ஸ்ரீ திரு விருத்தம் –ஸ்ரீ திருவாய் மொழி தொடர்பு —–ருக்கு சாமத்தாலே சரசமாய் ஸ்தோபத்தாலே பரம்புமா போலே தொல்லார் தொடையல் இசை கூட்ட அமர் சுவை ஆயிரம் ஆயிற்று -ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -சூர்ணிகை -51
இதற்கு ஸ்ரீ மா முனிகள் வியாக்யானம் –
சாம சங்க்ரஹமான ருக்கானது – ஸ்வ விவரணமாய் -ருசஸ் சாம ரஸா -என்கிறபடியே
தனக்கு ரசமாய் இருந்துள்ள கான ரூபமான சாமத்தாலே ரஸ ஸஹிதமாய்-ஹாவு ஹாவு ஹாவு -இத்யாதியான ஸ்தோபத்தாலே விஸ்திருதமாம் போலே-ருக் வேத ஸ்தானமாய் இருக்கிற –சொல்லார் தொடையலான திரு விருத்தம் நூறு பாட்டும் -இசை கூட்டி என்றவாறே-இசையில் கூட்டினவாறே சாம வேத ஸ்தானேயாய்-அமரசுவை ஆயிரம் என்கிற படியே – சரஸமாய் இருந்துள்ள ஆயிரம் பாட்டாக பரம்பிற்று -என்கை –
திரு விருத்தம் பிரிவின் துயரத்தையும், திருவாய்மொழி பிரிவின் முடிவில் கிடைக்கும் ஆத்ம ஞானத்தையும் அருளிச் செய்கிறது–
—
மூன்றாம் பதிகம் வரிசையாக இங்கும் -2-7–கேசவன் தமர் இதன் விவரணம்-மா சதிர்
விளிம்பு -சாதனாந்தரம் மூலம் பேறு-சதிர் -அவனே உபாயம் என்று பிரபத்தி மூலம் பேறு
மா சதிர் -ஆச்சார்ய அபிமானம் -பிராட்டியாலே பேறு-ஆழ்வார் ஸம்பந்தத்தால் நம்மளவும் பேறு—ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம்-ஸ்வ அபிமானத்தால் ஈஸ்வர அபிமானத்தைக் குலைத்துக் கொண்ட இவனுக்கு ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம்-பசு பக்ஷி மனுஷ்யா வா ஸ்ரீ வைஷ்ணவ அபிமானத்தில் ஒதுங்குவதே கர்தவ்யம்-எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகள் -இதுவே நிரூபகம்-தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் போல் –துளவமும் பொலிந்து தோன்றிய தோள்-கோயில் காப்பான் வாசல் காப்பான் போல்
வைகுண்ட மா நகர் மற்றது கையதுவே -ஆச்சார்யர் வசம் தானே-வண்டு விடு தூது துறை-நாயகி பாசுரம்—தத் ப்ரஹ்ம கிசோர பாவம் -மதுரா பாக்யம் –விராஜா பெண்கள் கண்ணடி பட அன்றோ அவதாரம்-விண்ணோர் பெருமான் -திருடி உண்ணவே அவதாரம் –
அவதாரிகை – நின்ற மண் ஆயினும் கொண்டு வீசுமினே -என்றாளே – வீச வேண்டிற்று இல்லை-
இவளுடைய உக்தி மாத்ரத்தாலே உணர்த்தாள்-உறங்கின போது பசி பொறுக்கலாம்- உணர்ந்தால் ஜீவித்து அல்லது நிற்க ஒண்ணாது இறே –மோகம் தானே நன்றாம்படி யாய் இருந்தது–இனி அங்கு நின்றும் ஓர் ஆள் வந்து தரித்தல்–இங்கு நின்று ஆள் விட்டு வரவு பார்த்து இருந்து தரித்தல் –-செய்ய வேண்டும்படியாய் ஆயிற்று-அங்கு நின்றும் ஒருவர் வரக் கண்டது இல்லை –-தன் பரிஸரத்தில் கால் நடை தருவார் இல்லையாய் ஆயிற்று- –இனித் தன் பரிஸரத்தில் வர்த்திக்கிற வண்டுகளைத் தூது விடுகின்றாள்
இப்படி ஆர்த்தரான இவர் ஆர்த்தியை சமிப்பிக்கும் இடத்தில் ஸாரஞ்ஞரான கடகராலே சமிப்பிக்க வேணும் என்று நினைத்து அவர்களை அபேக்ஷித்த பிரகாரத்தை வண்டுகளைத் தூதாக நாயகனான ஈஸ்வரன் விஷயத்திலே போக விடுகிற நாயகி பாசுரத்தாலே அருளிச் செய்கிறார் –
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஈடு–அவதாரிகை-நின்ற மண்ணாயினும் கொண்டு வீசுமினே -என்றாளே–வீச வேண்டுவது இல்லை இவளுடைய யுக்தி மாத்திரத்திலே உணர்ந்தாள்-உறங்கின போது பசி பொறுக்கலாம்-உணர்ந்தால் புஜித்து அல்லது தரிக்க ஒண்ணாது இறே –மோஹம் தானே நன்றாய் விழுந்தது –அங்கு நின்றும் ஓர் ஆள் வந்து தரித்தல் இங்கு நின்றும் ஓர் ஆள் விட்டு வரவு பார்த்து தரித்தல் செய்ய வேண்டும்படி யாயிற்று –அங்கு நின்றும் ஒருவரை வரக் கண்டது இல்லை–
தன் பரிகரத்தில் கால் நடை தந்து போக வல்லார் இல்லை யாயிற்று – இனித் தன் பரிசரத்திலே வர்த்திக்கிற வண்டுகளைத் தூது விடுமத்தனை என்று தூது விடுகிறாள்-
ஸ்ரீ பெரிய பரகால ஸ்வாமி–அவதாரிகை–அப்படி சிலர் சிரஸா தரித்து வந்து உடம்பைத் தடவவே கண் விழித்தாளாய் ஸ்வ ஆச்சார்யர்களைக் கண்டு ஞான கர்மங்கள் ஆகிற சிறகால் எம்மை வீசும் வண்டுகளே –அச்சிறகால் எம்மை விண்ணாடு சேர்விக்கும் வண்டுகளே-பரத்தில் சேர்விக்கும் வண்டுகளே விண்ணாடு உங்களுக்கு எளிது -நீங்கள் பரத்திலே தூது போங்கோள் -போவதும் அங்கே நீங்கள் பேசும்படி என்ன -அத்தை என் முன்னே பேசியும் போக வேணும் -என்று அவர்களைத் தூது விடுகிறாள் –
