தவராக வக்கணை யொன்றாற் கடற்றெய் வந்தான் என்றிருந்
தவராகந் தீர்த்துத் தொழக் கண்ட நீ தர்ப்பை மேற் கிடந்து
தவராகப் பாவித்தென் னோதொழு தாய் தண் அரங்கத்துமா
தவராக வாகண் ணனே எண் ஒண்ணா வவதாரத்தானே –76-
தவராக வக்கணை யொன்றாற்
தவர்
வில்லின் நின்று எய்யப் பட்ட
ஆகவம் கணை ஒன்றால்
போருக்கு உரிய அம்பு ஒன்றால் -ஆக்நேய அஸ்தரம் கொண்டு
கடற்றெய்வந்தான் என்றிருந்த
கடல் தெய்வம் தான் என்று இருந்த வராகந் தீர்த்துத் தொழக் கண்ட-நீ
கடலுக்கு அதிதேவதையான வருணன் தான் -ஸ்வ தந்த்ரன் -என்று செருக்கி இருந்த அந்த அபிமானத்தை ஒழித்து
உன்னை வணங்கும்படி பின்பு செய்த வல்லமையை உடைய நீ -முதலில்
தர்ப்பை மேற் கிடந்து
தர்ப்ப சயனத்தின் மேல் கிடந்து
தவராகப் பாவித்தென் னோதொழு தாய்
தவராக பாவித்து
விரத அனுஷ்டானம் செய்பவர் போல் பாவனை காட்டி
என்னோ தொழுதாய்
தண் அரங்கத்து
மாதவ
ராகவா
கண்ணனே
எண் ஒண்ணா வவதாரத்தானே —
முன்பு மனுஷ பாவனை காட்டி பின்பு பரத்வத்தை வெளியிட்டு அருளினான் என்கிறார்
தசாவதாரம் மட்டும் அன்றி -நாரதர் -நரன் -நாராயணன் -கபிலன் -தத்தாரேயன்-பிருது -தன்வந்தரி -வியாசர் -புத்தன் -அர்ஜுனன் போன்ற
பல உண்டு என்பதால் எண்ண ஒண்ணா அவதாரத்தான் என்கிறார்
——————————————————————————–
தாரா கணமண் ணளந்த வந்நாளன்பர் சாத்தும் துழாய்த்
தாரா கணம் புயம் போலரங்காதல மேழுக்குமா
தாரா கண மங்கை யாயும்பர் தூவிய தா ண் மலர் வீழ
தாரா கணமு நில்லா காற்றிற் சூழ் வளந்தான் ஒக்குமே –77-
தாரா கணம்
மண் ணளந்த வந்நாள்
அன்பர் சாத்தும் துழாய்த்தாரா
அடியார்கள் சாத்தும் திருத் துழாய் மாலையை உடையவனே
கணம் புயம் போல
கண் அம்புயம் போல்
அரங்கா
தல மேழுக்குமாதாரா
தலம் ஏழுக்கும் ஆதாரா –
கண மங்கை யாய்
யும்பர் தூவிய தண் மலர்
தேவர்கள் அக்காலத்தில் உன் மீது சொரிந்த குளிர்ந்த
மலர்கள்
வீழ தாரா –
பூமியில் விழாதனவாயும்
கணமு நில்லா –
கணமும் நில்லா
வானத்தில் ஓர் இடத்தில் நிலையுற்று இராதனவாயும்
காற்றிற் சூழ்
வாயு மண்டலத்தில் அகப்பட்டுச் சுழல்கின்ற
வளந்தான் ஒக்குமே —
வளம் -மாட்சிமையை
ஒக்கும் -போன்று இருந்தது –
உன் பெரிய வடிவத்துக்கு முன்னே நஷத்ரங்கள் சிறியனவாய் மலர் போலே இருந்தனவே –
கீழே விழாத –ஓர் இடத்தில் நிலை இல்லாத -பல நிறங்களை உடைய மலர்கள் போலேவே இருந்தன –
இறை முறையான் சேவடி மேல் மண்ணளந்த அந்நாள் மறை முறையால் வானாடர் கூடி
–முறை முறையின் தாதிலகு பூத்தொளித்தால் ஒவ்வாதே தாழ் விசும்பின் மீதிலகித் தான் கிடக்கும் மீன் -போலே அருளிச் செய்கிறார்
—————————————————
தானந் தியாகந் தவங்கல்வி தீர்த்தந் தழலிலவி
தானந் தியாகந் தருமிழி பாயின தண்ணரங்கத்
தானந் தியாகப் பகன் மறைத்தான் பெயர் தந்திடும்வே
