Thiruvonum's Weblog

விஹாயசகதிர் ஜ்யோதிஸ் ஸூ ருசிர் ஹூ தபுக்விபு
ரவிர் விரோச ஸூர்யஸ் சவிதா ரவிலோசன –94-

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

880.    விஹாயஸகதி
881.   ஜ்யோதி
882.   ஸூருசி
883.    ஹுதபுக்-விபு
884.    ரவி
885.    விரோசந
886.   ஸூ ர்ய
887.    சவிதா
888.   ரவி லோசன

அவர் மோட்சத்தை அடைவதற்கான வழிமுறையாகவும், ஸ்ரீ வைகுந்தத்திற்கு வழிகாட்டும் ஒளியாகவும் இருக்கிறார். எல்லா பிரகாசங்களுக்கும் அவரே காரணம் மற்றும் அவர் யாகங்களில் உள்ள அனைத்து பிரசாதங்களையும் அனுபவிப்பவர் மற்றும் அவர் எங்கும் நிறைந்தவர். அவர் சூரியனின் வடிவில் இருக்கிறார் மற்றும் அவர் பல மகிமைகளைக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் உலகத்தைப் படைத்தவராக இருப்பதால் அவர் பிரகாசத்தையும் செழிப்பையும் உருவாக்குகிறார். சூரியனைக் கண்ணாகக் கொண்டவர்.

விஹாயஸகதி: – ஆன்மிக வழியில் நின்று முக்தி அடையும் வேட்கையில் நிலை நின்றார்கட்கு பக்தி யோகம்
கைகூடுங்கால் இதய ஆகாசம்தன்னில் நூறு நாடிகளுக்கு மேல் நூற்றியோராவது நாடியாகப் பரமபதம் செல்லும்
கதியைத் தெரியவைத்து, அவ்வழியே சுகமே நடத்திச் செல்லும் சக்தியாகவும் தாமே இருப்பதால்
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் விஹாயஸகதி: என்று தொழப்படுகிறார்.

ஜ்யோதி: – பக்தர்கள் பரமபதம் போகும் அர்ச்சிராதி மார்கத்தில் முதல் நிலையான ஒளியாக இருப்பவர்
என்று ஸ்ரீபராசர பட்டர் இந்தத் திருநாமத்திற்கு அர்த்தம் தருகிறார்.

( அதேபோல் ஸ்ரீபகவத்பாத ஆதிசங்கரரும் ஒளி என்று பொருள்படும்படியாகச் சொன்னால் ஒன்றும் குறையில்லை.
ஆனால் அவ்வாறு செய்யாமல் இந்தத் திருநாமத்திற்கு ஸ்ரீமந் நாராயணன் என்றே வியக்தமாக அர்த்தம் செய்கிறார் ஸ்ரீபகவத்பாதர்.
அதற்கு அவர் சான்று காட்டும் வேத வாக்கியம் ‘நாராயண: பரோ ஜ்யோதி:’ என்னும் உபநிஷத் வாக்கியம்.
அதாவது பகவந் நாமங்களிலேயே வேறு எந்த தெய்வத்திற்கும் அர்த்தம் வரும்படியாக வியாக்கியானம் செய்ய முடியாத
திருநாமம் ஸ்ரீமந் நாராயண நாமம். நாராயண என்றால் பொதுப்படையான கடவுள் என்ற பொருள் தராமல் குறிப்பாக
’அகலகில்லேன் என்று அலர்மேல் மங்கை உறைமார்பனான’ திருமால் ஒருவரை மட்டுமே சிறப்புப் பெயராகக் குறிப்பது நாராயண நாமம்.
இங்கு வெறுமனே ஜ்யோதி: என்று பொதுவான நாமம் இருக்க அதற்கே ஸ்ரீபகவத்பாத ஆதிசங்கரர் செய்யும் விளக்கம்
நாராயண நாமம் எனில், அவருடைய சகுண பிரம்ம நிஷ்டை எவ்வளவு ஏகாக்ரதை உடையது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.)

ஸுருசி: – அர்ச்சிராதிகதியில் இரண்டாவது நிலையாகப் பகலன்ன பேரொளியாக நடத்துபவர் ஆகையாலே
ஸுருசி: என்று ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் கொண்டாடப் படுகிறார்.

ஹுதபுக்விபு: – அனைத்திடத்திலும் நிறைந்து உயிர்கள் அனைத்தும் தொடர் யக்ஞங்களில் பெய்யும் அனைத்து
ஹோமத் திரவியங்களையும் உட்கொள்ளும் தெய்வமாக இருப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஹுதபுக்விபு: என்று சொல்லப்படுகிறார்.

ரவி: – வெப்பமாய் நின்று அனைத்தையும் உட்கொள்ளுவதோடு நில்லாமல் ஓங்கிய வான் கதிராய் நின்று
அனைத்தையும் பகலாக்குவதால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ரவி: என்று தொழப்படுகிறார்.

விரோசன: – ஸம்வத்ஸர ரூபமான, ஆண்டின் சுழற்சி உருவாகிய கதிரொளியாய் இருப்பவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் விரோசன; என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஸூர்ய: – எல்லாவற்றையும் உண்டாக்குவதாலும், அருஞ்செல்வத்தை உலகமெல்லாம் தருவதாலும்
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸூர்ய: என்று போற்றப்படுகிறார்.

ஸவிதா – ஞாயிறால் மழைநலத்தையும் அதனால் உயிர் தழைப்பதையும் செய்யும் அருள் சக்தியாக இருக்கும்
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ஸவிதா என்று அழைக்கப் படுகிறார்.

ரவிலோசந: – கதிரவனைக் கண்களாக உடையவர் என்ற காரணத்தால் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் ரவிலோசந; என்று கொண்டாடப்படுகிறார்.

(ஸ்ரீபராசர பட்டரின் பாஷ்யத்தில் ஒரு செய்தி – சூரியக் கிரணங்கள் பிரவேசிப்பதால்தான் சந்திரன் முதலியவற்றின் பிரகாசம் ஏற்படுகிறது.)

ஆகாயப்பாதை கொண்டவன் {விஹாயஸகதி},
சுயப்பிரகாசத்தில் ஒளிர்பவன் {ஜ்யோதி},
பேரழகுடன் கூடியவன் {ஸுருசி},
வேள்வி நெருப்பில் இடப்படும் காணிக்கைகளை உண்பவன் {ஹுதபுக்விபு},
எங்கும் வசிப்பவன் {ரவி},
பெரும்பலம் கொண்டவன் {விரோசநன்},
சூரியனின் வடிவில் பூமியின் ஈரத்தை உறிஞ்சுபவன் {ஸூர்யன்},
பல்வேறு ஆசைகளைக் கொண்டவன், அனைத்தையும் பெறுவபன், அண்டத்தைப் பெற்றவன் {ஸவிதா},
சூரியனை கண்ணாகக் கொண்டவன் {ரவிலோசநன்};(107)

சத்வ குணத்தை வளர்ப்பவன் –

880-விஹாயசகதி -பக்தர்கள் பரமபதத்தை அடைவதற்கு தாமே வழியாக இருப்பவர் –

நெடும் கால ஆசை அர்ச்சிராதி மார்க்கம் –

881-ஜ்யோதி -மீளுதல் இல்லாத வைகுந்ததுக்குச் செல்லும் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் முதல் படியான ஒளியாய் இருப்பவர் –
882-ஸூ ருசி -ஸூ ர்ய ஒளியால் பிரகாசிக்கும் பகலாக இருப்பவர் -இரண்டாம் படி –
883- ஹூத புக் விபு -ஹோமப் பொருட்கள் உண்ணும் சந்த்ரனனின் வளர் பிறையாய் இருப்பவர் -மூன்றாம் படி –
884-ரவி -ஸூ ர்யன் பிரகாசிப்பதால் சிறந்ததான உத்தராயணமாக இருப்பவர் -நான்காம் படி –
885-விரோசன -கதிரவன் உத்தராயணம் தஷிணாயாணம் ஆகிய வற்றால் பிரகாசிக்கும் சம்வத்சரமாக -ஆண்டாக இருப்பவர் -ஐந்தாம் படி –
886-ஸூ ர்ய -மழையையும் பயிரையும் வளர்க்கும் ஸூ ர்யனாகவும் இருப்பவர் –ஆறாம் படி
887-சவிதா -எங்கும் வீசும் காற்றாக இருப்பவர் -ஏழாம் படி
888-ரவி லோசன -சந்தரன் மின்னல் வருணன் ஆகியவர்களுக்கு ஒளி யூட்டுபவர் –8-9-10-படிகள் –

5.5-சத்வ குணம் வளர்க்கும் -சாத்விகர் தலைவன் பரமான திரு நாமங்கள் -871-880-
5-6-அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் முக்தனை வழி நடத்தும் பரமன் பரமான திரு நாமங்கள் -881-891-

---

880-விஹாயஸகதி
பரம பதத்தை அடைவிப்பவன் –விஹாயசம் -பரம பதம்-உபாயம் விட மார்க்கம் வழி என்று சொல்வதே இங்கு தாத்பர்யம் –

அடுத்த ஒன்பது திருநாமங்களால் 12லோகங்கள் -888-மூன்று லோகங்கள் 889-இரண்டு லோகங்கள்-அர்ச்சிராதிகதி விளக்கம்

ஒவ்வொரு அண்டத்துக்கும் அர்ச்சிராதி கதி வேறே வேறே உண்டு -அனைத்தும் சென்று சேரும் இடம் ஒன்றே

அர்ச்சிராதி கதி சிந்தனம் -திரு வேங்கட யாத்திரை -அக்ரூரர் அனுக்ரஹம் -மூன்றையும் ஸதா சிந்திக்க வேண்டும்

ததா₂ நிரூட₄ப₄க்தி பரகோடி பி₄ர்விஹாயஸம் பரம வ்யோம பதமேவ க₃ம்யதே (அ) ஸ்மாதி₃தி
விஹாய ஸக₃தி꞉ ।
ஸ க₂ல்வாஹ

முக்த்வா ச விபுலாந் போகாந் த்வம்  அந்தே மத் ப்ரசாததஸ் மாம் அநு ஸ்மரணம் ப்ராப்ய
மம லோகே நிவத்ஸ்யஸி –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-5-19 -26—
என்னுடைய எல்லையற்ற கருணை காரணமாக இந்த உலக இன்பங்களை எல்லையற்று அனுபவித்து
உனதுன் இறுதி சமயத்தில் என்னுடைய சிந்தனை யுண்டாகும்
அதன் பின்னர் என்னை அடைந்து எனது லோகத்தில் இருப்பாய்

தத் ஏக அதிகரணம் -ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -4-2-16-

தத ஒக அக்ர உஜ்வலனம் தத் பிரகாசி தத்வாரோ வித்யா சாமர்த்யாத் தத் சேஷ கத் யனுஸ்ம்ருதி யோகாச்சஹார்த்த அநு க்ருஹீத சத்தாதி கயா -ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம்-4-2-16-
ப்ரஹ்ம ஞானி பரவித்யை காரணமாகவும்
அந்த வித்யைக்கு அங்கமான அர்ச்சிராதி கதி சிந்தநா ரூபமான யோகத்தாலும்
தன்னுடைய இதயத் தாமரையில் உள்ள ஸர்வேஸ்வரனுடைய கருணையைப் பெறுகிறான்
அந்த கிருபை காரணமாக அவனுடைய அந்தர்யாமியின் இருப்பிடமான அந்த இதயம் பிரகாசிக்கிறது
அந்த ஒளி மூலம் அவன் வெளியேற வேண்டிய நூற்று ஓறாவது ஸூஷும்நா நாடியை அறிந்து கொண்டு அதன் மூலம் வெளியேறுகிறான் –

வித்யையின் சாமர்த்தியத்தால்-பக்தியின் சிறப்பால்
தத்தேஷ தத் அ நு ஸ்ம்ருதி யோகாச்ச –அந்த வித்யைக்கு அங்கமான அர்ச்சிராதி கதி சிந்தனையால் ப்ரீதி அடைந்த பரமாத்மா
ஹார்த்தா நுக்ருஹீத-ஹ்ருதய கமல அந்தரவர்த்தியாலே அனுக்ரஹிக்கப் பட்டவனாய்
ததோக-அந்த ஜீவனின் ஸ்தானமாகிய ஹ்ருதயம்
அக்ர ஜ்வலநம் -முன்புறம் பிரகாசம் உள்ளதாகிறது
தத் பிரகாசி தத்வாரோ -அவ்வாறு ப்ரகாசப்படுத்தப்பட்ட நாடி துவாரம் உடையவனாய்
வித்யா சாமர்த்யாத் க்சதாதிகயா-மூர்த்தம் நாடியாலே செல்கிறான் -என்றவாறு –