வீசும் சிறகால் பறத்தீர் விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது
பேசும்படி யன்ன பேசியும் போவது நெய் தொடு வுண்
டேசும்படி யன்ன செய்யும் எம்மீசர் விண்ணோர் பிரானார்
மாசின் மலரடிக் கீழ் -எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகளே -54 –வண்டு விடு தூது –
கேசவனால் எந்தமர்கள் கீழ் மேல் எழு பிறப்பும்
தேசம் அடைந்தார் என்று சிறந்துரைத்த -வீசு புகழ்
மாறன் மலரடியே மன்னுயிர்க்கு எல்லாம் உய்கைக்கு
ஆறு என்று நெஞ்சே அணை–17-தம் அளவில் உண்டான உகப்பு தம் ஒருவர் அளவிலும்
சுவறி விடுகை அன்றிக்கே தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் அளவும் எமர் கீழ் மேல் ஏழ் பிறப்பும்
விடியா வென்னரகத்து என்றும் சேர்த்தல் மாறினர் -என்கிற விரோதி நிவ்ருத்தி அளவன்றிக்கே
பலத்தாலும் வெள்ளமிட்டு-அலை எறிகிற படியைக் கண்டு –மமாப்யேஷ யதாதவ -என்னும்படி
ஒருவனுடைய வ்யாமோஹம் இருக்கும் படியே என்று வித்தராய் தம்மை இப்படி சபரிகரமாக விஷயீ கரிக்கைக்கு அடியான அவன் குண சேஷ்டிதங்களை திருத் த்வாதச நாம முகத்தாலே பேசி அனுபவித்து ப்ரீதர் ஆகிற கேசவன் தமரில் -அர்த்தத்தை கேசவனால் எந்தமர்கள் -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் —சம்பந்த சம்பந்திகள் அளவும் வைஷ்ணத்வம் ஏறிப் பாயும் படியான வைபவத்தால்
வந்த பிரசுரமான யசஸ்சை உடைய ஆழ்வார் உடைய-புஷ்பம் போன்ற திருவடிகளே நித்தியமான ஆத்மாக்களுக்கு எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்கைக்கு உசித உபாயம் –
வீசும் சிறகால் –வீசுகையாவது –1-அசைந்து வருகையை சொல்லுவது-2-வேகத்தை சொல்லுதல்-3-பரந்து இருக்கையை சொல்லுதல்–சிறகால் பறத்தீர் –-தனக்கு சிறகும் இன்றியே கால் கொண்டு ஆயிற்று நடப்பது –-அது தானும் இட்ட கால் இட்ட கையாய் -திருவாய்மொழி -7-2-4-இறே தான் இருக்கிறது–விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது –-பூமியை விட்டு அந்தரிஷத்தே கிளம்பின போதே –
பரம பதத்துக்கு போக உடலாக இவ்வளவு-போயிற்றன என்று இருக்கிறாள் –பரம பதம் ஆகில் மேலே என்று இறே இவள் இருப்பது-மேலுலகங்களின் மீது போய் -நாச்சியார் திருமொழி -10-2–இத்யாதி-நுங்கட்கு எளிது –-இனி உங்களுக்கு தோள் தீண்டி இறே அது –-எங்களுக்கு இறே அவ்விடம் அரிது
கால் நடை தந்து போவார் எல்லாம் போவது பரம பததுக்கே என்று இருக்கிறாள்-(ஆச்சார்யர் -முமுஷுக்கள் -முக்தர் நித்யர்-அக் கரை என்னும் அநர்த்தக் கடல்-இக் கரை ஸ்ரீ வைகுந்தம் கிட்டே இருக்குமே இவர்களுக்கு-நடந்து போனாலே ஸ்ரீ வைகுந்தம் போவதாக நினைப்பவர் தானே
வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே என்பவர் அன்றோ )பேசும்படி யன்ன பேசியும் போவது –
அங்கு போனால் சொல்லும் பாசுரத்தை -அப்படியே என் முன்னே -ஒரு கால் சொல்லிப் போக வேணும்-நெய் தொடு இத்யாதி – அமரர்கள் அதிபதியாய் இருந்து வைத்து – பூமியிலே வந்து அவதரித்து –
தன் பக்கல் ஆசாலேசம் உடையாருடைய ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யத்தால் அல்லது-தரியாதானாய் – அது தான் நேர் கொடு நேர் கிடையாமையாலே களவு கண்டு அமுது செய்து –-தன்னை உகவாத சிசுபாலாதிகள் ஏசும்படியாய் இருக்கிறவர்–1-நித்ய ஸூரிகளுக்கு நிர்வாஹனான மேன்மையாலும் –
2-ஆஸ்ரித ஸ்பர்சம் உள்ள-த்ரவ்யத்தால் அல்லது தரியாதானாய் இருக்கிற சீலாதி அதிசயத்தாலுமாக
ஆக (பரத்வ ஸுலப்யங்களாலே ) என்னை-அனந்யார்ஹை ஆக்கினவர்--மாசின் மலரடி – மாசில்லாத மலரடி-இதுக்கு முன்பு சிலர் தூது விட தான் பிற்பாடானாய் இருக்கும் மாசு இல்லையாய் ஆயிற்று-
(சீதாப் பிராட்டி அப்படி இருந்தாள் அன்றோ )-இத்தலை தூது விடிலும் – அங்கு நின்றும் வந்தார்கள் வாயிலே வார்த்தை சொல்லி விடும் அத்தனை -இறே-
யதாதம் புருஷவ்யாக்ரம் (ஸூந் த்தர 40) -பருவம் கழிந்தது இறே-இனி இவர்க்கு சொல்லித்தான் செய்தேன் என்று இருக்க வேண்டா-நினைத்த போதே நினைத்தது எல்லாம் செய்து தலைக் கட்ட வல்ல வாண் புலி –-காத்ரை –கண்டாய் இறே-ஒரு நீர் சாவியை யாய் இவை உறாவிக் கிடக்கிற படி
சிலர் பட்டினி விட சிலர் ஜீவித்தாவோபாதி -விடாய்த்த விக் கரணங்களை கொண்டு முடிந்து போய்-
