Thiruvonum's Weblog

ஸநாத் ஸநாத நதம கபில கபிரவ்யய ஸ்வஸ்தி தஸ்
ஸ்வ ஸ்திக்ருத் ஸ்வஸ்தி ஸ்வஸ்தி புக் ஸ்வஸ்தி தஷிண –96-

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

897.   ஸனாத்
898.   ஸனாதனதம
899.    கபில
900.   கபிரவ்யய
901.    ஸ்வஸ்தித
902.    ஸ்வஸ்திகிருத்
903.    ஸ்வஸ்தி
904.    ஸ்வஸ்திபுக்
905.    ஸ்வஸ்திதக்ஷிண 

அவர் பழமையானவர், மிகவும் பழமையானவர், பொன் நிறத்துடன் கூடிய அழகான நிறத்துடன் பிரகாசிக்கிறார். அவர் குறைவற்ற பேரின்பத்தை அனுபவிப்பவர் மற்றும் அவர் தனது பக்தர்களுக்கு ஐஸ்வர்யங்களை வழங்குகிறார். தன் பக்தர்களுக்கு நன்மை செய்பவர் மற்றும் தானே அருள்புரிபவர். அவர் தனது பக்தர்களின் ஐஸ்வர்யங்களை பாதுகாப்பவர் மற்றும் ஊக்குவிப்பவர்.

ஸநாத் – எப்பொழுதும் புதுமையாய் இருக்கும் ஒன்று, கணம் தொறும் அத்புதமாய் இருக்கும் ஒன்று
அடுத்த கணம் முடிவடைந்து போனது என்றிருப்பது போல் இல்லாமல் தம்மைத் துய்க்கும் ஒவ்வொரு கணமும்
முடிவற்ற நெடுங்காலமாய் நீளும் தகைமையர் ஆகையாலே, அநந்த கோடி ஜீவர்களுக்கும்
அவரவர் துய்ப்பில் அவ்வண்ணமே தாம் இருப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸநாத் என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஸநாதநதம: – எப்பொழுதும் புதுமையாய் இருப்பதோடன்றி அனைத்தினும் பழையதாகவும் இருப்பது மட்டுமல்லாமல்,
பழமையானவற்றிலெல்லாம் சிறந்ததாகவும் இருப்பதனால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸநாதநதம: என்று தொழப்படுகிறார்.

கபில: – மின்னல் கொடிகளால் சூழப்பட்ட காருண்ட மேகம் போல் நித்ய விபூதியில் நித்ய சூரிகள் சூழத் தாம் இருப்பவர்
ஆகையாலும், தம்மை விட்டு அகலகில்லேன் இறையும் என்று பிரிவில்லாத தத்துவமாக விளங்கும்
ஸ்ரீயின் ஒளியால் தாம் சூழப்பட்டிருப்பவர் ஆகையாலும் கபில: என்று ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு போற்றப்படுகிறார்.

கபிரவ்யய: (கபிரப்யய:) – மாறுதல் அற்ற ஒளி மிகுந்த நித்ய சுகத்தைத் தம்மிடத்தில் முழுமையாக
அடங்கத் தருபவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் கபிரவ்யய: என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஸ்வஸ்தித: – அடியார்களுக்கு அசுபம் என்பதை நீக்கி மங்களத்தைத் தருபவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸ்வஸ்தித: என்று சொல்லப்படுகிறார்.

ஸ்வஸ்திக்ருத் – அசுபம் நீங்கி மங்களம் விளைவது என்பதே பகவத் குணங்களில் ஒருவர் ஈடுபடுவதன் காரணமாக ஆகும் என்பதால்,
ஸர்வமங்களமாகிய தமது குணங்களில் ஈடுபாட்டையும் அவரே அருள்வதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸ்வஸ்திக்ருத் என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஸ்வஸ்தி – தாமே ஜீவனுக்கான சுபமாக இருப்பவர் ஆதலால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸ்வஸ்தி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வஸ்திபுக் – ஜீவர்களாகிய நமக்கு என்றும் சுபமானவற்றையும், மங்களமானவற்றையும் அஞ்ஞானத்தின் காரணத்தினால்
சுபாவமாக அனுபவிக்கத் தெரியாது ஆகையாலே சுபம், மங்களம், நன்மை என்பதை எப்படி விரும்ப வேண்டும் என்று
தம்முடைய பேரருளால் ஜீவனுக்குள் இருந்து கற்பிப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸ்வஸ்திபுக் என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஸ்வஸ்திதக்ஷிண: – ஜீவர்களுக்கு உயர்ந்த மங்களம் ஆவது தம்மை அடைந்து தம் அடியிணையில் செய்யும் தொண்டு
எனவே அதற்கு வேண்டிய அனைத்து நன்மைகளையும் தாமே தம்மைப் புகல் அடைந்தாருக்குத் தருபவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸ்வஸ்திதக்ஷிண: என்று கொண்டாடப் படுகிறார்.

தொடக்கக் காலம் முதல் இருப்பவன் {ஸநாத்},
பெரும்பாட்டன் முதலியோர் பிறப்பதற்கு முன்பே இருப்பவன் {ஸநாதந்தமன்},
பழுப்பு நிறம் கொண்டவன் (அல்லது கண்டடைபவன், அல்லது இருப்பில் உள்ள அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் தன் கதிர்களால் ஒளியூட்டுபவன்) {கபிலன்},
பெரும் பன்றியின் வடிவமேற்றவன், அனைத்தும் அழிந்த பிறகும் இருப்பவன் {கபிரவ்யயன்},
அனைத்து அருள்களையும் வழங்குபவன் {ஸ்வஸ்திதன்},
அருள்களைப் படைப்பவன் {ஸ்வஸ்திக்ருத்},
அருள்கள் அனைத்துடன் அடையாளம் காணப்படுபவன் {ஸ்வஸ்தி},
அருள்களை அனுபவிப்பவன் {ஸ்வஸ்திபுக்},
அருள்களைப் பொழிபவன் {ஸ்வஸ்திதக்ஷிணன்};(109)

நலம் அந்தமில்லாத நாடு –

897-ஸ நாத் -முக்தர்களால் பங்கிட்டு போற்றி அனுபவிக்கப் படுபவர் –
898-ஸநாதநதம -பழையவராயினும் புதியதாகக் கிடைத்தவர் போல் ஈடுபடத் தக்கவர் –
899-கபில -பளிச்சிடும் மின்னலுக்கு இடையே கரு மேகத்தைப் போலே இருப்பவர் –
வைகுந்தம் -மஹா லஷ்மி மின்னல் பகவான் -மேகம்
900-கபிரவ்யய -குறைவற்ற மகிழ்ச்சியை அனுபவிப்பவர்

901-ஸ்வஸ்தித -மங்களங்களைக் கொடுப்பவர் –
902-ஸ்வஸ்திக்ருத் -தன் மங்கள மான குணங்களை அனுபவிக்கக் கொடுப்பவர் –
903-ஸ்வஸ்தி -தானே மங்கள வடிவமாக இருப்பவர் –
904-ஸ்வஸ்தி புக் -மங்களங்களின் ஊற்றுவாயைக் காப்பவர்
905-ஸ்வஸ்தி தஷிண -தமக்குத் தொண்டு புரியும் முக்தர்களுக்கு திவ்யமான திருமேனி சக்தி ஆகியவற்றை தஷிணையாக அளிப்பவர் –

மோஷ ப்ரதத்வம்-871-911—41 திரு நாமங்கள்

——-

897-ஸநாத்-
அனுபவிக்கப் படுபவன் –அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அந்நாத அஹம் அந்நாத அஹம் அந்நாத

ஸூர்ய ஒளி எங்கும் பங்கு போட்டுக் கொடுத்தாலும் எங்கும் குறையில்லாமல் இருப்பது போல் ஒவ்வொரு முக்தனுக்கும் பூர்ண அனுபவம் உண்டே

தேஷாம் ஸம் ப₄ஜநாத்
ஸநாத்,
ஸநஸ் ஸநாதி₃தி கணே நிபாதித꞉ ॥
விழுமிய முனிவர் விழுங்கும் கோதிலின் கனி -2-3-2-
எனக்கு ஆராமுதானாய் -10-10-5-

முக்தர்களால் பங்கு போட்டுக் கொண்டு அனுபவிக்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அநாதியான கால ரூபியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

லாபத்தை அடையும்படி செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

897. சனாத் – அவர் பழமையானவர்

சனாத் என்பது ஒரு அவ்யயா அல்லது அழிக்க முடியாத சொல், இது பண்டைய அல்லது நீண்ட காலத்தைக் குறிக்கிறது. இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஸனாத் இதி நிபாதஷ் சிரார்த்த வச்சனா’ என்று விளக்குகிறார். காலாஷ்ச பரஸ்யைவ விகல்பனா காபி – சனாத் என்ற சொல் நீண்ட காலத்தைக் குறிக்கிறது மற்றும் நேரம் என்பது பகவானின் வெளிப்பாடு அல்லது சின்னமாகும், எனவே அவர் நீண்ட கால சனாத் என்று அழைக்கப்படுகிறார். இதற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ சங்கரர் விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (1.2.15) மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
பரஸ்ய ப்ராம்ஹணோ ரூபம் புருஷஹ் ப்ரதமம் த்விஜ
வ்யக்தாவ்யக்தே ததைவான்யே ரூபே காலஸ் ததாபரம் ||
பொருள்:பர பிரம்மாவின் முதல் வடிவம் புருஷன். பின்னர் வ்யக்தா அல்லது வெளிப்படையான ஒன்று வருகிறது, பின்னர் அவ்யக்தா அல்லது வெளிப்படுத்தப்படாத ஒன்று, இறுதியாக நேரம் என்று அழைக்கப்படும் அவரது வடிவம் வருகிறது. காலம் என்பது பகவானின் ஒரு பரிமாணம் என்பதை இது காட்டுகிறது. அவர் ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாமல் இருப்பது போல, காலமும் ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாமல் உள்ளது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம்: தேஷாம் சம்பஜனாத் சனாத் – அவர் அனைத்து முக்தர்களிலும் பூரண இன்பத்தை சமமாக வழங்குவதால், அவர் சனாத் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நாமத்தை விளக்குவதற்கு இரண்டு வேறுபட்ட வழித்தோன்றல்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘அளிப்பது அல்லது வழிபடுவது’ என்ற பொருளில் சன்-தானே என்ற மூலத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் சனோதி – ததாதி ஸ்வதர்ஷனம் பக்தேப்ய இதி சனாத் – தனது பக்தர்களுக்குத் தரிசனம் கொடுப்பவர் சனாத் என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘சாஷ்வத், நித்யா’ – நிரந்தரம், நித்தியம் என்று விளக்குகிறார். ‘சனா’ என்ற வார்த்தை அழிக்க முடியாத வார்த்தையாகும், ‘நிரந்தரமாக, எப்போதும்’ என்று பொருள்படும், மேலும் ‘சன நித்யே’ என்ற வரையறையை அளிக்கிறது. ‘சனாதனா’ என்ற சொல் சனா என்ற சொல்லில் இருந்து உருவானது.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – சனாத் நித்யா அவிகாரஹ ஏகாரஸஹ இத்யார்தஹ் – நித்தியமானவர், மாறாதவர், எப்போதும் ஒரே அழகான வடிவத்தை உடையவர். அவர் ஸ்ருதிக்கு ஆதரவாக குறிப்புகளை கொடுக்கிறார்:

• சனாத் யுவ நமஸே ஹவாமஹே – ரிக் வேதம் 2.16.1 – மற்ற அனைத்தும் அழியும் போது அவர் நித்தியமானவர்.
• சனாத் ஏவ சஹஸே ஜாத உக்ரா – ரிக் வேதம் 4.20.6 – அவர் பழமையானவர் மற்றும் வலிமைமிக்கவர்
• அயோ மஹா சூரா சனாதனிலா – ரிக் வேதம் 10.55.6 – பழமையான மற்றும் தனக்கு மேல் யாரும் இல்லாத ஒரு பெரிய ஹீரோ

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் விளக்கம் தருகிறார் – சனம் தத்தத்தம் ரஸ கந்தாதி அத்தி இதி சனாத் – அவர் தனது பக்தர்களின் காணிக்கைகளை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

---

898-ஸநாதந தம –
மிகப் பழைமை யானவன்–ஸநா-புராணே தந-ரூபம்-நித்யம் –ஸநாதந தர –ஸநாதந தம –

கிருஷ்ணன் தர்மம் ஸநாதநம்

ஏவம்
ஸநாதந தம꞉ ।
ஸநா புராணே தநபி ரூபம், புராணதம꞉ புராபி நவ꞉ புராண ꞉, ஸதா₃-தநத்வே (அ)பி ததா₃தநவந் நித்யம் நூதந போக்ய ॥
ஆண்டு ஊழி ஊழி தோறும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என்னாரா வமுதமே-2-5-4-
வைகல் தோறும் என் அமுதாய வானேறே -2-6-1-

மிகத் தொன்மையான வராயினும் அப்போது தான் புதிதாகக் கிடைத்தவர் போல் அனுபவிக்கத் தக்கவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லோருக்கும் காரணம் ஆகையால் பிரமன் முதலியோருக்கும் பழைமையாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகவும் தொன்மையானவர் -லாபத்தைக் கொடுப்பவளான லஷ்மி தேவியைத் தம்மிடம் உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

897. சனாதன-தம – மிகவும் பழமையானது

‘சனாதன’ என்ற சொல்லுக்கு ‘பழங்காலம்’ என்று பொருள், ‘தம’ என்ற பின்னொட்டு எந்தப் பெயரடைக்கும் மேலான உணர்வைத் தருகிறது. உதாரணமாக, ‘சுந்தரா’ என்றால் அழகானது மற்றும் ‘சுந்தரதம்’ என்றால் மிகவும் அழகானது. அதே பாணியில் ‘சனாதனாதம்’ என்றால் மிகவும் பழமையானது. ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை, ‘ஸர்வகாரணத்வாத் விரிஞ்சயாதீனாம் அபி சனாதனநாம் அதிஷயேன சனாதனத்வாத் சனாதனதமாஹ் – எல்லாவற்றுக்கும் முதன்மையான காரணகர்த்தா அவர், படைப்பாளியான பிரம்மா போன்ற மிகப் பழமையான உயிரினங்களை விட மிகவும் பழமையானவர், எனவே அவர் மிகவும் பழமையானவர், சனாதனத்தமஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ .

காரணம் விளைவுக்கு முன்னதாக இருக்க வேண்டும். எல்லா உயிர்களுக்கும் அவரே காரணம் எனவே அவர் மிகவும் பழமையானவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பழமை வாய்ந்தவராக இருந்தாலும், எப்போதும் புதியவராகவும், எப்போதும் புத்துணர்ச்சியுடன் இருப்பதாகவும், அவர் புதியவராகவும், முன்பு காணாதவராகவும் இருக்கிறார். பகவானைப் பொறுத்தமட்டில், அவர் `புரா அபி நவஹ் புராணம்’ – பழமையானவர் மற்றும் காலமற்றவர் ஆனால் புதியவர். ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தில் `தன’ என்ற சொல்லை ரூபம் அல்லது வடிவத்தைக் குறிக்க பயன்படுத்துகிறார் (தனு – சரிரம்). அவர் ‘சதா- தனத்வே’பி ததா-தனத்வவத் நித்ய நுதாந போக்யஹ் – அவர் ஒரு சரீரத்தை (சதா தனத்வம்) கொண்டிருந்தாலும், அவர் புதியவராக (ததா-தனத்வம் – புதிதாகப் பெற்றவர் போல) இருக்கிறார். உடல்), மற்றும் அவர் புதியவர் போல் அனுபவிக்கப்படுகிறார், எனவே அவர் சன-தன-தம.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷனின் விளக்கம் ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கத்தை ஆதரிக்கிறது –
சனாதனம் முக்தானாம் அயம் அதிஷயேன சனாதன-தமஹ் |
ஸனதன்வே’பி தேஷாந் ததா-தனத்வவத் ப்ரதீய இதயர்தஹ் ||
பொருள்: அவர் மிகவும் பழமையானவர், நித்தியமானவர், என்றும் புத்துணர்ச்சியளிப்பவர்.

எப்பொருளும்தானாய் மரகதக்குன்றமொக்கும், அப்பொழுதைத்தாமரைப்பூக் கண்பாதம்கைகமலம், எப்பொருளும்தானாய் மரகதக்குன்றமொக்கும், அப்பொழுதைத்தாமரைப்பூக் கண்பாதம்கைகமலம், எப்பொருளும்தாமரைப்பூக் கண்பாதம்கைகமலம் , எப்பொழுதைத்தாமரைப்பூக் கண்பாதம்கைகமலம் , எப்பொருளாழ்வாரின் திருவாய் மொழிப் பாசுரம் (2.5.4) என்று ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் குறிப்பிடுகிறார். மே . பொருள்:    இறைவன் எல்லாவற்றையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார், அவருடைய சட்டகம் ஒரு பெரிய கருமையான ரத்தினம் போன்றது. அவருடைய கண்களும், கால்களும், கைகளும் புதிதாகத் திறந்த தாமரை மலர்களைப் போல இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு நொடியும், ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு மாதமும், ஒவ்வொரு வருடமும், ஒவ்வொரு யுகமும், வயதுக்குப்பின் யுகமும் என் அடங்காத அமுதம் புதுச் சாறு போல் பாய்கிறது.

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் இதை விளக்குகிறார், ‘எனக்குக் கிடைத்த அனுபவத்தால் தான் ஒவ்வொரு கணமும் புத்துணர்ச்சியூட்டும் வகையில் புதியதாக இருக்கிறது, நாட்கள், வருடங்கள், யுகங்கள் என நான் அனுபவித்த பிறகும் நான் திருப்தியடையவில்லை. எல்லையற்ற பல்வேறு, ஒவ்வொரு கணமும் ஒரு புதிய பேரின்பம் செய்கிறது; இது எப்போதும் புதிய அனுபவம். ஒவ்வொரு கணமும் நான் புதிதாக ஒன்றைக் கண்டுபிடிப்பதாலோ அல்லது என் வளர்ந்து வரும் அறிவுத்தினாலோ அல்ல. இறைவன் எனக்கு ஆரம்பத்திலேயே குறையற்ற புத்தியைக் கொடுத்தான். லார்ட்ஸ் நிறுவனத்தின் அனுபவம் முற்றிலும் வேறுபட்ட விமானத்தில் உள்ளது. அனைவரின் உள் ஆன்மாவாகவும், அனைத்தையும் தனது அம்சங்களாகக் கொண்டவராகவும், கண்கள், கால்கள், கைகள், அனைத்தும் இந்த தருணத்தில் புதிதாக மலர்ந்த தாமரை மலர்களைப் போலவும், பசுமையான குளிர்ந்த குன்று போலவும் இருக்கிறார். அவர் ஒவ்வொரு நொடியும் இனிமையாகவும் இனிமையாகவும் இருக்கும் அமிர்தம், அடங்காத மற்றும் இடைவிடாது இன்பம் தரக்கூடியது’.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘சன’ என்ற சொல்லுடன் பின்னொட்டு (‘தன’) சேர்ப்பது, ‘உரியது’ என்ற உணர்வை உருவாக்குகிறது என்று கூறுகிறார். எனவே, ‘சன-தன’ என்ற சொல்லுக்கு ‘பழங்காலத்தைச் சேர்ந்தது’ என்று பொருள். `தம’ பின்னொட்டுடன், `சனாதன-தாமம்’ என்பதன் பொருள் ‘மிகப் பழமையானது’ ஆகும். வேறு எதுவும் இருப்பதற்கு முன்பு அவர் இருந்தார், மேலும் பிரளய அல்லது கலைப்பின் போது மற்ற அனைத்தும் அழிக்கப்படும்போது அவர் இருக்கிறார், எனவே அவர் சனாதன-தமஹ்.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ஷ்ருதியிலிருந்து ஆதரவை வழங்குகிறார்:
சனாதனம்-ஏனம்-ஆஹுர்-உதத்யாஹ் ஸ்யாத்-புனர்-நவஹ் |
அஹோ-ராத்ரே ப்ரஜாயேதே அந்யோ அந்யோஸ்ய ரூபயோஹ் || (அதர்வண வேதம் 10.8.23)
பொருள்: அவர் பழமையானவராக இருந்தாலும், அவர் ஒவ்வொரு கணமும் புதிதாகத் தோன்றுகிறார், இரவும் பகலும் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றினாலும், ஒன்று மற்றொன்றின் வடிவத்தை எடுத்துக்கொள்கிறது. 

---

899-கபில –
ஒளி விளக்கமுற்றவன் -காள மேகம் மின்னல் போலே பிராட்டி உடன் -ஒளி மயமான பரம பதத்தில் –

கிம் ரூப꞉ ? மத்₄ யஸ்த₂நீல தோயதே ₃வித்₃ -யல்லே கோ₂ஜ்ஜ்வல வர்ண ꞉
கபில꞉ ॥
கோட்டிய வில்லோடு மின்னு மேகக் குழாம் -9-5-7-

நீல தோயத மத்யஸ்த–வித்யுல்லேக்க பாஸ்வரா -மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா

கரியான் ஒரு காளையான கண்ணனைக் காட்டித் தரும் பிராட்டி

சுற்றிலும் மின்னிக் கொண்டு இருக்கும் மின்னலின் நடுவில் உள்ள மேகம் போல் நிறமுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கபில நிறமுள்ள வடவாக்னியாக கடலில் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ அனுமனை ஏற்றுக் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

899. கபில – அழகான நிறமுடையவன்

கபிலா என்ற சொல் தங்க நிறத்தின் கவர்ச்சியான நிழலைப் போன்ற ஆரஞ்சு கலந்த பழுப்பு நிறத்தைக் குறிக்கிறது. இந்தப் பொருளைப் பயன்படுத்தி, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘பாதவா அனலஸ்ய கபிலோ வர்ண இதி தத்ரூபீ கபிலஹ – படவா, கடலின் இதயத்தில் உள்ள நெருப்பு பழுப்பு அல்லது ஆரஞ்சு பழுப்பு நிறத்தில் உள்ளது. பகவான் அழகானவர் மற்றும் இந்த நெருப்பின் அதே வடிவமும் சாயலும் கொண்டவர், எனவே அவர் கபிலா என்று அழைக்கப்படுகிறார், நெருப்பு போன்ற ஆரஞ்சு பழுப்பு. படாவா என்பது கடலுக்கு அடியில் உள்ள நிலத்தடி நெருப்பின் பெயர், இது கடலைக் கட்டுப்படுத்தி, அது நிரம்பி வழிவதைத் தடுக்கிறது. இது கபிலா எனப்படும் பிரகாசமான ஆரஞ்சு பழுப்பு நிறத்தைக் கொண்டுள்ளது. பகவானுக்கு அதே பிரகாசம் இருப்பதால், அவர் கபிலன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரும் ஸ்ரீ பராசர பட்டரும் இந்த நாமத்திற்கு ஸ்லோகம் 57 இல் அதே விளக்கத்தை அளித்துள்ளனர் மற்றும் பகவானின் அவதாரத்தை கபிலராகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர், அவர் சாங்கிய தத்துவ முறையை முன்வைத்தார். ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றும் ஸ்ரீ பட்டர் இருவரும் நாமத்தின் தற்போதைய நிகழ்வை அதன் பொதுவான அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்தி விளக்குகிறார்கள், அதாவது ‘அழகான நிறம் கொண்டவர்’.

ஸ்ரீ பட்டர் பகவானின் அழகிய நீல நிறத்தில் நாமத்தை ரசிக்கிறார், மஹா லக்ஷ்மி மின்னலின் மின்னல்களால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார் – மத்தியஸ்த நிலா தோயதா வித்யுல்-லெகோஜ்ஜ்வல வர்ணஹ் கபிலஹ் – அவர் சுயமாக ஒளிரும் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் ஒளிரும் வடிவம், மிகவும் நீல நிறத்தைப் போன்றவர். மின்னல் கீற்றுகளுக்கு நடுவில் மேகம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் கபிலரை, கருப்பு நிறத்துடன் கூடிய தங்க நிறத்தைக் குறிப்பிடுவதாக விவரிக்கிறார்.

நாமா என்பதிலிருந்து பெறப்பட்ட வேர்கள்: கம் – கண்டௌ – காந்திர்-இச்சா – ஆசை, அல்லது, கப்ர் – வர்ணே – நிறத்திற்கு. இலக்கணத்தைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், `காம்’ அல்லது `கப்ர்’ என்பதன் மா என்பது pa ஆக மாற்றப்பட்டு, ‘இலாக்’ என்ற இணைப்பு சேர்க்கப்படுகிறது, இது கபிலாவுக்கு இட்டுச் செல்கிறது – ‘பழுப்பு (சிவப்பு) நிறத்தில் இருப்பவர்’.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘கபி’ என்பதற்கு ‘சூரியன்’ என்றும், ‘பிங்கல வர்ணம்’ என்பதற்கு ‘பழுப்பு நிறத்தில்’ என்றும் பொருள் பயன்படுத்துகிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – கபிம் = சூரியம் லதி – அடத்தே, ஸர்வஸ்ய ஜகதঃ ப்ரவர்தனய இதி கபி-லঃ – இந்த உலகில் உள்ள எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரமாக சூரியனைக் கொண்டு வருபவர் கபி-லா.

ஸ்ரீமத் ராமானுஜ ஆச்சாரியாரின் சாந்தோக்ய உபநிஷத் வசனத்தின் (1.6.7) புகழ்பெற்ற விளக்கம், கபியின் பொருளை சூரியன் என்று பயன்படுத்துகிறது – ‘தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணி’- ‘அந்த உன்னத நபரின் கண்கள், கதிர்களால் மலர்ந்த தாமரைகளைப் போல அழகானவை. சூரியன்’.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘கபி’ என்ற சொல்லுக்கு ‘குரங்கு’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் விளக்கம் தருகிறார் – கபின் சுக்ரீவ ஹனுமத் ஆதின் லதி சேவையாம் இதி கபி-லஹ் – சுக்ரீவன், ஹனுமான் போன்றவற்றைப் பெற்றவர், அவருக்கு சேவை செய்கிறார்.

---

900-கபிரவ்யய –
அழிவில்லா ஆனந்தம் அனுபவிப்பவன்–முக்தனையும் அனுபவிப்பித்து தானும் அனுபவித்து இவற்றை –பாதி-பாலனமும் பண்ணி அருள்பவர் 

ஸ்வயமபி தத₃நுப₄வ ஸுக ₂நிர்வ்ருதிம் பாதி பிப₃தீதி வா
கபி ரவ்ய ꞉ ।
* இன் ஸர்வதா₄-துப்₄ய ꞉ । ஆதோ லோப꞉ ॥
பெரிய சுடர் ஞான இன்பம் -10-10-10-

மாறுதல் அற்ற நித்ய ஸூகத்தைக் காப்பாற்றி அனுபவிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கபி -சூரியன் வராஹம் அப்யய -பிரளயத்தில் உலகம் அடங்கும் இடமாக இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கபி சுகத்தைப் பருகுபவர் -அப்யய -பிரளயத்தில் உலகம் லயிக்கும் இடமாக இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் –
அவ்யய-என்ற பாடத்தில் காக்கப் பட வேண்டியவர்களிடம் செல்பவர் என்றுமாம் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

900. கபீர்-அவ்யயா – எப்போதும் குறையாத பேரின்பத்தை அனுபவிப்பவர்

சில மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இதை இரண்டு நாமங்களாகக் கருதுகின்றனர்: கபிஹ் மற்றும் அவ்யயா அல்லது அப்யாயா. கபிஹ் என்பது காம் என்றால் தண்ணீர் மற்றும் பிபன் என்றால் குடிப்பவர் என்று பொருள்படும். இந்த அடிப்படையில், ஸ்ரீஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘கம் ஜலம் ரஷ்மிபிஹ் பிபான் கபிஹ் சூர்யஹ் – அவர் சூரியன் என்ற தனது கதிர்களைப் பயன்படுத்தி தண்ணீரைக் குடிக்கிறார், எனவே அவர் கபி, சூரியன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மற்றொரு விளக்கம் ‘கபீர் வராஹோ வா’ – கபிஹ் என்றால் பன்றி என்றும் பொருள்படும், இது பகவானின் அவதாரமான வராஹா, பெரிய பன்றியைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ சங்கரர் மகாபாரதத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் (சாந்தி பர்வா) ‘கபீர் வராஹோ வா கபிர் வராஹஹ் ஷ்ரேஷ்டாஶ்ச தர்மஶ்ச விருஷ உச்யதே’ – கபி, வராஹா, ஷ்ரேஷ்டா, தர்மா மற்றும் விருஷா ஆகிய சொற்கள் அனைத்தும் ஒரே பொருளைக் குறிக்கும். எனவே இந்த நாமம் பகவானின் அவதாரத்தை வராஹம் என்றும் குறிப்பிடுகிறது.

இந்த நாமத்தின் இரண்டாம் பாகத்தை அப்யாயமாக எடுத்துக் கொண்டு, ஸ்ரீ சங்கரர் இதை ‘ப்ரலயே அஸ்மின் அபியந்தி ஜகந்தி இதி அப்யாயஹ்’ என்று விளக்குகிறார் – பிரளயத்தின் போது அனைத்து உயிரினங்களும் அவரில் லயிக்கின்றன, எனவே அவர் இறுதி இளைப்பாறும் இடமான அப்யாயா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

சில உரையாசிரியர்கள் இந்த நாமத்திற்கு ‘அவ்யயா’ என்று பயன்படுத்தியுள்ளனர். இதை ‘மாறாதவர்’ அல்லது ‘தன் பக்தர்களை விட்டு விலகாதவர்’ என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை கபீர்-அவ்யயா என்றும், அவ்யாய என்றால் ‘குறையாதது’ என்றும் விளக்குகிறார். ‘கம்’ என்ற சொல் ‘சுகம்’ என்ற பொருளுடன் பயன்படுத்தப்படுகிறது மற்றும் கபிஹ் என்ற வார்த்தை ‘கம் பிபதி, பதி வா கபிஹ்’ – பேரின்பத்தை அனுபவிப்பவர் அல்லது பிறருக்கு தனது அனுபவத்தின் பேரின்பத்தைப் பாதுகாப்பவர் என விளக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் கபிஹ் என்ற சொல்லைப் பெறுகிறார்: கம் +பா = க-பிஹ் மற்றும் நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார் –

• ஸ்வயமபி தத்-அனுபவ சுக நிர்வৃத்திம் பதி பிபதி வா கபிர்- அவ்யயஹ் – அவர் (பதி) முக்தர்களுக்கு, குறையாத (அவயாயா) தனது பேரின்பத்தை அனுபவிக்கும் இன்பத்தைப் பாதுகாக்கிறார். அல்லது
• முக்தர்களால் (அவ்யயா) தனது பேரின்பத்தை அனுபவிக்கும் இன்பத்தை அவர் (பிபதி) அனுபவிக்கிறார், அதனால் அவர் கபீர்-அவ்யயா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் ‘கபீர்-அவ்யயா’வை ஒரு நாமமாகக் கருதுகிறார், ஆனால் அதை இரண்டு குணங்களின் கலவையாக விளக்குகிறார் – கபிஹ் மற்றும் அவ்யயா. காம் -ஜலமபி பிபதி ஸ்வ-ஜனைஹ் ச-ப்ரேம உபஹ்ரிதம் இதி கபிஹ் – தன் பக்தனின் காணிக்கையை ஏற்றுக்கொள்பவன், அன்புடனும் பக்தியுடனும் அளிக்கப்படும் வரை அது தண்ணீராக மட்டுமே இருக்கும் என்று அவர் ‘கபிஹ்’ விளக்குகிறார். அவர் ‘அவ்யயா’ என்பதை ‘சதைவ அவ்யயோ = நிர்-விகார இதி அவ்யய’ என்று விளக்குகிறார் – நித்தியமாகவும் மாறாதவராகவும் இருப்பவர் அவ்யயா. கபிஹ் மற்றும் அவ்யாயா ஆகிய இரண்டிலும் இருப்பவர் கபீர்-அவயாயா ஆவார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பல மாற்று மூல வார்த்தைகளை வழங்குகிறார், அதிலிருந்து ‘கபிஹ்’ என்ற வார்த்தை பெறலாம்:

• காய் – சப்தே – ஒலிக்க;
• kr – விக்ஷேபே – கொட்ட, சிதற; அல்லது
• kan – deepti Kanti gatishu -shine.

மேற்கூறியவற்றின் அடிப்படையில், அவர் பின்வரும் விளக்கங்களை அளிக்கிறார்:

• பகவான் ஷப்த வடிவில் இருக்கும் துதியை அனுபவிப்பதால் (‘பானங்கள்’) அவர் க-பிஹ் ஸ்தவா ஷப்த ரூபாஹ் தம் பிபதி இதி கபிஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்;
• கம் – ஜாலம், பதி = பிபதி; சூர்யாவைக் குறிக்கும் ‘தண்ணீர்’ குடிப்பவன். பகவான் சூரியனுக்கு அந்தர்யாமி என்பதால் அவருக்கு இந்த நாமம் உண்டு

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – அபியந்தி இதி அப்யாயஹ் – லீயந்தே அஸ்மின் பூதானி ப்ரலய காலே, அதஹ் அப்யாய இதி உச்யதே – பிரளய காலத்தில் எவரில் எல்லா உயிர்களும் ஒன்றிணைகிறதோ, அவர் அப்யாய ஆவார். தைத்திரீய உபநிஷத்தில் ‘தேன தேவன் அபியந்தி’ உள்ளது – பிரம்மானந்த மீமாம்சா – ‘இவற்றின் மூலம், அவர்கள் தேவர்களை அடைகிறார்கள்’.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் நாம கபியை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: தத்-சேவ ரூபம் கம் பிபதி இதி க-பிஹ் –  தனது பக்தர்களால் பக்தி பிரசாதமாக வழங்கப்படும் போது, ​​நீர் முதலியவற்றை ஏற்றுக்கொள்பவர்.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 9 வசனம் 26) பகவான் கூறுகிறார்:
பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி |
தத்-அஹம் பக்த்யுபஹ்ரிதம் அஷ்னாதி ப்ரயத்ஆத்மனா ||
பொருள்: யார் எனக்கு உண்மையான பக்தியுடன் ஒரு இலை, ஒரு பூ, ஒரு பழம் அல்லது தண்ணீர் வழங்குகிறார்களோ,  அதை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் அவ்யயாவிற்கு ‘ந வ்யேதி தேஷாம் சமாஜத் இதி அவ்யயஹ்’ என்று விளக்கம் தருகிறார் – அவர் தனது பக்தர்களை விட்டு விலகாதவர், எப்போதும் தனது பக்தர்களுடன் இருப்பவர்.

---

இப்படியாக ஹாரீத குலத்துக்குத் திலகம் போன்ற ஸ்ரீ வத்சாங்கர் -என்னும் கூரத்தாழ்வானின் திருக்குமாரரும்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் திவ்ய ஆஜ்ஜையாலே ஸ்ரீ பராசர பட்டர் என்ற திரு நாமம் சாற்றப் பெற்றவருமான
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் என்னும் இயல் பெயர் கொண்டவர்
அருளிச் செய்த பகவத் குண தர்ப்பணம் என்னும் ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம பாஷ்யத்தில்
ஒன்பதாம்      நூறு திரு நாமங்கள் வியாக்யானம் ஸம் பூர்ணம்

ஒன்பதாம்     சதகம் முடிந்தது-

———–

901-ஸ்வஸ்தித –
மஹா மங்களங்களைக் கொடுப்பவன்

ஏவம் மஹந் மங்க₃லம் த₃தா₃தீதி
ஸ்வஸ்தித₃꞉

பாராசர்ய வசஸ் ஸுதாம் (1)
உபநிஷத் துத்தாப்தி மத்யோ திருதாம் (2)
ஸம்சார அக்நி விதீபன வியபஹத பிராணாத்ம சஞ்சீவனீம் (3) |
பூர்வாசார்ய ஸுரக்ஷிதாம் (4)
பகுமதிம் வியாஸாத தூரஸ்திதாம் (5)
அநீதாந்து நிஜாக்ஷரைஹி மனஸோ பௌமாஸ்து பிபந்வஹம் ||ஸ்ரீ பாஷ்யம் -இரண்டாவது மங்கள ஸ்லோஹம்-

அசந்நேவச பவதி -அசத் ப்ரஹ்மேதி வேத சேத் அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத் வேத -சந்த மேநம் ததோ விது-தைத்ரியம்
இந்த மெய் ஞானம் அருளி பரம பதம் பேற்றையும் அளிப்பவன்
உயர் வினையே தரும் ஒண் சுடர்- 1-7-4-
பீதக வாடைப் பிரானார் பிரம குருவாகி வந்து போதில் கமல வன்னெஞ்சம் புகுந்தான் -பெரியாழ்வார் -5-2-8-

897-ஸ நாத் –
முக்தர்களால் பங்கு போட்டுக் கொண்டு அனுபவிக்கப் படுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அநாதியான கால ரூபியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

லாபத்தை அடையும்படி செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

898-ஸநாதநதம –
மிகத் தொன்மையான வராயினும் அப்போது தான் புதிதாகக் கிடைத்தவர் போல் அனுபவிக்கத் தக்கவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லோருக்கும் காரணம் ஆகையால் பிரமன் முதலியோருக்கும் பழைமையாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மிகவும் தொன்மையானவர் -லாபத்தைக் கொடுப்பவளான லஷ்மி தேவியைத் தம்மிடம் உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————

899-கபில –
சுற்றிலும் மின்னிக் கொண்டு இருக்கும் மின்னலின் நடுவில் உள்ள மேகம் போல் நிறமுடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கபில நிறமுள்ள வடவாக்னியாக கடலில் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ அனுமனை ஏற்றுக் கொண்டவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

900-கபிரவ்யய-
மாறுதல் அற்ற நித்ய ஸூகத்தைக் காப்பாற்றி அனுபவிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

This entry was posted on November 7, 2023 at 2:39 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.