாக்கியம்/ஜகத் காரணன்/ அந்தர்யாமி ரஷகன்/ மயக்கம் நீக்கி –
ஸ்ரீ புத்தூர் சுவாமி அருளிய புஸ்தகம் துணையாக பார்ப்போம்..
ஸ்ரீ முகில் வண்ணன் ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தர் மனத்தே கோவில் கொண்டான் ..
ஆகாசம் நீர் கடலில் சேருவது போல் கேசவம் பதிதம் கச்சதி–
ப்ரஹ்மம் -சத்யம் ஞானம் அனந்தம்-வேதம்-சீஷ ஆனந்த ப்ருகி வல்லி நாராயண அனுவாகம் தைத்ரிய உபநிஷத் —
ஆனந்த மயம் ப்ரஹ்மம்–சத்யம் ஞான அனந்த ஸ்வரூபம் அழிவு இல்லை ஞானத்துடன் அளவிட முடியாது ..
கால தேச வஸ்து அபரிசின்னம் –லஷணம்– நித்யம் விபும் எங்கும் பரந்து சர்வ கதம் உள் புகுந்து ஸூஷ்மமாய் இருக்கும் —
சிறு மா மனிசர் மூர்த்தியாலும் வயசாலும் சிறுமை கீர்த்தியாலும் பெருமையிலும் மா மனிசர் போல் —
நித்யா நித்யானாம் –ஸ்வரூப நிருபக தர்மம் நிரூபித்த பின் விசேஷணம் பல -நிரூபித ஸ்வரூப விசேஷண-
விபும் ப்ருஹதி -பெரியவனாய் இருந்து அண்டியவரை பெரியவனாய் ஆக்கும் பரம சாம்யம் –

அமலன் ஆதி பிரான் -தோஷ ரகிதன் மட்டும் இல்லை ஆச்ரயிதவர் தோஷம் போக்குபவன் ..
பிணங்கு சமயம்-வணங்கும் துறைகள் பல பல மதி விகற்ப்பால்-நிரஸ்த நிகில தோஷன்–ஒழிக்க பட்ட ஓன்று விடாத தோஷம்-
அனவதிக அதிசய அசந்கேய அளவு இறந்த ஆச்சர்யமான எண்ண முடியாத கல்யாண குணங்கள் கொண்ட ஸ்ரீ புருஷோத்தமன் –
ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம் — உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் அவன்..ஸ்ரீ புண்டரீகாட்ஷன் தான் ஸ்ரீ புருஷோத்தமன்-
சகஸ்ர சீர்ஷா புருஷ –புருஷ ஏவதம் சர்வம்–நாராயண வித்மகி வாசு தேவாயா தீமகி தன்னோ விஷ்ணு ஸ்ரீ புருஷோத்தமன் —
புரு -வாரி வழங்குபவன் ஸ்ரீ புருஷோத்தமன்–தன் அடியாருக்கு தான் தாழ்த்தி கொண்டு வழங்கும்–

ஸ்ரீ ராமோ விக்ரகவான் தர்ம -மங்களானாம் மங்கள -வேத அபகார குரு பாதக தைத்ய பீடாபதி–
ஸ்ரீ மத்ஸ்ய ஸ்ரீ ஹம்ச அவதாரம் எடுத்து மீட்டு கொடுத்து வியர்வையால் போக்கி இரந்து மீட்டு கொடுப்பவன் —
ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் – –மார்க்கண்டேயரும் கரியே–நக்க பிரானும் அருள் பெற்றான்..
நேர் செறிந்தான்-பாணனை ஈர் ஐநூறு தோள் துணித்தான் –அண்ட கோசம் 14 லோகமும் பிரளயத்தில் அழியும் –
நித்ய மண்டலம் மூன்று மடங்கு பெரியது -தஸ்மாத் பகவத் சப்தம் குணம் லேசம்-
நாரத பகவான் வால்மீகி பகவான் போல் -நிறைய பகவான் -ஒரு பகுதி குணம் இருந்தாலும்
ப்ரஹ்மம் என்று சொல்லும் சுக ப்ரஹ்மம் சொல்வது போல்–பர ப்ரஹ்மம் ஒருவனே —

நாராயண வல்லி-நாராயண பர ப்ரஹ்மா –தத்வம் நாராயண பர நாராயண பர ஜோதி ஆத்மா நாராயண பர –
நான்கு தடவை பர அடை மொழி சேர்த்து -மற்றவர் அபரர் என்று சொல்ல —
அந்தர் பகிஸ்த தத் சர்வம் –சர்வ வேதாந்த பிரத்ய நியாயம் -ஸ்ரீ நாராயணனை விட பர ப்ரஹ்மம் உண்டு சொல்ல பார்த்தார் அப்பைய தீஷிதர் —
நாராயண ஹ பர ப்ரஹ்மா சொல்லி இருந்தால் இந்த மயக்கம் வராது
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் இதனால் அவனே ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம் என்று ஸ்ரீ கீதா சாஸ்த்ரத்தில் அருளினார் ..
தத்வங்களில் மேம்பட்டவன் பர ப்ரஹ்மம்-அத்வைதம் ஹானி ஒன்றே -என்பதால் –
பர ஜோதி- விளக்கு ஞானம் -இரண்டு அர்த்தம் ஞானம் கொடுப்பவன்-வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு –
மலை மேல் சேவை- குன்றத்தில் விளக்கு–ஸ்ரீ வைகுண்டமே பர ஜோதி–சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒவ்வாது —
வெளி இருட்டு போக்கும்-ஒண் தாமரையாள் கேள்வனை ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -ஞானம் பர ஜோதி–
ஆத்மா நாராயண பர -பரமாத்மா நாராயணா ஒருவனே —

விரோசனன் இந்த்ரன் இருவரும் பிரம இடம் கேட்க கொப்பாரையில் பார்த்து தானே ஆத்மா விரோசனன்-
சரீரமே ஆத்மா சந்தேகம் இந்த்ரன் மீண்டும் சத்ய லோகம் -அன்னம் பிராணன் மனோ விஞ்ஞானம் ஆனந்த மயன் —
பரமாத்மா தான் அனைத்திலும் அளவிட முடியாமல் -கண்ணால் பார்ப்பதிலும் –
உள்ளும் புறமும் வியாபித்து நிற்கிற படியால் நாராயண சர்வ கதம்–தாரகன் நியாமகன் –புருஷோத்தமன் தான் சுவாமி–
ச விஷ்ணு ஆகதி- ப்ரஹ்ம தேவதா காண்டம்–பல பிரதத்வம் விஷ்ணு ஒருவனே –பவித்ரம் பர தாம பர ப்ரஹ்மம்
உன்னை காட்டு அர்ஜுனன் -கையில் பிடித்த சிறு வாய் கயிறும்-சேனா தூளி திரு குழலும் சாரத்திய வேஷத்துடன் —

சாமான்ய சப்தம் விசேஷ சப்தத்துடன் சேர்த்து-பர்யவசித்து -ஆக வேண்டும்..
சம்பு சிவா ருத்ர -சப்தம் நாராயண சப்தத்தில் பர்வசிக்கும் –நத்வ சந்த்ரிகை –
நார அயன நாராயண ..பாணினி சூத்திரம் ஒரு தேவதைக்கு தான் குறிக்கும்.–

நாராயணனே ஜகத் காரணம் இனி பார்ப்போம்….வைகுண்ட பரே லோகே –பாகவதர் பக்தை கி பாகவதை சக —
அடியார் குழாம் கூட பகல் ஓலக்கம் இருக்கிறான் -லிங்க புராண ஸ்லோஹம்–வாக்கு வீண் பிராய சித்தம் செய்ய இதை சொன்னார்கள் —
தைத்ரியம் உபநிஷத் -அறிய ஆசை யுடன் தெரிந்து கொள்ள -ப்ருகு -வருணன்-வார்த்தை–
எவன் இடத்தில் இருந்து பிறகின்றனவோ-எவனால் ரட்சிக்க படு கின்றனவோ -எவன் இடத்தில் அனைத்தும் சேருமோ-
எவனால் மோட்ஷம் பெறுமோ–மேல் ஒரு வியாபாரம் -அதுவே ப்ரஹ்மம்–அவைகள் ப்ரஹ்மம் இல்லை
மூன்றும் வெவ்வேற இல்லை மூன்றுமே ஒரே ப்ரஹ்மம்–முதாலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர் -ஒன்றே முதலாகும் மூன்றுக்கும் என்பர் —
தது ப்ரஹ்மேதி-அதுவே ப்ரஹ்மம் என்பதால்–சாந்தோக்ய உபநிஷத் –சத் வித்யா பிரகரணம் —
எந்த ஒன்றை அறிந்தால் அறியாதது எல்லாம் அறிந்து கொண்டாயோ-அனைத்தையும் பார்த்தது ஆகுமோ—
சத் காரணம்-சத்தை உபாதான காரணமாக கொண்டு இருந்தது -ப்ரஹ்ம சப்தமும் சத் சப்தமும் மகோ உபநிஷத் சொல்லும்–
குறிக்க படுபவன் நாராயணனே –அனைத்தையும் சிருஷ்டித்தான்

பிரம்மாவும் ஜீவாத்மா தான் பரம சிவனும் ஜீவாத்மா தான் பிறப்பு உடையவர்கள் இவர்கள் –
விஷ்ணு விச்வம் வஷட்காரா –அஷரம் பரமம் பிர்பும்-மேம் பட்டவன் -அவனே விச்வம்–விச்வம் உப ஜீவதி ரஷிக்கிறான் —
பதிம் விச்வச்ய ஆத்மேச்வரன்- இவனே அனைத்தைக்கும் ஈஸ்வரன் –தனக்கு ஈஸ்வரன் இல்லை
நாராயணன் –சிவன் அச்சுதன் -நடுவில் சிவன் -மங்களம் சுகம் கொடுக்கிறவன் சாஸ்வதம் சிவம் அசுத்தம் அவனையே குறிக்கும்
பஹுஸ்யாம் -பலவாக ஆக சங்கல்பித்து கொண்டான் – பிரணோ ஜாயதா மனசு இந்திரியம் – இவை படைக்க பட்ட பின்பு தான் —
பிரம சிவன் இந்த்ரன் பிரஜாபதி-நால்வரையும் சொல்லி -தேவர்கள் -ரஷிக்க பட்டு லயம்-உபநிஷத் ..

நீராய் நிலனாய் -சுடர்கள் இரண்டாய் சிவனாய் அயனாய் ஆழ்வார் –பஞ்ச பூதம் முதலில் படைத்து-பஞ்சீகரணம் பண்ணி
உருண்டை-அடுத்து பிரம -ஜீவாத்மா தேர்ந்து எடுத்து புகுத்தி இவனும் புகுந்து நியமனம் பண்ணி –அனைவரும் நாரயனனாலே –
எவன் இடத்தில் தோன்றுமோ தத்ரிய உபநிஷத் உடன் சேர்த்து -கொண்டு கூட்டு பொருள் கொள்ள வேண்டும்..
ப்ரஹ்மம் சொன்னதே இங்கு நாராயணம் -ஏதோ வா -பிரசித்தம் தெரிந்த சொல் என்பதால் வேதம் இப்படி சொன்னது–
மகோ உபநிஷத்தும் சங்கல்பித்து கொண்டு நெற்றில் வேர்வை -ஜலம்- சிருஷ்டித்து –
நான் முகன் நெற்றியில் இருந்து முக்கண்ணன் சூலம் கொண்டு தோன்றினான் —
மோட்ஷ பல விருத்தி பரியாய சப்தம்-முக்தி-ருத்ரன் வேற சிவன் வேறு சொல்ல முயன்றார் அப்பைய தீஷிதர் –ஒன்றே —
ஏகேகவை நாராயண ஆஸீத் ந பிரம ந ஈசா ந அப்பு-அவன் ஒருவனே இருக்க பிரம சிவன் தண்ணீர் ஏதும் இல்லை
ஐந்து பூதங்களும் கூட அவன் இடம் ஒட்டிக் கொண்டு இருக்கும் -ந சூர்யா ந சந்திர -ச ஏகாதி -தனியனாக ஆனந்த பட மாட்டான்-
அதனால் தான் சிருஷ்டி பஹுஸ்யாம்–விடாமல் வேதாந்தம் சொல்லும் -சேர்த்து பார்த்தால் அர்த்தம் புலப் படும்..சுபால உபநிஷத்–
நல்ல குழந்தை–பண்டித பாலன் போல் -ஆல் இல்லை பாலகன் தான் சுபாலன் அவனின் பெருமை பேசும்–ஆரம்பித்தில் எதுவுமே இல்லை

ந இக -திவ்யக தேவ ஏக நாராயண –தேவ சப்தமும் நாராயணனை குறிக்கும் –
ப்ரஹ்மம் /சத்/ தேவ /புருஷ பொது சொல்கள் –இவை எல்லாம் நாராயணனை குறிக்கும் —
தேவக நாராயணக –யார் சிருஷ்டித்து வேதம் உபதேசித்த தேவனோ அவனே நாராயணன்–
தாங்கி நியமித்து செய்து உரு மாற்றுகிரவன் -மாதா பிதா -கதி நாராயண சுபால உபநிஷத் —
தாதா கர்பத்தில் வைத்து தரிக்கிறான்-எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தேவர்கள்–நியமிக்கிறான்-
பீஷாத்மா – அக்னி இந்த்ரன் சூர்யன் -மிர்த்யு தேவதை பிரித்து நியமிக்கிறான்–
புறப்பாடு மேல் படி நவ கிரகங்கள் தலையில் வைத்து நம் பெருமாள்–

விகர்த்தா -மாற்றுவது அபசாரம் பண்ண வைப்பது -மாதா பிராதா பிராதா -மாத்ரு தேவோ பவ-
தெய்வம் பண்ணும் கார்யம் மாத பண்ணுகிறாள்-வாத்சல்யம் -கொண்டவன்–
பிதா நாராயணனன் ஹிதம் நடத்துவான் –தேவ தேவ சர்வம்-அர்ஜுனன் கிஷ்ணன் -தேவ சப்த நாராயணன் குறிக்கும்–
நக்க பிரானும் உய்ய கண்டது நாராயணன் அருளே –
நிவாசம் நாராயண இருப்பிடம் அனைவருக்கும் அர்ஜுன அனைவரையும் –
ஏறாளும் இறையோனும் திசை முகனும் திரு மகளும் கூறாளும் தனி உடம்பன் –
சமோஹம் சர்வ பூதோஷாம் –ஆழ்வார் பிராட்டிக்கு கொடுத்த இடத்திலா இவர்களுக்கும்
யோக நித்தரை-சம்கரித்து விட்டு யோக நித்தரை ரகு வம்சம் காளி தாசர்-
பிரமாவை நாபி கமலத்தில் படைத்து சிருஷ்டித்து என்கிறார் காளி தாசரும்-பரமசிவ பக்தர்- இவர்களை கொண்டு அவனே பண்ணுகிறான் —

பிரமச சத்ரஞ்ச -விசய சூத்திர ஓதனம் அன்னம்–மிற்துயு தஸ்ய ச உபசேசனம் –ஊருகாய் போல்–சம்கரிகிறான் —
தோன்றினார் -சொல்லும் பொழுதே அழிகிறார்-பிரம்மாவும் சிவனும் ஜீவாத்மா -பிறப்பித்து அழிகிறவரே திருமால் —
ஹவிர்பாவம் கொடுக்க கிருஷ்ணா யஜுர் வேத வாக்கியம்–வாங்கி கொள்ள ருத்ரன் வர –
மறுத்ததும் கொல்ல பயம் உறுத்த அவர்கள் அஸ்வினி தேவர் சரண்-அடைய காத்து கொடுத்தார் —
கோபமும் தாபமும் உண்டு பசியும் உண்டு தேவர் கொல்ல முடியாது சம்கர்தா சொலலாமா —
தான் பூட்டின நாணி தன கழுத்தை அறுத்து கொண்டு போகாத பொழுது தான் சிவன் அந்தர் ஆத்மா ஆவான் -ஈடு—

சிவன் துன்புறுத்த வர –இந்த்ரன் கரையான் பூச்சி இடம் ஒத்தாசை கேடு- வாய் வைத்து கடித்தால் ஜலம் நிரம்பும்–
கரையான் நாணை-தேவர் களை கொல்ல ஆரம்பித்ததும் விஷ்ணு சக்தி போக -நாணை அறுத்ததும் நுனி மேலே போக
கழுத்தை அறுத்து போக -இவர் தலை போனதும் அஸ்வினி தேவர் மருத்துவர் ஒட்டுவித்தார்கள் –
இவரே முடிகிறவர் சம்கரிக்கும் கடவுளாக இருக்க முடியாது–

பரி பாடல்-மாயோன் கொப்பூழ் மலர்ந்த தாமரை பூவின் உள் பிறந்தோன்-
சிவன் மட்டும் இருந்தான்-சொல்லும் வார்த்தை-.சுருதி லிங்க அடையாளம் வாக்கியம் –
சமாக்யா பெயர் பிர பலம் அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும்..வேதம் சொன்னதே -அடுத்தது லிங்கம்-அடையாளம்-
ஊகித்து அறிய வேண்டும்–சந்தேகத்துக்கு இடம் உண்டு – வாக்கியம்-அடுத்து ஸ்தானம்-பிரகரணம்-சமாக்யா -பெயர் –
இது கொண்டு அவன் சம்கர்தா கொள்ள கூடாது –உபக்கிரம அதிகரணம் -முதலில் சொன்ன வார்த்தை –
அவனுக்கு அவனுக்கு பின் சொன்னால் முதலில் சொன்ன நாராயணனை குறிக்கும்..
பசு கொண்டு யக்ஜம் பண்ணு-நாலு கால் பிராணி–புலி சிங்கம் இல்லை–அஜாபுத்ரம்பலி ஆட்டுக்குட்டி தான்-ஆடு அர்த்தம் சப்தம் பசு–

சிவ ஏவ கேவல -மங்களம் கொடுப்பவன்–இந்த்ரனை பார்த்து உபாசிக்க என்னையே -உனக்கு மேம்பட்டவன் இல்லை
விருதராசுரனை கொன்ற இந்த்ரனே -விஷம் குடித்த சிவன் போல்– அந்தர்யாமி என்று கொள்ள வேண்டும்-இதில் –
செலுத்துபவன் அவன் தான் –வேண்டாத கதைகள் பல -நரசிம்கன்-சரபம்-ருத்ரன் என்பர்-அபார கோபம் -கட்டு கதைகள்–
இளங்கோ அடிகள் கம்பரோ வள்ளுவரோ இதைப் பற்றி சொல்ல வில்லை–
மிருது மிருத்யு நரசிம்கன்-மிற்துயு பயம் முடிப்பவன் நரசிம்கன் –சர்வ சம்கார சமர்த்தன்-
நரசிம்கன் ருத்ரன் சரபம் அவதாரம் எடுத்து ஹிரண்யனை கொள்ள முயன்றதாம் -முடிய வில்லை–
விளக்கில் எரிய பட்ட விட்டில் பூச்சி போல் முடிந்தான் -அழல் சரபம் பிளந்த சிங்க வேள் குன்றம் —
அப்பைய தீஷிதர் இதை சொல்ல வில்லை–இவர்களே இட்டு கட்டி -பிராமண்யம் புதுசாக கற்ப்பித்து –
சிவன் மேல் பரம சிவன் என்பார்கள்–மூவரும்-மூன்று மதத்தவரும்- ஒத்து கொண்டவை தான் உபநிஷத்–

பரி பாடலும் கேள்வியில் நடு ஆகியும் -அந்தணர் அரு மறை பொருளே –ஐந்தலை .முருகன் பிறப்பு-
மண் மிசை புள் மிசை கொடியோனும் -பதராகி நின்ற திரு பரம் குன்றம்-தேவரும் காணா முருகன் -மூவரும் -பரிமேல் அழகர்-
நின்னை கண்டல்-பார்ப்பதற்கு என்பதை சேவிக்க என்று அர்த்தம் கொண்டு–பேரனை காண தாத்தா வந்தார் பரனே வந்து நின்ற பரம் குன்றம் —
பராசரர் விஷ்ணு புராணம்-மைத்ரேயர் -கேட்க -கோபத்தால் பிறந்த ருத்ரன் -அழ ஆரம்பிக்க -அழுத படியால் ருத்ரன் பெயர் -வைத்தார்–
லலாடம் -நெற்றியில் இருந்து பிரித்தார்–தேவர் ரிஷி போட்டி-ஹும்காரம்-ஸ்தம்பித்து விட வில் முறிய
அதிகம் மேனிரே விஷ்ணும் அறிந்து கொண்டார்கள் ஸ்ரீ ராமயாணம்–மகா விஷ்ணு ஜனார்தனால் கடாஷிக்க பட்டவன்
மோஷம் பெருகிறான் சத்வ குணம் கொண்டவன் ஆவான் –இதிகாசம் ரிஷிகள் அருளியதால் புராணம் விட சிறந்ததாக கொள்வார்கள்–

வால்மீகி வியாசர்-புராணமோ -கல்பம் பிரம்மா குணம் மாற மாற அக்னி சிவன் தாமச -ரஜோ தன பெருமை சத்வ ஹரி மகாத்மயம்–
சத்வ குணத்தாலே மோஷம் சித்திக்கும்..அரன் அதிகன் உலகு அளந்த ஹரி அதிகன் அதிகன் என்று பேசும் அறிவிலிகள் கம்பர்–
உலகு அளந்த அடை மொழியால் சிவனையும் சேர்த்து அளந்தான் —
அகத்தியர் ருத்ரர் பேச்சு வராக புராணம்-எது சத்வமோ அது தான் ஹரி எது ஹரியோ அதுவே பரம பதம் —
ரஜஸ் கலந்தால் -பிரம்மா சேர்ந்தது-வேதம் புறம்பான கர்மாவால் உபாசிக்க கீழ் கதி அடைவான் தாமச குணத்துடன் —
துர் கதி அடையாமல் இருக்க ஹரி கொள்ள வேண்டும்-ருத்ரன் அருளினார்–ர்லிங்க புராணமும் சத்வ குணம் சர்வாத்மா –
கோப சம்பவோ ருத்ரன் தமோ குணம்-பிரசாதத்தால் பிரம்மா ரஜஸ் குணம் ..–

பாத்ம புராணம்-தீலிபன் வசிஷ்டர் பேச்சு–ப்ருகு மக ரிஷி–மூவர் இடமும் போக –
ஆராதனம் இன்றி யோனி லிங்க சொரூபத்தாலே ஆராதிக்க படுவாய் சாபம்–
ஜலமோ அன்னமோ பிரசாதமாக வாங்கி மாட்டார்கள்-உபயோக படாது —
பிரமா ரஜோ–குணத்தால் அரசை பண்ண வில்லை கோவில் கட்டி பூஜை இல்லை சாபம்–
நக பர்யங்கே கமலா பதி இருக்க –மெல் அடி பிடிக்க யோக நித்தரை —
தன்யோஸ்மி-உதைத்ததும் பாகவத ஸ்ரீ பாதம் பட சயனித்தால் போல் இருக்க–
அபாரா சமுத்திர சாகரம் கடக்க பாகவத திரு அடி-பிரசாதம் வேண்டும் –ஸ்ரார்த்தம் பொழுது இன்றும் சொல்கிறோம்–
கல்யாண குண சாகரம் அமுத கடல் ச ஏவ பூஜா-பூஜிக்க பட இவன் ஒருவனே —
தொல்லை முதல் முனிவர் சொல் உரை தொகை நின்ற ஐயம் தொலைத்து இலையோ–

நாராயணன் ஹரி அனந்தன் பல பல வாக்யங்களால் கூற பட்டவனே பரம் பொருள் –
திரி புரம்-எரித்த கதை-விஷ்ணு அம்பில்–க்ரூரர் ருத்ரன்-அம்பை விட சொல்ல தேவர்கள்–
விடுவேன் வரம் வேண்டும் பசுக்களுக்கு அதிபதி பட்டம் வேண்டும்-பசுபதி–தானும் வரம் வாங்கி கொண்டவர்–
வில்லுக்கும் அம்புக்கும் பரம சிவனுக்கும் தேருக்கும் குதிரைக்கும் அந்தர் ஆத்மா இருந்ததால் தான் தூக்க முடிந்தது-
பெரியவர் -எண்ணம்- வர திரி புரம் எரித்தால் -சண்டை-விஷ்ணுவே பெரியவன்-முன்பு பார்த்தோம்-பிரமா தலை கிள்ளி கபாலி–
வேர்வையால் போக்கினான்–உலகு எழும் சுற்றி திரியும் பெரியோன் –இடர்கெடுத்த திரு வாளன் திரு அடியே அடை நெஞ்சே–
ஆலஹால விஷம்-ரிக்வேத மந்த்ரம்–மோகினி வடிவம்-கேசி-தானே குடித்தான் சிவன் என்ற பாத்ரம் கொண்டு குடித்தான் —
சாஸ்திர வாக்கியம்–பகவானே எனக்கும் பிரம்மாவுக்கும் கடவுள் சிவனே சொல்ல–
வரம் கேட்டு தாத்தா பேரன் இடம் கைலாச யாத்ரை போக –கள்வா எம்மையும் எழ உலகும் நின் உள்ளே தோற்றிய இறைவா —
அவதரிக்கும் காலத்தில் நீ வரம் கேட்க்க வேண்டும் என்ற வரம் கேட்டான்–
கேசவ -கே ஈச வ -பிரம்மாவையும் என்னையும் நியமிக்கிற்வன்–
கேனோ பார்வதி கேட்க -ஸ்ரீ ராம ராமேதி -சிறந்த திரு நாம ஊர்த்த புண்டரம் தரித்து மோட்ஷம் போகிறான்
ஹரே திரு அடி தாமரை -சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் –கேசவனே பர பிரமம்-
வேண்டிய வேதங்கள் ஒதிவிரைந்து கிளி அறுத்தான் –
இருப்பதை சொல்லி பெருமை பெற்றேனே-சாதிக்க வேண்டியது இல்லை சித்த புண்யம்

———————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Posted in Acharyarkall, பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி, Periaazlvaar, Tamizl, Vetham | Leave a Comment »

உபய வேதாந்தம் -2- ஸ்ரீ வேளுக்குடிஸ்வமிகள்..

