சாங்க்யம் முதலான குத்ருஷ்டி மதங்களில்
நான் புகாதபடி
தானே யாதொரு பயனையும் கருதாது என்னை அங்கீகரித்து
நினைவுக்கு வாய்த்தலையான மனத்திலே நித்ய வாஸம்
செய்கையாலே -என்னுடைய எல்லா துக்கங்களும் போயின –
என்கிறார் –
——————————————————————————————————————————————————————-
உளரும் இல்லை அல்லராய்
உளராய் யில்லை யாகியே
உளர் எம் ஒருவர் அவர் வந்து
என் உள்ளத்துள்ளே யுறைகின்றார்
வளரும் பிறையும் தேய்பிறையும் போலே
அசைவும் ஆக்கமும்
வளருஞ்சுடரும் இருளும் போல்
தெருளும் மருளும் மாய்த்தோமே
———————————————————————————————————————————————————————-
உளரும் இல்லை அல்லராய் –
இல்லை அல்லராய் உளரும்
ஈஸ்வரன் என்பான் ஒருவன் உளன்
இல்லை என்ன ஒண்ணாதே இருக்கிறான் என்ற மாத்ரமாய் இருப்பான் -எனபது
சேஸ்வர சாங்க்ய மதம் என்றது
விதி விலக்குகளை செய்வதற்கு ஆற்றல் இன்றிக்கே இருக்கும் கணவனைப் போன்று
ஈஸ்வரன் என்பான் உலகத்தில் நியமிப்பதில் ஆற்றல் இல்லாதவனாகி
உளன் என்ற மாத்ரமேயாய் இருப்பான் -என்றபடி –
உளராய் யில்லை யாகியே –
இல்லை யாகியே உளராய் –
இல்லையாகியே காண் அவனுடைய உண்மை -என்பான் நிரீஸ்வர சாங்க்யன் –
அந்த மதங்களை மறுக்கிறார் –
அன்றிக்கே
அடியர் அடியர் அல்லாதவர் விஷயமாக்கி
இல்லை அல்லராய் உளராய் இருப்பார் அடியார்க்கு
இல்லை யாகியே உளராய் இருப்பார் அடியார் அல்லாதார்க்கு -என்னுதல் –
உளர் எம் ஒருவர் –
குணம் உலகம் முதலியவைகளால் நிறைந்தவராய் கொண்டு உளராய்
அவற்றைக் காட்டி என்னை அங்கீகரித்த ஒப்பற்றவர் –
அவர் வந்து என் உள்ளத்துள்ளே யுறைகின்றார் –
குணங்களால் மேம்பட்டவரான அவர்
என்னளவும் வந்து
மயர்வற மதிநலம் அருளி
தாம் திருத்தின நெஞ்சிலே
நித்யவாசம் செய்யா நின்றார் –
வளரும் பிறையும் தேய்பிறையும் போலே அசைவும் ஆக்கமும் -வளருஞ்சுடரும் இருளும் போல் தெருளும் மருளும் மாய்த்தோமே
வளரும் பிறை போல் ஆக்கமும் -தேய் பிறை போல் அசைவும்
வளரும் சுடர் போல் தெருளும் இருளும் போல் மருளும் மாய்த்தோம் –
விளக்கின் முன்னர் இருள் நில்லாததுபோன்று
அவர் என் மனத்தில் நித்ய வாஸம் செய்கையாலே
சந்த்ரனுக்கு வருதல் போன்று மாறி மாறி வரக் கூடியதான
வளர்ச்சியும் குறைவும்
சூரியனும் இருளும் மாறி மாறி வருதல் போன்று
மாறி மாறி வரக் கூடியனவான
ஞான அஞ்ஞானங்களும் மாய்க்கப் பெற்றோம்-
சாங்க்ய மதம்
நிரீச்வரன் மூல பிரகிருதி போதும்
செஸ்வர சாங்க்ய -சக்தி உள்ள ஈஸ்வரன் இல்லை வெறும் பார்த்து -சாஷி பூதன் மாதரம்
அந்வயம் எதுவும் இன்றி வேடிக்கை பார்க்கிறான் என்பான் –
இல்லை அல்லார் உளர்
இல்லை சொல்ல வில்லை இருக்கார் சும்மா இருக்கார்
உளராய் இல்லையாகி உளர் –
இப்படிப் பட்ட நிலைக்கு நான் போகாமல் அருளி
தானே வந்து
அஞ்ஞானம் போக்கி
அசைவு தேய்கிறது ஆக்கமும் வளர்கிறது
இத்தை மாய்த்து
பரி பூர்ண ஞானம் அருளினான்
அஸ்தி மாத்ரமாய் -பார்த்தா -விதி நிஷேதம் -அதிகாரி அவள் இடம் –
சிதம்பரமா -நடராஜர் -பிரதானம் -காலி கட்டி
மதுரை -சுந்தரேசர் சந்நிதி போவாரே இல்லை மீனாட்சி அதிகாரம்
உபய பிரதான சம்ப்ரதாயம் நமக்கு –
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறை மாபா
திருச் சானூர் பின் கோயில்
தனிக் கோயில் திருமலை வைக்க ஏற்பட
வான மா மலை சுவாமி -சோபனம் கூட்டிப் போக சொல்ல
600 வருஷம் முன்பு
அந்த திருமேனி பத்மாவதி தாயார்
அப்பா ஸ்தானம்
அப்பன் –
லஷ்மி தாத்தாச்சார்யர் லஷ்மி தமப்பானார்
அப்பலாச்சார் அப்பன் ஆச்சார்யர்
அனந்தாழ்வான் அப்பன்
அப்பன் சப்தம் திருமலை ஜீயர்
திருமலை அப்பன்
முதல் ஜீயர் அனந்தாழ்வான் சிஷ்யர்
பெயருக்கு தலைவர் பார்த்தா போலே
கிண்டல் வார்த்தை
சாங்க்ய புருஷன் தானே
அதிகாரம் இல்லை
தலைவர் பெயர்
விதிக்கவோ நிஷேதிக்கவோ அதிகாரம் இல்லை வெறும் அஸ்தி மாத்ரம்-சேஷ்வர சாங்க்ய
ஆஸ்ரித அநாஸ்ரித விஷயம் ஆக்கி
உளர்
இல்லாதவன் இல்லை
அநாஸ்ரிதர்க்கு இல்லை சப்தத்தால் உளன் –
ஒருவர்
அத்வதீயர்
மயர்வற மதி நலம் அருளி
திருத்திய மனத்தில்
வைத்தது அன்றி என்னுள் புகுந்தான்
தீப சன்னதியில் அந்தகாரம் நில்லாதது போலே
சந்தரன் விருத்தி சாயம் இல்லை
சந்தரன் -மதி
ஞானம்
ஞான சுருக்கம்
அமர கோஷம் தெரியாமல் மரன் மரம் போலே இருப்பான்
சந்தரன் ஞானகாரகன்
அம்மாவாசை பௌர்ணமி -பைத்தியம் முதிருமே
ஆதித்யன் சந்நிதியில் சந்தரன் தெரியாதது போலே
அவன் அருளால் அஞ்ஞானம் மாய்க்கப் பெற்றேன்
———————————————————————————————————————————————————————————————————————
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்.
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.
Leave a Reply