ஸ்ரீ பகவத் குண தர்ப்பணம்–ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாம வியாக்கியானங்கள் — ஸ்லோகம் –42–

வ்யவஸாயோ வ்யவஸ்தாநஸ் சமஸ்தான ஸ்தா நதோ த்ருவ
பரர்த்தி பரம ஸ்பஷ்ட ஸ்துஷ்ட புஷ்டஸ் ஸூ பேஷண–42-

இந்த நாற்பத்திரெண்டாவது ஸ்லோகத்தில் 10 திருநாமங்கள் உள்ளன. அவையாவன,

386-வ்யவஸாய:, 387. வ்யவஸ்தான:, 388. ஸம்ஸ்தான:, 389. ஸ்தானத:, 390. த்ருவ:|

391-பரர்த்தி:, 392. பரமேஸ்பஶ்ட:, 393. துஶ்ட:, 394. புஶ்ட:, 395. ஸுபேக்ஷண: ||

வ்யவஸாய: — முக்தியை நோக்கி ஜீவர்களைப் பரிணமிக்கச் செய்வதில் அயராது முனைபவர்;
துருவன் என்ற குழந்தையிடம் பக்தியை ஊட்டிப் பெருநிலைக்கு உய்த்தவர்
வ்யவஸ்தாந: — தம் அருளில் அனைத்தும் இயல்பாகவே ஒழுங்கில் இயங்கும்படி அமைப்பவர்.
துருவனை நக்ஷத்திர நிலையாக்கி அண்டத்தையே அதனைச் சுற்றி முறையாகச் சுழலச் செய்பவர்
ஸம்ஸ்தாந: — உயிர்க்குலம் அனைத்தும் அடைய வேண்டிய முக்திப் பெருநிலையாய்த் திகழ்பவர்
ஸ்தாநத: — துருவன் போன்ற பக்தர்களுக்கு மிகச் சிறந்த ஸ்தாநம் தருபவர்
த்ருவ: — தாம் மாறாமல் என்றும் நிலைத்தவர்; உயர்ந்த ஸ்தானமாகிய த்ருவ ஸ்தானமாய்த் தாமே இருப்பவர்
பரர்த்தி: — உயர்வற உயர்நலம் கொண்டவர்; சகல கல்யாண குணங்களும் உடையவர்
பரமஸ்பஷ்ட: — மஹாயோகி என்றும் பரமாத்மா என்றும் மண்டோதரி போன்றோரே தெளிவாக உணர்ந்து போற்றும் தெளிந்த பெருமை உடையவர்
துஷ்ட: – சாதுக்களுக்கு வேண்டி அவதாரம் எடுப்பதில் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைபவர்
புஷ்ட: — குறைவிலாச் சிறந்த குணங்களே நிறைந்தவர்
சுபேக்ஷண: — முக்தியில் வேட்கை கொண்டோர்க்கு முக்தியும், உயர்ந்த போகத்தை வேண்டுவோர்க்குப் போகமும்,
பிரம்மவாதிகளுக்குச் சந்தேகங்களைப் போக்குவதும், வணங்குவோரின் பாபங்களைப் பொசுக்குவதும்,
முக்திக்கு முதற்கட்டமாக ஸம்ஸார பந்தங்களை நீக்குவதும், அநாதிகால கர்மங்களை அகற்றுவதும்,
அவித்யையைச் சுவடேயின்றி நீக்குவதும் ஒருங்கே செய்யும் அருட்பார்வை வீசுபவர்

பகவான் உறுதியான மனதுடன் கவனம் செலுத்தி, பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் ஒழுங்குபடுத்துகிறார். எல்லா விஷயங்களும் இறுதியில் அவரில் முடிவடைகின்றன, மேலும் அவர் அனைவருக்கும் அவர்களின் செயல்களுக்கு ஏற்ப பொருத்தமான நிலையை வழங்குகிறார். அவர் செழுமையின் உச்ச வெளிப்பாட்டைக் கொண்டுள்ளார் மற்றும் எல்லா நேரங்களிலும் அவருடன் லட்சுமி தேவி இருக்கிறார். அவருடைய மகத்துவம் சுயமாகத் தெரிகிறது மற்றும் அவர் எல்லா வகையிலும் முழுமையான பரம பேரின்பம். அவருடைய பார்வை மங்களகரமானது, அவருடைய கண்களை மட்டும் பார்த்தவர்கள் எல்லா மகிமைகளையும் பெற்றவர்கள்.

குணங்கள் ஏதும் அற்ற சித் ஆக இருப்பவன் {வ்யவஸாயன்},
அனைத்துப் பொருட்களும் சார்ந்திருக்கும் இடமாக இருப்பவன் {வ்யவஸ்தாநன்},
அண்டப் பேரழிவின் போது அனைத்துப் பொருட்களும் வசிக்கும் இடமாக இருப்பவன் {ஸம்ஸ்தாநன்},
தன்னை வழிபடுபவனுக்கு முதன்மையான இடத்தை ஒதுக்குபவன் {ஸ்தாநதன்},
நீடித்து நிலைத்திருப்பவன் {த்ருவன்},
உயர்ந்த பலத்தைக் கொண்டவன் {பரர்த்தி},
வேதங்களில் மகிமைப்படுத்தப்படுபவன் {பரமஸ்பஷ்டன்},
நிறைவுடன் இருப்பவன் {துஷ்டன்},
எப்போதும் முழுமையாக இருப்பவன்{புஷ்டன்},
மங்கலப் பார்வை கொண்டவன் {சுபேக்ஷணன்};(55)

கருவியும் காரணமும் இயக்குமவனும் செய்பவனும் அவனே-

384-கஹன-ஜீவர்களின் இன்ப துன்பங்களை தன்னதாக நினைப்பதில் ஆழம் காண முடியாதவர் –
385-குஹ -மேல் சொன்ன வகைகளில் அடியார்களைக் காப்பவர்

ஸ்ரீ த்ருவனும் நஷத்ர மண்டலமும் –

386-வ்யவசாய-அனைத்து க்ரஹங்களும் நஷத்ரங்களும் உறுதியாக தன்னிடம் பிணைக்கப் பட்டு இருக்கிறவர் –
387-வ்யவஸ்தான-காலத்தின் பிரிவுகளான -கலை நாழிகை முஹூர்த்தம் -ஆகியவற்றுக்கு அடிப்படையானவர் –
388-சமஸ்தான -அனைத்தும் இறுதியில் தம்மிடம் முடியும்படி இருப்பவர் –
389-ஸ்தா நத-த்ருவனுக்கு அழியாத உயர்ந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுத்தவர் –
390-த்ருவ -அழியாதவர் -த்ருவனுக்குப் பதவி கொடுத்து அழியாப் புகழ் கொடுத்தவர் –

மாண்டவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் ஸ்ரீ இராமன் –

392-பரம ஸ்பஷ்ட -தமது மேன்மையை வெளிப்படை யாக்கினவர் –
393-துஷ்ட -தன் மேன்மையை விட தயரதனுக்கு மகனாகப் பிறந்த எளிமையில் திருப்தி கொண்டவர் –
394-புஷ்ட -நற்பண்புகளின் நிறைவான இருப்பிடமானவர் –
395-சூபேஷண- மங்களத்தை நல்கும் பார்வை உடையவர் —

3-21-த்ருவ-திரு நாமங்கள் -386-390-திரு நாமங்கள்

3-22-ஸ்ரீ ராம அவதார -390-421-திரு நாமங்கள்–32-திரு நாமங்கள்-


3-21-த்ருவ-திரு நாமங்கள் -386-390

386-வ்யவஸாய
நஷத்ரங்களுக்கு ஆதாரமாய் இருப்பவன்

அத₂ த்₄ருவ மூர்தி꞉ ।
அதிஶயேந ஸீயதே -ப₃த்₄யதே (அ)ஸ்மின் ஜ்யோதிஶ் சக்ரமிதி
வ்யவஸாய꞉ ।
அதி₄கரணே க₄ஞ் । நக்ஷத்ர  ஆதா₄ர வ்யோம ஶரீரத்வாத் । அதோ ஹி

ககந மூர்த்தயே-இதி தந் மந்த்ர வர்ண
ஆகாசத்தைச் சரீரமாக யுடையவன் என்னும் மந்த்ரம்-

ககன கிரி நாதன் தோத்தாத்ரி வான மா மலை

பல சக்ர ப்ருதம் தைவம் இதி தத் த்யாநம் 
உலகங்கள் என்னும் பல சக்கரங்களைத் தாங்கும் தேவன்

விளங்கு தாரகைகள் என்கோ –கூவுமாறு அறிய மாட்டேன் -3-4-2-

நஷத்ரங்கள் முதலியன தம்மிடம் கட்டுப் பட்டு இருக்கப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ஸ்வரூபியாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உறுதியான தன்மை அல்லது வடிவம் உடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்வ்யவஸாயாயநம:

ஸம்வின்மாத்ர ஞானமே ஸ்வரூபத்வாத் வடிவானவராய் இருப்பதால்

வ்யவஸாய: பகவான் ‘வ்யவஸாய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஞானமே வடிவானவராய் இருப்பதால் பகவான் ‘வ்யவஸாய:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———–

  1. வ்யவசாய – உறுதியான மனதைக் கொண்டவர்

வியாவசயா என்பது மிகுந்த கவனம், செறிவு மற்றும் உறுதியுடன் மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு செயலைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் பகவானின் ஞானம் அல்லது அறிவின் மீது கவனம் செலுத்துவதை ‘சம்வின்மாத்ர ஸ்வரூபத் வ்யவசாயஹ் – அவர் வியாவாசாயா, ஏனென்றால் அவர் தூய படிகமயமாக்கப்பட்ட அறிவில் முழுமையாக கவனம் செலுத்துகிறார்’ என்று விளக்குகிறார். உறுதியான மற்றும் தூய்மையான புத்தி கொண்டவர் அல்லது சுயத்தைப் பற்றிய உண்மையான அறிவைக் கொண்டவர் என்று இதை மேலும் விளக்கலாம்.

