Thiruvonum's Weblog

தேஜோ வ்ருஷோ த்யுதி தரஸ் சர்வ சஸ்திர ப்ருதாம்வர
ப்ரக்ரஹோ நிக்ரஹோ வ்யக்ரோ நைகஸ்ருங்கோ கதாக்ரஜ–81-

மேலே உள்ள ஸ்லோகத்தில் பின்வரும் நாமங்கள் உள்ளன:

763. தேஜோ வ்ருஷன்
764. த்யுதிதரன்
765. ஸர்வசஸ்த்ரப்ருதாம்வரன்
766. ப்ரக்ரஹன்
767. நிக்ரஹன்
768. வ்யக்ரன்
769. நைகஸ்ருங்கன்
770. கதாக்ரஜன்

சூரியனின் ஊடாக பூமியில் மழை பொழியச் செய்து, நல்ல உள்ளம் கொண்டவர்களைக் காக்கும் வடிவில் அருளைப் பொழிகிறார். அவர் தனது அங்கங்கள் முழுவதும் பிரகாசத்தையும் பிரகாசத்தையும் தாங்கி, அனைத்து ஆயுதம் தாங்குபவர்களிலும் முதன்மையானவர். அவர் தனது பக்தர்கள் அளிக்கும் மலர்கள் அல்லது இலைகள் போன்ற எந்தவொரு பிரசாதத்தையும் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார் அல்லது பெறுகிறார். அவர் உணர்வு உறுப்புகளில் தனது சக்தியைப் பயன்படுத்தி தேவையான கட்டுப்பாடுகளைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் முடிவில்லாதவர், அழியாதவர், அவர் தனது பக்தர்களின் மீது முடிவில்லாமல் தனது அருளைப் பொழிகிறார். ஒன்றல்ல, நான்கு சிகரங்கள், வேதங்கள், எதிரிகளுக்குத் துன்பம் விளைவிக்கப் பல வழிகளைக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தியுடனும் நம்பிக்கையுடனும் செய்யப்படும் ஒரு மந்திரம் அல்லது பிரார்த்தனையின் முடிவில் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.

தேஜோவ்ருஷ: — காரணமற்றுப் பெருகும் அவருடைய அருளால் அடியார்களைக் காத்துப் பல நன்மைகளைப் பொழிகின்றார்
த்யுதிதர: — மானுட அதீதமான பொலிவும் கீர்த்தியும் தம்மிடத்தில் திகழ இருப்பவர்
ஸர்வசஸ்த்ரப்ருதாம் வர: — பல்வித ஆயுதங்களைக் கையாளும் சூரர்களில் மிகச் சிறந்தவர்
ப்ரக்ரஹ: — புறத்தில் பார்த்தால் அர்ஜுனனின் தேருக்குச் சாரதி போன்று இருந்தாலும் அர்ஜுனன் உள்ளிட்ட
உயிர்களின் உள்ளே அந்தர்யாமியாக நின்று நியமிப்பவர் அவரே
நிக்ரஹ: — தமது சங்கல்பத்தாலேயே எதிரிகளை அழிக்கவல்லவராய் இருக்கிறார்
வ்யக்ர: — அடியார்களின் குறை முடிக்கத் தாமே முனைந்து பொருபவராகவும் இருக்கிறார்
நைகச்ருங்க: — பல வழிகளிலும் பாண்டவர்க்குத் துணையாக இருப்பவர்; நான்கு கொம்புகள் உள்ள வேதமாகிய விருஷபத்தின் வடிவாய் இருப்பவர்
கதாக்ரஜ: — நிகதம் என்னும் மந்திரங்களின் முன்னால் தோன்றுபவர்; கதனுக்கு முன் பிறந்தவர்

சூரியனின் வடிவில் வெப்பத்தை வெளியிடுபவன் {தேஜோவ்ருஷன்},
அழகிய அங்கங்களைச் சுமப்பவன் {த்யுதிதரன்},
ஆயுததாரிகள் அனைவரிலும் முதன்மையானவன் {ஸர்வசஸ்த்ரப்ருதாம்வரன்},
தன்னை வழிபடுபவர்களால் அளிக்கப்படும் மலர் மற்றும் இலை காணிக்கைகளை ஏற்பவன் {ப்ரக்ரஹன்},
ஆசைகள் அனைத்தையும் அடக்கி தன் பகைவர்கள் அனைவரையும் கலங்கடிப்பவன் {நிக்ரஹன்},
தனக்கு முன்பு நடக்க யாருமில்லாதவன் {வ்யக்ரன்},
நான்கு கொம்புகளைக் கொண்டவன் {நைகஸ்ருங்கன்},
கதனை அண்ணனாகக் கொண்டன் {கதாக்ரஜன்};(94)

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் —

762- தராதர -ஏழு வயசுச் சிறுவனாக தன் சுண்டு விரலாலே கோவர்த்தன மலையைத் தூக்கி ஏழு நாட்கள் குடையாக பிடித்தவர் –
763-தேஜோவ்ருஷ -அன்பர்களைக் காப்பதில் தன் சக்தியை பொழிபவர் –
764-த்யுதிரத -சிறு கண்ணனாக இந்த்ரனையும் அடக்கும் திவ்ய சக்தி உள்ளவர்
765- சர்வ சஸ்திர ப்ருதாம் வர -ஆயுதங்களை தரிப்பவர்களுக்குள் சிறந்தவர் –
766-ப்ரக்ரஹ -தான் தேரோட்டியாக இருந்து கடிவாளத்தால் குதிரைகளைக் கட்டுப் படுத்தியவர் –
தன் சொல்லால் அர்ஜுனனைக் கட்டுப் படுத்தியவர் –
767-நிக்ரஹ -அர்ஜுனனின் வல்லமையை எதிர்பார்க்காமல் தன் தேரோட்டும் திறனாலேயே பகைவர்களை அடக்கியவர் –
768-வ்யக்ர-அர்ஜுனனை வெல்லும் வரை பொறுமை இல்லாமல் பகைவர்களை தாமே அழிக்கப் பரபரத்தவர் –
769-நைகஸ்ருங்க -எதிரிகளை வெல்ல பல வழி முறைகளைக் கையாண்டவர் –
770-கதாக்ரஜ-வாசூதேவரின் மனைவியான சூ நாமை என்பவரின் மகனான கதனுக்கு முன் பிறந்தவர் –

4-ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதார திரு நாமங்கள் -697-786

---

763-தோஜோ வ்ருஷ-
தேஜஸ்சை வர்ஷிப்பவன்-காக்கும் இயல்பினன் கண்ணன் -ரக்ஷணமே இவனுக்கு தேஜஸ்

ஏவம் ஸூஹ்ருத் பாலந லக்ஷணம் தேஜோ வர்ஷா தீதி
தேஜோ வ்ருஷ
வளரொளி ஈசன் கிளரொளி மாயன் கண்ணன் -3-10-10-
புகர் கொள் சோதிப் பிரான் -6-4-3-

கீசு கீசு –நாராயணன் மூர்த்தி கேசவனைப் பாடவும் கேட்டே கிடத்தியோ தேசமுடையாய் ​–திரு நாமம் கேட்ட தேஜஸ் தேசமுடையாய்

இப்படி அடியவரைக் காப்பதில் தம் சக்தியைப் பொழிபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூர்ய ரூபியாக ஜலத்தை ஒளியைப் பொழிபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒளி மயமான சூரியன் முதலியவர்களில் சிறந்தவர் —
தேஜஸ்சை யுடைய ஸூர்யனைக் கொண்டு மழை பொழியச் செய்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தரர் –

—————–

763. தேஜோவ்ரிஷா – அவர் தனது மகிமையைப் பொழிகிறார் மற்றும் அவரது பக்தர்களைப் பாதுகாக்கிறார்