தானந் தியாகண் டலனறி யாப்பரந் தாமத்தையே –78 –
தானந் தியாகந் தவங்கல்வி தீர்த்தந் தழலிலவி தானந் தியாகந்
தானம் –தியாகம் -தவம் -கல்வி -தீர்த்தம் -தழலில் அவி நந்து யாகம் –
தானம் செய்தாலும் -தியாகம் அளித்தலும் -தவம் செய்தாலும் -நூல்களை ஓதுதலும் -புண்ய தீர்த்தங்களிலே நீராடுதலும்
அக்னியிலே ஹவிஸ் பக்குவமாய் பெறுகின்ற யாகமும்
என்னும் இவை எல்லாம்
தருமிழி பாயின –
இழிபு ஆயின தரும் –
இழிவான பதவிகளையே தம்மை உடையார்க்குக் கொடுக்கும்
தண்ணரங்கத்தானந் தியாகப் பகன் மறைத்தான்
தண் அரங்கத்தான் அந்தி ஆக பகல் மறைத்தான்
மாலைப் பொழுது உண்டாகும்படி சூரியனை சக்கரத்தால் மறைத்தவன்
பெயர்
திரு நாமமோ
தந்திடும்வே தானந் தியாகண் டலனறி யாப்பரந் தாமத்தையே —
வேதா நந்தி ஆகண்டலன் அறியா பரந்தாமைத்தையே தந்திடும்
தன்னைக் கருதினவர்க்கு பிரமனும் சிவனும் இந்திரனும் அறிய மாட்டாத பரமபதத்தைக் கொடுத்திடும்
பகவன் நாம ஸ்மரண பலனை அருளிச் செய்கிறார்
———————————————————————–
தாமரை மாத்திரை மூப்பற்ற வானவர் தண்ணறும் செந்
தாமரை மாத்திரை வந்தா டலை வரைத் தண்ணரங்க
தாமரை மாத்திரை போல்வளைந் தேற்றுத் தருப் பொருட்டால்
தாமரை மாத்திரைக் கேசங்கி னோசையிற் சாய்ந்தனரே –79-
தாமரை மாத்திரை
பதுமம் என்னும் தொகை யளவு உள்ளவர்களான -பதுமம் -கோடியினால் பெருக்கிய கோடி என்றவாறு
மூப்பற்ற வானவர் –
முதுமை இல்லாத இயல்பை யுடைய தேவர்கள்
திரை தண்ணறும் செந் தாமரை மாத்திரை வந்தா டலை வரைத் தண்ணரங்க தாமரை
திரை தண் நறும் செம் தாமரை வந்தாள் மா தலைவரை தண் அரங்க தாமரை
திருப் பாற் கடலிலே குளிர்ந்த பரிமளம் உள்ள சிவந்த தாமரை மலரின் மீதே தோன்றினவளான திருமகளினது கணவரும்
குளிர்ந்த ஸ்ரீ ரங்கத்தை இருப்பிடமாக கொண்டவருமான நம் பெருமாளை
மாத்திரை போல்வளைந் தேற்றுத்
மா திரை போல் வளைந்து ஏற்றித்
பெரிய திரைச்சீலை போலே சூழ்ந்து எதிர்த்து
சங்கின் ஓசையின்
அப்பெருமான் ஊதி முழக்கிய சங்கத்தின் ஓசையினால்
தருப் பொருட்டால்
பாரிஜாத தருவின் நிமித்தமாக
தாம் அரை மாத்திரைக்கே சாய்ந்தனரே —
அரை மாத்திரைப் பொழுதே மூர்ச்சித்து வீழ்ந்தனர்
கண் நொடிப் பொழுது கண் இமைக்கும் பொழுது மாத்திரை என்பர்
————————————————————————————
சாகைக்குந் தத்துத் துகிறூக்கி மாதர் தமை நகைத்தாய்
சாகைக்குந் தத்துவங் கட்கு மெட்டாய் தண் புனல் அரங்கே
சாகைக்குந் தத்துப் படையாழி யேந்த றமர்கள் வெய்யோர்
சாகைக்குந் தத்துத் தவிர்க்கைக்கும் போலுமுன் சங்கற்பமே–80-
சாகைக்குந் தத்துத் துகிறூக்கி மாதர் தமை நகைத்தாய்
சாகை -கிளைகளை யுடைய
குந்தத்து துகில் தூக்கி -குருந்த மரத்தின் மேல் கோப ஸ்திரீகளுடைய சேலைகளை எடுத்துப் போய்வைத்துக் கொண்டு
மாதர் தமை நகைத்தாய்
சாகைக்குந் தத்துவங் கட்கு மெட்டாய் –
சாகைக்கும் -வேதங்களுக்கும்
தத்துவங்கட்கும் எட்டாய் –
ஐம்பொறி -ஐம்புலன்கள் -ஐம்பூதம் -ஐந்து கர்ம இந்த்ரியங்கள் -பிரகிருதி -மகான் -அஹங்காரம் –மனஸ் –
தண் புனல் அரங்க ஈசா
கைக்குந் தத்துப் படையாழி
கை -திருக்கையிலே
குந்தத்து குந்தம் என்னும் ஆயுதத்தோடு
புடை ஆழி -பகை அழிக்க வல்ல சக்கரத்தையும்
யேந்தல்
கை குந்த துப்புடை ஆழி ஏந்தல் -கையில் இருக்க வலிமை யுடைய சக்கரத்தை ஏந்தல் -என்றுமாம்
தரித்து இருத்தல்
றமர்கள் வெய்யோர் சாகைக்குந் தத்துத் தவிர்க்கைக்கும் போலுமுன் சங்கற்பமே
வெய்யோர் சாகைக்கும் -தமர்கள் தத்து தவிர்கைக்கும் உன் சங்கற்பம் போலும்
—————————————————————————————————–
சங்கத் தமரர் குழாத்தொடு மூழ்வினை தான் விலங்கச்
சங்கத் தமரன்ப ராயிருப்ப பீர்கடறானவர் தே
சங்கத் தமரம் படவெய்த சார்ங்கத் தனுவரங்கன்
சங்கத் தமரன் சரணே சரண் என்று தாழ்ந்து இருமே –81-
சங்கத் தமரர் குழாத்தொடு மூழ்வினை தான் விலங்கச்
ஊழ் வினை தான் விலங்க
சங்கத்து அமரர் குழாத்தொடும் -எம்பெருமான் பக்கல் மனம் பற்றுதலை உடைய நித்ய ஸூரிகள் வர்க்கத்தோடு ஒப்ப
சங்கத் தமரன்ப ராயிருப்ப பீர்
அவர்கள் கூட்டத்தில் பொருந்திய அன்பராய் இருப்பீர் -முக்தர்களாய் நித்ய வாசம் செய்வீர்
கடறானவர் தேசம்
கடல் தானவர் தேசம் –
சமுத்ரமும் -அசுரர்களுடைய நாடும் -பெரு வெள்ளமாகத் திரண்ட அசுரர்கள் தேசம் -என்றுமாம்
கத்த மரம் பட
தவித்துக் கதறவும் -ஏழு மராமரங்கள் அழியவும்
வெய்த சார்ங்கத் தனுவரங்கன்
எய்த சார்ங்கம் தனு அரங்கனும் -சார்ங்கத்தன் தண் அரங்கன் -பாட பேதம்
சங்கத் தமரன் சரணே சரண் என்று தாழ்ந்து இருமே —
சங்கம் தமரன் –பாஞ்ச ஜன்யம் என்ற சங்கத்தின் முழக்கத்தை உடைய வனுமாகிய திருமாலினது
சரணே சரண் என்று தாழ்ந்து இரும் -என்று சார்ந்து இருமே –பாட பேதம்-
அங்கனம் இருப்பீராயின்
—————————————————————————-
இருந்தே னுகமுட வன்வரை நோக்கி யிருப்பது போல்
இருந்தே னுகந்துனை வைகுண்ட நோக்கி யெதிர் பொருந்கேள்
இரும்தே னுகனும் படவதைத் தாய் வெண்ணை யாமத் தொளித்து
இருந்தே னுகரரங் காகாணு நாளினி யென்றருளே–82-
இருந்தே னுகமுட வன்வரை நோக்கி யிருப்பது போல்
இரும் தேன் உக
பெருமை மிக்க தேன் தனது நவில் சிந்த வேண்டும் என்று கருதி
முடவன் வரை நோக்கி இருப்பது போல்
இருந்தே னுகந்துனை வைகுண்ட நோக்கி
உன்னை உகந்து வைகுந்தம் நோக்கி இருப்பேன்
யெதிர் பொருந்கேளிரும் தேனுகனும்
யெதிர் பொரும்-
எதிரிலே வந்து போர் செய்த தேனுகாசுரனும் அவ்வினத்தரான மற்றும் பல அசுரர்களும்
னது உறவினராக இருந்து அசுரத் தன்மை பொருந்திய சிசுபாலன் போன்றாரும் என்றுமாம்
படவதைத் தாய்
தானே கொன்றும் உறவினனான அர்ஜுனனைக் கொண்டு அழித்தும் –
வெண்ணை யாமத் தொளித்து இருந்தே னுகரரங்கா
யாமத்து ஒளித்து இருந்தே வெண்ணெய் நுகர் உண்ட அரங்கா
சாரமான ஆத்மாவை வெண்ணெய் போலே விரும்பி –
காணு நாளினி யென்றருளே–
காணும் நாள் இனி என்று அருள் செய்வாய்
யாதொரு முயற்சியும் இன்றி நோக்கிக் கொண்டே இருப்பேன்
காணும் நாள் எந்நாள் என்று சோதி வாய் திறந்து அருள் செய்வாய்
——————————
அரும்பாகவ தரிக்கும் பெயராய் புள்ளரசி னுக்கோர்
அரும்பாகவ தரத்துப் பனை யாயரங்கா வென வுண்
அரும் பாகவதர் பத தீர்த்தம் கொள்ளாதடிகள் கொப்புள்
அரும்பாகவதர் தொலைப்பார் கல்லார் கங்கை யாடுதற்கே –83-
அரும்பாகவ தரிக்கும் பெயராய்
அரும் பாகு அவதரிக்கும் பெயராய்
துதிப்பவர் நாவிலே மென்மையான கருப்பஞ்சாற்றுப் பாகு போன்று இனிமை யூரும் படியான திரு நாமங்களை உடையவனே
ராம நாமமே கற்கண்டு அன்றோ -அருமை -ஒப்பு இல்லாமையும் என்றுமாம் –
புள்ளரசி னுக்கோர் அரும்பாக
புள் அரசினுக்கொர் அரும் பாக
வதரத்துப்பனையாய்
வதரம் துப்பு அனையாய்
வாய் இதழ் பவளம் போலே சிவந்தவனே
யரங்கா
வென வுணரும் பாகவதர் பத தீர்த்தம் கொள்ளாது
ஸ்ரீ பாகவதர்கள் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் கொள்ளாமல்
தடிகள் கொப்புள் அரும்பாகவதர் தொலைப்பார் கல்லார் கங்கை யாகுதற்கே —
கங்கை யாடுதற்கு அடிகள் கொப்புள் அரும்பு ஆக அதர் தொலைப்பார்
கங்கா ஸ்நானம் செய்தற் பொருட்டு நடந்து தீர்த்த யாத்ரை செய்து உள்ளங்கால்களும் கொப்புள்கள் அரும்பு போல் உண்டாக
அரு நெறிகளைக் கடந்து கழிப்பார்கள்-
ஸ்ரீ பாகவத ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் கங்கா ஸ்நானத்தை விட பாவனமும் எளியதாகவும் என்று அருளிச் செய்கிறார் –
—————————————————————————————————————
ஆடு முன் னீர்முதற் றீர்த்தத்தி னாலரு மாதவத்தால்
ஆடுமுன் னீர் மறை வேள்வியி னாலண்ட ராயுடன் மாறு
ஆடுமுன் னீரது மாயையி னால் என்று அரங்கனைக் கொண்ட
ஆடுமுன் னீர் செய்த பாவமும் போய் முத்தராம் வண்ணமே -84-
ஆடு முன் னீர்முதற் றீர்த்தத்தி னாலரு மாதவத்தால்
ஆடு முந்நீர் முதல் தீர்த்தத்தினால் –
கடல் போன்ற புண்ணிய தீர்த்தங்களில் நீராடுதலினாலும்
அரு மா தவத்தால் –
ஆடுமுன் னீர் மறை வேள்வியினால்
ஆடு முன் ஈர் மறை வேள்வியினால்
ஆடு முதலியவற்றை அறுக்கிற வேத விதிப்படி செய்யும் யாகங்களினாலும்
லண்ட ராயுடன் மாறு ஆடும்
அன்றே உடல் மாறாடும்-
மனித சன்மம் நீங்கி தேவ சந்மமாக உடம்பு மாறும்
முன் னீரது மாயையி னால் என்று அரங்கனைக் கொண்டாடு
அது -அங்கனம் வேற்றுமை அடைவது தானும்
மாயையினால் என்று முந்நீர் –
திருமால் உடைய மாயையினாலே என்று எண்ணுமின்-
அங்கனம் அரங்கனைக் கொண்டாடி ஸ்துதித்து
முன் னீர் செய்த பாவமும் போய் முத்தராம் வண்ணமே —
முன் நீர் செய்த பாவமும் போய் முக்த்தராம் வண்ணமே –
——————————————————————————
வண்ணங் கலிவஞ்சி வெண்பா வகவல் வகை தொடுத்தோர்
வண்ணங் கலிகெட வேண்டுமென் றேமக்கண் மாட்டுரையேன்
வண்ணங் கலிகடல் போல் வானரங்கன் வகுளச் செல்வன்
வண்ணங் கலி யன் புகழ் தாள் எனக்கென்று மா நிதியே –85-
உரையேன்-வண்ணங் கலிவஞ்சி வெண்பா வகவல் வகை தொடுத்து
அழகிய கலிப்பாவும் -வஞ்சிப்பாவும் வெண்பாவும் ஆஸ்ரியப்பாவும் -அவற்றின் இனமான செய்யுள்களை புனைந்து கவி பாடேன்
வல்லிசை வண்ணம் -மெல்லிசை வண்ணம் -இயைபு வண்ணம் -நெடும் சீர் வண்ணம்
-குறும் சீர் வண்ணம் -சித்திர வண்ணம் ஒழுகு வண்ணம் -என்றுமாம்
தோர் வண்ணங் கலிகெட வேண்டுமென் றே
ஏதேனும் ஒரு விதமாக வறுமை ஒழிய வேண்டும் என்று கருதி
மக்கண் மாட்டு
மக்கள் மாட்டு –
மனிதர்கள் பக்கல் -மனிசர்கள் விஷயமாக
வண்ணங் கலிகடல் போல் வானரங்கன்
வகுளச் செல்வன் வண்ணங் கலி யன் புகழ் தாள்
நம்மாழ்வாரும் திருமங்கை ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்த அரங்கன் திருவடிகளே
எனக்கென்று மா நிதியே —
——————————————————————————————–
மானா கவரு நிருதன்புன் மாயையின் மங்கை யென்னு
மானா கவரு மணியை முன்நீங்கினான் மாயன் என்பார்
மானா கவரும் பலர் சோலை சூழ மதிலரங்கா
மானா கவரு மமுதே யதுவு நின் மாயமன்றே –86-
மானா கவரு நிருதன்புன் மாயையின் மங்கை யென்னு
மானாக வரும் நிருதன் புல் மாயையின் -மாரீசனின் அல்ப மாயையினால்
மங்கை என்னும்
மானா கவரு மணியை முன்நீங்கினான் மாயன் என்பார்
மால் நாகம் அரு மணியை -விஷத்தினால் மயக்கம் செய்யும் தன்மையதான சர்ப்பத்தின் பெறுதற்கு அரிய மாணிக்கத்தை
முன் நீங்கினான்
யதுவு நின் மாயமன்றே —
அதுவும் நின் மாயம் அன்றே
நின் சங்கல்பத்தினால் -மனுஷ்ய தன்மையை ஏறிட்டுக் கொண்டு மாயைக்கு உட்பட்டவன் போலே காட்டினாய்
அன்றோ
மானா கவரும் பலர் சோலை சூழ மதிலரங்கா
மால் -பெரிய
நாகம் -புன்னை மரத்தினது
அரும்பு அலர்-சோலை சூழ் மதிலரங்கா
மானா கவரு மமுதே
மால் நா கவரும் அமுதே -ஆசையுடன் அடியார்களால் நாவில் கொண்டு நுகரப்படுகின்ற
அமுதே மாயன் என்பார்-
——————————————————————————————-
மாயா தவர் தலை வாவரங் காவட மா மதுரை
மாயா தவரண்டர் வந்தடைந் தான்மழு வாளிபிர
மாயா தவர்செய்வர் முந்நூல் செந்நூல் கொண்ட வண்ணமொப்ப
மாயா தாவரத் தனைக் குடர் கோத்ததுன் வாணகமே –87-
மாயா தவர் தலை வாவரங் காவட மா மதுரை மாயா
மா யாதவர் தலைவா
அரங்கா
வட மதுரை மாயா
தவரண்டர் வந்தடைந் தான்மழு வாளிபிரமா
தவர் -முனிவர்களும்
அண்டர் -தேவர்களும்
வந்து அடைந்தால்-கொடிய பகைவர்க்கு அஞ்சி வந்து சரணம் அடைந்தால்
மழு ஆளி-சிவனும்
பிரமா
ஆகிய அவர் -யாது செய்வர் –
அவ்விரு மூர்த்திகளும் என்ன செய்ய மாட்டுவர் -ஒன்றும் செய்யத் திறம் அல்லாதவர் -என்றபடி
முந்நூல் செந்நூல் கொண்ட வண்ணமொப்ப –
நினது மார்பில் விளங்கிய வெண்ணிறமான முப்புரி நூல் சிவந்த மாலை வடமாக அணிந்த வித்தை ஓக்கும்படி
மாயா தாவரத் தனைக் குடர் கோத்தது-
மாயாத வரத்தனை குடல் கோத்தது –
பலவற்றாலும் அழியாத வரங்களைப் பெற்ற இரணியனது குடலைப் பிடுங்கி மாலையாக அணிந்தது –
உன் வாணகமே —
உன் வாள் நகமே -உனது வாள் போலே கூறிய நகமே –
கூருகிர் நுதியில் பைந்தேன் பொழி மலர் அலங்கன் மார்பம் போழ்ந்து செங்குருதி யூறி வழி பசுங்குடர் மென் கண்ணி யாளரி வளைந்ததன்றே –
வெண் புரிநூல் செந்நூல் ஆனதே -மார்பிலே குடலை மாலையாக தரித்துக் கொண்டதால் –
மேருகிரி யுடல் அவுணன் மிடல் கெடுத்தாய் என்பர் அது உன் கூர் உகிரே யறிந்தது யல்லால் கோவே நீ அறியாயால் -என்பரே –
——————————————————————————————————–
நகமுண் டகந்தரித் தாற்கருண் மாயற்கு ஞால முந்நீர்
நகமுண் டகமகிழ்ந் தாற்கடியே மென்மி னற்கதிவா
நகமுண் டகம்பர னென்னா தரங்கனை நாடிலயன்
நகமுண் டகமலர் தான்குவி யாது நடுக்குளத்தே –88-
நகமுண் டகந்தரித் தாற்கருண் மாயற்கு ஞால முந்நீர்
நக -கண்டவர் அனைவரும் பரிகாசமாக சிரிக்கும் படி
முண்ட கம் தரித்தாற்கு -முண்டமாகிய பிரம கபாலத்தை கையில் கொண்டவனான சிவபிரானுக்கு
அருள் மாயற்கு
ஞாலம் -பூமியையும்
முந்நீர் -கடல்களையும்
நகமுண் டகமகிழ்ந் தாற்கடியே மென்மின்
நகம் -மலைகளையும் –
உண்டு அகம் மகிழ்ந்தாற்கு
அடியேம் யேன்மின்
அங்கனம் எண்ணின மாத்ரத்தால்
நகமுண் டகம்பர னென்னா தரங்கனை நாடிலயன் நற்கதிவாநகமுண் டகமலர் தான்குவி யாது நடுக்குளத்தே —
நல் கதி வானகம் உண்டு
மற்றும் அகம் பரன் என்னாது அரங்கனை நாடில் -அஹங்காரம் கொள்ளாமல் அரங்க நாதனை விரும்பி சரண் அடைந்தால்
அயன் -பிரமனது
நகம் முண்டக மலர் -நகங்களை உடைய தாமரை மலர் போன்ற கையானது
உம் நடு குளத்தே குவியாது -உங்கள் நடுத்தலையிலே-மீண்டும் பிறக்குமாறு விதித்து எழுவதற்கு குவியாது –
அகம் பரன் என்னாது அடியேம் என்மின்–மாயவனுக்கு தொண்டு பூண்டாள் –
அயனது நக முண்டக மலர் உம் நடுக் குளத்துக் குவியாது -நல் கதி வானகம் உண்டு -என்றும் இயைத்து கொள்ளலாம் –
———————————————————————–
குளப்படி நெய்யடி சிற்கொத்த தோ கொள்ளப் பற்றிய தோ
குளப்படி யிற்றிங்கள் சேரரங்கா கோல மாய வன்றுன்
குளப்படி காட்டும் பிறை மறுப் போலொரு கோட்டிருந்து
குளப்படி யின்னகத் துட்பரல் போன்ற குவலயமே –89-
பிரளய காலத்தில் நீ உண்ட பொழுது
குளப்படி நெய்யடி சிற்கொத்த தோ
குளம் படி நெய் அடிசிற்கு ஒத்ததோ
வெல்லமும் படி யளவு கொண்ட நெய்யும் கலந்த உணவுக்கு ஒப்பாய் இருந்ததோ -குளப்படி நெய்யடிசில் -சக்கரைப் பொங்கல் –
கொள்ளப் பற்றிய தோ
அமுது செய்வதற்கு போதுமானதாய் இருந்ததோ –
குளப்படி யிற்றிங்கள் சேரரங்கா கோல மாய வன்று
குளம் படியில் திங்கள் சேர் அரங்கா
சந்திர புஷ்கரணி படியிலே சந்தரன் தன் குறை தீரும் பொருட்டு தவம் செய்யுமாறு சேர்ந்த திருவரங்கத்தில் எழுந்து அருளி இருப்பவனே
கோலம் ஆய அன்று
நீ மஹா வராஹமாகிய அந்நாளிலே
உன் குளப்படி காட்டும் பிறை மறுப் போல்
உனது நெற்றியின் உருவத்தைக் காட்டுகின்ற பிறைச் சந்தரன் இடத்து விளங்கும் களங்கம் போலே
லொரு கோட்டிருந்து
உனது ஒரு மருப்பிலே தங்கி
குளப்படி யின்னகத் துட்பரல் போன்ற குவலயமே
குளம்பு அடியின் அகத்துள் பரல் போன்ற குவலயமே
கால் குளம்பின் கீழ் பருக்கைக் கல்லை நிகர்த்து அடக்கிய பூ மண்டலமானது –
அண்டம் எலாம் உண்டை என்பர் அறியாதார் ஆங்கு அவை நீ உண்டு அருளும் காலத்தில் ஒரு தூற்றுக்கு ஆற்றாவால் –
நாண் மன்னு வெண் திங்கள் கொல்-நயந்தார்க்கு நச்சிலை கொல் -சேண் மன்னு நாள் தடம் தோள் பெருமான் தன் திரு நுதலே –
இரு நாள் பகலின் இலங்கு மதி அலங்கல் இருளின் எழில் நிழல் கீழ் பெரு நாணில் பின் அவன் நெற்றி பெற்றிதாக பெறு மன்னோ –
நிறக்கும் செழும் சுடர்க் கோடு இப்பாரு நிசா முகத்து சிறக்கும் பிறையும் களங்கமும் போலும் எனில் சிறு கண்
மறக்கும் சரம் செற்ற மாயோன் அரங்கன் வராகமதாய் பிறக்கும் பிறப்பின் பெருமை எவ்வாறு இனிப் பேசுவதே –திருவரங்கத்து மாலை
பன்றியாய் படியெடுத்த பாழியான் என்பரது வென்றியார் உனது எயிற்றின் மென்றுகள் போன்று இருந்ததால் –
தீதறு திங்கள் பொங்கு சுடர் உம்பர் உலகு ஏழின் உடன் உடனே மாதிர மண் சுமந்து வட குன்று நின்ற மலை யாறும்
ஏழு கடலும் பாதமர் சூழ் குளம்பின் கமண்டலத்தின் ஒரு பால் ஒடுங்க
வளர் சேராதி முன் ஏனமாகி யாரானாய மூர்த்தியது நம்மை யாளும் அரசே
—————————————————
குவலையஞ் சூழ்கடல் காயா மரகதம் கொண்ட னெய்தல்
குவலையங் கண்டன்பர் நைவ ரென்றார் கொற்ற வாணற்குவா
குவலைய நேமிதொட் டாயரங் காகொடும் பல் பிறப்பா
குவலையங்க கற்றுனைக் காணிலென் னாங்கொல் குறிப்பவர்க்கே –90-
அன்பர்
குவலையஞ் சூழ்கடல்-
பூ மண்டலத்தை வளைந்து இருக்கிற சமுத்ரத்தையும்
காயா மரகதம் கொண்ட னெய்தல்-குவலையங் கண்டு –
காயம் பூவையும் -மரகத ரத்னத்தையும் -நீர் கொண்ட மேகத்தையும் -கரு நெய்தல் மலரையும் -கரும் குவளை மலரையும் பார்த்து
நைவ ரென்றார்
உனது நிறத்தை காட்டுவதால் மனம் உருகுவார்கள் என்றால்
கொற்ற வாணற்கு
வெற்றியை உடைய பாணாசுரனுக்கு
வாகுவலைய நேமிதொட் டாய் –
வாகு அலைய நேமி தொட்டாய்-தோள்கள் துணிப்புண்டு துடிக்கும் படி சக்ராயுதத்தைப் பிரயோகித்தவனே