வேறு ஒரு சரீர பரிக்ரஹம் பண்ணி இவரை அனுபவிக்க இருக்கை அன்றிக்கே- விடாய்த்த இவற்றைக் கொண்டே ஸ்பர்சிக்கும்படி பண்ண வேணும்-(பசித்த போதே உண்ண வேண்டும்-இந்த சரீரத்தோடு கூட்டிப்போக சொன்னதால் தானே அழகர்-ஆழ்வார் திருமேனியுடன் கூட்டிச் செல்ல விரைந்தான்
ஞானியை விக்ரஹத்தோடே ஆதரிக்கும் )சகாமாஹம்- அவரைப் போலே வரில் பொகடேன்-கெடல் தேடேன் – என்று இருக்கும் அளவு அல்லேன் நான் –விருப்பம் நிறைவேறியவளாவேன் என்கிறாள்
பெருமாளோ -தர்மம் ஒன்றையே ஹேதுவாக எண்ணுவார் -பிரணயித்தவம் அடியாகச் செய்ய மாட்டாரே
ஐயர் சொல்லவே மணம்
ஆள் வர விட்டாரே -ஆசையுடன் தானே அனுப்பினார் -இங்கு என்னில் அயோத்யையில் -கூட வருவேன் என்ற பிராட்டிக்கு ஆண் உடை உடுத்த பெண் -சொல்ல வைக்க – உனக்கு முன் நடப்பேன் கல்லையும் முள்ளையும் எடுப்பேன் சொன்னதும் நல்லது என்றார் அத்தனையே-ஆசைக் கணவன் வார்த்தை இல்லை ஸ்திரமாக அழைக்க வில்லை அன்றோ -அதுக்கு மேலே தன்னுடைய அம்பு நடையாடாத இடமாய் இருக்க இத்தனை நாள் ராக்ஷஸி கையில் நோவு பட வைத்தார்–இப்பொழுது தூது சுக்ரீவர் தர்ம காரியத்தால் தான் -என்றவாறு
ததா குரு தயாம் மயி –அவருடைய சக்தியில் குறை இன்றிக்கே இருக்க செய்தே – இவ்வளவாக கார்ய கரமாக கண்டிலோம் – உன் கிருபையாலே அதுவும் பலிக்கும்படி பண்ணித் தர வேணும்-கிருபைக்கே இருப்பிடமான பிராட்டி திருவடியின் கிருபையை இரக்கிறாளே-அவன் நிரங்குச ஸ்வா தந்த்ரன்-
திருவடி தானே ஆச்சார்யன்-வராஹ பெருமாள் பெருமாள் கிருஷ்ண சரம ஸ்லோகங்கள் -வார்த்தை -சொல் -பேச்சு நம்பி உள்ளேன்-அவை கார்யகரம் ஆகா விட்டாலும் பெரியாழ்வார் சம்பந்தம் வீணாகாதே-அவர் சக்தியில் குறை இல்லை-மத் பாபமே நிமித்தம்-கிஞ்சித் மஹ பாபம் பண்ணினவள் அன்றோ-ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் —எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகளே – என்னை அங்கே சேர விடுகையே நிரூபகமாக உடைய வண்டுகள் அன்றோ -நீங்கள் –
வண்டு விடு தூது -அமரர்கள் அதிபதி என்று -பிற்காலியாதே–நெய் தொடு வுண்டேசும்படி யன்ன செய்யும் -என்று அவனது ஸுலப்யம் காட்டி –நெய் யைச் சொன்னது பால் தயிர் வெண்ணெய் அனைத்துக்கும் உப லக்ஷணம்-ஏசும்படி யன்ன செய்யும்–இல்லம் புகுந்து என் மகளைக் கூவி கையில் வளையைக் கழற்றிக் கொண்டு கொல்லையில் நின்றும் கொணர்ந்து விற்று -அங்கு ஒருத்திக்கு அவ்வளை கொடுத்து நல்லன நாவல் பழங்களைக் கொண்டு நான் அல்லேன் என்று சிரிக்கின்றானே-போன்ற ஏச்சுக்குரிய கார்யங்களை உட் கொண்டு –எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகளே-சேர்விக்க வல்ல சக்தி உள்ளவை உங்களுக்கே என்று புகழ்ந்து உரைத்த வாறு –தேனை மலர்கள் கெடாதபடி உண்ணும் வண்டுகள் போல் ஸாஸ்த்ரங்களில் அவகாஹித்து ஸாரமான தத்வமாகிய தேனை அருளும் ஆச்சார்யர்கள்-
வீசும் சிறகால் பறத்தீர்-அவன் தன்னைப் போலே கால் கொண்டு நடக்க வேண்டாதே-எழ வீசுகிற சிறகாலே ஆகாசத்திலே போவுதீர்–விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது-உபாப்யாமேவ பஷாப்யாம் ஆகாஸே பஷிணாம் கதி -ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ புராணம் -என்கிறபடியே பக்ஷ பலமுடைய உங்களுக்கு பரம வ்யோம ஸப்த வாஸ்யனான திருநாடு செல்லுகிறது எளிதாய் இருக்கும்-ஆகையால் போகைக்கு உறுப்பாகச் செய்ய வேண்டுவது இல்லை–பேசும்படி யன்ன பேசியும் போவது -அங்குச் சொல்லும்படியான அந்த வார்த்தைகளை நான் கேட்டு ஆஸ்வஸித்து இருக்கும் படி எனக்குச் சொல்லியும் போக வேணும் –நெய் தொடு வுண்டேசும்படி யன்ன செய்யும் எம்மீசர்-நெய்யைக் களவிலே அமுது செய்தயாராக ஏசும்படியான அந்தச் செயலை அனுஷ்ட்டித்து-அத்தாலே எத்திறம் -1-3-1- என்று நான் ஈடுபடும்படி எனக்கு ஸ்வாமி யானவர் –விண்ணோர் பிரானார்–நித்ய ஸூரிகளுக்கு நிரந்தர போகத்தை உபகரிக்கிறவருடைய–மாசின் மலரடிக் கீழ் –-ஹேய ப்ரதிபடமாய் நிரதிசய போக்யமான திருவடிகளின் கீழே-எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகளே— என்னைச் சேர விடுவதாக உத் யுக்தங்களான வண்டுகளே
பேசும்படி அன்ன பேசியும் போவது -என்று அந்வயம்–இத்தால்–வீசும் சிறகால் பறத்தீர் விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது-என்கையாலே–ஸாரஞ்ஞரான கடகருடைய ஞான அனுஷ்டான ரூபமான பக்ஷ த்யவத்தாலே நிரந்தர பகவத் அனுபவத்தில் யுண்டான உச்ச்ரித கதியாய் இருப்பார்க்கு
