Thiruvonum's Weblog

416-

விரக தாபம் -தேடி போனவர் திரு அடி துகள் போல பிறக்க ஆசை பட்டார் கூரத்
ஆழ்வான்-அங்கு உள்ள செடி கொடிகளே நமக்கு இன்றும் நாதன்–10-32 அத்யாயம் முதல் ஸ்லோகம்–சு
சுரம் அழுகையே இப்படி இருந்ததாம்–வந்து தொன்றாய்
முகப்பே கூவி பனி கொள்ளாய் ..ஒரு கரு  ஞாயிறு போல் –தோன்றினான் சாஷாத்
மன்மத மன்மதன்–கரு மாணிக்க குன்றத்து தாமரை போல்–திரு மார்பு கால்
கை செவ்வாய்  உந்தி–பீதாம்பரம் அணிந்து –உயர் வந்து போல் இருந்ததாம்–திரு அடி
பற்றி முத்தம் பூசி கொண்ட சந்தானம் பூசி கொண்டாள்–பொய் கோபம் பிரணய ரோஷம்–என்
உடைய பந்தும் கழலும் தந்து போ உன் உடைய சுண்டாயம் நான் அறிவன்–கண்ணனை பெருகி
இறுக்கி கொண்டாள் ஒருத்தி–கூட்டி கொண்டு மணல் திட்டு போக வண்டுகள் -கொடி
அசைந்து பூர்ண  கும்பம் –நறு மணம் பரவி–யமுனை அலைகளால் மலர்
நிறப்ப–அன்பில்-சுந்தர ராஜ பெருமாள் சுந்தர வல்லி தாயார் வடி அழகிய நம்பி–மண்டூக
மக ரிஷிக்கு சாப விமோசனம் –அது போல்
விளங்கினான்–ஆத்மாராம-புலன்கள் அடக்கி- ஆப்தகாம வைராக்கியம் நன்றி இல்லாதவர்  குரு
துரோகம்–நால்வர் போல இல்லை–அன்பு இல்லத்தில் வசிகிரவன்–அன்பு இல்லாமல்
இல்லை–

417-

நீர் உண்ட மேகம் போன்ற திரு மேனி முகில் வண்ணன் தாமரை போன்ற திரு கண்கள் -கோப
வேஷம்–சேவை பெற்றவர்கள் பாக்ய சாலிகள் தங்கள் வசத்திலில்லை -ஆடி ஆடி–வாடி வாடும்
இவ் வான் நுதலே நாடி நாடி நரசிங்கா தேடி ஓடினார்கள் –33
அத்யாயம்–ராச கிரீடை –தந்தை காலில் விலங்கு அற..அந்தி காவலன் ….மந்த மாருதம்
..தி காற்று போல் இருந்ததாம் விரகத்தால்–வளையல் இழந்தேன்  சங்கு இழந்தே  நாணும்
இழந்தேன்–வந்ததும் கோபிகள் நடுவில்-அனைவரும் தங்கள் பக்கம்  கண்ணன் இருப்பது போன்ற
அனுபவம் தோள்களில் கை வைத்து கொண்டு கோபி மண்டலம் — யோகேஸ்வரன் –கின்னரர்கள்
அப்சரஸ் வாத்தியம் வாசிக்க –நிறுத்தினார்கள்–குரவை பிணைந்த குழகன்–ராச
மண்டலம்-இரவு நீண்டு இருந்ததாம்–ஒலி ஆகாசம் வரை போனதாம்

ஒளியும் நிறைந்து –வேகம் கூட கூட வேர்வை பெருக–விளம்பி ஆலாபனம் -ராக மாலிகை
கண்ணன் பாட–பின் பாட்டு எதிர் பாட்டு பாட-ஆயாசத்துடன் கண்ணன் தோளில் சாய்ந்து
வலிமை பெற்று ஆட ஆரம்பித்தாள்– கண்ணன் சந்தனம் வேர்வையால் இவள் மேல் விழ -ஆடி
பாடி–திரு தங்கல்-ஸ்ரீ தேவி தங்கிய இடம்–அனைவருக்கும் சொந்தம்–தங்கும் ஆள் இலை
மலை  ஆதி சேஷனுக்கும் ஆழ இலைக்கும் போட்டி–இங்கு தங்கி இருந்த இடம்–ராச கிரீடை
வெகு நேரம் நடந்ததாம்–யமுனை ஆற்றுக்குள் இறங்கினான் –பரிஷித் கேள்வி கேட்க சுகர்
பதில் அருளுகிறார்

418–

ராச கிரீடை தர்மம் படி நடந்ததா -33 அத்யாயம் 27 ஸ்லோகம் கேள்வி–பிறர் மனைவிகள் உடன் பண்ணலாமா –நீண்ட
பதில்–ஆழமான கருத்துகள் கொண்டவை–அவன் கர்மத்துக்கு கட்டு படாதவன்–உலக இயல்புக்கு
மாறி இருப்பார்–பிடித்ததை பண்ணுவான் அதுவே நல்லது ஆகும்–வியாபகம் எங்கும்
மணலிலும் அலைகளிலும் அனைவரிலும்–உடலுக்குள் இருக்கும் அனைத்தும் ஆத்மாவுக்கு
சொந்தம்–அதுபோல் அனைவரும் அனைத்தும் அவனுக்கு சொத்து–பிறர் என்பதே இல்லை அவன்
வியாபித்து இருப்பதால் அனைத்தும் அவர் தானே–அனைத்தும் அவன் உடல் தானே–அவன்
ஆனந்தம் அடைந்ததால் மனைவி விட்டு போன கணவனும் ஆனந்தம் மனைவி பக்கத்தில் இருந்தது
போல ஆனந்தம்–பெரியவர் பண்ணும் கார்யம் கேள்விக்கு அப்பால் பட்டது–நெருப்பு
அனைத்தையும் சாம்பல் ஆக்கும்–நல்லதையும்
தீயையும்-அது தீயது  ஆகாது–சான்றோர்கள்  பலத்தை விரும்பி செய்யாததால் குறை வாராது
சான்றோர்களுக்கு..-சான்றோர்கள் -உபதேசம் படி நாம் நடக்க வேண்டும் செயல் பாடு படி
இல்லை –கர்மமே கண்ணனை தீண்டாது –பலன்கள் ஒன்றும் பண்ணாது–

419-

தைத்ரிய உபநிஷத்–உபதேச படி நட –நடவடுக்கைகளில் அவர் உபதேசம் படி இருப்பவை நாம்
செய்யலாம்–33-33
ஸ்லோகம்–செயலின் பலன் வேண்டாம் என்று பண்ணினால் கர்மம் தீண்டாது –சகலம்
அவனது-அவனோ–அகர்ம வச்யன் அவன்–திரு மேனி-பஞ்ச உபநிஷத் பஞ்ச சக்திகளால்
ஆனது–பிராக்ருதம் இல்லை–திவ்ய மங்கள விக்ரகம்–முக் குண கலசல் இல்லை–சுத்த சத்வ
மயம்-தெளிவு அன்பு மட்டுமே இருக்கும் –கர்மங்கள் தீண்டாது–அபகதபாப்மா –பிராப்த
சுவாமி–அவன் மட்டும் தானே அனைத்து பிறவிகளிலும் தொடர்பு–உள் புகுந்து நினைவை
ஆற்றலை ஆட்சி செய்பவன் இவன் தானே–சிந்தனையை தவ நெறியை-ஆழ்வார்–மற்று என்பது ஒன்றே
இல்லை அவனை பொறுத்து–சந்திரன் நின்று போனதால் நீண்ட இரவு ஆனது -ராச கிரீடை
-சரித்ரம் ஸ்ரத்தையோடு சொல்லி கேட்டு புண்ணியம் பெறுவோம்–அனைத்து அருளையும் கண்ணன்
இடம் பெற்றார்கள் கோபிமார்–பரம பக்தி பெறுகிறார்கள் சீக்கிரம் —

420–

34 அத்யயம்-நந்த கோபாலனை பாம்பு பிடிக்க/ கண்ணன்
ரட்ஷித்தான் கோப குமாரத்திகளை சங்க சூடன் குபேரன் ஆள் தூக்கி போக
ரட்ஷித்தான்..-யாத்ரை போக அம்பிகா வனம்–தானம் கொடுத்தார்கள்–விரதம்
இருந்தார்கள்–பாம்பு வந்து நந்தனை பிடிக்க-பார்த்தவர்கள் சப்தம் போட துரத்த முடிய
வில்லை–கிருஷ்ண கிருஷ்ண-திருவடி தாமரைகளால் தீண்டினார் 8 ஸ்லோகம்–அழுக்கு நீங்கி வித்யா தரர் வடிவம் பெற்றான்–சாபம்
நீங்கி–சுதர்சனர் என்ற பெயர் உடன் இருந்தவர் –அங்கிரச ரிஷி ரூபம் வெறுக்க தக்கு
இருக்க -கேலி பண்ண-சாபம் பெற்றான்-கருணையால்–சாபம்பெற்றேன் –இல்லா விடில் மேலும்
மேலும் குற்றம் பண்ணி இருப்பேன்–நல் வழி செலுத்த தான் நல்லவர்கள் கோபமும்
சாபமும்..–கேலி பண்ண கூடாது மாற்று திறனாளிகளை–எண்ணங்கள் அழுக்கை போக்க முடியாது
–ஆசை கொடுப்பதும் அனுபவிக்கவும் திரு அடிகள் தான் பாதமே சரண் -வான மா மலையே
அடியேன் தொழ வந்து அருளே–யாரு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தாது ஒளிந்தாய்–20 ஸ்லோகம் அடுத்த கதை-சங்க சூடன் என்பான் கவர–கண்ணன்
துரத்தி-நெற்றியில் உள்ள  ரத்னம் பறித்து-பல ராமன் இடம் கொடுத்து அனைத்து
பெண்களையும் காத்தான்

10-32-9-

9-sarväs täù keçavälokaparamotsava-
nirvåtäù
jahur viraha-jaà täpaà
präjïaà präpya yathä janäù

All the gopés enjoyed the greatest festivity when they saw their beloved
Keçava again. They gave up the distress of separation, just as people in general
forget their misery when they gain the association of a spiritually enlightened
person.

21-evaà mad-arthojjhita-loka-veda
svänäm hi vo mayy anuvåttaye ‘baläù
mayäparokñaà bhajatä tirohitaà
mäsüyituà märhatha tat priyaà priyäù

My dear girls, understanding that simply for My sake you had rejected the
authority of worldly opinion, of the Vedas and of your relatives, I acted as I did
only to increase your attachment to Me. Even when I removed Myself from
your sight by suddenly disappearing, I never stopped loving you. Therefore, My
beloved gopés, please do not harbor any bad feelings toward Me, your beloved

22-na päraye ‘haà niravadya-saàyujäà
sva-sädhu-kåtyaà vibudhäyuñäpi vaù
yä mäbhajan durjara-geha-çåìkhaläù
saàvåçcya tad vaù pratiyätu sädhunä

I am not able to repay My debt for your spotless service, even within a
lifetime of Brahmä. Your connection with Me is beyond reproach. You have
worshiped Me, cutting off all domestic ties, which are difficult to break.
Therefore please let your own glorious deeds be your compensation.

445–காந்தச்தே .புருஷோத்தம –சதுச்லோகி-ஆள வந்தார் -மிதுனத்தில் கைங்கர்யம்..கண்ணன் ருக்மிணி-ராமன் சீதை..நாயகி தூது..7 ஸ்லோகங்கள்..52 அத்யாயம்….எதார்ச்சா லாபம் -என்ன வேண்டி வந்தீர்…கிடைத்ததை கொண்டு திருப்தி கொள்பவர் அந்தணர் ..என்ன செய்தி..கை ஏந்தி வாங்கி கொள்ள வர வில்லை..கொடுத்து  போக வந்தேன்..ருக்மிணி வார்த்தையாக –ஹே அச்சுத-நழுவ விட மாட்டாயே நானுன்னை பிடித்து கொண்டேன் மனசில் கை விடாதே -புவன சுந்தரா–செவி வழியில் புகுந்தாய்..உன்னை விட்டு பிரிந்து சம்சார வெப்பத்தில் தவிக்கிறேன் ..உன்னை தரிசிப்பதே புருஷார்த்தம்..உன்னை பற்றி பேர் அழகனே கேள்வி பட்டேன்–புவியின் இரு விசும்பும் நின் அகத்தே நீ செவியின் வழி புகுந்து என் உள்ளாய்-அன்பில் சுந்தர ராஜா பெருமாள் வடிவு அழகிய நம்பி..பேர் அழகன்..நாக்கை அழகியார் சௌந்தர்யா ராஜ பெருமாள்..அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா..கள் அழகர் சுந்தர பரி பூரணன் ..முடி ஜோதியாய் உண் முக ஜோதி. கட்டுரையே சுட்டுஉரைத்த நன் பொன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது.கூடல் அழகர்-பெரி ஆழ்வாரால் பெருமை பெற்றது…38 ஸ்லோகம்…அழகும் குணமும் செல்வமும் குணமும் உள்ளவன் குண சீல ரூபம் ..-சீக்கிரம் வந்து திரு மணம் பண்ணி கொள். சிங்கத்துக்கு வைக்க பட்ட யாதவ சிம்மம் நரி கொண்டு போகலாமா ..41 ஸ்லோகம் –விதர்பா தேசம் வந்து கொண்டு போ..42 ஸ்லோகம் -குல தேவி யாத்ரை முதல் நாள் சாயம் காலம் போவோம்.அங்கு வந்து கூட்டி போ நாள் தேதி குறித்து.43 ஸ்லோகம்..ஆசை பட்டது நடக்காவிடில் மானிடர்க்கு என்று பேச்சு பதில் வாழ கில்லேன் மன்மதனே …கண்ணன் பதில் அடுத்து பாப்போம்..

446-கண்ணாலம் கோடித்து..பெண் ஆளன் பேணும்  ஊர் அணி அரங்கமே..53/54 அத்யாயம்..கடினமான நெஞ்சு  காரி உம தலைவி–ஒரு ஸ்லோகம் கூட எழுத முடிய வில்லை உள்ளமும் உடலும் தவித்து உருகி போகிறது…மாலே மணி வண்ணா பாசுரம்-ஆஸ்ரித வியாமோகம் பித்து–பைத்தியம் அளவு-திரு மேனி மணி போல் நீர் ஓட்டம் -மணி ச்வாபம் வண்ணம் பண்பு அன்பு நீர் ஓட்டம் உள்ளத்தில் தெரியும்..நாம் தான் விடிய காலம் எழுந்து அனைவரையும் கூட்டி எழுப்பினோம்  நடந்து காட்ட சொல்லி  பல்லாண்டு பாடினோம் நிறைய முயற்சி-.மென்மையான உள்ளம் கண்டாள் இதில்..நம்மை அடைய எத்தனை காலம்-என்னில் முன்னம் பாரித்து என்னை முற்றும் பருகினான்..வாரி கொண்டு முழுங்க போன ஆழ்வார் அருளியது–என் அவா  அற சூழ்ந்தாயே ..இவர் காதல் மூன்று தத்வம் விட பெரியதுஎன்று சொல்லி அவனை கண்டதும்..சீதை ராமன்-ஒரு மாசம் மேல் வாழ மாட்டேன் சீதை அருள இவரோ ஒரு வினாடி..ஷணம் அபி..அன்பு யாருக்கு அதிகம்…பிரிந்து இருக்க முடியாது..ஒரு மாதம் தாங்கும் அளவு .ஒரு வினாடி கூட பிரியா முடியாத அளவு சீதைக்கு பெருமை…அது போல் கண்ணனை  உருக்கும் அளவு பெருமை ருக்மிணிக்கு..நான்கு குதிரை பூட்ட பட்ட குதிரை பூட்டி விதர தேசம் வந்தான்..கோலா கலம்..சால்வன் ஜராசந்தன் போன்ற பலர் சிசு பாலனுக்கு உதவ வந்து இருக்கிறார்கள்..விரக தாபத்தால் துடித்தாள் ருக்மிணி..இடது கண் தொடைகை துடிக்க -.நல்ல சகுனம்..

447–ஆகார த்ரயம் –பெரும் தேவி தாயார்..ருக்மிணி நாதன்–சங்கொலியும் நான் ஒலியும்-வேண்டும் ஆண்டாளுக்கு..பீஷ்மகன் கண்ணனை வரவேற்றான் ..பஞ்ச கிருஷ்ணா ஷேத்ரம் திரு கண்ண புரம்  –திரு கண்ண மங்கை பத்தராவி பக்த வட்சல பெருமாள்/திரு கண்ணன் குடி -பெரும் திசை அடங்கிட நிமிர்ந்தான் தாமோதர நாராயணன் கபிஸ்தலம் ஆற்றம் கரை கிடக்கும் மாயன் கஜேந்திர  வரதன் திரு கோவலூர் ஆயனை கண்டமை காட்டும்..நேராக சேவித்தவர்கள் பாக்ய சாலிகள்…இருவரும் ஒத்தவர்கள். அவனுக்கு இவள் ..இவளுக்கு அவன் ஒரு அண்ணன் மட்டும் ஒத்து கொள்ள வில்லை..குல தேவி பூஜைக்கு போகிறாள்..அம்பிகா உமா தேவி–பிரார்த்தித்து -கண்ணனே பதி நடத்தி தர வேண்டும்..பழம் கரும்பு உப்பு வடை தயிர் சமர்பித்து வர ..பாஞ்ச சன்யம் ஒலித்து..மாய கண்ணன் வந்து–வேண்டியவர்களுக்கு ஆனந்தம்..மாதவ பெருமாள் கை பிடிக்க…நரி கூட்டர்த்தில் சிங்க நடை போல் தேசு இழந்து சிசு பாலன் அண்ணாந்து இருக்கவே –ஆங்கு அவளை கை பிடித்த பெண்  ஆளன் ..கை மட்டும் இவன் பிடிக்க–/கை பிடிக்க இவன் முன் சடங்கு எல்லாம் சிசு பாலன்/அரங்கனே கண்ணன்..54 அத்யாயம்..எதிர்த்து வர அனைவரையும் ருக்மி கொல்ல வேண்டாம்-விடுவித்து போக ..ஜராசந்தன் 17 தடவை தோற்று இருக்கிறேன் சமாதானம் பண்ணினானாம் துவாரகை சென்று அனைவர் முன் திரு கல்யாணம் ..

448–54 அத்யாயம்-பின் பகுதியில் திரு கல்யாண விளக்கம்..நித்ய ஸ்ரீனிவாச திரு கல்யாணம்..மலை அப்பன் சுவாமி பல இடங்களில்..18 ஸ்லோகம்..ருக்மி எதிர்த்து வர தோற்று அவமானம் தாங்காமல் வெளியில் பட்டணம் நிர்மாணித்து இருந்தான் ..விளக்கில் விட்டில் பூச்சி போல ஆயர் குளத்தில் தோன்றும் அணி விளக்கு..கையை மேல் உத்தரத்தால் கட்டி தலையை வழித்து விட்டான்..பல ராமன் அபிமானம் படித்தினது தப்பு பந்து.என்றான் கொல்வதற்கு சமானம் இது…குற்றம் பார்க்கில் சுற்றம் இல்லை..கர்மம் இருப்பதால் உடம்பு..அறிவின்மையால் துக்கம்..பல ராமன்  ருக்மிணிக்கு உபதேசம் பண்ண ..துவாரகையில் அனைவரையும் கூட்டி திரு கல்யாணம்.பண்ணி கொள்ள–விழா கோலம் தோரணம் நாட்ட கனா கண்டேன் ..விஸ்வக் சேனர் ஆராதனம் /இடம் சுத்தி/அன்கூரார்ப்பணம் பாலிகை நவ தான்யம் கொண்டு செழிப்பு/ரட்ஷா  பந்தனம் காப்பு நான் கட்ட /தீ வளம் அக்னி முன்னேற்ற பாதை நடத்தில் கொள்ள /சங்கல்பம்/வஸ்த்ர தாரணம்/வம்ச வழி-ஆவணி மாச ரோகிணி பார்கவா கோத்ரம் உத்தர நட்ஷத்ரம் ..தாயார் /ராஜ ஹோமம் பொறி முகந்து/ மாலை மாற்று உத்சவம்/

449–வண்ண மாடங்கள் ..திரு கோஷ்டியூர்..யசோதை பாவம்..பிள்ளை தமிழ் ..10-55 அத்யாயம்–கண்ணனுக்கு பிள்ளை ..பிரத்யும்னன்-திரு குமரர்-பிறந்த உடன் காணாமல்.. சம்பரன் அசுரன் கடத்தி போய் கடலில் போடகாம தேவனை ருத்ரன் எரித்த இடம் .ராமத வனம் ராம லஷ்மணர் திரு அடிகள் உண்டு இன்றும் சேவிக்கலாம் ..த்ரேதா யுகத்தில் நடந்தது அதே மன்மதன் பிரத்யும்னன் அவதாரம்..ரதி தேவி -மாயாவதியாக பிறக்க — சம்பராசுரன்-அரண்மனையில் சமையல் கட்டில் வேலை பார்த்து இருக்கிறாள்…இஷ்டமான உரு கொண்டவன்-மீனவர் குழந்தை எடுத்து கொடுக்க.. -மாயாவதி பார்த்ததும் இனம் புரியாத உணர்வு-நாரதர் முன் கதை சொல்ல-இவளே வளர்க்க –தாய் போன்றவள் ஆசை பட-உண்மை எடுத்து சொல்ல ..சம்பாசுரனை போருக்கு அழைத்து –திரு தங்கல்-திரு நறையூர் இரண்டிலும் சேவை இன்றும் பிரத்யும்னன்-.பர வாசுதேவன்-வியூக மூர்த்தி நால்வர்-அவர்களும் சங்கர்ஷணன் பிரத்யும்னன் -காக்கும் அணிருத்திரன் படைப்பவன்-அந்த ரூபத்துடன் திரு நறையூரில் சேவை வஞ்சுல வல்லி தாயார்…கண்ணன் குமாரர்பேரன் திரு வல்லி கேணி சேவை..சாத்வி சாரதி பல ராமன் உடன் சேவை…அசுரனை கொன்று இருவரும் பறந்து போய் த்வாரகை இறங்க -ருக்மிணி-பிறந்த அன்று பார்த்த பிரத்யும்னனை கண்டாள்..நாரதர் மொத்த கதை எடுத்து சொல்ல அனைவரும் மகிழ்ந்தனர்..

10-52-

3–tapaù-çraddhä-yuto dhéro
niùsaìgo mukta-saàçayaù
samädhäya manaù kåñëe
präviçad gandhamädanam

The sober King, beyond material association and free of doubt, was
convinced of the value of austerity. Absorbing his mind in Lord Kåñëa, he came
to Gandhamädana Mountain.

4–badary-äçramam äsädya
nara-näräyaëälayam
sarva-dvandva-sahaù çäntas
tapasärädhayad dharim

There he arrived at Badarikäçrama, the abode of Lord Nara-Näräyaëa,
where, remaining tolerant of all dualities, he peacefully worshiped the Supreme
Lord Hari by performing severe austerities

11–girau nilénäv äjïäya
nädhigamya padaà nåpa
dadäha girim edhobhiù
samantäd agnim utsåjan

Although he knew They were hiding on the mountain, Jaräsandha could
find no trace of Them. Therefore, O King, he placed firewood on all sides and
set the mountain ablaze.

12–tata utpatya tarasä
dahyamäna-taöäd ubhau
daçaika-yojanät tuìgän
nipetatur adho bhuvi

The two of Them then suddenly jumped from the burning mountain, which
was eleven yojanas high, and fell to the ground.-Eleven yojanas is approximately ninety miles.

13–alakñyamäëau ripuëä
sänugena yadüttamau
sva-puraà punar äyätau
samudra-parikhäà nåpa

Unseen by Their opponent or his followers, O King, those two most exalted
Yadus returned to Their city of Dvärakä, which had the ocean as a protective
moat.

16/17–bhagavän api govinda
upayeme kurüdvaha
vaidarbhéà bhéñmaka-sutäà
çriyo mäträà svayaà-vare
pramathya tarasä räjïaù
çälvädéàç caidya-pakña-gän
paçyatäà sarva-lokänäà
tärkñya-putraù sudhäm iva

O hero among the Kurus, the Supreme Lord Himself, Govinda, married
Bhéñmaka’s daughter, Vaidarbhé, who was a direct expansion of the goddess of
fortune. The Lord did this by her desire, and in the process He beat down Çälva
and other kings who took Çiçupäla’s side. Indeed, as everyone watched, Çré
Kåñëa took Rukmiëé just as Garuòa boldly stole nectar from the demigods.

21–çré-bädaräyaëir uväca
räjäséd bhéñmako näma
vidarbhädhipatir mahän
tasya pancäbhavan puträù
kanyaikä ca varänanä

Çré Bädaräyaëi said: There was a king named Bhéñmaka, the powerful ruler
of Vidarbha. He had five sons and one daughter of lovely countenance.

22–rukmy agrajo rukmaratho
rukmabähur anantaraù
rukmakeço rukmamälé
rukmiëy eñä svasä saté

Rukmé was the first-born son, followed by Rukmaratha, Rukmabähu,
Rukmakeça and Rukmamälé. Their sister was the exalted Rukmiëé

37–çré-rukmiëy uväca
çrutvä guëän bhuvana-sundara çåëvatäà te
nirviçya karëa-vivarair harato ‘ìga-täpam
rüpaà dåçäà dåçimatäm akhilärtha-läbhaà
tvayy acyutäviçati cittam apatrapaà me’

Çré Rukmiëé said [in her letter, as read by the brähmaëa]: O beauty of the
worlds, having heard of Your qualities, which enter the ears of those who hear
and remove their bodily distress, and having also heard of Your beauty, which
fulfills all the visual desires of those who see, I have fixed my shameless mind
upon You, O Kåñëa.

38–kä tvä mukunda mahaté kula-çéla-rüpavidyä-
vayo-draviëa-dhämabhir ätma-tulyam
dhérä patià kulavaté na våëéta kanyä
käle nå-siàha nara-loka-mano-’bhirämam

O Mukunda, You are equal only to Yourself in lineage, character, beauty,
knowledge, youthfulness, wealth and influence. O lion among men, You delight
the minds of all mankind. What aristocratic, sober-minded and marriageable girl
of a good family would not choose You as her husband when the proper time
has come?

39–tan me bhavän khalu våtaù patir aìga jäyäm
ätmärpitaç ca bhavato ‘tra vibho vidhehi
mä véra-bhägam abhimarçatu caidya äräd
gomäyu-van måga-pater balim ambujäkña

Therefore, my dear Lord, I have chosen You as my husband, and I surrender
myself to You. Please come swiftly, O almighty one, and make me Your wife.
My dear lotus-eyed Lord, let Çiçupäla never touch the hero’s portion like a
jackal stealing the property of a lion.

43–yasyäìghri-paìkaja-rajaù-snapanaà mahänto
väïchanty umä-patir ivätma-tamo-’pahatyai
yarhy ambujäkña na labheya bhavat-prasädaà
jahyäm asün vrata-kåçän çata-janmabhiù syät

O lotus-eyed one, great souls like Lord Çiva hanker to bathe in the dust of
Your lotus feet and thereby destroy their ignorance. If I cannot obtain Your
mercy, I shall simply give up my vital force, which will have become weak from
the severe penances I will perform. Then, after hundreds of lifetimes of
endeavor, I may obtain Your mercy.

44-brähmaëa uväca
ity ete guhya-sandeçä
yadu-deva mayähåtäù
vimåçya kartuà yac cätra
kriyatäà tad anantaram

The brähmaëa said: This is the confidential message I have brought with
me, O Lord of the Yadus. Please consider what must be done in these
circumstances, and do it at once.

20/21–çrutvaitad bhagavän rämo
vipakñéya nåpodyamam
kåñëaà caikaà gataà hartuà
kanyäà kalaha-çaìkitaù
balena mahatä särdhaà
bhrätå-sneha-pariplutaù
tvaritaù kuëòinaà prägäd
gajäçva-ratha-pattibhiù

When Lord Balaräma heard about these preparations of the inimical kings
and how Lord Kåñëa had set off alone to steal the bride, He feared that a fight
would ensue. Immersed in affection for His brother, He hurried to Kuëòina
with a mighty army consisting of infantry and of soldiers riding on elephants,
horses and chariots.

27–evaà vadhväù pratékñantyä
govindägamanaà nåpa
väma ürur bhujo netram
asphuran priya-bhäñiëaù

O King, as the bride thus awaited the arrival of Govinda, she felt a twitch in
her left thigh, arm and eye. This was a sign that something desirable would
happen.

9–sä taà prahåñöa-vadanam
avyagrätma-gatià saté
älakñya lakñaëäbhijïä
samapåcchac chuci-smitä

Noting the brähmaëa’s joyful face and serene movements, saintly Rukmiëé,
who could expertly interpret such symptoms, inquired from him with a pure
smile.

30–tasyä ävedayat präptaà
çaçaàsa yadu-nandanam
uktaà ca satya-vacanam
ätmopanayanaà prati

The brähmaëa announced to her the arrival of Lord Yadunandana and
relayed the Lord’s promise to marry her.

37–asyaiva bhäryä bhavituà
rukmiëy arhati näparä
asäv apy anavadyätmä
bhaiñmyäù samucitaù patiù

[The people of the city said:] Rukmiëé, and no one else, deserves to become
His wife, and He also, possessing such flawless beauty, is the only suitable
husband for Princess Bhaiñmé.

38–kiïcit su-caritaà yan nas
tena tuñöas tri-loka-kåt
anugåhëätu gåhëätu
vaidarbhyäù päëim acyutaù

May Acyuta, the creator of the three worlds, be satisfied with whatever
pious work we may have done and show His mercy by taking the hand of
Vaidarbhé.

51/52/53/54/55–täà deva-mäyäm iva dhéra-mohinéà
su-madhyamäà kuëòala-maëòitänanäm
çyämäà nitambärpita-ratna-mekhaläà
vyaïjat-stanéà kuntala-çaìkitekñaëäm
çuci-smitäà bimba-phalädhara-dyutiçoëäyamäna-
dvija-kunda-kuòmaläm
padä calantéà kala-haàsa-gäminéà
siïjat-kalä-nüpura-dhäma-çobhinä
vilokya vérä mumuhuù samägatä
yaçasvinas tat-kåta-håc-chayärditäù
yäà vékñya te nåpatayas tad udära-häsavrédävaloka-
håta-cetasa ujjhitästräù
petuù kñitau gaja-rathäçva-gatä vimüòhä
yäträ-cchalena haraye ‘rpayatéà sva-çobhäm
saivaà çanaiç calayaté cala-padma-koçau
präptià tadä bhagavataù prasamékñamäëä
utsärya väma-karajair alakän apaìgaiù
präptän hriyaikñata nåpän dadåçe ‘cyutaà ca
täà räja-kanyäà ratham ärurakñatéà
jahära kåñëo dviñatäà samékñatäm

Rukmiëé appeared as enchanting as the Lord’s illusory potency, who
enchants even the sober and grave. Thus the kings gazed upon her virgin
beauty, her shapely waist, and her lovely face adorned with earrings. Her hips were graced with a jewel-studded belt, her breasts were just budding, and her eyes seemed apprehensive of her encroaching locks of hair. She smiled sweetly,   her jasmine-bud teeth reflecting the glow of her bimba-red lips. As she walked  with the motions of a royal swan, the effulgence of her tinkling ankle bells
beautified her feet. Seeing her, the assembled heroes were totally bewildered.
Lust tore at their hearts. Indeed, when the kings saw her broad smile and shy
glance, they became stupefied, dropped their weapons and fell unconscious to
the ground from their elephants, chariots and horses. On the pretext of the
procession, Rukmiëé displayed her beauty for Kåñëa alone. Slowly she advanced
the two moving lotus-whorls of her feet, awaiting the arrival of the Supreme
Lord. With the fingernails of her left hand she pushed some strands of hair
away from her face and shyly looked from the corners of her eyes at the kings
standing before her. At that moment she saw Kåñëa. Then, while His enemies
looked on, the Lord seized the princess, who was eager to mount His chariot.

56–rathaà samäropya suparëa-lakñaëaà
räjanya-cakraà paribhüya mädhavaù
tato yayau räma-purogamaù çanaiù
çågäla-madhyäd iva bhäga-håd dhariù

Lifting the princess onto His chariot, whose flag bore the emblem of Garuòa,
Lord Mädhava drove back the circle of kings. With Balaräma in the lead, He
slowly exited, like a lion removing his prey from the midst of jackals.

32–dåñövä bhrätå-vadhodyogaà
rukmiëé bhaya-vihvalä
patitvä pädayor bhartur
uväca karuëaà saté

Seeing Lord Kåñëa ready to kill her brother, saintly Rukmiëé was filled with
alarm. She fell at her husband’s feet and piteously spoke as follows.

39-

bandhur vadhärha-doño ‘pi
na bandhor vadham arhati
tyäjyaù svenaiva doñeëa
hataù kià hanyate punaù

[Again addressing Kåñëa, Balaräma said:] A relative should not be killed
even if his wrongdoing warrants capital punishment. Rather, he should be
thrown out of the family. Since he has already been killed by his own sin, why
kill him again?

53–bhagavän bhéñmaka-sutäm
evaà nirjitya bhümi-pän
puram änéya vidhi-vad
upayeme kurüdvaha

Thus defeating all the opposing kings, the Supreme Personality of Godhead
brought the daughter of Bhéñmaka to His capital and married her according to
the Vedic injunctions, O protector of the Kurus.

54–tadä mahotsavo nèëäà
yadu-puryäà gåhe gåhe
abhüd ananya-bhävänä
kåñëe yadu-patau nåpa

At that time, O King, there was great rejoicing in all the homes of Yadupuré,
whose citizens loved only Kåñëa, chief of the Yadus.

59–rukmiëyä haraëaà çrutvä
géyamänaà tatas tataù
räjäno räja-kanyäç ca
babhüvur bhåça-vismitäù

The kings and their daughters were totally astonished to hear the story of
Rukmiëé’s abduction, which was being glorified in song everywhere

60–dvärakäyäm abhüd räjan
mahä-modaù puraukasäm
rukmiëyä ramayopetaà
dåñövä kåñëaà çriyaù patim

Dvärakä’s citizens were overjoyed to see Kåñëa, the Lord of all opulence,
united with Rukmiëé, the goddess of fortune.

441-அணையை..திர்ய ஸ்தாவர ஜன்மங்களை பிரார்த்தித்து….கோபிகள் திரு அடி பட்ட துகள்/கதம்ப  மர கிளையாக இருக்க ஆசை/படியாய் கிடந்தது பவள வாய் காண ஆசை…அதீத மூட பக்தி கண்ணன் மேல்..மற்ற விஷய வைராக்கியம்..47-64 ஸ்லோகம்..நந்தர் பரிசு கொடுத்து வழி அனுப்புகிறார்..உம்மை போல்வரால் பக்தி வளர வேண்டும்..சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செயலாலும் தேவ பிரானையே வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க தூ மலர் தூவி–மனமும் கணமும் ஓடி எம்பெருமான் திரு அடியில்..கை வளையும் மேகலையும் காணேன்-கண்டேன் .நான்கு தோளும். என் நெஞ்சினாரும் அங்கெ ஒளிந்தார் யாரை கொண்டு உசா துணை..நிறைந்த சோதி நேமி கை உளதே ..சுயம் பிரயோஜன பக்தி..கண்ணன் இடம் சென்று சொல்ல ..நமுட்டு சிரிப்பு இப் படி பக்திதேரிந்து கொள்ள தான் உம்மை அனுப்பினேன்..ஏரு சேவகனாருக்கு என்னையும் உளள்–காக்க கெஞ்ச வேண்டாம்..ஒருத்தி இருக்கிறாள் சொன்னால் போதும்..பூர்வ பகுதி 49 அத்யாயம் வரை..அக்ரூறரை ஹஸ்தினா புறம் அனுப்புகிறார்.. கூனி வீட்டுக்கு நினைவு கொண்டு கண்ணன் போகிறார்..ஆசனம் இட்டாள்..மற்று எக் காலத்திலும் யான் ஒன்றும் வேண்டேன்..அக்கார கனி..அனுபவம் ஒன்றே போதும்..அகரூர் இல்லம் போய் கார்யம் பண்ணனும் முடியுமா கேட்டான்..அனைத்துக்கும் நீயே காரணம்..நீர்குரு–பாண்டவர்  இருக்கும் ஹஸ்தினா புரம் போகணும் .49th அத்யாயம் ..குந்தி கண்டு அழ ..மரு  மக பிள்ளை என்னை நினைகிறானா காக்க வருவானா .த்ருஷ்ட்ராணன் இடம் பேசினார் அக்ரூரர் ..பிள்ளை பாசம் ..நேராக கண்ணன் இடம் திரும்பி வந்தார் .நடந்ததை சொன்னார்

442-முக்தி தரும் 7 ஷேத்ரங்கள்.. அயோதியை மதுரை மாயா  காசி காஞ்சி அவந்திகா த்வாரகை -.பூர்வ பாகம் முடிந்து..50 அத்யாயம்-துவாரகை நிர்மாணம் பண்ணும் சரித்ரம்..10 வயசு  செஷ்ட்டிதன்கள் 49 அத்யாயம் பார்த்தோம்..அடுத்த 90 வயசு இனி ..அனைத்தும் மதுரம்–மதுராதி பதி செய்வது எல்லாம் இனிமை..திருடினது வெண்ணெய் மட்டும் இல்லை மனசும்..சமிதம் மதுரம் விழுங்கினது  எல்லாம்..அசதி பிராப்தி இருவரும் கம்சனின் மனைவிகள் ஜரா சந்தன் அப்பா இடம் அழ ..போர் மூண்டது..23 அஷு கனி திரட்டிவந்தான்…பெரிய சேனை..ஒளி கொண்ட தேர் ஆகாசம்  இறங்கி வர -மகத மன்னன் ஜரா சந்தனை–சிறு பேர்  அழைத்தோம் ..நாராயண உத்தமன் பரமன் போல்வன ஆண்டாள் கோவிந்தா இடையனே போல்வன பெரிய பெயர்..இவன் கிருஷ்ணா யாதவா கூப்பிட்டான்–இகழ்வு தோற்ற ..கருட கொடிகண்ணன் தேர்.. பனை மர கொடி பாலா ராமன் தேர்..உயர் உடன்  விட சொன்னான் கண்ணன்–மேலும் தீயவர்களை கூட்டி வருவான் ..மண்ணின் பாரம் குறைக்க தானே வந்தோம் 17 தடவை  வந்து தோற்றுபோனான்..இனி இருந்து சண்டை போட்டு இருந்தால் மதுரை மக்களுக்கு கஷ்டம் மேற்கு போய் புது நகரம் ஸ்தாபித்து -கோமதி துவாரகை..கொடி மரம் வர வேர்க்கும் 5 முறை மாற்றுவார்கள் 56 படி –52 கஜம் 27 நட்ஷத்ரம்-56 கோடி யாதவர்கள்/ 27 -நட்ஷத்ரங்கள் 12 ராசி 9 கிரகங்கள் 4 திக்குகள் கூட்டி 52 /நான்கு நிலை ஸ்ரீரெங்கம் பத்ரி த்வாரகை காசி போன்றவற்றை காட்ட  கோபுரம் 7 நிலை கோபுரம் -முக்தி தரும் ஷேத்ரன்களை குறிக்க .பட்டணம் ஸ்தாபித்து ..தனியாக வந்தார்.முசுகுந்தனுக்கு அனுக்ரகம் பண்ணுகிறார்..அடுத்து பார்ப்போம்

443-உன்னித்து மற்று தெய்வம் தொளால்–தஷிண த்வாரகை.தீர்ப்பாரை-துவரா பதி துவாரம் =வாயில்.போந்து நுழை வாயில் போல் மேற்கு சமுத்ரம் -கோமதி நதி கரையில் ஸ்தாபித்தார் .பகல் நதி கடலுக்குள் போகும்  ஆற்றுமட்டம் குறைந்து கடல் தண்ணீர் நுழையும் 9 மணிக்கு அப்புறம்..நிமிர்ந்து இருக்கும் உயர்ந்த சந்நிதானம்.பஞ்ச  த்வாரகை.. புது அலங்காரம் பல ராஜ பாக் மதியம்..உத்தாபன்..மாடு மேய்க்க சிற்று உண்டி ராஜா போகம்..கோகுலாஷ்டமி சரத் பூர்ணிமா பலர் வந்து சேவை..த்வாபர யுக  கடைசியில் கடல் சோந்து அழிந்தது -ஒரே நாளில் கொண்டு  புக வைத்தார் அனைவரையும்…51 அத்யாயம்..காலயவனன்-ஸ்ரீ வத்ச வச்தம் ..முகாரவிந்தம் மகர குண்டலம்..நாரதர் சொன்னது போன்ற உருவம்கண்டான் .பயந்து ஓடுகிறார் ..இவன்தான் அவன் ..பயந்து போல் ஓடி வர தாகூர் த்வாரகை..முசுகுந்தன் குகை படுத்து இருக்க .தூகுபவன் கண்ணன் போல இருக்க உதைத்து எழுப்ப..எரிந்து சாம்பல் ஆனான்..ரண சோடராய்-ரண =யுத்தம் விட்டு விட்டு ஓடி வந்தவன் பட்ட பெயர்..மூல துவாரகை பேட் துவாரகை நாத துவாரகை ராஜஸ்தான் காங்குருளி துவாரகை உண்டு ….மாந்தாதா பிள்ளை முசுகுந்தன்..பெருத்த யுத்தம் தேவரை ஜெயித்து கொடுத்தார் .இந்த்ரன் வரம் -சோர்ந்து போய் இருக்கிறேன் தூங்க இடம் கொடு எழுப்பினால் சாம்பல் ஆவார் ..தெரிந்த கண்ணன் இங்கு வந்து …லீலை நடத்தினான்..தேவ தேவன் ..வாசு தேவன் பிள்ளை..பிள்ளை என்ன வரம் வேண்டும் கேள்..உன்னை கேட்காமல் பலர்  மயங்கி இருக்கிறார்கள்.. உண் இடத்தில் நெஞ்சு மாறாமல் இருக்க வை..முசுகுந்தனுக்கு அனுக்ரகம் பண்ணினார்..

444–காக்கும் கடவுள் கண்ணா பிரான் நம் கண்ணன் …கண்ணன் அல்லால் தெய்வமில்லை…கோல திரு மகளோடு சால பல நாள் உயர் காப்பான் 52அத்யாயம் முக்யமான கட்டம் ருக்மிணி கல்யாணம் முடிக்கும் பொழுதும் மறுபடியும் ருக்மிணி கல்யாணம் சொல்லி முடிப்பார்…ருக்மிணி சந்தேசம்–7 விஷயங்கள்..குகையில் இருந்து வந்தார்-முசுகுந்தன் .கலி யுகம் போல் குள்ளமாக கருப்பாக இருந்தார்களாம்.. பாதாரவிந்தம் எப் பொழுதும் பக்தி பனி கொண்டு இருக்க வரம் பெற்றான் ..அச்சுதன் திரு அடியே வைரம் மற்றவை புல்லுக்கு சமம் ராமானுஜர் போல்..எண்ணி இருந்தான்..மற்று எக் காலத்திலும் யாது ஒன்றும் வேண்டேன்..கந்த மாதன பர்வதம் பத்ரி போனான்–ரிஷிகேஷ் ஹரித்வார் தாண்டி தேவ பிரயாகை ஜோஷி முட்ட திரு பிரிதி-தாண்டி..விசால் பாண்டு கேசவர் முன் ராமானுஜர் சந்நிதி உண்டு..கங்கை கரையிலே உள்ளது..பழைய பாதையில் ..ஹனுமான் காட் ..நர நாராயண ஆலயம்..ஜரா சந்தன் மறுபடியும் வர –போக்கு காட்டி போக பிரவர்ஷனம்மலை..நெருப்பு வைத்தான் ..குதித்து அறியா வண்ணம் மறைந்தார்கள்..ரைவதன் ரேவதியைபல ராமனுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைத்தார் ..16 / 17 ஸ்லோகம் முக்கியம் ..ருக்மிணி கல்யாணம் பீஷ்மகன் அரசன்-விதர்பா தேசம்.. கவ்ண்டின்யபூர்  ருக்மிணி  பிறந்த இடம்..5 பிள்ளைகள் 1 பெண்..ராட்சச விவாகம்..மாகதர்கள் ருக்மி போல்வாரை ஏமாற்றி–அமுதம்..கதை கேட்ப்பது..ருக்மிணி கடைசி பெண் .கதை கேட்டு கண்ணனை விவாகம் பண்ணி கொள்ள ஆசை..புத்தி அங்க அடையாளம் வள்ளல் தன்மை அங்க அழகு தானேஎற்றவள்..நான்கு அண்ணனும் ஒத்து கொள்ள ருக்மி மட்டும் சிசு பாலனுக்கு.ஸ்ருத சரவா பிள்ளை வாசு தேவருக்கு உடன் பிறந்தவள் ..வயசான பிராமணரிடம் 7 ஸ்லோகம் எழுதி செய்தி அனுப்பினாள்.கண்ணனே ஆசனம் கொடுத்து கேட்டான்..

10-46-4-

4-tä man-manaskä mat-präëä
mat-arthe tyakta-daihikäù
mäm eva dayitaà preñöham
ätmänaà manasä gatäù
ye tyakta-loka-dharmäç ca
mad-arthe tän bibharmy aham

The minds of those gopés are always absorbed in Me, and their very lives are
ever devoted to Me. For My sake they have abandoned everything related to
their bodies, renouncing ordinary happiness in this life, as well as religious
duties necessary for such happiness in the next life. I alone am their dearmost
beloved and, indeed, their very Self. I personally sustain such devotees, who for
My sake give up all worldly duties.

22–saric-chaila-vanoddeçän
mukunda-pada-bhüñitän
äkréòän ékñyamäëänäà
mano yäti tad-ätmatäm

When we see the places where Mukunda enjoyed His sporting
pastimes—the rivers, hills and forests He decorated with His feet—our minds
become totally absorbed in Him

37–na hy asyästi priyaù kaçcin
näpriyo västy amäninaù
nottamo nädhamo väpi
sa-mänasyäsamo ‘pi vä

For Him no one is especially dear or despicable, superior or inferior, and yet
He is not indifferent to anyone. He is free from all desire for respect and yet
gives respect to all others.

38–na mätä na pitä tasya
na bhäryä na sutädayaù
nätméyo na paraç cäpi
na deho janma eva ca

He has no mother, no father, no wife, children or other relatives. No one is
related to Him, and yet no one is a stranger to Him. He has no material body
and no birth.

39–na cäsya karma vä loke
sad-asan-miçra-yoniñu
kréòärthaà so ‘pi sädhünäà
pariträëäya kalpate

He has no work to do in this world that would oblige Him to take birth in
pure, impure or mixed species of life. Yet to enjoy His pastimes and deliver His
saintly devotees, He manifests Himself.

45–tä dépa-déptair maëibhir virejü
rajjür vikarñad-bhuja-kaìkaëa-srajaù
calan-nitamba-stana-hära-kuëòalatviñat-
kapoläruëa-kuìkumänanäù

As they pulled on the churning ropes with their bangled arms, the women of
Vraja shone with the splendor of their jewels, which reflected the lamps’ light.
Their hips, breasts and necklaces moved about, and their faces, anointed with
reddish kuìkuma, glowed radiantly with the luster of their earrings reflecting
from their cheeks.

46–udgäyaténäm aravinda-locanaà
vrajäìganänäà divam aspåçad dhvaniù
dadhnaç ca nirmanthana-çabda-miçrito
nirasyate yena diçäm amaìgalam

As the ladies of Vraja loudly sang the glories of lotus-eyed Kåñëa, their songs
blended with the sound of their churning, ascended to the sky and dissipated all
inauspiciousness in every direction.

10-47-

1/2–çré-çuka uväca
taà vékñya kåñänucaraà vraja-striyaù
pralamba-bähuà nava-kaïja-locanam
pétämbaraà puñkara-mälinaà lasanmukhäravindaà
parimåñöa-kuëòalam
su-vismitäù ko ‘yam apévya-darçanaù
kutaç ca kasyäcyuta-veña-bhüñaëaù
iti sma sarväù parivavrur utsukäs
tam uttamaù-çloka-padämbujäçrayam

Çukadeva Gosvämé said: The young women of Vraja became astonished upon
seeing Lord Kåñëa’s servant, who had long arms, whose eyes resembled a newly
grown lotus, who wore a yellow garment and a lotus garland, and whose
lotuslike face glowed with brightly polished earrings. “Who is this handsome
man?” the gopés asked. “Where has he come from, and whom does he serve?
He’s wearing Kåñëa’s clothes and ornaments!” Saying this, the gopés eagerly
crowded around Uddhava, whose shelter was the lotus feet of Lord
Uttamaùçloka, Çré Kåñëa.

9/10–iti gopyo hi govinde
gata-väk-käya-mänasäù
kåñëa-düte samäyäte
uddhave tyakta-laukikäù
gäyantyaù préya-karmäëi
rudantyaç ca gata-hriyaù
tasya saàsmåtya saàsmåtya
yäni kaiçora-bälyayoù

Thus speaking, the gopés, whose words, bodies and minds were fully
dedicated to Lord Govinda, put aside all their regular work now that Kåñëa’s
messenger, Çré Uddhava, had arrived among them. Constantly remembering the
activities their beloved Kåñëa had performed in His childhood and youth, they

12–gopy uväca
madhupa kitava-bandho mä spåçaìghrià sapatnyäù
kuca-vilulita-mälä-kuìkuma-çmaçrubhir naù
vahatu madhu-patis tan-mäninénäà prasädaà
yadu-sadasi viòambyaà yasya dütas tvam édåk

The gopé said: O honeybee, O friend of a cheater, don’t touch My feet with
your whiskers, which are smeared with the kuìkuma that rubbed onto Kåñëa’s
garland when it was crushed by the breasts of a rival lover! Let Kåñëa satisfy
the women of Mathurä. One who sends a messenger like you will certainly be
ridiculed in the Yadus’ assembly.

13–sakåd adhara-sudhäà sväà mohinéà päyayitvä
sumanasa iva sadyas tatyaje ‘smän bhavädåk
paricarati kathaà tat-päda-padmaà nu padmä
hy api bata håta-cetä hy uttamaù-çloka-jalpaiù

After making us drink the enchanting nectar of His lips only once, Kåñëa
suddenly abandoned us, just as you might quickly abandon some flowers. How
is it, then, that Goddess Padmä willingly serves His lotus feet? Alas! The
answer must certainly be that her mind has been stolen away by His deceitful
words.

21–api bata madhu-puryäm ärya-putro ‘dhunäste
smarati sa pitå-gehän saumya bandhüàç ca gopän
kvacid api sa kathä naù kiìkaréëäà gåëéte
bhujam aguru-sugandhaà mürdhny adhäsyat kadä nu

O Uddhava! It is indeed regrettable that Kåñëa resides in Mathurä. Does He
remember His father’s household affairs and His friends, the cowherd boys? O
great soul! Does He ever talk about us, His maidservants? When will He lay on
our heads His aguru-scented hand?

22–çré-çuka uväca
athoddhavo niçamyaivaà
kåñëa-darçana-lälasäù
säntvayan priya-sandeçair
gopér idam abhäñata

Çukadeva Gosvämé said: Having heard this, Uddhava then tried to pacify the
gopés, who were most eager to see Lord Kåñëa. He thus began relating to them
the message of their beloved.

24–däna-vrata-tapo-homa
japa-svädhyäya-saàyamaiù
çreyobhir vividhaiç cänyaiù
kåñëe bhaktir hi sädhyate

Devotional service unto Lord Kåñëa is attained by charity, strict vows,
austerities and fire sacrifices, by japa, study of Vedic texts, observance of
regulative principles and, indeed, by the performance of many other auspicious
practices.

25–bhagavaty uttamaù-çloke
bhavatébhir anuttamä
bhaktiù pravartitä diñöyä
munénäm api durlabhä

By your great fortune you have established an unexcelled standard of pure
devotion for the Lord, Uttamaùçloka—a standard even the sages can hardly
attain.

29–çré-bhagavän uväca
bhavaténäà viyogo me
na hi sarvätmanä kvacit
yathä bhütäni bhüteñu
khaà väyv-agnir jalaà mahé
tathähaà ca manaù-präëabhütendriya-
guëäçrayaù

The Supreme Lord said: You are never actually separated from Me, for I am
the Soul of all creation. Just as the elements of nature—ether, air, fire, water
and earth—are present in every created thing, so I am present within
everyone’s mind, life air and senses, and also within the physical elements and
the modes of material nature.

36–mayy äveçya manaù kåtsnaà
vimuktäçeña-våtti yat
anusmarantyo mäà nityam
acirän mäm upaiñyatha

Because your minds are totally absorbed in Me and free from all other
engagement, you remember Me always, and so you will very soon have Me again
in your presence.

37–yä mayä kréòatä rätryäà
vane ‘smin vraja ästhitäù
alabdha-räsäù kalyäëyo
mäpur mad-vérya-cintayä

Although some gopés had to remain in the cowherd village and so could not
join the räsa dance to sport with Me at night in the forest, they were
nonetheless fortunate. Indeed, they attained Me by thinking of My potent
pastimes.

56–sarid-vana-giri-droëér
vékñan kusumitän drumän
kåñëaà saàsmärayan reme
hari-däso vrajaukasäm

That servant of Lord Hari, seeing the rivers, forests, mountains, valleys and
flowering trees of Vraja, enjoyed inspiring the inhabitants of Våndävana by
reminding them of Lord Kåñëa

57–dåñövaivam-ädi gopénäà
kåñëäveçätma-viklavam
uddhavaù parama-prétas
tä namasyann idaà jagau

Thus seeing how the gopés were always disturbed because of their total
absorption in Kåñëa, Uddhava was supremely pleased. Desiring to offer them all
respect, he sang as follows

63–vande nanda-vraja-stréëäà
päda-reëum abhékñëaçaù
yäsäà hari-kathodgétaà
punäti bhuvana-trayam

I repeatedly offer my respects to the dust from the feet of the women of
Nanda Mahäräja’s cowherd village. When these gopés loudly chant the glories of
Çré Kåñëa, the vibration purifies the three worlds.

2–mahärhopaskarair äòhyaà
kämopäyopabåàhitam
muktä-däma-patäkäbhir
vitäna-çayanäsanaiù
dhüpaiù surabhibhir dépaiù
srag-gandhair api maëòitam

Trivakrä’s home was opulently appointed with expensive furnishings and
replete with sensual accoutrements meant to inspire sexual desire. There were
banners, rows of strung pearls, canopies, fine beds and sitting places, and also
fragrant incense, oil lamps, flower garlands and aromatic sandalwood paste

3–gåhaà tam äyäntam avekñya säsanät
sadyaù samutthäya hi jäta-sambhramä
yathopasaìgamya sakhébhir acyutaà
sabhäjayäm äsa sad-äsanädibhiù

When Trivakrä saw Him arriving at her house, she at once rose from her
seat in a flurry. Coming forward graciously with her girlfriends, she respectfully
greeted Lord Acyuta by offering Him an excellent seat and other articles of
worship.

12–akrüra-bhavanaà kåñëaù
saha-rämoddhavaù prabhuù
kiïcic cikérñayan prägäd
akrüra-préya-kämyayä

Then Lord Kåñëa, wanting to have some things done, went to Akrüra’s
house with Balaräma and Uddhava. The Lord also desired to please Akrüra.

18–yuväà pradhäna-puruñau
jagad-dhetü jagan-mayau
bhavadbhyäà na vinä kiïcit
param asti na cäparam

You both are the original Supreme Person, the cause of the universe and its
very substance. Not the slightest subtle cause or manifest product of creation
exists apart from You.

19–ätma-såñöam idaà viçvam
anväviçya sva-çaktibhiù
éyate bahudhä brahman
çru ta-pratyakña-gocaram

O Supreme Absolute Truth, with Your personal energies You create this
universe and then enter into it. Thus one can perceive You in many different
forms by hearing from authorities and by direct experience.

20–yathä hi bhüteñu caräcareñu
mahy-ädayo yoniñu bhänti nänä
evaà bhavän kevala ätma-yoniñv
ätmätma-tantro bahudhä vibhäti

Just as the primary elements—earth and so on—manifest themselves in
abundant variety among all the species of mobile and immobile life, so You, the
one independent Supreme Soul, appear to be manifold among the variegated
objects of Your creation.

27–diñöyä janärdana bhavän iha naù pratéto
yogeçvarair api duräpa-gatiù sureçaiù
chindhy äçu naù suta-kalatra-dhanäpta-gehadehädi-
moha-raçanäà bhavadéya-mäyäm

It is by our great fortune, Janärdana, that You are now visible to us, for even
the masters of yoga and the foremost demigods can achieve this goal only with
great difficulty. Please quickly cut the ropes of our illusory attachment for
children, wife, wealth, influential friends, home and body. All such attachment
is simply the effect of Your illusory material energy.

30–çré-çuka uväca
ity abhipretya nåpater
abhipräyaà sa yädavaù
suhådbhiù samanujïätaù
punar yadu-purém agät

Çukadeva Gosvämé said: Having thus apprised himself of the King’s attitude,
Akrüra, the descendant of Yadu, took permission from his well-wishing
relatives and friends and returned to the capital of the Yädavas.

31–çaçaàsa räma-kåñëäbhyäà
dhåtaräñöra-viceñöitam
päëdavän prati kauravya
yad-arthaà preñitaù svayam

Akrüra reported to Lord Balaräma and Lord Kåñëa how Dhåtaräñöra was
behaving toward the Päëòavas. Thus, O descendant of the Kurus, he fulfilled
the purpose for which he had been sent.

10-50-

sa tad apriyam äkarëya
çokämarña-yuto nåpa
ayädavéà mahéà kartuà
cakre paramam udyamam

Hearing this odious news, O King, Jaräsandha was filled with sorrow and
anger, and he began the greatest possible endeavor to rid the earth of the
Yädavas.

4–akñauhiëébhir viàçatyä
tisåbhiç cäpi saàvåtaù
yadu-räjadhänéà mathuräà
nyarudhat sarvato diçam

With a force of twenty-three akñauhiëé divisions, he laid siege to the Yadu
capital, Mathurä, on all sides.

9–etad-artho ‘vatäro ‘yaà
bhü-bhära-haraëäya me
saàrakñaëäya sädhünäà
kåto ‘nyeñäà vadhäya ca

This is the purpose of My present incarnation—to relieve the earth of its
burden, protect the pious and kill the impious.

10–anyo ‘pi dharma-rakñäyai
dehaù saàbhriyate mayä
virämäyäpy adharmasya
käle prabhavataù kvacit

I also assume other bodies to protect religion and to end irreligion whenever
it flourishes in the course of time.

11–evaà dhyäyati govinda
äkäçät sürya-varcasau
rathäv upasthitau sadyaù
sa-sütau sa-paricchadau

[Çukadeva Gosvämé continued:] As Lord Govinda was thinking in this way,
two chariots as effulgent as the sun suddenly descended from the sky. They
were complete with drivers and equipment.

12–äyudhäni ca divyäni
puräëäni yadåcchayä
dåñövä täni håñékeçaù
saìkarñaëam athäbravét

The Lord’s eternal divine weapons also appeared before Him spontaneously.
Seeing these, Çré Kåñëa, Lord of the senses, addressed Lord Saìkarñaëa.

41–evaà saptadaça-kåtvas
tävaty akñauhiëé-balaù
yuyudhe mägadho räjä
yadubhiù kåñëa-pälitaiù

Seventeen times the King of Magadha met defeat in this very way. And yet
throughout these defeats he fought on with his akñauhiëé divisions against the
forces of the Yadu dynasty who were protected by Çré Kåñëa.

42–akñiëvaàs tad-balaà sarvaà
våñëayaù kåñëa-tejasä
hateñu sveñv anékeñu
tyakto ‘gäd aribhir nåpaù

By the power of Lord Kåñëa, the Våñëis would invariably annihilate all of
Jaräsandha’s forces, and when all his soldiers had been killed, the King, released
by his enemies, would again go away.

3–añöädaçama saìgräma
ägämini tad-antarä
närada-preñito véro
yavanaù pratyadåçyata

Just as the eighteenth battle was about to take place, a barbarian warrior
named Kälayavana, sent by Närada, appeared on the battlefield.

44–rurodha mathuräm etya
tisåbhir mleccha-koöibhiù
nå-loke cäpratidvandvo
våñëén çrutvätma-sammitän

Arriving at Mathurä, this Yavana laid siege to the city with thirty million
barbarian soldiers. He had never found a human rival worth fighting, but he
had heard that the Våñëis were his equals.

45–taà dåñöväcintayat kåñëaù
saìkarñaëa sahäyavän
aho yadünäà våjinaà
präptaà hy ubhayato mahat

When Lord Kåñëa and Lord Saìkarñaëa saw Kälayavana, Kåñëa thought
about the situation and said, “Ah, a great danger now threatens the Yadus from
two sides.

48–tasmäd adya vidhäsyämo
durgaà dvipada-durgamam
tatra jïätén samädhäya
yavanaà ghätayämahe

“Therefore We will immediately construct a fortress that no human force
can penetrate. Let Us settle our family members there and then kill the
barbarian king.”

49–iti sammantrya bhagavän
durgaà dvädaça-yojanam
antaù-samudre nagaraà
kåtsnädbhutam acékarat

After thus discussing the matter with Balaräma, the Supreme Personality of
Godhead had a fortress twelve yojanas in circumference built within the sea.
Inside that fort He had a city built containing all kinds of wonderful things.

50/51/52/53–dåçyate yatra hi tväñöraà
vijïänaà çilpa-naipuëam
rathyä-catvara-véthébhir
yathä-västu vinirmitam
sura-druma-latodyänavicitropavanänvitam
hema-çåìgair divi-spågbhiù
sphaöikäööäla-gopuraiù
räjatärakuöaiù koñöhair
hema-kumbhair alaìkåtaiù
ratna-kütair gåhair hemair
mahä-märakata-sthalaiù
västoñpaténäà ca gåhair
vallabhébhiç ca nirmitam
cätur-varëya-janäkérëaà
yadu-deva-gåhollasat

In the construction of that city could be seen the full scientific knowledge
and architectural skill of Viçvakarmä. There were wide avenues, commercial
roads and courtyards laid out on ample plots of land; there were splendid parks,
and also gardens stocked with trees and creepers from the heavenly planets. The
gateway towers were topped with golden turrets touching the sky, and their
upper levels were fashioned of crystal quartz. The gold-covered houses wereadorned in front with golden pots and on top with jeweled roofs, and their  floors were inlaid with precious emeralds. Beside the houses stood treasury  buildings, warehouses, and stables for fine horses, all built of silver and brass.  Each residence had a watchtower, and also a temple for its household deity.  Filled with citizens of all four social orders, the city was especially beautified by  the palaces of Çré Kåñëa, the Lord of the Yadus

57–tatra yoga-prabhävena
nétvä sarva-janaà hariù
prajä-pälena rämeë
kåñëaù samanumatritaù
nirjagäma pura-dvärät
padma-mälé niräyudhaù

After transporting all His subjects to the new city by the power of His
mystic Yogamäyä, Lord Kåñëa consulted with Lord Balaräma, who had
remained in Mathurä to protect it. Then, wearing a garland of lotuses but
bearing no weapons, Lord Kåñëa went out of Mathurä by its main gate.

23/24/25/26-tam älokya ghana-çyämaà
péta-kauçeya-väsasam
çrévatsa-vakñasaà bhräjat
kaustubhena viräjitam
catur-bhujaà rocamänaà
vaijayantyä ca mälayä
cäru-prasanna-vadanaà
sphuran-makara-kuëòalam
1662
prekñaëéyaà nå-lokasya
sänuräga-smitekñaëam
apévya-vayasaà mattamågendrodära-
vikramam
paryapåcchan mahä-buddhis
tejasä tasya dharñitaù
çaìkitaù çanakai räjä
durdharñam iva tejasä

As he gazed at the Lord, King Mucukunda saw that He was dark blue like a
cloud, had four arms, and wore a yellow silk garment. On His chest He bore the
1663
Çrévatsa mark and on His neck the brilliantly glowing Kaustubha gem. Adorned
with a Vaijayanté garland, the Lord displayed His handsome, peaceful face,
which attracts the eyes of all mankind with its shark-shaped earrings and
affectionately smiling glance. The beauty of His youthful form was unexcelled,
and He moved with the nobility of an angry lion. The highly intelligent King
was overwhelmed by the Lord’s effulgence, which showed Him to be invincible.
Expressing his uncertainty, Mucukunda hesitantly questioned Lord Kåñëa as
follows.

34–tejasä te ‘viñahyeëa
bhüri drañöuà na çaknumaù
hataujasä mahä-bhäga
mänanéyo ‘si dehinäm

Your unbearably brilliant effulgence overwhelms our strength, and thus we
cannot fix our gaze upon You. O exalted one, You are to be honored by all
embodied beings.

35–evaà sambhäñito räjïä
bhagavän bhüta-bhävanaù
pratyäha prahasan väëyä
megha-näda-gabhérayä

[Çukadeva Gosvämé continued:] Thus addressed by the King, the Supreme
Personality of Godhead, origin of all creation, smiled and then replied to him in
a voice as deep as the rumbling of clouds

39/40–tathäpy adyatanäny aìga
çånuñva gadato mama
vijïäpito viriïcena
purähaà dharma-guptaye
bhümer bhäräyamäëänäm
asuräëäà kñayäya ca
avatérëo yadu-kule
gåha änakadundubheù
vadanti väsudevet
vasudeva-sutaà hi mäm

Nonetheless, O friend, I will tell you about My current birth, name and
activities. Kindly hear. Some time ago, Lord Brahmä requested Me to protect
religious principles and destroy the demons who were burdening the earth.
Thus I descended in the Yadu dynasty, in the home of Änakadundubhi. Indeed,
because I am the son of Vasudeva, people call Me Väsudeva.

41–kälanemir hataù kaàsaù
pralambädyäç ca sad-dviñaù
ayaà ca yavano dagdho
räjaàs te tigma-cakñuñä

I have killed Kälanemi, reborn as Kaàsa, as well as Pralamba and other
enemies of the pious. And now, O King, this barbarian has been burnt to ashes
by your piercing glance.

45–çré-mucukunda uväca
vimohito ‘yaà jana éça mäyayä
tvadéyayä tväà na bhajaty anartha-dåk
sukhäya duùkha-prabhaveñu sajjate
gåheñu yoñit puruñaç ca vaïcitaù

Çré Mucukunda said: O Lord, the people of this world, both men and
women, are bewildered by Your illusory energy. Unaware of their real benefit,
they do not worship You but instead seek happiness by entangling themselves in
family affairs, which are actually sources of misery.

46–labdhvä jano durlabham atra mänuñaà
kathaïcid avyaìgam ayatnato ‘nagha
pädäravindaà na bhajaty asan-matir
gåhändha-küpe patito yathä paçuù

That person has an impure mind who, despite having somehow or other
automatically obtained the rare and highly evolved human form of life, does not
worship Your lotus feet. Like an animal that has fallen into a blind well, such a
person has fallen into the darkness of a material home.

4–manye mamänugraha éça te kåto
räjyänubandhäpagamo yadåcchayä
yaù prärthyate sädhubhir eka-caryayä
vanaà vivikñadbhir akhaëòa-bhümi-paiù

My Lord, I think You have shown me mercy, since my attachment to my
kingdom has spontaneously ceased. Such freedom is prayed for by saintly rulers
of vast empires who desire to enter the forest for a life of solitude.

55–na kämaye ‘nyaà tava päda-sevanäd
akiïcana-prärthyatamäd varaà vibho
ärädhya kas tväà hy apavarga-daà hare
våëéta äryo varam ätma-bandhanam

O all-powerful one, I desire no boon other than service to Your lotus feet,
the boon most eagerly sought by those free of material desire. O Hari, what
enlightened person who worships You, the giver of liberation, would choose a
boon that causes his own bondage?

62–kñätra-dharma-sthito jantün
nyavadhér mågayädibhiù
samähitas tat tapasä
jahy aghaà mad-upäçritaù

Because you followed the principles of a kñatriya, you killed living beings
while hunting and performing other duties. You must vanquish the sins thus
incurred by carefully executing penances while remaining surrendered to Me.

63–janmany anantare räjan
sarva-bhüta-suhåttamaù
bhütvä dvija-varas tvaà vai
mäm upaiñyasi kevalam

O King, in your very next life you will become an excellent brähmaëa, the
greatest well-wisher of all creatures, and certainly come to Me alone..

436–ஜன்ம கர்ம மே திவ்யம்–அதிகமாக வியக்க வைக்கும் பிறவி அறுக்கும்…நம்மை உஜ்ஜீவிக்க தாழ விட்டு அவதரித்தான்..பிறந்தவாறும் வளந்தவாரும் ஆவியை ..நின்று நின்று உருக்குகின்றன ..மடி தடவாத சோறும்–விதுரர் சுருள் நாறாத பூ மாலா காரர்..சுண்ணாம்பு கலவாத சந்தானம்  கூனி தூய்மை..கொடுத்து கொல்லாதே கொண்டதுக்கு கை கூலி கொடுக்க வேண்டும்.. ஒழிக்க ஒளியாதுகொள்வான்  அன்று கொள்லாமல் போகாதே ஆண்டாள்.அமுது செய்திட பெரில் ஓன்று நூறு ஆயிரமாக கொடுத்து பின்னும் ஆளும் செய்வேன்…விதுரர் சுவை ஆசை உடன் கொடுத்தார்   தூய்மை எதிர் பாராமல் கொடுத்தால் தூய்மை ..பதட்டமே பக்தி முயற்சி..உக்ரசெனருக்கு பட்டாபிஷேகம் பண்ண போகிறார் 44 இறுதி ஸ்லோகம்  தேவகி வாசுதேவனை வணங்கி.செல்ல அவர்கள் .கை கூப்பினார்கள் .. நினைவு மாற்ற–சட்டு என்று மயங்க செய்தார் பிறந்த பேற்றை தான் பெற்றேன் வளர்ந்த பேரை இழந்தேன் யசொதியானுபவம் எனக்கு கொடுக்க வேண்டும் ..தால்  ஒலித்து இரும் திரு வினை இல்லா –நந்தன் பெற்றனன் நாங்கள் கோன் வாசு தேவன் பெறவில்லை -காணுமாறு இனி உண்டு எனில் அருளே…பால் சுரந்தது அவனும் குடித்தான் பட்டர் நஞ்சீயர் –

437-45th அத்யாயம் –பெற்றோருக்கு பணிவிடை செய்யாமல் போனேனே –5th ஸ்லோகம்…குழந்தை மன்னிப்பு கேட்கலாமா –மடியில் வைத்து கொண்டார்கள்.. உகர சேனர்-மாதா மகன்-விடு வித்து பட்டம் சூட்டினார்-யது குலம்-வம்சம் தானே–யயாதி சாபம் உண்டே..மாற்றி ஆணை இடுகிறேன்-அரியாசனம் உண்டு..யது விரிஷ்ணி ..குகர வம்சம் வெளியில் இருந்து  வந்தார்கள்…நந்த கோபாலன் யசோதை-திரும்பி போகலாமா கேட்டதும் — மனம் திடப் படுத்து கொண்டு விடை கொடுத்து அனுப்பினான்..பிரியா விடை–கோபால ரத்னம்–இனிமேல் வயசான அவனின் பல செஷ்டிதங்கள்–குரு இடம் வாசம் பண்ணும் வழக்கம்-கர்காச்சர்யர் வேண்டிய சம்ஸ்காரம் பண்ணினார் சாந்தீபினி இடம் கற்று கொள்ள-வேதம் அங்கங்கள் உபநிஷத் ரகசியம் சாஸ்திரம் ஆய கலைகள் 64 64 நாளில்  கற்றார்..-குரு தஷிணை-பிரபாச ஷேத்ரத்தில் மாண்ட பிள்ளையை–ஓதுவித்த தக்கணையா -மாதவத்தோன் புத்திரன் போய் மரி கடல் -பாஞ்ச சன்யம்-கொண்டார் –யம புரம் சென்று மீட்டு -அவன் சிறுவனை கொடுத்தாய் —

438-லங்கா யுத்தம்குரங்குகளை மீட்டு -சம்பூகன் குற்றத்தால் -சாந்தீபன் பிள்ளை மீட்டு/அந்தணர் பிள்ளைகளை /பரிஷித் மீட்டு கொடுத்தார் -திரு மால் இரும் சோலை ஸ்தவம் ஸ்ரீ ரெங்கத்து ஆபத்து தீர்க்க வேண்டும்..கூரத் ஆழ்வான்–கோதில் வாய்மை -சாந்தீபன்–ததி பாண்டன் நாக பழக காரி–அதுவும் கண்ணன் இடம் கேட்டதால் கோதில் வாய்மை 46 அத்யாயம் உத்தவரை கோகுலத்துக்கு அனுப்புகிறார்..பெண்களும் ஆண்களும் துக்கி இருப்பார்கள் த்யானித்து அருகில் இருப்பது போல நினைத்து வருத்தம் தீர்க்க தேறி விட ஞான மார்க்கம் சொல்லி கொடுக்க போகிறார்..அவர்கள் இடம் பக்தி மார்க்கம் கற்று அழுது கொண்டு  கற்று வந்தார் ஞான மார்க்கம் கீழ் படி பக்தி மார்க்கம் மேல் படி…அனைத்தும் கண்ணன் -மனசு பிரிதி உள்ளம் உடல் அவனுக்கே –நித்ய யுக்தா உபாசக ..மீன் தண்ணீர் போல -கண்ணன்-பக்தர்கள்..அனைத்தும் கண்ணன் திரு நாமம் …எதையும் மறக்க முடியாது எல்லாம் அவன் திரு அடிபட்ட இடம்–அது இது உது -நைவிக்கும்…நினைத்து நினைத்து வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறோம்…உத்தவர் உபதேசிக்க ஆரம்பிக்கிறார்..பர பிரமம்-உங்களுக்குள் வந்து -ஆதி காரணன்-பிறப்போ உடலோ தாயோ தந்தையோ அவனுக்கு இல்லை இட்டு கொண்ட வேஷம்..அனைவரும் அவனுக்கு குழந்தை..-

439-46-46 ஸ்லோகம்–பெண்கள் உத்தவர் தேரை பார்த்தார்கள்–பரிக்ரம நந்த கிராமம் குன்றை சுற்றி-உத்தவர் டீலா தோட்டம் உண்டு2/-3 மாசம் அமர்ந்து உபதேசிக்க வந்தவர் கற்று கொண்டு வந்தார்..தயிர் கடைய ஆரம்பிகிறார்கள் ..ஆயாசம் தீர்க்க அரவிந்த லோசனா ஒலி–ம த்தின் ஓசை..-கீசு கீசு-கலந்து பேசின பேச்சு காசு பிறப்பு அச்சு தாலி  ஆமை தாலி -வாச நறும் குழல் ஆய்சியார் தயிர் அரவம் –கண்ணன் வாங்க வில்லையோ தயிர் வாங்க வில்லையோ கேசவன் மாதவன் பூ  பறிக்கும் பொழுது பூவை பைம்கிளி.திரு மால் திரு நாமங்களையே கூவி எழும்..–.ஏறி வந்த ஏணி-அது போல் கண்ணன்..கிருஷ்ண சங்கமம். கருப்பு வண்டு ரீங்காரம்– உத்தவராக நினைத்து பெண்கள் பேசுகிறார்கள்..கண்ணன் கூட இருக்கிற புஷ்பம் தேனை பருக –சிகப்பு மாறாமல் வந்தாய்-கோபித்து பிரணய ரோஷத்துடன் பேசுகிறார்கள்..6 -2 திரு வாய் மொழி-வராதே போ என்கிறார் பராங்குச நாயகி -என் உடைய பந்து கழலும் தந்து போகு  நம்பி அளிதர்க்கே நோற்றோம். துன்பம் பெற தபசு பண்ணி இருக்கிறோம் –வாலியை மறைந்து கொன்றவர் பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமாள் பலி வஞ்சனை தெரியும் அவருக்கு பேச வர வேண்டாம் –வண்டு சுற்று விட்டு திரும்பி வர–சேர்த்தாலும் வர வேண்டாம்-உத்தவருக்கு பாஷை புதுசாக இருக்கிறது பிரணய ரோஷம் மட்டை அடி திகைத்து போய் விட்டார்..

440–நான்கு வகை பட்டவர் அடைகிறார்கள் ஞானி தான் உகந்தவன் .வாசுதேவன சர்வம் என்று இருக்கும் பக்தர் துற லாபம்..கோபிமார்கள் அப்படி பட்டவர்கள். உத்தவரை வண்டு போல் நினைத்து பேசுகிறார்கள்..திரு புல்லாணி …தர்ப  சயன பெருமாள் .ஆதி ஜகன் நாத பெருமாள் பட்டாபி ஷேக திரு கோல சேவை..சேது பந்தனம் திருத்தினாய் எங்கள் சிற்றில் வந்து சிதைஎல்..பர காலநாயகி–சிந்தனைக்கு இனியான் உடன் திரு வாலி திரு நகரி– புல்லாணி பெருமாள் ஏமாற்ற –அவர் பொய் கேட்டு இருப்பேனே என்கிறார் அவன் சொல்வதை தான் நம்புவேன்..அடையாளம் கேட்க்க -தொங்கும் ..கொங்கு உண்  வண்டே கரியாக வந்தான் –சாட்சி அவன் பக்கம் சொல்ல வண்டு உடன் வந்தான் ..உத்தவர் இடம் வண்டு இடம் பேசுவது போல் கோபிமார்கள் பேச –நாங்கள் ஈசன் நமக்கே பணித்த மொழி செய்திலேன்.அவன் மண்ணும் நீர் பொங்கு முந்நீர் கரைக்கு செல்வது தான் வழி ..பாதம் பணிவோம் நமக்கு அதுவே நலம்..உத்தவர் புரிந்து கொண்டார் ஞானம் மிக்கு பக்தி காதல் அவா வேட்கை..47 அத்யாயம் ..23 ஸ்லோகம்..பாக்ய சாலிகள்..கண்ணன் இப் படி சொல்ல சொன்னார்-பிரிய வில்லை உங்கள் இடம் தண்ணீர் ஆகாசம் அக்னி இருப்பது போல்  எங்கும் உளன் கண்ணன்..அனைத்து குள்ளும் இருப்பதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் ..மனைவி கணவன் போனால் தான் ஏங்குவாள் நினைவில் இருக்க தான் தள்ளி போனேன் .சிந்த யந்தி கிட்டே வராமல் முக்தி அடைந்தாள் இதை கேட்டதும் கோபிகள் எங்களுக்கு இது ஏற வில்லை..பதில் சொல்கிறார்கள் ..இன்றும் எதை பார்த்தாலும் கண்ணன் நினைவு–தங்கி உபதேசம் பண்ண இருந்தார் ..கை கூப்பி பக்தி பற்று அறிந்து கொண்டேன் லஷ்மி தேவி கூட இந்த அனுபவம்கிடைக்க வில்லை அடுத்த பிறவியில் கோபி மார் பாத துளியாக பிறந்தால் போதும்..சொல்லி விடை பெற்றார் ..கற்று வந்ததை கண்ணா இடம் சொன்னார்

10-45-1/2/3-

1–çré-çuka uväca
pitaräv upalabdhärthau
viditvä puruñottamaù
mä bhüd iti nijäà mäyäà
tatäna jana-mohiném

Çukadeva Gosvämé said: Understanding that His parents were becoming
aware of His transcendental opulences, the Supreme Personality of Godhead
thought that this should not be allowed to happen. Thus He expanded His
Yogamäyä, which bewilders His devotees.

2–uväca pitaräv etya
sägrajaù sätvanarñabhaù
praçrayävanataù préëann
amba täteti sädaram

Lord Kåñëa, the greatest of the Sätvatas, approached His parents with His
elder brother. Humbly bowing His head and gratifying them by respectfully
addressing them as “My dear mother” and “My dear father,” Kåñëa spoke as
follows.

3–näsmatto yuvayos täta
nityotkaëöhitayor api
bälya-paugaëòa-kaiçoräù
puträbhyäm abhavan kvacit

[Lord Kåñëa said:] Dear Father, because of Us, your two sons, you and
mother Devaké always remained in anxiety and could never enjoy Our
childhood, boyhood or youth.

7–mätaraà pitaraà våddhaà
bhäryäà sädhvéà sutam çiçum
guruà vipraà prapannaà ca
kalpo ‘bibhrac chvasan-måtaù

A man who, though able to do so, fails to support his elderly parents, chaste
wife, young child or spiritual master, or who neglects a brähmaëa or anyone
who comes to him for shelter, is considered dead, though breathing.

8–tan näv akalpayoù kaàsän
nityam udvigna-cetasoù
mogham ete vyatikräntä
divasä väm anarcatoù

Thus We have wasted all these days, unable as We were to properly honor
you because Our minds were always disturbed by fear of Kaàsa.

1–siïcantäv açru-dhäräbhiù
sneha-päçena cävåtau
na kiïcid ücatü räjan
bäñpa-kaëöhau vimohitau

Pouring out a shower of tears upon the Lord, His parents, who were bound
up by the rope of affection, could not speak. They were overwhelmed, O King,
and their throats choked up with tears.

12–evam äçväsya pitarau
bhagavän devaké-sutaù
mätämahaà tügrasenaà
yadünäm akaron ëåpam

Thus having comforted His mother and father, the Supreme Personality of
Godhead, appearing as the son of Devaké, installed His maternal grandfather,
Ugrasena, as King of the Yadu

17/18–kåñëa-saìkarñaëa-bhujair
guptä labdha-manorathäù
gåheñu remire siddhäù
kåñëa-räma-gata-jvaräù
vékñanto ‘har ahaù prétä
mukunda-vadanämbujam
nityaà pramuditaà çrémat
sa-daya-smita-vékñaëam

The members of these clans, protected by the arms of Lord Kåñëa and Lord
Saìkarñaëa, felt that all their desires were fulfilled. Thus they enjoyed perfect
happiness while living at home with their families. Because of the presence of
Kåñëa and Balaräma, they no longer suffered from the fever of material
existence. Every day these loving devotees could see Mukunda’s ever-cheerful
lotus face, which was decorated with beautiful, merciful smiling glances.

25-ity uktas tau pariñvajya
nandaù praëaya-vihvalaù
pürayann açrubhir netre
saha gopair vrajaà yayau

Nanda Mahäräja was overwhelmed with affection upon hearing Kåñëa’s
words, and his eyes brimmed with tears as he embraced the two Lords. Then he
went back to Vraja with the cowherd men.

30/31–prabhavau sarva-vidyänäà
sarva-jïau jagad-éçvarau
nänya-siddhämalaà jïänaà
gühamänau narehitaiù
atho guru-kule väsam
icchantäv upajagmatuù
käçyaà sändépanià näma
hy avanti-pura-väsinam

Concealing Their innately perfect knowledge by Their humanlike activities,
those two omniscient Lords of the universe, Themselves the origin of all
branches of knowledge, next desired to reside at the school of a spiritual master.
Thus They approached Sändépani Muni, a native of Käsé living in the city of
Avanté.

32–yathopasädya tau däntau
gurau våttim aninditäm
grähayantäv upetau sma
bhaktyä devam ivädåtau

Sändépani thought very highly of these two self-controlled disciples, whom
he had obtained so fortuitously. By serving him as devotedly as one would serve the Supreme Lord Himself, They showed others an irreproachable example of how to worship the spiritual master.

35/36–sarvaà nara-vara-çreñöhau
sarva-vidyä-pravartakau
sakån nigada-mätreëa
tau saïjagåhatur nåpa
aho-rätraiç catuù-ñañöyä
saàyattau tävatéù kaläù
guru-dakñiëayäcäryaà
chandayäm äsatur nåpa

O King, those best of persons, Kåñëa and Balaräma, being Themselves the
original promulgators of all varieties of knowledge, could immediately assimilate
each and every subject after hearing it explained just once. Thus with fixed
concentration They learned the sixty-four arts and skills in as many days and
nights. Thereafter, O King, They satisfied Their spiritual master by offering
him guru-dakñiëä.

The Lords learned (1) gétam, singing; (2) vädyam, playing on musical
instruments; (3) nåtyam, dancing; (4) näöyam, drama; (5) älekhyam, painting;
(6) viçeñaka-cchedyam, painting the face and body with colored unguents and
cosmetics; (7) taëòula-kusuma-bali-vikäräù, preparing auspicious designs on
the floor with rice and flowers; (8) puñpästaraëam, making a bed of flowers; (9)
daçana-vasanäìga-rägäù, coloring one’s teeth, clothes and limbs; (10)
maëi-bhümikä-karma, inlaying a floor with jewels; (11) çayyä-racanam,
covering a bed; (12) udaka-vädyam, ringing waterpots; (13) udaka-ghätaù,
splashing with water; (14) citra-yogäù, mixing colors; (15)
1362
mälya-grathana-vikalpäù, preparing wreaths; (16) çekharäpéòa-yojanam, setting
a helmet on the head; (17) nepathya-yogäù, putting on apparel in a dressing
room; (18) karëa-patra-bhaìgäù, decorating the earlobe; (19) sugandha-yuktiù,
applying aromatics; (20) bhüñaëa-yojanam, decorating with jewelry; (21)
aindrajälam, jugglery; (22) kaucumära-yogaù, the art of disguise; (23)
hasta-läghavam, sleight of hand; (24) citra-çäkäpüpa-bhakñya-vikära-kriyaù,
preparing varieties of salad, bread, cake and other delicious food; (25)
pänaka-rasa-rägäsava-yojanam, preparing palatable drinks and tinging
draughts with red color; (26) sücé-väya-karma, needlework and weaving; (27)
sütra-kréòä, making puppets dance by manipulating thin threads; (28)
véëä-òamarukavädyäni, playing on a lute and a small X-shaped drum; (29)
prahelikä, making and solving riddles; (29a) pratimälä, capping verses, or
reciting poems verse for verse as a trial of memory or skill; (30)
durvacaka-yogäù, uttering statements difficult for others to answer; (31)
pustaka-väcanam, reciting books; and (32) näöikäkhyäyikä-darçanam, enacting
short plays and writing anecdotes.
Kåñëa and Balaräma also learned (33) kävya-samasyä-püraëam, solving
enigmatic verses; (34) paööikä-vetra-bäëa-vikalpäù, making a bow from a strip of
cloth and a stick; (35) tarku-karma, spinning with a spindle; (36) takñaëam,
carpentry; (37) västu-vidyä, architecture; (38) raupya-ratna-parékñä, testing
silver and jewels; (39) dhätu-vädaù, metallurgy; (40) maëi-räga-jïänam, tinging
jewels with various colors; (41) äkara-jïänam, mineralogy; (42)
våkñäyur-veda-yogäù, herbal medicine; (43)
meña-kukkuöa-lävaka-yuddha-vidhiù, the art of training and engaging rams,
cocks and quails in fighting; (44) çuka-çärikä-praläpanam, knowledge of how to
train male and female parrots to speak and to answer the questions of human
beings; (45) utsädanam, healing a person with ointments; (46)
keça-märjana-kauçalam, hairdressing; (47) akñara-muñöikä-kathanam, telling
what is written in a book without seeing it, and telling what is hidden in
another’s fist; (48) mlecchita-kutarka-vikalpäù, fabricating barbarous or foreign
sophistry; (49) deça-bhäñä-jïänam, knowledge of provincial dialects; (50)
1363
puñpa-çakaöikä-nirmiti-jïänam, knowledge of how to build toy carts with
flowers; (51) yantra-mätåkä, composing magic squares, arrangements of
numbers adding up to the same total in all directions; (52) dhäraëa-mätåkä, the
use of amulets; (53) saàväcyam, conversation; (54) mänasé-kävya-kriyä,
composing verses mentally; (55) kriyä-vikalpäù, designing a literary work or a
medical remedy; (56) chalitaka-yogäù, building shrines; (57)
abhidhäna-koña-cchando-jïänam, lexicography and the knowledge of poetic
meters; (58) vastra-gopanam, disguising one kind of cloth to look like another;
(59) dyüta-viçeñam, knowledge of various forms of gambling; (so) äkarña-kréòa,
playing dice; (61) bälaka-kréòanakam, playing with children’s toys; (62)
vainäyiké vidyä, enforcing discipline by mystic power; (63) vaijayiké vidyä,
gaining victory; and (64) vaitäliké vidyä, awakening one’s master with music at
dawn.

37–dvijas tayos taà mahimänam adbhutaà
saàlokñya räjann ati-mänuséà matim
sammantrya patnyä sa mahärëave måtaà
bälaà prabhäse varayäà babhüva ha

O King, the learned brähmaëa Sändépani carefully considered the two Lords’
glorious and amazing qualities and Their superhuman intelligence. Then, after
consulting with his wife, he chose as his remuneration the return of his young
son, who had died in the ocean at Prabhäsa.

38–tethety athäruhya mahä-rathau rathaà
prabhäsam äsädya duranta-vikramau
veläm upavrajya niñédatuù kñanaà
sindhur viditvärhanam äharat tayoù

“So be it,” replied those two great chariot warriors of limitless might, and
They at once mounted Their chariot and set off for Prabhäsa. When They
reached that place, They walked up to the shore and sat down. In a moment the
deity of the ocean, recognizing Them to be the Supreme Lords, approached
Them with offerings of tribute.

39-tam äha bhagavän äçu
guru-putraù pradéyatäm
yo ‘säv iha tvayä grasto
bälako mahatormiëä

The Supreme Lord Kåñëa addressed the lord of the ocean: Let the son of My
guru be presented at once—the one you seized here with your mighty waves.

40–çré-samudra uväca
na cähärñam ahaà deva
daityaù païcajano mahän
antar-jala-caraù kåñëa
çaìkha-rüpa-dharo ‘suraù

The ocean replied: O Lord Kåñëa, it was not I who abducted him, but a
demonic descendant of Diti named Païcajana, who travels in the water in the
form of a conch.

42/43/44-tad-aìga-prabhavaà çaìkham
ädäya ratham ägamat
tataù saàyamanéà näma
yamasya dayitäà purém
1370
gatvä janärdanaù çaìkhaà
pradadhmau sa-haläyudhaù
çaìkha-nirhrädam äkarëya
prajä-saàyamano yamaù
tayoù saparyäà mahatéà
cakre bhakty-upabåàhitäm
uväcävanataù kåñëaà
sarva-bhütäçayälayam
lélä-manuñyayor viñëo
yuvayoù karaväma kim

Lord Janärdana took the conchshell that had grown around the demon’s body
and went back to the chariot. Then He proceeded to Saàyamané, the beloved
capital of Yamaräja, the lord of death. Upon arriving there with Lord Balaräma,
He loudly blew His conchshell, and Yamaräja, who keeps the conditioned souls
in check, came as soon as he heard the resounding vibration. Yamaräja
elaborately worshiped the two Lords with great devotion, and then he addressed
Lord Kåñëa, who lives in everyone’s heart: “O Supreme Lord Viñëu, what shall
I do for You and Lord Balaräma, who are playing the part of ordinary humans?”

9–guruëaivam anujïätau
rathenänila-raàhasä
äyätau sva-puraà täta
parjanya-ninadena vai

Thus receiving Their guru’s permission to leave, the two Lords returned to
Their city on Their chariot, which moved as swiftly as the wind and resounded
like a cloud.

431-அரை சிவந்த ஆடையின் மேல் சென்றதாம் என் சிந்தையே…திரு கமல பாதம் முதல்  பாசுரம்..உள் சாத்து  மெலிசான மல்லு வஸ்த்ரம் .பருத்தி ஆடை..மேல் தான் பட்டாடை.. வஸ்த்ரம் வாகனம் பொறுத்து மாதும்..ஈர ஆடை தீர்த்தம் முக்கியம் ..ராஜா கண்ட கோபாலர் கதை–நம் பெருமாள் மறைந்து திரும்பி வந்த காலம்..பிரமேயம் பகவான்திரு மேனி காத்தார் பில்லைலோகாச்சர்யர்..1323-1371 திரும்ப வர -..வண்ணாத்தான்-பார்வை இழந்தவன் ஈர ஆடை கொண்டு நம் பெருமாள் காட்டி கொடுத்தான்..ராமானுஜர் இருந்த காலம்-அபசாரம் பட்ட வண்ணானை பற்றிய சீற்றம் கொண்டல் வண்ணனாய்  -கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலினை  கீழ்-கண்ணனே இவன்.. காரேய் கருணை ராமானுசா –அடுத்து புஷ்ப அலங்காரம்..மாலா காரார் சுதாமா என்ற திரு நாமம் –வைகுந்தத்தில் இருந்து கோகுலம் மதுரை குறும் தெருவில் குடிசை வந்தது ஆச்சர்யம்..பதட்டமே எனக்கு சமர்ப்பிக்கணும்.. பொன் அடிக்கு என்று உள்ளாத உள்ளத்தை உள்ளமாக கொள்ளோமே.. .விடுதி புஷ்பம் சமர்பிக்க பத்ரம் புஷ்பம்–சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன ஏந்தி தூய்மை பதிலுக்கு எதிர் பார்க்காமல் இருப்பதே பூ ச்சாத்து உத்சவம்….செண்பக மல்லிகை பாதிரி ..புன்னை பூ ..கருமுகை பூ சூட்ட வாராய் 9 வகைவித வித புஷ்பங்கள்..ஆண்டாள் தொண்டர் அடி போடி அனந்தாழ்வான் தோ  மாலை பூலங்கி அலங்காரம் ..அடுத்து சந்தன அலங்காரம்..

426–

நெற்றி சுட்டி போல் கோபால சூடா மணி–சாஷாது மன்மத மன்மதன்–யார் உள்ளம் தான்
மயங்காமல் இருக்கும்  10-38-3 ஸ்லோகம் –நிர்கேதுக அருளால்
தான் இது கிட்டியது–என் நன்றி -செய்தேன் என் நெஞ்சு நிறைய திகழ்ந்தான் இன்று வந்து
இருப்பேன் என்று என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் அப்பால ரெங்கன் திரு பேர் நகர்
என்றேன் திரு மால் இரும் சோலை-மூல மூர்த்தி ஐந்து ஆயுதங்கள் சூடி-கள்
அழகர்-நின்றான் அங்கு இருந்து –இன்று வந்து இருப்பேன் என்று பேரென் என்று நெஞ்சு
நிறைய புகுந்தான் –ஊரை சொன்னாய் பேரை சொன்னாய்-நன்மை எனலாம் படி தீமை இருக்கா
என்று தேடி  செய்தான்–ஒரு நாள் காண வாராய் –கூக்குரல் இட்டார்கள்-வரவாறு ஒன்றும்
இல்லை -வாழ்வு இனித்தால் ஒன்றும் உபாயமாக வேண்டாம் ஆசை  ஒன்றே போதும்..–சம்சாரம்
ஆழம் காண முடியாத கடல்-அதை கடக்க இது ஒன்றே போதும் தாமரை கண்களால் நோக்க
போகிறான்–உன பாதம் சேர்வது அடியேன் என நாளே –நாங்கள் கோல திரு குறுங்குடி நம்பியை
கண்ட பின் -சங்கிநோடும் தாமரை கண்ணினோடும் சென்றது என நெஞ்சமே–இணை கூற்றன்களோ
அறியேன்-.அஞ்சேல் என்று காடும் திரு கைகள்–குளிர நோக்கும் திவ்ய கண்கள் ..அவரை
நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம்–நிறைந்த சோதி வெள்ளம்–ஆரா  அமுதாய் -மாலுக்கு
இழந்து கற்ப்பே சங்கே–தூக்கி அருகில் வைத்து கொள்வான்–தாவி அளந்த திருவடி அகல்யை
சாபம் தீர்த்த திருவடி எனக்கு கிட்டும் கற்பக கொடி வனம்–
பரதனை அக்ரூரரை மாருதியை  தழுவிய திரு மார்பு–

427–

மதுரம் எல்லாம்–அகிலம் மதுரம்-மதுராஷ்டகம்-வல்லா பச்சர்யர்–பேச்சு செயல்கள்
ஆட்சி திரு கழுத்து  திரு வயிறு மடிப்பு அசைவு செயல்கள் அனைத்தும் மதுரம்–உள்ளம்
உருகி தழு தழுத்து மயிர் கூச்சு எறியும் பாகவதரை தரிசிப்பதே நமது உடல் எடுத்த
பயன்–மாட்டு கொட்டிலில் கண்ணனும் பல ராமனும் இருந்தனர்–செவ்வரத்த -கச்சு என்று
–பீதாம்பரம்–குட்டி யானை போல- சௌந்தர்யம் லாவண்யம்-விளக்கு போல குண்டலங்கள்–திரு
கை ரேகைகளை கண்டார்–பரம புருஷன் பறை சாற்றியது–ஜகத் பதி–கோகுலத்துக்கு ஒளி
கொடுத்து இருந்தனர்–தேரில் உட்கார்ந்து பார்த்து இருந்தார் திகைத்து
இருந்தார்–திரு அடியில் விழுந்தார்-திகைத்து –உள்ளம் குமுற–கைகளால் பிடித்து
எழுப்ப-பேர் உதவி கைமாறா –.தோள்களை அறவிலை செய்தான் …தமியனேன் பெரிய அப்பனே –பல
ராமன் உபசரிக்க பசு மாடு தானம் கொடுக்க–39th
அத்யாயம்–வந்தகர்யம் முடிந்தது போல உணர்ந்தார் அக்ரூரர்-தர்சனம் கிட்டியதும்-இனி
என்ன கேட்கக போகிறோம் –காட்சி கொடுத்தும்–கண்களால் ஆர பருகி கொண்டு
இருந்தார்–குசலம் விசாரித்தார் கண்ணன்-வந்த காரணம் கேட்டான்
–சொன்னதும்–அனைவரும் மதுரை போவோம் என்றான் நந்தனிடம்–இடை பெண்கள் வருத்தம்-பிரிய
போகிறோம் இவர் அக்ரூரர் இல்லை க்ரூரர் பிராணனை பிரிகிறாரே–தாரகம்
போஷகம் போக்கியம் இவன் ஒருவன்  தானே -அழ ஆரம்பிக்க–என்ன பதில் சொன்னான் பார்ப்போம்

428–

ஓலம் இட என்னை பண்ணி விட்டு –மால் ஹரி  கேசவன்  நாரணன் ஸ்ரீ மாதவன் கோவிந்தன்
வைகுந்தன் என்று என்று என்னை ஓலம் இட விட்டு —இதே நிலை தான் இடை
பெண்களுக்கு..இங்கு சூர்யன் அஸ்தமித்து– அச்சுத பாஸ்கரன் அங்கு உதயம் ஆக போகிறான்
நகர பெண்களை பார்க்க போகிறான் –தெய்வம் கூட துணை புரிய வில்லை மழை பெய்து இவர்கள்
புறப்பாட்டை தள்ளி வைக்க கூடாதா–10 ஆண்டுகளை நினைத்து
கொண்டு இருந்க்க சொல்லி–காவளம் பாடி நின்ற கண்ணனே–ராஜா கோபாலன் கோபால கிருஷ்ணன்
கிழக்கே நின்ற திரு கோலம்-களை கண் நீயே–உன்னை விட்டு பிரிந்த ஆபத்தை நே போக்கி தர
வேண்டும்–நந்த கிராமம் தேர் சக்கர அடையாளம் இன்றும் பார்க்கலாம்–மறைய வரைக்கும்
பார்த்து இருந்தார் மழை பெய்தால் ஒக்கும் கண்ண நீர் -தொலை வில்லி மங்கலம் பிரியா
விடை போல–மாலை பொழுதில் சந்த்யா  வந்தனம் பண்ண போன அக்ரூரருக்கு நீரில் கண்ணனும்
பல ராமனும் சேவை சாதிக்க–தேரிலும் உட்கார்ந்து இருப்பதையும் பார்த்தார் ஆயிரம்
கிரீடங்கள் உடன்–ஆதி சேஷன் தலைகள் உடன்-அரவரச பெரும் ஜோதி -கரு  மணியை
கோமளத்தை–புருஷம் சதுர் புஜம் சாந்தம்–செவிக்கும் பாக்கியம் பெற்றேனே–பூரிப்பு
ஏற்ப்பட்டு –சர்வேஸ்வரன்–புரிந்து கொண்டார்–கை கூப்பி ஸ்தோத்ரம் பண்ண
ஆரம்பிக்கிறார்.

429–ஆகாசத்தை நோக்கி அழுவன் தொழுவனே-செலக் காண்பிப்பார் காணும் அளவும் கீர்த்தி உடையவன்–தாள வந்து நிமிடமும் பெறுகிறார் பிரம்மாவும் புகழுகிறார் வாய் கமள -எச்சில் வாய் புனிதம் அடைய..–அக்ரூரர் ஸ்துதி–எங்கும் உளன் கண்ணன் தெரிந்து கொண்டார்..அனைத்துக்கும் மூல காரணன்–அனைத்தும் திரு மேனி ஒரு பகுதி–சிவா ரூபி யாய் இருக்கும் பொழுது ருத்ரனாக இருகிறாய்..ஆகாச நீர் கடலை நோக்கி போவது போல அனைத்து யக்சம் வணக்கம் உன் இடம் வந்து சேரும் அக்னி முகம் பூமா தேவி திருவடி சூர்யன் கண்கள் திக்கு காதுகள் தோள்கள் இந்த்ராதி கடல் வயிறு  காற்று பிராணன் செடி கோடி கேசங்கள் –மழை  உன் வீர்யம் –குதிரை முகத்துடன் ஆமை அமுதம் நமக வராகனுக்கு அற்புத சிங்கம் வாமனனுக்கு நமக ..பல ஸ்லோகங்களில் வாசுதேவ சங்கர்ஷன பிரத்யும்னன் அநிருத்தன் -திரு நறையூர் நின்ற நம்பி வஞ்சுளா வல்லி  தாயார் உடன் சேவை–திரு வல்லி கேணி யிலும்  சேவை அனைவர் உடன்..–உன்னை ஏன் வாச பட்டவனாக தப்பாக எண்ணினேன் பாசி மூடிய தண்ணீரை தெரிந்து கொள்ளாமல் கானல் நீர் தேடி போனேன் -நீயே பர தேவன்..நமஸ்தே வாசுதேவாயா ..பிரபு காத்து அருள்வீர் சரண்

421–

10 ஆண்டுகள் கானகத்தில்  வாழ்ந்தான் –இயற்க்கை உடன்
வாழ பழக வேண்டும் என்று–அந்தர்யாமி விளக்க மறைந்து வாழ்ந்தான் யாருக்கு
தெரியாமல்-கம்சன் போல்வாருக்கு தானே–உத்தவர் அக்ரூரர் போல்வாருக்கு காட்டினான்
–விருப்பத்துடன் அணுகினால் கிட்டுவான்..கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை பக்தி சுயம்
பிரயோஜனமாக பண்ணிய கோபிமார்கள் 35 அத்யாயம்-மாலை
பொழுதில் மாடு மேய்த்து வர சோபை இழந்த கோபிகள் 10 மணி
நேர பிரிவால்..-காலை போசல் 9-9 மாலை பூசல் மல்லிகை கமல் தென்றல் 10-3 காலை பூசல் வேய் மறு தோளிணை
மெலியுமாலோ—-ஒரு பகல் ஆயிரம் ஊழி யாலோ  தாமரை கண்கள் கொண்டுஈருமாலோ  –அதை
கழற்றி போய் இருக்கலாமே –முதல் ஸ்லோகம் –சேவா குஞ்சம்-நாட்டியம் ஆடின
இடம்–இரவில் அனைவரும் இங்கு இருந்து போய் விடுவார்கள்–எழுது சித்திரங்கள் போல
நின்று கேட்டனவாம்–குழல் ஊதினால் ஆநிரை அனைத்தும் கூப்பிடும் சங்கம் –திரும்பும்
பொழுது மரங்களும் இரங்கும்–வகை–இவன் இருக்கும்
பொழுது தேன் வடிக்குமாம் ஆனந்த  கண்ணீர்–பறவைகளும் அது போல–தூவானம் ஆகாசம்-பகல்
பொழுது அவன் உடன் இருந்த அனுபவம் நினைந்து போக்குவார்கள்

422-

நம் கண்ணன் அல்லது இல்லை கண் –காப்பாளன் அவன் ஒருவன் தான்–இனிமையாக காலம்
போக்க அனுபவமும் அவனே மருந்தும் விருந்தும் கண்ணன் தான்..விரோதி போக்குவது
பூதனை–பகாசுர வதம் போல்வன -36 அத்யாயம் காளை வடிவு
அரிச்டாசுரன்–அடுத்து அக்ரூறரை அனுப்பி கண்ணனை கூப்பிட்டு வர
சொல்கிறான்..அதரம் மதுரம் வதனம் மதுரம் நயனம் மதுரம்
..ஹிருதயம் மதுரம்..வல்லா பாச்சர்யர்–கமனம் மாதரம் நடை அழகு அனுஷ்டானம்–முன்
உதாரணம்–1479 வாழ்ந்து வந்த பெரியவர் த்வாரகை கோவில்
இவர் சம்ப்ரதாயம்..–காளை உருவத்துடன் அரிச்டாசுரன்-திமில்கள் நிறைந்து–மலைகள்
என்று நினைந்து மேகம் தங்கிபோகுமாம்-7th ஸ்லோகம்–கொம்பை
பிடித்து தள்ள 18 அடி பின் போய் விழுந்ததாம்–மீண்டும்
உறுமி வர -அருகில் சென்று இடித்து தள்ள திரு அடிகளால் உதைத்து முடித்தான்–நாரதர்
கம்சன் இடம் சென்றார்–மந்த்ரிகளை கூப்பிட்டு-போனவர் முடிந்ததை நாரதர் சொல்லி தான்
அறிந்தான்–மல்லர்களை முஷ்டிக சாணூர-வில் யாகம்-குவலையா பீடம் யானை
முதலில்–அடுத்து தானே அமர்ந்து சண்டை போட முடிவு–அக்ரூரை சென்று கூப்பிட்டு வர
சொன்னான்–

423-

நல்லவர்களை காத்து தீயவர்களை அழித்து தர்மம் ஸ்தாபித்து–37th அத்யாயம் கேசி கொன்றது–நாரதர் கண்ணனுக்கு ரகஸ்யமாக
சொன்னது–குதிரை வடிவத்தில்வந்தான்–மா வாய் பிளந்தானை—துரங்கம் வாய் கீண்டு
உகந்தான் தொன்மையூர்-திரு கண்ண புறம் -கேசவன் கேசி முடித்தால்–கிலேசம்
நீக்குபவன்/க ஈச வ பிரம்மா பரம சிவன் இருவருக்கும் ஆதாரம்–பிரசச்த கேச பாசம்
உடையவன்–நான்கு அர்த்தங்கள் த்வாதச-நாமங்களில்  முதல் திரு நாமம்–வைகாசி பிரம்மா
உத்சவம்  மாசி மகம் உத்சவம் முக்கியம் திரு கண்ண புரத்தில்–வந்த வேகத்தில் பூ
கம்பம் நடுங்கினதாம்–வந்ததும் பற்றி கால்களை சுழற்றி வீசினான்–வாயை பிளந்து கை
உள்ளே வைத்து–நெருப்பு கொதிக்க விழி பிதுங்க வாய் பிளந்து விழ வைத்தான்–கடைசி
விரோதி முடிந்தான்–இனிமேல் என்ன பண்ண போகிறார் என்று நாரதர் சொல்கிறார்
அடுத்து–யானை கின்று முஷ்டிகர் சாநூரை முடித்து கம்சனும் மீள்வான் பாரிஜாத மரம்
கொண்டு வருவீர் 16000 பெண்களை கல்யாணம்
த்வாரகை நிர்வாகம் ச்வந்தக மணி மீட்டு வருவீர் இறந்த பிள்ளைகளை மீட்டு
வருவீர்–குறவர்களை முடித்து அர்ஜுனன் சாரதியாக இருந்து பாரத யுத்தம் எல்லாம்
சொல்கிறார்..

424-

தீய புந்தி கஞ்சன் மனசில் விரோதம்–தரிகிலாதன் ஆகி தயை இன்றி பொறுக்காமல் தான்
தான் தீங்கு நினைந்த கருத்தை பிழைப்பித்து —-கஞ்சன் வயிற்றில் நெருப்பு என்று
நின்றான்–நெடுமால்–பூதனை தொடக்கம் கேசி வரை முடித்தான்–கேசி காட் சிகப்பு
கற்களால் கட்ட பட்டு இருக்கும் யமுனை நதி கரையில்–10-37 -25 -34 ஸ்லோகம் வரை யோமாசுரனை
முடித்த கதை–காம்ய வனத்தில் நடந்த கதை–குகை உள்ளது–விமல குண்டம் அருகில்
உள்ளது-அழுக்கு இலை இன்றும்-தண்ணீர் தாகம் காட்டிய இடம் இட்டமான பசுக்களை இனிது
மறுத்தி நீர் ஊட்டி–போஜன ஸ்தலம்-உண்டு அமர்ந்து உண்ட இடம் பாத்திரமும் குடுவைகளும்
உண்டு–வலிந்து குளமாக ஸ்ரீ நதி பால் குலம் -பிரசாதம்–பக்கத்தில்–நடந்து தான் போக
வேண்டும் சறுக்கு மரம்–கண்ணன் பிள்ளை கால் தலையிலும் தோள்களிலும் பட்ட
புண்யம்–அபசாரம் இல்லை வேண்டும் என்று தானே கண்ணன் வந்து பெற்று
கொள்கிறார்-குகை-குழந்தைகளை களவாடி வைத்தான்–மயனின் பிள்ளை-கோபால பிள்ளை
வேஷத்துடன் வந்து 10 பிள்ளைகளை கவர்ந்து போய்  மறைத்து
வைத்தான்–யோமாசுரனை-கருடன் பாம்பை பிடிக்குமா
போல்–குகையிலேமுடித்தான்–குழந்தைகளை விடுவித்தான் கோகுலம் திரும்பி வந்தனர் 30 kms தூரம்–

425–

சங்கல்பத்தாலே முடிக்கலாம் துஷ்டர்களை அழிக்க தர்மம் நிலை நாட்ட–அன்பர்களை
காக்க –தரிசனம் கொடுத்து அருள் புரிய–அவதாரம்–கஜேந்த்திரன் விபீஷணன் திருவடி
போல்வாருக்கு அருள் புரியத்தான் ..விதுரர் உத்தவர் மாலா காரர் சுதாமா குசேலர்
அகரூர் போல்வார்–காட்சி கொடுக்கத்தான் அவதாரம்..காந்தினி பிள்ளை அக்ரூரர் –வில்
விழாவுக்கு கூப்பிட்டு வர சொல்லி கம்சன் அனுப்புகிறான் –பெரிய உவகை– பாரிப்பு
உடன் புறப் படுகிறார்  38அத்யாயம்–கண்ணனை காண போக மனசு முன் சென்று தூது
விட்டதாம்–நெஞ்சமே நல்லை நல்லை உன்னை பெற்றால் என் செய்வோம் நல்லை
நெஞ்சேநாம் தொழுதும்  –அகோபிலம் சென்று–திரு வேம்கட யாத்ரை அர்ச்சிராதி கதி
பாரிப்பு-=மூன்றும்  போகணும் என்பதற்கு என்றே போவது–ஆசை பட்டதும் தர்சனம்
கிட்டியது போல்–ஊன் அத்யாயம் படிக்கும் கதை —

10-35-2/3-

2/3-çré-gopya ücuù
väma-bähu-kåta-väma-kapolo
valgita-bhrur adharärpita-veëum
komaläìgulibhir äçrita-märgaà
gopya érayati yatra mukundaù
vyoma-yäna-vanitäù saha siddhair
vismitäs tad upadhärya sa-lajjäù
käma-märgaëa-samarpita-cittäù
kaçmalaà yayur apasmåta-névyaù

The gopés said: When Mukunda vibrates the flute He has placed to His lips,
stopping its holes with His tender fingers, He rests His left cheek on His left
arm and makes His eyebrows dance. At that time the demigoddesses traveling in
the sky with their husbands, the Siddhas, become amazed. As those ladies
listen, they are embarrassed to find their minds yielding to the pursuit of lusty
desires, and in their distress they are unaware that the belts of their garments
are loosening.

4/5-hanta citram abaläù çåëutedaà
hära-häsa urasi sthira-vidyut
nanda-sünur ayam ärta-janänäà
narma-do yarhi küjita-veëuù
våndaço vraja-våñä måga-gävo
veëu-vädya-håta-cetasa ärät
danta-dañöa-kavalä dhåta-karëä
nidritä likhita-citram iväsan

O girls! This son of Nanda, who gives joy to the distressed, bears steady
lightning on His chest and has a smile like a jeweled necklace. Now please hear
something wonderful. When He vibrates His flute, Vraja’s bulls, deer and cows,
standing in groups at a great distance, are all captivated by the sound, and they
stop chewing the food in their mouths and cock their ears. Stunned, they appear
as if asleep, or like figures in a painting.

6/17-nija-padäbja-dalair dhvaja-vajra
nérajäìkuça-vicitra-lalämaiù
vraja-bhuvaù çamayan khura-todaà
varñma-dhurya-gatir éòita-veëuù
vrajati tena vayaà sa-viläsa
vékñaëärpita-manobhava-vegäù
kuja-gatià gamitä na vidämaù
kaçmalena kavaraà vasanaà vä

As Kåñëa strolls through Vraja with His lotus-petal-like feet, marking the
ground with the distinctive emblems of flag, thunderbolt, lotus and elephant
goad, He relieves the distress the ground feels from the cows’ hooves. As He
plays His renowned flute, His body moves with the grace of an elephant. Thus
we gopés, who become agitated by Cupid when Kåñëa playfully glances at us,
stand as still as trees, unaware that our hair and garments are slackening.

22/23-vatsalo vraja-gaväà yad aga-dhro
vandyamäna-caraëaù pathi våddhaiù
kåtsna-go-dhanam upohya dinänte
géta-veëur anugeòita-kértiù
utsavaà çrama-rucäpi dåçénäm
unnayan khura-rajaç-churita-srak
ditsayaiti suhåd-äsiña eña
devaké-jaöhara-bhür uòu-räjaù

Out of great affection for the cows of Vraja, Kåñëa became the lifter of
Govardhana Hill. At the end of the day, having rounded up all His own cows,
He plays a song on His flute, while exalted demigods standing along the path
worship His lotus feet and the cowherd boys accompanying Him chant His
glories. His garland is powdered by the dust raised by the cows’ hooves, and His
beauty, enhanced by His fatigue, creates an ecstatic festival for everyone’s eyes.
Eager to fulfill His friends’ desires, Kåñëa is the moon arisen from the womb of
mother Yaçodä.

10-36-1-

-çré bädaräyaëir uväca
atha tarhy ägato goñöham
ariñöo våñabhäsuraù
mahém mahä-kakut-käyaù
kampayan khura-vikñatäm

Çukadeva Goswämé said: The demon Ariñöa then came to the cowherd
village. Appearing in the form of a bull with a large hump, he made the earth
tremble as he tore it apart with his hooves.

11-gåhétvä çåìgayos taà vä
añöädaça padäni saù
pratyapoväha bhagavän
gajaù prati-gajaà yathä

The Supreme Lord Kåñëa seized Ariñöäsura by the horns and threw him back
eighteen steps, just as an elephant might do when fighting a rival elephant.

25-mahämätra tvayä bhadra
raìga-dväry upanéyatäm
dvipaù kuvalayäpéòo
jahi tena mamähitau

You, elephant-keeper, my good man, should position the elephant
Kuvalayäpéòa at the entrance to the wrestling arena and have him kill my two
enemies.

27-ity äjïäpyärtha-tantra-jïa
ähüya yadu-puìgavam
gåhétvä päëinä päëià
tato ‘krüram uväca ha

Having thus commanded his ministers, Kaàsa next called for Akrüra, the
most eminent of the Yadus. Kaàsa knew the art of securing personal advantage,
and thus he took Akrüra’s hand in his own and spoke to him as follows

10-37-1/2-

1/2-

çré-çuka uväca
keçé tu kaàsa-prahitaù khurair mahéà
mahä-hayo nirjarayan mano-javaù
saöävadhütäbhra-vimäna-saìkulaà
kurvan nabho heñita-bhéñitäkhilaù
taà träsayantaà bhagavän sva-gokulaà
tad-dheñitair väla-vighürëitämbudam
ätmänam äjau mågayantam agra-ëér
upähvayat sa vyanadan mågendra-vat

Çukadeva Gosvämé said: The demon Keçé, sent by Kaàsa, appeared in Vraja
as a great horse. Running with the speed of the mind, he tore up the earth with
his hooves. The hairs of his mane scattered the clouds and the demigods’
airplanes throughout the sky, and he terrified everyone present with his loud
neighing.
When the Supreme Personality of Godhead saw how the demon was
frightening His village of Gokula by neighing terribly and shaking the clouds
with his tail, the Lord came forward to meet him. Keçé was searching for Kåñëa
to fight, so when the Lord stood before him and challenged him to approach, the
horse responded by roaring like a lion.

10/11–kåñëa kåñëäprameyätman
yogeça jagad-éçvara
väsudeväkhiläväsa
sätvatäà pravara prabho
tvam ätmä sarva-bhütänäm
eko jyotir ivaidhasäm
güòho guhä-çayaù säkñé
mahä-puruña éçvaraù

[Närada Muni said:] O Kåñëa, Kåñëa, unlimited Lord, source of all mystic
power, Lord of the universe! O Väsudeva, shelter of all beings and best of the
Yadus ! O master, You are the Supreme Soul of all created beings, sitting
unseen within the cave of the heart like the fire dormant within kindling wood.
You are the witness within everyone, the Supreme Personality and the ultimate
controlling Deity.

5/16/17/18/19/20–cäëüraà muñöikaà caiva
mallän anyäàç ca hastinam
kaàsaà ca nihataà drakñye
paraçvo ‘hani te vibho
tasyänu çaìkha-yavanamuräëäà
narakasya ca
pärijätäpaharaëam
indrasya ca paräjayam
udvähaà véra-kanyänäà
vérya-çulkädi-lakñaëam
någasya mokñaëaà çäpäd
dvärakäyäà jagat-pate
syamantakasya ca maëer
ädänaà saha bhäryayä
måta-putra-pradänaà ca
brähmaëasya sva-dhämataù
pauëòrakasya vadhaà paçcät
käçi-puryäç ca dépanam
dantavakrasya nidhanaà
caidyasya ca mahä-kratau
yäni cänyäni véryäëi
dvärakäm ävasan bhavän
kartä drakñyämy ahaà täni
geyäni kavibhir bhuvi

In just two days, O almighty Lord, I will see the deaths of Cäëüra, Muñöika
and other wrestlers, along with those of the elephant Kuvalayäpéòa and King
Kaàsa—all by Your hand. Then I will see You kill Kälayavana, Mura, Naraka
and the conch demon, and I will also see You steal the pärijäta flower and
defeat Indra. I will then see You marry many daughters of heroic kings after
paying for them with Your valor. Then, O Lord of the universe, in Dvärakä
You will deliver King Någa from a curse and take for Yourself the Syamantaka
jewel, together with another wife. You will bring back a brähmaëa’s dead son
from the abode of Your servant Yamaräja, and thereafter You will kill
1018
Pauëòraka, burn down the city of Käçé and annihilate Dantavakra and the King
of Cedi during the great Räjasüya sacrifice. I shall see all these heroic pastimes,
along with many others You will perform during Your residence in Dvärakä.
These pastimes are glorified on this earth in the songs of transcendental poets

21–atha te käla-rüpasya
kñapayiñëor amuñya vai
akñauhiëénäà nidhanaà
drakñyämy arjuna-säratheù

Subsequently I will see You appear as time personified, serving as Arjuna’s
chariot driver and destroying entire armies of soldiers to rid the earth of her
burden.

25–bhagavän api govindo
hatvä keçinam ähave
paçün apälayat pälaiù
prétair vraja-sukhävahaù

After killing the demon Keçé in battle, the Supreme Personality of Godhead
continued to tend the cows and other animals in the company of His joyful
cowherd boyfriends. Thus He brought happiness to all the residents of
Våndävana.

2–taà nigåhyäcyuto dorbhyäà
pätayitvä mahé-tale
paçyatäà divi devänäà
paçu-märam amärayat

Lord Acyuta clutched Vyomäsura between His arms and threw him to the
ground. Then, while the demigods in heaven looked on, Kåñëa killed him in the
same way that one kills a sacrificial animal.

10-38-3-

3–kià mayäcaritaà bhadraà
kià taptaà paramaà tapaù
kià väthäpy arhate dattaà
yad drakñyämy adya keçavam

[Çré Akrüra thought:] What pious deeds have I done, what severe austerities
undergone, what worship performed or charity given so that today I will see
Lord Keçava?

6–mamädyämaìgalaà nañöaà
phalaväàç caiva me bhavaù
yan namasye bhagavato
yogi-dhyeyänghri-paìkajam

Today all my sinful reactions have been eradicated and my birth has become
worthwhile, since I will offer my obeisances to the Supreme Lord’s lotus feet,
which mystic yogés meditate upon.

8–yad arcitaà brahma-bhavädibhiù suraiù
çriyä ca devyä munibhiù sa-sätvataiù
go-cäraëäyänucaraiç carad vane
yad gopikänäà kuca-kuìkumäìkitam

Those lotus feet are worshiped by Brahmä, Çiva and all the other demigods,
by the goddess of fortune, and also by the great sages and Vaiñëavas. Upon
those lotus feet the Lord walks about the forest while herding the cows with
His companions, and those feet are smeared with the kuìkuma from the gopés’
breasts.

11–ya ékñitähaà-rahito ‘py asat-satoù
sva-tejasäpästa-tamo-bhidä-bhramaù
sva-mäyayätman racitais tad-ékñayä
präëäkña-dhébhiù sadaneñv abhéyate

He is the witness of material cause and effect, yet He is always free from
false identification with them. By His internal potency He dispels the darkness
of separation and confusion. The individual souls in this world, who are
manifested here when He glances upon His material creative energy, indirectly
perceive Him in the activities of their life airs, senses and intelligence

5–athävarüòhaù sapadéçayo rathät
pradhäna-puàsoç caraëaà sva-labdhaye
dhiyä dhåtaà yogibhir apy ahaà dhruvaà
namasya äbhyäà ca sakhén vanaukasaù

Then I will at once alight from my chariot and bow down to the lotus feet of
Kåñëa and Balaräma, the Supreme Personalities of Godhead. Theirs are the
same feet that great mystic yogés striving for self-realization bear within their
minds. I will also offer my obeisances to the Lords’ cowherd boyfriends and to
all the other residents of Våndävana.

21–labdhväìga-saìgam praëatam kåtäïjalià
mäà vakñyate ‘krüra tatety uruçraväù
tadä vayaà janma-bhåto mahéyasä
naivädåto yo dhig amuñya janma tat

Having been embraced by the all-famous Lord Kåñëa, I will humbly stand
before Him with bowed head and joined palms, and He will address me, “My
dear Akrüra.” At that very moment my life’s purpose will be fulfilled. Indeed,
the life of anyone whom the Supreme Personality fails to recognize is simply
pitiable.

25-padäni tasyäkhila-loka-pälakiréöa-
juñöämala-päda-reëoù
dadarça goñöhe kñiti-kautukäni
vilakñitäny abja-yaväìkuçädyaiù

In the cowherd pasture Akrüra saw the footprints of those feet whose pure
dust the rulers of all the planets in the universe hold on their crowns. Those
footprints of the Lord, distinguished by such marks as the lotus, barleycorn and
elephant goad, made the ground wonderfully beautiful.

7/38–saìkarñaëaç ca praëatam
upaguhya mahä-manäù
gåhétvä päëinä päëé
anayat sänujo gåham
påñövätha sv-ägataà tasmai
nivedya ca varäsanam
prakñälya vidhi-vat pädau
madhu-parkärhaëam äharat

As Akrüra stood with his head bowed, Lord Saìkarñaëa [Balaräma] grasped
his joined hands, and then Balaräma took him to His house in the company of
Lord Kåñëa. After inquiring from Akrüra whether his trip had been
comfortable, Balaräma offered him a first-class seat, bathed his feet in
accordance with the injunctions of scripture and respectfully served him milk
with honey

3–itthaà sünåtayä väcä
nandena su-sabhäjitaù
akrüraù paripåñöena
jahäv adhva-pariçramam

Honored by Nanda Mahäräja with these true and pleasing words of inquiry,
Akrüra forgot the fatigue of his journey.

411–

யாக்ஜா வர்க்யர் காத்யாயினி -மைத்ரயி இரண்டு மனைவிமார்–சொத்தை கொண்டு திருப்தி
அடைந்தாள் மைத்ரயி செல்வம் கொண்டு நீர் போகும் இடம் கிட்டாதே பிரமத்தை தேட
போகிறீர் அங்கு செல்ல தான் எனக்கும் ஆசை –யார் யாருக்காகா வாழ்கிறார்கள் இருவரும்
பர மாத்மா திருப்திக்கு தான் வாழ்கிறோம்–இருவரும் சேர்ந்து அவனுக்கு என்று இருக்க
வேண்டும்–இனிமைக்கு நடுவில் அவன் இருக்க வேண்டும்–அவன் தான் ஆரா அமுதம்–ஈர்ப்பு
உண்டு குறையாமல் நடத்தி கொண்டு போகும்–உடல் பிரிவினை காட்டும் ஆத்மா சம நிலை
காட்டும்–கேட்டு த்யானித்து இடைவிடாமல்சிந்தித்து இருந்தால் அவனை பெறலாம்–சொல்லி
விட்டு போனார்–கோபிமார் இதையே அவன் இடம் கேட்கிறார்கள் ஆத்மா பார் எங்களை எதற்கு
திரும்பி போக சொல்லுகிறாய்–நீ உள்ளே இருப்பதால் தானே கணவன் பிள்ளைகள்
எல்லாரும்–அனைவரும் உன்னை உள்ளே கொண்டவர்கள் தானே —

போதுவீர் போதுமினோ தெய்விக காதல் –அனைவருக்கும் அந்தர் ஆத்மா அவன் —

412–

ஸ்ரீமத் பாகவத வார்த்தைக்குள் இருக்கிறான் கலி யுகத்தில்–உத்தவரிடம் சொல்லி
போந்தான் .10-.29-34 ஸ்லோகம்–உன்னை விட்டு யார் வேறு புகல்
எங்களுக்கு–புருஷோத்தமன் அவன்தானே–தோள்கள் அழகு கண்டு நினைக்கும் பெண் கற்பு
கொண்டவள் தானே–பன்றியாய் மீனாய் ஆமையாய் தோன்றி-மோட்ஷம் அருள தான் திரு மேனி–இடை
வெளி இல்லாத நெருக்கம் அவன் இடம் தான் –எங்கும் நித்தில தொத்து தாமோதரன்
தான்-உலகத்தார் புரிந்து கொள்ளத்தான் கேள்வி கேட்டார் ..அடுத்த ஸ்லோகம் -லஷ்மி தேவி
வாசம் செய்பவனை சேவிகிரோமே–அந்த தேவிக்கு தரும் இன்பம் எங்களுக்கு கொடுக்க
வேண்டாமா அவள் இடமே சேர்த்து வைக்க பிரார்திகிறார்கள்–திரு இட எந்தை–அவளும்
நின் அகத்து இருப்பதும்  அறிந்தும் ஆகிலும் ஆசை விடாளால் –அவளை பற்றி சேர்வது
உறுதி—மானிடர்க்கு என்று பேச்சு படில் வாழ கில்லேன் மன்மதனே –மான்கள் உன் குழல்
கேட்க்க வந்து இருகிறதே சிங்கமும் பசு மாடும் மலர்கள் குயில்கள்  மயில்கள் உன் இடை
அதீத காமத்துடன் இருகின்றனவே –வேறு பாடு இல்லை உள் இருக்கும் ஆத்மா பட்சி தயிர் தாளி வேடன் வேடுவச்சி பறவை 18 நாடார் பெரும் கூட்டம்  அனைவருக்கும் மோட்ஷம் கொடுத்தாய்
—

413-வேதம் வேதாந்தம் பழ சாறு போல பாகவத புராணம் கிளி  கொத்திய பழம் தனி சிறப்பு
சுகச்சர்யர் கிளி வடிவம்..-29-44 ஸ்லோகம்–கண்ணன் நம் உடன் தான் என்ற எண்ணத்தில் செருக்கு
தலை தூக்க–செருக்கை குறைக்க  அங்கேயே மறைந்து போனான் 30th அத்யாயம்–பிறிவு  ஆற்றாமை குறைக்க-.விரக தாபம்–தேட
ஆரம்பிகிறார்கள் –அநுகாரம் பண்ணிதங்களை ஆசுவாச பண்ணி கொள்கிறார்கள்–கண் எங்கள்
இடம் இல்லை காத்து இல்லை-கண்டவர்தம் மனம் வழங்கும்  கண்ண புரத்து–
என் மனமும்  கண்களும் ஓடி  எம்பெருமான் திரு அடி கீழ் அடைந்து -இப்பால் கை வளையும்
மேகலையும் காணேன்–கண்டேன் கண மகர குழை இரண்டும் நான்கு தோளும்–பிருந்தா வனத்தே
கண்டோமே -போல பேசி கொண்டு போகிறார்கள் மரமே பார்த்தாயா  கேட்டு கொண்டு
போகிறார்கள் ..-முகுந்த கிருஷ்ணப்ரிய துளசி கேசவ பிரியா-கேட்டார்கள் –பூமா தேவி
மயிர் கூச்சு ஏற்பட்டு புள் முளைத்ததாம் திரு அடி ஸ்பர்சம் பட்டு அதை கண்டு
போனார்கள்–வராக திரு விக்ரமன் ஸ்பர்சம் போல்–கண்ணனாக வேஷம் ஒருவள் –காளிங்கன்
போல் ஒருவள்–நாடகமாக –திரு அடி ஸ்பர்சம் பட காளிங்கன் வேஷம்–பக்தி திருவடி பட
வேண்டும் என்று–ஒரு இடத்தில் இரண்டு இரட்டி கால் அடி பார்த்தார்கள்-தொடர்ந்து போய்
பார்த்தார்கள் சங்கு சக்கரம் வஜ்ரம் அடையாளம் தெரிகிறது கொஞ்சம் தூரம் அவன் திரு
அடி மட்டும் தெளிவாக -தோளில் வைத்து போய் இருக்க வேண்டும் அடி பொதிந்த சுவடுகள்–

414–உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பு–திரு அவதார நஷத்ரம்–வேதம் தமிழ் ஆக்க வந்த
மாறன்–கண்ணன் காதல் பெயர் பெற்றவர்–தீர்த்தவாரி கண்டு அருளும் நாள் மாசி உத்சவம்
முக்கியம்–கிருஷ்ணா த்ருஷ்ண தத்வம்–நரசிம்க பெருமாள் சந்நிதியில் திரு மஞ்சனம்
நீராஞ்சனம் உண்டு சிறு பல்லக்கில்-குழந்தை ஆழ்வாராக கீழே இறங்குவார்–மேல் கட்டி
விதானம் உண்டு கீழ் சிங்காசனம் போட்டு-அவர் திரு அடி பட்ட தீர்த்தம் பெற ஆசை–சந்தன
காப்பு திரு மஞ்சனம் பின்பு தாமர பரணி நடுவில் இரங்கி தீர்த்தவாரி–தீர்த்தம் உலகு
அளந்த சேவடி மேல்-புனிதம்–கோபிகள் ஆழ்வார் போல் கண்ணன் அல்லால் தெய்வம்
இல்லை–மண்ணின் பாரம் நீக்க மண்ணில் பிறந்தான்–இல்லை கண்ட்டீர் சரண் கண்ணன்
அல்லால் –கோபிகளில் ஒருவராக இல்லாமல் போனேனே ஆழ்வார் வருந்துகிறார்..-அன்று தேர்
கடாவிய பெருமான் கழல் காண்பது என்றுகொலோ–தேடி  அலைந்தார் கண்ணனை -அது போல்
கோபிகள்–இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் போக ஒருவள் மட்டும் இருக்க கண்ணன் திரு அடிகளும்
காண வில்லை-அவள் அழுது கொண்டு இருந்தாள் –நடந்த கதை சொன்னாள் அகங்காரம்–தூக்கி
போனார் பூம் கொத்து பறித்து வைக்க சொன்னேன் கையில் கொடுத்தார் மலர் இட்டு நாம்
முடியோம் சூடி விட்டால் சூடி கொள்வோம் குனிந்தேன் புஷ்பமும் கண்ணனும்
காணோம்.தனிமையில் விட பட்டு அலுத்து கொண்டு இருந்தால்–31 அத்யாயம் கோபிகா கீதம் -எல்லா ஸ்லோகமும் ஆனந்தம்–நினைத்து
நினைத்து துடிக்கிறோம் –கொண்டால் வண்ணா குட கூத்தா -குடம் ஆடும் கூத்தன் திரு
நான்கொர் திவ்ய தேசம்—-அழைத்தக்கால் கழல் காண ஒரு நாள் வந்து தோன்றாயா -வினையேன்
கண்ணா கண்ணா முகப்பே கூவி பனி கொள்ளாய்–ஆகாசத்தில் தேடுவேன் தண்ணீரில் திரு கடல்
மல்லை மண்ணிலி தேடுவேன் வராகம் எங்கும் தேடுவேன்–உன்னை தானே கேட்டோம்
நாங்கள்–தேவர்கள் ஆபத்தை போக்கினாய்–வேறு ஒருவரால் ஆபத்தை போக்கினாய் உன்னால்
வந்த ஆபத்து நீபோக்காயோ–காளிங்கன் விஷம் இந்த்ரன் கோபம் ரட்சித்து
கொடுத்தீர்–மறைக்காதே காட்டுவாய்

415–

இருக்கிற இடத்தில் பாகவத புராணம் அனுபவத்தால் கண்ணனை சேவிக்கலாம்–10-31 அத்யாயம்– அணைய-திர்யக் தாவர
ஜன்மங்களை –நாயனார் ஸ்ரீ சுக்தி–பிள்ளை லோகாச்சர்யர் பாதுகையாக நாயனார் எழுந்து
அருளி இருக்கிறார்..-பிறவி கோபிகள் அடி பட்ட மணல் துகள்களாக ஆசை
பட்டார்கள்–ஆளவந்தாரும் பர்மா பதவி வேண்டாம் பக்தி ரசம் தெரிந்த அடியார் வீட்டில்
வாழும் புழுஆக  ஆசை பட்டார் –கோபிகா கீதம்-பார்த்து கொண்டு இருக்கிறோம் 31-5 ஸ்லோகம்–பாத பங்கயமே தலைக்கு
அணியாய்–புளின்குடி கிடந்தானே பூமி பாலன் சயன திரு கோலம்–அணி மிகு தாமரை கையன்
அந்தோ அடிச்சியோம் தலை மிசை அணியாய் –விரக தாபம் நீக்குவாய்–வாக்கு மதுரம்–மயில்
இறகு தடவுவது போல் -நத்தம் வரகுண மங்கை எம் இடர்கடிவான்–விஜாயசன பெருமாள் அமர்ந்த
திரு கோலம் முத்து பல் வரிசை சேவித்து பாபம்  போக்கலாம் –கனிவாய் சிவப்ப நீ காண
வரையே–வில் தண்டு ஏந்தி எம் இடர் கடிவானே–மேகம் போல் வள்ளல் உன் கதை
சொல்பவர்கள்–உன் வார்த்தை நினை தோறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும் நென்னலே
வாய் நேர்ந்தான் மணி வண்ணன் –வாய் திறந்து ஓன்று பணித்தது  உண்டு–குடில
குஞ்சலம்–வினாடி பொழுது சேவிக்கா விடில் யுகம்  போல் இருக்கிறது–மைவண்ண நறும்
குஞ்சி குழல் பின் ஆட–கேட்டு தோன்ற முடிவு எடுக்கிறான் எப்படி என்று பார்போம்

10-29-3-

5/46-nadyäù pulinam äviçya
gopébhir hima-välukam
juñöaà tat-taralänandi
kumudämoda-väyunä
bähu-prasära-parirambha-karälakoru
névé-stanälabhana-narma-nakhägra-pätaiù
kñvelyävaloka-hasitair vraja-sundaréëäm
uttambhayan rati-patià ramayäà cakära

Çré Kåñëa went with the gopés to the bank of the Yamunä, where the sand
was cooling and the wind, enlivened by the river’s waves, bore the fragrance of
lotuses. There Kåñëa threw His arms around the gopés and embraced them. He
aroused Cupid in the beautiful young ladies of Vraja by touching their hands,
hair, thighs, belts and breasts, by playfully scratching them with His fingernails,
and also by joking with them, glancing at them and laughing with them. In this
way the Lord enjoyed His pastimes.

47-evaà bhagavataù kåñëäl
labdha-mänä mahätmanaù
ätmänaà menire stréëäà
mäninyo hy adhikaà bhuvi

The gopés became proud of themselves for having received such special
attention from Kåñëa, the Supreme Personality of Godhead, and each of them
thought herself the best woman on earth.

15-kasyäcit pütanäyantyäù
kåñëäyanty apibat stanam
tokayitvä rudaty anyä
padähan çakaöäyatém

One gopé imitated Pütanä, while another acted like infant Kåñëa and
pretended to suck her breast. Another gopé, crying in imitation of infant Kåñëa,
kicked a gopé who was taking the role of the cart demon, Çakaöäsura

9-kasyäïcit sva-bhujaà nyasya
calanty ähäparä nanu
kåñëo ‘haà paçyata gatià
lalitäm iti tan-manäù

Another gopé, her mind fixed on Kåñëa, walked about with her arm resting
on the shoulder of a friend and declared, “I am Kåñëa! Just see how gracefully I move!”

30-tasyä amüni naù kñobhaà
kurvanty uccaiù padäni yat
yaikäpahåtya gopénäm
raho bhunkte ‘cyutädharam
na lakñyante padäny atra
tasyä nünaà tåëäìkuraiù
khidyat-sujätäìghri-taläm
unninye preyaséà priyaù

These footprints of that special gopé greatly disturb us. Of all the gopés, She
alone was taken away to a secluded place, where She is enjoying the lips of
Kåñëa. Look, we can’t see Her footprints over here! It’s obvious that the grass
and sprouts were hurting the tender soles of Her feet, and so the lover lifted upHis beloved.

34-reme tayä cätma-rata
ätmärämo ‘py akhaëòitaù
käminäà darçayan dainyaà
stréëäà caiva durätmatäm

[Çukadeva Gosvämé continued:] Lord Kåñëa enjoyed with that gopé, although
He enjoys only within, being self-satisfied and complete in Himself. Thus by
contrast He showed the wretchedness of ordinary lusty men and hardhearted
women.

41-tayä kathitam äkarëya
mäna-präptià ca mädhavät
avamänaà ca daurätmyäd
vismayaà paramaà yayuù

She told them how Mädhava had given Her much respect, but how She then
suffered dishonor because of Her misbehavior. The gopés were extremely
amazed to hear this.

10-31-7-

7-praëata-dehinäà päpa-karñaëaà
tåëa-caränugaà çré-niketanam
phaëi-phaëärpitaà te padämbujaà
kåëu kuceñu naù kåndhi håc-chayam

Your lotus feet destroy the past sins of all embodied souls who surrender to
them. Those feet follow after the cows in the pastures and are the eternal abode of the goddess of fortune. Since You once put those feet on the hoods of the great serpent Käliya, please place them upon our breasts and tear away the lust in our hearts.

13-praëata-käma-daà padmajärcitaà
dharaëi-maëòanaà dhyeyam äpadi
caraëa-paìkajaà çantamaà ca te
ramaëa naù staneñv arpayädhi-han

Your lotus feet, which are worshiped by Lord Brahmä, fulfill the desires of
all who bow down to them. They are the ornament of the earth, they give the
highest satisfaction, and in times of danger they are the appropriate object of
meditation. O lover, O destroyer of anxiety, please put those lotus feet upon our
breasts.

16-pati-sutänvaya-bhrätå-bändhavän
ativilaìghya te ‘nty acyutägatäù
gati-vidas tavodgéta-mohitäù
kitava yoñitaù kas tyajen niçi

Dear Acyuta, You know very well why we have come here. Who but a
cheater like You would abandon young women who come to see Him in the
middle of the night, enchanted by the loud song of His flute? Just to see You,
we have completely rejected our husbands, children, ancestors, brothers and
other relatives.

9-yat te sujäta-caraëämburuhaà staneñu
bhétäù çanaiù priya dadhémahi karkaçeñu
tenäöavém aöasi tad vyathate na kià svit
kürpädibhir bhramati dhér bhavad-äyuñäà naù

O dearly beloved! Your lotus feet are so soft that we place them gently on
our breasts, fearing that Your feet will be hurt. Our life rests only in You. Our
minds, therefore, are filled with anxiety that Your tender feet might be
wounded by pebbles as You roam about on the forest path.

406–