ப்ரஹ்ம வித்யையால் மகிழ்ந்த எம்பெருமான் அருள -அவன் வசிக்கும் இதயம் ஒளி வீச –
அந்த ஒளி மூலம் காண்பித்துக் கொடுக்கப்பட்ட நூற்று ஒன்றாவது நாடியான
ஸூஷூம்நை நாடி மூலம் கிளம்புகிறான்

இந்த சிறப்பான உத்க்ராந்தி
கட -6-16/சாந்தோக்யம் -8-6-6-சதம் சைகா ச ஹ்ருதயச்ய நாட்ய –தாஸாநாம் மூர்த்தா நாம் அபி நிஸ்
ஸ்ருலதகா தயோர்த்தவாமாயன் அம்ருதத்வமேதி விஸ்வன் அந்யா உத்க்ரமேண பவந்தி -என்றது
மிகவும் நுண்ணியமான நாடி –

சர்வேஸ்வரனின் அனுக்ரஹம் அடியாகவே இவ்விதம் செல்கிறான் என்கிறது-

இங்கு ஒழிந்து போகம் நீ எய்திப் பின்னும் நம்மிடைக்கே போதுவாய் என்ற பொன்னருள் -பெரிய திரு மொழி -5-8-5-
வானேற வழி தந்த வாட்டாற்றான் விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகின்றான் -3-6-3-

மன்னவராய் உலகாண்டு வானவராய் மீண்டு மகிழ்வு எய்துவரே

இந்த வுடல் விட்டு இரவி மண்டலத்தூடு ஏகி
இவ் வண்டம் கழித்து இடையில் ஆவரணம் ஏழ் போய்
அந்தமில் பாழ் கடந்து அழகார் விரசை தனில் குளித்து அங்கு
அமானவனால் ஒளிக் கொண்ட சோதியும் பெற்று அமரர்
வந்து எதிர் கொண்டு அலங்கரித்து வாழ்த்தி வழி நடத்த
வைகுந்தம் புக்கு மணி மண்டபத்துச் சென்று
நம் திருமால் அடியார்கள் குழாங்களுடன் கூடும்
நாள் எனக்குக் குறுகும் வகை நல்கு என் எதிராசா–ஆர்த்தி பிரபந்தம் –24–

இப்படி பக்தியினுடைய முடிவான நிலையில் ஏறப் பெற்றவர்கள் பரமபதம் செல்வதற்கும் தாமே உபாயமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆகாயத்தில் அதாவது ஸ்ரீ விஷ்ணு பதத்தில் இருப்பவர் -அல்லது ஆகாயத்தில் இருக்கும் சூரியனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கருடன் மீது அமர்ந்து செல்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த ஸ்லோகத்தில் உள்ள நாமங்களை விளக்கி, ‘அர்சிரடி மார்கா’ எனப்படும் பல்வேறு மண்டலங்கள் வழியாக முக்த ஜீவாவின் பயணத்தை விவரிக்கிறார், இறுதியில் பிரம்மன் அல்லது பரம-பதத்தை அடைகிறார். இந்த வர்ணனையின் முடிவில் உள்ள ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களில் விளக்கம் மிகவும் தெளிவாக உள்ளது.

பல்வேறு உபநிடதங்களில் பரம-பதம் ஏறும் படிகள் வெவ்வேறு விதமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் 4.15.5, 4.15.6, 5.10.1 மற்றும் 5.10.2 ஆகிய மந்திரங்களில் அர்சிஸ் – அக்னி, ஆஹா – நாள், சுக்ல பக்ஷம் – சந்திரனின் வளர்பிறை நிலை, உத்ராயணம் – வடதிசை நகர்வு என ஏழு படிகள் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. சம்வத்சரா – வருடம், ஆதித்ய – ரவி, சந்திரன் – சந்திரன், வித்யுத் – மின்னல்.

சாந்தோக்ய உபநிஷத் மந்திரங்கள்:
தத்ய இத்தம் விது; யே சேமே’ரண்யே ஷ்ரத்தா தப இதுபாஸதே – தே’ர்சிஷாம் அபிஸம்பவந்தி, அர்சிஷோ’ஹா, அஹ்னா அபூர்யமாணா பக்ஷம், அபூர்யமானா பக்ஷாத் யான் ஷடுதா’ன்’நேதி மாஸான்ஸ்தான் || (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 5.10.1)
பொருள்: ஐந்து நெருப்புகளின் தன்மையை அறிந்தவர்கள் – பஞ்ச அக்னி, மற்றும் வனத்தில் பிரம்மனை நம்பிக்கையுடன் தியானம் செய்பவர்கள், அக்னியுடன் ஐக்கியப்படுவார்கள். அக்னியிலிருந்து அன்றைய தெய்வத்திற்கும், அங்கிருந்து சூரியன் வடக்கு நோக்கி நகரும் போது அரையாண்டின் தேவியின் மீதும் வருகிறார்.

மாஸேப்யஹ் ஸம்வத்ஸரம் ஸம்வத்ஸராத் ஆதித்யம், ஆதித்யாத் சந்த்ரமாசம், சந்த்ரமஸோ வித்யுதம்| தத்-புருஷோ அமானவஹ்| ஸ ஏனான் ப்ரஹ்ம கமயதி ஏஷ தேவ பாதோ ப்ரஹ்ம பாதஹ் ஏதேன ப்ரதிபத்யமான இமம் மானவம் அவர்தம் நாவர்தந்தே நாவர்தந்தே || (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 5.10.2)
பொருள்: அந்த அரையாண்டிலிருந்து அவர் ஆண்டு – சம்வத்சராவை அடைகிறார். ஸம்வத்ஸரத்திலிருந்து சூரியனுக்கு வருகிறார். சூரியனிலிருந்து சந்திரனுக்கும், சந்திரனிலிருந்து வித்யுத்துக்கும், அங்கிருந்து அந்த அமானுஷ்யமான அதிமனிதன் அவனை பிரம்மனிடம் அழைத்துச் செல்கிறான். இது தேவர்களின் பாதை அல்லது பிரம்மனுக்கு செல்லும் பாதை என்று அறியப்படுகிறது. இந்த வழியில் செல்பவர்கள் மீண்டும் இந்த சம்சார உலகத்திற்கு திரும்ப மாட்டார்கள்.

கௌஷிதகி உபநிஷத் ஆறு படிகளை பட்டியலிடுகிறது (கௌஷிதகி உபநிஷத் 1.21): அக்னி லோகம், வாயு லோகம், வருண லோகம், ஆதித்ய லோகம், இந்திர லோகம் மற்றும் பிரஜாபதி லோகம்.

பிருஹதாரண்யக உபநிஷத் (BU 8.2.15, 7.10.1) பின்வருவனவற்றைப் பட்டியலிடுகிறது: அர்சிஸ், ஆஹா, சுக்ல பக்ஷ, உத்தராயணம், தேவ லோகம், ஆதித்ய மற்றும் வைத்யுதா.

பல்வேறு உபநிடதங்களை இணைத்து, அர்சிராதி மார்க்கமானது பின்வரும் பன்னிரண்டு படிகளைக் கொண்டுள்ளது:
அர்சிஸ் அல்லது அக்னி, அஹஸ் அல்லது நாள், பூர்வ பக்ஷ அல்லது சுக்ல பக்ஷ, உத்தராயணம், சம்வத்சரா அல்லது ஆண்டு, வாயு, ஆதித்யா, சந்திரன், வைத்யுதா, வருணன், இந்திரன் மற்றும் பிரஜாபதி. 

880. விஹாயாஸ-கதி – பரம-பதத்தை (மோக்ஷம்) அடைவதற்கான வழிமுறையாக இருப்பவர்.

நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. மோட்சத்தை அடைவதற்கான வழிமுறையாக இருப்பவர்
2. சூரியனின் வடிவில் பயணிப்பவர்
3. பறவைகளின் ராஜாவாகிய கருடன் வாகனத்தின் மூலம் விண்வெளியில் பயணிப்பவர்
4. துறவிகள் தங்கள் தவம் மூலம் அடைந்தவர்

விஹாயாசா என்ற சொல்லுக்கு பறவை, வானம் உட்பட பல அர்த்தங்கள் உள்ளன. கதி என்றால் பாதை அல்லது பயணம் என்று பொருள். கதிஹ் என்றால் உறைவிடம் என்றும் பொருள். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் விஹாயாஸம் மற்றும் கதிஹ் என்பதற்கு வெவ்வேறு அர்த்தங்களின் அடிப்படையில் இரண்டு விளக்கங்களைத் தருகிறார். முதல் விளக்கம் விஹாயாசஹ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டு வானத்தை அர்த்தப்படுத்துகிறது, மேலும் அவர் ‘விஹாயாஸம் கதிஹ் ஆஷ்ரயஹ் அஸ்ய இதி விஹாயஸகதிஹ் விஷ்ணுபாதம் – அவரது இருப்பிடம் வானத்தில் அல்லது வைகுண்டத்தில் உள்ளது, எனவே அவர் விஹாயாசகதி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரது இரண்டாவது விளக்கம் ‘விஹாயாஸம் கதிஹ் ஆஷ்ரயஹ் அஸ்ய இதி விஹாயஸகதிஹ் ஆதித்யஹ் வா – அவர் சூரியனாக தனது வடிவத்தில் வானத்தில் நகர்கிறார், எனவே அவர் விஹாயசகதி, வானத்தில் பயணிப்பவர் (சூரியனாக)’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் தருகிறார் – ததா நிருத பக்தி பரகோதிபிஹ் விஹாயாசம் = பரம வ்யோம பதமேவ கம்யதே அஸ்மாத் இதி விஹாயாச-கதிஹ் – அவர் மூலமாகவும், பக்தியின் உயர்ந்த நிலையை அடைந்த பக்தர்கள் அவர் மூலமாகவும் விஹாயாச-கதி என்று அழைக்கப்படுகிறார். உச்ச உறைவிடம் அதாவது பரம-பதம்.

அவர் விஷ்ணு புராணத்திலிருந்து (5.19.26) ஆதாரமாகக் குறிப்பிடுகிறார்:
புங்க்த்வா ச விபுலான் போகான் தம் அந்தே மத்-ப்ரஸதாதாஜம் |
மாம் அனுஸ்மரணம் ப்ராப்ய திவ்யம் லோகம் ஆவாப்ஸ்யஸி ||
பொருள்: என் அருளால் உலக இன்பங்களை ஏராளமாக அனுபவித்து, வாழ்வின் கடைசிக் கணத்தில் என்னை நினைவு செய்து, பரமபதம் எனும் இறை உலகத்தை அடைவீர்கள்.

அவர் ஆதரவாக பிரம்ம சூத்திரம் 4.2.16 ஐயும் மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
தடோகாஹ் அக்ர-ஜ்வலனம் தத்-பிரகாஷித-த்வாரோ வித்யா-ஸமர்த்யாத் தச்-சேஷாகதி அனுஸ்மிருதி யோகாச்ச ஹர்தாநுகிருஹிதா சதாதிகாயா |
பொருள்: பக்தன் கடைப்பிடித்த பக்தி யோகத்தின் பலன் காரணமாகவும், நிலையான தியானத்தாலும், இறைவனின் பரம ஸ்தலத்திற்குச் செல்லும் சாத்வீகப் பாதையைப் பின்பற்றுவதாலும், பக்தன் அதன் வழியாகத் திறப்பைக் காண முடிகிறது. உடலை விட்டு வெளியேறும் போது செல்லுங்கள். மேலும் ஆன்மா மூர்தான்யா (தலையின் மேல்) நாடி அல்லது சுஷும்னா (நரம்பு அல்லது தமனி) நாடி வழியாக உடலை விட்டு வெளியேறும் போது, ​​அது சுயத்தை இறைவனின் உன்னத இருப்பிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர், ‘வி’யில் துவங்கும் நாமத்தை உபசர்கமாக (முன்னொட்டு), ‘ஹ கட்டௌ – பெற, அடைய, அடைய’ என்ற மூலத்தைப் பெறுகிறார்; அல்லது ‘ஹ – தியேஜ் – கைவிடுவது’, மேலும் ‘அசுன்’ என்பதை அடிப்படையாகச் சேர்த்தல், மற்றும் கதி என்பது ‘அடைவது’ என்று பொருள்படும். எனவே மேற்கூறியவற்றை இணைத்து, விஹாயாசத்திற்கு முதல் விளக்கம் விண்வெளியில் பயணிப்பவர் என்று பொருள். விஹாயாசா என்பது தியாகம் செய்பவர்களை அல்லது தபஸ் போன்றவற்றைச் செய்யும் சாத்வீக மக்களையும் குறிக்கலாம். எனவே, விஹாயாச-கதி என்பது ‘விண்வெளியில் பயணிப்பவர்’ அல்லது ‘சாத்வீக வழியைப் பின்பற்றுபவர்களால் அடையப்பட்டவர்’ என்று பொருள்படும்.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் ஒரு மாற்று விளக்கத்தை அளித்து, விஹாயாசா என்ற சொல்லுக்கு ‘தபஸ்வின் அல்லது ஒரு துறவி’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார் -‘சந்நியாசிகள் தங்கள் தவம் மூலம் அடைந்தவர் – விஹாயசைஹ் தபஸ்விபிஹ், அபிகம்யதே ப்ராப்யத இதி விஹாயஸகதிஹ் விஷ்ணுஹ்.

அவர் நாமத்திற்கு மற்றொரு விளக்கத்தை அளித்து, பகவானை சூரியனின் வடிவில் குறிப்பிடுகிறார் – விஹாயஸே அந்தரிக்ஷே கதிஹ் கமனம் யஸ்ய ச விஹாயாச-கதி – சூரியா.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மை திவ்யப் பிரபந்தம் என்று குறிப்பிடுகிறார், அங்கு ஆழ்வார்கள் பகவான் தனது பக்தரை இவ்வுலகின் இன்பங்களை அனுபவிக்க அனுமதித்ததைக் குறிப்பிடுகிறார்கள், பின்னர் அவர்களை இறுதியில் அவரது உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள்:

• இங்கு ஒழிந்து போகம் நீ எய்திப் பின்னும் நம் இடைக்கே போதுவாய் (ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வாரின் பெரிய திருமொழி 5.8.5) – உலக இன்பங்களை அனுபவித்துவிட்டு, எங்களை மீண்டும் உனது இருப்பிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல அருள்புரிவாய்.
• வாணேர வழி தந்த வாட்டாற்றான் – (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 10.6.5) – முக்தியின் பாதையை தந்தவர், மற்றும்
• மண்ணுலகில் வளம் மிக்க வாட்டாற்றான் வந்து இன்று விண்ணுலகம் தருவானாய் விரைகேந்திரன் (ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரின் திருவாய் மொழி 10.6.3- நாராயணனின் பல நாமங்களைச் சொல்லி நாராயணனை அடைந்தோம். இன்று பூமிக்கு வந்து திருவட்டாறில் உள்ள திருவட்டாற்றில் நமக்குப் பெரும் செல்வத்தையும், வைகுந்தையும் தந்திருக்கிறார். எங்கள் விருப்பம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் விஹாயாசத்தை வானத்தைப் பற்றிய குறிப்பு என்று எடுத்துக்கொள்கிறார், மேலும் பகவான் விஹாயாச-கதிஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனென்றால் அவர் வானத்தை தனது பாதையாகக் கொண்டிருக்கிறார் – தடையற்ற, ஆதரவற்ற, பரந்த, எல்லையற்ற – சூரியன் போன்ற அவரது வடிவத்தில். பகவான் தனது படைப்பின் மீதான அதீத அன்பின் பிரதிபலிப்பாக சூரியனின் வடிவத்தில் வெளிப்படுகிறார் – ப்ரியா-கிருத், ப்ரிதி-வர்தனா போன்றவை.

சுவாமி சின்மயாநந்தா பகவானின் நாமத்தை சூரிய நாராயணா என்று குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விஹாயாஸ என்ற சொல்லுக்கு ‘வானம்’ மற்றும் ‘பறவை’ என்ற இரட்டை அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘பறவைகளின் அரசன் கருடன் மூலம் விண்வெளியில் பயணிப்பவர், அவரது வாகனம் – விஹாயசே – வியோம்னி விஹாயா’ என்று நாமத்தை விளக்குகிறார். பதினா গதிঃ யஸ்ய இதி விஹாயாஸ-গதிঃ ।

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்த பகவானின் கருட வாகனம் – விஹாயாஸோ – கருடா, தேன தேன கதி யஸ்ய ச விஹாயாச-கதி என்ற விளக்கத்தையும் தருகிறார்.

---

5-6-அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் முக்தனை வழி நடத்தும் பரமன் பரமான திரு நாமங்கள் -881-891-

881-ஜ்யோதி –
ஒளியாய் இருப்பவன் –அர்ச்சி ஜ்யோதி –

ததா₃ரோஹண நிஶ்ரேண்யா அர்சிராதி₃கதே ꞉ ப்ரத₂மம் பத₃ம்  அர்சிராஹ–
ஜ்யோதி꞉,
த்₃யோத்தே (அ)ஸ்மாதி₃தி ; த்₃யுதேரிஸன் ஜாதே ₃ ஸஶ்ச ।யதா₂

தே அ)ர்சிஷாம்  அபி₄ஸம் ப₄வந்தி,
இதி। உபாஸந ப்ரஸந்நேந ப₄க₃வதா உபாஸக அதி வஹநே நியுக்தத்வேந தி ஆவாஹிகஹ் யர்சிராத₃ய ꞉

அர்ச்சிராத்யாதி கரணம் -ப்ரஹ்ம சூத்ரம் -4-3-1–அர்ச்சிராதி நா தத்ப்ராதிதே

அதிவாஹிகாதி கரணம் -ப்ரஹ்ம சூத்ரம் -4-3-4-ஆதி வாஹிகா- தல்லிங்காத்-

தே அர்ச்சிஷம் அபி சம்பவந்தி –சாந்தோக்யம்–அவர்கள் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தை அடைகிறார்கள்

அக்நிர் ஜ்யோதி ரஹச்சுக்ல ஷண்மாச உத்தராயணம் தாத்ரா பிராதா கச்சந்தி ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்ம விதோஜநா-ஸ்ரீ கீதை -8-24

அர்ச்சிராதி நா தத் பிரதிதே –அவர்கள் ஒளியுடன் கூடிய அர்ச்சிராதி மார்க்கமாகச் செல்கிறார்கள்
என்று உபநிஷத்துக்கள் முழங்குகின்றன

ஆதி வாஹிஹாஸ் தல்லிங்காத் –அவர்கள் ஆதி வாஹ்யகர்கள் ஆகிறார்கள்

எழுமின் என்று இரு மருங்கு இசைத்தனர் முனிவர்கள் வழி இது வைகுந்ததற்கு என்று வந்து எதிர் எதிரே -10-9-3-
எதிர் எதிர் இமையவர் இருப்பிடம் வகுத்தனர் கதிரவர் அவர் கைந்நிரை காட்டினர் -10-9-4-
மாதவன் தமர் என்று வாசலில் வானவர் போதுமின் எமதிடம் புகுதுக என்றனர் -10-9-5-
ஆண்மின்கள் வானகம் ஆழியான் தமர் என்று வாள் ஒண் கண் மடந்தையர் வாழ்த்தினர் மகிழ்ந்தே -10-9-6-

சூழ் விசும்பு அணி முகில் தூரியம் முழக்கின
ஆழ்கடல் அலைதிரைக் கை எடுத்து ஆடின
ஏழ் பொழிலும் வளம் ஏந்திய என் அப்பன்
வாழ் புகழ் நாரணன் தமரைக் கண்டு உகந்தே –10-9-1-வண் புகழ் நாரணனைப் பற்றி வாழ் புகழ் நாரணனை அடைந்து அவனை மகிழ்விப்போம்

எதிர் எதிர் இமையவர் இருப்பிடம் வகுத்தனர்
கதிரவர் அவர் அவர் கைந்நிரை காட்டினர்
அதிர் குரல் முரசங்கள் அலை கடல் முழக்கு ஒத்த
மது விரி துழாய் முடி மாதவன் தமர்க்கே-10-9-4-

பன்னிருவர் அபிமானி தேவதைகள்
அர்ச்சி ,அஹஸ் -பகல் ,சுக்ல பஷம் ,உத்தராயாணம்,சம்வத்சரம் ,வாயு ,சூர்யன் , சந்தரன்
வித்யுத்,வருணன்,இந்த்ரன்,பிரமன் –
இவர்களை சொல்லும் திரு நாமங்கள் -பட்டர் நிர்வாஹம்

பக்தர்கள் பரமபதத்தில் ஏறுவதற்கு அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் முதற்படியான ஒளியாக இருப்பவர் -உபாசகனை
ஆதி வாஹிகர்களை நியமித்து அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் அழைத்துக் கொண்டு செல்ல நியமிக்கிறான்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸ்வயமாகவே பிரகாசிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒளியுள்ளவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———–

881. ஜோதி – ஸ்ரீ வைகுந்தத்திற்கு செல்லும் ஒளி

இந்த நாமத்தின் பொருள் ‘பெரிய ஒளி அல்லது வெளிச்சம்’ என்பதாகும். இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸ்வதா ஏவ த்யோததே இதி ஜோதிஹ் – உள்ளிருந்து தன்னிச்சையாக பிரகாசிப்பவர், எனவே அவர் ஜோதி, சுயமாக ஒளிரும் பெரிய ஒளி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஆதரவாக அவர் மஹா நாராயண உபநிடதத்திலிருந்து (13.1) பின்வரும் மேற்கோளைக் கொடுக்கிறார், இது ‘நாராயண பரோ ஜோதிஹ் ஆத்மா நாராயணா பரஹ் – நாராயணனே இறுதி ஒளி மற்றும் இறுதி ஆத்மா’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்வேதஸ்வர உபநிஷத்தில் (4.14), ‘தமேவ பாண்டம் அனுபாதி சர்வம் தஸ்ய பாசா சர்வம் இடம் விபாதி – அவர் ஒருவரே ஜொலிக்கிறார் மற்றும் சூரியன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் போன்ற அனைத்து ஒளிரும் உடல்கள் வெறுமனே அவரது ஒளியைப் பிரதிபலிக்கின்றன’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை ஜீவர்களின் பரம-பதத்திற்கு (அவரது இருப்பிடம்) ஏற்றத்தின் முதல் படியாக விளக்குகிறார். இந்த படி Archih என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அர்ச்சி என்பது முக்தா ஜீவாவை உச்ச வாசஸ்தலத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் முதல் தெய்வத்தைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ பட்டர் தனது விளக்கங்களுக்காக சாந்தோக்ய உபநிஷத் (5.10.1) மற்றும் பிரம்ம சூத்திரங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்:
தே அர்ச்சிஷம் அபிசம்பவந்தி (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 5.10.1)
பொருள்: அவை அக்னியுடன் ஒன்றிணைகின்றன; அக்னியிலிருந்து அன்றைய தெய்வம் வரை, அங்கிருந்து மாதத்தின் பிரகாசமான பாதி வரை.

பிரம்ம சூத்ரா 4.3.1 – ‘அர்சிராதினா தத்-பிரதிதேஹ் – ஒளியுடன் தொடங்கும் பாதையில், இது நன்கு அறியப்பட்டதாகும்’. ஸ்ரீ அனந்த ரங்காச்சாரியார் ‘அர்சிஹ்’ என்பதை ‘அக்னி’ என்று மொழிபெயர்க்கிறார்.

முக்தாக்கள் (விடுவிக்கப்பட்ட ஆன்மாக்கள்) ‘ஆர்சி’ (ஒளி) தொடங்கி நிலைகளில் வழிநடத்தப்படுகின்றன, இது உபநிடதங்களிலிருந்து நன்கு அறியப்பட்டதாகும்.

அதிவாஹிகாஹ் தல்-லி’ங்காத் | பிரம்மா சூத்ரா 4.3.4
பொருள்: அர்ச்சியும் மற்ற தெய்வங்களும் அதிவாஹிகா (பாதுகாக்கும் தேவதைகள்) என்று அழைக்கப்படுகின்றன, ஏனெனில் முக்தர்களை உச்ச வசிப்பிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வது அவர்களின் கடமையாகும். அவர்கள் தியானம் செய்பவர்களை பிரம்மனிடம் அழைத்துச் செல்ல நியமிக்கப்பட்ட நபர்கள்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பகவத் கீதையை (அத்தியாயம் 8 வசனங்கள் 24 முதல் 27 வரை) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் பிரம்மனை அடைய எடுத்த பாதை விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
அக்னிர் ஜோதிர் அஹஹ் சுக்லஹ் சன்-மாஸ உத்தராயணம் |
தத்ர ப்ரயதா கச்சந்தி ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்ம-விதோ ஜனா ||
பொருள்: தீ வடிவில் உள்ள ஒளி, பகல், பிரகாசமான (வளர்பிறை) பதினைந்து நாட்கள், சூரியனின் வடக்குப் பாதையின் ஆறு மாதங்கள் (உத்தராயணம்) – இந்த வழியில் செல்லும் பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் பிரம்மனைச் செல்கின்றனர்.

இதற்கு நேர்மாறாக, ஸ்வர்காவை (ஜீவன் தனது நல்ல கர்மாவின் பலன்களை அனுபவித்து, இந்த உலகில் மீண்டும் பிறக்கும் ஒரு தற்காலிக இருப்பிடம்) துமாதி மார்க்கத்தை (பி.ஜி. 8.25) – புகை முதலியவற்றை எடுத்துக்கொள்கிறார், மேலும் நரகம் நோக்கிச் செல்பவர்கள் ( நரகம்) சாஸ்திரங்களின்படி யமய மார்க்கத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கத்தைப் போன்ற ஒரு விளக்கத்தைத் தருகிறார்: ‘த்யோதே ஸுஷும்னாய நிர்கதாஹ் தத்-பக்தஹ் அர்ச்சிஹ் ப்ராப்ய யஸ்மாத் ச ஜோதிஹ்’ – சுஷும்னா நாடியின் மூலம் உடலை விட்டு வெளியேறும் பக்தர்களுக்கு வழிகாட்டும் ஒளியாக இருப்பவர் ஜோதி.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா பகவத் கீதை (அத்தியாயம் 13 வசனம் 18) – ‘ஜோதிசம் அபி தஜ் ஜோதிஸ் – அவர் எல்லா ஒளிகளுக்கும் ஆதாரம்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

முண்டக உபநிஷத்தின் (2.2.10) ஆதரவையும் சுவாமி சின்மயாநந்தா வழங்குகிறார்:
ந தத்ர சூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகம் நேம வித்யுதோ பாந்தி குடோ’யமக்னி |
தமேவ பாந்தமனுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிடாம் விபாதி ||
பொருள்: சூரியன் அங்கே பிரகாசிக்கவில்லை, சந்திரனும் நட்சத்திரங்களும் இல்லை. இந்த மின்னல்கள் பிரகாசிக்கவும் இல்லை. இந்த தீ எப்படி முடியும்? ஜொலிப்பவருக்குப் பிறகு அனைத்தும் பிரகாசிக்கின்றன. இவையனைத்தும் அவருடைய பிரகாசத்தால் ஒளிர்கிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை விளக்குகிறார் – த்யோததே திப்யதி காந்த்யா இதி ஜோதிஹ் – எவன் தன் காந்தியின் மூலம் (பிரகாசம்) ஞானம் பெறுகிறானோ அவனே ஜோதி.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், சூரியனும் நெருப்பும் வேத சொற்களில் ஜோதி என்று குறிப்பிடப்படுவதைக் கவனிக்கிறார், மேலும் பகவான் இவற்றை ஒளிரச் செய்பவர் என்பதால், அவர் பொருத்தமாக ஜோதி: அக்னிர்-ஜ்யோதிர்-ஜோதிர்-அக்னிஹ் ஸ்வாஹா
|
ஸூர்யோ ஜோதிர்-ஜ்யோதிஹ் ஸூர்யஹ் ஸ்வாஹா || (யஜுர். 3.9)

---

882-ஸூருசி –
அழகாக பிரகாசிப்பவன் -இரண்டாம் படி பகல் -தேவதையை சொல்லும் –

ஸூர்யோத₃ யாத்₃ரோசத இதி ருசிர்  அஹ꞉, ஸா(அ)ஸ்ய ஸோப₄நேதி
ஸுருசி: ।
* இகு₃பதா₄த்கித் * இதி கர்தரி இன் கித் ।
* அர்சிஷோ (அ)ஹ꞉, இதி ॥

அர்ச்சி ஷோ அஹ -சாந்தோக்யம்
ஒண் சுடரே -5-10-6-

அக்நிர் ஜ்யோதிர் அஹஸ் ஷுக்ல ஷண்மாஸா உத்தராயணம்.–
தத்ர ப்ரயாதா கச்சந்தி ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்ம விதோ ஜநா—৷৷8.24৷৷

அக்நிர் ஜ்யோதிர் –அர்ச்சிஸ் -ஒளி
அஹஸ் –அஹஸ்ஸூ – பகல்
ஷுக்ல –ஸூக்ல பக்ஷம் -வளர் பிறை
ஷண்மாஸா உத்தராயணம்.–உத்தரயாணமான ஆறு மாஸங்கள்
தத்ர ப்ரயாதா –என்னும் இவ்வழியிலே செல்லுகின்ற
ப்ரஹ்ம விதோ ஜநா—ப்ரஹ்மத்தை ப்ராப்யமாக உபாசிக்கும் உபாஸகர்கள்
கச்சந்தி ப்ரஹ்ம -ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறார்கள் –

அர்ச்சிஸ்ஸூ -அஹஸ் ஸூ -சுக்ல பக்ஷம் -உத்தராயணமான ஆறு மாசங்கள்-என்னும் இவ்வழியில் செல்லுகின்றார்கள்

தூமோ ராத்ரிஸ் ததா க்ருஷ்ண ஷண்மாஸா தக்ஷிணாயநம்.–
தத்ர சாந்த்ரமஸம் ஜ்யோதிர் யோகீ ப்ராப்ய நிவர்ததே—৷৷8.25৷৷

தூமோ –தூமம் -புகை
ராத்ரிஸ் -இரவு
ததா க்ருஷ்ண –அவ் வண்ணமே கிருஷ்ண பக்ஷம்
ஷண்மாஸா தக்ஷிணாயநம்.–தஷிணாயணமான ஆறு மாஸங்கள்
தத்ர சாந்த்ரமஸம் ஜ்யோதிர் -அதற்குப் பின் சந்த்ரனாகிய ஜோதி ஆகியவர்களை
யோகீ –புண்ய கர்மம் செய்தவன்
ப்ராப்ய -அடைந்து
நிவர்ததே–கர்ம பூமிக்கே திரும்பி வருகிறான்

தூமம் -புகை -இரவு -அவ் வண்ணமே கிருஷ்ண பக்ஷம் -தஷிணாயணமான ஆறு மாசங்கள் –
அதற்குப் பின் சந்த்ரனாகிற சோதி ஆகியவர்களை புண்ய கர்மம் செய்தவன் அடைந்து கர்ம பூமிக்கே திரும்பி வருகிறான்

ஸூர்யோதத்தினால் பிரகாசிப்பதாகிய இரண்டாம் படியான சிறந்த பகலை நடத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஒளி உள்ளவர் -சிறந்த சங்கல்பம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களகரமான விருப்பம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

882. சுருசி – எல்லா பிரகாசங்களுக்கும் காரணமானவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. உலகைப் பாதுகாக்கும் நல்ல விருப்பமும் விருப்பமும் கொண்டவர்
2. எல்லாவற்றிலும் எல்லா பிரகாசங்களுக்கும் காரணமானவர்
3. பக்தர்களிடம் தீவிர பற்று கொண்டவர்

ருச்சி என்றால் ‘பிரகாசம் அல்லது பிரகாசம்’ மற்றும் ‘ஆசை அல்லது ஆசை’ ஆகிய இரண்டும் ஆகும். அதன்படி, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் நாமத்தை பின்வருமாறு விளக்குகிறார்:

• ‘ஷோபனா ருசிஹ் தீப்திஹ் அஸ்ய இதி சுருசிஹ் – எவருடைய பிரகாசம் அழகானது, மங்களகரமானது மற்றும் கவர்ச்சியானது’
• ‘ஷோபனா ருசிஹ் இச்சா அஸ்ய இதி சுருசிஹ் – அழகான, மங்களகரமான மற்றும் கவர்ச்சிகரமான விருப்பம் கொண்டவர்’.

ஸ்ரீ பட்டர் தற்போதைய நாமத்தை பகல் நேரத்தைக் குறிப்பதாக விளக்குகிறார், இது ஸ்ரீ வைகுந்தத்திற்கு முக்தா ஏறுதலின் இரண்டாவது படியாகும். அவர் பின்வரும் விளக்கத்தைப் பெறுகிறார்: சூர்யோதயாத் ரோகேதே இதி ருசிஹ், ச அஸ்ய சோபந இதி ஸு-ருசிஹ் – சூரியனின் உதயம் அதன் பிரகாசத்தால் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. அந்த அழகுக்குக் காரணமானவர் என்பதால், அவர் சுருசி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் ஸ்ருதியை மேற்கோள் காட்டுகிறார் – அர்சிஷோ-ஆஹா – (சாண்டோக்யா 5.10.1) – அக்னிக்குப் பிறகு அன்றைய தெய்வத்திற்கு.., அங்கு பிரம்மனுக்கான பாதை விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

நாமம் உருவான மூலப்பொருள் ‘ருக் – திப்தாவபிப்ரிதௌ’ அதாவது ‘பிரகாசிப்பது, அழகாக இருப்பது அல்லது மகிழ்ச்சி அடைவது’. ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் வழித்தோன்றல் தருகிறார்: சுஷ்து ரோசத இதி ஸு-ருசி – எவன் அழகாகவும் நன்றாகவும் பிரகாசிப்பானோ அவன் ‘ஸு-ருசி’. பிரகாசமாக இருக்கும் எதற்கும் பகவானே காரணம் என்பதை வலியுறுத்தும் வகையில் நாமத்தை விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷண் ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கத்தைப் போன்ற ஒரு விளக்கத்தைத் தருகிறார், மேலும் நாம ஸுருசியை பகல்நேரத்துடன் தொடர்புபடுத்துகிறார் – ‘சோபனோ ருசிஹ் திவசஹ யஸ்மாத் ச ஸு-ருசிஹ் – யாருடைய அருளால் நமக்கு இன்பமான பகல் நேரம் இருக்கிறதோ அவர் சுருசி’.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ‘ருசி’ என்ற சொல்லுக்கு ‘சுவை’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தி, ‘உலகைக் காக்கும் நல்ல ஆசை அல்லது சுவை கொண்டவர்’ என்று நாமத்திற்கு விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா ‘ருசி’ என்ற சொல்லுக்கு ‘மகிமை அல்லது ஆசை’ என்ற அர்த்தங்களைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘அவர் மங்களகரமான மகிமை அல்லது ஆசை’ என்று பொருள்களைத் தருகிறார், இந்த உலகம் அவருடைய விருப்பம் அல்லது ஆசையின் வெளிப்பாடாக இருப்பதைக் குறிக்கிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார் – ஸோபன ஸுருசிஹ் = அபிஷ்வ’ங்கஹ் அனுராகஹ் யஸ்மின் பக்தனாம் இதி ஸுருசிஹ் – எவன் தன் பக்தர்களிடம் தீவிர பற்று கொண்டிருக்கிறானோ அவன் ஸுருசிஹ்.

---

883-ஹூத புக் விபு –
சுக்ல பஷமாய் இருப்பவன் –ஹூத புக் அக்னியில் அவியாக சேர்க்கப் பட்டதை உண்பவன் சந்தரன்
அது இவனிடம் அமிர்த மயமாகி இவனை விபு வளரச் செய்கிறது

அம்ருத பரிணாமம் ஹுதம் பு₄ஞ்ஜாந꞉ ஸோமோ யஸ்மின் ஸூக்ல பக்ஷ  த்₃வாரா விபு₄꞉ பூர்ணோ ப₄வதி ஸ꞉
ஹுத பு₄க்₃ விபு₄꞉ ।
* அஹ்ந ஆபூர்ய மாண பக்ஷம், இதி ॥ -சாந்தோக்யம்

முன்பே 241 -விச்வபுக் விபு பார்த்தோம்

அமுதமாகப் பரிணமிக்கும் சந்தரன் வளர்வதான வளர் பிறையாக -மூன்றாம் படியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஹூத புக் -எல்லாத் தேவதைகளைக் குறித்தும் செய்யப்படும் ஹோமங்களைப் புசிப்பவர் –
விபு -எங்கும் நிரம்பி இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஹோமம் செய்பவைகளை உண்பவர் -பக்தர்களை மேன்மை கொண்டவர்களாக ஆக்குபவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

883. ஹுதா-புக்-விபுஹ் – அவர் எல்லா தியாகங்களையும் அனுபவிப்பவர் மற்றும் அவர் பரம பகவான்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் மேற்கண்ட நாமத்தை ‘ஹுதபுக்’ என்றும் ‘விபுஹ்’ என்றும் பிரித்து விளக்குகிறார்.

‘ஹுதம்’ என்பது நெருப்பின் மூலம் பல்வேறு கடவுள்களுக்கு அளிக்கப்படும் பலிகளைக் குறிக்கிறது மற்றும் புக் என்பது அனுபவித்து அல்லது பாதுகாப்பவரைக் குறிக்கிறது. இதனடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விளக்கங்களைத் தருகிறார். அதில் முதலாவது ‘சமஸ்தா தேவதோத்தேஷேன ப்ரவ்ருத்தேஷ்வபி கர்மஸு ஹுதம் புங்தே இதி ஹுதபுக் – எந்தக் கடவுளுக்குச் சமர்பிக்கப்பட்டாலும், அவர் பலியிடப்பட்ட பலிகளை அனுபவிக்கிறார், எனவே அவர் ஹுதபுக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். மற்ற கடவுள்கள் மூலம் அவருக்கு நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ அளிக்கப்படும் அனைத்து பிரசாதங்களையும் அவர் இறுதி அனுபவிப்பவர் மற்றும் அவர் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் உயர்ந்த கடவுள்.

பகவான் கிருஷ்ணர் பகவத் கீதையில் அத்தியாயம் 9 வது வசனம் 24 கூறுகிறது, ‘அஹம் ஹி ஸர்வ-யஜ்ஞானம் போக்தா ச ப்ரபுர் ஏவ கா – நான் எல்லா தியாகங்களையும் அனுபவிப்பவன் மற்றும் இறுதி இறைவன்’.

மற்றொரு விளக்கம் ‘ஹுதம் புனக்தி இதி ஹுதபுக் – அவர் பக்தர்கள் செய்யும் தியாகங்களை எதிரிகளின் குறுக்கீடுகளிலிருந்து பாதுகாக்கிறார், எனவே அவர் ஹுதபுக், தியாகங்களின் பாதுகாவலர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். உதாரணமாக, அவர் விஸ்வாமித்திர முனிவரின் தியாகத்தை தடகா மற்றும் சுபாஹுவைக் கொன்று பாதுகாத்தார்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் ‘விபுஹ்’ என்பதற்கு இரண்டு விளக்கம் தருகிறார். முதலாவது ‘ஸர்வத்ர வர்தமானத்வாத் விபுஹ் – அவர் எங்கும் இருக்கிறார், எனவே அவர் விபு, எங்கும் நிறைந்தவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இது ‘விவிதோ பவதி இதி விபுஹ் – அவருக்கு பல இருப்பு உள்ளது’ என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

இரண்டாவது விளக்கம், ‘த்ராயணாம் லோகானாம் ப்ரபுத்வாத் விபுஹ் – அவர் மூன்று உலகங்களுக்கும் மேலானவர், எனவே அவர் விபு, அதிபதி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பிரபு என்ற சொல் இறைவனையும், விபு என்பது சூப்பர் இறைவனையும் குறிக்கிறது. பகவான் பகவான் ஆதலால் விபு, பரமபிதா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் ‘ஹுத-புக்’ என்ற சொல்லுக்கு சந்திரனைக் குறிக்கும் வகையில் விளக்கம் தருகிறார் – ‘ஹுதம் புஞ்சானஹ் – சோமஹ், மேலும் விபுஹ் என்ற சொல்லுக்கு, ‘வளர்ந்து முழுமை அடைபவன் – பூர்ணோ பவதி’ என்று பொருள் தருகிறார். எனவே, ஹுதா-புக்-விபுஹ் என்ற சொல், சந்திரனின் வளர்பிறைக் கட்டத்தைக் குறிப்பதாக விளக்கப்படுகிறது – அது அளிக்கப்பட்ட பிரசாதங்களை (ஹுதா) உட்கொண்டு, முழுமையடைந்தது (விபுஹ் – பூர்ணோ பவதி). நிருக்தி ஆசிரியர் ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கத்தை பின்வருமாறு சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்:
ஹுதம் ஸுதா பரிநாதம் புஞ்சானஷ்-சந்திரமாஸ்-ததா |
விபுஹ் பூர்ணோ பவேத் யஸ்மின் ச வை ஸ்யாத் ஹுத-புக்-விபுஹ் ||

இது அர்சிராதி மார்க்கத்தில் மூன்றாவது படியாகும். சாந்தோக்ய உபநிஷத் 5.10.1க்கு ஆதரவாக ஒரு குறிப்பு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது – “அர்சிஷா அஹஹ் அஹ்னா அபூர்யமான பக்ஷம் – அக்னியிலிருந்து அன்றைய தெய்வம் மற்றும் அங்கிருந்து மாதத்தின் பிரகாசமான பாதியின் தெய்வம்…”

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷனின் தற்போதைய நமஸ் குழுவின் விளக்கம் ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கத்தைப் போன்றது. அவர் நாம ‘ஹுதா-புக்-விபுஹ்’ என்பதை சந்திரனின் வளர்பிறை காலம், சுக்ல பக்ஷம் மற்றும் அவரது விளக்கம்: ஹுதா-புக் = சந்திரா, விபுஹ் = பூர்ணா, யத்ரா ச ஹுதா-புக்-விபுஹ் சுக்ல பக்ஷா என்று விளக்குகிறார். சுக்ல பக்ஷத்தைப் போலவே அவருடைய பக்தர்களின் இருள் (விரக்தி) நீங்கியது அவரால் தான், எனவே அவர் ‘ஹுத-புக்-விபுஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஹுதம் என்பது ஹோமம்/யக்ஞம் போன்றவற்றின் போது அக்கினியில் அளிப்பதைக் குறிக்கிறது என்று ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்குகிறார், அதனுடன் தொடர்புடைய மந்திரங்கள் ஹுதமிதி அக்னௌ ப்ரக்ஷிப்தம் ச-மந்திரம். நாம சப்த-ஜிஹ்வா: சப்த தே அக்னே சமிதஹ் சப்த ஜிஹ்வா (யஜூர். 17.79) என்பதன் கீழ் முன்னர் விவரிக்கப்பட்ட நெருப்பின் ஏழு நாக்குகளை அவர் நம்மைக் குறிப்பிடுகிறார். பகவானின் இந்த ‘ஹுத-புக்’ குணமே நம்மில் பிரதிபலிக்கிறது என்றும், நம் உடலுக்கு ஊட்டமளிக்கும் பிரசாதத்தை உணவாக உட்கொள்ளும் திறனுக்கு இதுவே காரணம் என்றும் அவர் மேலும் கூறுகிறார். நாம் சுவாசிக்கும் பிராண வாயு மற்றும் நம் உடலில் இருக்கும் நெருப்புடன் தொடர்புடைய இந்த உணவு அல்லது பிரசாதம் ‘நுகர்கிறது’.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விபுவை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: ‘வி’ என்பது முன்னொட்டு, அதாவது விவிதா; ‘பு – சத்தாயம்’ என்பதன் பொருள் ‘இருப்பது அல்லது இருப்பது’. எனவே, விவிதோ பவதி இதி விபுஹ் – வெவ்வேறு வழிகளில் தன்னை வெளிப்படுத்துவது அல்லது எல்லா இடங்களிலும் இருப்பவர், அல்லது எல்லா உலகங்களுக்கும் இறைவனாக இருப்பவர்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா நாம ‘விபுஹ்’ என்பதை ‘எல்லாம்-வியாபித்தவர் – பகவான் நாராயணா’ என்று மொழிபெயர்க்கிறார். சுயம், காலம் அல்லது இடத்தால் நிபந்தனையற்றது, ஏனென்றால் அவர் நித்தியமானவர், எங்கும் நிறைந்தவர். அவர் எந்த நிபந்தனைகளாலும் வரம்பற்றவராக இருப்பதால் அவர் எல்லாவற்றிலும் வியாபித்திருக்கிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் விளக்கம் தருகிறார் – விசிஷ்டா பவந்தி அஸ்மாத் இதி விபுஹ் – உயிரினங்கள் அவரால் தனித்துவம் பெறுவதால், இறைவன் விபுஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

---

884-ரவி
உத்தராயணமாக கொண்டாடப்படும் ஸூர்யன்

உத்தா₂ந காலதய உத₃₃கயந   த்₃வாரா ரூயதே – ப்ரஸஸ்யத இதி
ரவி꞉ ।
ஆ பூர்யமான பஷாத் யாந் ஷட் உத்தங்கேதி மாஸாத் -சாந்தோக்யம்
சுக்ல பக்ஷ தேவதையிடம் இருந்து ஆறு மாதத்தின் தேவதையை அடைகிறான்

கடக ரேகை உஜ்ஜயின் வழி உண்டு

மேல் ஏறிப் பிரகாசிப்பதனால் உயர்ந்த உத்தராயணமாக நான்காம் படியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூர்யனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தன்னைத் தானே அறிந்து கொள்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

884. ரவி – தனது உத்தராயணத்தில் சூரியன் (வடக்கு நகர்வு)

ரவி என்பது சூரியனைக் குறிக்கிறது மற்றும் இந்த நாமம் பகவானை சூரியனாக வெளிப்படுத்துவதைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ரசான் ஆதத்தே இதி ரவிஹ் ஆதித்யாத்மா – சூரியன் அனைத்து பொருட்களிலிருந்தும் அனைத்து ரஸங்களையும் அல்லது திரவங்களையும் உறிஞ்சுவதால் அவருக்கு ரவி என்று பெயர் உள்ளது. பகவான் சூரியனின் சாரம் கொண்டவர், எனவே அவர் ரவி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இதற்கு ஆதரவாக ஸ்ரீ சங்கரர் விஷ்ணு தர்மோத்தரத்திலிருந்து (1.30.16) பின்வரும் குறிப்பைத் தருகிறார் – ‘ரசனாஞ்ச ததாடனாத் ரவிரிதி அபிதீயதே – சூரியன் ரவி என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் அனைத்து பொருட்களிலிருந்தும் அனைத்து அடிப்படை சாரங்களையும் பிரித்தெடுத்து உறிஞ்சுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர், ‘ரு – ஷப்தே’ என்ற மூலத்தை ‘ஒலித்தல்’ என்று பயன்படுத்துகிறார், மேலும் நாமத்தை ‘ருயதே – ப்ரஷஸ்யதி இதி ரவிஹ் – போற்றப்படுபவர் என்று விளக்குகிறார். ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை ‘உத்தராயணம் என்று போற்றப்படுபவர் – சூரியன் வடக்கு நோக்கி தனது இயக்கத்தைத் தொடங்கும் காலம். உத்தராயணம் அர்சிராதி மார்க்கத்தில் நான்காவது படியாகும்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன், ஸ்ரீ பட்டர் போன்ற விளக்கத்தை தருகிறார். அவர் ‘ரு – கதிரேஷணயோஹ்’ என்ற மூலத்திலிருந்து ‘போக’ என்று பொருள்படுகிறார், மேலும் நாமத்திற்கு விளக்கம் தருகிறார் – ரவதே கச்சதி உத்தராயணேன யஸ்மாத் ச ரவிஹ்; யத்-அனுகம்பாய உத்தரயேண யதி இதி அர்த்தா – யாருடைய அருளால் சூரியன் உத்தராயண மார்க்கத்தைக் கடக்க முடிகிறதோ, அவர் ரவி.

ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரி பகவத் கீதையை (அத்தியாயம் 10 வசனம் 21) குறிப்பிடுகிறார், அங்கு பகவான் கூறுகிறார்:
ஆதித்யானம் அஹம் விஷ்ணுஹ் ஜோதிஷாம் ரவிர்-அம்ஷுமான் – ‘ஆதித்யர்களில் நான் விஷ்ணு, ஒளிரும் உடல்களில் நான் ஒளிரும் சூரியன்’.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘ரு – ஷப்தே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறுகிறார், அதாவது ‘அழுவது அல்லது கத்துவது அல்லது தேனீக்களாக ஒலிப்பது’. ஸ்ரீ வசிஷ்டர், ‘ஐ’ என்ற இணைப்பு ‘செய்பவன்’ அல்லது ‘மற்றவர்களைச் செய்யச் செய்பவன்’ – கர்தாரி கரனே வா என்ற உணர்வைச் சேர்க்கிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. எனவே, அவரது விளக்கத்தில், ரவிஹ் என்ற சொல்லுக்கு ‘ஒலியை உண்டாக்குபவர்’ அல்லது ‘மற்றவர்களுக்கு ஒலி எழுப்ப உதவுபவர்’ என்று பொருள்படும், மேலும் அவனால் தான் அனைத்து உயிரினங்களும் ஒலியை உருவாக்க முடியும் என்பதைக் குறிக்கிறது, மேலும் அவர் ரவிஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை விளக்குகிறார் – ருயதே ஸ்தூயதே பக்த ஜனைঃ இதி ரவிঃ – தன் பக்தர்களால் போற்றப்படுபவர் ரவி.

---

885-விரோசன –
ஒளி தருபவன் -ஒளி மணி வண்ணன் -4-4-4-

த்₃வாப்₄ யாம் அயந க₃திப்₄ யாம் ஸம் வத்ஸரோ ரதே ₂ந  ஆதி₃த்யம் விரோசய தீதி
விரோசந꞉।

மா சேப்யஸ் சம்வத்சரம் –சாந்தோக்யம் 5-10-2-
மாதங்களில் இருந்து வருடத்தை அடைகிறான்

ஸம்வத்ஸர அஸாவாதித்ய –தைத்ரியம் -ஆதித்யன் ஸம்வத்ஸரம் என்னும் வருடன் ஆகிறான்

இரண்டு அயனங்களில் ரதம் செல்லும் சம்வத்சரமாக ஐந்தாம் படியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பல விதமாகப் பிரகாசிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

விலோசன -அர்ஜூனனுக்கு திவ்ய சஷூஸ் ஸைத் தந்தவர் -விரோசன -சூரியனுக்கு ஒளியைத் தருபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

885. விரோகனா – அவர் பல சிறப்புகளை உடையவர் மற்றும் உலகத்தை ஒளிரச் செய்பவர் 

‘வி’ என்ற சொல் பல்வேறு அல்லது பலவற்றைக் குறிக்கும் விவிதத்தைக் குறிக்கிறது, மேலும் ரோசனா என்பது ‘ரோசட்’ என்பதைக் குறிக்கிறது, அதாவது சிறப்பை அல்லது மகிழ்ச்சியான அம்சத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘விவிதம் ரோச்சதே இதி விரோச்சனா – அவர் பல மகிமைகளைக் கொண்டவர் அல்லது பல்வேறு வழிகளில் அனைவருக்கும் இன்பம் தருகிறார், எனவே அவர் விரோச்சனா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார்.

சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் போன்ற பல சிறப்பியல்பு அம்சங்களை அவர் கொண்டுள்ளார். பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து அழகான பொருட்களும் அவருடைய வெளிப்பாடாகும், மேலும் அதிலிருந்து நாம் மகத்தான இன்பத்தைப் பெறுகிறோம். அவர் உண்மையிலேயே விரோசனன், பல சிறப்புகளைக் கொண்டவர்.

ஸ்ரீ பட்டர் நாமத்தை ‘த்வாப்யாம் அயனா-கதிப்யாம் ஸம்வத்ஸரோ ரதேன விரோசயதி இதி விரோசனா’ என்று விளக்குகிறார் – சூரியன் தனது தேரில் இரண்டு அயனங்கள் அல்லது இரண்டு காலங்கள் (ஒவ்வொன்றும்) ஆறு மாதங்கள் (தலா) மூலம் தேரில் ஏறும் போது பிரகாசமான சூரியனை ஒளிரச் செய்யும் ஆண்டை (காலம்) அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். உத்தராயணம் மற்றும் தட்சிணாயனம் – வடக்கு மற்றும் தெற்கு பயணம்). இது அர்சிராதி மார்க்கத்தில் ஐந்தாவது படியாகும்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கத்துடன் தொடர்கிறார் – விரோசயதி சம்வத்சரேண கச்சந்தம் ஸ்வோபாசம் அபிப்ரௌதம் திப்ராஞ்ச கரோதி அது விரோசனா – சம்வத்சரத்தில் அல்லது வருடம் முழுவதும் பயணிக்கும் போது சூரியனை பிரகாசிக்கச் செய்பவர்.

நாமம் உருவான மூலப்பொருள் ‘ருக் – தீப்தாவபிப்ரிதௌ’ அதாவது ‘பிரகாசிக்க அல்லது அழகாக இருப்பதற்கு அல்லது மகிழ்ச்சியடைவதற்கு’. ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த நாமத்தை ‘விரோசதே தச்சிலோ விரோசனா’ என்று விளக்குகிறார் – பிரகாசிக்கும் மற்றும் அழகாக தோற்றமளிக்கும் பழக்கம் உள்ளவர் அல்லது அவரது இயல்பின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறார். இயற்கையாகவே பிரகாசிப்பவர், இந்த பிரபஞ்சத்தை ஒளிரச் செய்பவர் விரோசனா ஆவார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் இந்த நாமத்தை, தாவரங்கள் முதலியவற்றின் வளர்ச்சிக்கு உதவுவதற்காக பல்வேறு வகையான கதிர்களை இறைவன் வழங்குவதாக விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜ் தனது பக்தர்களின் மனதில் அவர் சிறப்பு வழிகளில் பிரகாசிக்கும் சூழலில் இதை விளக்குகிறார் – விஷேஷேண ரோகேட் பக்தேப்ய இதி விரோசனா. அவர் யஜுர் வேத மந்திரத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார் – நமோ ருசய ப்ரஹ்மயே (யஜுர். 31.20).

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா குறிப்பிடுகிறார்: ‘பக்தர் எந்த வடிவில் தம்மைத் தியானிக்க விரும்புகிறாரோ, அந்த வடிவத்திலேயே பகவான் பக்தரின் மகிழ்ச்சிக்காகவும் மகிழ்ச்சிக்காகவும் வெளிப்படுகிறார்’. இதைத்தான் பகவான் பகவத் கீதையிலும் கூறுகிறார் (BG 7.21).

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் வி-லோசனா – அர்ஜுனன், சஞ்சயன் போன்றோருக்கு விசேஷமான பார்வையை (திவ்ய சக்ஷு) கொடுத்தவர் – திவ்யம் லோசனம் பார்த்தஸ்ய யஸ்மாத் ச வி-லோசனா. பகவத் கீதை (ஸ்லோகம் 11.8) – திவ்யம் ததாமி தே சக்ஷுஹ் பற்றிய குறிப்புடன் அவர் தனது விளக்கத்தை ஆதரிக்கிறார்.

---

886-ஸூர்ய-
வாயு லோகமாக -வாயு இவன் இடம் இருந்து எப்போதும் வீசுவதால் இவன் ஸூர்யன் எனப்படுகிறான்

வாயு꞉ ஸதா₃ ஸரத் யஸ்மாதி₃தி
ஸூர்ய ,
* ராஜ ஸூர்ய ஸூர்ய , இத்யாதி₃நா  நிபாதித꞉ ।
ப₃ஹுல வசநா த₃ந்யே (அ)பி க்ருத꞉ ப்ராப்தமர்த₂ம் வ்யபி₄சரந்தீதி க்ருத் ப்ரத்யயா நாம்
ஸர்வத்ர இஷ்டார்த₂த்வம் த்₃ரஷ்டவ்யம் ।

ஸ வாயு லோகம் இதி ॥கௌஷிகி உபநிஷத்

எப்போதும் சஞ்சரிக்கும் வாயுவாக ஆறாம்படியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் உண்டாக்குபவர் -செல்வத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசைபவர் -உலகங்களைச் செயல்களில் தூண்டுபவர் -ஸூரிகளால் அடையப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

886. சூர்யா – புத்திசாலித்தனத்தையும் செல்வத்தையும் உருவாக்குபவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் சூரியனை ‘சூடே ஷ்ரியம் இதி சூர்யா அக்னிர் வா – சூர்யா’ என்பது சூரியனையோ அல்லது நெருப்பையோ குறிக்கும் செல்வம் அல்லது பிரகாசத்தை உருவாக்குபவர் அல்லது உருவாக்குபவரைக் குறிக்கிறது. எனவே இந்த நாமம் என்றால் சூரியன் அல்லது நெருப்பு என்பது விஷ்ணுவை மிகவும் பொருத்தமாக விவரிக்கிறது, அவர் உலகில் உள்ள அனைத்து செல்வங்களையும் பிரகாசத்தையும் படைத்தவர்.

ஸ்ரீ பட்டர், ‘ஸ்ர’ என்ற மூலத்தை ‘அசைவது’ என்ற அர்த்தத்துடன் விளக்குகிறார், மேலும் அந்தச் சொல்லை ‘வாயு’வுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார், ஏனெனில் காற்று அவரால் நகரும் – வாயு சதா சரதி யஸ்மாத் இதி சூரியா. ஸ்ரீ பட்டர் அர்சிரடி மார்க்கத்தில் சூரியனை ஆறாவது படிக்கு வரைபடமாக்குகிறார். ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷனும் இதே விளக்கத்தைத் தருகிறார் – வாயும் சரதி ஸ்வோபாசகம் நித்வா இதி சூர்யா.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நாமாவை ஒரு பாம்பைப் போல (சாரதி) வானத்தில் தடம் புரளும் ஒருவரைக் குறிப்பதாக விளக்குகிறார். இது காற்றைக் குறிப்பதாக நாமாவின் விளக்கத்துடன் நெருக்கமாக தொடர்புடையது. கௌஷிதகி உபநிஷத்தின் (1.3) அடிப்படையிலான அர்சிராதி மார்க்கத்தில் சம்வத்சரத்திற்கு அடுத்ததாக வாயு வைக்கப்பட்டுள்ளது – ‘ச வாயு லோகம் – அவர் (ஜீவன்) வாயு லோகத்திற்குச் செல்கிறார்’.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘ஸர் – கடௌ’ என்பதிலிருந்து ‘செல்ல’ அல்லது ‘சு – பிரேரணே’ அதாவது ‘உற்சாகப்படுத்துதல் அல்லது தூண்டுதல்’ என்பதிலிருந்து பெறுகிறார். இதன் அடிப்படையில், ‘அதை நகர்த்துவது’ அல்லது ‘அனைத்து உயிரினங்களையும் செயல்பாட்டிற்குத் தூண்டுவது – சரதி கச்சதி இதி சூரியா, அல்லது சுவதி கர்மணி ப்ரேரயதி லோகான் இதி சூரியா’ என்பது பொருள்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா குறிப்பிடுகையில், இந்த வார்த்தையின் சொற்பிறப்பியல் பொருள் ‘எல்லாப் பொருட்களும் வெளிப்பட்ட ஒரு மூலாதாரம் அல்லது அவை வழங்கப்பட்டன’ என்பதாகும். முதல் காரணகர்த்தாவாகிய இறைவன் பிரபஞ்சத்தின் கரு. இந்த வார்த்தை பொதுவாக சூரியனைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, ஏனென்றால் உலகின் மேற்பரப்பில் சூரியன் அனைத்து உயிரினங்களையும் வளர்க்கிறது மற்றும் வளர்க்கிறது.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த தீர்த்தர் மற்றொரு விளக்கத்தைத் தருகிறார் – சூரி கம்யத்வாத் சூர்யா – யாரால் நாம் ஞானம் பெறுகிறோமோ அவரே சூரியன். இந்த விளக்கத்துடன் ஓரளவு தொடர்புடையது, ஸ்ரீ ரகுநாத தீர்த்தர் பின்வரும் விளக்கத்தைத் தருகிறார் – ஸுரிபிஹ் ஜ்ஞாநிபிஹ் ப்ராப்யதே இதி ஸூர்யா – ஞானம் பெற்ற முனிவர்களால் அடையப்பட்டவர்.

