Thiruvonum's Weblog

வேதாஸ் ஸ்வாங்கோ சித்த க்ருஷ்னோ த்ருடஸ் சங்கர்ஷண அச்யுத
வருணோ வாருணோ வ்ருஷ புஷ்கராஷோ மஹா மன —59-

இந்த ஐம்பத்தொன்பதாவது ஸ்லோகத்தில் 11 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

551-வேதா, 552. ஸ்வாங்க:, 553. அஜித:, 554. க்ருஶ்ண:, 555. த்ருட:, 556. ஸங்கர்ஶண –557-அச்யுத: |

558-வருண:, 559. வாருண:, 560. வ்ருக்ஷ:, 561. புஶ்கராக்ஷ:, 562. மஹாமனா: ||

பகவான் தனது இறையாண்மையின் தனித்துவமான அடையாளங்களைக் கொண்ட படைப்பாளர் மற்றும் வழங்குபவர். அவர் வெல்ல முடியாதவர் மற்றும் அசுரர்களை மயக்கும் போது அவரது பக்தர்களை மயக்கும் தவிர்க்கமுடியாத வசீகரம் கொண்டவர். பகவான் தனது தீர்மானத்தில் உறுதியாகவும் உறுதியாகவும் இருக்கிறார் மேலும் அனைவரையும் தன்னுள் இழுக்கிறார். அவர் ஒருபோதும் தனது வார்த்தையிலிருந்தும் அல்லது நிலையிலிருந்தும் நழுவுவதில்லை, எல்லாவற்றையும் மூடிவிடுவார். தம்மைத் தேடுபவர்களுடன் அவர் இருக்கிறார், மரம் நிழல் தருவது போல அவர்களுக்கு அடைக்கலம் தருகிறார். அழகான தாமரை போன்ற கண்களும், தம்மிடம் சரணடைந்தவர்களின் பாவங்களைக் கண்டும் காணாத பரந்த மனமும் கொண்டவர்.

வேதா: — பிரபஞ்சம் அனைத்தையும் அளிக்கும் பிரான்
ஸ்வாங்க: — படைத்தளிப்பதில் பிற உதவி எதுவும் இன்றி அளிப்பவன்
அஜித: — ஸ்ரீவைகுண்டமென்னும் மாற்றத்திற்கு அப்பாற்பட்ட நித்யவிபூதியில் உறைபவன்
க்ருஷ்ண: — கண்ணன் என்னும் கருந்தெய்வம்
த்ருட: — பக்தர்கள் கண்டு பழகித் தொட்டுணரும்படி அவதார வடிவுகள் எடுப்பவன்
ஸங்கர்ஷண: அச்யுத: — சித் அசித் என்னும் அனைத்தையும் தன்னுள் அடக்குபவன்; எந்தப் பிரளயத்தும் மாறாமல் நிலைத்து இருப்பவன்
வருண: — பிரபஞ்சத்தை முழுவதும் தன்னுள் அடங்க மூடியிருக்கும் பெரும் தத்துவம் அவனே
வாருண: — வருணன் என்னும் ஜலதத்துவத்தின் மீது கருணை கொண்டு சயனித்திருப்பவன்
வ்ருக்ஷ: — பக்தர்களுக்கு ஞானமும், பக்தியும், முத்தியும் ஆகிய பழங்களையும், ஸம்ஸார தாபத்தைப் போக்கிப்
பகவானிடம் ஈடுபாடு ஆகிய நிழலையும் தரும் வாசுதேவன் என்னும் பெரும் மரம் அவன்
புஷ்கராக்ஷ: — திருக்கண் நோக்கால் தெய்விக நன்மைகளைப் பொழிபவன்
மஹாமநா: — பக்தர்களுக்கு எத்தனை தான் அருளினும் போதாது என்று மேலும் மேலும் அருளும் பெரும் மனம் கொண்டவன்

விதி விதிப்பவன் {வேதஸ்},
(உதவியாளன் வடிவில் இருக்கும்) அண்டத்தின் காரணன் {ஸ்வாங்கன்},
ஒருபோதும் வெல்லப்பட முடியாதவன் {அஜிதன்},
தீவில் பிறந்த கிருஷ்ணராக {வியாசராக} இருப்பவன் {க்ருஷ்ணன்},
(சிதைவைக் கடந்திருப்பதன் விளைவால்) நீடித்திருப்பவன் {த்ருடன்},
அனைத்தையும் செதுக்குபவன் {ஸங்கர்ஷணன்},
சிதைவுக்கு அப்பாற்பட்டவன் {அச்யுதன்},
வருணன், (வசிஷ்டர் அல்லது அகஸ்தியரின் வடிவில்) வருணனின் மகனாக இருப்பவன் {வாருணன்},
அசையாத மரமாக இருப்பவன் {வ்ருக்ஷன்},
இதயத் தாமரையில் தன் உண்மை வடிவத்தை வெளிப்படுத்துபவன் {புஷ்கராக்ஷன்},
மனச்சாதனையின் மூலமே படைத்து, காத்து, அழிப்பவன் {மஹாமநஸ்};(72)

மேன்மை சொல்லும் ரஹஸ்யமான திரு நாமங்கள் –

551-வேதா -பலவகைப் பட்ட மங்களமான செயல்களை உடையவர் –
552-ஸ்வாங்க–பிரபஞ்சத்துக்கே சக்கரவர்த்தி என்பதற்கான அனைத்து அடையாளங்களையும் பொருந்தியவர்
553-அஜித -அஜீதை என்கிற ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு ஸ்வாமி
554-கிருஷ்ண -மேகம் போன்ற கறுத்த நிறம் உள்ளவர் –
555-த்ருட -வ்யூஹ ரூபத்திலும் அடியார்க்குக் காணப்படும் திவ்ய ரூபம் உடையவர்
556-சங்கர்ஷண –சித்துக்களையும் அசித்துக்களையும் சம்ஹாரத்தின் போது தம்மிடத்தில் லயிக்கச் செய்பவர் –
557-அச்யுத -பிரமன் முதலான தேவர்களைப் போல் அல்லாமல் வ்யூஹ நிலையில் சற்றும் நழுவுதல் இல்லாதவர் –
558-வருண -பூமியையும் ஆகாயத்தையும் மூடிக் கொண்டு இருப்பவர் –
559-வாருண–அவன் இடத்தில் லயிக்க விரும்பும் நினைவை உடைய அடியார்கள் உள்ளத்தில் இருப்பவர் –
560-வ்ருஷ-பெரும் மரத்தைப் போலே அடியார்களுக்கு நிழல் தருபவர் –

561-புஷ்கராஷ-தம் அருளாலே அடியார்களைப் பேணும் திருக் கண்களை உடையவர் –
562-மஹா மநா -அடியார்கள் இடம் நிறைந்த மனமும் வள்ளன்மையும் உடையவர் –

3-36- சுத்த ஸ்வரூபி -544-568-திரு நாமங்கள் –24-திரு நாமங்கள்

551-வேதா – மங்கள கரன்

ஏவம் விவிதம் அநந்த மஹா விப₄வம் நித்யம் வித₃தா ₄தீதி
வேதோ₄꞉ ।
* விதா ₄ஞோ வேத₄ச, இத்யஸி ப்ரத்யயோ வேதா ₄தே₃ஶஶ்ச
தமஸஸ் பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதாதரா–யுத்த -மண்டோதரி
இந்த உயர்ந்த இராமன் சங்கு சக்கரம் தரித்தவனாக தமஸ்ஸு என்னும் பிரக்ருதியைக் கடந்தவன்

சென்று அடைந்தவர் தமக்கு தாய் மனத்து இரங்கி அருளினைக் கொடுக்கும் காமனைப் பயந்தான் -பெரிய திரு மொழி -4-3-5-

அளவற்ற மங்களமான பலவகைப்பட்ட பெருமைகளை பக்தர்களுக்கு எக்காலமும் வழங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

படைப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

விசேஷமாகத் தாங்குபவர் -காப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

547. ஓம் வேதஸே நம:

விதாதா அனைத்தையும் படைப்பவராதலால்

வேத பகவான் ‘வேத’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ருஶோதராதித்வாத் ‘ப்ருஶோதரா’ கணத்தை சேர்ந்த சொல்லாதலால்

ஸாதுத்வம் ‘வேத’ என்ற இந்த சொல் தூய்மையானதாகக் கருதப்படுகிறது.

அனைத்தையும் படைப்பவராதலால் பகவான் ‘வேத’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த ‘வேத’ என்ற திருநாமம் நான்காவது ‘த’ வை உடையது. மறைகளைக் குறிக்கும் ‘வேதம்’ மூன்றாவது ‘த’ வை உடையது.

————

551. வேதா – வழங்குபவர்

வேதா என்பதற்கு மூன்று அர்த்தங்கள் உள்ளன.

1. வழங்குபவர்
2. சுப காரியங்களைச் செய்பவர்
3. உருவாக்கியவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘விதாதா ஸ்ரீஜதி இதி விதாதா வேதாஹ் – அனைத்தையும் படைத்தவர், எனவே அவர் வேதாஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவான், பிரம்மாவின் படைப்பாளராக இருப்பதால், அவர் இறுதி படைப்பாளர், எனவே அவர் வேதாவாக இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ பி.பி.அண்ணங்கார்ஆச்சார்ய சுவாமிகள் இரண்டாவது விளக்கம் தருகிறார் – “அன்பர்களுக்கு மங்களமான விழாக்களை செய்பவர் – மங்களகரமான செயல்களைச் செய்பவர்”.

