ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –44–

வைகுண்ட புருஷ ப்ராண பிராணத பிரணம ப்ருது
ஹிரண்ய கர்ப்பஸ் சத்ருக்நோ வ்யாப்தோ வாயுரதோஷஜ-44-

இந்த நாற்பத்துநான்காவது ஸ்லோகத்தில் 11 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

406-வைகுண்ட:, 407. புருஶ:, 408. ப்ராண:, 409. ப்ராணத:, 410. ப்ரணவ:, 411. ப்ருது: |

412-ஹிரண்யகர்ப்ப:, 413. ஶத்ருக்ன:, 414. வ்யாப்த:, 415. வாயு:, 416. அதோக்ஷஜ: ||

வைகுண்ட: — குறுக்கம், எல்லை முதலியன அற்றவர்; தம்பால் அனைத்தையும் ஈர்த்து வைப்பவர்
புருஷ: — அந்தர்யாமியாய் நின்று ஜீவர்களின் பாபங்களைப் பொசுக்கித் தூய்மை நல்குபவர்
ப்ராண: — மோக்ஷத்திற்காக அனைவருக்கும் வாழ்வு நல்குபவர்
ப்ராணத: — சோர்ந்து போகும் ஜீவர்களுக்குப் புத்துயிரூட்டி முத்திவழியில் தூண்டுபவர்
ப்ரணவ: — வேதங்களிலேயே பரம்பொருளுக்கான மிகச்சிறந்த ஸ்துதியாக இருக்கும் ப்ரணவமாக இருப்பவர்
ப்ருது: — எல்லையற்று விரியும் மஹிமையுடையவர்
ஹிரண்யகர்ப: — திவ்யமான சௌந்தர்யத்துடன் இதய கர்ப்பத்தில் குடிகொண்டிருப்பவர்
சத்ருக்ந: — இதயத்தில் எழுந்தருளியிருந்து காமம், குரோதம், லோபம் முதலிய ஆறு சத்ருக்களையும் அழிப்பவர்
வ்யாப்த: — அத்தனை உயிர்களின் இதயத்திலும் இருந்து தந்தை தம் மக்களைக் காப்பது போல் காப்பவர்
வாயு; — காற்று போல் தாமே அனைவர்பாலும் சென்று வாழ்விப்பவர்
அதோக்ஷஜ: — ஆரா அமுதாய்ப் பெருகும் ஆனந்தர்

முக்தி அல்லது மோட்சத்திற்கான தடைகளை நீக்குபவர் பகவான். அவர் படைப்பாளர் மற்றும் நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் அந்தர்யாமியாக வாழ்கிறார். அவர் நமக்குள் இருக்கும் உயிர் சக்தி மற்றும் உயிர் கொடுப்பவர். அவர் உயர்ந்தவர், எனவே அவரது சிறந்த செயல்களுக்காக வழிபடத் தகுதியானவர் மற்றும் பிரணவ மந்திரமான ‘ஓம்’ மூலம் அழைக்கப்படுகிறார். காஸ்மோஸின் படைப்பாளராக அவர் நன்கு அறியப்பட்டவர் மற்றும் அவரது பக்தர்களின் இதயத்தில் வசிக்கிறார் மற்றும் அவர்களின் எதிரிகளை அழிக்கிறார். பக்தர்களிடம் அன்பு நிறைந்தவர், எளிதில் அடையக்கூடியவர். அவர் காற்றைப் போல நமக்குள் நகர்கிறார், மேலும் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கிய பிறகும் குறையாமல் இருக்கிறார்.

படைப்புக் காலத்தில் பொருட்கள் அனைத்தையும் அமைப்பதற்காகப் பிரிந்து கிடக்கும் பூதங்களை ஒன்றாகச் சேர்ப்பவன் {வைகுண்டன்},
அனைத்து உடல்களிலும் வசிப்பவன் {புருஷன்},
க்ஷேத்ரஜ்ஞனின் வடிவில் இருந்து கொண்டு அனைத்து உயிரினங்களையும் செயல்படச் செய்பவன் {ப்ராணன்},
அண்டப் பேரழிவின் போது அழித்த உயிரினங்கள் அனைத்தையும் படைப்பவன் {ப்ராணதன்},
அனைவராலும் மதிப்புடன் வணங்கப்படுபவன் {ப்ரணமன்},
மொத்த அண்டத்திலும் விரிந்திருப்பவன் {ப்ருது},
ஆதி பொன்முட்டையைத் தன் வயிறாகக் கொண்டு அனைத்தையும் உண்டாக்குபவன் {ஹிரண்யகர்ப்பன்},
தேவர்களின் பகைவர்களை அழிப்பவன் {சத்ருக்நன்},
(பொருள் காரணமாக இருக்கும் தன்னில் இருந்து உதித்த) அனைத்திலும் படர்ந்திருப்பவன் {வ்யாப்தன்},
இனிய நறுமணங்களைப் பரவச் செய்பவன் {வாயு}, புலன் இன்பங்களை அலட்சியம் செய்பவன் {அதோக்ஷஜன்};(57)

மாண்டவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

406-வைகுண்ட -பக்தர்களை விலகாமல் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொண்டவர் –
407-புருஷ -பாவச் சுமையை எரிப்பவர் -சராசரங்களுக்கு முன் செல்பவர் –
408-பிராண அனைவரையும் உய்விக்கும் மூச்சுக் காற்றானவர் –
409-ப்ரணத-உயிர் அளிப்பவர்-இராமன் வனம் சென்ற போது மரங்களும் வாடிப் போயின –

410-பிரணவ -அனைவரும் தம்மை வணங்கும் படி இருப்பவர் –
411-ப்ருது-பெரும் புகழாளர் –
412-ஹிரண்ய கர்ப -அவதாரங்களின் பிற்பட்டவர்களின் உள்ளங்களிலும் பொன் போலே வசிப்பவர் –
413-சத்ருகன -தன்னை த்யாநிப்பவர்களின் தறி கெட்டோடும் புலன்களை பகுத்தறிவை அருளி அடக்குபவர் –
414-வ்யாப்த -பக்தர்கள் இடம் ஏற்றத் தாழ்வு பார்க்காமல் விரயமான அன்பு காட்டுபவர் –
415-வாயு -சபரி குஹன் பரத்வாஜர் போன்ற அன்பர்களின் இருப்பிடத்துக்கு தேடிச் செல்லும் காற்று போன்றவர் –
416-அதோஜஷ – யாவரும் அனுபவித்து பயன்படுத்தினாலும் கடல் போன்று பெருமை குறையாதவர் –

3-22-ஸ்ரீ ராம அவதார -390-421-திரு நாமங்கள்–32-திரு நாமங்கள்

406-வைகுண்ட –
குடி -தடை -இத்தை போக்குபவன்-தடை போனால் தன்னிடம் சேர்வார்கள் -தானே நடக்கும்

ஸர்வேஷாம் ஸம்ஶ்லேஷயித்
வை குண்ட₂꞉ ।
“குடி₂ க₃தி ப்ரதிகா₄தே ” । ஸ ச அத்ர ஸம்ஶ்லேஷ விகா₄த꞉ ।
ஸ ச விக₃தோ யேஷாம் தே விகுண்டா₂:, தேஷாமேவ வைகுண்ட₂꞉ ।

மயா ஸம்ஸ்லேஷிதா பூமி அத்பி வ்யோம ச வாயுநா தேஜஸா சார்த்த வைகுண்டத்வம் ததோ மம –சாந்தி பர்வம் -343-50-
பூமியானது நீருடனும் –ஆகாயம் காற்றினுடனும் –வாயு தேஜஸ்ஸுடனும் என்னால் கலக்கப் பட்டன
இதனால் வைகுண்டன் என்னும் பெயர் வந்தது

ராமமேவ அநு பஸ்யந்தீ நாப்ய ஹிம்ஸன் பரஸ்பரம் ததஸ் நிதவ் பரஸ்பர நிர் வ்யபேஷா ஹி
தத்ரத்யா யதா ஆஹு பவ்ர்ய பதீன் –அயோத்யா -48-5-
இராமன் அயோத்தியில் இருந்த போது ஜனங்கள் ஒருவருக்கு ஒருவன் அன்யோன்யமாக இருந்தனர்
அவன் அயோத்தியை விட்டு அகன்றதும் மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் விரும்பாதவர் ஆனார்கள்

ராகவம் வா அநு கச்சத்வம் அஸ்ருதிம் வா அபி கச்சத
இராமன் கானகம் நோக்கி புறப்பட்ட வுடன் அயோத்யையில் இருந்த பெண்கள் தங்கள் கணவன்மார்களிடம்
நீங்களும் இராமனைப் பின் தொடர்ந்து கானகம் செல்லுங்கோள்
அல்லது கைகேயியின் பெயர் கேட்க்காத இடம் செல்லுங்கோள் என்றனர்

வ்யஸ்ருஜன் கபலான் நாகா காவோ வத்ஸான் ந பாயயன்
இராமன் சென்ற பின் யானைப் பாகன்கள் அளித்த உணவை யானைகள் உண்ண வில்லை
பசுக்கள் தங்கள் கன்றுகளுக்கு பால் அளிக்க வில்லை

நஷ்டம் த்ருஷ்வான் நாப்ய நந்தத் விபுலம் வா தநா கமம்
புத்ரம் பிரதமஜம் லப்தவா ஜநநீ நாப்ய நந்ததா
அவர்கள் தங்கள் செல்வங்களை இழந்த போது வருந்த வில்லை
தனக்குப் பிறந்த முதல் குழந்தையைக் கூடப் பார்த்தும் எந்தத் தாயும் மகிழ வில்லை

ஸ்தந் யார்த்திந ஸூதா ஸ்த்ரீனாம் பர்த்தாரோ ப்ராதரஸ் ததா சர்வம் சர்வே பரித்யஜ்ய ராமமேவ அந்வ யுஸ் ததா
குழந்தைகள் தாய் விஷயத்திலும் -கணவன்மார்கள் மனைவி விஷயத்திலும்
சகோதரர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் விஷயத்திலும் அன்பு இல்லாதவர்கள் ஆயினர்
அனைத்தையும் துறந்தவர்களாக இராமனையே எண்ணியபடியே வருந்தியபடியே இருந்தனர் –

தேவ தேவனை தென்னிலங்கை எரி எழச் செற்ற வில்லியை பாவ நாசனை பங்கயத் தடம் கண்ணனை -3-6-2-
வைகுந்தா மணி வண்ணனே செய்குந்தா வரும் தீமை உன் அடியார்க்குத் தீர்த்து அசுரர்க்கு தீமை செய்குந்தா -2-6-1-

தம்மை அடைவதற்கு உள்ள தடைகளை நீக்கித் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொள்பவர் –
குடி என்ற தாது -வினையடி –வழியைத் தடை செய்தல் -பகவானோடு கூடும் வழியைத்-தடையை -நீங்கியவர்கள் விகுண்டா –
அவர்களை யுடையவன் பகவான் என்பதால் வைகுண்ட எனப்படுகிறான் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பஞ்ச பூதங்களை ஓன்று சேர்த்து சிருஷ்டியில் பயன்படுத்துபவர் அவற்றின் செயல்களைக் கட்டுப் படுத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

விகுண்டா என்பவளின் மகனாக திரு அவதரித்தவர் -ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

ஓம்வைகுண்டாயநம:

விவிதா வெவ்வேறு

குண்டா கதே: ‘குண்டா’ என்றால் போக்கு

ப்ரதிஹதி: (அவற்றை) தடை செய்வது

விகுண்டா ‘விகுண்டா’ எனப்படும்

விகுண்டாயா: கர்த்தேதி அவ்வாறு தடை செய்பவராதலால்

வைகுண்ட: பகவான் ‘வைகுண்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஜகதாரம்பே இந்தப் ப்ரபஞ்சம் உருவானபொழுது (அதன் தொடக்கத்தில்)

விஶ்லிஶ்டானி (ஒன்றோடொன்று கலவாது) பிரிந்திருந்த

பூதானி (நீர், நிலம், நெருப்பு, காற்று, வான்வெளி ஆகிய) ஐம்பூதங்களை

பரஸ்பரம் ஒன்றோடொன்று

ஸம்ஸ்லேஶயன் கலக்கும்படி செய்து

தேஶாம் கதிம் அவற்றின் போக்கை

ப்ரதிபத்னாதீதி (பகவான்) தடை செய்தார் (எனவே அவர் ‘வைகுண்ட:’ என்ற திரு நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்).

பகவான் இந்தப் ப்ரபஞ்சத்தின் தொடக்கத்தில் ஒன்றோடொன்று கலவாதிருந்த ஐம்பூதங்களை அவை ஒன்றோடொன்று கலக்கும் படி செய்து அவற்றின் போக்கைத் தடுத்தார். இவ்வாறு வெவ்வேறு (விவித) போக்குகளை (குண்டா) தடுத்ததால் பகவான் ‘வைகுண்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மயா ஸம்ஸலேஶிதா பூமிரத்பிர்வ்யோம ச வாயுனா |

வாயுஸ்ச தேஜஸா ஸார்த்தம் வைகுண்டத்வம் ததோ மம ||

(மஹா பாரதம், ஶாந்தி பர்வம் 342.80)

மஹாபாரதம் ஶாந்திபர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: (பகவான் கூறுகிறார்): நான் நிலத்தை நீரோடும், வான்வெளியை காற்றோடும் (வாயுவோடும்), காற்றை (வாயுவை) நெருப்போடும் கலந்தேன். எனவே, என்னிடத்தில் ‘வைகுண்டத்வம்’ இருக்கிறது.

இதி ஶாந்தி பர்வணி | இவ்வாறு மஹாபாரதம் ஶாந்தி பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

————-

வைகுண்டம் – தடைகளை நீக்குபவர்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘விவிதா குந்த கதே ப்ரதிஹதிஹ் விகுந்த, விகுந்தாயா கர்த்தா இதி வைகுந்தஹ் – பஞ்ச பூதங்களின் (ஐந்து உறுப்புகள்) முரண்பாடான இயக்கங்களைக் கட்டுப்படுத்தி, கட்டுப்படுத்துபவர், இதனால் பூமி உருவாகிறது’ என்று விளக்குகிறார். தொடக்கத்தில் பஞ்ச பூதங்கள் ஒன்றோடொன்று இணையாமல் விரிந்தபோது, பகவான் இந்தச் செயல்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்தி, அவற்றிற்குள் ஒரு பிணைப்பை உருவாக்கி பூமியை உருவாக்கினார். அவர் மகாபாரதம் சாந்தி பர்வா (342.80) இலிருந்து பின்வரும் ஸ்லோகத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார்:

‘மாயா ஸம்ஷ்லேஷிதா பூமிஹ் அத்பிஹ் வ்யோமா ச வாயுனா;
வாயுச்ச தேஜஸா ஸார்தம் வைகுந்தத்வம் ததோ மம | பொருள்: என்னாலே பூமி தண்ணீருடனும், ஈதர் காற்றுடனும், காற்று நெருப்புடனும் இணைந்தது. அதனால் நான் வைகுண்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறேன்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர், ‘குதி கதி பிரகாதே’ என்ற மூலத்திலிருந்து, பாதையைத் தடுப்பது என்ற பொருளைப் பெற்றார். குந்தா என்பது இறைவனுடன் இணைவதற்கான தடைகளை குறிக்கிறது. இவ்வாறு தடைகள் நீங்கியவை வைகுண்டங்கள். பகவானுக்கு ஏற்படும் தடைகள் பாவங்கள். அவர் பாவங்களை நீக்குபவர் என்பதால், அவர் வைகுண்டன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் நாமத்தை விகதா குந்தா தஸ்யா கர்த்தா என்று விளக்குகிறார் – தடையின்றி விடப்பட்டால் தங்கள் சொந்த வழியில் செல்ல முனைபவர்களை ஒழுங்குபடுத்துபவர். ஸ்ரீ சாஸ்திரிகள் இன்னொரு விளக்கத்தையும் தருகிறார்கள். ஐந்தாவது மன்வந்திரத்தில் சுப்ரனுக்கும் விகுந்தனுக்கும் பிறந்ததால் பகவான் வைகுண்டன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். பின்னர் அவர் லக்ஷ்மியை மணந்து, அவளது இன்பத்திற்காக ஒரு இடத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்ற அவரது வேண்டுகோளுக்கு இணங்கினார், மேலும் இந்த இடம் வைகுண்டம் என்று அழைக்கப்பட்டது. அவரே இந்த வைகுண்டம். இந்தக் கருத்தை விஷ்ணு புராணம் மற்றும் ஸ்ரீமத் பாகவதம் ஆதரிக்கிறது.

ஸ்ரீ அன்னங்காராச்சாரியார் தம் பக்தர்களுக்கு தம்மை அடைவதற்குத் தடைகள் அனைத்தையும் நீக்கி, தம்முடன் ஐக்கியப்படுத்துவதால், அவர் வைகுண்டம் என்றும் கூறுகிறார். ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், யாருக்காக அனைத்து தடைகள் அல்லது தடைகள் (குந்தம்) அகற்றப்பட்டதோ அவர் வைகுண்டம் என்று விளக்குகிறார். மேலும் எல்லாத் தடைகளையும் நீக்குபவர் வைகுண்டரே. தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர், யாருக்காகத் தடைகளை நீக்கித் தம்மோடு இணைக்கிறார்களோ, அந்தத் தனிமனிதர்களின் வாழ்க்கைக்குப் பொருந்துகிற ஒரு நிலைக்கு விளக்கத்தை எடுத்துச் செல்கிறார்.

———

407-புருஷ –
தூய்மை அளிப்பவன்

ச யத் பூர்வ அஸ்மாத் சர்வ ஸ்மாத் பாப்மன ஒஷஸ் தஸ்மாத் புருஷ , இதி பரம பாவநத்வாத்
புருஷ꞉ —
அனைத்து விதமான பாபங்களில் இருந்து விடுவிப்பவன் என்பதால் புருஷன் எனப்படுகிறான்
பரம பாவநன் என்பதாலும் புருஷன் எனப்படுகிறான்

அகஸ்தியர் பாவன சர்வ லோகாநாம் த்வமேவ ரகு நந்தன

தவாஹம் சஷுஷா ஸுவ்மய பூதா ஸுவ்மயேந மாநந –சபரி வார்த்தை
உனது அழகான திருக் கண்களின் திருக் கடாக்ஷம் அடியாக நான் தூய்மை பெற்றேன் –

ச ஹி ராம ஸர்வதா புருஷ இஷ்யதி
இராமனே அனைத்து விதத்தாலும் புருஷன் எனப்படுகிறான்

ராகவம் சோபயந்யேத ஷட் குணா புருஷோத்தமம்-அயோத்யா
புருஷர்களின் உயர்ந்தவனாகிய இராமனை
கருணை
இரக்கம்
ஸாஸ்த்ரம்
ஒழுக்கம்
தமம்
சமம்
போன்ற ஆறு குணங்களும் அலங்கரிக்கின்றன

சார்ங்க தந்வா ஹ்ருஷீகேச புருஷ புருஷோத்தம–யுத்த
சார்ங்கம் என்னும் வில்லைக் கொண்டவன்
இந்திரியங்களை நியமிப்பவன்
புருஷன்
புருஷோத்தமன் –

அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன்-

முதல்வன் -பண்களை எரிப்பவர் -காப்பாற்றுபவர் -விருப்பங்களை நிரப்புகிறவர் -எல்லாருக்கும் முன் செல்பவர் புருஷோத்தமன் -யாவருக்கும் சேஷி புனிதத் தன்மை யுள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பாவங்களை எரிப்பவர் -எல்லோர்க்கும் முற்பட்டவர் -சரீரம் -புரம் -அதில் வசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பூர்ணர் -காப்பவர் -எல்லோருக்கும் முன்னவர் -எல்லா தோஷங்களை அளிப்பவர் -எல்லா சரீரங்களில் வசிப்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————–

ஓம்புருஶாயநம:

ஸர்வஸ்மாத்புரா ஸதனாத் அனைவருக்கும் முதன்மையாக தோன்றியவராதலால்

ஸர்வபாபஸ்ய ஸாதனாத்வா அனைத்து பாவங்களையும் போக்குவதாலும்

புருஶ: பகவான் ‘புருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அனைவருக்கும் முதன்மையாக தோன்றியவராதலால் அனைத்து பாவங்களையும் போக்குவதாலும் பகவான் ‘புருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ யத்பூர்வோஸ்மாத்ஸர்வஸ்மாத்ஸர்வான்பாப்மன ஒளஷத் தஸ்மாத்புருஶ: (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 1.4.1)

ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அவர் (பரப்ரஹ்மம்) அனைவருக்கும் முதலானவர் (முதலாகத் தோன்றியவர்). அனைவரின் பாபங்களையும் அழிப்பவர். எனவே, அவர் ‘புருஶ’ என்றறியப்படுகிறார்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

புரி ‘புரி’ என்றழைக்கப்படும் இந்த உடலுக்குள்

ஶயனாத்வா ஸயனிப்பதால் (உள்ளுறைந்து இருப்பதால்)

புருஶ: பகவான் ‘புருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘புரி’ என்றழைக்கப்படும் இந்த உடலுக்குள் ஸயனிப்பதால் (உள்ளுறைந்து இருப்பதால்) பகவான் ‘புருஶ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ வா அயம் புருஶ: ஸர்வாஸு பூர்ஶு புரிஶய: (ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத் 2.5.18)

ப்ருஹதாரண்யக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: அனைத்து உடல்களுக்குள்ளும் உறைவதால் (பரப்ரஹ்மமான பகவான்) புருஶ: என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

———–

புருஷ – தூய்மையாக்குபவன்

நாம் ஏற்கனவே இந்த நாமத்தை முன்னரே ( 14) மற்றும் ப்ரதான புருஷேஷ்வரஹ் ( 20) மற்றும் புருஷோத்தமஹ் ( 24) ஆகியவற்றில் இதே போன்ற இரண்டு நாமங்களைப் பற்றிக் கூறியுள்ளோம். இந்த நாமம் ஆழமான முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறது மற்றும் முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட வெவ்வேறு அர்த்தங்களின் சுருக்கம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:

புரு சநோதி இதி புருஷ – தாராளமாகக் கொடுப்பவர்.
புரா அஸ்தி இதி புருஷஹ் – எதற்கும் முன் இருந்தவர்.
பூரயதி இதித் புதுஷா – எங்கும் இருப்பதை நிறைவு செய்து நிறைவு செய்பவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த முறை வேறு விளக்கம் தருகிறார்:

சர்வபாபஸ்ய சாதனாத் – அவர் எல்லா பாவங்களையும் எரிக்கிறார்.
பரிஷயனாத் புருஷ – அவர் எல்லா உயிர்களின் உடலிலும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கிறார்.

மேற்கூறியவற்றை ஆதரித்து, ஸ்ரீ சங்கரர் பிருஹதாரண்யக உபநிஷத்தில் இருந்து குறிப்புகளை தருகிறார்:

ச யத் பூர்வோ அஸ்மாத் சர்வஸ்மாத் சர்வான் பாப்மனா ஔஷத் தஸ்மாத் புருஷஹ் (BU 1.4.1) – அவர் புருஷர், ஏனென்றால் அவர் அனைவருக்கும் முன் இருந்ததால் அவர் எல்லா பாவங்களையும் எரித்து விடுகிறார்.
ச வா அயம் புருஷஹ் ஸர்வாஸு பூர்ஷு புருஷயஹ் (BU 2.5.18) – அவர் எல்லா உயிரினங்களின் உட்புறத்திலும் தூங்குகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமாவிற்கு இயற்கையால் அனைத்து பாவங்களையும் (ஓஷா) எரிப்பவர் என்று விளக்கம் தருகிறார் – ச யத் பூர்வா அஸ்மாத் சர்வஸ்மாத் பாப்மனா ஓஷா தஸ்மாத் புருஷஹ்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணமாச்சாரி இந்த நாமத்திற்கு மேலும் சில அர்த்தங்களை பின்வருமாறு சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்:

உஷா தாஹே புரூன் ஸர்வான் ஓஷதி தஹதி இதி வா புருஷஹ் – அனைவரையும் மிஞ்சுபவர்.
பிபார்தி ப்ரணாதி பாலயதி பூரயதி இதி வா புருஷஹ் – ப்ரி பாலன பூரணாயோவிலிருந்து பாதுகாத்து போஷிப்பவன்.
பூரா + குஷன் (புரா அக்ரகமனேயிலிருந்து புருஷா) – புரா அக்ரகமனேபுரதி அக்ரகாம்ஐ பவதி இதி வா புருஷஹ் – தலைவர் அல்லது முன்னணியில் இருப்பவர்.
பூர்வா அஸ்மாத் விஷ்வாத் தத் ஆதிகாரணத்வாத் இதி புருஷ – உலகத்தின் மூல காரணமானவன்.
புருணி புவனானி சம்ஹார சமயே ஸ்யதி அந்தம் நயதிதி புருஷா – பிரளய காலத்தில் உலகங்களை அவற்றின் முடிவுக்கு அழைத்துச் செல்பவர்.

408-பிராண –

ஸர்வ ப்ராணநாத்
ப்ராண꞉
பிராணனாய் இருப்பவன் -என் ஆவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதனை -1-7-5
சராசரம் முற்றவும் நற்பாலுக்கு உய்த்தனன் -7-5-1–முன்பே 57- 321 பார்த்தோம்-

என் ஆவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொண்ட நாதனை

எல்லாவற்றையும் உய்விப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஜீவ ரூபியாய் இருப்பவர் -பிராணனாக இருந்து செயல் படுத்துபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

முக்தர்களைக் காட்டிலும் மேலானவர் -உயர்ந்த பெயர்களைக் கொண்டவராக செயல்படுபவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

ஓம்ப்ராணாயநம:

ப்ராணிதி உயிர்வாழ்கிறார்

க்ஷேத்ரக்ஞரூபேண க்ஷேத்ரக்ஞரின் வடிவில் (அனைவருக்குள்ளும்)

ப்ராண: எனவே பகவான் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அனைவருக்குள்ளும் (அனைத்தையும் அறியும் உள்ளுறை ஆத்மாவாக) க்ஷேத்ரக்ஞரின் வடிவில் உயிர்வாழ்கிறார். எனவே அவர் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ராணாத்மனா ப்ராண வாயுவின் வடிவில்

சேஶ்ட்யன்வா அனைவருக்குள்ளும் (எங்கும்) செல்கிறார்

ப்ராண: எனவே பகவான் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, பகவான் ப்ராண வாயுவின் வடிவில் அனைவருக்குள்ளும் செல்கிறார் (அனைவரையும் செயல்பட வைக்கிறார்). எனவே அவர் ‘ப்ராண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘சேஶ்டாம் கரோதி ஸ்வஶனஸ்வரூபி’ (ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணம்)

ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: மூச்சுக் காற்றின் வடிவில் அனைத்தையும் செயல்படுத்துகிறார் (அனைவருக்குள்ளும் செல்கிறார்).

இதி விஶ்ணுபுராணே | இவ்வாறு ஸ்ரீவிஶ்ணு புராணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

————-

பிராண – உயிர் காற்று (உயிர் மூச்சு)

இதை நாம் ஏற்கனவே நம 67 மற்றும் நம 322 என்று மூடிவிட்டோம். இதற்கு ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இரண்டு அர்த்தங்களைத் தருகிறார்:

ப்ரணீதி க்ஷேத்ரஜ்ஞ ரூபேண இதி ப்ராணஹ் – வெளி உலகத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு அல்லது உணர்வின் வடிவில் அவர் உடலை உயிர்ப்பிக்கிறார்.
பிராணாத்மனா சேஷ்டயான் இதி வா பிராணஹ் – உயிர் கொடுக்கும் காற்று அல்லது ஆக்ஸிஜன் வடிவில் உடலுக்கு இயக்கம் கொடுக்கிறார்.

முதல் பொருள் அறிவாற்றல் செயல்பாடுகளைக் குறிக்கிறது, இரண்டாவது அனைத்து உயிரினங்களின் உடல் செயல்பாடுகளையும் குறிக்கிறது. பிராணனாகிய பகவான் இரண்டிற்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறார். விஷ்ணு புராணம் ‘சேஷ்டாம் கரோதி ஷ்வாசனா ஸ்வரூபி – உயிரைக் கொடுக்கும் காற்றின் வடிவத்தில் இயக்கங்களை சாத்தியமாக்குகிறது’ என்று கூறுகிறது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ‘யத்-வை ப்ரணீதி ச பிராணஹ் – அவர் நம்மை உயிர்ப்பிக்கிறார், எனவே அவர் பிராணன்’ (சாண்டோக்ய உபநிஷத் 1.3) என்று குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் கூடுதல் குறிப்புகளைத் தருகிறார்:

என் ஆவியை நடுவே வந்து உய்யக்-கொள்கின்ற நாதனை (திருவாய் மொழி 1.7.5) – என் உயிர் மூச்சாக என்னுள்ளே இருந்து என் இதயத்தைக் கவர்ந்தவன்;
ஒத்தாய் எப்-பொருளுக்கும் உயிரை (திருவாய் மொழி 2.3.2)- எல்லா உயிர்களிலும் உயிர் சக்தி;

409-பிராணத
உயிர் அளிப்பவன் -–வெகு சிலருக்கு பிராணன் -அனைவருக்கும் பிராணன் அளிப்பவர் –உயிர் அளிப்பான்

ப்ரஸித்₃தா₄ந பி ப்ராணான் த₃தா₃தீதி
ப்ராணத₃꞉ ।
அதோ ஹி தத்₃விரஹே

அகால பலிநோ வ்ருஷா -அபி வ்ருஷா பரிம் லாநா ச புஷ்ப அங்குர கோரகா –அயோத்யா
இராமன் கானகம் சென்றதும் அயோத்யையில் மலர்களுடன் கூடி இருந்த
அனைத்து மரங்களும் அவனது பிரிவு தாளாமல் வாடின

பரிசுஷ்க பலாசாநி வநாந் யுபவ நாநி ச –அயோத்யா
கானகத்தில் இருந்த அனைத்து மரங்களும் காய்ந்த இலைகளும் இலைகள் இல்லாமலேயும் இருந்தன –

உலகங்கள் உய்ய செருவிலே அரக்கர் கோனைச் செற்ற நம் சேவகனார் -திரு மாலை -11
முன்பே 66-322 பார்த்தோம் -மேலும் 956 பார்ப்போம் –

பிரசித்தமான பிராணனை எல்லோருக்கும் தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிருஷ்டியில் பிராணிகளுக்கு அந்தர்யாமியாகி உயிரைக்கொடுப்பவர் –
பிரளய காலத்தில் பிராணிகளின் பிராணன்களை நீக்குபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

துன்பத்தை அழிப்பவர்-பக்தர்களுக்கு முக்ய பிராணனைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

ஓம்ப்ராணதாயநம:

கண்டயதி அழிக்கிறார்

ப்ராணினாம் உயிரினங்களின்

ப்ராணான் உயிரை (அல்லது உயிர்மூச்சை)

ப்ரளயாதிஶ்விதி ப்ரளயம் முதலிய அழிவுக்காலங்களில்

ப்ராணத: எனவே பகவான் ‘ப்ராணத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் ப்ரளயம் முதலான அழிவுக்காலங்களில் உயிரினங்களின் உயிரை அழிக்கிறார். எனவே, அவர் ‘ப்ராணத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

பிராணதா – உயிர் கொடுப்பவர்
இந்த நாமம் முன்பு நிகழ்ந்தது (66, 323), மேலும் நம 956 என மீண்டும் வரும்.

விளக்கங்கள்:
· ப்ராணான் ததாதி இதி ப்ராணதா – உயிர் கொடுப்பவர் (ஸ்ரீ சங்கரர் மற்றும் ஸ்ரீ பராசர பட்டர்);
· ப்ராணான் த்யாதி இதி ப்ராணஹ் – மரணத்தின் போது உயிர் வாயுக்களை அகற்றுபவர் (ஸ்ரீ சங்கரர்);
· பிராணன் தீபயதி – உயிர் காற்றுகளை (ஸ்ரீ சங்கரர்) சுத்திகரித்து பிரகாசமாக்குபவர்.

இங்கு ஸ்ரீஆதிசங்கரர், ‘கண்டயாதி பிராணினாம் ப்ராணான் ப்ரளயாதிஷு இதி – இறுதிப் பிரளயத்தின் போது உயிரிலிருந்து உயிர்வாழிகளைத் தடுத்து நிறுத்துகிறார்’ என்று பொருள் தருகிறார். இந்த அர்த்தத்திற்கும் மேலே உள்ள அர்த்தத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால், இங்கே சங்கரர் உலகின் முடிவைக் குறிப்பிடுகிறார், அதே சமயம் அவர் ஒரு நபரின் தனிப்பட்ட மரணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். நித்ய-ஸூரிகளுக்கு (என்றென்றும் இல்லாத தேவதைகள்) தம்மைத் தொடர்ந்து மகிழ்வதற்காக பகவானின் ஆற்றலுக்கும் இந்த நாமம் விளக்கப்பட்டுள்ளது, இதுவே அவர்களின் வாழ்க்கையின் ஆதாரமாகும். பகவான் ஸூரியனின் வடிவில் உயிர் கொடுக்கும்போது, சூரியனை வெளிப்படுத்தாத உயிரினங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்த ஒளியில் வெளிப்படும் உயிரினங்கள் உயிரோட்டமுள்ளவை என்று தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அதுபோலவே, பகவானை உணர்ந்தவர்கள், வெறும் உடலோடு தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்பவர்களைக் காட்டிலும், விழித்தெழுந்து, ஆற்றல் பெற்ற நிலையில் உள்ளனர்.

410-ப்ரணம –
வணக்கத்துக்கு உரியவன்

* ப்ரணா மயதீதி ஶ்ரௌத்யா நிருக்த்யா ஸ்வ கு₃ணைஶ் சராசரநாமநாத்
ப்ரணம꞉ । யதா
ஹ்ருதயாநி அமமந்தே ஜனஸ்ய குணவத்தயா –அயோத்யா
இராமன் கானகம் சென்ற போது அயோத்யையில் இருந்த மக்களின் ஹிருத்யங்கள்
மத்தினால் கடையப்பட்டது போன்று குழம்பின

மெய்யானை மெய்ய மலையானை சங்கு ஏந்தும் கையானை –
தொழுவிக்கப்படும் திருக்கை –
நமது தொழும் ம் கை

இலை துணை மற்று என் நெஞ்சே இலங்கையை ஈடழித்த கூரம்பன் அல்லால் குறை -நான்முகன் திரு -8
பிரணவ -957-சேஷி -வணங்கத் தக்கவன்

தம் குணங்களினால் சராசரங்கள் அனைத்தும் தம்மை வணங்கும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களால் வணங்கப் படுபவர் -பிரணவ என்ற பாடம் -புகழப் படுபவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

நன்றாகத் தூண்டுபவர் -பிரணவ என்று பாடம் -தம்மைத் தாமே புகழ்ந்து கொள்பவர் –
மிகவும் புதியவர் -நன்றாக வணங்கப் படுபவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

ஓம்ப்ரணவாயநம:

ப்ரணௌதீதி ப்ரணவத்தை உச்சரிப்பதன் மூலம் வணங்கப்படுவதால்

ப்ரணவ: பகவான் ‘ப்ரணவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ஓம்’ என்ற ப்ரணவத்தை உச்சரிப்பதன் மூலம் வணங்கப்படுவதால் பகவான் ‘ப்ரணவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘தஸ்மாத் ஓம் இதி ப்ரணௌதீ’

‘ஓம்’ என்று கூறி வணங்கவேண்டும்.

இதி ஶ்ருதே: | இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

ப்ரணம்யதே வணங்கப்படுவதால்

இதி வா ப்ரணவ: பகவான் ‘ப்ரணவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அல்லது, (வேதங்களாலும், அனைத்து தேவர்களாலும்) வணங்கப்படுவதால் பகவான் ‘ப்ரணவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘ப்ரணமந்தீஹ யம் வேதாஸ்தஸ்மாத்ப்ரணவ உச்யதே’

அவரை வேதங்கள் கைகூப்பி வணங்குகின்றன. எனவே அவர் ப்ரணவ என்று அழைக்கப்படுகிறார்..

இதி ஸனத்குமாரவசனான் | இது ஸனத்குமாரரின் கூற்றாகும்.

————

பிரணவ – பிறரை வணங்கச் செய்பவன்

இந்த நாமத்திற்கு இதே அர்த்தத்துடன் ‘ப்ரணம‘ என்று மற்றொரு பதிப்பு உள்ளது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இரண்டு அர்த்தங்களைத் தருகிறார்.

‘ப்ரணௌதி இதி பிரணவஹ் – ஓம்’ (பிரணவ மந்திரம்) என்ற சப்தத்துடன் பிறரை வணங்கச் செய்கிறார். அவர் ‘தஸ்மாத் ஓம் இதி ப்ரணௌதி – எனவே ஓம் மூலம் அவரை வணங்குகிறார்’ என்ற வேதத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டுகிறார்;
‘ப்ரணம்யதே இதி வா பிரணவஹ் – அவர் வழிபடத் தகுந்தவர் ஆதலால் அவர் பிரணவா’. அவர் சனத்குமாரனிடமிருந்து ஒரு மேற்கோளைத் தருகிறார், இது ‘ப்ரணமந்தி இஹ வை வேதாஹ் தஸ்மாத் ப்ரணவ உச்யதே – வேதங்களில் அவருக்கு சாஷ்டாங்கங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன’.

திவ்யப் பிரபந்தத்தில் நான்முகன் திருவந்தாதியில் திருமைசாழி ஆழ்வார் பாசுரம் 1.8ல் கூறுகிறார்:

இலை துணை மற் றென்னெஞ்சே ஈசனை வென்ற
சிலை கொண்ட செங்கண்மால் சேரா – குலைகொண்ட
ஈரைந் தலையான் இலங்கையை யீடழித்த
கூரம்பன் அல்லால் குறை

411-ப்ருது-
பிரசித்தன் பெரும் புகழான் -த்வம் அக்ஷய கீர்த்திஸ் ச

யஶஸாபி விஸ்தீர்ண இதி
ப்ருது₂꞉ |
“ப்ரத₂ ப்ரக்₂யாநே ”,
* ப்ரதி₂ம்ரதி₃ப்₄ரஸ்ஜாம் ஸம் ப்ரஸாரணம் ஸலோபஶ்ச, இதி கு ப்ரத்யய꞉ ।

ப்ருது ஸ்ரீ பார்த்திவாத்மஜ –பால
தசரதனின் புத்திரனான இராமன் பெரும் புகழ் கொண்டவன்

ராமோ நாம ஜனை ஸ்ருத–பால
அவன் ராமன் என்று அனைவராலும் கொண்டாடப் படுபவன்

தேஷாம் அதியசா லோகே ராம –பால
அவர்களில் ராமன் பெரும் புகழுடன் விளங்கினான்

யசஸச்ச ஏக பாஜநம் -கிஷ்கிந்தா
புகழின் ஒரே இருப்பிடமாக இராமன் இருந்தான் -தாரை வாக்கியம்

நிகரில் புகழாய்
இஷ்வாகு வம்ஸ ப்ரபவோ ராமோ நாம ஜனை ஸ்ருத யசஸ் வீ ஜ்ஞாநாசம் பந்ந –

மிகவும் விரிந்த புகழை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரபஞ்ச ரூபமாகத் தாமே விரிந்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரசித்தமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

ஓம்ப்ருதவேநம:

ப்ரபஞ்சரூபேண இந்த ப்ரபஞ்சத்தின் வடிவில்

விஸ்த்ருதத்வாத் விரிவடைந்து இருப்பதால்

ப்ருது: பகவான் ‘ப்ருது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த ப்ரபஞ்சத்தின் வடிவில் விரிவடைந்து இருப்பதால் பகவான் ‘ப்ருது:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ருது என்ற சொல்லிற்கு மிகப்பெரிய, அகலமான என்ற பொருள்கள் உண்டு. இங்கு ப்ரபஞ்சத்தின் வடிவில் பரந்து, விரிந்துள்ளதால் பகவான் ப்ருது என்று ஆச்சார்யாள் உரை அளித்துள்ளார்.

———–

பிருதுஹ் – அவர் நன்கு அறியப்பட்டவர்

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த நாமத்திற்கு ‘பிரபஞ்ச ரூபேண விஸ்ரிதத்வாத் ப்ரிதுஹ் – அவர் பிரபஞ்சம் முழுவதும் (அவரது பிரபஞ்ச வடிவில்) பரவியிருக்கிறார்’ என்று விளக்கம் தருகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் பிருதுஹ் என்ற சொல்லை ‘பிரதா பிரக்யானே – புகழ் பெற்றவர்’ என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டதாக எடுத்து, பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார்:

‘பிருது-ஸ்ரீஹ் பார்திவாத்மஜா (பாலகாண்டா – 1. 8) – மன்னன் தசரதனின் மகன் உலக அளவில் புகழ் பெற்றவன்;
தேஷாம் அதியஷே லோகோ ராம (பாலா 77. 28) – அவர்களில் ராமர் மிகவும் புகழ் பெற்றவர்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் இந்த விளக்கத்திற்கு விளக்கம் தருகிறார் – ‘பிரத் விஸ்தரே – பரவுவதற்கு, விரிவடைய’. மஹாவிஷ்ணுவின் விஸ்வரூபம் இரண்டு அர்த்தங்களிலும் பிருதுவின் உதாரணம் – அவரது விராட் ஸ்வரூபத்தின் மூலம் நன்கு அறியப்பட்டவர் அல்லது அவரது விராட் ஸ்வரூபத்தில் பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியவர்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி கூடுதல் விளக்கம் தருகிறார் – கிருஷ்ணராக தனது ஒன்பதாவது அவதாரத்தில், அவர் பிருத்வியின் தந்தையான பிருது மகாராஜாவின் வடிவத்தை எடுக்கிறார். இது ஸ்ரீமத் பாகவதம் 1. 3. 14 – ரிஷிபிர்-யாச்சிதோ பீஜே நவமம் பார்திவம் வபுஹ் – முனிவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க, அவர் பிருதுவின் வடிவத்தில் தோன்றினார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திவ்ய பிரபந்தம் – நிகர் இல் புகழாய் – (திருவாய் மொழி 6.10.10).

412-ஹிரண்ய கர்ப்ப –
பொன் புதையல் போன்றவன்–த்யேயம்-த்யான விஷயம் பின்னானார் வணங்கும் சோதி-மனத்துக்கு இனியாய் -சிந்தனைக்கு இனியானாய் இருந்து-உள்ளூவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்

–கீழ் -71

அவதார அஸம கால வர்திநாம் அபி த்₄யாநாதி₃ந உப காரித்வ மாஹ
ஹிரண்ய க₃ர்ப₄꞉,
ஹித ரமணீ- யஸ்ய த்₄யாத்ரு ஹ்ருத₃யஸ்ய ஶுபா₄ஶ்ரயத்வேந
நிகீ₃ர்யத்வாத்₃ ஹிரண்ய நிதி₄ -ஸாம்யாத்₃வா।
மந்த்ர வர்ணத்தில் –த்யேயஸ் ஸ விஸ்வாத்மா
அவனே அனைத்து ஆத்மாவாகவும் த்யானிக்கத் தக்கவன்

தானே விஷயம்– கற்பார் ராம பிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ
சிந்தனைக்கு இனியாய் திருவே என்னார் உயிரே -பெரிய திருமொழி -3-5-1-

தமக்கு ஹிதமாகவும் -இனிமையாகவும் உள்ள தியானிப்பவர் மனங்களினால் அமுதம் போலே அனுபவிக்கப் பெறுபவர் –
பொற் புதையல் போல் போன்றவர் -அவதார காலத்திற்குப் பிறபட்டவர்களுக்கும் அவர்கள் செய்யும் தியானம் முதலியவற்றால்
உபகாரம் செய்வது கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரம்மாவின் உற்பத்திக்குக் காரணமான பொன் அண்டத்தைத் தம்முள் வைத்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பொன் மயமான பிரம்மாண்டத்தைத் தன் வயிற்றிலே தரித்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————

ஓம்ஹிரண்யகர்ப்பாயநம:

ஹிரண்யகர்ப்பஸம்பூதிகாரணம் ஹிரண்யகர்ப்பர் என்று அழைக்கப்படும் நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மாவின் பிறப்பிடமான

ஹிரண்மயமண்டம் பொன்மயமான முட்டையானது

யத்வீர்யஸம்பூதம் எவருடைய சக்தியிலிருந்து தோன்றுகிறதோ

ததஸ்ய கர்ப்ப இதி (அந்த) பகவான் ப்ரஹ்மாவிற்கும் கர்ப்பமாகிறார்

ஹிரண்யகர்ப்ப: எனவே பகவான் ‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

நான்முகக் கடவுளான ப்ரஹ்மாவும் பகவானின் கர்ப்பத்திலிருந்து அவரது சக்தியால் உருவான பொன்மயமான முட்டையிலிருந்தே தோன்றுகிறார். எனவே, பகவான் ‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

ஹிரண்ய-கர்பா – அனைவரின் இதயத்தையும் மகிழ்விப்பவர்

இந்த நாமம் முன்பு 71 என நிகழ்ந்தது. கொடுக்கப்பட்ட விளக்கம்:
· அவர் அழகான உறைவிடத்தில் இருப்பவர். பரம பதம்;
· நிறைவு அல்லது மகிழ்ச்சியின் பொருளாக இருக்கும் அனைத்தையும் தோற்றுவிப்பவர்.
ஹிரண்ய என்பது தங்கத்தைக் குறிக்கிறது . இங்குள்ள ஒப்புமை என்னவென்றால், தங்கம் தூய்மையானது, கவர்ச்சியானது, பளபளப்பானது மற்றும் மிகவும் விரும்பத்தக்கது என்பது போல, பரம பதம் என்பது சுத்த-சத்வமாகும், எனவே ஹிரண்யத்தைக் குறிக்கிறது. பெரிய அனைத்தையும் உருவாக்குபவர் ஹிரண்ய-கர்ப்பன்.

‘ஹிரண்யகர்பஸம்பூதி காரணம் ஹிரண்மயமந்தம் தானே உலகம் முழுவதையும் படைத்தவன்’ என்று ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை விளக்குகிறார். ஹிரண்ய என்பது வீர்யனை அல்லது அவனிடம் இருந்த ஆற்றலைக் குறிக்கிறது மற்றும் அது படைப்பாளரான பிரம்மாவை உருவாக்கியது.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் சொல்லும் நாமத்திற்கு இன்னொரு விளக்கமும் உண்டு. பூமியின் இதயத்தில் தங்கம் மறைந்திருப்பது போல, அவர் தனது பக்தர்களின் இதயங்களில் மறைந்துள்ளார். இந்த அர்த்தத்திலும் அவர் ஹிரண்யகர்ப்பரே. சிருஷ்டியின் அடிப்படையில் வைகுண்டத்தில் தொடங்கி ஹிரண்ய கர்பத்தில் முடிவடையும் நாமங்களின் இணைக்கப்பட்ட கணக்கை ஸ்ரீ சாஸ்திரி தருகிறார். தடைகளை நீக்கும் வைகுண்டமாகிய பகவான், தனது மகத்தான ஆற்றலுடன், பரம புருஷராகிய தனது நிலையிலிருந்து இறங்கி, வைகுண்டமாக இருப்பது போல் உடலில் புருஷ வடிவில் இந்த பிரபஞ்சத்தில் வசிக்க முடிவு செய்தார். பின்னர், பிரகிருதியை இயக்கும் பிராண சக்தியை உயிரினங்களை ஆதரிக்கும் வடிவமாக மாற்றினார், இதனால் பிராணதாவாக மாறினார். இதன் விளைவாக இந்த பிரபஞ்சம் ஏற்பட்டது, ஆகாஷா பூதங்களில் முதன்மையானது (தஸ்மாத்-வா ஏதஸ்மாத் ஆத்மானா ஆகாஷஸ் ஸம்பூதஹ்).

முதலில் பிரணவத்தின் பெரும் ஒலி அதாவது ‘ஓம்’ விளைந்தது. இந்த ஆகாஷாவிலிருந்து, பின்னர் காற்று, நெருப்பு, நீர் மற்றும் பூமி போன்ற பிற பூதங்களின் விளைவாக அவர் பிரபஞ்சமாக (ப்ரிதுஹ்) விரிவடைந்தார். இந்த பிருதுஹ் இந்த பிரபஞ்சத்தின் தந்தை. இந்த பிருதுவின் மகள்தான் பிருத்வி. மொத்த (ஸ்தூல) வடிவத்திலிருந்து தொடங்கி, நுட்பமான (சூக்ஷ்மா) வடிவத்தை வழங்குவதன் மூலம், அவர் தனது படைப்புகளுக்கு ஹிரண்ய-கர்ப்பமாக பிராணமயம், மனோமயம் மற்றும் விஞ்ஞானமய கோஷங்களை வழங்கினார். இவ்வாறு, நாம வைகுண்டத்தில் தொடங்கி, நாம ஹிரண்ய-கர்ப்பம் வரை, சிருஷ்டி ரகசியம் படிப்படியாக விரிவடைகிறது.

413-சத்ருக்ந –
சத்ருக்களை முடிப்பவன் –விவேக ஶரைர் ஹந்தி-புலன்களை அடக்குபவன்

விஷ யேஷு விஷேபணாத் தேஷாம் ராவணவச் ச₂த்ரு மிந்த்₃ரிய வர்க₃ம் விவேக ஶரைர் ஹந்தி
ஶமயதீதி
ஶத்ருக்₄ந ।
*அமநுஷ்ய கர்த்ருகே ச இதி டக், * க₃மஹந , இத்யாதி₃நோபதா₄லோப꞉
* ஹோ ஹந்தே ꞉, இதி குத்வம் ।

தச இந்த்ரியனானாம் கோரம் யோ மநோ ரஜனீசரம் விவேக சரஜாலேந சமம் நயதி யோகிநாம் தத் த்யாநே –ஈஸ்வர சம்ஹிதை
யோகிகளின் மனம் மற்றும் பத்து இந்திரியங்களை இராமன் எவ்விதம் இராவணனின்
பத்துத் தலைகளை அழித்தானோ அதே போன்று விவேகம் என்பதன் மூலம் அழிக்கிறான்

வல்லரக்கர் உயிர் உண்ட மைந்தன் -பெருமாள் திரு -10-2
மாறில் போரரக்கன் மதிள் நீறு எழச் செற்று உகந்த ஏறு சேவகனார் -6-1-10-
பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டான் -பெரிய திரு மொழி -2-3-1-

குல முதல் அடுந் தீவினைக் கொடு வான் குழியினில் வீழ்க்குமைவரை
வல முதல் கெடுக்கும் வரமே தந்தருள் கண்டாய்
நில முதல் இனி எவ்வுலகுக்கும் நிற்பன செல்வன எனப்பொருள்
பல முதல் படைத்தாய்! என்கண்ணா! என் பரஞ்சுடரே!–7-1-9-

விஷயங்களில் ஈடுபடுவதால் ராவணன் போலப் பகைகளாக உள்ள இந்த்ரியங்களை விவேகம் என்னும்
அம்பினால் அழிப்பவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

விரோதிகளை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————-

ஓம்ஶத்ருக்னாயநம:

த்ரிதஶ (முப்பத்து முக்கோடி) தேவர்களின்

ஶத்ரூன் எதிரிகளான அஸுரர்களை

ஹந்தீதி கொல்வதால்

ஶத்ருக்ன: பகவான் ‘ஶத்ருக்ன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(முப்பத்து முக்கோடி) தேவர்களின் எதிரிகளான அஸுரர்களை கொல்வதால் பகவான் ‘ஶத்ருக்ன:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

சத்ருக்ன – எதிரிகளைக் கொல்பவர்

‘சத்ரூன் ஹந்தி இதி சத்ருக்னஹ் – எதிரிகளை அழிப்பான்’ என்பதுதான் அடிப்படைப் பொருள் என்றாலும், ஸ்ரீஆதி சங்கரர் இதை ‘திரிதாஷ ஷத்ரூன் ஹந்தி இதி சத்ருக்னஹ் – தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவர்’ என்று உருவகப்படுத்துகிறார். காரணம், பகவானுக்கு தனிப்பட்ட முறையில் எதிரிகள் இல்லை. அவர் சாமாத்மா.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது ஞான அம்புகளால் மக்களை பூமியின் இன்ப அனுபவத்திலிருந்து விலக்கும் புலன்களை அடக்குகிறார் – சத்ரும் ஹந்தி இதி சத்ருக்னஹ். ஒருவன் அவரிடம் மத்தியஸ்தம் செய்யும் போது, பக்தர்கள் தன்னை உணரும் பாதையில் உள்ள எதிரிகளை அவர் கொன்றுவிடுகிறார். ஒருவன் கட்டுப்பாட்டைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய பத்து இந்திரியங்களுடன் ஒப்பிடும் போது மனம் ராவணனின் பத்துத் தலைகளைப் போல இருக்கும். ராவணனின் பத்துத் தலைகள் என்பது, அவனை உணர்ந்து கொள்வதற்கு ஒருவன் கட்டுப்பாட்டைப் பெற வேண்டிய பத்து பண்புகளைக் குறிக்கும். காமம் (காமம்), க்ரோதா (கோபம்), மோகம் (மாயை), லோபா (பேராசை), மதம் (பெருமை), மாத்சார்யம் (பொறாமை), மனஸ் (மனம்), புத்தி (புத்தி), சித்தம் (விருப்பம்) மற்றும் அஹம்காரம் (அஹங்காரம்) )

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் நாமாவை அவரது கட்டளையை மீறுபவர்களை தண்டிக்கும் செயலைக் குறிப்பிடுவதாக விளக்குகிறார்.

———–

414-வ்யாப்த –
நிரம்பியவன் –

முக்₃த₄ வ்ருத்₃த₄ ப₄த்ரு ப்₄ருத்ய ஶத்ர மித்ராதி₃ஷு வாத்ஸல்ய -அவிஸேஷாத்
வ்யாப்த꞉ । யதா

பவ்ரான் ஸ்வ ஜனவத் நித்யம் குசலம் பரப்ருச்சதி புத்ரேஷ் வக்நிஷு தாரேஷு ப்ரேஷ்ய சிஷ்ய கணேஷு
ச நிகிலேந ஆநு பூர்வ்யாச் ச பிதா புத்ரா நிவ ஓவ்ரசாந் –அயோத்யா —
அயோத்யா நகர மக்கள் தசரதனிடம்
உமது புத்திரனான இராமன் தனது உறவினர்களை விசாரிப்பது போன்று எங்கள் அனைவரையும் அன்புடன் விசாரிக்கிறான்
ஒரு தந்தை தனது புத்ரனைக் கவனித்துக் கொள்வது போன்று இராமன் இங்கு வாழ்கின்ற மக்களைப் பற்றியும்
குழந்தைகளைப் பற்றியும் அக்னி வேள்விகளைப் பற்றியும்
மனைவிமார்கள் வேலையாட்கள் பற்றியும் மாணவர்கள் பற்றியும் விசாரிக்கிறான்

ரிபூணாம் அபி வத்ஸல–யுத்த
சத்ருக்களிடம் கூட இராமன் அன்பு பூண்டவன்

தியானிப்பவர்களிடம்-இளையவன் முதியவன் தலைவன் அடிமை பகைவன் நண்பன் முதலிய வேறுபாடு இல்லாமல்
ஒரே விதமான அன்பால் நிரம்பி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காரணமாதலால் எல்லாக் காரியங்களிலும் வியாபித்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரம்மா முதலிய தேவர்களுக்கு வேண்டியவர் -கருடனுக்கு வேண்டியவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

ஓம்வ்யாப்தாயநம:

காரணத்வேன (அனைத்திற்கும்) காரணமாய் இருப்பதன் மூலம்

ஸர்வகார்யாணாம் அனைத்து காரியங்களையும் (அதாவது விளைவுகளையும்)

வ்யாபனாத் பரவி இருப்பதால்

வ்யாப்த: பகவான் ‘வ்யாப்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

(அனைத்திற்கும்) காரணமாய் இருப்பதன் மூலம் அனைத்து காரியங்களையும் (அதாவது விளைவுகளையும்) பரவி இருப்பதால் பகவான் ‘வ்யாப்த:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

வ்யாப்த என்றால் எங்கும் பரவி இருத்தல். இந்த ப்ரபஞ்சத்தில் நாம் காணும், கேட்கும், உணரும் அனைத்துமே காரியங்கள் (அதாவது செயல் விளைவுகள்). பகவானே அனைத்திற்கும் (இந்தப் ப்ரபஞ்சம் உருவாவதற்கும்) மூல காரணம். காரணமானது காரியத்தை முழுவதுமாய் பரவி இருக்கும். எனவே, பகவானும் அனைத்தையும் (அனைத்திலும்) பரவி இருக்கிறார் என்பது ஆச்சார்யாளின் உரையாகும்.

————–

414. வியாப்தா – (அன்பு மற்றும் பாசம் நிறைந்த)

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘காரணத்வேன சர்வகார்யாணாம் வியாபநாத் வியாப்தாஹ் – ஒவ்வொரு செயலுக்கும் முதன்மைக் காரணமாக அவர் ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒவ்வொரு பொருளிலும் வியாபித்திருக்கிறார், எனவே அவர் வியாப்தா’ என்று விளக்குகிறார். அவர் பொருள்களின் உலகிலும், கருத்துகளின் உலகிலும் எங்கும் நிறைந்தவர். நாராயண சூக்தம் சொல்வது போல் ‘அந்தர் பஹிச்ச தத்ஸர்வம் வ்யாப்ய நாராயணா ஸ்திதா – நாராயணன் உள்ளேயும் வெளியேயும் வியாபித்திருக்கிறான்’.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இதை பகவானின் அருகாமை என்று விளக்குகிறார். எல்லா உயிர்களிடத்தும் அன்பு நிறைந்தவர். நிருக்தியில் அது கூறுகிறது – ‘நீச்ச பூஜ்ய அவிஷேஷேன வியாபநாத் வியாப்த உச்யதே – ஏனென்றால், அவர் தனது பாசத்தைப் பொழியும் போது, இளைஞர் மற்றும் பெரியவர், எஜமானர் மற்றும் வேலைக்காரன், நண்பர்கள் மற்றும் எதிரிகளை வேறுபடுத்துவதில்லை. அயோத்தியில் உள்ள அனைத்துப் பிரிவு மக்களுடனும் ராமரின் நெருக்கத்தை வலியுறுத்த ஸ்ரீ பட்டர் ராமாயணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்:
பௌரான் ஸ்வஜனவத் நித்யம் குஷலம் பரிப்ரிச்சதி |
புதேஷ்வக்னிஷு தாரேஷு ப்ரேஷ்ய-ஷிஷ்ய கணேஷு ச ||
நிகிலேன அனுபூர்வ்யாச்ச பிதா புத்ராநிவ ஔரசான் || (ஆரண்ய காண்டம் 2. 37,38)

எங்களிடம் ‘ரிபூனம் அபி வத்ஸலஹ்‘ உள்ளது – ராமர் மீதும் அன்பானவர் – யுத்த காண்டம் 50.56. அவர் எல்லாவற்றிலும் (ஸ்ரீ சங்கரர், சுவாமி சின்மயாநந்தா, ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி) வியாபித்திருக்கிறார் என்பது மற்றொரு விளக்கம்.

—————-

415–வாயு
செல்பவன் -அடியார் உள்ள இடம் தானே -குகன் பரத்வாஜர் சபரி-பரகத ஸ்வீ காரம்

ஸ்வயமேவ தத்ர தத்ர தான் க₃ச்ச₂தீதி
வாயு꞉ ।
* க்ருவாபாஜிமி இத்யாதி₃நோண் ।

சோபியகச்சத் மஹா தேஜா சபரீம் சத்ரு ஸூதந -பால
எதிரிகளை அழிக்கும் ராமன் சபரியின் இடத்துக்குச் சென்று பெருமை அளித்தான்

பரத்வாஜ ஆஸ்ரமம் கத்வா–பால
பரத்வாஜ முனிவரின் ஆஸ்ரமத்துக்குச் சென்றான்

குஹம் ஆஸாத்ய தர்மாத்மா–பால
குகனை மேன்மைப் படுத்தினான் -ஏழை ஏதலன் -வியாப்யம் – இன்னருள் சுரந்து வாயு

சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
சென்று நின்று ஆழி தொட்டான் –

தம்மைத் தியானிப்பவர் இருக்குமிடம் தேடி ஆங்காங்கு செல்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நல்ல மனத்தை உண்டாக்குபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உயிரைத் தாங்கக் காரணமாக இருப்பவர் -வலிமை கொண்டவராய் சஞ்சரிப்பவர் -எல்லாவற்றையும் அறிபவர் –
பரவுபவர் -விரும்பப் படுபவர் -எல்லாரும் இயங்கக் காரணமானவர் -உயர்ந்தவர் -சம்சாரத்தில் கட்டுபவர் –
சம்சாரத்தில் இருந்து விடுவிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

ஓம்வாயவேநம:

வாதி கந்தம் கரோதீதி ‘வாதி’ அதாவது மணத்தை உண்டாக்குகிறார்

வாயு: எனவே பகவான் ‘வாயு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மணத்தை உண்டாக்குவதால் பகவான் ‘வாயு:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘புண்யோ கந்த: ப்ருதிவ்யாம் ச’ (ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை 7.9)

ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் பகவான் கூறுகிறார்: மண்ணில் தூய நாற்றம் நான்

இதி பகவத்வசனாத் | இவ்வாறு, பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையில் கூறியுள்ளார்.

————–

வாயு – தன் பக்தர்களை நோக்கிச் செல்பவன்

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த ‘வதி காந்தம் கரோதி இதி வாயு: எங்கும் வாசனை அல்லது நறுமணங்களைக் கொண்டுள்ளதால் அவர் வாயு’ என்று விளக்குகிறார். பகவத் கீதையில் (அத்தியாயம் 7 வது வசனம்) ‘புண்யோ கந்தஹ் பிருதிவ்யாம் ச – நான் பூமியில் மங்களகரமான வாசனையாக வசிக்கிறேன்’ என்று பகவான் கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் தனது பக்தர்களை எங்கிருந்தாலும் நாடிச் செல்வதால் வாயு என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்கிறார். ஷபரியை மரியாதையுடன் தேடிச் செல்வது, பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றது, குஹாவுடனான நட்பு போன்றவை சில உதாரணங்கள்.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் – வதி ஸர்வத்ர கதோ பவதி இதி வாயு – விஷ்ணு – இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் எங்கும் பரவியிருக்கிறார். இந்த உலகில் காற்று நுழையாத அல்லது இல்லாத இடமே இல்லை. இந்த நாமம் பகவானின் எங்கும் நிறைந்திருப்பதைக் குறிக்கிறது.

சுவாமி சின்மயாஆனந்தா அவர் வெறும் ‘காற்று’ மட்டுமல்ல, ‘காற்று’க்குப் பின்னால் உள்ள உயிர் கொடுக்கும் சக்தி என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஐத்ரேய உபநிஷத் 1.7 – வாயுரஸ்மை புண்யம் கந்தம் ஆவாஹதி – பகவான் வாயுவிற்கு அந்தர்யாமி என்று குறிப்பிடுகிறார், மேலும் பல்வேறு உபநிடதங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி வாயுவை அதன் செயல்பாடுகளைச் செய்ய வைக்கிறார்.

வாயுர்வை கௌதம தத்-சூத்திரம், வாயுநா வை கௌதமசூத்ரேணாயாம் ச லோகா பராஷ்ச லோகஹ் ஸர்வாணி ச பூதானி சந்த்ரிப்தானி பவந்தி (பிருஹதாரண்யகா 3.5.2) – இதன் பொருள் ‘வாயு இந்த உலகத்தை ஒரு மிருகத்தைப் போல ஒன்றாக வைத்திருக்கும் நூல்; இது இல்லாமல் உலகம் உடைந்த சரம் கொண்ட சங்கிலியைப் போல உடைந்து விடும்; பகவானே இந்த சக்தி.
யோ வாயௌ திஷ்டன்-வாயோரந்தரோ யாம் வாயுர்-ந வேத யஸ்ய வாயுஹ் ஷரீரம் யோ வாயும் அந்தரோ யமாயதி, ஏஷ தே ஆத்மாந்தர்யாம்யாமிரிதா (பிருஹதாரண்யகா 3. 7. 7. ) – காற்றில் வசிக்காதவர், காற்றில் யார் வசிக்கிறார் என்பதை அறிவார். காற்று, மற்றும் காற்றை உள்ளே இருந்து கட்டுப்படுத்துபவர், உள் ஆட்சியாளர், உங்கள் சொந்த அழியாத சுயம்.
வாயுர்வாவ ஸம்வர்கோயதா வா அக்னிருத்வாயதி, வாயுமேவாப்யேதி, யதா சூர்யோ’ஸ்தமேதி வாயுமேவாப்யேதி, யதா சந்திரோ’ஸ்தமேதி வாயுமேவாப்யேதி, யதாபா உச்சுஷ்யந்தி வாயுமேவாபியந்தி. சௌக்ரீவாயந்தி3. ) – சூரியன், சந்திரன், நெருப்பு மற்றும் நீர் அனைத்தும் வாயுவில் இணையும் போது மறைந்துவிடும்;
கிம் தத்-விஷ்ணோர்-பலம் ஆஹுஹ் |வாதாத்-விஷ்ணோர்-பலம் ஆஹுஹ் (தைத்திரீய 1. 8. 3) – பகவான் விஷ்ணு தனது விபூதி மூலம் வாயுவாக பூமியைத் தாங்குகிறார்.

இந்த நாமம் பகவானின் இயல்பை எல்லாம் வியாபித்திருப்பதை வலியுறுத்துகிறது என்பதை தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் நினைவூட்டுகிறார். உணவு, தண்ணீர் இல்லாமல் சில நாட்கள் வாழலாம், ஆனால் வாயு இல்லாமல் சில நிமிடங்கள் கூட வாழ முடியாது. அதுபோல பகவானின் அருள் இல்லாமல் நாம் வாழ முடியாது. நாம் தேடாமலேயே வாயு நம்மிடம் வருகிறது; பகவானும் அவ்வாறே – அவர் தனது பக்தர்களைத் தேடி அவர்களைப் பின்தொடர்கிறார். வாயு எந்த வகையிலும் மக்களை வேறுபடுத்துவதில்லை; அதனால் பகவான் எல்லாருடனும் சமமான மனப்பான்மையுடன் பழகுகிறார்.

இவ்வாறாக இந்த பிரபஞ்சத்தின் இருப்பு மற்றும் உயிர்வாழ்வில் அதன் முக்கிய பங்கை கொண்ட வாயு பகவானுக்கு வாயு என பெயரிட காரணமாகும்.

————

416-அதோஷஜ-
குறையாதவன் -அமுதக் கடல் போன்று –

ஏவம் அம்ருத உத₃தி₄வத் ஸர்வைஸ் ஸதோ₃ப யுஜ்யமாநோ (அ)பி-அதோ ந ஷீயதே ஜாது யஸ்மாத் தஸ்மாத் அதோஷஜ –உத்யோக பர்வம்
சற்றும் குறையாமல் இருப்பதால் –அதோஷஜன் -எனப்படுகிறான்

அக்ஷய்யம் மது ஹந்தாரம் ஜானாமி த்வாம் ஸூ ரோத்தமம் –பால –பரசுராமன் கூற்று-
மது என்னும் அரக்கனை அழித்தவனே -தேவர்களின் தலைவனே –
நீ குறையாதவன் என்று அறிவேன்

அக்ஷய்ய கீர்த்திச்ச–கிஷ்கிந்தா –24-31-தாரை வார்த்தை
குறையாத கீர்த்தி கொண்டவனே –

யானும் ஏத்தி மூவுலகும் முற்றும் ஏத்தி பின்னையும் தானும் ஏத்திலும் தன்னை ஏத்த ஏத்த எங்கு எய்தும்
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதுமாகித் தித்திப்ப -4-3-10-

யாவரும் அனுபவித்து உபயோகித்தாலும் அமுதக் கடல் போலே ஒரு காலும் வற்றிக் கீழே போகாமல் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

மேல் உலகத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் விராட் ரூபத்துடன் வியாபிப்பவர் –
ஒருபோதும் தாழ்ந்து அழியாதவர் ஆதலின் அதோஷஜர் எனபது உத்யோகபர்வம் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

இந்த்ரியங்களை அடக்கிய வஸூ தேவர் முதலியோர்க்கு மகனாக திரு வவதரித்தவர் –
அஷகுமாரனை வென்ற ஹனுமானால் தெரியப் படுத்தப் பெற்றவர் –
தம்மைத் தாழ விட்டு அனைவருக்கும் காட்டியவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———-

ஓம்அதோக்ஷஜாயநம:

அதோ ந க்ஷீயதே ஜாது யஸ்மாத்தஸ்மாத் அதோக்ஷஜ: (மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வம் 70.10)

மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது: எப்பொழுதும் தன்னிலையினின்று நழுவாதவராதலாலும், எவ்வித குறைகளுமற்று இருப்பதாலும் பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இதி உத்யோக பர்வணி | இவ்வாறு மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

த்யௌரக்ஷம் ஆகாயம் (த்யௌ) அக்ஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறது

ப்ருதிவீ சாத: பூமி (ப்ருதிவீ) அத என்று அழைக்கப்படுகிறது

தயோர்யஸ்மாத் அஜாயத மத்யே அவற்றிற்கு இடையே தோன்றுவதால்

வைராஜரூபேண இதி வா தனது விராட் ரூபத்தில்

அதோக்ஷஜ: பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அக்ஷம் என்றழைக்கப்படும் ஆகாயத்திற்கும், அத என்றழைக்கப்படும் பூமிக்கும் இடையே தனது விராட் ரூபத்தில் தோன்றுவதால் பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அத (பூமி) + அக்ஷ (ஆகாயம்) + ஜ (பிறத்தல்) = அதோக்ஷஜ

அதோப்ருதே உள்முகமாக, உயர்ந்ததை நோக்கி திருப்பும்போது

ப்ரத்யக் ப்ரவாஹிதே நுகர்ச்சியை நோக்கி ஓடுவதை தவிர்த்து அதன் எதிர்திசையில்

அக்ஷகணே இந்திரியங்களை

ஜாயத இதி வா தோன்றுகிறார்

அதோக்ஷஜ: எனவே, பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

எவரொருவர் தமது இந்திரியங்களை (புலன்களை) நுகர்ச்சியை நோக்கி அவை ஓடுவதை தவிர்த்து, அதன் எதிர்திசையான உள்முகமாய் உயர்ந்ததை நோக்கி திருப்புகிறாரோ, அவருக்கு பகவான் (அவர் உள்ளத்தில்) தோன்றுகிறார். எனவே, பகவான் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அத (அதோப்ருதே) + அக்ஷ (அக்ஷகணே) + ஜ (ஜாயதே) = அதோக்ஷஜ

————–

அதோக்ஷஜா – குறையாதவர்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் ‘அதோ ந க்ஷீயதே ஜாது யஸ்மாத் தஸ்மாத் அதோக்ஷஜஹ் – அவரது உயிர்ச்சக்தி ஒருபோதும் குறையாது, மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பு மற்றும் இறப்புகளால் அவர் குறைவதில்லை, எனவே அவர் அதோக்ஷஜா’ (மஹாபாரதம் உத்யோக பர்வ 4.70.10) என்று முக்கியப் பொருள் தருகிறார்.

ஒரு கலவையாக நாம அதோக்ஷஜா என்றால் ‘குறையாதவர்’ என்று பொருள். அக்ஷா (சொர்க்கம்) மற்றும் ஜா (பிறந்தது) என்று எடுத்துக் கொண்டால், அக்ஷஜா சொர்க்கத்தில் பிறந்தவர் என்று பொருள்படும்.

இந்த வார்த்தையை அதா (பூமி அல்லது கீழே), அக்ஷா (சொர்க்கம் அல்லது வானம்) மற்றும் ஜா (பிறப்பு) என மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கும்போது, நமக்கு வேறு விளக்கம் கிடைக்கிறது. ஸ்ரீ சங்கரரின் இரண்டாவது விளக்கம், ‘த்யுஹ் அக்ஷம் ப்ரித்வீ ச அதாஹ் தயோஹ் யஸ்மாத் அஜாயத மத்யே வைரஜரூபேண அஜாய இதி வா அதோக்ஷஜஹ்’ – வானத்திற்கும் (அக்ஷ) கீழுள்ள (அதா, பூமி) பகுதிக்கும் இடையே விரதமாகத் தன்னைக் காட்டுபவர். வாமன/திரிவிக்ரம அவதாரத்தைக் குறிக்கும் வடிவம்.

அவரது மூன்றாவது விளக்கம் இன்னும் சுவாரஸ்யமானது ‘அதோபூதே ப்ரதிக்ப்ரவாஹிதே அக்ஷகனே ஜாயதே இதி வா அதோக்ஷஜஹ் – நாம் நம் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி, அவரை தியானிப்பதன் மூலம் உள்நோக்கி பார்க்கத் தொடங்கும் போதுதான் அவர் உணரப்படுகிறார், புரிந்து கொள்ளப்படுகிறார்’. இந்த அர்த்தத்திற்கு ஆதரவாக அவர் பின்வரும் ஸ்லோகத்தை தருகிறார்:

அதோ பூதே ஹ்யக்ஷகனே ப்ரத்யக்-ரூப-ப்ரவாஹிதே |
ஜாயதே தஸ்ய வை ஞானம் தேன அதோக்ஷஜ உச்யதே ||

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் இந்த நாமத்தை விளக்குகிறார், அவர் ஒருபோதும் குறையாது, கடலில் இருந்து வரும் நீர் ஒருபோதும் குறையாது அல்லது சூரியனின் ஒளி மங்காது போல.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரி இன்னும் ஒரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறார்: அதஹ் – ஜ்ஞாத்ரித்வபாவாத் ஹீனம், அக்ஷஜம் ஞானம் யஸ்ய ச அதோக்ஷஜா – எங்கும் எல்லாவற்றிலும் இருந்தாலும், கண்கள் போன்ற இந்திரியங்களால் அடையாளம் காண முடியாதவர். அவர் எங்கும் நிறைந்தவர்.

பாகவதத்தில் (4.17.6-7) அதோக்ஷஜா பற்றிய குறிப்பு உள்ளது – ‘பக்தாய மே அனுரக்தாய தவ ச அதோக்ஷஜஸ்ய ச வக்தும் அர்ஹஸி யஹ் அதுஹ்யாத் வைன்ய-ரூபேண காம் இமாம்’ – நான் எப்போதும் உனது பக்தனாகவும், இறைவனின் பக்தனாகவும் இருக்கிறேன். அதோக்ஷஜா என்று அறியப்படுகிறது. எனவே, ப்ருது மன்னனின் கதைகள் அனைத்தையும் கூறுங்கள், அவர் வேன மன்னனின் மகனின் வடிவத்தில், பசு வடிவ பூமியில் பால் கறந்தார்.

ஸ்ரீ வி.வி. ராமானுஜன் திருவாய் மொழியிலிருந்து (4.3.10) இந்த நாமத்திற்கு நம்மாழ்வாரின் பாசுரத்தின் மிகவும் பொருத்தமான குறிப்பைத் தருகிறார்:

யானும் ஏத்தி மூவுலகும் முற்றும் ஏத்தி பின்னையும் தானும்
ஏத்திலும் தன்னை எட்ட எட்ட எங்கே எய்தும்?
தேனும் பாலும் கன்னலும் அமுதமாகி-திட்டிப்ப
யானும் எம்பெருமானையே ஏத்தினேன் யானுய்வானே

————————————–

வைகுண்ட –
தம்மை அடைவதற்கு உள்ள தடைகளை நீக்கித் தம்மிடம் சேர்த்துக் கொள்பவர் –
குடி என்ற தாது -வினையடி –வழியைத் தடை செய்தல் -பகவானோடு கூடும் வழியைத்-தடையை -நீங்கியவர்கள் விகுண்டா –
அவர்களை யுடையவன் பகவான் என்பதால் வைகுண்ட எனப்படுகிறான் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

——————————————————————

407-புருஷ –
புனிதத் தன்மை யுள்ளவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

——————————————————————————–

408-பிராண –
எல்லாவற்றையும் உய்விப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

————–

409-பிராணத-
பிரசித்தமான பிராணனை எல்லோருக்கும் தருபவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

—————————————————————————

410-ப்ரணம –
தம் குணங்களினால் சராசரங்கள் அனைத்தும் தம்மை வணங்கும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

——————————————————————————

411-ப்ருது-
மிகவும் விரிந்த புகழை யுடையவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பிரபஞ்ச ரூபமாகத் தாமே விரிந்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிரசித்தமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————-

412- ஹிரண்ய கர்ப்ப –
தமக்கு ஹிதமாகவும் -இனிமையாகவும் உள்ள தியானிப்பவர் மனங்களினால் அமுதம் போலே அனுபவிக்கப் பெறுபவர் –
பொற் புதையல் போல் போன்றவர் -அவதார காலத்திற்குப் பிறபட்டவர்களுக்கும் அவர்கள் செய்யும் தியானம் முதலியவற்றால்
உபகாரம் செய்வது கூறப்படுகிறது –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பொன் மயமான பிரம்மாண்டத்தைத் தன் வயிற்றிலே தரித்தவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————

413-சத்ருகன –
விஷயங்களில் ஈடுபடுவதால் ராவணன் போலப் பகைகளாக உள்ள இந்த்ரியங்களை விவேகம் என்னும்
அம்பினால் அழிப்பவர்–ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

விரோதிகளை அழிப்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————

414-வ்யாப்த –
தியானிப்பவர்களிடம்-இளையவன் முதியவன் தலைவன் அடிமை பகைவன் நண்பன் முதலிய வேறுபாடு இல்லாமல்
ஒரே விதமான அன்பால் நிரம்பி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

காரணமாதலால் எல்லாக் காரியங்களிலும் வியாபித்து இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

———————————————————————-

415-வாயு –
தம்மைத் தியானிப்பவர் இருக்குமிடம் தேடி ஆங்காங்கு செல்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

நல்ல மனத்தை உண்டாக்குபவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

————————————————————————

416-அதோஷஜ-
யாவரும் அனுபவித்து உபயோகித்தாலும் அமுதக் கடல் போலே ஒரு காலும் வற்றிக் கீழே போகாமல் இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

———–

‘குடி’ என்றால் தடை என்று பொருள், இங்கே இறைவனை அடைவதற்குத் தடையாக இருப்பவற்றை ‘குடி’ என்ற சொல் குறிக்கிறது.
அடியார்கள் தன்னை அடைய விடாமல் தடுக்கும் தடைகளாகிய ‘குடி’களைத் தனது பாதுகை மூலமாகவும்,
ஸ்ரீசீதா ராம பட்டாபிஷேகம் மூலமாகவும் தகர்க்கும் ராமன்,
தன் அடியார்களை ‘விகுண்ட:’ – ‘குடி’ (தடை) இல்லாதவராக – ஆக்கி விடுகிறான்.
இறையநுபவத்தில் தடையில்லாத அந்த விகுண்டர்களின் தலைவனான ராமன் ‘வைகுண்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘வைகுண்ட:’ என்றால் தன் அடியார்கள் தன்னை அடையவிடாது தடுக்கும் தடைகளைத் தகர்ப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 406- வது திருநாமம்.
“வைகுண்டாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு ஏற்படும் தடைகளை ஸ்ரீராமன் தகர்த்தெறிவான்.

தூய்மையானவனாகவும், தன்னைச் சார்ந்தோரைத் தூய்மை ஆக்குபவனாகவும்
ஸ்ரீராமன் திகழ்வதால், ஸ்ரீராமன் ‘புருஷ:’ என்றழைக்கப்படுகிறான்.

‘புருஷ:’ என்பதற்கு (இவ்விடத்தில்) பாபங்களால் தீண்டப்படாது, தூய்மையாக இருந்து
பிறரையும் தூய்மை ஆக்குபவர் என்று பராசர பட்டர் பொருள் உரைத்துள்ளார் –
‘ஸ யத் பூர்வோஸ்மாத் ஸர்வஸ்மாத் பாப்மன: ஓஷ: தஸ்மாத் புருஷ:’
‘புருஷ:’ என்பது ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 407-வது திருநாமம்.“புருஷாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும்
அன்பர்களின் பாபங்களைப் போக்கி அவர்கள் என்றும் தூய்மையாக இருக்கும்படி ராமன் அருள்புரிவான்.

தசரதன் போல் தன்னிடம் அன்பு பூண்டவர்கள் எல்லோர்க்கும் ராமன் தானே உயிர்மூச்சாக இருப்பதால்,
ஸ்ரீராமன் ‘ப்ராண:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான். ‘ப்ராண:’ என்றால் உயிர்மூச்சாக இருப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 408-வது திருநாமம். “ப்ராணாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு
ராமனே உயிர்மூச்சாக இருந்து அவர்களைக் காத்தருள்வான்.

இறந்தவருக்கும் உயிரளிக்கும் தெய்வமாக
ஸ்ரீராமன் திகழ்வதால், ‘ப்ராணத:’ என்று ஸ்ரீ ராமன் அழைக்கப்படுகிறான்.
‘ப்ராணத:’ என்றால் உயிர் தந்து காப்பவர் என்று பொருள். அதுவே, ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 409-வது திருநாமம்.
“ப்ராணதாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை உயிர்காக்கும் தெய்வமான
ஸ்ரீ ராமன் எல்லா ஆபத்துகளில் இருந்தும் காத்தருள்வான்.

இப்படித் தன் குணங்களால் எல்லோரையும் கவர்ந்து எல்லோராலும் வணங்கப்படுபவனாக ராமன் திகழ்வதால்,
‘ப்ரணம:’ என்று ராமன் அழைக்கப்படுகிறான்.
‘ப்ரணம:’ என்றால் எல்லோரையும் வணங்க வைப்பவர் என்று பொருள்.
ராமனைப் பொறுத்த வரை, அவன் தனது இறைத்தன்மையைக் காட்டிப் பிறர் தன்னை வணங்கும்படிச் செய்வதில்லை.
மாறாகத் தன் குணங்களால் அனைவரையும் ஈர்த்து அவர்கள் தன்னைவணங்கும்படிச் செய்து விடுகிறான்.
இவ்வாறு அனைவராலும் வணங்கப்படும் ராமன் ‘ப்ரணம:’ – அது தான் ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 410-வது திருநாமம்.
“ப்ரணமாய நம:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள், உரிய இடத்தில் உரிய நேரத்தில்
உரிய மரியாதைகளைப் பெற்று விளங்கும்படி ராமன் அருள்புரிவான்.

எல்லோராலும் நன்கு அறியப்பட்ட புகழோடு ராமன் விளங்குவதால் தான் ராமன் ‘ப்ருது:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘ப்ருது:’ என்றால் புகழால் உயர்ந்து நிற்பவர் என்று பொருள். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 411-வது திருநாமம்.
“ப்ருதவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் பேரோடும் புகழோடும் பெருமை பெற்று விளங்கும்படி ஸ்ரீ ராமன் அருள்புரிவான்.

ராமனின் அவதாரக் காலம் மட்டுமின்றி,
அதற்குப் பிற்பட்டவர்கள் ராமனைத் தியானித்து வணங்கினாலும், அவர்களையும் தேடி வந்து அருள்புரிபவனாக
ஸ்ரீராமன் விளங்குகிறான். அதனால் தான் ராமனுக்கு ‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’ என்று திருநாமம்.

இங்கே, ‘ஹிரண்ய’ என்பது இனிமையான இதயத்தைக் குறிக்கிறது, அதாவது, ராம பக்தர்களின் இனிய இதயங்கள்.
அந்த இதயங்களிலே மனத்துக்கு இனியவனாக எப்போதும் ஸ்ரீராமன் குடியிருப்பதால், ‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘கர்ப்ப’ என்றால் உள்ளே வசிப்பவர். இனிய இதயங்களுக்குள்ளே வசிப்பவர்
‘ஹிரண்யகர்ப்ப:’; அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 412-வது திருநாமம்.
“ஹிரண்யகர்ப்பாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வந்தால், நம் மனங்களிலும் ராமன் வந்து குடிகொண்டு ஆனந்தம் தருவான்.

ஆத்மாவுக்கு எதிரிகளாக இருக்கும் பாபங்களையும், தறிகெட்டு ஓடும் புலன்களையும்
ஞானம் என்னும் அம்பால் வீழ்த்தி வெல்வதால், ஸ்ரீராமன் ‘சத்ருக்ன:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘சத்ரு’ என்றால் எதிரி. ‘சத்ருக்ன:’ என்றால் எதிரிகளை அழிப்பவர்.
தறிகெட்டு ஓடும் மனம், புலன்கள் மற்றும் பாபங்களாகிய எதிரிகளை அழிப்பதால் ராமன் ‘சத்ருக்ன:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 413-வது திருநாமம்.
[ராமனின் தம்பிக்கு சத்ருக்னன் என்ற திருப்பெயர் இருப்பதற்கான காரணம் வேறு, அதை இத்துடன் குழப்பிக் கொள்ளலாகாது.]
“சத்ருக் னாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களின் அனைத்துப் பாபங்களையும் ஸ்ரீராமன் போக்கி அருள்வான்.

எந்த வேறுபாடும் இல்லாமல் அனைவரிடமும் அன்பு காட்டி, அன்பு நிறைந்தவனாக ராமன் திகழ்ந்தபடியால்,
ஸ்ரீராமன் ‘வ்யாப்த:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான். ‘வ்யாப்த:’ என்றால் நிறைந்தவர்.
அன்பர்கள் மீது கொண்டிருக்கும் அன்பால் நிறைந்திருப்பதால் ராமன் ‘வ்யாப்த:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 414-வது திருநாமம்.
“வ்யாப்தாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களை ராமன் தனது அன்பு மழையால் நனைப்பான்.

‘வாயு:’ என்றால் பயணிப்பவர் என்று பொருள்.
எப்போதும் பயணித்துக் கொண்டே இருப்பதால், காற்றுக்கும் ‘வாயு:’ என்று பெயர்.
ராமன் தனது அடியார்களின் இருப்பிடத்தைத் தேடிப் பயணிப்பதால்,
(அடியார்களின் இருப்பிடத்தைத் தேடி அவனே வந்துவிடுவதால்) ‘வாயு:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 415-வது திருநாமம்.
“வாயவே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்களைத் தேடிச் சீதாராமன் நிச்சயம் வருவான்.

ராமன் என்றுமே எந்தக் குறையும் இல்லாதவனாக,
நிறைவு மிக்கவனாக இருக்கிறான். அவனுக்குத் தோல்வியோ, வீழ்ச்சியோ, குறைபாடோ எதுவுமே நேருவதில்லை.
எனவேதான் ராமன் ‘அதோக்ஷஜ:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

அமுதக் கடலில் இருந்து எவ்வளவு அமுதைப் பருகினாலும் அது எப்படிக் குறையாமல் இருக்குமோ,
அதுபோல் எத்தனை பேர் ராமனை அனுபவித்தாலும், அல்லது எத்தனை பேர் அவனை எதிர்த்தாலும் கூட,
அதனால் எந்தக் குறையும் நேராதபடி தன் நிலையில் என்றும் நிறைவோடு இருக்கிறான் ராமன்.
‘அதோக்ஷஜ:’ என்றால் குறைவில்லாமல் நிறைந்திருப்பவர் என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 416-வது திருநாமம்.
“அதோக்ஷஜாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில்
குறையொன்றும் ஏற்படாதபடி ஸ்ரீராமன் அருள் புரிவான்.

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

This entry was posted on November 4, 2023 at 3:04 pm and is filed under Vishnu Sahasranama Stotrams. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Thiruvonum's Weblog