Thiruvonum's Weblog

371-

நின்றவாறும் இருந்தவாறும் கிடந்தவாரும்–நினைப்பு அரியன–கண்டவாற்றால் தனதே உலகு
என்று நிற்கிறான் காஞ்சி/கிடந்த நாள் கிடந்தாய் எத்தனை நாள் கிடத்தி -உத்சவர்
அமர்ந்து -கோவிந்த ராஜரும் தில்லை சித்ர கூடத்திலும்..நின்றது என் தன் ஊரகத்து
இருந்தது பாடகத்து  வெக்கனை கிடந்தது ..–என் நெஞ்சுள்ளே–புளின்குடி கிடந்தது
காய்சின வேந்தன் வர குணா மங்கை விஜயாசன இருந்து வைகுந்தத்தில் கள்ள பிரான் நின்று
/ஒரே திவ்ய தேசத்தில் பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றான் மன்னாதன் என்னை ஆள் உடை
அப்பன் கிடந்தது தெள்ளிய சிங்க பெருமாள் அமர்ந்து நடந்தவன் -எவ் வாறு நடந்தனை
-காடும் மேடும் அடங்க நடந்து கஜேந்திர வரதன் பறந்து ஆனையின் துயரம் தீர
புள் ஊர்ந்து ..திரு நீர் மலை நின்று இருந்து கிடந்தது நடந்து ..சோறு சமைந்து
தளிகை-பக்தர் பக்குவம் எதிர் பார்த்து கிடந்தது இரிந்து நின்று எதிர் பார்த்து
இருகிறானாம்–ஜீவாத்மா அகம் அன்னம் தானே –ராம சந்திரன் தலை அணியாக கிடந்தான் தர்ப
சயனம் வாலி ராவணனை  முடித்து நின்று சேவை -சித்ர கூடம் பர்ண சாலை அமர்ந்து சேவை
//கிருஷ்ணன் பாண்டவ தூதன்-நடந்து சேவை– நின்று சேவை — பொய் ஆசனம்
இருந்துசேவை–அஞ்சிடாதே இட பெரிய மா மேனி   அண்டம் தாமோதர நாராயண
பெருமாள்–அர்ஜுனன் திரு தேர் தட்டில் அமர்ந்த திரு கோலம்–கண்ணன் அர்ஜுனன் சத்ய
பாமா திரௌபதி சயனம்/இடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்  தொட்டிலிலே அமர்ந்து
நின்று சேவை/தன் முகத்து சுட்டிதூங்க தூங்க  தவழ்ந்து போய்–என் மகன் புழுதி
அழைகின்றான்–ரமணரெட்டி-தவழும் பொழுது கை உஓந்த்ரதால் சிவந்ததா சாட்டை பிடித்து
சிவந்ததா-சந்திரன் தவழ்ந்த கோலம் பார்த்து நின் முகம் கண் உளவாகில் நோக்கி போ
பாலகன் என்று பரி பாவம் செய்யேல் சிறுவன் மா பலி இடம் கேள்..தளர் நடை அடுத்து
சேவிப்போம்

372–

யோகிகள் உன்னை தேடி இருக்க விரஜ பூமியில் திருட வந்தாய்–சூட்டு நன் மலைகள்–நப்
பின்னை கொள்ளவும் வெண்ணெய் திருடவும்–சாரங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ–கொடையும்
நடையும் ஏசல் வையாளி –சீத கடலுள் அமுதன்ன தேவகி பாத கமலம் வந்து காணீரீ
–கராரவிந்தம் தாமரை கையால் தாமரை யான திருவடியை தாமரை வாயில் போட்டு இனிகிறதா
பார்கிறான் நடந்த கால்கள் நொந்தவோ கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே
–தொடர் சங்கிலிகள் சலார் ஒலிப்ப -வாரணம் பைய நின்ற ஊர்வது போல்  –புனல் போல முகம்
வேர்க்க –தளர்ந்து நடக்க –ஸ்ருஷ்ட்டி சங்கல்பத்தால் பண்ணுபவன் –பைய வெள்ளி பெரு
மலை குட்டன் பின்னை தொடர்ந்தோர் கரு மலை குட்டன்–பாதுகா சகஸ்ரம்
-பாபம் தொலைக்க  புண்யம் வளர்க்க இரண்டு திருவடிகள்  உபாயம் பிராப்யம் ஆரும் பேரும்
மருந்தும் விருந்தாக இரண்டு திருவடிகள் ..காலை மாவில் தோய்த்து -உள் அடி பொருத்தி
இலச்சினை பட நடந்து சங்கு சக்கரம் –குடம் கையில் மன்னி–மோகன சிரிப்பு பால்
குடிக்கும் பொழுதும் கீதை சொல்லும் பொழுதும்..உண்ண பெற்றிலேன்–தேவகி
இழந்தாள்-மண்ணில் செம் பொடி ஆடி வந்து கட்டி கொள்வானாம்–உம்மையும் ஒக்கலில்
கொண்டு தம் இல் மருவி–இடுப்பில் வைத்து கொண்டு–வாமன நம்பி வருக கோவில் நம்பி
போதராய் ..

