(கீழே நாயகனாய் நேச நிலைக் கதவம் நீக்கு -ஆச்சார்யர் -அஞ்ஞானம் அஹந்காராதிகளைப் போக்கி மிதுனம் காட்டிக் கொடுப்பவர்
இங்கு பிராட்டியை –வந்து திறவாய் மகிழ்ந்து என்று பிரார்த்தனை -பெருமாள் உடைய அஞ்ஞானம் போக்க
இருவருக்கும் உபதேசித்துப் பார்த்து -திருந்தாமல் இருந்தாலும் மீளாமல்
நம்மை அருளால் திருத்தி அவனை அழகால் திருத்துபவள்
ஆஸ்ரிதர் தோஷ தரிசனத்தில் அஞ்ஞானம் கிட்டும் படி அருளுபவள்
உத்தாரக ஆச்சார்யர் உடையவர் ஒருவரே உலகம் அனைத்தையும் உய்ய அருளுபவர்)
(பொரு சிறைப்புள் உவந்து ஏறும் கைங்கர்யம் ஏத்துக் கொள்ள அவனுக்கு உகப்பு -அதே போல் இவளும் மகிழ்ந்து திறக்க நாமும் மகிழ்வோம்)
(கந்தம் கமழும் குழலி -வாஸனை
கோழி அழைத்தன -குயில் இனங்கள் கூவின-சீரார் வளை ஒலிப்ப-ஸப்த ஸமூஹங்கள்
பந்தார் விரலி-ஸ்பர்சம்
உன் மைத்துனன் பேர் பாட-ரஸம்
செந்தாமரைக் கை-ரூபம்
ஐவகை மதத்தில் ஈடுபட லௌகிக விஷயாந்தரங்களுக்குப் போக மாட்டோம்)
அவதாரிகை –
இப் பாட்டில்
ஆச்சார்யன் முன்னாக
நம்பி மூத்த பிரானை முன்னிட்டு
எழுப்பின இடத்திலும் எழுந்திராமையாலே
அவனை எழுப்புக்கைக்காக
புருஷகார பூதையான நப்பின்னைப் பிராட்டியை எழுப்புகிறார்கள் –
உந்து மத களிற்றன் ஓடாத தோள் வலியன்
நந்தகோபாலன் மருமகளே நப்பின்னாய்
கந்தம் கமழும் குழலீ கடை திறவாய்
வந்து எங்கும் கோழி அழைத்தன காண் மாதவிப்
பந்தல் மேல் பல்கால் குயில் இனங்கள் கூவின காண்
பந்தார் விரலி உன் மைத்துனன் பேர் பாடச்
செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை ஒலிப்ப
வந்து திறவாய் மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்
பதவுரை
உந்து மத களிற்றன்–(தன்னால் வென்று) தள்ளப் படுகின்ற மத யானைகளை யுடையவனும்
தோள் வலியன்–புஜ பலத்தை யுடையவனுமான
நந்தகோபாலன்–நந்த கோபானுக்கு
மருமகளே–மருமகளானவளே!
நப்பின்னாய்–ஓ! நப்பின்னைப் பிராட்டியே!
கந்தம் கமழும் குழலீ–பரிமளம் வீசா நின்றுள்ள கூந்தலுடையவளே
கடை திறவாய்–தாழ்ப்பாளைத் திறந்திடு’
கோழி–கோழிகளானவை
எங்கும் வந்து-எல்லா விடங்களிலும் பரவி
அழைத்தன காண்–கூவா நின்றனகாண்’ (அன்றியும்),
மாதவி பந்தல் மேல்–குருக்கத்திக் கொடிகளாலாகிய பந்தலின் மேல் (உறங்குகிற)
குயில் இனங்கள்–குயிற் கூட்டங்கள்
பல்கால்-பல தடவை
கூவின காண்-கூவா நின்றன காண்’
ஓடாத–போர்க் களத்தில் முதுகு காட்டி) ஓடாத
பந்து ஆர்விரலி –பந்து பொருந்திய விரலை யுடையவளே!
(க்ருஷ்ணனோடு விளையாடு கைக்கு உபகரணமான) பந்து
உன் மைத்துனன் பேர் பாட-உனது கணவனான கண்ண பிரானுடைய திரு நாமங்களை (நாங்கள்) பாடும்படியாக
சீர் ஆர் வளை ஒலிப்ப வந்து–சீர்மை பொருந்திய (உன்) கை வளைகள் ஒலிக்கும் படி (நடந்து) வந்து
செந்தாமரை கையால்–செந்தாமரைப் பூப் போன்ற (உன்) கையினால்
மகிழ்ந்து திறவாய்-(எங்கள் மீது) மகிழ்ச்சி கொண்டு (தாழ்ப்பாளைத், திறந்திடு’
ஏல் ஓர் எம் பாவாய்
வியாக்யானம்
உந்து மத களிற்றன் –
உன்மஸ்தகமான அஹங்காரத்தை வெல்லும்-பலத்தை உடைய –
(தலைக்கு மேல் ஆணவம் –மத ஜலம் யானைக்கு மத்சகத்தில் இருக்குமே)
ஓடாத தோள் வலியன்-
ஜகத் விலஷணமான-ஞான பலத்தை உடையவனாய் –
ஞானக் கை -என்னக் கடவது இறே –
அஹங்காரத்துக்கு பிற்காலியாத-ஞான பலத்தை உடையவன் என்றுமாம் –
நந்தகோபாலன் –
ஆனந்த நிர்பரனாய்
ஆஸ்ரித ரஷகனான
ஆச்சார்யன் உடைய –
மருமகளே –
ஆசார்யனுக்கு எம்பெருமான் புத்ரவத் விதேயன் ஆனால் –
பிராட்டி மருமகள் ஆகக் குறை இல்லை இறே –
(யதுகிரி மேல் கோட்டையில் உடையவர் சந்நிதி பக்கம் யதுகிரி நாச்சியார் சந்நிதி)
நப்பின்னாய்-
திரு நாமம் –
(திருப்பாவையில் ஐந்து இடங்களில் நந்தகோபன்-
மார்கழி -நந்தகோபன் குமரன் -இப்பாசுரம் வரை மூன்று இடங்களில்
மேல் -ஆற்றப் படைத்தான் மகனே என்கிற இடத்தில் மட்டும் நாமம் நேரடியாக இல்லை)
கந்தம் கமழும் குழலீ –
சர்வ கந்தா -என்னும் அவனுக்கும் வாசனையை கொடா நிற்கிற
பகவத் விஷய வ்யாமோகத்தை உடையவரே –
இத்தால் –
ஸ்வ வ்யாமோகத்தாலே ஈஸ்வரனை வசீகரித்து –
ஆஸ்ரித ரஷணத்திலே மூட்டி
அவனை எல்லாரும் கொண்டாடும்படி
பண்ணுகிறாள் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது –
(அவனும் ஸூவ மஹிமையிலே பிரதிஷ்டை –சாந்தோதிக திசையிலும் இவ்வாறே -)
(பிராட்டி இடம் பகவத் விஷய வ்யாமோஹம்
இவனுக்கு பிராட்டி இடம் வ்யாமோஹம்
மா மலர் மங்கை மண நோக்கமுண்டான் –பெரிய திரு மொழி -8-10-1–என்றும்
அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் –திரு வாய் மொழி -3-10-8- -பித்தர் பனி மலர்ப் பாவைக்கு -இத்யாதிஎன்றும் சொல்லுகிறபடி )
கடை திறவாய்-
அவனுடைய பரிமளமும்
உன்னுடைய பரிமளமும்
காட்டில் எறித்த நிலா வாகாமே நாங்கள் அனுபவிக்கும் படி –
தத் விரோதியான
எங்களுடைய அஞ்ஞானத்தை நீக்காய் –
அஞ்ஞானம் போகைக்கு சத்வோத்தரமான காலம் ஆயிற்றோ என்ன –
ஆயிற்று -என்ன –
அதுக்கு அடையாளம் என் என்ன –
வந்து எங்கும் கோழி அழைத்தன காண் –
சத்வோத்தரமான காலம் ஆனவாறே
சர்வோதிக்கமாக பாகவதர் எழுந்து இருந்து
பகவத் கைங்கர்யார்தமாக ஒருத்தரை ஒருவர் எழுப்பா நின்றார்கள் –என்ன
அவர்களை உறங்க ஒட்டாமைக்கு நீங்கள் உண்டே -என்ன –
மாதவிப் பந்தல் மேல் பல்கால் குயில் இனங்கள் கூவின காண்-
வேதாந்தங்களிலே வேதாந்த அர்த்தங்களை அனுபவியா நிற்கும் நாத யாமுநர் போலும்
பரம பாகவத சமூஹங்கள்-சத்வம் தலை எடுத்த பின்பும்
உன்னைக் காணாமையாலே நாக்கு ஒட்டினமை தோற்றப்
பல காலும் கூவா நின்றன காண் –
இப்படி எழுப்பின விதத்திலும் எழுந்திராமையால்
ஜாலகரந்த்ரத்தாலே பார்த்து –
பந்தார் விரலி -என்கிறார்கள் –
சத்வம் தலை எடுக்கும் தனையும் சேதனரைக் கொண்டு லீலா ரசம் அனுபவித்து
சத்வம் தலை எடுத்தவாறே ஒரு கையாலே லீலா உபகரண பூதரான சேதன வர்க்கத்தையும்
ஒரு கையால் இத்தைக் கொண்டு தன்னை லீலா ரசம் அனுபவிப்பித்த ஈஸ்வரனையும் அணைத்துக் கொண்டு கிடப்பதே –
இது என்ன ஐஸ்வர்யம் -என்கிறார்கள் –
இப்போது எழுந்து இருந்து செய்ய வேண்டுவது என் -என்ன –
உன் மைத்துனன் பேர் பாடச்-
நீயும் அவனும் பந்தடிக்கையில் உனக்கு அவன் தோற்ற
தோல்விக்கு அவன் திரு நாமங்களைப் பாட –
ஆகில் கதவைத் தள்ளி உள்ளே புகுங்கோள் என்ன –
அது கூடாது –
செந் தாமரைக் கையால் –
சௌந்தர்ய சௌகுமார்ய சௌகந்த்யங்களாலே
தாமரை போன்ற திருக் கையாலே –
இவ்விடத்தில் –கையாவது -ஜ்ஞானம்
ஜ்ஞானக் கை என்றார் இறே ஆழ்வார் –
ஞானத்துக்கு சௌந்தர்ய சௌகுமார்ய சௌகந்த்யங்கள் ஆவன
இதர விஷய நிவ்ருத்தி -சௌந்தர்யம்
ஸ்வ போக்த்ருத்வ நிவ்ருத்தி -சௌகுமார்யம்
நிரதிசய ப்ரேமாத்மகத்வம்-சௌகந்த்யம்
இப்படி இருந்துள்ள ஞானத்தாலே –
(ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு –பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் மதி நலம் நிரதிசய ப்ரேமாத்மகத்வம்)
சீரார் வளை ஒலிப்ப-
நிரந்தர பகவத் சம்பந்தத்தாலே பூர்ணங்களாய்-
பகவத் சம்பந்த ஸூசகங்களான-ரகஸ்ய த்ரய அர்த்தங்கள் பிரகாசிக்க –
வந்து திறவாய் –
நம்முடைய பிரயத்னத்தை அபேஷியாமல்
நீயே வந்து
ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த விஷய விரோதியான
தத் தத் அஞ்ஞானத்தைப் போக்காய்-
மகிழ்ந்து –
புருஷார்த்தம் உன்னதாக வேணும்-
————————————————————
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சுத்த சத்வம் தொட்டாசார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.