ஸ்ரீ பட்டர் இதை ‘அதிஷயேன ஸீயதே (பத்யதே) அஸ்மின் ஜோதிஷ்சக்ரம் இதி வ்யவஸாயஹ் – கிரகங்களின் வட்டம் பகவானுடன் இறுக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டு நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது, எனவே அவர் வியாவாசாயா என்று அழைக்கப்படுகிறார். பகவான் நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கிரகங்களுக்கு ஆதரவாக இருக்கிறார், ஏனெனில் அவரது உடல் விண்வெளியைக் குறிக்கிறது, எனவே அவர் அவற்றை ஒன்றாக இணைக்கிறார்.

சுவாமி சின்மயானந்தா, பகவத் கீதையின் 2வது அத்தியாயத்திலிருந்து 41 மற்றும் 44வது வசனங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்.
வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திஹ் ஏகேஹ குருநந்தனா;
பஹுஷாகா ஹ்யனந்தாஶ்ச புத்தயோ அவ்யவஸாயினாம் ||2.41||
ஒருமுகப்பட்ட புத்திக்கு, முன்னோக்கிச் செல்ல ஒரே ஒரு நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட வழி உள்ளது; கவனம் செலுத்தாத மனதுக்கு பல தெளிவற்ற மற்றும் தெளிவற்ற பாதைகள் உள்ளன, அவற்றில் எதுவுமே வெற்றியை உறுதியளிக்காது.

போகைஷ்வர்ய ப்ரஸக்தாநாம் தயாபஹ்ரித சேதஸாம்;
வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திஹ் ஸமாதௌ ந விதீயதே ||2.44||
இன்பங்கள் மற்றும் செல்வத்தின் மீது கவனம் செலுத்தாத மனதுடன், அத்தகைய எண்ணங்களால் வெறிபிடித்தவர்களுக்கு மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதும், நிலையாக இருப்பதும் சாத்தியமில்லை.

ஸ்ரீ பட்டர், பகவானின் அம்சமான துருவ நட்சத்திரம் என்று அடுத்த சில நாமங்களுக்கு விளக்கம் தருகிறார்.


  1. ஓம்வ்யவஸ்தானாயநம:

யஸ்மின் வ்யவஸ்திதி: எவர் ஒழுங்கு செய்பவரோ

ஸர்வஸ்யேதி அனைவரையும்

வ்யவஸ்தான: அந்த பகவான் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற  திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் அனைவரையும் (அனைத்தையும்) அவரவரது தகுதிக்கேற்ப ஒழுங்கு படுத்துகிறார். எனவே அவர் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் எவற்றையெல்லாம் ஒழுங்கு படுத்துகிறார்?

லோகபாலாத்யதிகார அனைத்து லோக பாலகர்களையும் (இந்த ப்ரபஞ்சத்தைக் காக்க பகவானால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்) அவரவரது அதிகாரங்களை வரையறுப்பதன் மூலம், (அனைத்து உயிரினங்களையும்)

ஜராயுஜ அதன் முழு உருவிலேயே பிறப்பவை (ஆங்கிலத்தில் இவற்றை Mammals என்கிறோம்),

அண்டஜ முட்டையிலிருந்து பிறப்பவை

உத்பிஜ்ஜ விதையிலிருந்து பிறப்பவை (என்று வரையறுக்கிறார்) (மனிதர்களை)

ப்ராஹ்மண அந்தணர்கள்

க்ஷத்ரிய மறவர்

வைஶ்ய வணிகர்

ஸூத்ர தொழிலாளிகள்

அவாந்தர வர்ண இவையனைத்திலும் சேராதவர் (என்று வரையறுக்கிறார்)

ப்ரஹ்மசாரி (வேதம் பயிலும்) மாணவன்

க்ருஹஸ்த இல்லறத்தோர்

வானப்ரஸ்த உலக வாழ்க்கையின் கடமைகளை முடித்து வனம் சென்றோர்

ஸந்யாஸ லக்ஷணாஶ்ரம துறவு பூண்டோர்

தத்தர்மாதிகான் (இத்தகைய நால்வகை வாழ்வு முறையினோரையும்) அவரவரது வாழ்க்கை முறைக்கேற்ற அறவொழுக்கத்தினாலும்

விபஜ்ய கரோதி இதி வா பிரித்து வைப்பதனால்

வ்யவஸ்தான: பகவான் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் இந்த உலகத்தைக் காக்க அவரால் நியமிக்கப்பட்ட லோக பாலகர்களை அவரவரது அதிகாரங்களின் மூலமும், உயிரினங்களை கருப்பையிலிருந்து தோன்றுவது, முட்டையிலிருந்து தோன்றுவது மற்றும் விதையிலிருந்து தோன்றுவது என்று மூவகையாகவும், மனிதர்களை அந்தணர், மறவர், வணிகர், தொழிலாளி மற்றும் இவையெதிலும் சேராத ஐந்தாவது வகையினர் என்று அவரவரின் தொழில் மூலமும், மாணவர், இல்லறத்தோர், வனவாழ்வை மேற்கொண்டோர் மற்றும் துறவி ஆகியோரை அவரவரது வாழ்க்கை முறைக்கேற்ற அறவொழுக்கத்தாலும் ஒழுங்கு படுத்துகிறார். எனவே அவர் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

‘க்ருத்யல்யுடோ பஹுலம்’ (பாணினி ஸூத்ரம் 3.3.223)

இதி பஹுலக்ரஹணாத் கர்த்தரி ல்யுட் ப்ரத்யய:

இந்த பாணினி ஸூத்ரத்தின் படி ‘வ்யவஸ்தான:’ என்ற இந்த திருநாமம் உருவாகிறது.

————-

  1. வ்யவஸ்தானா – அவர் அடிப்படை

இந்த நாமம் ‘ஸ்தா’ என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து உருவானது, அதாவது ‘ஸ்தாபிப்பது’. ‘வ்யவஸ்தாநம் கரோதி இதி வ்யவஸ்தானா’, அல்லது ‘அஸ்மின் வ்யவஸ்திதி: ஸர்வஸ்ய இதி வ்யவஸ்தானா. அனைத்தையும் ஸ்தாபனை செய்பவர், அல்லது எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையாக இருப்பவர்; அல்லது பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தையும் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய செயல்பாடுகளை ஒழுங்குபடுத்தும் ஒருவர். வியாவஸ்தா என்றால் ‘உறுதி, முடிவு, தீர்வு’ மற்றும் வியாவஸ்தித் என்றால் ‘நிறுவப்பட்டது’. இவ்வாறு வியாவஸ்தானா என்பவர் எல்லாவற்றையும் தீர்மானிப்பவர் மற்றும் எல்லாவற்றையும் அந்தந்த இடங்களில் அல்லது நிலைகளில் நிறுவுபவர்.

ஆதி சங்கரர் மேலும் விரிவாகக் கூறுவது போல், ‘யஸ்மின் வ்யவஸ்திதி: ஸர்வஸ்ய இதி வ்யவஸ்தானா – எல்லாவற்றிற்கும் நன்கு நிறுவப்பட்ட இடமும் அமைப்பும் உள்ளவர்’. அவரது மாற்று விளக்கம், ‘லோகபாலாதி ஜராயுஜாந்தஜோத்பிஜ்ஜ ப்ரம்மஹண க்ஷத்ரிய வைஷ்ய ஷூத்ராவானந்தர வர்ண பிரம்மச்சாரி க்ரிஹஸ்த வானப்ரஸ்த சன்யாச லக்ஷண ஆசிரம ததர்மாதிகான் விபஜ்ய கரோதி இதி வா வியாவஸ்தானம் – பல்வேறு ஆட்சியாளர்களாகப் பிறந்து, பல்வேறு ஆட்சிகளைப் பெற்றவர். பல்வேறு மக்கள் வகுப்புகள் (பூசாரி வர்க்கம், ஆளும் வர்க்கம், வணிக வர்க்கம் அல்லது தொழிலாளி வர்க்கம்), மற்றும் லக்ஷனா ஆசிரமம் (இளங்கலை, வீட்டுக்காரர், ஓய்வு பெற்றவர் அல்லது சந்நியாசி) போன்ற வாழ்க்கையின் பல்வேறு நிலைகள். எனவே அவர் வ்யவஸ்தானா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ பட்டர் இந்த அடிப்படையை காலுடன் அல்லது காலத்துடன் தொடர்புபடுத்துகிறார், இது உலகில் நடக்கும் அனைத்திற்கும் அடிப்படையாகும். இது மீண்டும் கிரகங்களின் இயக்கத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது, அதில் துருவம் துருவம் அல்லது மையமாகும். எனவே வியாவஸ்திதி காலத்தால் இயக்கப்படுகிறது மற்றும் பகவான் நேரத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறார். கிருஷ்ணர் கீதையில் (11.31) ‘கலோஸ்மி லோகே க்ஷயக்ரீத் ப்ரவ்ரித்தாஹ் – நான் பயங்கரமான மற்றும் அஞ்சாத காலத்தை வென்றவன்’ என்று பிரகடனப்படுத்துகிறார்.