373–

கண்ணன் கழிலினை நண்ணும் மனம் உடையீர் எண்ணும் திரு நாமம்திண்ணம் நாரணமே
.–திருவடி படாத இடம் இல்லை கோகுலத்தில்.. மண்ணாகவோ மரமாகவோ பிறக்கும் பேற்றை ஆசை
பட்டார் கூரத் ஆழ்வான் …அவைகளை பற்றி பேறு பெறுவோம்–கவ்மார  சாபலம்
செஷ்டிதம்–மாடு கன்று -பாலை நேராக குடித்து வெண்ணெய் சாப்பிட்டு காலி பானையை
உடைப்பானாம்–வெண்ணெய் விழுங்கி வெறும் கலத்தை வெற்பிடை இட்டு -ஒலி கேட்டு கண்ணா
பிரான் கற்ற கல்வி -காலி என்று தெரிந்து கொள்வான் பித்தன்..கன்றின் வாலில் ஓலை
கட்டி–வெண்ணெய் அளந்த குணுங்கும் விளையாடு புழுதியும் –நப் பின்னை காணில்
சிரிக்கும்–அப்பம் கலந்த சிற்று உண்டி அக்காரம் பாலில் கலந்து -சோதம்பிரான் இங்கே
வாராய் -ஜீவாத்மா வெண்ணெய்-சரீரம் வெறும் கலம்–கார்த்திகை கார்திக்சி உடம்பு
இருக்க தலை குளிப்பார்கள் -ஆயர்தலைவன் இவன் -அபிஷேக பிரியன் கங்காதரன் விஷ்ணு
அலங்கார பிரியன்–புனிதன்–குளித்துவந்தான்–

374–

பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் –எத்திறம் உரலினோடு  எளிவே –கையும் மெய்யுமாக
பிடி பட்டான் –சிந்திப்பே அமையும்-சித்ரா வேண்டாம் –ஆயன் வட மதுரை பிறந்தான்
குற்றம் இல்லா சீர் –பக்தி–கோபம் பகைமை இன்றி-இருந்தால் போதும் விலக்காமை ஒன்றே
போதும்..-பிறர்களுக்கு அறிய வித்தகன்–மலர் மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல்
அடிகள்–மதுரை பாக்கியம்-அநந்ய போக்கியம் –10-8 அத்யாயம்-நவநீத திருட்டு விருத்தாந்தம் –வெண்ணெய் விரலோடு
வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் வாரி விழுங்கி  வெள்ளி மலை ஒத்த வெண்ணெய் -ஒவ் ஒரு நாளும்
ஒவ் ஒரு மாதிரி –இரவில் த்ரீ ஜாமம் -முதலில் இளம் சிங்கம் அடுத்து திருட்டு பின்பு
வந்து உறங்குவான் போல் யோகு செய்வான்.–.நீல நாயக கௌஸ்துபம் சாத்தி கொண்டு போவான்
-ஜீவாத்மா இது போல் இருக்க வேண்டும்..ஒளி பார்த்து வெண்ணெய்விழுங்க –சந்திரன்
போன்ற பல் ஒளி –கச்வம் பால நீ யார்–கண்ணன் யசோதை இளம் குமரன் சொல்ல வில்லை பல
ராமன் தம்பி-என்பான் –எதற்கு வந்தாய் -எம் வீடு சங்கயா–வெண்ணெய் பாத்திரம் கை
எதற்கு வைத்தாய் -கன்று குட்டி காண வில்லை இருந்ததா உன் இடம் சொல்லி  போக இருந்தேன்
என்று சொல்லி காற்றில் கடியனாகி -வெண்ணெய் பெண்ணின் மனமும் திருடி போனான் ..

