Thiruvonum's Weblog

ஸூவர்ண பிந்து ரஷோப்யஸ் சர்வ வாகீஸ் வரேஸ்வர
மஹா ஹ்ரதோ மஹா கர்த்தோ மஹா பூதோ மஹா நிதி –86-

806.   ஸுவர்ணபிந்துஹ்
807.    அக்ஷோப்யாஹ்
808.   ஸர்வவாகீஸ்வரேஸ்வரன்
809.    மஹாஹரதா
810.    மஹாகர்தா
811.    மஹாபூதா
812.    மஹாநிதிঃ

அவர் தங்க மூட்டுகள் மற்றும் ஒரு அழகான வடிவம், அவர் குழப்பமில்லாதவர், மற்றும் மிகவும் பேசக்கூடியவர். அவர் பேரின்ப ஏரி போன்றவர் மற்றும் ஆழமான பள்ளம் போன்ற மாயாவின் இறைவன். மகத்தான தேரோட்டியும் மகத்தான மனிதருமான அவர், தன்னிடம் அடைக்கலம் தேடும் அனைத்து பக்தர்களுக்கும் பெரும் பொக்கிஷம்.

ஸுவர்ணபிந்து: – பொன்னினும் துலங்கும் பூர்ண அழகுடைய அவயவங்கள் உடையவர்;
நன்மையாகிய எழுத்தும் பிந்துவெனும் அநுஸ்வரமும் கூடிய பிரணவமாய் இருப்பவர் ஆகையாலே
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு ஸுவர்ணபிந்து: எனப்படுகிறார்

( கதையின் பெரும்பொருளும் கண்ணா! நின்பேரே. இதயம் இருந்து அவையே ஏத்தில்
கதையும் திருமொழியாய் நின்ற திருமாலே! உன்னைப் பருமொழியால் காணப் பணி.-பூதத்தாழ்வார் – )

அக்ஷோப்ய: – யாவராலும் எதனாலும் கலக்கக் கூடாதவர்; காம குரோதாதிகளாலும், சப்தாதி விஷயங்களாலும்,
அசுரர்களாலும் கலக்க முடியாதவர்; ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு அக்ஷோப்ய: என்று சொல்லப் படுகிறார்.

( கண்ணும் செந்தாமரை கையும் அவை அடியோ அவையே
வண்ணங்கரியதோர் மால் வரை போன்று மதி விகற்பால்
விண்ணும் கடந்து உம்பரப்பால் மிக்கு மற்று எப்பால் யவர்க்கும்
எண்ணும் இடத்ததுவோ? எம்பிரானது எழில் திறமே.–நம்மாழ்வார் – )

ஸர்வவாகீச்வரேச்வர: – சொல் என்னும் சக்திக்குத் தலைவர்களாய் உள்ள பிரம்மாதி தேவர்களுக்கும்
ஈசுவரராய் இருப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு ஸர்வவாகீச்வரேச்வர: என்னப்படுகிறார்.

( ….அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையினை;
ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்திருத்தினை; அறம்முதல் நான்கவையாய்
மூர்த்தி மூன்றாய் இருவகைப் பயனாய் ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை.–திருமங்கையாழ்வார் –.)

மஹாஹ்ரத: – யோகிகளாகிய ஆழ்வார்கள் எந்த மடுவில் முழுகி அளவற்ற ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கிறார்களோ
அந்தப் பெரும் மடுவாக, தரைதட்டாத குழியாக இருப்பவன் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணு மஹாஹ்ரத: என்று போற்றப் படுகிறார்

( சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து உயர்ந்த முடிவில் பெரும் பாழேயோ!
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய பர நன் மலர்ச் சோதீயோ!
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய சுடர்ஞான இன்பமேயோ!
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே!–நம்மாழ்வார் – )

மஹாகர்த: – அடியார்களை ஆனந்திப்பிக்கும் மடுவாக, குழியாக மட்டும் இல்லாமல், உலக மக்களை மயக்கி
உள்ளே அமிழ்த்தும் கடுங்குழியாகவும் அவன் அமைந்திருக்கிறான். உலக மயக்கம் கொண்ட மக்கள் விஷயத்தில்
எது அமிழ்த்தும் சுழல் குழியாக ஆகிறதோ அதுவே அவனுடைய உலக ரீதியான வடிவமாக
மஹாகர்த: என்று அவன் சொல்லப்பட காரணமாக ஆகிறது.

மஹாபூத: – காலத்தால் மாறாத ஸ்வரூபத்தை உடையவர், முக்காலமும் ஒரேபடித்தான ஸ்வரூபத்தைக் கொண்டவர்,
எக்காலமும் தன்னியல்பிலேயே நிலைப்பவர் ஆகையாலே ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் மஹாபூதர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

மஹாநிதி: – அனைத்துப் பொருள்களும், அனைத்து உயிர்களும் சேமக் காப்பு அடைந்து வெளிப்பட்டு வளர்ந்து
தம் இலக்காகிய அவரையே அடையத் தகுந்த ஒன்றாகத் தொடக்கம் முதல் நிறைவுவரை அவரே திகழ்வதால்
ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவானவர் மஹாநிதி என்று அழைக்கப்படுகிறார்

( துப்பு உடையாரை அடைவதெல்லாம் சோர்விடத்துத் துணையாவர் என்றே
ஒப்பிலேனாகிலும் நின்னடைந்தேன் ஆனைக்கு நீ அருள் செய்தமையால்
எய்ப்பு என்னை வந்து நலியும் போது அங்கு ஏதும் உன்னை நான் நினைக்க மாட்டேன்
அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே!-பெரியாழ்வார் – )

பொன் போன்ற அங்கங்களைக் கொண்டவன் {ஸுவர்ணபிந்து},
(கோபம், வெறுப்பு, அல்லது வேறு ஆசைகளால்) கலங்கடிக்கப்பட முடியாதவன் {அக்ஷோப்யன்},
வாக்குகள் அனைத்தையும் ஆள்வர்கள் அனைவரையும் ஆள்பவன் {ஸர்வவாகீஸ்வரேஸ்வரன்},
ஆழமான தடாகமாக இருப்பவன் {மஹாஹ்ரதன்},
ஆழ்ந்த படுகுழியாக இருப்பவன் {மஹாகர்த்தன்},
காலத்தின் ஆதிக்கத்தைக் கடந்தவன் {மஹாபூதன்},
அடிப்படை பூதங்கள் அனைத்தையும் தனக்குள் நிறுவிக் கொண்டவன் {மஹாநிதி};(99)

ஸ்ரீ புத்த அவதாரம் -அசூர நிக்ரஹம் –

806-ஸூ வர்ணபிந்து -தன்னுடைய வாதத் திறமையினால் ஆஸ்திக வாதத்தை மறைத்தவர் –
807-அஷோப்ய-ஆழ்ந்த கருத்துக்கள் உள்ளவரான படியால் யாராலும் கலக்க முடியாதவர் –
808-சர்வ வாகீஸ் வரேஸ்வர-வாதத் திறமை படைத்த அனைவருக்கும் தலைவர் –
809-மஹாஹ்ரத -பாவம் செய்தவர் மூழ்கும் புண்யம் செய்தவர் மறுபடியும் நீராட விரும்பும் ஏரி போன்றவர்
810-மஹாகர்த -தன் உபதேசத்தினால் கெட்டுப் போனவர்களை தள்ளிவிடும் பெறும் குழி போன்றவர் –

சாத்விகர்களுக்கு அருளுபவன் –

811-மஹா பூத -சான்றோர்களால் பெருமை அறிந்து வணங்கப் படுபவர் –
812-மஹா நிதி -பக்தர்களால் செல்வமாகக் கொள்ளப் படுபவர்

4-2-புத்த அவதாரம் -பரமான திரு நாமங்கள் -787-810-
4-3-தைவத் சம்பத் உள்ள சிஷ்ட பரிபாலனம் பரமான திரு நாமங்கள் -811-825-

---

806-ஸூ வர்ண பிந்து –
கேட்பவர் மயங்கும்படி இனிமையாகப் பேசுபவன் –பிந்து-என்னும் தாது மயக்கத்தை குறிக்கும்-அழகிய இனிய சொற்களால் உண்மையை மறைக்கும் படி

ஸர்வ ஸக்தித்வாத் படுதர பதக வர்ணைர் அஸ்தி கதா பலா பாத்
ஸூ வர்ண பிந்து பிதி அப லாபே

இப்படி இனிய பேச்சுக்களால் அசுரர் ஆஸ்திக்யத்தை அழியச் செய்தவன்

எல்லாம் வல்லவராதலின் எழுத்து சொற்சுத்தம் உள்ள பேச்சு ஆகியவற்றினால் நாஸ்திகர்களைக் கண்டிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பொன் போன்ற அவயவங்களை யுடையவர் –
நல்ல அஷரமும் பிந்து என்னும் அநு ஸ்வரமும் கூடிய பிரணவ மந்த்ரமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களகரமான புகழ் உள்ள வேதங்களை அறிந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

சுவர்ண-பிந்து – தங்க நிறமுள்ள அழகிய உறுப்புகளையுடைய அழகிய வடிவத்தை உடையவன்.

