Thiruvonum's Weblog

ஸ்வஷஸ் ஸ்வங்கஸ் சதா நந்தோ நந்திர் ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர
விஜிதாத்மா விதேயாத்மா சத்கீர்த்திஸ் சின்ன சம்சய –66-

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

621. ஸ்வக்ஷா
622. ஸ்வாங்கா
623. ஷடாநந்தஹ்
624. நந்திஹ்
625. ஜ்யோதிர்கணேஶ்வரஹ்
626. விஜிதாத்மா
627. விதேயாத்மா அல்லது அவிதேயாத்மா
628. ஸத்கீர்திঃ
629. சிந்நஸம்ஶயঃ

அழகான மற்றும் கருணையுள்ள கண்களை உடையவர். அவ்வளவு மயக்கும் விண்ணுடல் உடையவர். அவர் எல்லையற்ற பேரின்பம் மற்றும் என்றென்றும் மகிழ்ச்சியடைகிறார். சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் போன்ற ஒளிர்வுகளின் இறைவன் அவரிடமிருந்து ஒளியின் மூலத்தைப் பெறுகிறார். அவர் தனது பக்தர்களால் எளிதில் வெற்றி பெறுகிறார், மேலும் அவர் தனது பக்தர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்ற விருப்பத்துடன் பணிபுரிகிறார். அவர் உண்மையான புகழ் மற்றும் உயர்ந்தவர். பக்தர்களின் எல்லா சந்தேகங்களையும் போக்குகிறார்.

ஸ்வக்ஷ: — அருள்நோக்கில் அன்னையின் கண்களையே தம் கண்களாம் எனும்படிக் கொண்டவர்
ஸ்வங்க: — அகலகில்லேன் என்று அலர்மகள் விரும்பியுறைகின்ற திருமேனி திகழ்பவர்
சதாநந்த: — எப்பொழுதும் ஆனந்தம் பெருகும் திருமால்
நந்தி: — திருமகள் கேள்வனாய் என்றும் இணையிலா ஆநந்தம் கொண்டவர்
ஜ்யோதி: கணேச்வர: — சுடரும் அயர்வறும் அமரர் கணங்களின் அதிபதி
விஜிதாத்மா — பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவர்
விதேயாத்மா — தூதுபோதல் போன்று பக்தர்கள் தம்மைக் கட்டளையிட்டு அதற்குப் பணிந்து நடத்தலைத் தம் மகிழ்வாய்க் கருதுபவர்
ஸத்கீர்த்தி: — அவருடைய எளிமைக் குணத்தால் தலைமைக் குணம் மிக்க புகழ் பெற இருப்பவர்
சிந்நஸம்சய: — அவர் அணுகுவதற்கு அரியரோ என்று பக்தர்கள் கொள்ளும் ஐயங்கள் எல்லாம் தம்முடைய எளிமைக் குணத்தால் நீங்கும்படி இருப்பவர்.

அழகிய கண்களைக் கொண்டவன் {ஸ்வக்ஷன்},
அழகிய அங்கங்களைக் கொண்டவன் {ஸ்வங்கன்},
மகிழ்ச்சிக்கான நூறு தோற்றுவாய்களைக் கொண்டவன் {சதாநந்தன்},
உயர்ந்த மகிழ்ச்சியைப் பிரதிபலிப்பவன் {நந்தி},
(ஆகாயத்து ஒளிக்கோள்களின் இடங்களையும், பாதைகளையும் பராமரிப்பவனாக இருப்பதால்) ஆகாயத்து ஒளிக்கோள்கள்
அனைத்தையும் ஆள்பவன் {ஜ்யோதிர்க்கணேஸ்வரன்},
ஆன்மாவை வென்றவன் {விஜிதாத்மா},
மேன்மையான வேறு எவனாலும் ஆளப்படாத ஆன்மா கொண்டவன் {விதேயாத்மா},
எப்போதும் அழகிய செயல்களைச் செய்பவன் {ஸத்கீர்த்தி},
(உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல மொத்த அண்டத்தையும் காண்பவனாக அவன் சொல்லப்படுகிறான், எனவே)
ஐயங்கள் அனைத்தும் விலகப் பெற்றவன் {சிந்நஸம்சயன்};(79)

ஸ்ரீ யபதியே ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம்-

621-ஸ்வஷ–பிராட்டியின் அழகைப் பருகும் திருக் கண்களை உடையவர் –
622-ஸ்வங்க-பிராட்டியே ஆசைப்படும் திருமேனி அழகு உடையவர் –
623-சதா நந்த -இருவருக்கு உள்ளும் வளரும் அன்பினால் எல்லையில்லா ஆனந்தம் உடையவர் –
624-நந்தி -எங்கும் எப்போதும் எல்லா வகைகளிலும் அவளோடு ஆனந்தப் படுபவர் –
625-ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர -தங்கள் இருவருக்கும் விஷ்வக் சேனர் ஆதி சேஷன் முதலானாரோல் தொண்டு செய்யப் பெற்றவர் –
626-விஜிதாத்மா -திரு மகளைப் பிரியாத போதும் பக்தர்கள் இடத்திலே உள்ளத்தை வைப்பவர் –
627-விதேயாத்மா -இங்கு வா அங்கு நில் இங்கு உட்கார் இதை உண் என்று பக்தர்கள் கட்டளை இடும்படி அடங்கி இருப்பவர் –
628-சத்கீர்த்தி -இப்படிப் பட்ட எளிமையினால் தூய புகழ் படைத்தவர் –
629-சின்ன சம்சய -இவரை அறிய முடியுமா முடியாதா -பெரியவரா எளியவரா -என்ற ஐயங்களை அறிபவர் –

3-30-ஸ்ரீ சம்பந்த -பரத்வ-பரமான திவ்ய நாமங்கள் -607-625-

3-31-ஸ்ரீ சம்பந்தத்தால் வந்த குண யோகம் -626-629 –

---

621-ஸ்வஷ-அழகிய கண்களை யுடையவன்-ஸூ அக்ஷ யஸ்ய -அவளையே ஸதா தர்சனம் பண்ணி நல்ல கண்களை பெற்றவன்

தத் ஸௌந்த₃ர்ய ஸுதோ₄த₃தி₄பாரீண தி₃வ்ய கரண ꞉
ஸ்வக்ஷ꞉ ||
செந்தாமாரை கண் கை கமலம் திரு விடமே மார்பம் -2-5-2-

அவள் அழகான அமுதக் கடலைப் பருக இந்தக் கடல் –
மையார் கரும் கண்ணி கமல மலர் மேல் செய்யாள் -செய்யாள்-மைய கண்ணாள்-மலர் மேல் உறை மார்பன் -செய்ய கோலத் தடம் கண்ணன்

அவள் வடிவு அழகு என்னும் அமுதக் கடலில் கரை கண்ட திருக் கண்கள் முதலிய திவ்ய இந்த்ரியங்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தாமரை போன்ற அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களகரமான இந்த்ரியங்கள் யுள்ளவர் -அர்ஜூனனுக்கு தமது விஸ்வரூபம் காண திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————-

615. ஸ்வக்ஷாய நம:

ஶோபனே அழகியதான

புண்டரீகாபே தாமரை இதழை ஒத்த

அக்ஷிணீ திருக்கண்களை

அஸ்யேதி உடையவராதலால்

ஸ்வக்ஷ: பகவான் ‘ஸ்வக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தாமரை இதழ்களை ஒத்த அழகியதான திருக்கண்களை உடையவராதலால் பகவான் ‘ஸ்வக்ஷ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

621. ஸ்வக்ஷா – அழகான கண்களை உடையவர்

இந்த நாமம் ‘சு’ மற்றும் ‘அக்ஷா’ என்ற வார்த்தைகளின் கலவையாகும், அதாவது ‘நல்ல கண்கள்’. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘ஷோபனே புண்டரீகாபே அக்ஷிணீ அஸ்ய இதி – தாமரை மலரைப் போன்ற அழகான கண்களை உடையவர், எனவே அவர் ஸ்வக்ஷா என்று அழைக்கப்படுகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். பகவானின் கண்களின் அழகை புஷ்கராக்ஷ, புண்டரீகாக்ஷஹா, கமலநயன மற்றும் அரவிந்தாக்ஷ என்று விவரிக்கும் இதே போன்ற நாமங்களை நாம் ஏற்கனவே பார்த்திருக்கிறோம், அவை அனைத்தும் அவரது தாமரை போன்ற கண்களைக் குறிக்கின்றன.

ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தில், சீதா தேவியை முதன்முதலில் சந்திக்கும் போது , ​​ராமரைப் பற்றிய அவளது சந்தேகத்தைப் போக்க அனுமன் ராமரின் பண்புகளை விவரிக்கிறார்
. ஒரு தாமரை. அனைத்து உயிர்களின் இதயங்களையும் ஈர்க்கும் வசீகரம் கொண்டவர்.

அவர் இந்த நாமாவை இதேபோன்ற சூழலில் விளக்குகிறார், மேலும் பகவான் இந்த அழகான கண்களைக் கொண்டிருக்கிறார், அவை அவளுடைய அழகின் அமிர்த சமுத்திரத்தை அனுபவிக்கும் கலையில் முற்றிலும் திறமையானவை என்று விளக்குகிறார். பகவானின் கண்களின் சாயல் சிவப்பு நிறமாகவும், பிறட்டியின் கண்கள் இருண்ட நிறமாகவும் உள்ளன. இதற்கு விளக்கம் என்னவெனில், பிறட்டியின் மீது தொடர்ந்து அன்பு செலுத்தும் பார்வையால் பகவானின் அழகிய சிவந்த நிறத்தைப் பிரதிபலிப்பதால், பகவானின் கண்கள் சிவப்பாகவும், பகவானின் அழகிய கருமை நிறத்தை எப்போதும் ரசிப்பதால் அவள் கண்கள் இருண்டதாகவும் இருக்கிறது.

திருப்பாணாழ்வாரின் பாசுரத்துடன் திவ்ய பிரபந்தத்தில் இருந்து ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன் குறிப்பிடுகிறார்:
‘கரிய ஆகிப் புடை பறந்து மிளிர்ந்து செவ்வரி ஓடி அப்-பெரியவாய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே – இறைவனின் கருமையான அகன்ற கண்கள் சிவந்த நிறமும், பிரகாசமும் கொண்ட, அந்த பெரிய அழகிய கண்களில், ஓ’ ‘.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பகவான் ஸ்வக்ஷா என்று விளக்கம் தருகிறார், ஏனென்றால் அவர் சூரியனில் அமர்ந்து பிரபஞ்சம் முழுவதையும் பார்க்கிறார், மேலும் அவர் இருக்கும் அனைத்திற்கும் அவர் கண்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா பகவான் விஷ்ணு ஸ்வக்ஷா என்று விளக்குகிறார், ஏனெனில் அவர் புத்திசாலி மற்றும் அழகான கண்களைக் கொண்டவர்.

---

622-ஸ்வங்க–சோபனமான திரு மேனியை யுடையவன் –இவள் கண்ணால் கடாக்ஷிக்க இவனது அழகிய திருமேனி -இந்த அழகி தானே கொண்டாடும் படி அழகன்

அஸ்யோ அபி ஸ்ப்ருஹணீய தி₃வ்ய தே₃ஹ꞉
ஸ்வங்க₃꞉ ॥

மலர் மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் –திரு உடம்பு வான் சுடர் பிரான் -2-5-2-

ஆழ்வார் உடன் கலந்து ஒளி மிக்கு இருக்குமவனை காட்டில் எரிந்த நிலா வாக்காமல் அவள் கண்டு ஆனந்திக்கும் படி

மைத்தடம் கண்ணினாய் –நீ உன் மணாளனை -பிரிவாற்ற -கில்லாயால் –தத்துவம் அன்று தகவும் அன்று

கரும் தடம் கண்ணி -இவனைப் பார்க்கவே அவளுக்கும்-

அவளாலும் ஆசைப் படத் தக்க திவ்யமான திருமேனி யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

மிகவும் அழகிய அங்கங்கள் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகிய அங்கங்கள் யுள்ளவர் -பக்தர்களைத் தம்மை அடையச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

616. ஸ்வங்காய நம:

ஶோபனான்யங்கானி (ஶோபனானி அங்கானி) அழகிய அங்கங்களை (உடற்பாகங்களை)

அஸ்யேதி உடையவராதலால்

ஸ்வங்க: பகவான் ‘ஸ்வங்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அழகிய அங்கங்களை (உடற்பாகங்களை) உடையவராதலால் பகவான் ‘ஸ்வங்க:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

622. ஸ்வாங்கா – அழகான உடல்

முந்தைய நாமத்தில் இருந்ததைப் போலவே இதுவும் சு என்ற பொருளின் கலவையாகவும், அங்கஹ் என்றால் உறுப்புகள் அல்லது உடலின் பாகங்கள் என்றும் பொருள்படும். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஷோபனானி அங்கானி அஸ்ய இதி ஸ்வங்காஹ் – அழகான உறுப்புகளை உடையவர் எனவே அவர் ஸ்வாங்கா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஷுபாங்கா, ஹேமங்கா மற்றும் வராங்கா போன்ற நாமங்கள் அவருடைய அழகிய அங்கங்களையும், வசீகரிக்கும் உடலையும் குறிப்பிடுவதை நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம், லக்ஷ்மியால் கூட போற்றத் தகுந்த விண்ணுலகம் உடையவர்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன், திருவாய்மொழியில் (6.10.10) நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தைப் பற்றி இறைவனின் சௌந்தர்யத்தை விளக்குகிறார் – “அகல கில்லேன் இறையும் என்று அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பன்” அதாவது “அரசே, பிரிக்க முடியாத அலர்மேல் மங்கை (லட்சுமி) மீது அமர்ந்திருக்கிறாய். மார்பு”.

சுந்தர காண்டத்தில், வால்மீகி, அனுமனின் வார்த்தைகளில் (5.35.7 முதல் 22 வரை) 16 ஸ்லோகங்கள் மூலம் ராமரின் அழகின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் மிக விரிவாக விளக்குகிறார்.

திருப்பான் ஆழ்வார் தனது அமலநதிபிரான் நூலில் ரங்கநாதப் பெருமானைப் பற்றிய அழகிய வர்ணனையும் நம்மிடம் உள்ளது. அவரது மயக்கும் அழகு திருப்பான் ஆழ்வாரைப் பிரகடனத்துடன் முடிக்க வைக்கிறது:
கொண்டல் வண்ணனைக் கோவலனாய் வெண்ணை உண்ட வாயன் என் உள்ளம் கவர்ந்தானை
ஆண்டர்கோன் அணி அரங்கன் என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மாற்றோன்றினைக் கனவே
பொருள்:  இருண்ட சாயல் கொண்ட இறைவன் மாடுகளைக் களவு செய்பவன். அவர் தேவர்களுக்கும் அரங்கனுக்கும் இறைவன். அவர் என் இதயத்தைத் திருடிவிட்டார். என் இறைவனைத் தரிசித்து, அமுத ஆனந்தத்தை அனுபவித்த பிறகு, என் கண்கள் வேறு எதையும் பார்க்காது. 

ஸ்வாமி தேசிகன் ரங்கநாதரின் அழகை பகவத் தியான சோபனத்தில் விவரிக்கிறார், இது திருப்பான் ஆழ்வாரின் அமலனாதிபிரானுக்கு இணையாக உள்ளது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், அகி – கதௌ – என்ற மூலப்பொருளைப் பயன்படுத்தி தனது விளக்கத்தைப் பெறுகிறார், மேலும் அதற்கு விளக்கம் தருகிறார் – ஷோபனானி அங்கானி – கமனானி யஸ்ய ச ஸ்வாங்கா – அழகான பாதைகள் அல்லது நடைகளைக் கொண்டவர் ஸ்வாங்கா. பகவான் இந்த பிரபஞ்சத்தைப் படைத்துள்ளதால், எல்லா உயிரினங்களும் சுற்றிச் செல்லவும், தங்கள் செயல்பாடுகளைச் செய்யவும் முடியும் என்பதால், அவர் ஸ்வாங்கா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார், இறைவனுக்கு அழகான உறுப்புகள் உள்ளன, அவர் மிகவும் அழகானவர், அவரது அன்பான பக்தர்கள் அனைவரின் இதயங்களையும் கவர்கிறார்.

---

623-ஶதா நந்த –அபரிமிதமான ஆனந்தம் உடையவன்

பரஸ்பர ப்ரணய ப்ரவஹத்₃ அபரிமித அநந்த₃꞉
ஶதாநந்த₃꞉ |
நமக்கும் பூவின் மிசை நங்கைக்கும் இன்பன் -4-5-8-

ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்டுள்ள அன்பின் மிகுதியால் அளவற்ற ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஒரே ஆனந்தம் பல காரணங்களால் பல வகைகளாய்ப் பிரிந்து இருப்பதால் அநேக ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர்

எல்லையற்ற ஆனந்தம் யுடையவர் -நான்முகனுக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

617. ஶதானந்தாய நம:

ஏக ஏவ பரமானந்த ஒரே பரமானந்தமானது

உபாதிபேதாச்சதயா ஒரு எல்லைக்கு உட்பட்டு

பித்யத இதி பலவாறாகத் (பல்வகையான ஆனந்தமாகத்) தெரிவதால்

ஶதானந்த: பகவான் ‘ஶதானந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(பரப்ரஹ்மத்தின்) ஒரே பரமானந்தமானது ஒரு எல்லைக்கு (உபாதி) உட்பட்டு பலவாறாகத் (பல்வகையான ஆனந்தமாகத்) தோற்றமளிப்பதால் பகவான் ‘ஶதானந்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஏதஸ்யைவானந்தஸ்யான்யானி பூதாநி மாத்ராமுபஜீவந்தி’ (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 4.3.32)

ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (அந்தப் பரப்ரஹ்மத்தின்) எல்லையில்லா ஆனந்தத்தின் ஒரு துளியிலேயே அனைத்து உயிரினங்களும் வாழ்கின்றன (மகிழ்கின்றன).