387-வ்யவஸ்தான-
காலம் ஜ்யோதிஷ பதார்த்தங்கள் கதி நிர்ணயம்

தந் மூல꞉ கால꞉ கலா முஹூர்தாத்₃யாத்மா தத்ரைவ வ்யவதிஷ்ட₂த இதி
வ்யவஸ்தா₂ந ꞉
ஆதியான வானவாணர் அந்த கால நீ யுரைத்தி ஆதியான கால நின்னை யாவர் காண வல்லரே -திருச்சந்த -34

கலை முஹூர்த்தம் முதலிய காலப் பிரிவுகளின் நிலைக்குக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

கலை-2-நிமிஷம் – முஹூர்த்தம் –2-மணி -48-நிமிஷங்கள்-
க்ருத -1728000-  த்ரேதா -1296000-த்வாபர -864000-கலி யுகம் -432000-வருஷங்கள்

எல்லா வற்றுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பவர் -லோகபாலர்களுடைய அதிகார் வ்யவஸ்தை-கர்ப்பத்திலிருந்து பிறப்பவைகள் முட்டையில்
இருந்து பிறப்பவைகள் -வியர்வையில் இருந்து பிறப்பவைகள் -பூமியில் இருந்து பிறப்பவைகள் ஆகியோருடைய
ஜன்ம வ்யவஸ்தை பிராமணர்கள் ஷத்ரியர்கள் வைச்யர்கள் சூத்ரர்கள் கலப்பினங்கள் ஆகியோருடைய ஜாதி வ்யவஸ்தை
ப்ரம்மசர்ய கார்ஹச்த்ய வானப்ரஸ்த சன்யாச ஆகிய ஆஸ்ரம வ்யவஸ்தை அவற்றின் தர்ம வ்யவச்தைகள்
ஆகிய வியவஸ்தைகளை-கட்டுப்பாடுகளை பகுத்து ஏற்படுத்தியவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களுக்கு விரோதமாக இருப்பவர் -விழிப்பு கனவு துக்கம் முதலிய நிலைகளை நடத்துபவர் –
தேவர்களுக்கு அனுக்ரஹம் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————-

  1. ஓம்ஸம்ஸ்தானாயநம:

அத்ர பூதானாம் அனைத்து உயிரினங்களும்

ஸம்ஸ்திதி: ப்ரளயாத்மிகா ப்ரளய (அழியும்) காலத்தில் அவரிடம் சென்று ஒன்றுகின்றன

ஸம்ஸ்தான: எனவே, பகவான் ‘ஸம்ஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அழியும் காலமான ப்ரளய காலத்தில் அனைத்து உயிரினங்களும் பகவானிடம் சென்று ஒன்றுகின்றன. எனவே , அவர் ‘ஸம்ஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸமீசீனம் மிகவும் சிறந்த

ஸ்தானமஸ்யேதி வா இருப்பிடமாதலால்

ஸம்ஸ்தான: பகவான் ‘ஸம்ஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானே அனைத்திலும் மிகச் சிறந்த இருப்பிடமாவார். எனவே, அவர் ‘ஸம்ஸ்தான:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————–

  1. சம்ஸ்தான – இறுதி உறைவிடம்

‘ஸர்வம் ஏதஸ்மின் ஸந்திஷ்ததே – ஸமாப்யதே இதி ஸம்ஸ்தானஹ் – எவரில் எல்லா விஷயங்களும் இறுதி முடிவைக் கொண்டிருக்கின்றன’.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இதை ‘அத்ர பூதானாம் சம்ஸ்திதிஹ் பிரளயாத்மிகா – பிரளய அல்லது பிரளயத்தின் போது அனைவருக்கும் இறுதி இளைப்பாறும் இடம்’ என்று விளக்குகிறார். இதற்கு மாற்றாக, ‘சமீசீனம் ஸ்தானம் அஸ்ய அஸ்தி இதி வா ஸம்ஸ்தானஹ் – ஹ மிக உன்னதமான நிலையை உடையது’ என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். இந்த உன்னத நிலையை ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் பால் பெருங்கடல், சூரிய மண்டலம் (சூரிய மண்டலம்), யோகிகளின் இதயம் அல்லது துருவ மண்டலத்தில் துருவாக அவரது நிலை ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுவதாக விரிவுபடுத்துகிறார்.


389-ஸ்தாந த –
மேலான ஸ்தானம் அளிப்பவன்-

ஸ ஏவ
* பரம பத₃ ப்ராப்தி ஹேதவே , இதி மந்த்ர வர்ணாத்
ஸ்தா₂ந த₃꞉
அன்று சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி -பெருமாள் திரு -10-1-

உயர்ந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

த்ருவன் முதலியவர்க்கு அவரவர் கருமத்திற்கு ஏற்ற ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்க்கு வைகுண்டம் முதலிய ஸ்தானம் தருபவர் -அயோக்யர்களின் இருப்பிடத்தை அழிப்பவர் – -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————–

  1. ஓம்ஸ்தானதாயநம:

த்ருவாதீனாம் ‘துருவ’ பதம் முதலான

கர்மானுரூபம் அவரவரது செயல்களுக்கேற்ப

ஸ்தானம் பதவிகளை

ததாதீதி அளிக்கிறார்

ஸ்தானத: எனவே பகவான் ‘ஸ்தானத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அவரவரது செயல்களுக்கேற்ப துருவ பதம் முதலிய பதவிகளை வழங்குகிறார். எனவே, பகவான் ‘ஸ்தானத:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. ஸ்தான-தா – அந்தஸ்தை வழங்குபவர்

ஸ்தானம் என்றால் பதவி மற்றும் தஹ் என்றால் கொடுப்பவர், ‘ஸ்தானம் ததாதி இதி ஸ்தானதஹ் – பொருத்தமான பதவிகளை வழங்குபவர்’. ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ‘துருவதீனாம் கர்மாநுரூபம் ஸ்தானம் ததாதி இதி ஸ்தானதஹ் – ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் செயல்களுக்கு ஏற்ப பொருத்தமான நிலையைத் தருகிறார், உதாரணமாக துருவனுக்கு, எனவே அவர் ஸ்தானதா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள், துருவனுக்கு ஸ்தானத்தை அளித்தவர் பகவான் என்று குறிப்பிடுகிறார், இது மற்ற எல்லா நட்சத்திரங்களையும் போல் அல்ல. தொடர்ந்து மாறிவரும் மற்ற நட்சத்திர நிலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது துருவா பூமியுடன் தொடர்புடைய நிலையில் நிலையாக உள்ளது.

ஸ்வாமி சின்மயானந்தா கதா உபநிஷத் – யதாகர்மம் யதாஷ்ருதம்– 2.5.7 பற்றிய குறிப்புகளை வழங்குகிறார், மேலும் ஸ்ரீ சங்கரரின் விளக்கத்தை வலுப்படுத்த “கர்ம பலதாதா நாராயணா” என்று மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர் திருக்குறளில் இதே விளக்கத்தை ஆதரிக்கும் வகையில் “வாகுத்தான் வகுத்த வகை அல்லால் கொடி தொகுத்தார்க்கும் துய்த்தல் அரிது – உங்களிடம் கோடிக்கணக்கில் இருந்தாலும் எல்லாம் வல்லவரால் விதிக்கப்பட்டதை மட்டுமே அனுபவிக்க முடியும்” என்று குறிப்பிடுகிறார்.

விண்வெளியில் உள்ள நட்சத்திரங்களுக்கும், அந்தரிக்ஷ லோகத்தில் உள்ள தேவர்களுக்கும், சமுத்திரங்களில் உள்ள நீர் வாழ் உயிரினங்களுக்கும் பகவான் தகுந்த ஸ்தானத்தை வழங்குகிறார் என்று ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் கூறுகிறார்.


390-த்ருவ
நிலைத்து இருப்பவன்

ஸ க₂லு துங்க₃பத₃ப்ரதா₃நே நார்வாசீநம் த்₄ருவமபி த்₄ருவீ சகார ।
அதோ த்₄ருவ꞉ ।
அஸ்ய ஸர்வ வ்யாபகத்வம் தத்த்வம் ॥

கீழ்ப் பட்டவனான த்ருவனுக்கும் அழியாத உயர்ந்த நிலை கொடுத்தவர் –ஸர்வ வ்யாபகமான சக்தி த்ருவானது சிறப்பு –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழியாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழிவில்லாதவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————–

  1. ஓம்த்ருவாயநம:

அவினாஶித்வாத் அழிவற்றவராதலால்

த்ருவ: பகவான் ‘த்ருவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

அழிவற்றவராதலால் (நிலையானவராதலால்) பகவான் ‘த்ருவ:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

——–

  1. துருவா – உறுதியான அல்லது நிலையானவர்

இந்த நாமம் ‘துரு’ என்ற மூல வார்த்தையிலிருந்து வந்தது, அதாவது ‘நிலையாக இருப்பது’. துருவனுக்கு ஸ்ரீ வைகுண்டம் போல நிரந்தரமான அந்தஸ்தை வழங்கினார். அவர் எந்த இடத்தையும் தனது வசிப்பிடமாக நிரந்தரமாக்க முடியும் என்பதால். ஸ்ரீ வைகுண்டம், அவர் எங்கும் இருக்கிறார் என்பதே முக்கியத்துவம்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ணன் சாஸ்திரிகள், பகவான் துருவனுக்கு அவனுடைய இயல்பை மட்டுமே அளித்ததாகக் கூறுகிறார் – அதாவது. அழியாத நிலை, அதனால் துருவ பகவான் தானே.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர் துருவனுக்கு “நிச்சயமானது” என்று பொருள் கொள்கிறார், மேலும் இந்த பிரபஞ்சத்தில் அவரைத் தவிர அனைத்தும் அத்ருவம் என்றாலும், அவரது துருவத்வத்தின் தன்மையால் அவர் எல்லாவற்றிற்கும் உறுதியான உணர்வைத் தருகிறார், எ.கா. சூரியன் துருவன்.

சிருஷ்டி மற்றும் பிரளய சுழற்சியின் நடுவில், படைக்கப்பட்ட அனைத்தும் அவனில் ஒன்றிணைந்து பின்னர் மீண்டும் தோன்றும், அவன் ஒருவனே நிரந்தரமானவன் அல்லது நிலையானவன், எனவே அவனே துருவன் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். 