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:
அ) வேதப் பாதையின் உண்மையை அசுரர்களிடம் இருந்து இனிமையான வார்த்தைகளால் மறைத்தவர்;
ஆ) பொன் நிறமுள்ள அழகிய உறுப்புகளை உடைய அழகிய வடிவத்தை உடையவன்;
c) மங்களகரமான பிரணவ மந்திரத்தின் வடிவில் இருப்பவர்;
ஈ) அழகான வடிவத்தைக் கொண்டவர், மேலும் பிரபஞ்சத்தின் உயிரினங்களை அவற்றின் பல்வேறு பகுதிகளாக அழகாகப் பிரித்தவர்;
இ) மங்கள எழுத்துக்களைக் கொண்ட வேதங்களை அறிந்தவர்; ஊ) நெற்றி, கன்னங்கள் போன்றவற்றில் அழகான தங்க நிற சந்தனக் குறிகளை உடையவர்.

பிந்து என்ற வார்த்தைக்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன, அவற்றில் ஒன்று அவயவ அல்லது உடல் உறுப்பு. ‘சுவர்ணா’ என்ற வார்த்தைக்கு தங்கம் என்று பொருள், இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘பிந்தவா அவயவா சுவர்ணஸத்ரிஷா அஸ்ய இதி சுவர்ணபிந்துஹ் – தங்கம் போல் ஜொலிக்கும் உடல் உறுப்புகளைக் கொண்டவர், எனவே அவர் சுவர்ணபிந்து’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் சாந்தோக்ய உபநிடதத்திலிருந்து (1.6.6) மேற்கோள் காட்டுகிறார், இது ‘ஆப்ரணகாத் சர்வ ஏவ சுவர்ணஹ் – விரல் நகத்திலிருந்து (தலையின் உச்சி வரை) ஒவ்வொரு உடல் பாகமும் பகவானின் உடலைப் பற்றிய விளக்கமாக தூய தங்கமாகும்.

அத யதேவைததாதித்யஸ்ய ஶுக்லம் ভாঃ சைவ ஸாথ
யந்நீலம் பரঃ கிருஷ்ணம் ததமஸ்தத்யத்ஸம் த்யே ஹிரண்மயঃ
புருஷோ
দৃஷ்யதே ஹிரண்யஷ்மஶ்ருர்ஹிரண்யகேஶ்.௧௧௧௦௦ 6.6|| பொருள்: ச என்பது சூரியனின் வெண்மையான பிரகாசம், அமா என்பது அதன் நீல நிற இருள்; எனவே அவை (ஒளியும் இருளும்) சாமா என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. அவர் சூரியனில் காணப்படுபவர், தங்க நிற தாடி மற்றும் தங்க முடியுடன், நகங்களின் நுனி வரை தங்கமாக இருப்பவர்.

ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றொரு விளக்கம் தருகிறார், இது ‘ஷோபனோ வர்ணோக்ஷரம் பிந்துஶ்ச யஸ்மின் மந்த்ரே தன்மந்த்ராத்மா வா சுவர்ணபிந்துஹ்’ – அவர் அழகான எழுத்து ‘ஓ’ மற்றும் அனுஸ்வரம் ‘ம்’ வடிவத்தில் இருக்கிறார், எனவே அவர் பிரணவத்தை குறிக்கும் சுவர்ணபிந்து என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘ ஒலி.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘பிடி – அபலாபே’ என்ற மூலச் சொல்லை ‘மறைத்தல்’ என்றும், வர்ணத்திற்கு வடிவமாகவும் பயன்படுத்துகிறார். ஸ்ரீ பட்டர், மோகினி அவதாரம் போன்ற பகவானின் அவதாரத்தைக் குறிப்பிடுகிறார், குறிப்பாக தீய எண்ணம் கொண்டவர்களை ஏமாற்றி, அவர்களின் கர்மங்களுக்கு அவர்களைத் தண்டிக்க எடுக்கப்பட்ட அவதாரம். இங்கே, பகவான் “இனிமையான” வார்த்தைகளை அசுரர்களிடம் இருந்து மறைப்பதற்கும், சக்திகளைப் பெறுவதற்காக வேத சடங்குகளைப் பயன்படுத்துவதை நம்பிய அசுரர்களிடையே வேத நடைமுறைகளில் அவநம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதற்கும் வெற்றிகரமாக “இனிமையான” வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினார் என்பது விளக்கம். பின்னர் மற்றவர்களுக்கு தீங்கு செய்ய இந்த சக்திகளைப் பயன்படுத்துதல். அவர் சுக்ராச்சாரியார், இந்திரஜித், ராவணன் போன்றவர்களின் உதாரணங்களை மேற்கோள் காட்டுகிறார், அவர்கள் வேத சடங்குகளைச் செய்து சக்திகளைப் பெற்றனர், பின்னர் அந்த சக்திகளைப் பயன்படுத்தி தனது பக்தர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கிறார்கள்.

ஸ்ரீ பேயாழ்வார் இறைவனின் அழகிய வடிவத்தை அவர் அனுபவிக்கும் போது உற்சாகமாக விவரிக்கிறார், முந்திரம் திருவந்தாதியில் உள்ள இந்த புகழ்பெற்ற பாசுரத்தில் அவர் கூறுகிறார்: திகழுமருக்கனணிநிறமுங் கண்டேன்* செருக்கிளரும்பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கங் கைக்கண்டேன்*என்னாழி வண்ணன்பாலின் பொருள்: 

முதலில், கண்ணில் பட்ட அற்புதக் காட்சியைக் கண்டு உற்சாகமடைந்து ‘திருக்கண்டேன்’ என்று முழங்கியபோது, ​​இறைவனின் அகன்ற மார்பில் ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் மகிமையான வடிவத்தைக் கண்டு ஆழ்வாரின் கண்கள் ஒளிர்ந்தன. தெய்வீக துணையின் இருப்பை உணர்ந்து, பின்னர் அவர் ‘பொன்மேனி கண்டேன்’ என்று கூறுகிறார் – அவர் இறைவனின் பொன் திருமேனியை (உடல்) கண்டார், அது வேறு யாருமல்ல நாராயணனே. சுடர்விடும் நிறம் ஆழ்வாரின் கண்களில் பதிந்தது, ‘திகழும் அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் செருக்கிலரும் பொன்னாழி கண்டேன், பூரி சங்கம் காய் கண்டேன்’ என்று பரவசமாக கருத்து தெரிவிக்க அவரைத் தூண்டியது, அதாவது தெய்வீக சக்கரத்துடன் சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கும் இறைவனின் அற்புதமான வடிவத்தையும் அவர் கண்டார். காஸ்மிக் சங்கு (பாஞ்சஜன்யம் சங்கு) அவரது மேல் கைகளை அலங்கரிக்கிறது, இவை அனைத்தும் ஆழ்வாரின் உற்சாகமான கண்களுக்கு ஒரு அற்புதமான காட்சியை அளித்தன.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பக்தர்கள் செய்யும் யாகங்களில் அக்னி-குண்டத்தில் இருந்து தங்க வடிவத்துடன் எழுந்தருளும் பகவானைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ சாஸ்திரி ஸ்ருதிக்கு ஆதரவாக குறிப்புகளை கொடுக்கிறார்:

• ஓமிதி பிரம்மா (தைத்ரிய உபநிஷத் 1.8.1) அதாவது ‘ஓம்’ என்பது பிரம்மம்;
• சர்வே வேத யத் பதம் ஆமானந்தி, தபசி சர்வாணி ச யத் வதந்தி, யத் இச்சந்தோ பிரம்மசார்யாம் காரந்தி, தத் தே பதம் ஸம்கிரஹேண பிரவீமி: ஓம் இதி ஏதத் (கதா உபநிஷத்தின் 5) இலக்குகள். அனைத்து தவங்களும் அறிவிக்கின்றன எதற்காக அவர்கள் ஒரு தவம் வாழ்கிறார்களோ, அந்த இலக்கு ‘AUM’ ஆகும்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இதை ‘சு’ ‘சோபனம்’ என்று விளக்குகிறார்; ‘வாரணீயம்’ ‘த்ரிஷ்யம் ரூபம் யஸ்ய ச ஸு-வர்ணஹ்’ என; ஸு-வர்ண பிந்தவஹ் அவயவஹ் யஸ்ய ச ஸு-வர்ண-பிந்துஹ்’ என்றால் ‘அழகான நிறமும், அழகான உறுப்புகளும் உடையவரே சு-வர்ண-பிந்து’ என்று பொருள். ஸ்ரீ வசிஷ்டரும் ‘பிணியுங்கள் – அவயவே’ என்ற மூலச் சொல்லைப் பயன்படுத்தி ‘பிரித்தல் அல்லது பிரித்தல்’ என்று பொருள்படும் மற்றும் ‘பிந்து’ என்ற சொல்லுக்கு ‘பிரிபவர்’ என்று பொருள் தருகிறார். ‘பிந்தாதி – அவயவான் கரோதி’ அதாவது ‘அவயவ அல்லது பிரிவின் கிரியாவைச் செய்பவன்’ என்கிறார். ஸ்ரீ வசிஷ்டர், ‘அவரே அழகான வடிவமாக (சு-வர்ண) இருப்பவர், மேலும் உயிரினங்களை அவற்றின் வெவ்வேறு பகுதிகளாக அழகாகப் பிரித்தவர் (பிந்து), அவை அனைத்திலும் பிரிக்கப்படாதவராக செயல்படுபவர்’ என்று பொருள் தருகிறார். ஒரு மரத்தை அதன் கிளைகள், இலைகள் போன்றவற்றாகப் பிரிப்பதைப் போலவே அவர் உதாரணம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா, பிந்துவின் அர்த்தத்தை ‘எழுத்துக்கள் அல்லது எழுத்துக்கள்’ என்று பயன்படுத்தி வேதங்களைக் குறிக்கும் நாமத்தை விளக்குகிறார். அவர் ‘வித் – ஞானே’ என்ற மூலச் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் பகவானுக்கு இந்த நாமம் உள்ளது என்று விளக்கம் தருகிறார், அவர் “வேதங்களை அறிந்தவர்” – சோபனா வர்ணா யஸ்மின் ச ஸு-வர்ணோ வேதா; தஸ்ய பிந்துஹ் – ஜ்ஞாதா ஸு-வர்ண-பிந்துஹ். பிந்துவுக்கு (பிந்தி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) நெற்றியில் அலங்காரக் குறியின் அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்துதல்

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷண் விளக்கம் தருகிறார் – சு-வர்ணோ லலாதஸ்தோ பிந்து அஸ்ய இதி – நெற்றியில் அலங்காரத்தின் தங்க அடையாளத்தை உடையவர் அல்லது தங்க நெற்றியில் அலங்கார அடையாளத்தை வைத்திருப்பவர். ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜும் இதே போன்ற விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – சுவர்ணமிவ பிதாப பிந்தவா சந்தன-பிந்தவோ யஸ்ய சிபுக கபோல மஸ்தகே ச ஸு-வர்ண பிந்து – கன்னங்களில் தங்க நிற சந்தனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.

---

807- அஷோப்ய-
கலக்க முடியாதவன்

கம்பீரா ஸயத்வேந அவிகார்ய
அஷோப்ய

கலக்கமிலா நல் தவ முனிவர்-8-4-10-

வெளிப்படாமல் இருந்தால் வஸ்துவே இல்லை என்று வாதம் கொண்டு கலக்குபவன்-

தீயது  -வைரல் போல் வேகமாக எங்கும் பரவும்

எங்கு இருந்து ஸ்ருஷ்டித்தார் எத்தை வைத்து ஸ்ருஷ்ட்டித்தார் -ஸ்ருஷ்டித்து என்ன பயன் அவாப்த ஸமஸ்த காமனுக்கு போன்ற வாதங்கள்

காமம் முதலியவற்றாலும் சப்தாதி விஷயங்களாலும் -அசுரர்களாலும் -கலக்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கலக்க முடியாதவர் -பொன் புள்ளிகளை உடைய மாயமானாக வந்த மாரீசனை பயப்படும்படி செய்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

அக்ஷோப்யா – கலக்கமில்லாதவர்

‘க்ஷோப்யா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘கலக்கப்படுதல் அல்லது தொந்தரவு செய்தல்’ என்று பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘ராகத்வேஷாதிபிஹ் ஷப்தாதி விஷயைஶ்ச த்ரிதாஷாரிபிஶ்ச ந க்ஷோப்யதே இதி அக்ஷோப்யாஹ் – ஆசைகள், வெறுப்பு போன்ற உள் கவனச் சிதறல்களாலும், அசுரர்களைப் போன்ற வெளிப்புற எதிரிகளாலும் அவர் கலக்கமடையவில்லை, கலக்கமடையவில்லை, எனவே அவர் அக்ஷோபியர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் எப்பொழுதும் அமைதியாகவும் அமைதியாகவும் இருக்கிறார், உள் அல்லது வெளிப்புற எதிரிகளால் முற்றிலும் பாதிக்கப்படாதவர், இதனால் நாம அக்ஷோப்யாவின் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் நாமத்திற்கான விளக்கம் என்னவென்றால், இறைவன் அசாத்தியமான எண்ணங்களை உடையவர் மற்றும் எந்த கவனச்சிதறல்களாலும் கலக்கமடையாதவர் – கம்பீர்ஆஷயத்வேன அவிகார்யஹ்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தாவின் நாமத்தின் மொழிபெயர்ப்பானது `ஒழுங்கற்றவர்’ என்பதாகும். ஆசைகள், கோபம், ஆவேசம் போன்றவற்றால் சாதாரணமாக ஒரு தனிமனிதன் மனச்சோர்வடையும்போதும், புறநிலையாக ஒரு சராசரி மனிதன் தன்னைச் சுற்றியிருக்கும் அழகான புலன்களின் மயக்கும் நடனத்தால் இடைவிடாமல் அலைக்கழிக்கப்படுகிறான், இறைவன் இல்லை என்று அவர் விளக்குகிறார். இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றிற்கு உட்பட்டது. ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் அர்ஜுனன் 2.54 (ஸ்திதா ப்ரஜ்னஸ்ய கா பாஷா…) இல் அர்ஜுனன் கேட்கும் கேள்விக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, ‘ஸ்திதப்ரஜ்னா’ (சரியான அறிவில் நிலைபெற்றவர்) பற்றிய விளக்கத்தை அவர் குறிப்பிடுகிறார். சரியான அறிவில் அமர்ந்திருக்கும் ஒருவரின் குணங்கள் மற்றும் பண்புகள். பகவானின் பதில் ஸ்லோகங்கள் 2.55 முதல் 2.61 வரை உள்ளது, அங்கு அவர் ஒரு ‘ஸ்திதா-பிரஜ்னா’ பண்புகளை கோடிட்டுக் காட்டுகிறார்.