---

623. ஷதானந்த – அவர் எல்லையற்ற பேரின்பத்தின் ஆதாரம்

ஷாடா என்றால் நூறு என்றாலும் இங்கு சூழல் எல்லையற்றது. ஆனந்த என்றால் மகிழ்ச்சி அல்லது பரவசம். எனவே ஷதானந்தம் என்றால் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சி அல்லது எல்லையற்ற ஆனந்தம்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ஏக ஏவ பரமானந்த உபாதிபேதாத் ஷதாதா பித்யதே இதி – ஒரே பரம பேரின்பம் பலவிதமான சேவைகள் மற்றும் அனுபவங்கள் மூலம் பல ஆகிறது, எனவே அவர் ஷதானந்தம் – எண்ணற்ற மகிழ்ச்சிகளின் ஆதாரம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் பிருஹதாரண்யக உபநிடதத்திலிருந்து (4.3.32) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘ஏதஸ்ய ஏவ ஆனந்தஸ்ய அன்யாநி பூதானி மாத்ரம் உபஜீவந்தி – அவரது பேரின்பத்துடன் ஒப்பிடும்போது, ​​மற்ற எல்லா உயிரினங்களின் பேரின்பம் ஒரு நிமிடப் பகுதியே’ என்று கூறுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து உயிரினங்களும் அனுபவிக்கும் எண்ணற்ற மகிழ்ச்சிகளின் கூட்டுத்தொகை அவர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவான் மற்றும் லக்ஷ்மியின் பிரிக்க முடியாத இயல்பு மற்றும் அதன் விளைவாக ஆனந்தம் ஆகியவற்றின் அதே சூழலுடன் தொடர்கிறார். பிறாட்டி மற்றும் பகவானின் பரஸ்பர அன்பினால் என்றென்றும் பாய்ந்து கொண்டிருக்கும் எல்லையற்ற பேரின்பம் பரமாத்மாவிடம் இருப்பதாக அவர் விளக்குகிறார்.

ஆனந்தம் அல்லது பேரின்பம் வெவ்வேறு உயிரினங்களுக்கு வெவ்வேறு வகையானது என்று ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி விளக்குகிறார், இதனால் ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பவரைப் பொறுத்து ஆனந்தம் மாறுபடும். உலக விஷயங்களில் நாட்டமில்லாத ஞானி இறைவனை தியானிப்பதால் பெரிய ஆனந்தம் பெறுகிறார், அதே சமயம் உலக இன்பங்களில் ஆர்வம் கொண்டவர்கள் தங்கள் ஆசைகள் நிறைவேறும் போது ஆனந்தத்தைப் பெறுகிறார்கள். ஒவ்வொரு உயிரினமும் பெறுகின்ற இந்த ஆனந்தத்தின் அனைத்துத் துணுக்குகளும், சதானந்தமாகிய பரம பேரின்பமாகிய அவரிடமிருந்து பாய்வதுதான். ஸ்ரீ சாஸ்திரி இந்த விளக்கத்தை ஆதரிப்பதற்காக தைத்திரீய உபநிஷத் 2.8.3 இலிருந்து குறிப்பைக் கொடுக்கிறார்:
தே யே ஷதம் மனுஷ்ய-காந்தர்வாணாம் ஆனந்தா
ச ஏகோ தேவ-காந்தர்வானாம் ஆனந்தா
ஸ்ரோத்ரியஸ்ய சகமஹதஸ்ய |
பொருள்:மனித கந்தர்வர்களின் ஆனந்தத்தின் நூறு மடங்கு ஆனந்த கந்தர்வர்களின் பேரின்பத்தின் அலகு அளவாகும். இதுவே வேதங்களை நன்கு அறிந்தவனும், ஆசைகள் அற்றவனுமான ஒருவனுடைய பேரின்பம்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவானின் எல்லையற்ற பேரின்பத்தைப் பற்றிய மற்றொரு காட்சியைத் தருகிறார். அவரைத் தவிர, ஒவ்வொரு உயிரினமும் சில குறிப்பிட்ட சூழலில் இருக்கும் போது இன்பத்தையும், வெவ்வேறு சூழலில் இருக்கும் போது வலியையும் உணர்கிறது. எனவே, ஒரு மீன் தண்ணீரில் இருக்கும்போது மகிழ்ச்சியையும், தண்ணீருக்கு வெளியே இருக்கும்போது வலியையும் உணர்கிறது. மனிதர்களைப் பொறுத்தவரை, இது நேர்மாறானது. பறவைகளுக்கு இது ஒரு வித்தியாசமான ஊடகம். ஆனால் அவரைப் பொறுத்தவரை, அவரது பேரின்பம் எந்தக் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்தும் சுயாதீனமாக உள்ளது, எனவே அவர் எல்லையற்ற பேரின்பத்தை உடையவர். மற்ற எல்லாவற்றின் ஆனந்தமும் உண்மையான ஆனந்தத்தின் ஒரே ஆதாரமான ஷதானந்தத்திலிருந்து பாய்கிறது.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா, சதானந்தத்தை எல்லையற்ற ஜீவாக்களாகப் பிரித்து, பல்வேறு உபகரணங்கள் மற்றும் அனுபவங்கள் மூலம் அவற்றில் வெளிப்படுபவர் என்று விவரிக்கிறார்.

தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் பேரானந்தத்தின் கருத்தைத் தொடங்கி, தாவரங்கள் போன்ற அசைவற்ற பொருட்களின் சிறிய ஆனந்தத்தில் தொடங்கி, தொடு உணர்வின் மூலம் மட்டுமே மகிழ்ச்சியைப் பெறுகிறார். புழுக்கள் தொடுதல் மற்றும் சுவை உணர்வு மூலம் தங்கள் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. எறும்புகள் போன்ற சற்றே வளர்ச்சியடைந்த உயிரினங்கள் தொடுதல், சுவை மற்றும் வாசனையின் உணர்விலிருந்து தங்கள் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. தேனீக்கள் தொடுதல், சுவை, வாசனை மற்றும் பார்வை ஆகியவற்றிலிருந்து தங்கள் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. விலங்குகள் கூடுதல் செவிப்புலன் மூலம் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகின்றன. மனிதன் அதற்கெல்லாம் கூடுதலாக மனதிலிருந்து தன் மகிழ்ச்சியைப் பெறுகிறான். ஆயினும், சாதாரண மக்கள் இந்த பரிசுகள் அனைத்தையும் கொண்டு பொருள் இன்பங்களைத் தேடுகிறார்கள், மீன் அதன் சுவையை அனுபவித்து மீனவர்களின் கொக்கிக்கு இரையாவதைப் போல, நிலையற்ற இன்பங்களை அனுபவிக்கிறார்கள். உண்மையான யோகி மட்டுமே ஆத்மஆனந்தத்தின் அடுத்த நிலையை அடைகிறார்.

---

624-நந்தி –ஆனந்திப்பவன்

ஏவம் ஸர்வதா ₃ ஸர்வத்ர ஸர்வதா ₂ ச  அநயா ஸம்ருத்₄யதீதி
நந்தி₃꞉ । இன்
*ஸர்வதா ₄துப்₄ய꞉ ॥
இன்பம் பயக்க எழில் மாதரும் தானும் இவ் ஏழ் உலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் ஆள்கின்ற பிரான் -7-10-1-

அர்த்தோ விஷ்ணு இயம் வாணி -சொல்லும் பொருளும் போல் பிரியாமல் இருந்து கோலத் திரு மா மகளோடு சாலப் பல நாள் உகந்து உயிர்கள் காத்து ஆனந்திப்பவன்

இவ்வாறு எல்லா இடங்களிலும் எல்லாக் காலங்களிலும் எல்லா வகைகளிலும் லஷ்மி நிறைந்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

பரமானந்த வடிவாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆனந்தம் யுடையவர் -ஆனந்தத்தைத் தருபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

618. நந்தயே நம:

பரமானந்தவிக்ரஹே ஒப்புயர்வற்ற ஆனந்த வடிவானவராதலால்

நந்தி: பகவான் ‘நந்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒப்புயர்வற்ற ஆனந்த (பரமானந்த) வடிவானவராதலால் பகவான் ‘நந்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