3-22-ஸ்ரீ ராம அவதார திரு நாமங்கள் -390-421-

அத ம்ருத சஞ்சீவினம் ராம சரிதம் –
கற்பார் ராமபிரானை அல்லால் மற்றும் கற்பரோ -7-5-1
தயரதற்கு மகன் தன்னை யன்றி மற்றிலேன் தஞ்சமாகவே -3-6-8-
தென்னிலங்கை கோமானைச் செற்ற மனத்துக்கு இனியான் -திருப்பாவை
நீ பற்று கண்ணன் -நான் விடேன் ராமன் -மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ என்று தேவை இடாதார் –பாவனத்வம் சர்வ லோக த்வமேவ ரகு நந்தன -அகஸ்தியர் –
கண்ணன் நாமமே குழறிக் கொன்றீர் -9-5-8-

ஆழ்வார் மற்ற அவதாரத்தில் தலை நீட்டுவது ப்ராப்யமாக –
தஞ்சமாக பற்றுவது சக்ரவர்த்தி திருமகனையே -ப்ராப்யமாக -போக்யத்தில் இவனுக்கு இவனே சமம்
மனத்துக்கு இனியான் -போக்யத்வம்
ராமாவதாரம் பக்ஷ பாதி -பட்டர் -தூது போகவில்லையே -இன்னார் தூதன் என்று நின்றான் –
இஷ்வாகு வம்சரை தூது போக விடுவார் இல்லை காண் -சிறியாத்தான் இடம் பட்டர்

பிறர் செழிப்பை தனக்கு வாழ்வாக்க கொள்பவன் ராமன் என்றுமாம் -பர ஸம்ருத்தி ஏக பிரயோஜனமாக இருப்பவர்
க்ருதக்ருத -விஜ்வர இத்யாதி

391-பரர்த்தி –
மேலான குண பூர்த்தி உள்ளவன்
விபீஷணனை அங்கீ கரித்த பின்பு க்ருதக்ருத்ய ததா ராம

ஸர்வ ஐஶ்வர்யாத₃பி பரா(அ)ஸ்ய கல்யாண கு₃ண
ஸம் ருத்₃தி₄ரிதி
பரர்த்₃தி₄꞉ ।(பரனுடைய ருத்தியை அபர ருத்தி ஆக்கும் படி ராமனுக்கு ஐஸ்வர்யம்)
பராவஸ்த₂ஸ்யாபி ஹி ராமஸ்ய அவர ஸோமாதி₃ தே₃வ கு₃ணைக
தே₃ஶ நித₃ர்ஶநம் க்ரியதே (ஒரு துளி சமமான சந்திரனுக்கு ஒப்பு சொல்லும்படி எளிமை நிறைந்தவன் )। யதா₂

விஷ்ணு நாம் சத்ருஸோ வீரயே சோமவத் ப்ரிய தர்சன–பால காண்டம்
வீரியத்தில் இராமனுக்கு நிகரான தேவதை யாரும் இல்லை
ஆகவே அவனை விஷ்ணுவுக்கு நிகராக உரைத்தார்

ஏதத் தத் யுக்தம் அவ்யக்தம் அக்ஷரம் ப்ரஹ்ம சம்மிதம் தேவா நாம் ஹ்ருதயம் ஸுவ்ம்ய க்ருஹ்யம் ராம பரந்தப–யுத்த காண்டம்
இப்படி யாக உரைத்த இராம தத்வம் என்பது யாராலும் எளிதில் அறிய இயலாதது ஆகும்
அது எந்தவிதமான தோஷமும் இல்லாத ஒன்றாகும்
ப்ரஹ்மத்துக்கு நிகரானதாகும் -தேவர்களின் இருதயத்தில் எப்போதும் இருப்பதாகும் எதிரிகளை வட்டமுறச் செய்வதாகும்

பஹவோ ந்ருப கல்யாண குணா புத்ரஸ்ய சந்தி தே –அயோத்யா காண்டம்
தசரதனனே உனது புத்திரனான இராமனிடம் அனைத்துக் கல்யாண குணங்களும் பொருந்தி உள்ளன

ப₄க₃வதே இதி ஸ்வ மந்த்ர வர்ணாச்ச

சர்வேஸ்வரத் தன்மைக்கும் மேம்பட்ட திருக் கல்யாண குணங்களால் நிறைந்தவர் –
இனி மிருத சஞ்சீவினியான ராம சரிதம் கூறப்படுகிறது —தம் ஸுலப்யத்தினால் பரத்வமும் மறையும் படி இருப்பவர்
அதனாலேயே அவர் எல்லாருக்கும் மேம்பட்டவராயினும் சோமன் -சந்தரன் -முதலிய
தாழ்ந்த தேவதைகளோடும் ஒப்பிடப் படுகிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பரமர்த்தி -பாட பேதம்

சிறந்த ஐஸ்வர்யம் உடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறருடைய வளர்ச்சிக்குக் காரணமானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————

  1. ஓம்பரர்த்தயேநம:

பரா மேலான

ருத்திர்விபூதிர் ‘ருத்தி’ அதாவது செல்வம்

அஸ்யேதி பரர்த்தி: உடையவராதலால் பகவான் ‘பரர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

மேலான செல்வம் உடையவராதலால் பகவான் ‘பரர்த்தி:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

———-

  1. பரார்த்திஹ் – அவர் உச்ச வெளிப்பாடு

ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இதை ‘பரா ரித்திஹ் விபூதிஹ் அஸ்ய இதி பரார்த்திஹ் – அவர் செழுமை அல்லது ஐசுவரியத்தின் உச்ச வெளிப்பாட்டைப் பெற்றுள்ளார்’ என்று விவரிக்கிறார். இங்கு குறிப்பிடப்படும் செழுமை என்பது தனிப்பட்ட பண்புகளையும் பொருள் செல்வத்தையும் குறிக்கிறது.

ரித்தி என்பது செழிப்பு மற்றும் சக்தியின் கலவையை குறிக்கிறது என்று சுவாமி சின்மயாநந்தா குறிப்பிடுகிறார். பகவானின் ரித்தி அல்லது விபூதி பற்றிய முழு விளக்கமும் பகவத் கீதையின் 10 ஆம் அத்தியாயத்தில் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, அங்கு கிருஷ்ணர் மலைகளுக்கு மத்தியில் இமயமலை, ஒளிரும் பொருட்களில் சூரியன், கடல் போன்ற அனைத்து உயிரினங்களின் உச்சியையும் எவ்வாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார் என்பதை விவரிக்கிறார். நீர் மற்றும் விலங்குகளில் சிங்கம். 40வது வசனத்தில், ‘நாந்தோஸ்தி மம திவ்யாநாம் விபூதீனாம் பரமதப – என் பெருவாழ்வின் வெளிப்பாடுகளுக்கு முடிவே இல்லை, நான் உங்களுக்கு ஒரு சிறிய மாதிரியைக் கொடுத்தேன்’ என்று கூறுகிறார்.

ஸ்ரீ வி.வி.ராமானுஜன், ராம அவதாரத்தில் இருப்பது போல், வேறு எந்த அவதாரத்திலும், மங்களகரமான குணங்களின் பரிபூரணத்தை நாம் காணவில்லை என்றால் அது மிகையாகாது என்று கருத்துரைக்கிறார். அவர் ஒரு கூடுதல் விளக்கம் தருகிறார்: ‘பரேஷாம் ரித்திரேவ ரித்திஹ் யஸ்ய – மற்றவர்களின் நிறைவைத் தன் சொந்தமாகக் கருதுபவர்’. விபீஷணனுக்கு முடிசூட்டப்பட்ட பிறகு, பகவான் ராமர் தனது வார்த்தையை நிறைவேற்றியதன் மூலம் மகிழ்ச்சியடைந்தார் – ‘கிருத கிருத்யஹ் ததா ராம’. ‘உத்ஸவேஷு ச ஸர்வேஷு பிதேவ பரிதுஷ்யதி– குடிமக்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது, ​​தன் குழந்தையின் மகிழ்ச்சியில் மகிழ்ச்சியடையும் தந்தையைப் போல மகிழ்ச்சியாக உணர்கிறார்’ என்றும் அவர் மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ணன் சாஸ்திரிகள் ராமாயணத்தில் இருந்து இந்த குணங்கள் சில விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. வால்மீகி முனிவர் 1.1.8 முதல் 1.1.18 வரை ஸ்லோகங்களில் இந்த குணங்களைப் பற்றிய ஒரு கவிதை விளக்கத்தை அளித்துள்ளார். கடைசி இரண்டு ஸ்லோகங்கள் இங்கே உதாரணங்களாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:
சமுத்ரா இவ காம்பீர்யே தைரியேண ஹிமவாநிவ |
விஷ்ணுநா சத்ரிஷோ வீர்யே ஸோமவத் ப்ரியதர்ஷனஹ் ||

காலாக்னி-ஸத்ரிஷா க்ரோதே க்ஷமாயா ப்ரிதிவீ ஸமஹ் |
தனதேன ஸம்ஸ் த்யாகே ஸத்யே தர்ம இவாபரஹ் ||
இராமனுக்குப் பெருங்கடலின் மகத்துவம், ஹிமவானின் வீரம், விஷ்ணுவின் வலிமை, சந்திரனின் இனிய தோற்றம், பிரளய அக்னியின் கோபத்திற்கு ஒப்பான கோபம், பூமித் தாயின் பொறுமை, குபேரனின் தானம், தர்ம தேவதையின் உண்மை ஆகியவை உள்ளன.


392-பரம ஸ்பஷ்ட
வெளிக் காணும் மேன்மை உடையவன் -பரத்வம் தலை நீட்டிக் காட்டும்

கிஞ்ச பரம ஸ்பஷ்ட꞉,
ஸ்பஷ்ட ப்ரத்யக்ஷ த்₃ருஷ்ட ஸ்வ பாரம்ய꞉ । யதா

வ்யக்தமேஷ மஹா யோகோ பரமாத்மனா சநாதன–யுத்த காண்டம் மண்டோதரி
ராமன் மஹா யோகீ -பரமாத்மா -எப்போதும் உள்ளவன் –

ஆரானும் அல்லேன் அறிந்தேன் அவனை நான் –உமக்கு அறிய கூறுவேன் -கலியன் இந்த ஸ்லோக தமிழ் ஆக்கம்

தருணவ் சூர்ப்பணகை
அப்ரமேயஸ்ய -தாரை

ஸூர்யஸ்யாபி பவேத் ஸூர்ய-அயோத்யா காண்டம்
ஸூரியனுக்கும் ப்ரகாஸம் அளிக்கும் ஸூர்யனாக உள்ளவன் இராமன்-சுமத்ரா தேவி கௌசல்யைக்கு சொல்லி சமாதானம் படுத்திகிறாள் –

பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரிணம்

கட்கிலீ உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் -காகுத்தா

அஹம் வேத்மி ராமம் ஸத்ய பராக்ரமம் -விசுவாமித்திரர்
சமுத்திரம் அணை கட்டி -ஒரு வில்லால் ஓங்கு முந்நீர் -சபல சித்த குரங்கு முதலிகள் கொண்டு –
சடாயு மோக்ஷம் இக்கரையில் விபீஷண பட்டாபிஷேகம் -பரத்வம் ஸ்பஷ்டம்