விருஷா மற்றும் வர்ஷா என்பது மழையைக் குறிக்கிறது மற்றும் வர்ஷா என்பது மழையைக் குறிக்கிறது. தேஜா என்றால் அதன் மற்ற அர்த்தங்களில் தண்ணீர் என்று பொருள். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘தேஜஸாம் அம்பாசம் ஸர்வதா ஆதித்ய ரூபேண வர்ஷணாத் தேஜோவ்ரிஷஹ் – சூரியன் மூலம் பூமியில் மழை பொழியச் செய்கிறார் எனவே அவர் தேஜோவிருஷா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். சூரியன் அவரது வெளிப்பாடுகளில் ஒன்றாகும். சூரிய வெப்பத்தால் பெருங்கடல் நீர் ஆவியாகி மழை மற்றும் மழைப்பொழிவை ஏற்படுத்துகிறது. எனவே மழை பொழிவதற்கு அவரே முக்கிய காரணம் எனவே பகவான் தேஜோவிருஷர்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது விளக்கத்தில் தேஜோவிருஷத்திற்கு “பாதுகாப்பு” என்ற பொருளைக் கொடுக்கிறார்: ‘ஏவம் ஸுஹ்ரித்-பாலன லக்ஷணம் தேஜோ வர்ஷதி இதி தேஜோ-விருஷஹ் – நல்ல உள்ளம் கொண்டவர்களைப் பாதுகாக்கும் வடிவில் அவர் மகிமையை பொழிகிறார், எனவே அவர் தேஜோ-விருஷா’. . ஸ்ரீ பட்டர் நமஸ் வரிசையை இணைக்கிறார், மேலும் தற்போதைய நாமத்தில் அவர் கிருஷ்ண அவதாரத்தின் கோவர்த்தன கிரி அத்தியாயத்திற்கு இதை விளக்குகிறார், அங்கு இந்திரனின் கோபத்திற்கு எதிராக கிருஷ்ணர் பசுக்களுக்கும் பசு மேய்ப்பர்களுக்கும் பாதுகாப்பு அளித்தார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் இந்த நாமம் பகவான் தனது ‘தேஜஸ் அல்லது சக்தியை’ தனது பக்தர்களின் மீது தனது பாதுகாப்பின் வடிவத்தில் பொழிவதைக் குறிக்கிறது என்று விளக்குகிறார். ஆயர்பாடியின் அப்பாவி மக்கள் கண்ணனை முழு மனதுடன் நேசித்தார்கள், அவர் தனது அருளைப் பொழிந்து, தனது கன்றுக்கு பால் சுரக்கும் பசுவைப் போல அவர்களைப் பாதுகாத்தார்.

ஸ்ரீ அனந்த கிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ‘தேஜாம்ஸி அதாய ஆதித்ய ரூபேண வர்ஷதி வா’ – சூரியனின் வடிவத்தை எடுத்து மழையை ஏற்படுத்துகிறார். ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘திஜ் அல்லது தேஜ் – நிஷானே’ அதாவது ‘வெட்டு’, ‘பலனே கா – காக்க’ மற்றும் ‘விஷ் – செகனா’ – ‘மழை, பொழிதல்’ என்ற மூலச் சொற்களைப் பயன்படுத்துகிறார். ‘தேஜா’ என்பது தேஜஸ் என்பதன் அர்த்தம் பொலிவு, ஒளி, பிரகாசம், பிரகாசம். எனவே, இந்த நாமம் என்றால் பிரகாசத்தைப் பொழிபவர், பாதுகாப்பைக் கொடுப்பவர், முதலியன.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ், அவர் தனது தெய்வீக மற்றும் மங்களகரமான வடிவத்தின் காரணமாக எல்லாவற்றிலும் தனது பிரகாசத்தைப் பொழிகிறார் என்று குறிப்பிடுகிறார் – ஸ்ரீ விக்ரஹாத் தேஜஸ்வினா பிரபா கிரணா ஸர்வதா பிரசரந்தி. ஒரு உயிரினம் எந்த பிரகாசத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், அது அவரது தேஜஸின் ஒரு சிறிய பகுதியின் விளைவாகும். ஸ்ரீ பலதேவ வித்யா பூஷன் மற்றொரு விளக்கத்தை தருகிறார்: ஸ்வ-பந்து ரக்ஷயை சக்ராதி துஹ்-சஹானி தேஜாம்ஸி வர்ஷதி இதி தேஜோ-வ்ர்ஷா – அவர் தனது பக்தர்களைக் காக்க தனது அற்புதமான ஆயுதங்களான சுதர்சன சக்ரா (எதிரிகள் மீது) பொழிகிறார், எனவே அவர் தேஜோ-விருஷா ஆவார். .

பெரும்பாலான தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்த முடியாத கடல் நீரை சூரியனால் குடிநீராக மாற்றுவது போல, பகவானின் எண்ணம் நம் மனதைக் காய்ச்சி வடிகட்டி அதைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது, அதன் மூலம் கெட்ட எண்ணங்களை நீக்குகிறது என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். . தண்ணீர் இல்லாமல் நம்மால் வாழ முடியாது என்பது போல, அவர் இல்லாமல் நம்மால் வாழ முடியாது. கடல் நீரை நாம் பயன்படுத்தக்கூடிய வடிவமாகச் சுத்திகரிக்க நமது நனவான எண்ணங்களுக்குப் பின்னால் சூரியன் செயல்படுவதைப் போலவே, அவரது அருள் எப்போதும் நம் எண்ணங்களைத் தூய்மைப்படுத்தச் செயல்படுகிறது.

---

764-த்யுதி தர
அதி மானுஷமான திவ்ய சக்தி யுடையவன்

தேந தாருண்யே அபி இந்த்ர அபி பாவுகாம் அதி மாநுஷீம் த்யுதிம் த்ருதவான்
த்யுதர

மாயக் கோலப் பிரான் -6-4-1

கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என நின்றான்

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் (தாருண்யே அபி)இளமையிலும் இந்திரனைத் தோற்கச் செய்யும் அதி மானுஷ சக்தியை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தேக ஒளியை தரிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

ஒளியைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

764. த்யுதி-தாரா – அவர் எப்போதும் புத்திசாலித்தனமாகவும் பிரகாசமாகவும் இருக்கிறார்

த்யுதி என்றால் எந்த ஒரு பொருளிலிருந்தும் வெளிப்படும் பிரகாசம் அல்லது பிரகாசம். பகவான் தனது அங்கங்கள் முழுவதும் அற்புதமான பிரகாசத்தைக் கொண்டிருக்கிறார். இதன் அடிப்படையில் ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்தை ‘த்யுதிம் அங்ககதாம் காந்திம் தாரயன் த்யுதிதராஹ் – அவர் தனது அங்கங்கள் முழுவதும் பிரகாசத்தையும் பிரகாசத்தையும் தாங்கி இருக்கிறார், எனவே அவர் த்யுதிதாரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஸ்ரீ சங்கர பகவானின் அவயவங்களை விவரிக்க ‘காந்தி’ பயன்படுத்துகிறார். பகவானின் அழகையும் சிறப்பையும் விவரிக்கும் மற்ற நாமங்கள் ஹேமங்கா, வராகா, சுபங்கா, சந்தனங்கதீஹ் போன்றவை. ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் அவரது தனித்துவமான காந்தியை விவரிக்கிறார் – அதிசயிதா காந்தி சம்பன்னா.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது கிருஷ்ண அவதாரத்தில் சிறு வயதிலிருந்தே ஒரு பிரகாசம் அல்லது பிரகாசம் கொண்டவர், அவர் தேவேந்திரனைக் கவரும் என்று விளக்குகிறார்.

த்யுதி-தராஹ் ஸ்லோகம் 30 இல் (ஓஜஸ்-தேஜோ-த்யுதி-தாரா) முன்பு விவரிக்கப்பட்டது. ‘த்யுதி’ என்பது பிரகாசம் அல்லது பிரகாசத்தைக் குறிக்கிறது மற்றும் இதில் உள்ள மூல வார்த்தை ‘த்யுத் – திப்தௌ’ அதாவது ‘பிரகாசிப்பது’. ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், ‘த்யுதி’ என்பது தேவர்களின் பண்பாக இருக்கும் தனித்துவமான பிரகாசத்தைக் குறிக்கிறது என்று விளக்குகிறார். ‘தாரா’ என்ற சொல் ‘பாதுகாப்பவர் அல்லது தாங்குபவர்’ என்பதைக் குறிக்கலாம். சூரியன், சந்திரன், அனைத்து தேவர்கள், மின்னல், ரத்னா போன்றவற்றின் குணாதிசயமான த்யுதியை ஆதரிப்பதால், பகவான் த்யுதி-தராஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார். உண்மையில், நாம் அனைவரும் நம்மில் எந்தப் பொலிவு பெற்றிருக்கிறோமோ, அது ஒரு சிறிய பகுதியே. அவரது பிரகாசம்.

நம்மில் உள்ள இந்த ‘காந்தி’ தான் நமது உணர்வுகள், உணர்ச்சிகள் மற்றும் எண்ணங்கள் அனைத்தையும் அறிந்துகொள்ள உதவுகிறது என்று சுவாமி சிமயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘த்யுதி’ என்பது ‘பிரகாசம் உடையவனை’ குறிக்கிறது என்றும், ‘தாரா’ என்ற சொல் “காக்கும் ஒருவரை” குறிக்கிறது என்றும், ‘த்யுதி-தாரா’ என்பதற்கு ‘பிரகாசம் உள்ளவன், ஒருவன்’ என்று பொருள் தருகிறது. எல்லோரையும் எல்லாவற்றையும் காப்பவர் – ஸ்வயம் பிரகாசமனா ஸர்வம் தரதி இதி; வாசதாவிகா அர்த்தாঃ ப்ரகாஶமனঃ ஸர்வஸ்ய ஆதாரஶ்ச இதி அர்த்தঃ’.

இங்கு குறிப்பிடப்படும் ‘த்யுதி’ என்பது உடலில் காணும் உடல் அழகல்ல, உள்ளான ஆத்மாவில் இருந்து வெளிப்படும் பிரகாசம், உடலில் பிரதிபலிக்கிறது என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் கருத்து தெரிவிக்கிறார். பார்வையாளர்களின் மனதில் காம எண்ணங்களைத் தூண்டும் உடல் அழகு போலல்லாமல், ஆத்மாவிலிருந்து வெளிப்படும் ‘த்யுதி’யின் காரணமாக உடலுக்குள் காணப்படும் அழகு, பக்தி எண்ணங்களைத் தூண்டுகிறது. அவர் தமிழில் புகழ்பெற்ற பழமொழியை மேற்கோள் காட்டுகிறார்: ‘ராமன் இருக்கும் இடத்தில் காமன் இல்லை; Kaman irrukkum idathhil Raman illai – ராமன் இருக்கும் இடத்தில் காமம் இல்லை, காமா இருக்கும் இடத்தில் ராமன் இல்லை. பகவானின் ஒவ்வொரு பாகமும் அதீத பக்தியைத் தூண்டும் வகையில் உள்ளது என்பதை இந்த நாமம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

---

765-ஸர்வ ஸஸ்திர ப்ருதாம் வர –
ஆயுத பாணிகளில் தலை சிறந்தவன்

நரக ஜராசந்தாதி ஸமரேஷு ஸர்வ ஸஸ்த்ர ப்ருதாம் வர -யதா
மனுஷ்ய தர்ம லீலஸ்ய லீலா சா ஜகத்பதே அஸ்த்ராண் யநேக ரூணாபி யத் அராதிஷு முஞ்சதி –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-33-14-
சத்ருக்களிடம் பலவிதமான அஸ்த்ரங்களைப் பிரயோகித்தல் என்பது
மனிதர்களைப் போன்று விளையாடும் ஜெகந்நாதனின் ஒரு வித விளையாட்டே ஆகும்

தடவரைத் தோள் சக்கரபாணி சாரங்க வில் சேவகனே –நேமி நெடியவனெ -பெரியாழ்வார் -5-4-5-
பொங்கேறு நீள் சோதி பொன்னாழி தன்னோடும் சங்கேறு கோலத் தடக்கைப் பெருமான் -பெரிய திருமொழி -6-8-9-
கொடு வினைப் படைகள் வல்லவன் -9-2-10-

சிலை இலங்கு பொன் ஆழி திண் படை தண்டு  ஒண் சங்கம்  என்கின்றாளால்-8-1-1-

நரகன் ஜராசந்தன் ஆகியோருடனான போரில் அஸ்தரம் பிடித்த எல்லோரிலும் சிறந்து விளங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆயுதம் தரித்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்து ஆயுதங்களைப் போலுள்ளவர் -ஆகாயத்தைத் தாங்குபவர் -சர்வ சஸ்திர ப்ருதம்பர -என்று பாடம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

—————-

764. சர்வ-சாஸ்திர-பிரிதம்-வராஹ் – ஆயுதம் ஏந்துபவர்களில் சிறந்தவர்.

சர்வா என்றால் அனைத்தும், சாஸ்திரம் என்றால் ஆயுதம், பிருத் என்றால் தாங்குபவர் மற்றும் வராஹ் என்றால் உச்சம் அல்லது உயர்ந்த வரிசை. ஆக, ஆயுதம் ஏந்துபவர்கள் அனைத்திலும் அவர் முதன்மையானவர் என்பதே ஒட்டுமொத்தப் பொருள். ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘சர்வ சாஸ்த்ர பிருதம் ஷ்ரேஷ்டா: சர்வ-சாஸ்த்ர-பிரிதம்-வராஹ் – ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் அவர் மிகவும் சிறந்தவர், எனவே அவர் சர்வ-சாஸ்திர-பிரிதம்-வராஹ் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவத் கீதையில் (10.31), ‘ராமஸ் சாஸ்த்ரபிரிதம் அஹம் – ஆயுதம் ஏந்துபவர்களில் நான் ராமன்’ என்று பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார். திறமையில் மட்டுமன்றி நோக்கத்திலும் சிறந்தவர். ஆயுதம் ஏந்துவதில் பகவானின் நோக்கம் முற்றிலும் தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதாகும், மற்றவர்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட ஆதாயங்களுக்காகப் போராடுகிறார்கள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் மூல வார்த்தைகளான ‘சாஸ் – ஹிம்சயம்’ அதாவது ‘அறுப்பது அல்லது அழிப்பது’, ‘பிஆர் – தாரண போஷணயோஹ்’ என்றால் ‘பிடிப்பது, ஆதரிப்பது’, ‘பிரித்’ என்றால் ‘பிடித்தவர்’ மற்றும் ‘விரி – வரனே’ ‘தேர்வு’ என்று பொருள். வாரிடும் அர்ஹ வாரா – தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்குத் தகுதியானவர் வராஹ். எனவே நாமம் என்றால் ‘ஆயுதங்களை வைத்திருக்கும் அல்லது ஏந்தியவர்களில் சிறந்தவர் – சர்வேஷாம் சாஸ்திரம்-பிரிதம் மத்யே வரஹ் – ஸ்ரேஷ்டா’.

நரகன், ஜராசந்தன், ராவணன், பாணாசுரன் முதலான அசுரர்களுக்கு எதிரான போரில் ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் முதன்மையானவர் என்பது ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம். ஸ்ரீ பட்டர் தனது எதிரிகளுக்கு எதிராக இந்த ஆயுதங்களைப் பிரயோகிப்பது இறைவனுக்கு ஒரு குழந்தை விளையாட்டு என்று வலியுறுத்துகிறார்:
மனுஷ்ய தர்ம லீலாஸ்ய லீலா ச ஜகத்-பதே |
அஸ்த்ரான்யநேக ரூபாணி யத் ஆராதிஷு முஞ்சதி || (விஷ்ணு புராணம் 5.22.14)
பொருள்: மனிதர்களின் செயல்களில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருந்த உலகத்தின் இறைவனுக்கு, தனது எதிரிகளுக்கு எதிராக பல்வேறு வகையான ஆயுதங்களை வீசுவது வெறும் குழந்தை விளையாட்டாகும்.

ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் பகவான் ‘சிறந்தவர்’ என்று சுவாமி சிமாய்ஆனந்தா சுட்டிக்காட்டுகிறார், ஏனென்றால் ‘அழிக்கும் அழிவை’ கொண்டுவரும் மற்ற ஆயுதம் ஏந்துபவர்களுக்கு மாறாக, ‘ஆக்கபூர்வமான அழிவை’ கொண்டு வர அவற்றைப் பயன்படுத்துகிறார். அவருடைய வார்த்தைகள்: இறைவன் தனது அழிவு ஆயுதத்தை கண்மூடித்தனமாக பயன்படுத்துவதில்லை – அவர் எப்போதும் நீதியுள்ளவர். இயற்கையின் அனைத்து அழிவுகளும் எப்போதும் ‘ஆக்கபூர்வமான அழிவுகள்’ என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது; எனவே, இறைவனின் டிஸ்கஸ் தன்னை ‘சுப தரிசனம்’ – சு-தரிசனம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒருவரது பரிணாம வளர்ச்சியின் முதிர்ச்சியில், மெதுவாக ஆனால் தவிர்க்கமுடியாமல் ஒருவர் உள் வெளிப்பாட்டிற்குத் தகுதியானவராக மாறும்போது, ​​வெளி உலகத்துடனான இந்த அனைத்துத் தொடர்புகளையும் விடாமுயற்சியுடன் துண்டித்து, மேலும் மேலும் உயர்நிலையில் சாய்ந்து கொள்ளும்படி அவரைத் தூண்டும் ஒரு ரகசியக் கையை தேடுபவர் எப்போதாவது கண்டறிய முடியும். சுய-உணர்தலின் அம்சங்கள். நமது புராண இலக்கியங்கள் நிகழ்வுகளால் நிரம்பியுள்ளன, மற்றும், விதிவிலக்கு இல்லாமல், அவை அனைத்திலும் ஸ்ரீமன் நாராயணன் தனது ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்தி பிசாசுகளை அழிக்கவும் – மோட்சத்தைக் கொடுக்கவும் விவரிக்கப்படுகிறார்! ‘தெய்வீக தரிசனம் – சு-தர்சனம்’. மற்றவர்கள், அவர்கள் தங்கள் அழிவு ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தும்போது, ​​அதன் விளைவு எப்போதும் ஒரு சோகமான ‘அழிவு தரும் அழிவில்’ முடிவடைகிறது, எனவே, அவரை ‘ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துபவர்களில் சிறந்தவர்’ என்று அழைப்பது ஒரு தேடுபவருக்கு மிகவும் முக்கியமானது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ‘ஆயுதங்களை உடையவர்களில் சிறந்தவர்’ என்று ஏன் கருத வேண்டும் என்ற சொல்லாட்சிக் கேள்வியைக் கேட்கிறார், மேலும் ஒவ்வொரு உயிரினத்திற்கும் அதன் சொந்த பாதுகாப்பிற்காக பொருத்தமான ஆயுதத்தை அளித்து தன்னை வெளிப்படுத்தியதால் தான் என்று சுட்டிக்காட்டி பதிலளிக்கிறார். அதன் எதிரிகளுக்கு எதிராக. ஒருபுறம், நகங்களைக் கொண்ட உயிரினங்களுக்கு வெவ்வேறு வகையான நகங்களையும், எதிரிகளிடமிருந்து பற்களால் தங்களைக் காத்துக்கொள்பவர்களுக்கு வெவ்வேறு வகையான பற்களையும், அவற்றின் கோரைப் பற்கள், கொம்புகள் போன்றவற்றையும் அவர் பொருத்தியுள்ளார். ஒவ்வொரு உயிரினமும் அதன் சொந்த பாதுகாப்பிற்காக ஒன்று அல்லது இரண்டு ஆயுதங்களை மட்டுமே கொண்டுள்ளது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். அவர் இந்த அனைத்து சாஸ்திரங்களின் பிறப்பிடம், எனவே அவர் சர்வ-சாஸ்திரம்-பிரிதம்-வராஹ் என்று சரியாக அறியப்படுகிறார். தேவையான போது அனைத்து ஆயுதங்களையும் கொண்டு தாக்கும் திறனையும் அவர் தனக்கென வைத்துள்ளார்.

இராமனும் கிருஷ்ணனும் தங்கள் ஆயுதங்களை தீமைகளை அழிக்கவும், நல்லவர்களின் பாதுகாப்பிற்காகவும் பயன்படுத்தியதால் தான் அவர்கள் ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் ஸ்ரேஷ்டர்கள் அல்லது வரர்கள் என்று கருத்து தெரிவிக்கிறார் தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர். அட்டூழியங்களைச் செய்ய ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தியவர்கள் நாசமாகத்தான் முடிந்தது.

---

766-ப்ரக்ரஹ
அடக்கி நடத்துபவன்

அர்ஜுன சாரதிந அநேந ரஸ்மிபிரிவ ப்ரக்ருஹ்யதே இதி
ப்ரக்ரஹ
கொல்லா மாக்கோல் கொலை செய்து பாரதப் போர் எல்லாச் சேனையும் இரு நிலத்தவித்த எந்தை -3-2-3-

பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன்னின்றானை-2-3-1-

தாம் சாரதியாக இருந்து கொண்டு அர்ஜூனனைக் (ரஸ்மிபிரிவ)கடிவாளம் போல் இழுத்துப் பிடித்துத் தம் சொற்படி
அவனை நடத்தியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்களால் சமர்ப்பிக்கப்படும் இலை பூ முதலியவற்றை ஏற்றுக் கொள்பவர் –விஷயங்கள் என்னும் காடுகளில் ஓடும்
இந்த்ரியங்கள் ஆகிற குதிரைகளைக் கடிவாளம் பிடித்து இழுப்பது போல் அடக்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறந்த நவ க்ரஹங்களை உடையவர் -சிறந்த சோம பாத்ரங்கள் உள்ளவர் -சிறந்தவர்களை ஏற்றுக் கொள்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

766. பிரக்ரஹ – கட்டுப்படுத்துபவர்

பிரக்ரஹத்திற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உள்ளன: அ) ரிசீவர் மற்றும் ஆ) கட்டுப்படுத்தி. இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இரண்டு வெவ்வேறு விளக்கங்களைத் தருகிறார், அதில் முதலாவது ‘பக்தைஹ் உபஹ்ரிதம் பத்ரபுஷ்பாதிகம் ப்ரக்ரிண்ஹதி இதி ப்ரக்ரஹஹ் – அவர் தம்முடைய பக்தர்கள் சமர்ப்பிக்கும் மலர்கள் அல்லது இலைகள் போன்ற பிரசாதங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார் அல்லது பெறுகிறார், எனவே அவர் பிரக்ரஹஹ்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவத் கீதை (9.26) கூறுவது போல், ‘பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்தியா ப்ரயச்சதி ததஹம் பக்த்யுபஹ்ரிதம் அஷ்ணாமி ப்ரயதாத்மனா – இலை, பூ, பழம், தண்ணீர் என எதுவாக இருந்தாலும், பக்தியுடன் என் பக்தன் எதை அளித்தாலும், அதை நான் ஏற்று உண்கிறேன். எனவே இந்த அர்த்தத்தில் அவர் பிரக்ரஹம்.

ஸ்ரீ சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘தாவதோ விஷயாரண்யே துர்தாந்தேந்திரிய வாஜினஹ் தத்ப்ரஸாதேன ரஷ்மினேவ பத்னாதி இதி வா ப்ரக்ரஹவத் ப்ரக்ரஹஹ் – புலன் வடிவில் இருக்கும் குதிரைகள் புலன்களின் காடுகளில் ஓடும்போது, ​​ஓடிப்போவது போல் குதிரைக் கட்டுப்பாடுகளைப் பயன்படுத்துகிறார். ஒரு கயிறு பயன்படுத்தி. எனவே அவர் பிரக்ரஹம் அல்லது புலன்களின் மீது செலுத்தப்படும் கட்டுப்படுத்தும் கயிறு. அவனது அருளால் தான் உண்மையான பக்தன், இந்திரியப் பொருட்களில் உள்ள ஈடுபாட்டைக் களைந்து, சுய-உணர்தலுக்கு முன்னேற முடியும்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை அர்ஜுனனின் தேரோட்டியாக இருந்தாலும், பகவான் கிருஷ்ணரின் சிறந்த கட்டுப்பாட்டைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார். குதிரையைக் கட்டுப்படுத்தும் கடிவாளத்தைப் போல அர்ஜுனனையும் கிருஷ்ணர் கட்டுப்படுத்தினார். பிரக்ரஹம் என்ற சொல் கடிவாளத்தைக் குறிக்கிறது. கதா உபநிஷத்தில் (1.3.3) தேர் பற்றிய உவமை உள்ளது:
ஆத்மாநாம் ரத்தினம் வித்தி, ஷரீரம் ரதம் ஏவ து |
புத்திம் து சாரதிம் வித்தி, மனঃ ப்ரக்ரஹம் ஏவ ச ||1.3.3||
பொருள்: யமன் நசிகேதஸுக்கு விளக்குகிறான்: “ஆத்மனை தேரின் இறைவன் என்றும், உடலை தேர் என்றும் அறிக; புத்தியை தேரோட்டியாகவும், மனதை மீண்டும் கடிவாளமாகவும் அறிக.”

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘ப்ரா’ என்ற முன்னொட்டையும், ‘கிரஹ் – உபாதனே’ என்ற மூலச் சொல்லைப் பயன்படுத்தி, ‘பிடிப்பது அல்லது கைப்பற்றுவது’ என்று பொருள்படும், மேலும் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் பகவானின் விதிவிலக்கான கட்டுப்பாட்டை விளக்குகிறார் – ‘பிரகர்ஷனேன க்ரிஹ்ணாதி விஸ்வம் இதி’.

ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்தா பரத்வாஜ், ‘ப்ரா’ முன்னொட்டை ‘பிரக்ரிஷ்டா’ என்பதன் அர்த்தம் ‘சிறப்பு அல்லது உயர்ந்தது’ என்றும், ‘கிரஹா’ என்ற வார்த்தைக்கு ‘ஏற்றுக்கொள்பவர் அல்லது பெறுபவர்’ என்றும் பொருள்படும். அவர் நாமத்தை ‘ப்ரகிருதோ கிரஹ ஸ்வீகரோ யஸ்ய இதி ப்ரக்ரஹஹ் – (சரணாகதியை) ஏற்றுக்கொள்வது தனித்துவமானது, விதிவிலக்கானது, சிறப்பானது மற்றும் உயர்ந்தது என்று விளக்குகிறார். அவர் மேலும் விளக்குகிறார், ‘ஸ்வஜனம் சக்ரீதபி சரணகதம் ஸ்வீகிருத்ய புனஹ் கதாபி தம் ந பார்ட்டித்யஜதி இதி ப்ரகரிஷ்டா ஏவ கிரஹஹ் ப்ரபோஹ் – அவர் தனது பக்தனிடமிருந்து சரணாகதியை முதன்முதலில் ஏற்றுக்கொள்பவர், பக்தனை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டார்; சரணாகதியை அவர் ஏற்றுக்கொண்டதன் மேன்மை இதுவாகும்.

---

767-நிக்ரஹ
எதிரிகளை வீயச் செய்தவன்

அர்ஜுன பவ்ருஷ நிரபேஷேண சாரத்ய வைசித்ர்யேண நிக்ருஹ் யந்தே சத்ரவ இதி
நிக்ரஹ
போர்ப்பாகு தான் செய்து அன்று ஐவரை வெல்வித்த மாயப் போர்த் தேர்ப் பாகனார் -4-6-1-
சித்திரத் தேர் வலவன் -7-8-3-

அர்ஜூனனது வீரத்தை எதிர்பாராமல் தாம் செய்த சாரத்யத்தினாலேயே எதிரிகளை அடக்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் தம் வசத்தில் அடக்கி வைத்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

767. நிக்ரஹா – அனைத்து படைப்புகளின் மீதும் அவருக்கு உறுதியான கட்டுப்பாடு உள்ளது

நிக்ரஹா என்ற சொல்லுக்கு கட்டுப்பாடு என்று பொருள். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘ஸ்வவஷேன ஸர்வம் நிக்ரிந்ஹதி இதி நிக்ரஹஹ் – அவர் தனது சக்தியைப் பயன்படுத்தி எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்துகிறார், எனவே அவர் நிக்ரஹா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் உச்ச சக்தி மற்றும் அனைத்தும் அவருடைய கட்டுப்பாட்டிலும் கட்டுப்பாட்டிலும் உள்ளது. அவனின் ஈடுபாடு இல்லாமல் ஒரு அணுவும் அசையாது என்று தமிழ்ப் பழமொழி கூறுவது போல், அவன் நிக்ரஹா, எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்துபவன்.

‘நிக்ரஹா’ என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் கட்டுப்படுத்துதல் அல்லது கட்டுக்குள் வைத்திருப்பது; ‘நிக்ரஹானா’ என்றால் பின்வாங்குவது அல்லது கீழே வைத்திருத்தல், அடக்குதல். எனவே, நாமம் என்றால் ‘தடுப்பவன்’ அல்லது ‘கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பவன்’ என்று பொருள்.

அர்ஜுனனின் ஆதரவை எதிர்பாராமல், மகாபாரதப் போரில் தன் சாமர்த்தியத்தால் எதிரிகள் அனைவரையும் வெற்றிகரமாக அடக்கியதால், பகவானுக்கு இந்த நாமம் உண்டு என்பது ஸ்ரீ பராசர பட்டரின் விளக்கம். ஸ்ரீ சத்ய சந்தா யதிராஜா அனைத்து அசுரர்களையும் அவர் அடக்குவதைக் குறிப்பிடுகிறார் – நிக்ரிஹ்னாதி தைத்யன் இதி நிக்ரஹா.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணா தத்த பரத்வாஜ் விளக்கம் ‘நிக்ரிஹ்ணாதி விபாத காமினா இதி நிக்ரஹஹ் – தர்மத்தின் பாதையில் இருந்து விலகிச் செல்பவர்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்’.

முந்தைய நாமத்தில் இருந்த அதே அணுகுமுறையை எடுத்துக்கொண்டு, ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் விளக்கம் தருகிறார், ‘நிஷ்சயேன க்ரிஹ்யதே யேன இதி நிக்ரஹ விஷ்ணு: பகவானுக்கு உறுதியான பிடிப்பு உள்ளது, இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் அவர் விரும்பியபடி வழிநடத்துகிறார், உருவாக்கத் தகுந்ததை உருவாக்குகிறார், உள்ளதை அழிக்கிறார். அழிக்கப்படுவதற்கு ஏற்றது, முதலியன

ஸ்வாமி சிமயாநந்தா நாம ‘நிக்ரஹா’ என்பதை ‘தி டெர்மினேட்டர்’ என்று மொழிபெயர்த்து, பகவான் தனது பக்தர்களின் அகங்காரத்தை அழிக்கும் சூழலில் அத்தகைய நாமம் பகவானுக்கு நியாயமானது என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். இது நோயாளிகளின் நோய்களை ‘முறிக்கும்’ வைத்தியர் அல்லது இருளை நீக்கும் சூரியன் போன்றது. நாமம் என்றால் ‘பக்தர்களை தன்னிடம் உள்வாங்குபவர்’ என்றும் பொருள்.

---

768-வ்யக்ர –
யுத்தம் செய்யும் செயலைப் பொறுத்துக் கொள்ளாதவன் -தான் ஒருவனாக இருந்தே இப்போதே இவர்களை அழிக்கிறேன்-என்றான்

அர்ஜுன வைரி நிக்ரஹே யுத்த கர்ம அஸஹ மாநோ
வ்யக்ர
அக குடிலாயாம் கதவ்

யே யாந்தி யாந்த்யேவ சினி ப்ரவீரி யே அவஸ்திதாஸ த்வரம் தே அபி யாந்தி பீஷ்மம் ரதான் பஸ்யத்
பாத்யமாநம் த்ரோணம் ச சங்க்யே ச கணம் மயா அத இத்யேவம் உக்த்வா
யார் யார் போகிறார்களோ அவர்களும் இங்கேயே நிற்பவர்களும் என்று யாராக இருப்பினும்
நான் ஒருவனாகவே இருந்து இந்த பீஷ்மரையும் த்ரோணரையும் வீழ்த்துகிறேன்

ரதாத சப் லுத்ய விஸ் ருஜ்ய வாஹான் இத்யாதி–(தேரில் இருந்து இறங்கி கையில் சக்கரத்துடன் ஓடினான் அன்றோ )

யுத்த க்ரம அஸஹிஷ்ணுவாத்-யுத்தம் செய்யும் செயலைப் பொறுத்துக் கொள்ளாதவன்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

————

768. வியாக்ரர் – அவர் முடிவில்லாதவர் மற்றும் நித்தியமானவர்

ஆக்ரா என்றால் முடிவு மற்றும் வியாக்ர என்றால் முடிவில்லாதது. இதன் அடிப்படையில், ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு இரண்டு விதமான விளக்கங்களைத் தருகிறார், அதில் முதலாவது ‘விகதம் அக்ரம் அந்தஹ வினாஷஹ அஸ்ய அஸ்தி இதி வ்யாக்ரஹ் – அவருக்கு முடிவே இல்லை, எனவே அவர் வியாக்ரர், அழியாதவர்’. இரண்டாவது விளக்கம், ‘பக்தாநாம் அபீஷ்ட பிரதானேஷு வ்யாக்ரஹ இதி வா – அவர் தனது பக்தர்களின் மீது பொழியும் அவரது அருளுக்கு முடிவே இல்லை, எனவே அவர் வியாக்ரர், முடிவில்லாத கொடுப்பவர்’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், இறைவன் தனது பக்தர்களை மகிழ்விக்க ஆர்வமாக இருப்பதாகவும், பாண்டவர்களின் எதிரிகளை அடக்குவதில் மேலும் தாமதம் செய்ய முடியாததால், பகவான் கிருஷ்ணர் விரைந்தபோது இது மகாபாரதத்தில் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் விளக்குகிறார். பீஷ்மருக்கு எதிரான அவரது செயல் இதற்குச் சான்றாகும்:
யே யாந்தி யாந்தியேவ சினி-பிரவிரா! யே’வஸ்திதா சத்வாரம் தே’பி யந்து |
பீஷ்மம் ரதத் பஷ்யத பாத்யமானம் த்ரோணம் ச ஸாங்க்யே ச-கனம் மயா’த்யா ||
… ரதத் அவப்லுத்ய விஸ்ரிஜ்ய வஹன் || (மகாபாரதம், பீஷ்ம பர்வா 59.86)
பொருள்:“ஓ சினி-பிரவிரா (சாத்யகியைக் குறிக்கும்)! போனவர்கள் என்றென்றும் போய்விட்டார்கள். இன்னும் எஞ்சியிருப்பவர்கள் அனைவரையும் ஒரேயடியாகப் போக விடுங்கள். பீஷ்மர் தனது தேரில் இருந்து தூக்கி எறியப்பட்டதையும், துரோணரும் தனது படையுடன் வீசப்பட்டதையும் நீங்கள் இப்போது காண்பீர்கள். என்று கூறிவிட்டு, கிருஷ்ணர் தேரிலிருந்து கீழே குதித்து, குதிரைகளை விட்டுவிட்டு, பீஷ்மருக்கு எதிராக ஒரு ரதச் சக்கரத்தை ஆயுதமாகக் கொண்டு முன்னேறினார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் மகாபாரதத்திலிருந்து மேற்கூறிய மேற்கோளை சற்று வித்தியாசமாக மொழிபெயர்த்தார்: பீஷ்மரின் தாக்குதலின் தீவிரத்தில் பாண்டவப் படைகள் குழம்பி ஓடிய காட்சியை அவர் விவரிக்கிறார், பின்னர் கிருஷ்ணர் அறிவித்தார்: “ஓடுபவர்கள் ஓடிக்கொண்டே இருக்கட்டும், மீதமுள்ளவர்கள் என்னை தோற்கடிக்கட்டும். பீஷ்மரும் துரோணரும்”; ஆயுதம் ஏந்த மாட்டோம் என்ற தனது சொந்த வாக்குறுதியையும் மறந்துவிட்டு, தன் தேரில் இருந்து குதிக்கிறார். இதனால், அவர் சளைக்காமல், தனது பக்தர்களின் எதிரிகளை அகற்றுவதில் உறுதியாக இருக்கிறார்.

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் இந்த பகவானின் குணத்தை திருவாய் மொழியில் (9.2.10)  அழகாகப்
பிடிக்கிறார் . பொருள்: திருப்புளிங்குடியின் வளமான வயல்களை உடைய இறைவனே, என் அமுதமே! கொடிய அசுரர்களை ஒழிப்பதில் உறுதியான திறம்பட்ட விஷத்தைப் போல (இதற்கு மாற்று மருந்தே இல்லை) நீயே! தேவர்களின் எதிரிகளை வீழ்த்திய இறைவன் பல கடுமையான ஆயுதங்களை ஏந்துகிறான். லட்சுமி உங்கள் கால்களை மெதுவாக அழுத்தியபடி நீங்கள் தூங்குகிறீர்கள், எனக்கும் அந்த அதிர்ஷ்டம் கிடைக்குமா? அல்லது, உங்கள் விருப்பப்படி என்னிடம் வருவீர்களா?

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘விவிதம் கமனம் யோ விதத்தே ச வ்யாக்ர உச்யதே – பலவிதமான வழிகளைப் பயன்படுத்திச் சுற்றி வருபவர் வியாக்ரர். நகரும் அனைத்தும் அவரது வியாக்ர குணத்தின் வெளிப்பாடு அல்லது பல்வேறு வழிகளில் இயக்கம் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா விளக்கம் தருகிறார்: ‘விஹ் கருடோ அக்ரே அஸ்ய ச விக்ரஹ்’ – கருடனை தனது வாகனமாக கொண்டு சுற்றி வருபவர்.

---

769-நைக ஸ்ருங்க-
அநேக உபாயங்களால் பகைவரை மாய்த்தவன்

புத்தி யோகஸ் ஸாரத்யம் அநாயுத க்ரஹண வ்யாஜ ப்ராப்த காலே தத் க்ரஹண மிதி
பஹு வைரி பாதகம் அஸ்யேதி
நைக ஸ்ருங்க
ஸ்ரு ஹிம்ஸா யாம் ஸ்ருணா தேர் ஹ்ரஸ் வஸ்ச இதி கந் ப்ரத்யய கிந் நுடக மஸ் ச

பகலை இரவாக்கி -ஆயுதம் எடேன் –
மாயங்கள் செய்து சேனையைப் பாழ் பட நூற்றிட்டு -உபாயங்கள் செய்து

புத்தியினால் வழி சொல்வது -சாரதியாக இருப்பது -ஆயுதம் எடுப்பது இல்லை என்று சொல்லி எடுப்பது -முதலிய பல
வழிகளால் பகைவர்களுக்குப் பல துன்பங்களை ஏற்படுத்தியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நான்கு வேதங்களைக் கொம்பாக உடையவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ வ்ருஷ ரூபத்தில் அநேக கொம்புகள் உள்ளவர் –
ஸ்ரீ வராஹ திருவவதாரத்தில் ஒரே கொம்புள்ள பரம புருஷனாக இருந்தவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————-

768. நைகா-ஷ்ரிங்கா – அவர் தனது பக்தர்களின் எதிரிகளைக் கட்டுப்படுத்த பல்வேறு யுக்திகளைக் கையாள்கிறார்

‘சிருங்கா’ என்றால் கொம்பு, சிகரம் அல்லது உச்சம். இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘சதுஷ் ஶ்ரீங்கோ நைகஷ்ரிங்கா – அவருக்கு ஒன்றல்ல, நான்கு சிகரங்கள் உள்ளன, எனவே அவர் நைகஷ்ரிங்கா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். இங்கு குறிப்பிடப்படும் நான்கு சிகரங்கள் நான்கு வேதங்கள். ஸ்ரீ சங்கரர் ரிக் வேதத்தில் இருந்து ஆதரவை வழங்குகிறார் (4.58.3):
கத்வாரி ஶ்ரீங்கா த்ரயோ அஸ்ய பாதஹ த்வே ஷிர்ஷே சப்த ஹஸ்தாஸோ’ஸ்ய |
த்ரிதா பத்தோ விருஷபோ ரோரர்விதி மஹாதேவோ மர்த்யக்ம் அவிவேஷ ||
பொருள்:   நான்கு கொம்புகள் நான்கு வேதங்களைக் குறிக்கின்றன, மூன்று பாதங்கள் மூன்று தினசரி யாகங்களைக் குறிக்கின்றன).

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது விளக்கத்தில் ‘ஹிம்சா சாதனம்’ என்ற பொருளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார் – ந + ஏக + ஷ்ரிங்கா = நைக-ஷ்ரிங்கா – எதிரிகளுக்குத் துன்பம் விளைவிக்கும் பல வழிகளைக் கொண்டவர். மகாபாரதத்தின் நிகழ்வுகளைப் பயன்படுத்தி ஸ்ரீ பட்டர் தனது விளக்கத்தை விளக்குகிறார்:
புத்தி-யோகம் சரத்யம் அனாயுத கிரஹண வ்யாஜஹ்
ப்ராப்தகாலே தத்-கிரஹணம் இதி பஹு-வைரி-பாதகம் அஸ்ய இதி ந-ஏக-ஶ்ரீங்கா ||
பொருள்: எதிரிகளின் வீழ்ச்சியைக் கொண்டு வருவதற்கு பல உபாயங்களைக் கைக்கொண்டதால், அவர் நைக-ஷ்ரிங்கா ஆவார். , இரவும் பகலும் பரிமாற்றம் போன்றவை.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஓம்காரத்திற்கான அகார, உகார மகர மற்றும் நாத ஆகிய நான்கு ‘கொம்புகளை’ உள்ளடக்கிய பிற விளக்கங்களை வழங்குகிறார். கொம்புகளைக் கொண்ட விலங்குகள் அவற்றின் கொம்புகளைப் பிடிக்கும்போது கட்டுப்பாட்டிற்குள் வருவதைப் போல, நான்கு வேதங்களின் – நான்கு ‘கொம்புகள்’ மூலம் பகவான் தனது பக்தர்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வருகிறார் என்று ஸ்ரீ சாஸ்திரி மேலும் விளக்குகிறார்.

ரிக் வேதத்தில் ‘சத்வாரி சிருங்கா’ என்று குறிப்பிடப்படும் ‘நான்கு கொம்புகள்’ பற்றிய குறிப்பை, விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த உறக்கம் மற்றும் தூய்மையான விழிப்புணர்வு ஆகிய நான்கு உணர்வு நிலைகளைக் குறிப்பதாக சுவாமி சிமயாநந்தா விளக்குகிறார். அவர் மூன்று அடிகளை முறையே மொத்த, சூட்சும மற்றும் காரண உடல்களின் மூன்று நிலைகளாக விளக்குகிறார்.

‘ஸ்ரீங்கம்’ என்பது இறையாட்சி, மேன்மை, முதலியவற்றையும் குறிக்கும். ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்த பரத்வாஜ் இந்த அர்த்தத்தைப் பயன்படுத்துகிறார், மேலும் அவர் தனது மேலாதிக்கத்தை நிலைநிறுத்த பல வழிகளைப் பயன்படுத்துகிறார் என்று விளக்கம் தருகிறார் – நைகம் விவிதம் ஶ்ரீங்கம் ப்ரபுத்வம் யஸ்ய இதி நைக-ஶ்ரீங்கா.

ஸ்ரீ சத்ய சந்த யதிராஜா விளக்கம் தருகிறார் – ந ஏக ஷ்ரிங்கோ, ந ஏகனி – அநேகனி ஶ்ரீங்கானி யஸ்ய விருஷ ரூபா ச நைக-ஶ்ரீங்கா, இதை ‘அவருடைய அம்சத்தில் பல வடிவங்களைக் கொண்டவர், அல்லது தர்மத்தை ஸ்தாபனை செய்பவர் (விரிஷா) என மொழிபெயர்க்கலாம். )

அவரது மாற்று விளக்கத்தில், அவர் ந ஏக-ஷ்ரிங்கா என்ற வார்த்தையைப் பிரித்து, ‘ந’ என்ற வார்த்தையை பகவானின் பரம புருஷத்வத்தைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார், பின்னர் ஏக-ஶ்ரீங்கத்தை பகவான் விஷ்ணுவின் வராஹ அவதாரம் – ஏக-ஶ்ரீங்க ததோ பூத்வா வராஹோ நந்தி என்று விளக்குகிறார். -வர்தனா| இமாம் ச உத்ரித்வாத் பூமிம் ஏக-ஶ்ரீங்கா (மோக்ஷ தர்மம்).

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் ஶ்ரீங்கம் என்ற சொல்லுக்கு தீப்தி (பிரகாசம்) என்ற அர்த்தங்களைத் தருகிறார், மேலும் இதை பக்தர்களைப் பாதுகாக்கவும் எதிரிகளை அழிக்கவும் ஒரு வழிமுறையாகப் பயன்படுத்துகிறார் – ஶ்ரீங்கம் இதி ஆழமான நம, ஹிம்ஸ-சாதனம் ததா பர-கிருத-பாத-நிவாரண-ஸதானமபி ஶ்ரீங்கம். நாமத்தில் உள்ள வேர் ‘ஷ்ர் – ஹிம்சயம்’ அதாவது ‘துண்டாக்குதல், கொல்லுதல் அல்லது காயப்படுத்துதல்’.

ஸ்ரீ வசிஷ்டர் நாமாவை அவரிடமிருந்து வெளிப்படும் பல கதிர்களைக் கொண்ட ஒருவரைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார். அவர் வேறு இரண்டு விளக்கங்களையும் தருகிறார், அதில் முதலில் ‘ஹிம்சாவை உண்டாக்க பல வழிகளைக் கொண்டவர்’ மற்றும் இரண்டாவது ‘ஹிசாவைத் தடுக்க பல வழிகளை வழங்குபவர்.

---

770-கதாக்ரஜ
கதனுக்கு முன் பிறந்தவன்

கத நாம் நோ
கதாக்ரஜ
கதன் -வாசுதேவன் மனைவி ஸூநாமை -கண்ணனுக்கு இளையவனாக பிறந்தவன்

கதன் என்பவனுக்கு முன் பிறந்தவர் -கண்ணன் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மந்த்ரத்தினால் முன்னே ஆவிர்ப்பவிப்பவர் —
நிகதம் -மந்த்ரங்களை விளக்கமாக ஓதுவது -நி கேட்டு கத அக்ரஜர்-மந்த்ரத்தினால் முன்னே ஆவிர்ப்பவிப்பவர் – -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் கதன் என்பவனுக்கு முன் பிறந்தவர் —
அகதாக்ராஜா -என்று அந்தணர்களுக்கு ரோகம் இல்லாமல் செய்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

–

768. கடாக்ராஜா – மந்திரம் அல்லது பிரார்த்தனையின் போது அவர் வெளிப்படுகிறார்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இரண்டு விளக்கங்களைத் தருகிறார், முதலில் ‘நிகதேன மந்த்ரேண அக்ரே ஜாயதே இதி நிஷப்தாலோபம் கிருத்வா கடாக்ரஜா – மந்திரம் அல்லது பிரார்த்தனையின் முடிவில் அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார், எனவே அவர் கடாக்ராஜா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். நிகடா என்றால் மந்திரம் என்று பொருள், மந்திரம் அல்லது பிரார்த்தனை ஓதப்பட்ட பிறகு அவர் தோன்றுகிறார். துருவனின் பிரார்த்தனை மற்றும் பிரஹலாதனின் அழைப்பின் முடிவில் அவர் தோன்றினார். தேவகியின் பிரார்த்தனையின் பலனாக கிருஷ்ணராகப் பிறந்தார்.

இந்த கூட்டுப் பெயரை உருவாக்கும் போது ‘நிகடா’ என்ற வார்த்தையில் உள்ள ‘நி’ என்ற எழுத்து நீக்கப்பட்டது, எனவே நிகடாக்ராஜா கடாக்ராஜாவாக மாறுகிறார், இருப்பினும் ‘மந்திரம் அல்லது பிரார்த்தனையின் போது வெளிப்படுபவர்’ என்ற பொருள் அப்படியே உள்ளது.

ஸ்ரீ சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம் ‘யத்வா கதோ நாம ஸ்ரீவாசுதேவ அவராஜ; தஸ்மாதாக்ரே ஜாயதே இதி கடாக்ரஜா – வாசுதேவருக்கு கடா என்ற ஒரு தம்பி இருந்தான், அதனால் அவன் கடாவின் மூத்த சகோதரன் கடாக்ராஜா என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

கிருஷ்ணருக்குப் பிறகு வசுதேவருக்குப் பிறந்த கடா என்ற குழந்தையின் மூத்த சகோதரர் கிருஷ்ணர் என்பது ஸ்ரீ பட்டரின் விளக்கம். கடாவின் தாய் வசுதேவரின் மனைவிகளில் ஒருவரான சுனமா.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், கிருஷ்ணருக்கு எழுதிய கடிதங்களில், ருக்மணி அவரை கடாகராஜா என்று அழைத்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமத்தை கடா + ஆக்ர + ஜஹ் என்று பிரித்து ஒரு வித்தியாசமான விளக்கத்தை அளிக்கிறார். கடவிற்கு, அவர் ‘கட வ்யக்தாயம் வாசி’ – ‘பேசுதல்’ என்பதிலிருந்து பொருள் பெறுகிறார்; ஆக்ராவிற்கு, அவர் ‘அகி – கடௌ’ – ‘போக’ என்பதிலிருந்து பொருள் பெறுகிறார்; மற்றும் ஜஹ் என்பதற்கு அவர் ‘ஜடா – அனுபவிஷ்டா’ – ‘உள்கிறவர் அல்லது வியாபித்தவர்’ என்பதிலிருந்து பொருள் பெறுகிறார். எனவே, நாமத்திற்கான அவரது விளக்கம் என்னவென்றால், “பேசுபவர்கள் மற்றும் நடப்பவர்கள் அல்லது நடமாடுபவர்கள் – கதேஷு – கடன சீலேஷு, அக்ரேஷு – கமனா சீலேஷு, அநுப்ரவிஷ்டோ ஜாத இவ ப்ரதியாமனோ கடாக்ரஜ இதி விஷ்ணோர் நம. ஷப்தாயமானே, கமநஶீலே ச ஜீவிதா ஶரீர ஏவ ஜீவாத்மநோ’வபாஸஹ ப்ரகாஶ இத்யார்தঃ”.

ஸ்ரீ வசிஷ்டரின் மாற்று விளக்கம், ‘கடனம் வ்யக்தம் சப்தம் குர்வதம் மனுஷ்யானம் அக்ரஜா – ஜ்யேஷ்டா ஸ்ரேஷ்டா’ – ஒலியை உருவாக்கியவர்களில் முதன்மையானது மற்றும் சிறந்தது. இங்கு அவர் வேதங்கள் மற்றும் ‘ஓம்’ என்ற பிரணவ மந்திரத்தை வெளிப்படுத்தியதைக் குறிக்கிறது. இதனாலேயே அவர் வாசஸ்பதி என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

763-தேஜோ வ்ருஷ –
இப்படி அடியவரைக் காப்பதில் தம் சக்தியைப் பொழிபவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஸூர்ய ரூபியாக ஜலத்தை ஒளியைப் பொழிபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

ஒளி மயமான சூரியன் முதளியவர்களில் சிறந்தவர் —
தேஜஸ்சை யுடைய ஸூர்யனைக் கொண்டு மழை பொழியச் செய்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தரர் –

————————————————————————

764-த்யுதிதர –
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் இளமையிலும் இந்திரனைத் தோற்கச் செய்யும் அதி  மானுஷ சக்தியை உடையவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்-

தேக ஒளியை தரிப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்-

ஒளியைத் தாங்குபவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————–

765-சர்வ சஸ்த்ரப் ருதாம் வர –
நரகன் ஜராசந்தன் ஆகியோருடனான போரில் அஸ்தரம் பிடித்த எல்லோரிலும் சிறந்து விளங்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஆயுதம் தரித்தவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அனைத்து ஆயுதங்களைப் போலுல்லவர் -ஆகாயத்தைத் தாங்குபவர் -சர்வ சஸ்திர ப்ருதம்பர  -என்று பாடம் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்-

————————————————————————

766-ப்ரக்ரஹ –
தாம் சாரதியாக இருந்து கொண்டு அர்ஜூனனைக் கடிவாளம் போல் இழுத்துப் பிடித்துத் தம் சொற்படி அவனை நடத்தியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்களால் சமர்ப்பிக்கப்படும் இலை பூ முதலியவற்றை ஏற்றுக் கொள்பவர் –விஷயங்கள் என்னும் காடுகளில் ஓடும்
இந்த்ரியங்கள் ஆகிற குதிரைகளைக் கடிவாளம் பிடித்து இழுப்பது போல் அடக்குபவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

சிறந்த நவ க்ரஹங்களை உடையவர் -சிறந்த சோம பாத்ரங்கள் உள்ளவர் -சிறந்தவர்களை ஏற்றுக் கொள்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————-

767-நிக்ரஹ –
அர்ஜூனனது வீரத்தை எதிர்பாராமல் தாம் செய்த சாரத்யத்தினாலேயே எதிரிகளை அடக்கியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லாவற்றையும் தம் வசத்தில் அடக்கி வைத்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களை அழிப்பவர்-ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————-

768-வ்யக்ர-
அர்ஜூனன் விரோதிகளை அடக்குவதில் அவன் யுத்தம் செய்யும் வரை  பொறுத்திராதவர்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பக்தர்கள் வேண்டுவனவற்றைக் கொடுப்பதில் துடிப்பு உள்ளவர் –அழிவில்லாதவர்-ஸ்ரீ சங்கரர் –

அவ்யக்ர-கலக்கம் இல்லாதவர் -வ்யக்ர -தம் முன்னே கருடனை உடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————–

769-நைக ஸ்ருங்க –
புத்தியினால் வழி சொல்வது -சாரதியாக இருப்பது -ஆயுதம் எடுப்பது இல்லை என்று சொல்லி எடுப்பது -முதலிய பல
வழிகளால் பகைவர்களுக்குப் பல துன்பங்களை ஏற்படுத்தியவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

This entry was posted on November 6, 2023 at 9:29 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.