624. நந்தி – அவர் நித்திய மகிழ்ச்சியில் இருக்கிறார்

‘நந்த்’ என்ற சொல்லுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருப்பது என்று பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘பரமானந்த விக்ரஹோ நந்திஹ் – அவர் பரம பேரின்பத்தின் திருவுருவம், எனவே அவர் நந்தி’ என்று வரையறுக்கிறார். இது முந்தைய நாமாவின் தொடர்ச்சியாகும், அங்கு அவர் அனைத்து உயிரினங்களாலும் அனுபவிக்கப்பட்ட எண்ணற்ற மகிழ்ச்சிகளின் மொத்தமாக விவரிக்கப்படுகிறார், எனவே அவர் அனைத்து மகிழ்ச்சிகளின் முழுமையான தொகுப்பு மற்றும் நந்தி என்று பொருத்தமாக அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவான் நந்தி என்று கூறுகிறார், ஏனென்றால் அவர் எல்லா நேரங்களிலும், எல்லா இடங்களிலும், எல்லா வழிகளிலும் ஸ்ரீயின் சகவாசத்தை அனுபவிக்கிறார், அதனால் அவர் நித்திய மகிழ்ச்சியில் இருக்கிறார். ஸ்ரீ உடனான அவரது நிலையான மற்றும் பிரிக்க முடியாத தொடர்பு அவரது நிலையான மகிழ்ச்சிக்கு காரணம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், மனிதர்களும் தேவர்களும் உண்மையான ஆனந்தத்தைப் பெறுவதற்காக அவரைப் பார்க்கும்படியாக அவருடைய ஆனந்தம் இருக்கிறது என்று விளக்குகிறார். அவர்களின் உண்மையான ஆனந்தத்தை அருளியவர்.

ஸ்வாமி சின்மயாநந்தா பகவான் விஷ்ணுவின் இயல்பு எல்லையற்ற பேரின்பம் என்றும் அதனால் அவர் நந்தி என்றும் விளக்குகிறார்.

---

625-ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர-
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –கூட்டமாய் இருந்து –நித்ய சமூஹம் ப்ரஹர்ஷயிஷ்யாமி-என்றபடி -கைங்கர்யம் செய்ய –உப₄ய அநுகூல உஜ்ஜ்வல-மிதுனமே சேஷி என்று உணர்ந்தவர்களே ஜ்யோதிர்

உப₄ய அநுகூல உஜ்ஜ்வல ஸேஷ ஸேஷோஶநாதி₃ நித்ய பரி சாரக க₃ண பரிசர ணீயத்வாத்₃
ஜ்யோதிர் க₃ணேஶ்வர꞉ । ஜ்யோதிஶ் ஶப்₃தோ₃ ஹி

மரீசீ நாம் பதம் இச்சந்தி வேதச —
பரமாத்மாவின் ஜ்யோதி மயமான இடத்தை விரும்புகின்றனர்

யத்ர பூர்வே ஸாத்ய சந்தி தேவா--ஸாத்யம் கை கூடிய தேவர்கள்

ஜ்யோதி என்னும் பதம் –புருஷ ஸூக்தத்திலும் நித்ய ஸூரிகளைக் காட்டும்

களிப்பும் கவரவும் அற்று –ஒளிக்கொண்ட வான் –ஜ்யோதிர்

திகழ்கின்ற திரு மார்பில் திரு மங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற திரு மாலார் -10-6-9-

இருவர்க்கும் அனுகூலர்களும் ஒளியுருவம் உள்ளவர்களுமான ஆதிசேஷன் விஸ்வக்சேனர்
முதலியோர் எப்போதும் திருவடி பணிந்து தொண்டு செய்யப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஸூரியன் முதலிய ஒளிப் பொருள்கள் அனைத்திற்கும் தலைவராக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸூரியன் முதலியவர்களுக்குத் தலைவர் -உண்டாக்கிய பூதங்கள் அனைத்திற்கும் காரணமானவர் –
பிரகாசம் யுடையவர் -தேவர்களுக்கும் தலைவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————

619. ஜ்யோதிர்கணேஶ்வராய நம:

ஜ்யோதிர்கணானாம் அனைத்து ஒளிபடைத்த கூட்டங்களுக்கும்

ஈஶ்வர: தலைவர் (அவற்றை அடக்கி ஆளும் ஈசுவரர்) ஆதலால்

ஜ்யோதிர்கணேஶ்வர: பகவான் ‘ஜ்யோதிர்கணேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(கதிரவன், முழுமதி, நக்ஷத்திரங்கள் முதலிய) அனைத்து ஒளிபடைத்த கூட்டங்களுக்கும் தலைவர் (அவற்றை அடக்கி ஆளும் ஈசுவரர்) ஆதலால் பகவான் ‘ஜ்யோதிர்கணேஶ்வர:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

625. ஜோதிர்-கணேஷ்வரா – ஒளிர்வுகளின் இறைவன்

இந்த நாமத்தை மூன்று வார்த்தைகளாகப் பிரிக்கலாம். ஜோதி, கண மற்றும் ஈஸ்வரன். ஜோதி என்பது ஒளியின் மூலத்தைக் குறிக்கிறது, இங்கே அது சூரியன், சந்திரன் அல்லது நட்சத்திரம் போன்ற ஒளிரும் உடலைக் குறிக்கிறது. கானா என்பது ஒரு தொகுப்பு அல்லது ஒரு குழு மற்றும் ஈஸ்வரன் என்றால் இறைவன். எனவே இந்த அடிப்படையில் ஆதி சங்கரர் இதை ‘ஜோதிர்கனானாம் ஈஸ்வரஹ் ஜோதிர்கணேஷ்வராஹ் – அவர் அனைத்து ஒளிரும் பொருள்களின் இறைவன் எனவே அவர் ஜோதிர்கணேஷ்வராஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

கதா உபநிஷத் (2.5.15) மற்றும் முண்டக உபநிஷத்தில் (2.10) அது கூறுகிறது:
ந தத்ர சூர்யோ பாதி ந சந்திர-தாரகம், நேமா வித்யுதோ பாந்தி, குடோயம் அக்னி;
தமேவ பாந்தம் அனுபாதி சர்வம் தஸ்ய பாசா சர்வம் இடம் விபாதி (15)
பொருள்: சூரியன் அங்கு பிரகாசிக்கவில்லை, சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், மின்னல்கள் மற்றும் இந்த நெருப்பு மிகக் குறைவு. அவர் பிரகாசிக்கும்போது, ​​எல்லாம் அவருக்குப் பிறகு பிரகாசிக்கிறது; அவருடைய ஒளியால் இவை அனைத்தும் பிரகாசிக்கின்றன.

பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 15, வசனம் 12), பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
யதாதித்ய கடம் தேஜஹ் ஜகத் பாஸாயதே அகிலம் |
யச் சந்த்ரமஸி யச் சாக்நௌ தத் தேஜோ வித்தி மாமகம் ||
பொருள்: என்னுடையது சூரியன் உலகத்தை ஒளிரச் செய்யும் பிரகாசம், என்னுடையது சந்திரனுக்கும் நெருப்புக்கும் உணவளிக்கும் ஒளி.

ஒளி தரும் எல்லாவற்றிலிருந்தும் ஒளியாகப் பிரகாசிப்பது அவருடைய ஆற்றல். நாமத்தின் எளிய பொருள் என்னவென்றால், அவர் ஜோத்ரிகணேஸ்வரர் ஆவார். ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ஆதிசேஷ, விஷ்வக்சேனர், கருடன் போன்ற நித்ய-சூரிகளின் புரவலர்களைக் குறிப்பிடுகிறார், அவர்கள் தொடர்ந்து பகவான் மற்றும் பிறட்டிகளின் சேவையில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அவர் புருஷ சூக்தம் – ‘மரிசிநாம் பதமிச்சந்தி வேதாஸஹ் – ஞானிகள் ஒளிமயமான ஆத்மாக்களின் உலகத்தை அடைய விரும்புகிறார்கள்’ என்று குறிப்பிடுகிறார், நித்யா சூரிகளின் உலகத்தை ஒளிமயமான ஆத்மாக்களின் உலகம் என்று குறிப்பிடுகிறார். மரீசி என்பது இங்கு ஒளிமயமானவர்களைக் குறிக்கிறது. பிரம்மா கூட மரீசி பதவிக்கு ஆசைப்படுகிறார் என்பது மற்றொரு விளக்கம்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின்
திருவாய் மொழியின் முதல் பாசுரத்தை (
1.1.1 ) விளக்குகிறார்
.
பொருள்: இதயமே, எழுந்தருளி, உயர்ந்த நன்மையை விட உயர்ந்தவனும், எப்போதும் விழித்திருக்கும் வானங்களின் (நித்ய சூரிகள்) இறைவனான, அறியாமையை அகற்றி, தூய அறிவை வழங்குபவனின் பாதங்களை வணங்கு. 

கண்பார்வை இல்லாதவர் தன்னைச் சுற்றியுள்ள ஒளியைப் பார்க்க முடியாது என்பது போல, ஞானம் இல்லாதவர் தன்னில் வசிக்கும் ஜோதிர்-கணேஸ்வரரைக் காண முடியாது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் ஒப்புமை கூறுகிறார். ஒருவன் உள்ளே இருக்கும் ஒளியைக் காண்பதற்கு முன், காமம், க்ரோதா முதலியவற்றின் இருளை முதலில் அகற்ற வேண்டும். இந்த மந்திரத்திலிருந்து கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம் இதுதான்.

---

3-31-ஸ்ரீ சம்பந்தத்தால் வந்த குண யோகம் -626-629-

626-விஜிதாத்மா –பக்தர்களால் ஜெயிக்கப் பட்ட ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை உடையவன் –

ஏவம் பரத்வ காஷ்டை இதுவரை -ஸ்ரீ யபதித்தவம்
பண்டை நாளாலே நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் –வழி வழி வந்து ஆட்ச்செய்யும் தொண்டர்கள்
மேல் ஸ்ரீ சம்பந்தத்தால் வரும் ஸுலப்யம்-அத₂ ஸௌஶீல்ய பரம அவதி₄ர் கு₃ஹய தம--மலர் மகள் விரும்பும் அடிகள் இரண்டுக்குமே நிதானம்

அத₂ ஸௌஶீல்ய பரம அவதி₄ர் கு₃ஹய தம꞉ | லக்ஷ்மீ கமநீ யத்வ ஸம்பத் உ₃ச்ச்₂ருங்க₂லமபி மநோ (அ)ஸ்ய ப்ரணம்ரை ꞉ ப்ரவணீ க்ருதமிதி
விஜிதாத்மா ॥
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -எத்திறம் என்று மோஹிக்க வைக்கும்
சீலாத் ஜடீ பூயதே -பட்டர் -உன் எளிமை கண்டு பக்தர்கள் ஜடப் பொருள்கள் போலே ஆகிறார்கள்
எளிவரும் இயல்வினன்-1-3-2- இது ரகஸ்ய அர்த்தம்
நீர்மையால் நெஞ்சம் புகுந்து என் உயிர் உண்டான் -9-6-3-
ஆய்ச்சி கண்ணிக் கயிற்றினால் கட்டக் கட்டுண்டு இருந்தான் –

ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -பரத்வம்- ஓத்தார் எப்பொருட்க்கும் -ஸுலப்யம்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் பிறருக்கு அறிய வித்தகன் -ஸுலபயம் சொல்லி பரத்வம்

வணக்குடைத் தவ நெறி -உள்ளவர் இடம் தனியாக பேர் அன்பால் தான் தோற்று

பிராட்டியும் விரும்பும் செல்வம் யுடையவராயினும் திருவடி பணிந்து இருப்பவர்களுக்கு தாழ்ந்து இருப்பவர் -பரத்வத்தில்
எல்லை இது வரை சொல்லி சௌலப்யத்தின் எல்லையாக ரஹஸ்யம் கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

மனத்தை அடக்கியவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜீவர்களின் மனத்தை வெல்பவர் -கருடனால் அடியைப் பெற்ற திரு மேனி யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

620. விஜிதாத்மனே நம:

விஜித வென்றவர்

ஆத்மா மனோ ‘ஆத்மா’ அதாவது மனதை

யேன ஸ விஜிதாத்மா எனவே, பகவான் ‘விஜிதாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஆத்மா’ அதாவது மனதை வென்றவராதலால் பகவான் ‘விஜிதாத்மா’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

626. விஜித்ஆத்மா – தன் பக்தர்களால் எளிதில் வெல்லப்படுபவர்

‘விஜிதா’ என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அல்லது வென்றது, எனவே விஜிதாத்மா தனது மனதை வென்றவர். ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘விஜிதா ஆத்மா மனோ யேன ச விஜிதாத்மா – அவர் தனது மனதை அடக்கி அல்லது கட்டுப்படுத்தியதால் அவர் விஜிதாத்மா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். வெளிப்புற காரணிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதை விட மனதைக் கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் கடினம். இந்த அர்த்தத்தில் பகவான் தன்னை அல்லது நிலையான மற்றும் அசையாத மனதை வென்றுள்ளார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நமஸ் 608 முதல் 625 வரை பகவான் லக்ஷ்மிப் பிராட்டியுடன் இணைந்த சூழலில் விளக்கம் அளித்துள்ளார். இப்போது அவர் தனது தீவிர சௌசில்யம் (நட்பு) அடிப்படையில் அடுத்த சில நாமங்களை விளக்குகிறார். ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் தனது பக்தர்களால் வெற்றி பெறுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்; அதுதான் அவனுடைய உண்மையான இயல்பு. ஒரு பக்தன் பக்தியுடனும் நேர்மையுடனும் அவனிடம் சரணடைந்தால், அவன் தன் பக்தனின் விருப்பத்திற்கு எளிதில் அடிபணிவான்.

மகாபாரதத்தின் தொடக்கத்தில் கிருஷ்ணர், போரின் போது ஆயுதம் ஏந்த மாட்டார் என்று வாக்குறுதி அளித்தது நினைவிருக்கலாம். போரின் போது, ​​பீஷ்மர் திரௌபதியை ‘தீர்கா சுமங்கலி பாவா’ என்று ஆசீர்வதிக்க ஏமாற்றப்பட்டார், அதே நேரத்தில் பீஷ்மர் துரியோதனனிடம் பாண்டவர்கள் அனைவரையும் கொன்று விடுவதாக உறுதியளித்தார். அவர் தனது சபதத்தை மீற வேண்டும் அல்லது தனது ஆசீர்வாதத்தைத் திரும்பப் பெற வேண்டும் என்று அவர் கலக்கமடைந்தார், எனவே அவரை அந்தச் சூழ்நிலையில் இறக்கியதற்காக கிருஷ்ணரை எதிர்கொண்டார்.

அதற்கு கிருஷ்ணர், “உங்கள் வாக்கு அதர்மத்திற்காகவும், உங்கள் ஆசிகள் தர்மத்திற்காகவும் இருந்தது. எனவே தர்மத்தின்படி செயல்படுங்கள்”. பீஷ்மருக்கு ஆறுதல் கூறி, “உன்னைப் போன்ற ஒருவன் உன் சபதத்தை மீறுவது எவ்வளவு கடினம் என்பதை நான் அறிவேன். உன் துன்பத்தை உணர, நானும் இந்தப் போரில் ஒருமுறை என் சபதத்தை மீறுவேன், அதற்கு நீயே காரணம்”.

எனவே, கிருஷ்ணர் போரில் ஈடுபடமாட்டேன் என்ற உறுதிமொழியை மீறி வண்டிச் சக்கரத்தைத் தூக்கிக்கொண்டு பீஷ்மரைத் தாக்க விரைந்தார். பீஷ்மரிடம் அவனைக் கொல்ல எந்த ஆயுதமும் தேவையில்லை என்றும் வண்டிச் சக்கரமே போதும் என்றும் கூறினார்.

ஒரு பக்தனின் வார்த்தையைக் கடைப்பிடிப்பதற்காகவும், ஒரு பக்தனுக்குக் கொடுத்த வார்த்தையைக் காப்பாற்றவும் பகவான் எப்படி எதையும் செய்யத் தயாராக இருக்கிறார் என்பதை இந்த அத்தியாயம் அழகாக விளக்குகிறது.

Sri VV Ramanujan gives reference from NammAzhwar’s Thiruvai Mozhi (1.3.1): பத்துடை யடியவர்க் கெளியவன்
, பிறர்களுக் கரிய
வித்தகன் மலர்மகள் விரும்பும் அரும்பெற லடிகள்
மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை யாப்புண்டு
எத்திறம் உரலினோ டிணைந்திருந் தேங்கிய எளிவே.
பொருள்: இறைவன் அன்பாலும் பக்தியாலும் தம்முடைய பக்தர்களுக்குத் தம்மைச் சென்றடைவதை எளிதாக்குகிறார், மேலும் பிறர் தன்னை நெருங்குவதைக் கடினமாக்குகிறார். அவர் மார்பில் தாங்கிய தாமரையின் மீது அமர்ந்துள்ள லட்சுமியுடன் அவர் பிரிக்க முடியாதவர். ஓ’ எவ்வளவு எளிதாக அவர் தனது கெஞ்சும் அப்பாவி தோற்றத்துடன் கசக்கும் பாத்திரத்தில் இருந்து வெண்ணெயைத் திருடியதற்காக சாந்துக்குக் கட்டுப்பட்டிருக்க அனுமதித்தார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பகவான் உடைமையாக்க வேண்டிய அனைத்தையும் உடையவராக இருக்கிறார், அதனால் அவருக்கு ஆசைப்பட எதுவும் இல்லை, எனவே அவர் முற்றிலும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனதைக் கொண்டவர் என்று கூறுகிறார். 

பகவானின் இந்த நாமத்தை தியானிப்பது மனதைக் கட்டுப்படுத்தி, இறுதியில் இறைவனை உணர வழிவகுக்கும் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

---

627-விதேயாத்மா –கட்டுப்பட்டவன் -விதேயன் —கட்டவும் அடிக்கவும் விற்கவும் பொருள் போல் அசித் வத் ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் காட்டுபவன்

தேஷாம் விதே₄யம் ஹி, “இஹ ஆக₃ச்ச₂”, “இஹ திஷ்ட₂”, “இஹ ஆஸ்வ”, “இத₃ம் பு₄ங்க்ஷ்வ”
இதி விதா₄தும் ச யோக்₃யம் ஸ்வரூப மஸ்யேதி
விதே ₄யாத்மா ।
ஆய்ச்சியால் மொத்துண்டு கண்ணிக் குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் -பெரிய திரு மொழி -11-5-5-
வா போ மீண்டும் ஒரு கால் வந்து போ -தசரதன் நியமிக்க நடப்பார் பெருமாள்
பூ சூட வா நீராட வா -அம்மம் உண்ண வா -பெரியாழ்வார் அழைக்கும் படி இருப்பான் கண்ணன்
விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பார் -ஆண்டாள்
ப்ரஹ்மாவாய் இழந்து போதல் இடைச்சியாய் பெற்றுப் போதல்-அர்ஜுனன் இரண்டு சேனைகள் நடுவே நிறுத்து என்ன செய்தல்
இந்த்ரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றான் -பெரிய திரு மொழி -2-3-
நந்த கோபன் தன் இன்னுயிர்ச் சிறுவன் -8-1-3-

விதேயாத்மா குழந்தைப் பருவம் முதல் இறுதி வரை –
மல்லிகை மா மலர் கொண்டு ஆர்த்ததும் ஓர் அடையாளம்

அடியவர்கள் இங்கு வா இங்கு நில் இங்கு அமர் இங்கு உண் என்று கட்டளை இடுவதற்கு உரிய தன்மை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

யாருக்கும் அடிமைப் படாத தன்மை யுள்ளவர் –அவிதேயாத்மா -என்று பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்நானம் தானம் முதலிய விதிகள் விஷயங்களில் மனமுள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

621. அவிதேயாத்மனே நம:

ந கேனாபி ஒருவராலும் (எவ்விதத்திலும்)

விதேய கட்டுப்படாத (அடக்கியாள முடியாத)

ஆத்மா ஸ்வரூபமஸ்யேதி ஆத்மா அதாவது இயற்கையான தன்மையை உடையவராதலால்

அவிதேயாத்மா பகவான் ‘அவிதேயாத்மா’ என்னும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஒருவராலும் (எவ்விதத்திலும்) கட்டுப்படாத (அடக்கியாள முடியாத) ஆத்மா அதாவது இயற்கையான தன்மையை உடையவராதலால் பகவான் ‘அவிதேயாத்மா’ என்னும் திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

627. விதேயாத்மா – (அவரது பக்தர்களுக்கு) அடிபணியும் இயல்புடையவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை அ-விதேயாத்மா என்று விளக்குகிறார், மேலும் இதை ‘ந கேனாபி விதேய ஆத்மா ஸ்வரூபம் அஸ்ய இதி அவிதேயாத்மா’ என்று விவரிக்கிறார் – அவருடைய இயல்பு புரிந்துகொள்ள முடியாதது மற்றும் அவரது உண்மையான தன்மையை யாரும் அறிய மாட்டார்கள் (விடுதலை அடையாத வரை). அவர் வேறு யாருக்கும் அடிபணியாதவர் எனவே அவர் அவிதேயாத்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

விதேயா என்றால் அடிபணிதல் என்று பொருள், முந்தைய நாமத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பகவான் தனது பக்தர்களின் விருப்பத்திற்கு அடிபணிந்திருப்பதைக் கொண்டு நாமத்தை விளக்குகிறார், மேலும் அவர் அவர்களின் விருப்பத்திற்கு அடிபணிவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார் என்று குறிப்பிடுகிறார். ஸ்ரீ பட்டர், தம்முடைய பக்தர்களின் வசமாக இருப்பது பகவானின் இன்றியமையாத குணம் என்று விளக்குகிறார், அவர்கள் விரும்பியதைச் செய்ய அவருக்கு எளிதாகக் கட்டளையிட முடியும். திருமழிசை ஆழ்வார் ஸ்ரீ விஷ்ணுவுக்கு (திருவெக்காவில் புஜங்கசயனப் பெருமாள்) கட்டளையிட்டதை உதாரணம் காட்டுகிறார். அவருடைய சீடன் கணிகண்ணனை ஊரை விட்டு வெளியேறச் சொன்னபோது, ​​திருமழிசை ஆழ்வாரும் அவருடன் செல்ல முடிவு செய்தார்.

ஆழ்வார் கோயிலுக்குச் சென்று கண்ணீருடன் முழு மனதுடன் பிரார்த்தனை செய்தார், இறைவன் இல்லாமல் வாழ நினைக்க முடியாது என்பதால் இறைவனையும் தங்களுடன் வருமாறு வேண்டினார்.
கணிகண்ணன் போகின்றான் காமரு பூங்கச்சி மணிவண்ணா! நீ கிடக்க வேண்டா செந்நாப் புலவனும் போகின்றேன் நீயும் உன்றன் பை நாகப்பாயை சுருட்டிக் கொள்
பொருள்:  கணிக்கண்ணன் காஞ்சி மணிவண்ணனை விட்டு வெளியே போகிறான், அவனுடன் நானும் புறப்படுகிறேன். இனி நீ இங்கே படுக்க வேண்டியதில்லை; தயவு செய்து நீங்களும் உங்கள் “நாகம்” (பாம்புப் படுக்கையை) சுருட்டி என்னைப் பின்தொடருங்கள்”.

திருமழிசை ஆழ்வார் பாம்புப் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு ஊரை விட்டு வெளியேறும்படி இறைவனிடம் கட்டளையிட்டார், இறைவன் சொன்னபடியே பணிந்தான்.

பின்னர் மன்னன் மன்னிப்புக் கேட்டு அவர்களைத் திரும்ப அழைத்தபோது, ​​ஆழ்வார் இறைவனுக்கு இவ்வாறு கட்டளையிட்டார்:
கணிகண்ணன் போக்கொழிந்தான் காமரு பூங்கச்சி மணிவண்ணா! நீ கிடக்க வேண்டும் செந்நாப் புலவனும் போக்கொழிந்தேன் நீயும் உன்றன் பை நாகப்பாயை சுருட்டிக் கொள்
பொருள்:  கணிக்கண்ணன் காஞ்சி மணிவண்ணனிடம் திரும்பிச் செல்கிறான், நானும் அவனுடன் திரும்பிச் செல்கிறேன். இனி நீ இங்கே படுக்க வேண்டியதில்லை; தயவு செய்து நீங்களும் உங்கள் “நாகம்” (பாம்புப் படுக்கையை) சுருட்டிக்கொண்டு என்னைப் பின்தொடர்ந்து வாருங்கள்” என்றதும், இதோ, பாம்பை உருட்டிக் கொண்டு ஆழ்வாரைப் பின்தொடர்ந்து, திருக்கோயிலுக்குத் திரும்பினார் இறைவன்.

இறைவன் மீண்டும் ஒருமுறை ஆழ்வாரின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்தான். எனவே, இறைவன் தனது உண்மையான பக்தர்களுக்கு அடிபணிந்துள்ளார்.

பண்டரிபூரில் உள்ள பக்த புண்டலிகரை தரிசிக்க பகவான் சென்றபோது, ​​அவருடைய பணிவான குணத்தின் மற்றொரு உதாரணம் காட்டப்படுகிறது. பகவான் புண்டலிகரின் வீட்டை அடைந்தபோது, ​​புண்டலிகர் தனது வயதான பெற்றோருக்கு உணவு பரிமாறிக் கொண்டிருந்தார். எனவே புண்டலிகர் ஒரு செங்கலைக் கடந்து இறைவனை நோக்கி காத்திருக்கச் சொன்னார். பகவான் கேட்டபடியே செய்துவிட்டு, இடுப்பில் கைவைத்துக்கொண்டு, புண்டலிகன் திரும்பி வருவதற்காகக் காத்திருந்தார். இது பந்தலூர் கோவிலில் உள்ள விட்டலரின் தோற்றம்.

அதுபோலவே, மகாபாரதப் போரின் தொடக்கத்தில் இரு படைகளுக்கு இடையே தேரை எடுத்துச் செல்ல அர்ஜுனன் கிருஷ்ணருக்குக் கட்டளையிட்டபோது, ​​அர்ஜுனனின் தேரோட்டியாக, அர்ஜுனனின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்தார் பகவான் கிருஷ்ணர். 