---

808-ஸர்வ வாகீஸ்வரேஸ்வர-
சிறந்த பேச்சு திறமை உள்ளவர்கள் எல்லாருக்கும் மேலானவன் –வாசஸ்பதி என்று ப்ருஹஸ்பதியை சொல்வார்கள்

அதோ வாதித்வ வாக்மித்வயோ பாரம் கதஸ்-யதா

உத்தர யுத்தர யுக்தவ் ச வக்தா வாசஸ்பதிர் யதா –அயோத்யா -1-14-
அவன் ப்ருஹஸ்பதி போன்று ஒரு வாதத்தில் இருந்து அடுத்த வாதம் என்று வாதங்களில் வல்லவன்

இவர் வாயில் நல் வேதம் –வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது உண்டு

வாதம் செய்யும் திறமை உள்ளவர்களுக்கு எல்லாம் மேலானவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

வாகீச்வரர்களான பிரம்மா முதலியவர்களுக்கும் ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாக்குக்களுக்கு எல்லாம் ஈச்வரனான ருத்ரனுக்கும் ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

சர்வ-வாகீஸ்வரேஸ்வரா – எல்லா வார்த்தைகளிலும் தேர்ச்சி பெற்ற அனைவருக்கும் இறைவன்

‘வாக்’ என்றால் பேச்சு மற்றும் ‘வாகீஸ்வர’ என்பது பேச்சு அல்லது சொல்லின் இறைவன். இதை அடிப்படையாக வைத்து, ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர், ‘ஸர்வேஷாம் வாகீஸ்வராணாம் ப்ரம்மதீனாம் அபி ஈஸ்வரஹ் – பிரம்மா போன்ற பேச்சில் வல்லவர்களுக்கெல்லாம் இறைவன், எனவே அவர் பேச்சின் அதிபதியான சர்வ-வாகீஸ்வரேஸ்வரா’ என்று விளக்குகிறார். பிரம்மா, பிருஹஸ்பதி, ஹனுமான் போன்ற பேச்சில் வல்லவர்கள் பலர் உள்ளனர். ஆனால், மற்றவர்களுக்குப் பேச்சுத் திறனைக் கொடுத்தவர் என்பதால், பகவான் அவர்கள் அனைவரின் மீதும் உயர்ந்து நிற்கிறார். எனவே, அவர் மொழியின் உன்னத இறைவன், எனவே அவர் சர்வ-வாகீஸ்வரேஸ்வரா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், நாம பகவான் எப்போதும் வாதங்கள் மற்றும் விவாதங்களில் ‘கற்றறிந்த எஜமானர்களை’ விட தெளிவான வெற்றியாளராக இருந்தார், எனவே அவர் சர்வ-வாகீஸ்வரேஸ்வரர் என்று விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், பிரம்மா தனது நான்கு முகங்களையும் நான்கு வாய்களையும் கொண்டு, வேதங்களை உலகின் மற்ற பகுதிகளுக்கு வழங்குகிறார், எனவே சர்வ-வாகீஸ்வரன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பிரம்மா பகவானிடமிருந்து இந்த சக்தியைப் பெற்றதால், பகவான் சர்வ-வாக-ஈஸ்வர-ஈஸ்வர, பேச்சின் அதிபதி என்று அறியப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் கருத்து தெரிவிக்கையில், வாச்சஸ்பதி எந்த வாதத்திலும் தனது நிலைப்பாட்டை ஆதரிக்கும் புள்ளிகளுக்குப் பின் புள்ளிகளைக் குவிப்பதில் பெயர் பெற்றவர். வச்சஸ்பதியின் அந்தத் திறமை பகவானின் சக்தியில் ஒரு சிறு பகுதியே.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா, ‘சர்வ வாக்-ஈஸ்வரன் ருத்ரனைப் பற்றிய சொற்றொடரைக் கருதுகிறார், மேலும் அவர் ருத்ரனின் இறைவன் என்பதைக் குறிக்கும் வகையில் நாமத்தை விவரிக்கிறார்: ஸர்வேஷாம் வாசா ஸர்வ-வாச தாஸம் ஈஸ்வரஸ்ய ருத்ரஸ்ய ச ஈஸ்வரத்வாத் சர்வ-வாக்-ஈஸ்வர- ஈஸ்வரஹ்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷண், பிரம்மா, ருத்ரா போன்றவர்களை சாஸ்திரங்களில் கற்றவர்கள் என்றும், பகவான் அவர்கள் அனைவருக்கும் இறைவன் என்றும் பட்டியலிட்டுள்ளது, சர்வ-வாகீஸ்வரேஷ்வரஹ் – சர்வ ஸ்ருத்யஆதிலக்ஷண வாகோ யத்ர ச சர்வ-வாக்; நிகிலா சாஸ்த்ர ப்ரதிபத்ய இத்யார்த: யதா ஈஶ்வர-ஈஶ்வர விதி-ருத்ராদி நியாமகঃ ।

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இதே போன்ற விளக்கத்தை தருகிறார் – சர்வேஷாம் வாக்-ஈஸ்வரனாம் ஸுர-குரு-த்ருஹினாதீனாம் ஈஸ்வரஹ் – சாஸ்தா இதி சர்வ-வாக்-ஈஸ்வர-ஈஸ்வர – பேச்சில் தேர்ச்சி பெற்ற அனைவருக்கும் அவர் இறைவன்.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா கேனோ உபநிஷத் பத்தியில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார், அங்கு கேள்வி முதலில் கேட்கப்பட்டது: கேனேஷிதம் வாசம் இமாம் வதந்தி – யாருடைய கட்டளையின் பேரில் மக்கள் பேசுகிறார்கள்? மற்றும் பதில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது: ததேவ பிரம்மம் தத் வித்தி – இவை அனைத்தும் தோன்றிய பிரம்மம். ஸ்வாமி சிம்னாயஆனந்தா நாமத்தை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: செயல்கள் மற்றும் உணர்வுகளின் கருவிகள் தாங்களாகவே செயல்படுவதில்லை, ஏனெனில் அவை அனைத்தும் செயலற்ற பொருளால் ஆனவை. உபகரணங்களுக்கு உடனடி அனிமேஷன் `உள் கருவிகள்’ மூலம் வழங்கப்படுகிறது. எனவே, அனைத்து இந்திரியங்களுக்கும், மனம்-புத்தி-சாதனங்களே அவற்றின் உடனடி இறைவன். ஆனால் இந்த நுட்பமான கருவிகள் ஸ்ரீமன் நாராயணனின் முன்னிலையில் மட்டுமே செயல்படும் ஆற்றல் பெறுகின்றன.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், பேச்சு மற்றும் ஒலிக்கான தேவர்கள் வாசஸ்பதி, அக்னி, வித்யுத், முதலியன என்றும், வாக்கின் கடவுள்களான அனைத்து தேவர்களுக்கும் அவரே இறைவன் என்றும், அதனால் அவர் சர்வ-வாக்-ஈஸ்வர-ஈஸ்வரன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். ஏராளமான உயிரினங்கள் இருந்தாலும், ஒவ்வொன்றும் அவற்றிலிருந்து ஒலியை உருவாக்கும் உறுப்புகளின் தனித்துவமான அமைப்பைக் கொண்டிருந்தாலும், இவை அனைத்தும் அவனிடமிருந்து தோன்றி, இறுதியில் அவனில் அடங்கிவிடுகின்றன என்று ஸ்ரீ வசிஷ்டர் விளக்குகிறார்.

---

809-மஹா ஹ்ருத
ஆழ்ந்த மடுவாய் இருப்பவன் -அகப்பட்டுக் கொண்டால் தப்ப முடியாதவன்

யத்ர பாப கர்மாணோ அபுநருத்தா நம் நிமஜ்ஜந்தி
ஷிபாம் யஜஸ்ரம் அஸூபாம் ஆஸூரீஷ்வேவ யோநி ஷு -இதி
யத்ர ச புண்ய க்ருதோ காஹம் காஹம் த்ருப்யந்தி ஸ
மஹா ஹ்ருத
ஹ் ராத அவ்யக்தே ஸப்தே
ஹ்ராதத இதி ஹ்ரத ப்ருஷோ தாரதித்வாத் ஹ்ரஸ்வத்வம்

ஷிபாம் யஜஸ்ரம் அசுபாம் ஆஸூரீஷ்வேவ யோநி ஷு –ஸ்ரீ கீதை-16-19-
அவர்களை நான் மிகவும் தாழ்ந்த அஸூர பிறவிகளில் தள்ளுகிறேன்

வல்லரக்கர் புக்கு அழுந்த தயரதன் பெற்ற மரகத மணித் தடாகம்

தாமரை நீள் வாசத்தடம் போல் வருவான்
நம்பெருமாள் நின்று ஸேவை சாதிக்கும் குளம் -பட்டர்

பொற்றாமரைக் கயம் நீராடப் போனாள் பொருவற்றாள் என் மகள் -திரு நெடும் தாண்டகம் -19-
தாமரை நீள் வாசத் தடம் போல் ஒரு நாள் காண வாராயே
ஏஷ ப்ரஹ்ம ப்ரவிஷ்டோச்மி க்ரீஷ்மே சீத மிவ ஹ்ரதம் -மஹா பாரதம்

பாவம் செய்தவர்கள் மேற் கிளம்பாமல் அமிழ்ந்து போகும்படியும் புண்யம் செய்தவர்கள் அடிக்கடி ஆழ்ந்தும்
போதும் என்று தோன்றாமல் இருக்கும்படியும் பெருமடுவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யோகிகள் முழுகி இளைப்பாறி சுகமாகத் தங்கி இருக்கும் ஆனந்த வெள்ளம் நிரம்பிய மடுவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

காளிய மர்த்தன காலத்தில் அல்லது சமுத்ரத்தில் சயனித்து இருந்த போது பெரிய நீர் நிலை ஜலம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

மஹாஹ்ரதா – பாவிகளை மூழ்கடித்து, பக்தர்கள் நிவாரணம் பெறும் பரந்த ஏரி.

‘ஹ்ரதா’ என்ற சொல் ஒரு பெரிய ஏரி அல்லது பெருங்கடலைக் குறிக்கிறது, இந்த ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘அவகாஹ்ய ததானந்தம் விஷ்ரம்ய சுகம் ஆஸதே யோகினா இதி மஹாஹ்ரத இவ மஹாஹ்ரதஹ் – யோகிகள் அமைதியுடன் அவரது ஆனந்தத்தில் தங்கி, ஆறுதலைப் பெறுகிறார்கள். ஏரி, எனவே அவர் மஹாரதா அல்லது பெரிய ஏரி’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஹ்ரதா’ என்ற வார்த்தை உருவான வேர் ‘ஹ்ரதா – அவ்யக்தே சப்தே’ அதாவது ‘ஒலித்தல் அல்லது உறுமுதல்’. தெளிவற்ற, வரையறுக்கப்படாத ஒலிகளை உருவாக்குவது ஹ்ரதா என்று அழைக்கப்படுகிறது. மிகப் பெரியதும், இந்த ஒலியை எழுப்புவதும் மஹாஹ்ரதா. ஆழமான ஏரி, கடல் போன்றவற்றைக் குறிக்க இந்த வார்த்தை பயன்படுத்தப்படுகிறது – ஹ்ரததே இதி ஹ்ரதா.

ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் நாமத்தின் விளக்கம் என்னவென்றால், பகவான் ஒரு ஆழமான ஏரியைப் போன்றவர், அதில் தீயவர்கள் மூழ்கிவிடுவார்கள், அது மீண்டும் எழாது – யத்ர பாப-கர்மனா அபுனர்-உத்தானம் நிமஜ்ஜந்தி. அவர் ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் உள்ள கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளுக்கு நம்மைக் குறிப்பிடுகிறார், அத்தியாயம் 16 வசனம் 19:
தன் அஹம் த்விஷதஹ் க்ரூரான் சம்ஸ்ஆரேஷு நாரதமான் |
க்ஷிபாமி அஜஸ்த்ரம் அஷுபான் அசுரிஷ்வேவ யோநிஷு || BG 16.19 பொருள்: துரோகிகள், கொடூரமானவர்கள், மனித குலத்தில் மிக மோசமானவர்கள் மற்றும் மிகவும் அசிங்கமானவர்கள், நான் சம்சாரப் பெருங்கடலில் மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சிகளுடன், பேய்களின் கருப்பையில் என்றென்றும் வீசுகிறேன்.

பாவிகளை மூழ்கடிக்கும் ஆழமான ஏரியாக இருக்கும் அதே வேளையில், பக்தர்களுக்குப் பெரும் ஆறுதல் அளிக்கும் ஆழமான ஏரியாகவும், திருப்தி அடையாமல் மீண்டும் மீண்டும் நீராடுவதாகவும் ஸ்ரீ பட்டர் குறிப்பிடுகிறார். நிமஜ்ஜந்தி, புண்ய-கிருதோ காஹம் காஹம் த்ரிப்யந்தி, ச மஹா-ஹ்ரதா. நரசிம்ம அவதாரத்தில் பகவான் ஒரே சமயத்தில் ஹிரய்யகஷிபுவுக்குப் பயத்தை உண்டாக்கினார், அதே வடிவத்தில், அவர் பிரஹலாதனுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தினார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் தமிழில் நாமத்தை விளக்குகிறார் ‘அண்டா முடியாதா அழுத நீர் தேக்கம் போன்று உள்ள ஆனந்த கடல்’- அவர் ஆனந்தக் கடல், அது அவ்வளவு எளிதில் அணுக முடியாத ஆழமான நீர்த்தேக்கம்.

Sri V.V. Ramanujan describes the term ‘Hradah’ as ‘eddy’, that sometimes lies in the path of running waters.  If one gets caught in one of these, it is well near impossible to get out of it alive.  Bhagavan is like one of these whirlpools for the Asuras.

Sri NammAzhwar refers to Bhagavan’s compassion in his ThiruvaiMozhi Pasuram (10.1.8) and says:
துயர்கெ டும்கடி தடைந்துவன் தடியவர் தொழுமின்
உயர்கொள் சோலையொண் தடமணி யொளிதிருமோகூர்
பெயர்கள்ஆயிர முடையவள் லரக்கர்புக் கழுந்த
தயரதன் பெற்ற மரதக மணித்தடத். பொருள்: பக்தர்களே! கருணைக் கடலாகவும் விளங்கும் ஆயிரம் திருநாமங்களை உடைய இறைவனை விரைந்து வந்து வணங்குங்கள். ஏரிகள் மற்றும் அழகிய தோப்புகளுடன் திருமோகூரில் வசிக்கிறார். அசுரர்களை அழிக்க தசரதன் மகனாக ராமனாகப் பிறந்தான். அந்த பகவான் ஸ்ரீராமர் இங்கே (நம்மிடையே அதிகம்) அர்ச்ச அவதாரமாக இந்த திருமோகூர் திவ்ய தேசத்தில் இருக்கிறார். அவரை வணங்குங்கள், உங்கள் துக்கங்கள் அனைத்தும் தானாகவே மறைந்துவிடும்.