August 11, 2011

அங்கங்கள் போல ஆரு பிரபந்தம் அருளினார் பர காலன் பார்ப்போம்..அர்ச்சை அவதார அனுபவத்துக்கே அவதரித்த ஆழ்வார் ..சீரார் திரு வேம்கடமே –ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் ..வட மதுரை– மண்டினார் க்கு உய்யல் அல்லால் மற்றை யார் உய்யலாமே –போய் போய் பல்லாண்டு 38 திவ்ய தேச பெருமாள் நம் ஆழ்வார் இருந்த இடம் வந்து பெற்று போக இவரோ /86 திவ்ய தேசங்கள் சென்று அருளி இருக்கிறார்..அடி தோறும் அர்ச்சை -கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் என்னும் கடி பொழில் சூழ் கண புரத்து என் கனியே என்னும்..விபவம் சொல்லி உடனே அர்ச்சை– 47 திவ்ய தேசங்கள் இவர் மட்டுமே பல்லாண்டு -இவர் இல்லாமல் 61 திவ்ய தேசம். மற்று ஒன்பது ஆழ்வார்களும் அருளியவை ..ஏரார் முயல் விட்டு காக்கை பின் போவதே..பாரோர் சோழப் பட்ட மூன்று ஆறாம் பொருள் இன்பம் என்று -ஆரார இவற்றின் இடை -இன்பம் எய்தினால் மற்றவை தானே கை கூடும் காமமே புருஷார்த்தம்- சேம நல் வீடு –கண்ணனுக்கே ஆமது காமம்- வைதிக கிருஷ்ண காமம் பற்றி தான் அருளுகிறார்..பக்தியே காமம்–சாஸ்திரமே பிரமாணம் அவனை அறிய -பிரத்யட்ஷமோ அனுமானமோ -இல்லை–கண்ணாலும் கண்டோ காதாலும் கேட்டோ-பிரத்யட்ஷா ஞானம்–பர்வதம் மேல் புகை கண்டு நெருப்பு எனபது அனுமானம்..அக்னியும் புகையும் சேர்த்து முன்பார்த்து வழக்கம்–யூகித்து -பிரத்யட்ஷம் முன்பு இருந்தால் தான் அறியலாம்..தாயார் குழந்தை இடம் அப்பா காட்டி -சப்த ஞானம் -மூன்றாவது -வார்த்தையால் ஞானம்–குடம் கண்டு குயவன் கர்த்தா உண்டு அனுமானிக்கலாம்–உலகம் கண்டு காரணன் அனுமானிக்கலாம் -ஞானம் சக்தி அதிகம் இருந்தால் தான் சேர்த்து அனுமானிக்க வேண்டும்–extraapolation -சர்வ சக்தன் சர்வக்ஜன் -முடியாது சப்தம் ஒன்றாலே -வேதம் உபநிஷத் ஒன்றாலே -அஹம் மேவ வதாக -வேதங்கள் சொல்லி அல்ல நிற்காது –மின்னுருவாய் /பின்னுருவாய்/பொன்னுருவாய் -ஈஸ்வர வேத நான்காய்–கொடுத்தவனே அவன்–தன்னை தெரிந்து கொள்ள –மாதா பிதா ஆயிரம் விட வேதம் உயர்ந்தது ஆப்த வாக்கியம்–வருணன் ப்ருகு பிள்ளைக்கு -அன்னம் பிராணம் -சத்யம் ஞானம் ஆனந்தம் பிரமம் -தானும் பெரியவன் தன்னை ஆச்ரயிதவனையும் தன்னை போல் ஆக்கும் சத்யம் நித்யம் ஞானம் சுயம் பிரகாசம் ஆனந்தம் முடிவு அற்றது தேச கால அனைத்தாலும் ஆனந்தம்மணி மாட கோவில்-பாசுரம்-11 கருட சேவை தை அம்மாவாசை – நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்–சத்யம்=நந்தா அகண்ட தீபம் குறையாதது -நித்யம் -சதைக ரூபா ரூபாய விஷ்ணவே சர்வ ஷிஷ்னவே -நமக்கு ஷட் பாவ விகாரம் உண்டு–அஸ்தி –போல்வன–அவனுக்கு இல்லை சத்யம் நந்தா –ஏகரூபாய சொரூபத்தாலும் ரூபத்தாலும் மாறாது சித் சுபாவத்தால் மாறும் சொரூபத்தால் இயற்கையால் மாறாது –அசித் இரண்டாலும் மாறும்–சரீரம் எடுத்து கொண்ட படியால் ச்பாவத்தால் மாறும்-ஞான சொரூபம் ஆத்மா –என் உடைய கால் நான் =ஆத்மா //அவ்வயயம் அஷரம் குறை பாடு இல்லாதவன்..யஷ பிரசன்னம்-தர்ம புத்திரன் ஆஸ்ர்யம் எது உலகில்..ஒன்பது வாசல் திறந்து இருந்தும் ஆத்மா உள் இருப்பது தான்..பரம ஆஸ்ர்யம் -இருக்கிறவர் போகிறவனை பார்த்தும் ஸ்தாவரமாக-நிலையாக இருப்போம் சேஷாகா மிச்ச பட்டவர் சுமக்கிறவர்களும் தாம் நித்யம் வாழ்க்கைக்கு கணக்கு போடுவார்கள் இது தான் பரம ஆஸ்ர்யம் -மின்னின் நிலை இல மன் உயிர் ஆக்கைகள் –புறம் சுவர் ஓட்டை மாடம் ..

விளக்கே -ஒளி படைத்தது –தன்னை தானே காட்டி கொடுக்கும் சுயம் பிரகாசம்–பெருமான் தன்னை தானே வெளி இட்டு கொள்வான் –மேல் இருந்த நந்தா வேத விளக்கு வேதாந்த விழு பொருளின் மேல் இருந்த விளக்கு..ஞானம் நமக்கு பரிமிதம்..இடத்திலும் கால வேறுபாடு –காலத்தில் இடம் -இரண்டாலும் பரிமதம்..-முக் காலத்திலும் நடப்பதை கண் முன்னால் காணும் ஞானம் அவனுக்கு..-ஸ்ரிச்தவம் -சர்வக்ஜன் இல்லை–உள்ளத்தை உள்ள படி அறிந்தால் ஞானி -முயல் கொம்பு ஆகாச தாமரை -இல்லாததை -பிராட்டிக்கும் உனக்கும் ஞானம், வைபவம் எல்லை இல்லை..உனக்கும் தெரியாது ..விளக்கு- சுயம் பிரகாசம் -அனந்தம் கால தேச வஸ்து மூன்றுக்கும் அப்பால் –புத்தன் சூன்ய வாதம் நான்கு சிஷ்யர் –ஞானம் ஞேயம் ஞாதா -தெரிந்தவன் தெரிந்த பொருள் மூன்றும் இல்லை–சூன்யம் ..ஷணிகம்-நிமிஷதம் தோறும் மாறும் -விளக்கு நெருப்பு வேற திரி நெய் குறைவதால் -.ஞானமும் சூன்யம் -சூன்யத்தால் சூன்யம் இடத்தை அடைவதே சூன்யமான மோட்ஷம் ..அகிம்சா பரம தர்ம -பிடித்து குழப்பி மயக்க சங்கரர் வைதிக சம்ப்ரதாயம் நிலை இருத்தினார்..-அனைதாகுமாக இருக்கும். ப்ரஹ்மம்–எங்கும் இல்லை என்று சொல்வது போல் இல்லை- நீ சொல்லும் வாதமும் சூன்யமா -சர்வம் சூன்யம் என்றீரே –வாழ் நாளிலே பொய் சொல்ல வில்லை ஒன்றை தவிர -இது பொய் -விகல்பம் -புகழும் நல் ஒருவன் என்கோ சாதி மாணிக்கம் என்கோ கண்ணனை கூவும் ஆறு அறிய மாட்டேன் -அளத்தற்கு அரியாய் அனந்தம்–நர நாரணனே கரு மாணிக்கமே எந்தாய்–200 வாக்கியம் இது போல உபய வேதாந்தம் படி அருளி இருக்கிறார்..முன் உரு பின் உரு பொன் உரு–ஷரம் பிரதானம் -அசித் -அமிர்தாஷரம் -ஈசன்இரண்டையும் நியமிகிறவர்.. -போக்தா போக்கியம் பிரேரிதா தூண்டுவார்–மூன்றும்–முன் உரு போகய பதார்த்தம் பின் உரு போக்தா பொன் உரு பிரேரிதா ..–ஏசாயா ஆத்மா சரீரம் -பகுச்யாம் -மூல பிரகிருதி-ஒன்றும் தேவும் -யாதும் இல்லா அன்று -சங்கல்பித்து -பிராக்ருதம்-மகான் -அகங்காரம்-தத்வம்-ஆகாசம் வாயு அக்நி தண்ணீர் பிரித்வி-பார் உருவில் நீர் எரி கால் விசும்பும் ஆகி–அவராலே பண்ண பட்டு இருக்கிறது பஞ்ச பூதங்களும்–ஆகி -சொல்-மண் குடம் ஆகி-சங்கல்பம் பண்ண முடியாது -குயவன்-அதுவே ஜகமும் ஆகும் –லய பிரகனத்தில் ஆழ்வார் அருளுகிறார் பிரித்வி தண்ணீரில் கலந்து –ஆகாசம் –

லோக விக்ராந்த சரணவ் சரணந்தே -அனைத்தையும் விட்டு அவன்திருவடிஅளந்தவன்–பற்றி–திரு அரங்க பாசுரம்-திரு மங்கை ஆழ்வார்–50 பாசுரங்கள் அருளிய திவ்ய தேசம் இது ஒன்றே..–தொண்டை மன்னவர்–ஏழு நாழிகையில் -திருவேம்கடத்தான் -உலகம் அளந்த பொன் அடியே அடைந்து உய்ந்தேன் –ஒரு நல் சுற்றம் பதிகம் 18 திவ்ய தேசம் நீரகத்தாய் ஒரே பாசுரம் 10௦ திவ்ய தேசம்..லோக விக்ராந்த சரணு சரணம்–திரு விக்ரமன் யாரோ அவன் மலைமேல் ரிக் வேதம்

விஷ்ணு திரு விக்ரமன்-பதம் கங்கை நீர் பெருக கங்கை போதரகால் நிமிர்த்து அருளிய — -நான் முகன் குண்டிகை நீர் பைதான்..

ஸ்ரீநிவாசே பக்தி ரூபன்ன ஞானம் கேட்க்க வேண்டும் -வேம்கடம் பொறுப்ப நீ காதலை அருளுவாய் -பக்தி கொடுப்பாய்

ஆசாத் ப்ரஹ்மேதி-அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சந்தமே உயர்ந்தவனாய் ஆவாய் அவனை தெரிந்து கொண்டால் -ஆசாத் என்று நினைத்தால் ஆசாத் ஆவோம்..–மறந்தேன் உன்னை முன்னம் மறந்த மதியின் மனத்தால் இறந்தேன் ..பச்சா தாபம் கூட படவில்லை–அறிவினால் குறை இல்லா -நம் ஆழ்வார் –அறிவு இல்லை என்ற குறை கூட பட்டுக்க வில்லை என்கிறார்..

தன்னாலே தன் உருவ பயந்த தானாய்–மூவுலகும் விஸ்வத்துக்கு ஈஸ்வரன் -திரு நறையூர் பாசுரம்-நானே என் உடைய திரு மேனி -பதிம் விச்வேச்ய ஆத்மேச்வரம் தனக்கு தானே ஈஸ்வரன் ..நியமன சாமர்த்தியம் –ச்வாபிகமாக இயற்கையாக நியந்தா -தானே தான்

அப்பில் ஆரழல் நின்ற கருத்தினை அக்னியில் இருந்து தண்ணீர் -தண்ணீரில் குதிரை முக வடிவில் அக்நி வயிற்றிலும் அக்நி உண்டு..அக்நி அனலாக -போரும் என்ற புத்தி இல்லாதது ..ஜடாராக்னி வயிறில் வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்–உண்டோ வைகாசிக்கு ஒப்பு ஒரு நாள் ..நம் பெருமாளால் நம் ஆழ்வார்என்று கொண்டாட பட்டவர்-கம்பரை நம் சடகோபனை -ஆழ்வாரை பாடினீரோ—சடகோபர் அந்தாதி பாடினார்-இரணிய வதை படலம் கம்ப ராமாயணம் மட்டும் உண்டு–மேட்டு அழகிய சிங்கர் பிளந்திட்டது தூணும் புறப்பட்டது செம்கண் சீயம்..–சிரித்தது-மேட்டில் இருந்து சிரித்து காட்டினாராம்….பிறவி என்னும் நோய்க்கு மருந்து -திரு வாய் மொழி -கற்று கம்ப நாடன் ஆனேன்–வேதத்தின் முன் செல்க —விரிஞ்சன் முதாலானோர் ஞானத்தின் முன் எங்கள் தென் குருகூர் புனிதன் கவி ஓர் பாதத்தின் முன் செல்லுமே .. பரம் சுடரே -பராங்குசன் மாவாட்டி-பரனுக்கும் அங்குசன்..அழியல் நம் பையல் என்னா அம்மாவோ கொடியவாறே –அப்பன் கோவிலில் அவதரித்தார்..திருவண் பரிசாரம் உடைய நங்கையார் –காரி மாறன் திரு குருங்குடி உம்மை போல் -ஒத்தாரை மிக்காரை இல்லா மா மாயன்–ஒப்பிலாத அப்பன்–நாமே வந்து பிறப்போம்..கண்ணன் கழலினை நண்ணும் மனம் உடையீர் எண்ணும் திரு நாமம் திண்ணம் நாரணமே — இடை சங்க காலம் -ஓலை சுவடியில் எழுதி -சங்கை பலகையில் ஏற்றி-புலவரை தள்ளி விட -அனைவரும் புகழ்ந்து பாடல் எழுத -ஒரே பாடல் சேமம் குருகையோ செய்ய திரு பாற்கடலோ….தாமம் துளவமோ வகுளமோ –ஈ ஆடுவதோ கருடர்க்கு எதிரே–இரவிக்கு எதிர் மின்மினி ஆடுவதோ-ஆயிரம் மா மறையின் ஒரு சொல் பொருமோ உலகின் கவியே ..அனைத்து ஆழ்வார் பாசுரங்களும் இவரே மதுர கவி ஆழ்வாருக்கும் நாத முனிக்கும் அருளினார் ..கலியுகம் பிறந்த 42 நாள் அவதாரம் –800வருஷம் உள்ளே அனைத்து ஆழ்வாரும் . நாத முனி -833 -ஆங்கில கணக்கில் —3000வருஷம் கரும் காலம் -மறைந்து இருக்க. திராவிட சுருதி தரிசகன் நாமாவளி தமிழ் வேதம் காட்டி கொடுத்தவனுக்கு பல்லாண்டு -ஆரா அமுத ஆழ்வானால்-பெற பெற்றோம்.. அர்த்த சயனம்-திரு மழிசை பிரான்..கிடக்கும் ஆதி நெடுமால்..எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே..அத்தா ..அரியே என்று உன்னை அழைக்க –பித்தா ..உன்னை எங்கனம் நான் விடுவேனே –உத்தியோக உத்தான சயனம்..-பேசும் அளவு செல்கிறான்–உயரம் மாற்றி கொண்டு அறிவிலிகள் ரிஷிகள் -செல காண்கிப்ப்பார் காணும் அளவும் செல்லும் கீர்த்தியாய் …ஆகாசத்தை நோக்கி அழுவன் தொழுவனே-எத்தை எட்டினாலும் தொட முடியாத அளவு கிட்டே வர வைக்க தொடும் தூரம் இருப்பார்….பேச்சி முலை ஊடு அவளை உயிர் உண்டான்–ஆயிரத்தில் இப் பத்து-11 பாசுரம் உண்டு திரு வாய் மொழி தோறும்-11 இடை செருகல் என்று பொய் பிரசாரம்..அந்தாதி பாசுரம் ..

பராங்குச நம்பி -மதுர கவி ஆழ்வார் வம்சம்-ஆழ்வாரை பற்றிய ௧௧ பாசுரம் தெரியும் -உரு சொல்லி அனைத்தையும் பெற்றார் நாத முனி–அர்த்தங்களையும் பவிஷ்யகார ஸ்ரீ ராமானுஜரையும் பெற்றார்…பாட கேட்டு வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் மட கிளியை கை கூப்பி /கோல கிளியை வர கூவி /எல்லே இளம் கிளியே -.முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல்-ஸ்ரீ ராமனை கேட்ட விச்வாமித்ரருக்கு வந்த நம்பியை தம்பி தன்னோடும்-நாதனுக்கு நாலாரிரம் கொடுத்த வள்ளல் ..திராவிட வேத சாகரம்-சகஸ்ர சாகை உபநிஷத்துக்கு சாந்தோக்யம் சமம் சத்ய உதித்த நாம பேர் ஆயிரம் உடைய பேறு உடையான் உது திரு நாமம் விளக்க உயர்வற தொடக்கி பிறந்தார் உயர்ந்தேசெர்த்து உது–ரிக் -மந்திர பிரதானம்யசூர் கர்ம சாம வேதம் சங்கீதம் கூட்டி ரிக் சாமமாய் பரவுதல் போல் திரு விருத்தம் ஒவ் ஒன்றுக்கும் விளக்கம் திருவாய் மொழி .முதல் .21 பாசுரங்களால் உபநிஷத் சாரம் தேசிகன்- காஞ்சி ஸ்ரீ வரதனுக்குமுதல் பத்து..தொழுது எழு மனனே தொழா இட்டால் விழலாம் –பஞ்ச கால பாராயனர் நாம் தான் தொழுகை முதலில் ..காஞ்சி ஆழ்வார் -தனக்கு உபதேசம்..

அரு மறைகள் அந்தாதி செய்தான் ஈஸ்வர நம்பிகள் நாத முனி திரு குமரர் அருளியது

செம் தமிழ் வேதம் தரிக்கும்

பட்டர்-ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற முதல் தி –மொய்ம்ம்பால் வளர்த்த இத தாய் ராமானுசன்

யாழின் இசை வேதத்து இயல் எல்லா தனியன் களிலும் இது தான் திரு கணம்புருக்கு –முஸ்லிம் படை எடுப்பு பொழுது –இங்கு நம் ஆழ்வாரையும் எழுந்து அருள சோதி வாய் திறந்து மீண்டும் நம் பெருமாள் அருளினார் அர்த்த பஞ்சகம் மிக்க இறை நிலையும் மெய்யாம் உயிர் நிலையும் தக்க நெறியும் தடையாகி தொக்கி இயலும் ஊழ்வினையும் ..வாழ்வினையும்-ஒதுவும் குருகூர் கோன் யாழ் இன் இசை வேதத்து இயல் .தொலைந்தால் தான் வாழ்வு-வீடுமுன் முற்றவும்..நாவினால் நவிற்று-பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே .நாயமாத்மா .தானும் சுவாமபேசியோ பார்த்தோ உணர்ந்தோ தெரிந்து கொள்ள முடியாது–கடோ உபநிஷத்–த்ரைஷ்டவ்யா – மந்தவ்யா முதலில் பார்த்து –சப்த கிராமம் அர்த்த கிராமம் கேட்டு த்யானம் சிந்தனை பண்ணி பார்க்கலாம் ஆத்மாவால் -சந்நியாசி மனைவிக்கு உபதேசம்–ப்ருகதாரண்யம் உபநிஷத் மைத்ரேயி-சொத்தை வைத்து மோட்ஷம் போகலாமா அதற்க்கு வழி சொல்லும்-இடை விடாமல் சிந்திக்க பார்க்க தகுந்தவன் –உபநிஷத் இரண்டும் வெவ் வேற கருத்து–தெளியாத மறை நிலைகள் தெளிய பெற்றோம்–நம்மால் முடியாது அவன் காட்டும் பொழுது காணலாம் –நினைதல் அறிதல் எண்ணல் ஆகா -ஆழ்வார் ..ஞானத்துடன் எண்ணுதல் நினைதல் –தனக்கும் தன் தன்மை அறிவு அரியான் ..தாரை-தும் அப்ரேமேயச்ய-புத்திக்கு அப்பால் பட்டவன் — அஷய கீர்த்தி யஸ்ய -உணர்ந்து உணர்ந்து உணரிலும் இறை நிலை உணர்வு அரிது உயிர் காள் ஆழ்வார்..யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவு அரிய எம்பெருமான் யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவு எளிய எம்பெருமான் –பேரும் ஓர் ஆயிரம் -இடைச்சி வேடன் வேடுவச்சி பட்ஷி கூட அறிந்தார்கள் –காட்ட காண வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்து கண்டார்கள்..நாக பழம் விற்கிறவர்கள் அறிந்து கண்டாள்-சங்கு சக்கர ரேகை கண்டு புருஷோத்தமன் என்று அறிந்து கொண்டாள்–எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம்..பிரம்மா இந்தரன் போல்வார் அபசாரம்-கோவர்த்தன லீலை–புயல் ஒரு வர மழை -குன்று குடையாய் எடுத்தாய் குணம் போற்றி..திரு கமல பாதம் வந்து என் கண்ணின் உள்ளே ஒக்கின்றதே -உறையூர் வரை வந்து கண்ணுக்குள் வந்தனவாம் ..விச்வச்ய ஆயத்தனம் மகத்து -பெரிய வாசச்தானம் அடியார் நெஞ்சகம்..நெஞ்சமே நீள் நகராக –அங்குஷ்டமாத்ரா புருஷக –மலம் மூத்திரம் இருந்தும் உகந்து வசிக்கிறான் ….ஸ்வாபம் தண்ணீர் ஜில் அக்நி சுடுவது போல் –தான் ஒட்டி வந்து என் தனி நெஞ்சை வஞ்சித்து –இதில் இருக்க தபசு பண்ணி –திரு மால் இரும் மலை என்றேன் என்ன -திரு மால் வந்து என் நெஞ்சம் நிறைய புகுந்தான் என் ஊரை சொன்னாய் பேரை சொன்னாய் மடி மாங்காய்இட்டு ஓன்று பத்தாகி கொண்டு நடாத்தி போகும்..தனி கடலே …என்னை உனக்கு உரித்தாக்கினாயே..தாளும் தோளும் சமன் இலாத பல பரப்பி –குழம்பு ஓசை கேட்க்கும் நெஞ்சில்–கருட உத்சவம் –தென் திரு பேரை புள்ளை கடாவுகின்ற வாற்றை காணீர் ஏசல் ஒய்யாளி -மகர நெடும் குழை காதர் -கடல் ஓசை பெரியாழ்வார் நெஞ்சில்–அரவிந்த பாவையும் தானும் –அகம் படி நெஞ்சு புகுந்தான்

வகுள பூஷண பாஸ்கரன் -கிருஷ்ணா பக்தி பரப்பதற்க்கு என்றே அவதரித்தார் ..திரு குருகை பிரான் பிள்ளான் பாவியேன் பல்லிலே பட்டு தெறிப்பது போல் கண்ணன் காலத்துக்கு சற்றே பின்பு அவதரித்தாரே..-கலி ௪௨ நாள் அவதாரம் வாசுதேவன் சர்வம் மகாத்மா துர்லபம் என்றான் கண்ணன் –உண்ணும் சோறு –எல்லாம் எம்பெருமா கண்ணனே தாரகம் போஷகம் போக்கியம் – என்று என்று நீர் மல்கி –கண்ணன் பக்தி படம் எழுத ஆழ்வார்–கிருஷ்ணா துருஷ்ணா தத்வம் பூமிக்கு அஆனந்தம் கொடுப்பவர்-கருத்த நிறம் இரண்டு அர்த்தம் கிருஷ்ணன்–த்ருஷ்ணா பக்தி ,காதல் –கிருஷ்ணா துவ்பாயனர் வேத வியாசர் –சுருதி உத்தர பாகம்- உப நிஷத் அருகில் ஆச்சார்யர் இடம் அமர்ந்து இருந்து பிரமம் நோக்கி அழைத்து போகும்..ஆசார்யர் கிட்டே கூட்டு போவது உபநயனம்..பரமாத்மா ஸ்ரிய பதி-முக்ய அடையாளம் -அகந்தா -சொரூப நிரூபக தர்மம் -அடையாளம் பரன் இடம் மட்டுமே என்றும் இருக்கும்– ஆயனை கண்டமை காட்டும் தமிழ் தலைவன் பேய் ஆழ்வார் -புலவர் நெருக்கு உகந்த பெருமாள்-திரு கண்டேன் -அவாப்த சமஸ்த காமன் -அவரை பற்றி பக்தி அவன் இடம் இல்லை இதை கொடுத்தாலே அவன் ஆனந்தம் -இல்லாதது பெற்ற ஆனந்தம்..-துவாரகை -யாம் பெரும் சம்மானம் -துண்டால் அடி பட்டது –ஹிரிக்க ச லஷ்மி ச பத்நியோ-இதையே திரு கண்டேன்-வட பத்ர சாயி -மார்கண்டேயருக்கும் தாமரை திருவடியை தாமரை கையால் தாமரை வாயில் போட்டு கொண்டு ஆல் இலை இல் கிடக்க -அடையாளம் கட்டினானே–அகந்தையாய் இருக்கிறாள் பிராட்டி–இன்றி யமையாத லஷணம்–அஹம் ஆகிய தன்மை தான் ஆகிய தன்மையே பிராட்டி-சுருதி வாக்கியம் பிரிந்தே பேசாது இதனால் தான்..மலர் மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள்–மையார் கரும் கண்ணி–திரு இல்லா தேவரை தேவே மின் தேவு..காரனந்து தேய காரண வஸ்துவை பக்தி பண்ணு-சத் வித்யா பிரகரணம்..எந்த ஒன்றை தெரிந்து கொண்டதால் அனைத்தையும் தெரிந்தது போல்-அதை தெரியுமா -பிள்ளை இடம் கேட்க –காரணம் -கார்யம்-பிரமம்-ச்வேதகேது சொல்லி கொடுக்க –மண் குயவன் சக்கரம் மூன்று போல்–தத் துவம் அஸி -பிரமமே மூன்றும் –ஏகமேவ அத்வதீயம்.–உபாதான-மண் நிமித்-குயவன் சக காரி-சக்கரம் காரணம் வேர் முதலாய் வித்தாய் –மூன்றையும் சொல்ல அடிப்படை –தானே ஓர் உரு தனி வித்தாய் பீஜம் தன்னில் மூவர் முதலாய –முதல் தனி வித்தேயோ–முந்நீர் ஞாலம் படைத்த முகில் வண்ணனே –கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே என்னும் அநுகாரம்-செய்து பிரிவு ஆற்றாமை தவிர்க்க –வேழா போதகமே தாலேலோ-காளிங்கன் போலேயும் கண்ணன்போலேயும் -கோபிகள் அனுகரித்தது போல் –பாகவத திருஅடி பட பாக்கியம் – செய்தேனும் யானே என்னும் –கடல் ஞாலம் ஆவேனும் யானே –கோலம் திகள் மோக்கமும் யானே என்னும் –மூ வகை காரணமும் -மோட்ஷ பிரதனும் அவன் –நின்றனர் இருந்தனர் -நின்றிலர் –அனைவரும் அவன் அதீனம் ..நவ வித சம்பந்தம் மாதா நாராயண னிவாசா -பிராதா கதி வலி அனைத்தும் -சேலே கண்ணியரும் மேலா தாய் தந்தையும் அவனே இனி யாவர் –குலம் தரும் -அருளோடு பெரு நிலம் அளிக்கும் ..பிர பன்ன பவித்ரானம்-அவன் ஒருவனே ரட்சகன்–கைகேயி-தாய் ரட்சிக்க வில்லை தாயின் உருவில் வந்த பேய்- ஹிரண்யன் பிரகலாதன்/ வாலி -சுக்ரீவன் ராவணன் -விபீஷணன் கை விட்டவரை அவன் தான் ரட்ஷித்தான் -ஈஸ்வரனை ஒளிந்தவர் ரட்சகன் இல்லை என்பதை பிர பன்ன பவித்ராணத்தில் சொன்னோம் லஷ்மணன் -சுமந்த்ரன் -தகப்பனாராக மதிக்க வில்லை–எல்லாம் ராமனே..பிராதா பர்தா மம ராகவா சகல வித பந்து…அவன் கிட்டே போக போக பயம் ஏற்படாது ..அதசக -தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து நின் தாள் இணை கீழ் வாழ்ச்சி-பள்ளி கட்டின் கீழே சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலை பெய்தோம் -ஆண்டாள் –அபாய பிராப்தி மட்டுமே –உன் அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே –நெருக்கம் மனசில் வேண்டும்.

கொண்ட எண் திசையும் கீழ் மேல் முற்றவும் உண்ட பிரான் கடோ உபாநிஷ–ஓதனாக மிருத்யு யஸ்ய உபசேசனம் -மிருத்யு ஊருகாய் போல் –அதை கொண்டு அனைத்தையும் முடித்து அவனையும் உண்ட =முற்றும் உண்ட கண்டம் கண்டீர்-

ரட்ஷிக்க-ஞான பிரானை அல்லால் இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே -பிரள சமுத்ரத்தில் இடர்ந்து எடுத்து -திரு இட எந்தை/ வல எந்தை-திரு கடல் மலை–பாசி தூரத்து கிடந்த -..பேசி இருப்பனவும் பேர்க்க -கோட்டு இடை -கோமான் கண்டீர் ….ஏனமாய் நிலம் கீண்ட எண் அப்பனே கண்ணா -உயிர் பாசுரம் -சாஸ்திரமும் வராகன் கிருஷ்ணா -சரணா கதி இங்கு பன்ன சாஸ்திரம் சொல்ல ஆழ்வாரும் பண்ணினார்

யஸ்ய ஆத்மா சரீரம்-எல்லாம் அவன் சரீரம் உடல் மிசை உயிர் என கரந்து எங்கும் பரந்து உளன் -ஞாதிர்த்வம் சேஷத்வம் இரண்டும் ஆத்மா சொரூபம்–ஞானம் உடையவன் அடிமை தனம் -எது முதல்–அடியேன் உள்ளான் பாசுரம்..அடிமை முதல்-திரு கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் கூரத் ஆழ்வான் -எதை பற்றின அறிவு இருந்தால் அறிவாளி- அடிமை என்று தெரிந்தால் தான் –அதை முதலில் ஆழ்வாரும் சொல்லி –அடியேன் உள்ளான் -விதுரர் ஞானி சஞ்சயன் ஞானி கிருஷ்ணா பக்தி இருந்ததால்..தெரிந்து கொள்ள முடிய வில்லையே என்று அழுது அலற்ற – தெரிந்து கொண்டவன் ஆகிறான்..–விலக்காமை வேண்டும்

விரோதி சொரூபம் கழிமின் தொண்டீர் -சரீரம் அஞ்ஞானம் கர்ம வாசனை –பாம்புடன் படுத்து கொண்டு இருக்கிறோம் என்ற நினைவு..அனந்தாழ்வான் ஐதீகம்-கடித்த கடி பட்ட பாம்பு..கோனேரி/விரஜை-கைங்கர்யம் இரண்டு இடங்களிலும் –பாம்போடு ஒரு கூரை யில் -ஆழ்வார் அகற்ற நீ வைத்த வால் வினை

அனுபவ ஜனித பரிதி கார்ய கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -அடியார்கள் உடன் கூடி இருந்து –ஸ்வென ரூபன பரம சாம்யம் –சொச்னுதே சக பிராமன -கழிமின் தொண்டீர் கழித்து தொழுமின் -அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே -தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே –கைங்கர்யம் பண்ணினதால் வரும் ஆனந்தமும் அவனுக்கு –சொத்து ஸ்வாமி நினைவு வேண்டும்..–அடைய முயற்சி— பிராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே –புஷ்பம் சந்தானம் போலே இருக்க வேண்டும் -எனக்கே கண்ணனை யாம் கொள் சிறப்பே -முகில் வண்ணன் அடி-அருள் சூழ்ந்து உய்ந்தவன் முமுஷு -புபுஷோ-சரணம் அஹம் பிரபத்யே -நான்கு சரண் ஆழ்வார் ஐந்தாம் பத்தில் ஆறாம் பத்தில் ஒன்றும்–நாகனை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் -உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் –புகழ் ஒன்றும் இல்ல அடியேன் உன் அடி கீழ் புகுந்தேனே ஆகிஞ்சன்யம் கையில் ஒன்றும் இல்லை -அநந்ய கதித்வம் போக்கிடம் இல்லை –காலை சேர்த்து கை கூப்பி –வந்து அருளி எண் நெஞ்சம் இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்தே –சரணா கதி நிஷ்ட்டை காட்டி கொடுத்தார் -அர்த்த பஞ்சகமும் காட்டி கொடுத்து அருளினார் -அவனாலே அவனை அடைய வழி காட்டிய ஆழ்வார்கள் திரு அடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

Posted in Acharyarkall, Prabandha Amudhu, Tamizl, ubanishads, Vetham | Leave a Comment »

உபய வேதாந்தம்-1- ஸ்ரீ வேளுக்குடிஸ்வமிகள்..

August 10, 2011

பிரமேயம் -பகவான் பிரமாதா -ஆழ்வார்கள் பிரமாணம்- வேதம் அருளி செயல்–மூவருக்கும் பல்லாண்டு நித்யம் சொல்லி .. பிரமா =புத்தி .. ஆழ்வார்கள் வாழி அருளி செயல் வாழி தாழ்வாதும் இல் குறவர் தம் வாழி-உரை ஆசரியர்கள் வியாக்யானம் -எழ பார் உய்ய அவர்கள் உரைத்தவள் தாம் வாழி ..செய்ய மறை தன உடன் சேர்ந்து ..வேதங்கள் உடன் சேர்ந்தே -இது தான் உபய வேதாந்தம் உபய வேதாந்தம் -இரண்டு கண் போல் ஒன்றையே நோக்குவது–ஒரே சம்ப்ரதாயம் …ஒரே அர்த்தம்..திருப்பாவை வேதம் அனைத்தைக்கும் வித்து ..நாளை பார்ப்போம் ..

முதல் ஆயிரம் இன்று பார்ப்போம்..வேதத்தை தமிழ் ஆக்கி கொடுக்க தான் ஆழ்வார்கள்..கம்பர் நித்யம் 700 பாசுரம் பாடி.எழுந்த ஞாயிறு விழுவதன் முன்னம் கவி பாடியது.. விழுந்த ஞாயிறு எழுவதன் முன் மறை வேதியர் உடன் ஆராய்ந்து –வேதம் -அர்த்தம் வெளிப் படுத்தும் ஸ்ரத்தை உள்ளோருக்கு ..தமிழ் மறை மறைத்து அர்த்தம் சொல்லும்.. வேதியர் உடனும் மறை உடன் ஆராய்ந்து என்கிறார் கம்பர்.இரண்டு பேர் உடனும் பேசி ஆராய்ந்து –.சக குடும்ப சமேதராய்– நடு மத்யம்-இரட்டிப்பு..-வேதாந்த தேசிகன் -கரை கண்டவர்-செய்ய இசை மாலைகள் ஓதி தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே….சமாக்ய பந்தத்தி -பாதுகா சகஸ்ரம்-ஆழ்வாரே வேதம் காட்டுகிறார் தேசிகன்-.சக்தி குறைய-ஆழ்வார்களை பிறப்பித்து –அமுதனாரும் -எய்தற்கு அறிய மறைகளை ஆயிரம் இன் தமிழால் செய்தற்கு உலகில் வரும் சடகோபன்.. ஆயிரம் தமிழ் இன் தமிழ் தமிழ் -மூன்று அர்த்தம் இனிமை ஆயிரம் .திரட்டு பால் போல் ..அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அவ் அரு மறையின் பொருள்..-மதுர கவி ஆழ்வார்..தமிழ் வேதாந்தமும் புரியாமல் சக்தி குறைய ..ஆழ்வாரே பாத்கையா ஆவேசித்து சம்பந்தம் கொடுத்தார் ..அதை தலயில் தெறித்து பயன் பெற -அதிகாரி வரம்பு உண்டு வேதம் -ஆண்கள்/த்ரி வர்ணிகர்/ஆனால் மோட்ஷம் அனைவருக்கும் அதிகாரம் உண்டு..சமோகம் சர்வ பூதோஷம்–ஞானத்தாலும் பக்தியாலும் தான் மோட்ஷம்–அனுஷ்டானம் விட்டால் வேதம் சொல்பவர் -கஷ்டம் -கரணம் தப்பினால் மரணம்..கிரகத்தில் அர்ச்சை கைங்கர்யம்-கை குழந்தை போல் பார்த்து கொள்ள வேண்டும்..-இதை செய்வதே மோட்ஷம் கொடுக்கும்

சுருதி ஸ்மிர்த்தி மம வாகயா– மீறி நடப்பவர் துரோகி –இரண்டும் நாள் ரிக் யசுர் சாம அதர்வணம்/ ரிக் மந்த்ரம் இசை கூடி சாம -திரு விருத்தம் இசை கூடி திரு வாய் மொழி/வேத வியாசர் -பைலர்- வைசம்பாயனர் -ஜைமினி –சுமந்து– கொண்டு பரப்பினார் பாலே தமிழர் இசை காரர் பத்தர் –தமிழர் மூவர் பெரும் தமிழன் அல்லன் ஞான தமிழ் புரிந்த /இசை காரர் திரு பாண் ஆழ்வார் –பத்தர்-பெரி ஆழ்வார் தொண்டர் அடி போடி ஆழ்வார் போல்வர்..சுரம் முக்கியம் வேதத்துக்கு –பண் கொள் தலையில் சொன்ன ஆயிரம்-சங்கீதம் இசை ..நைவளையும் நட்ட பாடை ராகம்–அபுருஷேயம் அநாதி -வேதத்துக்கு –வாக்கினால் வர வில்லை..ஓம் கார சொரூபம் அவன் அவனும்அநாதி ..முந்தை ஆயிரம் ஆழ்வார் பாசுரங்களும்..சகஸ்ர சாகாம் -ஆயிரம் பாசுரம்..பார்த்தாரோ- ஈஸ்வர உச்சாரணம் ஆழ்வார் அனு உச்சாரணம்..சுருதி -காதால் கேட்டுகேட்டு அறியணும்..-செம் சொல் கவிகாள் உயர் காத்து ஆள் செய்மின் மாய கவியாய் வந்து -யானாய் தன்னை தான் பாடி..பட்டரும் ஸ்ரீ குணா ரத்னம் தாயாரை பாட சொல்லி தன் பெயரை போட்டு கொண்டது போல்..ஆகஸ்துயமும் அநாதி தமிழை வளர்த்தார்..6அங்கங்களும்–8உப அங்கங்களும் உண்டு இரண்டுக்கும்..

மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு -வேதம் இவை-ஆரு அங்கம் கூற அவதரித்த மங்கையர் கோன்/-உப அங்கம் மற்ற ஆழ்வார்கள் அருளி செய்தவை..

பொய்யில் பாடல்கள் ஆழ்வார் பாசுரம்–தேடி தேடி கண்டு பிடிக்க வேண்டாம்..வேதம் போல்..வீடு மின் முற்றவும்/ கண்ணன் கழலினை/நாகணை மிசை நம்பிரானே சரண் ..நாள் தோறும் ஏக சிந்தையனாய் –போன்று எளிமையாக -பசு மாடுகள் தலை கீழ் நடக்கும்-உசத்தி தோன்ற வேதம்-சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன்–

திரு பல்லாண்டு-நம -ஜிதந்தே -பத்ரம்-போற்றி-வாழி -ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -ஜிதந்தா ஸ்தோத்ரம்-நமஸ்தே விஸ்வ பாவனா -உபசார -அபசாரம்-ஷமஸ்வ கேப்போம்-நித்ய திரு ஆராதனம் பொழுது..-1981 -பஞ்ச ரத்னம் செம் தமிழும் வட கலையும் வேளுக்குடி வரதாச்சர்யர் ஸ்வாமிகள் புஸ்தகம் போட்டு இருக்கிறார்- திரு மாலே -நானும் உனக்கு பழ அடியேன்..-உம்மை தொகை-நேற்று வரை கண்ட வழியில் போன -எயச்வர்யார்த்தி கைவல்யம் திரிந்து/பழ -சம்கிதா வாக்கியம் அஹம் அபி தே தாஸாக கமலா நாதா –பிரமம் ஸ்வாமி ஆத்மா தாசா பூதர் –எப் பொழுதும்….அடிமை -நாய் தொழிலா -சர்வம் பர வசம் துக்கம் ஆத்மா வசம் சுகம்-லோகத்தில்–காளிதாசா கும்ப தாசகஅநாமிகா -பேர் இல்லாத விரல் மோதிர விரல் காளி தாசர் காலத்தில் விரல் விட்டு எண்ண வேற கவி இல்லை..வேச்த்யா ச்த்ரிக்கு ஆசை பட்டு தாஸ்யம் பண்ணி இருந்தான்-ஆனந்தம் பட்டான்-நாமும் ஸ்வாமி தேர்ந்து எடுத்து ஆனந்தம்படலாம் –நித்ய அழகன் ..நானும் உனக்கு அடியேன் திரு மாலே கமலா நாதன்–ராம தூதன் ராம தாசன்-கடமை நெஞ்சு நிமிர்ந்து அகங்காரம் தோன்ற தாசோஹம் கொசலேந்த்ர்சய -தூதொஹம் முன்பு திருவடி சொல்ல — லஷ்மி சகாயா -கோல திரு மா மகள் உடன் உகந்து சால பழ உயர்கள் காப்பான் –அசுரர் தேய வளர்கின்றான் கண்கள் இருந்தவாறு காணீரே -பரித்ரானாயா சாதூனாம் —விண் கொள் அமரர் வேதனை தீர மண் கொள் வாசுதேவன் மகனாய் -பூமியை சொத்தாக கொண்டவன் -தர்மம் நிலை நிறுத்த -விநாசாய துஷ்க்ருதாம்-ஸ்மிர்த்தி நினைத்து நினைத்து சொல்ல பட்ட அர்த்தம்–கீதையும் மிர்த்தி உல் சேர்ப்பார் அது இதிகாசம் உள் இருந்தாலும்.. ஸ்மிர்த்தி பட நடப்பவர் ஸ்மார்த்தர்- நாமும் தான்–மாணிக்கம் கட்டி ஆணி பொன்னால் செய்த வண்ணசிறு தொட்டில் –பிரமன் விடு தந்தான் தாலேலோ–மானி குறளனே-காபாலி விடு தந்தான் இந்த்ரன் -இதே வரிசையில்-ஸ்ரீ ராமாயணம் பிரமம் சிவன் இந்த்ரன் வந்தாலும் எதிர்க்க முடியாது ராமனை ராமவத்யம்–திருவடி ராவணன் இடம் சொன்ன வார்த்தை–ச பிரம்மா ச சிவா ச இந்திர வேதாந்த வரத்தை–விக்ஜானம் யக்ஜம் -ஞானமே யக்ஜம் பண்ணுகிறதாம் –விஞ்ஞானம் உடைய ஞானியை குறிக்கும் லஷனை- கங்கையில் இடை சேரி கங்கை கரையில் மஞ்சா க்ரோசதி கட்டில் சப்தம் இருப்பவர்களை குறிக்கும்–தன் முகத்து சுட்டி -பின்னை தொடர்ந்ததோர் யானை பெயர்ந்துஅடி இடுவது போல்–என் மகன் கோவிந்தன் புளிதி அலைகின்றான்-சிறுவனின் மாபலி இடம் கேட்டு பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் மா மதி விரைந்து ஓடி வா -மதி ஞானம்- படைத்த சந்த்ரனை சொல்கிறார் ..

உன்னை தவிர என் சந்தேகம் தீர்ப்பார் யார் அர்ஜுனன் சொல்வதை—மன்னு குரும்குடியாய்வெள்ளறையாய் சோலை மலைக்கு அரசே கண்ண புரத்து அரசே –என் அவலம் கலையாய் ஆடுக செம்கீரை -போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் -எல்லா பருவமும் அனுபவிகிறார்–அவன் தான் பாரத் பரன்ஸ்வாமி பெருமைக்கு அது எளிமைக்கு இது

ஆயர் குலத்தினில் தோன்றிய ஒண் சுடர் -பிறந்து ஒளி மிஞ்சி –பல பிறப்பாய் ஒளி பெரும் இயல்பினான்

ல பிறப்பே ஒளி வரும் இயல்வினன்-அஜக திரு நாமம் நரசிம்கன்-பிறக்காதவன்-ஸ்தம்பம் இருந்து -நம் போல் இல்லை–ஆவிர்பூதம்தோன்றினார் முன்னை அமரர்–பூர்வா சந்த்யா–

இதிகாசம் -ஸ்ரீ ராமாயணம்-பெருமாள் திரு மொழி –புராணம்-நடக்கும் காலத்தில் இல்லை முடிந்த பின்–அக்ரதோ பிரயோ ராம –மூலமாகிய மந்த்ரத்தை மூன்று மாத்திரை உள் அளவு வாங்கி–கீதை உபநிஷத் போல் ஓம்காரம் கால் கொண்டு நடந்தது போல் -ராமன்-சீதை-லஷ்மணன் நடந்தது -நேர் இலையும் இளம் கோவும் பின்னு போக எவ்வாறு நடந்தனை எம் ராவாவோ =பரதனும் தம்பி சத்ருக்னனும் -லஷ்மனனனோடு மைதிலியும்-கூட போகாதவர் கூட போனவர் பிரித்து -வேத நூல் பிராயம் நூறு -வேதம் வாக்கியம்–ஸ்தானம் கண்ணுக்கு அப்பால் பட்டது வேத வாக்கியம் -உம்பரால் அறியலாகா ஒளி உளார் யானைக்காகி -நானோ தேவரோ அறியாத பரம பதம்–பிரம்மா வாக்கியம்

திரு பள்ளி எழுச்சி-உத்திஷ்ட புருஷ ஹரி-சாஸ்திர வாக்கியம்-அரவணையாய் ஆயர் ஏறே அம்மம் உண்ண துயில் எழாய் விஸ்வாமித்ரர் கௌசல்யா சுப்ரபாதா

அயனை படைத்ததோ எழில் உந்தி -பூவில் நான் முகனை படைத்த தேவன்–நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் மாத்ரு தேவோ பவ ..ஆச்சர்ய தேவோ பவ தேவு மற்று அறியேன்–கரிய கோல திரு உரு காண்பான் –ஆழ்வாரை தேடி போனால் பின்னல் வருவான் -அருள் பெறுவார் அடியார் தன் அடியேனுக்கு அருள் தருவான் அமைகின்றான் -விளக்க முடியாது –ஆழ்வார் உகக்க மனம் கன்னி போகாமல் இருக்க சேவித்தேன் —

சாஷாத் ஷமாம் பொறுமையே வடிவு எடுத்த ஆண்டாள் -தேசிகன்–இன்றோ திரு ஆடி பூரம் எமக்காக அன்றோ ஆண்டாள் அவதரித்தாள் ..மா முனிகள்.. வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து..திரு தேர் முன்பு நிலைக்கு வர ஒரு மாசம் கூட ஆகும் தேரிலே வீதியில் ஆண்டாளும் ஸ்ரீ ரெங்க மன்னாரும் -அர்ச்சகர் மேல் ஏறி திரு ஆராதனம் பண்ண — நிலைக்க் வரும் அன்று தான் திரு ஆடி பூரம்–ஹேமந்த ருது-மார்கழி/தை -தனுர் மாசம் தனி சிறப்பு..

மலட்டு மாசங்கள் மற்றவை –இவை இரண்டும் -ஆடியும் மார்கழியும் தான் பகவத் விஷயத்துக்கு என்று –பிஞ்சாய் பழுத்தாளை ஆண்டாளை–வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும்..ஐஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய்–ஞானம் பக்தி வைராக்யமே சொத்து –வீடுமின் முற்றவும் வீடு செய்து –ஐஞ்சு குடி முதல் ஆழ்வார்கள் ஒன்றாக கொண்டு/அஞ்சும் குடிக்கு -பய சங்கை பண்ணி பல்லாண்டு பாடும் குடி..பொங்கும் பரிவு–

மாசானாம் மார்கழி கீதை-நோன்பு நோற்க வாய்த்ததே இடை பெண் பாவம்..காத்யாயினி நோன்பு-கோபிமார்கள்..தீர்தகராய் திரிந்த உபன்யாசர் சொல்ல கேட்டு அது போல் அனுகரித்து –அனுபவமே திருப் பாவை–பிரமம் குளம் போல் –நீராட்டம் பிரம அனுபவம் –கார் மேனி செம்கண் கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்-நீல தோயாத மத்யஸ்தா வித்யுத் லோகே =கார் மேனி செம் கண்-தஸ்ய புண்டரீகாஷா கப்யாசம்//பாலின் நீர்மை செம் பொன் நீர்மை -யுகம் தோறும் மாறும்–கலி யுகம் -கார் மேனி–சத்வ குணம் வெளுப்பு ரஜோ குணம் சிகப்பு அடுத்து ரஜோ தம கலந்து பச்சை வர்ணம்/ கலி யுகம்-பிரார்த்தித்து சேவைசாதிக்க கேட்க்க வில்லை -இயற்க்கை கருப்பு வண்ணம்-பிராமனோஷ்ய முகம்-சந்த்ரமா மனசோ சஷோ சூர்யா -நாராயணன் பர ஜோதி பரம் பிரமம் தத்வம் நாராயண பர -பரோ ஜோதி நாராயண -உபநிஷத் வாக்கியம்-நாராயணனே நமக்கே பறை கண்ணன் தோல் கருவி என்று நினைத்து பேரி வாத்தியம் கொண்டு கொடுக்க தாத்பர்ய ஞானம் இல்லாதவன் என்றால் ஆண்டாள்

தாத்பர்யம் –உள் அர்த்தம்..-பறை எனபது கைங்கர்யம்–நாராயணனே-ஒருமை நமக்கே பன்மை நித்யோ நித்யா-சேதன அசேதனாம்-ஏகோ பகுனாம் -யோ விததாதி காமான் -ஆசை பட்டதை கொடுக்கிறான்-பறை தருவான் ..மை சர்வம் இதம் ப்ரோதம் கோர்க்க பட்டு இருகின்றன -மணி காணாம் இவ நூலில் மணிகள் கோர்த்து இருப்பது போல் கீதை–நூல் தெரியாது -அது போல் நாம் தெரியும் பிரமம் கண்ணில் படாது -நூல் மணியை தாங்கும்..ஒரு நூல் பல மணிகள்–ஏவ காரம் -மோட்ஷ பிரதன் மோட்ஷம் இச்சேது ஜனார்த்தனன்–ஆரோக்கியம் பாஸ்கரன் -வாக்கியம்..ஸ்தோத்ரம் -இருப்பத்தை இருப்பதாக இல்லாததை இருப்பதாக -அவனை இரண்டாலும் முடியாது -ருப்பதை சொல்ல முடியாது இல்லை என்பதே இல்லை மொட்டை தலையன் கதை…இல்லாது சொன்னேற்க்கு இல்லை என்றான் கவி–நமக்கே -முமுஷுக்கள் -ஏவ காரம் அவனே தருவான் அவனை ஆசை பட்டவருக்கு தருவான்..நந்த கோபாலா எழுந்திராய் யசோதா அறிவுறாய்-பெண் அறிவு கொண்டாலே போதும் கண் விழித்தாலே கார்யம் கிட்டும் -ஆழமான கருத்து

பாற் கடலுளுள் பைய துயின்ற பரமன் -தெளி விசும்பு திருநாடு ஸ்ரீ வைகுண்டம் – நாராயணன் முதலில் அருளி கண்டவர் விண்டிலர் விண்டவர் கண்டிலர் -திரு பாற் கடல்-கோழியும் கூடலும் -சொல் மட்டும் திவ்ய தேசம் ஆக்கும்..-ஓங்கி -திரு விக்ரமன் சார்ங்கம் ராமன் மாயனை-கண்ணன் விபவ அனுபவம் -வேட்டை ஆடி ஆராமங்களில் விளையாடும்-அர்ச்சை–ஏஷ நாராயண ஸ்ரீமான் ஸ்ரீபதி நிகதேன் -நாராயணனே பாற் கடலில் பைய துயின்ற பரமன்-கொண்டு கூட்டு பொருள் கொள்ளும் அணி–அவனே ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் –அவனே சார்ங்கம் உதைத்தஸ்ரீ ராமன் –அவனே -மாயன் மன்னு வட மதுரை மைந்தன்..துயின்ற பரமன்-நின்ற்றவாரும் கிடந்தவாரும்–உன் செய்கை நைவிகும் .நின்றது எந்தை வுஒரகத்து -என் நெஞ்சுளே திரு புளின்குடி கிடந்தது ..தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே -ஆழ்வார் துயிலும் பொழுதே பரமன்..உறங்குவான் போல் யோகு செய்த பெருமான்..சீதை-வாக்கியம்-அடையாளம் திருவடி இடம் அருளியது சுக சுப்தக பரந்தப ஸ்ரீமான் –உத்தமன்-சகஸ்ர ஷீர்ஷா புருஷ ..ஆயிரம் பல பல ஆயிரங்கள் ஆன-ச பூமிம் அத்யதிஷ்டது -புருஷ =உத்தமன் புருஷோத்தமன் -அதமன்-மத்யமன்-உத்தமன்-தா வாழ்ந்து பிறர் கெட /நானும் பிறரும் வாழ மத்யமன் -நாம் கேட்டாலும் பிறர் வாழ சந்தன மரம் தன்னை வெட்டும் கோடாலி நுனியில் வாசனை கொடுக்கும்-நித்ய கிரகஸ்தன் இரங்கி குறைத்து போனான் ஊரார்க்கு -புருஷோத்தமன் ஆசாச்தே ஆயுர் ஆசாச்தே ..பிரார்த்திக்கிறான்–கிடைத்ததா சொல்ல வில்லை பேர் பாடி -நீங்காத செல்வம் நிறைந்து யக்ஜம்–நிகாமே நிகாமே பிரார்த்திக்க வருணன் மழை தருவான் -திங்கள் மும்மாரி பெய்து ..விராட பார்வை பாராயணம் ஆழி மழை —சாரா வர்ஷம் வால்மீகி-சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போல் ..மாயனை மட மதுரை-குளிக்கிற ஆசாரம் கூட இல்லாதவர் நாம் நினைத்தது நடக்குமா வசிஷ்டர் குறித்த பட்டாபிஷேகம்-பூ புடை கன்னி புனிதன்-குளித்த் வந்த புனிதன் –அங்கு தனக்கு தெரியும் நாள் குறித்தார் இங்கு கண்ணனை நம்பி போகிறோம்..தாமோதரன் இடம் செப்பு–போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் -தீயினில் தூசாகும்–சரண் அடைவது மோட்ஷம்- அடைய சிலரும் அடுத்த ஜன்மம் இதை விட கொடூரம் என்பதால் நிறைய பேர் பண்ணுகிறார்கள்…முன் பாவம் உரு மாய்ந்து -தீயினில் பஞ்சு-தாமரை இல்லை தண்ணீர் போல் சுவடு தெரியாமல் காணாமல் போக்குவான் பின் செய்யும் பாபங்களை..மாரீசன் ஒட்டி விட்டு சுபாகு-கொன்றான் இதை காட்ட -உத்தர பூர்வ அகம் அச்லேஷ விநாசம் விலக்கி அழித்து– வேத வியாசர்–அர்த்தம் சுலபமாக காட்டி அருளுகிறாள் –பக்தர் பின் வேத வாக்கியம் கன்று குட்டி போல் போகும்-கம்பீரம் நடை-ரச வாதி தொட்டவை தங்கம் பித்தலாட்டம்-ஹாடகம் =தங்கம் -ரச குளிகைக்கு மகாத்மயம் கண்ணன் இடை பெண்கள் கையில்-பத்துமஞ்சல் பூசி பதிகம் ராமன் ரிஷிகள் காலில் தலை வைத்து கண்ணன் கோபிமார் கொய்சகத்தில் தேடலாம் -பற்று மஞ்சல இவன் முதிகில் தேய்த்து பார்ப்பார்கள் –தூ மணி மாடம் நோற்று ஸ்வர்கம்-தூக்க பாட்டு இரண்டும்..கண்ணன் இடம் ஆசை இல்லை எனபது இல்லை- பிரபண்ணை சரனாகதர் வாழும் சோம்பரை உகத்தி போலும்..ரட்ஷா பரம் அவன் திரு அடிகளில் சமர்பித்து -அவன் அனுக்ரகத்தால் தான் மோட்ஷம்–சோம்பல் தன்னை தானே ரட்ஷிப்பதுநிர் பயம்நிர்பாரம் மார்பிலே கை வைத்து தூங்கலாம் துரும்பு நறுக்க பிராப்தி இல்லை..ஆனந்தம் பிரமநோவித்வான்–அறிந்தவன் பேர் இன்ப வாழ்வு பெற்றவன் பிரமனின் ஆனந்தம் அறிந்தவன்..சவகத ச்வீகாரம்-நான் சரணம் அடைந்தேன் என்கிற எண்ணம் –அது கோடா இல்லாமல் -அந்த பர பிரமம் இவனை மகிழ்விக்கிறான்–அந்த துளியும் இல்லை-காம்பு அற தலை சிரைத்து –அத்தையும் அவனே செய்வித்தான் -பரக்கத ச்வீகார நிஷ்ட்டை நோற்று ச்வர்ஜ்கம் பாசுரம்-பூனை குட்டி பூனை போல்/முன் குரங்கு குரங்கு குட்டி போல்–கழுத்தில் கவ்வி கொண்டு போவது போல்–பிடி நழுவாது ..நோற்க்காமலே பெற்றவள் மேல் விழுந்து கொடுத்தான் -உந்து மத களிற்றின் -முன் அம்பரமே -நந்தன் யசோதை கண்ணன் நம்பி மொத்த பிரான்- கட்டிலையும் தொட்டிலையும் பிடித்து -அசய ஈஸ்வரி விஷ்ணு பத்னி–இரண்டையும் பிடித்து கொண்டு–பந்தார் விரலி உன் மைத்துனன் பேர் பாட -போட்டி -தோத்தவன் சொத்தை லீலா விபூதியை கொடுத்து விடணும்–பாலம் போல் அவனுக்கும் லீலா விபூதிக்கும் அவள்..இதை காட்ட இந்த பாசுரம் நீளா ஸுக்தம்—

ஊற்றம் உடையாய் வேதத்தால் சொல்ல படுபவன் பெரியாய் சொல்லி முடிக்க முடியாது– ஏதோ வாசன் நிவர்த்தந்தே திரும்பின — -தத்ரிய உபநிஷத்-மனுஷ்ய ஆனந்தம் ஆரம்பித்து அளக்க பார்த்து மீண்டது–

அம்கண் -கற்ப ஸ்ரீமான் மது சூதனன் கடாஷம் ஜாயமானம் புருஷம் –செம்கண் சிறி சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ–

26 சாம்யா பத்தி மோட்ஷம் சொல்லி அடுத்து சாயுஜ்ய மோட்ஷம்..பரமம் சமயம் முண்டக உபநிஷத்..-அவனுக்கு இருப்பது நமக்கு வரும்–சாம்யா பத்தி –வேண்டுவன கேட்டியேல்–யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள் என்றாள் முன்பு 23 பாசுரத்தில் நடுவில் கொஞ்சம் சொல்லுவாள் -கேட்க்கும் சமயத்தில் கேட்ப்பேன் -சிற்றம் சிறு காலையில் வந்த கார்யம் வைத்தாள் உன் தன்னோடு உற்றோமே ஆவோம்-உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் –பால் அன்ன வண்ணமே உன் பஞ்ச சன்யம் போல் சங்கங்கள்..கொடி விதானம் -உன் இடம் உள்ளவை வேண்டும் -.அபக்த பாபமா -பாபம்விஜராஇல்லை– விமிறித்து வி சோக தாகம் பசி இல்லை..சத்ய காம சத்ய சங்கல்பம் எட்டுகல்யாண குணங்களில் சாம்யம்வெறும் சங்கம் -இல்லை உன் பாஞ்ச சன்யம் போல்வன சங்கங்கள்- இதை தான் -சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே –அடுத்து சாயுஜ்ய மோட்ஷம்-பரிசு–கோட்டுக்க கால் கட்டில் மேல்-ஆபரணம் இதில் கேட்கிறாள்- அர்ச்சிராதி மார்க்கம் போய் -காலை வைத்து தர்மாதி பீடம் மிதித்து உட்கார்வான் கோசி நீ யார் நான்தான் பிரமம் -உன் பிரகாரம்-அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் -எதற்கு வந்தாய் பதில்- உன் உடன் சேர்ந்து அனுபவிக்க வந்தேன் –அன் நாள் நீதந்த ஆக்கையின் வலி உழல்வன்..அர்ச்சிஸ் /தாண்டி பகல் .வாயு லோகம் –வித்யுர்ஹ லோகம் சத்ய லோகம் 12 தாண்டி விரஜை தீர்த்தம் ஆடி.-வஸ்த்ர அலங்காரம் பண்ண 100பேர் மாலை சூட ஆபரணம் சூட 100 பேர்..பிரம அலங்காரம்–குத்து விளக்கு ஏறிய கோட்டு கால் கட்டில் மேல் ஆரம்பித்து இதில் முடிகிறாள் யாம் பெரும் சம்மானம்-சாயுஜ்ய மோட்ஷம் .-திரு பாவை சொல்லி நம்மை அறியாமல் அனைதையும்பெருகிறோம்..

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Posted in Acharyarkall, Prabandha Amudhu, Tamizl, ubanishads, Vetham | Leave a Comment »

உபதேச ரத்ன மாலை-53-70 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 8, 2011

அன்ன புகழ் முடும்பை அண்ணல் உலகாசிரியன்

இன் அருளால் செய்த கலை யாவையிலும் –உன்னில்

திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை ஒன்றுக்கு இல்லை

புகழ் அல்ல இவ் வார்த்தை மெய் இப் போது–53

முன்னம் குரவோர் மொழிந்த வசனங்கள்

தன்னை மிக கொண்டு கற்றோர் தம் உயர்க்கு -மின் அணியா

சேர சமைத்தவரே சீர் வசன பூடணம் என

பேர் இக் கலைக்கு இட்டார் பின்–54

ஆர் வசன பூடணத்தின் ஆழ பொருள் எல்லாம் அறிவார் ?

ஆரது சொல் நேரிலனுட்டிப்பார் ?–ஓர் ஒருவர்

உண்டாகில் அத்தனை கான் உள்ளமே! எல்லார்க்கும்

அண்டாத தன்றோ அது ?–55

உய்ய நினைவுடையீர் உங்களுக்கு சொல்லுகின்றேன்

வைய குரு முன்னம் வாய் மொழிந்த –செய்ய கலை

யாம் வசன பூடணத்தின் ஆழ பொருளை கற்று அதனுக்

காம் நிலையில் நில்லும் அறிந்து -56

உய்ய நினைவு உடையீர்–ஆழ்ந்த பொருளை கற்று–அதனுக்கு ஆம் நிலையில் நில்லும் அறிந்து–விஷயம் தெரிந்து அனுஷ்டிக்க வேண்டு.விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பார்–கேட்டு அதன் படி அனுஷ்டிப்பார்..

தேசிகர் பால் கேட்ட செழும் பொருளை சிந்தை தன்னில்

மாசறவே ஊன்ற மனனம் செய்து –ஆசரிக்க

வல்லார்கள் தாம் வசன பூடனத்த்ன் வான் பொருளை

கல்லாதது என்னோ கவர்ந்து -57

என் நினைந்து போக்குவர் -இப் போது ஆழ்வார்..மேல் விழுந்து பசியன் சோற்றை கண்டது போல் கவர வேண்டும்..எதிரேக முகத்தால் அருளுகிறார்

சச் சம்பிரதாயம் தாம் உடையோர் கேட்டக்கால்

மெச்சும் வியாக்கியை தான் உண்டாகில் –நச்சி

அதிகரியும் நீர் வசன பூடனத்துக் கற்ற

மதி உடையீர் ! மத்தியத்தராய்-58

ஆதாரத்துடன் வியாக்யானம் பிடித்து கொண்டு அதில் அற்று தீர்ந்தவறாய்–சச் சம்பிரதாயம்-குரு முகத்தால் அறிந்து கொண்டு..-மெச்சும் படி–ஸ்ரீ ராமாயணம் பலர் சொல்ல பலர் கேட்டார்கள் மிதிலை செல்வி –தனி கேள்வி–திரு வாய் மொழியோ இன்பம் பயக்க எழில் மிகு மாதரும் தானும் சேர்ந்து கேட்டார்கள்..பொன் கிடைத்தால் போல் பிடித்து கோல வேண்டும் -நித்தில தொத்து –வியாக்யானம் தா உண்மையான நிதி–தன் உடைய வியாக்யானம் -பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளுகிறார்..ஆய ஜகன்னதாச்சர்யர் வியாக்யானமும் உண்டு..நாலூர் ஆச்சான் பிள்ளை அருளிய வியாக்யானமும் இருந்ததாம்..மத்யச்தராய் இருந்து கோல் தூக்கி பார்த்து ..-

சீர் வசன பூடணத்தின் செம்பொருளை சிந்தை தன்னால்

தேரிலும் ஆம் வாய் கொண்டு செப்பிலும் ஆம் –ஆரியர்காள்

என் தனக்கு நாளும் இனிதாக நின்றதையோ

உம தமக்கு எவ் இன்பம் உளதாம் -59

போக்யமாய் இருக்கும் என்கிறார்..சிந்தையால் நினைத்தாலும் பேசினாலும்எப் பொழுதும் போக்கியம் தான்….எனக்கு-உங்களுக்கு எவ் வளவு இன்பம்–ஆரியர்காள்–உபன்யாசம் ஆரு பாசுரம் அருளி–மா முனி போன்ற ஸ்ரீ வசன பூடணம் அறிந்தவர்கள்–பொலிக பொலிக பொலிக -ஆழ்வார் பாசுரம் போல்-மங்களா சாசனம் திருந்தின அடியார்களுக்கு /ஸ்வேதா தீப வாசிகள் வந்தார்கள் இதை பார்க்க அவர்களுக்கு பல்லாண்டு பாடுகிறார்..அது போல் இங்கும் தன்னால் திருத்த பட்டவர்களை..செம் பொருள்–பத்துடை அடியவர்களுக்கு எளியவர் பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன் போல்..-சிந்தையினாலும் .தந்தை –அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதன்–அது போல் ஸ்ரீ வசன பூஷணம் –கையார் சக்கரத்து –ஐயோ கண்ணா பிரான் விதி வாகின்றது காப்பார் யார்–பொய்யே கைம்மை சொல்லி–பொய் =ஜகத்தில் உள்ளோரை ஏமாற்ற —கைம்மை சர்வேஸ்வரனை ஏமாற்றுவது – விதி -ஈஸ்வரனின் நிர்கேதுக கிருபை..புறமே புறமே ஆடி–மெய்யே பெற்று ஒழிந்தேன்–கிடைத்தது பரம பதம்—காரணம் விதி வாய்கின்ற்றது-காப்பார் யார் -நிகேதுக கிருபை தலையில் விழுந்தது ..கைங்கர்யம் தடுக்க ஆள் இல்லை..ஈஸ்வரன் பிராட்டி நாம் மூவரும் தடக்கலாம் புறப் பட்டது அவன் இடம் இருந்து கிளப்பி விட்டது பிராட்டி தடுக்க சக்தி இல்லை நமக்கு–ஐயோ..–ஆழ்வார் பெயர் -சொன்னதும் அமுதூரும் ஏன் நாவுக்கே– மூன்றாவது தட்டு ஸ்ரீ வசன பூஷணம்-வேத வேதாந்தம் ஆழ்வார் பாசுரம் ரகஸ்ய த்ரயம் மூன்று தட்டுகள் போல்–ஸ்ரீ வசன பூஷனத்தில் ஈடு பாடு மா முனிகளுக்கு –உபதேசம் பண்ண நமக்கு இனிதாக இருக்கும் என்கிறார்- உம தமக்கு எவ் இன்பம் உளதாம் என்கிறார்..மா பாவம் விட அரக்கு பிச்சமை -கோபால கோளரி–உலகு எழும் சுத்தி திரியும் பெரியோன்-பெரிய பாவம்–சந்தார் தலை கொண்டு திரிந்தான்—-மா பாவம்-விட வேதாபகார குரு பாதக -வியர்வை கொண்டு-நரக நாசன் ஹர சாப விமோசனம் திரு கண்டியூர்….அது போல் ஆனந்தம் நம்மை பொறுத்து ..

பிள்ளை உலகரியன் அருளிய ஸ்ரீ வசன பூஷண மகிமை–இது வரை சொல்லி–பாவின் இன்சைஐஸ்வர்யம் தாண்டி/கைவல்யம்/பகவான்/சரணா கதி /பிரீத்தி கார்ய கைம்கர்யம் /ஆழ்வார் திரு நாமம் இனிக்கும்/பா/இசைப்பா இசைத்து பாடும்-இசை ஒன்றே போதும் பல படிகள் தாண்டி–

தன் குருவின் தாள் இணைகள் தன்னி லன் பொன்றில்லாதார்

அன்பு தன்பால் செய்தாலும் அம்புயைகோன் -இன்ப மிகு

விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டி இரான்

ஆதலால் நண்ணார் அவர்கள் நாடு –60

மேல் உள்ள 11 பாசுரங்களுக்கும் சந்க்ரகமான அர்த்தம் -சூத்திரம் படி அருளி செய்கிறார் பிரமாணம்/-அதிகாரி நிஷ்ட்டை இப் பாசுரம் கொண்டு அவர்களை சிரித்து இருப்பார் சரம பார்வை..மூன்று பாகம்-குரு தாள் இணைகள் தன்னில் அன்பு ஓன்று இல்லாதார்..-ஈஸ்வரன் இடத்தில் அன்பு செய்தாலும்–திரு மந்த்ரம்/திரு பிரிதிக்கு மந்த்ரத்திலும்/மந்த்ரத்தில் உள்ளீடான வஸ்து/குரு-பத்ரி நர நாராயணன்-இரண்டு பதிகம்–பகவானே அம் தாமத்து அன்பு செய்து என் ஆவி சேர் அன்பன்–நித்யர் இடம் காட்டும் அன்பை/ தேவிமார் இடம் காட்டும் அன்பை ஆழ்வார் இடம்..-உடம்புடன் கூட்டி செல்ல ஆசை பட்டான் –24 கழித்து-இந்த்ரியங்கள் -ஐ ஐந்து முடிப்பான் சொன்னது திரு வாய் மொழி–ஞானியை விக்ரகதோடு ஆதரிப்பான்…வேறை மண் பற்று கழலாமல் சூடுவது போல் பக்தி வளர்ந்த திருமேனி என்று..-அருள் தருவான் அமைகின்றான் -அருள் பெறுவார் தம் அடியார் தம் அடியேன் –மற்ற பேர் தர்மம் பண்ணுவதை விட தன் வர்ணாஸ்ரம தர்மம் பண்ணுவது சிறந்தது..-அர்த்தம் இல்லை-யாரும் எதையும் பண்ணலாம் என்பதே கூடாது ஞான மார்க்கம் விட கர்மம் சிறந்தது என்கிறான் கீதையில்…தனக்கு என்று இருக்கும் ஆச்சார்யர் திரு அடியில் விழுவதே சிறந்தது…நலம் அந்தமில் நாடு-வேண்டி இரான்-கொடுக்க மாட்டான்-சரண் ஆகும் தனது தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம் மரணம் ஆனால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் மோட்ஷ பிரதத்வம்–திரு கண்ண புரம் சௌரி பெருமாள்..செம் தழலே .–பாசுரம் ..நீர் இன்றி இருந்தால் –.உலர்ந்து விடும்–ஜலத்தில் இருந்தால் தான் அலர வைக்கும் கதிரவன் தாமரையை ….ஆச்சார்யர் சம்பந்தம் நீர் பசை போல்–அலர மாட்டான் மட்டும் இல்லை-உலர்த்துவான்..ஆச்சர்ய சம்பந்தம் இருந்தால் தான் ஈஸ்வரன் மோட்ஷம் கொடுப்பான்..ஞான விகாசம் செய்பவர் ஆச்சார்யர்–

ஞானம் அனுட்டானம் இவை நன்றாகவே வுடைய

னான குருவை அடைந்தக்கால் –மா நிலத்தீர் !

தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன்

தானே வைகுந்தம் தரும் -61

உபாய அத்யாவசாயம்-பேரு தப்பாது என்று துணிந்தும் பேற்றுக்கு துவரிக்கை -இப் படி பட்ட ஞானம் -வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் துவயத்தை அனுஷ்டித்து/ இவை நல்லது தீயது விவேக ஞானம் மட்டுமே போதும் அடுத்து/ பற்றி விடுகையே அனுஷ்டானம்..வீடு முன் முற்றவும் வீடு செய்து –..புல்கு பற்று அற்றே –பாம்பு ரூப நாசம் இது சொரூப நாசம்–பிடிக்கும் முன் விட வேண்டும்….ஞானமும் வேண்டும் அனுஷ்டானமும் வேண்டும்.. நொண்டி குருடன் இருவரும் -மேல் உட்கார்ந்து தோளில்–அக்னி ஜுவாலை இருக்கும் காலம்..குரு-அஞ்ஞானம் கெடுத்து ஞானம் கொடுப்பவர் நாரதர்-நார நரன் உடன் சம்பந்த பட அஞ்ஞானம் தா கெடுக்கிறான்- ததாதி கொடுக்கிறார் ஞானம் கொடுக்கிறார் -அடைந்தக்கால்- நெடு மர களம் கரை அடைந்தது போல் –மா நிலத்தீர் -குருக்கள் இருக்கும் தேசம் காலத்தில் இருக்கும் பாக்கியம் உள்ளவர்கள்…தேனார் கமல திரு மா மழல கொழுநன்-தானே வைகுந்தம் தரும்..ஆச்சர்யனே வைகுந்தம் தரும் முதல் அர்த்தம்..திரு மால் இரும் சோலை –என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் விஷ்ணு சித்தர் கோவில் கொண்ட — அரவதமிளி யினோடும் பாற் கடலோடும் அரவிந்த பாவையும் தானும் அகம் பட வந்து புகுந்தான்.. –ஏசல் கண்டு அருளுகிறான் ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில்..குழம்பு ஒலி கேட்கிறதே…அவனே வந்து சேர்ந்த பின் இவனே கொடுக்கிறான்..புருஷ கார பூதையும் உண்டே–கொழுநன் தானே–கொடுக்காமல் இருக்க முடியாது–கடகர் பட்சிகள்-தூது விடுவர்–செம்கால மட நாராய்–எம் காதல் தலை மகனுக்கு உரைத்தியாகில் செரப்பாரை பட்சிகள் ஆக்கி..சிறகுகள் ஞானம் அனுஷ்டானம்..அரு கால சிறு வண்டு–விரைந்து போக அரு கால்/தன் தலை மேல் பொருத்தி -ஆச்சார்யர் பத்னி குமாரர் தலை முழுவதும் கொள்ளலாமே…ஆரு பதத்தில் நிலை- துவயம் ஷட் பதம்–வைகுந்தம்-அவன் சொத்து பிடித்தவர்க்கு கொடுப்பன்..

உய்ய நினைவு உண்டாளில் உம குருக்கள் தம் பதத்தே

வையும் அன்பு தன்னை இந்த மா நிலத்தீர் !–மெய் யுரைக்கேன்

பையரவில் மாயன் பரம பதம் உங்களுக்காம்

கை இலங்கு நெல்லி கனி -62

விண்ணாடு உங்களுக்குஎளிது-பட்சிகள் இடம் சொல்கிறார் ஆழ்வார்..கை இலங்கு நெல்லி கனி போல் பரம பதம் சம்சாரம் நஞ்சுக்கு நல் மருந்து பதினெட்டு ரகஸ்யங்கள்….61st பாசுரம் உயிர் பாசுரம்..-எல்லே இளம் கிளியே சிடம் சிறு காலே திரு பாவையில் உயிர் பாசுரங்கள்..–ஆச்சார்யர் பற்றின ராஜ குல மகாத்ம்யத்தால் பரம பதம் தானே கிட்டும்..–ஆச்சர்ய சம்பந்தம் நீர் பசை–கை இலங்கு நெல்லி கனி–உய்ய நினைவு மட்டும் போதும்– குருக்கள் பதத்தே அன்பு வையும்..-மெய்-சத்யம்–சத்யம் புனர் சத்யம்-பொய்யிலாத மணவாள மா முனிகள்-ராமன் பிரதிக்ஜை பண்ணினான்-சரணம் பண்ணினவனை விட மாட்டேன் ஏதத் விரதம் மம ..–நலம் அந்தமில் நாட்ட இருள் தரும் ஞாலம் இருக்கும் நமக்கே கொடுப்பான்..நடுவாக வீற்று இருக்கும்-பகலோக்கம் இருப்பவன் -பையரவில் மாயன்–மாயம் இவன் பண்ணுவது–அனுபவ ஜனித்த பிரீதி கார்ய கைங்கர்யம் கொடுப்பான்..தருவான்-கேட்டு பெற வேண்டாம் சொத்து நமது என்கிறார் அடுத்து கை இலங்கு நெல்லி கனி–தாதை – சொத்து -புதல்வர் தமக்கு எதிராசர் நமக்கு வாங்கி கொடுத்தார் ..ஆர்த்தி பிரபந்தம்–கை இலங்கு நெல்லி கனி..

ஆசார்யன் செய்த உபாகார மான் அவது

தூயதாக நெஞ்சு தன்னில் தோன்று மேல் –தேசாம்

தரத்தில் இருக்க மனம் தான் பொருந்த மாட்டாது

இருத்தல் இனி ஏது அறியோம் யாம் -63

உதவி பண்ணியதை சொல்கிறார்.–பகவான் பண்ணியது கிருபை-இன்று என்னை பொருள் ஆக்கி –அன்று புறம போக்க வைத்தாயே–மருவி தொழும் மனம் தந்தாய் தீ மனம் கெடுத்தாய்..-என் நெஞ்சில் திகழ் என் செய்தேன் நான்–விவேக ஞானம் கொடுத்து கிருஷி பலம்–அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டு இடும் தன்மை -ஆழ்வார்..அர்த்தம் தேடி தேசாம் தரத்தில் போனாலும் மனம் தான் இருக்க பொருந்த மாட்டாது–சரீரம் வேற மனம்–சித்தம் -சித்தாய் அல்லேன் என்று நீங்க –சித்தம் அசித் தத்வம் –செய்ததாக மாறி நின் இடையேன் அல்லேன் என்று நீங்கி போகும்-ஆழ்வார்..–அப்படி இருந்தால் அறியோம்–தோஷம் பேசுவது அழகு என்று அறியோம் என்கிறார்..

அவனே பிராப்யம் -கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டும் அதனால் பிரிய மாட்டான் என்கிறார்.

.தன் ஆரியனுக்கு தான் அடிமை செய்வது அவன்

இந் நாடு தன்னில் இருக்கும் நாள் –அந்நேர்

அறிந்தும் அதில் ஆசை இன்றி ஆசாரியனை

பிரிந்து இருப்பார் ஆர்? மனமே !பேசு -64

நெஞ்சை பார்த்து பேசுகிறார்–புருஷார்த்தம் இதுவே ..கைங்கர்யம் பண்ண வேண்டும்.. அங்கு பகவத் அனுபவம் தானே –இங்கு தான் நாம் கொடுப்பதை கொண்டு ஆச்சர்யர்ஜீவிப்பார்.. கிடாம்பி ஆச்சானை நியமித்தார் திரு கோஷ்டி யூர் நம்பிகள்…நம் பெருமாள் புறப் பாடி- உங்கள் தெய்வம் நீங்கள் சேவிக்க போகலாம் என் தெய்வம் நான் பால் காய்ச்சுகிறேன் மடப் பள்ளி மனம்…ஈஸ்வர கைங்கர்யம் மறந்தாலும் ஆச்சர்ய கைங்கர்யம் விட கூடாது ஆல வந்தார் சிஷ்யர் -தெய்வ வாரி ஆண்டான்-நஞ்சீயர் 4-3 வையம் மன்னி வீற்று இருந்து வான் கோலாச்சு வார்கள் விண்ணும் ஆழ்வார் மண் உள்ளே –ராமா நுஜரைபோல்–உன்ன போகும் சோறை கை விடுமா போல்-.பட்டர் பரம பதம் சீக்கிரம் எழுந்து அருள கைங்கர்யம் இழந்தேன்..முக்காடு போட்டு பின் பக்கம் போவாராம் இழந்த பின் விதவை போல்..-திரு வாய் மொழி பிள்ளை இடம் மா முனிகள் -சரணத்வம் சேஷத்வம் போக்யத்வம் பத த்ரயமும் பத துவயம் பாத இணைகளில் காட்டுவார் உபாய உபேயம் இரண்டுமே ஆச்சார்யர் திரு அடி இணைகளே ஆசார்யன் சிச்சன் ஆர் உயரை பேணும் அவன்

தேசாரும் சிச்சன் அவன் சீர் வடிவை –ஆசை உடன்

நோக்கும் அவன் என்னும் நுண் அறிவை கேட்டு வைத்தும்

ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை அரிதாம்-65

ஆத்ம ரட்ஷனம் நோக்கு அவருக்கு -இவர் அவரின் தேக -சீர் வடிவில் நோக்கு-திரு மேனி ஒன்றிலே நோக்கு..கௌஸ்துபம் போல போக வஸ்து அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம்..ஈஸ்வரின் திரு உள்ளம் ப்ரீதிக்கு காரணம் இத்தால்…சொரூபம்-சொத்தை ஆச்சார்யர் திரு அடியில் சமர்பித்து நிர் பயமாக இருக்க வேண்டும்…கூரத் ஆழ்வான் சொர்ண பாத்ரம் எரிந்து ஸ்வாமி பாதமே சொர்ணம் என்றார் –கொள்ளில் மிடியனாம் –ஆச்சர்யர் ஏற்று கொண்டால் மிடியன் ..கொடுக்கில் கள்வனாம்..தன் சொத்து என்ற நினைவு இன்றி அவர் சொத்தை திருப்பி கொடுப்பதாக எண்ணி கொடுக்கணும்..சொத்தே ஆச்சார்யர் உடையது.. தன் சொத்து என்று நினைத்து கொடுப்பதை கொள்ளில் மிடியனாம் –ஆத்ம தத்வம் திறந்து இருந்தாலும் போகாதது ஆச்சர்யம் -பரம ஆசார்யம்-போவார் போகிறார் நாம் இருப்போம் என்ற நினைவு..-யக்ஜா பிரசன்னம்..-மாயை-விளக்க முடியாது ..–ஆர்க்கும் இந்நேர் நிற்கை அரிது– ஓர் இருவர் உண்டு..-அதை காட்டுகிறார் அடுத்து பின்பு அழகராம் பெருமாள் சீயர் பெரும் திவத்தில்

அன்பதுவும் அற்று மிக்க வாசையினால் –நம் பிள்ளைக்கு

ஆனா அடிமைகள் செய் அந் நிலையை நல் நெஞ்சே !