———-

552-ஸ்வாங்க –-அரச அங்கம் உடையவன்

யதா ₂ தத்ரைவ ஸமக்ர ₃ஸ்வ அஸாதாரணம் அங்க₃ம் ச₂த்ர சாமராதி₃ஸர்வ அதி₄ராஜ்ய பரிப₃ர்ஹ ஜாதம் நித்யமஸ்யேதி
ஸ்வாங்க₃꞉ ||
வீற்று இருந்து ஏழு உலகமும் தனிக் கோல் செல்ல வீவில் சீர் ஆற்றல் மிக்கு ஆளும் அம்மான் -4-5-1-

மாலே -பாஞ்ச சன்யம் போல்வன சங்கங்கள்– கோல விளக்கே கொடியே விதானமே –ஸாயுஜ்யம் பிரார்த்தனை பாசுரம்

தமது சர்வேஸ்வரத் தன்மைக்கு இலக்கணமாக குடை -சாமரம் முதலிய ராஜ்ய அங்கங்கள்
எப்போதும் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமே காரணங்களின் சஹகாரியாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

படைப்புக் காரியத்தில் தாமே அங்கமாக இருப்பவர் -தனக்கேற்ற அங்கங்களை உடையவர் –
சுதந்திரமான அங்கங்களை உடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

548. ஓம் ஸ்வாங்காய நம:

ஸ்வயமேவ (பகவான்) தானே

கார்யகரணே செயல்களைச் செய்கையில் உதவிபுரியும்

அங்க அங்கமாகிய

ஸஹகாரீதி ‘ஸஹகாரி’ அதாவது உபகரணங்களாய் இருப்பதால்

ஸ்வாங்க: பகவான் ‘ஸ்வாங்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒவ்வொரு செயலைப் புரிவதற்கும் மூன்று காரணங்கள் தேவை. முதலாவது மூல காரணம் (உபாதான காரணம் – ஆங்கிலத்தில் Raw Material). இரண்டாவது அந்த செயலைப் புரிபவர் (நிமித்த காரணம் – Doer). மூன்றாவது அந்த செயலைப் புரிவதற்கு துணை புரியும் கருவிகள் (ஸஹகாரி காரணம்). பகவான் தானே (ஸ்வயம்) ஒரு காரியத்தின் அங்கமாக, அதன் ஸஹகாரி காரணமாக இருப்பதால் அவர் ‘ஸ்வாங்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இங்கு காரியம் எனப்படுவது பரப்ரஹ்மத்தின் படைத்தல், காத்தல், அழித்தலாகிய முத்தொழில்களைக் குறிப்பதாகக் கொள்ளவேண்டும்.

————-

552. ஸ்வாங்கா – இறையாண்மையின் அடையாளங்களைக் கொண்டவர்

நாம ஸ்வாங்கத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• அவர் இறையாண்மையும் உயர்ந்தவர்
• அவர் பிரபஞ்சத்தின் கருவி காரணமாகவும் பொருள் காரணமாகவும் இருக்கிறார்
• அவர் அழகான, நன்கு விகிதாசாரமான உறுப்புகளைக் கொண்டிருக்கிறார்.
• அவர் தானே பிரபஞ்சத்தை நகர்த்துகிறார்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்வயமேவ காரியகாரணே அங்கம் ஸஹகாரி இதி ஸ்வாங்கஹ் – அவரே தனது பணிகளைச் செய்வதற்குக் கருவி’ என்று விளக்குகிறார்.

வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் எல்லாவற்றிற்கும் பொருள் (உபாதான) காரணமாகவும், கருவி (நிமித்த) காரணமாகவும் இருக்கிறார். இந்த நாமம் என்பது முந்தைய நாமமான ‘வேதாஹ் – படைப்பாளர்’ என்பதன் தொடர்ச்சியாகும். படைப்பாளி தன்னைக் கருவியாகப் பயன்படுத்தி அனைத்தையும் படைத்தார் எனவே அவர் ‘ஸ்வாங்கா’.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணதத்த பரத்வாஜ் பின்வரும் விளக்கத்தைத் தருகிறார்: “ஸ்வான்யந்தே சப்த்யந்தே ஸுக்திபிரிதி ஸ்வானி; தாத்ர்ஷாநி அங்கானி யஸ்ய இதி ஸ்வாங்கஹ்”. 

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா கூறுகையில், பகவானே இந்த பிரபஞ்சத்தின் பொருளாகவும், கருவியாகவும் இருக்கிறார் என்பது கருத்து தெரிவிக்கப்பட்டது. பகவானுக்கு அழகான, நன்கு விகிதாசாரமான உறுப்புகள் உள்ளன என்று நாமம் பொருள் கொள்ளலாம் என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘ஆங் – டு கோ’ (அகி – கத்யர்தக தாது) என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் பகவான் அந்தர்யாமியாக இருப்பதால் மட்டுமே நகரும் மற்ற எல்லா உயிர் வடிவங்களைப் போலல்லாமல், அவராலேயே அசைவுகள் உள்ளன என்று விளக்கம் தருகிறார். சுயம் உடலை விட்டு வெளியேறும் போது, ​​உடல் நகரும் திறனை இழக்கிறது. இவற்றைப் போல் அல்லாமல், எ.கா., சூரியனின் வடிவில், வேறு எந்த வெளி மூலமும் தேவையில்லாமல் பகவான் தானே நகர்கிறார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளன் தனக்குத் தானே உதவி செய்பவன் என்று பொருள் தருகிறார். மஹாவிஷ்ணுவின் இந்த நாமத்தைப் பற்றிய தியானம், நாம் அவரை வணங்கும்போது, ​​இந்த உலகில் யாரிடமிருந்தோ அல்லது எவரிடமிருந்தோ நமக்கு எந்த வெளிப்புற உதவியும் தேவையில்லை, ஏனென்றால் நமக்குத் தேவையான அனைத்தும் நமக்குள்ளேயே சந்திக்கப்படும் என்பதை அவர் கவனிக்கிறார். . பொருள் தேடும் போதுதான் பிறரின் ஆதரவு நமக்குத் தேவை. பகவான் எவரிடமிருந்தும் எதிலிருந்தும் எதுவும் தேவைப்படாத இறுதி நிலையில் இருக்கிறார்.

553-அஜித – ஜெயிக்க முடியாதவன் -அபராஜித -அயோத்யா -ஸா கேதம் -ஜெயிக்க முடியாத ஸ்ரீ வைகுண்டம் உடையவன் –

ப்ராக்ருதைர் உத் பத்தி மரணாதி₃பிர் ந ஜிதா யதோ₂க்த த்₃ரவ்ய  உபாதாநா (கீழே சொல்லப்பட்ட பஞ்ச சக்தி மயமான )புரீ அஜிதா (அ)ஸ்யாஸ்தீதி
அஜித꞉ ।
அர்ஶ ஆத்₃ய ஜந்தம் வா ।

புரம் ஹிரண்மயீம் ப்ரஹ்ம விவேச அபராஜிதா-யஜுர் ஆரண்யகம் 
அபராஜிதன் என்னும் வெல்ல முடியாத நகரத்தில் ப்ரஹ்மம் உள்ளது

அபராஜிதா அயோத்யா பரமபதம் -அப்ராக்ருதமான தேச அதிபதி –
திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய் எண்ணின் மீதியான் எம்பெருமான் -2-2-1-

எம் மா வீடு-கலங்கா பெரு நகரம் -நலம் அந்தமில்லதோர் நாடு

உற்பத்தி அழிவு முதலிய பிரகிருதி தர்மங்களால் வெல்லப்படாத அஜிதா என்னும்
ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு அதிபதி –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அவதாரங்களிலும் எவராலும் வெல்லப் படாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒருவராலும் வெல்லப் படாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

549. ஓம் அஜிதாய நம:

ந கேனாபி அவதாரேஶு ஜித எந்த ஒரு அவதாரத்திலும் பகவான் (மற்றொருவரால்) வெல்லப்படாதவர்

இதி அஜித: ஆகையால், அவர் ‘அஜித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எந்த ஒரு அவதாரத்திலும் பகவான் (மற்றொருவரால்) வெல்லப்படாதவர், ஆகையால், அவர் ‘அஜித:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————-

553. அஜிதா – அவர் வெல்ல முடியாதவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• அவர் வெல்ல முடியாதவர்
• அவர் அஜிதா அல்லது ஸ்ரீவைகுண்டம் என்று அழைக்கப்படும் வெல்ல முடியாத தலத்தின் அதிபதி.
• அமிர்தத்திற்காக பெருங்கடலை கலக்க உதவுவதற்காக அவர் அஜிதாவாக தோன்றினார் [SB 8.7.16]
• தம்மிடம் சரணடைந்தவர்களைக் காக்க வேண்டும் என்ற வாக்கில் வெற்றி பெறாதவர்.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ந கேனாபி அவதாரேஷு ஜிதா இதி அஜிதா – அவருடைய அனைத்து அவதாரங்களிலும், அவர் தனது எதிரிகள் எவராலும் தோற்கடிக்கப்படாமல் இருக்கிறார், எனவே அவர் அஜிதா’ என்று விளக்குகிறார். பகவான் சத்தியத்தின் திருவுருவம் என்பதால், ‘சத்யமேவ ஜெயதே’ என்ற பழமொழிக்கு சான்றாக அவர் எப்போதும் வெற்றியாளராக இருப்பதில் ஆச்சரியமில்லை.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவானின் நாம அஜிதா யுத்த காண்டத்தில் (117.15) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது –அஜிதா கட்கத்ரிக் விஷ்ணுஹ் கிருஷ்ணாஶ்சைவ மஹாபலஹ் – வெல்ல முடியாதவர், நந்தகா என்ற வாளை ஏந்தியவர், எல்லா இடங்களிலும் வியாபித்தவர், மகிழ்ச்சிக்கு பூமியை அளிப்பவர். மற்றும் பெரும் வல்லமை பெற்றவர்.”

ஸ்ரீ பி.எஸ்.கிருஷ்ணஸ்வாமி ஐயங்கார், அஜிதாவை பகவான் தன்னிடம் சரணடைந்தவர்களைத் தவறாமல் பாதுகாப்பதைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணதத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் – ந ஜிதஹ கேனாபி த்ரிபுவனே இதி அஜைதஹ் – மூன்று உலகங்களிலும் எவராலும் ஒருபோதும் வெல்லப்படாதவர், அவருடைய எந்த அவதாரத்திலும் அவர் அஜிதா ஆவார்.

தர்ம சக்கரம் ஆசிரியர் இறைவன் சத்ய ஸ்வரூபி என்றும் தர்ம ஸ்வரூபி என்றும் அதனால் சத்யமேவ ஜெயதே என்றும் வெல்ல முடியாதவர் என்கிறார். பிரஹலாதன், ஹரிச்சந்திரன், பாண்டவர்கள் முதலானவர்களை உள்ளடக்கிய சத்யமும் தர்மமும் வெல்ல முடியாதவை என்பதை விளக்குவதற்கு எண்ணற்ற உதாரணங்களை அவர் கூறுகிறார். இந்த நாமத்தை தியானிப்பதன் மூலம் பெற வேண்டிய பாடம் தர்மம் மற்றும் சத்தியத்தின் மகத்துவம் மற்றும் வாழ்க்கையின் மகத்துவம். இந்த மதிப்புகள்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் (8.5.9) அடிப்படையில் மற்றொரு விளக்கத்தை அளிக்கிறார்.
தத்ராபி தேவா ஸம்பூத்யாம் வைரஜஸ்ய அபவத் ஸுதஹ் | 
அஜிதோ நாம பகவான் அம்சேன ஜகதஹ பதிஹ் || (SB 8.5.9)
பிரபஞ்சத்தின் அதிபதியான பகவான் விஷ்ணு, ஆறாவது மன்வந்திரத்தில் தேவசம்பூதி மற்றும் வைராஜரின் மகனாகப் பாற்கடலைக் கலக்க உதவுவதற்காகத் தோன்றினார், மேலும் இந்த அவதாரத்தில் அவருடைய பெயர். அஜிதா.