முக்திஸ் தஸ்ய கரே ஸ்திதா என்னும் கணக்கிலே போக பூமி எளிது என்னும் படி தோற்றுகிறது–பேசும்படி யன்ன பேசியும் போவது -என்கையாலே –அப்படிப்பட்ட கடகருடைய கடிப்பிக்கைக்கு ஈடான வார்த்தை இவ்வதிகாரிக்கு ஆஸ்வாஸ கரம் என்றபடி–நெய் தொடு வுண் டேசும்படி யன்ன செய்யும் எம்மீசர் விண்ணோர் பிரானார்-என்கையாலே–ஈஸ்வரனுடைய நீர்மையும் மேன்மையும்-இச் சேதனனுக்கு நிரந்தர உஜ்ஜீவன ஹேது என்றபடி –மாசின் மலரடி-என்கையாலே-ஆஸ்ரித விஷயத்திலே தாரதம்யம் ஆகிற மாசு இல்லாமையும் ஆஸ்ரித லாபத்திலே விகாஸத்தையும் சொன்னபடி–அடிக் கீழ் -எம்மை -என்கையாலே-இரண்டு தலைக்கும் சம்பந்தம் ஸ்வ ஸ்வாமி பாவம் என்றபடி–சேர்விக்கும் வண்டுகளே-என்கையாலே–தன் வாங் மாதுர்யத்தாலே சேர விடுகை ஆச்சார்ய க்ருத்யம் என்றதாயிற்று
ஸ்ரீ பெரிய பரகால ஸ்வாமி-வியாக்யானம்-வீசும் சிறகால் பறத்தீர் விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது
பேசும்படி யன்ன பேசியும் போவது-இதுக்கு அர்த்தமும் அந்வயமும் சொன்னதாயிற்று–நெய் தொடு வுண் டேசும்படி யன்ன செய்யும் எம்மீசர் விண்ணோர் பிரானார் மாசின் மலரடிக் கீழ் – சிசுபாலாதிகள் ஏசும்படி களவால் நெய் அமுது செய்ய-அத்தால் பிரகடித ஸுசீல்ய வாத்சல்யாதிகளால் என்னைத் தாம் அடிமை கொண்டு என்னில் ப்ரீதியையும் விளைத்து எம் ஈஸரானவர் விண்ணோர் பிரானாரே
இத்தாலும்–மாசின் மலரடிக் கீழ்–ஸுர்யாதி தோஷ ராஹித்யத்தால் ஜகத் ஆதரணீயரானவருடைய திருவடி மலர்களுக்கு என் தலை கீழ் பீடமாம்படி என்னைச் சேர்த்து விடும் வண்டுகள் நீங்கள் அன்றோ
இப்போதே நமக்காகத் தூது போங்கோள் -என்கிறாள்-எம்மை சேர்விக்கும் வண்டுகளே
ஸ்வாபதேசம் –
ஆழ்வார் தம் ஆற்றாமையை ஆச்சார்யர் மூலம் -புருஷகாரமாக -அவனுக்கு தெரிவிக்கிறார் –
விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது-ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்றாக உடையனான குருவை அடைந்தக்கால் மாநிலத்தீர்-தேனார் கமலத்து திரு மா மகள் கொழுநன் தானே வைகுந்தம் தரும் -பரமபதம் உங்கள் கை வசம் உள்ளதே –பேசும்படி யன்ன பேசியும் போவது-அப்பெருமான் இடம் விண்ணப்பம் செய்யும் வார்த்தைகளை இப்பொழுது எனக்குச் சொல்லிப் போக வேணும் –
அவற்றைக் கேட்டாகிலும் ஆறி இருப்பேன் –ஆறு மாசம் மோகித்து கிடந்தார் எத்திறம் என்று -அந்த ஸுலப்ய குணத்தை பாராட்டி அருளிச் செய்கிறார் –-எம்மீசர் விண்ணோர் பிரானார்-மாசின் மலரடிக் கீழ் எம்மை சேர்விக்கும்-அடியாருடைய குற்றங்களை கணிசியாமையே எம்பெருமான் மலர் அடிக்கு மாசு இல்லாமை யாகும் –
ஸ்வாபதேசம்
இத்தால் தூத ப்ரேஷண வியாஜத்தாலே தம் ஆற்றாமையை அவன் திரு உள்ளத்தில் படுத்துகிறார்–
தாத்பர்யம்–திருத்துழாய் -பற்றிப்பேசி -வீசுவதர்க்கு முன்னே அந்த நாமம் கேட்டவுடனே தெளிந்து
நாயகன் வரும் காலம் அறியாமல் ஆறி இருக்க மாட்டாமல் ஆள் விடவும் யாரும் இல்லாமல் –மற்றவர்கள் இவளுக்கு முன்பே மோஹித்து இருக்க திர்யக்க்கை அனுப்புகிறாள்–பரமபத நாதன் – மேன்மை யுடையவன் என் போல்வாரை ஆஸ்வஸிப்பிக்கைக்காகவே இடைக் குலத்தில் அவதரித்து
ஆய்ச்சிகள் ஒழித்து வைத்த வெண்ணெய் களவு கண்டு உண்டு-சிசுபாலாதிகள் ஏசும் படி அவதரித்த கண்ணன் மாசில் மலரடி –பரம போக்யம் பாவனம் – கிட்டாமல் -இழந்து இவ் வவஸ்த்தை அடைந்தேன்
நீங்களே அங்கே போகவும்-அவன் திரு உள்ளத்தில் கருணை பிறப்பிக்கைக்கும் வல்லவர்கள் அன்றோ
நீங்களே அங்கே சென்று சொல்வதை என் முன்னே சொல்லிப் போக வேண்டும் –-அத்தாலே நீங்கள் வரும் வரை தரித்து இருப்பேனே -என்று விண்ணப்பிக்கிறாள் –
2-7-கேசவன் தமர் -பிரவேசம் –
ஆடியாடியிலே -வாடி வாடும் -என்கையாலே ஒரு நீர்ச் சாவியாய் வாடினபடி சொல்லிற்று –
அந்த ஒரு நீர்ச் சாவியானது தீர காரார் கருமுகில் கலந்து வர்ஷித்த படி சொல்லிற்று –அந்தாமத்து அன்பில் –
அப்படி வர்ஷித்த படியாலே –ஈறில் இன்பத்து இரு வெள்ளம் யான் மூழ்கினன்-என்று வெள்ளமிட்டு பெருகின படி சொல்லிற்று வைகுந்தா மணி வண்ணனில்
எமர் கீழ் மேல் ஏழேழு பிறப்பும் மா சரிது பெற்று -என்கையாலே அவ்வெள்ளம் இரு கரையும் புரண்ட படி சொல்லுகிறது கேசவன் தமரில்-