ஊனம் அற எப் பொழுதும் ஓர் –66

மோட்ஷ சாம்ராஜ்யம் இழந்து ஆச்சார்யர் திரு மேனி இடமே ஆர்வம்–வேர்வை பரம்பின திருமுக மண்டல சேவை-சுற்றி சுற்றி சுழன்று பண்ணும் கைங்கர்யம் செய்வதே வேண்டும்.. -உயர்ந்த திவம்-என் மனம் ஏகம் என்னும் வைகுந்தம் வேணும் என்பர் ஆழ்வார் ..அதை விட்டு இதையே விருபினர்..-எம்பார் படுத்து பார்த்தார் படுக்கையில்-திரு மலை நம்பிக்கு இட்ட படுக்கை..-நரகம் கிடைத்தாலும் அவருக்கு முள் இல்லை உறுத்தாமல் இருக்கிறதா ..பார்த்தாராம் பாவ சுத்தி வடுக நம்பி நிலை பிரார்த்திக்கிறார் .அனைத்தும் ஆச்சர்யரே வகுத்த இடம்..பாட்டு கேட்க்குமிடமும் -கூப்பிடு கேட்கும் இடம் குதித்த இடம் -ராம கிருஷ்ணா -சாம கானம் கேட்க்கும் பரம பதம்..ஆர்த்த நாதம் வாராய் என் ஆர் இடரை நீக்க வாராய் –வளைத்த இடம் -அரச்சை எங்கும் போக விடாமல் வளைத்து பிடிக்க –ஊட்டும் இடம் உள்ளே பத்தி கிடந்தது இரா மேடம் ஊட்டுவார் போல் -விண் மீது இருப்பாய் ஐந்து பிரகாரம் இதம் பூர்ணம் சர்வம் பூர்ணம் –எல்லாம் ஆச்சார்யர் தான் என்று இருக்க வேண்டும்..-விஷ்ணு சித்தர் மனத்தே கோவில் கொண்ட கோவலன் –ஆண்டாள் இவரை பிடித்தால் போல்..

ஆச்சர்ர–உபாயம் உபேயம்-துவயம் –

ஆசாரியர்கள் அனைவரும் முன் ஆசரித்த

ஆசாரம் தன்னை அறியாதார் –பேசுகின்ற

வார்த்தைகளை கேட்டு மருளாதே பூருவர்கள்

சீர்த்த நிலை தன்னை நெஞ்சே ! சேர் -67

தெரியாதவர் சொல்வதை கேட்டு நெஞ்சே மருளாதே –பூர்வர்கள் இருந்த நிலையில் இருக்க வேண்டும் -மதுர கவி சொல் படியே நிலையாக பெற்றோம்..சரம பார்வை நிஷ்ட்டை–புஷ்பிதாம் வாசாம் போலே பேசுவார்கள்-அலங்கார பேச்சு..கணிசியாதே….அடுத்து யார் பின் போக வேண்டும் என்று காட்டுகிறார்

நாத்திகரும் நல கலையின் நன்னெறி சேர் ஆத்திகரும்

ஆத்திக நாத்திகரும் ஆம் இவரை –ஓர்த்து நெஞ்சே !

முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு நடு

சொன்னவரை நாளும் தொடர் -68

ஊர்த்து ஆராய்ந்து..உள்ளும் வெளியும் ஆத்திகர்..வேதம் பிரமாணம் என்று சொல்லி கொண்டு விபரீத அர்த்தம் சொல்பவர் ஆத்திகர் நாத்திகர்..அக்ஜனான விஷய பிரவனராய் இருப்பார்கள் –ஞான வானே இருந்தும் கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் என்று இருக்காமல்.. நல கலை -பிர பத்தி சாஸ்திரம் நல நெறி -உபாய உபய அனுஷ்டானம்..உயர்ந்த சரம பார்வை நல கலை ஆழ்வார் பொன் அடி மேவி திரிவதே நல் நெறி –மூவரையும் பற்றி ஆராய்ந்து –ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரகம்–நடு சொன்னவர்-நடு சப்தம் சொல்ல வந்த -தேக ஆத்மா விவேகம் அறிந்தவர் பிரணவ அர்த்தம் அறிந்தவர்../விஷயாந்திர பிராவண்யம் ஒழிந்தவர்கள் நாராயணா சபத் அர்த்தம் அறிந்தவர் வாய்த்த திரு மந்த்ரம் மத்தியமாம்பதம்போல் நம சப்தம் அர்த்தம் அறிந்தவர்..நல்ல மணம் உள்ளது ஒன்றை நண்ணி இருப்பதற்கு

நல்ல மணம் உண்டாம் நயமது போல் –நல்ல

குணம் உடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பார்க்கு

குணம் அதுவேயாம் சேர்த்தி கொண்டு -69

தீய கந்தம் உள்ள தொன்றை சேர்ந்து இருப்பது ஒன்றுக்கு

தீய கந்தம் ஏறும் திறமது போல் –தீய

குணம் உடையோர் தங்கள் உடன் கூடி இருப்பார்க்கு

குணம் அதுவே யாம் செறிவு கொண்டு -70

கூடி இருப்பதால் பயனும்-கூடாமல் இருப்பதால் பயனும் இந்த இரண்டு பாசுரங்களால் அருளுகிறார் புஷ்பம் சூடி இருந்தால் சிக்கு மணம் மாறி வருவது போல்–ஆச்சான் பிள்ளை-பாகவத சம்ச்லேஷம்-நெடு மரத்தை கரை சேர்க்கும் அபாகவாத விச்லேஷம் தந்து பகவான் இடம் சேர்க்கும் –ஒரு செய் நீர் நிரம்ப பெற்றால்-வயல்-அசல் செய் பொசிந்து காட்டுமா போல் -பக்கத்தில் வயலும் பொசிந்து இருக்கும்..சம்பந்தத்தால் தாழ்ச்சி மீற கடவதாக இருக்கும்…மாலுக்கு வையம் அளந்த மணாளர் க்கு –கோல செம்தாமரை கண்னருக்கு -நான்கு லஷனம் -குழலி -திருஷ்டாந்தம் நான்கும் சொல்ல வேண்டும் –வேதாக பொன் போலே சம்பந்தம் நல்லவர்கள் உடன் சம்பந்தம் ரச வாதி கை குழிகை போல் அனைத்தும் நல்லதாக மாறும்-..ஆதித்யனால் வெளி இருள் நீங்கலாம் –அந்த காரம் விஷ்ணு பக்தன் சம்பந்தத்தால் போகும் –பசு மனுஷ்ய பக்சி வா -எச வைஷ்ணவ –ஒன்றினாலே தத் விஷ்ணு பரம பதம்–ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்பந்தத்தால் பசுவோ பரப்பனவோ மனுசனோ மூவரும்–நடுவில் மனுச்யனை சொன்னதை ஞானமில்லததர்க்கும் இருப்பதற்கும் உஜீவனம் பாகவத சம்பந்தம் என்று சொல்ல ..பூண்டு வெங்காயம்-கந்தம் கூடுவது போல் தீயவர்கள் உடன் கூடினால் கிட்டும்-தத்வம் மூன்று–அசித் சித் ஈஸ்வரன்–௨௪ தத்வம் அசித்/ ஞானம் உள்ள ஆத்மா அசித் உடன் கூடினால்-சாம்யம்– ஞானம் உண்டு சித் ஈஸ்வர இரண்டுக்கும்/ அசித் சித் பகவானுக்கு அடிமை/ஈஸ்வர அசித் -சேர்ந்தால் அவனை தனக்கு சமமாக ஆக்கும்..ஞானம் கெடுத்துஞான சூன்யம் ஆக்கும்.

.சமன் கொள் வீடு தரும்தடம் குன்றம்..ஆனந்த மயனாக ஆக்கி விடும் தன்னைப்போல்–வீடு மின் முற்றவும் வீடு செய்து –புல்கு பற்று அற்றே கண்ணனுக்கே ஆம் அது காமம்..கருத்த மணம் ஒன்றும்வேண்டாம் கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை .அபாகவாத சேர்க்கை–அபாகவாத சம்ச்லேஷம் பாகவத விச்லேஷம் பகவான் விச்லேஷம் சொரூப விநாசம் கொடுக்கும்..மர கலம் தரை தட்டும்..

இது வரை ஸ்ரீவசன பூஷணத்தின் திரண்ட கருத்துகளை அருளி தலை கட்டுகிறார்

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

Posted in Acharyarkall, உபதேச ரத்ன மாலை, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Manna vaallla Maa munikall, Prabandha Amudhu, Tamizl | Leave a Comment »

உபதேச ரத்ன மாலை-21-29 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 6, 2011

ஆழ்வார் திருமகளார் ஆண்டாள் மதுரகவி

ஆழ்வார் எதிராசராம் இவர்கள் –வாழ்வாக

வந்து உதித்த மாதங்கள் நாள்கள் தம்மின் வாசியையும்

இந்த வுலகோற்கு உரைப்போம் யாம் -21

மூவரையும் ஒரே பாசுரத்தால் அருளி- மேலே மூன்று பாசுரங்களால் ஆண்டாளையும்–இரண்டு பாசுரங்களால் மதுர கவி ஆழ்வாரையும் -மேலே மூன்று பாசுரங்களால் எம்பெருமானாரையும் அருளுகிறார் அடுத்து ..பிராட்டி உடன் இருந்து அவனது ச்வாதந்த்ர்யம் குலைத்து நம்மை சேர வைக்க -ஸ்ரீ தேவியே சீதை பிராட்டியும் ருக்மிணி தேவியும்..பூமி பிராட்டி-ஆண்டாள்–பத்து ஆழ்வார்களையும் சொல்லி முடித்து..–சரம பார்வை நிஷ்ட்டை உள்ள மூவரும் -வாசி-பிரதம பர்வத்தில் இல்லாமல்–ஆச்சர்ய அபிமாம்னமே உத்தாரகம் –விஷ்ணு சித்தர் தங்கள் தேவர் என்றும் தேவு மற்று அறியேன் என்றும் மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன்..என்றும் இருந்து காட்டியவர்கள்..வேந்தர் குலமும் வேயர் குலமும் -சீதை -வேயர் குலம் ஆண்டாள் இருவருக்கும் –அயோநிஜர் யோனி சம்பந்தம் இல்லை..அபிமான புத்ரிகள்..ராமனுக்கு மாலை இட்டாள் அர்ச்சகன் -அவர் அர்ச்சித்த அரங்கனுக்கு மாலை இட்டாள் ஆண்டாள்..-மதுர கவி இவர் ஆழ்வார் கவி முனி-பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே திரு வாய் மொழி இன் இசை பாடி திரிவதால் மதுர கவி–ராமானுஜர் மாறன் அடி பணிந்த வாசி–வாழ்வாக -நம் போன்றவர்களுக்கு வாழ்ச்சிசர்வேச்வரனுக்கும் வாழ்ச்சி தனம் சம்பத்து மேவினேன் அவன் பொன் அடி-சர்வச்வரன் இடம் சம்சாரிகளை சேர்த்து வைத்து இருவருக்கும் வாழ்ச்சி–உலகோருக்கு -தெரியாது பகவானை அறியாதவர்-பாகவதர் அடியாரை அறிவாரா –அறியானவை அறிவிப்பது ஆச்சார்யர் பண்ண வேண்டிய கார்யம் அதை செய்கிறார்..ஸ்வாமி ஆச்சார்யர் பிள்ளைகள் உள்ளிடம் சென்று -கூட்டி வந்து உபதேசம் பண்ணிய ஐதீகம் 700சன்யாசிகள் 12000 ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் இருந்தும் இவர்களை தேடி சென்று நீர் நம்மை விட்டாலும் நான் உம்மை விட மாட்டோம்–

இன்றோ திருஆடி பூரம் எமக்காக

அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத

வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து

ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

இன்று தான் கிடைக்காதது கிடைக்க பெற்றோம்–வைபவம் -ஆதரவு அதிசயம்–திரு தேர் தட்டில் ஆண்டாளும் ஸ்ரீ ரெங்க மன்னாரும் –நமக்கு என்று அவதரித்தாள்..-குழந்தை கிணற்றில் விழ -தாயும் விழுந்து ரட்ஷிபது போல் ஆபத்து நீக்கும் அன்னை–இங்கு-துஷ்டமான தேசம் காலம்..கலி யுகம்–குன்றாத வாழ்வு-ஷணம் கூடம் விசசேதம் இல்லை–கண் இமைக்காமல் அனுபவித்து போகுவார் அங்கு–வைகுந்த வான் போகம்–இகழ்ந்து-வேண்டாம் என்று–உகந்து இங்கு அவதரித்தாள்-குழந்தையை காக்கும் ஆர்வத்துடன்–கட்டிலையும் கார் கடை கொண்டு பிரஜை தொட்டிலையை பிடிக்க –நான்கு தடவை பல்லாண்டுஅருளினார் பெரி யாழ்வார்—மனுஷ /தேவ ஆய்சு கணக்கில்/பிரம்மா/ஆயிரம் ஆயிரம் பிரம்மா உண்டு என்பதால் நாலாவது பல்லாண்டு..கிரியா பதம் வினை சொல் இன்றி–பல்லாண்டு உண்டாகட்டும் -இட வில்லை–போதும் என்ற நினைவு இல்லை..நான்கு தடவை சொன்னது போதும் என்ற நினைவு இல்லை–இயம் சீதா -மம சுதா மம காரம் விட்டவனின் மம காரம் –எங்கு பார்த்தாலும் சீதை தெரிய இயம் சீதா என்று ஜனகன் காட்டினான்..வித்யாரண்யர் தேசிகர் காலத்தில் இருந்தவர்-நிர்பந்தித்து ராஜ்ய சபை கூப்பிட -நிதி நிறைய -ஹஸ்தி மலை மேல் பிரம்மா சேத்து வைத்த மகா நிதி இருக்க –பட்டர்குரடு-வீர சுந்தர பிரம்மா ராயர்–நம் பெருமாள் கை மாறினாலும் மாறலாம் குறடு விட மாட்டோம் மாறன் சொல்லே உணவாக பெற்றோம்-விரக்தி–ஒரு மகள் தன்னை உடையேன்-இயம் சீதா மம சுதா– திரு மகள் போல் வளர்த்தேன்–பெரியாழ்வார் பெண் பிள்ளையாய்-பிறக்க –பட்டர் பிரான் கோதை சொல்வதே ஆண்டாளுக்கு –திரு ஆடி பூரம் சீர்மை -ஆண்டாளுக்கும் ஒப்பு இல்லை -ஏற்றம் சீதை பிராட்டி விட -தோற்றித்து ஒரு குரங்கை கேட்டாள்–சங்கரையா உன் செல்வம் சால அழகியதே கற் பூரம் நாறுமோ-நித்யம் அதர அமுதம் பருகி கொண்டே இருக்கும் பாஞ்ச சன்யம் பார்த்துகேட்டாள்–உண்பது சொல்லில் உலகு அளந்தான் வாய் அமுதம்— கண் படை கொள்ளில் கடல்வண்ணன் கை தலத்தே-கையது வாயதாக கருதும் இடம் போற சக்கரத் ஆள்வான் பிரிய வேண்டுமே அது கூட இல்லை..–திரிசடை சொப்பனம் கண்டு சொல்ல சீதை பிராட்டி ஆற இவளோ ஆயனுக்காகா தான் கண்ட கனவினை..ருக்மிணி மடுத்து ஊதிய சங்கொலி- சீதை பிராட்டிக்கு சாரங்க வில் நாண் ஒலியும்–ஆண்டாளுக்கோ இரண்டும் வேண்டும்..

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்

தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்

பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்

வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24

பெண்ணாக பிறந்து அவன அனுபவிப்பது தண்ணீர் பள்ள மடை நோக்கி பாயுவது போல் தென் திசை இலங்கை நோக்கி சயனம் -உண்மையாக கோதா பிராட்டிக்கு தான் ..தேசிகன்–என் செய்கேன் உலகத்தீரே -தொண்டர் அடி பொடி- வியாதி இல்லா நம்மி பார்த்து கேட்கிறார் உருகாமல் இருக்கிறோமே–கோதா ஸ்துதியில் தேசிகன்–தன்னை பெண்ணை பார்த்து கிடக்கிறான் சொல்ல வெட்க்கி விபீஷணனுக்கு என்கிறார்..-வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து–திரு பாவை ஜீயர்-வேற என்ன ஏற்றம் வேண்டும்-ததீய சேஷத்வம் காட்டி-அடியார்கள் கூட்டம் ஆசை பட்டாள்–எல்லோரும் போந்தாரோ போந்தார் போது எண்ணி கொள்..

பரிஷித் போல்- 7 ஆழ்வார்களையும் முதல் ஆழ்வார் மூவரையும் ஒன்றாக கொண்டு அஞ்சு குடி– அஞ்சும் குடி–அவனுக்கு என் வருமோ என்று அஞ்சும்..திரு அடி பிராவனயமான சொத்து இவளுக்கு மட்டும்–இவளும் பல்லாண்டு போற்றி ஆறு தடவை– அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா சொல்வார்கள் அவர்கள்..-மடல் ஊருவார்கள்–அவன் ஒருவனே உபாயம்-அதி பிராவர்த்தி பண்ணி–இவளும் உன்னையும் உம்பியையும் தொழுதோம் காம தேவனை பற்றி அவனை அடைய விஞ்சி நிற்கிறாள்..பிஞ்சாய் பழுத்தால்-ஐந்து வயசில்–ஏற்ப்பட்டது–சரம பார்வை நிஷ்ட்டை இறுதியில் மற்றவர்கள் அறிந்த ஆழ்வார்–கொடு மா வினையேன்-நேர் இளையீர் போதுமினோ முதலிலே அருளி-பக்தி உடன் மகிந்து –உற்றேன் உகந்து பணி செய்து-

கர்ம ஞான பக்தி மார்க்கம்-சிரமம் நிறைய ஜன்மம் வேண்டும்–சொரூப அனுரூபம் இல்லை–இதில் ச்வாதந்த்ர்யம் தோன்றும்–குறை பாடு–விலைப்பால் போல் முலை பால் இல்லை..பிர பத்தியே -நீயே உபாயம்–பிராப்தி –பக்தியில் அசக்தனுக்கு பிர பத்தி– பிர பத்தில் அசக்தனுக்கு -சரணா கதி கூட உபாயம் இல்ல –அவனின்-ச்வாதந்த்ர்யம்- ஈஸ்வரனின் ச்வாதந்த்ராயம் தாழ்ச்சி– கொண்டாலும் கொள்வான் தள்ளினாலும் தள்ளுவன் பட்டத்துக்கு உரிய யானை செய்வது ஆராய்ச்சிக்கு அப்பால் பட்டது –உலகம் ஏத்தும் தென் ஆனாய் –வட ஆனாய் –நான்கு யானை போல அவன்–முதல் குற்றம் இது சரணா கதிக்கு அடுத்து –விசுவாசம் -பிறப்பது கஷ்டம்–இரண்டு குற்றம்–பிர பத்தியில் அசக்தனுக்கு இது..ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரகம்..கையை பிடித்து கார்யம் கொள்ளுமா போல அவனை பற்றுவது –காலை பிடித்து கார்யம் கொள்ளுமா போல இது…ஆச்சார்யர் தானே அவன் திருவடி–அந்த நிஷ்ட்டையில் இருந்த மூவரையும் பார்த்து வருகிறோம்..

ஏரார் மதுர கவி இவ்வுலகில் வந்து உதித்த

சீராரும் சித்திரையில் சித்திரை நாள் –பாருலகில்

மற்று உள்ள ஆழ்வார்கள் வந்து உதித்த நாள்களிலும்

உற்றது எமக்கு என்று நெஞ்சே !ஓர் ..25

நெஞ்சுக்கு உபதேச இதில்–ஏரார் மதுர கவி–வைபவம்–ச்வதந்த்ரனை பற்றினதால்-உண்ட போது ஒரு வார்த்தையும் உண்ணாத போது ஒரு வார்த்தை பேசுபவர்கள் பத்து -அவர்களை சிரித்து இருப்பார் ஒருவர் உண்டு இறே–ஆச்சர்ய அபிமானம்–பிரமாணம்-பகவான் அன்னம்-விச்லேஷம் சம்ச்லேஷம்–ஆனந்தமாக கூடி -இன் நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை-பிரிந்த பொழுது கதறி-உடன் கூடுவது என் கொலோ என்பர்.–ஆச்சர்ய அபிமானத்தால் நிச்சியம்-வடுக நம்பி ஆழ்வானையும் ஆண்டானையும் இரு கரையர் என்பர்–பரம அந்தரங்கர் இருவரும்–ஆற்றில் ஒரு கால் சேற்றில் ஒரு கால்–சமாசனமாகவிட வேண்டும் ராமானுச சதுரா சதுர அஷரம் இவை–நாராயணா நான்கு அஷரத்துக்கு இந்த சாமர்த்தியம் இல்லை–உபாயமும் கைங்கர்யமும் எம்பெருமானார் திரு அடிகளே..-லோக திவாகரர்- உதித்தார்-ஆதித்ய உதயம் வரும் முன் அருணோதயம்–வகுள பாஸ்கரன் -அவரை பேச வைத்த வைபவம் இவருக்கு..-சீரார் மாசம்-சித்தரை-ராமன்–அவதரித்த ஸ்ரிமத்வம்–ஆச்சர்யரே தெய்வம் என்றுமதித்த ஸ்ரீ மத்வம்–கஜேந்த்திரன்-ஸ்ரீ மான்-கை எடுத்து அலற-காரணமே அகில அத்புத நிஷ் காரணாயா–இதுவே ஸ்ரீ மத்வம்..-பரம சிவனை வால்மீகி ஸ்ரீ மான் என்கிறார்–நாட்டுக்கு போய் பரதனுக்கு அனுக்ரகம் அயோதியை வாசிகளுக்கு அனுக்ரகம் பட்டாபிஷேக ஷாட் அர்த்த நயனா ஸ்ரீ மான் முக் கண்ணன் ஸ்ரீ மான் ராம கார்யம் பார்த்த ஸ்ரீ மத்வம்..சித்ரா நட்ஷத்ரம் பவதி-சீரார் சித்தரை–

வாய்த்த திரு மந்த்திரத்தின் மத்திமாம் பதம் போல்

சீர்த்த மதுர கவி செய் கலையை –ஆர்த்த புகழ்

ஆரியர்கள் தாங்கள் அருளி செயல் நடுவே

செர்வித்தார் தாற்பரியம் தேர்ந்து -26

ஆர்த்த புகழ் உயர்ந்த புகழ்–தாத்பர்யம் =உண்மையாம்ன விஷயம்–திரு மந்த்ரத்துக்கு வாய்ப்பு-வேதம் சொல்வதை எல்லாம் சொல்லும்-நேரே ஆச்சார்யர் இதை உபதேசிப்பார்..-மந்திரத்தை மந்திரத்தால் –அந்தணர்மாடு அந்தி வைத்த மந்திரத்தை–பகவான் சொல்லும் மந்திரம் திரு மந்த்ரம் -நிதி மாடு–செல்வம் –வேதாந்தம் உபநிஷத் –மறவாமல் சொல்லி வாழலாம் –பகவத் மந்த்ரங்கள் அநேகங்கள்..வ்யாபக மந்த்ரம்–திரு நாமம் -பிரணவமும் நமவும் சேர்ந்து மந்த்ரம் ஆகும்….நாராயண //வாசுதேவ-விஷ்ணு/ முன்னால் சொல்ல பட்ட -கோவிந்த-பசுமாடுகளை சம்ரட்ஷன -குச்சி வடைநியாயம்–அதற்கே வைபவம் என்றால் நாராயணா வைபவம் கேட்க வேண்டுமா ..நம சப்த அர்த்தம்–கண் நுண் சிறு தாம்பு சொல்லும்..எட்டு இளையாய் மூன்று சரடாய் இருப்பது திரு மந்த்ரம்..அவனுக்கே அற்று தீர்ந்து சேஷ பூதன்–மூன்று பதம் எட்டு எழுத்து–சொரூப உபாய புருஷார்த்தம் -மூன்றும் சொல்லும் நம -அவனே வழி காட்டும்–ரத்னா ஹாரம் நடுவில் இருந்தும் இரண்டுபக்கமும் ஒளி வீசும் தேகளி தீப நியாயம் போல்–ஓம் நம -நமோ நம /நாராயண நம /சொரூப சிஷா– நானே நீ என் உடைமையும் நீயே /உபாயா சிஷா -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய்/புருஷார்த்த சிஷா –மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று–ஆந்தர உள் உரை பொருள் –ததீய சேஷத்வம்–உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை–/எனக்கு நான் அல்லேன்–நம சப்தம் சொல்லும்–உனக்கும் அல்லன்-அடியார் அடியான்—-சீர்த்த செய் கலை/ சீர்தமதுற கவி-ஆழ்வாரை அண்டி கிடந்த சீர்மை..-சரம பர்வ நிலை காட்டும் சீர்மை–வேதத்தின் உள் பொருள் நெஞ்சில் நிற்கும் படி உபதேசம் பண்ணினார் ஆழ்வார்–விழுமிய பொருள் ஆச்சார்யா அபிமானமே உத்தாரம்..–ஜாம்பவான் ௩௨ உலகு அளந்த தடவை பகவான் ஜகம் ஜயித்தான் பறை அடித்து சொன்னது போல் மூன்று பதங்களில் மூ வடி மண்ணில் நோக்கு ஆழ்வாருக்கும் மூவடி திரு மந்த்ரம் எட்டு திக்கும் அறிய இயம்ப போகிறேன் –மேல் திசை பரம பதம் கண் வைக்க மாட்டான் கீழ் திசை ஆழ்வாரை பற்றினவன் கீழே போக மாட்டான் ஆகையால் எண் திசை–இந்த பிர பந்த இருந்ததால் தான் நாத முனி நாலாரிரமும் பெற்றார் ஆர்த்த புகழ்–ஆராய்ச்சி பெற்று பெற்ற புகழ் ஆர்த்த புகழ்–வியாக்யானம் நம் பிள்ளை நஞ்சீயர் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை நாயனார் நால்வரும் வியாக்யானம்..ஆயிரத்துக்கு இல்லாத வைபவம்-பால் காய்ச்சி திரட்டு பால் போல் இது..திரண்ட பொருளான அஆச்சர்யர் வைபவம் காட்டும்–பயிலும் சுடர் ஒளி நெடுமாற்கு அடிமை பதிகம் போல் சீர்த்த -முகம் அறிந்து கோக்கும் ரத்னா ஆசாரி போல் ரத்னா ஹாரம்–திரு அவதாரமும் நாடு–ஐப்பசி ஆழ்வார்கள் தொடக்கம்- சித்தரை நடுவில்–நட்ஷத்ரமும் நடுவில்—முதல் ஆயிரம் -நானும் உனக்கு பழ அடியேன் திரு பல்லாண்டு—நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம்-நாராயணனே வாராய் என் ஆர் இடரை தீராய்–பெரிய திரு மொழி நாராயணா சப்த அர்த்தம்..வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை -அப்பனில்-ஆழ்வார் குருகூர் நம்பி என்றால் அமுது ஊரும் என் நாவுக்கே–உங்களுக்கு கண்ணன் என்றாலே அமுது வூர வில்லை–நாவினால் நவிற்று-என்னக்கால்-மனசால் நினைக்காமல் வாய் வார்த்தையாக சொல்லியும் பெறா பேரு பெற்றேன்..பகவானை வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்தித்து தூ மலர் தூவி தொழுதால் கிட்டினாலும் கிட்டும் இங்கு எய்தினேன் –நிச்சயமாக கிடைத்தது–