மஹாபாரத மோக்ஷ பர்வாவில் (4.50), அது கூறுகிறது:
ஏஷா ப்ரம்ம ப்ரவிஷ்ட்’ஓஸ்மி க்ரிஷ்மே சிதமிவ ஹ்ரதாம்
சாம்யாமி பரிநிர்வாமி ஸுகம் மாமேதி கேவலம்|| இதன் பொருள் – வெப்பமான கோடையில் குளிர்ந்த நீர் குளத்தில் குளிக்க விரும்புகிறோம். அதேபோல், ஜீவாத்மா, இந்த சம்சாரத்தின் வெப்பத்தின் கீழ், குளிப்பதற்கு குளிர்ந்த குளம் போன்ற பிரம்மனை அடைய விரும்புகிறது. உண்மையான பக்தியுடன் அவருக்காக ஏங்கும் ஜீவர்கள் பிரம்மத்தை அடைந்து, அவரில் மூழ்கி, துக்கத்தின் சுவடு இல்லாமல், முழுமையான பேரின்பத்தை அனுபவிக்க முடியும்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா விளக்கம் தருகிறார், ‘கலியன் நர்த்தனத்தில் ஆழமான நீருடன் தொடர்புடையவர், அல்லது பாற்கடலில் சாய்ந்திருப்பவர் – மஹான் ஹ்ரதோ யஸ்ய கலிய மர்தன காலே வா, சமுத்ர சயன காலே வா ச மஹாஹ்ரதா.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், உலகம் முழுவதுமாக வறண்டு அழியாமல் இருக்க, பெருங்கடல்களை இறைவன் படைத்ததைக் குறிக்கும் நாமம் என்று விளக்குகிறார்.
மஹா-ஹ்ரதோ விஷ்ணுர்-அமோக கர்ம கரோதி விஸ்வம் பஹு-சாதனாப்தம் |
மஹா-ஹ்ரதாம் ச குருதே ஸமுத்ரம் ஸுஷ்யேன்-ந பூஹ் ஸூர்ய-காரம்ஸுபதைஹ் ||

---

810-மஹா கர்த்த
படு குழியாய் இருப்பவன் –

ஏவம் பாஹ்ய குத்ருஷ்டி விநிவிஷ்ட நாஷ்டாத்மநாம் ரவ்காதி கர்தா அஸ்மா திதி
மஹா கர்த -யதா

அஸ்ரத்த தாநா புருஷா தர்மஸ் யாஸ்ய பரந்தப அப்ராப்ய மாம் நிவர்த்தந்தே ம்ருத்யு சம்சார வர்த்தமனி –ஸ்ரீ கீதை 9-3-
எதிரிகளை வாட்டும் அர்ஜுனா தர்ம மார்க்கத்தில் பிடிப்பு இல்லாத மனிதர்கள்
என்னை அடையாமல் மரணம் நிறைந்த இந்த ஸம்ஸாரத்தில் சுழன்றபடி உள்ளனர்

கருவிருத்தக் குழி நீத்த பின் காமக் கடும் குழி வீழ்ந்து
ஒரு விருத்தம் புக்கு உழலுருவீர் உயிரின் பொருள்கட்கு
ஒருவிருத்தம் புகுதாமல் குருகையர் கோன் உரைத்த
திரு விருத்தத்து ஓர் அடி கற்றீர் திரு நாட்டகத்தே —

பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள்-நரகமான படுகுழியில் விழச் செய்பவன் -அநாஸ்ரிதர்களை நசிக்கச் செய்யவே புத்த அவதாரம்
கோலமில் நரகமும் யானே -5-6-10-

இப்படி நாத்திக வாதங்களால் கெட்டுப் போனவர்களை ரௌரவம் முதலிய நரகக் குழிகளில் தள்ளுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கடக்க முடியாத மாயை என்னும் படு குழியை வைத்து இருப்பவர் -அல்லது மஹா ரதர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சேஷாசலம் முதலிய பெரிய மலைகளில் இருப்பவர் -இதய குஹையில் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் —

—————————

810. மஹா கர்தா – பாவம் செய்பவர்களை சம்சாரத்தின் பெரும் குழிக்குள் தள்ளுபவர்

இந்த நாமத்திற்கு பல அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. பாவிகளை சம்சாரம் என்ற பெரும் குழிக்குள் தள்ளுபவன்
2. மகாபாரதப் புகழ் பெற்ற பெரிய தேரோட்டி
3. பெரிய தேர் கொண்டவர் (அதன் கொடியில் கருடன்).
4. சேஷாசலம் முதலிய பெரிய மலைகளில் வசிப்பவன்.
5. இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் உருவாகி, தங்கி, மீண்டும் ஒன்றிணைக்கும் பெரிய குழி.

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு 2 விதமான விளக்கங்களை வழங்குகிறார். முதலாவது, ‘கர்தா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘இடைவெளி’ அல்லது ‘பிளவு’ என்ற பொருளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த அடிப்படையில், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் விளக்கம், ‘கர்தவத் அஸ்ய மாயா மஹதீ துரத்யாய இதி மஹாகர்தா – அவரது மாயை அல்லது மாயையின் சக்தி என்பது கடக்க மிகவும் கடினமான ஒரு பள்ளம், எனவே அவர் மஹாகர்தா, ஆழமான பள்ளம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அவர் பகவத் கீதை அத்தியாயம் 7 வது 14வது வசனத்தில் இருந்து ஆதாரமாகக் குறிப்பிடுகிறார்:
தைவி ஹ்யேஷா குண-மயீ மம மாயா துரத்யயா |
மாமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயாமேதம் தரந்தி தே || பொருள்: மூன்று குணங்களைக் கொண்ட என்னுடைய தெய்வீக மாயா வெல்வது கடினம்; ஆனால் என்னிடம் சரணடைந்தவர்கள் அதைத் தாண்டி எளிதில் கடக்க முடியும்.

கர்தா என்பது தேர் என்றும் பொருள்படும், ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம் இதை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ‘யத் வா கர்தஷப்தோ ரதபர்யாயோ நைருக்தைர் உக்தஹ் தஸ்மான் மஹாரதோ மஹாகர்தஹ், மஹாரதத்வம் அஸ்ய ப்ரஸித்தம் பாரதாதிஷு – கர்த்தா என்பது தேரைக் குறிக்கிறது, எனவே மஹாகர்தா என்பது ஒரு நிபுணரான தேரோட்டி’ என்று ஸ்ரீ சங்கரர் கூறுகிறார். மகாபாரதத்தில் சித்தரிக்கப்பட்ட குருக்ஷேத்திரப் போரில் பகவான் கிருஷ்ணரின் தேர் கலையில் நிபுணத்துவம் முழுமையாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

ரதம் அல்லது தேர் என்ற கர்தாவிற்கு மேலே உள்ள அதே அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்தி, ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் தருகிறார் – மஹான் கர்தோ கருட-த்வஜ ரதோ யஸ்ய இதி மஹா-கர்தா – கருட த்வஜம் கொண்ட பெரிய ரதத்தை உடையவர் மகா-கர்தா.

‘கர்தா’ என்ற வார்த்தையிலிருந்து உருவானது ‘Grr – நிகரனே’ என்றால் ‘விழுங்குவது, விழுங்குவது அல்லது உமிழுவது’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘கர்த்தா’ என்பதற்கு ‘குழி’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் தர்மத்திற்கு முரணான பாதையில் சென்று ஆன்மாவை இழந்தவர்களை பகவான் விரட்டியடிக்கும் நரக லோகங்களைக் குறிக்கிறது – ஏவம் பாஹ்ய-குத்ரிஷ்டி வினிஷ்விஷ்ட நஷ்டத்மானம் ரௌரவாதி-கர்தா அஸ்மாத் இதி. மஹா-கர்தா. அவர் பகவத் கீதை அத்தியாயம் 9 வது 3வது வசனத்தில் இருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்:
அஷ்ரத்தாதன புருஷ தர்மஸ்யஸ்ய பரந்தப |
அப்ராப்ய மாம் நிவர்தந்தே மிருத்யு ஸம்ஸார வர்த்மநி || பொருள்: இந்த தர்மத்தில் நம்பிக்கை இல்லாத மனிதர்கள், எதிரிகளை எரிப்பவனே, என்னை அடையாமல், சம்சாரத்தின் மரணப் பாதையில் எப்போதும் இருப்பார்கள்.

பகவத் ராமானுஜம் இங்கு குறிப்பிடப்படும் மக்கள் சரியான வழிபாட்டு தர்மத்தை கடைப்பிடிக்கும் தகுதியை அடைந்தவர்கள் என்று குறிப்பிடுகிறார், ஆனால் அஷ்ரத்தை அல்லது நம்பிக்கையின்மை காரணமாக பாதையை விட்டு விலகுகிறார்கள். அவர் தனது பகவத் கீதை பாஷ்யத்தில் தனது விளக்கத்தின் முடிவில் கூச்சலிடுகிறார் – ‘அஹோ! மஹத் இடம் ஆஷ்சார்யம்!’ – ஓ! மக்கள் தங்களின் தர்மத்தைப் புறக்கணித்து குழியில் விழுவது எவ்வளவு விசித்திரமானது.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா, ‘ஆகா’ என்ற சொல்லுக்கு ‘மலை’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் ‘மஹந்த்ஷ்ச தே அகஷ்ச சேஷாசலதயஹ் தத்ர ரிச்சதி இதி மஹா-கர்தா – சேஷாசலம் போன்ற உயரமான மலைகளில் வசிப்பவர்’ என்று நாமத்தை விளக்குகிறார்.

ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷண் நாமத்தைப் பற்றிய மற்றொரு கண்ணோட்டத்தைத் தருகிறார் – அவர் ‘பெரிய குழி’, ஏனெனில் இருக்கும் அனைத்தும் அவனுடைய ஒரு பகுதியாகும், மேலும் அவர் பகவத் கீதை அத்தியாயம் 11, வசனம் 7: இஹைகஸ்தம் ஜகத் கிருத்ஸ்னம் பஷ்யத்ய ச-சராசாரம்
|
மம தேஹே குடகேஶ யஶ்சாந்யாத் த்ரஷ்டும் இச்சஸி || பொருள்: இதோ அர்ஜுனா, இதோ முழு பிரபஞ்சமும் அசையும் மற்றும் அசையாத பொருட்கள் அனைத்தும் என் உடலில் மையம் கொண்டுள்ளது. இந்த யுனிவர்சல் வடிவம் நீங்கள் இப்போது விரும்புவதையும், எதிர்காலத்தில் நீங்கள் விரும்பும் அனைத்தையும் காண்பிக்கும். எல்லாம் இங்கே முழுமையாக உள்ளது.

---

4-3-தைவத் சம்பத் உள்ள சிஷ்ட பரிபாலனம் பரமான திரு நாமங்கள் -811-825-

811-மஹா பூத
மகான்களைத் தன்னவராகக் கொண்டவன் -ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர்களை அன்பராகக் கொண்டவன்–நம்மாழ்வார் நம்முடையவர் என்று அபிமானித்து இருப்பான் அன்றோ

ஏவம் ஸ்வ ஸாஸந அதி லங்கி நாம் அஸூராணாம் நிக்ராஹ கத்வ முக்தம்
அத தைவீம் சம்பத மபி ஜாதாநாம் ஸ்வ ஸாஸ்த்ர வஸ்யா நாம் அநு க்ராஹ கத்வம்
மஹா பூத
மஹாந்தோ மஹாத் மாநோ அஸ்ய ஸ்வ பூதா இதி -யதா

மஹாத்மா நஸ்து மாம் பார்த்த -9-13-மகாத்மாக்கள் மயக்கம் அடையாமல் என்னை அடைகிறார்கள்

மஹாத்மானஸ் து மாம் பார்த்த தைவீம் ப்ரக்ருதிம் ஆஸ்ரித –
பஜந்தே அநந்ய மனசோ ஞாத்வ பூதாதிம் அவ்யயம் –9–13-

குந்தீ புத்திரனே தேவ ஸ்வ பாவத்தை அடைந்து இருப்பவர்களாக மஹாத்மாக்களான ஞானிகளோ என்னில் –
என்னை எல்லாப் பொருள்களுக்கும் ஆதி காரணமாய் அழிவற்றவனாக அறிந்து –
பக்தி தவிர வேறு ஒன்றில் நெஞ்சு செலுத்தாதவர்களாய் என்னிடம் பக்தி செலுத்துகிறார்கள்
மகாத்மாக்கள் அநந்ய பக்தியால் என்னை உள்ளபடி அறிந்து என்னையே அடைகிறார்கள் –சாத்ய பக்தர்களை புகழ்கிறான் –

தேவாஸூர விபாகோக்தி பூர்விகா சாஸ்திர வஸ்யதா
தத்வ அனுஷ்டான விஜ்ஞான ஸ்தேநே ஷோடஸ உச்யதே –ஸ்ரீ கீதார்த்த சங்க்ரஹம் –20-

இரண்டாம் சோகம் -அர்ஜுனனுக்கு அசுரனாக எண்ணுகிறாயோ -தேவனாக எண்ணுகிறாயோ
ஸாஸ்த்ர வஸ்யமாக நடப்பதால் தெய்வ சம்பத்
அளியல் நம் பையல் என்ன-(அஸ்ய ஸ்வ பூதா)அம்மாவோ கொடிய வாறே —மம பூதம்

கிடாம்பி ஆச்சான் -திருமால் இரும் சோலை அழகர்-அகதிம் சரணா கதம் ஹரே -ஸ்லோகம் கேட்டு அருளி –
நம் இராமானுசனை அடைந்து வைத்து அகதி என்னப் பெறுவதோ

மன் மநாபவ-ஸ்ரீ கீதை 9-13-

தீர்ந்தார் தம் மனத்து பிரியாது அவர் உயிரைச் சோர்ந்தே போகல் கொடாச் சுடர் -2-3-6-

ப்ராப்யம் ப்ராபகம் -தீர்மானமாகக் கொண்ட -உயிரைச் சோர்ந்தே போகல் -ஸ்வரூப அனுரூபமாகக் கைங்கர்யம் கொண்டு அருளுவான் அன்றோ

மேலானவர்களை தம் அடியாராகக் கொண்டவர் -சாஸ்த்ரங்களை மீறும் அசுரர்களை நிக்ரஹிப்பத்து கூறப் பட்டது –
இனி சாஸ்த்ரங்களை பின்பற்றும் தைவச் செல்வம் உள்ளவர்களை அனுக்ரஹிப்பது கூறப்படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

ஆகாயம் முதலிய பூதங்களை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

811. மஹா-பூதா – அவர் ஒரு பெரியவர்

இந்த நாமத்திற்கு பின்வரும் அர்த்தங்கள் உள்ளன:

1. பெரிய மனிதர்களைத் தம்முடையவர்களாகக் கருதுபவர்;
2. அவர் ஒரு பெரியவர்; மற்றும்
3. அவர் ஐந்து உறுப்புகளின் தோற்றம்.

இந்த வார்த்தையின் அர்த்தம் ‘பெரியவர்’. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘காலத்ரயணவச்சின்ன ஸ்வரூபத்வாத் மஹாபூதாஹ் – அவர் காலத்தின் வரம்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர், ஏனெனில் அவர் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகியவற்றால் வரம்பற்றவர், எனவே அவர் மகா-பூதா, பெரியவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். சாதாரண மனிதர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் பிறந்து, ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் வாழ்ந்து, குறிப்பிட்ட காலத்தில் இறந்து விடுகிறார்கள். ஆனால் பகவானுக்கு அப்படி எந்த தடையும் இல்லை. எனவே அவர் மகா-பூதா, பெரியவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

நாமம் பெறக்கூடிய வேர் ‘பூ – சத்தியம்’ என்றால் ‘இருப்பது, வாழ்வது அல்லது பிறப்பது’. பூமி, நீர், நெருப்பு, காற்று மற்றும் ஆகாஷா (பிருதிவி, ஆப், தேஜஸ், வாயு மற்றும் ஆகாஷா) – பஞ்ச பூதங்களைக் குறிக்க பூதா என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் மஹா-பூதத்தை ‘பெரியவர்’ என்று விளக்குகிறார், மேலும் ‘மஹா-பூதங்கள் அல்லது பெரிய மனிதர்களை உடையவர்’ என்று பொருள் தருகிறார், மஹா-பூதா என்று அழைக்கப்படுகிறார். இங்கு குறிப்பிடப்படும் ‘பெரும் மனிதர்கள்’ அவர் மீதுள்ள பக்தியில் ஒற்றை எண்ணம் கொண்டவர்களே பெரியவர்கள். பகவான் அவற்றைத் தனது சொந்தமாகக் கருதுவதால், அவர் ‘மஹா-பூதங்களின் உரிமையாளர்’ – மஹா-பூதா.

Sri NammAzhwar refers to this Guna of Bhagavan in his ThiruvaiMozhi Pasuram 2.3.6:
சேர்ந்தார்தீவினைகட் கருநஞ்சைத்திண்மதியை,
தீர்ந்தார்தம்மனத்துப் பிரியாதவருயிரை,
சோர்ந்தேபோகல்கொடச் சுடரை அரக்கியைமூக்
கீர்ந்தாயை அடியேனடைந்தேன் முதல்முன்னமே. பொருள்: ஓ, கர்மங்களுக்கு அரிய மருந்தே! பக்திக்கு மருந்தே, பார்ப்பனர்களின் இதயங்களிலிருந்து பிரிக்க முடியாதது! ஓ அவர்களின் ஆன்மாவை ஒளிரச் செய்யும் ஒளியே! நான் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே இறைவனை அடைந்தேன். சூர்ப்பனகையின் மூக்கை அறுத்தார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் பகவான் மஹா-பூதா என்று விளக்கம் தருகிறார், ஏனென்றால் அவரிடமிருந்து ஐந்து பெரிய கூறுகள் – காற்று, நீர் போன்றவை தோன்றின. ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜாவும் இதே போன்ற விளக்கத்தை அளிக்கிறார் – மஹந்தி பூதானி ஆகாஷாதினி யஸ்மாத் இதி மஹா-பூதா.

---

812-மஹா நிதி
மகான்களை பெரு நிதியாக உடையவன் -ஆதரம் பிரீதி கொண்டவன்-சங்கரர் வைத்த மா நிதி -அவனையே என்பர்

வாஸூ தேவம் ஸர்வம் -மஹாத்மா ஸூ துர்லபம் -தனக்கு ஆத்மாவாகக் கொள்பவன் அன்றோ

தே நிதி வத் அதி ப்ரியா அஸ்யேதி
மஹா நிதி –யதா
யே து தர்ம்யாம்ருதமிதம்-12-20-
யார் ஒருவன் தர்மமே வடிவமான அம்ருதத்தைப் பின்பற்றியபடி உள்ளனரோ
அவர்கள் எனக்குப் பிரியமானவர்கள் –

யே து தர்ம்யாம் ருதமிதம் யதோக்தம் பர்யுபாஸதே.–
ஸ்ரத்ததாநா மத் பரமா பக்தாஸ் தே அதீவ மே ப்ரியா—৷12.20৷৷

பக்தர்கள் மிகவும் இனியவர் -இவர்களோ என்னில் -து –வியாவ்ருத்தி -கீழ் சொன்ன கர்மயோகத்தை விட
யார் எல்லாம் மனசை என்னிடம் லயிக்கும் 2-ஸ்லோகத்தில் கொண்டாடப் பட்ட பக்தி யோக நிஷ்டர்களை —
கர்ம யோகங்களை சொல்லியது -8-பக்தி யோக நிஷ்டர் அசக்தர்களுக்கு -சொல்லி –
உயர்ந்த பக்தி யோக நிஷ்டர் -பக்தியே தர்மம் அமிர்தம் ப்ராப்பயமாகவும் ப்ராபகமாகவும் —
நன்றாக உபாசித்து -என்னிடமே நெஞ்சை செலுத்தி இருப்பவன் மிகவும் பிரியவன் -என்று நிகமிக்கிறான் இதில் –

திருமால் இரும் சோலை மலையே திருப் பாற் கடலே என் தலையே
திருமால் வைகுந்தமே தண் திரு வேங்கடமே எனது உடலே
அருமா மாயத்து எனது உயிரே மனமே வாக்கே கருமமே
ஒருமா நொடியும் பிரியான் என் ஊழி முதல்வன் ஒருவனே–10-7-8-

இருத்தும் வியந்து என்னைத் தன் பொன்னடிக் கீழ்– என்னைத் தன் பொன்னடிக் கீழ் வியந்து இருத்தும் என்று

மகான்களுக்கு நிதியாய் இருப்பவன் -வைத்த மா நிதியாம் மது சூதனன் -6-8-11-
நிதியினைப் பவளத் தூணை -திருக் குருந்தாண்டகம் -1-
எனக்கு நிதியே பதியே கதியே -பெரிய திருமொழி -7-1-7-

அவ்வடியவர்களை நிதி போலே அன்புடன் கருதுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாப் பொருளும் தம்மிடம் தங்கும்படி பெரிய ஆதாரமாக இருப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர்-

தம்மை அடைவது நிதியை அடைந்தது போலே மகிழ்ச்சியை உண்டாக்குபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

806-ஸூ வர்ண பிந்து –
எல்லாம் வல்லவராதலின் எழுத்து சொற்சுத்தம் உள்ள பேச்சு ஆகியவற்றினால் நாஸ்திகர்களைக் கண்டிப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பொன் போன்ற அவயவங்களை யுடையவர் –
நல்ல அஷரமும் பிந்து என்னும் அநு ஸ்வாரமும் கூடிய பிரணவ மந்த்ரமாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

மங்களகரமான புகழ் உள்ள வேதங்களை அறிந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

807-அஷோப்ய-
ஆழ்ந்த கருத்துள்ளவர் ஆதலால் யாராலும் கலக்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காமம் முதலியவற்றாலும் சப்தாதி விஷயங்களாலும் -அசுரர்களாலும் -கலக்க முடியாதவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

கலக்க முடியாதவர் -பொன் புள்ளிகளை உடைய மாயமானாக வந்த மாரீசனை பயப்படும்படி செய்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

808-சர்வ வாகீஸ் வரேஸ்வர-
வாதம் செய்யும் திறமை உள்ளவர்களுக்கு எல்லாம் மேலானவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

வாகீச்வரர்களான பிரம்மா முதலியவர்களுக்கும் ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாக்குக்களுக்கு எல்லாம் ஈச்வரனான ருத்ரனுக்கும் ஈஸ்வரர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

809-மஹாஹ்ரத-
பாவம் செய்தவர்கள் மேற் கிளம்பாமல் அமிழ்ந்து போகும்படியும் புண்யம் செய்தவர்கள் அடிக்கடி ஆழ்ந்தும்
போதும் என்று தோன்றாமல் இருக்கும்படியும் பெருமடுவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

யோகிகள் முழுகி இளைப்பாறி சுகமாகத் தங்கி இருக்கும் ஆனந்த வெள்ளம் நிரம்பிய மதுவாக இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

காளிய மர்த்தன காலத்தில் அல்லது சமுத்ரத்தில் சயனித்து இருந்த போது பெரிய நீர் நிலை ஜலம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————-

810-மஹாகர்த்த-
இப்படி நாத்திக வாதங்களால் கெட்டுப் போனவர்களை ரௌரவம் முதலிய நரகக் குழிகளில் தள்ளுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கடக்க முடியாத மாயை என்னும் படு குழியை வைத்து இருப்பவர் -அல்லது மஹா ரதர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சேஷாசலம் முதலிய பெரிய மலைகளில் இருப்பவர் -இதய குஹையில் இருப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் —

————————————————————————–

811-மஹா பூத –
மேலானவர்களை தம் அடியாராகக் கொண்டவர் -சாஸ்த்ரங்களை மீறும் அசுரர்களை நிக்ரஹிப்பத்து கூறப் பட்டது –
இனி சாஸ்த்ரங்களை பின்பற்றும் தேவச் செல்வம் உள்ளவர்களை அனுக்ரஹிப்பது கூறப்படுகிறது -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

முக்காலத்திலும் அளவிட முடியாத ஸ்வரூபம் உள்ளவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஆகாயம் முதலிய பூதங்களை உண்டாக்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————-

812-மஹா நிதி –
அவ்வடியவர்களை நிதி போலே அன்புடன் கருதுபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாப் பொருளும் தம்மிடம் தங்கும்படி பெரிய ஆதாரமாக இருப்பவர்-ஸ்ரீ சங்கரர்-

தம்மை அடைவது நிதியை அடைந்தது போலே மகிழ்ச்சியை உண்டாக்குபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 7, 2023 at 12:02 am and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.