இவர் ஆடியாடியில் பட்ட ஆர்த்தி தீர வந்து கலந்த படி சொல்லிற்று அந்தாமத் தன்பு
அக்கலவியால் பிறந்த ப்ரீதி அவனதானபடி சொல்லிற்று -வைகுண்ட மணி வண்ணன் –
அந்த ப்ரீதி தான் ஆழ்வார் ஒருவர் அளவிலும் அன்றிக்கே நம்மோடு பரம்பரயா சம்பந்தம் உடையார் அளவும்
வெள்ளமிட்டுப் பெருகின படியைச் சொல்லுகிறது இத் திருவாய் மொழியில்
சர்வேஸ்வரன் ஆழ்வாரோடு வந்து சம்ச்லேஷித்து அத்தாலே பிறந்த ப்ரீதி தம் ஒருவர் அளவிலும் அன்றிக்கே தம்மோடு
பரம்பரயா சம்பந்தம் உடையார் அளவும் பெருகின படியை –மா சதிர் இது பெற்று -கண்டு -இது இவன் என் பக்கல்
பண்ணின பஷபாத அதிசயம் இறே-என்று இனியராய் தம்மை விஷயீகரிக்கைக்கு ஈடான குண சேஷ்டிதாதிகளை அனுசந்தித்து
அவற்றுக்கு வாசகமான திருத் த்வாதச நாமத்தாலே அவனைப் பேசி அனுபவிக்கிறார்
சர்வேஸ்வரன் ஒருவனை விஷயீகரித்தால்-அது பின்னை அவன் அளவிலே நில்லாது இறே –
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் பக்கல் ஓரம் ராவணன் அளவும் சென்றது இறே-மகாரஜர்க்கு சத்ரு என்று வாலியை நிரசித்து வைத்து மகா ராஜர் கண்ண நீர் பொறுக்க மாட்டாதே தாமும் கண்ண நீர் விழ விட்டார் இறே-ஸ்ரீ கண்டா கர்ணன் பக்கல் பண்ணின விஷயீ காரம் அவன் தம்பி யளவும் சென்று -நீ அவனுக்கு நல்லையாகில் அவன் முன்னாகப் போ -என்று அருளிச் செய்தான் இறே-
குபேரன் கண்டா கர்ணனுக்கு திரு அஷ்டாஷர மந்த்ரமும் த்வாதச அஷர மந்தரத்தையும் உபதேசித்து த்வாரகை சென்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை ஆஸ்ரயிக்க உபதேசித்தார் –
எம்பார் இத் திருவாய் மொழியை அருளிச் செய்யப் புக்கால் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் ஆனேன் என்கிறார் என்பாராம்-வைஷ்ணத்வ சிஹ்னம் இறே திரு த்வாதச திரு நாமம் –
ஆழ்வாருடைய நெடுமாற்கு அடிமையும் -எம்பெருமானுடைய நெடுமாற்கு அடிமையும்- இரண்டாயிற்று நெடுமாற்கு அடிமை –அதில் எம்பெருமானுடைய நெடுமாற்கு அடிமை இத் திருவாய் மொழி –
முதல் பாட்டில் தம்மோடு சம்பந்தி சம்பந்திகளும் எல்லாரும் தம்மைப் போலே விஷயீ க்ருதரானார்கள் -என்றார்
இரண்டாம் பாட்டில் அதுக்கு அடி நாராயணன் ஆகையாலே என்றும் அந் நாராயண சப்தார்த்தத்தையும் அருளிச் செய்தார் –
மூன்றாம் பாட்டில் இப்படி விஷயீ கரிக்கைக்கு ஹேது சொன்னார் –
நாலாம் பாட்டில் சர்வ காலமும் தன்னையே அனுபவிக்கும் படி பண்ணினான் என்றார்
அஞ்சாம் பாட்டில் இப்படி தன்னை அனுபவித்ததனாலே அவன் வடிவில் வந்த புகரைச் சொன்னார்
ஆறாம் பாட்டில் இப்படி என்னை விஷயீ கரிக்கைக்கு அடி நிர்ஹேதுக கிருபை என்றார்
ஏழாம் பாட்டில் சர்வ காலமும் தன்னையே அனுபவிக்கும் படியான நெஞ்சைத் தந்தான் என்றார்
எட்டாம் பாட்டில் தந்த அளவன்றிக்கே விரோதியான நெஞ்சையும் போக்கினான் என்றார்
ஒன்பதாம் பாட்டில் தன்னுடைய கல்யாண குணங்களையே நான் அனுபவிக்கும் படி என் ஹிருதயத்திலே புகுந்தான் -என்றார்
பத்தாம் பாட்டில் அனுபவ விரோதியான இந்த்ரியங்களையும் தன் வழி யாக்கிக் கொண்டான் என்றார்
பதினோராம் பாட்டில் ஏவம் பூதனானவன் என்னை அல்லாது அறியானானான் என்றார்
பன்னிரண்டாம் பாட்டில் என்னைப் போலே காண்பார்க்கு காணலாம் அது ஒழிய ஸ்வ யத்னத்தால் அறியப் போகாது என்றார் –
நிகமத்தில் பலம் சொல்லித் தலைக் கட்டினார் –
கேசவன் தமர் கீழ் மேல் எமர் ஏழு பிறப்பும்
மாசரிது பெற்று நம்முடை வாழ்வு வாய்க்கின்ற வா
ஈசன் என் கரு மாணிக்கம் என் செங்கோலக் கண்ணன் விண்ணோர்
நாயகன் எம்பிரான் எம்மான் நாராயணனாலே–2-7-1-
கேசவன் தமர்
1-ரூபம்-பிரசஸ்த கேசனான நிலையில் தோற்று இருக்குமவர்கள் -என்னுதல் –
2-குணம் -கிலேச நாசன் -கேசவா என்ன கெடும் இடராய எல்லாம் கெடுமே-விரோதி நிரசன சீலதையில் தோற்று இருக்குமவர்கள் என்னுதல்
3-ஸ்வரூபம்-தஸ்மாத் கேசவ நாமவான் -என்கிறபடியே சர்வ நிர்வாஹனான நிலையில் தோற்று இருக்குமவர்கள் என்னுதல்
4-சேஷ்டிதங்கள் கேசி ஹந்தா–சர்வேஸ்வரன் உடையார் -என்றாயிற்று -ஆழ்வார் இவர்களை விரும்புகிறது
மாசரிது பெற்று –கேசவன் தமர் ஆகிற பெரும் சதிரைப் பெற்று என்னுதல் –
மாதவன் என்றதே கொண்டு என்றத்தைச் சொல்லுதல் –
விதி சூழ்ந்ததால் என்று ஆகஸ்மிக பகவத் கிருபையை சொல்லுதல்
மா சதிர் -தம் தலையால் வந்ததாகில் இறே சாவதியாய் இருப்பது இது பெற்று
காணக் காண அவன் தலையால் சுமக்கிற படி-
————
நாரணன் முழு வேழ் உலகுக்கும் நாதன் வேதமயன்
காரணம் கிரிசை கருமமிவை முதல்வன் எந்தை
சீரணங்கு அமரர் பிறர் பலரும் தொழுது ஏத்த நின்று
வாரணத்தை மருப்பொசித்த பிரான் என் மாதவனே –2-7-2-
மஹா உபகாரகனாய் — இப்படி நார சப்தார்த்தங்கள் தமக்கு விபூதியான படியை எனக்கு பிரகாசிப்பித்த ஸ்ரீ யபதியான ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் என்னை அநந்யார்ஹன் ஆக்கின சேஷி –ப்ரஸ்துதமான நாராயண சப்தார்த்தைச் சொல்லுகிறார் –
———-
மாதவன் என்றதே கொண்டு என்னை இனி இப்பால் பட்டது
யா தவங்களும் சேர்கொடேன் என்று என்னுள் புகுந்திருந்து
தீதவம் கெடுக்கும் அமுதம் செந்தாமரை கட்குன்றம்
கோதவமிலன் கன்னல்கட்டி எம்மான் என் கோவிந்தனே –2-7-3-
அவங்கள் –1-நரக ஹேதுவான அவித்யாதிகள்–2-புறம்பே சில பிரயோஜனங்களைக் கொண்டு போக விடுதல் -3–அயோக்யன் என்று அகல விடுதல்- 4–உபாயாந்தர பரிக்ரஹம் பண்ண விடுதல் செய்யேன் என்று-தீதவம் கெடுக்கும் –தீதாகிறது -மயர்வற மதி நலம் அருள பெறுவதற்கு முன்பு புத்தி பூர்வகமாகப் பண்ணின கர்மங்கள்-அவமாகிறது -பின்பு பிராமாதிகம் ஆனவை-நிஷ்க்ருதி இல்லாத கர்மங்களும் நிஷ்க்ருதி உள்ளவையும் என்றுமாம் –அமுதம் –-போக்குவது தன் போக்யதையைக் காட்டி-செந்தாமரை கட்குன்றம்
என்னோட்டை கலவியாலே சிவந்த திருக் கண்களையும் வளர்ந்த திரு மேனியையும் உடையவன் ஆனான் –-சதைக ரூபமான வடிவு விகசிதம் ஆயிற்று –என் கோவிந்தன் -என்னை விஷயீ கரிக்கைக்காக கோவிந்தன் ஆனவன் –
————
கோவிந்தன் குடக்கூத்தன் கோவலன் என்று என்றே குனித்து
தேவும் தன்னையும் பாடியாடத் திருத்தி என்னைக் கொண்டு என்
பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து எமர் ஏழேழு பிறப்பும்
மேவும் தன்மையம் ஆக்கினான் வல்லன் எம்பிரான் விட்டுவே –2-7-4-
தேவும் தன்னையும்–தேவும் -என்கிறது – ஐஸ்வர்யத்தை –தன்னை -என்கிறது- ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யத்தை -அது இறே தானான தன்மை–ஆத்மானம் நாதி வர்த்தேதா -என்றான் இறே -வசிஷ்டர் –ஆத்மபூதம் பரதம் நாதி வர்த்தேதா-என்கிறான் என்று சிலர் சொல்லுவார்கள் –
பட்டர் -நீரான தன்மை யாகிறது ஆஸ்ரித பரதந்த்ரனாகை-உம்முடைய தம்பி சொன்ன வார்த்தையை மறுத்து நீரான தன்மையை இழவாதே கொள்ளும் என்கிறார் -என்றார்-எம்பிரான் விட்டுவே –எனக்கு உபகாரகனான சர்வேஸ்வரன் –நினைத்த கார்யம் செய்து தலைக் கட்ட வல்லவன்-சர்வ சக்தி மாட்டாதது உண்டோ –வ்யாப்தியும் தமக்காக –என்று இருக்கிறார் –ஒருவனைப் பிடிக்க நினைத்து ஊரை வளையுமா போலே வியாப்திக்கு பிரயோஜனம் தம்மை வசீகரிக்கை என்று இருக்கிறார் –
————–
விட்டிலங்கு செஞ்சோதித் தாமரை பாதம் கைகள் கண்கள்
விட்டிலங்கு கருஞ்சுடர் மலையே திருவுடம்பு
விட்டிலங்கு மதியம் சீர் சங்கு சக்கரம் பரிதி
விட்டிலங்கு முடி யம்மான் மது சூதனன் தனக்கே –2-7-5-
திருமாலை யாண்டானோடே எம்பெருமானார் திருவாய் மொழி கேட்டருளுகிற நாளில் பாட்டுக்கள் தோறும் சில வார்த்தைகள் அருளிச் செய்து-(தம்மையும் தம் உடையராயும் விஷயீ கரித்த- அவனை கொண்டாடுகிறார் -முதல் நிர்வாகம் -திருமாலை ஆண்டான் )
இது அர்த்தமானாலோ -என்றால் -இது விஸ்வாமித்ரர் சிருஷ்டி -ஆளவந்தார் அருளிச் செய்யக் கேட்டறியேன் -என்று பணிக்குமாம் ஆண்டான்
ஆண்டான் இப்பாட்டுக்கு விச்வாமித்ர சிருஷ்டி வேண்டாவாய் இருந்ததீ-என்ன -இப்பாட்டால் தன் அவயவ சௌந்தர்யத்தாலே என்னைத் தனக்கு ஆக்கினான் -என்கிறார் -என்று அருளிச் செய்து அருளினாராம்
அதுவும் கிடக்க பட்டர் அருளிச் செய்வது ஓன்று உண்டு –ஆழ்வாரையும் ஆழ்வார் பரிகரத்தையும்-விஷயீ கரித்து அத்தாலே திருமேனியிலே பிறந்த ஔஜ்வல்யத்தை சொல்லுகிறது -என்று விசோதிதஜட ஸ்நாதசசித்ர மால்யாநுலேபன மகார்ஹவஸநோ ராமஸ் தஸ்தௌ தத்ர ஸ்ரீ யா ஜ்வலன் –யுத்த -131-15-என்று
பெருமாள் பிராட்டி உடன் பட்டாபிஷேக திருக் கோலத்துடன் நின்றாப் போலே என்றவாறு –
———
மது சூதனை யன்றி மற்றிலேன் எத்தாலும் கருமமின்றி
துதி சூழ்ந்த பாடல்கள் பாடியாட நின்றூழி யூழி தொறும்
எதிர் சூழல் புக்கு எனைத்தோர் பிறப்பும் எனக்கே யருள்கள் செய்ய
விதி சூழ்ந்ததால் எனக்கேல் யம்மான் திரிவிக்ரமனையே –2-7-6-