இன்று உலகீர் !சித்திரையில் ஏய்ந்த திரு வாதிரை நாள்

என்றை இனும் இன்றி இதனுக்கு ஏற்றம் என் தான்?–என்றவர்க்கு

சாற்றுகின்றேன் கேண்மின் எதிராசர் தம் பிறப்பால்

நால் திசையும் கொண்டாடும் நாள் -27

ராமானுஜ திவாகரன் –மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் குறையால் பிரான் அடி கீழ் விள்ளாத அன்பன்–ஆழ்வார் திரு அடி உள்ளத்தே இருத்தும் -தேக விலஷணன் ஜீவாத்மா ம காரம் சொல்லும்..ச்வதந்த்ரன் இல்லை அடிமை-பகவத் சேஷ பூதன்-அவன் ஒருவனுக்கே அனந்யார்க்க சேஷத்வம் சொல்லும் பிரணவம் -அநந்ய சரணத்வம் நம /அவனை தவிர வேறு பந்து இல்லை அவன் ஒருவனையே அனுபவிக்க அநந்ய பந்தித்வம்போக்யத்வம் நாரயநாயா -இப்படி அறிந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவனையே உபாயம் புருஷார்த்தம் என்று அறிந்து இருக்க வேண்டும்..—சத்ருகன ஆழ்வான் படி/மதுர கவி ஆழ்வார்//சேஷத்வம் பார தந்தர்யம் லஷ்மணன் பரதன் காட்ட -நிழல் போல் சத்ருக்னன் கச்சதா–புறப் பட்டான் மாதுல குலம் மாமன் குலம்– இவனுக்கு தாய் வேறு இருந்தாலும்..மாதுல குலம் பந்தித்வம் ஆச்சார்யர் பந்துக்கள் நமக்கும்..புஷ்ய நட்ஷத்ரம் நாள் பார்த்து பரதன் புறபட்டான்–சத்ருகளை வென்றவன் குற்றம் இல்லாதவன் ராம பக்தி இல்லாதவன்..–கார் கடை கொண்டு பரதனை கொண்டான்..கைங்கர்யம் பண்ண நடக்கிற ராமனை பார்க்காதே என்றாள் சுமத்ரை –பொலிந்து நின்ற பிரானை கால் கடை கொண்டு ஆழ்வாரை கொண்டார் மதுர கவி .. திரி புரா தேவியார் -காழி சாய் மூலையில் எம்பெருமானார் காட்டினால் ஆச்ரயிப்போம்..–கேசவ சோமயாஜி-திரு குமாரர்–இன்று-நடப்பது போல்-அதி மாத்திர பிராவண்யம்..சித்தரை திரு வாதிரை–நாயகனாய் -நென்னலே வாய் நேரந்தான்-ஆண்டாள்-எங்கள் அடிகளில் கண்ணன் விழுந்து இருந்த நாள் உண்டே –இன்று நாங்கள் உன் காலில் விழுந்து இருக்கிறோம் அன்றை நினைத்து -அன்று இவ் உலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி -இன்று யாம் வந்தோம் அடிமை ஞானம் வந்தது இன்று அன்று நாங்கள் பிறக்க வில்லை அன்று நடந்த வைபவம் இன்று நாம் கொள்வோம் எனபது போல்–ஏய்ந்த -சித்தரை அற்புத மாதம் ஸ்ரீமான்கள் ராமன்/பூத்து குலுங்கும்..பலம் பழுப்பதை சூசனம் –எம்பெருமானார் -நாரணர்க்கு ஆட படுவர் கலியும் கெடும் கண்கொண்டு கொண்மின்.-மந்தி பாய்-அந்தி போல்நிரத்தாடையும்..பிராத சாயம் சந்த்யா-சிகப்பு-எழில் உந்தி-காந்தி வீச செக்க சிவந்து காட்டும்..சூசனம் மேல் ஞான விகாசம் காட்டும் தாமரை அலற போகும்..அது போல் இங்கும்..தோள் தீண்டிய நட்ஷத்ரம் திரு வாதிரை புனர் பூசம்….பரதன் ராஜ்ஜியம் திருப்பி கொடுக்கும் பொழுது ஒன்பது மடங்காக ஆக்கி பாதுகை பிரபாவம்..ராமானுஜர் இடம் சொத்து பெருகும் தென் அரங்கசெல்வம் முற்றும் திருத்தி வைத்தான் வாழியே– சேராத செல்வம் உளதோ .பெரும் செல்வருக்கு .நாலாரியமும் அவனுக்கே -.எம்பெருமான் வளர்த்த அந்த செயல் அறிக்கைக்கா எம்பெருமான் தரிசனம்….வாலி-தயரதன் பிள்ளை/பரதனுக்கு முன் பிறந்து/குற்றம்..ஆவியை பிரிந்து பண்ணினாய்/ வாமனன் சீலன் ராமானுசன்–ஜாம்பவான் பறை பண்ணினது போல் மாமுனிகள் ராமானுஜர் சீர் அருள /கண்ணனுக்கே ஆம் அது காமம் -மற்ற மூன்றும் அங்கம்-வாமன் சீலன் ராமானுசன் காட்டி /சீரை /கல்யாண குணங்கள் நிறைந்தவர்/ வாமனன் பெருமை காட்டி கொடுத்தவர்..திருவடி தீண்டினார் கேட்க்காமலே–உபதேசம் அபேஷா நிரபேஷமாக –கேண்மின்-வேற ஒன்றும்வேண்டாம் காத்து கொடுத்து கேளுங்கோ–காத்து திறந்து தான் இருக்கிறது–பரிஷித் சுகர்–கிருஷ்ண விருத்தாந்தம் சுருக்க சொன்னதும்–ராஜ பச தாகம் அதிகம் சொவ்குமார்யம்-இனி பசி தாகம் இல்லை ..ஹரி கத அமிர்தம் பானம் பண்ணிய பின்பு-ஜனமேயன் வைசம்பாயர் மகா பாரதம்–18 பர்வம்–இரண்டு அதிகாரி துர்யோதனன் தசனணன் -கோ கிரகணம் -அறிவிலி இல்லை தூதன் பிரபாவம் அறிந்தும் –கேட்டு கொண்டு இருப்பதே புருஷார்த்தம்..கதை அமிர்தம்.அதுபோல் சாற்றுகின்றேன் -கேண்மின்–.மெய்யே கட்டு விச்சி சொல்…வேறா விதிர் விதிர சீரார் சுளகில்..-உமக்கு அறிய கூறுகின்றேன் மிக்க பெரும் தெய்வம்..ஆரால் இவ் வையம் அடி அளக்கப் பட்டது.போல்..எதிராசர் தம் பிறப்பால்- நால் திசை..திக்கு உற்ற கீர்த்தி–ஜகதா சார்யர் இவர் ஒருவரே..குற்றம் நீக்கி மேகத்தை மேவும் நல்லோர்..எக் குற்றம் எது பிறப்பு எது இயல்பு –அதுவே ஆளும்..அமுதனார்..

ஆழ்வார்கள் தாங்கள் அவதரித்த நாள்களிலும்

வாழ்வான நாள் நமக்கு மண் உலகீர் ! –எழ பாரும்

உய்ய எதிராசர் உதித்து அருளும் சித்திரையில்

செய்ய திருவாதிரை-28

சப்த லோகமும் உஜ்ஜீவிக்கும் படி…அவதரிப்பதே இருள் நீங்க தான்..ஆழ்வாரை இனி இனி என்று 20 தடவை கூப்பிட்டாலும் –அரங்கம் -திரு விண்ணகரம்-திரு குடந்தை மாருத்யம் காட்டி-அக்கார கனி காட்டி-இன் நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை-உற்றேன் உனது பாதம் பெற்றேன் உடனே சொல்ல வில்லை–நாடு திருத்த–பிர பந்தம் தலை கட்ட– நச்சு பொய்கை ஆகாமல்..மூன்று காரணங்கள்..வாழ்வு-அடியான நாள்-திருவடியில் கைங்கர்யம் கொடுக்க வல்ல–சித்திரையில் செய்ய திரு ஆதிரையே வாழ்வு–தோள் மாறாமல்..இவரே தாரகம் போஷகம் போக்கியம்–நாளே புருஷார்த்தம்..அவரே தாய் தந்தை –என் தனக்கு நீயே எதிராசா மாதா பிதா வகுளாபிராமம் ஆளவந்தார்..எதிராஜ விம்சதி உபாயம் ஆர்த்தி பிர பந்தம் புருஷார்த்தம்..எம்பெருமானார் மட்டுமே ..-மண் உலகீர்-அவர் காலத்தில் இருந்து அனுபவித்த ஆழ்வான் ஆண்டான் எம்பார் –போல்வார் தீர்த்தம் ஆடி வரும் அழகை அனுபவிக்க –பரம பதமும் வேண்டாம் வையத்து வாழ்வீர்காள் –செல்வா சிறுமீர்காள் வையத்தில் கண்ணன் பிறக்க இங்கு தான் வாழ்ச்சி பார் உய்ய -ஸ்ரீ பாஷ்யம் சரணா கதி உதித்து அருளும்–உய்ய உபதேசம்/ஸ்ரீ பாஷ்யம்/சரணா கதி அனுஷ்டானம்/ கத்யம் அருளி-இப் படி பல வழியாலும் உய்ய வைத்தவர்.. உய்வித்தார். ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் அருளி–ஸ்ரீ சைல தயா பாத்ரம்–யோக்யதை உண்டு கிருபையை பெற்று கொள்ள..-நரகம் கிடைத்தாலும் உலகம் வாழ்ந்து போனால் போதும்-எம்பெருமானார் பெயர் பெற்றார்..சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை வெளி இட்டு அருளினார் எம்பெருமானார்-முமுஷுபடி-வெளி இட்ட சப்தம் கேட்டு திரு கோஷ்டியூர் நம்பி ஆலிங்கனம் பண்ணி கொண்டு எம்பெருமானார் திரு நாமம் சாத்தினார்…வேதம் அர்த்தம் புரியாமல் இருக்க -ஸ்ரீ பாஷ்யம் வெளி இட்டு அருளி- ஆளவந்தார் மனோ ரதம்.நிறை வேற்றி கொடுத்தார் ..சராதாபீடம் சரஸ்வதி-சங்கை கெடுத்தாண்ட தவராசா–இதி சர்வம் சமச்யம்-ஒருங்க விட்ட வைபவம்..-லஷ்மி நரசிம்கனை ஆராதனைசேராதவற்றை சேர்த்து–காரண வஸ்து-நிர்த்தேசம்–பண்ணி உய்யும் படி–உபாயம் சரணா கதி-அனுஷ்டித்து பங்குனி உத்தரம்-மூன்று கத்யம் அருளி-பிராட்டி இடம்முதலில் அனுஷ்டித்து அடுத்து அவன் இடம்–நமக்காக சேர்த்து தானே அனுஷ்டித்து காட்டினார்..ஏலா பொய்கள் உரைப்பானே-ராமன் -இரண்டு வார்த்தை-சம்பந்திகளுக்கும் மோட்ஷம் பிரார்த்தித்து பெற்றார்..எம்பெருமானார் திருவடி சம்பந்தம் மோட்ஷம் கொடுக்கும் -உய்ய–உதித்து அருளினார் லோக திவாகரன்–அஞ்ஞானம் விலகும் நாட்டிய நீச சமயங்கள் வீழ -சங்கர பாஸ்கர ..கிருமி கண்ட சோழன்-தானே அழிந்தான் -உதித்த பின்பு தானே இருள் போகும் –அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்தான் வாழியே –மேல் நாட்டில் வேறு அறுத்தார் சமணர்களை..மாதவனே கண்ணுற நிற்கிலும்..அண்ணல் ராமானுசர் வந்து தோன்றிய அப் பொழுதே –நாரணர்க்கு ஆள் ஆனாரே –திரு குருங்குடி நம்பி-வைஷ்ணவ நம்பி–ஸ்தானம் இட்டு யது குலம் அவன்..எதி குல இவர்.. தேர் தட்டில் பார் தட்டில் ஒரு அர்ஜுனனுக்கு இவரோ அனைவருக்கும்..–அப்ரியம் என்று முடிக்க பட்டது இல்லை..பட்டம் இழந்த குலம் எதி சேகரர் இவர்..ஜெயந்தி என்றாலே ஸ்ரீஜயந்தி..கோவில் என்றாள் திரு அரங்கம்/பெருமாள் நம்பெருமாள் ஒருவனே/ஸ்வாமி என்றால் எம்பெருமானார் ஒருவரே குறிக்கும்….திரு நட்ஷத்ரம் என்றால் சித்தரை திரு வாதிரை ஒன்றையே உரைக்கும்..பரியனாகி வந்த –அவுணன் உடல் கீண்ட -அரங்கத்து அமலன்– அரங்கன்குற்றம் இல்லாதவன்.. நரசிம்கன் குற்றம்–ஒரு தூணில் -ஒருவனுக்கு–உலகத்தோர் அனைவர்க்கும் ஒரே முகூர்த்தம் கருட வாகனும் நிற்க கிடக்கிறான் -அது போல் ஸ்வாமி.. நெஞ்சுக்கு பாசுரம் அடுத்து சொல்லுகிறார்..

எந்தை எதிராசரிவ் வுலகில் எம் தமக்கா

வந்து உதித்த நாள் என்னும் வாசியினால்-இந்தத்

திரு வாதிரை தன்னின் சீர்மை தனை நெஞ்சே !

ஒருவாமல் எப் பொழுதும் ஓர் -29

தேவர்கள் ஹவிர்பாவம் வாங்க வரும் பொழுது -முகம் திரும்பி-இவ் உலகில் நமக்கு என்று –அனந்தன்-இவர்-எமக்கு என்று-கோபத்தில் விழுந்த குழவி ஆபத்தை போக்கும் தாய் போல்– உன்னை போல் பொறுக்க வல்லார் யார் –தாய் மருந்து குடித்து முலைப் பால் வழியே குழந்தைக்கு தருவது போல்-சரணா கதி தான் பண்ணி காட்டி கொடுத்தார் அதிகாரம் உண்டேல் அரங்கர் இரங்குவார்-காமாதி -தோஷ கரம்-போக்கி கொடுப்பார் –நமக்கு என்று அவதாரம்…நெஞ்சுக்கு கட்டளை இடுகிறார்

பிள்ளை லோகம்ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

Posted in Aandaal, Acharyarkall, உபதேச ரத்ன மாலை, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Madurakavi Aazlvaar, Raamaanujar, Tamizl | Leave a Comment »

உபதேச ரத்ன மாலை-10-13 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 6, 2011

கார்த்திகையில் ரோகிணி நாள் காண்மின் இன்று காசினியீர் !

வாய்த்த புகழ் பாணர் வந்து உதிப்பால் –ஆத்தியர்கள்

அன்புடனே தான் அமலனாதி பிரான் கற்றதற் பின்

நன்குடனே கொண்டாடும் நாள் -10

ஒன்பதாவது ஆழ்வார்-.திரு பாண் ஆழ்வார் மிதிளா புரி–ரோகிணி-முப்புரி ஊட்டும் திரு நட்ஷத்ரம் இதுவும்..கண்ணன்/திரு பாண் ஆழ்வார்/திரு கோஷ்டியூர் நம்பி–கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் அவதரித்த நல் நாள்–பெரிய வாச்சான் பிள்ளையும் ஏ கண்ணா நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கற்கலாம் கவி பொருளை–நம் பிள்ளை இடம் கற்று கொண்டார் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை–காண்மின் இன்று–திரு நட்ஷத்ரம் பற்றினால் போதும்–இன்றும் அனுபவிக்கலாம்–லோகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு உபதேசம்–முன் நெஞ்சுக்கு உபதேசித்தார்..வாய்த்த புகழ்-பொருந்திய சகஜ தாஸ்யம்–ஏர் இட்டு கொண்டு பாட வேண்டியது இல்லை–உத்க்ருஷ்ட ஜன்மம் அபக்ருஷ்ட ஜன்மம் பிரேமை–பகவான் திரு உள்ளம்– உயர் குடியில் பிறவாமையே புகழ்–குலம் தாங்கு–சண்டாளர் ஆகிலும் -வலம் தாங்கு சக்கரத்து அண்ணல் மணி வண்ணற்கு ஆள்–ஆண்டாள் பெண் பாவம் ஏர் இட்டு கொண்டு பாட வேண்டாதது போல ஜன்ம சித்த ஸ்த்ரீத்வம் பெருமை –பண இசைத்து பகவானை பாடும் குலம்–பாணர் குலம்–கையும் வீணையுமாக –நம்பாடுவான் கைசிக புராணம் வராக புராணம்–கைசிக மகாத்மயம்-பண்ணில் பாடி திரு குருங்குடி-வாசுதேவன் உடன் மற்றைய தெய்வம் ஒக்கும் சொல்லிய பாபம் -கேட்டதும் பிரம்மா ரஷஸ் விட்டது–பலன் எதிர்பார்க்காமல் பாசுரம் பாடினோம்–தென் திரு காவேரி தெற்கு கரையில் நின்று பாடுவார் திரு பாண் ஆழ்வார் காவேரி தாண்டி போகாமல்–லோக சாரங்க முனிவர்-தோளில் ஆரோகணம் -முனி ஏறி தனி புகுந்து பாட்டினால் கண்டு வாழும் பாணர்தாள் பரவினோமே காட்டவே கண்ட– 9 பாசுரங்கள் திரு பிரம்பு முன்–கொண்டால் வண்ணனாய் இறுதி பாசுரம் உள் சென்று அருளினார்..உதித்தார்-நித்ய சூரி ஒருவரே–ஆத்திகர்கள் சீரிய நான் மறை -செம் பொருள் செம் தமிழால் அளித்த பார் இயல் புகழ் பாண் பெருமாள் சரணாம் போது சென்னியில் தரிப்பார் ஸ்வாமி ராமானுஜர் போன்ற ஆத்திகர்கள்..–ஏற்கும் பெரும் புகழ் வானவர் ஈசன்-வன் குருகூர் -திரு மந்த்ரம் அர்த்தம் விவரித்து அமலன் உவந்த மந்தி பாய் -பிரணவம் அமலன் உவந்த மந்தி அடி வரவுக்கே அர்த்தம்..-பெருமாள் உவந்த ஹனுமான் -மார்கழி வையத்து ஓங்கி–போல்–மந்தி பாய் -ம கார அர்த்தம்–ஜீவாத்மா பலன்கள் பல தாவுவார்–மந்தி போல்–தாவி–தன்னையே சொல்லி கொள்கிறார் அடி-அரை சிவந்த ஆடை /உந்தி/அவயவம் தோறும் தாவினார்–அந்தரங்க கைங்கர்யம் புஷ்ப மண்டபம்-சிந்து பூ மகிழும்-திரு வேம்கடம்-த்யாக மண்டபம் காஞ்சி -போக மண்டபம் திரு அரங்கம்–பணி பூவும் -குறும்பு அறுத்த நம்பி-மண்ணால் செய்த போ தொண்டை மான் சக்கரவர்த்தி சமர்பித்த சொர்ண பூவை விட்டு இதை கொண்டான் -ஆல வட்டமும் திரு கச்சி நம்பி-வீணையும் கையுமான அந்தரங்கர்..

கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றை காணாவே–அன்பர் கொண்டாடும் நாள்–

மன்னிய சீர் மார்கழியில் கேட்டை இன்று மா நிலத்தீர் !

என் இதனுக்கு ஏற்றம் எனில் உரைக்கேன் –துன்னு புகழ்

மா மறையோன் தொண்டரடிபொடி ஆழ்வார் பிறப்பால்

நான் மறையூர் கொண்டாடும் நாள் -11

துன்னு புகழ்–சாஸ்திரம் கற்றவர்கள் கொண்டாடுவார்கள்–மார்கழிக்கு மன்னிய சீர்/கேட்டைக்கு /தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வாருக்கு /மாதங்களில் மார்கழியாக -திரு அத்யயனம் தொடங்கும் -ஏற்றம்-மார்கழி திங்கள் மதி நிறைந்த ஆண்டாள் நான்கு ஏற்றம்–மன்னிய சீர் கேட்டை–ஜேஷ்டா-பாகவதச்ரி பாதரெளி–கேட்டைக்கு-வைபவம்–இரண்டு பிற பந்தம் அருளிய துன்னு புகழ் பகவான் துயில் எழுப்ப அவன் இவரைஎழுப்ப–பதின்மர் பாடும் பெருமாள் –அரங்கனை பாடும் வாயால் மற்று ஓர் குரங்கனை பாடேன்–அரையர் திரு வேம்கட யாத்ரை செல்லும் ஐதீகம்–முன்னிலும் பின் அழகிய பெருமாள்–கஸ்தூரி நாமம் அணிந்த பெருமாள்-பதின்மர் பாடும் பெருமாள்–அமுதினை கண்ட கண்கள் மாற்றினை கானா சொல்லியும் மதி பாய் வாடா வேம்கட மா மலை பாடினார் திரு பாண் -துன்னு-மயக்கம் இன்றி தெளிவாக -நான் முக கடவுள் என்கோ–கற்று இனம் மேய்த்த எந்தை கழலினை பணியும் சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவனாவான் –காட்டினான் திரு அரங்கம் உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்–திரு அரங்கம்–நாட்டினான் தெய்வம்–அவரை கொடி பரவ சுள்ளி கால் கொள் கொம்பு வேண்டுமே–

அதனால் துன்னு புகழ்

நைசயம் கொண்டாடுகிறார் வன் குருகூர் சடகோபன்-இளைய புன் கவிதை ஏலும் –துளவ தொண்ண்டர் பொடி–அடிமை என்றுசொல்லி கொண்ட புகழ்–மா மறையோர் தொண்டர் அடி பொடி-வேத அத்யயனம்பன்னி அடிமை உணர்ந்தவர் அடியார்க்கு அடிமை -நஞ்சீயர் நம் பிள்ளை காலத்தில் திருவாய் மொழி கற்று கொள்ள வந்தவர் -சேவித்து கற்க லஜ்ஜை–நம் பிள்ளை சேவித்து கால ஷேபம்சொல்லுவார்–பயிலும் சுடர் ஒளி சொன்னதும் உணர நிற்ப்பாட்டினார்..வாசனையோடு விடுகையும் –ஐந்து லஷனம் சொல்லி -இப்படி அறிந்து இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் ஏற்று அறிந்து உகந்து இருக்கையும்–அரிது அரிது இது–மா மறையோர் தொண்டர் அடி பொடி–ஆழ்வார் பிறப்பால்- ஆழ்வாராக பிறப்பதே பிறப்பு மற்றவை வீழ்வு தான் –துருஷ்டவம் வன வாசாயாக –சுமத்ரை-பெற்றதே வன வாசதுக்காகா -.திரு மாலை அறியாதார் திரு மாலை அறியாதவர்..மேம் பொருள் பாசுரம் துவைய ரகசியம் அர்த்தம் புள் கவ்வ கிடக்கின்றீரே –உண்ண இல்லை அரங்கா வாசனை இல்லா விடில் –விபர நாராயணர் தேவ தேவி–

ஸ்ரீ பாத ரேணு–திரு மண்டம் குடி -வன மாலை அம்சம்–

தையில் மகம் இன்று தாரனியீர் ! ஏற்றம் இந்தத்

தையில் மகத்துக்கு சாற்றுகின்றேன் –துய்ய மதி

பெற்ற மழிசை பிரான் பிறந்த நாள் என்று

நற்றவர்கள் கொண்டாடும் நாள் -12

தூய்மையான ஞானம் கொண்டவர்–நான்காவது ஆழ்வார் பக்தி சாரர்–ருத்ரன் கொடுத்த திரு நாமம்..-பிருகு மக ரிஷி திரு குமராராக –புதரில் பிரமப் அறுத்து ஜீவிக்கும் பங்கய செல்வி வளர்க்க –நிர்மலமான ஞானம்-அவனே பரத்வம்-உரையில் இடாதவன்–கத்தியை-நாவே கத்தி–பல மதங்களில்சாக்கியம் கற்றோம் சமணம் கற்றோம் ..

–பேய் ஆழ்வார் தீர்தகராய் திரிந்து மாற்றினார் துபார யுக கடைசியில் நால்வரும்–மண் பானை ஓட்டை செடி தலை கீழாக நட்டு இலையில் சேர்த்து மூன்று தவறு–நமக்கு பேய் தனமா நுமக்கு பேய் தனமா–பரத்வம் ஸ்தாபித்து –இனி அறிந்தேன்–மறந்தும் புரம் தொழா—இவனை தவிர வேறு யாரும் பரத்வம் இல்லை –நகுலன் சக தேவன்-அகர பூஜை -வேறு யாருக்கும் கொடுக்க கூடாதுகொடுத்தால் இடது காலால் உதைப்பேன் பூ மாரி பொழிய-பொல்லாத தேவரை திரு இல்லா தேவரை–தேரேன்மின் தேவு–எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தெய்வம்–இனி அறிந்தேன் –ஈசர்க்கும் நான் முகர்க்கும் தெய்வம் –நாராயணன் நான் முகனை படைக்க –துய்ய மதி பெற்றவர்–பிறந்த நாள்–ஒரு பிறவியில் இரு பிறவி ஆனார் இருவர்-ப்ருகு குலம் பிரம்பு அறுத்து ஜீவித்த குலம்..யது குலம் இடை குலம் போல்–அகர பூஜை-பெரும் புலியூர் அடிகள்–குடந்தையுள் கிடந்த –திரு ஆரா அமுத ஆழ்வான் போகிற வழியில்-வேதம் சொல்வதை நிறுத்த நெல் கதிரை கிழித்து போட்டு-நினைவு உணர்ந்து தொடர்ந்தார்கள்–இவரையே நோக்கி திரு முக மண்டலம் திரும்ப–அனுகூலர் பிரதி கூலர் -உட கிடந்த வண்ணமே புறம பொசித்து காட்ட –கனி கண்ணன்

இரவு இருக்கை-ஓரிக்கை–கா மறு பூம் கச்சி மணி வண்ணா நீயும் உன் பை நாக பாய் சுருட்டி கொள் -கிடந்த கோலத்தில்-ஈடு பாடு நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும் என் நெஞ்சு உள்ளே –அன்று நான் பிறந்திலேன் ..பிறந்த பின் மறந்திலேன்–பிரான் ஆழ்வார் பெயரை மாற்றி கொண்டு ஆரா அமுத ஆழ்வான் திரு மழிசை பிரான்–கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே –உத்தான சயனம்–பிரபத்தி தவம் -நல் தவம் ஆச்சார்யா திரு அடியே உத்தாரம் ..அப்படி பட்டவர்கள் கொண்டாடும் நாள்

சக்கர ஆயுத அம்சம் ..இகழ்ந்தவர்களே கொண்டாடும் படி -இருந்தாராம்—சுக்ரீவனை விட்டே விபீஷனனைகூட்டி வர சொல்லி அங்கீகாரம் பண்ணினான் பெருமாள் இவர் அருளிய அனைத்து பிர பந்தங்களையும் நீரில் போட ..காவேரி தாய் இரண்டு பிர பந்தம் மட்டும் கொடுக்க அதை மட்டும் நாம் அனுபவிக்கிறோம் –துணி கிழிய ருத்ரன்-பார்வதி வரம்–மோட்ஷ கொடுக்க முடியாது -இறந்த நாளை தள்ளி போக்க முடியாது –ஊசி வழிய நூல் போக வைக்க கேலி -நெற்றி கண்ணை திறக்கதிரு அடியில்கண்ணை திறந்து —பக்தி சாரர் பட்டம்–

மாசி புனர் பூசம் காண்மின் இன்று மண் உலகீர்

தேசு இத் திவசத்துக்கு ஏது என்னில் –பேசுகின்றேன்

கொல்லி நகர் கோன் குலசேகரன் பிறப்பால்

நல்லவர்கள் கொண்டாடும் நாள் -13

கோழி கூடன் கொல்லி நாடன்–காசினியீர் /மாநிலத்தீர்/தாரனியீர்/மண் உலகீர்—-நன்குடனே கொண்டாடும் நாள்-நான் மறையோர் கொண்டாடும் நாள்/நல் தவத்தவர்கள்/நல்லவர்கள் கொண்டாடும் நாள் –நான்கு வித அனுபவம்..நன்கு உடனே-விதி வாக்கியம் என்று இல்லாமல் ஆசை உடன்–நான் மறையை பயிலும் பிராமன குலத்தில் பிறந்தவர் தொண்டர் அடி பொடி என்பதால்..வெண்ணெய் உண்ட பெருமாள் நம் பெருமாளே ஸ்ரீ ராமன் -ராமன் இரண்டாவது வார்த்தை சொல்ல மாட்டேன் நம் பெருமாளே சொல்லி கொண்டார் -சகர வர்த்தி திரு மகன் இடம் ஆழம் கால் பட்டவர் –கல்யாண குண நிறைந்த பெருமாள்–முன் துக்கம் பட்டு முன் சுகித்து -இவரோ ராமனின் சுக துக்கம் தனதாக கொண்டதால் பெருமாள்–சித்தரை புனர்வசு பெருமாள்-பெருமாள் திரு மொழி—தசரதன் குமரனின் செஷ்டிதங்கள் அனைத்தையும் அனுபவித்து திவசம்-நாள் மலையாள வார்த்தையிலே அருளுகிறார்–கும்ப மாச -கவ்சதுப அம்சம் -குலசேகர பெருமாள் -பெரிய பெருமாள்-கோவலனாய் இருக்கிறார் –பாகவதவிமுகராய் போகும் உலகத்தவருக்கு —நான் வெட்டி போகும் பொழுது தான் ஒட்டி வந்து செர்த்துகொல்வான் -தாய் பூனை குட்டி பூனை- வாழா இருந்தால் போதும்—பகவான் ஆழ்வார் அவதரித்த நட்ஷத்ரம் புனர்வசு-முப்புரி ஊட்டியது இதுவும்–எம்பார் அவதரித்த -கேட்டை பெரிய நம்பி தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார்–ஜகத்தில் உள்ளவர்களை பார்த்து பேசுவதே இவர்களுக்கு நோக்கம் விரஜா நதி போல் தாமர பரணி நதி இரு பக்கமும் வாழ வேண்டுமே-யோக்யதை இருந்தும் இழந்து போகிறார்கள் என்று உபதேசம் ..பர துக்கம் பொறுக்காமல் –அவன் உடன் சேராத துக்கம்–பரனான அவனின் துக்கம்–போக்க உபதேசம்–உண்டது உருக்காட்டாதே .மாம் ஏகம்-சட்டை கழற்றி வெளுத்த திரு மேனி-சேராமல் இருந்ததால் — தொட்டு உரைத்த சொல்–புத்திரன் பக்கலில் பிருது ஹிருதயம் கிடைக்குமா போல்–ஒழிக்க ஒழியாத நவ வித சம்பந்தம் –சம்சாரம் பக்கலில் திரு உள்ளம் குடி போய்–பரம பதம் விட்டு –சம்சாரிகள் பக்கல் ஆதரவு- கொல்லி காவலன் கூடல் நாயகன் கோழி கோன் -குலசேகரன் திரு வேம்கடம் உடையான் சொப்பணம்-ஆழம் கால் பட்டு நித்ய படி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் ததி ஆராதனம் பண்ணி–திவ்ய தேச யாத்ரை திலும் திரு -அரங்கன் இடம் ஆழம் கால் பட்டு–முகுந்த மாலை–தன் நகரத்தையே ஸ்ரீ ரெங்கம் என்று சொல்லும் படி–பண்ணி வைத்தார்..ரெங்க யாத்ரா தினே தினே–ஒருவனாய் பெருமாள் கர தூஷணர் முடித்த கட்டம் –கேட்டு பெருமாளுக்கு ஆபத்து சேனாபதிக்கு ஆணை இட்டு சமுத்ரம் இறங்க –ஆச்சார்யர் வந்து அசகாய சூரனை கொன்று விஜய ராகவனை நிற்க சீதை பிராட்டி ஆலிங்கனம் பண்ணினதை சொல்லி –பெருமாள் என்ற பெயர் பெற்றார்..-பிறப்பால் உதித்தார் சொல்லி கொண்டு வந்தவர்…குலசேகரர் என்னவாக பிறக்க ஆசை பட்டார்-வேணும்-திரைக் ஸ்தாவர ஜன்மங்களை ஆசை பட்டார் எம்பெருமான் பொன்மலையில் எதேனுமாக பிறக்க ஆசை பட்டவர்…செல்வத்து உடன் பிறவி யான் வேண்டேன் கோனேரி வாழும் குருகாய் பிறப்பேனே-தீர்த்தம் ஆடுவாரை கோன் ஆக்க வல்ல ஏரி–சிறகு முளைத்து பறக்காமல் மீனாய் பிறக்கும் விதி–சென்மக மரம்–ஸ்தம்பம் –நெறி வழியாக -படியாய் கிடந்தது உன் பவள வாய் காண்பேனே–குலசேகரன் படி–இன்றும்–ஏதேனும் ஆவேனே–பாரித்தார்–அதனால் அந்த சப்தம்–பிறப்பால் ஏதேனும்-திரு வேம்கடம் உடையானா ஆவது பிறக்க –அடிமை–அவனை சேவிக்க ஆசை எப்படி என்பதில் அவனும் அடக்கம்–திரு மாலே நெடியானே –சேர்த்து-ஸ்ரிய பதி-அவளின் கேள்வன் என்பதால் தீர்க்கிறான் –சரண் என்றதும் அவன் நினைவு கொள்கிறான் நெடியான்–காலத்தாலே நெடியான்–திரு மால் ஆனா படியாலே நெடியான்–நல்லவர்கள்-ராஜ குல மாகாத்ம்யம் மறந்து தாஸ்ய ரசம் தெரிந்தவர்-ஆழ்வாருக்கு அடி பொடி என்று நினைப்பவர்களே நல்லவர்கள்–அரங்கனுக்கு 30 வேம்கடம் 11 திரு வித்துவ கோடு11-அழும் குழவி அது போல் இருந்தேனே – /கண்ணன் 22 ராமனுக்கு 33 பாசுரங்கள்..தரு துயரம் தடையேல் உன்சரன் அல்லால் சரண் இல்லை–ஈன்ற தாய் அகற்றிடினும் அவள் தன் அருள் நினைந்தே -அழும் குழவி போல்– வெம் கதிரோர்க்கு அல்லால் அலராத தாமரை பூ போல்–அநந்ய கதித்வம் –கண்ண நீர் கொண்டு சேர் அடி சென்னிக்கு அணிவனே –

வன் பொன்னி பேர் ஆறு கண்ண நீர் கொண்டு அரங்கன் கோவில் திரு முற்றம் சேறு செய் தொண்டர் சேவடி செழும சேர் என் சென்னிக்கு அணிவனே -ராஜாவாக பிறந்துராஜா குல மகாத்மயம் துறந்து –முப்புரி ஊட்டிய திரு நட்ஷத்ரம் அரசு அமர்ந்தான் அடி கீழ் அரசு-ராமன்பத சாயா எம்பார் ராமானுஜருக்கு பத சாயா -திரு மலை நம்பியால்-ஒரு பிறவியில் இரு பிறவி ஆனவர்–எம்பாரும்–

-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

Posted in Acharyarkall, உபதேச ரத்ன மாலை, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Manna vaallla Maa munikall, Prabandha Amudhu, Tamizl | Leave a Comment »

உபதேச ரத்ன மாலை-4-9 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 5, 2011

பொய்கையார் பூதத்தார் பேயார் புகழ் மழிசை

ஐயன் அருள் மாறன் சேரலர் கோன் -துய்ய பட்ட

நாதன் அன்பர் தாள் தூளி நல பாணன் நல கலியன்

ஈது இவர் தோற்றத்து அடைவாம் இங்கு -4

தோற்றத்து அடைவு அருளுகிறார் –ஆவிர்பூதம் –ஆழ்வார்களின் தோற்றத்து வரிசையை அருளுகிறார் இதில் –பிறந்தார்கள் என்று இல்லை-கர்மாதீனமாக இன்றி அவனின் இச்சையால் தோன்றினார்கள் –மீனோடு ஆமை-கல்கியும் பத்து போல் இங்கும் பத்து..

முதல் ஆழ்வார்கள்–பொன் கால் இட்டவர்கள்-நம்பி மூத்த பிரான் செம் பொன் கழல் அடி செல்வா பலதேவா -போல்..முதலில் அவதரித்த ஆழ்வார்கள்–வருத்தும் புரம் இருள் மாந்த மறையின் குருத்தின் பொருளையும் வேதாந்தத்தின் அர்த்தம் செம் தமிழ் தன்னையும் கூட்டி-ஞான சுடர் விளக்கு–பொய்கை=குளம்/மாதவன் பூதங்கள் மண் மேல் -ஆடி பாடி-பூதத் ஆழ்வார்/ஏற்றின விளக்கில் அவனை கண்டு–மா லாராள் தன்னோடு மாயவனை கண்ட தமிழ் தலைவன் –பேய் ஆழ்வார்/இடம் கொண்ட கீர்த்தி மளிசைக்கு-ஐயன் நிர்வாகர்-அருள் மாறன்–அடை குறிப்பு-அவன் அருள் கண்டீர் கிருபை வடிவு எடுத்த நம் ஆழ்வார்–சேரலர் கோன் கொல்லி காவலன்–பெருமாள் ஆநந்த பட்ட பொழுது ஆனந்தம் திரைக் ஏதேனும் ஆக ஆசை பட்டார் -தூய பட்ட நாதன்-பொங்கும் பரிவு-மங்களாசாசனம் பண்ணிய தூய்மை தன்னை பாராமல்-கோப ஜென்மத்தை ஆசை பட்ட தூய்மை–பட்டர்களுக்கு நாதன்–வித்வான் களுக்கு நாதன்–பட்டர் பிரானுக்கு நாதன்–பரத்வம் ஸ்தாபித்தார் வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிளி அறுத்தவர்–அன்பர் தாள் தூளி-தொண்டர் குலமே பெருமையாக திரு நாமம் கொண்டவர்-துளவ தொண்டர் அடி பொடி–நல பாணன் -நன்மையாவது–அடியார்க்கு என்னை ஆட படுத்த விமலன் என்று அருளிய நன்மை–அடியார்க்கு என்னை ஆட படுத்தாயே கேட்டார் தொண்டர் அடி பொடி தாசா ரசம் அறிந்த நன்மை–நல கணியன்–பாகவத சேஷத்வம் உற்றத்தும் நின் அடியார்க்கு அடிமை ததீய சேஷத்வம்-மிடுக்கு தோன்ற கலியன் —

அவதரித்த கிராம் சொல்லி அடுத்து

அம் தமிழால் நல கலைகள் ஆயுந்து உரைத்த ஆழ்வார்கள்

இந்த உலகில் இருள் நீங்க வந்து உதித்த

மாதங்கள் நாள்கள் தம்மை மண் உலகோர் தாம் அறிய

ஈது என்று சொல்லுவோம் யாம் -5

ஈது என்று சொல்லுவோம்-மாதங்கள் நாள்கள் -அம் தமிழ் நாம் அறிந்த மொழி–நல கலைகள்-குற்றம் இன்றி புருஷன் வாயால் வராமல் ஆதி அந்தம் இன்றி–இந்த விசெஷணம் தமிழுக்கும் உண்டு அகஸ்தியரால் பிரசாரம் நித்யம் ஆதி அந்தம் இல்லாதது–அத்யயனம் பண்ண அதிகாரம் காலம் யோக்யதை-தமிழுக்கு இவை இல்லை-சர்வருக்கும் –திருமாலால் அருள பெற்ற சடகோபன்–அவன் கொடுத்த ஞானம் சரீரத்தால் -என் வாய் முதல் அப்பன்–இரும் தமிழ்நூல் இவை மொழிந்து –மொழிவித்து –தானே தன்னை பாடி-ஆழ்வார்கள் வந்து உதித்த –இந்த உலகில் இருள் நீங்க –ஆண்டாள் உண்ணும் குலம்-நீயோ உண்ணாதவன் எங்கள் குலத்தில் பிறந்தாய்– -வெண்ணெய் திருடி–உண்டாய்–அந்த உலகு இருப்பதால்-அந்தமில் பேர் இன்பம்-தெளி விசும்பு திரு நாடு–அயோத்யா -பதிக்க தகர்க்க முடியாதது சுடர் ஒளியாய் நின்ற தன உடை ஜோதி–அஞ்ஞானம் அந்தகாரமான இருள்-அறிவிலா மனிசரை திருத்த –விஷ்ணு பக்தன் அருகில் இருந்தால் உள இருள் நீங்கும் உபதேச பெற்று–பராங்குச -ஆதித்யம் பரகால லோக திவாகரம்-ராமானுஜ திவாகரன்-மூவரும் அஞ்ஞானம் நீக்க –வந்து உதித்த–தோற்றினார்கள்–மாதங்கள் சித்தரை ஆவணி போல் –ஐப்பசி தொடக்கி-ஆனியில் முடிப்பார்கள் 7 மாதம் தான் –பங்குனி/சித்தரை யாரும் இல்லை–திரு நட்ஷத்ரம் அஸ்வினி ஆரம்பம் இல்லை திரு வோணத்தில் தொடங்கி கேட்டையில் முடிப்பார் -அறிவினால் குறை இலார்–அகல் ஞாலத்து அவர் அறிய –இல்லை என்றுகுறை கூட படாதவர்கள் –தங்களையும் மறந்து ஈஸ்வரனையும் மறந்து ஈஸ்வரன் கைங்கர்யம் இழந்து இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றி சம்சார பெரும் கடலில் ஆழ்ந்து–ஈது என்று சொல்லுவோம்–அஞான நினைவு படுத்துவது ஆச்சார்யர் கடமை சத் விஷயம் தெரிந்த பின்பு–

ஐப்பசி இல் ஓணம் அவிட்டம் சதயம் இவை

ஒப்பிலாவா நாள்கள் உலகத்தீர் எப்புவியும்

பேசு புகழ் பொய்கையார் பூதத்தார் பூதத்தார் பேய் ஆழ்வார்

தேசுடனே தோன்று சிறப்பால்-6

தேஜஸ் உடன் -ஏப் புவியும் பேசும் படி–புஷ்பத்தில் தோன்றி யோனி சம்பந்தம் இன்றி–தேஜஸ்–ஞான சுடர் விளக்கு ஏற்றிய வைபவம்–ஞான வைபவம்–பிறப்பும் ஞானமும்-கருணை மேகம் பொழிந்து அல்லாது நில்லாது -கரு மேகம் மெதுவாக வரும் கொடுத்து முடித்து வெட்க்கி ஓடி ஒளியும் மேகம்–எங்கும் தீர்தகராய் திரிந்தவர்கள்–மூன்று வைபவம்–ஏழை எதலன் கீழ்மகன்-மூன்று விஷயம் ஞானம் இன்றி குல குடி பிறப்பு ஆசாரம் இன்றி மூன்றில் தாழ்ச்சி அங்கு–புலவர் நெருக்கு உகந்த பெருமாள் –தேகழீசன்–கண் வளருவான் -வண்டு இசைத்தால் போல் கண் கண்ணாக செஷ்டிதங்கள் வளர்ப்பான் -கருப்பு சாறு -மூன்று சக்கரம் தானேயடி பட்டு திரு அந்தாதிகள் ஆகிய சாறு கொடுக்க- திவ்ய மகிஷிகள் ஆயுதங்கள் உடன்–உள் நாட்டு தேஜஸ் -பண்டை நாடு பதிகம் பிரம்மா ஜன்மம் வேண்டாம் தாஸ்ய சுகம் தெரிந்தவனின் பவனத்தில் புழுவாக ஆசைபட்டார் ஆளவந்தார்–அகம் வோ பாந்தவோ ஜாதக-கண்ணன் —

திருவோணம் -முப்புரி ஊட்டிய -பகவான் ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் -திருவேம்கடத்தான் வாமன அவதாரம் திருவோணத்தா உலகம் ஆளவான்-பொய்கை ஆழ்வார் பிள்ளை லோகாச்சர்யர்-முப்புரி ஊட்டிய திவ்ய தேசம் அ உ ம காரம் ஏக சிம்காசசனம் ஸ்ரீவில்லி புத்தூர்–மத்ஸ்ய கூர்ம வாமன அவதார தினம் –சர்வ பாபா கர நட்ஷத்ரம் திருவோணம்–

மற்று உள்ள ஆழ்வார்களுக்கு முன்னே வந்து உதித்து

நல் தமிழால் நூல் செய்து நாட்டை உய்த்த பெற்றிமையோர்

என்று முதல் ஆழ்வார்கள் என்னும் பேர் இவர்க்கு

நின்றது உலகத்தே நிகழ்ந்து -7

நிகழ்ந்து நின்றது–இரண்டு காரணங்கள்–முன்னே வந்து உதித்தால் -முதல் –நல் தமிழால் நூல் செய்து -தாங்கள் பகவானியானுபவிக்க மட்டும் இன்றி-நாடு உய்ய –வித்தையால் முதல் ஆழ்வார்கள்–ரகஸ்ய த்ரயம்-திருமந்தரம்–போல்–தானே நரன் நாரணன் ஆக இருந்து அருளிய திரு மந்த்ரம்-சிங்காமை விரித்தான்–சிஷயனாய் இருந்தது சிஷ்யன் இருக்கும் இருப்பு நாட்டார் அறிக்கைக்காக –உபாயம் பகவான்-காட்டும் திரு மந்த்ரம்–வித்தையில் முதல் ஸ்தானம் திரு மந்த்ரம் –அனுஷ்டானம் துவயம்-காட்டும்–சரம ஸ்லோகம் விதி—பொய்கை ஆழ்வார் -வையம் தகளியா அகல்–வார் கடலே நெய்யாக –வெய்ய கதிரோன் விளக்காக –விபூதி சொல்லி –சம்சாரம்லீலா விபூதி ஸ்ருஷ்ட்டி உண்டு அழிவு உண்டு -கால் பங்கு திரி பாத் விபூதி மூன்று மடங்கு நித்ய விபூதி–உபய விபூதி நாதத்வம்–பொய்கை ஆழ்வார் சொல்ல -அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக இன்புறு சிந்தை இடு திரியாக –குணங்களும் உண்டு–கல்யாண குண விசிஷ்டன் பகவான் என்றார் பூதத் ஆழ்வார்.ஸ்ரிய பதி என்றார் அடுத்து–ஆல் இலை-மார்கண்டேயர்-யார் கேட்க்க -திரு மார்பை காட்ட-பெரிய பிராட்டிக்கு நாதன் என்பதே சொரூபம் –சொரூப நிரூபக தர்மம்–பெரிய பிராட்டி –நல் தமிழால் நூல்–என்று–கொண்டாடுகிறார்கள்–என்று-நம் ஆழ்வாரும்–செஞ்சொல் கவிகாள் உயர் காத்து ஆள் செய்மின்-முதல் ஆழ்வார்கள் செம் தமிழ் பாடுவார் இன்கவி பாடும் பரம கவிகள்–பரதத்வம் முழுமுதல் கடவுள் வேதாந்தம் தேட -ஸ்ரீ குணா ரத்ன கோசம்-பெரிய பிராட்டி வைபவம் பேச-உய்ரந்தவள்–திரு மார்பை பார்தத்தும் பாத அழுந்தி சிகப்பு ஏறி சின்னம் பார்த்து–அகலகில்லேன் இறையும் என்றும் –நாட்டை யுத்த பெற்றிமையோர்–

.பேதை நெஞ்சே ! இன்றை பெருமை அறிந்து இலையோ

ஏது பெருமை இன்றைக்கு என் என்னில் ஓதுகின்றேன்

வாய்த்த புகழ் மங்கையர்கோன் மா நிலத்தில் வந்து உதித்த

கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் காண்-8

திரு மங்கை ஆழ்வார் அவதாரம்–ஈது இவர் தோற்றத்து அடைவு முன்னம் சொல்லிய பின்பு-அடைவில் பாடாமல்-அடியார்கள் நினைவு கொள்ள ஐப்பசி-மாத க்ரமம் படி அடுத்த கார்த்திகை-மாசம் என்பதால்–திரு குறையலூர்–வாய்த்த புகழ்–பொருந்திய புகழ்–வாய் ஓதி வாள் வழியால் மந்திரங்கள் கொண்ட வைபவம்–வயலாலி மணவாளன்-ஆடல்மா குதிரை-நீர் மேல் நடப்பான் நிழலில் ஒதுங்குவான் தோழா வழக்கன் தாள் ஊதுவான் நான்கு பேர்–பர காலன்-பிர மதத்தவர்களுக்கு காலன்-பரனான அவனுக்கும் காலன்–நடுக்கம்–நீலன்-கலியனோ மிடுக்கு–திரு மந்த்ரம் -மந்திர ராஜா திரு மந்த்ரம்–மந்திர அரசு தெய்வ அரசன் ஆலி நாட்டு அரசனுக்கு அரச மரத்தில் கொடுத்தான் நான்கு அரசு–வேடுபரி உத்சவம் இன்றும் சேவிக்கலாம் செருக்கு உடன் முதல் கேட்ட பின் மடி ஒதுக்கி குனிந்த தலை உடன் அனந்யார்க்க சேஷத்வம் -தீ பந்த ஒளியில் அற்புத சேவை–வாள் வழியால் மந்த்ரம் பெற்ற வைபவம்–

கவி லோக திவாகரன்–விளக்கு-எடுத்த மாதம் கார்த்திகை–வாழி பர காலன் –மங்கையர் கோன் தூயோன் சுடர் மான வேல் -நெஞ்சுக்கு இருள் கெடும் தீபம் –விஷ்ணு தீபம் ஏற்றி-பிறந்த வைபவம் ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து -ஓர் இரவில்-ஒருத்தி மகனாய் -இனி பாசுர வைபவம் அடுத்து —

மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு மங்கையர்கோன்

ஆறங்கம் கூற அவதரித்த வீறுடைய

கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் என்று என்று காதலிப்பார்

வாய்த்த மலர் தாள்கள் நெஞ்சே !வாழ்த்து-9

ஆறு பிர பந்தங்கள்-வேத சதுஷ்டய அங்கோ உப அங்கங்கள் 14 போலே—நான்கு வேதம் -ஆறு அங்கம் 8 உப அங்கம்–தமிழ் வேதம்-மாறன் அருளியவை–சாகையாய் விரவி இருக்க -எடுத்து கோத்து வியாசர் பண்ண–ஆறு அங்கங்கள்–கூற அவதரித்தார்–மீண்டும் வீறு உடைய கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள்–என்ன வீறு–அர்ச்சை அவதார பிராவண்யம்-அடியார்க்கு அடிமை–முதல் ஆழ்வார்கள் பரத்வம் திரு மழிசை அந்தர்யாமி குலசேகரர் ராமன் நம் ஆழ்வார் பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் கிருஷ்ணா கலியன் அர்ச்சை திரு பாண் தொண்டர் அடி பொடி ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் மண்டி கிடந்தனர்–கண்டியூர் -மல்லை என்று மண்டினார் உய்யலாமே –சீரார் திரு வேம்கடமே ….ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம்–ராஜ குமாரர் பிடி தோறும் நெய் சேர்ப்பது போல் அடி தோறும் அர்ச்சை சேர்க்க வேண்டும்–வட திரு வேம்கடம் மேய மைந்தா மன்றம் அரகூத்தாடி வில் இருத்து –தோய்தான் -வெக்காவில் துயில் அமர்ந்த வேந்தா என்னும்..வீறு–திரு இந்தளூர் நும்மை தொழுதோம் ஊடல் -பாசுரம்-ஆணான தன்மையில்–சென்று சென்று மங்களா சாசனம் நம் ஆழ்வார் இருக்கும் இடம் வந்து பாடல் பெற்றனர்–பாரித்து கொண்டே போனார் இந்தளூர் பரிமள ரெங்கனை சேவிக்க –திரு தரை சாத்தித்து–நும்மை தொழுதோம் இம்மைக்கு இன்பம் பெற்றோம் வாழ்ந்தே போம்–அடியோமுக்கு எம்பெருமான் அல்லீரோ–நீர் இந்தளூரிரே–மயர்வற மதி நலம் அருளின்-நெஞ்சில் இருந்து மருவி தொழும் மனம் தந்தேன்-சிந்தை தன்னில் நீங்காது இருந்த திருவே –நும் அடியார் எல்லாரோடும் ஒக்க நினைந்து இருந்தீரோ–நல்லார் அறிவீர் தீயார் அறிவீர்–அடியார் எல்லோரோடும் நம் ஆழ்வாரையே கழிக்கிறார்–சொவ்குமார்யம் மார்த்வம்-மலையாள ஊட்டு போல அவர் -நான்கு பதிகம் விட்டு பிரிந்து அழுவார் சேர்ந்து களிப்பார் நான்கு பதிகம்–பட்ஷி தூது விட்டாலும் பர கால நாயகி-நம்ஜீயர் உகந்த பதிகம் தூ மலர் நான்கு பாசுரம் மட்டும் பாடி–ஐந்தாம் நேராக பாடி-ஒ மண் அளந்த தாடாளா ! பாடுகிறார்..வேதம் இதிகாசம் புராணம் பாஞ்சராத்ரம் திரு வாய் மொழி இவை வேதத்தின் அவதார வரிசை –அங்கீ அங்கம்-நாயனார் ஆச்சர்ய ஹிருதயம் விவரித்து அருளுகிறார்–மா முனிகள் வ்யாக்யானத்தில் சாம்யம்-சொரூபம் சேஷத்வம் கைங்கர்யம் பிரார்த்திக்க சரீரம் விரோதி-வேண்டாம் இருவரும் -பொய் நின்ற ஞாலமும் பொல்லா ஒழுக்கமும் அழுக்கு உடம்பும் -இனி யாமுராமை–மெய் நின்று கேட்டு அருளாய்–அடி கொதிப்பு-தன்னை கண்டால் பாம்பை கண்டால் போல் இருக்கும் சரீரம்–அனந்தாழ்வான் ஐதீகம்-வானவர் வானவர் கோன் உடன்..சிந்து பூ மகிழும் திரு வேம்கடம் –கரு நாகம் தீண்ட-கடி உண்ட பாம்பு கடித்த பாம்புக்கு பலம் அதிகமா ..விரஜை நதி கோனேரி –பரம பத நாதன்-திரு வேம்கட நாதன் கைங்கர்யம்–ஒரு படி இல்லாத சரீரம்-தேகம்-சரீரம் இளைத்துக்கொண்டு போகும் உடல் பெருத்து கொண்டுபோகும் உடல் தேகம் -மின்னின் நிலையில மன உயர் ஆக்கைகள் புறம் சுவர் ஓட்டை மாடம்.. புரளும் போது .அறிய மாட்டீர்….இதை ஆத்மா என்று நினைக்கிறாரே பொய் நின்ற ஞானம் –வெட்ட கொளுத்த நனைக்க முடியாத ஆத்மா –வாடினேன் வாடி -ஆத்மாவை வெயிலே வைத்து தேகத்தை நிழல் வைத்து இருந்தார்–ஆல மரம் போல் அவன் திரு மேனி–பிரிந்து இருப்பது வெய்யிலில் வைப்பது–இனி கூடினேன் -சேர்ந்தால் வாழ்ச்சி…

