470-
வேதம் நான்காய் -1
வீடு முதல் முழுவதுமாய்-திருவாய்மொழி -2-2-1-
சாமாநாதி கரண்யம் -வேதங்களால் கூறப் பட்டவனும் -வேதங்களை தந்து அருளினவனும் அவனே
காருணிகனான சர்வேஸ்வரன் பரதீபமான கலைகளை நீர்மையினால் அருள் செய்தான்
சகல பல நிர்வாஹகன் பகவான்
நிர்வாஹ்ய நிர்வாஹ பாவ நிபந்தனம்-
——————————————————————-
471-
பிறப்பிலியாய் -1
பிறப்பிலி தன்னை -திருவாய்மொழி -3-5-6-
பேரில் பிறப்பிலியை -பெரிய திரு மடல் -116-
கலியன் ஜீவாத்மாவை பிறப்பிலியாகவும்
நம் ஆழ்வார் பகவனை பிறப்பிலியாகவும் அருளி –
இருவரும் நித்யம் -கர்ம அனுகுணமாக ஜீவாத்மா பிறவி -காருண்யா அதிநமான அவதாரம் அவனுக்கு
அஜாயமான பஹுதா விஜாயதே -சம்பவாமி ஆத்மமாய யா -பல பிறப்பாய் ஒளி வரும் –
அபஹதபாப்மா நாராயணா
நம் ஆழ்வார் பகவத் அபிப்ரயத்தாலே -பகவானை பிறப்பிலி என்கிறார்
கலியனும் பேரில் பிறப்பிலியை -என்று அருளிச் செய்கிறார் –
———————————————————————
472-
இறப்பதற்கே எண்ணாது -1-
பின் பிறக்க வைத்தனன் கொல் -திருச் சந்த விருத்தம் -84
இங்கே ஸ்வரூப அநு பந்தியான மரணம் -கைவல்யத்தை -சொல்கிறது
தேக அநு பந்தியான மரணத்தை முன்பு சொல்லி –
பர ஹ்ருதயத்தால் இதுவும் மரணம் தானே
பின் பிறக்க -பல சரீரம் கொள்ள பகவான்
பின்பு இறக்க -ஞானம் பிறந்த பின்பும் தன்னை விச்மரிப்பித்து நசிப்பிக்க நினைத்து இருக்கிறானோ-
—————————————————————————-
473
ஓர் உருவம் பொன் உருவம் -திரு நெடும் தாண்டகம் -2
மூ உருவும் கண்ட போது –திரு நெடும் தாண்டகம் -2
தேனை நன் பாலை -திருவாய்மொழி -8-4-11-
திருந்துலகுண்ட -திருவாய்மொழி -8-4-11
உத்பாதகம் சரீரீ சேஷி ஒன்றே
தேனை சர்வ வித போக்யத்வம் -ஆழ்வார் பயப்பட காரணம் இதுவே -அங்கும் இங்கும் திருவாய் மொழி சாரம்
மேலே பய நிவ்ருத்தி ஹேது -இது அத் திருவாய் மொழி சாரம்
இன்ப மாரி -அருள் மாரி அனுபவம் இப்படி –
————————————————————————-
474
பெரு வடிவு -3
பெரு மாயன் -கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு -1
பெரிய வடிவு -பல வடிவு -தாளும் தோளும் முடிகளும் சமனிலாத பலபரப்பி -கண் வளர்ந்து அருளி –
கடல் செவ்வே கிடந்தது கடல் கடைந்தால் போலே
அஸங்யாதமான வடிவு -பல ரூபியாக
பெரு மாயன் -இவருடைய எத்திறம் இருக்கிறபடி -அப்க்ரக்ருத திவ்ய சமஸ்தானத்தை இதர சஜாதீயம் ஆக்கி
ஷூத்து நலிகையும் -நவநீதத்தில் சரத்தை உண்டாக்கை – களவு காண்கை –வாயது கையதாக அகப்படுகை –
கட்டு உண்கை -விட்டுக் கொள்ள மாட்டாது ஒழிகை
கண்ணனை கால் கடை கொண்டு ஆழ்வாரை மட்டும் கொண்ட மதுர கவிகளும் அனுபவித்தபடி மாயம் இ றே-
—————————————————————————–
475
கரு வடிவில் செங்கண்ண வண்ணன் -3
கார்மேனி செங்கண் -திருப்பாவை -1
காட்டிய வடிவை அருளிச் செய்கிறார் -ருசி ஜனகம் ஆக்க -வாத்சல்ய அம்ருத வர்ஷியான திருக் கண்கள் –
ஸ்ரீ ய பதி போலே சர்வாதிகத்வ லஷணம் -ஒளித்து வைத்தாலும் விட ஒண்ணாத வடிவழகு –
தூ நீர் முகில் போல் தோன்றாய் -மேகஸ்யாமம் -ஒரு மேகத்தில் இரண்டு தாமரை பூத்தால் போலே –
இவர்கள் இழவு தன்னது என்று தோற்றும்படி
——————————————————————————
476-
அந்தணனை -1
அந்தணனை -திருவாய்மொழி -1-7-1-
இந்தளூர் அந்தணனை -பெரியதிருமடல் -125-
அறவனை ஆழிப் படை அந்தணனை -சுத்தன் கையில் திருவாழி உடன் இருக்கும் குண விசிஷ்டனாக பகவத் விஷய காமன் உபாசிக்க
கேவலன் சுத்தனாக -உபாசிக்க
எம்பெருமான் காருண்யத்தை அந்தணன் என்கிறார் கலியன் –
———————————————————————
477-
அந்தரத்தில் அந்தணனை -4
யாவரும் எவையும் தானாய் –தோய்விலன் -திருவாய்மொழி -3-4-10-
ஏஷ சர்வ பூத அந்தராத்மா அபஹதபாப்மா -வ்யாப்தியை சொல்லி தோஷ ரஹீதன் சுத்தன் –
சிறையில் கைதியும் ராஜ குமாரனும் -கர்மம் அடி -கிருபை அடி –
——————————————————————–
478
அந்தணர் மாடு -4
அருமறையின் பொருள் -கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு -8
தாம் பரம வைதிகராக இருக்கச் செய்தே பிறர் தனம் என்னுமா போலே அந்தணர் மாடு என்கிறார்
தான் வாக்ய உச்சாரணம் பண மாட்டாமையாலே பொருளை அருளினார்
திரு மழிசை பிரானும் -கிருஷ்ணா நாம வரீஹீணாம் நக நிர் பிந்நம -சுருதி வாக்யதை
வாயாலே சொல்ல மாட்டாமையாலே ஹஸ்த சேஷ்டிதத்தாலே காட்டி அருளினாரே-
————————————————————————-
479-
அந்தணர் மாடு -4
மாவலி மாடு -திரு விருத்தம் -91
செல்வம் /பக்கல் இரண்டு அர்த்தங்களும் மாடு –
————————————————–
480
அந்தரத்தில் தேவர்க்கும் அறியலாகா -4
விண்ணோர் தாள் நிலம் தோய்ந்து தொழுவர் -திரு விருத்தம் -92
பரணியிலே இருப்பாரைப் போலே -நிலத்திலே கால் தோயக் கடவர் இல்லையே
தேவர்கள் மண்ணை வெறுக்கும் தன்மை -அவர்களாலும் அறிய முடியாத பகவத் மகிமையும்
ஸ்வ பிரயோஜன லாபத்துக்கு நிலை அழிந்து தொழுவார்கள் -ஆழ்வார் அருளிச் செயல்களில் வ்யக்தம் –
——————————————————————
481-
மறவாது -4
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -திருப்பாவை -29
வாட்டற்றான் அடி வணங்கே -திருவாய்மொழி -10-6-1-
மறவாது -பகவத் அனுபவத்துக்கு விஸ்மருதி ஹேது -விஷயாந்தர ப்ராவண்யம்
அத்தை சொல்ல வில்லை இங்கே -சரம தசையிலே சாஷாத் கரித்து -அனுபவிக்கிறார்
ஆகையாலே தேக நிவ்ருத்திக்கும் அபிமத சித்திக்கும் உறுப்பாக யீச்வரனை உபாயமாக அனுசந்திப்பதொரு அனுசந்தானம் –
ஸ்வ உஜ்ஜீவனைத்தை சிந்திக்கை பிறர் கார்யத்தில் இழிகை -இவர் த்வய நிஷ்டர் அன்றோ –
தத் தஸ்ய சத்ருசம பவேத் -என்று இருக்கவே அடுப்பது
அவனே மருந்தும் விருந்தும் -மறுபடியும் பகவானை மருந்து என்று அனுசந்திப்பதே மறதி இவருக்கு இப் பொழுது
வேறு ஒரு காமம் இல்லை இவர்களுக்கு -தேறேல் என்னை -என்று இருக்கும் இவர்களுக்கு
ஸ்வரூபத்துக்கு விரோதியான அஹங்கார கர்பமான கைங்கர்யம் அபுருஷார்தம் இ றே
போக்யத்வ பிரதிபத்தியும் மதீயத்வ பிரதிபத்தியும் -போஜனத்துக்கு கிருமி கேசங்கள் போலே –
அந்த விரோதிகளை போக்கடிக்க வேணும்
அடி வணங்குகை -ஈரரசு தவிருகை -நமக்கு ஹிதகாமனாய் வந்து இருக்கிறவன் வழியே போய்
அவனை அனுபவிக்கப் பாராய்
மறதி -காமம் -வணக்கம் -மூன்று சப்தங்களுக்கும் விலஷண வியாக்யானம்-
—————————————————————————————-
482
மந்திரத்தை மந்திரத்தால் -4-
அந்தணனை -அந்தணர் –4
அந்தணனை -அந்தணர் -14-
பகவானை திருமந்த்ரத்தால் -சுத்தனை -வைதிகர்களால் -அடியார்களால் –