இவர் பிறந்த ஜன்மங்கள் தோறும்-தானும் எதிரே பிறந்து வந்தான் யாயிற்று-இவர் கர்மம் அடியாக பிறக்க -அவன் அனுக்ரஹத்தால் பிறந்து வந்த இத்தனை –சூழல் என்று அவதாரத்தைச் சொல்லக் கடவது இறே –-சூழ்ச்சி -திட்டம் வைத்து என்னை பிடிக்க -தன் சொத்தை தான் பெற -எனக்கே -அசாதாரனமான விசேஷம் -பிரதம கடாக்ஷம் தொடங்கி பர பக்தி பர்யந்தமாக –அவன் ஆனந்தத்துக்கு கைங்கர்யம் என்று உணரும் படி –அருள்கள்–விதி என்கிறது பகவத் கிருபையை -பகவத் கிருபையை விதி என்பான் என் என்னில் -அவனுக்குத் தப்ப ஒண்ணாத தாகையாலே-நாம் நினைத்தவை தலைக் கட்ட வொட்டாத கர்மம் போலே ஈஸ்வரன் நினைத்த கார்யங்களும் க்ருபா பரதந்த்ரனாய்த் தலைக் கட்ட மாட்டான்-தம்மை விஷயீ கரித்து அல்லது அவனை இருக்க ஒட்டாமையாலே அவனுடைய க்ருபா குணத்தை விதி என்கிறது-
———-
திரிவிக்ரமன் செந்தாமரைக் கண் எம்மான் என் செங்கனி வாய்
உருவில் பொலிந்த வெள்ளிப் பளிங்கு நிறத்தனன் என்று என்று உள்ளி
பரவிப் பணிந்து பல்லூழி யூழி நின் பாத பங்கயமே
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் என் வாமனனே –2-7-7-
என் செங்கனி வாய் -உருவில் பொலிந்த வெள்ளிப் பளிங்கு நிறத்தனன்
இவர் ஜிதம்-என்ற பின்பு அவன் ஸ்மிதம் பண்ணின படி -என்னை அனந்யார்ஹன் ஆக்குகையாலே சிவந்த கனிந்த திரு வதரத்தின் உருவிலே -அழகிலே -நிறத்திலே
பொலிந்த பரபாகத்தாலே சம்ருத்தமாய் பரிசுத்தமான ஸ்படிகம் போலே இருக்கிற திரு முத்து நிரையினுடைய நிறத்தை யுடையவன்முத்துப் பல் வரிசை –
பல்லூழி யூழி நின் பாத பங்கயமே மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் –
1–கல்பம் தோறும் கல்பம் தோறும் பரம போக்யமான உன் திருவடிகளையே அநந்ய பிரயோஜனனாய்க் கொண்டு தொழும் மனசைத் தந்தாய் –
2–விஷயாந்தரங்கள் அஸ்தரம் ஆகையாலும் அபோக்கியம் ஆகையாலும் ஒன்றையே பற்றி நிற்க விஷயம் இல்லை யாகையாலே
மனஸ்ஸூ -சஞ்சலம் ஹி மன –ஸ்ரீ கீதை -6-34-என்று சஞ்சலமாய் இறே இருப்பது
அப்படி இன்றியே நித்யமுமாய் நிரதிசய போக்யமுமாய் இருக்கையாலே –மருவித் தொழும் மனசைத் தந்தாய் -என்றுமாம்
3–பழைய நெஞ்சைத் திருத்தின அளவன்றிக்கே கருவுகலத்தில் ஒரு நெஞ்சைத் தந்தாய் —திவ்யம் ததாமி தே -ஸ்ரீ கீதை -11-8-போலே –
பழைய நெஞ்சு -இது என்று பிரத்யபிஜ்ஞை பண்ண ஒண்ணாத படி இரா நின்றது
என் வாமனனே –வல்லை காண்-கொள்கைக்கும் கொடுக்கைக்கும் உனக்கு ஒன்றேயோ பரிகரம்-ஆழ்வாரைக் கொண்டார் -மனசைக் கொடுத்தார் -ஔதாரன் பட்டம் கொடுத்தார் -உலகைக் கொண்டார் -தருவதும் பரிப்பதும்- ஒரே உபகரணத்தாலே
வாமன வேஷத்தைக் காட்டி என் நெஞ்சைத் திருத்தித் தந்தாய்-அவ்வழகாலே மகா பலி என்னது என்று இருந்த பூமியை அபகரித்தாய்-வல்லை காண் -என்று உகக்கிறார் –
—–
வாமனன் என் மரகத வண்ணன் தாமரைக் கண்ணினன்
காமனைப் பயந்தாய் என்று என்று உன் கழல் பாடியே பணிந்து
தூ மனத்தனனாய் பிறவித் துழதி நீங்க என்னைத்
தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் என் சிரீதரனே –2-7-8-
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய்-அம்ருதத்தையும் விஷத்தையும் ஒக்க விரும்புவாரைப் போலே உன்னையும் உகந்து ஷூத்ர விஷயங்களையும் உகக்கும் பொல்லாத நெஞ்சைத் தவிர்த்தாய்-நல்ல நெஞ்சைத் தந்த அளவன்றிக்கே -பொல்லாத நெஞ்சைக் கெடுப்பதும் செய்தாய் –
தேஷாம் சத்த யுக்தாநாம் பஜதாம் -ஸ்ரீ கீதை -10-10-
தேஷா மேவா நுகம் பார்த்தம் அஹம் அஜ்ஞ்ஞானாஜம் தம நாசயாமி ஆத்ம பாவஸ்ய -ஸ்ரீ கீதை -10-11-போலே
உனக்கு என் செய்கேன் என் சிரீதரனே — பண்ணின உபகாரத்தின் கனத்தாலே பிரத்யுபகாரம் பண்ணி யல்லது தரிக்க மாட்டு கிறிலேன்-அதுக்கு விரகு காண் கிறிலேன்
நான் ஒரு உபகாரம் கொள்ளாது ஒழிதல்-நீ குறைவாளன் ஆதல் செய்யப் பெற்றிலேன் –சிரீதரனே-புஷ்கலனாய் இருக்கிற உனக்கு நான் எத்தைச் செய்வேன்-
———-
சிரீ இதரன் செய்ய தாமரைக் கண்ணன் என்று என்று இராப்பகல் வாய்
வெரீ இ அலமந்து கண்கள் நீர் மல்கி வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து
மரீ இய தீ வினை மாள இன்பம் வளர வைகல் வைகல்
இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை யென்னிருடீ கேசனே –2-7-9-