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருமங்கை ஆழ்வாரின் பெரிய திருமொழி (11.5.5) பாசுரத்தைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறார், அங்கு கிருஷ்ணர் வெண்ணெய் திருடுவதற்காக யசோதாவால் சாந்துக்குக் கட்டுப்பட அனுமதிக்கிறார் – ‘வண்ணக் கரும் குழல் ஆய்ச்சியால் மொட்டுந்து கன்னிக் குறும் கயிற்றில் கட்டுதல்’.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் யஜுர் வேதத்தில் இருந்து உதாரணம் தருகிறார் (15.54):
உத்புத்ய ஸ்வக்னே ப்ரதிஜாக்ரி தவம் இஷ்டபுர்தே ஸம்ஸ்ரஜேஅமயம் ச
அசிமான் சதாஸ்தே அத்யுதரஸ்மின் விஷ்வே தேவ யஜமானஶ்ச சிதாதா||
பொருள்: அக்னி விழித்தெழு, உனது பருவகால இனிமையைத் தருவதில் கவனமாயிரு, அனைத்து தேவர்களும் சந்நிதியில் உபாசனையுடன் அமர்ந்திருக்கட்டும்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் – விதேய சேவக ஆத்மானோ – ஜீவ யஸ்ய இதி விதேயாத்மா – எல்லா ஜீவர்களையும் தனக்கு அடிபணிந்தவர்.

ஒரு நபர் தனது சொந்த இந்திரியங்களையும் மனங்களையும் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டால், அந்த நபருக்கு வேறு எதுவும் தேவையில்லை அல்லது விரும்புவது இல்லை, எதற்கும் அல்லது யாருக்கும் அடிபணிய வேண்டிய அவசியமில்லை என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார்.

---

628-ஸத் கீர்த்தி –
உண்மையான புகழ் படைத்தவன் -யதார்த்தமான புகழ் இது

ஈத்₃ருஶ ஸௌஶீல்ய ஸத்த்வே நாஸ்யாதி மஹதீ கீர்திரிதி
ஸத்கீர்தி꞉ ।
ஏதா வத்₃தி₄ ஸுவசநம், யத₃ஸ்ய கீர்த்யதே தத₃ஸ்தி தாவதி₃தி, ந து யாவத₃ஸ்தி தாவதி₃தி
தத₃தி₄கம் வேதி । யதா(பாடப்பட்ட அளவுக்கு மட்டும் புகழ் அல்ல-இருக்கும் ;புகழ் எல்லாம் சொல்ல முடியாதே பேசினார் பிறவி நீத்தார்  )

யதா சர்வேஸ்வர க்ருஷ்ண ப்ரோஸ்யதே சர்வ பண்டிதை சதா அபி ஸ்வல்பமேவோக்தம் பூதார்த்தம் கதமா ஸ்துதி –ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -75-44-
பண்டிதர்களால் கிருஷ்ணன் ஸர்வேஸ்வரன் என்று புகழப் படுகிறான்
ஆயினும் அவர்கள் அவனது மேன்மையின் சிறிய அளவையே பேசுகிறார்கள்
இவ்வாறு சிறிய அளவே கூறப்பட்டது என்னும் போது அதனைப் புகழ்தல் என்று எப்படி உரைப்பது

ஸ்தானே ஹ்ருஷீகேச தவ ப்ரகீர்த்தியா –ஸ்ரீ கீதை -11-36-
உன்னுடைய பெரும் கீர்த்தியில் உலகம் களிப்பது பொருத்தமே –

அக்ஷய கீர்த்திஸ் ச தாரை

நின் புகழில் வைகும் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ அளிக்கும் வைகுந்தம்

புகழு நல் ஒருவன் -3-4-1
நிகரில் புகழாய் -6-10-10-

இப்படிப் பட்ட சௌலப்யம் இருப்பதாலேயே உண்மைப் புகழுடையவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

உண்மையான புகழ் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உண்மையான புகழ் யுடையவர் -வாமன திருவவதாரத்தில் கீர்த்தி என்ற மனைவியைப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

622. ஸத்கீர்த்தயே நம:

ஸதீ அவிததா ‘ஸத்’ அதாவது உண்மையான

கீர்த்திரஸ்யேதி கீர்த்தி அதாவது பெருமையை உடையவராதலால்

ஸத்கீர்த்தி: பகவான் ‘ஸத்கீர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் கீர்த்தி (பெருமை) உண்மையானது. எனவே அவர் ‘ஸத்கீர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மற்றோரது கீர்த்தி புகழ்ச்சிக்காகக் கூறப்படுகிறது. பகவானது கீர்த்திகளோ முற்றிலும் உண்மையானது.

---

628. ஸத்கீர்த்தி – அவர் உண்மையான புகழ் மற்றும் உயர்ந்தவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ஸதீ அவிதாதா கீர்த்தி: அஸ்ய அஸ்தி இதி ஸத்கீர்த்திஹ் – அவருடைய புகழ் உண்மையானது, நித்தியமானது மற்றும் உயர்ந்தது, எனவே அவர் சத்கீர்த்தி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவரது புகழ் அவரது தர்மத்தின் அடிப்படையில் அமைந்து பொருள் செல்வத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதல்ல, அது என்றென்றும் வாழும்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘சௌலப்ய சௌசில்ய ஸத்த்வேன அஸ்ய அதி-மஹதி கீர்த்திஹ் இதி ஸத்-கீர்த்திஹ்’ என்பதிலிருந்து எழும் பகவானின் கீர்த்தியை இணைக்கிறார். அவர் தனது பக்தர்களுக்கு அடிபணிவதால் அவருக்குப் புகழ் கிடைத்தது. அவருடைய கீர்த்தியை நாம் எவ்வளவு நன்றாகப் புகழ்ந்தாலும், அது அவருடைய உண்மையான புகழின் ஒரு பகுதியளவு மற்றும் குறைவான அறிக்கையாகவே இருக்கும்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் நம்மாழ்வாரின் ‘நிகர் இல் புகழாய்’ – யாருடைய கீர்த்திக்கு ஒப்பீடு இல்லை என்று குறிப்பிடுகிறார். ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா பகவானின் சத்கீர்த்தியை அவர் லக்ஷ்மியின் துணைவியாக இணைத்துள்ளார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் இரண்டு வகையான புகழை விவரிக்கிறார் – பொருள் செல்வம், உத்தியோகபூர்வ அந்தஸ்து போன்றவற்றால் வரும் புகழ் மற்றும் ஒருவர் தர்மத்தின் வழியைப் பின்பற்றுவதால் வரும் புகழ். கீர்த்தியின் முந்தைய வகை தற்காலிகமானது மற்றும் நிலையற்றது – புகழைக் கொண்டு வந்த செல்வம் அல்லது பதவி இறுதியில் இல்லாமல் போனவுடன் ஒருவர் அதை இழக்கிறார். ஆனால் தர்மத்தின் வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள் – தருமபுத்ரா அல்லது ஹரிச்சந்திரா போன்றவர்கள் – தங்கள் கீர்த்தியை இழக்க மாட்டார்கள்; உலகம் அவர்களை என்றென்றும் போற்றுகிறது. இந்த நாமத்தில் அடங்கியுள்ள சத்கீர்த்தியை உணர்ந்து கொள்வதற்காக ஒருவர் பின்பற்ற வேண்டிய தர்மத்தின் வழியையும், பகவானை வழிபடுவதன் மூலமும் வெளிப்படும் கீர்த்தியாகும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் அவர் சத்-கீர்த்தி என்று விளக்குகிறார், ஏனென்றால் அவரைத் தொடர்ந்து வழிபடுவதன் மூலமும், அவரைப் புகழ்ந்து பாடுவதன் மூலமும் மட்டுமே உண்மையான கீர்த்தியை அடைய முடியும்; வேறு எந்த வழியிலும் அடையப்படும் மற்ற கீர்த்திகள் அனைத்தும் சத்-கீர்த்தி அல்ல.

———

623. சின்னஸம்ஶயாய நம:

கரதலாமலகவத்ஸர்வம் (கரதல அமலகவத் ஸர்வம்) உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியென அனைத்தையும்

ஸாக்ஷாத்க்ருதவத: உள்ளபடி அறிபவராதலால்

க்வாபி துளியளவும் (எங்கேயும்)

ஸம்ஶயோ நாஸ்தீதி ஐயப்பாடு இல்லாதவராதலால்

சின்னஸம்ஶய: பகவான் ‘சின்னஸம்ஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியென அனைத்தையும் உள்ளபடி அறிபவராதலால் பகவானுக்கு எதிலும் துளியளவும் ஐயப்பாடு இல்லை. எனவே அவர் ‘சின்னஸம்ஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

623. சின்னஸம்ஶயாய நம:

கரதலாமலகவத்ஸர்வம் (கரதல அமலகவத் ஸர்வம்) உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியென அனைத்தையும்

ஸாக்ஷாத்க்ருதவத: உள்ளபடி அறிபவராதலால்

க்வாபி துளியளவும் (எங்கேயும்)

ஸம்ஶயோ நாஸ்தீதி ஐயப்பாடு இல்லாதவராதலால்

சின்னஸம்ஶய: பகவான் ‘சின்னஸம்ஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

உள்ளங்கை நெல்லிக்கனியென அனைத்தையும் உள்ளபடி அறிபவராதலால் பகவானுக்கு எதிலும் துளியளவும் ஐயப்பாடு இல்லை. எனவே அவர் ‘சின்னஸம்ஶய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

---

629. சின்ன-சம்ஷயா – எல்லா சந்தேகங்களையும் நீக்குபவர்

சின்னா என்றால் நொறுக்கப்பட்ட அல்லது தூளாக்கப்பட்ட மற்றும் சம்ஷயா என்றால் சந்தேகம் அல்லது கேள்வி என்று பொருள், எனவே சின்ன-சம்ஷயா என்றால் சந்தேகங்களை நீக்குபவர். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை, ‘கரதல ஆமலகவத் ஸர்வம் சாக்ஷாத் கிருதவதா க்வாபி ஸம்ஷயோ நாஸ்தி இதி சின்னஸம்ஷயஹ் – உள்ளங்கையில் உள்ள பழம் போல அனைத்தையும் உணர்ந்து கொள்கிறார், எதிலும் சந்தேகம் இல்லாதவர், அதனால் அவர் சின்னசம்ஷயஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பழம் உண்மையில் உங்கள் கையில் இருக்கும்போது, ​​​​பழத்தின் பண்புகளைப் பற்றி ஊகிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை, ஏனென்றால் எல்லாமே தெளிவாகத் தெரியும் மற்றும் தனிப்பட்ட கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. அதுபோலவே அனைத்தும் பகவானுக்குத் தெளிவாகப் புலனாகும், அவருக்கு எதிலும் சந்தேகமோ நிச்சயமற்ற தன்மையோ இல்லை, எனவே அவர் நியாயமாக ‘சின்னசம்ஷயா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், ‘சின்ன ஸம்ஷய பக்தனாம் யேன இதி சின்ன-சம்ஷயஹ் – அவர் தனது பக்தர்களின் சந்தேகங்களைப் போக்குகிறார், எனவே அவர் சின்ன-சம்ஷயா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், தீவிர சௌசில்யம் மற்றும் சௌலப்யம் ஆகியவற்றைக் கொண்டவராக இருப்பதால், அவரைப் பற்றி எவருக்கும் ஏற்படக்கூடிய அனைத்து சந்தேகங்களும் – “அவரை எளிதில் அறிய முடியுமா அல்லது அவரை உணர கடினமாக இருக்கிறதா?”, “அவர் இருக்க முடியுமா?” எளிதில் மகிழ்ச்சியடைவது அல்லது அவரைப் பிரியப்படுத்துவது கடினமா?”, “அவரை எளிதில் அணுக முடியுமா அல்லது அவரை அணுகுவது கடினம்”, முதலியன – எளிதில் கலைந்து நிற்கின்றன.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் பகவத் கீதையிலிருந்து (அத்தியாயம் 6, வசனம் 39) அர்ஜுனன் கூறுகிறார்:
ஏதத் மே சம்ஷயம் கிருஷ்ணா சேத்துமர்ஹசி அஷேஷதஹ் |
த்வத் அனந்யாஹ் ஸம்ஷயஸ்ய அஸ்ய சேத்தா ந ஹ்யுபபத்யதே ||
பொருள்: இது என்னுடைய சந்தேகம் ஓ கிருஷ்ணா, இதை முற்றிலும் நிவர்த்தி செய்யும்படி உன்னிடம் கேட்டுக் கொள்கிறேன். ஆனால் உங்களைப் பொறுத்தவரை, இந்த சந்தேகத்தை நீக்கக்கூடியவர்கள் யாரும் இல்லை.

பகவான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு கீதா உபதேசம் கொடுத்த பிறகு, அர்ஜுனன் அத்தியாயம் 18, ஸ்ம்ருதிர் லப்த த்வத்
-ப்ரஸாதன் மயாச்யுத ஸ்திதோ
‘ஸ்மி கதா-சந்தேஹஹ் கரிஷ்யே வசனம் தவ ||
பொருள்: என் அன்பான கிருஷ்ணா, தவறில்லாதவனே, என் மாயை முற்றிலும் நீங்கிவிட்டது. உனது அருளால் எனக்கு உணர்தல் மீட்டெடுக்கப்பட்டது; நான் இப்போது உறுதியாகவும் எந்த சந்தேகமும் இல்லாமல் இருக்கிறேன், உமது கட்டளையை நிறைவேற்றுவேன்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவான் மீது எந்த சந்தேகமும் இல்லாதது அவரது படைப்பு முதல் பிரளயம் அல்லது கலைப்பு வரை அனைத்து வழிகளிலும் வெளிப்படுகிறது.

———

621-ஸ்வஷ-
அவள் வடிவு அழகு என்னும் அமுதக் கடலில் கரை கண்ட திருக் கண்கள் முதலிய திவ்ய இந்த்ரியங்கள் உள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தாமரை போன்ற அழகிய இரு திருக் கண்களை யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களகரமான இந்த்ரியங்கள் யுள்ளவர் -அர்ஜூனனுக்கு தமது விஸ்வரூபம் காண திவ்ய சஷூஸ் கொடுத்தவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————-

622-ஸ்வங்க-
அவளாலும் ஆசைப் படத் தக்க திவ்யமான திருமேனி யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

மிகவும் அழகிய அங்கங்கள் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழகிய அங்கங்கள் யுள்ளவர் -பக்தர்களைத் தம்மை அடையச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————–

623-சதா நந்த –
ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்டுள்ள அன்பின் மிகுதியால் அளவற்ற ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஒரே ஆனந்தம் பல காரணங்களால் பல வகைகளாய்ப் பிரிந்து இருப்பதால் அநேக ஆனந்தம் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லையற்ற ஆனந்தம் யுடையவர் -நான்முகனுக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

624- நந்தி –
இவ்வாறு எல்லா இடங்களிலும் எல்லாக் காலங்களிலும் எல்லா வகைகளிலும் லஷ்மி நிறைந்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

பரமானந்த வடிவாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆனந்தம் யுடையவர் -ஆனந்தத்தைத் தருபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————

625-ஜ்யோதிர் கணேஸ்வர –
இருவர்க்கும் அனுகூலர்களும் ஒளியுருவம் உள்ளவர்களுமான ஆதிசேஷன் விஸ்வக்சேனர்
முதலியோர் எப்போதும் திருவடி பணிந்து தொண்டு செய்யப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

சூரியன் முதலிய ஒளிப்   பொருள்கள் அனைத்திற்கும் தலைவராக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

சூரியன் முதலியவர்களுக்குத் தலைவர் -உண்டாக்கிய பூதங்கள் அனைத்திற்கும் காரணமானவர் –
பிரகாசம் யுடையவர் -தேவர்களுக்கும் தலைவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————

626-விஜிதாத்மா –
பிராட்டியும் விரும்பும் செல்வம் யுடையவராயினும் திருவடி பணிந்து இருப்பவர்களுக்கு தாழ்ந்து இருப்பவர் -பரத்வத்தில்
எல்லை இது வரை சொல்லி சௌலப்யத்தின் எல்லையாக ரஹச்யம் கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

மனத்தை அடக்கியவர்–ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஜீவர்களின் மனத்தை வெல்பவர் -கருடனால் அடியைப் பெற்ற திரு மேனி யுடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————-

627-விதேயாத்மா –
அடியவர்கள் இங்கு வா இங்கு நில் இங்கு அமர் இங்கு உண் என்று கட்டளை இடுவதற்கு உரிய தன்மை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

யாருக்கும் அடிமைப் படாத தன்மை யுள்ளவர் -அவிதேயாத்மா -என்று பாடம் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்நானம் தானம் முதலிய விதிகள் விஷயங்களில் மனமுள்ளவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————–

628-சத்கீர்த்தி –
இப்படிப் பட்ட சௌலப்யம் இருப்பதாலேயே உண்மைப் புகழுடையவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

உண்மையான புகழ் யுடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

உண்மையான புகழ் யுடையவர் -வாமன திருவவதாரத்தில் கீர்த்தி என்ற மனைவியைப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————-

629-சின்ன சம்சய –
இந்த எளிமை பற்றிய புகழினாலேயே -இவரை அறியக் கூடுமோ கூடாதோ -வசப்படுவாரோ வசப்படாரோ –
ஸூ லபரா துர்லபரா-என்பவை முதலிய சந்தேஹங்களை அறுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

எல்லாவற்றையும் உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல் பார்ப்பவர் ஆதலால் சந்தேகம் அற்றவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

எல்லா ஐயங்களையும் போக்குபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 5, 2023 at 7:23 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.