ஸ்ருதியும் யஞஜேனே யஞ்ஞம் -என்று அருளிற்றே-
——————————————————————————-
483-
ஒருகால் நிற்ப -5
வில்லாண்டான் -திருப்பலாண்டு -12
அளந்த திருவடியை அவன் வருந்தி நிறுத்தியபடி -மத்த கஜத்தை ஆளுபவன் போலே வில்லையும் இது போலே ஆண்டான் –
திருவடி வேகத்தையும் திரு வில்லின் வேகத்தையும் குறைத்த படி –
—————————————————————————-
484
அவுணன் உள்ளம் -5-
அவுணர்க்கு -6
அந்தணனை -4
அந்தணர் மாட்டு அந்தி -4
அந்தணனை -14
அந்தணர் தம் சிந்தையானை -14
அவுணன் உள்ளத்து எண் மதியும் கடந்து -ஜாதி பரன்
அவுணர்க்கு என்றும் சலம் புரிந்து -ஜாதி பரம் இல்லை -அஹங்கார மமகார யுக்தமாய் ந நமேயம் –
என்று இருக்குமவர்கள் -ப்ரஹ்லாதனை ஸாதூனாம் -விபீஷணனை -விபீஷணச்து தர்மாத்மா
ஜெயந்தன் ஸ்வாப பரம்
அறியலாகா அந்தணனை -அரங்கமேய அந்தணனை -சுத்தன்
அந்தணர் மாட்டு அந்தி -அந்தணர் தம் சிந்தை -ஜாதி பரமாக ராகாதி தூஷிதன் அன்றியே
சுத்தனாய் இருப்பவன் –
இப்படி ஜாதி பரமாயும் சுத்தி பரமாயும் வியாக்யானம்-
——————————————————————————
485
வற்புடைய -7
தென்னிலங்கை -28
இரண்டு பாசுரங்களிலும் அவதார த்ரயம் அனுபவம்
பரசுராம ராம கிருஷ்ண அவதார அனுபவம் -வற்புடைய பாசுரம்
ராம திரிவிக்கிரம -கிருஷ்ண -அவதார அனுபவம் -தென்னிலங்கை
திருக் கோவலூர் ஆயனின் சௌ குமார்யம் அனுசந்தித்து அஞ்சிய ஆழ்வாருக்கு வீர சரிதங்களை காட்டிக் கொடுக்க
மூன்று அவதாரங்களையும் வற்புடைய பாசுர அனுபவம்
தென்னிலங்கையில் வரை உருவின மா களிறு -யானையாக வர்ணித்து பிரணய ரோஷம்
தலை எடுத்து தோழி இடம் ஊடிப் பேசும் பாசுரம் இது -ஆனைத் தொழில்கள் செய்த
ராம -திரிவிக்கிரம கிருஷ்ண அனுபவம் –
———————————————————————————–
486-
உலகமாண்டு -7
உலகாண்டு -பெரிய திருமொழி -5-4-10-
உலகமாண்டு வடிவாய மழு ஏந்தி -பரசுராம அனுபவம் -அனுபூதம் -ராஜ்ய பரிபாலனம் இங்கே
உலகாண்டு -கோயில் வாசம் -என்பதே வியாக்யானம்-
——————————————————————————
487-
வற்புடைய -7
பூம் கொள் –சங்கொலியும் -நாச்சியார் திருமொழி -9-9-
அநேக அவதாரங்களில் உள்ள மிடுக்கைக் காட்டி தரிப்பித்தான் -வற்புடைய -பாசுர அனுபவம்
ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்ய ஸ்ரீ சாரங்க கோஷம் இரண்டையும் கேட்டு ஆறும் படி இ றே ஆண்டாள் ஆற்றாமை-
——————————————————————————–
488-
பொன்னானாய் -10
தேராளும் -20
பொன்னானாய் -ஈஸ்வர புத்தியை சமாதானம் பண்ணினார்
தேராளும் பாசுரத்தில் வினவ வந்தவர்கள் இவளுடைய ஆற்றாமையில் சாதனா புத்தி பண்ண
தாயார் நிலையிலே நின்று அவர்கள் உடைய ஹிருதயத்தை சமாதானம் பண்ணித் தலைக் கட்டுகிறார் –
சித்த சாதன பரிக்ரஹம் பண்ணினவர்களுக்கு பகவத் குண சேஷ்டிதங்கள் கால ஷேபத்துக்கு விஷயம் .
————————————————————————————
489-
பொன்னானாய் -10
நோற்ற நோன்பு-திருவாய்மொழி -5-7-1-
பொன்னானாய் -இவருடைய நோற்ற நோன்பு இருக்கிற படி
மந்தரத்தால் -சாதனா பாவமும் -மறவாது வாழ்தியேல் -கர்தவ்யமும் -வாழலாம் -பலமுமாய் –
அது இல்லை என்கிறார் பொன்னானாய் -பாசுரத்தில் –
நோற்ற நோன்பு இலேன்-ஆகிஞ்சன்யம்
உன்னை விட்டு ஒன்றும் ஆற்ற கிற்கின்றிலேன் -ருசியில் குறைவற்ற படி
கலியனும் -என்னானாய் என்னானாய் என்னல் அல்லால் என்னறிவேன் ஏழையேன் –
கால ஷேபதுக்கு குண அனுபவம் -ஆற்றாமையை சாதனமாக நினைத்து இருந்தேன் இல்லை
பிராபக பிரார்த்தனைக்கு -அகிஞ்சன்யமும் ஸ்வ தோஷ க்யாபனமும் போலே பிராப்ய பிரார்த்தனைக்கும் ப்ராப்ய ருசி வேணும் இ றே
பக்த்யயாகளுக்கு அபேஷிதமான அதிகாரம் பிரபத்திக்கு இல்லையே
இது சர்வாதிகாரம்-
——————————————————————————————-
490
பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட -10
உலகம் உண்டபெரு வாயா -திருவாய்மொழி -6-10-1-
பொழில் -லோகம் -ஒருரை நோக்குவாரை போலே சகல லோகங்களையும் அவதானம்
பண்ணி ரஷிப்பது -பெரு வாயா -ரஷ்யத்தின் அளவல்ல ரஷகனுடைய பாரிப்பு இருக்கும் படி –
—————————————————————————
491-
காவல் பூண்ட புகழானாய் -10
உலகமுண்ட –உலப்பில் மூர்த்தி -திருவாய்மொழி -6-10-1-
ரஷிக்கையால் வந்த குண ப்ரதை -உண்ட -ரஷணத்வம் -கீர்த்தி -கீர்த்தி மதத்வம்
பகவானுக்கு ஜகத்தே ஊண் இ றே -வயிற்றிலே வைத்து நோக்குகை ரஷணம்-
———————————————————————–
492–
தொண்டனேன் -9
தொண்டனேன் -திருவாய்மொழி -8-5-6-
கைங்கர்யத்தில் சபலனான நான்-பிராப்ய ருசி சொல்லிற்று இத்தால்-
—————————————————————-
493
பாவை பேணாள் -11
பூவை –திருமால் நாமங்களே கூவி எழும் -திருவாய்மொழி -6-7-3-
விஷயாந்தரங்கள் திருஷ்டி விஷம் போலே இருக்கும் -மாற்பால் மனம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு -மூன்றாம் திருவந்தாதி -14-
பரமாத்மனி யோ ரகத -கண்டு கேட்டு உற்று மோந்து -திருவாய்மொழி -4-9-10
ஹர்ஷம் எல்லாம் ஸ்ரீ ய பதி என்னும் நாமத்தாலே இவளுக்கு
ஊரும் நாடும் உலகும் தன்னைப் போலே என்று இவையும் திருநாமம்
சொல்லிற்று என்னால் ஆகாதோ -என்று பெற்றி நம்பிள்ளையை கேட்க –
உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் அதிமத்ர ப்ராவண்யத்துக்கு சேராதே -பரதாழ்வான் ராஜ்ய தாச நாமம் அசஹ்யமானாப் போலே
அவனுடைய லீலா உபகரணங்கள் இவளுக்கு போக உபகரணங்கள் ஆயிற்று புபுஷு தசையில்
இவனுடைய முமுஷு தசையில் இவனுடைய லீலா உபகரணங்கள் அவனுக்கு போக உபகரணங்கள் ஆயின
பாவையும் பூவையும் அனுபவம் ருந்த படி-
———————————————————————————
494
நெடும் கண் -11
நீண்ட அப் பெரியவாய கண் -அமலனாதி பிரான் -8
ஈஸ்வரனுக்கும் அபரிச்சின்ன மான போக்யதை உடைய அவள் கண்கள்
அவன் ஸ்வரூபத்தில் அபரிச்சினம் -இவள் போக்யதையில் அபரிச்சின்னம்
உபய விபூதி உக்தனையும் ஒரு புடையிலே அடக்க வல்ல நெடும் கண் -ஞான வைபவம் –
நீண்ட -செவி அளவும் -தம் அளவும் வந்த கடாஷம்
அரங்கனின் கிருபையை பார்த்தால் உடம்பு எல்லாம் கண்ணாக வேண்டாவோ
ஸ்ரீவைகுண்ட நாதன் -வியூக விபவம் போலே இரண்டு கண்கள் போராதே
விபூதி த்வயத்தை கபளீ கரிக்கும் அவன் திருக் கண்கள் நீட்சி
உபய விபூதி விசிஷ்டன் அவனையும் கபளீ கரிக்கும் ஆழ்வாருடைய திருக் கண்கள்
யான் பெரியன் நீ பெரியை என்பதனை யார் அறிவர் –
—————————————————————-
495-
பள்ளி கொள்ளாள் -11
நீராடப் போனாள் -19
நீராடப் போதுவீர் -திருப்பாவை -1-
புத்ரனோடு சிஷ்யனோடுவாசி அற -பகவத் சம்பந்தம் உண்டானால் பூஜா வாசி சப்தம் கொண்டே –
ஏஷ ப்ரஹ்ம ப்ரவிஷ்டோச்மி க்ரீஷ்மே சீதமிவ ஹரதம -சம்ச்லேஷம் -பகவத் அனுபவம்
சுனையாடல் -நீராட போதல் -பொற்றாமரைக் கயம நீராடப் போனாள் -என்னக் கடவது இ றே-
———————————————————————————
496-
இது செய்தார்-11
இது -தகாது -திருவாய்மொழி -1-4-4-
இந்நோய் பெரும் பேறு தோற்ற இது செய்தார் என்கிறாள் -நிர்ஹேதுக பகவத் பிரசாதத்தால் வந்தது –
உபாசகனுக்கு சாதன மேல் எல்லையாய் வரும் பரம பக்தி பிரபன்னனுக்கு முதல் அடியில்
இது தகாது என்னாத -தன் தசை தானும் தனக்கும் பேச்சுக்கு நிலம் இல்லை
தெய்வ நல் நோய் வாசாம் அகோசரம்
——————————————————————————
497-
உண்டு அறியாள் -12
கண் துயில் அறியாள் -திருவாய்மொழி -7-2-1-
கண் துயில் மறந்தாள் -பெரிய திருமொழி-2-7-5-
ஊணை மறந்தாள் -உண்ணா நாள் பசியாவது ஓன்று இல்லை -உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன்
என்று இருக்கையாலே -தத் விச்லேஷத்தில் உபவாச கிரிசையாய் –
சம்ச்லேஷத்தில் உறங்கவிடான் -விச்லேஷத்தில் விரஹ வ்யசனம் உறங்க ஒட்டாது
அனிதர சத்தம் ராம -என்று கொண்டு தன் படி யாக்கினான் -சாம்யா பத்தி -பரமம் சாம்யம் உபைதி
நாட்டாரோடு இயல் ஒழிந்து நாரணனை நண்ணினமே -கண் துயில் மறந்தால் என்றதும் இதுவே இ றே-
————————————————————————————
498-
நஞ்சரவில் துயில் அமர்ந்த நம்பீ என்னும் -12
தொழுதாடி தூமணி வண்ணனுக்கு ஆட் செய்து -திருவாய்மொழி -4-6-11-
சூட்டுமின் -சூட்டு நன் மாலைகள் -திரு விருத்தம் -20/21
கடல் வண்ணர் -என்று கட்டு விச்சி சொல்லுகையாலும் -தாயார் அநு பாஷிக்கையாலும் -வினவ வந்தார்க்கு
சொல்லுகையாலும் -இவளும் -எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே -என்று திரு நாமத்தை சொல்லுகையாலும்
பூர்வ அவஸ்தையிலும் கொஞ்சம் உணர்ந்து -அவ்வளவிலும் முகம் காட்டாமையாலே ஆற்றாமைக்கு
உடலாய் -நஞ்சரவில் துயில் அமர்ந்த நம்பீ என்னும்-என்று கூப்பிடத் தொடங்குகிறாள்-
தொழுதாடி -இதற்க்கு அம்மங்கி அம்மாள் பணிக்கும் படி -மோஹித்தவள் அல்பம் ஆஸ்வாசித்த வாறே
மோர் குழம்பு குடித்தாள் தரித்தாள் கண் விழித்தாள் வார்த்தை சொன்னாள் -போலே காணும் என்று
மேலே சீலமிலா சிறியன் -உணர்ந்து கூப்பிடும் அளவு -தோழி தானும் அறிந்து இலள் பகவத் பிரபாவம்
அவளை ஏத்தும் கோள் என்றாள் –
வண் துவாராபதி மன்னனை ஏத்துமின் -என்று தோழி சொன்ன
மாத்ரமே -இத் தோழி தானும் -தானும் சொல்லி அவர்களும் சொல்ல வேணும் -என்று இருந்தாள்
சூட்டுமின் -இப்படி செய்வது என்ற பிரசங்க மாத்ரத்திலே உணர்ந்தாள் -மோகம் தீர்ந்து கண்ணும் விழித்தாள்
இப்படி இறே இருவர் உணர்த்தியும்-
—————————————————————————
499-
துயில் அமர்ந்த நம்பீ -12
பள்ளி கொள்ளும் -இடம் நாச்சியார் திருமொழி -4-1-
முன்பு திருவரங்கம் என்று ஊரைச் சொன்னாள் -கட்டுவிச்சி கடல் வண்ணர்
என்று பெரிய பெருமாளை சொன்னாள் -இப்போது படுக்கையை சொல்கிறாள்-
முதல் படுக்கை கோயில் போலே காணும் இவளுக்கு
மணாளனார் பள்ளி கொள்ளும் இடம் -பிரணயிநி முகம் காட்டுவது ஓலக்கத்தில் இறே அன்றே
படுக்கையிலே இறே -அது ஆகிறது கோயில் ஆய்த்து -பள்ளி கொள்ளும் இடம் ஆகிறது கோயில் –
பட்டர் அருளிச் செய்த வார்த்தை -என்று பிள்ளை அழகிய மணவாள அரையர் பணிப்பர்-
———————————————————————————
500-
துயில் அமர்ந்த வயலாலி மைந்தா -12-
அணைவது அரவணை மேல் –பூம் பாவை யாகம் புணர்வது -திருவாய்மொழி -2-8-1-
மெல்லியல் தோள் தோய்ந்தாய் –துயில் அமர்ந்த -13
வீசி வில்லிட்டு எழுப்பினாலும் படுக்கை வாய்ப்பாலே நிர்பயமாக போக ரூபமாக கண் வளரப் பண்ணி
படுக்கையோடு சேருகைக்கு பாணி க்ரஹணம் பண்ணின தேசம்
அணைவது -நாக பர்யங்கத்தை கூறி பூம் பாவை யாகம் புணர்வது ஸ்ரீ யபதித்வம் –
சேஷ சாயித்வமும் ஸ்ரீ யபதித்வமும் இ றே பரத்வ லிங்கம்
அணைவது -பர்யங்கம் -புணர்வது பத்னி சம்ச்லேஷம் -இருவர் அவர் முதல் -புத்ர ஜனனம்
கலியனும் மெல்லியல் தோள் தோய்ந்தாய் -விவாஹம் முந்துற அருளி
துயில் அமர்ந்த -பர்யங்க சயனம் -அருளிச் செய்தார் இ றே
நம் ஆழ்வாரும் திருமால் -2-1-1- ஸ்ரீ யபதித்வம் அருளி – அரவணையான் 2-1-2-பர்யங்க சயனம் க்ரமமாக அருளிச் செய்தார்-
————————————————————————–
501-
துயில் அமர்ந்த வயலாலி –அஞ்சிறைப்புள் -12-
அடைவது –மிடைவது கடைவது -திருவாய்மொழி -9-3-6-
துயில் படுக்கை -பாணி க்ரஹணம் சொல்லிக் -கொண்டு வந்த விஸ்வாமித்திரன் அஞ்சிறைப்புள்
அடைவது -சம்ச்லேஷிக்க -மிடைவது -அதற்க்கு இடும் பிச்சை -கடைவது பெற யத்னம்
இவர் திரு உள்ளம் உடைகுலை பட ஹேது
அவன் பனிக்கடலை கடைய இவர் மனக்கடல் உடைய புக்கது
பனிக்கடலும் மனக்கடலும் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-4-9-
பிராட்டிகாக செய்த வியாபார த்ரயம்
—————————————————————————
502-
அஞ்சிறையபுள் -12
வள்ளி மருங்குல் -பெரிய திருமொழி -3-7-1-
அஞ்சிறைப்புள் விச்வாமித்ரனை சொல்லி
வள்ளி மருங்குல் அவனைக் கொண்டு வந்த விஸ்வாமித்திரன் -இவளுடைய அழகு ஆய்த்து
ஸ்ரீ பரகால நாயகி இடை அழகு இடையனை வரச் செய்தது
இடைச்சிகள் பொன்னையும் மாணிகத்தையும் அழிய மாறி வெள்ளி வளை இடுவார்
ஆயனுக்கு நேரான ஆய்ச்சி இ றே-
———————————————————
503-
கல்லெடுத்து -13-
நீரகத்தாய் -8
ஆபத் நிவர்தகமான திரு நாமங்களைச் சொல்லி
திருக் கோவலூரில் அனுபவிக்க புறப்பட பாதம் பேராமல் கால் ஆளும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும்
கூவுதல் வருதல் செய்யாய் -என் திறம் சொல்லார் -கதிர் பொறுக்கிக் கூட்டுவாரைப் போலே
ஆயனுடைய ஸ்வாபம் பிரகாசிக்கும் திருப்பதிகளை திரு நீரகம் தொடக்கமான இவை –
————————————————————————–
504-
கல்லெடுத்து –ஊரகத்தாய் -13
அன்று தேர் கடாவிய பெருமான் -திருவாய்மொழி -3-6-10-
பிடி தோறும் நெய் வார்ப்பாரைப் போலே அடி தோறும் அர்ச்சை சேர்த்து அனுபவம்
நம் ஆழ்வார் அர்ச்சை அவதார சௌலப்யம் -செய்ய தாமரைக் கண்ணன் திருவாய்மொழியில் உபதேசித்து
அன்று தேர் கடாவிய பெருமான் -எத்திறம் என்று ஆழம் கால் பட்டது கிருஷ்ண அவதாரம்
கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் -பாவோ நான்யத்ர கச்சதி –
————————————————————————–
505-
கல் மாரி காத்தாய் -ஊரகத்தாய் -13
குரவை யாச்சியரோடு கோத்ததும் –மாணியாய் -திருவாய்மொழி -6-4-1/6-4-8-
வரையாதே எல்லாரையும் தீண்டி
தனது பேறாக கார்யம் செய்து
இரண்டு அவதார சாம்யம்
—————————————————————————
506-
துணை முலை -13-
நும் அடியார் எல்லோரோடும் ஒக்க எண்ணி இருந்தீர் -பெரிய திருமொழி -4-9-6-
ஒரு முலைக்கு ஒரு முலை துணையாம் -திருவடி போலே
இவருடைய சௌகுமார்யம் -சம்ஸ்லேஷிக்கவும் விஸ்லேஷிக்கவும் மாட்டாத
மலையாள ஊண் போலே இல்லையே
உண்ணவும் விடவும் மாட்டார்
———————————————————————————
507-
முளைக் கதிரை -14
கண்ணன் நாமமே குளறிக் கொன்றீர் -திருவாய்மொழி -9-5-8-
சொல்லக் கேட்டதை தரித்து வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக என்று கிளையைக் கொண்டாடினாள் –
பரகால நாயகி வளர்த்த கிளி சக்ரமமாக பேசிற்று
சில நாமங்களைச் சொல்ல வேண்டா என்று இரக்க -அது சொல்ல -வெறுத்து
மிருத சஞ்சீவனமான ராம நாமம் சொன்னால் ஆகாதோ என்கிறாள் பராங்குசநாயகி
—————————————————————————————-
508-
முளைக் கதிரை -14
நலமுடையவன் -திருவாய்மொழி -1-1-1-
தம்மை அடியிலே விஷயாந்தரங்களில் நின்று மீட்டதும்
ஸ்வ விஷயத்தில் ருசியைப் பிறப்பித்ததும்
வடிவு அழகைக் காட்டி இ றே -ஆகையால் அத்தை யாயிற்று இதுக்கு பிரதமத்தில்
உபதேசித்தது -மணி உருவில் பூதம் ஐந்தாய்
நம் ஆழ்வார் அகப்பட்ட துறை கல்யாண குணங்கள்
இப்படி இன்ப மாரியையும் அருள் மாரியையும் பற்றின அனுபவம்
—————————————————————————————-
509-
முளைக் கதிர் –முகில் –14
செம்மா பாத பற்பு -திருவாய்மொழி -2-9-1-
மணி உரு என்றும் முகில் என்றும் நீல வர்ணனாக சொல்லி
முளைக் கதிர் -என்று ரக்த வர்ணனாக சொல்லுவான் என் என்னில்
தேஜோமயமான நீல விக்ரகம் -த்விவித ரூபத்தை சொன்னபடி –
செம் -சிவப்பாய் மா -கறுப்பாய் -உன்னுடைய அகவாய் சிவந்து
ஸ்யாமமாய் -இரு வர்ணங்களும் விவஷிதங்கள்
ஆண்டாள் கழல் போற்றி என்று இந்த வர்ண த்வயத்தை நினைத்து இ றே
குஞ்சிதத திருவடிகளில் வீரக் கழலுக்கும் அகவாயில் சிவப்பையும் கண்டு
காப்பிடுகிறார்கள் -நாயனார் ஸ்ரீ ஸூ க்தி
—————————————————————————————-
510-
குருங்குடியில் முகிலை –அப்பால் முதலாய -14
வேம்கடவன் –அரங்கத்தம்மான் -அமலனாதி பிரான் -1
குருங்குடியில் சீலாதிகனுடைய அடிப்பாடு சொல்கிறது மேல்
மூவா மூ உலகும் கடந்து அப்பால் முதலாய் -இத்யாதி
அப்பால் என்று பரம பதத்தைஸச சொல்லி -அரங்கம் -என்று திருவரங்கத்தைச் சொல்கிறது
அவ்வோ நிலைகளில் காட்டிலும் சீலாதிகயம் இ றே திருக்குருங்குடியில் என்றபடி –
ஒருவனைக் கவி பாடும் பொழுது வரத்து சொல்லி இ றே கவி பாடுவது
பரம பதத்தில் நின்றும் -ஸ்ரீ மதுரையிலே தங்கி -திருவாய்ப்பாடிக்கு வந்தால் போலே
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் நின்றும் திருமலையில் தங்கி காணும் கோயிலுக்கு வந்தது -பட்டர்
——————————————————————————————–
511-
மூ உலகும் கடந்து -14
உலகம் மூன்று -திருவாய்மொழி -8-1-1-
நித்தியமான த்ரிவித ஆத்ம வர்கத்தைக் கடந்து அவ்வருகாய் இருக்குமவன்
மேவிய உலகம் மூன்று -கீழும் மேலும் நடுவுமான உலகங்கள் சொல்லுதல்
த்ரிவித சேதனரை சொல்லுதல்
விலஷணன் -ரஷகன்
————————————————————————————-
512-
திருமாலைப் பாடக் கேட்டு -17
செல்வ நாரணன் என்ற சொல் கேட்டலும் -திருவாய்மொழி -1-10-8-
திருமாலை சொல்லே என்று சோர்கின்றாள் -என்று முன்பு திருநாமம் சொன்ன இடத்தில்
கேட்ப்பாரைப் பெற்றது இல்லை -இப்போது சாத்ம்யம் ஆகையாலே கேட்ப்பாரைப் பெற்றது என்கிறாள்
செல்வ நாரணன் -அர்த்த அனுசந்தானம் பண்ண வேண்டா சொல்லே அமையும்
நாம் இதுக்கு முன்பு நினைத்தும் பேசியும் தப்பச் செய்தோம்
திருநாமம் நடையாட இடம் செல்ல குட்டிச் சுவர் அருகில் முக்காடு இட்டு கிடக்க
வழிப் போக்கன் சுமை கனத்ததால் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் சொல்ல கேட்டு
ஆழ்வார் கரணங்கள் ப்ரவணமாய் போகிற படி கண்டு விஸ்மிதர் ஆகிறார் -ஈடு
வளம் கொள் மந்திரமும் மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தையும் அருளிச் செய்த வாயாலே
த்வ்யவக்தா -த்வய அர்த்தம் அனுசந்தானே ந சஹ -என்று இரண்டின் ஏற்றமும் வெளி இடப் பட்டது இ றே –
கற்றவர்கள் சொல்லக் கேட்டாலும் கற்பித்தவர்கள் கை கூப்பிக் காலிலே
வணங்கும் படி இ றே இச் சொல்லின் ஏற்றம் -செல்வ நாரணர் என்ற சொல் வழிப் போக்கர்
சொல்லிலும் அகலாதே உள்ளே புகுரும்படி பண்ணும் -நாயனார் அருளிச் செயல் ரகசியம் ஸ்ரீ ஸூக்தி –
அருள் மாரியாம் கலியன் பிரார்தித்து பெற்றார்
இன்ப மாரியாம் ஆழ்வார் அசிதிதமாக இது கிடைத்தது
இருவரும் திருமால் திரு நாமம் கேட்டு பிரவணர் ஆனார்கள்
———————————————————————————
513-
கச்சி மேய களிறு -15
கன்று மேய்த்து -16-
கல்லுயர்ந்த பாசுரம் -திருப்பாடகம் -திருப்பாற்கடல் -தேரழுந்தூர் -திவ்ய தேச த்ரயம்
பிந்தைய பாசுரம் -திருக்கண்ணபுரம் -திருவேங்கடம் -திரு நறையூர் -திவ்ய தேச த்ரயம்
திருப்பாடகத்தில் இருந்தவாறும் திருப்பாற்கடலில் கிடந்தவாறும் -தேரழுந்தூரில் நின்றவாறும்
இங்கேயோ மூன்றும் நின்றவாறும்
——————————————————————————–
514-
கச்சி மேய களிறு -15
பனியேய் பரம் குன்றின் பவளத் திரள் -பெரிய திருமொழி -7-1-6-
திவ்ய தேசங்கள் நிறைந்தகச்சி இ றே
கச்சி மேய களிறு திருபாடகத்து நாயனார் -ஆங்கே இருந்தவாறு
பனியேய் பரம் குன்று -திருப்பிரிதியாக வியாக்யானம்-
————————————————————————————–
515-
கச்சி மேய களிறு -15
வரை உருவின் மா களிறு -28
நிதய ஸ்ப்ருஹணீயம்- ஸ்வா தந்த்ர்யம் இத்தால் மத களிறு போலே
அவ்வானை படும் ஆகாரத்தை சொல்லுகிறது கடல் கிடந்த
அவ்வானை ஸ்வரை சஞ்சாரம் பண்ணி வந்து நிற்கிறபடியைச் சொல்லுகிறது
அணி அழுந்தூர் நின்று உகந்த -இத்யாதி
தென்னிலங்கை பாட்டிலே வரை களிறு யானையைச் சொல்லி அரண் சிதறி
அவுணன் மாள -ஆனைத் தொழில்களைச் சொல்லுகிறது-
——————————————————————————————
516
கல்லுயர்ந்த -15
நின்றது எந்தை -திருச் சந்த விருத்தம் -64
நின்றது ..திரு ஊரகம் திருப்பாடகம் திருவெக்கா -திருமழிசை ஆழ்வார் அனுபவம்
திருப்பாடகம் திருப்பாற்கடல் தேரழுந்தூர் இவர் அனுபவம்-
——————————————————————————————–
517
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் –கண புரத்து என் கனியே -16-
திருக்குறள் அப்பன் அமர்ந்து உறையும் –திறுவாறன் விளை -திருவாய்மொழி -7-10-2-
விரி பொழில் சூழ் திரு நறையூர் -16
பிற்பட்டாரையும் ரஷிக்க திருக் கண்ணபுரம் புக்கான் -பூர்வர்கள்
பசுக்கள் கை கழிய போகையாலே -அவற்றை மறிக்கப் போன இடத்தில் சரமஹரமாய் இருப்பதொரு பொழிலைக் கண்டு
திருவாய்ப்பாடியாக நினைத்து புக்கான் -அப்பொழில்
மயல் மிகு பொழில் ஆகையாலே கால் வாங்க மாட்டிற்று இலன் -பட்டர்
இதுக்கடி -ஸ்வரூப ஐக்ய பிரதி பத்தி அவதாரத்திலும் அர்ச்சையிலும் -ஆகாதோ மதுராம் புரீம் -என்ற இடத்திலும்
கண்ணபுரம் என்று அருளுகிறார் பெரியவாச்சான் பிள்ளை
இந்தரனுக்கு ராஜ்ஜியம் வாங்கி கொடுத்து திருப்பாற்கடலில் சாய்கை அன்றிக்கே
அவன் வந்து நித்யவாசம் பண்ணுகிற திருவாறன் விளை
விரி -ஏகதார வ்ரதன் வந்து நிற்கிற தேசம் -பிராட்டியை பிரிந்து அலமந்து திரிந்து
இங்கே கண்டவாறே தரித்து நின்றபடி –
ஆக கோகுலங்களை –ஷீராப்தி -அயோதியை துறந்து -அர்ச்சையில்
விபவ சத்தா ஆனந்தம் விட விபவ கந்த சத்தா ஆனாந்தம் விட அர்ச்சை ஆனந்தம்
அவன் உகப்பின் மிகுத்து தெளிவாக தெரிகிறது –
————————————————————————————
518
வென்று அசுரர் -16
அவுணன் மாள -28
அசுர ஜாதி பரங்கள் அன்று -அரக்கனை குறிப்பவை
ஸூர வ்யதிக்தர் இறே ராஷசரும்
———————————————————————————————
519-
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த -16
திவத்திலும் பசு நிரை மேய்த்து உவத்தி -திருவாய்மொழி -10-3-10-
நித்ய ஸூரிகளை ரஷிக்கை தட்டியில் இருப்பாய் கன்றுகளை மேய்த்து சார்வ பௌமன் ஆகிறான் –
சர்வ ரஷகத்வம் புஷ்கலமாகிறது இப் பொழுது தானே
பசுக்களை மேய்த்து உகக்கும்
கன்று மேய்த்து இனிது உகக்கும் -அவற்றுக்கு ரஷகன் என்ற ஞானமுண்டே
ரஷ்ய ரஷணம் இ றே ரஷகனுக்கு ஹர்ஷ ஹேது
———————————————————————————————–
520-
தண் குடந்தை -17
தண் கோவலூர் -17
திருப்பிரபந்த அவதாரம் திருக் கோவலூரிலே
திருப்பிரபந்த லாபம் திருக்குடைந்தையிலே
ஆஸ்ரிதர் உடன் முறை அழிய சம்ஸ்லேஷித -திரு மழிசை ஆழ்வார்
அமுது செய்த பிராசாதம் உண்டு உகந்தான் –
தானே மேல் விழுந்து அவர்களை நெருக்கிய இடம் இது
அவர்கள் போன இடத்திலும் அங்கே நின்று அருள் பாலிக்கிறான்
———————————————————————————————-
521-
நங்காய் நம் குடிக்கு இதுவோ நன்மை -17
நிறைந்த வன் பழி நம் குடிக்கு இவள் -திருவாய்மொழி -5-5-7
மனைக்கு வான் பழி -திருவாய்மொழி -6-7-10-
நங்காய் -அவன் மேல் விழக் கடவ நீ விழுவாயோ
பூரணை யானவளே -உனது பூர்த்தி கொண்டு இக்குடி வாழ இருந்தபடி
தாயார் வார்த்தை பூர்வ பஷம் -மகள் வார்த்தை சித்தாந்தம்
ஸ்வரூபம் உணர்ந்து ஸ்வரூப அநு ரூபமான புருஷார்தத்தில் இழிய வேணும் -தாயார்
போக அநு ரூபம் ஸ்வரூபம் அது ஒழிய ஸ்வரூப அநு ரூபம் போகம் இல்லை -மகள்
பழி -பிராவண்யம் -சரம ஸ்லோக கீழ் உள்ளவற்றை அநு பாஷித்து தாயார்
பழி என்று மீளேன் -மகள் உபேயத்தில் கொத்தை அறுக்கிறது
கர்தவ்ய அம்சங்களிலும் உபாய புத்தி பிறக்கிறதோ –
உபேயம் பார்த்தால் அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -ன்னும்படியாய் இருக்கும் உத்தரார்தத்தில் நிஷ்கர்ஷம் இது
நம சப்தார்த்த நிஷ்டை -உபாயத்தில் துணிவாகிற பிரஞ்ஞா அவஸ்தை தாய்
அவனே உபாய பூதன் -அவனை ஒழிந்தவை உபாயம் இல்லை
—————————————————————————————————–
522-
கண்ணும் வாயும் கைத்தலமும் அடி இணையும் -18
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் -21
பங்கயக் கண்ணன் என்கோ பவளச் செவ்வாயன் என்கோ -திருவாய்மொழி -3-4-3-
சூடகமே தோள் வழியே -திருப்பாவை -27
முதல் உறவு பண்ணும் கண்ணும் -அத்தை ஸ்திரம் ஆக்கும் முறுவலும் முறை உணர்ந்தாரை மேல் விழுந்து அணைக்கும் -கையும்
அந்த சஸ்பர்சத்துக்கு தோற்று விழும் திருவடிகளும் இருக்கிறபடி –
விவாக சமாதியிலே திருக்கையால் தாள் பற்றி அம்மி மிதிக்க நீட்டிய கை -வேதம் ஓதும் வாய் –
காலே தொடங்கி கரிய குழல் அளவும் பார்த்த கண்கள் -சப்தபதி நடந்த திருவடி
சேதனர் உடன் கலப்பது கண் வழி இ றே -நோக்குக்கு தப்பினாலும் தப்ப ஒண்ணாத முறுவல் –
நோக்குக்கும் ஸ்மித்துக்கும் தோற்று விழும் திருவடிகள் -திருவடிகளில் விழுந்தார்க்கு அனுபாவ்யமான வடிவு
சூடகமே தோள் வளையே க்ரம நிர்தேச தாத்பரியமும் இங்கனே கண்டு கொள்க
———————————————————————————————————
523-
ஏர்வண்ண வென் பேதை -18
இத்திரு -திருவாய்மொழி -4-4-7-
கார் வண்ணமும் ஏர்வண்ணமும் -வேறே திருஷ்டாந்தம் இல்லாத வடிவு
வடிவு இணை இல்லா என்னும் இத்தனை இ றே அவன் போக்யமாய் இருக்கும்
அவனுக்கு இவள் போக்யமாய் இருக்கும் -அம் மிதுனத்தை அனுபவிக்கும் ஏற்றம் ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டிக்கு –
இந்த சமுதாயத்தை அனுபவிக்கும் ஏற்றம் இவளுக்கு -போகம் மிக்கு அழகும் மினுங்கும் –
கார்வண்ணம் திருமேனி -பார்வண்ண மடமங்கை -பனி மலர் மேல் பாவை ஏர்வண்ண வென் பேதை-என்னக் கடவது இ றே
இத்திரு -அநபாயினி யான அவளோடு விகல்பிகலாம் படி -அவளுக்கு அவன் உத்தேச்யன்
இருவரும் உத்தேசயரான ஏற்றம் உண்டு இ றே இவளுக்கு
இருவரைப் பற்றினார் நம் ஆழ்வார்
மூவரைப் பற்றின ஏற்றம் கலியனுக்கு-
——————————————————————————————————–
524-
பொற்றாமரைக் கயம் -19
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித் தடம் -திருவாய்மொழி -10-1-8-
மகள் -அணி அரங்கம் ஆடுதுமோ என்று ஊரைச் சொன்னாள்
தாய் -பொற்றாமரைக் கயம் -என்று பெரிய பெருமாளைச் சொல்லுகிறாள்
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித் தடம் -வாசத் தடம் போல் வருவானை
என்று தடமாகச் சொல்லக் கடவது இ றே
—————————————————————————————————-
525-
உம் பொன்னும் அக்தே -19
நங்கைமீர் நீரும் -திருவாய்மொழி -4-2-9-
உங்கள் வயிற்றில் பிறந்தார்க்கும் இவள் படி உண்டோ
அல்லாத ஆழ்வார்களை சொல்லிற்று இத்தால்
அர்ச்சையிலே இ றே இவள் மோகித்தது
—————————————————————————————————-
526-
செந்தீ ஒல்கி -20
மூக்கரிந்திட்ட -நாச்சியார் திருமொழி -10-4-
சரக் அக்நியால் இலங்கையை அழித்த சக்ரவர்த்தி திருமகன்
திருவடி செய்தான் அன்றோ என்னில் -கையில் திருச்ச்சரம் செய்தது தான் செய்தது அன்றி ஒழியுமோ –
ராமஸ்ய தஷிண பாஹூ -இளைய பெருமாள் செய்தது ராம கரம் செய்தால் போலே –
—————————————————————————————————–
527-
பெரும் தவத்தள் -20
விண்ணுளாரிலும் சீரியரே -திரு விருத்தம் -79
சம்சாரத்தில் இருந்தும் அதுவே யாத்ரையாக இருப்பதால்
————————————————————————————————
528-
மைவண்ண நறும் குஞ்சி -21
கொள்கின்ற கோள் இருளை –குழல் -திருவாய்மொழி -7-7-9-
காளமேக ஸ்யாமமான வடிவை ஸ்படிகம் ஆக்கும்படியான திருக் குழலின் கறுப்பு இருந்தபடி –
ஓர் இருளை சிஷித்து அது சத்ருசம் அல்லாமையாலே -அன்று மாயன் குழல் -என்றார் நம் ஆழ்வாரும் ஸ்நிக்த நீல குடில குந்தளம் இ றே
————————————————————————————————
529-
சிலையே துணையா -21
கொங்குண் வண்டே கரியாக -பெரிய திருமொழி -9-3-4-
சம்ஸ்லேஷிக்கைக்கு ஏகாந்தமாக வந்தார்
கண்டார்க்கு வேட்டையாட வந்தோம் என்று சொல்ல வில்லுடன் வந்தார்
போகத்துக்கு வருபவர் ஊரைத் திரட்டிக் கொண்டு வாராமல் வில்லே துணையாக குறி உடைமையோடே வந்தார்
தானும் யானுமே என்னும் படிக்கு ஈடாக வந்தார் -தனது வளையத்தில் மதுபானம் பண்ணுகிற வண்டு சான்றாம் படி வந்தான்
-சுகமே ஜீவித்து இருக்குமவர்கள் அவை உண்டு உடுத்து சுகமே காலம் போக்குகிறன வி றே –
நக்குண்டார் நா வெழார் -அவன் பக்கலில் ஜீவித்தவை நமக்காக வார்த்தை சொல்லுமோ-
——————————————————————————————-
530
இருவராய் -21
தன்னுள்ளே -திருவாய்மொழி -2-3-1-
இருவராம் படியாக வந்தார் -தாமும் நாமுமே யாம்படி வந்தார் என்கை
தன்னுள்ளே என்றது எல்லா ரசங்களும் தன்னுள்ளே யாம்படி என்றது-
———————————————————————————————
531-
கைவண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் -21
கண்ணும் வாயும் கைத்தலமும் அடி இணையும் கமல வண்ணம் -18
போக்ய அதிசயத்தாலே அவயவங்கள் தோறும் தனித் தனியே தாமரையை திருஷ்டாந்தமாக சொல்கிறாள் –
அடியும் அக்தே -கீழ் சொன்னவையும் சத்ருச த்ருஷ்டந்தம் அன்று
கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை ஒவ்வாது -என்னக் கடவது இ றே-
—————————————————————————————————–
532-
தாமரை அரவிந்தம் பல சப்தங்கள் பிரயோகம்
திவ்ய கவியும் திருவரங்க கலம்பகம் கரை பொருது ஒழுகும் காவிரி பாசுரத்தில்
பத்து தாமரை பர்யாய பதங்களும் அவன் செய்து அருளின ஒன்பது அதிசயங்களையும் பட்டியல் இட்டு அருளுகிறார்-
——————————————————————————————————-
533-
சௌந்தர்ய சாகரத்தில் தாம் அகப்பட்ட சுழிகளை சொல்லுகிறாள்
சூடகம் பிரதமத்தில் ஸ்பர்சிக்கும் கைக்கு இடும் ஆபரணம்
அந்த ஸ்பர்சத்தாலே அணைக்க தோளுக்கு இடும் ஆபரணம் அடுத்து
அணைத்த திருக்கையில் உறுத்தும் ஆபரணம் போல் அன்றிக்கே அணைத்த அநந்தரம் ரகஸ்யம் கேட்ட இடத்துக்கும்
ஆகாரணத்துக்கு விஷயமான இடத்துக்கு இடும் ஆபரணம் தோடு
அணைத்தால் தோற்று பிடிக்கும் காலுக்கு இடும் ஆபரணம் பாடகம்
கையை கையாலே பிடியீர் என்றான் ஜனகன் கைத்தலம் பற்றி தீவலம் வந்து
திருக்கையால் தாள் பற்றி அம்மி மிதிப்பது -காலைத் தொடுவது வைதிகமும் லௌகிகமும்–
——————————————————————————–
534-
தோழீ -21
ஏ டீ -பெரிய திருமொழி -10-8-9-
தோழீ –உன் சன்னதி இல்லாமையால் நான் இழந்தேன் -அவர் படியையும் என் படியையும் அறிந்த நீ என் பிராந்தியை போக்க வல்லாய்
ஏ டீ -நீ அன்றோ அவரை புகுர விட்டுக் கொடுத்தாய் -அவர் பஷத்தை சேர்ந்தவள் என்று வெறுக்கிறாள்-
———————————————————————————————-
535-
கைவளையும் மேகலையும் காணேன் –கண்டேன் கன மகர குழை இரண்டும் நான்கு தோளும் -22
ஐங்கருவி கண்ட இன்பம் சிற்றின்பம் ஒழிந்தேன் -ஒண் டோடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -கண்ட சதிர் கண்டு -திருவாய்மொழி -4-9-10-
கைவளை -அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தி ஸ்வா பதேச அர்த்தம் –
போக வேளையில் வஸ்த்ரம் வளை -என்பர் –
நான் போக்தா எனக்கு போக்யம் என்று இருப்பது ஸ்வரூபம் அன்று இ றே
போக்யமாய் இருக்கை இ றே ஸ்வரூபம் -த்ருஷ்டம் அத்ரிஷ்டமாயும் அத்ருஷ்டம் த்ருஷ்டமாயிற்று
அநாதி காலமாய் அத்ருஷ்டமான பகவத் விஷயம் த்ருஷ்டமானவாறே
அநாதி காலமாய் த்ருஷ்டமான ஆத்ம ஆத்மீயங்கள் அத்ருஷ்டம் ஆயிற்றன என்றபடி –
———————————————————————————————–
536-
எவ்வளவுண்டு எம்பெருமான் கோயில் -22
அடியார்கள் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -திருவாய்மொழி -2-3-10-
அவிச்சின்னமாக அனுபவிக்க வேண்டும் என்று உம்முடைய அகம் எத்தை தூரம் போரும்
என்று கேட்டாள் -கூடப் போவோம் என்று -நினைத்து பருகிக் களித்தேனே என்ற அநந்தரம்
அடியார்கள் குழாம் களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று பிரார்த்தித்தால் போலே
பரிஜனத்தோடே அனுபவிக்க வேண்டும் என்று எவ்வளவுண்டு எம்பெருமான் கோயில் -என்கிறாள்-
—————————————————————————————–
537-
நைவளம் -22
பேதை நெஞ்சு அறவறப் பாடும் பாட்டு -திருவாய்மொழி -9-9-9-
கேட்டாரோடு சொன்னாரையும் நைவிக்கும் பண் -நட்டபாடையை குணா யோகத்தால் நைவளம் என்கிறது
பேதை -பெண்களின் நெஞ்சு ஊடலை மறந்து வந்து பொருந்தும்படி பாடுகிற பாட்டு
———————————————————————————————
538-
நயங்கள் பின்னும் செய்வளவில் -22
வண்டு இன்னிசை முரல் -பெரிய திருமொழி -3-1-2-
நீச பாஷணங்களை பண்ணிலே இட்டு -நம்முடைய மகா விசுவாசம் போலே ஆயிற்று அவனுடைய மஹா விசுவாசம் இருக்கும் படி –
பண்ணின பிரதிபத்தி விபரீத பலம் ஆனாலும் அத்தை ஒழிய வேறு கதி இன்றி இருக்குமா போலே
தான் நுனுங்கின பண் பலித்தது இல்லை என்று விடாதே
பின்னையும் அதையே நுனுங்கினான் -என்கை
வண்டு பிரணய கலகம் மாறாதே செல்லுமா போலே திர்யக்களின் யாத்ரையும்
பேடை மாதவியிலே செறிய பூத்த பூவில் புக்கு ஒழிய சேவல் நோவு பட்டு எல்லா சாதனங்களையும் அனுஷ்டித்தது –
அவற்றில் ஓன்று இ றே இன்னிசை முரல்வது
அது வண்டு இவன் தெய்வ வண்டு இ றே -9-9-4-
——————————————————————————————————
539-
நாணினார் போல் -22
நாணி -திருவாய்மொழி -5-8-5-
அவர் நுணுக்கிய பண்ணிலே அகவாய் அழிந்து இருக்கச் செய்தே பொரி புறம் தடவி நான் அழிந்து இருப்பது
அவருக்கு தெரியாதபடி இருக்க -அத்தைக் கண்டு லஜ்ஜை பிறக்க
பிரபன்னர் தன்னை லபிக்கைக்கு அழுவன் தொழுவன் பட்ட பாட்டை எல்லாம் அபிமத விஷயத்தில் தான் பட்ட படி –
நாணி அழுவன் தொழுவன் -பாலர் செய்வதையும் செய்யா நின்றேன்
வேதாந்த ஞானம் உடையவர் செய்வதையும் செய்யா நின்றேன்
அங்கு வந்து தோற்றக் காணாமையாலே ஆசைப்பட்டு அழகிதாக உண்டோம் என்று
லஜ்ஜித்து தலை கவிழ்ந்திட்டு இருப்பன் –
பகவான் பாகவதன் நாணம் இப்படி கூறப் பட்டது.
—————————————————————————————————-
540-
ஆராயா நோக்கா -22
ஆலியா அழையா -பெருமாள் திருமொழி -3-2-
ஆராய்ந்து நோக்கி என்றபடி
ஆலித்து அழைத்து என்றபடி
இறந்தகால வினை எச்சம்
—————————————————————————————–
541-
இங்கே -21
இங்கே -23
நான் வழிப்பறி உண்ட தேசம் இது -வழிபறிக்க வந்து வழி பறி உண்டேன்
இங்கே இருவராய் வந்தார் -நான் நிதி எடுத்த தேசம் இது என்றாள் அங்கு
இங்கு என்று திருமணம் கொல்லையை காட்டுகிறாள் -இதுவோ திருவரசு –
இதுவோ திருமணம் கொல்லை -எட்டு எழுத்தும் பறித்த இடம் -என்னா நின்றது இ றே-
———————————————————————————————–
542-
என் ஒளி வளையும் மா நிறமும் -23-
என் உயிர் -திருவாய்மொழி -9-9-3-
நோவை விளைவித்ததுக்கு மேலே நோவுக்கு ஆசவாச கரமாய் இருக்கும் அத்தையும் கொண்டு போனார் –
மதீயம்ச நிகிலம் -தவைவ -என்று இருக்குமவள்
தேகாத்ம அபிமானிகளைப் போலே சொல்லக் கடவளோ என்னில் –
சம்ச்லேஷ தசையில் இதொரு வளை இருந்தபடி என் -சேரத்தியால் வந்த ஒளி இருந்தபடி என்
வடிவில் நிறம் இருந்தபடி என் -என்று கொண்டாடும் அவை என்பதால் சொல்கிறாள் –
அவனுக்கு ஆதரணீயமாய் இருக்குமவை அவ்வழியாலே தனக்கும் ஆதரணீயயமாய் இருக்கையாலே-என்னது -என்னலாம் இ றே
என் உயிர் –ஆத்ம ஸ்லாகை வாராதோ என்னில் -அவன் சேர்த்தி அழகு சொல்லி வாய்
வெருவுகிறான் -அது தன்னை தான் கேட்டிருக்கையாலே என் உயர் -என் இணை முலை -என்று சொல்லலாம் இ றே
————————————————————————————–
543
நம்மூர் -23
நந்தகோபனுடைய கோயில் -திருப்பாவை -16
உன் கோயில் -திருப்பாவை -23
கண்ணன் முற்றம் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -1-1-1-
எனக்கு தேசம் பக்தாநாம்
அவளுக்கு உன்னை ஒழிய எனக்கு தேசமாவது என்
இரண்டு தலைக்கும் ஸ்வரூப ஹானி என்பதால் நம்மூர் என்கிறார்
இருவர் சத்தையும் உண்டாக்கும் தேசம் -என்னை பிரணயி யாக்கி உன்னை பிரணயினி
ஆக்கும் தேசம் -திருமந்தரம் போலே இருவருக்கும் பொதுவான ஊர்
கிருஷ்ணன் உகப்பது பாரதந்த்ர்யம் ஆகையாலே ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இழவு தீர
ஸ்ரீ நந்தகோபர் திருப்பிள்ளையாய் அவர் அபிமானத்தில் ஒதுங்கி தயதற்கு மகன் போலே
உன் கோயில் வாச பூமி ஒன்றாய் இருவருக்கும் பொதுவாய் இருப்பது
இவன் வந்து இருக்கும் கோயிலுக்கு சேஷ சேஷிகள் உடைய ப்ரதான்யம் கொள்ளக் கடவது இ றே –
பிரணவம் போலவும் ஹிருதய கமலம் போலவும் -ராச மண்டலம் போலவும்
-அர்ஜுன ரதம் போலவும் -திருவரங்கம் நம்மூர் -இதுவன்றோ எழில் ஆலி -என்னக் கடவது இ றே
பெரியாழ்வார் கண்ணன் முற்றம் -கிருஷ்ணன் அவதரித்த போதே க்ருஹ நிர்வாஹன்
பிள்ளையாக நந்தகோபன் நினைத்து இருக்கையாலே -பரஸ்பரம் ஏற்பட்ட பரிமாற்றம்
இளைய பெருமாள் பெருமாளை தந்தையாக அபிமானிக்க
பெருமாளும் இளைய பெருமாளை தந்தையாக அபிமானிக்க
அவ்வோபாதி கண்ணனும் நந்த கோபரும் தம் தாமை பரதந்த்ரராக நினைக்கும் படி –
பிரணவம் உபய பிரதான்யம் -சப்தம் பிரதாந்யம் ஜீவனுக்கு அர்த்த பிரதாந்யம் பரனுக்கே
அது போலே திருவரங்கம் நம்மூர் -பிரபத்யே பிரணவாகாரம் ரங்கம் -என்னக் கடவது இ றே
——————————————————————————-
544-
சங்கிவை நில்லா -24
கழல் வளையே ஆக்கினரே -நாச்சியார் திருமொழி -11-2-
வெள்வளை மேகலை கழன்று வீழ -திருவாய்மொழி -10-3-7-
தான் போகை அன்றிக்கே -எனக்கு ஆஸ்வாச ஹேதுவான அவற்றையும் கொண்டு போனான்
அவன் போன போதே ஆற்றாமை குடி வந்தது
கையிலே வளையை பார்க்க -வளை-அவன் போக உபகரணங்கள் அவனுக்கு முன்னே போயிற்று –
அவன் கையின் கார்யஸ்த்தால் வந்ததோ என்று மற்ற கையைப் பார்த்தாள்
இரு கையில் சங்கிவை நில்லா -சேஷியாகில் அவன் போகிறான் எனக்கு சேஷமான இவையும் போக வேண்டு மா –
சேதனன் ஆகையாலே இத்தலையில் குறை கண்டு அவன் போகலாம் அசேதனம் இவையும் போகணுமா –
வந்து கலந்தவன் போனால் சஹஜமான இவையும் போகணுமா -கைக்கு அடங்காதவன் போனால் கைக்கு அடங்கின இவையும் போகணுமா
கழல் வளை எழில் கொண்டார் என்று -இதனுடைய நாமத்தை மெய்யாக்கினார்
கழலும் வளை
விரஹ காச்யத்தாலே கழன்று விடும்படி உடம்பு க்ருசமானபடி
ஸ்வா பாவிக ஸ்த்ரீத்வம் கொண்ட ஆண்டாளுக்கும் நாயிகா பாவம் கொண்ட
ஆழ்வார்களுக்கும் இது சமானம்- மணிவல்லிப் பேச்சு வந்தேறி யன்று
——————————————————————————-
545-
உலகுண்ட பெருவாயர் -24
கடல் வண்ணர் -11
இத்தால் பிரளய ஆபத் சகனை சொல்லுகிறது அன்று -சக்கரவத்தி திருமகன் -தத் ஸ்வாபம்
பிரளய காலத்தில் ஜகத்துக்கு தம்மை ஒழிய செல்லாதது போலே என்னோடு கலக்க வருகிற போது அவன் வந்தபடி –
கடல் வண்ணர் -பெரிய பெருமாளைச் சொல்லுகிறது -ஸ்வபாவம் சொல்வது இல்லை-
நிறத்தைச் சொல்லுகிறது- மா கடலுருவம் என்ற இடத்தில் ஸ்வபாவம் சொல்வதாக வியாக்யானம்
————————————————————————————-
546-
மின்னிலங்கு -25
கார்வண்ணம் -18
கார்வண்ணம் திருமேனி ஔ தார்யம்
கரு முகிலே ஒப்பர் ஸ்ரமஹதையும் சொல்லிற்று கீழ்
இங்கு காள மேகத்தை அருண க்ரணத்தாலே வழிய வாட்டினால் போலே
திருவாழி உடைய தேஜஸ் திரு மேனி எங்கும் ஒக்கப் பரவி -வடிவார் சோதி வலத்துறையும்
சுடர் ஆழி -ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி -தமஸ பரமோ தாதா சங்கு சக்கர கதா தர -என்று பெரிய மேன்மையை காட்டின படி
கிட்டின போது பெரு வயிற்ற கரு முகிலே என்றாள் -பேர நின்றவாறே பளபளத்துத் தோற்றுகிறபடி
——————————————————————————————-
547-
என் நலனும் -25
நலம் கொள் நா தன் -திருவாய்மொழி -1-8-6-
சர்வ ஸ்வாதானம் பண்ணுவாரைப் போலே சர்வ ஸ்வாபஹாரம் பண்ணிப் போந்தான்
நலனும் நிறைவும் சிந்தையும் வளையும் கொண்டு என்னை யாளும் கொண்டான்
அபஹரித்து போகை அன்றிக்கே சுமை யாளும் நானே ஆக வேணுமோ
கலியன் விஸ்தாரமாக அருளியதை ஆழ்வார் நலம் கொள் நாதன் சுருங்க அருளுகிறார்
————————————————————————————————
548-
அறுகால சிறுவண்டே -26
நும் கால்கள் என் தலை மேலே கெழுமீரோ நுமரோடே -திருவாய்மொழி -9-7-1-
கமன சாதனமாக ஆறு கால்கள் பூர்வர் நிர்வாகம்
கமன சாதனம் சிறகு ஆகையாலும் -மேலே தொழுதேன் -என்கையாலும்
என் தலையில் வைகைக்கு ஆறு கால்களாக ஆகப் பெற்றேன் -பட்டர்
தத்துவனை வரக் கூகிற்று ஆகில் தலை யல்லால் கைம்மாறு இலேன் -ஆண்டாள்
நும் கால்கள் -இவள் தலை இரண்டும் பரார்த்தம்
நுமரோடே சபரிகரமாக சபுத் பௌ த்ர ஸ கண -ஆசார்யவத் ஆசார்ய புத்ர வருத்தி
நும்கால் பைம்கானம் என்று ப்ரஹ்மரதம் பண்ணி -ஆசார்ய ஹிருதயம் ஸ்ரீ ஸூ க்தி-
—————————————————————————-
549-
ஓர் மாது -26
ஒருத்தி -திருவாய்மொழி -1-4-3-
ஒருத்தி -திருவாய்மொழி -6-1-4-
பேர் சொல்ல வேண்டா ஒருத்தி என்று சொல்லவே அமையும்
அம்பு பட்டு கிடந்தது ஒரு மான் துடியா நின்றது என்றால் எய்தவன் அறிவான் இ றே
அதவா
அத்வதீயை -சம்சாரிகள் முக்தர் முமுஷுக்கள் கூட்டு இன்றிக்கே
பிறந்திட்டாள் -என்னும்படி
ஒருத்தி-சம்சார விபூதியில் இவள் ஒருத்தி -சம்சாரிகள் அந்ய பரர்
நித்ய சூரிகளுக்கு விச்லேஷம் இல்லை -மற்றைய ஆழ்வார்கள் இவருக்கு அவயவம்
வைகல் பூம் கழிவாய் -திரு வண் வண்டூர் பதிகம் இரண்டிலும் தன்னை
ஒருத்தி யாக ஆழ்வார் அருளுகிறார்-
———————————————————————————
550-
இயம்பிக் காணே -26
பவள வாயனைக் கண்டு -திருவாய்மொழி -9-7-7-
உன்னை சத்கரிக்கும் சத்காரம் எல்லாம் காண புகுகின்றாய்
தழுவிக் கொள்ளுகைகாக புகுகின்றான்
நான் காணப் பெறாத வடிவை நீ காணப் போகிறாய்
அந் நோக்கையும் முறுவலையும் காண்கையாலே உனக்கு பேறு முற்பட்டது
இப்படி தூது சென்றார் சிறப்பு கூறபடுகிறது-
———————————————————————————
551-
நாராய் -27
தூயோமாய் வந்தோம் -திருப்பாவை -16
ஆர்த்தி இசையிலே தோற்றும் படி நாராய்
மிடற்று ஓசை காட்டி -திருவடி திரு ஆழியும் வடிவையும் காட்டாமல்
தனது மிடற்று ஓசை காட்டி விஸ்வசிப்பிக்க பண்ணினாப் போலே
இவர்களும் ஆர்த்தி த்வனியை காட்டுகிறார்கள் –
———————————————————————————
552-
பைம் கானம் ஈது எல்லாம் உனதே யாக -27
பொன்னுலகு ஆளீரோ -புவன முழுது ஆளீரோ –திருவாய்மொழி -6-8-1
பைம் கானம் உபய விபூதிக்கும் உப லஷணம்
தனது அசந்நிதியிலும் உபய விபூதியும் இஷ்ட விநியோக அர்ஹம் ஆக்கும்படி
அவன் தன்னையும் தனது உடைமையும் இவளுக்கு ஆக்கி வைத்தபடி
கடக சமாஸ்ரயணம் ஆறாம் பத்தின் சாரம்
ஆசார்ய அதீனன் உபயவிபூதி நாதன்
தத்தே ரங்கீ நிஜமபி பதம் தேசிகாதேச காங்ஷி -என்னா நின்றது இ றே-
———————————————————————————
553-
மீன் கவர்ந்து உண்ணத் தருவன் -27
நிச்சல் பாலொடு மேவீரோ -திருவாய்மொழி -6-8-2-
தனக்கு சித்தித்த அம்சம் அவனுக்கு கொடுக்க –
கடகர்களுக்கு அவர்கள் உகந்த வஸ்து தேடி கொடுக்க வேண்டுமே
புத்திரனை ஓதுவித்த தக்கணையாக -கண்டு நீ தருவாய் எனக்கு -என்ற சாந்தீபனுக்கு வழங்கி அருளினான் கிருஷ்ணன்
இவை உகப்பது தேடுகிறாள் உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்று இருக்கும் பராங்குச நாயகியும்
—————————————————————————————-
554-
செங்கால மட நாராய் -27
தென் இலங்கை அரண் சிதறி -28
வைகல் பூம் கழிவாய் -திருவாய்மொழி -6-1-
மின்னிடை மடவார்கள் -திருவாய்மொழி -6-2-
தூத பரேஷணம் செய்து அநந்தரம் பிரணய ரோஷம் தலை எடுக்கிறது
இருவருக்கும் -ஊடுதல் காமத்திற்கு இன்பம் அதற்க்கு இன்பம் கூடி முயங்க பெறின் -திருவள்ளுவ நாயனார் –
———————————————————————————————
555-
இன்பம் எய்த -28
மின்னிடை –என்னுடைய பந்து -திருவாய்மொழி -6-2-1-
ச குடும்பமாய் ஆற்றிலே புக்கும் முடியும் குடும்பி போலே அவயவங்கள்
உடன் முடிய கடவேன் -முடிகை தான் பரமபத சததாநீயம் ஆம்படியான ஆற்றாமையால்-
அவன் சந்நிதியில் என்னது -என்பதும் முடிய பார்ப்பது தானே
த்வயஷர ஸ து பவேத் ம்ருத்யு -இ றே-
———————————————————————————————
556-
அன்றாயர் -29
-முனியே திருவாய்மொழி -10-10-
பிரணய ரோஷம் நிலை நிற்கில் இ றே அவன் வந்து முகம் காட்டுவது
அது செய்யாதே நடுவே எளிமை பட்டு பழைய பிரக்ருதியிலே விழுந்தார்
விழுந்த இடத்திலும் தரித்து இருக்கலாவது அவன் வந்து முகம் காட்டினால் இறே
அது இல்லாமையலே முனியே -வில் பிறந்த பரம பக்தி இவருக்கு பிறந்து
தம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தையும் ஸுவ தோஷ பூயசத்வத்தையும் முன்னிட்டு
பிரணயியான நீ முகம் காட்டாது ஒழிவதே -என்று கூப்பிடுகிறார்
நம் ஆழ்வார் முனியே -பரத்வத்தையும் அவதாரத்தையும் பற்றிக் கூப்பிட்டார்
இவருக்கு பராவஸ்தையும் அவதாரம் ஆகையாலே அவதாரத்தையும் அர்ச்சாவதாரத்தையும்
பற்றிக் கூப்பிடுகிறார்
—————————————————————————————————
557-
அலை கடலைக் கடைந்து அடைத்த -29
அது கடைந்து அடைத்த -திருவாய் மொழி -8-1-5-
மலை அதனால் அணை கட்டி –அலை கடலைக் கடைந்து -பெருமாள் திருமொழி -8-8-
பிராட்டியை லபிக்க கடலைக் கடைந்து
அவள் தனிமை தீர்க்க கடலை அடைத்து
சமுத்திர மதன பந்தனங்களை மாற்றி அனுபவிக்கிறார் குலசேகரர்
———————————————————————————————–
558-
அடி நாயேன் -29
அதனில் பெரிய என் அவா -திருவாய்மொழி -10-10-10-
அவனுடைய உத்கர்ஷதுக்கு அவதி இல்லை -என்னுடைய நிகர்ஷத்துக்கும் அவதி இல்லை –
திறந்த வாசல் எல்லாம் நுழைந்து திரிகை -நுழைந்த வாசல் எல்லாம் பரிபூதமாய் புறப்படுகை –
உடையவனும் உகந்து தொடிலும் ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும்படி யான -ஜன்மம் –
சம்பந்தமே ஹேதுவாக நீ முகம் காட்டுவது ஒழிய புறம்பு கதி இல்லாதவன் –
ஆஸ்ரயண வேளை யோடு போக வேளையோடு வாசி அற
ஆகிஞ்சன்யமும் ஸுவ தோஷ க்யாபனமும் காணும் இவருக்கு –
நாயேன் வந்தடைந்தேன் என்றார் முன்பு -இங்கே அடி நாயேன் -என்கிறார்
தமக்கு உண்டான நன்மைகள் அடங்கலும் போக உபகரணமாக நினைத்து இருக்குமவர்
நம் ஆழ்வார் அதனில் பெரிய என் அவா -என்று தலைக் காட்டுகிறார் -அதுக்கு ஹேது –
அவர்க்கு விரக்தி நைசர்க்கிகம் ஆகையாலே பிரேமத்தை
விளைக்கை ஆயிற்று கிருத்யம் -அதனால் அதனில் பெரிய என அவா –
என்னும்படிக்கு ஈடாக பண்ணினான் –
இவர் -வென்றியே வேண்டி –கலவியே கருதி நின்றவா நில்லா – நெஞ்சினை உடையராய் போருகையாலே இவரை
அடிநாயேன் -என்னும்படி யாயிற்று கிருத்யம் -ஆகையால் இவரை -அடிநாயேன் நினைந்திட்டேன் -என்னப் பண்ணினான்-
——————————————————————
559-
மின்னும் மா மழை தவழும் மேக வண்ணா -30
அரியை யயனை யரனை -திருவாய்மொழி -10-10-11-
அயன் அரன் என உலகு அழித்து அமைத்து உளனே -உபக்ரமம்
அவா அறச் சூழ் அரியை அயனை அரனை –ஜகத் காரணத்வத்தோடே தலைக் கட்டினார்
இவர் -மணி உருவில் பூதம் ஐந்தாய் -வடிவிலே உபக்ரமித்து
மின்னும் மா மழை தவழும் -என்று வடிவிலே தலைக் கட்டுகிறார்
——————————————————–
560-
மான வேல் பரகாலன் -30
அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -திருவாய்மொழி -10-10-11-
மானவேல் -மங்கை வேந்தன் ஆனார் -மானவேல் பரகாலன் ஆனார்
பஷிகள் காலில் விழுந்தவருக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிராப்தியும் ஏற்பட்ட படி -திருமங்கைக்கு நிர்வாஹகர் ஆனார்
வேல் எடுக்கவும் ஷமர் ஆனார் -கிஞ்சித் கரிக்கவும் பெற்றார் –
அத்தலையிலே பரிவால் எடுத்த வேல் இ றே
எம்பெருமானை கண்ட போதே -என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே என்ன- சக்தர் அல்லாமையாலும் –
கீழில் பாட்டுகள் போலே பல ஹானி தோற்றாமல்
எம்பெருமான் திருமேனி வர்ஷுக வலாஹகம் போலே இருந்தது என்கை யாலும் –
அயர்வறும் அமரர்களுக்கு தன்னை புஜிக்கக் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும்படியை சொல்லுகையாலும் –
தாமே வேல் எடுக்க சக்தர் ஆகையாலும் –
பிரதி பஷத்தை நிரசித்தபடியை அருளிச் செய்கையாலும் –
இப்படிப் பட்ட பேச்சுக்களால் தம்முடைய பல ஹானி போய் -தம்முடைய அபேஷிதம் பெற்று த்ருப்தர் ஆனார்
என்னும் இடம் இப்பாட்டில் வ்யக்தம்
என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -என்று ஸ்பஷ்டமாக கூற சக்தர் அற்ற ஸுகுமாரர் இ றே
——————————————————–
561-
அருளாய் -30
அருளே -பெரிய திருமொழி -1-1-4-
பாழியான் ஆழியான் அருளே என்று உபக்ரமித்து அருளாய் என்று நிகமித்தார்
திருமாலால் அருளப் பெற்ற சடகோபனைப் போலே அருளைக் கொண்டே உஜ்ஜீவிக்கும்
இவர் இறே -அருள் என்னும் தண்டு -அருள் என்னும் ஒள் வாள் -முதலாய நல்லான்
அருள் அல்லால் பல்லார் அருளும் பழுது இ றே-
————————————————————
562-
மேக வண்ணா -30
சிறந்த பொழில் சூழ் குருகூர் சடகோபன் -திருவாய்மொழி -5-4-11-
ஸ்ரமகரமான மேக ஸ்யாமமான வடிவைக் காட்ட ஐவரும் நிவ்ருத்த தாபர் ஆனார்
இது இ றே அவனுடைய ஆர்த்தி ஹரத்வம்
சிறந்த -ஆழ்வார் குண விஷ்காரத்தாலே தரித்தவாறே திருநகரியும் தரித்தபடி
இப்படி ஆர்த்தி ஹரத்வத்தால் தரித்தபடி
——————————————————————
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்