மத்யமானத் ததா ஸிந்தோர் தேவாசுர-வருத்த-பைஹ்
யதா ஸுதா ந ஜாயேத நிர்மமந்தாஜிதாஹ் ஸ்வயம் || (SB 8.7.16)
தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களின் சிறந்த பல முயற்சிகள் இருந்தும், பாற்கடலில் அமிர்தம் வராதபோது, ​​அஜிதாவாகிய பரம கடவுள் தனிப்பட்ட முறையில் கடலைக் கலக்கத் தொடங்கினார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போதுதான் ஒருவர் மற்றவரால் வெல்லப்படுவார் என்ற கேள்வி எழுகிறது. மகாவிஷ்ணுவைப் பொறுத்தவரை, அவரை ஒப்பிடுவதற்கு வேறு யாரும் இல்லை, எனவே அவர் வேறு எவராலும் வெல்லப்படுவார் என்பதில் எந்த கேள்வியும் இல்லை, எனவே அவர் அஜிதா அல்லது வெல்ல முடியாதவர் மற்றும் வெல்ல முடியாதவர்.

554-கிருஷ்ண – கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம்-கீழ் 58 பார்த்தோம்

தந் மய மேக₄மேசக சாரு வர்ண ꞉(தந் மய-பஞ்ச உபநிஷத் மயம் மேக₄மேசக-கரு முகில் வண்ணன் – சாரு வர்ண-அழகிய நிறம் )
க்ருஷ்ண ।
* க்ருஷேர் வர்ணே , இதி நக் ப்ரத்யய꞉ ।
தந் மய ரூப ஏவ வாராஹத் ₃யவதாரோ (அ)பீதி ச நிரூசே ।

கிருஷ்ண வர்ணே –வர்ணங்களில் ஒன்றைக் குறிக்கும்
வராஹம் உள்ளிட்ட அவதாரங்களும் பஞ்ச உபநிஷத் மயமானவையே

க்ருஷாமி மேதிநீம் (பக்தி உழவன் )பார்த்த பூத்வா க்ருஷ்ணாயசோ மஹான் கிருஷ்ணோ வர்ணச்ச மே யஸ்மாத்
தேந கிருஷ்ணோஹம் அர்ஜுனன் -சாந்தி பர்வம்
அர்ஜுனா நான் கருமை நிறம் கொண்ட கலப்பையாக மாறி இந்த உலகத்தை உழுவதாலும்
எனது திருமேனியின் நிறமும் கருமையாக உள்ளதாலும்
நான் கிருஷ்ணன் என்னும் பெயர் பெற்றேன்

ஏகைவ பஞ்சதா பூதா பிராதான விக்ரஹாத்மிகா சர்வ சக்தி சமேதா அபி புருஷோ நியதீரிமா ந ஜஹாதி ஸ்வபாவோத்த
காருணியேந ஸமாஸ்ரித பரமேஷுடீ புமாந் விஸ்வோ நிவ்ருத்தி சர்வம் ஏவ ச பஞ்சைதா சக்த்ய ப்ரோக்தா
பரஸ்ய பரமாத்மந-இதி தேஷாம் தத்த்வம் த்₃வி வித₄முக்த்வா -ஸ்ரீ விஷ்ணு தத்வம்
என்னுடைய திருமேனி முழுவதும் சக்தி நிறைந்ததாகும் -அது ஐந்து விதமான பிரிவுகளைக் கொண்டவை
அவை –பரமேஷ்டி -புமான் -நிவ்ருத்தி -ஸர்வ -விஸ்வ -என்பதாகும்
ஸர்வேஸ்வரனான எனக்கு அனைத்து சக்திகளும் இருந்தாலும் எனது கருணையின் ஸ்வ பாவம் காரணமாக அவற்றை நான் கை விடுவது இல்லை

மத்ஸ்ய கூர்ம வராஹானாம் ஆவிர்பவோ மஹாத்மந அநயைவ த்விஜ ஸ்ரேஷ்ட ந அந்யதா தத் விரோததா
அந்தணர்களின் உயர்ந்தவர் -பரமாத்மாவின் மத்ஸ்யம் கூர்மம் வராஹம் போன்ற அவதாரங்கள் இந்த சக்தியின் காரணமாகவே வெளிப்பட்டன
இதனைத் தவிர வேறு எந்த வழியிலும் அல்ல

கரியான் ஒரு காளை-பொதுவான திரு நாமம் –கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம்
காராயின காள நன் மேனியினன் நாராயணன் -9-3-1
கருவடிவில் செங்கண்ண வண்ணன்
ஆதி அஞ்சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த வேத முதல்வன் -3-5-5-

கார் முகில் போல் அழகிய கருமை நிறம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கிருஷ்ண த்வைபாயனர் என்னும் வியாச ரூபியானவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

கரிய நிறமுடையவர் -அக்னி ரூபமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

550. ஓம் க்ருஶ்ணாய நம:

க்ருஶ்ண: க்ருஶ்ணத்வைபாயன: ‘க்ருஶ்ணத்வைபாயனர்’ என்றழைக்கப்படும் வ்யாஸ பகவானே ‘க்ருஶ்ணர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

‘க்ருஶ்ணத்வைபாயனம் வ்யாஸம் வித்தி நாராயணம் ப்ரபும் |

கோ ஹ்யன்ய: புண்டரீகாக்ஷான்மஹாபாரதக்ருத்பவேத் ||’

(ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம் 3.4.5)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: பகவான் வேத வ்யாஸரை ப்ரபு ஸ்ரீமந்நாராயணனாகவே அறிவாயாக. தாமரைக் கண்ணனான பகவானைத் தவிர வேறு யாரால் மஹாபாரதம் என்னும் இதிஹாஸத்தை இயற்றி இருக்க முடியும்?

இதி விஶ்ணு புராண வசனாத் | இந்த ஸ்ரீவிஶ்ணு புராண வாக்கியத்தின் படி (பகவான் வேத வ்யாஸரே க்ருஶ்ணர், க்ருஶ்ணரே வ்யாஸர்).

————-

554. கிருஷ்ணா – தவிர்க்க முடியாத வசீகரம் கொண்டவர்

இந்த நாமம் முன்பு நம 58 ஆக இருந்தது மற்றும் பல அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளது:

• எப்போதும் ஆனந்த நிலையில் இருப்பவர்;
• தி டார்க் சாயல்;
• அவர் தனது எல்லையற்ற கல்யாண குணங்கள் மூலம் தனது பக்தர்களை தன்னிடம் ஈர்க்கும் தவிர்க்கமுடியாத வசீகரம் கொண்டவர்;
• பூமியை கலப்பை போல் பண்படுத்தி, உயிர்கள் உருவாவதற்கும் ஊட்டுவதற்கும் ஏற்றவாறு செய்பவன்;
• வேத வியாசர் அல்லது கிருஷ்ண த்வைபாயனராக அவதரித்தவர்;
• கிருஷ்ண த்வைபாயனராக தனது அவதாரத்தில் வேதங்களை வழங்கி பக்தர்களின் மனதை பண்படுத்துபவர்;
• ஆழ்ந்த பக்தியைத் தவிர இருண்ட, மர்மமான மற்றும் அறிய முடியாதது

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘கிருஷ்ணா த்வைபாயனஹ் கிருஷ்ணா – அவர் கிருஷ்ணா த்வைபாயனர் என்றும் அழைக்கப்படும் வியாசர் வடிவில் இருக்கிறார், எனவே அவர் கிருஷ்ணா’ என்று விளக்குகிறார்.

கிருஷ்ண த்வைபாயணம் வியாசம் வித்தி நாராயணம் ப்ரபும் |
கோ ஹி அன்ய புண்டரீகாக்ஷான் மஹாபாரதக்ரித் பவேத் ||
வியாசரை விஷ்ணுவின் அவதாரமாகக் கருதுங்கள், ஏனென்றால் மகாபாரதத்தைப் போன்ற ஒரு காவியத்தைப் படைத்திருக்கக்கூடிய வேறு யாரும் இல்லை.

ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் ஆரம்ப ஸ்லோகங்களில், வியாசர் விஷ்ணுவின் ஒரு வடிவம் என்பதை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக ‘வியாசாய விஷ்ணு ரூபாய வியாசரூபாய விஷ்ணவே’ என்று நாம் வைத்திருக்கிறோம்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், ராம அவதாரத்தைப் போல அல்லாமல், பகவான் மிகுந்த சிரமங்களைச் சந்தித்தார், கிருஷ்ண அவதாரத்தில் பகவான் எப்போதும் தனது லீலைகளில் மகிழ்ந்து மகிழ்ந்திருப்பதைக் கவனிக்கிறார். அவர் நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்:

• ‘நாட்டில் பிறந்து பாடாதன பாட்டு’ (7.5.2) – மனிதநேயத்திற்காக, நாராயணன் பிறந்து பூமியில் நடந்தார், எண்ணற்ற துன்பங்களை அனுபவித்தார்;
• ‘இன்பும் இவ்-விளையாட்டு உடையணைப்பெற்று (3.10.7) – இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் உண்டாக்கும் அவருடைய பிரபஞ்ச லீலாக்கள் அன்பானவை, அவற்றை அனுபவிக்கும் பாக்கியம் எனக்கு உண்டு.

பெரியாழ்வார் திருமொழியில் (2.4.8), ஆழ்வார் கிருஷ்ணரைப் பற்றிய இந்த அழகான வசனத்தை இயற்றியுள்ளார்:
கன்றினை வாலோலை கட்டிக் கனிக ளுதிர எறிந்து
பின்தொடர்ந் தோடிஓர் பாம்பைப் பிடித்துக் கொண்டாட்டினாய் போலும்
நந்திறத் தேனல்லன் நம்பீ நீபிறந் ததிரு நல்நாள்
நின்றுநீ நீராட வேண்டும் ] [ 15 நீங்கள்
வாராய் ஒரு கன்றுக்குட்டியின் வாலில் பனை ஓலையைக் கட்டி, அதன் பழங்களை வெட்டும் மரத்தின் மீது ஒரு கன்றுக்குட்டியை (மாறுவேடத்தில் ஒரு அசுரன்) வீசினான். நீங்கள் ஒரு பாம்பின் (காளியன்) பின்னால் ஓடி, அதன் வாலைப் பிடித்து ஆட்டினீர்கள், அதன் பேட்டையில் நடனமாடினீர்கள் (கலிங்க நர்த்தனம்). ஆண்டவரே, இன்று உனது பிறந்தநாள் என்பதால் நான் உனக்கு இணை இல்லை, ஓ நாராயணா, ஓடிவிடாதே. வாருங்கள், நீங்கள் குளிக்க வேண்டும்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமம் அவரது உடலால் செய்யப்பட்ட சுத்த சத்வப் பொருளைக் குறிக்கிறது என்றும், அவர் நீல நிற மேகத்தின் கண்கவர் நிறத்தை உடையவர் என்றும் விளக்குகிறார். திராட்சையின் பெயர்களில் ஒன்று கிருஷ்ணா என்பது இந்த நிறத்தின் அர்த்தத்தால் குறிப்பிடுவது சுவாரஸ்யமானது. மேலும், இரும்பின் கருப்பு நிறத்தால் கிருஷ்ணா என்று அழைக்கப்படுகிறது. மகாபாரத சாந்தி பர்வத்தில் பகவானின் நாமத்தின் முக்கியத்துவத்தை கிருஷ்ணராக விளக்க இந்த பிந்தைய அர்த்தம் பயன்படுத்தப்படுகிறது:
க்ரிஷாமி மேதிநீம் பார்த்த புத்வா கிருஷ்ணயாசோ மஹான் |
கிருஷ்ணோ வர்ணஶ்ச மே யஸ்மாத் தேன கிருஷ்ணோஹம் அர்ஜுன || 
பூமி அதன் கடினமான மேலோட்டத்தால் ஷெல் ஆகும்போது, ​​நான் ஒரு பெரிய கருப்பு இரும்பாக மாறுகிறேன். அர்ஜுனா! என் கருமையான நிறத்தால், நான் கிருஷ்ணா என்று அழைக்கப்படுகிறேன். இதன் உள் அர்த்தம் என்னவென்றால், அவர் மர்மமானவராகவும் இருண்டவராகவும் இருப்பதால் அவர் எளிதில் அறியக்கூடியவர் அல்ல.

ஸ்ரீ வி வி ராமானுஜன் பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார்:

• ‘கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் காட்சி பழகி கிடப்பென’ (ஸ்ரீ ஆண்டாளின் நாச்சியார் திருமொழி 13.1) – கிருஷ்ணன் என்ற இருண்ட கடவுளால் மயங்கிக் கிடந்தேன்.
• திருமங்கை ஆழ்வாரின் பெரிய திரு மொழி 3.7.1:

கள்வன்கொல் யானறியேன் கரியனொரு காளைவந்து,
வள்ளிமருங் குலென்றன் மடமானினைப் போதவென்று,
வெள்ளிவளைக் கைப்பற்றப் பெற்றதாயரை விட்டகன்று,
அள்ளலம் பூங்கழனி யணியாலி புகுவர்க்கொலோ
பொருள்: அவன் திருடனா? எனக்கு தெரியாது. ஒரு கருமையான இளைஞன் என் மெல்லிய இடுப்பைப் பார்க்க வந்தான், “வா!” என்று கூறுவதைப் பார்க்க, அவள் கையை வளையல்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள். என்னை விட்டு அவள் அம்மா கிளம்பினாள். தாமரைகள் நிறைந்த ஏரிகளும் வயல்களும் சூழ்ந்த அழகிய திருவாலியில் நுழைந்திருப்பார்களா?

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், பகவான் ஒரு கலப்பையைப் போன்றவர் என்ற கருத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ஸ்ரீ சங்கரரின் விளக்கத்துடன் இதை இணைத்து அவர் தனது பக்தர்களின் மனதை வளர்ப்பதால் ஒரு புதிய விளக்கத்தை வழங்குகிறார். அவருடைய விளக்கம் பகவான், வியாசரின் வடிவில், நமக்கு வேதங்களை வழங்குவதன் மூலம் மக்களின் மனதை வளர்க்கிறார், எனவே வியாசர் வேறு யாருமல்ல, நாராயணரே மற்றும் நாம கிருஷ்ண த்வைபாயனரால் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

என் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து என்னிடம் சரணடைபவர்களுக்காக மட்டுமே நான் வெளிப்படுகிறேன்.

———-

இதில் இருந்து -562-வரை-வ்யூஹ மூர்த்தி சங்கர்ஷணர் பற்றிய திரு நாமங்கள்

555-த்ருட-
ஸ்திரமானவர் –ஸ்தூல ரூபி –

அந யைவ நித்ய வ்யக்தா வுபாஸகாநாம் அநுக்₃ரஹாய வ்யூஹோ(அ)பி கிஞ்சித் ஸ்தூ₂ல꞉
த்₃ருட₄꞉ ।
* த்₃ருஹ த்₃ருஹி வ்ருத்₃தௌ₄
* த்₃ருட₄꞉ ஸ்தூ₂ல ப₃லயோ꞉, இதி நிபாதித꞉ ॥

திண்ணிய தோர் அரி உரு -3-9-2-

தம்மை உபாசிப்பவர்களை அனுரஹிப்பதற்காக வ்யூஹத்தில் ஸ்தூலமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸ்வரூபத்தின் சக்தியால் தன்மை மாறாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உறுதியானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

551. ஓம் த்ருடாய நம:

ஸ்வரூபஸாமர்த்யாதே: அவரது இயற்கையான தனித்தன்மை (ஸ்வரூபம்) மற்றும் ஸாமர்த்தியம் முதலிய குணங்களுக்கு

ப்ரத்யுச்யபாவாத் (ப்ரத்யுச்ய அபாவாத்) குறைவு என்பதே இல்லை

த்ருட: எனவே பகவான் ‘த்ருட:’  என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் இயற்கையான தனித்தன்மையும், அவரது ஸாமர்த்யம் முதலிய குணங்களுக்கும் என்றுமே குறைவு உண்டாவதில்லை. எனவே அவர் ‘த்ருட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

555. த்ரிதா – அவர் உறுதியானவர் மற்றும் உறுதியானவர்

நாம த்ரிதா என்பதற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• தன் எண்ணங்களிலும், சொல்லிலும், செயலிலும் உறுதியும் உறுதியும் உடையவர்
• உறுதியாக நிலைநிறுத்தப்பட்டவர் மற்றும் எதிர் வாதங்களால் உச்ச தெய்வமாக மறுக்க முடியாது
• அவர் மிகப்பெரிய மற்றும் வலிமையானவர்

த்ரிதா என்பது ஒருவரின் தோரணை அல்லது சக்திகளில் உறுதியானது அல்லது அசைக்க முடியாதது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்வரூப சாமர்த்யாதே ப்ரச்யுத்யபாவாத் த்ரிதாஹ் – அவர் தனது வடிவம், சக்திகள் மற்றும் பிற பண்புகளில் உறுதியாக வேரூன்றி இருக்கிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

பகவான் த்ரிதா சங்கல்பம் அதாவது தனது தீர்மானத்தில் உறுதியானவர். அவன் த்ரித ரூபன், அவன் தன் உருவத்தில் அசையாதவன். அவர் த்ரிதா பலா, அவர் தனது பலத்தில் உறுதியானவர். பக்தர்களின் மீதுள்ள அன்பில் உறுதியாக இருக்கிறார். அவர் உறுதியும் வலிமையும் கொண்டவர், எனவே அவர் த்ரிதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.அதாவது ‘நிலையான, உறுதியான அல்லது வளர’. பகவானின் பல்வேறு அவதாரங்கள் த்ரிதாவின் பல்வேறு அம்சங்களைக் காட்டுகின்றன, எடுத்துக்காட்டாக, கூர்மா, திரிவிக்ரமா அல்லது நரசிம்ம.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவான் தனது செயல்களில் உறுதியாக இருப்பதைக் குறிப்பிடுவதாக நாமாவை விளக்குகிறார் – இந்த வர்ணனையில் நாம் பின்னர் விவரிக்கும் அச்யுதாவிற்கு ஒரு அர்த்தம். ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, பகவான் தனது எல்லையற்ற நீதியில் உறுதியாக இருந்தாலும், ஒரு பெரிய பாவி அவனிடம் சரணடையும் போது இந்த நீதி ‘அ-திரிதா’ ஆக மாறுகிறது, மேலும் பகவான் உடனடியாக பாவிக்கு உதவுவதைக் கவனிக்கிறார். 

பகவான் த்ரிதாவாக இருக்கிறார், ஏனெனில் அவர் வேதப் பிரமாணங்களால் உச்ச தெய்வமாக உறுதியாக நிலைநிறுத்தப்படுகிறார், மேலும் எந்த எதிர் வாதங்களும் அதை மறுக்க முடியாது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் உருவாக்கும் அனைத்தும் அவருடைய உறுதியான குணத்தை பிரதிபலிக்கிறது என்று விளக்குகிறார். பெருங்கடல்கள் எப்பொழுதும் விதிவிலக்கு இல்லாமல் பாரியளவிலான தண்ணீரைத் தங்கள் எல்லைக்குள் வைத்திருப்பதில் உறுதியாக உள்ளன, மேலும் உடலை ஒன்றாக வைத்திருக்கும் எலும்புக்கூடு பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை உறுதியாக உள்ளது மற்றும் அதன் வடிவத்திலிருந்து ஒருபோதும் சரிந்துவிடாது, மேலும் பூமி அதன் அனைத்து பொருள்களையும் உள்ளடக்கங்களையும் உறுதியாகக் கொண்டுள்ளது. . இவை அனைத்திற்கும் உறுதியை அளிக்கும் பகவான் த்ரிதா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

556-சங்கர்ஷண –
வ்யூஹ வாசுதேவன் –சித் அசித் வஸ்துக்களை தன் இடம் ஆகர்ஷிப்பவன்-ஈர்ப்பவன் -ஓன்று சேர்ப்பவன்

க ஏவம் ?
ஸங்கர்ஷண ꞉ ।
ஸம் ( ஹாரே) ஸாரே சித் ₃ அசிதோர் ஆத்மநி ஸமம் கர்ஷணாத்
ஸமம் (கர்ஷம்) கர்ம நயதி, இதி மௌலா ||

தன்னுள் கரக்கும்-

சேதன அசேதனங்களைத் தம்மிடத்தில் ஓன்று சேரும்படி ஆகர்ஷிப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சங்கர்ஷண -சம்ஹார காலத்தில் பிரஜைகளைச் சேர்த்து இழுப்பவர் –அச்யுத -தம் ஸ்வரூபத்தை விட்டுத் தவறாதவர் –
சங்கர்ஷணோச்யுத ஒரே திருநாமம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லோரையும் நன்றாக இழுத்துக் கொள்பவர் -அழிவற்றவர் –சங்கர்ஷணோச்யுத ஒரே திருநாமம் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

552. ஓம் ஸங்கர்ஶணோச்யுதாய நம:

ஸம்ஹார ஸமயே இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் முடிவில் அதை அழிக்கும் ஸம்ஹார காலத்தில்

யுகபத்ப்ரஜா: அனைத்து உயிரினங்களையும் ஒருசேர

ஸங்கர்ஶதீதி அவற்றின் அழிவை நோக்கி இழுப்பதால்

ஸங்கர்ஶண: பகவான் ‘ஸங்கர்ஶண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ந ச்யோததி என்றும் அழிவதில்லை

ஸ்வரூபாதி அவரது இயற்கையான தன்மை முதலியவை

இதி அச்யுத: எனவே பகவான் ‘அச்யுத:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸங்கர்ஶணோச்யுத: இதி நாமைகம் ஸ விஶேஶணம் இவ்வாறு ‘ஸங்கர்ஶணராகவும்’ ‘அச்யுதராகவும்’ இருப்பதால் ‘ஸங்கர்ஶணோச்யுத:’ என்ற இந்த இரண்டு பதங்களும் சேர்ந்த இந்த திருநாமம் பகவானை விசேஷமாக குறிப்பதாகும்.

பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சம் முடியும் தறுவாயில், ப்ரளய காலத்தில், அனைத்து உயிரினங்களையும் அவற்றின் முடிவை நோக்கி இழுக்கிறார். எனவே அவர் ஸங்கர்ஶணர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரது இயற்கையான தன்மை முதலியவை என்றுமே குறைவுபடாது இருப்பதால் ‘அச்யுதர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு, ‘ஸங்கர்ஶணராகவும்’ ‘அச்யுதராகவும்’ இருப்பதால் பகவான் ‘ஸங்கர்ஶணோச்யுத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இங்கு, ஸம்ஹார காலத்திலும் (ஸங்கர்ஶணராய் இருக்கும் பொழுதும்) தனது மேன்மை குறையாமல் அச்யுதராய் இருக்கிறார் என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும்.

————–

556. சங்கர்ஷனா – மற்றவர்களை தன் அருகில் இழுப்பவன்

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் சங்கர்ஷணத்தையும் அச்யுதத்தையும் ஒரே நாமமாக சங்கர்ஷணோச்யுதா என்று எடுத்துக்கொள்கிறார், இதன் மூலம் சங்கர்ஷணம் மற்றும் அச்யுதா என்ற இரண்டு அம்சங்களையும் ஒருங்கிணைத்து பெயரடையில் கட்டமைத்தார். ஸ்ரீ சங்கரர் கூறுகிறார் ‘சம்ஹாரசமயே யுகபத் ப்ரஜா ஸங்கர்ஷதி இதி சங்கர்ஷணஹ், ந ச்யோதாதி ஸ்வரூபாதி இதி அச்யுதஹ், சங்கர்ஷணோஅச்யுத இதி நாமைகம் சவிஷேணம் – இறுதிக் கலைப்பு நேரத்தில் அனைவரையும் ஒன்று சேர்த்துத் தம்மிடம் இழுக்கிறார் எனவே அவர் சங்கர்ஷனா என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் தனது வடிவத்திலிருந்தும் அல்லது அவரது சக்தியிலிருந்தும் ஒருபோதும் நழுவுவதில்லை, எனவே அவர் அச்யுதா’. எனவே அவர் சங்கர்ஷணோ அச்யுதாவாக இருக்கிறார், அவர் மற்றவர்களை உறுதியாக தன் பக்கம் இழுக்கிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணதத்த பரத்வாஜ், ‘பகவான் ஸ்வஜனன் ஆத்மாநாம் ப்ரதி ஸ்வகியை: வாத்சல்ய மாதுர்யாதி குணைஹ் கர்ஷதி – வாத்சல்யம், அவரது உன்னதமான அழகு, போன்ற எல்லையற்ற குணங்களால் தன் பக்தர்களை தன் பக்கம் இழுப்பவர்.

557-அச்யுத –நித்ய ஈஸ்வரன்
வ்யூஹே (அ)பி -ஸ்யவந (நழுவுதல் )உத்பத்தி (தோன்றுதல் )யக்தேஷு ப்ரஹ்ம இந்த்ர வருணாதிஷு யஸ்மாந் ந ஸ்யவசே ஸ்தாநாத் தஸ்மாத் சங்கீர்த்தயசே அச்யுத–
ப்ரஹ்மாதிகள் கர்ம வசப்பட்டவர்கள்-உத்பத்தி விநாசம் இவற்றுக்கு ஆள் பட்டவர்களே
ஆனால் ஸர்வேஸ்வரனுக்கு இது போன்று இல்லை என்பதால் அச்யுதன் எனப்படுகிறான்

வீவில் இன்பம் மிக எல்லை நிகழ்ந்த நம் அச்சுதன் -4-5-3-
அச்சுதன் அமலன் -3-4-5
முன்பே 101-320 பார்த்தோம்

வ்யூஹத்திலும் தமது ஸ்தானத்தில் இருந்து நழுவாதவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

—————–

557. அச்யுதா – தனது மகிமையிலிருந்து ஒருபோதும் நழுவாதவர்

இந்த நாமத்தை நாம 101 மற்றும் 320 என இரண்டு முறை முன் வைத்தோம். பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• அவருடைய மகிமையிலிருந்து ஒருபோதும் நழுவாதவர்
• தன் பக்தர்களை ஒருபோதும் நழுவ விடாதவர்
• பிறப்பு, வளர்ச்சி, சிதைவு, நோய், இறப்பு போன்ற எந்த மாற்றமும் இல்லாதவர்.

அச்யுதா என்றால் “தன் உண்மையான இயல்பிலிருந்து ஒருபோதும் விழாதவர்” என்று பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டர், அவர் பிரம்மா, இந்திரன் போன்றவர்களைப் போலல்லாமல், பதவி இழப்புக்கு ஆளானவர், எனவே அவர் அச்யுதன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், அவர் தனது மேலான பதவியில் இருந்து வீழ்ச்சியடையவில்லை என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். பகவான் மற்றவர்களைப் போல உருமாற்றம் பெறுவதில்லை என்ற விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக, ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பின்வருவனவற்றை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
சியவனோத்பத்தியுக்தேஷு பிரம்மேந்திரா வருணாதிஷு |
யஸ்மான் ந ச்யவஸே ஸ்தானாத் தஸ்மாத் ஸம்கீர்த்யஸே அச்யுதஹ் ||
பிரம்மா, வருணன் மற்றும் பிறர் பிறப்பு மற்றும் இறப்புக்கு உட்பட்டு, தங்கள் நிலையிலிருந்து கீழே விழுந்தாலும், நீங்கள் அப்படி கீழே விழுவதில்லை, எனவே நீங்கள் அச்யுதா என்று அழைக்கப்படுகிறீர்கள்.

ஸ்ரீ திருக்கள்ளம் நரசிம்ம ராகவ ஆச்சாரியார், ‘ந ச்யாவாயதி இதி அச்யுதஹ்’ அதாவது பக்தர்களை நழுவ விடாதவர் என்று விளக்கம் அளித்துள்ளார். அர்ஜுனன் பகவான் கிருஷ்ணரை அச்யுதா என்று அழைத்தார், ஏனெனில் அவர் தனது தேரோட்டியாக இருக்க வேண்டும், மேலும் அர்ஜுனன் ஒருபோதும் நழுவ விடாமல் பார்த்துக் கொள்வார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பிரம்மா, இந்திரன் போன்றவர்களைப் போல் காமம் போன்றவற்றின் தாக்கத்தால் அவர் தனது நிலையிலிருந்து நழுவுவதில்லை அல்லது பிறப்பு, வாழ்வு, வளர்ச்சி, மாற்றம் போன்ற நிகழ்வுகளின் வரிசையில் மேடைக்கு மேடை நழுவுவதில்லை என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். தோற்றம், சிதைவு மற்றும் இறுதியாக உடலில் இருந்து மறைதல்.

மித்ரபாவேன ஸம்ப்ராப்தம் ந த்யஜேயம் கதஞ்சன தோஷோ யத்யபி தஸ்ய ஸ்யாத் என்ற விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஸ்ரீமத் ராமாயணத்திலிருந்து பின்வரும் குறிப்பைச் சேர்க்கிறார். எந்தச் சூழ்நிலையிலும் அவனைக் கைவிடுவேன் என்று.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 12 வசனம் 1), பகவான் கிருஷ்ணர் ‘ந மே பக்தா ப்ரணஷ்யதி – என் பக்தர்கள் ஒருபோதும் அழிவதில்லை’ என்று கூறுகிறார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் மேற்கூறியவற்றை விளக்குவதற்கு எளிமையான ஒப்புமையைத் தருகிறார். ஆற்றில் விழுந்த ஒருவரைப் பாதுகாப்பாக இழுத்துச் செல்வதற்கு, மீட்பர் ஆற்றினால் இழுக்கப்படாமல் இருக்க வலிமையானவராக இருக்க வேண்டும், ஆனால் ஆற்றின் சக்திக்கு எதிராக மற்ற நபரை இழுக்கும் வலிமையும் இருக்க வேண்டும். சம்சாரப் பெருங்கடல் நீரோட்டத்தில் இருந்து சம்சாரிகளைக் காப்பாற்றும் உறுதியும், உறுதியும், சக்தியும் கொண்ட அச்யுதா பகவான் ஆவார்.

———

558-வருண –மூடி மறைத்து -எங்கும் உள்ளவன் –அனைவரையும் ஈர்த்துக் கொள்ளுபவன்

யேந ஆவ்ருத்தம் கம் ச திவம் மஹீம் ச —
யாரால் ஆகாசம் பூமி சுவர்க்கம் ஆகியவை சூழப்பட்டுள்ளனவோ –

தேநே இதம் ஆவ்ருதம் –யாரால் இவை அனைத்தும் சூழப்பட்டுள்ளனவோ

“வ்ருஞ் வரணே ‘; * க்ரு வ்ருதா ₃ரிப்₄ய உநன் ॥

வ்ருடம் வரணை–இதனால் வருணன் எனப்படுகிறான்

ஒருவரைப் பிடிக்க ஊரை வளைப்பாரைப் போல்

எதிர் சூழல் புக்கு எனக்கே அருள்கள் செய் அம்மான் -2-7-7-

பூமி ஆகாயம் முதலிய எல்லாவற்றையும் மறைத்துக் கொண்டு இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மாலையில் கிரணங்களை மறைத்துக் கொள்ளும் சூரியனாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உத்தமமான ஜீவர்களை மேலே உயர்ந்த கதிக்கு அழைத்துச் செல்பவர் -தம்மை மறைப்பவர் -ஆனந்தம் உடையவர் பக்தர்களை
விரும்புபவர் -பக்தர்களால் விரும்பப் படுபவர் -அறிபவராய்-அருணா ரூபத்தில் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

553. ஓம் வருணாய நம:

ஸ்வரஶ்மீனாம் தனது கிரணங்களை

ஸம்வரணாத் மூடிக்கொள்வதால்

ஸாயங்கத: ஸூர்யோ மாலை நேரத்துக் கதிரவனின் வடிவில் இருக்கும் பகவான்

வருண: ‘வருண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மாலை நேரத்துக் கதிரவனின் வடிவில் பகவான் தனது கிரணங்களை மூடிக்கொள்கிறார் (ஸம்வரணம் செய்கிறார்). எனவே அவர் ‘வருண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வாருண–ஆஸ்ரிதர் இடம் இருப்பவன் –வரிப்பவர் உள்ளத்தில் இருப்பவன்-வரித்ததால் வருணன் ஆனான் -அவன் இடம் இருந்ததால் வாருணன்

தம் ஸ்வாமித்வேந வ்ருணுத இதி வருண ꞉, தத்ர பாவோ
வாருண ꞉ ।
தேஷு சாப்யஹம்–ஸ்ரீ கீதை -9-29- அவர்கள் இடம் நான் உள்ளேன்

‘இமம் மே வருணம் ஶ்ருதீ ஹவம்’

இதி மந்த்ரவர்ணாத் | இந்த மந்திரத்தில் இவ்வாறு விளக்கப்பட்டுள்ளது.

————-

558. வருணன் – உறைபவன்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் விளக்கம் தருகிறார் ‘ஸ்வராஷ்மீனாம் சம்வரணாத் சாயம் கதஹ் சூரியோ வருணஹ் – சூரியன் மறையும் போது அவர் தனது கதிர்களை தன்னிடமே விலக்கிக் கொள்கிறார், எனவே அவர் வருணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இதற்கு ஆதாரமாக ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் வேத மந்திரத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார் ‘இமாம் மே வருணா ஷ்ருதி ஹவம் – ஓ’ வருணா, என்னுடைய இந்த ஜெபத்தைக் கேள்!’ சுவாரஸ்யமாக இது எங்கள் மாலை சந்தியா வந்தனத்தின் ஒரு பகுதியாக வழக்கமான பிரார்த்தனை.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘யேன அவ்ரிதம் கம் ச திவம் மஹிம் ச – அவர் ஈதர், ஸ்வர்கம் மற்றும் பூமியை அடைக்கிறார்’ (தைத்திரிய உபநிஷத் 1.1). வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் மூன்று உலகங்களையும் சூழ்ந்துள்ளார்.

வருணா என்பது மாலை சூரியனைக் குறிக்கும் சொல் என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா விளக்குகிறார். சூரியனைப் போல, மாலையில் தன் சுட்டெரிக்கும் கதிர்களைத் தன்னிடம் இழுத்துக்கொள்ளும் இறைவன், பன்மைத்துவ உலகத்தையெல்லாம் தன்னிடம் இழுத்துக் கொள்கிறான். சூரியனின் ஆற்றல் மற்றும் ஒளியாக சூரியன் மூலம் செயல்படும் நித்திய யதார்த்தம், உபநிடதங்களில் “பொன் ஒன்று” என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, எனவே இந்த வருண வார்த்தையை நாராயணனுக்கு பயன்படுத்துவதன் பொருத்தம் எ.கா. சூர்ய நாராயணா என்ற பெயர்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் பின்வரும் விளக்கங்களை பட்டியலிடுகிறார்: வருணன் நீரின் இறைவன்; மாலையில் மறையும் சூரியனும் அவனே; அவர் மேற்கு திசையின் அதிபதியும் கூட. சூரியன் மறையும் போது நம்மை இருள் சூழ்வது போல, பகவானின் சிந்தனை இல்லாதவர்கள் இருளில் விழுகின்றனர். அவர்கள் மனதில் பகவானின் எண்ணம் இருக்கும் வரை, அவர்களை வழிநடத்தும் ஞானத்தின் பிரகாசம் இருக்கும்.

559-வாருண–ஆஸ்ரிதர் இடம் இருப்பவன் –வரிப்பவர் உள்ளத்தில் இருப்பவன்-வரித்ததால் வருணன் ஆனான் -அவன் இடம் இருந்ததால் வாருணன்

தம் ஸ்வாமித்வேந வ்ருணுத இதி வருண ꞉, தத்ர பாவோ
வாருண ꞉ ।
தேஷு சாப்யஹம்–ஸ்ரீ கீதை -9-29- அவர்கள் இடம் நான் உள்ளேன்

ஸமோஹம் ஸர்வ பூதேஷு ந மே த்வேஷ்யோஸ்தி ந ப்ரிய–
யே பஜந்தி து மாம் பக்த்யா மயி தே தேஷு சாப்யஹம் —৷৷9.29৷৷

நான் பலவகைப் பட்டு இருக்கும் ஜீவ ராசிகள் விஷயத்திலும் -என்னை ஆஸ்ரயிக்கும் விஷயத்தில் சமமாய் இருப்பவன்
எனக்குத் தாழ்ந்தவன் என்னும் காரணத்தால் ஆஸ்ரயிக்கத் தகாதவன் எவனும் இல்லை
எவர்களோயெனில் -என்னிடம் பக்தியையே பலனாகக் கொண்டு அன்பு செய்கிறார்களோ
என்னிடத்தில் அவர்கள் வாழ்கிறார்கள் –
அவர்கள் இடத்தில் நானும் வாழ்கிறேன் -என்னிலும் உயர்ந்தவர்கள் இடத்தில் போல் பரிமாறுகிறேன்
தேவ மனுஷ திரியக் ஜங்கமங்கள் சர்வருக்கும் சமம் -யாரையும் த்வேஷிக்காதவன்-

உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன் -பெரியாழ்வார் -5-4-5-
வந்து என் மனம் புகுந்தாய் மன்னி நின்றாய் -பெரிய திரு மொழி -1-10-9-

தம்மை ஸ்வாமியாக வரிக்கும் பக்தர்களிடத்தில் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வருண புத்திரரான வசிஷ்டர் அல்லது அகஸ்த்யராக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வருண புத்திரர் –வாரண -என்ற பாடமானால் பக்தர்களுக்கு வேண்டாதவற்றைத் தவிர்ப்பவர் –
சமுத்ரத்திற்கு சுகத்தை தருபவர் -உயர்ந்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————-

554. ஓம் வாருணாய நம:

வருணஸ்யாபத்யம் வருணனின் புதல்வர்களான

வசிஶ்டோ(S)கஸ்த்யோ வா வசிஶ்டரும், அகஸ்தியரும் (அவர்களின் அந்தராத்மாவான பகவான்)

வாருண: ‘வாருண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் வசிஶ்டர் மற்றும் அகஸ்தியரின் வடிவில் வருணனின் புதல்வர்களாக இருப்பதால் அவர் ‘வாருண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

559. வருணன் – தன்னைத் தேடுபவர்களுடன் அவன் இருக்கிறான்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• அவரைத் தங்கள் இறைவனாகத் தேடுபவர்களுடன் அவர் இருக்கிறார்
• வருணனின் மகன்
• அவர் பக்தர்களின் துன்பங்களை நீக்குகிறார்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘வருணஸ்ய ஆபத்யம் வசிஷ்டஹ அகஸ்த்யா வா வருணஹ் – வருணனின் மகன் வசிஷ்டர் அல்லது அகஸ்தியரைக் குறிக்கிறார்’ என்று விளக்குகிறார். ரிக்வேதம் 7:33 வசிஷ்ட ரிஷியை மித்ரவருணன் மற்றும் ஊர்வசியின் மகன் என்று குறிப்பிடுகிறது. அதுபோலவே அகஸ்தியர் பிரபஞ்சக் கடவுளான வருணனின் மகன் என்றும், மிக அழகான பெண் தெய்வமான ஊர்வசி என்றும் கூறப்படுகிறது. வசிஷ்டர் மற்றும் அகஸ்தியர் இருவரும் மகாவிஷ்ணுவின் அம்சங்களைக் கொண்டிருந்தனர், எனவே பகவானைக் குறிக்க வருணன் என்று பெயர்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்திலிருந்து பின்வரும் குறிப்புகளைத் தருகிறார்:

• வந்தாய் என் மனம் புகுந்தாாய் மன்னி நின்றாய் – (திருமங்கை ஆழ்வார் திரு மொழி 1.10.9) – நீ வந்து என் இதயத்தில் புகுந்து வென்றாய்;
• உன்னைக் கொண்டு என்னுள் வைத்தேன் – (பெரியாழ்வார் திரு மொழி 5.4.5) – உன்னை எனக்குள் வைத்திருக்கிறேன்.

பகவான் தனது பக்தர்களின் துன்பங்களை நீக்குகிறார், எனவே அவர் வருணன்.

560 வ்ருஷ – மரம் போலே இருப்பிடம் -இவர் இடம் உள்ள குண லேசம் இருப்பதால் மரங்களுக்கு இப் பெயர் –

தேஷு சாயா தருவத் ஆஶ்ரிதாநா முபஜீவ்ய ஸர்வஸ் வஸ்தத் க்ருதோபமர்த₃ ஸஹஸ்ர
ஸஹோ வ்ருக்ஷதே இதி(நிழல் கொடுக்கும் தன்மை -ஆஸ்ரிதற்கு அருளுவது -என்ன பண்ணினாலும் கோபிக்காமல் இருப்பது)
வ்ருக்ஷ꞉ । “வ்ருக்ஷ வரணே ” ।

வாசுதேவ தருச் சாயா

நிவாஸா வ்ருஷா ஸாதூநாம் ஆபந்நாநாம் பரா கதி –கிஷ்கிந்தா -15-19-தாரை வார்த்தை
சாதுக்கள் ஒடுக்குவதற்கு ஏற்ற நிழல் அளிக்கும் மரமாகவும்
சம்சார சூழலில் சிக்கித் தவிப்பவர்கள் அடைய வல்ல உயர்ந்த கதியாகவும் உள்ளவன்

வ்ருஷந் இவ ஸ்தப்தோ திவி திஷ்டத்யேக –தைத்ரியம் -11-20-
அவன் பரம பதத்தில் தனியாக மரம் போன்று அங்கிருந்து நகராமல் உள்ளான்

ஸமாஸ்ரிதாத் ப்ரஹ்ம தரோர் அநந்தாத் நிஸ் சம்சய பக்வ பல ப்ரபாத –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-17-91-
ப்ரஹ்மம் என்னும் அந்த மரத்தில் இருந்து பலன்கள் என்னும் கனிந்த பழங்கள் விழுவதால் எந்தவித சங்கையும் இல்லை
அவன் எப்பொழுதும் உள்ளவனாக அனைவரும் அண்டும்படியாக உள்ளான்

ப்ரஹ்மஸ மரம் ப்ரஹ்ம வனம் உபநிஷத் -நைமிசாரண்யம்

தன் ஒப்பாரில் அப்பன் தந்தனன் தன தாள் நிழலாய் மன்னு பிரான் -6-4-10-

நிழலுள்ள மரம் போலே அடியவர்கள் வந்து அடைந்து எல்லாப் பலன்களையும் அனுபவிக்கும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மரம் போல் அசையாமல் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்களுக்கு வேண்டியவற்றைக் கொடுப்பதில் கற்பக மரம் போன்றவர் -விரும்பப் படுபவர் –
அவ்ருஷ – என்று தம்மை வெட்டுபவர் இல்லாதவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

555. ஓம் வ்ருக்ஷாய நம:

வ்ருக்ஷ இவ மரங்களைப் போன்று

அசலதயா ஸ்தித இதி அசையாது நிலைபெற்று இருப்பதால்

வ்ருக்ஷ: பகவான்  ‘வ்ருக்ஷ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மரங்களைப் போன்று அசையாது நிலைபெற்று இருப்பதால் பகவான்  ‘வ்ருக்ஷ’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘வ்ருக்ஷ இவ ஸ்தப்தோ திவி திஶ்டத்யேக:’ (ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத் 3.9)

ஶ்வேதாஶ்வதர உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: ஒரு மரத்தைப் போன்று அசையாது (மரம் எவ்வாறு அசையாது ஓரிடத்தில் நிலைபெற்று இருக்கிறதோ, அவ்வாறே) தன்னுடைய இயற்கையான மேன்மையில் (அந்த பரப்ரஹ்மம்) நிலைபெற்று இருக்கிறார்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

————-

560. விருட்ச – மரத்தைப் போல நிழலைத் தருபவன்

இதை ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘விருக்ஷ இவ அசலதாயா ஸ்திதா இதி விருக்ஷஹ் – மரத்தைப் போல உறுதியாகவும் அசையாமலும் நிற்கிறார், எனவே அவர் விருக்ஷர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். அவர் ஸ்வேதாஸ்வதார உபநிஷத்தில் இருந்து பின்வரும் பத்தியை மேற்கோள் காட்டுகிறார் ‘விருக்ஷ இவ ஸ்தப்தஹ் திவி திஷ்ததி ஏகா – அவர் சொர்க்கத்தில் உள்ள மரம் போல் உறுதியாக நிற்கிறார்’. நாம் விரும்பும் அனைத்தையும் தரும் கல்பவிருட்சமே சொர்க்க மரம். கிரகத்தின் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்பதில் விருக்ஷா பெரும் பங்கு வகிக்கிறது, எனவே பகவான் சரியாக இந்தப் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் தனது விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக பின்வரும் குறிப்புகளை தருகிறார் – நிவாஸ விருக்ஷா சாதூனாம் அபன்னாநாம் பரா கதிஹ் – அவர் கண்ணியமானவர்களுக்கு வாழக்கூடிய மரமாகவும், துன்பத்தில் இருப்பவர்களுக்கு உயர்ந்த புகலிடமாகவும் கூறப்படுகிறது (ராமாயணம் 4.15.19). அவர் மஹா நாராயண உபநிடதத்திலிருந்து (10.4) மேற்கோள் காட்டுகிறார் – விருக்ஷ இவ ஸ்தப்தோ திவி திஷ்தத்யேக – ஒரு அசையாத மற்றும் உறுதியான மரம் போல அவர் சொர்க்கத்தில் நிற்கிறார்.

இந்த ‘வாசுதேவ தாருச் சாயா‘ – வாசுதேவா என்ற மரத்தின் நிழலால் காப்பாற்றப்பட்டவர்கள் பலர் இருப்பதாக ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் கவனிக்கிறார்.

கதா உபநிடதத்தில் (2.6.11) – ஊர்த்வ மூல ஆவாக் சகா ஏஷ அஸ்வத்த சனாதனத்தில் பகவான் “மரம்” என்று வர்ணிக்கப்படுவதால், உலகமே தோன்றியதன் அடிப்படையில் சுவாமி சின்மயாநந்தா நாமத்தை விளக்குகிறார்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 15 வது வசனத்தில், பகவான் கூறுகிறார்:
ஊர்த்வ-மூலம் அதஹ்-சகம் அஸ்வத்தம் ப்ராஹுர் அவ்யயம் |
சந்தம்ஸி யஸ்ய பர்ணானி யஸ் தம் வேதா ச வேத-வித் ||
ஒரு ஆலமரம் உள்ளது, அதன் வேர்கள் மேல்நோக்கியும், அதன் கிளைகள் கீழேயும், அதன் இலைகள் வேத துதிகளும் உள்ளன. இந்த மரத்தை அறிந்தவர் வேதங்களை அறிந்தவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஸ்ருதிகளிலிருந்து வேறுபட்ட உதாரணங்களைத் தருகிறார், அங்கு விருட்சம் என்ற சொல் மரத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது:

• விருக்ஷோ ந பக்வா – (ரிக். 4.20.5),
• த்வா ஸுபர்ண ஸயுஜ ஸகாய ஸமானம் விருக்ஷம் பரிஷஸ்வஜாதே (ரிக். 1.164.20) – ஒரே அடைக்கல மரத்தில் சிகப்பு சிறகுகள் கொண்ட, நட்புப் பிணைப்புகளால் பின்னப்பட்ட இரண்டு பறவைகள் தஞ்சம் அடைந்தன.
• யாஸ்மின் விருக்ஷே மத்வதாஹ் ஸுபர்ணாஹ் நிவிஷாந்தே ஸ்துவதே காதி விஷ்வே (Rg. 1.164.22) – சிறந்த பறவைகள் இனிப்பை உண்ணும் மரம், அவை ஓய்வெடுத்து இனப்பெருக்கம் செய்யும், மரத்தின் உச்சியில் பரமாத்மா இருக்கிறார், அதை அறிவதன் மூலம் மட்டுமே உணர முடியும்.

இந்த விருட்சத்தின் அனைத்து வடிவங்களிலும் பகவான் தோன்றுவதால், அவர் விருக்ஷர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

துரியோதனன் செய்தது போல் இந்த மரத்தின் நிழலை மட்டும் தேடாமல், அர்ஜுனன் செய்தது போல் இந்த மரத்தின் பலன்களைப் பெறுவதே இந்த நாமத்திலிருந்து கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம் என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். ஒருவர் தற்காலிக நிழலை மட்டுமே விரும்பினால், மரத்தின் நிழல் சூரியனின் நிலைக்கு நேரத்துடன் மாறுகிறது, எனவே தற்காலிக நன்மைகளின் வடிவத்தில் நிழலைத் தேடுவது நிரந்தர கடவுளை உணர வழிவகுக்கும். கிருஷ்ணரின் படையைக் கேட்டு கிருஷ்ணரை நிராகரிப்பதற்குப் பதிலாக, துரியோதனன் செய்ததைப் போல, அர்ஜுனனைப் போலவே அவரைத் தேட வேண்டும், அது மற்ற எல்லா தேவைகளையும் கவனித்துக் கொள்ளும்.

561-புஷ்கராஷ –புஷ்டி அளிக்கும் -போஷிக்கும் -கண் நோக்கு -மீன் கண்களாலே குட்டிகளை வளர்க்குமா போலே

தேஷாம் ப்ரஸாத₃வர்ஷேண போஷகே அக்ஷிணீ யஸ்ய ஸ꞉
புஷ்கராக்ஷ꞉ । புஷ்கரம்
* புஷ: கரன், இதி கரன் ப்ரத்யய꞉, கித்₃வத்₃பா₄வ꞉ ॥

அல்லிக் கமலக் கண்ணன் -8-10-11-
தாயாய் அளிக்கும் செய்ய தாமரைக் கண்ணன் -3-6-1-

அப்போது அலர்ந்த செந்தாமரையை வென்றது அம்மா

அக்ஷிணீ-இரண்டு-மலராத மூன்றாவது கண் அப்பைய தீக்ஷிதர்—நாராயண -ண காரம் -ஸ்தாபித்ததே

மறக்கும் என்று செந்தாமரைக் கண்ணினோடு மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை மறப்பனோ

கருணை பொழிந்து அடியவர்களைப் போஷிக்கும் இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிந்திப்பவர்களுக்கு ஹ்ருதய கமலத்தில் பிரகாசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

தாமரை போன்ற திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

556. ஓம் புஶ்கராக்ஷாய நம:

ஹ்ருதய புண்டரீகே அனைவரின் உள்ளத்தாமரைகளிலும்

சிந்தித: த்யானிக்கப்படுவதால்

புஶ்கராக்ஷ: பகவான் ‘புஶ்கராக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவரின் (குறிப்பாக யோகிகளின்) உள்ளத்தாமரைகளிலும் த்யானிக்கப்படுவதால் பகவான் ‘புஶ்கராக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வரூபேண தனது இயற்கையான வடிவில்

ப்ரகாஶத இதி வா ஒளிவீசுவதால் (ஒளியுடன் திகழ்வதால்)

புஶ்கராக்ஷ: பகவான் ‘புஶ்கராக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் தனது இயற்கையான வடிவில் மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசிப்பதால் அவர் ‘புஶ்கராக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

561. புஷ்கராக்ஷ – ஊட்டமளிக்கும் கண்களை உடையவன்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• அவருக்கு ஊட்டமளிக்கும் கண்கள் உள்ளன
• தாமரை போன்ற அழகிய கண்களை உடையவன்
• அவர் எல்லா இடங்களிலும் வியாபித்திருக்கிறார்
• சூரியனையும் சந்திரனையும் கண்களாகக் கொண்டவர்
• இதயத் தாமரையில் தியானம் செய்யும் போது உணர்வின் ஒளியாக அவர் பிரகாசிக்கிறார்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘வியாப்தி அர்த்தாத் அக்ஷதேர் தாதோ புஷ்கரோப பாதத் அன்ப்ரத்யயே புஷ்கராக்ஷஹ் – புஷ்கரம் என்றால் பிரபஞ்சவெளி என்றும், அக்ஷு என்றால் வியாபித்திருப்பது என்றும், அதனால் அவர் எல்லா இடங்களிலும் வியாபித்திருப்பதால் அவர் புஷ்கராக்ஷர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ‘புஷ் – புஷ்தௌ’ என்ற மூல வார்த்தையின் அடிப்படையில் ‘ஊட்டமளிக்க’ என்று பொருள்படும் விளக்கத்தைப் பெறுகிறார். ஸ்வாமி தேசிகன் ஸ்ரீ பகவத் தியான சோபனத்தில் தனது கண்களை ‘ஸ்வகதா உதார நேத்ரம்’ என்று விவரிக்கிறார் – ரங்கநாதரின் கருணை நிறைந்த கண்கள் எப்போதும் தன்னை வரவேற்கும் பக்தரைப் பார்க்கின்றன. அவரது கண்களின் அழகு மீண்டும் ஸ்ரீ தசாவதார ஸ்தோத்திரத்தில் அழகான தாமரை மலர்களின் வனத்தை ஒத்ததாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது – அரவிந்த கஹனானி தன்வன் இவ தத்த க்ஷனைர் விக்ஷனைஹ் (ஸ்லோகம் 2).

புஷ்கரம் என்பது தாமரையைக் குறிக்கிறது, அக்ஷ என்றால் கண்கள். எனவே புஷ்கரகாஷா என்பது தாமரை போன்ற கண்களை உடையவரைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ கிருஷ்ணதத்த பரத்வாஜ், ஸ்ரீ ராமானுஜரால் அறியப்பட்ட ஸ்லோகத்தை “தஸ்ய யதா காப்யாஸம் புண்டரீகம் ஏவ ஆக்ஷினி” என்ற சந்தோக்ய உபநிஷத் 1.6.7ல் இருந்து இறைவனின் கண்கள் தாமரை போன்ற சிவப்பு நிறத்தில் இருப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

புஷ்கரம் என்றால் பிரபஞ்சவெளி என்றும், அக்ஷு என்றால் வியாபித்திருப்பது என்றும் பொருள்படும், மேலும் ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா ஸ்ரீ சங்கரரின் நாமத்தின் விளக்கத்தை ‘அனைத்து இடத்தையும் வியாபிப்பவர்’ என்று பின்பற்றுகிறார். இறைவனின் கண்கள் தாமரை மலர்களைப் போல் அழகு வாய்ந்தவை என்றும் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் மேற்கூறியவற்றின் மாறுபாட்டைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் பகவானுக்கு விண்வெளியில் இரண்டு கண்கள் இருப்பதாகவும் விளக்கம் தருகிறார். சூரியனும் சந்திரனும் (யஸ்ய ஸூர்யஷ் சக்ஷுஷ் சந்த்ரமஶ்ச புனர்ணவஹ் – அதர்வா. 10.7.33).

தியானம் செய்ய விரும்பும் ஒரு தொடக்கக்காரருக்கு, இரண்டு புருவங்களுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளியில் கவனம் செலுத்துவதை விட இதய தாமரை மீது கவனம் செலுத்துவது எளிதானது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார்.

562-மஹா மநா

தேஷ் வகாத ₃உ தார விஸ்த்ருத மநா ꞉
மஹா மநா ||(அகாத-ஆழம் காண மாட்டாத -உதாரம் -தன்னைப் பார்த்து அளிக்கும் தாராளமான திரு உள்ளம் )

விசால இதயம் -உன் அடியார்க்கு என் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ -பெரிய திரு -53-
அடியான் இவன் என்று எனக்கு ஆர் அருள் செய்யும் நெடியான் -9-4-10-

உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய்-பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவே

அடியவர்கள் திறத்தில் பெரிய மனம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டி முதலியவற்றை நினைவினாலேயே செய்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மையான மனம் அல்லது ஞானம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

557. ஓம் மஹாமனஸே நம:

ஸ்ருஶ்டிஸ்தித்யந்தகர்மாணி படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய முத்தொழில்களை

மனஸைவ கரோதீதி (வேறு கரணங்கள் இன்றி) தனது மனதாலேயே புரிவதால்

மஹாமனா: பகவான் ‘மஹாமனா:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய முத்தொழில்களை வேறு கரணங்கள் இன்றி தனது மனதாலேயே புரிகிறார். எனவே அவர் ‘மஹாமனா:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘மனஸைவ ஜகத்ஸ்ருஶ்டிம் ஸம்ஹாரம் ச கரோதி ய: |’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம்)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: எவரொருவர் தனது மனதாலேயே படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகியவற்றைப் புரிகிறாரோ (செய்கிறாரோ)…

இதி விஶ்ணுபுராணே | இவ்வாறு ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

—————-

562. மஹாமனா – அவர் தனது பக்தர்களிடம் தாராளமாக நடந்து கொள்கிறார்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• அவர் தாராள மனதுடன் இருக்கிறார்
• அவர் மிகவும் திறமையான மனம் கொண்டவர்
• வரம்பற்ற திறன் கொண்ட மனம் (புத்தி) உடையவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸ்ருஷ்டி ஸ்திதி அந்த கர்மாணி மனஸா ஏவ கரோதி இதி மஹாமனாஹ் – படைத்தல், பாதுகாத்தல் மற்றும் கலைத்தல் போன்ற செயல்களை அவர் தனது மனதின் சக்தியால் செய்கிறார், எனவே அவர் மகாமனா, வலிமைமிக்க மனம் கொண்டவர்’ என்று விளக்குகிறார். ஸ்ரீ சங்கரர் விஷ்ணுபுராணத்திலிருந்து (5.22.15) மேற்கோள் காட்டுகிறார், ‘மானசைவ ஜகத் ஸ்ருஷ்டிம் சம்ஹாரம் ச கரோதி யஹ் – அவர் செயல் உறுப்புகளைப் பயன்படுத்தாமல் தனது மனத்தால் மட்டுமே உலகைப் படைத்து அழிக்கிறார்’. இது அவரது மனதின் விதிவிலக்கான குணத்தைக் காட்டுகிறது.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார்:

• உன் அடியார்க்கு என் செய்வேன் என்ற இருத்தி நி (நம்மாழ்வாரின் பெரிய திருவந்தாதி – 53) – நீ—-உன் பக்தர்களுக்கு எப்பொழுதும் ஏதாவது செய்ய விரும்புகிறாய்;
• அடியேன் இவன் என்று எனக்கு அர் அருள் செய்யும் நெடியன் – இறைவன் என்னை அடியேனாக வைத்து ஆசிர்வதிக்கிறான்.

அவனிடம் சரணடையும் போது மிக மோசமான பாவிகள் கூட மன்னிக்கிறார் என்பது அவருடைய இயல்பு – அவருடைய பரந்த மனப்பான்மை.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவான் மஹாமனா என்று கூறுகிறார், ஏனென்றால் இந்த பிரபஞ்சத்தில் வேறு யாருடைய அறிவையும் மிஞ்சும் அறிவு அவருக்கு உள்ளது. இருக்கும் எல்லாவற்றிலும் அந்தர்யாமியாக, அவர் அறிய வேண்டிய அனைத்தையும் அறிந்திருக்கிறார். எல்லா பெரியவர்களும் அறிவிற்காக அவரிடம் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்:
யாம் மேதாம் தேவகனா பிதர்ஶ்ச அப்ஸதே | 
தயா மாம் அத்ய மேதயா அக்னே மேதாவினம் குரு || (யஜுர். 32.14).
ஒளி மற்றும் அறிவின் அதிபதியான அக்னி, நான் பிரார்த்தனை செய்கிறேன், அந்த பாகுபாடான புத்திசாலித்தனத்தால் எனக்கு இங்கேயும் இப்போதும் ஞானம் அளிக்க வேண்டும், இது பக்தியுடைய உன்னத மக்களும், மனிதகுலத்தின் மூத்த பாதுகாவலர்களும் மதிக்கிறார்கள்.

உடல், இந்திரியங்கள் மற்றும் மனம் ஆகிய வரிசைகளில் உடல் ஸ்தூலமாகவோ அல்லது பெரியதாகவோ இருப்பதாகவும், மனம் நுட்பமான ஒன்று அல்லது சூக்ஷ்மம் என்றும் தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் கவனிக்கிறார். இந்த வரிசையில் நுட்பமானவர் மிகவும் திறமையானவர், மனம் இல்லாமல் இந்திரியங்கள் செயல்படாது, இந்திரியங்கள் இல்லாமல் உடல் செயல்படாது.

மகாமனாவில் உள்ள பகவான் மிகவும் தாராள மனப்பான்மை உடையவராகவும், தம் பக்தர்களிடம் சாதகமாகச் செயல்படுபவர்.

———–

551-வேதா –
அளவற்ற மங்களமான பலவகைப்பட்ட பெருமைகளை பக்தர்களுக்கு எக்காலமும் வழங்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

படைப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

விசேஷமாகத் தாங்குபவர் -காப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————

552-ஸ்வாங்க-
தமது சர்வேஸ்வரத் தன்மைக்கு இலக்கணமாக குடை -சாமரம் முதலிய ராஜ்ய அங்கங்கள்
எப்போதும் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தாமே காரணங்களின் சஹகாரியாகவும் இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

படைப்புக் காரியத்தில் தாமே அங்கமாக இருப்பவர் -தனக்கேற்ற அங்கங்களை உடையவர் –
சுதந்திரமான அங்கங்களை உடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

553-அஜித –
உற்பத்தி அழிவு முதலிய பிரகிருதி தர்மங்களால் வெல்லப்படாத அஜிதா என்னும் ஸ்ரீ வைகுண்டத்துக்கு அதிபதி –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அவதாரங்களிலும் எவராலும் வெல்லப் படாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒருவராலும் வெல்லப் படாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

554-கிருஷ்ண –
கார் முகில் போல் அழகிய கருமை நிறம் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 5, 2023 at 10:37 am and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.