கரு மாணிக்க மலை பிரவேசம் –
மேல் திருவாய் மொழியிலே முதல் இரண்டரை பாசுரங்களாலே
அவனுடைய அழகு சீலம் முதலானவைகளை அருளிச் செய்து –
அவற்றைப் போன்று சிறந்ததாய் –
அனன்யார்ஹமுமாய்-
இருக்கிற ஆத்தும ஸ்வரூபத்தை மற்றைப் பாசுரங்களாலே
அருளிச் செய்து இனியர் ஆனார் –
அந்த அடிமை இன்பத்தாலே ப்ரீதராய்
ப்ரீதியின் பரவசத்தாலே -அப்பன் திருவருள் மூழ்கினளே-
தாமான தன்மை அழிந்து
ஒரு பிராட்டி நிலையை அடைந்தவராய்
தம்முடைய நிலையை அன்யாபதேசத்தாலே பேசி இனியர் ஆகிறார் -இத் திருவாய் மொழியிலே –
ப்ரீதியில் அன்யாபதேசம் உள்ளது இத் திருவாய்மொழி ஒன்றுமே -என்று ஆழ்வான் நிர்வஹிப்பர்-
திருப் புலியூரிலே எம்பெருமானோடு இயற்கைப் புணர்ச்சி புணர்ந்து பிரிந்தால் ஒரு பிராட்டி –
அவனாலே கொள்ளப் பட்ட மனத்தினை உடையவளாய் இருக்கிறபடியை
உயிர் தோழி யானவள் கண்டு
இவள் வடிவில் வேறுபாட்டாலும் -புனை இழைகள் அணிவும் –
சொற்களின் வேறுபாட்டாலும் -அரு மாயன் பேர் அன்றி பேச்சிலள்-
புணர்ச்சி உண்டானமையை அறிந்தாள் –
இவற்றில் ஒன்றையும் அறியாதே
என்னுடைய தந்தையாரான ஜனக மகராஜர்
கணவனுடைய கல்விக்கு தகுந்த என் வயதைப் பார்த்து –
என்கிறபடியே –
பதி சம்யோக சுலபம் வயோ த்ருஷ்ட்வா ச மே பிதா
சிந்தார்ணவகத பாரம் நாசசாத ஆப்லவோ யதா – அயோத்யா -118-34-
தகுந்த யௌவனப் பருவம் உடையவள் என்னும் இவ்வளவே கொண்டு
தந்தை முதலியோர் சுயம் வரத்துக்கு ராஜ புத்ரர்கள் வருவது என்று நகரத்திலே
மண முரசு அறைவிக்க
அதனைக் கேட்ட தோழி யானவள் -பரதன் இராஜா -என்று அறைவித்த முரசொலி செவிப்பட்ட போது
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் பட்டது எல்லாம் பட்டு
இம்முரசொலி பெண் பிள்ளை செவிப்படுமாகில்
மானிடர்வர்க்கு என்று பேச்சுப் படில்-நாச்சியார் திருமொழி -1-5-
வாழாத தன்மையளாய்
இருக்கிற இவள் உயிர் தரியாள்
ஏற்கவே தடுக்க வேண்டும்
அது செய்யும் இடத்தில் திருப் புலியூர் நாயனாரோடு புணர்ச்சி
உண்டானமையை அறிவிப்போம் ஆகில்
நம் காவற் சோர்வால் வந்ததாம் என்றாம்
அறிவியாது ஒழியில் இவள் வாழாள்
இனி இவ்வளவில் செய்வது என் என்று பார்த்தாள் –
அங்கனம் பார்த்தவள்
இவர்கள் தாமும் -இவளுக்கு வடிவிலே வேறுபாடு உண்டு
இதற்க்கு காரணம் யாதோ -என்று
விசாரியா நின்றார்கள்
நாமும் இவர்கள் தம்மோடு ஆராய்வதிலே இழிந்து
அவ்வழியாலே அறிந்தோமாய் இதனை விலக்க வேண்டும்
என்று அறுதி இட்டுக் கொண்டு
இவள் வடிவு இருந்தபடியால் இவளுக்கு
திருப் புலியூர் நாயனாரோடு புணர்ச்சி உண்டாயிற்று போலே இருந்தது –
அவனுடைய குணங்களையும் செயல்களையுமே வாய் புலற்றா நின்றாள்
நீங்கள் செய்கிறவற்றைத் தவிருங்கோள் -என்று
அறத்தோடு நிற்க எண்ணி னாளாய்
இது தர்மம் அன்று -என்ன –
ஆனால் நீ சொல்லுகிற திருப் புலியூர் நாயனாருக்கு இவளுக்கு தகுதியான சிறப்பு உண்டாக வேண்டும்
ஒப்பனையும் ஆண்மையும் குணமும் செல்வமும் கொடையும் காதலும் உண்டாக வேண்டும் –
நல் ஒழுக்கம் உடையனாக வேண்டும்
வேதார்த்த தத்வ ஞானம் உடையனாக வேண்டும் –
இவை எல்லாம் உளவோ -என்ன
கூறுகிறாள் மேல் –
நீங்கள் கேட்கிற அளவு அன்று –
இவை எல்லாம் குறைவு அற்றவன்
இவை ஒன்றும் இல்லையாகிலும் இவள் தான்
திருப் புலியூர் நாயனாருக்கே உரியவள் ஆனாள்
நீங்கள் செய்கிற இவற்றைத் தவிருமின் -என்று அதனை விலக்குகிறாள்-
இது மணவிலக்கு -எனபது ஒரு கிளவித் துறை ஆகும் –
திரு மந்த்ரத்திலே
தனக்கும் பிறர்க்குமாய் இருக்கும் இருப்பைக் கழித்து
அவனுக்கே அடிமை யாதல்
என்னும் தன்மையை சொல்லக் கடவது அன்றோ –
அதனை இங்குச் சொல்லுகிறது
மேல் திருவாய் மொழியில் அவனுக்கே அடிமை யாக இருத்தல் என்னும் தன்மையைச் சொல்லிற்று
இத் திருவாய் மொழியிலே
பிறர்க்கு உரியனாய் இருத்தலும்
தனக்குத் தானே உரியனாய் இருத்தலும்
ஆகிய இரண்டும் பேறு அன்று -என்கிறது –
ஒரு கன்னி யாகில் ஒருவனுக்கே யாய் இருக்கையும்
ஒருவனுக்கே ஆனால் பிறர்க்கு உரியள் அல்லளாய் இருக்கையும்
அன்றோ ஸ்வரூபம்
ஜீவாத்மா எம்பெருமானுக்கே உரியது
அனந்யார்கம் என்று காட்ட வேண்டுமே
உகாரார்தம் -சொல்ல –
பரமாத்மாவுக்கு மட்டுமே
அணிய சேஷத்வம் கழிய வேண்டுமே
இதுவும் ஜீவாத்மா ஸ்வரூபம்
பயிலும் -ஏறாளும் -கண்கள் சிவந்து -கரு மாணிக்கம் -நாயனார் காட்டி அருளுகிறார்
பாகவதர்களுக்கு அடிமை பயிலும் சுடர் ஒழி காட்டும்
நெடுமாற்கு அடிமை -எம்மா ஒழிவில் வேய் மறு தோள்-நான்கும் பல ஸ்வரூபம் காட்டும்
தோழி வார்த்தையால்
மண விலக்கு –
அடையாளம் பார்த்தால் –
அப்பொழுது கண்டது போலே ‘
தீர்ப்பாரை வெறி ஆடல்
துவளில் மா மணி மாடம் -நீர் உமக்கு ஆசை இல்லை விடுமினோ
அனன்யார்க சேஷத்வம் மூன்றும் தோழி பாசுரம்
எம்பெருமானுக்கே அற்று தீர்ந்த இவளை
சம்பந்தத்தில் உணர்த்தி -தோழி
உபாய -தாய் பாசுரம் –
பலன்களில் பதற்றம் -தலை மகள் பாசுரம்
அன்னை மீர் -இடம் தலை மகள் பற்றி தோழி வார்த்தை -இதில் –
சௌந்தர்ய சீலாதிகளை அனுசந்தித்து –
அவற்றோபாதி விலஷனமாய் அனந்யார்கமாய் உள்ள ஆத்மாவை
சேஷத்வ ரசத்தால் பிரீதி பாரவச்யம்
தாமான தசை இல்லாமல்
அன்யாபதேசம் வேற்று வாயால் தோழி பாசுரம்
ப்ரீதியில் அன்யாபதேசம் இது ஒன்றே -ஆழ்வான் பணிக்கும் –
திருப் புலியூரில் -குட்ட நாடு -நகரம் மயிலைத் திரு வல்லிக் கேணி போலே
அபஹரித்த சிந்தையாய் இருக்க
வடிவிலும் பேச்சிலும் வேறுபாடு
கலந்த பின்பு
வஸ்த்ரம் கலைந்து -கடைசி பாசுரம்
அத்தை பாட்டி ஒன்றை வயசில் கல்யாணம் -சுவாமி
ஆண்டாள் அம்மாள் பகவத் விஷயம் சொல்லும் அதிகாரி
அப்பா பெண்ணை மடியில் வைத்து தாரை வார்க்க –
முரசு -காதில் விழுந்தால் –
வாழகில்லேன் மானிடர்க்கு என்று பேச்சு பதில்
பரத ஆழ்வான் ராஜன் -ஒலி கேட்டு -பட்டது பட்ட
முரசு அறிவிக்க நினைக்க
பேச்சு படில்
லோகத்தில் -யாரோ யார் இடம் பேசினாலும்
பேச்சு எங்கோ யாரோ பேசினாலும் பிராண ஹானி
