அநந்த ரூபோ அநந்த ஸ்ரீர் ஜிதமன்யூர் பயபஹ
சதுரஸ்ரோ கபீராத்மா விதிஸோ வ்யாதிசோ திஸ–100-
மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:
932. அனந்த ரூப
933. அனந்த ஸ்ரீ
934. ஜிதமன்யு
935. பயாபஹா
936. சதுரஸ்ர
937. கபீராத்மா
938. விதிச
939. வ்யாதிச
940. திஸ
அவர் எல்லையற்ற வடிவங்கள் மற்றும் எங்கும் நிறைந்தவர். அவர் எல்லையற்ற சக்தி மற்றும் எல்லையற்ற செல்வம் ஆகியவற்றைக் கொண்டவர். அவர் தனது கோபத்தை வென்றார் மற்றும் எல்லா நேரங்களிலும் சமநிலையைப் பேணுகிறார் (சாந்த-அகாரம்). இந்த சம்சாரத்தில் மறுபிறவி பயத்தை நீக்குகிறார். அவர் எப்போதும் நீதியால் தூண்டப்பட்டு நியாயமாக செயல்படுகிறார். அவரது மனமும் வடிவங்களும் புரிந்து கொள்ள முடியாதவை. தகுதியுள்ள பல்வேறு நபர்களுக்கு அவரவர் தகுதிக்கேற்ப உரிய பலன்களை வழங்குகிறார். தளபதியாக, இந்திரன் போன்ற மற்ற தேவர்களுக்கு பல்வேறு உத்தரவுகளை வழங்கி பிரபஞ்சத்தை பராமரிக்கிறார். அவர் பல்வேறு செயல்களின் பலன்கள் அல்லது விளைவுகளை வேதங்கள் மற்றும் வேதங்கள் மூலம் சுட்டிக்காட்டுகிறார், மேலும் சரியான பாதையைக் காட்டுகிறார்.
அநந்தரூப: – தமது பக்தர்கள் எந்த ரூபத்தில் தம்மைக் காண வேட்கிறார்களோ அவ்வித ரூபத்தில் எல்லாம்
தாம் தோன்றி அவர்களுக்கு அருள்பாலிப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் அநந்தரூப: என்று கொண்டடப்படுகிறார்.
அநந்தஸ்ரீ: – தமது அடியார்களுக்கு உரிய செல்வங்கள் அனைத்தையும் அளவில்லாது வழங்கும் தன்மையால்
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் அநந்தஸ்ரீ: என்று போற்றப் படுகிறார்.
ஜிதமன்யு: – தீயவர்களிடத்தும் சினம் காவாமல் அவர்களிடம் உள்ள தீய குணத்தை அகற்றி அவர்களும்
நல்வழி அடைந்து உய்யும் வழிவகைகளைச் செய்வதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஜிதமன்யு: என்று அழைக்கப் படுகிறார்.
பயாபஹ: – தாம் எப்பொழுதும் உயிர்களைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருப்பதுடன் ஜீவர்களுக்கு ஏற்படுவதான தாங்கள்
ஒரு நாதனற்ற அநாதைகளோ என்ற பயத்தையும் நீக்கிக் காப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் பயாபஹ: என்று போற்றப்படுகிறார்.
சதுரச்ர: – என்றும் எதற்கும் உசிதமானவற்றையே செய்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் சதுரச்ர; என்று சொல்லப்படுகிறார்.
கபீராத்மா – இவ்வளவினர் என்று யாவராலும் அறியக் கூடாத ஸ்வரூபம் உள்ளவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் கபீராத்மா என்று போற்றப் படுகிறார்.
விதிச: – எவ்வளவு உயர்ந்தோராயினும் தம்மை எத்தனை காலம் எவ்வளவு முயன்று துதித்தாலும் அந்தத் துதிக்கெல்லாம்
எட்டாத சிறப்புகளும் மகிமையும் கொண்டவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் விதிச: என்று போற்றப்படுகிறார்.
வ்யாதிச: – அவரவர்க்கு உரிய சிறப்புகளை அளித்து, உரிய அதிகாரங்களைத் தந்து, அவரவர்க்கு உரிய பலன்களையும்
நியதியாகப் பெற நியமிப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் வ்யாதிச: என்று சொல்லப்படுகிறார்.
திச: – அவரவர்க்கு உரிய நிலையிலும், தகுதியிலும் நிறுத்தி உயிர்களைப் பூரணமாக மலரச் செய்கிறார்
என்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் திச: என்று சொல்லப்படுகிறார்.
எல்லையற்ற வடிவங்களைக் கொண்டவன் {அநந்தரூபன்},
எல்லையற்ற செல்வத்தைக் கொண்டவன் {அநந்தஸ்ரீ},
கோபத்தை அடக்கியவன் {ஜிதமந்யு},
அறவோரின் அச்சங்களை அழிப்பவன் {பயாபஹன்},
எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்களின் அடிப்படையில் தன்னுணர்வு உள்ளவர்களுக்கு அனைத்துப் புறங்களிலும் நீதிக்கனிகளைக் கொடுப்பவன் {சதுரஸ்ரன்},
அளவிலா ஆன்மா கொண்டவன் {கபீராத்மா},
பல்வேறு வகையில் தகுந்த செயல்களைச் செய்தோருக்கு பல்வேறு வகையான கனிகளை அளிப்பவன் {விதிசன்},
(தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்களுக்கு) பல்வேறு வகையில் ஆணைகளை நிறுவுபவன் {வ்யாதிசன்},
சரியான கனியுடன் கூடிய ஒவ்வொரு செயலிலும் பற்று கொண்டவன் {திசன்};(113)
ஸ்ரீ கஜேந்திர மோஷம் –
932-அநந்த ரூப-பக்தர்களைக் காக்க பல வடிவங்களை எடுப்பவர் –
933-அநந்த ஸ்ரீ -தன் பக்தர்களுக்கு அளிக்க உலக இன்பம் முதல் தன்னை அடைவது வரை அனைத்துச் செல்வங்களும் உடையவர் –
934-ஜித மன்யு -கோபத்தை வென்றவர் -முதலைக்கும் நற்கதி அளிப்பவர் –
935-பயாபஹா -இந்த வரலாற்றைக் கேட்டவர்களுக்கு என்னைக் காக்கத் தலைவன் இல்லையே என்ற பயத்தை போக்குபவர் –
936-சதுரஸ்ர -பக்தர்களுக்காகப் பதறினாலும் அதன் வேண்டுகோளைத் திறமையுடன் முடித்தவர் –
937-கபீராத்மா -தேவர்களும் அறிய ஒண்ணாத -ஆழமான தன்மை கொண்டவர் –
938-விதிச -தேவர் முதலானோரின் தழு தழுத்த ஸ்துதிக்கும் எட்டாத மகிமை உள்ளவர்
939-வ்யாதிச -அந்தந்த தேவர்களுக்கு உரிய பதவியைக் கொடுத்து கடமை யாற்றச் செய்பவர் –
940-திஸ-தேவர்களுக்கு ஈசனானவர் -யானையிடம் பாசம் வைத்தவர் –
7-கஜேந்திர மோஷ பரமான திவ்ய நாமங்கள் -912-945-
932-அநந்த ரூப-
எண்ணிறந்த ரூபங்களை உடையவன் -ஆஸ்ரித ரஷண அர்த்தமாக
ஈத்₃ருஶி ஸத்₃ய ꞉ ஸம்பாத்₃ யாந் (சடக்கென உருவெடுத்த)யநந்தாநி ரூபாண் யஸ்யேதி
அநந்த ரூப꞉ ॥
வரம்பில பல பிறப்பாய் ஒளி வரு முழு நலம் -1-3-2-
பல பலவே சோதி வடிவு -2-5-6-
மிகப் பல அசுரர்கள் வேண்டு உருவம் கொண்டு நின்று உழி தருவர் கஞ்சன் ஏவ
அகப்படில் அவரோடும் நின்னொடு ஆங்கே அவத்தங்கள் விளையும் என் சொல் கொள் அந்தோ–10-3-9-அசுரர்கள் கொள்வார்களே இவன் கொள்ளச் சொல்ல வேணுமோ
இப்படி பக்தர்களைக் காக்க அப்போதைக்கு அப்போது எண்ணிறந்த உருவங்களைக் கொள்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உலகம் முதலிய எண்ணற்ற உருவங்களாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அளவற்ற அழிவற்ற உருவங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————–————
- அனந்த-ரூப – எல்லையற்ற வடிவங்களைக் கொண்டவர்
‘அனந்த’ என்றால் ‘முடிவற்ற’ மற்றும் ‘ரூப’ என்றால் ‘ரூபம்’. இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘அனந்தாநி ரூபாணி அஸ்ய விஷ்வ பிரபஞ்ச ரூபாண ஸ்திதஸ்ய அஸ்ய இதி அனந்தரூபஹ் – அவருக்கு எல்லையற்ற வடிவங்கள் உள்ளன, மேலும் அவர் பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார், எனவே அவர் அனந்தரூபர், எண்ணற்ற வடிவங்களைக் கொண்டவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘.
பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 4 வசனம் 8), பகவான் கூறுகிறார்:
பரித்ராணாய சாதூனாம் விநாசய ச துஸ்க்ருதம் |
தர்ம-ஸம்ஸ்தாபநார்தயஸம்பவாமி யுகே யுகே ||
பொருள்: பக்திமான்களை விடுவிப்பதற்காகவும், அக்கிரமக்காரர்களை அழிப்பதற்காகவும், தர்மத்தின் கொள்கைகளை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்காகவும், ஆயிரமாண்டுக்குப் பிறகு நானே ஆயிரமாண்டு வருகிறேன்.
இங்கே மூன்று காரணங்கள் கூறப்பட்டாலும், அவருடைய அனைத்து அவதாரங்களுக்கும் முதன்மையான காரணம் முதலில் கூறப்பட்ட ஒன்று – அவரது பக்தர்களின் பாதுகாப்பு; மற்ற இரண்டும் முதல்வருக்கு தற்செயலானவை. கஜேந்திர மோக்ஷத்தின் காட்சியில் அவர் தோன்றிய வடிவம் அத்தகைய வடிவங்களில் ஒன்றாகும்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் – இத்ரிஷி ஸத்யா ஸம்பத்யானி அனந்தனி ரூபாணி அஸ்ய இதி அனந்த-ரூபஹ் – எண்ணற்ற வடிவங்களை, தன் விருப்பப்படி, சந்தர்ப்பம் கேட்கும் போது, நொடிப்பொழுதில் எடுப்பவர்.
Sri VV Ramanujan gives Sri NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi Pasuram (1.3.2) that extols this Guna of Bhagavan: எளிவரு மியல்வினன் நிலைவரம் பிலபல பிறப்பாய்
,
ஒளிவரு முழு நலம் முதலில கேடில வீடாம்,
தெளிதரும் நிலைமைய தொழிவிலன் முழுவதும், மிறையனோன் ,
அளிவரம் மருது.
:சூழ்நிலைக்குத் தேவையான எளிமையால் வகைப்படுத்தப்படும் பல அவதாரங்களை பகவான் எடுக்கிறார். இந்த அவதாரங்களில், அவர் தனது அனைத்து மங்களகரமான கல்யாண குணங்களையும் ஒரு தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத அவரது பிரகாசமான முழுமையுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார். என்றென்றும் தம் பக்தர்களுக்கு முக்தியின் அமுத அனுபவத்தை அளித்து, அவர் உள்ளேயும் வெளியேயும் குளிர்ந்த அருளுடன் இருக்கிறார். இந்த வடிவங்களில் தன்னைத் தம் பக்தர்களுக்கு எளிதில் அணுகும்படி செய்கிறார், அதே சமயம் தனது பக்தர்களின் எதிரிகளுக்குக் கடினமாகவும் செய்கிறார்.
அவர் அவதார நோக்கத்தை நிறைவேற்ற, அதாவது தனது பக்தர்களைக் காக்க, பன்றி, மீன், பாதி மனிதன் மற்றும் பாதி சிங்கம் போன்ற வடிவங்களை எடுப்பதில் அவருக்கு மனமில்லை.
ஆழ்வார் தனது பாசுரத்தில் (2.5.6) கூறுகிறார்:
பலபலவேயாபரணம் பேரும்பலபலவே,
பலபலவேசோதிவடிவு பண்பெண்ணில்,
பலபலகண்டு கேட்டுற்றுமோந்தின்பம்,
பலபலவேஞானமும் பாம்பணைமேலாற்கேயோ.
பொருள்: பாற்கடலில் ஆதிசேஷனைச் சயனித்திருக்கும் இறைவன், எண்ணற்ற பல்வேறு வகைகளை உடையவன் – அவனுடைய ஆபரணங்கள் பல; அவருடைய நாமங்கள் பல, அவருடைய பளபளப்பான வடிவங்கள் பல; அவரைப் பார்ப்பது, கேட்பது, பாடுவது, சிந்திப்பது போன்ற பல வழிகளில் அவரை ரசிக்க முடியும். அனந்தன் மீது படுத்திருக்கிறவன் அவனது ரூபத்தின் அம்சங்களிலும் அனந்தனாக இருக்கிறான்.
பரா, வ்யூஹ, விபவ, அர்ச்ச மற்றும் அந்தர்யாமி வடிவங்களில் உள்ள பகவானின் வடிவங்களைக் குறிப்பிடுவதாக ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் விளக்குகிறார். , எண்ணற்ற அந்தர்யாமி வடிவங்கள் போன்றவை). இந்த வடிவங்கள் அனைத்தும் பகவானால் தனது பக்தர்களைக் காக்கும் நோக்கத்திற்காக எடுக்கப்பட்டவை.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்திற்கு மற்றொரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறார் – ‘அனந்தம் ஷாஷ்வதம் ரூபம் அஸ்ய இதி அனந்த-ரூபஹ் – அவருக்கு எண்ணற்ற வடிவங்கள் உள்ளன, அவை என்றும் நிலைத்து நிற்கின்றன. அவருடைய பல வடிவங்கள் நித்தியமானவை, அவர் எடுக்கும் அவதாரங்களும் நாம் என்றென்றும் மகிழ்வதற்காக உள்ளன.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் அனந்த என்ற வார்த்தையை நித்திய மற்றும் நிரந்தரமான சூழலில் பயன்படுத்துகிறார் – ‘அனாஷானி ரூபாணி யஸ்ய ச அனந்த-ரூபஹ்’ (நாஷா – அழிந்து போவது அல்லது அழிக்கப்படுவது; அனாஷா – அது அழியாத அல்லது அழியாதது).
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி விளக்கத்திற்கு மற்றொரு பரிமாணத்தை சேர்க்கிறார் – பகவானின் வடிவம் எல்லா பரிமாணங்களிலும் முடிவற்றது – அவரது விஸ்வரூபம் பற்றிய குறிப்பு. அவர் கைவல்ய உபநிஷத்தில் இருந்து குறிப்பு கொடுக்கிறார் – அசிந்த்யமவ்யக்தம் ஆனந்த ரூபம் (6) – தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளவோ அல்லது தெளிவாக வரையறுக்கவோ முடியாதது மற்றும் எல்லா பரிமாணங்களிலும் எல்லையற்றது.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ரிக் வேத மந்திரத்தை (10.81.3) ஆதரிக்கிறார்:
விஷ்வதாஷ்-சக்ஷுருதா விஷ்வதோ-முகோவிஷ்வதோ-பாஹுருத விஷ்வதாஸ்- பாத் |
ஸம்-பாஹுப்யாம்தமதி ஸம்பதத்ரைர்-த்வ்யவ பூமி ஜனயன் தேவேகஹ் ||
பொருள்: தன்னைச் சுற்றி எல்லாப் பக்கங்களிலும் கண்களையும், எல்லாப் பக்கங்களிலும் வாய்களையும், எல்லாப் பக்கங்களிலும் கைகளையும் கால்களையும் உடையவன்; அவர், ஒரே கடவுள், பூமியையும் வானத்தையும் உருவாக்குகிறார், அவற்றை ஒன்றாக வைத்து, தனது கைகளை இறக்கைகளாக வைத்திருக்கிறார்.
பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 13 வசனம் 14), பகவான் கூறுகிறார்:
ஸர்வதஹ் பாணி-பதம் தத் ஸர்வதோ ‘க்ஷி-சிரோ-முகம் |
ஸர்வதஹ் ஸ்ருதிமால் லோகே ஸர்வம் அவ்ர்த்ய திஷ்டதி ||
பொருள்: எங்கும் கைகளாலும், கால்களாலும், எங்கும் கண்களாலும், தலையாலும், வாயாலும், எங்கும் காதுகளாலும், உலகங்களிலெல்லாம் அவன் இருக்கிறான், அனைத்தையும் சூழ்ந்திருக்கிறான்.
933-அநந்த ஸ்ரீ
அளவற்ற செல்வம் உடையவன் -உபய விபூதி நாதன் -எல்லாம் பக்தாநாம்
தேப்யோ தேயா ꞉ (பக்தர்களுக்குக் கொடுப்பதற்காக)ஸ்வ ப்ராப்தி பர்யந்தா அநந்தா꞉ ஶ்ரியோ (அ)ப்யஸ்யேதி
அநந்தஶ்ரீ꞉ ।
ததோ திவ்ய வபுர் பூத்வா ஹஸ்தி ராட் பரமம் பதம் ஜகாம–ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் –
அதன் பின்னர் திவ்யமான சரீரம் எடுத்த ஸ்ரீ கஜேந்திராழ்வான் பரம பதம் சென்றான்
செல்வர் பெரியர் -நாச்சியார் -10-10-
செல்வத்தினால் வளர் பிள்ளை -பெரியாழ்வார் -2-8-8-
பறவை ஏறு பரம் புருடா நீ என்னைக் கை கொண்ட பின்
பிறவி என்னும் கடலும் வற்றிப் பெரும் பதம் ஆகின்றதால்
இறவு செய்யும் பாவக்காடு தீக்கொளீஇ வேகின்றதால்
அறிவை என்னும் அமுதவாறு தலைப் பற்றி வாய்க் கொண்டதே -5- 4-2 –அங்கு பொய்கை-சம்சார சாகரம் இங்கு
பக்தர்களுக்குக் கொடுப்பதற்காக தம்மை அடைவது வரை எண்ணற்ற செல்வங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அளவற்ற சக்திகளை உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அழிவில்லாத தன்மை கொண்ட லஷ்மியாகிய ஸ்ரீ யை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- அனந்தஸ்ரீஹ் – எல்லையற்ற செல்வம், மகிமை, சக்தி முதலியவற்றை உடையவர்.
‘அனந்தா’ என்றால் ‘முடிவற்றது’ மற்றும் ‘ஸ்ரீ’ என்பது ‘ஐஸ்வர்யம் மற்றும் சக்தி’. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு ‘அனந்த அபரிமிதா ஶ்ரீஹ பரா சக்தி அஸ்ய இதி அனந்தஶ்ரீஹ் – அவர் எல்லையற்ற மற்றும் எல்லையற்ற சக்தியைக் கொண்டவர், எனவே அவர் அனந்தஸ்ரீஹ், எல்லையற்ற திறன் கொண்டவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்வேஸ்வதார உபநிஷத் 6.8 கூறுகிறது:
ந தஸ்ய காரியம் கரணம் ச வித்யதே ந தத்ஸமாஷ் சாப்யாதிகாஷ் ச த்ரிஷ்யதே
பரஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஷ்ரூயதே ஸ்வபாவிகீ ஞானபாலக்ரியா ச
பொருள்: அவனிடம் தனக்காகச் சாதிக்க எதுவும் இல்லை, அவனிடம் செயல் எதுவும் இல்லை. அவருக்கு சமமாகவோ அல்லது உயர்ந்தவராகவோ யாரும் பார்க்கப்படுவதில்லை. வேதங்கள் அவனுடைய உன்னதமான சக்தியைப் பற்றி பேசுகின்றன, இது உள்ளார்ந்த மற்றும் பல்வேறு விளைவுகளை உருவாக்கும் திறன் மற்றும் அவரது சர்வ அறிவாற்றல் மற்றும் அவரது வல்லமை ஆகியவற்றைப் பற்றி பேசுகிறது.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் – தேப்யோதேயா ஸ்வ-ப்ரபதி-பர்யந்தாஹ் அனாதா ஶ்ரீயோபி அஸ்ய இதி அனந்தஸ்ரீஹ் – தனது பக்தர்களுக்குத் தம்முடைய இன்பத்தை முழுவதுமாக வழங்குவது உட்பட, அவரது கட்டளைப்படி பக்தர்களுக்கு வழங்குவதற்கான அனைத்து செல்வங்களையும் கொண்டவர். கஜேந்திரனைப் பொறுத்தவரை, பகவான் அவருக்கு தெய்வீக உடலைக் கொடுத்து ஸ்ரீ வைகுந்தத்திற்கு அனுப்பினார். ஸ்ரீ பட்டர் விஷ்ணு தர்மம் 69 – ‘ததோ திவ்ய நீராவி-பூத்வா ஹஸ்தி-ராத்பரமம் பதம் ஜகம’ என்பதிலிருந்து ஆதரவளிக்கிறார்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் அவர்களின் விபூதிகள் – இவ்வுலகில் உள்ள லீலா விபூதி மற்றும் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் உள்ள நித்ய விபூதி ஆகிய இரண்டும் முற்றிலும் அவரது பக்தர்களின் நன்மைக்காகவே உள்ளன என்று கூறுகிறார். He refers us to Sri Andal’s Nachiyar Thirumozhi (10.10), where she refers to Emperumaan as ‘Selvar periyar’: நல்லஎன் தோழி நாக ணைமிசை
நம்பர்
செல்வர் பெரியர் சிறுமா னிடவர்ணாம் செய்வதென்
வில்லி புதுவை விட்டுசித்
தர்த்தங்கள் தேவரை வல்லி பரிசு வருவிப்ப ரேலது
காண்டுமேஸ் தோழி! பாம்பு மஞ்சத்தில் வீற்றிருக்கும் நம் ஆண்டவர் செல்வமும் வல்லமையும் உடையவர் . வெறும் மனிதர்களான நாம் என்ன செய்ய முடியும்? ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரின் விஷ்ணுசித்தர், நமது தந்தையார், தம் இறைவனை முறையான அன்பளிப்புகளுடன் வரவேற்கும் போது, அவரைக் காண்போம்.
பெரியாழ்வார் தனது திருமொழிப் பாசுரத்தில் (2.8.8) பெருமாளை ‘செல்வத்தினாள் வளர் பிள்ளை’ என்று குறிப்பிடுகிறார் – குழந்தை கிருஷ்ணராக, செல்வச் செழிப்பில் வளர்ந்து கொண்டிருந்தவர்.
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் தனது பெரிய திருமொழி பாசுரத்தில் (7.7.1) கூறுகிறார் – ‘திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா! தெய்வத்துக்கு அரசா!’ – ‘லக்ஷ்மிக்கு கூட செல்வமாக இருப்பவரே – எல்லா செல்வங்களுக்கும் தேவி! தேவர்களுக்கெல்லாம் இறைவனாக இருப்பவனே!’.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ஸ்ரீ ஆளவந்தரின் ஸ்தோத்ர ரத்னம் (ஸ்லோகம் 12) பற்றி குறிப்பிடுகிறார்:
கஹ் ஸ்ரீஹ் ஸ்ரியாஹ் பரமஸத்த்வஸம் ஆஷ்ரயஹ் கஹ் கஹ் புண்டரிகா நயனஹ் புருஷோத்தமஹ் கஹ் |
கஸ்ய யுதாயுத ஸதா ஏக காலாம்சகாம்ஸே விஷ்வம் விசித்ர சிதசித் ப்ரவிபாகவ்ருத்தம் ||
பொருள்: ‘ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி தேவி) தனக்கே ஸ்ரீயாக இருக்கும் தெய்வம் யார்? சத்வ குணத்தின் உருவான தெய்வம் யார்? புருஷர்களுக்கெல்லாம் பரம புருஷனாக விளங்கும் தெய்வம் யார்? தாமரை போன்ற அழகிய கண்களை உடையவர் யார்? எண்ணற்ற சேதனா மற்றும் அசிட்டான வடிவங்களைக் கொண்ட இந்த முழுப் பிரபஞ்சமும் சக்தியின் சிறு துண்டினால் படைக்கப்பட்டு, பாதுகாக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்ட ஒரே தெய்வம் யார்? அது வேறு யாருமல்ல, பரமதெய்வமான ஸ்ரீமன் நாராயணனே.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவானின் எல்லையற்ற சக்தியே நம் வாழ்வில் நாம் எதைச் சாதித்தாலும் அதற்கு உந்து சக்தியாக விளங்குகிறது.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் அனந்த என்ற சொல்லுக்கு ‘அழிக்க முடியாதது’ – அவினாஷினி என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘அனந்த = அவினாஷினி ஸ்ரீஹ் சோபா ஸம்பத் யஸ்ய இதி அனந்தஸ்ரீஹ்’ என்று விளக்கம் தருகிறார் – நித்திய அழகும் செல்வமும் கொண்டவர் அனந்தஸ்ரீஹ்.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்தாவும் நாமத்தை அதே வரிகளில் விளக்குகிறார் – அனந்த = நாஷ-ரஹிதா ஸ்ரீஹ் அவரூப ஸ்ரீ யஸ்ய ச அனந்தஸ்ரீஹ் – எவருடைய செல்வம் இயல்பிலேயே நித்தியமானது.
இந்த பிரபஞ்சத்தில் இறைவன் வெளிப்படுத்தும் மூன்று ‘சக்திகளை’ சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார்:
- இச்சா சக்தி – ஆசை மூலம் சக்தி
- கிரியா சக்தி – செயல் சக்தி
- ஞான சக்தி – அறிவின் சக்தி
அவரது ‘அதிகாரங்களின்’ இந்த மூன்று வெளிப்பாடுகளும், அவற்றின் தொடர்ச்சியான இடைச்செருகல்களும் சேர்ந்து, இந்த உலகில் உள்ள வாழ்க்கையின் மொத்த இயக்க வெளிப்பாடுகளின் துணியை நெசவு செய்கின்றன. வாழ்க்கையின் இந்த துடிப்பான அம்சங்களுக்கெல்லாம் ஒரே ஊற்றுமூலமாக உயர்ந்தவர் ஸ்ரீமன் நாராயணரே.
934-ஜித மன்யு –
கோபத்தை வென்றவன் –
ய சரணாகத கஜேந்திர த்வேஷிணே ꞉ஜல கீடாய க்ரோத ஸ இதா₃நீம் ஜித இதி
ஜித மந்யு꞉॥
சரணாகதனான கஜேந்த்ரனுக்கு இன்னல் விளைவித்த நீர் புழுவை கோபியாமல் நல் வாழ்வு அளித்தவன்
குட்டத்துக் கோள் முதலை துஞ்சக் குறித்து எறிந்த சக்கரத்தான் -மூன்றாம் திரு -99-
முதலை மேல் சீறி வந்தார் -பக்த ரக்ஷண தவரையில் வந்தாலும் முதலைக்கும் பேறு
கோன் வஸ்மி –ஜித க்ரோத
சரணா கதனான ஸ்ரீ கஜேந்த்ரனுக்கு விரோதியான முதலைக்கும் நற்கதி அளித்து கோபத்தை வென்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
கோபத்தை வென்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அசுரர்கள் விஷயத்தில் கோபம் அடைபவர் -யஜ்ஞங்களை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- ஜிதா-மன்யுஹ் – கோபத்தை வென்றவர்
‘மன்யு’ என்றால் ‘கோபம்’ மற்றும் ‘ஜிதா’ என்றால் ‘அதை வென்றவர் அல்லது கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றவர்’. இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘மன்யுஹ் க்ரோதோ ஜிதோ யேன ஸஹ் ஜிதாமன்யுஹ் – அவர் கோபத்தை வென்றார், எனவே அவர் ஜிதாமன்யுஹ்’ என்று விளக்குகிறார். வலுவான ஆத்திரமூட்டல் இருந்தபோதிலும், பகவான் தனது சமநிலையையும் அமைதியையும் பராமரிக்கிறார், மேலும் அவரது சாந்தகாரம் அதாவது அமைதியான சுபாவத்திற்கு பெயர் பெற்றவர். கோபம் என்பது நிறைவேறாத ஆசையால் தான் எழுகிறது, பகவானுக்கு ஆசை இல்லாததால், கோபத்திற்கு எந்த அடிப்படையும் இல்லை. தீமை செய்பவர்களை அவர் தண்டிக்கும் போதும் அது கோபத்தினால் அல்ல கருணையால். எனவே, அவர் ஜிதாமன்யுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார், எல்லா நேரங்களிலும் கோபத்திலிருந்து முற்றிலும் விடுபட்டவர்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர், கஜேந்திர மோக்ஷத்தின் பின்னணியில் தற்போதைய நாமங்களின் தொடர் விளக்கத்தைத் தொடர்கிறார். முதலை தன் பக்தனான கஜேந்திரனின் காலை விடாமல் இருப்பதைக் கண்டும் பகவான் கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டதாக அவர் விளக்குகிறார். இங்கே கஜேந்திரன் வடிவில் ஒரு சரணாகதா இருந்தது, ஏரியில் உள்ள இந்த ‘உயிரினம்’ அவரது பக்தருக்கு வேதனையையும் துன்பத்தையும் ஏற்படுத்தியது. அவர் கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, நிதானமாகத் தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றி, முதலையின் பிடியில் இருந்து கஜேந்திரனை விடுவிக்க தேவையான நடவடிக்கையை மேற்கொண்டார்.
பிருகு முனிவர் அவரை அவரது மார்பில் உதைத்த சம்பவம், கோபத்தின் மீதான அவரது கட்டுப்பாட்டிற்கு சிறந்த உதாரணம், அதற்கு பதில், பகவான் அமைதியாக முனிவரின் பாதத்தை ஆறுதல்படுத்தினார் (மேலும், செயல்பாட்டில் கூடுதல் கண்ணை அகற்றி முனிவரின் அஹம்காரம் அல்லது அகங்காரத்தை கொன்றார்).
சுவாரஸ்யமாக, ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்லோகம் 49 இல் உள்ள ‘ஜிதா-க்ரோதா’ என்ற நாமத்தை ‘பிறர் கோபத்தை வெல்வது பகவான்’ என்று விளக்குகிறார்; வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் அசுரர்களை ஏமாற்றி, தனது மோகினி அவதாரத்தால் அமிர்தத்தைக் கொடுக்காமல் ஏமாற்றியபோது, அவர் மீது கோபப்படுவதற்குப் பதிலாக, அசுரர்கள் அவரது மோகினி வடிவத்தால் மயக்கமடைந்து மயங்கினர், இதனால் அவர் தேவர்கள் மீதான கோபத்தை போக்கினார்.
கிருஷ்ண பகவான் பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 2 வசனம் 62 & 63) நம்மில் கோபம் எவ்வாறு உருவாகிறது, மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்படாத கோபத்தின் விளைவுகள் பற்றி விவரிக்கிறார்:
த்யாயதோ விஷயன் பும்ஸஹ ஸங்கஸ் தேசுபஜாயதே |
சங்கத் சஞ்ஜயதே கமஹ் காமத் க்ரோதோ ‘பிஜயதே ||
பொருள்: இந்திரியப் பொருள்களைப் பற்றிச் சிந்திக்கும் போது, ஒருவருக்கு அவற்றின் மீது பற்றுதல் உண்டாகிறது, அத்தகைய பற்றுதலால் காமம் உருவாகிறது, காமத்திலிருந்து கோபம் எழுகிறது.
க்ரோதாத் பவதி சம்மோஹஹ் ஸம்மோஹாத் ஸ்ம்ருதி-விப்ரமாஹ் |
ஸ்ம்ருதி-பிரம்ஸாத் புத்தி-நாஸோ புத்தி-நாஸத் ப்ரணஸ்யதி ||
பொருள்: கோபத்திலிருந்து மாயை உண்டாகிறது, மாயையிலிருந்து நினைவாற்றலைக் குழப்புகிறது. நினைவகம் குழப்பமடையும் போது, புத்திசாலித்தனம் இழக்கப்படுகிறது, மேலும் புத்திசாலித்தனம் இழந்தால், ஒருவர் மீண்டும் ஜட உலகில் (சம்சாரம்) மூழ்குகிறார்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி குறிப்பிடுகையில், சில சமயங்களில் பகவான் தன்னைக் கோபித்துக் கொள்ளும்படி வற்புறுத்துகிறார், குறிப்பாக குற்றம் செய்தவர் தண்டிக்கப்பட வேண்டும்; ஆனால் இந்த சந்தர்ப்பங்களில், கோபத்தின் நோக்கத்தை அடைந்தவுடன் அவர் தனது கோபத்தை கட்டுக்குள் கொண்டு வருகிறார். கடல் கடந்து இலங்கைக்கு செல்லும் போது சமுத்திர ராஜன் உதவி கோரியதற்கு பதில் அளிக்காதது போன்ற ஒரு வழக்கு.
ஸ்ரீ சாஸ்திரி இதே போன்ற விளக்கம் கொண்ட மற்றொரு நாமத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார் – ‘ஜிதக்ரோதா’ (ஸ்லோகம் 49, நம 463), மேலும் மூன்று சொற்களுக்கு இடையே வேறுபடுத்துகிறது – மன்யு, கோபம் மற்றும் க்ரோதம். ‘மன்யு’ என்பது ஒரு மன மட்டத்தில் கோபத்தை உணரும் நிலை, ஆனால் இது வெளிப்புறமாகத் தெரியவில்லை. கோபம் சிவந்த கண்கள் போன்ற முக அறிகுறிகளால் தெரியும் நிலை ‘கோபம்’. ‘க்ரோதம்’ என்பது கோபத்தின் நிலையைக் குறிக்கும் கடுமையான வார்த்தைகள், பொருள்களை இடிப்பது மற்றும் பிற செயல்கள் மூலம் இந்த உணர்வு வெளிப்படும் போது இருக்கும் நிலை. பகவான் இந்த கோபத்தின் அனைத்து நிலைகளையும் முழுக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கிறார், மேலும் தேவைப்படும்போது மட்டுமே கோபப்படுகிறார், ஆனால் இன்னும் முழுமையாக அவரது கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறார்.
ஸ்ரீ சாஸ்திரி ஸ்ரீமத் ராமாயணத்திலிருந்து இரண்டு சம்பவங்களைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார், அங்கு வால்மீகி முனிவர் ராமர் காரா மற்றும் தூஷணனுடனான போரின் போது கோபமடைந்தார் என்று விவரிக்கிறார் :
வினம்ய தனுர்-பீமம் துன்யோஷ்கோத்ரித்யசாயகன் |
க்ரோதமஹாரயத் தீவ்ரம் வதார்த்தம் ஸர்வ-ராக்ஷஸம் || (3.24.33)
பொருள்: ஸ்ரீராமர் தனது வில்லை வளைத்து, அம்புகளை அவர்கள் மீது செலுத்தினார், மேலும், ராட்சசர்களை அழிக்கும் நோக்கத்திற்காக, கோபமடைந்தார் . வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அவர் தனது கோபத்தை கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறார், மேலும் அது வெளிப்பட வேண்டும் என்று அவர் விரும்பும் போது மட்டுமே அதை வரவழைக்கிறார்.
இரண்டாவது நிகழ்வு, ஹனுமான் ராமரைத் தோளில் சுமந்துகொண்டிருந்தபோது, ராவணனின் அம்புகளிலிருந்து ஹனுமான் இரத்தம் சிந்தியது. ராமர் மீண்டும் கோபமடைந்தார் . அவருடைய எந்த அவதாரத்திலும் அவரே தனிப்பட்ட துன்பங்களுக்கு ஆளாகும்போது, அவர் தனது கோபத்தை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்துகிறார். ஆனால் அவரது பக்தர் துன்பப்படும்போது, அவர் வேண்டுமென்றே மற்றும் தெரிந்தே கோபத்தை வரவழைக்கிறார் – வேறுவிதமாகக் கூறினால், அவரது முழு கட்டுப்பாட்டின் கீழ், அவர் தனது பக்தர்களின் துன்பத்தைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாமல் கோபப்பட முடிவு செய்கிறார் .
ராவணன் அனுமனின் நெற்றியில் அடித்தபோது, அனுமன் இரத்தம் வழிய, இராமன் கோபத்தின் உச்சத்தை அடைந்தான்
:
த்ருஷ்ட்வா ப்லவகசார்தூலம் க்ரோதஸ்ய வஷமேயுவான் || 6-59-136
பொருள்: குரங்குகளில் புலியான ஹனுமான், ராவணனால் காயப்பட்டதைக் கண்டு, ராமர் கோபம் கொண்டு அலைந்தார்.
அப்போது, இராமன் இடியைப் போல் பிரகாசமாக பிரகாசிக்கும் தண்டு மூலம் பெரும் படையுடன் ராவணனை மாட்டிவிட்டான். அந்த நேரத்தில், ராவணனைத் தாக்குவதைத் தொடர்வதற்குப் பதிலாக, இராமன் அமைதியாக அவனிடம் சொன்னான்: ‘நீங்கள் முற்றிலும் சோர்வாகவும், நிலைகுலைந்துவிட்டதாகவும் நான் காண்கிறேன், எனவே நான் உன்னை இப்போது கொல்ல மாட்டேன். உங்கள் அரண்மனைக்குத் திரும்பிச் செல்லவும், ஓய்வெடுக்கவும், குணமடையவும், பின்னர் திரும்பி வரவும் நான் உங்களை அனுமதிப்பேன், அப்போது நீங்கள் என்னுடைய உண்மையான வல்லமையைக் காணலாம்.
ப்ரயாஹி ஜானாமி ரணார்திதஸ்த்வம் | பிரவிஷ்ய ராத்திரிஞ்சரராஜ் லங்காம் |
அஸ்வஸ்ய நிர்யாஹி ரதி ச தன்வி | ததா பலம் ப்ரேக்ஷ்யஸி மே ரதஸ்த: || 6-59-143
பொருள்: ஓ, இரவின் ரேஞ்சரின் ராஜா! போரில் நீங்கள் துன்புறுத்தப்பட்டதை நான் அறிவேன். போய் இலங்கைக்குத் திரும்பு. உனது மூச்சை மீட்டு, உன் தேரில் உன் வில்லுடன் திரும்பி வந்து, உன் தேரில் நின்று, மீண்டும் ஒரு முறை என் வீரத்தைக் காண்பாய்.
ராமர் ராவணனைக் கொன்ற பிறகு, விபீஷணனைத் தன் சகோதரனுக்கான இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்யச் சொன்னார். பகை உணர்வு காரணமாக விபீஷணன் தயங்கியபோது, ராவணன் இறந்த தருணத்தில் தனக்கும் ராவணனுக்கும் இடையிலான பகை முடிவுக்கு வந்ததை ராமர் சுட்டிக்காட்டினார்.
மரண அந்தானி வரியாணி நிர்விருத்தம் நஹ்ப்ரயோஜனம் |
க்ரியாதாம் அஸ்ய ஸம்ஸ்காரோமம் அப்யேஷா யதா தவ || 6-109-25||
பொருள்: ராமர் கூறுகிறார், ‘இராவணன் இறக்கும் வரை (இராவணனுக்கும் எனக்கும்) பகை இருந்தது. எங்கள் பணியின் நோக்கம் நிறைவேறிவிட்டது. இப்போது அவர் உங்களைப் போலவே எனக்கும் உறவினர். இப்போது தயவு செய்து உங்கள் சகோதரரின் இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்யுங்கள்.
மேற்குறிப்பிட்ட சம்பவங்கள், பகவான் ராமரின் கோபத்தின் மீதான முழுக் கட்டுப்பாட்டையும் காட்டுகின்றன.
935-பயாபஹ
ஆஸ்ரிதர் பயத்தை போக்குபவன் –
பய நாசன -838-முன்பே பார்த்தோம்
அஸ்மதா₃தீ₃நாமபி (நம் போல்வாருக்கும் கூட )ஸ்வ வாத்ஸல்யேந தாத்₃ருஸ அநாத₂த்வ ப₄யம் வத்₄யாதி₃த் யாஸம்ஸநார்ஹ꞉
ப₄யாபஹ꞉ ।
* ஆஶிஷி ஹந꞉ இதி ட꞉ ।
பயே மஹதி மக்நாம்ச் ச த்ராதி நித்யம் ஜனார்த்தன
ஸம்ஸாரம் என்னும் கடலில் சிக்கும் ஸம்ஸாரிகளைப் பயத்தில் இருந்து அன்றாடம் காப்பவன் ஜனார்த்தனன் ஆவான் –
நம்பனை நரசிங்கனை -பெரியாழ்வார் -4-4-8-
நம்பனே ஆழி முன் ஏந்தி கம்ப மா கரி கோள் விடுத்தானே -பெரியாழ்வார் -5-1-9-
ஆர்த்தா விஷண்ணா சிதிலாச் ச பீதா கோரேஷூ ச வ்யாதிஷூ வர்த்தமானா
சந்கீர்த்ய நாராயண சப்த மாத்ரம் விமுக்த துக்காஸ் ஸூகி நோ பவந்து-
தம் வாத்சல்யத்தினால் நம் போன்றவர்க்கும் நாதன் இல்லை என்ற பயத்தைப் போக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பக்தர்களுக்கு சம்சார பயத்தை போக்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
பயங்களைப் போக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————
- பயபஹா – பக்தர்களின் மனதில் உள்ள பயத்தை (சம்சாரம்) அழிப்பவர்
‘பய’ என்ற சொல்லுக்கு ‘பயம்’ என்றும், ‘அபஹா’ என்பது ‘அதை நீக்குபவர்’ என்றும் பொருள்படும். இதைப் பயன்படுத்தி, ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘பயம் சம்சராஜம் பும்ஸாம் அபக்னன் பயபஹஹ் – அவர் சம்சாரத்தால் ஏற்படும் பயத்தை அல்லது தனது பக்தர்களின் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் வரும் பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சியை நீக்குகிறார், எனவே அவர் பயபஹா என்று அழைக்கப்படுகிறார். மீண்டும் மீண்டும் உலக வாழ்க்கை பயம். ஸ்லோகம் 89 இல், அதே நாமத்தின் மற்றொரு பதிப்பான ‘பயநாஷனா’ அதாவது தர்மத்தின் பாதையைப் பின்பற்றுபவர்களின் மனதில் இருந்து பயத்தை நீக்கும்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தற்போதைய நாமத்தை அஸ்மதாத் இனாமபி ஸ்வ-வத்சல்யேன தாத்ரிஷா அனாதத்வா பயம் வத்யாத் இதி அஷாம்ஸன் அர்ஹஹ் என்று விளக்குகிறார் – அவரது பக்தர்களிடம் அவர் நேசிப்பதால், பயத்தைப் போக்க அவரை நம்பலாம். ஸ்ரீ பட்டர் மேற்கோள் காட்டுகிறார் – ‘பயேமஹதி மக்னாஞ்ச த்ராதி நித்யம் ஜனாரதனா’ – பெரும் பயத்தில் (சம்சாரத்தின்) மூழ்கியவர்களை ஜனார்தன எப்போதும் காப்பார். பகவான் மீது நாம் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையே, அவரிடம் நாம் சரணடைந்தால், தவறாமல் நம்மைக் காக்க அவரை நம்பலாம்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்யப் பிரபந்தத்தில் இருந்து இந்த குணத்தை ஆழ்வார்கள் ‘நம்பன்’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி ‘நம்பக்கூடியவர்’ என்று போற்றுகிறார்கள்.
- நம்பனை நரசிங்கனை’ (பெரியாழ்வார் திருமொழி 4.4.9) ‘நம்பிக்கை கொள்ளக்கூடிய நரசிம்ம பெருமான் (நம்மைக் காக்க)
- நம்பனே! …ஆழி முன் எந்தி கம்ப-மா-கரி கோல் விடுட்டானே! (பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.1.9) – ‘அவரது பக்தர்களின் பாதுகாப்பு விஷயத்தில் மிகவும் நம்பகமானவர்! கஜேந்திரன் என்ற பெரிய யானையின் வலியையும், துயரத்தையும் தன் கையில் எடுத்துக்கொண்டு வந்து விட்டார்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், அச்சம் என்பது சில பிரச்சனைகளை எதிர்நோக்குவதால் ஏற்படும் நிலை என்றும், அதன் விளைவு மற்றும் தீவிரம் இன்னும் கடுமையானதாகவும், பிரச்சனையை விட நீண்ட காலம் நீடிக்கும் என்றும் கருத்துரைக்கிறார். இறைவனை நம்புபவர்களுக்கு இந்தப் பயம் இருக்காது, எந்தப் பிரச்சனை வந்தாலும் அதை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். துன்பத்தையும் இன்பத்தையும் வேறுபாடு இல்லாமல் பார்ப்பவனே உண்மையான பக்தன் – அதாவது, நல்லது நடந்தால் மகிழ்ச்சியடையாது, கெட்டது நடந்தால் துன்பப்படுவதில்லை. இது பகவத் கீதையில் பல வசனங்களில் நமக்கு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது:
- சுக-துஹ்கே ஸமே க்ருத்வா லாபலாபௌ ஜயஜயௌ |
ததோ யுத்தய யுஜ்யஸ்வ நைவம் பாபம் அவாப்ஸ்யஸி ||2.38||
பொருள்: சந்தோஷம் அல்லது துன்பம், இழப்பு அல்லது லாபம், வெற்றி அல்லது தோல்வி ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளாமல், சண்டைக்காகப் போரிடுங்கள் – அப்படிச் செய்வதால், நீங்கள் ஒருபோதும் பாவத்தைச் செய்ய மாட்டீர்கள். - துஹ்கேஸ்வ் அநுத்விக்ன-மனா ஸுகேஷு விகத-ஸ்ப்ருஹ |
விடா-ராக-பய-க்ரோதாஹ் ஸ்தித-திர் முனிர் உச்யதே ||2.56||
பொருள் : முப்பெரும் துன்பங்கள் வந்தாலும் கலங்காமல் இருப்பவனும், மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டால் உற்சாகமடையாதவனும், பற்றுதல், பயம், கோபம் அற்றவனும் எவன் ஒருவன் நிலையான மனதை உடையவன் எனப்படுவான்
936-சதுரஶ்ர-
ஆஸ்ரிதர் -கார்யம் உடனே செய்து முடிக்கும் -சதுரன் -சமர்த்தன்
யத்₃ யபி ஸ்வ மஹிமோசிதம் க₃ர்ஜதே க₃ஜாய ஶ்லத₂ அம்ப₃ர ஆப₄ரண மாலம் ஜகா₃ம யத்₃ யபி
க்ஷுத்₃ர ஜல கீடாய சு க்ரோத₄, ததா₂பி
சதுரஶ்ர꞉ –
ஸம வேத காரீ, ஆஶ்ரிதார்த₂꞉ ஸம் ப்₄ரமோ ஹி ஸாம் ப்ரதம் ॥
ஆதி மூலமே -தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே-3-1-9-
வந்தருளி என் நெஞ்சு இடம் கொண்ட வானவர் கொழுந்து -5-7-7-
தம் பெருமைக்குத் தக்க கூக்குரல் இட்ட யானைக்காக ஆடை ஆபரணங்களும் பூ மாலைகளும் கலையும்படி சென்றும் –
முதலையின் மேல் கோபம் கொண்டு இருந்தும் அந்தப் பரபரப்பிலும் செய்ய வேண்டிய செயல்களைப்
பழுது இல்லாமல் செய்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அவரவர் வினைகளுக்கு ஏற்ப -தர்ம அர்த்த காம மோஷங்கள் ஆகிய நான்கு வித பலன்களைக்
கொடுக்கின்ற படியால் நியாயத்தோடு கூடியவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
திறமையுடன் செல்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- கதுர்-அஷ்ரா – அனைத்து அம்சங்களிலும் திறமையானவர்
இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- அனைத்து அம்சங்களிலும் திறமையானவர்
- எல்லோரிடமும் நியாயமாக நடந்துகொள்பவர்
- ஒருவரிடம் ஆசைகள் கேட்கப்படுகின்றன
- நான்கு திசைகளிலும் வியாபித்திருப்பவர்
- நான்கு திசைகளிலும் உள்ள அனைத்தையும் போஷித்து உண்பவர்
- அறிவுள்ள மக்களால் வணங்கப்படுபவர்
இந்த நாமத்தின் அர்த்தம் ‘சதுர வடிவிலானது’. ‘எல்லோரையும் சமமாக கிண்டல் செய்பவர் நியாயமானவர் மற்றும் நியாயமானவர்’ என்பது இடியோடிக் விளக்கம். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘நியாய ஸமவேதঃ சதுராஷ்ரஹ் பும்ஸாம் கர்ம அநுரூபம் ফலம் ப்ரயச்சதி இதி – அவர் எப்போதும் நீதியால் தூண்டப்பட்டு நியாயமாக செயல்படுகிறார், எனவே அவர் சாருராஷ்ரஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; ஒவ்வொரு நபரின் செயல்களுக்கு (கர்மா) ஏற்ப அவர் பழங்களை நியாயமான முறையில் விநியோகிக்கிறார்.
ஒவ்வொரு நபரும் நியாயமான முறையில் நடத்தப்படுவதை அவர் உறுதி செய்கிறார், அது வெகுமதியாக இருந்தாலும் அல்லது தண்டனையாக இருந்தாலும், அவர்களின் கர்மாவின் அடிப்படையில் மட்டுமே. அவர் எந்த தனிப்பட்ட சார்பையும் காட்டுவதில்லை, எனவே அவர் சதுரஷ்ரா அல்லது நியாயமானவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘காடூர்’ என்ற சொல் ‘நான்கு’ எண்ணைக் குறிக்கிறது, மேலும் ‘ஆஷ்ரா’ என்றால் ‘மூலை’ என்று பொருள்படும், எனவே இதை ஒருங்கிணைத்தால், கத்ருஷ்ரா ஒரு வடிவியல் சதுரமாக மாறுகிறது. இந்த சொல் ‘நியாயமான எண்ணம் கொண்டவர் அல்லது அனைவருக்கும் நியாயமானவர்’ என்று பொருள்பட பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா நாமத்தை ‘அனைவருடனும் சமமாக நடந்துகொள்பவர்’ என்று விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ‘அனைத்து அம்சங்களிலும் திறமையானவர்’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், சதுரா என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி ‘திறமையானவர்’ என்று பொருள்படுகிறார் – இது ஒருவரின் சாமர்த்தியத்தைக் குறிக்கிறது, எனவே எல்லா அம்சங்களிலும் திறமையானவர் சதுராஷ்ரா ஆவார்.
எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பக்தர்களின் நலனுக்காகத் தகுந்ததைச் செய்வதைக் குறிக்க பகவானுக்கு இந்த நாமம் இருப்பதாக ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் விளக்குகிறார். கஜேந்திர மோக்ஷத்தின் பின்னணியில், கஜேந்திரனுக்கு கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசையை நிறைவேற்றியபோதும், முதலையின் சாபத்திலிருந்து விடுவித்து, தம்மிடம் சரணடைபவர்களைக் காப்பார் என்பதை நம் அனைவருக்கும் எடுத்துக் காட்டினார்.
அவரது செயல்கள் அனைத்தும் அவரது உண்மையான இயல்புக்கு பொருத்தமானவை மற்றும் இணக்கமானவை – ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் விவரித்த ‘காக்குமியல்வினான்’ – ஒருவரின் உண்மையான இயல்பு பாதுகாப்பு.
‘சதுர்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘சதுர்யா’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தி, ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தில் இருந்து பகவானின் சதுர்யத்திற்கு ஒரு உதாரணம் தருகிறார். வாலி வதத்தின் போது, ராமரின் அம்பினால் வாலி காயமடைந்து கிடக்கும்போது, மரத்தின் பின்னால் மறைந்திருந்த ராமர் தன்னை அநியாயமாக தாக்கியதாக குற்றம் சாட்டத் தொடங்குகிறார். வாலியும் ராமனும் சில வார்த்தைகளை பரிமாறிக் கொண்ட பிறகு, இறப்பதற்கு சற்று முன்பு, வாலி ராமனின் நீதிக்காகப் புகழ்கிறார். மரணத்திற்குக் காரணமானவரைப் புகழ்வது மரண காயம் அடைந்தவருக்கு எளிதானது அல்ல. இது ‘சதுரஷ்ரா – எல்லா வகையிலும் திறமை வாய்ந்த ஒருவரால்’ மட்டுமே சாத்தியமாகும்.
ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரி, நாமத்தில் கதுரா (நான்கு) என்ற வார்த்தைக்கான எடுத்துக்காட்டுகள் மற்றும் விளக்கங்களின் விரிவான பட்டியலைத் தருகிறார்:
- தர்மம், அர்த்தம், காமம் மற்றும் மோட்சம் – பகவான் இவற்றைத் தகுதியானவர்களுக்கு அவர்களின் கர்மங்களுக்கு ஏற்ப விநியோகிக்கிறார்;
- அவர் நான்கு வகையான உயிரினங்களுக்கு உணவளிக்கிறார் – கருப்பையில் பிறந்தவர், முட்டையில் பிறந்தவர், வியர்வையால் பிறந்தவர் மற்றும் பூமியிலிருந்து வெளிவரும் உயிரினங்கள்;
- அவர் நான்கு வகையான மக்களைப் பாதுகாக்கிறார் – துன்பப்படுபவர்கள், அவரை அறிய விரும்புபவர்கள், செல்வத்தை விரும்புபவர்கள் மற்றும் ஞானமுள்ளவர்கள்.
- நான்கு வேதங்களால் அறியப்படுகிறார்.
- அவருடைய கட்டளை உலகின் நான்கு மூலைகளிலும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.
ஸ்ரீ வசிஷ்டர், ‘காதுர்’ என்ற சொல்லுக்கு, ‘யாரிடமிருந்து ஏதாவது கேட்கப்படுபவர்’ என்று பொருள் தருகிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ‘கதஸ்ரோ திஷோ அஷ்னுதே சதுர்ஷ்ரஹ்’ – நான்கு திசைகளிலும் வியாபிப்பவர், அல்லது ‘சதஸ்ருஷு திக்ஷு ஸ்திதானம் ப்ராணினாம் போஜனஸ்ய தாதா இதி விஷ்ணுஹ்’ – நான்கு திசைகளிலும் உள்ள அனைத்தையும் ஊட்டி ஊட்டுபவர் என்று ஒரு மாற்றுப் பொருளைத் தருகிறார்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை விளக்குகிறார் – சதுரைஹ் ஶ்ரியதே = ஸேவ்யதே இதி சதுர்-அஸ்ரஹ் – அவருடைய மகத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் அறிவைப் பெற்றவர்களால் வணங்கப்படுபவர்.
937-கபீராத்மா –
ஆழம் கண்டு அறிய முடியாதவன் –சமுத்திர இவ காம்பீர்யே
அந்யேஷாம் சதுர் முக ₂முகா ₂நாம் அப்ரத்₄ருஷ்ய கா₃ம்பீ₄ர்ய
க₃பீ₄ராத்மா ॥
பிரமன் சிவன் இந்திரன் என்று இவர்க்கும் கட்கரிய கண்ணன் -7-7-11-
நான்முகன் செஞ்சடையான் என்று இவர்கள் எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறிகிற்பர்-8-3-9-
பேராழியான் தன் பெருமையை கார் செறிந்த கண்டத்தான் எண் கண்ணான் காணான் -நான்முகன் திருவந்தாதி -73-
பிரமன் முதலியோர்க்கும் ஆழம் காண முடியாத ஸ்வரூபம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அளவிட முடியாத ஆழமான ஸ்வரூபம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஆழம் காண முடியாத மனம் உள்ளவர் –அகபீராத்மா -மழையினால் ஏற்பட்ட பயத்தை கோவர்த்தன மலையை எடுத்துப் போக்கியவர் –
யமளார்ஜூன மரங்களுக்கு பயத்தை உண்டாக்கியவர் -ஆத்மா வாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————–
- கபீர்ஆத்மா – அவர் ஆழமான மற்றும் ஆழமான இயல்புடையவர்
கபீரா என்பதன் அடிப்படைப் பொருள் ‘ஆழமானது மற்றும் புரிந்துகொள்ள முடியாதது’ என்பதாகும். இந்த அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ஆத்ம ஸ்வரூபம் சித்தம் வா கபீரம் பரிச்சேத்தும் அஸ்ய இதி கபீராத்மா என்று விளக்குகிறார் – அவரது மனமும் வடிவமும் ஆழமானவை மற்றும் புரிந்துகொள்ள முடியாதவை, எனவே அவர் கபீராத்மா – ஒரு சிக்கலான ஆளுமை’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். நமது மனம் மற்றும் புலன் உறுப்புகள் வரையறுக்கப்பட்டவை மற்றும் எல்லையற்ற பகவானின் முழு வடிவத்தையும் புத்தியையும் புரிந்து கொள்ள முடியாது, எனவே அவர் கபீராத்மா என்று சரியாக அழைக்கப்படுகிறார், புரிந்துகொள்ள முடியாதவர்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை ‘ஆழமான மற்றும் ஆழமான இயல்புடையவர்’ என்று விளக்குகிறார், அது பிரம்மா மற்றும் பிறர் போன்றவர்களால் கூட புரிந்து கொள்ள முடியாதது – அன்யேஷாம் சதுர்-முக-முகானம் அப்ரத்ரிஷ்ய காம்பீர்ய கபீர்ஆத்மா.
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் சுட்டிக் காட்டுகிறார், பிரம்மா, தான் படைத்தவற்றை அறிய முடியும், ஆனால், தான் படைக்கப்படுவதற்கு முன்பிருந்த அனைத்து விஷயங்களையும் முழுமையாக அறிய முடியாது. ஆக, பிரம்மாவின் அறிவானது, தன்னையும் சேர்த்து எல்லாப் பொருட்களையும் படைத்தவனைப் பற்றிய அறிவானது, அவனுடைய புரிதலுக்குள் முழுமையாக இல்லை.
- சுரர் அறிவு ஆறு நிலை (திருவாய் மொழி 1.1.8) – பிரம்மாவும் தேவர்களும் கூட அவரை முழுமையாக அறிவதில்லை.
- உணர்ந்து உணர்ந்து உணரும் இறை நிலை உணர்வது அரிது உயிர்காள் (திருவாய் மொழி 1.3.6) – ஆழ்ந்து சிந்தித்து, ஆன்மாவை அறிந்திருந்தாலும், பரமபிதாவை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.
உண்மையில், பகவான் யாருடைய மகத்துவத்தை அவனால் கூட அறிய முடியாது – ‘தனக்கும் தான் தன்மை அறிவார்’.
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார் தனது நான்முகன் திருவந்தாதி பாசுரத்தில் (73) இவ்வாறு கூறுகிறார்:
ஆரே யறிவார் அனைத்துலகு முண்டுமிழ்ந்த,
பேராழி யான்றன் பெருமையை,- கார்செறிந்த
கண்டத்தான் எண்கண்ணான் காணான், அவன்வைத்த
பண்டைத்தா னத்தின் பதி.
பொருள்: ஆழமான சமுத்திரத்தைப் போன்றவனும், பிரளய காலத்தில் அண்டங்களையெல்லாம் விழுங்கிவிட்டு, சிருஷ்டி காலத்தில் அவற்றை உமிழ்ந்தவனுமான எம்பெருமானின் பெருமையை யாரால் புரிந்து கொள்ள முடியும்? யாரும் இல்லை! எட்டுக்கண்கள் கொண்ட பிரம்மா (நான்கு முகம்), மற்றும் கருநீல தொண்டை உடைய சிவன் (விஷத்தை விழுங்கியதால்), தன்னை அடைவதற்கான உறுதியான வழிமுறையின் மகத்துவம் கூட தெரியாது – காரமா ஸ்லோகம்.
வால்மீகி முனிவர் ராமரை ‘சமுத்ரா இவ காம்பீர்யே’ – ‘சமுத்திரம் போன்ற ஆழம்’ என்று விவரிக்கிறார்; ஆழ்ந்த பக்தி இல்லாமல் தேவர்களால் கூட அவரது மகத்துவத்தை எளிதில் அடையாளம் காண முடியாது என்று பகவான் தனது மகத்துவத்தை மறைக்கிறார்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் எல்லாவற்றின் நன்மை தீமைகளையும் ஆழமாகப் பரிசீலிப்பதால், அவர் ஒருபோதும் எளிதில் கலக்கமடையாத வகையில் அவரது மனம் இருப்பதாகவும், தனது மனதில் உள்ளதை எளிதில் வெளிப்படுத்தாது என்றும் விரிவாகக் கூறுகிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, பகவானின் அசாத்தியமான இயல்பை பின்வரும் வார்த்தைகளின் மூலம் விவரிக்கிறார்: ‘அவரது உண்மையான இயல்பில், நம் மனதின் பலவீனமான கருவியால் அறிய முடியாத அளவுக்கு ஆழமானவர். இங்கே ஆழம் என்பது ஆழமான தன்மையைக் குறிக்கிறது – பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியிருக்கும் உன்னத சாரம் அதன் முக்கியத்துவம் மற்றும் மகிமையில் ஆழமாக ஆழமாக உள்ளது.
ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ‘கபீர கம்பீரௌ -‘ என்பதற்கு ‘ஆழமான’ என்று பொருள். இங்கு ‘ஆத்மா’ என்ற சொல் ‘ஸ்வ-ரூப’ அல்லது உள்ளார்ந்த தன்மையைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ வசிஷ்டர், ‘கம் – கதௌ- போக’ – கச்சதி கம்யதே ப்ராப்யதே அனேன – யாரால் எல்லாம் அடையப் படுகிறதோ, அவரே கபீரர் என்று விளக்குகிறார். அவர் எல்லாவற்றையும் மரணம் அல்லது சிதைவு மூலம் நகர்த்துவதால் அவர் கபீரா ஆவார்.
938-விதி ஸ –
ஸ்வரூபத்தாலும் ரூபத்தாலும் குணத்தாலும் வைபவத்தாலும் எல்லாருக்கும் மேலாய் இருப்பவன் -பிரமன் சிவன் இவர்கள் ஸ்துதிக்கு அப்பால் பட்டவன்
தேஷாம் விநய க₃த்₃க₃த₃ஸ்துதி கி₃ராம் அஸ்ய தூ₃ரே விவிதா₄ தி₃ஸா : (விவிதம் விசித்திரம் வினோதம் )— தேஸா இதி
விதி₃ ஸ ॥
நாத்தழும்ப நான்முகனும் ஈசனுமாய் முறையால் ஏத்த -பெரிய திருமொழி-1-7-8-
திருமால் என்னை ஆளுமால் சிவனும் பிரமனும் காணாது அருமா வெய்தி அடி பரவ அருளை ஈந்த அம்மான் -10-7-6-
சிவர்க்கும் திசை முகற்கும் ஆமோ தரமறிய எம்மானை -2-7-12-
தானே வந்து யானைக்கு அருள் செய்த கபீராத்மா விதிச-
செலக் காண்கிற்பார் காணு மளவும் செல்லும் கீர்த்தியாய்!
உலப்பிலானே! எல்லா உலகு முடைய ஒருமூர்த்தி!
நலத்தால் மிக்கார் குடந்தைக் கிடந்தாய்! உன்னைக் காண்பான் நான்
அலப்பாய் ஆகாசத்தை நோக்கி அழுவன் தொழுவனே.–5-8-4-
அவர்கள் வணங்கித் தழு தழுத்து மெய்ம் மறந்து செய்யும் துதிகளுக்கும் எட்டாத மகிமை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அந்தந்த அதிகாரிகளுக்குத் தகுந்த விதவிதமான பலன்களைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஞானிகளுக்கு ஸூகத்தைத் தருபவர் -ஆச்சர்யப் பட வைப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————
- விதிஷா – எவருடைய இயல்பும், வடிவங்களும், குணங்களும் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவியிருக்கின்றன
நாம விதிஷாவிற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:
- எவருடைய இயல்புகளும், வடிவங்களும், குணங்களும் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவியிருக்கின்றன
- எல்லா திசைகளிலிருந்தும் அடையக்கூடியவர்
- தன் பக்தர்களுக்கு எல்லா நன்மைகளையும் அளிப்பவர்
- அனைத்தையும் வியாபித்து எங்கும் இருப்பவன்
- அறிபவர்களுக்கு மகிழ்ச்சிக்கு காரணமானவர் (பிரம்மத்தின், ‘வித்’ அடிப்படையில் – அறிய)
- அனைத்து சாஸ்திரங்களையும் விரிவாக வெளிப்படுத்தியவர்
இந்த நாமா மற்றும் அடுத்த இரண்டு நாமங்கள் அனைத்தும் ‘டிஷ்’ (வி-திஷா, வியா-திஷா மற்றும் திஷா) என மூலச் சொல்லைக் கொண்டுள்ளன, ஆனால் வெவ்வேறு அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளன. இது திசை, ஒழுங்கு அல்லது கட்டளை, தானம் அல்லது அருளுதல் போன்றவற்றைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது. வெவ்வேறு மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இந்த மூன்று நாமங்களுக்கும் தங்கள் வர்ணனையில் இந்த அர்த்தங்களின் வெவ்வேறு சேர்க்கைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘விவிதானி பலாநி அதிகாரேப்யோ விஷேஷேண திஷதி இதி விதிஷாஹ்- பல்வேறு தகுதியுள்ள நபர்களுக்கு அந்தந்த தகுதியைப் பொறுத்து பல்வேறு பொருத்தமான பலன்களை வழங்குகிறார், எனவே அவர் விதிஷா, அருள்பவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம்: ‘தேஷாம் வினய கத்கதா ஸ்துதிகிராம் அஸ்யாதுரே விவிதா திஷா தேஷா இதி விதிஷா’ – அவர் எல்லாவற்றிலும் மிக உயர்ந்தவர், வார்த்தைகளுக்கு எட்டாதவர். பகவான் எல்லாத் திசைகளிலும் விண்வெளியில் பரந்து விரிந்து கிடப்பதைப் போல, அவரது இயல்பு, வடிவங்கள் மற்றும் குணங்கள் அளவிட முடியாதவை. தேவர்கள் அவரைத் துதித்து அவரைத் தேடினாலும், அவருடைய கல்யாண குணங்கள் அவர்களின் விளக்கத்திற்கும் எட்டுவதற்கும் அப்பாற்பட்டவை.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்திலிருந்து இறைவனின் நற்பண்புகளைப் போற்றுவதற்கு ஆதரவாகக் குறிப்பிடுகிறார்:
- Sri Thirumangai Azhwar in his Periya Thirumozhi Pasuram (1.7.8) says: நாத்தழும்பநான்முகனும்
ஈசனுமாய்முறையால்ஏ
த்த, அங்கோராளியாய் இருந்தவம்மானதிடம்
Meaning: While the four-headed Brahma and Siva praise Him till their fours swell, He reveals Himself to பக்தர்களுக்கு பிரஹலாதா போன்றவர்கள். விரும்பும். - Sri NammAzhwar explains in his Thiruvai Mozhi Pasuram (2.7.12) as: தாமோதரனைத்தனிமுதல்வனை
ஞாலமுண்டவனை,
ஆமோதரமறிய வொருவ ர்க்கென்றெதொழுமவர்கள்,
தாமோதரனுருவாகிய சிவற்கும்திசைமுகற்கும்,
ஆமோதரமறிய எம்மானையென்னாழிவண்ணனையே.
பொருள் : தாமோதரனை வழிபடுபவர்களும் அவனது பெருமையை அறிய முடியுமா? அவர் முதல் காரணம், மற்றும் பிரபஞ்சத்தை விழுங்குபவர். பிரம்மாவோ அல்லது சிவனோ, நிலையான தியானத்தை மேற்கொள்வதால், அவர்கள் அவருடைய ஒரு பகுதியாக இருக்கும்போது அவருடைய மகத்துவத்தை உணர முடியுமா? - Sri NammAzhwar explains in his Thiruvai Mozhi Pasuram (10.7.6) as: திருமாலிருஞ்சோலையானே
ஆகிச் செழுமூ வுலகும் தன்ஒ
ருமா வயிற்றி னுள்ளேவைத்து ஊழி யூழி தலையளிக்கும்தி
ருமாலென்னை யாழுமால் சிவனும் பிரமனும்காணாது
அருமா லெய்தி யடிபரவெய்தி யடிபரவெய்தி யடிபரவெய்தி யடிபரவனே யடிபரவனே யடிபரவெய்தி யடிபரவனே யடிபரவென்னே யடிபரவெய்தி நேரம். பிரளய அவரது வயிற்றில் உள்ள அனைத்து ஜீவாக்களையும் பாதுகாப்பதன் மூலம். சிவனும் பிரம்மாவும் அவரைப் பற்றி சிந்தித்து பணிவுடன் வணங்குகிறார்கள், ஆனால் அவர்களால் அவரை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. தம்முடைய அருள் பாதங்களை அன்புடன் எனக்கு வணங்கித் தந்திருக்கிறார்.
ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன், ‘விவிதா திஷாதேஷா யஸ்ய ச விதிஷா’ என்று பகவானை அழைப்பதன் மூலம் பகவானை அடைய முடியும் என்பதை நாமம் குறிக்கிறது என்று விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜின் விளக்கமும் அதே வரியில் உள்ளது – ‘விஷேஷேஹ திஷதி = ததாதி பக்தேப்யா அபீஷ்டம் இதி வி-திஷா – அவர் விரும்பிய பொருட்களைத் தம் பக்தர்களுக்கு வழங்குபவர்’.
ஸ்வாமி சின்மயா ஆனந்தாவும் இதே விளக்கத்தை எதிரொலிக்கிறார்: ‘கொடுப்பதில் தனித்துவமானவர்’. அவர் தெய்வீக தாராள மனப்பான்மை கொண்டவர், அவரது உண்மையான பக்தர்கள் அனைவரின் தீவிர ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதில் மகத்தான கருணையாளர்.
ஸ்ரீ வசிஷ்டர் நாமத்தின் மூலத்தை ‘டிஷ் – அதிசர்ஜனே’ என்று குறிப்பிடுகிறார், அதாவது ‘அனுமதி, அனுமதி (அதிசர்ஜனம் = தானம்)’- அவர் ஒருவரின் கர்மாக்களுக்கு ஏற்ப பல்வேறு பலன்களை வழங்குகிறார் அல்லது வழங்குகிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் மேலும் கருத்து தெரிவிக்கையில், பகவான் எல்லா இடங்களிலும், எல்லா திசைகளிலும் வியாபித்திருக்கிறார், அவர் இல்லாத இடமே இல்லை என்பதையும் நாமம் குறிக்கிறது.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் நாமத்தை விதிஷாவாகப் பார்த்து, ‘வித்’ என்பதன் அடிப்படையில் ‘அறிதல்’ என்ற பொருளைப் பெறுகிறார், அவர் நாமத்தை ‘சுகம் யஸ்மாத் ச விதிஷா’ என்று விளக்குகிறார். பிரம்மன்).
ஸ்ரீ ரகுநாத தீர்த்தர், ‘வி = அதிஷயேன, திஷதி = உபாதிஷதி இதி விதிஷஹ’ என்று நாமத்தை விளக்குகிறார் – யாகங்கள் முதலியவற்றைச் செய்வதற்கான வழிமுறைகளைக் காட்டும் பகவானைக் குறிப்பிடும் அவர் – ‘வி = அதிஷயேன யக்ஞ க்ரியா பிரகரன் திஷதி = உபதிஷதி. இதி விதிஷா’. அனைத்து சாஸ்திரங்கள் மற்றும் தர்மம் பற்றிய அவரது வெளிப்பாட்டிற்கும் விளக்கம் சமமாக பொருந்தும்.
939-வ்யாதிச
பதவிகளைத் தருமவன் –
தேஷாம் அபி மதம் தத் தத் பத₃ம் அதிஸ்ருஜதீதி
வ்யாதி₃ஸ ꞉ ।
இகு₃ பத₄த்வாத் க
நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத் தெய்வ நாயகன் தானே -5-2-8-
அவர்கள் விரும்பும் பலன்களை உண்டாக்கித் தருபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
இந்திரன் முதலியவர்களையும் பலவித அதிகாரங்களில் நியமிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-
கருடன் முதலியவர்களுக்கு ஸூகத்தை தருபவர் -விசேஷமாகக் கட்டளை இடுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————–
- வியாதிஷா – கட்டளையிடுபவர்
அடிப்படை மூலச் சொல் ‘ஆதேஷ்’ என்பது ‘கட்டளையிடுவது அல்லது கட்டளையிடுவது’ என்பதாகும். இதனடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதிசங்கரரின் விளக்கம், ‘விவிதாம் அஜ்னாம் ஷக்ரதீனாம் குர்வன் வ்யாதிஷாஹ் – இந்திரன், பிரம்மா போன்ற பல்வேறு கடவுள்களுக்கு அவர் பல்வேறு கட்டளைகளை வழங்குகிறார், எனவே அவர் கட்டளை வழங்குபவர் வியாதிஷா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பிரபஞ்சம் இயற்கையின் விதிகளுக்கு மிகவும் விசுவாசமாக கீழ்ப்படிந்து ஒரு ஒழுங்கான முறையில் நடந்து கொள்கிறது. கடவுள்கள் தங்கள் கட்டளைகளை பகவானிடமிருந்து பெற்று, அவற்றைக் கவனமாகச் செயல்படுத்துகிறார்கள், அதனால் பிரபஞ்சம் சீராக இயங்குகிறது. இவ்வாறு, குறிப்பிட்ட கட்டளைகளுடன் கடவுள்களை இயக்குபவர், எனவே அவர் தளபதி, வியாதிஷா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘வியாதிஷ்’ என்ற சொல்லுக்கு ‘விநியோகம் செய்தல், பிரித்தல், நியமனம் செய்தல், எந்த இடத்திற்கும் அல்லது கடமைக்கும் அனுப்புதல், நேரடி, ஒழுங்கு, கட்டளை’ என்று பொருள். ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘பிரம்மா மற்றும் ருத்ரர் போன்றவர்களை அந்தந்த செயல்களில் நிலைநிறுத்துபவர் – தேஷாம் அபிமதம் தத்-தத் பதம் அதிஸ்ரீஜதி இதி வ்யாதிஷாஹ்’ என்று நாமத்தை விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி பாசுரத்தை (5.2.8) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு ஆழ்வார் பகவானை அந்தந்த நிலைகளில் தேவர்களை நிறுவுபவர் என்று குறிப்பிடுகிறார்:
இறுக்கு மிறையிறுத்துண்ண எவ்வுல குக்கும்தன் மூர்த்தி,
நிறுத்தினான் தெய்வங்க ளாக அத்தெய்வ நாயகன்
பூதங்கள் றானே. கீதங்கள் பாடி,
வெறுப்பின்றி ஞாலத்து மிக்கார் மேவித் தொழுதுய்ம்மி நீரே
பொருள்:வெவ்வேறு வழிபாட்டு விருப்பங்களைக் கொண்ட மக்களுக்கு இடமளிக்க, பகவான் தனது உடலில் இருந்து அன்யா தேவதைகளை உருவாக்கி, அவர்களுக்கு பிரசாதம் வழங்குவதற்காக, அவர்களை அவர்களின் பல்வேறு நிலைகளில் நிறுவினார், அது இறுதியில் அவரை அடையும். எனவே, மற்ற தெய்வங்களை அவரவர் நிலைகளில் நிலைநிறுத்தி, அந்தந்த பக்தர்களிடம் காணிக்கைகளைச் சேகரித்து, தமக்கு அளிக்கும் வகையில், பகவானைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை.
ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வசனம் 21), பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
யோ யோ யாம் யாம் தனும் பக்தா ஸ்ரத்தாயார்சிதும் இச்சதி |
தஸ்ய தஸ்யாசலம் ஸ்ராத்தம் தம் ஏவ விததாமி அஹம் ||
பொருள்: ஒரு பக்தன் மற்ற தேவர்களை வழிபட ஆசைப்பட்டவுடன், நான் அவர்களின் நம்பிக்கையை நிலைநிறுத்தி அவர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றி, அவர்கள் விரும்பிய தெய்வத்திற்கு தங்களை அர்ப்பணிக்க முடியும்.
ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன் நாமத்தை ‘விஷேஷேண அதிஷதி இதி வ்யாதிஷா’ என்று விளக்குகிறார் – அவரவர் கர்மாக்களுக்கு ஏற்ப அவர்களுக்குத் தகுந்த பலன்களை வழங்குபவர்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பகவானின் வாமன அவதாரத்தை உதாரணமாகக் கூறுகிறார்: இந்திரனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றியதில் பகவான் திருப்தியடைந்தார்; இந்திரன் தன் விருப்பம் நிறைவேறியதில் திருப்தி அடைந்தான்; மகாவிஷ்ணுவுக்கே தானம் செய்யும் வாய்ப்பு கிடைத்ததில் மகாபலி மகிழ்ச்சியடைந்தார்; எல்லா உலகங்களிலும் உள்ள அனைவரும் அவருடைய திருவடிகளின் ஆசிகளைப் பெற்றனர்; பக்தர்களுக்குப் பலவற்றைச் செய்த திருவடிகளைப் போற்றக் கிடைத்ததில் ஆழ்வார்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்; மேலும் உலகங்கள் அனைத்தும் அவனுக்கே சொந்தம் என்ற தங்கள் பிரகடனத்தை பகவான் நிரூபித்ததால் சாஸ்திரங்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தன.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘அனுமதி, அனுமதி’ (அதிசர்ஜனம் = தானம்) என்ற பொருளான ‘டிஷ் – அதிசர்ஜனே’ என்ற மூலத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘விவிதம் அசமந்தாத் திஷதி = ததாதி இதி வ்யாதிஷா – எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பக்தர்களுக்குப் பலவிதமான பலன்களை அளிப்பவர். வியாதிஷா.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தைப் பெறுகிறார்: ‘விசேஷேண அதிஷதி = அஜ்ஞாபயதி இதி வ்யாதிஷா’ – அவர் ஒரு சிறப்பு வழியில் கட்டளையிடுகிறார் (எல்லோரும் எல்லாமே அவருடைய கட்டளையின் கீழ் இருப்பதால், விதிவிலக்கு இல்லை, இது ஒரு சிறப்பு வழியில் கட்டளை).
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார் – ‘விவிதாந் அதிகாராந்தஸ்ய ஆதிஷதி = அஜ்ஞாபயதி அதிகாரிணீ தஸ்மின் ஏவம் ஏவ உசிதமிதி பாவா’ – அவர் வெவ்வேறு தேவர்களுக்குத் தகுந்தவாறு கட்டளைகள் அல்லது கட்டளைகளை வழங்குகிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயா ஆனந்தா நாமத்தை விளக்குகிறார், ‘அவரது கட்டளை சக்தியில் தனித்துவமானவர். அபூர்வ சக்திகள், தெய்வங்கள் மற்றும் கடவுள்களைக் கூட கட்டளையிடுபவர்.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் நாமத்தை ‘விஷேஷேண அதிஷதி = அஜ்ஞாபயதி இதி வ்யாதிஷா’ என்று விளக்குகிறார் – தனித்துவமான மற்றும் சிறப்பான கட்டளை சக்தி கொண்டவர்.
940-திச-
நியமிப்பவன்-ஆதேசம் ஆணை
யானையை அந்தரங்கமாகக் கொண்டு -அளியல் நம் பையல் -தேவர்களுக்கு ஆணை
ஈசன் வானவர்க்கு –என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் சோதிக்கு
ந தாந் கஜேந்திர வத ₃ந் தரங்கீ₃கரோதி, கிந்த்வாஜ்ஞாபய தீதி
தி₃ஸ ꞉ ।
பூர்வவத்
கஜேந்திர மோக்ஷணம் த்ருஷ்ட்வா ஸர்வேந்த்ர புரோகமா ப்ராஹ்மணம் அக்ரத க்ருத்வா தேவா ப்ராஞ்ஜலயஸ்ததா-ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம்
கஜேந்த்ரனைக் காப்பாற்றிய போது இந்திரன் தலைமையில் நான்முகன் முன்னிலையில் அனைத்து தேவர்களும் கை கூப்பி
எங்கும் நிறைந்தவனாகிய நாராயணனை வணங்கி நின்றார்கள்
வவந்திரே மஹாத்மானம் ப்ரபும் நாராயணம் ஹரீம் விஸ்மயோத் புல்ல நயநா பிரஜாபதி புரஸ் சரா--பவ்ஷ்கர ஸம்ஹிதை
கஜேந்த்ரனைக் காப்பாற்றிய அந்த நாராயணனே ஸம்ஸாரம் என்னும் விலங்கை அறுக்கும் ஸ்ரீ ஹரி ஆவான்
*கஜேந்திர க்ராஹ மோஷீ ச ஸம்ஸாரோத் ஸார லஷண :, இதி
இருக்கும் இறை இறுத்து உண்ண எவ்வுலகுக்கும் தன் மூர்த்தி நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக -5-2-8-
ராஜாக்கள் ஊர் தோறும் கூறு செய்வார்களை வைக்குமா போலே
ஸ்ரீ கஜேந்த்ரனைப் போல் அவர்களை அந்தரங்கனாகக் கொள்ளாமல் அவரவர் செயல்களில் ஆணையிடுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
வேதங்களில் கூறப்பட்டபடி அனைவர்க்கும் பலன்களைத் தருபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
தர்மம் முதலியவற்றில் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- திஷா – நேர்மையான பாதையைக் காட்டுபவர்
‘டிஷ்’ என்ற சொல் ‘காட்டுவது’ என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘சமஸ்தானாம் கர்மணாம் பழநி திஷான் வேதாத்மனா திஷாஹ் – வேதங்களின் வாயிலாக பல்வேறு செயல்களின் பலன்கள் அல்லது விளைவுகளை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார், எனவே அவர் திஷா, சுட்டிக்காட்டி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஒரு குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையில் சரியான நடவடிக்கையை அறிவது பெரும்பாலும் மிகவும் கடினம். பகவான் அனைத்து சிக்கலான பிரச்சினைகளுக்கும் வேதங்கள் மூலம் வழிகாட்டுதலை வழங்கியுள்ளார், எனவே அவர் சரியான பாதையைக் காட்டுபவர் திஷா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை விளக்குவதில் திஷா என்ற சொல்லுக்கு ‘கட்டளை’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார். பிரம்மா மற்றும் ருத்திரன் போன்றவர்களை அவர்களின் நிலைகளில் நிலைநிறுத்துவதுடன், பகவான் அவர்களை அவர்களின் சரியான செயல்பாடுகளில் கட்டளையிட்டு கட்டுப்படுத்துகிறார். ந தன் கஜேந்திரவத் அந்தரங்கி கரோதி, கிம் து அஜ்ஞாபயதி இதி திஷா: கஜேந்திரன் போன்ற பக்தர்களை அவர் நடத்துவது போலல்லாமல்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், வேத வடிவில் பகவான், பின்பற்ற வேண்டிய நல்லது, எது கெட்டது தவிர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறார் என்று நாமத்தை விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ டி.எஸ்.கிருஷ்ணமூர்த்தி இதை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘வேதங்களின் வடிவத்தில், வெவ்வேறு உயிரினங்களுக்கு அவர்களின் சடங்குகளின் பலனை வழங்குபவர்’.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை விளக்குகிறார் – திஷாதி = ததாதி கர்மபலம் இதி திஷா – ஜீவர்களுக்கு கர்ம பலன்களை அளிப்பவர்.
ஸ்வாமி சைனாமிஆனந்தா தனது விளக்கத்தில் அதே உணர்வைப் பிடிக்கிறார்: ‘அறிவுரை வழங்குபவர் மற்றும் அறிவை வழங்குபவர். பகவான் நாராயணன் ஸ்ருதி வடிவில் சுய அறிவை வழங்குகிறார்.
ஸ்ரீ ரகுநாத தீர்த்தர் நாமத்தை ‘திஷ்யதே = பக்தைஹ் ப்ராச்ச்யதீதி திஷாஹ்’ என்று விளக்குகிறார் – பக்தர்களால் தேடப்படுபவர் அல்லது விசாரிக்கப்படுபவர் திஷா ஆவார்.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் திஷாவை விளக்குகிறார், ‘தர்ம ஞான அதிதேஷனாத் திஷா’ (‘வித்-அதிசர்ஜனே’ என்றால் ‘அனுமதி, அனுமதி’) பற்றிய அறிவை மாற்றுபவர்.
ஸ்ரீ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘திஷதி = அஜ்ஞாபயதி வேத முகேனவிஷ்வ நிபந்தனேன ச, ஏவம் கர்தவ்யம் ஏவம் ந இதி திஷா’ என்று விளக்குகிறார் – வேதங்களின் மூலம், காரியங்களைச் செய்ய வேண்டிய வழிகளையும், செய்யக்கூடாதவற்றையும் அவர் வகுத்துள்ளார்.
932-அநந்த ரூப-
இப்படி பக்தர்களைக் காக்க அப்போதைக்கு அப்போது எண்ணிறந்த உருவங்களைக் கொள்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உலகம் முதலிய எண்ணற்ற உருவங்களாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அளவற்ற அழிவற்ற உருவங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————————
933-அநந்த ஸ்ரீ –
பக்தர்களுக்குக் கொடுப்பதற்காக தம்மை அடைவது வரை எண்ணற்ற செல்வங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அளவற்ற சக்திகளை உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அழிவில்லாத தன்மை கொண்ட லஷ்மியாகிய ஸ்ரீ யை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————————
934-ஜிதமன்யு –
சரணா கதனான ஸ்ரீ கஜேந்த்ரனுக்கு விரோதியான முதலைக்கும் நற்கதி அளித்து கோபத்தை வென்றவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
கோபத்தை வென்றவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
அசுரர்கள் விஷயத்தில் கோபம் அடைபவர் -யஜ்ஞங்களை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————————-
935-பயாபஹ-
தம் வாத்சல்யத்தினால் நம் போன்றவர்க்கும் நாதன் இல்லை என்ற பயத்தைப் போக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
பக்தர்களுக்கு சம்சார பயத்தை போக்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
பயங்களைப் போக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————————–
936-சதுரச்ர-
தம் பெருமைக்குத் தக்க கூக்குரல் இட்ட யானைக்காக ஆடை ஆபரணங்களும் பூ மாலைகளும் கலையும்படி சென்றும் –
முதலையின் மேல் கோபம் கொண்டு இருந்தும் அந்தப் பரபரப்பிலும் செய்ய வேண்டிய செயல்களைப்
பழுது இல்லாமல் செய்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அவரவர் வினைகளுக்கு ஏற்ப -தர்ம அர்த்த காம மோஷங்கள் ஆகிய நான்கு வித பலன்களைக்
கொடுக்கின்ற படியால் நியாயத்தோடு கூடியவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
திறமையுடன் செல்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————————————-
937-கபீராத்மா –
பிரமன் முதலியோர்க்கும் ஆழம் காண முடியாத ஸ்வரூபம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
அளவிட முடியாத ஆழமான ஸ்வரூபம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஆழம் காண முடியாத மனம் உள்ளவர் –அகபீராத்மா -மழையினால் ஏற்பட்ட பயத்தை கோவர்த்தன மலையை எடுத்துப் போக்கியவர் –
யமளார்ஜூன மரங்களுக்கு பயத்தை உண்டாக்கியவர் -ஆத்மா வாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————
938-விதிச –
அவர்கள் வணங்கித் தழு தழுத்து மெய்ம்மறந்து செய்யும் துதிகளுக்கும் எட்டாத மகிமை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்