---

887-ஸவிதா
உண்டாக்குபவன் -மழை பொழிவித்து பயிர் பச்சைகள் உண்டாக்கி வளரச் செய்கிறான் -ஏழாம் படி
மீண்டும் 969-வரும்

ஸூர்ய த்₃வாரா வ்ருஷ்டி ஸஸ்யாதி₃(மழை பயிர் )கம் ஸூத இதி
ஸவிதா ;

ஸம்வத்சராத் ஆதித்யம் –சாந்தோக்யம் 5-10-2-
ஸம்வத்ஸரம் என்னும் ஆண்டில் இருந்து ஆதித்யனை அடைகிறான்

வாயுமப்தாத் அவிசேஷ விசேஷாப்யாம் -॥4-3-2-
வருஷத்துக்குப் பின்னர் அர்ச்சிராதி கதியில் வாயு வருகிறது

இதி ந்யாய்யம் வ்யவதா₄நம்

4-3-2-வாயும் அப்தாத் அவிசேஷ விசேஷாப்யாம்

சாந்தோக்யம் -4-15-5-மாசேப்ய சம்வத்சரம் சம்வத்சராத் ஆதித்யம் -என்றும்

ப்ருஹத் -6-2-15-மாசேப்யோ தேவ லோகம் தேவ லோகாத் ஆதித்யன் -என்றது

வாஜச நேயகத்தில் -5-10-1-யதா வை புருஷோ அஸ்மாத் லோகாத் ப்ரைதி ச வாயுமாகச்சதி தஸ்மை ச தத்ர
விஜிஹீதே யதா ரதசக்ரச்ய கம் தேன ச ஊர்த்வமாக்ரமதே ச ஆதித்யமாகச்சதி –என்றது

சம்வத்சரத்தின் பின்னரே வாயுவை அடைகிறான் –
தேவ லோகம் என்பதும் வாயுவைக் குறிக்கும்

வாயுச்ச தேவா நாம் ஆவாச பூத -என்றும்

யோ அயம் பவதே ஏஷ தேவா நாம் க்ருஹ –
வீசுகின்ற காற்று-வாயு தேவர்களின் இருப்பிடம் என்றதே-

வாயும் அப்தாத் -சம்வத்சரத்துக்கு மேலேயும் ஆதித்யனுக்குக் கீழும் வாயுவை மட்டும் வைக்க வேண்டும்
ஏன் எனில்
அவிசேஷ விசேஷாப்யாம்-பொதுவாயும் சிறப்பாயும் உள்ள சொற்களால் என்றபடி
இங்கு தேவலோக ஸப்தம் ஸாமான்யம்
வாயு ஸப்தம் விசேஷம்
தேவ லோக ஸப்தத்தால் தேவர்களின் வாசஸ் ஸ்தானம் என்ற காரணத்தால் வாயுவே கூறப்படுகிறது –
அதுவே விசேஷமாகும்
இரண்டும் ஒரே பொருளைக் கூறுவதால் ஸம்வத்சரத்துக்கு மேல் வாயுவை மட்டிலும்
அதற்கு மேல் ஆதித்யனையும் குறிப்பதே சரியான க்ரமம் என்றதாயிற்று
யோ அயம் பவதே ஏஷ தேவா நாம் ப்ரிய -என்பதே இதற்குப் பிரமாணம் –

ஏழாம் படியான சூரியனால் மழை பயிர் முதலியவற்றை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

உலகங்கள் அனைத்தையும் உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

படைப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

887. சவிதா – பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் கொண்டு வருபவர்

சவிதா என்பது பிரசவிதா என்ற வார்த்தையின் குறுகிய வடிவம், படைப்பாளி என்று பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஸர்வஸ்ய ஜகதா ப்ரஸவிதா ஸவிதா – அவர் முழு உலகையும் படைத்தவர், எனவே அவர் சவிதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் விஷ்ணு தர்மோத்தரத்திலிருந்து (1.30.15) குறிப்பிடுகிறார், இது ‘பிரஜாநாம் து ப்ரஸவநாத் ஸவிதா இதி நிகத்யதே – அவர் சவிதா என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவர் உலகத்தையும் அதன் மக்களையும் உருவாக்குகிறார்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் விளக்கம் தருகிறார் – சூரிய துவார விருஷ்டி சாஸ்யாதிகம் ஸுதே இதி சவிதா – பகவான் சூரியன் மூலம் நடுத்தரமாக, மழை மற்றும் பயிர்களை உற்பத்தி செய்கிறார், எனவே அவர் சவிதா அல்லது ஆதித்யா என்று அழைக்கப்படுகிறார். இது அர்சிராதி மார்க்கத்தில் ஏழாவது படியாகும்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி ஸ்ருதியைப் பற்றிய குறிப்புகளைத் தருகிறார் – ‘தேவோ வருணஹ் ப்ரஜாபதிஹ் சவிதா (சாண்டோக்ய உபநிஷத் 1.12.5) – ‘அதிசயமாக பிரகாசிப்பவர், மழையைத் தருபவர், மக்களைப் பாதுகாப்பவர், பகவான் சவிதா’; சவனத் சவிதா – (மைத்ராயணி 5.7).

ஸ்ரீ அனந்தகிருஷ்ண சாஸ்திரி அதே பொருளைக் கொண்ட ஒரு சுவாரஸ்யமான மாற்றீட்டைக் கொடுக்கிறார் – ‘ச பிதா – அவர் அனைவருக்கும் தந்தை’.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் நாமத்தை ‘சு – பிராணி கர்ப்ப விமோசனே’ என்ற மூலத்திலிருந்து பெறுகிறார், அதாவது ‘உருவாக்க அல்லது உருவாக்க’. ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார் – சூர்ய துவார விருஷ்டி சாஸ்யாதிகம் உத்பாத்ய ஜகத் ஜனயதி இதி சவிதா – சூரியன் மூலம் மழை மூலம் தானியங்கள் போன்றவற்றை உருவாக்கி, உயிர்களை உருவாக்கி, நிலைநிறுத்துபவர் சவிதா.

---

888-ரவி லோசந-
ஸூர்ய கிரணங்கள் மூலம் சந்தரன் -மின்னல் போன்ற தேஜஸ் பதார்த்தங்களை பிரகாசிக்கச் செய்பவன்

ஸூர்ய கிரணங்களால் ஸங்க்ராந்த்யாதி₃முகே₂ந-ஒளி பெரும் -பிரதிபலித்து -உண்டாகும் 8-9-10- சந்திரன் மின்னல் வர்ணன் லோகங்கள் சேர்த்து இதில்

ரவி ரஶ்மி ஸங்க்ராந்த்யாதி₃முகே₂ந சந்த்₃ர வித்₃யுத்₃ வருணான் லோசய தீதி
ரவி லோசந꞉;

ஆதித்யாத் சந்த்ரமசம் சந்த்ரமசவ் வித்யுதம் –சாந்தோக்யம் 5-10-2-
ஜீவாத்மா ஆதித்யன் இடம் இருந்து சந்திரன் இடமும்
சந்திரனிடம் இருந்து மின்னலிடமும் செல்கிறான்

ச வருண லோகான் -கௌஷீதகீ –அதன் பின்னர் வருண லோகம் செல்கிறான் –

சீரார் சுடர்கள் இரண்டானாய் -6-9-1-
சந்தரன் மின்னல் வருணன் -8/9/10 படிகள்
ஆதித்யாத் சந்த்ரமசம் சந்திர மசோ வித்யுதம் ச வருண லோகம் -உபநிஷத்

ஸூர்ய கிரணங்களால் -எட்டு ஒன்பது பத்தாம் படிகளான சந்திரன் மின்னல் வருணன் ஆகியோரைப்
பிரகாசிக்கச் செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூரியனைக் கண்ணாக உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூரியனைக் கண்ணாக உடையவர் -அரவிந்த லோசன என்று கொண்டு நரசிம்ஹ அவதாரத்தில்
குகையுடன் சம்பந்தம் உள்ளவர் -என்றுமாம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

888. ரவி-லோகனா – சூரியனைக் கண்ணாகக் கொண்டவன்

ரவி என்றால் சூரியன், லோச்சனா என்றால் கண். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ரவிஹ் லோசனம் சக்ஷுஹ் அஸ்ய அஸ்தி இதி ரவிலோச்சனாஹ் – சூரியனைக் கண்ணாகக் கொண்டவர், எனவே அவர் ரவிலோச்சனா’ என்று விளக்குகிறார். ஆதரவாக அவர் முண்டக உபநிடதத்திலிருந்து (2.1.4) மேற்கோள் காட்டுகிறார், ‘அக்னிர் மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ர சூர்யௌ – தலையின் கிரீடத்திற்கு நெருப்பைக் கொண்டவர், சந்திரனையும் சூரியனையும் தனது கண்களாகக் கொண்டவர்’.

தியான ஸ்லோகம் 2 இல், ‘பூஹ் பாதௌ யஸ்ய நாபிஹ் வியதாஸுர நிலாஷ் சந்த்ர சூர்யௌ ச நேத்ரே’ என்று கூறுகிறது, அங்கு சூரியனும் சந்திரனும் அவனது கண்களாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

புருஷ சூக்தத்தில், ஸ்லோகம் 13, ‘சக்ஷோஸ் சூர்யோ அஜாயத – சூரியன் அவரது கண்ணிலிருந்து பிறந்தது’ என்று கூறுகிறது, இது சூரியனுக்கும் அவரது கண்ணுக்கும் இடையிலான நெருங்கிய தொடர்பைக் குறிக்கிறது.

ரவினா – தத் ப்ரகாஷேன, லோசயதி – தர்ஷயதி இதி ரவி-லோசனா – இது எல்லாவற்றையும் அதன் பிரகாசத்தின் மூலம் நமக்கு வெளிப்படுத்துகிறது.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த நாமத்தை அர்சிராதி மார்க்கத்தின் எட்டாவது, ஒன்பதாவது மற்றும் பத்தாவது படிகள் – சந்திரன், இந்திரன் (மின்னல்) மற்றும் வருணன் என்று விளக்குகிறார். இவை அனைத்தும் சூரியனின் கதிர்களால் செழித்து வளர்கின்றன, எனவே அவை ஸ்ரீ பட்டரால் இந்த நாமத்தில் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன – ரவி ரஷ்மி சங்கராந்த்யாதி முகேன சந்த்ர-வித்யுத்- வருணன் லோசயதி இதி ரவி-லோசனா. சாந்தோக்ய உபநிஷத் மந்திரம் – ‘ஆதித்யாத் சந்திரமாசம், சந்திரமசோ வித்யுதம்’ மற்றும் கௌஷிதகி உபநிஷத் மந்திரம் – ‘ச வருண லோகம் (1.3), இந்த விளக்கத்திற்கு ஆதரவாக மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளன.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் நாமத்தை ‘எவனுடைய கண்களிலிருந்து சூரியன் எழுந்தான்’ என்று விளக்குகிறார் – ரவிஹ் பாஸ்கரா லோசனாத்-யஸ்ய இதி ரவி-லோசனா. அவர் புருஷ சூக்தம் (ஸ்லோகம் 13) – சாக்ஷோ சூர்யோ அஜாயதா (ரிக் வேதம் 10.90.13) ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ ரகுநாத தீர்த்தர், ரு – சப்தே – என்ற மூலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு தனது விளக்கத்தைப் பெறுகிறார், மேலும் ‘ரவி’ என்ற வார்த்தைக்கு ‘புகழ்’ என்று பொருள் தருகிறார். ‘லோகனா’ என்பதற்கு அவர் அளித்த விளக்கம், ‘மகிழ்ச்சியடைந்தவர்’ என்பதாகும். நாமத்திற்கான அவரது விளக்கம்: ரவி ஸ்துதி; லோசனியத்வாத் லோசனம் ப்ரியம்; ரவி ஸ்துதி, லோசனம் – ப்ரியம் யஸ்ய சஹ் ரவி-லோசனஹ – புகழ்ச்சியை விரும்புபவனே ரவி-லோசனா.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பல விளக்கங்களைத் தருகிறார்: ரவிணா லோசயதி ஸர்வஸ்ம் இதி ரவி-லோசனா – சூரியன் மூலம் அனைத்தையும் ஒளிரச் செய்பவர்; யாருடைய கண்கள் சூரியன், அதன் மூலம் நாம் பார்க்கிறோம் – லோச்யதே அனேன இதி லோசனா, ரவிஹ் லோசனம் = சக்ஷு யஸ்ய ச ரவி-லோசனா.