375–

வெண்ணெய் திருடினது எல்லாரும் காணும் படியாக பண்ணினாயே–கூரத் ஆழ்வான்
–திருட்டு பட்டம் பெற –அடியார் உள்ளத்தை திருடினான்..களவேல் வெண்ணெய் தொடு உண்ட
கள்வா–கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன்-வாய் தனியாக சொன்னது வாயில் சுவடு தெரியும்
படி -என் உள்ளம் கவர்ந்தவன் அணி அரங்கன் -வெண்ணெய் வாசனை திரு மேனியில்
வீசும் பொத்த உரலை கவிழ்த்து –மெத்த திரு வயிறு ஆற உண்டான் –கை கலவாது வைகலும்
வெண்ணெய்பொத்த உரலை கவிழ்த்து -இவனுக்கு என்று –தடா நிறைய வெண்ணெய் –கை கலந்து உண்டான்–
நண்பர் உடன் பகிர்ந்து உண்டான்–வெண்ணெய் நம் ஆழ்வார்  இருவர் இடமும் மெய்
கலந்தான்..மத்தொரு கடை வெண்ணெய் மத்து வைத்து கடியும்
பொழுது உருவாகும் வெண்ணெய் தான் பிடிக்கும்–ஏரார் இடை நோவ -கண்ணன் கட்டி கொண்டு
இடுப்பு இதனால் ஏற்றம்-எத்தனை போதுமாய்–வெண்ணெய் திரண்டதனை–வேறோர் கலத்து
இட்டு–நாரார் உறி  ஏற்றி–சாரம் கட்டி ஏற்றி இருக்கிறாள் போந்தனையும்  பொய்
உறக்கம்–ஒராதவன் போல் உறங்கி அறிவுற்று– உள் அளவும் கை நீட்டி–அருகு
இருந்த மோரார் குடம் உருட்டி மோரை  கண்டால் வயசான பெண் ஆண் போல்–அவனையே நோக்கி
ரட்ஷனம் சிறுமியர் மட்டுமே

10-8-10-

sri-nanda uvaca
alaksito ‘smin rahasi
mamakair api go-vraje
kuru dvijati-samskaram
svasti-vacana-purvakam

Nanda Maharaja said: My dear great sage, if you think that your performing
this process of purification will make Kamsa suspicious, then secretly chant the
Vedic hymns and perform the purifying process of second birth here in the cow
shed of my house, without the knowledge of anyone else, even my relatives, for
this process of purification is essential.

10-8-12-

sri-garga uvaca
ayam hi rohini-putro
ramayan suhrdo gunaih
akhyasyate rama iti
baladhikyad balam viduh
yadunam aprthag-bhavat
sankarsanam usanty api

Gargamuni said: This child, the son of Rohini, will give all happiness to His
relatives and friends by His transcendental qualities. Therefore He will be
known as Rama. And because He will manifest extraordinary bodily strength, He
will also be known as Bala. Moreover, because He unites two families–Vasudeva’s
family and the family of Nanda Maharaja–He will be known as Sankarsana.

10-8-13-

asan varnas trayo hy asya
grhnato ‘nuyugam tanuh
suklo raktas tatha pita
idanim krsnatam gatah

Your son Krsna appears as an incarnation in every millennium. In the past, He
assumed three different colors–white, red and yellow–and now He has appeared
in a blackish color. [In another Dvapara-yuga, He appeared (as Lord Ramacandra)
in the color of suka, a parrot. All such incarnations have now assembled in
Krsna.]

10-8-22-

tav anghri-yugmam anukrsya sarisrpantau
ghosa-praghosa-ruciram vraja-kardamesu
tan-nada-hrsta-manasav anusrtya lokam
mugdha-prabhitavad upeyatur anti matroh

When Krsna and Balarama, with the strength of Their legs, crawled in the
muddy places created in Vraja by cow dung and cow urine, Their crawling
resembled the crawling of serpents, and the sound of Their ankle bells was very
charming. Very much pleased by the sound of other people’s ankle bells, They
used to follow these people as if going to Their mothers, but when They saw that
these were other people, They became afraid and returned to Their real mothers,
Yasoda and Rohini.

10-8-29-

vatsan muncan kvacid asamaye krosa-sanjata-hasah
steyam svadv atty atha dadhi-payah kalpitaih steya-yogaih
markan bhoksyan vibhajati sa cen natti bhandam bhinnatti
dravyalabhe sagrha-kupito yaty upakrosya tokan

“Our dear friend Yasoda, your son sometimes comes to our houses before the
milking of the cows and releases the calves, and when the master of the house
becomes angry, your son merely smiles. Sometimes He devises some process by
which He steals palatable curd, butter and milk, which He then eats and drinks.
When the monkeys assemble, He divides it with them, and when the monkeys have
their bellies so full that they won’t take more, He breaks the pots. Sometimes,
if He gets no opportunity to steal butter or milk from a house, He will be angry
at the householders, and for His revenge He will agitate the small children by
pinching them. Then, when the children begin crying, Krsna will go away.

10-8-30-

hastagrahye racayati vidhim pithakolukhaladyais
chidram hy antar-nihita-vayunah sikya-bhandesu tad-vit
dhvantagare dhrta-mani-ganam svangam artha-pradipam
kale gopyo yarhi grha-krtyesu suvyagra-cittah

“When the milk and curd are kept high on a swing hanging from the ceiling and
Krsna and Balarama cannot reach it, They arrange to reach it by piling up
various planks and turning upside down the mortar for grinding spices. Being
quite aware of the contents of a pot, They pick holes in it. While the elderly
gopis go about their household affairs, Krsna and Balarama sometimes go into a
dark room, brightening the place with the valuable jewels and ornaments on Their
bodies and taking advantage of this light by stealing.

10-8-34-

kasman mrdam adantatman
bhavan bhaksitavan rahah
vadanti tavaka hy ete
kumaras te ‘grajo ‘py ayam

Dear Krsna, why are You so restless that You have eaten dirt in a solitary
place? This complaint has been lodged against You by all Your playmates,
including Your elder brother, Balarama. How is this?

10-8-37/38/39-

sa tatra dadrse visvam
jagat sthasnu ca kham disah
sadri-dvipabdhi-bhugolam
sa-vayv-agnindu-tarakam
jyotis-cakram jalam tejo
nabhasvan viyad eva ca
vaikarikanindriyani
mano matra gunas trayah
etad vicitram saha-jiva-kalasvabhava-
karmasaya-linga-bhedam
sunos tanau viksya vidaritasye
vrajam sahatmanam avapa sankam

When Krsna opened His mouth wide by the order of mother Yasoda, she saw
within His mouth all moving and nonmoving entities, outer space, and all
directions, along with mountains, islands, oceans, the surface of the earth, the
blowing wind, fire, the moon and the stars. She saw the planetary systems,
water, light, air, sky, and creation by transformation of ahankara. She also saw
the senses, the mind, sense perception, and the three qualities goodness,
passion and ignorance. She saw the time allotted for the living entities, she
saw natural instinct and the reactions of karma, and she saw desires and
different varieties of bodies, moving and nonmoving. Seeing all these aspects of
the cosmic manifestation, along with herself and Vrndavana-dhama, she became
doubtful and fearful of her son’s nature.

10-8-41-

atho yathavan na vitarka-gocaram
ceto-manah-karma-vacobhir anjasa
yad-asrayam yena yatah pratiyate
sudurvibhavyam pranatasmi tat-padam

Therefore let me surrender unto the Supreme Personality of Godhead and offer
my obeisances unto Him, who is beyond the conception of human speculation, the
mind, activities, words and arguments, who is the original cause of this cosmic
manifestation, by whom the entire cosmos is maintained, and by whom we can
conceive of its existence. Let me simply offer my obeisances, for He is beyond
my contemplation, speculation and meditation. He is beyond all of my material
activities.

10-8-44-

adyo nasta-smrtir gopi
saropyaroham atmajam
pravrddha-sneha-kalilahrdayasid
yatha pura

Immediately forgetting yogamaya’s illusion that Krsna had shown the universal
form within His mouth, mother Yasoda took her son on her lap as before, feeling
increased affection in her heart for her transcendental child.

10-8-50-/51

astv ity uktah sa bhagavan
vraje drono maha-yasah
jajne nanda iti khyato
yasoda sa dharabhavat

When Brahma said, “Yes, let it be so,” the most fortune Drona, who was equal
to Bhagavan, appeared in Vrajapura, Vrndavana, as the most famous Nanda
Maharaja, and his wife, Dhara, appeared as mother Yasoda.

tato bhaktir bhagavati
putri-bhute janardane
dampatyor nitaram asid
gopa-gopisu bharata

Thereafter, O Maharaja Pariksit, best of the Bharatas, when the Supreme
Personality of Godhead became the son of Nanda Maharaja and Yasoda, they
maintained continuous, unswerving devotional love in parental affection. And in
their association, all the other inhabitants of Vrndavana, the gopas and gopis,
developed the culture of krsna-bhakti.

366-மாணிக்கம் கட்டி வைரம் இடை கட்டி –தாலேலோ யசோதை பாவனை பெரி ஆழ்வார் –பிரம்மா
செய்த தொட்டில் –மாணி குறளனே வையம் அளந்தானே –ஆல நீர் கடல் அன்னவன் தாலோ -தேவகி
புலம்பல் தாலாட்டு குலசேகர ஆழ்வார் –விரஜவாசிகள்–கோகுலம்–நந்த பவன்-விக்ரகம்
உண்டு கண்ணன் தொட்டில் உண்டு முட்டி கால் போட்டு தவழ்ந்து நூறு அடி போகணும்
–சிரித்து ஆடி கொண்டு போகணும்..ஆனந்தம் –சூளா தொட்டில் -ஸ்ரீ பாகவத ஸ்ரீ பாத
தூளி பட -பலர் சலவை கல் போட்டு தங்கள் பெயர் -படியாய் கிடந்தது பவள வாய் காண்பேனே
–சித்ரா பௌர்ணமி அன்றி வண்ண போடி பீச்சாம் குழல் உத்சவம் ஹோலி போல..-அழகரும் ஏற்று
கொள்வார் –எண்ணம் சுண்ணம் எதிர் எதிர் தூவிட -முற்றம் சேறு ஆனதாம் –ஓடுவார்
விழுவார் உகந்து ஆலிப்பார் –நாடுவார் நம்பிரான் எங்குற்றான்
என்பார்-செவிக்காதவர்களை தான் இருக்க விடுவார் என்பதால் — –பாடுவார்களும்
ஆடுவார்களும் –தாமரை சூர்யன் கண்டு மலர்வது போல ஆள் கண்ட சமுத்ரம் பக்தர் கண்டு
மகிழ்வான் ..நந்தகோபாலன் வரி கட்ட கம்சன் இடம் போக -வசு தேவர் கெட்ட  சகுனம்
குழந்தை விட்டு வராதீர் சொல்ல –எந்தையே என் தன் குல பெரும் சுடரே ..உந்தை யாவன்
–நந்தன் பெற்றனன் வசு தேவன் இழந்தானே -செம்கேள் விரலிலும் கடை கண்ணிலும் காட்ட
–தெய்வதேவகி புலம்பல்..

367-

குடிலாலக சம்யுக்தம் பூர்ண சந்திர முகம்–குண்டல அணி கலன் கொண்டு
-விளங்குகிறான் .. கெட்ட சகுனம் சொல்லி மீண்டு வருவதற்குள் முதலில் -பூதனை கடைசி
கேசி- பூதனா சம்காரம்-ஒரு வழி பாதை -பக்தர்கள் கண்ணனை கண்டு மீள மாட்டார்கள்
அசுரர்கள் மாண்டு மீள மாட்டார்கள் ..அழகிய பெண் வடிவு கொண்டு–கண்ணனுக்கு என்றே
விஷம்–அடிப்படை ஆன்மீக கருத்தும் பார்ப்போம்..-அவனுக்கே என்று எதை கொடுத்தாலும்
ஏற்று கொள்கிறான் ..இரண்டு மார்பகம்-அவித்யை அறிவு இன்மை-பூதனை -அகம்கார மமகாரம்
-தூய நடத்தையே விஷ பால்–ஆனந்தமாக ஏற்று கொள்கிறான்  எதை கொடுத்தாலும் –பத்ரம்
புஷ்பம் பலம் தேயம் ..

யசோதை பசு மாடு பார்க்க போக -பூதனை நுழைந்து -பேய்ச்சி  விட நஞ்ச முலை சுவைத்த
-பிராணனை விட நஞ்சை சுவைத்தான் மிக கஜான சுடர் குழவி பேய் முலை நஞ்சு
உண்டு..-வெள்ளத்து அரவில் துயில் அமர்ந்த வித்து -விஷத்துக்கு முறிய விஷம் வேண்டும்
என்று சயனித்தான்..வேகமாக உறிஞ்ச பால் உடன் பிராணனும் வந்ததாம் ..முலை தடத்தை
–தாடகை முதலில் வந்தது போல இங்கும் பெண் வந்தாள்–12
மைல் பெரியவளாக விழுந்தாள்–பெரு மா வஞ்ச –பேய் முலை வாய் வைத்து பித்தர் என்று
பிறர் எச நின்றாய்–கொழு மோர் காய்ச்சி கொடுத்தாள் பசு மாட்டு வாலை–.பெருமாளுக்கு
ரட்ஷம் இட்டாள்–சரித்ரம் கேட்டவர்கள் கஷ்டம் நீங்கும் –பக்தி ஏற்படும்–அடுத்த
கள்ள சகடம் ..

368-

சகடாசுரனை  உதைத்து அர்ஜுன மரம் முறித்தான்–பால்ய  கண்ணனின்
செஷ்டிதம்–விளக்கில் விட்டில் பூச்சிகள் விழுவது போல-ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய அணி
விளக்கு தானே இவன்..அச்சு தாலி ஆமை தாலி திருஷ்டி வராமல் ரட்ஷை–பட்டர் -கௌஸ்துபம்
வன மாலை துளசி தாயார் –பரத்வம்  காட்ட–எளியவன் என்று காட்ட ஆமை தாலி –அச்சு தாலி
கூர்ம  நகம் ஆனை முடி புலி நகம் -10-7 சகடாசுரன்-சுழல் கற்று வடிவத்தில்  அசுரர் வாயில் ஏழு  லோகம்
காட்டியது..–செஷ்டிதம் கேட்க்க மனசு அழுக்கு நீங்குகிறது –ரட்ஷைக்கு வண்டி
சக்கரம் வைத்து இருந்தால் அதில் அசுரன் ஆவேசித்தான்–காலை உதைத்து– காலை
நிமிர்த்து நாள்கலோர் நாலு ஐந்து திங்கள்/–பொங்கும் பரிவு–மற்றைய ஆழ்வார்  ஏழு
திங்களில் /செய்ய பாதம் ஒன்றால் செய்த சிறு சேவகமும்–கள்ள சகடம் கலக்கழிய -திரு
கால் ஆண்ட உஊர்ந்த சகடம் உதைத்தான் பொன் நல்  சகடம் உதைத்த கழல் போற்றி உன்
ஆபத்தும் திருவடியால் ரட்ஷிக்க பட்டதே –கிடக்கில் தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்
369–

பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும்–உன்னை என்று கொல் சேர்வதுவே ..10-7 அத்யாயம்–பொங்கும் பரிவு
கூடல் அழகர் கள் அழகர் யானை மேல் கட்டிய மணி கொண்டு பல்லாண்டு பொங்கும் பரிவால்
பாடினார் தன்னை பார்க்காமல்–அவனை பார்க்கும் தன்மை விஷ்ணு சித்தர் -அத்தத்தின்
பத்தா நாள் /நாள்கலோர் நாள் ஐந்து திங்கள் அளவிலே -தினப்படி இன்றும் பெரி ஆழ்வார்
திரு கை தளத்துடன் திரு பல்லாண்டு பாடுகிறார்..ராட்ஷ ரட்ஷக பாவம்
மாறாடுகிறது–பெருமை பார்க்காமல் அழகு சொவ்குமார்யம் பார்த்து ..அன்பு மிகுந்து
பிரேமம்/விஞ்சி நிற்கும் தன்மையால் ஆண்டாள் அடி திறல் புகழ் கழல் குணம் வேல் போற்றி
என்று உன் சேவகமே வேண்டி –அன்று அளந்தாய் இன்று யாம் வந்தோம் இரங்குஇப் படி ஒவ்
ஒன்றுக்கும் சேர்த்து அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும்–

அன்று இல்லை இன்று இருக்கிறோம் வயிறு பிடித்து பல்லாண்டு பாடுகிறாள்/ஆனந்த மயனை
நினைக்க ஆனந்தம் கிட்டும்..-பேணி உனக்கு பிரமன் தந்தான் தொட்டில்-கிழிய
உதைத்திடும்..மருங்கில் இருத்திடும் ..ஒடுக்கி புல்கில் உதரத்தே பாய்ந்திடும்
-மிடுக்கு இல்லாமையால்–தன் உடலில் சக்தி இல்லை என்று சொல்ல வில்லை அவனுக்கு என்ன
ஆகும் என்று பஞ்சு திருவடி என்பதால்..நான் மெலிந்தேன் நங்காய்–திருநாவசுரன் -சுழல்
காற்று-வடிவம்–கழுத்து நெருக்கி முடித்தான் அவனையும்–

370-

அழகன் அலங்காரன்–தாலேலோ–அசைந்து பாடுவது–கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் நம்
கண்ணன் –கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை நாம காரண -எட்டாவது
அத்யாயம்..கர்காச்சர்யர்..ஆயிர திரு நாமங்கள் அவனுக்கு ..பேர் ஆயிரம் கொண்டதோர்
பீடு உடையவன்–தேவகி குழந்தை என்று யோக மகிமையால் கண்டார் கர்க்கர் ..கிருஷ்ணன்
என்று பேர் வையும் பூமிக்கு மகிழ்ச்சி கொடுப்பவன்–குழந்தையே காட்டி கொடுத்ததாம்
அப் பொளுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதம் எல்லா வற்றாலும் இன்பம் பலம் பொருந்தியவன்
சங்கர்ஷணன் பல ராமன்..ரோகிணி பிள்ளை -கருப்பு-நாலாவது யுக-நிறம் வெளிது சிகப்பு
மான் தளிர் பச்சை கருப்பு .பாலின் நீர்மை கரு நீளம் கருப்பு சத்வ குணம்-வெளுப்பு
ரோஜா சிகப்பு தமோ குணம் கலர்ந்த மாம் தளிர் நிறை கலைவை நாலாவது யுகம்-கருப்பு
எதுவும் கேட்க்காமல் இருப்பதால் —

கருப்பன்-இருள் அன்ன மா மேனி–கண்ணுக்கு தீட்டி கொள்ள மை தரும் திருமேனி–கரு
நீல மேகம் -தண்ணீர் நிரம்பி கருணை மிகுந்தவன் ..நீல மேக சியாமளன்..கொண்டால் மீது
அணவும் சோலை முகில் வண்ணன் அடி மேல்/பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் இருட்டை வணங்குவார்
..தவழ்கிற பருவம் அடுத்து–பெண் வெண்ணெய் பசு மாடு களவாட -ஆனந்தமாக
பார்ப்போம்..

10-5-13-

avadyanta vicitrani
vaditrani mahotsave
krsne visvesvare ‘nante
nandasya vrajam agate

Now that the all-pervading, unlimited Lord Krsna, the master of the cosmic
manifestation, had arrived within the estate of Maharaja Nanda, various types of
musical instruments resounded to celebrate the great festival.

10-5-31-

ri-vasudeva uvaca
karo vai varsiko datto
rajne drsta vayam ca vah
neha stheyam bahu-titham
santy utpatas ca gokule

Vasudeva said to Nanda Maharaja: Now, my dear brother, since you have paid
the annual taxes to Kamsa and have also seen me, do not stay in this place for
many days. It is better to return to Gokula, since I know that there may be some
disturbances there.

10-6-5/6-

tam kesa-bandha-vyatisakta-mallikam
brhan-nitamba-stana-krcchra-madhyamam
suvasasam kalpita-karna-bhusanatvisollasat-
kuntala-manditananam
valgu-smitapanga-visarga-viksitair
mano harantim vanitam vrajaukasam
amamsatambhoja-karena rupinim
gopyah sriyam drastum ivagatam patim

Her hips were full, her breasts were large and firm, seeming to overburden
her slim waist, and she was dressed very nicely. Her hair, adorned with a
garland of mallika flowers, was scattered about her beautiful face. Her earrings
were brilliant, and as she smiled very attractively, glancing upon everyone, her
beauty drew the attention of all the inhabitants of Vraja, especially the men.
When the gopis saw her, they thought that the beautiful goddess of fortune,
holding a lotus flower in her hand, had come to see her husband, Krsna.

10-6-8-

vibudhya tam balaka-marika-graham
caracaratma sa nimiliteksanah
anantam aropayad ankam antakam
yathoragam suptam abuddhi-rajju-dhih

Lord Sri Krsna, the all-pervading Supersoul, lying on the bed, understood
that Putana, a witch who was expert in killing small children, had come to kill
Him. Therefore, as if afraid of her, Krsna closed His eyes. Thus Putana took
upon her lap Him who was to be her own annihilation, just as an unintelligent
person places a sleeping snake on his lap, thinking the snake to be a rope.

10-6-10-

tasmin stanam durjara-viryam ulbanam
ghorankam adaya sisor dadav atha
gadham karabhyam bhagavan prapidya tatpranaih
samam rosa-samanvito ‘pibat

On that very spot, the fiercely dangerous Raksasi took Krsna on her lap and
pushed her breast into His mouth. The nipple of her breast was smeared with a
dangerous, immediately effective poison, but the Supreme Personality of Godhead,
Krsna, becoming very angry at her, took hold of her breast, squeezed it very
hard with both hands, and sucked out both the poison and her life.

10-6-20-

go-mutrena snapayitva
punar go-rajasarbhakam
raksam cakrus ca sakrta
dvadasangesu namabhih

The child was thoroughly washed with cow urine and then smeared with the dust
raised by the movements of the cows. Then different names of the Lord were
applied with cow dung on twelve different parts of His body, beginning with the
forehead, as done in applying tilaka. In this way, the child was given
protection.

10-6-23-

avyad ajo ‘nghri manimams tava janv athoru
yajno ‘cyutah kati-tatam jatharam hayasyah
hrt kesavas tvad-ura isa inas tu kantham
visnur bhujam mukham urukrama isvarah kam
cakry agratah saha-gado harir astu pascat
tvat-parsvayor dhanur-asi madhu-hajanas ca
konesu sankha urugaya upary upendras
tarksyah ksitau haladharah purusah samantat

[Sukadeva Gosvami informed Maharaja Pariksit that the gopis, following the
proper system, protected Krsna, their child, with this mantra.] May Aja protect
Your legs, may Maniman protect Your knees, Yajna Your thighs, Acyuta the upper
part of Your waist, and Hayagriva Your abdomen. May Kesava protect Your heart,
Isa Your chest, the sun-god Your neck, Visnu Your arms, Urukrama Your face, and
Isvara Your head. May Cakri protect You from the front; may Sri Hari, Gadadhari,
the carrier of the club, protect You from the back; and may the carrier of the
bow, who is known as the enemy of Madhu, and Lord Ajana, the carrier of the
sword, protect Your two sides. May Lord Urugaya, the carrier of the conchshell,
protect You from all corners; may Upendra protect You from above; may Garuda
protect You on the ground; and may Lord Haladhara, the Supreme Person, protect
You on all sides.

10-6-30-

ri-suka uvaca
iti pranaya-baddhabhir
gopibhih krta-raksanam
payayitva stanam mata
sannyavesayad atmajam

Srila Sukadeva Gosvami continued: All the gopis, headed by mother Yasoda,
were bound by maternal affection. After they thus chanted mantras to protect the
child, mother Yasoda gave the child the nipple of her breast to suck and then
got Him to lie down on His bed.

10-6-34-

dahyamanasya dehasya
dhumas caguru-saurabhah
utthitah krsna-nirbhuktasapady
ahata-papmanah

Because of Krsna’s having sucked the breast of the Raksasi Putana, when Krsna
killed her she was immediately freed of all material contamination. Her sinful
reactions automatically vanished, and therefore when her gigantic body was being
burnt, the smoke emanating from her body was fragrant like aguru incense

10-6-37/38-

padbhyam bhakta-hrdi-sthabhyam
vandyabhyam loka-vanditaih
angam yasyah samakramya
bhagavan api tat-stanam
yatudhany api sa svargam
avapa janani-gatim
krsna-bhukta-stana-ksirah
kim u gavo ‘numatarah

The Supreme Personality of Godhead, Krsna, is always situated within the core
of the heart of the pure devotee, and He is always offered prayers by such
worshipable personalities as Lord Brahma and Lord Siva. Because Krsna embraced
Putana’s body with great pleasure and sucked her breast, although she was a
great witch, she attained the position of a mother in the transcendental world
and thus achieved the highest perfection. What then is to be said of the cows
whose nipples Krsna sucked with great pleasure and who offered their milk very
jubilantly with affection exactly like that of a mother?

10-6-44-

ya etat putana-moksam
krsnasyarbhakam adbhutam
srnuyac chraddhaya martyo
govinde labhate ratim

Any person who hears with faith and devotion about how Krsna, the Supreme
Personality of Godhead, killed Putana, and who thus invests his hearing in such
childhood pastimes of Krsna, certainly attains attachment for Govinda, the
supreme, original person.

10-7-20-

daityo namna trnavartah
kamsa-bhrtyah pranoditah
cakravata-svarupena
jaharasinam arbhakam

While the child was sitting on the ground, a demon named Trnavarta, who was a
servant of Kamsa’s, came there as a whirlwind, at Kamsa’s instigation, and very
easily carried the child away into the air.

10-7-27-

tam asmanam manyamana
atmano guru-mattaya
gale grhita utsrastum
nasaknod adbhutarbhakam

Because of Krsna’s weight, Trnavarta considered Him to be like a great
mountain or a hunk of iron. But because Krsna had caught the demon’s neck, the
demon was unable to throw Him off. He therefore thought of the child as
wonderful, since he could neither bear the child nor cast aside the burden.

10-7-29-

tam antariksat patitam silayam
visirna-sarvavayavam karalam
puram yatha rudra-sarena viddham
striyo rudatyo dadrsuh sametah

While the gopis who had gathered were crying for Krsna, the demon fell from
the sky onto a big slab of stone, his limbs dislocated, as if he had been
pierced by the arrow of Lord Siva like Tripurasura.

10-7-35/36-

pita-prayasya janani
sutasya rucira-smitam
mukham lalayati rajan
jrmbhato dadrse idam
kham rodasi jyotir-anikam asah
suryendu-vahni-svasanambudhims ca
dvipan nagams tad-duhitrr vanani
bhutani yani sthira-jangamani

O King Pariksit, when the child Krsna was almost finished drinking His
mother’s milk and mother Yasoda was touching Him and looking at His beautiful,
brilliantly smiling face, the baby yawned, and mother Yasoda saw in His mouth
the whole sky, the higher planetary system and the earth, the luminaries in all
directions, the sun, the moon, fire, air, the seas, islands, mountains, rivers,
forests, and all kinds of living entities, moving and nonmoving.