பகவத் பிராவண்யம் ஏக்கம் இருவருக்கும் கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா தத்வம் கிருஷ்ணா பக்தி-ஆழ்வார்..கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை–பேர் அமர் காதல்–பின் நின்ற காதல்–கழிய மிக்கதோர் காதல் வளர்ந்த விதம்…அம் சிறைய மட நாராய் -விரக தாபத்தால் தூது விடுகிறார்–நஞ்சீயர் உபன்யாசம் நடந்த ஐதீகம்–சரீர சம்பந்தம் இல்லை-கண்ணனுக்கே ஆம் அது காமம் உயர்ந்த புருஷார்த்தம் ஸ்வாமி–ஈர நெல் வித்து முளைத்து ஏறு இட்டு ஊரவர் கவ்வை ஏறு இட்டு அன்னை சொல் நீர் மடுத்து காதல் கடல் போல வளர்த்தான் பர பக்தி -சேர்ந்தால் ஆனந்தம் விட்டு பிரிந்தால் துக்கம் முதல் நிலை பர ஞானம் அடைய துடிக்க பரம பக்தி கடைசி நிலை..-முனியே நான் முகனே பதிகம்–பெரிய திரு மொழி-முகம் காட்ட வில்லை தீர்த்த தாகம் தணிய குடித்தால் மட்டும் போதாது -திரு குறும் தாண்டகம் திரு ஏழு கூற்று இருக்காய் சரண் அடைந்தார் வர வில்லை-அதி பிரவர்த்தி-சிறிய பெரிய திரு மடல் அருளினார்–விபவ அர்ச்சை அவதாரம் அழிக்க–திரு நெடும் தாண்டகம்–ஆழ்வார் பிரிந்து பொறுக்காமல் முகம் காட்ட -காதல் பெருக்கின விதம்–

அர்ச்சையில் பிராவண்யம் இருவருக்கும் ..அழகிய மணவாளன் பட்டர் எம்பெருமானார் வடுக நம்ப கிடாம்பி ஆச்சான் திரு வேம்கடம் உடையான் அனந்தாழ்வான் திரு கண்ண புரம் திரு மங்கை ஆழ்வார்.. -அவன் ஆகும் நீள் கடல் வண்ணனே -தமர் உகந்த எவ் உருவம் அவ் உருவம் தானே..-அடியோமுக்கு எம்பெருமான் அல்லீரோ இந்தளூரிரே–எம்பெருமானார் குழந்தைகள் உத்சவம் பொழுது வந்து பிரசாதம் பெற்ற ஐதீகம் பெரிய திரு பாவாடை உத்சவம்–அன்று தேர் கடாவிய பெருமான் கனை கழல் காண்பது என்று-அர்ச்சை உடன் நிற்காமல் கிருஷ்ண அவதாரம் மீளுவார் நம் ஆழ்வார்–பிறந்தது கிருஷ்ண அனுபவம்–அர்ச்சையிலும் ஆழ்ந்து –கரிய கோல திரு உரு காண்பன் நான் -மதுர கவி ஆழ்வார்..சரம பார்வை நிஷ்ட்டை–பொலிந்து நின்ற பிரான்–நம் ஆழ்வாரை பாட வந்தவர் பாடுவது ஏற்றம் –வெள்ளி வளை கை பற்ற –பரகால நாயகி இடைச்சி வெள்ளியில் ஆசை –அணி ஆலி புகுவர் கொலோ–சங்கை உடன் தாய் பேச்சு — திண்ணம் என் இள மான் புகுவது திரு கொளூரே–தெரியும்–தனியாக போனதால் பராங்குச நாயகி பொய் சேர்ந்து விடிவல்–பர கால நாயகியை வளை கை பற்றி கூட்டி போக ஊமத் தங்காய் தின்னா போல் இருவரும் மால் பிடித்து இருப்பார் என்பதால் –முலையோ முழு முற்றும் பொந்தில –கலையோ அரை இல்லை–கற்கின்ற வாசகமே திரு வேம்கடம்–சின்னவள் –கண புரம் கை தொழும் பிள்ளை -காணுமோ கண்ண புரம் என்று காட்டினாள் நீணிலா முற்றம்-பல் கூட முளைக்க வில்லை–இருவரும் சிறிய வயசில் –இப்படி அங்கி அங்கம் பாவம்..குறையல் பிரான் அடி கீழ் விள்ளாத அன்பு கொண்டவர் ஸ்வாமி ராமானுசன்–இவரையே சொல்கிறார் என்று என்று காதலிப்பார் கலி கன்றி தாசர்-நம் பிள்ளை–கார்த்திகை கார்த்திகை–ஆதரவு–சிஷ்யர்களுக்கும் வாய்த்த மலர் தாள்கள் வாழ்த்து மட நெஞ்சே-

-பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் ..

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் ..

Posted in Acharyarkall, உபதேச ரத்ன மாலை, ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள், Manna vaallla Maa munikall, Prabandha Amudhu, Tamizl | Leave a Comment »

உபதேச ரத்ன மாலை-1-3 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

August 5, 2011

அசித் தத்வம்-ஐஸ்வர்ய அனுபவம்/சித் -கைவல்யம்-பகவத் -நித்ய கைங்கர்ய மோஷ லாபம் –ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் பற்றிய ஞானம் வேண்டும் முதல் படியாக –கோவில் கந்தாடை அண்ணன் ஸ்வாமி தனியன்-

முன்னம் திரு வாய் மொழி பிள்ளை தாம் உபதேசித்த நேர்

தன்னின் படியை தணவாத சொல் மணவாள முனி

தன் அன் புடன் செய் உபதேச இரத்தின மாலை தன்னை

தன் நெஞ்சு தன்னில் தரிப்பவர் தாள்கள் சரண் நமக்கே

உன்னுடைய விக்கிரமம் ஓன்று ஒழியாமல் என் உடைய நெஞ்சகம் போல் சுவர் வழி எழுதி கொண்டேன் பெரிய ஆழ்வார்

அது போல் மா முனிகளும் மறக்காமல் -தணவாத சொல் -உபதேச ரத்ன மாலை நெஞ்சில் வைத்து இருப்பவர் ஸ்வாமி–அன்புடன் செய்து அருளி-தணவாத -மறக்காமல்– நேர் தன்னின் படியை- சொல்லிய படியே —

73 பாசுரங்கள் திரு பல்லாண்டு 12 பாசுரங்கள் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை பேடிகா பாகம் -மூன்று அதிகாரிகளை அழைக்கிறார் -வந்து சேர்ந்தனர் சேர்ந்து தானும் பல்லாண்டு அருளுகிறார் -பல சுருதி கடைசியில்
அது போல்- 10 பாகம் இதில்-
முதல் மூன்று அவதாரிகை-யார் உபதேசம் எந்த பலனுக்கு-விரும்பி ஏத்துவர் -சொல்ல வந்த விஷயத்துக்கு பல்லாண்டு மூன்றாம் பாசுரம்
4-26 வரை 23 பாசுரங்கள் ஆழ்வார் தினம் நஷத்ரம்-வைபவம் –
மேலே 27 -29 எம்பெருமானார் விஷயம்–
ஆண்டாள் மதுரகவி ஆழ்வார் 30–௦-33 -நான்கு பாசுரங்களும்
திவ்ய தேச அனுபவம்–34-49 -வரை 16 பாசுரங்கள் ஆச்சார்யா வைபவம் –திரு வாய் மொழியை காத்த குனவான்கள்–
50 -52 -மூன்றும் அவதாரிகை–ஸ்ரீ வசன பூஷண ஏற்றம் சொல்ல போகிறார்–
பிள்ளை லோகாச்சர்யர் பெயருக்கு அவதாரிகை–நம் பெருமாள் நம் ஜீயர் நம் பிள்ளை ஏற்றம் சொல்லி –
அடுத்து -உலகாரியன் நம் பிள்ளைக்கு முதலில் என்பதால் —
7 பாசுரங்களால் அவதார சிறப்பு 53 -59 அருளி அடுத்து —
60 -70௦ வரை 11 பாசுரங்களால் சரம பரவ நிஷ்ட்டை ஸ்ரீ வசன பூஷண கருத்தை சுருக்கமாக
71 மூர்க்கர்கள் 72 ஆச்சார்யர் தேசிகன் 73 பல சுருதி-எதிராஜர் திருவடி சம்பந்தம் பெற்று கைங்கர்ய பலன்..
18 பாசுரங்களால் ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஏற்றம்–ஆக 10 பகுதிகள்

எந்தை திருவாய் மொழி பிள்ளை இன் அருளால்

வந்த உபதேச மார்க்கத்தை -சிந்தை செய்து

பின்னவரும் கற்க உபதேசமாய் பேசுகின்றேன்

மன்னிய சீர் வெண்பாவில் வைத்து –1

பேசுகின்றேன்-உபதேச மார்க்கத்தை/வெண்பாவில்/பின்வரும் கற்க /சிந்தை செய்து -நான்கிலும் –கொண்டு கூட்டு பொருள் —
அன்ன பட்டர் தர்க்க ஸங்க்ரஹம்-வாதம் பண்ண-பாலர்களுக்கு–விஷயம் கிரகித்து தரிக்கும் சாமர்த்தியம் கொண்டவர் பாலர்–
அது போல் பின்னவரும் கற்க-ஆசை ருசி ஒன்றே வேண்டும்–
என் ஆச்சார்யர் இன் அருளால்–திரு வாய் மொழி பிள்ளை–சாம வேத சாரம்-திருவாய் மொழி–
வாச்தல்யம் கொண்டு–எம்பெருமானார்-திருப் பாவை ஜீயர்–
பட்டர் திரு நெடும் தாண்டகம் சாஸ்திரம் வல்லவர்–நம் ஜீயரை ஆட கொண்டதும் இது கொண்டு தான்–
மாதவாசார்யர் முன் பெயர்–ஸ்தநிகர்-வேதாந்தி–
திரு மலை ஆழ்வாருக்கு திரு வாய் மொழியில் ஊற்றம் கொண்டவர்–எந்தை ஒரு சப்தம்-சம்பந்தம் சொல்லும் இதி–
திரு வாய் மொழி பிள்ளை ஞான பூர்த்தி –இன் அருள்-தயை பூர்த்தி-மூன்றும் ஆச்சார்யர் இடம் வேண்டும்..–
சதானந்தர் ஜனகர் குரு-அகல்யை தாய் சாபம் போக்கினவர் என்றதும் -நின் அன்னை சாபம் முடித்தனன் –கம்பர்–
கிருஷி பலன் -பகவான் ஆச்சார்யர் இடம் சேர்ப்பிக்கிறான் ஆபிமுக்யம் மாற்றி பகவான் இடம் சேர்ப்பிப்பார் ஆச்சார்யர்–
ஞானம் உடையவர்–அருள் கிருபை தயை-இன் அருள்–மூன்றும் முக்கியம்–
வால்மீகி-நாரதர்–முனி புங்கவர் வாக் சாதுர்யம் ஞானம் அங்கும் மூன்றும் சொல்லி ஆரம்பம்–

ஆதி-அந்தம் பிர பந்த சாரம் அறியலாம்-உயர்வற உயர் நலம் பிறந்தார் உயர்ந்தே -உது அர்த்தம் விரித்து 1102 பாசுரங்கள்–
உபதேச மார்கத்தை பேசுகின்றேன் முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் முடிக்கிறார் அதே அபிப்ராயம் —
எந்தை-தந்தை ஸ்தானம் குரு–தாய் பிரியம் தந்தை ஹிதம் –நோக்கு–
அத்தனாகி அன்னையாகி என்னை ஆளும் எம்பிரான் ஆழ்வார் –
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான்–மதுர கவி ஆழ்வார்–
ஹிதம் தான் பகவான் முதலில் சொல்ல ஆழ்வார் பிரியம் முதலில் சொல்லி மனம் ஒரு நிலை பட்ட பின்பு
ஹிதம் பிள்ளை பேகணியாமல் மண் தின்ன விட்டு பின்பு பிரத்ய அவ்ஷதம் இட்டு –போல —
பரம்பரையாக வந்த சுருதி ஸ்மிர்த்தி வாயால் கேட்டு சந்தை முறையால் கற்ற -ஓர் ஆண் வழியாக சம்ப்ராயதாயம் –
எயிற்று இடை மண் கொண்டு இரா பகல் ஓதுவித்து என்னை–
அறியா காலத்து அடிமை கண் அன்பு வைத்து –ஆவி உள் கலந்தே –வாமன அவதாரத்துக்கும் இதற்கும் சம்பந்தம்–
என்ன நடக்கிறது தெரியாமல் அளந்தான் அது போல் அறியாமல் வஞ்சித்தாய் சேர மாட்டேன் என்று விலகி இருந்தாலும்–
கர்ம யோகம் 28 சதுர யுகம் முன்பு வாசமான் இடம் சொல்ல மனு இஷ்வாகு சொல்ல குரு பரம்பரை அங்கு–
சிந்தை-குரு பரம்பரை ஒன்றையே சிந்தித்து அகரூர் யாத்ரை அர்சிராத்ரி மார்க்கம் திரு வேம்கட யாத்ரை–
பின்னவரும் கற்க-கல்விக்கு விஷயம்–சிந்தை செய்து யோசித்து பேசணுமா-
-பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்-கணக்கரு நலத்தவன் நெறி உள்ளி உரைத்த -வழியை யோசித்து சொன்னான்–பகவானும் ஆராய்ந்து சொல்லனுமா

உள்ளி-சங்கை இன்றி–கலை இலங்கு மொழியாளர் பேசுவதே வேதம் கண புரம் கை தொழும் பிள்ளையை -பிள்ளை எண்ணாமல் –
நீராட போதுவீர்-கௌரவம் தோன்ற உபதேசம்–ஓர் ஆன் வழியாக சொன்னதை சகயமாக பேசுவது அனுவர்த்தி ஆச்சார்யர்–
சிந்தை செய்தேன் பேசுகிறேன்–மனத்தால் நினைப்பதை வாயால் பேசி அதையே செய்வது–முக் கரணங்களும்-ஒருங்கி–
வெண்பா இனம்–கலி துறைராமானுச நூற்று அந்தாதி–சீர்மை-சீர் முச்சீர் நான்கு சீர் –மாறன் புகழ் பழிந்த பா-
அத்துடன் ஒத்து இருக்கும் சீர்மை–பேசி தலை கட்டி முடியாத விஷயத்தை பேசுகின்றேன்–
சிரமம் தீர்க்க -சம்சாரிகள் துக்கம் போக்க -பேசுகின்றேன்–கேளுங்கோ சொல்ல வில்லை–
பேசாமல் இருக்க முடியாது விஷய வைலஷண்யம் சொன்னால் விரோதம் இது ஆகிலும் சொல்லுவேன் போல் கேள்மினோ -என்றார்–
ஆழ்வார் -இவர் கேள்மினோ சொல்லாமல் –பேசுகின்றேன்-அபேஷா நிரபேஷமாக –நிர்கேதுக கிருபையால் –
நாட்டையும் உலகையும் மாற்ற பேசுகின்றேன்..அருள் கொண்டாடும் —
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்-தமிழ்/இன் தமிழ் ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்-சம்ஸ்க்ருதம் இல்லை வெண்பா –
சிரமம் இல்லை இன் தமிழ் அழகான -இன் அருளால் இனிமை போக்யத்வம் ஆச்சார்யர் உபதேசத்தா ஆயிரம்-
சுருக்கமும் விஸ்தாரமும் இன்றி அனைவரும் கற்க பின்னவரும் கற்க அனைவரும் பயன் பட -மூன்றும் காட்டினார்

கற்றோர்கள் தாம் உகப்பார் கல்வி தன்னில் ஆசை வுள்ளோர்

பெற்றோம் என உகந்து பின்பு கற்பார் -மற்றோர்கள்

மாச்சரியத்தால் இகழில் வந்தது என் நெஞ்சே !

இகழ்கைஆச்சரியமோ தானவர்க்கு –2

தானவருக்கு தான் அவர்க்கு ஆசுர பிரக்ருதிகள் தானவர்–இரண்டும் கொள்ளலாம்

மாச்சர்யம்-பொறாமை-ஸ்வாபம் தான் பிரதி கூலர்களுக்கு–போற்றுவார் போற்றட்டும் தூற்றுவார் தூற்றட்டும்–
நெஞ்சை குறித்து சொல்கிறார்–கற்றோர்-வேத அத்யயனம்-பண்ணியவர்கள்–தெளிந்த நீரோடை போல்–
உபதேச ரத்ன மாலையை கற்றோர்களும் ஆனந்த படுவர்–அகங்காரம் இல்லை–
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண-ஆழ்வார் அருளியது போல் திராவிட வேத சாகரம் —
பக்தாம்ருதம்–உபதேசம் என்பதால் விஷய கௌரவம் தோன்ற –சீறி அருளாதே -சீற்றம் கூட அருள்
ஆஸ்ரித விரோதிகள் இடம் சீற்றம் வேண்டும் அபிமான பங்கமாய் -வந்தோம்-
அபிமான துங்க செல்வன் போல்- செல்வ நம்பி -கூடணும்–
எம்பெருமானாரின் திரு அடி சம்பந்தி என்பதில் அபிமானம் வேண்டும்–சேஷத்வ அபிமானம் வேண்டும்
படித்தவன் குணம் பணம் உள்ளவன் என்ற அபிமானம் ஓடாது –
எம்பார் வைபவம் உண்டு என்று பலர் சொல்ல உண்டு-திருவடி சம்பந்தத்தால் வந்ததால் ஒத்து கொண்டார்–
அருள்மாரி இன்ப மாரியே -அடியார்க்கு -இறுமாப்பு வேண்டும்–கற்று முடிக்க விலை ஆசை மட்டும் உண்டவர்-
பெற்றோம்-நிதி கிடைத்தால் போல் -உகந்து பின்பு கற்பார்–வைத்த மா நிதி-திரு கோளூர் திரு நின்ற ஊர் நித்தில தொத்து –

பிறர் மினுக்கம் பொறாதவர்கள்-மற்றோர்கள்–பொறாமை இல்லை பெருமையும் பெற்றோமே —
நெஞ்சே வந்தது என்–என் நெஞ்சே –பிறர் மினுக்கம் பொறாமை இல்ல பெருமை கொண்ட நெஞ்சே–
அபாகவதர் வாயால் பாகவதர்-மிளகு ஆழ்வான் வைதீகம்–ஆநந்த கூத்தாடினார்–இகழ்கை ஸ்வாபம் தானே இவர்களுக்கு –
பட்டரை வைத மனிசர்க்கு சம்பாவனை-தன தோஷம் சொல்வதும் பகவான் குணம் சொல்லுவதும் கடமை
என்னால் செய்ய முடியாத அனுஷ்டானம் செய்ததால் சம்பாவனை பண்ணினார்–
பாக்யர்கள் குதிர்ஷ்டிகர்கள் இடம் கோபம் படாமல் -திரு அடி கிடைக்காமல் இழந்து போகிறார்களே என்று வறுத்த பட வேண்டும் —
குட்டம் நட்டம் இட்டு -தலையினோடு ஆசனம் தட்ட-உலோகர் சிரிக்க அதையே தாளம் ஆக கொண்டால் அமரரால் தொழ படுவீர்கள் —
கேட்ப்பார் செவி சுடு கீழ்மை வசவுகளை வையும் –சிசுபாலன் -வசுவுகளை கேட்க்க ஜீவனம் வைத்து வந்தோரும் தங்கள் செவி சுடும் படி–

ஆழ்வார்கள் வாழி அருளி செயல் வாழி

தாழ்வாதும் இல் குரவர் தாம் வாழி ஏழ்பாரும்

உய்ய அவர்கள் உரைத்த அவைகள் வாழி

செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து-3

சங்கரக பாசுரம் -உயர்வற உயர் நலம் பாசுரம் போல் கல்யாண குணங்கள் திவ்ய விக்ரகம் உபய விபூதி உண்டு –மூன்றையும் ஒரே பாசுரத்தில் அருளியது போல்–உள்ளத்துக்கு எல்லாம் சுருக்காய் –பிரமாதா-ஆழ்வார்கள் பிரமாணம்-மறை/பிரபந்தம் பிரமேயம்–பகவான் -முதல் இரண்டும் வேண்டும்..மங்களா சாசனம் பண்ணுவது முனிக்கு ஸ்வாபம் இவரும் மா முனி தான் விஸ்வாமித்ரர் கௌசல்யா ..உத்திஷ்ட-அருளியது போல்-என்னை நோன்பு நோற்றாள் கொலோ பெற்ற வயிறுக்கு பட்டம் கட்டி கிடந்ததோர் கிடை அழகாய் அனுபவித்து வாழி வாழி பல்லாண்டு எனபது போல்–தண்ட காரண்யா ரிஷிகள்-ராஷசர் தின்ன உடம்பை காட்ட வந்தவர்கள்-மங்களம்-மறவரி மான்தோல் தரித்து வந்த பெருமாளை கண்டு-அழகுக்கு கண் எச்சில் பட கூடாது என்று—அருளி செயல் ஒன்றால் தான் இன்றும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் நடமாடுகிறது–பட்டர் பரம பதத்துக்கு படி கட்டு கட்டி இருப்பார்–மயர்வற மதி நலம் அருள பட்டு செய்த செயல் அவன் அருள் இவர்கள் செய்த பாசுரம்- வேதம் வேத –அங்கம் வேத – உப அங்கம் போல -24 பிர பந்தங்களும்..–ராமானுச நூற்று அந்தாதியும் -வியாக்யானம் அருளி செய்த -குரவர்கள்-தாழ்வு ஏதும் இல்லாத —பகவத் விருத்தாந்தம் ஒன்றே பேசும் குரவர்கள் –எச்சில் வாய் இல்லை–ராமாயணம் சொல்ல வந்தவர் கங்கை காங்கேயன் சொல்லி- நாராயண கதை சொல்ல வந்த -பூசல் பட்டோலை–வியாசர்–ஸ்ரீ மத பாகவதம் சொல்லி ஆநந்த பட்டார் அடுத்து-இது போலதாழ்வு இல்லை–ஏதும் இல்லை–வேறு பிரயோஜனம் எதிர் பார்க்காமல் சுயம் பிரயோஜனமாக அருளிய பாசுரம்–இதையே அனுபவித்து போகும் குரவர்கள்–பொழுது போக்கு அருளிசெயல் ஒன்றே..மடி தடவாத சோறு–எழ பார் எழ லோகம் உய்யும் படி– மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணன்–உய்யுவதே அவன் திரு அடி காண்பிப்பதே–செய்ய மறை தா உடன் சேர்ந்தே -உபய வேதாந்தம் -இரண்டு கண்களும் –வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்–நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் =சத்யம் ஞானம் ஆநந்தம் –மகா வராக ச்புடத் பதற லோசனணன்-பெரும் கேழல் லார் கண் மலர் புண்டரீகம்–புறப்பாடு போது வேதம் கடந்து செல்வான் வேதத்தின் முன் செல்க –விரிஞ்சின் முதலானோர் ..பிரம்மா – ஞான கொழுந்தின் முன் செல்க -எங்கள் தென் குருகூர் புனிதன் கவி பாதத்தின் முன் செல்ல மாட்டான் யானை அங்குசம் தாண்டாதவன் பரனுக்கே அங்குசம் இட்டவர் பராங்குசன்–செய்ய மறை–அனுகூலர்களுக்கு விஷயம் காட்டும் பிரதி கூலர்களுக்கு காட்டாது –செய்மை இதுவே–முன் மறையாக இருந்தது அருளி செயல் உடன் சேர்ந்த பின்பு செய மறை ஆபரணம் திரு ஆபரணமானது போல் அவனுக்கு சாத்தின பின்பு–பல்லாண்டு பாடுகிறார் அனைவருக்கும்–

கண் எச்சில் வாராமல் பல்லாண்டு அருளுகிறார்…ஒண் மிதி-தளிர் புரியும் திருவடி என் தலை மேலவே–ஸ்பர்சம் பட்டதும் சருகு போல உலர்ந்த திருவடி தளிர -அது போல் மறை அருளி செயல்/வியாக்யானம் குரவர்கள் எடுத்து ஆண்ட பின்பு செய்ய மறை ஆனதாம் தெளியாத மறைகள் தெளிய பெற்றோம் –வேத அத்யயனம்-அல்ப ஸ்ருதர் பாராயணம் பண்ண வருவர் பக்தி அனுஷ்டானமில்லாமல் இருப்பார்கள் கலக்கி விபரீத அர்த்தம் பண்ணுவார்கள்–ஷாட் மத -தங்கள் மதத்துக்கு தக்க படி எடுத்து கலக்கி நல ஞான துறை சேர்ந்து -காட்டாறு-வெள்ளம் சிற்றாறு-படித்துறை -போல தெளிவிற்று -ஆழ பொருளை அறிவித்தது-தெளிந்த நீர் உள்ளுக்குள் இருப்பதை காட்டி கொடுப்பது போல்-

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

Posted in Acharyarkall, உபதேச ரத்ன மாலை, Manna vaallla Maa munikall, Prabandha Amudhu, Tamizl | Leave a Comment »

Thiruvonum's Weblog

Archive for the ‘Tamizl’ Category

இரண்டாம் திருவந்தாதி-1-20- ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரேமை ஸ்வாமிகள் ..

திரு நறையூர் அனுபவம்-பெரிய திரு மொழி-6-6- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த விஜயம்-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

உபய வேதாந்தம் -2- ஸ்ரீ வேளுக்குடிஸ்வமிகள்..

உபய வேதாந்தம்-1- ஸ்ரீ வேளுக்குடிஸ்வமிகள்..

உபதேச ரத்ன மாலை-53-70 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

உபதேச ரத்ன மாலை-21-29 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

உபதேச ரத்ன மாலை-10-13 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

உபதேச ரத்ன மாலை-4-9 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

உபதேச ரத்ன மாலை-1-3 – ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

Archives

Categories