தம் மகிமையை யாவரும் வெளிப்படையாகக் காணும்படி திருவவதரித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த அழகுள்ளவர் -எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவர் -வேறு ஒன்றின் உதவி இல்லாமல் ஞான ஸ்வரூபியாக பிரகாசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மை கொண்ட தம்மைத் தாமே வெளிப்படுத்துபவர் -மிகவும் உயர்ந்தவராய் -அறிய ஒண்ணாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

—————

  1. ஓம்பரமஸ்பஶ்டாயநம:

பரா மேலான

மா ஶோபா ‘மா’ அதாவது அழகு

அஸ்யேதி பரம: பகவான் ‘பரம:’

ஸர்வோத்க்ருஶ்டோ வா அனைவரிலும் மேலானவர்

அனன்யாதீனஸித்தித்வாத் எந்தவொரு காரியத்திற்கும் மற்றோரை அண்டாதவர்

ஸம்விதாத்மதயா பேரறிவே உருவாய் இருப்பதாலும்

ஸ்பஶ்ட: பகவான் ‘ஸ்பஶ்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்

பரமஸ்பஶ்ட: இவ்விரண்டும் சேர்ந்திருப்பதால் பகவான் ‘பரமஸ்பஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் மேலான அழகு படைத்தவர், அனைவரைக் காட்டிலும் மேலானவர், எந்த ஒரு காரியத்திற்கும் வேறெவரையும் அண்டாதவர், பேரறிவே (ஞான) வடிவானவர். எனவே அவர் ‘பரமஸ்பஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

  1. பர்மாஸ்பஷ்டா – அவரது மகத்துவம் முற்றிலும் தெளிவாகத் தெரிகிறது

ஸ்பஷ்டா என்பது வெளிப்படையான அல்லது மிகவும் வெளிப்படையான ஒன்றைக் குறிக்கிறது. பரமா என்றால் உச்சம் என்பதுடன், லட்சுமி தேவியை (“பர மா”) தன்னுடன் வைத்திருப்பவர் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.

ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்த இரண்டு அர்த்தங்களையும் தனது பின்வரும் விளக்கத்தில் ‘பரமா ஷோபா அஸ்ய இதி அஸ்ய இதி பரமஹ, ஸர்வோத்க்ரிஷ்டா வா அனன்யாதீன சித்தித்வாத் ஸம்விதாத்மதாயா ஸ்பஷ்ட பரமஸ்பஷ்டஹ் – ஒட்டுமொத்தமாக உயர்ந்தவராக இருப்பதால் பரமனாக இருக்கிறார் அல்லது ஸ்பஷ்ட லக்ஷ்மி தேவியால் அலங்கரிக்கப்பட்டவராக இருக்கிறார். என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது அல்லது அவர் அறிவு ஆளுமைப்படுத்தப்பட்டவர்.

ஸ்பஷ்ட (பிரத்யக்ஷா, த்ரிஷ்டா) பாரம்யஹ் பரம-ஸ்பஷ்டா – அவருடைய மகத்துவம் வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ராமாயணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார் – வ்யக்தமேஷ மஹா-யோகி பரமாத்மா சனாதன – (யுத்த காண்டம் – 114.4). போர்க்களத்தில் இராவணனை வதம் செய்த பிறகு ராமனைப் பார்த்த மண்டோதரியின் வார்த்தைகள் இவை. அதேபோல, தாரா (வாலியின் மனைவி) ராமரைக் கண்டவுடனேயே அவரது தெய்வீகத் தன்மையை உணர்ந்து, மனித உருவில் கடவுளாகப் போற்றுகிறார் – ‘த்வம் அப்ரமேயஶ்ச துராஸதஷ்ச…..மனுஷ்ய தேஹாப்யுதம் விஹாய திவ்யேன தேஹாபிதாயேன யுக்தா’ (ராமாயணம் 4.324).

சுமித்ராவின் வார்த்தைகளில்: “சூர்யஸ்யாபி பவேத் சூர்யா” – அவர் சூரியனை விட பிரகாசமாக பிரகாசிக்கிறார், மேலும் அவர் சூரியனுக்கு பிரகாசத்தை அளிப்பவர். பகவான் ராமரின் மகத்துவத்தைப் பற்றிய மற்ற குறிப்புகள், அவர் “பும்ஸாம் த்ரிஷ்டி சித்தாபஹாரிணம்”, “ரூப சம்ஹானாநாம் லக்ஷ்மிம் தத்ரிஷுர் விஸ்மிதாகாரா”, முதலியன.

நாராயண சூக்தம் அவரை ‘நாராயண பரோ ஜோதிஹ் ஆத்மா நாராயணா பரஹ் – அவர் உச்ச ஒளி மற்றும் உயர்ந்த சுயம்’ என்று பிரகடனம் செய்கிறது.

இந்த வெளிப்படையான மகத்துவமே பரதனை ராஜ்யத்தைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, ராமரிடம் பக்தி கொள்ளச் செய்தது என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். ராமரின் வசீகரம், லக்ஷ்மணனை மறுபடி யோசிக்காமல் அவருடன் வரச் செய்தது, மேலும் அவர் 14 ஆண்டுகள் காட்டில் அவருக்கு சேவை செய்தார். ஹனுமான் ராமரைப் பார்த்த உடனேயே அவரிடம் ஈர்க்கப்பட்டார் மற்றும் அவரது வாழ்நாள் முழுவதும் அவருக்கு சேவை செய்தார். அவருடைய டிராவின் சக்தி அப்படித்தான் இருந்தது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வசிஷ்டர், ‘ஸ்பஷ்’ – பிணைத்தல் (ஸ்பஷதி – பத்னாதி) என்ற மூலச் சொல்லின் அடிப்படையில் ஒரு சுயாதீனமான விளக்கத்தைத் தருகிறார், மேலும் பரமஸ்பஷ்டத்திற்கு “எல்லாவற்றையும் சிறந்த முறையில் பிணைப்பவர்” என்று பொருள் தருகிறார். சிக்கலான மனித உடல், அதன் உள் சிக்கலான போதிலும் அதன் அழகான தோற்றத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் உதாரணம், உதாரணமாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் ஆதரவாக பின்வரும் மேற்கோள்களை வழங்குகிறார்: அஸ்ய ஸ்பஷோ ந நிமிஷாந்தி (ரிக் வேதம் 9.73.4), திவா ஸ்பஷா பிரசாரந்தி (அதர்வ வேதம் 4.16.4), முதலியன.


393- துஷ்ட
பிறந்து படைத்த சம்பத் -மகிழ்ச்சி நிறைந்தவர் –பிரமுதோஹா-திவத்திலும் பசு நிரை மேய்த்து உகப்பு போல் இங்கும்

அதி₄ க்ருதாதி₄காராத் பரத்வாத₃பி அதிஶயேந ஸமஸ்த மநுஷ்யாத்₃யதி₄காரயோர்
தா₃ஶரதி₂ த்வ ஜக₃த் பாலந யோர் லாபா₄த் ப்ரீத꞉
துஷ்ட꞉ । யதா₂

பிதராம் ரோசயாமாச சதா தசரதன் ந்ருபம்–பால
தசரதனைத் தனது தந்தையாக ஏற்றதை எண்ணி மகிழ்ந்தான்

குலோசித மதி ஷாத்ரம் தர்மம் ஸ்வம் பஹு மந்யதே -அயோத்யா
தான் திரு அவதரித்த ஷத்ரிய குலத்துக்கு ஏற்ற ஸங்கல்பம் கொண்டவனாக அந்தக் குலத்தில் அதிக மதிப்புடன் இருந்தான்

ஆத்மாநம் மானுஷம் மந்யே ராமம் தசரதாத்மஜம் -யுத்த
நான் என்னை சாதாரண மனிதனாகவும் தசரதனின் புத்ரனாமாகவும் மட்டுமே எண்ணுகிறேன்

கௌசலை தன் மணி வயிறு வாய்த்தவனே மைதிலி தன் மணவாளா சனகன் திரு மருகா தாசரதி
தயரதன் குல முதலாய் –பெருமாள் திரு -8-

தசரதர் பெற்ற மரகத மணித்தடம்–மனுகுல மணீ பால –பட்டர் -ஒன்பது ராமர் சந்நிதி நம்பெருமாளைச் சேர்த்து திருவரங்கத்தில் –

உயர்ந்தவர் மட்டுமே அறிவதற்கு உரிய பரத்வத்தில் காட்டிலும் மனிதர் முதலிய யாவரும் அறியும்படி தசரதன் மகனாக
திருவவதரித்து அரசாண்டது முதலியவற்றால் மகிழ்ந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பேரானந்த வடிவமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அடியவர்கள் செய்யும் தொண்டினால் மகிழ்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———

  1. ஓம்துஶ்டாயநம:

பரமானந்தைக பேரின்பமே

ரூபத்வாத் உருவானவராய் இருப்பதால்

துஶ்ட: பகவான் ‘துஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பேரின்ப வடிவானவராய் இருப்பதால் பகவான் ‘துஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

இந்த திருநாமத்தின் ‘த’காரத்தை  ‘து’ (அதாவது வடமொழியில் உள்ள முதல் ‘த’) என்று உச்சரிக்கவேண்டும். துஶ்ட: என்றால் த்ருப்தியடைதல் என்று பொருள். பகவான் அனந்த வடிவினராய் இருப்பதால் அவர் எப்பொழுதும் திருப்தியுடன் இருக்கிறார் என்றும் கொள்ளலாம்.

—————

  1. துஷ்ட – மனநிறைவு கொண்டவன்

‘துஷ்’ என்றால் மனநிறைவுடன் இருப்பது மற்றும் தேவைகள் மற்றும் ஆசைகளிலிருந்து விடுபடுவது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் இந்தப் பெயரை ‘பரமானந்த ஸ்வரூபத் துஷ்டா – அவர் பரம ஆனந்தம் மற்றும் அவர் துஷ்டர்’ என்று விளக்குகிறார்.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிலர் மட்டுமே தன்னுடன் இருக்கக்கூடிய ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருக்காமல், பகவான் தசரத மன்னனுக்கு மனிதனாகப் பிறக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார், அதனால் அவர் அனைவருக்கும் அணுகக்கூடியதாக இருந்தார். தேவர்கள் அவருடைய ராம அவதாரத்தில் அவர் முன் தோன்றி, அவரை பகவான் என்று போற்றியபோது, ​​அவர் தன்னை ஒரு மனிதனாக, தசரதனின் மகனாகக் கருதுவதில் மகிழ்ச்சி அடைவதாக அவர்களிடம் கூறினார் –ஆத்மானம் மாநுஷம் மன்யே ராமம் தசரத் ஆத்மஜம். நாம் முன்பு பார்த்தது போல், அவர் தனது குடிமக்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தபோது ஒரு சாதனை படைத்த குழந்தையின் தந்தையைப் போல மகிழ்ச்சியாக இருந்தார் – பிதேவ பரிதுஷ்யதி – விபீஷணனிடம் சொன்னதை மட்டும் நிறைவேற்றி, லங்காவின் அரசனாக முடிசூட்டுவதன் மூலம் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தவர் – பிரமுமோத ஹா.

ஸ்வாமி சின்மயாஆனந்தா அவர் துஷ்டர் என்று விளக்குகிறார் – சிறிய பிரசாதங்களாலும் மகிழ்ச்சி அடைபவர். அவர் நம்மை பகவத் கீதை அத்தியாயம் 9 வசனம் 26:
பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்தியா பிரயச்சதி |
ததாஹம் பக்த்யுபஹৃதம் அஷ்நாமி ப்ரயதாத்மனঃ ||
அன்பான பக்தியுடன் யார் எனக்கு இலையோ, பூவோ, பழமோ, தண்ணீரையோ சமர்பிக்கிறார்களோ, அந்தத் தூய உள்ளம் கொண்ட அந்த பக்தியை நான் அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

பகவத் கீதை அத்தியாயம் 2 வசனம் 55, ‘ஆத்மனி ஏவாத்மனா துஷ்டா ஸ்திதா-ப்ரஜ்னஸ் டோடோச்யதே – தன்னில் மட்டுமே திருப்தி அடைகிறாரோ, அவர் உண்மையான ஞானம் பெற்றவர் அல்லது உண்மையான யோகி’ என்று கூறுவதன் மூலம் இந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறது.

பிற உயிர்கள் அனுபவிக்கும் துன்பங்களுக்கும் இன்பங்களுக்கும் ஆளாகாததால் பகவான் துஷ்டர் என்று தர்மச் சக்கரம் எழுத்தாளர் குறிப்பிடுகிறார். இராமன் அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டபோது உடனடி மகிழ்ச்சியை உணரவில்லை, 14 வருடங்கள் காட்டுக்குச் செல்லும்படி கேட்கப்பட்டபோது வருத்தப்படவில்லை.

துஷ்டனாகவோ அல்லது எப்போதும் திருப்தியாகவோ, நம்மைச் சுற்றியுள்ள நிகழ்வுகளுக்கு சாட்சியாக இருந்தாலும், யோகியின் மனநிலையுடன் அவற்றுடன் இணைந்திருக்காமல் இருப்பதே பகவானை உணர்ந்து கொள்வதற்கான சரியான வழியை இந்த நாமம் விளக்குகிறது.


394-புஷ்ட
நிரம்பியவன் –மகா குணங்களால்-விஸ்வம் ஆரம்பித்ததே கல்யாண குணங்களால் பூர்ணம் புஷ்டியாக இருப்பவன்

ஏவம் மஹா கு₃ணை ꞉ பரி பூர்ண꞉
புஷ்ட꞉ ।
* தமேவம் கு₃ண ஸம்பந்நம் இதி ॥ -பால
இப்படியாக கல்யாண குணங்கள் கொண்டவன்

குணங்களுக்கு இருப்பிடம் -நிகரில் புகழாய் இத்யாதி
நின் புகழில் வைகும் சிந்தையிலும் மாற்று இனிதோ நீ அருளும் வைகுண்டம்

இவ்வாறு மஹா குணங்களால் நிறைந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

எல்லாவற்றாலும் நிறைந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

பக்தர்களை போஷிப்பவர் -வளர்ப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————-

  1. ஓம்புஶ்டாயநம:

ஸர்வத்ர எங்கும், எப்பொழுதும், எதிலும்

ஸம்பூர்ணத்வாத் முழுமையானவராய் இருப்பதால்

புஶ்ட: பகவான் ‘புஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவான் எங்கும், எப்பொழுதும், எதிலும் முழுமையானவராய் இருப்பதால் அவர் ‘புஶ்ட:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

————

  1. புஷ்டா – உன்னத குணங்கள் நிறைந்தவன்

ஆதி சங்கரர் சொல்வது போல், ‘சர்வத்ர சம்பூர்ணத்வாத் புஷ்தா – அவர் எல்லா வகையிலும் பரிபூரணமானவர் அல்லது முழுமையானவர், எனவே அவர் புஷ்தா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். உபநிடதங்களால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி அவர் பூர்ணா அல்லது சரியானவர். ஒவ்வொரு பகுதியும் கூட சரியானது. ஒவ்வொரு அவதாரமும் அல்லது அவதாரமும் சமமாக சரியானவை. முழுமை என்பது உடல் வடிவம், உடல் வலிமை மற்றும் மன மற்றும் அறிவுசார் பண்புக்கூறுகள் அனைத்திற்கும் நீண்டுள்ளது.

ஸ்ரீ சத்யதேவோ வாசிஷ்டர் இந்த அர்த்தத்தை விரிவுபடுத்துகிறார், ஏனென்றால் அவர் புஷ்டா என்று பரிந்துரைக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் தனது படைப்புகள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றுவதற்கான வழிகளைக் கிடைக்கச் செய்வதன் மூலம் அவற்றை நிறைவேற்றுகிறார் – புஷ்ணாதி இதி புஷ்டா.


395-ஸூபேஷண-
சோபனமான பார்வை யுடையவர்-ஸூ ப–ஈஷண கண்கள் கடாக்ஷம் உள்ளவர்
முன்பு 346 பத்ம நிபேஷன –348-அரவிந்தாஷ

ஏவம் வித₄ஐஶ்வர்ய ஶீலாதிஶய பிஶுந (கோள் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கும் )ஶீதல விஶால உதா₃ர தீ₃ர்க₄ ராஜீவ லோசந ꞉
ஶுபே₄க்ஷண꞉ । யதா

ஸூ ப்ரூஸ் ஆயத தாம்ராக்ஷ சாஷாத் விஷ்ணுரிவ ஸ்வயம் இதி ।
ஸ்வ கர்மகம் ஸ்வ கர்த்ரு கஞ்ச த₃ர்ஶநம்  அதி ஶுப₄மஸ்யேதி வா ஶுபே₄க்ஷண –அயோத்யா

ராமன் அழகான புருவங்கள் -கண்கள் யுடையவன்
இதனாலே விஷ்ணு என்றும் கூறப்படுபவன்
தன்னுடைய தோற்றம் -தான் மற்றவர்களைக் காணும் போது உண்டாகும் மேன்மை ஆகியவற்றின் காரணமாகத்
தனது திரு உள்ளத்துக்கும் அவன் தானே மகிழ்வு ஏற்படுத்துவதால் ஸூப ஈஷண-எனப்படுகிறான்

யஸ் ச ராமம் ந பஸ்யேத்து யம் ச ராமோ ந பஸ்யதி நிந்திதஸ் ஸ வஸேல் லோகே ஸ்வாத்மா அப்யேநம்
விகர்ஹதே இதி -அயோத்யா –

யார் ஒருவன் இராமனைக் காண்பது இல்லையோ
யார் ஒருவனை இராமன் காண்பது இல்லையோ
அவன் அனைவராலும் ஒதுக்கப் படுகிறான் –

பூப்போலே செங்கண் -செங்கண் சிறு சிறிதே விழியாவோ -ஒரே பாசுரத்தில் -கண்களும் கடாக்ஷமும்
தான் காண்பதும் தன்னைக் காண்பதும்

செக்கமலத் தவர் போலும் கண் கை கால் செங்கனி வாய் அக்கமலத் திலை போலும் திருமேனி யடிகளுக்கே -9-7-3-

தாம் கடாஷிப்பதும் தம்மைப் பிறர் காண்பதும் மங்கள கரமாக இருப்பவர் –
குளிர்ந்த நீண்ட பெரிய தாமரை கண்கள் -பரத்வ லஷணம்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

மங்கள கரமான கடாஷம் யுடையவர் -மோஷம் ஐஹிக ஆமுஷ்கிக இன்பம் பாவனத்வம் அளித்தும் -ஐயங்களைப் போக்கியும்
ஹிருதயத்தின் முடிச்சையும் கர்மங்கள் அவித்யை போக்கி அருளியும் செய்யும் கடாஷம்-ஸ்ரீ சங்கரர்

தாம் காண்பதும் தம்மைப் பிறர் காண்பதும் மங்கள கரமாக இருப்பவர் -மங்கள கரமான இரண்டு கண்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

———-

  1. ஓம்ஸுபேக்ஷணாயநம:

ஈக்ஷணம் தர்ஶனம் யஸ்ய பகவானின் ‘ஈக்ஷணை’ அதாவது அருட்பார்வையானது

ஶுபகரம் அனைத்து மங்களங்களையும் அளிக்கவல்லது

முமுக்ஷூணாம் மோக்ஷதம் முக்தியை விழைவோருக்கு முக்தியையும்

போகார்த்தினாம் போகதம் இன்பங்களை விழைவோருக்கு (அவர்கள் எண்ணியதற்கும் மேலான) இன்பங்களையும் அளிக்கவல்லது

ஸர்வஸந்தேஹவிச்சேதகாரணம் நம் அனைத்து ஐயங்களையும் தீர்க்கவல்லது

பாபினாம் பாவனம் பாவிகளின் பாவங்களைப் போக்கி அவர்களையும் தூய்மையாக்கவல்லது

ஹ்ருதயக்ரந்திர்விச்சேதகரம் நமது உள்ளத்தில் தோன்றும் ஐயமென்னும் அனைத்து முடிச்சுகளை அவிழ்க்கவல்லது

ஸர்வகர்மணாம் க்ஷபணம் அனைத்து வினைப்பயன்களையும் அழிக்கவல்லது

அவித்யாயாஸ்ச நிவர்த்தகம் நமது அறியாமையை போக்கவல்லது

ஸ ஸுபேக்ஷண: எனவே பகவான் ‘ஸுபேக்ஷண:’ என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவானின் அருட்பார்வை அனைத்து மங்களங்களையும் அளிக்கவல்லது, முக்தியை விழைவோருக்கு முக்தியையும், இன்பங்களை விழைவோருக்கு (அவர்கள் எண்ணியதற்கும் மேலான) இன்பங்களையும் அளிக்கவல்லது, நமது ஐயங்கள் அனைத்தையும் தீர்க்கவல்லது, பாவிகளின் பாவங்களைப் போக்கி அவர்களையும் தூய்மையாக்கவல்லது, நம் உள்ளத்தில் தோன்றும் ஐயமென்னும் முடிச்சுக்களை அவிழ்க்கவல்லது, அனைத்து வினைப்பயன்களையும் அழிக்கவல்லது மற்றும் நமது அறியாமையை போக்கவல்லது. எனவே பகவான் ‘ஸுபேக்ஷண:’ (நற்பார்வை கொண்டவர்) என்ற திருநாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறார்.

“பித்யதே ஹ்ருதயக்ரந்தி:’ (முண்டக உபநிஶத் 2.2.8)”

முண்டக உபநிஶத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது:

“(காரணமாகவும், கார்யமாகவும் விளங்குகின்ற அந்த ப்ரஹ்மத்தை அறிவதனால்) இதயத்திலுள்ள அறியாமை என்னும் முடிச்சானது அவிழ்க்கப்படுகிறது”

இத்யாதி ஶ்ருதே: || இவ்வாறு வேதங்கள் மற்றும் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

————-

  1. ஷுபேக்ஷனா – மங்களகரமான கண்களை உடையவர்

ஷுபா என்றால் மங்களகரமானது மற்றும் ஈக்ஷணம் என்றால் கண் பார்வை அல்லது பார்வை என்று பொருள், எனவே சுபேக்ஷனா என்பது யாருடைய பார்வை மங்களகரமானது, அதாவது பக்தரைப் பார்த்து தனது ஆசிகளைப் பொழிபவர்.

ஸ்ரீஆதிசங்கரர் இதை ஒரு விரிவான வர்ணனை மூலம் விளக்குகிறார்:
‘ஈக்ஷணம் தரிசனம் யஸ்ய ஶுபம் ஶுபகரம் முமுக்ஷூணாம் மோக்ஷதாம் போகார்த்தினாம் போகதாம் ஸர்வஸந்தேஹவிச்சேத காரணம் பாபிநாம் பாவனாம் ஹ்ருதயக்ரந்தேர் விச்சேதகாரம் ஸர்வக்ஷபங்கர்மணாம் ஸர்வக்ஷபங்கர்மணாம். அவனுடைய வெறும் பார்வையே மிகவும் மங்களகரமானது, அது எல்லா உயிர்களுக்கும் நல்வாழ்வை அளிக்கும்; அது ஆன்மீக சிந்தனை உள்ளவர்களுக்கு மோக்ஷத்தையும், அவர்களை விரும்புபவர்களுக்கு இன்பத்தையும், பாவங்களைச் சுத்தப்படுத்துகிறது, அனைத்து கர்மாக்களையும் எரிக்கிறது மற்றும் அனைத்து அறியாமையையும் நீக்குகிறது, எனவே அவர் சுபக்ஷணன் என்று அழைக்கப்படுகிறார், மங்களகரமான கண்களைக் கொண்டவர். இது இறைவனைக் காண்பதற்கும் இறைவனால் காணப்படுவதற்கும் பொருந்தும்.

முண்டக உபநிஷத்தின் (2.2.8) மேற்கோளையும் அவர் தருகிறார்:
பித்யதே ஹிருதய-கிரந்தி: சித்யந்தே ஸர்வ ஸம்ஷாயா க்ஷீயந்தே
சாஸ்ய கர்மானி தஸ்மின் த்ரிஷ்டே பரவாரே
அவரது பார்வையில் இதயத்தின் முடிச்சுகள் அறுந்து, எல்லா கெட்ட கர்மாக்களும் அகற்றப்படுகின்றன. சுத்தப்படுத்தப்படுகிறது.

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் நம்மை அயோத்தியா காண்டம் என்று குறிப்பிடுகிறார்:
யச்ச ராமம் ந பஷ்யேத் து யம் ச ராமோ ந பஷ்யதி |
நிந்திதஹ் ச வசேத் லோகே ஸ்வாத்மா’பி ஏனம் விகர்ஹதே ||(அயோத்தி 17.14)
ராமனைப் பார்க்காதவர் அல்லது ராமர் யாரைக் காணவில்லையோ, அந்த நபர் இந்த உலகில் கண்டிக்கப்படுகிறார், மேலும் அவரது சுயமும் அவரைக் கண்டிக்கிறது..

அனுமன் ராமரை சீதா தேவியிடம் விவரித்தார் “ராமஹ் கமலா பத்ராக்ஷ: ஸர்வ ஸத்த்வ மனோரதஹ் – அங்கு அவர் தனது கண்களின் மகத்துவத்தையும் அவரது கண்களால் பார்க்கப்படுவதையும் விவரிக்கிறார். சீதா, ஸ்ரீ ராமரை இவ்வாறு விவரிக்கிறாள் – தம் பத்ம தல பத்ராக்ஷம் .. தன்யா பஷ்யந்தி மே நாதம் – தாமரை போன்ற அழகான என் நாதரின் கண்களைக் காண்பவர்கள் பாக்கியவான்கள். 

ஸ்ரீ ராதாகிருஷ்ண சாஸ்திரிகள் ஈக்ஷனா என்ற சொல்லுக்கு சங்கல்பம் என்று பொருள். இந்த சங்கல்பம் ஒரு நல்ல முடிவு ஆனது, இதன் விளைவாக இந்த பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கம் ஏற்பட்டது. அவர் சுப ஈக்ஷனா அல்லது ஸம்கல்பத்தை உடையவர் என்பதால், அவர் சுபேக்ஷனா. இந்த விளக்கத்தை ஆதரிக்க ஸ்ரீ சாஸ்திரிகள் பின்வரும் ஸ்ருதிகளை வழங்குகிறார்கள்:

  • ததைக்ஷதா பாஹு ஸ்யாம் ப்ரஜாயேதி (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 6.2) – அவர் பலராகவும் உருவாக்கவும் விரும்பினார்;
  • சேயம் தேவதைக்ஷதா ஹந்தஅஹமிம்ஹ திஸ்ரோ தேவதா அனேன ஜீவேன ஆத்மா’நுப்ரவிஸ்ய நமரூபே வ்யாகரவாணி (சாந்தோக்ய உபநிஷத் 6.3) – அந்த பகவான் பார்த்து, ‘உண்மையில், ஜீவா ஆன்மாவுடன் ,  நான் இந்த மூன்று கூறுகளை உருவாக்கி, பெயர்களையும் வடிவங்களையும் விரிவுபடுத்துகிறேன். ஒவ்வொரு தனிமத்தின் மும்மடங்கு தன்மையை நான் வெளிப்படுத்துவேன்.
  • ஆத்மா வா இடமேக ஏவாக்ர அசித் நன்யத் கிஞ்சனா மிஸத் ச இக்சத லோகான் நு ஸ்ரீஜ இதி (ஐதரேய உபநிஷத் 1.1.1) – பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குவதற்கு முன்பு அனைத்தும் அவருக்குள் இருந்தன, அனைத்தும் அவருக்குள் இருந்தன, அந்த நேரத்தில் எதுவும் தனித்தனியாக இல்லை. ஜீவாத்மாக்கள் (தனிப்பட்ட ஆன்மாக்கள், ததஸ்தா சக்தி) மற்றும் வெளிப்புற சக்தியான மாயா இன்னும் அவருக்குள் இருந்தது. அதனால் அந்த இறைவன் என் மூலம் அனைத்து உலகங்களையும் வெளிப்படுத்த விரும்பினான்;
  • ச இக்ஷாசக்ரே, கஸ்மின்னஹமுத்க்ராந்த உத்க்ராந்தோ பவிஷ்யாமி கஸ்மின்வா ப்ரதிஷ்டிதே ப்ரதிஷ்டாஸ்யாமீதி (பிரஷ்ண உபநிஷத் 6.3) – புருஷன் பிரதிபலித்தார்: “நான் எந்த வழியால் உடலை விட்டுப் பிரிந்து செல்வேன்? நான் எதன் மூலம் உடலில் தங்குவேன்?”

தர்ம சக்கரம் எழுத்தாளர், பகவான் அவர்கள் மீது விழுவதைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் பயனடைந்த பல உதாரணங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். குஹா, ஹனுமான், ஷபரி மற்றும் விபீஷணன் ஆகியோர் ராமரின் தெய்வீக பார்வை மற்றும் அருளால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஒரு சிலரை குறிப்பிடலாம்.

————

வ்யவஸாய-
நஷத்ரங்கள் முதலியன தம்மிடம் கட்டுப் பட்டு இருக்கப் பெற்றவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

ஞான ஸ்வரூபியாக இருப்பவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

உறுதியான தன்மை அல்லது வடிவம் உடையவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————————

386-வ்ய்வஸ்தாந –
கலை முஹூர்த்தம் முதலிய காலப் பிரிவுகளின் நிலைக்குக் காரணம் ஆனவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

எல்லா வற்றுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பவர் -லோகபாலர்களுடைய அதிகார் வ்யவஸ்தை-கர்ப்பத்திலிருந்து பிறப்பவைகள் முட்டையில்
இருந்து பிறப்பவைகள் -வியர்வையில் இருந்து பிறப்பவைகள் -பூமியில் இருந்து பிறப்பவைகள் ஆகியோருடைய
ஜன்ம வ்யவஸ்தை பிராமணர்கள் ஷத்ரியர்கள் வைச்யர்கள் சூத்ரர்கள் கலப்பினங்கள் ஆகியோருடைய ஜாதி வ்யவஸ்தை
ப்ரம்மசர்ய கார்ஹச்த்ய வானப்ரஸ்த சன்யாச ஆகிய ஆஸ்ரம வ்யவஸ்தை அவற்றின் தர்ம வ்யவச்தைகள்
ஆகிய வியவஸ்தைகளை-கட்டுப்பாடுகளை பகுத்து ஏற்படுத்தியவர் —ஸ்ரீ சங்கரர் –

அசுரர்களுக்கு விரோதமாக இருப்பவர் -விழிப்பு கனவு துக்கம் முதலிய நிலைகளை நடத்துபவர் –
தேவர்களுக்கு அனுக்ரஹம் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————————-

387-சமஸ்தாந-
எல்லாம் தம்மிடத்தில் முடிவு பெறும்படி இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஸ்தானத்தை உடையவர் -பிரளயத்தில் பூதங்கள் அடையுமிடமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

வாயுக்கள் நிலை பெற்று இருக்கச் செய்பவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————–

388-ஸ்தாநத-
உயர்ந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

த்ருவன் முதலியவர்க்கு அவரவர் கருமத்திற்கு ஏற்ற ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பக்தர்க்கு வைகுண்டம் முதலிய ஸ்தானம் தருபவர் -அயோக்யர்களின் இருப்பிடத்தை அழிப்பவர் –  -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————-

389-த்ருவ-
கீழ்ப்பட்டவனான த்ருவனுக்கும் அழியாத உயர்ந்த நிலை கொடுத்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

அழியாதவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அழிவில்லாதவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

———————————————————————–

390-பரர்த்தி
சர்வேச்வரத் தன்மைக்கும் மேம்பட்ட திருக் கல்யாண குணங்களால் நிறைந்தவர் -இனி மிருத சஞ்சீவினியான ராம சரிதம் கூறப்படுகிறது —
அதனாலேயே அவர் எல்லாருக்கும் மேம்பட்டவராயினும் சோமன் -சந்தரன் -முதலிய தாழ்ந்த தேவதைகளோடும் ஒப்பிடப் படுகிறார் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

சிறந்த ஐஸ்வர்யம் உடையவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

பிறருடைய வளர்ச்சிக்குக் காரணமானவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————–

391- பரம ஸ்பஷ்ட –
தம் மகிமையை யாவரும் வெளிப்படையாகக் காணும்படி திருவவதரித்து இருப்பவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

வேறு ஒன்றின் உதவி இல்லாமல் ஞான ஸ்வரூபியாக பிரகாசிப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

மேன்மை கொண்ட தம்மைத் தாமே வெளிப்படுத்துபவர் -மிகவும் உயர்ந்தவராய் -அறிய ஒண்ணாதவர் –ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

——————————————————————————-

392-துஷ்ட –
உயர்ந்தவர் மட்டுமே அறிவதற்கு உரிய பரத்வத்தில் காட்டிலும் மனிதர் முதலிய யாவரும் அறியும்படி தசரதன் மகனாக
திருவவதரித்து அரசாண்டது முதலியவற்றால் மகிழ்ந்தவர் –ஸ்ரீ பராசர பட்டர் –

பேரானந்த  வடிவமாக இருப்பவர் –ஸ்ரீ சங்கரர் –

அடியவர்கள் செய்யும் தொண்டினால் மகிழ்பவர்–ஸ்ரீ சத்ய சந்தர் –

————————————————————–

393-புஷ்ப –
இவ்வாறு மஹா குணங்களால் நிறைந்தவர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

எல்லாவற்றாலும் நிறைந்து இருப்பவர் -ஸ்ரீ சங்கரர்

பக்தர்களை போஷிப்பவர் -வளர்ப்பவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

————————————————————————————

394-ஸூ பேஷண-
தாம் கடாஷிப்பதும் தம்மைப் பிறர் காண்பதும் மங்கள கரமாக இருப்பவர் –
குளிர்ந்த நீண்ட பெரிய தாமரை கண்கள்  -பரத்வ லஷணம்-ஸ்ரீ பராசர பட்டர்

மங்கள கரமான கடாஷம் யுடையவர் -மோஷம் ஐஹிக ஆமுஷ்கிக இன்பம் பாவனத்வம் அளித்தும் -ஐயங்களைப் போக்கியும்
ஹிருதயத்தின் முடிச்சையும் கர்மங்கள் அவித்யை போக்கி அருளியும் செய்யும் கடாஷம்-ஸ்ரீ சங்கரர்

தாம் காண்பதும் தம்மைப் பிறர் காண்பதும் மங்கள கரமாக இருப்பவர் -மங்கள கரமான இரண்டு கண்கள் யுடையவர் -ஸ்ரீ சத்ய சந்தர்

மொத்தப் பிரபஞ்சமும் தன்னிடம் கட்டப்பட்டிருக்கப் பெற்ற ஆதார மையமான திருமால் ‘வ்யவஸாய:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘வ்யவஸாய:’ என்றால் ஆதார மையம் என்று பொருள். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 386-வது திருநாமம்.
“வ்யவஸாயாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்குத் திருமாலே ஆதார மையமாக இருந்து
அவர்களை நல்வழியில் வழிநடத்திச் செல்வார்.

காலத்துக்கு அடிப்படை ஆதாரமாக இருப்பதால், திருமால் ‘வ்யவஸ்தான:’ என்று பொருள்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 387-வது திருநாமம்.
“வ்யவஸ்தானாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கு வாழ்வில் எந்நாளும் பொன்நாளாய் அமையத் திருமால் அருள்புரிவார்.

எல்லோருக்கும் இறுதிப் புகலிடமாக இருப்பதால், திருமால் “ஸம்ஸ்தான:” என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 388-வது திருநாமம்.
நாமும் தினமும் “ஸம்ஸ்தானாய நம:” என்று சொல்லி வந்தால், திருமால் நமக்கு எல்லா விதங்களிலும் அடைக்கலம் தந்தருள்வார்

த:’ என்றால் கொடுப்பவர். ‘ஸ்தான-த:’ என்றால் ஸ்தானத்தைக் கொடுப்பவர்.
தன் அடியார்களுக்கு உயர்ந்த ஸ்தானங்களை அருளுவதால், திருமால் ‘ஸ்தானத:’என்றழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 389வது திருநாமம்.
“ஸ்தானதாய நமஹ” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்களுக்கும் உயர்ந்த ஸ்தானத்தைத் திருமால் அருள்வார்.

‘த்ருவ:’ என்றால் நிலையானது என்று பொருள். நிலையான பதவியைத் துருவனுக்கு அளித்த திருமால்,
எப்போதுமே நிலையானவராக, உலகியல் மாறுதல்களுக்கு அப்பாற்பட்டவராகத் திகழ்கிறார்.
மேலும், உலகெங்கும் வியாபித்து அனைத்து உலகங்களும் நிலைநிற்கும்படிச் செய்கிறார்.
அதனால் திருமாலுக்கு ‘த்ருவ:’ என்று திருநாமம்.
துருவராக நிலைமாறாமல் இருப்பவரால் தானே துருவ பதவியை அருள முடியும்?

‘த்ருவ:’ என்றால் நிலையாக நிற்பவர் என்று பொருள். அதுவே சஹஸ்ரநாமத்தின் 390-வது திருநாமம்.
“த்ருவாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அடியார்கள் மிக உயர்ந்த பதவியில் நிலைத்து நிற்கும்படித் திருமால் அருள்புரிவார்.

பற்பல மங்கல குணங்கள் நிறைந்தவனாக ராமன் இருப்பதால்,
அவன் ‘பரர்த்தி:’ என்று அழைக்கப்படுகிறான்.
‘பர’ என்றால் உயர்ந்த மங்கல குணங்கள் என்று பொருள். ‘ரித்தி:’ என்றால் நிறைந்திருத்தல்.
பர + ரித்தி = பரர்த்தி: என்றால் மிக உயர்ந்த மங்கல குணங்கள் நிறைந்தவன் என்று பொருள்.
அதுவே விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 391-வது திருநாமம்.
“பரர்த்தயே நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் நற்குணங்களோடு விளங்கும்படி ஸ்ரீராமன் அருள் புரிவான்.

சிறந்த அடியார்களுக்கும் மகான்களுக்கும் தனது பெருமையைத் தெளிவாக உள்ளபடி காட்டுவதால்,
ராமன் ‘பரம ஸ்பஷ்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘ஸ்பஷ்ட’ என்றால் தெளிவாக என்று பொருள். ‘பரம’ என்றால் மேன்மை.
தனது மேன்மையை ஸ்பஷ்டமாக தெளிவாக அடியார்களுக்குக் காட்டும் ராமன் ‘பரம ஸ்பஷ்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 392-வது திருநாமம்.
“பரமஸ்பஷ்டாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லிவரும் அன்பர்கள் தெளிவான ஞானத்தோடு திகழ்வதற்கு ஸ்ரீராமன் அருள்புரிவார்.

‘தசரதன் மகனா’கத் திருமால் அவதரித்தது தான், எல்லா பக்தர்களும் அவரை அணுகுவதற்கு நல்ல வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தந்தது.
எனவே தன்னை எப்போதும் ‘தசரதன் மகன்’ என்று சொல்லிக் கொள்வதிலே மகிழ்வாராம் ஸ்ரீராமன்

இப்படித் தசரதன் மகன் என்று தன்னைச் சொல்லிக் கொண்டு மகிழ்வதால் ராமன் ‘துஷ்ட:’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
‘துஷ்ட:’ என்றால் மகிழ்பவர் என்று பொருள். தசரதனின் மகனாகி, அதனால் எல்லோராலும் எளிதில் அணுகப்படக் கூடியவராய் ஆகி,
மகிழ்ச்சி பெற்றதால், ராமனுக்கு ‘துஷ்ட:’ என்று திருநாமம். அதுவே ஸஹஸ்ரநாமத்தின் 393-வது திருநாமம்.
“துஷ்டாய நமஹ:” என்று தினமும் சொல்லி வரும் அன்பர்கள் வாழ்வில் என்றும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வதற்கு ஸ்ரீராமன் அருள்புரிவார்.

————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் திருவடிகளிலே சரணம்
ஸ்ரீ வியாச பகவான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply