அரௌத்ர குண்டலீ சக்ரீ விக்ரம் யூர்ஜித தசாசன
ஸப்தாதிகஸ் ஸப்த ஸஹஸ் சிசிரஸ் ஸர்வரீகர –97-
மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:
- அரௌத்ர
- குண்டலீ
- சக்ரீ
- விக்ரமீ-
- ஊர்ஜித சாசன
- சப்தாதிக
- சப்த சஹ
- சிசிர
- சர்வரீகர
அவனுக்கு ஆசை, வெறுப்பு, கவலை போன்றவை இல்லை, அதனால் கோபம் அற்றவன். அவர் அழகான மீன் வடிவ காதணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர் மற்றும் சக்திவாய்ந்த சுதர்ஷன சக்கரத்தை வளைக்கிறார், மாபெரும் முன்னேற்றங்களைக் கொண்டவர், அதன் கட்டளைகள் மீற முடியாதவை மற்றும் வேதங்களில் வலுவாக வேரூன்றியுள்ளன. அவர் வர்ணிக்க வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர் மற்றும் வேதங்களில் போற்றப்படுகிறார். அவர் துயரத்தின் அழைப்புகளுக்கு உதவி செய்ய விரைகிறார் மற்றும் இந்த சம்சாரத்தின் துயரங்களிலிருந்து தனது குளிர்ச்சியான வசிப்பிடத்திற்கு அவர்களை மீட்டெடுக்கிறார். அவர் தனது கைகளில் அழிவுகரமான ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் ஓய்வு அளிக்க இரவைப் படைத்தவர்.
அரௌத்ர: – ஜீவர்களின் பாபங்களை நோக்கில் மிகக் கடுமையான கோபம் ஏற்பட வாய்ப்பு இருப்பினும்
தமது குற்றமற்ற கல்யாண குணங்களின் மிகுதியாலும், திருமகள் என்றும் தம்மை விட்டுப் பிரியாமல் நின்று ஏற்படுத்தும்
தயையாலும் கொடும் செய்கையோ, விருப்போ, குரோதமோ இன்றி இருப்பவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் அரௌத்ர: என்று போற்றப்படுகிறார்.
குண்டலீ – ஆதிசேஷரூபியானவர் ஆதலாலும், ஸாங்க்யம், யோகம் என்னும் இரண்டையும் தம் காதுகளில்
அழகிய குண்டலங்களாகத் தாம் அணிபவர் ஆதலாலும் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் குண்டலீ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
சக்ரீ – ‘மிகவும் அசைவதும், மிகுந்த வேகமுடன் நகர்வதுமான அந்தக்கரணமாகிய மனம் என்னும் தத்துவத்தைச்
சக்ரமாகக் கையில் கொண்டவர்’ என்று ஸ்ரீவிஷ்ணுபுராணம் சொல்வதற்கேற்ப, மனம் என்பதையே தம் கையில்
ஆழியாகத் தரித்தவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் சக்ரீ என்று தொழப்படுகிறார்.
விக்ரமீ – தாளால் உலகளந்த தாயோன் என்னும் சிறப்பு தமக்கே வாய்த்த பிரான் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் விக்ரமீ என்று கொண்டாடப்படுகிறார்.
ஊர்ஜிதசாஸந: – ஊழிதோறூழி ஒன்றும் பிறழாமல், ஒருவராலும் கடக்கலாகாக் கட்டளைகள் தந்த பிரான்
ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஊர்ஜிதசாஸந: என்று போற்றப்படுகிறார்.
சப்தாதிக: – சப்தம் என்னும் சாத்திரங்களால் எல்லையிட்டு வரையறை செய்து கூறிவிட முடியாதவர்,
எவ்வளவு விவரித்தாலும் அதனினும் மிக்குத் திகழும் இயல்பினர் ஆகையால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் சப்தாதிகர் எனப்படுகிறார்.
சப்தஸஹ: – யானை முதலான தெளிவான பேச்சு இல்லாத உயிரினங்களின் தீனக் குரலையும் பொறுப்புடன்
தாம் தாங்கித் துயர் துடைப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் சப்தஸஹர் எனப்படுகிறார்.
சிசிர: – ஜீவர்களின் தாபக்குரல் எழுந்ததுமே விரைவு மயமாக ஆகிவிடுபவர், யானையின் அழுகுரலுக்கு விரைவாகி
வந்து தாபம் போக்கிக் குளிரச் செய்தது போல் என்பதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் சிசிர: என்று போற்றப்படுகிறார்.
சர்வரீகர: – ஸம்ஸாரமாகிய கொடிய மடுவில் சிக்கி அலறும் ஜீவனைக் காக்க வேண்டி அனைத்துக் காப்புகளையும்
அனைத்து விதத்திலும் விரைவில் செய்பவர் என்பதாலும், உலக நாட்டம் கொண்டவர்க்கு இரவாகத் தெரியும்
ஆன்மிகப் பாதையைத் தம் அடி அணைந்த பக்தர்களுக்குப் பகலாக ஆக்குகிறார் என்பதாலும்
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் சர்வரீகர: என்று தொழப்படுகிறார்.
கோபமற்றவன் {அரெளத்ரன்},
பாம்பான சேஷனின் வடிவில் மடங்கிச் சுருண்டு கிடப்பவன் {குண்டலீ},
சக்கரந்தரித்தவன் {சக்ரீ},
பேராற்றல் கொண்டவன் {விக்ரமீ},
ஸ்ருதிகள் மற்றும் ஸ்மிருதிகளின் உயர்ந்த ஆணைகளால் முறைப்படுத்தப்பட்ட ஆட்சியைக் கொண்டவன் {ஊர்ஜிதசாஸநன்},
வாக்கின் துணையால் விவரிக்கப்பட இயலாதவன் {சப்தாதிகன்},
வாக்கின் உதவியால் வேதாங்கங்களில் சொல்லப்பட்டவன் {சப்தஸ்ஹன்},
மூவகைத் துன்பங்களால் பீடிக்கப்பட்டவர்களைக் குளிர்விக்கும் பனித்துளியாய் இருப்பவன் {சிசிரன்},
இருளை விலக்கும் வல்லமுடையுடன் அனைத்து உடல்களிலும் வாழ்பவன் {சர்வரீகரன்};(110)
நலம் அந்தமில்லாத நாடு –
906-அ ரௌத்ர-கல்யாண குணங்களின் குளிர்ச்சியால் கடுமை இல்லாமல் இருப்பவர் –
907-குண்டலீ-தன் திரு மேனி அழகுக்கு ஏற்ற குண்டலங்களை-காதணிகளை -அணிந்தவர்
908-சக்ரீ-சுதர்சன சக்கரத்தை ஆயூததை ஏந்தியவர் –
909-விக்ரமீ-கம்பீரமான இனிய விளையாட்டுக்கள் கொண்டவர் –
910-ஊர்ஜித சாசன -நான்முகன் இந்த்ரன் முதலியோரால் மீற முடியாத கட்டளை படைத்தவர் –
911-சப்தாதிக -ஆயிரம் நாக்கு உடைய ஆதி சேஷன் போன்றவர்களாலும் பேச முடியாத மகிமை உடையவர்
ஸ்ரீ கஜேந்திர மோஷம் –
912-சப்த சஹ -தெளிவில்லாத சொற்கள் பேசும் பிராணிகளின் வேண்டுதல் ஒலியையும் ஏற்பவர்
913-சிசிர -கஜேந்த்ரனின் கூக்குரல் கேட்டவுடன் மிக விரைவாகச் சென்றவர்
914-சர்வரீகர -பகைவர்களை அழிக்கும் ஐந்து ஆயுதங்களை ஏந்திக் கொண்டு விரைந்தவர் –
6-முக்தனுக்கு மோஷானந்தம் தரும் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் பரமான திரு நாமங்கள் -892-911-
7-கஜேந்திர மோஷ பரமான திவ்ய நாமங்கள் -912-945-
906-அரௌத்ர-
கடுமை இல்லாமல் குளிர்ந்து இருப்பவன்
பரம ஐஶ்வர்யே (அ)பி கு₃ணஶீ லிம்நா
அரௌத்₃ர꞉ ॥
நலம் கடல் அமுதம் –அச்சுவைக் கட்டி -3-4-5-
சுவையன் திருவின் மணாளன் என்னுடைச் சூழல் உளானே
சீற்றம் இலாதானைப் அரௌத்₃ர–பாடிப்பற சீதை மணாளனைப் பாடிப்பற
கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு கோபம் ஆஹாரயதி வரவழைத்துக் கொண்டதை நம்பியே நாம் உள்ளோம்
எல்லாவற்றிற்கும் மேலான செல்வம் இருந்தாலும் திவ்ய கல்யாண குணக் குளிர்ச்சியால் குளிர்ந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
எல்லாம் அடைந்து இருப்பவர் -ஆதலின் ஆசை வெறுப்பு முதலியவை இல்லாதவர் -கொடிய செய்கை காமம் கோபம் ஆகிய
மூன்று கொடுமைகளும் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
கொடியவர் அல்லாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————
- எளிதில் கோபத்திற்கு ஆளாகாதவர்
ரௌத்ரம் என்ற சொல் மூன்று விஷயங்களில் ஏதேனும் ஒன்றைக் குறிக்கிறது. ஒரு வன்முறை செயல், ஆர்வம் அல்லது கோபம். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘கர்ம ரௌத்ரம், ராகச்ச ரௌத்ரா, கோபஷ்ச ரௌத்ரா, யஸ்ய ரௌத்ரத்ரயம் நாஸ்தி அவப்த ஸர்வ காமத்வேன ராகத்வேஷாதர் அபாவாத் ச ஆரௌத்ரஹ் – பகவானுக்கு நிறைவேறாத ஆசை இல்லாததால், அவர் வன்முறை, கோபம், மோகம் இல்லாதவர். மூன்று வகையான ரௌத்ரம் இல்லாததால், பகவான் ஆரௌத்ரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
விரும்பிய பொருளை அடைய ஆசை செயலுக்கு வழி வகுக்கும், அதை அடையாத போது கோபம் வரும்; இருப்பினும், விரும்பிய பொருள் அடையப்படும்போது, அதே அல்லது வேறு சில பொருள்கள் விரும்பப்படுகின்றன, எனவே சுழற்சி முடிவில்லாமல் செல்கிறது. பகவானுக்கு ஆசை, வெறுப்பு போன்றவை இல்லாததால், அவர் ஆரௌத்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
பகவான் – ‘பரம ஐஸ்வர்யேபி குண ஷீதாலிம்னா ஆரௌத்ரா’ – அவர் மென்மையானவர், இணக்கமானவர், குளிர்ச்சியானவர், அவர் சர்வேஸ்வரனாக இருந்தாலும் கோபப்படாதவர், எனவே அவர் ஆரௌத்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்று ஸ்ரீ பராசர பட்டர் குறிப்பிடுகிறார்.
தியான ஸ்லோகத்தில் பகவான் ‘சாந்தகாரம்’ என்று வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது, அதாவது கருணை, இரக்கம் மற்றும் அரவணைப்பை வெளிப்படுத்தும் அவரது அமைதியான முகம். பகவான் எல்லா நேரங்களிலும் அமைதியான மற்றும் இனிமையான சுபாவத்தைக் கொண்டிருப்பார், அது கோபம், உணர்ச்சி அல்லது வன்முறை இல்லாதது, எனவே அவர் ‘ஆரௌத்ரா’, சாந்தமானவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
சிசுபாலனால் கிருஷ்ணர் 100 முறை துஷ்பிரயோகம் செய்யப்பட்டு அவமானப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வை நாம் நினைவுகூரலாம். யுதிஷ்டிரர் ராஜசூய யாகம் செய்தபோது, யுதிஷ்டிரரின் மேலாதிக்கத்தை எதிர்ப்பின்றி ஏற்றுக்கொண்ட சிசுபாலனின் சமர்ப்பணத்தைப் பெற பீமனை அனுப்பினார், மேலும் இந்திரபிரஸ்தத்தில் நடந்த இறுதி விழாவிற்கு அழைக்கப்பட்டார். பாண்டவர்கள் கிருஷ்ணர் அவர்களின் கெளரவ விருந்தினராக இருப்பார் என்று முடிவு செய்தனர், ஆனால் சிசுபாலன் இதை எதிர்த்தார் மற்றும் கிருஷ்ணரை ஒரு மாடு மேய்ப்பவராகவும், ஒரு அரசனாக மதிக்கப்படுவதற்கு தகுதியற்றவராகவும் அவமானப்படுத்தினார். அவர் 100 பாவங்களைச் செய்தார், அதே நேரத்தில் கிருஷ்ணர் அமைதியாக இருந்தார் (மற்றும் எண்ணி) மற்றும் சிசுபாலனை 100 முறை மன்னித்தார் (அவரது வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றினார்). கிருஷ்ணர் தனது 100 மீறல்களை மன்னித்த பின்னரே சிசுபாலனைக் கொல்ல தனது சுதர்சன சக்கரத்தை விடுவித்தார்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை ‘பரம சாந்த சௌம்ய சுந்தர ஆகாராஹ்’ என்று விளக்குகிறார்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், பகவான் அதீத தேஜஸை வெளிப்படுத்தினாலும், அது அவரது பக்தர்களை சிறிதும் திசை திருப்புவதில்லை என்று குறிப்பிடுகிறார்.
ஸ்ரீ ரகுநாத தீர்த்தர் அடிப்படையில் இதே போன்ற விளக்கத்தைத் தருகிறார் – ருதாதி அனேன இதி ருத்ரம் = துக்கம், தஜ்-ஜனகத்வேன தத்-சம்பந்தித்வாத் ரௌத்ரம் = காம க்ரோதாதி துஹ்க சாதனம், தத் அஸ்ய நாஸ்தி இதி ஆரௌத்ரா – அவர் ஆரௌத்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஆசை, கோபம், பேராசை போன்றவை.
பகவான் ரௌத்ரத்திற்கு நேர் எதிரானவர் என்று ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் குறிப்பிடுகிறார் – ஆனந்த பூர்ணத்வாத் ஆரௌத்ர பிரசன்ன மூர்த்தி – அவர் பரிபூரண ஆனந்தத்தின் உருவகம்.
907-குண்டலீ-
காதணிகளை அணிந்து இருப்பவன்
யத் உசித நித்ய தி₃வ்ய பூ₄ஷண
குண்ட₃லீ ॥
இலகு விலகு மகர குண்டலத்தன் -8-8-1-
மகர நெடும் குழைக்காதன் மாயன்—நிகரில் முகில் வண்ணன் -7-3-10-
மகரம் சேர் குழை இரு பாடு இலங்கி யாட -திரு நெடும் தாண்ட -21-
மின் வீசும் மகர குண்டலங்கள் வில் வீசும் என்கின்றாளால்-
தம் திருமேனிக்குத் தகுதியான குண்டலம் முதலிய திவ்ய பூஷணங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஆதி சேஷ ரூபி -ஸூர்யன் போலே பிரகாசிக்கும் குண்டலங்கள் உடையவர் –
சாங்க்யம் யோகம் ஆகிய இரண்டு மகர குண்டலங்களை உடையவர் – ஸ்ரீ சங்கரர் –
மகர குண்டலம் உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————–
- குண்டலி – அழகான காது வளையங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்
குண்டலா என்றால் காது வளையங்கள் என்றும், சுருண்ட பாம்பு என்றும் பொருள். இந்த அர்த்தங்களின் அடிப்படையில் ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் மூன்று விளக்கங்களைத் தருகிறார். முதலாவது ‘ஷேஷரூபபாக் குண்டலி – அவர் ஷேஷா அல்லது ஆதிஷேஷா எனப்படும் பாம்பின் வடிவத்தில் இருக்கிறார், எனவே அவர் குண்டலி, பாம்பு’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
இரண்டாவதாக, ‘சஹஸ்ராம்ஷு மண்டலோபம குண்டல தாரணாத் வா – பல கதிர்கள் கொண்ட சூரியனைப் போல பளபளப்பான காது வளையங்களை அணிந்திருப்பதால், காது வளையங்களை அணிபவர் குண்டலி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
மூன்றாவது விளக்கம் ‘சாங்க்யயோகத்மகே குண்டலே மகரகாரே அஸ்ய ஸ்தா இதி குண்டலி’ – அவர் சாங்கிய மற்றும் யோக தத்துவங்களைக் குறிக்கும் மீன் வடிவ காது பதக்கங்களைக் கொண்டுள்ளார், எனவே அவர் குண்டலி என்று அழைக்கப்படுகிறார், யோகத்தையும் சாங்கியத்தையும் தனது காது வளையங்கள் மூலம் அடையாளப்படுத்துகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை ‘யதோசித நித்ய திவ்ய பூஷ்ணஹ குண்டலி’ என்று விளக்குகிறார் – அவர் தனது உடலுக்கும் அவரது அந்தஸ்துக்கும் பொருத்தமான வான ஆபரணங்களால் பொருத்தமாக அலங்கரிக்கப்பட்டவர். இவ்வாறு, ஸ்ரீ பட்டர் குண்டலத்தை அனைத்து எல்லையற்ற மங்களகரமான ஆபரணங்களின் ஒரு பிரதிநிதித்துவமாக எடுத்துக்கொள்கிறார். உண்மையில், ‘அழகான காது வளையங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குண்டலங்கள் குண்டலி’. பகவான் மகர குண்டலம் அல்லது மீன் வடிவ காது வளையங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதால், அவர் குண்டலி ஆவார்.
ஸ்ரீ ராமானுஜ ஆச்சார்யா, தனது சாரங்கதி கத்யத்தில், பகவானை ‘நிரதிஷய ஔஜ்வல்ய கிரீட மகுட சூடாவதாம்ச மகர குண்டல க்ரைவேயக ஹர கேயூர கடக ஸ்ரீவத்ஸ கௌஸ்துப முக்த தாமோதர பீதாம்பரா கஞ்சி குண நூபுர் ஆதி அபரிமித திவ்ய பூஷணா!” – மத்திய கிரீடத்தில் பளபளப்பான கற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அற்புதமான கிரீடம், மற்ற தலை ஆபரணங்கள், மீன் வடிவ காதணிகள், ஆபரணங்கள், கழுத்தணிகள், மாலைகள், தோள்பட்டை வளையல்கள், கைகளில் வளையல்கள், ஸ்ரீ வத்ச மற்றும் கௌஸ்துபம், முத்து மாலைகள், இடுப்பு ஆபரணங்கள், சரிகை ஆடைகள், தங்க இடுப்பு பட்டை, கால் ஆபரணங்கள் மற்றும் பிற விலையுயர்ந்த மற்றும் எண்ணற்ற நகைகள்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருவாய் மொழி பாசுரங்களில் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் மகர குண்டலத்தின் விளக்கத்தை குறிப்பிடுகிறார்:
- மகர நெடும் குழைக் கடன் மாயன் (7.3.10) – இந்த மாயன் மீன் வடிவில் அழகான, நீண்ட காது பதக்கங்களைக் கொண்டுள்ளது;
- இலகு விளக்கு மகர குண்டலத்தான் (8.8.1) – பளபளக்கும் மீன் வடிவ காது ஆபரணங்களை உடையவன், அவை முன்னும் பின்னும் அழகாகத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும்.
திருநெடும் தாண்டகத்திலிருந்து (21) ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் தனது பாசுரத்தில் கூறுகிறார்: மகரம் சேர் குழை இருபது இளஞ்சி அட – இரண்டு காதுகளிலும் தொங்கும் மீன் வடிவ காது பதக்கங்களுடன்.
ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி ஸ்ரீமத் பாகவதம் (12.11.12)
பிபாரதி சாங்க்யம் யோகம் ச தேவோ மகர குண்டலே |
மௌலிம் பதம் பரமேஷ்ட்யம் ஸர்வலோகபயங்கரம் ||
பொருள்: பரம தெய்வம் சாங்கியம் மற்றும் யோகத்தை தனது இரண்டு மகர குண்டலங்களாகவும், முழு பிரம்ம லோகத்தையும் தனது கிரீடமாகவும் அணிந்துள்ளார்.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தின் மூலச் சொற்கள் ‘குடி-தாஹே’ அதாவது ‘எரிப்பது’ மற்றும் ‘குடி-ரக்ஷனே’ என்றால் ‘பாதுகாப்பது’ என்று குறிப்பிடுகிறார். ‘குண்டலம் தஹோ ரக்ஷணம் வா, ச அஸ்ய அஸ்தி இதி குண்டலி’ – எரியும் அல்லது அழிக்கும் (தஹஹ் – தஹனம்) அல்லது பாதுகாப்பு (ரக்ஷணம்) குணம் அல்லது குணம் உடையது குண்டலம் ஆகும்.
இந்த நாமம் சூரியன், நெருப்பு போன்றவற்றைக் குறிக்கிறது என்றும் ஸ்ரீ வசிஷ்டர் கூறுகிறார். பகவான் அவர்களின் படைப்பாளர் என்பதால், அவர் குண்டலி. பகவான் அழிவு மற்றும் பாதுகாப்பு (மற்றும் உருவாக்கம்) குணத்தை உடையவர் என்பதால், அவருக்கு ‘குண்டல’ குணம் உள்ளது – (அழிவு மற்றும் பாதுகாப்பு), எனவே அவர் குண்டலி.
ஸ்ரீ ரகுநாத தீர்த்தர் விளக்கம் தருகிறார் – குண்டலம் தஹனம் சத்ருணாம் அஸ்மாத் பவதி இதி குண்டலி – எதிரிகளை அழிப்பவனே குண்டலி.
சந்தியா
வந்தனத்தில், நாம் பகவான் நாராயணனை வணங்குகிறோம்: ண்டலவான் கிரிடி ஹாரி ஹிரண்மய வபுர் ধৃதஶங்খ சக்ரঃ ॥
ஓம் த்யேய சதா சவித்ர மண்டல மத்யவர்தி |
நாராயண சரசிஜ சனஸன்னி விஷ்டஹ் |
கேயுரவன மகரகுண்டலவன கிரிதி |
ஹரி ஹிரண்மய வபுரா த்ரிதஷங்க சக்ரா ||
பொருள்: சூரியனின் கோளத்தில் அமைந்துள்ள பகவான் நாராயணனின் வடிவத்தை ஒருவர் தியானிக்க வேண்டும். அவர் ஒரு தாமரை மீது அமர்ந்து, தங்க வளையல்கள், கிரீடம், மீன் வடிவ காதணிகள் ; பளபளப்பான தங்க நிறத்துடன், ஷங்கத்தையும் சக்கரத்தையும் கைகளில் வைத்திருக்கிறார்.
908-சக்ரீ-
எப்போதும் கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் -பெரிய திருவந்தாதி -87-
மேல் 995 998 வரும்
தாத்₃ருஸ தி₃வ்யாயுத₄꞉
சக்ரீ ॥
திவ்ய ஆபரணமாயும் ரஷையாயும்
ஆழியும் சங்கும் சுமப்பார் தாம் -8-3-3-
கூராழி வெண் சங்கு ஏந்தி கொடியேன் பால் வாராய் –ஒருநாள் காண வாராயே -6-9-1-
குனி சார்ங்கன் ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் -8-8-1-
அதே போலே ஸ்ரீ சக்கரத் ஆழ்வான் முதலிய திவ்ய ஆயுதங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உலகைக் காப்பதற்காக மனஸ் தத்வ ரூபமான ஸ்ரீ ஸூதர்சன சக்ரத்தை தரித்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஸ்ரீ சுதர்சனம் என்னும் சக்கரத்தை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———
- சக்ரி – கையில் வட்டு வைத்தவர்
சக்ரா என்ற சொல்லுக்கு சக்கரம் என்று பொருள். இந்த சூழலில், இது ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் கையில் உள்ள சுதர்சன சக்ராயுதத்தைக் குறிக்கிறது, இது சக்ராயுதம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘சமஸ்தா லோக ரக்ஷார்த்தம் மானஸ்தத்வாத்மகம் ஸுத்ராஷணாக்யம் சக்ரம் தத்தே இதி சக்ரி – உலகம் முழுவதையும் காக்க வேண்டும் என்பதற்காக, மனதைப் போலவே சுழலும் சுதர்சனம் என்ற வட்டு வடிவ ஆயுதத்தை ஏந்தியிருக்கிறார். அவர் சக்ரி என்று அழைக்கப்படுகிறார், சுதர்சன சக்கரத்தைத் தாங்குபவர். இதற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ சங்கரர் விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (1.22.71) பின்வருவனவற்றை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
சலஸ்வரூபம் அத்யந்த ஜவேனாந்தரிதாநிலம் |
சக்ரஸ்வரூபம் ச மனோ தத்தே விஷ்ணுஹ் கரே ஸ்திதம் ||
பொருள்:விஷ்ணு தனது கையில் ஒரு நிலையற்ற மனதைக் குறிக்கும் சக்கரத்தை வைத்திருக்கிறார், அது காற்றை விட வேகமானது.
அவரது கையில் உள்ள சுதர்சன சக்கரம் எப்போதும் சுழன்று கொண்டே இருக்கிறது, மேலும் அவரது பக்தர்களுக்கு இடையூறு விளைவிப்பவர்களிடம் டிஸ்சார்ஜ் செய்ய தயாராக உள்ளது, எனவே இது இந்த விளக்கத்தில் ‘நிலையற்றதாக’ உள்ளது. சக்கரத்தைப் போலவே மனமும் பல்வேறு எண்ணங்களோடு எப்போதும் சுழன்று கொண்டே இருக்கும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
ஸ்ரீ சங்கரரால் வழங்கப்பட்ட ஒரு மாற்று விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் அனைவருக்கும் சம்சார சக்கரத்தை (அல்லது கால் சக்ரா) வைத்திருப்பவர், எனவே அவர் இந்த அர்த்தத்திலும் சக்ரி – சம்சார சக்ரம் அஸ்ய அஜ்ஞயா பரிவர்ததா இதி வா.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை விளக்குகிறார் – ‘தாத்ரிஷா திவ்ய ஆயுத சக்ரி’ – தெய்வீக ஆயுதங்களைக் கொண்டவர். ஸ்ரீ பட்டர் பகவானின் ரக்ஷகத்வம் (பாதுகாப்பு) மூலம் எதிரொலிக்கும் அவரது தெய்வீக ஆயுதங்களால் அவரது அழகின் மகத்துவத்தைப் பற்றி மேலும் விரிவாகக் கூறுகிறார் – அவரது பக்தர்களைப் பாதுகாக்கும் அவரது இயல்பு: நித்ய சுதர்சனா
ஸ்வபிரித்யாஸுர ப்ரதிபாத ரக்ஷா அசுர ஷோணிதா |
கல்மஷிதா ஜ்வலஞ்சிதம் சக்ரம் அபி ததைவ இதி சக்ரீ ||
பொருள்: பகவான் எப்போதும் சுதர்சன சக்கரத்துடன் ஆயுதம் ஏந்தியவர். சக்கரம் தேவர்களுக்கும் அவரது பக்தர்களுக்கும் எதிரிகளான அசுரர்களின் இரத்தத்தால் பூசப்பட்டது. சக்ரா அனைத்து திசைகளிலும் சுடர் சுடுகிறது.
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தனது திருவாய் மொழி பாசுரத்தில் (2.2.9) பகவானின் குணத்தைப் பாதுகாவலனாக (ரக்ஷகத்வம்) போற்றி மகிழ்கிறார் – ‘காக்கும் இயல்வினான்’ – தன்னை அடைக்கலம் தேடுபவர்களைக் காக்கும் இயல்புடையவன்.
ஸ்ரீ ராமானுஜ ஆச்சார்யா தனது சரணாகதி கத்யத்தில் பகவானின் தெய்வீக ஆயுதங்களை விவரிக்கிறார்:
ஸ்வரூப அசிந்த்ய சக்தி சங்க சக்ர கதா’ஸி சார்ங்கதி அஸங்க்யேய நித்ய நிரவத்ய நிரதிஷய கல்யாண திவ்ய ஆயுத!
பொருள்: இறைவனே, நீயே பல்வேறு ஆயுதங்களைத் தாங்கிக்கொண்டிருக்கிறாய், அதன் ஆற்றல்கள் உன்னதமானவை, மேலும் உனக்கே உரித்தானவை சங்கு, வட்டு, தண்டாயுதம், வாள், வில் போன்ற எண்ணற்ற மங்களகரமான தெய்வீக ஆயுதங்கள். சக்தி மற்றும் சக்தி.
ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து பல குறிப்புகளை தருகிறார்:
- எப்போதும் கை கழல நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் (பெரிய திருவந்தாதி பாசுரம் 87ல் உள்ள ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்) – நிரந்தரமாக வட்டு வைத்திருக்கும் இறைவன் நம் கர்மங்களை போக்குவார்.
- ஆழியும் சங்கும் சுமப்பார் (திருவாய் மொழி 8.3.3) – வட்டு மற்றும் சங்கு ஆகியவற்றைக் கையில் ஏந்தியவர்.
- குறர் ஆழி வெண் சங்கு எண்டிக் கொடியேன் பால் வாராய் (திருவாய் மொழி 6.9.1ல் உள்ள ஸ்ரீ நம்மாழ்வார்) – கையில் சங்கு, வட்டெழுத்து ஏந்திய ஒரு நாள் இந்தப் பொல்லாத ஸ்தானத்திற்கு வர மாட்டாயா?
- சங்கு காதை வாள் ஆழியான் மீது நாங்கு தோளன் குனி சார்ங்கன் (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 8.8.1) – நான்கு கரங்களை உடையவன், அழகிய ஆயுதங்களுடன் (சர்ங்கா – வில், சங்கு – சங்கு, காதா – தந்திரம், கட்கா – வாள், மற்றும் சக்ரா – டிஸ்கஸ்).
- பத்மநாபன் கையில் ஆழி போல் மின்னி வளம் புரி போல் நின்று அதிர்ந்து – (ஸ்ரீ ஆண்டாளின் திருப்பாவை 4) – பத்மநாபரே, வலிமைமிக்க தோளில் மின்னுகின்ற வட்டு போன்ற மின்னல்களை அடிக்கவும், பெரிய சங்கு இடியுடன் முழங்கவும், அம்புகள் எறிந்த அம்புகளாக எங்கள் மீது பொழிந்து வாருங்கள். நாமும் வாழ்ந்து மகிழலாம் என்று சார்ங்க வில்.
- தடவரைத் தோள் சக்ரபாணி – (பெரியாழ்வார் திருமொழி 5.4.4) – மலை போன்ற தோள்களை உடைய இறைவன், கையில் சக்கரத்தை ஏந்தியவர்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ் பல கூடுதல் குறிப்புகளை தருகிறார்:
- சுதர்சனம் சக்ரம் அசஹ்ய தேஜா (ஸ்ரீமத் பாகவதம் 8.20.30) – சுதர்சன வட்டு அதன் தீவிர புத்திசாலித்தனம்.
- சங்க சக்ர தாரோ ஹரிஹ் (ஸ்ரீமத் ராமாயணம் 1.45.22) – சங்கு மற்றும் வட்டை தாங்கிய விஷ்ணு.
- நமஸ்தே சக்ர ஹஸ்தாய (விஷ்ணு புராணம் 5.30.22) – கையில் வட்டுடன் இறைவனுக்கு வணக்கம்.
கஜேந்திரனை விடுவிக்க பகவான் சுதர்சன சக்கரத்தைப் பயன்படுத்தினார் என்றும், அவரது கிருஷ்ண அவதாரத்தின் போது பல முறை கோவர்த்தன கிரி, சிசுபால வதம் போன்றவற்றைப் பிடித்துக் கொண்டதாகவும் ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் கூறுகிறார்.
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷண் இந்த அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்தி, நாமத்திற்கு பின்வரும் விளக்கத்தை அளிக்கிறார்: சக்ரம் அபரிமிதம் சைன்யம் அஸ்ய அஸ்தி இதி சக்ரி – எவருடைய வசம் வரம்பற்ற இராணுவம் இருக்கிறதோ அவர் சக்ரி ஆவார்.
909-விக்ரமீ-
பராக்கிரமம் உள்ளவன் –
கா₃ம்பீ₄ர்ய அநுகூல விலாஸ꞉
விக்ரமீ ॥
உன்னுடைய விக்கிரமம் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம் என்னுடைய நெஞ்சகம் பால்
எழுதிக் கொண்டேன் இராம நம்பீ-பெரியாழ்வார் -5-4-6-
சமுத்திர இவ காம்பீர்ய
முன்பே 76-பார்த்தோம்
தம் பெருமைக்கு உரிய திவ்ய சேஷ்டிதங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சிறந்த நடை உள்ளவர் -சிறந்த பராக்கிரமம் உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
பராக்கிரமம் உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———
- விக்ரமி – மாபெரும் முன்னேற்றம் மற்றும் சிறந்த வீரம் கொண்டவர்
விக்ரமா என்ற சொல் இரண்டு விஷயங்களைக் குறிக்கிறது – அ) ஒரு நபரின் முன்னேற்றம் மற்றும் ஆ) ஒரு நபரின் வீரம். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘விக்ரம பாதவிக்ஷேப, ஷௌர்ய வா; த்வயம் ச அஷேஷ புருஷேப்யோ விலக்ஷணம் அஸ்ய இதி விக்ரமி – விக்ரமம் என்பது ஒரு நபரின் பாதத்தை குறிக்கும்; இது ஒரு நபரின் வீரத்தையும் குறிக்கலாம்; இந்த இரண்டு அம்சங்களிலும் பகவான் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நிற்கிறார், எனவே அவர் விக்ரமி என்று அழைக்கப்படுகிறார், தனித்துவமான கால் தடம் கொண்டவர் அல்லது இணையற்ற வலிமை கொண்டவர்.
அவரது முன்னேற்றத்தின் மகத்துவம் வாமன/திரிவிக்ரம அவதாரத்தில் காட்டப்பட்டது, அங்கு அவர் முழு பூமியையும் ஒரே அடியில் அளவிட முடியும். அவரது அனைத்து அவதாரங்களிலும் அவரது வீரம் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது, எனவே அவர் விக்ரமி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர், பகவான் விக்ரமி என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனென்றால் அவருடைய விருப்பம் அல்லது விருப்பத்திற்கு எதிராக எந்த சாத்தியத்தையும் அகற்றுவது அவரது இயல்பு – இச்சா ப்ரதிஹந்த்ர பிரசக்தி பரிபந்தி ஸ்வபாவம் (அஸ்ய இதி) விக்ரமி. ஸ்ரீ பட்டர் மேலும் விளக்குகிறார் – கம்பீரிஅனுகுல விலாச விக்ரமி – அவரது செயல்கள் கவர்ச்சிகரமானவை மற்றும் அவரது வீர குணத்திற்கு ஏற்றவை.
ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன், பகவானுக்கு ‘விசேஷ க்ரமம்’ இருப்பதால், தனது விருப்பத்திற்கு எந்தத் தடையையும் நீக்கிவிடுவார், அதனால் அவர் விக்ரமி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்ரீ வேளுக்குடி கிருஷ்ணன், சுக்ரீவனுக்கு ராமர் கூறியதைக் குறிப்பிடுகிறார், அவர் விரும்பினால், எந்த எதிரியையும் தனது விரல் நுனியால் அகற்றுவார்:
பிஷாசன் தானவான் யக்ஷன் பிருதிவ்யம் சைவ ராக்ஷஸன் |
அங்குல்ய மாத்ரேண தான் ஹன்யாம் இச்சான் ஹரிகணேஷ்வரா ||
பொருள்: ஓ வானர அரசே! நான் மட்டும் விரும்பினால், பிசாசா (அசுரன்), அசுரன், யக்ஷன் அல்லது ராக்ஷஸன் ஆகிய எந்த ஒரு உயிரினத்தையும் என் விரல் நுனியால் அழிக்க முடியும்.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தனது திருவாய் மொழி பாசுரங்கள் 5.10 இல் பகவானின் விக்ரமத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார். சில உதாரணங்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:
பிறந்தவரும் வளர்ந்தவரும் பெரிய பாரதம் கை செய்,
ஐவர்க்குத் திறங்கல் கட்டி இட்டுச் செய்த போனா மயக்கங்களும்.. (5.10.1)
பொருள்: நீ எப்படி பிறந்தாய், துன்பங்களைச் சகித்தாய், அற்புதங்கள் செய்தாய், எப்படி வளர்ந்து குறும்பு செய்தாய். , நீங்கள் எப்படி உங்கள் எதிரிகளை விளையாட்டுத்தனமாக கொன்றீர்கள், பாண்டவர்களுக்கு ஆதரவாக உங்கள் சாமர்த்தியத்தை வெளிப்படுத்தும் போரை எப்படி நடத்த திட்டமிட்டீர்கள், நீங்கள் இயற்றிய பல அத்தியாயங்கள் ஒருவரால் புரிந்து கொள்ள முடியாதவை.
வடுவாய் வார்தையுள் ஏறு பாய்ந்தாடும் மாய மாவினை வாய் பிளந்தாடும் (திருவாய் மொழி 5.10.2) – நப்பின்னையை மணந்து வெல்ல, ஏழு காளைகள் மீது பாய்ந்து கொன்றாய். சிறுவனாக, நீ பகாசுரனை வாயைப் பிளந்து கொன்றாய்.
பெய்யும் பம் குழல் பெயர் முளை உண்டா பிள்ளைத் தேற்றமும் பெற்றோ அல்லது சத்திரச் செய்யப் பாடமோ ஒன்று செய்தா நின் சிறுச் செவகமும் (திருவாய் மொழி 5.10.3) – தாயைப் போல் தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டு உன்னை ஏமாற்ற முயன்ற பூதனை அழகாக அழித்து விட்டாய். அவளது விஷம் கலந்த மார்பிலிருந்து உயிர்; பொம்மை வண்டியில் சக்கர வடிவில் வந்த சகடாசுரனை சக்கரத்தின் மீது அடித்த உதையால் அழித்து உன் ஒரு சிவந்த பாதம் ஒரு சிறிய சாதனையை அடைந்தது.
Sri VV Ramanujan refers to Sri PeriAzhwar’s Pasuram from Thirumozhi (5.4.6):
உன்னுடைய விக்கிரமம் ஒன்றொழி யாமல் எல்லாம்
என்னுடைய நெஞ்சகம்பால் சுவர்வழி எழுதிக்கொண்டேன்
மன்னடங்க மழுவலங்கைக் கொண்ட இராமநம்பீ
என்னிடைவந்து எம்பெருமான் இனியெங்குப் போகின்றதே.
பொருள்: என் இறைவா! உனது வீரச் செயல்கள் எதையும் விட்டு வைக்காமல், சுவரில் கல்வெட்டு போல என் மனதில் உறுதியாகப் பதிந்துள்ளன. அடாத அரசர்களை அடக்க கோடரியை ஏந்திய (பரசு) ராமரே! என் மாஸ்டர்! என்னிடம் வந்த பிறகு, நீங்கள் எங்கே செல்ல முடியும்?
ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன் ஸ்ரீ ரங்கராமானுஜ மஹாதேசிகன் நாமத்தை ‘விக்ரம கதி’ என்று விளக்குகிறார் – அவரது வீரம் மற்றும் வீரத்திற்கு இசைவான நடை.
மாரி மலைமுழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்துஉறங்கும் சீரிய சிங்கம் அறிவிற்றுத் தீவிழித்துத் தீவிழித்துத் தீவிழித்துத் தீவிழித்துத் தீவிழித்துச் செல்லும் சிங்கத்தின் குகையிலிருந்து வெளிவரும்
சிங்கத்தைப் போன்ற
விக்ரமனை விவரிக்கும் ஸ்ரீ ஆண்டாளின் திருப்பாவை (23) என்று அவர் நம்மைக் குறிப்பிடுகிறார். எப்பாடும் பேர்ந்துஉதறி
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டுப்
போருமா போலேநீ பூவைப்பூ வண்ணாஉன்
கோயில்நின்று இங்ஙனே போந்தருளிக் கோப்புடைய
சீரிய சிங்க சனத்துஇருந்து யாம்வந்த காரியம்
ஆராய்ந்து அருளேலோர் எம்பாவாய்
பொருள்:ஓ’ இருண்ட-காய நிறமுள்ள இறைவனே! உறங்கும் அறையை விட்டு வெளியே வந்து, குகை மலைக் குகைக்குள் மறைந்திருந்து, உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் கொடூரமான சிங்கத்தைப் போல, இப்போது நெருப்புக் கண்களுடன் விழித்து, மேனியை உயர்த்தி, முழுவதுமாக அசைத்து, பின்னர் கொட்டாவி விட்டு, முதுகை நீட்டி, வெளியே வரும்படி அருள்வாயாக! . உன்னுடைய கம்பீரமான சிங்க-சிம்மாசனத்தில் ஏறி, எங்கள் வருகையின் நோக்கத்தை எங்களிடம் விசாரித்து, எங்களுக்கு அருள் புரிவாயாக.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘க்ரம் – பாத விக்ஷேபே’ என்ற மூல வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறார், அதாவது ‘நடப்பது அல்லது முன்னேறுவது’. ‘விசிஷ்டঃ க்ரம இதி விக்ரமঃ; ச அஸ்ய அஸ்தி இதி விக்ரமி’ அல்லது, ‘விஷ்டம் க்ரமணம் அஸ்ய அஸ்தி இதி விக்ரமி – தனித்துவம் மிக்க முன்னேற்றம் உள்ளவன் விக்ரமி. திரி-விக்ரம அவதாரத்தை விவரிக்கும் ரிக் வேதத்தில் இருந்து ஸ்ரீ வசிஷ்டர் குறிப்பிடுகிறார்:
இடம் விஷ்ணுர் வி சக்ரமே த்ரேதா நிததே பதம் |
ச-முதாமஸ்ய பகம் உறுதி || 1.22.17
த்ரிணி பாத வி சக்ரமே விஷ்ணுர்கோப அதாப்யஹ்
அதோ தர்மணி தாரயன் || 1.22.18
பொருள்: விஷ்ணு மூன்று மாபெரும் முன்னேற்றங்களை எடுத்து இந்த உலகம் முழுவதையும் மூடி , முழுவதையும் அவனது அடிச்சுவட்டில் திரண்டார். யாராலும் ஏமாற்ற முடியாத பாதுகாவலரான விஷ்ணு, மூன்று படிகளைச் செய்து, தனது உயர்ந்த கட்டளைகளை நிறுவினார்.
யஸ்யோருஷு த்ரிஷு விக்ரமணேஷு அதிக்ஷியந்தி புவனானி விஷ்வா (ரிக். 1.154.2)
அவனது மூன்று பரந்த வேகங்களுக்குள் அனைத்து உயிரினங்களும் வசிக்கின்றன – அவரது திரிவிக்ரம அவதாரைக் குறிக்கிறது.
ஸ்ரீ ராமானுஜ ஆச்சார்யா தனது சரணாகதி கத்யத்தில், சௌரியம் – விக்ரமம் உட்பட பகவானின் கல்யாண குணங்களின் வரிசையை பட்டியலிட்டுள்ளார், இவை அனைத்தும் அவர் தனது பக்தர்களின் நலனுக்காக பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
‘ஸ்வாபவிகா அனாவதிகதிஷய ஞான பால ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் சௌஷீல்ய வாத்சல்ய மார்தவ அர்ஜவ ஸௌஹர்த சாம்ய காருண்ய மாதுர்ய கம்பீர்ய ஔதர்ய சதுர்ய ஸ்தைர்ய தைர்ய சௌர்ய பராக்கிரம சத்ய க்ரம சத்யத்வ சத்ய க்ரம சத்யத்யத்வ சத்ய கமா சத்யத்யாதி ஒரு மஹர்னவா!’
பொருள்: ‘அளவற்ற சிறந்த நற்பண்புகள் நிறைந்த ஆறுகள், அனைத்தும் இயற்கையாகவே, பக்தர்களின் பாதுகாப்பிற்குப் பயன்படும் பெருங்கடல். அவை: எல்லா அறிவும், உலகங்களின் வல்லமைமிக்க ஆட்சி, அயராத ஆண்மை, இறையாண்மை, கனிவான குணம், பாசமுள்ள மென்மை, மென்மை, பேச்சு, சிந்தனை மற்றும் செயலில் உண்மை, நட்பு, சமத்துவ உணர்வு, கருணை, இனிமை, உன்னதம், தாராள மனப்பான்மை, பதிலளிப்பதில் விரைவு. பக்தர்களின் துயரங்களுக்கு, பக்தர்களைக் காக்கும் உறுதி, அவர்களுக்கு உதவி செய்யும் அலாதியான துணிவு, பக்தர்களுக்காகப் போரிடும் துணிச்சல், எதிரிகளை தங்கள் முகாமிலேயே எதிர்த்துப் போராடும் திறம், உனது விருப்பத்தை எப்போதும் நிறைவேற்றி, உனது கட்டளைகளைக் கொண்டிருத்தல் தவிர்க்க முடியாதது, உனது செயல்கள் முழுமையாக நிறைவேற்றப்பட்டன, உனக்குச் செய்யப்படும் ஒரு சிறிய வழிபாட்டைக் கூட நன்றியுடன் எப்போதும் நினைவில் கொள்.’
பகவான் தனது பக்தர்களுக்கு அவர்கள் கேட்காமலேயே, பக்தருக்கு இந்த வரங்களைத் தருவதாகக் கூட நினைக்காமல், எந்த வரம்புகளையும் வைக்காமல், அவருடைய செயல்களைக் கேள்வி கேட்காமல், தனது ஆசீர்வாதங்களை வழங்குகிறார். இந்த விஷயத்தில் அவர் ஒரு கடல் போன்றவர் – கடல் மிகவும் ஆழமானது, அளவிட முடியாதது மற்றும் பொக்கிஷங்களைக் கொண்டுள்ளது. அதுபோலவே, தம் பக்தர்களுக்கு அருள் புரிய வேண்டும் என்ற பகவானின் விருப்பம் அளவிட முடியாதது மற்றும் கட்டுப்பாடற்றது, எனவே அவர் விக்ரமன்.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் ‘க்ரம’ என்பதற்கு மற்றொரு விளக்கத்தை அளித்து அதை ‘தாரதம்யா’ அல்லது ‘படிநிலை வேறுபாடுகள்’ என்று சமன்படுத்துகிறார். முன்னொட்டு ‘வி’- எதிர்மறை உணர்வைத் தருகிறது, எனவே வி-க்ரமஹ் என்பது ‘வேறுபாடுகள் இல்லாதவர் (அவரது பல்வேறு அவதாரங்களுக்கு இடையில்)’ – க்ரமஹ் தாரதம்யம் அஸ்ய அஸ்தி இதி க்ராமி; ந க்ராமி வி-க்ரமி ஸ்வ அவதாரேஷு தாராதம்ய ரஹித இதி விக்ரமி.
ஸ்வாமி தேசிகன் தனது சரணாகதி தீபிகையில் (ஸ்லோகம் 17) எம்பெருமானின் அவதார ரஹஸ்யத்தை விவரிக்கிறார், பகவானின் அனைத்து அவதாரங்களிலும், முழுமுதற் கடவுளாகத் தனக்கென தனித்தன்மை வாய்ந்த அனைத்து குணங்களும் அவர் கொண்டிருப்பதாகவும், அவை எந்த வகையிலும் குறையாது என்றும் வலியுறுத்துகிறார். அவர் ஒரு மனித அல்லது ஒரு பன்றியின் வடிவத்தை எடுத்துக்கொள்வதன் மூலம்.
ஸ்ரீ ரகுநாத தீர்த்தர் இன்னுமொரு விளக்கத்தை அளித்து, ‘கிராமம்’ என்பதை ‘தொழில்’ அல்லது ‘செயல்பாடு’ என்று விளக்குகிறார், மேலும் ‘விசிஷ்டா க்ரமஹ் வியாபரா விக்ரமாஹ்’ என்ற பொருளைத் தருகிறார். அனைவருக்கும் இறைவனாக, பகவான் தனது படைப்பை தொடர்ந்து கவனித்து வருகிறார், இது அவரது தனித்துவமான அக்கறை.
910-ஊர்ஜித சாசன-
பிறர் கடக்க முடியாத உறுதியான கட்டளை பிறப்பிப்பவன்-
திவ்ய ஆஞ்ஞை
விரிஞ்சி புரந்த₃ராத்₃ யலங்க ₄ யாஜ்ஞ꞉
ஊர்ஜித ஸாஸந꞉ ॥
ஆணை மெய் பெற நடாய தெய்வம் மூவரில் முதல்வன் -திரு வாசிரியம் -3
சர்வேஸ்வரேஸ்வரன்
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி மம ஆஜ்ஜை
பாராசர்ய வசஸ் ஸுதாம் (1)
உபநிஷத் துத்தாப்தி மத்யோ திருதாம் (2)
ஸம்சார அக்நி விதீபன வியபஹத பிராணாத்ம சஞ்சீவனீம் (3) |
பூர்வாசார்ய ஸுரக்ஷிதாம் (4)
பகுமதிம் வியாஸாத தூரஸ்திதாம் (5)
அநீதாந்து நிஜாக்ஷரைஹி மனஸோ பௌமாஸ்து பிபந்வஹம் ||ஸ்ரீ பாஷ்யம் -இரண்டாவது மங்கள ஸ்லோஹம்-
அசந்நேவச பவதி -அசத் ப்ரஹ்மேதி வேத சேத் அஸ்தி ப்ரஹ்மேதி சேத் வேத -சந்த மேநம் ததோ விது-தைத்ரியம்
பிரமன் இந்திரன் முதலானவர்களாலும் கடக்க முடியாத உறுதியான கட்டளையை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
வேதம் தர்ம சாஸ்திரம் ஆகியவைகள் ஆகிய உறுதியான கட்டளைகளை உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
உறுதியான ஆணை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————–
- உர்ஜிதா-ஷாசனா – அவரது கட்டளைகள் மீற முடியாதவை மற்றும் வேதங்களில் வலுவாக வேரூன்றியுள்ளன.
உர்ஜிதா என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் வலுவாக செயல்படுத்தப்பட்டது அல்லது உறுதியாக அமல்படுத்தப்பட்டது. சாசனம் என்றால் கட்டளைகள் அல்லது கட்டளைகள் என்று பொருள். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷ்ருதி ஸ்மிருதி லக்ஷணம் உர்ஜிதம் ஷாஸனம் அஸ்ய இதி உர்ஜித ஷாஸனஹ் – அவரது கட்டளைகள் மீற முடியாதவை, அவை வேதங்களிலும் மற்ற சாஸ்திரங்களிலும் வலுவாக வேரூன்றியுள்ளன, எனவே அவர் உர்ஜித ஷாசனா என்று அழைக்கப்படுகிறார், அவருடைய எழுத்து மூலம் வலுவாக செயல்படுத்தப்பட்டவர். வேதங்கள் மற்றும் வேதங்கள்’.
அவரது விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக, ஸ்ரீ சங்கரர் பின்வரும் மேற்கோளைக் கொடுக்கிறார், ‘ஷ்ருதிஸ்மிருதீ மமைவாஜ்நே யஸ்தே உள்ளங்க்ய வர்ததே – ஆஜ்ஞாச்சேதீ மம த்வேஷீ மத்பகோபி ந வைஷ்ணவா – ஷ்ருதி (வேதங்கள்) மற்றும் ஸ்மிருதி (பிற வேதங்கள்) என் கட்டளைகள். அவற்றை மீறுபவர் சட்டத்தை மீறுபவர் மற்றும் என் எதிரி. அப்படிப்பட்டவர், என்னுடைய பக்தன் என்று சொல்லிக் கொண்டாலும், அவர் உண்மையான விஷ்ணுவைப் பின்பற்றுபவர் அல்ல. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பகவானின் கட்டளைகள் வேதங்கள் மற்றும் பிற வேதங்களில் பொதிந்துள்ளன மற்றும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி கீழ்ப்படிய வேண்டும், அவரை ‘உர்ஜித ஷாஸனா’ என்று அழைக்கின்றன.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் – ‘விரிஞ்சி புரந்தராதி அலங்யஜ்ஞா உர்ஜித-ஷாசனஹ் – பிரம்மா, இந்திரன் மற்றும் பிறரால் கூட யாருடைய கட்டளைகளை மீற முடியாது.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்தா உர்ஜிதா என்ற சொல்லை ‘உர்ஜ் – பல பிராணனயோஹ்’ என்பதிலிருந்து ‘பலப்படுத்துதல் அல்லது வாழ்வது’ என்று பொருள்படும் மற்றும் ‘உர்ஜிதா’ என்ற வார்த்தைக்கு ‘பலாவத்’ அல்லது ‘வலிமை கொண்டவர்’ என்று பொருள் தருகிறார். அவர் ஷாஸனா என்ற வார்த்தையை ‘ஷாஸ் – அனுஷிஷ்டௌ’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெற்றார், அதாவது ‘கற்பித்தல், தெரிவிப்பது, ஆட்சி செய்தல், திருத்துவது, அறிவுரை வழங்குதல் போன்றவை.’ இதனால் அவர் ‘உர்ஜிதா-ஷாசனா’ என்பதற்கு ‘பலமான செயல்திறனுடன் ஆட்சி செய்பவர்’ என்று பொருள்படுகிறார். ‘பாலவத் அநுஷாஸனம் = அஜ்ஞானுவர்தனம் யஸ்ய ச உர்ஜித ஷாஸனாஹ் விஷ்ணுஹ் அனாதிக்ரமணிய நியமஹ்’ – யாருடைய உத்தரவை மீறவோ அல்லது மீறவோ முடியாது.
ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் அடிப்படையில் இதே போன்ற விளக்கத்தை தருகிறார் – விதி ருத்ராதி அலஜ்ய அஜ்ஞத்வாத் உர்ஜிதா-ஷாஸனா – அவரது கட்டளைகள் மீற முடியாதவை.
ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாசிரியம் பாசுரத்தை (3) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு ஆழ்வார் எம்பெருமானை ‘ஆனை மெய் பேர நடைய தெய்வம்’ என்று குறிப்பிடுகிறார் – அவரது கட்டளைகள் தடையின்றி நிறைவேற்றப்படும் இறைவன்.
ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார், தனது நான்முகன் திருவந்தாதி பாசுரத்தில் (38) இவ்வாறு கூறுகிறார்:
அகப்பு இல் மனிசரை ஆறு சமயம்
புகைத்தான், பொரு கடல் நீர் வண்ணன்,உகைக்கு மேல்,
எத் தேவர் வாலாட்டும், எவ்வாறு செய்கையும்,
அப்போது ஒழியும் – அழைப்பு.
பொருள்: அனைத்து தெய்வங்களிலும் ஒருவராலும் பகவானின் விருப்பத்திற்கு எதிராக ஒரு விரலை உயர்த்த முடியாது.
தைத்திரீய உபநிஷத், பிரம்மானந்த வல்லி (2.8) அறிவிக்கிறது:
பிஷாஸ்மாத் வாத: பவதே பிஷோதேதி ஸூர்யஹ் பிஷாஸ்மாத்
அக்னிஸ் சந்த்ராஷ் ச ம்ருத்யுர் தவதி பஞ்சம : || பொருள்: அவருக்குப் பயந்து காற்று வீசுகிறது. அவருக்குப் பயந்து சூரியன் உதிக்கிறான். அவருக்குப் பயந்து அக்னியும் இந்திரனும் செயல்படுகிறார்கள். அவருக்கு பயந்து, மரணம், ஐந்தாவது, ஓடுகிறது.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜ் பிருஹத்ஆரண்யக உபநிஷத் (3.8.9) (மற்றும் தைத்திரிய உபநிஷத் மற்றும் கார்கி உபநிஷத்திலும்) இருந்து ஆதரவு கொடுக்கிறார்:
ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஷாஸனே கார்கி ஸூர்ய சந்திரமஸௌ வித்ரிதௌ திஷ்ததா |
ஏதஸ்ய வா அக்ஷரஸ்ய ப்ரஶாஸனே கார்கி த்யாவப்ருதிவ்யௌ வித்ரிதே திஷ்டதஹ் |
பொருள்: யாக்ஞவல்கியர் கூறினார்: ஓ’கார்கி இந்த மாறாத பிரம்மனின் வலிமைமிக்க ஆட்சியின் கீழ், சூரியனும் சந்திரனும் தங்கள் நிலைகளில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்த பிரம்மனின் வலிமைமிக்க ஆட்சியின் கீழ், வானமும் பூமியும் தங்கள் நிலைகளில்…”
ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் (5.1.12), அது கூறுகிறது:
ந தஸ் யா கச்சித் தபஸா வித்யாயா வா ந யோக – வீர்யேண மனிஷாய வா நைவர்த- தர்மைஹ் பரதஹ் ஸ்வதோ வா கிருதம் விஹந்தும் தனு-ப்ரித் விபூயாத் || பொருள்: கடுமையான துறவறத்தின் வலிமையினாலும், உயர்ந்த வேதக் கல்வியினாலும், மாய யோகத்தின் பலத்தினாலும் ஒருவரால் அல்ல, உயர்ந்தவரின் கட்டளையைத் தவிர்க்க முடியாது.
, உடல் வலிமை அல்லது அறிவுசார் செயல்பாடுகள். பரம இறைவனின் கட்டளைகளை மீறுவதற்கு ஒருவர் தனது மத சக்தியையோ, தனது பொருள் செல்வத்தையோ அல்லது வேறு எந்த வழியையும் தானாகவோ அல்லது பிறரின் உதவியையோ பயன்படுத்த முடியாது. பிரம்மா முதல் எறும்பு வரை எந்த உயிருக்கும் அது சாத்தியமில்லை .
சுவாமி சின்மயாஆனந்தா பகவானின் சட்டங்களின் மீற முடியாத தன்மையை வலியுறுத்துகிறார் – இது விதிவிலக்குகளை அனுமதிக்காது, சாக்குப்போக்குகளை ஏற்காது, சூழ்நிலை நிபந்தனைகளை ஒப்புக்கொள்ளாது.
911-ஸப்₃தா₃திக –
சொல்லுக்கு எட்டாதவன்
அநந்த ஜிஹ்வேந அநந் தேந அநந்த ஸாகைர் ஆம்நாயைஸ் ஸாக்ஷாத் ஸரஸ்வத்யா ச து₃ருதா₃ஹர
மஹிமா
ஸப்₃தா₃திக ₃꞉ ॥
தன் முடிவு ஓன்று இல்லாத தண் துழாய் மாலையானை –சொல் முடிவு காணேன் நான் சொல்லுவது என் சொல்லீரே -2-5-8-
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே
நமோ நமோ வாங்மநஸாதிபூமயே
நமோ நமோ வாங்மநஸைக பூமயே |
நமோ நமோ’நந்த மஹா விபூதயே
நமோ நமோ’நந்த தயைக ஸிந்தவே ||ஶ்லோகம் 21 –
தேநீர் கமலக் கண்களும் வந்து என் சிந்தை நிறைந்தவா
தூ நீர்க்கடலுள் துயில்வானே எந்தாய் சொல்ல மாட்டேனே -8-5-4-
பொன் முடியம் போரேற்றை எம்மானை நால் தடம் தோள்
தன் முடிவொன்றில்லாத தண் துழாய் மாலையனை
என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானை
சொல் முடிவு காணேன் நான் சொல்லுவது என் சொல்லீரே –2-5-8-
என் முடிவு காணாதே-எனது தன்மை பார்க்காமல் கண் செம்பளித்து
ஆடி ஆடியில் ஆழ்வார் முடிந்ததே போகும் நிலையைக் காண மாட்டாமல் கலந்தான்
இந்த என்னுள் கலந்த ஒரு குணத்தையே சொல்லப் புகில் ஆனந்த குணம் சொல்லப்புகுந்த வேதம் படும் அத்தனை
பேசினார் பிறவி நீத்தார் பேருளான் பெருமை பேசி
ஏசினர் உய்ந்து போனார் என்பது இவ் உலகின் வண்ணம்
பேசினேன் ஏச மாட்டேன் பேதையேன் பிறவி நீத்தேற்கு
ஆசையோ பெரிது கொள்க அலை கடல் வண்ணர் பாலே–திருக்குறும் தாண்டகம்-17-
ஆதி சேஷனுடைய அநேக நாவாலும் வேதங்களின் அநேக கிளைகளாலும் சரஸ்வதியினாலும் சொல்ல முடியாத
மகிமை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சப்தத்தினால் சொல்வதற்கு உரிய ஜாதி முதலியவை இல்லாதபடியால் சப்தத்தைக் கடந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
சப்தத்தைக் கடந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————
- சப்தாதிகா – வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்
‘ஷப்தா’ என்றால் வார்த்தைகள் மற்றும் ‘அதிகா’ என்றால் அப்பால் செல்வது. இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷப்தப்ரவிருத்தி ஹேதுனாம் ஜாத்யாதீனாம் அசம்பவாத் ஷப்தேன வக்தும் அஷக்யத்வாத் ஷப்தாதிகஹ்’ என்று விளக்குகிறார் – அவர் வார்த்தைகளால் விவரிக்கக்கூடிய ஒரு இனத்தைச் சேர்ந்தவர் அல்ல, எனவே அவர் சொற்கள் அல்லது மொழியின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டவர், எனவே அவர் ஷப்தாதிகா என்று அழைக்கப்படுகிறார். , மொழியைக் கடந்தவர். இதற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ சங்கரர் தைத்ரிய உபநிஷத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (2.4) ‘யதோ வாச்சோ நிவர்தந்தே அப்ராப்ய மனஸா ச’ – வார்த்தைகள் அவரை விவரிக்க சக்தியற்றவை; மனமும் அவனைப் பற்றிக்கொள்ள முடியாது.
இரண்டாவது விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (1.17.22) ‘ந ஷப்தகோச்சரம் யஸ்ய யோகித்யேயம் பரம்பத்ஸம் – அவருடைய பரம வசிப்பிடம் பேச்சுக்கு எட்டாதது, மேலும் யோகிகளால் சிந்திக்கப்படும் பொருள்’.
ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், ஆயிரம் நாக்குடைய ஆதிசேஷனோ, அல்லது எண்ணற்ற கிளைகளைக் கொண்ட வேதங்களோ, அல்லது சரஸ்வதி தேவியோ கூட அவற்றை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது – அனந்த ஜிஹ்வேன அனந்தேனா, அனந்த ஸாக்கைஹ் அம்னாயை: சாக்ஷாத் சரஸ்வத்யா. கா துருதரஹா மஹிமா ஶப்தாதிகঃ ।
அவர் அனந்த கல்யாண குணங்களை எல்லையற்ற மங்கள குணங்களைக் கொண்டதாகக் காட்டுகிறார். ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் ஸ்தோத்திரத்தில் ஸ்ரீ பீஷ்மரால் போற்றப்பட்ட ஆயிரம் குணங்கள் அவருடைய கல்யாண குணங்களின் ஒரு சிறிய தொகுப்பு மட்டுமே என்பதை நாம் கவனிக்கிறோம்.
பகவானின் இந்த அம்சத்தை ஆழ்வார்கள் மீண்டும் மீண்டும் பாடுகிறார்கள். ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் அவர்கள் ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழியிலிருந்து பின்வரும் உதாரணங்களைத் தருகிறார்:
பொன்முடியம் போறேற்றை யெம்மானைநால்தடந்தோள்,
தன்முடிவொன்றில்லாத தண்டுழாய்மாலையனை,
என்முடிவுகாணாதே யென்னுள் கலந்தானை,
சொல்முடிவுகாணேன்நான் சொல்வதென்சொல்லீரே. (2.5.8)
பொருள்: அவனது சக்தி, அழகு, குணம், சிறப்பு, சாதனைகள் போன்றவை முடிவற்றவை. அவரது கழுத்தில் அணிந்துள்ள துளசி மாலை அவரது ஆதிக்கத்தை நிரூபிக்கிறது. நான் அனுபவித்ததை எப்படி வார்த்தைகளில் விவரிக்க முடியும்? உங்களில் யாராவது அவருடைய மகத்துவத்தை விவரிக்க முடியும் என்று நினைத்தால், முயற்சி செய்யுங்கள்.
தூநீர் முகில்போல் தோன்றும்நின் சுடர்க்கொள் வடிவும் கனிவாயும்,
தேநீர்க் கமலக் கண்களும் வந்தேன் சிந்தை நிறைந்தவா,
மாநீர் வெள்ளீ மலைதன்மேல் வண்கார் நீல முகில்போல,
தூநீர்க் கடலுள் துயில்வானே! எந்தாய்! சொல்ல மாட்டேனே! (8.5.4)
பொருள்: உங்கள் வசீகரிக்கும், தேன் சுரக்கும், ஈரமான மற்றும் கனிவான தாமரை கண்களால் என் மனதை நிரப்பியுள்ளீர்கள். பால் பெருங்கடலின் நடுவில் நீங்கள் சாய்ந்திருப்பதை நான் மகிழ்ச்சியுடன் நினைவுகூர்கிறேன். ஓ மை லார்ட்! எனக்கு மன அனுபவம் இருந்தால் போதாதா; நான் இங்கே எல்லாவற்றையும் வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாது.
ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘ஷப்தம் அதிகச்சதி = வாசம் அதிக்ரம்ய வர்ததே இதி ஷப்தாதிகஹ்’ என்று விளக்குகிறார் – அவர் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதவர், எனவே அவர் ஷப்தாதிகா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, வேதங்கள் உண்மையை மட்டுமே சுட்டிக்காட்டுகின்றன, ஆனால் உண்மையை விளக்கவோ அல்லது வரையறுக்கவோ முடியாது என்று விளக்குகிறார். எல்லையற்ற மற்றும் நித்திய உண்மை என்பது வேதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது, வரையறுக்கப்பட்ட உபகரணங்களின் (மனம் மற்றும் புத்தி) மிக உயர்ந்த திறன்களின் மூலம் கூட பெறக்கூடிய அனைத்தையும் தாண்டியது.
7-கஜேந்திர மோஷ பரமான திவ்ய நாமங்கள் -912-945-
912-ஸப்த சஹ –
ஆர்த்த நாத கூப்பீட்டை சுமப்பவன்
அத₂கஜேந்த்₃ர மோக்ஷணம் ।
அஸ்பஷ்ட ஸப்₃தா₃நாம் திரஶ் சமப் யார்த ஸப்₃த₃மதி-
பா₄ரமிவ ஸஹத இதி
ஸப்₃த₃ஸஹ꞉ ।
பக்திம் தஸ்ய அநு சஞ்சிந்த்ய
கஜேந்த்ரனுடைய கூக்குரலை மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்தபடி இருந்தான்
ஹரி -திருநாமத்துடன் கஜேந்திர ரக்ஷணம்
தேவலர் சாபத்தால் -ஹாஹா ஹு ஹு கந்தர்வன் -யானை -முதலை -இருவருக்கும் பேற்றை அளித்தான்
திரிகூட பர்வத்தில் பொற்றாமரைக்குளம் –
பூர்வ ஜென்ம வாசனை -பூவை திருவடியில் சமர்ப்பிக்க இழிய முதலை கவ்வ -தேவமானத்தால் 1000 ஆண்டு போராடி
துதிக்கை மட்டும் மீதி -அகில காராணாய நிஷ் காரணாய அத்புத காராணாய–கதறி கை கூப்பி கண்ணா என்று அழைக்க
ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த கண்ணன் -திருமாலை -44-
கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரான் -2-9-1-
கஜேந்திர மோஷம் -விலங்குகளின் தெளிவற்ற சப்தத்தையும் பெரிய பாரம் போலே பொறுப்பவர் -ஸ்ரீபராசர பட்டர் –
எல்லா வேதங்களாலும் தாத்பர்யமாகச் சொல்லப் படுவதனால் எல்லா சப்தங்களையும் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-
பிருகு முனி முதலிய பக்தர்களின் மிரட்டல் ஒலி மற்றும் உதைத்தல் முதலியவற்றைப் பொறுப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————-
- சப்தசஹா – துன்பத்தின் அழுகைக்கு உடனடியாக பதிலளிப்பவர்
ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ஸர்வே வேதாஹ் தாத்பர்யேண தமேவ வதந்தி இதி ஷப்தாஸஹாஹ் – அனைத்து வேதங்களும் அவரை ஒரே மையமாகப் பிரகடனப்படுத்துகின்றன, எனவே அவர் ஷப்தாஸஹா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இங்கு ‘ஷப்தா’ என்ற சொல் வேதங்களின் குரலின் சூழலில் பயன்படுத்தப்படுகிறது மற்றும் சஹா என்பது கவனம் அல்லது இலக்கு என்று பொருள்பட பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இதை ஆதரிப்பதற்காக ஸ்ரீ சங்கரர் கதா உபநிடதத்திலிருந்து (1.2.15) ‘சர்வே வேதா யத் பதம் ஆமானந்தி – அனைத்து வேதங்களும் அவரது நிலைப்பாட்டை அழுத்தமாக அறிவிக்கின்றன’ என்று ஒரு குறிப்பைக் கொடுக்கிறார். அவர் பகவத் கீதையில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார் (அத்தியாயம் 15 வசனம் 15) ‘வேதைஶ்ச சர்வைரஹம் ஏவ வேத்யா – நான் அனைத்து வேதங்களுக்கும் பொருள்’.
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நாமத்தை கஜேந்திரனின் உதவிக் கூக்குரலுக்கு தொடர்புபடுத்துகிறார்; இடையறாது உதவிக்காக அழக்கூடிய விலங்குகளைக் கூட பாதுகாக்கும் பொறுப்பை பகவான் சுமப்பதால், அவர் ஷப்த-ஸஹா – அஸ்பஷ்ட ஷப்தானாம் திரஷ்சாமபி அர்த-ஷப்தம் அதி-பாரமிவ ஸஹதே இதி சப்த-சஹா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ஆர்டா என்பது துன்பத்தில் அல்லது வலியில் இருப்பவரைக் குறிக்கிறது. ‘பாரத்வேன சஹதி இதி சஹா’ – அர்தாவின் உதவிக்கான அழுகையை அவர் ஒரு பெரிய பொறுப்பையோ அல்லது சுமையையோ தன் தோளில் சுமந்து செல்வது போல நடத்துகிறார். ‘ஆதிமூலமே’ என்று கஜேந்திரன் கூக்குரலிடுவதைக் கேட்ட பகவான், காயப்பட்ட விலங்கிற்கு உதவ வேண்டும் என்ற அவசர உணர்வை உடனடியாகத் தூண்டிவிட்டு, கஜேந்திரனுக்கு உதவுவதற்காக, ஸ்ரீ வைகுந்தத்தை விட்டுப் புறப்பட்டார். கருடன் தனது ஸ்பிட்டை பொருத்த முடியாததால், பகவான் கருடனை சுமந்ததாக கூறப்படுகிறது. யானை தும்பிக்கையில் பூவுடன் இருப்பதைப் பார்த்த பகவான், அதன் பக்தியைப் பற்றிச் சிந்தித்தார், யானையை விடுவிக்க இதுவே போதுமானது.
‘சப்தம்’ என்பது நல்ல மற்றும் தவறான வார்த்தைகளைக் குறிக்கும். ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இதை ‘துன்மார்க்க வார்த்தைகள்’ என்ற இணைப்பில் விளக்குகிறார், மேலும் பகவான் பொறுமை மிக்கவர் என்பதால், பகவான் தனது எதிரிகளிடமிருந்து வரும் தூஷண வார்த்தைகளை கூட பொறுத்துக்கொள்கிறார் என்பதை நாமம் குறிக்கிறது – க்ஷம விபூஷ ஸகலஸ்ய லோகே, ஸர்வம் க்ஷமவான் ஸஹதே க்ஷமயம். பகவானின் க்ஷமா அல்லது பொறுமை இந்த நாம ‘ஷப்த-சஹா’ மூலம் உண்மையில் போற்றப்படுகிறது. பகவான் ராமர் ‘க்ஷமாய ப்ரிதிவி ஸமாஹ்’ என்று விவரிக்கப்படுகிறார் – பொறுமையில், ராமர் பூமியின் தாய் போன்றவர்.
ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தம், பகவான் பிருகு முனிவரின் அவமானங்களைப் பொறுத்துக் கொள்கிறார் – பிருக்வாதி பக்த கிருத தர்ஜனா ரூப ஷப்தம் ஸஹத இதி ஷப்த-ஸஹஹ்.
ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா, ‘வேதப் பிரகடனங்களால் தன்னைத் தானே அழைக்க அனுமதிப்பவர்’ என்று நாமத்தை விளக்குகிறார்.
913-ஶிஶிர –
வேகமாகச் செல்பவன் –
ஆர்த ஸப்₃த₃ஶ்ரவண அநந்தரம் அதி த்வர யாக₃த꞉
ஶிஶிர꞉ ।
“ஸ்ஸ ப்லுத கதௌ ”
*அஜிர ஶிஶிர, இத்யாதி₃நா ரக் ப்ரத்யயாந்தோ நிபாதித꞉ ।
* ஶ்ருத்வா சக்ர க₃தா₃த₄ர꞉ ।
ஸாந் நித்₄ யம் கல்ப யாமாஸ தஸ்மின் ஸரஸி இதி ॥
பகவதஸ் த்வராயை நம-
ஸ்ருத்வா சக்ர கதாதர-
கஜேந்த்ரனுடைய கூக்குரலைக் கேட்டவுடன் சக்கரமும் கதையாக வந்து நின்றான்
க ஒலி கேட்டு ஜம் என்று குதித்தான் -வாரணம் காரணம் நாரணம் -சுருக்கமாகவே சொல்லலாம்
906-அரௌத்ர-
எல்லாவற்றிற்கும் மேலான செல்வம் இருந்தாலும் திவ்ய கல்யாண குணக் குளிர்ச்சியால் குளிர்ந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
எல்லாம் அடைந்து இருப்பவர் -ஆதலின் ஆசை வெறுப்பு முதலியவை இல்லாதவர் -கொடிய செய்கை காமம் கோபம் ஆகிய
மூன்று கொடுமைகளும் இல்லாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
கொடியவர் அல்லாதவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————
907-குண்டலீ-
தம் திருமேனிக்குத் தகுதியான குண்டலம் முதலிய திவ்ய பூஷணங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
ஆதி சேஷ ரூபி -சூர்யன் போலே பிரகாசிக்கும் குண்டலங்கள் உடையவர் –
சாங்க்யம் யோகம் ஆகிய இரண்டு மகர குண்டலங்களை உடையவர் – ஸ்ரீ சங்கரர் –
மகர குண்டலம் உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————-
908-சக்ரீ-
அதே போலே ஸ்ரீ சக்கரத் ஆழ்வான் முதலிய திவ்ய ஆயுதங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உலகைக் காப்பதற்காக மனஸ் தத்வ ரூபமான ஸ்ரீ ஸூதர்சன சக்ரத்தை தரித்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
ஸ்ரீ சுதர்சனம் என்னும் சக்கரத்தை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
—————————————
909-விக்ரமீ-
தம் பெருமைக்கு உரிய திவ்ய சேஷ்டிதங்களை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சிறந்த நடை உள்ளவர் -சிறந்த பராக்கிரமம் உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
பராக்கிரமம் உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
——————————————–
910-ஊர்ஜித ஸாசன-
பிரமன் இந்திரன் முதலானவர்களாலும் கடக்க முடியாத உறுதியான கட்டளையை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
வேதம் தர்ம சாஸ்திரம் ஆகியவைகள் ஆகிய உறுதியான கட்டளைகளை உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
உறுதியான ஆணை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————
911-சப்தாதிக –
ஆதி சேஷனுடைய அநேக நாவாலும் வேதங்களின் அநேக கிளைகளாலும் சரஸ்வதியினாலும் சொல்ல முடியாத
மகிமை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சப்தத்தினால் சொல்வதற்கு உரிய ஜாதி முதலியவை இல்லாதபடியால் சப்தத்தைக் கடந்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
சப்தத்தைக் கடந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————-
912-சப்த சஹ –
கஜேந்திர மோஷம் -விலங்குகளின் தெளிவற்ற சப்தத்தையும் பெரிய பாரம் போலே பொறுப்பவர் -ஸ்ரீபராசர பட்டர் –
எல்லா வேதங்களாலும் தாத்பர்யமாகச் சொல்லப் படுவதனால் எல்லா சப்தங்களையும் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-
பிருகு முனி முதலிய பக்தர்களின் மிரட்டல் ஒலி மற்றும் உதைத்தல் முதலியவற்றைப் பொறுப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————————————————————–
913-சிசிர-
துன்பத்தில் இருப்பவரின் கூக்குரல் கேட்டதும் விரைந்து செல்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
தாப த்ரயங்களால் வருந்துபவர்க்குக் குளிர்ந்த இடமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
மிகவும் சுகத்தை அனுபவிப்பவர் விஷயத்தில் மகிழ்பவர் -பக்தர்கள் தம்மிடம் ஓடிவரும்படி இருப்பவர் –
என்ற பாடமானால் -சந்த்ரனிடம் மகிழ்பவர் என்று பொருள் -அசுரர்களை அழிப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
————-
914-சர்வரீகர –
அப்போது பகைவரைப் பிளக்கும் பஞ்சாயுதங்களையும் கையில் கொள்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
சம்சாரிகளுக்கு இரவாகிய ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் ஞானிகளுக்கு இரவைப் போலே சம்சாரத்தையும் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
இரவில் சந்த்ரனுக்கு உள்ளிருப்பவராய்க் கிரணங்களைப் பரப்புபவர் -இரவை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –
———————————————————————————————————————-
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
Leave a Reply