ஆடியாடியில் பிறந்த வ்யசனம் எல்லாம் நான் மறந்து மிகவும் பிரீதனாம் படி பண்ணி இந்த்ரியங்களைத் தான் இட்ட வழக்காக்கினான் என்கிறார் –
பக்தி பூர்வகமாக உன்னை அனுபவியா நிற்கச் செய்தே –பிரதி பந்தகங்களும் நீங்கி— நிரதிசய ஹர்ஷமும் பிறக்கும்படி–உன்னை என்னுள்ளே வைத்தாய் என்று ப்ரீதர் ஆகிறார் என்னுமாம் –
இராப்பகல் வாய் வெரீ இ அலமந்து கண்கள் நீர் மல்கி வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து மரீ இய தீ வினை மாள
இன்பம் வளர வைகல் வைகல் இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை என்னிருடீ கேசனே –
இவர் பக்தி பரவசர் ஆகையாலே இவருடைய தேக யாத்ரை இருக்கும் படி என்று முன்புள்ள முதலிகள் நிர்வஹிக்கும் படி
அன்றிக்கே –பட்டர்
–இராப்பகல் வாய் வெரீ இ அலமந்து கண்கள் நீர் மல்கி வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து மரீ இய தீ வினை மாள-என்கிற இடத்தளவும் ஆடியாடியிலே இவர்க்கு ஓடின தசையாய்
இன்பம் வளர வைகல் வைகல் இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை-என்கிற இது அந்தாமத்து அன்பு -தொடங்கி- கேசவன் தமர் அளவும் வர உண்டான பரிதியைச் சொல்லுகிறது -என்று
இராப்பகல் வாய் வெரீ இ -என்கிறது –இவள் இராப்பகல் வாய் வெரீ இ -என்றத்தை
அலமந்து -என்கிறது- எங்கும் நாடி நாடி- என்றத்தை
கண்கள் நீர் மல்கி -என்கிறது –தன் குவளை ஒண் கண்ண நீர் கொண்டாள் -என்றத்தை
வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து-என்கிறது –உள்ளம் மலங்க வெவ்வுயிர்க்கும் -என்றத்தை
மரீ இய தீ வினை மாள-ஆயிரம் ஆண்டு முதலையின் கையிலே ஆனை இடர் பட்டால் போலே –ஆடியாடியில் ஆற்றாமை
இவருக்கு இப்படி பொருந்தின விஸ்லேஷ வ்யசனம் ஆரும்படியாக-இன்பம் வளர
அந்தாமத்து அன்பு தொடங்கப் பிறந்த ப்ரீதி-வைகல் வைகல்-கழிகிற காலம் தோறும்
இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை–உன்னை என்னுள்ளே இருத்தி வைத்தனை
என்னிருடீ கேசனே – எனக்குப் பரிகரமாய் விரோதித்த இந்த்ரியங்களும் உன் பக்கலிலே படையற்றன-பரம சேஷியைக் கண்டார் த்வார சேஷிகள் அளவில் நில்லார்கள் இறே -இந்த்ரியங்கள் என்னது — ஈசன் நீ —
————–
இருடீகேசன் எம்பிரான் இலங்கை அரக்கர் குலம்
முருடு தீர்த்த பிரான் எம்மான் அமரர் பெம்மான் என்று என்று
தெருடியாகில் நெஞ்சே வணங்கு திண்ணம் அறி அறிந்து
மருடி யேலும் விடேல் கண்டாய் நம்பி பற்ப நாபனையே –2-7-10-
மருடி யேலும் விடேல் கண்டாய்-உனக்கு ஒரு பிச்சு உண்டு இறே-அவன் வைலஷண்யத்தைப் பாரா வருவது – நாம் இவ்விஷயத்தை தூஷிக்கையாவது என்-என்று அயோக்ய அனுசந்தானத்தாலே அகலப் பார்ப்பது ஓன்று உண்டு -அத்தைத் தவிரப்பார் கிடாய்-நம்பி பற்ப நாபனையே — கெடுவாய் இவ்விஷயத்தை விட்டு புறம்பே போய் மண்ணை முக்கவோ-மண்ணை அளந்தவனும் அவன் -உண்டவனும் அவன் உமிழ்ந்தவனும் அவன் –ஜகமே நியத பிரகார சரீரம் –
1-அவன் குண பூர்த்தி இருந்த படி கண்டாயே —நம்பி
2-வடிவு அழகு இருந்தபடி கண்டாயே —பத்ம நாபனையே –கொப்பூழில் ஏழு கமலப் பூ அழகர்
3-முன்பு நமக்கு உபகரித்த படி கண்டாயே–நம்பி-பத்ம நாபனையே –இருடீகேசன்
———
பற்பநாபன் உயர்வற உயரும் பெரும் திறலோன்
எற்பரன் என்னை யாக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த
கற்பகம் என்னமுதம் கார் முகில் போலும் வேங்கட நல்
வெற்பன் விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரனே –2-7-11-
எனக்கே தன்னைத் தந்த -1-அர்த்தியை உண்டாக்கியும் -2–அவனைத் தானே ஸ்வீகரிக்கையும் -3–அபேஷிதத்தை கொடுக்காமல் தன்னையே கொடுக்கையும் –
4-தானே போக்யமாகவும் இருப்பதால் -கற்பக வியாவ்ருத்தி உண்டே இவனுக்கு-இந்த ஔதார்யத்துக்கு அடி திருமலையின் சம்பந்தம்-கொடுத்தத்தை நினையாதே கொடுக்கும் மேகம் போன்ற ஸ்வபாவத்தை உடைய திருமலையை தனக்கு வாசஸ் ஸ்தானமாக உடையவன்-விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரனே – நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு நிர்வாஹகனாய் வைத்து ஆஸ்ரிதைகளான இடைச்சிகளுக்கு கட்டவும் அடிக்கவும் படி இருக்கிற ஸுலப்யத்தைக் காட்டி என்னை அடிமை கொண்டவன் –
——————–——————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே ஸ்வாமிகள் சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –