பகவான் பகஹா நந்தி வன மாலீ ஹலாயுத
ஆதித்யோ ஜ்யோதித்யஸ் சாஹிஷ்ணுர் கதி சத்தம–60-
இந்த அறுபதாவது ஸ்லோகத்தில் 9 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,
563-பகவான், 564. பகஹா, 565. ஆனந்தீ, 566. வனமாலீ, 567. ஹலாயுத: |
568-ஆதித்ய:, 569. ஜ்யோதிராதித்ய:, 570. ஸஹிஶ்ணு:, 571. கதிஸத்தம: ||
தெய்வீக மற்றும் மங்களகரமான பண்புகளைக் கொண்ட அவர் வழிபாட்டிற்கு தகுதியானவர் என்பதால் அவர் பகவான் ஆவார். அழகிய வானமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டு எப்போதும் ஆனந்தமாக இருக்கிறார். அவர் கலப்பையை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துகிறார், அவர் தனது வாமன அவதாரத்தில் அதிதியின் மகன். அவர் சூரியனில் அதன் பளபளப்பான கோளத்தின் மையத்தில் வசிக்கிறார். அவர் மகத்தான பொறுமை உடையவர் மற்றும் தம்மிடம் சரணடைந்தவர்களை எளிதில் மன்னிப்பார். அவர் அல்டிமேட் ரிசார்ட் மற்றும் இரட்சிப்புக்கான சிறந்த பாதை.
பகவாந் — அனைத்து கல்யாண குணங்களும் முழுமையாக உடையவர்
பகஹா — ஐஸ்வர்யம், வீர்யம், ஸ்ரீ, ஞானம், வைராக்கியம், யசஸ் என்னும் ஆறு நன்மைகளும் பூர்ணமாக அடைந்திருப்பவர்
நந்தீ — ஆனந்தவடிவானவர்; சங்கர்ஷணனாக வடிவெடுத்தவர்
வநமாலீ — ஸூக்ஷ்ம பூததத்துவங்களை வனமாலை என்னும் மாலையாகத் தரித்தவர்
ஹலாயுத: — உழவின் தொடக்கத்தில் தொழப்படும் தெய்வமாகக் கலப்பையை உடையவர்
ஆதித்ய: — அதிதியின் மகனான வாமனர்; ஆ என்னும் அக்ஷரத்தால் நினைக்கத் தகுந்த பொருளாய் இருப்பவர்
ஜ்யோதிராதித்ய: — ஒளிகளிலெல்லாம் வேறுபட்ட சிறந்த பேரொளியாக இருக்கும் நாராயணர்
ஸஹிஷ்ணு: — யாஎ செய்த பிழையையும் பொறுப்பவர்
கதிஸத்தம: — முக்திக்கான உயர்ந்த கதியான ஆசைகளைத் துறத்தலைப் போதித்தவர்
(அரசுரிமை முதலிய) ஆறு குணங்களைக் கொண்டவன் {பகவாந்},
(அண்டப் பேரழிவின் போது) ஆறு குணங்களையும் அழிப்பவன் {பகஹா},
(அனைத்து வகைச் செழிப்பிலும் பெருகுபவனாக இருக்கும் விளைவால்) இன்பநிலையாக இருப்பவன் {நந்தீ},
{வைஜயந்தம் என்றழைக்கப்படும்) வெற்றிமாலையால் அலங்கரிக்கப்படுபவன் {வநமாலி},
(பலதேவன் அவதாரத்தில்) கலப்பையை ஆயுதமாகக் கொண்டவன் {ஹலாயுதன்},
(பலியை வஞ்சித்த குள்ளனின் வடிவில்) அதிதியின் கருவறையில் பிறந்தவன் {ஆதித்யன்},
சூரியனைப் போன்ற பிரகாசம் கொண்டவன் {ஜ்யோதிராதித்யன்},
(வெப்பம் குளிர், இன்பம் துன்பம் முதலிய) முரண்பட்ட இரட்டைகளைத் தாங்கிக் கொள்பவன் {ஸஹிஷ்ணு},
அனைத்துப் பொருட்களின் முதன்மையான புகலிடமாக இருப்பவன் {கதிஸத்தமன்};(73)
மேன்மை சொல்லும் ரஹஸ்யமான திரு நாமங்கள் –
563-பகவான் -குற்றம் அற்றதாய் குணங்களே நிரம்பிய ஸ்வரூபம் ஆனதால் பூஜிக்கத் தக்கவர் –
564-பகஹா -முன்னால் கூறியபடி ஜ்ஞானம் முதலிய ஆறு குணங்களை உடையவர் –
565-நந்தீ-வ்யூஹத்தில் சங்கர்ஷணனாக இருந்தவர் –விபவத்தின் போது நந்தனின் மகனாக பலராமனாக அவதரித்தவர் –
566-வநமாலீ-பஞ்ச பூதங்களின் தேவதையான வைஜயந்தீ என்ற பெயர் பெற்ற வனமாலையை அணிந்தவர் –
567-ஹலாயுத -சித் அசித்துக்களை வளர்க்க உழும் கலப்பையை ஏந்தியவர் –
568-ஆ தித்தியா -ஆ என்னும் பீஜ மந்தரத்தால் அடையத் தக்கவர் –
569-ஜ்யோதிராதித்ய -ஒளி படைத்த சூரியனே ஆதித்யன் -அவனே இருண்டு போகும் சோதி யுருவம் கொண்ட நாராயணனாக பிறந்தவர் –
570–சஹிஷ்ணு -ருத்ரனுக்கும் நாராயணனுக்கும் சண்டை மூண்ட போது அதில் ஏற்பட்ட குற்றங்களைப் பொறுத்தவர்-
571-கதிசத்தம -ஆச்சார்யனாக இருந்து தர்ம மார்க்கத்தைக் காட்டுபவர் –
3-36- சுத்த ஸ்வரூபி -544-568-திரு நாமங்கள் –24-திரு நாமங்கள்
3-37-நாராயண அவதார விஷய 569-574 திரு நாமங்கள்–5-திரு நாமங்கள்
563-பகவான் –
பூஜைக்கு உரியவன் -உயர்வற உயர்நல உடையவன்
ஏவம் அஸேஷ தோ₃ஷ வித்₃வேஷி கல்யாண ஸ்வரூப தயா பரம பூஜ்யோ
ப₄க₃வான் ॥(அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாண ஏக குண நிதி )
தீதில் சீர் நலம் திகழ் நாரணன்-உணர் முழு நலம் -அந்தமில் ஆதி அம் பகவன்
கணக்கறு நலத்தனன் அந்தமிலாதியம் பகவன் -1-3-5-
குற்றங்கள் அனைத்தும் தவிர்ந்து கல்யாண குணங்களே நிரம்பியவர் ஆதலின் மிகவும் பூஜிக்கத் தக்கவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஐஸ்வர்யம் முதலிய ஆறு குணங்கள் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஐஸ்வர்யம் முதலிய ஆறு குணங்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- ஓம் பகவதே நம:
‘ஐஶ்வர்யஸ்ய ஸமக்ரஸ்ய தர்மஸ்ய யஶஸ: ஶ்ரிய: |
ஞானவைராக்யயோகைஸ்சைவ ஶண்ணாம் பக இதீரிணா ||’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 6.5.74)
ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: வளம், அறம், புகழ், செல்வம், அறிவு (ஞானம்) மற்றும் வைராக்யம் ஆகிய ஆறு குணங்களும் குறைவின்றி இருத்தல் “பக” என்ற சொல்லினால் குறிக்கப்படும்.
ஸோஸ்யாஸ்தீதி (மேற்சொன்ன ஆறு குணங்களும்) நிரம்பப் பெற்றிருப்பதால்
பகவான் ஸ்ரீமந்நாராயணன் ‘பகவான்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
மேன்மை, அறம், புகழ், செல்வம், அறிவு (ஞானம்) மற்றும் வைராக்யம் ஆகிய ஆறு குணங்களும் குறைவின்றி நிரம்பப் பெற்றிருப்பதால் ஸ்ரீமந்நாராயணன் ‘பகவான்’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
‘உத்பத்திம் ப்ரளயம் சைவ பூதானமகதிம் கதிம்|
வேத்தி வித்யாமவித்யா ச ஸ வாச்யோ பகவானிதி ||’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 6.5.78)
ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: படைப்பு, அழிவு (ப்ரளயம்), உயிரினங்கள் வருதல் (பிறத்தல்), செல்லுதல் (மரித்தல்), அறிவு (ஞானம்) மற்றும் அறியாமை (அஞ்ஞானம்) ஆகியவற்றை உள்ளபடி அறிபவரை பகவான் என்று அழைக்கிறோம்.
இதி விஶ்ணுபுராணே | இவ்வாறு ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.
———–
- பகவான் – வழிபாட்டுக்குத் தகுதியானவர்
இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- வணக்கத்திற்கு உரியவர்
- ஆறு குணங்கள் அல்லது ஷட் குணங்கள் நிறைந்தவர். ஞானம் (அறிவு), சக்தி (ஆற்றல்), பலா (வலிமை), ஐஸ்வர்யா (இறையாண்மை அல்லது செல்வம்), வீரியம் (வீரம்), மற்றும் தேஜஸ் (பிரகாசம் அல்லது பிரகாசம்)
- எல்லா உயிர்களின் தோற்றத்தையும் முடிவையும் அறிந்தவன்
பகவான் பின்வரும் 6 தெய்வீக குணங்களை போதுமான அளவில் பெற்றிருக்கிறார் என்று ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் விளக்குகிறார். அவர் விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (6.5.74) மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
ஐஸ்வர்யஸ்ய ஸமாக்ரஸ்ய தர்மஸ்ய யஷஸஸ் ஶ்ரியா |
ஞான வைராக்யயோஹ்ஸ் சைவ ஷன்னாம் பக இதீரணா ||
பக என்பது ஐஸ்வர்யம் (செல்வம்), தர்மம் (நீதி), யஷா (புகழ்), ஸ்ரீ (செழிப்பு), ஞானம் (அறிவு) மற்றும் இறுதியாக வைராக்யம் (இரக்கம்) ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. இந்த ஆறு குணங்களும் பகவை வரையறுக்கின்றன, பகவை உடையவன் பகவான்’.
ஸ்ரீ சங்கரர் விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (6.5.78) மற்றொரு ஸ்லோகத்தின் அடிப்படையில் கூடுதல் விளக்கத்தை அளிக்கிறார்:
உத்பத்திம் ப்ரளயம் சைவ பூதானம் ஆகதிம் கதிம்;
வேட்டி வித்யாம் அவித்யாம் ச ச வாச்யோ பகவான் இதி
எல்லா உயிரினங்களின் தோற்றம் மற்றும் முடிவு, வருகை மற்றும் வெளியேறுதல் மற்றும் அறிவு மற்றும் அறியாமை ஆகியவற்றை அறிந்தவர் என்பதால் அவர் பகவான் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அனைத்து மங்களகரமான குணங்களையும் கொண்ட அவரது இன்றியமையாத இயல்பு காரணமாக அவர் வழிபாட்டிற்கு தகுதியானவர் என்று ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை விளக்குகிறார். ‘பக’ என்ற சொல்லுக்கு ஆறு பண்புகளைக் குறிக்கும் சிறப்புப் பொருள் உண்டு, ஆனால் ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை விளக்குவதற்கு இந்தப் பொருளைப் பயன்படுத்தவில்லை. மாறாக, “வணக்கத்திற்குரியவர்” என்று விளக்கம் தருகிறார். அமரகோஷத்தில், “பஜ்யத இதி பகஹ்” என்ற குறிப்பு உள்ளது, இது ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கத்திற்கு பொருத்தமானதாகத் தெரிகிறது.
உயர்வற வுயர்நலம் முடையவன் யவனவன்
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் யவனவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவனவன்
துயரறு சுடரடி தொழுதெழென் மனனே. [2899]
இதயமே, எழுந்திரு, உயர்ந்த நன்மையை விட உயர்ந்தவனும், எப்போதும் இல்லாத வானங்களின் இறைவனுமான, எல்லா சந்தேகங்களையும் நீக்கி, தூய அறிவை வழங்குபவனின் பாதங்களை வணங்கு.
பிணக்கற அறுவகைச் சமயமும் நெறியுள்ளி யுரைத்த,
கணக்கறு நலத்தனன் அந்தமி லாதியம் பகவன்,
வணக்குடைத் தவநெறி வழிநின்று புறநெறி களைகட்டு,
உணக்குமின் பசையற அவனுடை, யுணர்வுகொண் டுணர்ந்தே. [ 2925 ]
வேதங்களின் வழிமுறையை ஏற்றுக்கொண்டு, அவரை உணர்தல் மூலம் அறிந்து கொள்ளுங்கள், அவர் ஆதியும் முடிவும் இல்லாத இறைவன் (பகவான்) எல்லையற்ற பண்புகளைக் கொண்டவர். எல்லா சந்தேகங்களையும் கைவிட்டு, அவரிடம் சரணடையுங்கள், ஏனென்றால் அவர் ஆறு சிந்தனைப் பள்ளிகளில் உள்ள மோதல்களைத் தீர்க்கிறார்.
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ பள்ளிகளில் பழமையானது பாகவத மற்றும் பஞ்சராத்ர பள்ளிகள். பாஞ்சராத்ர பள்ளியின் வணக்கத்திற்குரிய பகவான் ‘வாசுதேவா’ என்ற பரா வடிவமாக இருக்கிறார் – இந்த நாமம் சர்வ வியாபக அல்லது அனைத்து வியாபகத்தையும் குறிக்கும். வாசுதேவரின் ஷட்-குணங்களின் காரணமாக, அவர் பகவான் என்று அழைக்கப்படுகிறார்:
ஞான-சக்தி-பல ஐஸ்வர்ய-வீர்ய-தேஜஸ் அஸ்யாஷே ஷதா |
பகவான் சாப்தவாச்யாநி வினா ஹேயைர்குணாதிபிஹ ||
பகவான் இந்த ஆறு குணங்களுடன் (அதாவது ஞானம், சக்தி, பலா, ஐஸ்வர்யம், வீரியம் மற்றும் தேஜஸ்) முழுமை பெற்றவர், மேலும் அவர் அனைத்து ஹேய குணங்களும் இல்லாதவர், எனவே அவர் பகவான் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்.
564-பகஹா
நல்ல குணம் உடையவன் -குண பூரணன்-ஹா அடைந்தவர் அர்த்தம் இங்கு
கு₃ணதோ(அ)பி ததா ₂,
ப₄க₃ஹா ।
ஐஸ்வர்யஸ்ய சமகர்ஸ்ய வீர்யஸ்ய யசசஸ் ஸ்ரீயஸ் ஞான வைராக்ய யோச்சைவ ஷண்ணாம் பக இதீரனா–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் கீர்த்தி செல்வம் ஞானம் வைராக்யம் ஆறுக்கும் பக என்று பெயர்
தம் ஹந்தி-க₃ச்ச₂தீதி; ஹந்திர் க₃மந கர்மா ।
அத்ர வைஷ்ணவே ஷஷ்டே ₂(அ)ஸே ப₄க₃வச் ச₂ப்₃த₃ நிர்வசந ப்ரகரணம் லேக்₂யம் ॥(ஆறாவது அம்சம் விரித்து உரைக்கும்-அங்கே கண்டு கொள்ளவும் )
வண் புகழ் நாரணன் -1-2-10-
நிரம்பிய ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் கீர்த்தி லஷ்மி ஞானம் வைராக்கியம் ஆகிய ஆறு குணங்கள் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சம்ஹார காலத்தில் ஐஸ்வர்யம் முதலிய குணங்களை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –
அசுரர்களுடைய ஐஸ்வர்யத்தை அழிப்பவர் -ஒளியுடைய சூரிய சந்திரர்களை நெருங்கும் ராகுவை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————
- ஓம் பகக்னே நம:
ஐஶ்வர்யாதிகம் (மற்றவர்களின்) மேன்மை, அறம், புகழ் ஆகியவற்றை
ஸம்ஹாரஸமயே அழிக்கும் (ப்ரளய) காலத்தில்
ஹந்தீதி அழிப்பதால்
பகஹா பகவான் ‘பகஹா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
இந்த ப்ரபஞ்சத்தை அழிக்கும் ப்ரளய காலத்தில் (மற்றவர்களின்) மேன்மை, அறம், புகழ் ஆகியவற்றை அழிப்பதால் பகவான் ‘பகஹா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
ப்ரளய காலத்தில் அனைவரின் “பக”த்தையும் “ஹ” – அழிக்கிறார் / அல்லது அபகரித்து தன்னுள் ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
————-
- பகஹா – அவர் மங்களகரமான பண்புகளை உடையவர்
ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஹா’ என்ற பின்னொட்டினால் அழிப்பவர் அல்லது நீக்குபவர் என்று விளக்குகிறார். ‘க்ரோதஹா – கோபத்தை அழிப்பவர்’ மற்றும் ‘காமஹா – ஆசைகளை அழிப்பவர்’ மற்றும் ‘துஷ்கிருதிஹா – தீயவர்களை அழிப்பவர்’ போன்ற நாமங்களை நாம் முன்பு பார்த்திருக்கிறோம். இதே ஒப்புமையால் சங்கரர் ‘ஐஸ்வர்யாதிகம் சம்ஹார ஸமயே ஹந்தி இதி பகஹா – பிரபஞ்சம் கரையும் அல்லது பிரளயத்தின் போது பகாவின் கீழ் வரும் 6 பண்புகளை அழிக்கிறார்’ என்கிறார். உயர்ந்த குணங்கள் உட்பட அனைத்தும் இறுதிப் பிரளயத்தில் செல்ல வேண்டும், பகவானைத் தவிர வேறு எதுவும் இந்த இறுதிச் செயலில் தப்பிப் பிழைக்காது.
பகஹாவிற்கு ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் ஆறு பண்புகளைக் குறிக்கும் பக என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறது, மேலும் ஸ்ரீ சங்கரரின் கடைசி நாமத்திற்கு (VP 6.5.74) பயன்படுத்தும் அதே விஷ்ணு புராணக் குறிப்பை இங்கே மேற்கோள் காட்டுகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் தம் விளக்கத்தில் “ஹந்தி எனப் போகிறது” என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தி, இந்த ஆறு தெய்வீக குணங்கள் பகவானுக்கு வழி காட்டுகின்றன.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜும் இதே விளக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார் – பாகம் மஹாத்ம்யம் ஜிஹிதே கச்சதி ப்ராப்நோதி இதி பகஹா.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த யோசனையின் ஒரு வித்தியாசமான விளக்கத்தைத் தருகிறார் – ‘பாகா’ என்பது பொருட்களின் பரந்த தன்மையைக் குறிக்கிறது, மேலும் ‘ஹா’ என்பது இந்த பரந்த தன்மையின் சுருக்கத்தைக் குறிக்கிறது. பிரளய நேரத்தில் அனைத்தையும் தன்னுள் சுருக்கிக் கொண்டு தனது படைப்பின் பரந்த தன்மையைக் குறைப்பதால் அவர் பக-ஹா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
சுவாமி சின்மயாஆனந்தா, இந்த அர்த்தத்தில், இது விஷயங்களை “அழித்தல்” அல்ல, ஆனால் முதலில் அவரிடமிருந்து வந்த விஷயங்களை தன்னிடமே உள்வாங்குதல் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
செல்வம், புகழ் போன்றவற்றின் நிலையற்ற தன்மையே இங்கு நமக்குப் புகட்டப்படுவதாகவும், இதைப் புரிந்துகொண்டு இவற்றில் உள்ள பற்றுதலை நீக்கும் அளவுக்கு இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை நாம் உணரமுடியும் என்றும் தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். .
565-நந்தீ-நந்த கோபன் திருக் குமரன்
நந்தனை தந்தையாகக் கொண்ட பலராமன் –
வைகுண்ட நாதனனை சொல்லி –திருட ஸ்தூல உரு சொல்லி -சங்கர்ஷனைச் சொல்லி- பலராமனைச் சொல்லும் பிரகரணம்
ஏவமஸௌ வ்யூஹே ஸங்கர்ஷண꞉, ஸ்வ அவதாரே நந்த₃கோ₃பேந பித்ருமான்
நந்தீ₃,
(ஆநந்தி என்று கொண்டு )மது₄வல்லவீ ஸேவா ஆநந்த₃வான் வா ॥
நந்தனார் களிறு -நந்தன் மதலை-பெரிய திருமொழி -8-5-8-
பலராமன் -வெள்ளிப் பெருமழைக் குட்டன் -பெரியாழ்வார் -1-7-5-
எடுத்த பேராளன் நந்த கோபன் தன இன்னுயிர்ச் செல்வன் -8-1-3-
வஸூ பிரத -தந்தையாகப் பெற்ற ஆனந்தம் கண்ணனுக்கு -மேல் வரும்
வ்யூஹத்தில் சங்கர்ஷணராக இருந்த தாமே பல ராமராக அவதரித்து நந்தகோபரைத் தந்தையாக அடைந்து இருப்பவர் –
மதுவைப் பருகியதாலும் கோபிகைகள் உடன் கூடியதாலும் மகிழ்ந்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஸூக ரூபியாக இருப்பதால் -அல்லது -எல்லாச் செல்வங்களும் நிரம்பி இருப்பதால் ஆனந்திப்பவர் –
ஆநந்தீ -என்ற பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஆநந்தீ -ஆனந்தம் யுடையவர் -நந்தீ -என்ற பாடத்திலும் அதுவே பொருள்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————-
- ஓம் ஆனந்தினே நம:
ஸுகஸ்வரூபத்வாத் ஆனந்தமே அவரது இயற்கையான தன்மையாய் இருப்பதால்
ஆனந்தீ பகவான் ‘ஆனந்தீ’ எனும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
ஆனந்தமே அவரது இயற்கையான தன்மையாய் இருப்பதால் பகவான் ‘ஆனந்தீ’ எனும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸம்பத்ஸம்ருதத்வாத் அனைத்து வளங்களும் அளவிடமுடியாது முழுமையாக நிறைந்திருப்பவராதலால்
ஆனந்தீ வா பகவான் ‘ஆனந்தீ’ எனும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
அல்லது, அனைத்து வளங்களும் அளவிடமுடியாது முழுமையாக நிறைந்திருப்பவராதலால் பகவான் ‘ஆனந்தீ’ எனும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
————
- நந்தி அல்லது ஆனந்தி – யாருடைய தந்தை நந்தா அல்லது எப்போதும் ஆனந்தமாக இருப்பவர்
இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- அவரது தந்தை நந்தாவைக் குறிக்கிறது
- அவர் இயற்கையால் எப்போதும் ஆனந்தமாக இருக்கிறார்
- எப்பொழுதும் தன் பக்தர்களுடன் இணைந்திருப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைபவன்
- அவர் தனது பக்தர்களுக்கு பேரின்பம் தருகிறார்
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது ‘சுக ஸ்வரூபத்வாத் ஆனந்தீ – தூய மகிழ்ச்சியின் உண்மையான தன்மையால் அவர் ஆனந்தி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவான் தூய்மையான இருப்பு, தூய உணர்வு மற்றும் தூய மகிழ்ச்சி. எனவே அவர் ஆனந்தி அல்லது மகிழ்ச்சி உருவகப்படுத்தப்பட்டவர்.
ஸ்ரீ சங்கரர் வழங்கும் மற்றுமொரு விளக்கம் ‘ஸர்வ ஸம்பத் சம்ரித்தத்வாத் ஆனந்தீ வா – அவர் எல்லாவிதமான செல்வம் மற்றும் செழிப்புடன் முழுமையாகக் கொடுக்கப்பட்டவர், எனவே அவர் ஆனந்தி, எல்லா வகையிலும் பேரின்பமானவர்.
ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை நந்தி என்று பலராமரைக் குறிப்பிடுகிறார், நந்த கோபாவின் மகன் என்று விளக்குகிறார், மேலும் இதை பகவானின் சம்கர்ஷண வடிவத்துடன் தொடர்புபடுத்துகிறார், அதே நேரத்தில் ஸ்ரீ சங்கரர் பகவானின் கிருஷ்ண அவதாரத்தைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம் நாமத்தை ஆனந்தி என்று விளக்குகிறார். ஆயர்பாடியில் தன்னையும் தன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களையும் இன்பத்தில் மகிழ்விக்கும் பலராமனின் போக்கைக் குறிப்பிட்டு ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை ஆனந்தி என்றும் விளக்குகிறார்.
நந்தகோபா (நந்தகோபன் குமரன் நாராயணன்) என்பவரால் வளர்க்கப்பட்ட பகவான் கிருஷ்ணரைக் குறிப்பிடுவது போன்றே ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா விளக்குகிறார். இந்த நாமத்தை தன் பக்தர்களுக்கு இன்பம் அளிப்பவர் என்றும் அவர் விளக்குகிறார்.
தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளரும் அதே உணர்வைப் பயன்படுத்தி, ஆயர்பாடியில் தன்னையும் தன்னைச் சுற்றியுள்ள அனைவரையும் மகிழ்வித்த கிருஷ்ணரைக் குறிப்பிடுவதற்கு நாமத்தை விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘நந்தாதி சம்ருத்யதி இதி நந்தீ – தன் பக்தர்களுக்கு இன்பம் அளிப்பவர்’ என்று விளக்கம் தருகிறார்.
தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் நாம ஆனந்தியின் முக்கியத்துவத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார் – நாம் இயல்பாகவே ஆனந்தமாக இருக்கிறோம், ஆனால் கண்கள் உள்ளவர்கள் தங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டு இருளில் துன்பப்படுவதைத் தேர்வு செய்யலாம்; நாம் ஞானத்தை கண்ணை மூடிக்கொண்டு துன்பத்திலும் துயரத்திலும் தவிக்கிறோம். இந்த துன்ப நிலையிலிருந்து விடுபட, பகவானையும் நமது உண்மையான ஸ்வரூபத்தையும் உணர்வதே. அவருடைய அருளால் மட்டுமே இந்த உணர்தல் அடைய முடியும், எனவே அவரை பக்தியுடன் வணங்குவதே நிரந்தரமான மகிழ்ச்சிக்கான ஒரே வழி. ஆயர்பாடியின் கோபியர்கள் எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்கள், ஏனென்றால் அவர்களுக்கு அவரைப் பற்றிய சிந்தனையைத் தவிர வேறு எந்த எண்ணமும் இல்லை, அதனால் அவர்கள் எந்த உலக சிந்தனையும் இல்லாமல் இருந்தனர். அவருடைய சிந்தனையில் மூழ்குவதே உண்மையான மகிழ்ச்சிக்கான வழி என்பதை நமக்குக் கற்பிப்பதே இந்த நாமத்தின் முக்கியத்துவம்.
—————
566-வனமாலீ –
வன மாலை -என்னும் திரு ஆபரணம் பூண்டவன் -வைஜயந்தீ
திரு ஆபரணங்கள் அசித் பதார்த்தம் இல்லை -வாசனைக்கு அபிமானியான தேவதையின் உருவம் வனமாலை
வனமாலீ கதி சார்ங்கி வாசுதேவா அபிரஷது
ஸ்வ ஸ்ருஜ்ய பூ₄த ஸூக்ஷ்ம ஸார ஸவ்ராப்₄யாபி₄மா நிந்யா வைஜயந்த்யா
நித்ய யோகீ₃
வந மாலீ ॥
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் அம்சம் –
அஸ்திர பூஷண அத்யாயம் -வனமாலை -வைஜயந்தி -பஞ்ச பூதங்கள் பஞ்ச தன்மாத்திரைகள் வாசனைக்கு தேவதைகள் ஐவர்
முத்து மாணிக்கம் மரகதம் இந்திர நீலக்கல் வைரம் -ஐந்தால் ஆனது
தம்மால் படைக்கப் பட்ட பஞ்ச பூதங்களில் உள்ள பரிமளங்களின் அபிமானி தேவதை யாகிய வைஜயந்தீ என்னும்
வனமாலையை எக்காலமும் அணிந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பஞ்சபூத தன் மாத்ரை ஸ்வரூபமான வைஜயந்தீ என்னும் வனமாலையை தரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
திருவடி வரை நீண்ட மாலையை அணிந்தவர் -ஸ்ரீ லஷ்மியைத் தோழியாக யுடையவர் –
தண்ணீர் அல்லது சோற்றைத் தாங்கும் சீலம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————–
- ஓம் வனமாலினே நம:
பூததன்மாத்ரரூபாம் ஐம்பூதங்களின் நுண்வடிவான தன்மாத்திரைகளின் பிரதிநிதியான
வைஜயந்த்யாக்யாம் ‘வைஜயந்தி’ எனும் பெயர் கொண்ட
வனமாலாம் வஹன் வனமாலையை தனது திருமார்பில் அணிந்துள்ள படியால்
வனமாலீ பகவான் ‘வனமாலீ’ எனும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
ஐம்பூதங்களின் ஸூக்ஷ்ம வடிவான தன்மாத்திரைகளின் பிரதிநிதியான ‘வைஜயந்தி’ எனும் பெயர் கொண்ட வனமாலையை தனது திருமார்பில் அணிந்துள்ள படியால் பகவான் ‘வனமாலீ’ எனும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
————
- வனமாலி – வனமாலா மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்
வனமாலை என்பதன் நேரடிப் பொருள் வனப் பூக்களால் செய்யப்பட்ட மாலை மற்றும் வனமாலி அத்தகைய மாலையை அணிந்தவர். ‘வனமாலி காதி சார்ங்கி ஷாங்கி சக்ரி ச நந்தகி‘ என்ற ஸ்லோகத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, பகவான் விஷ்ணுவின் அடையாளங்களில் ஒன்று வனமாலா, இறைவன் தனது ஐந்து தெய்வீக ஆயுதங்களை ஏந்திய வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதைக் குறிக்கிறது. வனமாலை ‘வைஜெயந்தி’ அதாவது ‘வெற்றியின் மாலை’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. வைஜயந்தி ஐந்து உறுப்புகள் மற்றும் அந்தந்த ‘தன்மாத்ராக்கள்’ ஆகியவற்றிலிருந்து சிறந்த வகையின் நறுமணத்தின் தலைமை தெய்வம். வனமாலி என்பது ஐந்து விதமான வண்ணங்களைக் கொண்ட மலர்களால் ஆனது, அவை மாலையை சரம் செய்யப் பயன்படுகிறது, இது ஐந்து தன்மாத்ராக்களை (ஐந்து புலன்கள்) குறிக்கும். அவர் இந்த பிரபஞ்சத்தை அதன் கழுத்தில் மாலை போன்ற பல்வேறு வகைகளுடன் அணிந்துள்ளார் என்பது அடையாள அர்த்தமாகும்.
ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘பூத தன்மாத்ர ரூபம் வைஜயந்த்யாக்யம் வனமலம் வாகன் வனமாலி – உயிர்களின் ஐந்து புலன்களைக் குறிக்கும் வைஜயந்தி என்னும் காட்டுப் பூக்களால் ஆன மாலையை அணிந்துள்ளார்’ என்று விளக்குகிறார். 5 புலன்கள் என்பது பார்வை, ஒலி, வாசனை, சுவை மற்றும் தொடுதல். வனமாலையில் ஐந்து புலன்களுக்கும் நிறைவு உண்டு. இது பார்ப்பதற்கு அழகாகவும், இனிமையான வாசனையுடனும், ருசிக்க இனிமையாகவும், தொடுவதற்கு மென்மையாகவும், காற்றில் அசையும் போது அதிலிருந்து எழும் அழகிய இசை. எனவே மாலை ஐந்து புலன்களுக்கும் ஒரு மையப் புள்ளியாக விளங்குகிறது.
ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள் அல்லது புலன் உறுப்புகள் மூலம் ஐந்து தன்மாத்ராக்களை நாம் அனுபவிக்கிறோம் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். ஐம்புலன்களையும் அவரிடம் ஒப்படைத்து அல்லது அர்ப்பணித்து பக்தியுடன் வணங்க வேண்டும் என்பதை இந்த நாமம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது.
——–
567-ஹலாயுத–கலப்பையை ஆயுதமாக உடையவன்
உக்த பூ₄த ஸம்ருத்₃தி₄க்ருஷீ வல ஹல பரிகரோ
ஹலாயுத₄꞉ । யதா
பல பத்ரம் சம்ருத் யர்த்தம் சீர கர்மணி கீர்த்தயேத் –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -41-36-
இந்த பூமியை உழும் போது அதன் செழிப்பிற்காக பலராமனை நினைக்கக் கடவன்
பக்தி உழவன் கார் மேகம் அன்ன கருமால் -நான் முகன் -23-
பஞ்ச பூதங்களை அபிவருத்தி செய்யும் உழவன் போல் கலப்பையை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பல ராமனாகக் கலப்பையை ஆயுதமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
திரி புரத்தை அழித்த போது சிவனுக்கு ஆயுதமாக இருந்தவர் -பல ராமனாகக் கலப்பையை ஆயுதமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- ஓம் ஹலாயுதாய நம:
ஹலமாயுதம் கலப்பையை ஆயுதமாக (தரித்திருந்ததால்)
அஸ்யேதி ஹலாயுத: பகவான் ‘ஹலாயுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்
பலபத்ராக்ருதி: பலராமனின் வடிவாக
பலராம அவதாரத்தின் பொழுது பகவான் கலப்பையை ஆயுதமாகத் தரித்திருந்ததால் அவர் ‘ஹலாயுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
————–
- ஹலாயுதா – கலப்பையைப் பயன்படுத்துபவர்
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஹலம் ஆயுதம் அஸ்ய அஸ்தி இதி ஹலாயுதாஹ் – கலப்பையை தனது ஆயுதமாக கொண்டவர் எனவே அவர் ஹலாயுதா’ என்று விளக்குகிறார். இந்த நாமம் பகவானின் பலராம அவதாரத்தைக் குறிக்கிறது. பலராமர் அல்லது பலபத்ரா கிருஷ்ணரின் சகோதரர் மற்றும் அவர் எப்போதும் ஒரு கலப்பையை தனது ஆயுதமாக வைத்திருந்தார். நல்ல விளைச்சலைப் பெற உழவு செய்யும் போது பலராம நாமத்தை திரும்பத் திரும்பச் சொல்ல வேண்டும் என்பது ஐதீகம்.
பஞ்ச மகா பூதங்களின் (மண்ணுலகம், நீர், காற்று, நெருப்பு மற்றும் ஈதர்) வளமான வளர்ச்சிக்காக, கையில் கலப்பை ஏந்தியபடி, ஒரு விவசாயியைப் போல் பகவான் செயல்படுகிறார் என்று ஸ்ரீ பட்டர் குறிப்பிடுகிறார்.
568-ஆதித்ய–தேவகி புத்திரன் -அதிதி தேவகியாக பிறந்ததால் தேவகி கர்ப்பத்தில் உண்டானவன் ஆதித்யன்
ஆ -சங்கர்ஷன பீஜாஷரம்
337 கீழே பார்த்தோம்
ஸ்வ வாசகாத் ஆவர்ணா தாத ꞉ இத்ய꞉ ப்ராப்ய இதி
ஆதி₃த்ய꞉ ।
* ஏதி ஸ்துஸாஸ்- வ்ருத்₃ருஜுஷ꞉ க்யப் । ஆகாரோ ஹி ஸங்கர்ஷண பீ₃ஜ மந்த்ர ।
பூ₄த பூர்வ அதி₃தி- பா₄வாயா தே ₃வக்யோ அபத்யமிதி வா ஆதி₃த்ய꞉ । யதா ₂
ஆ இத்ய ஆ அஷரத்தால் இப்படி என்று அறியப்படுகிறவர்-தேவகி முன் அதிதியாக -அவள் பிள்ளை ஆதித்யன் அபத்யம் பிள்ளை
தாஷாயணீ த்வம் ஆதிதி ஸம்பூதா வஸூ தாதலே நித்யைவ த்வம் ஜகத்தாத்ரீ பிரசாதம் தே கரோம்யஹம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -93-44-
தாஷாயணீ நீ முன்பு அதிதியாகப் பிறந்தாய்
அப்படிப்பட்ட உனக்கு நான் அனுக்ரஹம் செய்கிறேன் என்று பகவான் அருளிச் செய்கிறான் -தேவகி இடம் பகவான்
தேவகி தன் வயிற்றில் அத்தத்தின் பத்தா நாள் தோன்றிய அச்சுதன் -பெரியாழ்வார் -1-2-6
தேவகி சிங்கமே -பெரியாழ்வார் -1-3-4-
முற்பிறவியில் அதிதியாக இருந்த தேவகியின் புதல்வர் -ஆகார எழுத்தினால் அடையத் தக்கவர் –
ஆகாரம் சங்கர்ஷண மந்திர பீஜ எழுத்து –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அதிதிக்கும் கச்யபருக்கும் மகனாக ஸ்ரீ வாமனனாகப் பிறந்தவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –
பிரஜைகளை உண்ணும் அசுரர்களைக் கை விடுபவர் -அநாதி காலமாகவே ஞான ஆனந்தங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————
- ஓம் ஆதித்யாய நம:
அதித்யாம் அதிதி தேவியின் புதல்வராக
கஶ்யபாத் காஶ்யப மஹரிஶி மூலமாக
வாமனரூபேண வாமனரின் வடிவில்
ஜாத பிறந்தபடியால்
ஆதித்ய: பகவான் ‘ஆதித்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
பகவான் தனது வாமன அவதாரத்தில் காஶ்யப மஹரிஶி மூலமாக அதிதி தேவியின் புதல்வராக தோன்றினார். எனவே அவர் ‘ஆதித்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
————
- ஆதித்யா – அதிதியின் மகன்
இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- முந்தைய பிறவியில் அதிதியாக இருந்த தேவகியின் மகன்
- அவரது வாமன அவதாரத்தில் அதிதியின் (மற்றும் காஷ்யபரின்) மகன்
- “அ” என்ற பீஜ மந்திரத்தின் மூலம் அடையும் பகவான் சம்கர்ஷனா.
- மோட்சத்தை வழங்குபவர்
ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஆதித்யாம் காஷ்யபாத் வாமனரூபேண ஜாத ஆதித்யஹ் – அவர் தனது வாமன அவதாரத்தில் அதிதி மற்றும் காஷ்யபரின் மகன், எனவே அவர் ஆதித்யா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.
பத்ரமாஸே தலம் பக்ஷே த்வாதஶ்யாம் ஷுபவாசரே |
காஷ்யபாத் அதிதேர்-மாதுஹ் பகவான் வாமனஹ் அபவத் ||
பகவான் வாமனன், பாத்ரபத மாதம் , சந்திரனின் 12 வது இரவு, காஷ்யப முனிவருக்கும் அதிதிக்கும் பிறந்த பதினைந்து நாட்களில் பிறந்தார் .
ஸ்ரீ பட்டர் முதல் விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்மத்தை (93.44) குறிப்பிடுகிறார்:
தாக்ஷாயணி த்வம் அதிதிஹ் ஸம்பூதா வசுதாதலே |
நித்யைவ த்வம் ஜகத்-தாத்ரி ப்ரஸாதம் தே கரோம்யஹம் ||
நீ இவ்வுலகில் அதிதியாகப் பிறந்த தாக்ஷாயணி (தக்ஷனின் மகள்). நீங்கள் உலகின் நித்திய தாய். நான் உங்களுக்கு தெய்வீக அருளை வழங்குகிறேன்.”
ஸ்ரீ பட்டர் ஒரு மாற்று விளக்கம் தருகிறார்: “அ” வர்ணாத் அதஹ் இத்யா – ப்ராப்ய இதி ஆதித்ய – சம்கர்ஷணத்திற்கான பீஜ மந்திரமான “அ” என்ற மாய எழுத்தால் உணரப்பட்டவர்.
ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, ஆதித்யாவை பகவான் என்று அர்த்தப்படுத்துகிறார், அவர் பாலி சக்கரவர்த்தியிடம் மூன்றடி தரையில் பிச்சை எடுத்து, மூன்று பிரம்மாண்டமான அடிகளை எடுத்து மூன்று உலகங்களையும் பெற்ற வாமனன் என்று பொருள்படுகிறார்.
————
3-37-நாராயண அவதார விஷய திரு நாமங்கள் 569-574
569-ஜ்யோதிராதித்ய –
ஜோதி ஸ்வரூபன் -ஸ்ரீ பத்ரியில் அவதாரம்
அத₂ நாராயண விஷய꞉ । தி₃வ்ய ஆஶ்சர்ய ஜ்யோதிர் மயத் வாத்₃அபூர்வோ
ஜ்யோதி -ராதி₃த்ய꞉ ।
ப்ரஸித்₃தோ₄ ஹ்யாதி₃த்யஸ் தத் தேஜஸி தமாயேத ।(ஆதித்யன் இவன் முன் ஒளி இல்லாதது போல் இருக்குமே)
ஸ்ரீ நாராயணீயே-(ஸ்ரீ மத் பாகவதத்தில் என்றவாறு )
* தயோர் ப₄வேந யுத்₄யதோ꞉ நிஷ் பிரபாணி ச தேஜாம்சி ப்ரஹ்மா சைவ ஆசனாத்ச் ச்யுத–ஸ்ரீ நாராயணீயம் –
நரனும் நாராயணனும் -ருத்ரனுடன் -யுத்தம் செய்யும் பொழுது எழுந்த தேஜஸ்ஸூ அனைத்தையும் மங்கச் செய்தன –
நான்முகன் தனது ஆசனத்தில் இருந்து கழுவினான்
நந்தாத கொழும் சுடரே -1-10-9-
ஒண் சுடர்க் கற்றை உம்பர் வானவர் ஆதி அம் சோதி -1-10-9-
ஒளி மணி வண்ணன் என்கோ
ஸூர்யன் இருள் அடைந்து போகும்படி அப்ராக்ருதமான ஆச்சர்ய தேஜோ மயமாய் பேரொளியான சூர்யன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஸூர்ய மண்டலத்தில் இருப்பவர் -பிரகாசிப்பவராயும் ஸூர்யனாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஒளிகளில் முதல்வனான சூர்யனில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————–
- ஓம் ஜ்யோதிராதித்யாய நம:
ஜ்யோதிஶி ஒளி வடிவாய்
ஸவித்ருமண்டலே சூரிய மண்டலத்தினுள்
ஸ்திதோ வீற்றிருப்பதால்
ஜ்யோதிராதித்ய: பகவான் ‘ஜ்யோதிராதித்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
சூரிய மண்டலத்தினுள் ஒளி வடிவாக வீற்றிருப்பதால் பகவான் ‘ஜ்யோதிராதித்ய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
————-
- ஜோதிர்-ஆதித்யா – ஒளிரும் சூரியன்
இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- முழு பிரகாசத்தில் சூரியன்
- சூரியனின் கோளத்தில் வசிப்பவர்
- சூரியனைப் போல் ஒளிர்பவர்
ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஜோதிஷி சாவித்ருமண்டலே ஸ்திதோ ஜோதிர்-ஆதித்யஹ் – அவர் சூரியன் ஒளிரும் கோளத்தின் நடுவில் நிலைத்திருக்கும் சூரியனில் வசிக்கிறார்’ என்று விளக்குகிறார். திறம்பட இதன் பொருள் பகவான் சூரியனுக்குப் பிரகாசத்தைக் கொடுக்கும் உண்மையான சூரியன்.
கதா உபநிஷத்தில் (II-v-15), நம்மிடம் உள்ளது:
ந தத்ர சுர்ர்யோ பாதி ந சந்த்ர தாரகம் நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோயம் அக்னிஹ் |
தமேவ பாந்தம் அனுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதம் விபாதி ||
அங்கே சூரியனும், சந்திரனும், நட்சத்திரங்களும், மின்னலும், இந்த நெருப்பும் பிரகாசிக்கவில்லை. அவர் பிரகாசிக்கும்போது, அனைத்தும் அவருக்குப் பின் பிரகாசிக்கின்றன, அவருடைய ஒளியால் இவை அனைத்தும் பிரகாசிக்கின்றன.
அவரது தேஜஸ் அல்லது பிரகாசம் சூரியனை ஒப்பிடுகையில் ஒரு இருண்ட புள்ளியாக தோற்றமளிக்கும். ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் “திவ்யாஸ் ஆச்சார்ய ஜோதிர்-மயத்வாத் அபூர்வஹ் ஜோதிர்-ஆதித்யா. அவர் மகாபாரதத்தில் இருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார்:
“நிஷ்ப்ரபானி ச தேஜாம்ஸி பிரம்ம சைவ ஆசனத் ச்யுதா” (சாந்தி பர்வா 344.90)
நரனும் நாராயணனும் ருத்ரனின் கோபத்தின் விளைவாக ருத்ரனை அவமதித்ததன் விளைவாக, நரனும் நாராயணனும் பலத்துடன் அடக்கத் தொடங்கியபோது, எல்லா ஒளிரும் ஆனது. அவற்றின் ஒளிர்வு இல்லாததால், பிரம்மாவும் தனது இருக்கையிலிருந்து நழுவினார்.
அவர் சூரியனின் பிரகாசத்திற்குக் காரணம் – த்யேயஹ் சதா சாவித்ரி மண்டல மத்யவர்தி நாராயணா ஸரசிஜாஸன ஸந்நிவிஷ்டஹ்). அவர் ஆதித்யனின் ஜோதி அல்லது சூரியன் – சூரியனின் அந்தர்யாமி.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் –
த்யோததே தி இப்யதி இதி ஜோதிஹ் |
ஜோதிஹ் ஆதித்ய இவ இதி ஜ்யோதிர்ஆதித்யஹ் ||
சூரியனைப் போல் பிரகாசிப்பவர். அவர் ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத் 3.8-ல் இருந்து பின்வரும் ஆதரவை அளிக்கிறார் – ‘வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸ ஸரஸ்தாத்’ அதாவது ‘எல்லா இருளுக்கும் அப்பால் சூரியனைப் போல பிரகாசமாக பிரகாசிக்கும் இந்த மஹான்யை நான் உணர்ந்தேன்’.
பகவத் கீதையில், அத்தியாயம் 8 வது வசனம் 9 – தாதாரம் அசிந்த்ய ரூபம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸஹ பரஸ்தாத் அதாவது சூரியனைப் போல ஒளிர்கிறது, மேலும் அவர் இந்த ஜட இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவர்.
பகவத் கீதையின் 6வது அத்தியாயத்தில், பகவான் கூறுகிறார்:
ந தத் பாஷயதே ஸூர்யோ ந ஶஷாங்கோ ந பாவகঃ
யத் கத்வா ந நிவர்தந்தே தத் தாம பரமம் மம
என்னுடைய அந்த உன்னதமான வாசஸ்தலம் சூரியனாலோ அல்லது மின்சாரத்தாலோ ஒளியூட்டப்படுவதில்லை. . அதை அடைந்தவர்கள் இந்த ஜட உலகத்திற்கு திரும்புவதில்லை.
———–
570-ஸ ஹிஷ்ணு –
பொறுமை உள்ளவன்-அபராத சஹன் -பாணாசுரன் -இந்த்ரன் சிசுபாலன் பிழை பொறுத்து அருளி
தத்ர தத்₃அபராத₄ ஸஹநாத்
ஸஹிஷ்ணு꞉ ।
தத்ரைவ பிரசாத யாமாச பவோ தேவம் நாராயணன் பிரபும் சரணம் ஜெகதாம் ஆத்யம் வரேண்யம் வரதம் ஹரீம் ததைவ வரதோ தேவோ
ஜிதக்ரோதோ ஜிதேந்த்ரிய ப்ரீதிமாந பவத் தத்ர ருத்ரேண ஸஹ சங்கத–சாந்தி பர்வம் –362-64
இந்த உலகங்கள் அனைத்துக்கும் ஆதியானவனும் -அனைவரிலும் உயர்ந்தவனும்
ஸமஸ்த அபீஷ்ட ப்ரதனும் -ஸமஸ்த பாபங்களையும் நிவர்த்தி செய்து அருளுபவனும்
எங்கும் நிறைந்தவனுமாகிய ஸ்ரீ மந் நாராயணனை ருத்ரன் வேண்டி நின்றான்
இதனைக் கண்ட ஸ்ரீ மந் நாராயணன் தனது சீற்றம் குலைந்து ருத்ரனுடன் நன்றாக கலந்து பரிமாறினான்
கேட்பார் செவி சுடு கீழ்மை வசவுகளையே வையும்
சேட்பால் பழம் பகைவன் சிசுபாலன் தாட்பால் அடைந்த தன்மையன் -7-5-3-
பல பல நாழங்கள் சொல்லிப் பழித்த சிசுபாலன் தன்னை அலவலைமை தவிர்த்த அழகன் -பெரியாழ்வார் -4-3-5-
முன்பே 146-பார்த்தோம்
தம் பிழையும் -சிறந்த செல்வமும் -படைத்த பரப்பும் தமரோட்டை வாசமும் –
மறப்பித்த ஷமா தீஷா சாரச்ய சௌந்தர்யங்களை யுணர்த்தும்
வ்யூஹ விபவ பரத்வ த்வய அர்ச்சைகள் தூது நாலுக்கும் விஷயம்
அபராதத்தைப் பொறுத்துக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
குளிர்ச்சி வெப்பம் முதலிய இரட்டைகளைச் சகித்துக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
அடியவர்கள் செய்யும் பிழைகளைப் பொறுப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———–
- ஓம் ஸஹிஶ்ணவே நம:
த்வந்த்வானி இருமைகளை
ஶீதோஶ்ணாதீனி குளிர், வெப்பம் போன்ற
ஸஹத பொறுத்துக் கொள்வதால்
இதி ஸஹிஶ்ணு: பகவான் ‘ஸஹிஶ்ணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
குளிர், வெப்பம் போன்ற இருமைகளை பொறுத்துக் கொள்வதால் பகவான் ‘ஸஹிஶ்ணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
முன்பு 144வது திருநாமத்தில் ‘ஸஹிஶ்ணு:’ என்ற பதத்திற்கு ஆசார்யாள் “ஹிரண்யாக்ஷன் முதலிய (அரக்கர்களை, அஸுரர்களை) அடக்கி, வெற்றி கொள்வதால் பகவான் ‘ஸஹிஶ்ணு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்” என்று பொருளுரைத்திருந்தார்..
———–
- சஹிஷ்ணு – அவர் மகத்தான பொறுமையைக் கொண்டவர்
நாம் இந்த நாமத்தை முன்பு ( நாம 146) உள்ளடக்கியுள்ளோம், இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- மகத்தான பொறுமையைக் கொண்டவர்
- மன்னிப்பவன்
- பரிபூரணமான பற்றின்மையுடன் நமக்காகப் பொறுமையாகத் துன்பப்படுபவர்
- தன் எதிரிகளை வென்றவன்
- தன் பக்தர்களின் காணிக்கைகளை விருப்பத்துடன் ஏற்றுக்கொள்பவர்
- வெப்பம் மற்றும் குளிர் போன்ற உச்சக்கட்டங்களை தாங்கக்கூடியவர்
ஹிரண்யாக்ஷதீந் ஸஹதே அபிபவதி இதி ஸஹிஷ்ணுஹ் – ஹிரண்யாக்ஷனைப் போன்ற பலசாலியான எதிரிகளை ஏற்று அவர்களை அடக்கி ஆளக்கூடியவன் ஆதலால் அவனே சாஹிஷ்ணி’ என ஸ்ரீ சங்கரர் இதற்கு முன்னரே விளக்கம் அளித்தார்.
தற்போதைய நிகழ்விற்கு ஸ்ரீ சங்கரர் ‘த்வந்த்வானி ஷீதோஷ்ணாதீனி ஸஹதே இதி ஸஹிஷ்ணுஹ் – அவர் வெப்பம் மற்றும் குளிர் போன்ற மாறுபட்ட இருமைகளைத் தாங்குகிறார், எனவே அவர் சஹிஷ்ணுஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
பகவத் கீதை அத்தியாயம் 2 வது வசனம் 14 இல், பகவான் கூறுகிறார், ‘மாத்ரஸ்பர்ஷாஸ்து கௌந்தேய ஷீதோஷ்ண சுகதுஹ்கதா, ஆகமபாயினோ அனித்யாஹ் தாம் திதிக்ஷஸ்வ பரதா – ஓ’ குந்தியின் மகனே, இன்பமும் துன்பமும் தோன்றுவதும், அவைகள் காலப்போக்கில் மறைந்துவிடுவதும், இயற்கையாகவே மறைந்துவிடும். குளிர்காலம் மற்றும் கோடை காலங்களின் தோற்றம் மற்றும் மறைதல். பாரதத்தின் வாரிசுகளே, புலன் உணர்விலிருந்து அவை எழுகின்றன, தொந்தரவு செய்யாமல் அவற்றைப் பொறுத்துக்கொள்ளக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
பகவான் ஒரு ஸ்திதப்ரஜ்னாவாக (சமநிலை) இருப்பதால், அவர் தீவிர மாறுபாடுகளை பொறுத்துக்கொள்கிறார், எனவே அவர் சஹிஷ்ணுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அத்தகைய இருமைகளின் படைப்பாளராக, அவர் அவற்றின் செல்வாக்கிற்கு மேலானவர்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பகவான் தனது மகத்தான பொறுமையை வெளிப்படுத்திய மற்ற நிகழ்வுகளை தருகிறார். சிசுபாலனின் தாயாருக்கு கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றும் வகையில் சிசுபாலனிடம் இருந்து துஷ்பிரயோகம் செய்யப்பட்ட நூறு நிகழ்வுகளை அவர் பொறுத்துக்கொண்டார்.
பெரியாழ்வாரின் திருமொழியில் (4.3.5), அவர் கூறுகிறார்: ‘பால பழ நாழிகள் சொல்லிப் பழித்த சிசுபாலன் தன்னை அலைவளை தவிர்த்த அழகன்’ அதாவது அழகிய இறைவன் தனது சாந்தமான வடிவத்தைக் காட்டி, இறைவன் மீது பழி சுமத்திய பெருமையுடைய சிசுபாலனை அமைதிப்படுத்தினான்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார் – க்ஷ்மயா ப்ரிதிவி ஸமஹ் – பகவான் ராமரின் பொறுமை பூமியின் தாயின் பொறுமையைப் போன்றது, அவர் நம் எல்லா அவதூறுகளையும் பொறுத்துக்கொள்கிறார்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பொறுமையே பகவானின் இயல்பு, அவரது தர்மம், நடத்தை – சஹதே தத் சிலா, தத்-தர்ம, தத்-சாதுஹ் என்று குறிப்பிடுகிறார். அவரது பொறுமையின் தர்மம் அவரது படைப்பின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் புகுத்தப்பட்டுள்ளது, உடலின் மற்ற பகுதிகளின் எடை மற்றும் கட்டமைப்பை சரியாமல் தாங்கும் ஒரு எலும்புக்கூட்டுடன் வழங்கப்பட்ட உடலின் அமைப்பு உட்பட.
ஸ்ரீ பட்டர் அவர் “அபராத சஹானாத் ஸஹிஷ்ணுஹ்” என்று விளக்குகிறார் – அவர் எல்லாவிதமான அபராதங்களையும் (விசாரணையின்மை) பொறுத்துக்கொள்வதால், அவர் சஹிஷ்ணு ஆவார். ஸ்ரீ பட்டர், கிருஷ்ணர் பாணாசுரனைக் கொண்டிருந்தார், அங்கு சிவன் அசுரருக்கு ஆதரவாக இருந்த சண்டையைக் குறிக்கிறது. பகவான் அனைவரையும் வென்று பாணாசுரனை தோற்கடித்தார் ஆனால் சிவபெருமானின் வேண்டுகோளின்படி பாணாசுரனின் உயிரை மன்னிக்கிறார்.
தம்முடைய பக்தர்கள் நிபந்தனையின்றி சரணடையும் போது
பகவானின் அபசாரத்தை மன்னிக்கும் குணத்தை ஸ்ரீ பட்டர் மிகச்சிறப்பாக விவரிக்கிறார் : “ப்ராக், ஊர்த்வம் ச, ஸஞ்சிதானம், புத்தி, அபுத்யா, ஸகலகாரணைঃ, ஸர்வதா, ஸர்வதா ச, வித்யாயநிஷேதாநாம், வித்யாயநிஷேதாநாம் ஆத்மாநாம், ஸாதாரணானம், அசாதரணனம் ச, ஸ்வவஜ்ஞ-நிந்தாநிநாம், ஸர்வம்ஸஹேன ஸ்வேனாபி துஸ்ஸஹனம், ஸ்வ-பக்த விஷயானம் ச, அநவாதிகானாம் அபாராதனம், ஸஹிஷ்ணுஹ்”
அவர் கடந்த காலத்தில் செய்த அல்லது எதிர்காலத்தில் செய்ய வேண்டிய பாவங்களை, எல்லா நேரங்களிலும், எல்லா வழிகளிலும், சாஸ்திர உத்தரவைக் கடைப்பிடிக்காமல் அல்லது செயல்களைச் செய்வதன் மூலம் செய்த பாவங்களை மன்னிக்கிறார். சாஸ்திரங்களால் தடைசெய்யப்பட்ட பாவங்கள், பொதுவான மற்றும் அசாதாரணமான பாவங்கள், அவரை அவமதித்து அவரைத் துஷ்பிரயோகம் செய்வதன் மூலம் செய்யப்படும் பாவங்கள், அத்துடன் அவரது சொந்த பக்தர்களுக்கு எதிரான பாவங்கள்.
சரணாகதி கத்யத்தில், ஸ்ரீ ராமானுஜ ஆச்சார்யா நாம் அனைவரும் செய்யும் மகத்தான அபசாரங்களில் சிலவற்றைப் பட்டியலிட்டுள்ளார், மேலும் நம் சார்பாக மன்னிப்புக் கேட்கிறார்: “
மனோ வாக் காயைஹ் அனாதிகால ப்ரவிருத்த அனந்த அக்ரித்யாகரண அகரண
பகவத்-அபச்சார பாகவத-நாபச்சரவிய-ஆபசார-ஆபச்சார அஸ்வஹார
அஸ்ஸாரஹ்யா. -அஸாஹ்ய அபசாரன் ஆரப்த கார்யான் அனாரப்த கார்யான் கிருட்டான் க்ரியமாமான்
கரிஷ்யமானாஞ்ச சர்வான் அஷேஷதஹ் க்ஷமஸ்வ”
எண்ணம், சொல், செயல் மூலம் செய்யப்படும் அபச்சாரம், எண்ணற்ற பிறவிகள் செய்த பாவங்கள், தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களைச் செய்வதாலும், செய்யாத கர்மங்களைச் செய்ததாலும் ஏற்படும் எல்லையற்ற பாவங்கள், அவனிடமும், அவனிடமும் செய்யப்படும் அபசாரங்கள். பக்தர்களே, நாம் செய்யும் அனைத்து வகையான பாவங்களும், சகித்துக்கொள்ள முடியாத, மன்னிக்க முடியாத பாவங்களும், ஏற்கனவே பலனளிக்கத் தொடங்கியவை, இன்னும் பலனளிக்க வேண்டியவை, கடந்த காலத்தில் நாம் செய்த பாவங்கள், நாங்கள் இப்போது தீவிரமாகச் செய்து வருகிறோம், எதிர்காலத்தில் செய்யப் போகிறோம்.பகவானிடம் நாம் நிபந்தனையின்றி சரணடைந்தால், இவை அனைத்தையும் எச்சமின்றி மன்னிக்கிறார் . இதுவே பிரபத்தி அல்லது சரணாகதியின் அடிப்படைக் கருத்து.
———
571-கதி சத்தமா – நல் வழி காட்டுபவன்
ஸ ஏவ பரம த₄ர்மாத்₄வ தே₃ஶிகத்வேந
க₃தி ஸத்தம꞉,
க₃தௌ ப்ரத்யயித தம இதி ।
அஹோ ஹ்யு நுக்ருஹீத அத தர்ம ஜபி ஸூரைரிஹ –சாந்தி பர்வம் -342-17-
இந்த நர நாராயணர் முன்னிலையில் தேவர்களுக்கு தர்மம் உரைக்கப்பட்டது
ஆற்ற நல் வகை காட்டும் அம்மான்
தாள் அடைந்தோர் தங்கட்குத் தானே வழித் துணையாம் –
நம்பனே நவின்று ஏத்த வல்லவர்கள் நாதனே -பெரியாழ்வார் -5-1-9-
நெறி வாசல் தானேயாய் நின்றான் -முதல் திரு -4-
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாகதி தந்து ஒழிந்தாய்
அம் பொன் அரங்கர்க்கும் ஆவிக்கும் அந்தரங்க
சம்பந்தம் காட்டித் தடை காட்டி -உம்பர்
திவம் என்னும் வாழ்வுக்குச் சேர்ந்த நெறி காட்டும்
அவன் அன்றோ வாசாரியன்–ஸப்த காதை -1-
தர்ம மார்க்க உபதேச விஷயத்தில் மிகச் சிறந்தவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அனைவருக்கும் கதியாயும் உயர்ந்தவராயும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அறிவுடன் கூடிய நல்லோரால் வேண்டப்படுபவர் -அடையப் படுபவரே மிகவும் உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———
- ஓம் கதிஸத்தமாய நம:
கதிஸ்சாஸௌ அனைவருக்கும் புகலிடமாகவும் ஸத்தமஸ்சேதி
அனைவரைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவராகவும் இருப்பதால்
கதிஸத்தம: பகவான் ‘கதிஸத்தம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
அனைவருக்கும் புகலிடமாகவும், அனைவரைக் காட்டிலும் உயர்ந்தவராகவும் இருப்பதால் பகவான் ‘கதிஸத்தம:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.
அனைத்திலும் உயர்ந்த புகலிடம் பகவானே என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்
————-
- கதி-சத்தமா – அனைத்து உயிரினங்களுக்கான இறுதி ரிசார்ட்
இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- தர்ம மார்க்கத்தில் சிறந்த போதகர்
- தேடப்பட வேண்டிய புகலிடங்களில் சிறந்தது
- இறுதி ஆதரவு மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களிலும் பெரியது
கதி என்பது இறுதி இலக்கைக் குறிக்கிறது. சத்தமா என்பது முழுமையான சிறந்ததைக் குறிக்கிறது. இந்த இரண்டையும் இணைத்து, ஸ்ரீ சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘கதிஸ் ச அஸௌ ஸத்தமஶ்ச கதிஸத்தமஹ் – அவரே இறுதியானவர், அவரே மிகச் சிறந்தவர், எனவே அவர் கதிஸத்தமஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘பரமம் யோ மஹத்தேஜஹ் பரமம் யோ மஹத்தப, பரமம் யோ மஹத்ப்ரம்ஹ, பரமம் யஹ் பராயணம் – அவரே மிகப்பெரிய ஒளி, அவரே மிகப் பெரிய தவம், அவரே பெரிய கடவுள், அவரே இறுதியான தங்குமிடம்’ என்ற தியான ஸ்லோகத்திலிருந்து இதை உணரலாம். இது கதிசத்தமாவின் முழு இறக்குமதியை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஸ்ரீ பட்டர் கூறுகிறார் ‘ஸ ஏவ பரம தர்மத்வா ஆதேசிகத்வேன கதி-சத்தமா – கதௌ ப்ரத்யயிதா தமஹ் – அவர் தர்மத்திற்கு சிறந்த பயிற்றுவிப்பவர் (வேதம், கீதை போன்றவற்றை நமக்குக் கொடுத்தார்).
ஸ்ரீ வி.வி ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார்:
- நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி (4.5.5) – ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும் அம்மன் – இறைவன் எல்லாப் பொருளையும் விரித்துத் தருகிறார்.
- முதல் திருவந்தாதி (4) – நேரி வாசல் தானேயாய் நின்றான் – தர்மத்தின் பாதையாக மாறினான்.
தேடப்பட வேண்டிய பொருள்கள்/இடங்களில் அவர் சிறந்தவர் என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் விளக்கம் தருகிறார். ஏனென்றால், அவர் மன்னிப்பவராகவும் பொறுமையாகவும் இருக்கிறார் (முந்தைய இரண்டு நாமங்களைக் குறிப்பிடவும்), அதனால் அவர் பாவம் செய்தவர்களைக் கூட புறக்கணிக்க மாட்டார், எனவே அவர் மிக எளிதான பாதை, எனவே விடுதலையை அடைவதற்கான சிறந்த பாதை.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணதத்த பரத்வாஜ் விளக்கமளிக்கிறார்: “கந்தவ்ய ஸ்தானே கதிபிரயோகம் – கதி என்ற சொல் அடையத் தகுதியான இடம் என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது”. அவர் மேலும் கூறுகிறார்: “ஸ்ரீமன் நாராயணா சரணவிந்த சன்னித்யமேவ சவோத்தமம் கந்தவ்யம்” – ஸ்ரீமன் நாராயணனின் தாமரை பாதங்கள் தான் இறுதியான இடமாகும்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டரும் அவர் தான் இறுதி இலக்கு அல்லது முக்திக்கான பாதை – ‘கதி சப்தேன இஹ கதிர ஆஷ்ரயஹ் க்ரஹ்யதே, தேன கதிர அஷ்ரிதாநாம் ஸ்ரேஷ்டதாமோ கதிசத்தம:‘ என்று கூறி இதே போன்ற விளக்கத்தை அளிக்கிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா அவர் இறுதி அடைக்கலம் மற்றும் சிறந்த இலக்கு மற்றும் உன்னதமான பாதை என்று கூறுகிறார்.
————-
பகவான் –
குற்றங்கள் அனைத்தும் தவிர்ந்து கல்யாண குணங்களே நிரம்பியவர் ஆதலின் மிகவும் பூஜிக்கத் தக்கவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஐஸ்வர்யம் முதலிய ஆறு குணங்கள் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஐஸ்வர்யம் முதலிய ஆறு குணங்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————–
564-பகஹா –
நிரம்பிய ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் கீர்த்தி லஷ்மி ஞானம் வைராக்கியம் ஆகிய ஆறு குணங்கள் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சம்ஹார காலத்தில் ஐஸ்வர்யம் முதலிய குணங்களை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –
அசுரர்களுடைய ஐஸ்வர்யத்தை அழிப்பவர் -ஒளியுடைய சூரிய சந்திரர்களை நெருங்கும் ராகுவை அழிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————-
565-நந்தீ-
வ்யூஹத்தில் சங்கர்ஷணராக இருந்த தாமே பல ராமனை அவதரித்து நந்தகோபரைத் தந்தையாக அடைந்து இருப்பவர் –
மதுவைப் பருகியதாலும் கோபிகைகள் உடன் கூடியதாலும் மகிழ்ந்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஸூக ரூபியாக இருப்பதால் -அல்லது -எல்லாச் செல்வங்களும் நிரம்பி இருப்பதால் ஆனந்திப்பவர் –
ஆநந்தீ -என்ற பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஆநந்தீ -ஆனந்தம் யுடையவர் -நந்தீ -என்ற பாடத்திலும் அதுவே பொருள்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————-
566-வநமாலீ –
தம்மால் படைக்கப் பட்ட பஞ்ச பூதங்களில் உள்ள பரிமளங்களின் அபிமானி தேவதை யாகிய வைஜயந்தீ என்னும்
வனமாலையை எக்காலமும் அணிந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பஞ்சபூத தன் மாத்ரை ஸ்வரூபமான வைஜயந்தீ என்னும் வனமாலையை தரிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
திருவடி வரை நீண்ட மாலையை அணிந்தவர் -ஸ்ரீ லஷ்மியைத் தோழியாக யுடையவர் –
தண்ணீர் அல்லது சோற்றைத் தாங்கும் சீலம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————————
567-ஹலாயுத –
பஞ்ச பூதங்களை அபிவருத்தி செய்யும் உழவன் போல் கலப்பையை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பல ராமனாகக் கலப்பையை ஆயுதமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
திரி புரத்தை அழித்த போது சிவனுக்கு ஆயுதமாக இருந்தவர் -பல ராமனாகக் கலப்பையை ஆயுதமாக யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————————
568-ஆதித்ய –
முற்பிறவியில் அதிதியாக இருந்த தேவகியின் புதல்வர் -ஆகார எழுத்தினால் அடையத் தக்கவர் –
ஆகாரம் சங்கர்ஷண மந்திர பீஜ எழுத்து –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அதிதிக்கும் கச்யபருக்கும் மகனாக ஸ்ரீ வாமனனாகப் பிறந்தவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –
பிரஜைகளை உண்ணும் அசுரர்களைக் கை விடுபவர் -அநாதி காலமாகவே ஞான ஆனந்தங்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————————
569-ஜ்யோதிராதித்ய –
சூர்யன் இருள் அடைந்து போகும்படி அப்ராக்ருதமான ஆச்சர்ய தேஜோ மயமாய் பேரொளியான சூர்யன் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சூர்ய மண்டலத்தில் இருப்பவர் -பிரகாசிப்பவராயும் சூர்யனாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஒளிகளில் முதல்வனான சூர்யனில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————————
570-சஹிஷ்ணு –
அபராதத்தைப் பொறுத்துக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
குளிர்ச்சி வெப்பம் முதலிய இரட்டைகளைச் சகித்துக் கொள்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –
அடியவர்கள் செய்யும் பிழைகளைப் பொறுப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————
571-கதிசத்தம –
தர்ம மார்க்க உபதேச விஷயத்தில் மிகச் சிறந்தவர் —ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அனைவருக்கும் கதியாயும் உயர்ந்தவராயும் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அறிவுடன் கூடிய நல்லோரால் வேண்டப்படுபவர் -அடையப் படுபவரே மிகவும் உயர்ந்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————————————————————-
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்