ஜீவன் பரமபதத்திற்கு ஏற்றம் பற்றிய ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் விளக்கம்

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தனது திருவாய்மொழியில் (10.9.1 முதல் 10.9.10 வரை) பாசுரங்களில் ஜீவன் ஸ்ரீ வைகுண்டத்திற்கு ஏறியதைப் பற்றிய விளக்கத்தை ஆராய்வது ஒரு மகிழ்ச்சியான அனுபவம். இது வரும் தனது பக்தன் மீது பகவானின் ஆழ்ந்த அன்பை வெளிப்படுத்துகிறது, மேலும் இதை ஆழ்வார் தனது மகிழ்ச்சியான பக்தி வெளிப்பாட்டால் அழகாக வெளிப்படுத்துகிறார்.

வைத்யுதா முதலில் வந்து, மற்ற ஆதிவாஹிகங்களுக்கு முக்தாவின் வருகையை மகிழ்ச்சியுடன் தனது இடியுடன் அறிவிக்கிறார் – ‘சூழ் விசும்பனி முகில் துரியம் முழக்கினா…’ (10.9.1) – வானத்தில் மேகங்கள் கொம்புகளை ஒலித்தது, அலைகள் ஒலித்தது. கடல் கைதட்டி நடனமாடியது. நித்தியமாகப் போற்றப்படும் நாராயணனின் பக்தனைக் காண, ஏழு கண்டங்களும் பரிசுகளுடன் நின்றன.

‘புராண பன்றிக் குடம்… நீர் அணி கடல்கள் நின்று அர்த்தனா’ (10.9.2) – நாராயணனின் பக்தரைக் கண்டதும் மழை மேகம் மகிழ்ச்சியுடன் வானத்தில் தங்கப் பாத்திரங்களை நிரப்பியது, பெருங்கடல்கள் நின்று மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரம் செய்தன. மலைகள் அவருக்கு அலங்காரம் செய்து, எல்லா வார்த்தைகளும் வணங்கின.

‘தொழுதுனர் உலகர்கள் தூபனால் மலர்மழை பொழிவினார்…’ (10.9.3) – வழக்கமாக தியானம் செய்து மௌனமாக இருக்கும் முனிவர்கள் உட்பட வரும் முக்தாவிற்கு வணக்கம் செலுத்துவதற்காக அவர்கள் அழைக்கப்பட்டனர். பூமியை அளந்த இறைவனின் பக்தர்களைக் கண்டு மலர்மழை பொழிந்து, தூபம் ஏற்றி வழிபட்டனர். முனிவர்கள் இருபுறமும் நின்று, ‘இவ்வழி வைகுண்டம்’ என்றார்கள்.

‘எதிரெதிரி இமையவிருப்பிடம் வகுத்தனார், கதிரவர் அவரவர் கைநிறை காட்டினார்…’ (10.9.4) – வானங்கள் இளைப்பாற வழியெங்கும், சந்திரனும் சூரியனும் பாதையை ஒளிரச் செய்தன, இடிமுழக்க மேளங்கள் பெருங்கடலைப் போல் உருண்டன, அமிர்த பக்தரின் நினைவாக மாதவன் துளசி மாலையை அலங்கரிப்பது போல.

‘மாதவன் தாமரென்று வாசலில் வாணவர், போதுமின் ஏமாத்து இடம் புதுகுக வென்றாலும்…’ (10.9.5)- முக்த ஜீவன் தற்காலிகமாகத் தங்குவதற்காக தேவர்கள் வழியில் இளைப்பாறுவதற்காக மகிழ்ச்சியுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட குடில்களை அமைத்து வருகின்றனர். வருணன், இந்திரன் மற்றும் பிரஜாபதி ஆகியோர் தங்கள் பகுதிகளின் நுழைவாயிலில் முக்தாவை வரவேற்கவும் பெறவும் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறார்கள், தங்கள் பகுதிகளைக் கடந்து தங்களை ஆசீர்வதிக்குமாறு முக்தாவிடம் கோரிக்கை வைத்தனர்.

‘வேள்வியுள் மடுத்தாலும் விரைகமழ் நறும்புகைக் காலங்கள் வலம்புரி கலந்தங்கும் இசைத்தனார்…’ (10.9.6) – தூபம், நெருப்புப் பிரசாதம், குமிழ்கள் மற்றும் சங்குகள் காற்றை வாடகைக்கு விடுகின்றன, தேவர்கள் பிரகாசிக்கும் கண்களால் சொர்க்க பரிசுகளை வழங்குகிறார்கள்.

‘மடந்தையார் வாழ்த்தாலும் மருத்தரும் வாசுகளும் தொடங்கும் தோட்டம் சொல்லினர்…’ (10.9.7)

வீடு நோக்கிச் செல்லும் பயணத்தில், சாய்ந்திருந்த கேசவன், ஒளிமிக்க மகுடம் சூடிய கோபாலன், வீடு நோக்கிச் செல்லும் பயணத்தில் முக்த ஜீவன் முன்னேறிச் செல்வதைக் காண, வானவர்களான அப்சரஸ்கள் மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரம் செய்ய, மருதுகளும் வசுகளும் வழிபாட்டில் சேர்ந்தனர்.

‘குடியடி யாரறிவார் கோவிந்தன் தனக்கென்று முடியுடை வானவர் முறைமுறை எதிர் கோளா…’ (10.9.7) – தேவர்கள் வரிசையாக நின்று முக்த ஜீவனை வாழ்த்தி, “இதோ கோவிந்தரின் பிணைந்த சேவகன் வந்தான்!” என்று கூறி, பின் உயர்ந்த சுவர்களில் ஏறினர். முக்த ஜீவன் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் பிரவேசித்தபோது, ​​பக்தரின் பார்வையைப் பிடிக்க, மாதவ உருவத்தில் காட்சியளித்த கோபுரம்.

‘வைகுந்தம் புகழும் வாசலில் வானவர் வைகுந்தன் தாமரேமர் ஏமதிதம் புகுகென்று…’ (10.9.8) – பக்தர் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தின் வாசலில் நுழைந்ததும், பார்ப்பனர்கள் மகிழ்ச்சியில் நிரம்பி வழிந்தனர். தேவர்கள் வைகுண்டத்தில் நுழைந்ததும் தங்கள் செல்வங்களை வணங்கி, வைகுந்தத்தில் ஒரு இடம் என்பது ஒவ்வொரு பக்தனின் பிறப்புரிமையாகும்.

‘விதிவாகை புகுந்தனார் என்று நல் வேதியர் பதியினில் பாங்கினில் பாடல்கள் கழுவினர்…’ (10.9.9) – நித்ய சூரிகள், பக்தரைச் சந்திக்கும் பாக்கியம் பெற்றதாகக் கருதி, வேதம் ஓதி, பக்தரின் பாதங்களைக் கழுவி, சந்திரன் முகத்துடன் முக்தியார் வாழ்த்தினார். கும்பம், தெய்வீக விளக்குகள் மற்றும் ஸ்ரீச்ருணம் (சிவப்பு திலகங்கள்) மற்றும் பக்தரை வரவேற்றனர்.

Vandhavar edhirikolla maamani mandapatthu andha mil perinbathaadiyaadu irndhuamai…'(10.9.10)
வந்தவர் எதிரிகொள்ள மாமணி மண்டபத்து
அந்தமில் பேரின்பத் தடியரோ டிருந்தமை
கொந்தலர் பொழில்குரு கூர்ச்சட கோபஞ்சொல்
சந்தங்கள் ஆயிரத் திவைவல்லார்  அவர்களின் இருக்கையை நோக்கி நின்று கொண்டிருந்தார்
எட் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட மண்டபத்தில், ஜீவா நித்திய ஆனந்தத்தில் நுழைந்தார். குருகூர் சடகோபனின் (சடகோபன் என்றழைக்கப்படும் ஸ்ரீ நம்மாஸ்வர்) ஆயிரம் பாசுரங்களில் இந்தத் தசாப்தத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள் இறைவனின் திருவருளால் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டு, மகா முனிவர்களைப் போல் எப்போதும் அவரது சிந்தனையில் மூழ்கி இருப்பார்கள்.

————-

879-ப்ரீதிவர்த்தன –
பக்தர்களுக்குத் தம் குணங்களை மேன்மேலும் வெளியிடுவதால் அவர்களுடைய பக்தியை
மேலும் மேலும் அதிகப் படுத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்களுக்குத் தம்மிடத்தில் அன்பை வளரச் செய்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்கள் இடத்தில் அன்பை வளர்ப்பவர் -பக்தர்களை அன்புடன் வளர்ப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

880-விஹாயச கதி –
இப்படி பகதியினுடைய முடிவான நிலையில் ஏறப் பெற்றவர்கள் பரமபதம் செல்வதற்கும் தாமே உபாயமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆகாயத்தில் அதாவது ஸ்ரீ விஷ்ணு பதத்தில் இருப்பவர் -அல்லத்து ஆகாயத்தில் இருக்கும் சூரியனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கருடன் மீது அமர்ந்து செல்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————-

881-ஜ்யோதி –
பக்தர்கள் பரமபதத்தில் ஏறுவதற்கு அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் முதற்படியான ஒளியாக இருப்பவர் -உபாசகனை
ஆதி வாஹிகர்களை நியமித்து அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் அழைத்துக் கொண்டு செல்ல நியமிக்கிறான்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸ்வயமாகவே பிரகாசிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒளியுள்ளவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————–

882-ஸூ ருசி –
ஸூர்யோதத்தினால் பிரகாசிப்பதாகிய இரண்டாம் படியான சிறந்த பகலை நடத்துபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஒளி உள்ளவர் -சிறந்த சங்கல்பம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களகரமான விருப்பம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

883-ஹூதபுக்விபு –
அமுதமாகப் பரிணமிக்கும் சந்தரன் வளர்வதான வளர் பிறையாக -மூன்றாம் படியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஹூத புக் -எல்லாத் தேவதைகளைக் குறித்தும் செய்யப்படும் ஹோமங்களைப் புசிப்பவர்  –
விபு -எங்கும் நிரம்பி இருப்பவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஹோமம் செய்பவைகளை உண்பவர் -பக்தர்களை மேன்மை கொண்டவர்களாக ஆக்குபவர் -இரண்டு திரு நாமங்கள் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

884-ரவி –
மேல் ஏறிப் பிரகாசிப்பதனால் உயர்ந்த உத்தராயணமாக நான்காம் படியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சூர்யனாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

தன்னைத் தானே அறிந்து கொள்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————-

885-விரோசன –
இரண்டு அயனங்களில் ரதம் செல்லும் சம்வத்சரமாக ஐந்தாம் படியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பல விதமாகப் பிரகாசிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

விலோசன -அர்ஜூனனுக்கு திவ்ய சஷூஸ் ஸைத் தந்தவர் -விரோசன -சூரியனுக்கு ஒளியைத் தருபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————-

886-ஸூர்ய-
எப்போதும் சஞ்சரிக்கும் வாயுவாக ஆராம்படியாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் உண்டாக்குபவர் -செல்வத்தைக் கொடுப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசைபவர் -உலகங்களைச் செயல்களில் தூண்டுபவர் -ஸூ ரிகளால் அடையப் பெறுபவர் -ஸ்ரீ சத்ய  சந்தர் –

——————————————————-

887-சவிதா –
ஏழாம் படியான சூரியனால் மழை பயிர் முதலியவற்றை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –
உலகங்கள் அனைத்தையும் உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –
படைப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————

888-ரவி லோசன –
சூர்ய கிரணங்களால் -எட்டு ஒன்பது பத்தாம் படிகளான சந்திரன் மின்னல் வருணன் ஆகியோரைப்
பிரகாசிக்கச் செய்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சூரியனைக் கண்ணாக உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சூரியனைக் கண்ணாக உடையவர் -அரவிந்த லோசன என்று கொண்டு நரசிம்ஹ அவதாரத்தில்
குகையுடன் சம்பந்தம் உள்ளவர் -என்றுமாம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 7, 2023 at 1:32 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.