ஏற்கவே பரிகரிக்க வேண்டும்
காவல் சோர்வு -வந்தது பழி வருமே
அறிவியாது ஒளியிளிவலை இழக்க நேரிடும்
வடிவில் வேறுபாடு -காட்டி விசாரியா நிற்க –
அவ வழியால் புதிதாக கண்டது போலே
திருப் புலியூர் நாயனார் உடன் சம்ச்லேஷம் போலே தோன்றுகிறது –
குணம் செஷ்டிதங்களையே பேசி
மாயப் பிரான் -அவன் திரு நாமம்
மனம் பரிகொடுத்து -வேறு ஒருவன் இடம் பேசுவது தர்மம் இல்லை
அவனுக்கு -வை லஷண்யம்
ஒப்பனையும்
குணங்களும்
ஐஸ்வர்யமும்
சமயக் ஆச்சாரமும் உள்ளவனாக
வேதார்த்த தத்வ ஞானம்
குறைவற்ற விஷயம்
இல்லா விடிலும் அவனையே கொள்ள வேண்டும்
அனன்யார்கை ஆனாள்
மண விலக்கு துறை –
திரு மந்த்ரத்தில் –
தனக்கும் பிறர்க்கும் உரியவன் அன்று
எம்பெருமானுக்கே உரியவன்
கீழில் திருவாய் மொழி எம்பெருமானுக்கு சேஷத்வம்
ஸு ச்வாதந்த்ரம் அந்ய சேஷத்வம் இல்லாமையும்
கன்னிகை ஒருவனுக்கே பர்த்தாவுக்கே போலே
பூர்வகமாக அனன்யார்க சேஷத்வம்
——————————————————————————————————————————————————————————————–
அவனுடைய திவ்ய அவயவங்களின் அழகினைக் கண்டு
மற்று ஓன்று அறியாதபடி ஈடுபட்டாள்-
என்கிறாள் –
கரு மாணிக்கக் குன்றத்து தாமரை போல் திரு மார்பு
கால் கண் கை செவ்வாய் உந்தியான் -என்று
இருத்தும் வியந்து -திருவாய் மொழியில் அனுபவித்த
அதனை தோழி பேச்சிலே பேசி இனியர் ஆகிறார் –
—————————————————————————————————————————————————————————
கருமாணிக்க மலை மேல்
மணித் தடந்தாமரைக் காடுகள் போல்
திரு மார்பு வாய் கண் கை
உந்தி காலுடை யாடைகள் செய்ய பிரான்
திருமால் எம்மான் செழு நீர் வயல்
குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர்
அருமாயன் பேரன்றிப் பேச்சிலள்
அன்னைமீர் இதற்கு என் செய்கேனோ
——————————————————————————————————————————————————————————-
கருமாணிக்க மலை மேல் –
அனுபவிப்பார் நெஞ்சு குளிரும்படி கருமையை உடைத்தாய்
பிரகாசத்தால் மிக்கு இருப்பதாய்
தனக்கு மேல் ஒன்றும் இல்லாத இனிமையை உடையதாய்
இருப்பது ஒரு மலை மேலே
அன்றிக்கே
கரிய நிறத்தோடு கூடிய இருள் நீக்குவது ஒரு மலை -என்றுமாம்
இல் பொருள் உவமை இருக்கிறபடி –
மணித் தடந்தாமரைக் காடுகள் போல்-
இப்படி இருப்பது ஒரு மலை மேலே –
தெளிந்தது ஒரு தடாகமாய்
அது காடுபடத் தாமரை பூத்தாப் போலே ஆயிற்று
திருமேனியும்
அழகிய உறுப்புகளும் இருப்பது –
செய்ய திரு மார்பு –
பற்றாசான பெரிய பிராட்டியார் எழுந்து அருளி இருக்கும் திரு மார்பு –
திரு மார்புக்கு சிவப்பு -பிராட்டி எழுது அருளி இருப்பதனாலே –
வாய் –
அவள் வழியாலே உறவு செய்தாருக்கு அனுகூலமான வார்த்தைகளை பேசுகிற திருப்பவளம் –
கண் –
இன் சொற்கள் சொல்லப் புக்கு
இனியனான தன்னைக் கண்ட காட்சியாலே தடுமாறினால்
குறையும் தலைக் கட்டிக் கொடுக்கும் கண் –
கை-
நோக்குக்கு தோற்றாரை அணைக்கும் கை –
உந்தி –
உத்தேச்யமான நிலத்தில் விழா நின்றால் நடுவே கால் கட்ட வல்ல திரு வுந்தி –
நடுவே அமுக்கும் சுழி அன்றோ –
கால் –
இவை எல்லாவற்றுக்கும் தோற்று விழும் திருவடிகள் –
உடை யாடைகள் செய்ய –
செய்ய உடை ஆடைகள் –
அங்கே கிடந்தது அனுபவிக்கும் திருப் பீதாம்பரம் –
கமல பாதம் என்ன -சிவந்த ஆடை -என்னக் கடவது இ றே-
பிரான்-
இவ் உறுப்புகளின் உடைய அழகு முழுவதும் பக்தர்களுக்காக
என்று இருக்குமவன் –
நதே ரூபம் நச ஆகார ந ஆயுதானி ந ச ஆஸ்பதம்
ததாபி புருஷகாரோ பக்தாநாம் த்வம் பிரகாசசே -ஜிதந்தே -5
திருமால் –
அழகே அன்றிக்கே
இவளுக்கு ஈடான மேன்மையும் உண்டு –
அப்ரமேயம் ஹி தத் தேஜ யஸ்ய சா ஜனகாத்மஜா
நத்வம் சமர்த ஸ்தாம் ஹர்த்தும் ராம சரபாஸ்ரயம் வனே -ஆரண்ய -37-18-
யாவர் ஒருவருக்கு அந்த ஜனக குலத்தில் பிறந்த பிராட்டி
மனைவி யாக இருக்கிறாளோ
அந்த பெருமாளுடைய பராக்கிரமம் அளவிட்டு அறியக் கூடாததாய் இருக்கிறது -என்கிறபடியே –
எம்மான் –
இவளை அவனுக்கு கொடுங்கோள் என்றால் –
இவளுக்கு அவன் தரம்
போருமோ -என்ன வேண்டாதபடி இருப்பதே என் நாயகன் -என்கிறாள் –
செழு நீர் வயல்-
அழகிய நிறைந்த தண்ணீரை உடைத்தான
வயல் சூழ்ந்த –
குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர்-
குட்ட நாடு -என்று அந்நாட்டுக்கு பெயர் –
அருமாயன் –
பெறுதற்கு அரிய
ஆச்சர்யத்தை உடையவன் –
பேரன்றிப் பேச்சிலள்-
பரம் வியூகம் விபவம் என்னும் இவைகட்கு உரிய
திரு நாமங்களைச் சொல்லுகின்றிலள்
அன்றிக்கே
அல்லாத உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களின்
நிற்கிறவர்கள் பெயர்களும் சொல்லுகின்றிலள்
என்னுதல் –
அன்னைமீர் இதற்கு என் செய்கேனோ-
அவர்களோடு ஒக்க தானும் இப்போது அறிந்து சொல்லுகிறாள்
என்னும் இடம் தோற்ற
இதற்கு என் செய்கேனோ–என்கிறாள் –
அரு மாயன் பேர் அன்றி பேச்சு இலள்
கரு மாணிக்க மலை மேல்
மாணிக்கம் சிகப்பு தானே இங்கேயோ கறுப்பாம்
மலை வேற
தாமரை காடு போலே அவயவங்கள்
அனுபவிப்பார் நெஞ்சு குளிரும்படி –
கறுத்தே இருள் நீக்கும் மலை அகடிகட நா சமர்த்தன்
இல் பொருள் உவமை
திருமேனி -கரு மாணிக்க மலை
திரு மார்பு பிராட்டி -சந்நிதானத்தால் சிவந்து
செய்யாள் மையார் கரும் கண்ணி
வாய்
அனுகூல பாஷனம் செய்யும்
கண் -தடுமாறினால் குறையும்தளைக்கட்டி கொடுக்கும்
கை அணைக்கும்
உந்தி -உத்தேச்ய பூமியில் விழு வாராய் நடுவே அமுக்கும் சுழி
விழ திருவடி
செய்ய ஆடை
பிரான்
அழகை அனுபவிக்க பக்தர் களுக்காகவே
அழகே அன்றிக்கே திருமால்
எல்லாம் உண்டு
பிராட்டிக்கு ஈடான மேன்மை
பராங்குச நாயகிக்கு ஈடான
எம்மான் –
என் ஆயன்
குட்ட நட்டு -திருப் புலியூர்
பேச்சு அன்றி பேச்சு இல்லை
பர விபவ வியூக மற்ற அர்ச்சை இல்லாமல்
அரு மாயன் பேர் அன்றி
அன்னைமீர் இதற்க்கு என் செய்கின்றேனோ
இப்பொழுது அறிந்து சொல்வதாக சொல்கிறாள்
——————————————————————————————————————————————————————————–
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.