யரங்கா
கொடும் பல் பிறப்பாகுவலையங்க கற்றுனைக் காணிலென் னாங்கொல் குறிப்பவர்க்கே –
கொடும் பல் பிறக்கு ஆகு வலை அற்று அங்கு உன்னை கானில் அவர்க்கு குறிப்பு என்னாம் கொல்
அங்கே உனது திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை தர்சிக்கப் பெற்றால் அவர்கள் கருத்து மற்று யாதாகுமோ –
கடலோ மழையோ முழு நீலக் கல்லோ காயா நறும் போதோ படர் பூம் குவளை நாண் மலரோ நீலோற் பலமோ பானலோ
இடர்சேர் மட்வாருயிர் உண்பதியாதோ வென்று தளர்வாள்-
பூவையும் காயாவும் நீளமும் பூக்கின்ற காவி மலர் என்றும் காண் தோறும்
பாவியேன் மெல்லாவி மெய்ம்மிகவே பூரிக்கும் அவ்வவை எல்லாம் பிரான் உருவே என்று –
தொட்ட மாத்ரமே துஷ்ட நிரசனம்
அன்றிய வாணன் ஆயிரம் தோளும் துணிய அன்று ஆழி தொட்டான் –
வாணன் ஆயிரம் புயங்கள் குருதி நீர் சிந்தியோட நேமி தொட்ட திருவரங்க ராசரே –
———————————————————————————–
குறியானைச் செங்கன் நெடியானை வானவர் கோனைச் சங்கக்
குறியானை வித்த திருவரங்கே சனைக் கூவி நின்று
குறியானை காத்தவனைப் பாடினேன் கொடி கூப்பிடினும்
குறியானை யப்பவர் போற் கொடியேன் சொலும் கொள்வன் என்றே –91-
குறியானைச் செங்கன் நெடியானை
குறுகிய வடிவம் கொண்ட வாமன அவதாரம் செய்தவனும் –
சிவந்த திருக் கண்களை உடைய திருவிக்ரமனாய் நீண்டு வளர்ந்தவனும் –
வானவர் கோனைச் சங்கக் குறியானை வித்த திருவரங்கே சனைக்
சங்கம் குறியால் நைவித்த –
தேவ ராஜாவான இந்திரனை -பாஞ்ச ஜன்யத்தால் -முழக்கத்தால் -பாரிஜாத அபஹரண காலத்தில் மூர்ச்சித்து விழச் செய்த ஸ்ரீ ரங்க நாதனும்
கூவி நின்று குறியானை காத்தவனைப்
ஆதி மூலமே என்று தன்னை கூவி அழைத்து த்யானித்த ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானை பாதுகாத்தவனுமாகிய திருமாலைக் குறித்து
பாடினேன் கொடி கூப்பிடினும் குறியானை யப்பவர் போற் கொடியேன் சொலும் கொள்வன் என்றே –
கொடி கூப்பிடினும் குறி ஆ நயப்பவர் போல் கொடியேன் சொலும் கொள்வான் என்று
காக்கை இயல்பாக கத்தினாலும் அதனை ஒரு நல்ல நிமித்தமாக விரும்பி உலகத்தார் கொள்வது போலே
கொடியவனான யான் வாய்க்கு வந்தபடி சொல்லும் சொல்லையும் நன்மையாக அப்பெருமான் ஏற்றுக் கொள்வான் என்று நினைத்து
பாடினேன்
வாய் விட்டுக் கவி பாடினேன் –
நாக்கு நின்னை யல்லால் அறியாது நான் அது அஞ்சுவன் என் வசம் அன்று -மூர்க்குப் பேசுகின்றான் இவன் என்று முனிவாயேலும்
என் நாவுக்கு ஆற்றேன் காக்கை வாயிலும் கட்டுரை கொள்வர் காரணா கருளக் கொடியானே -பெரியாழ்வார்
திருமாலவன் கவி யாது கற்றேன் பல்லியின் சொல்லும் சொல்லாக் கொள்வதோ யுண்டு பண்டு பண்டே —
————————————————————————–
வனத்திற் சிலம்பி விடு நூலுட் பட்டு மசக மெய்த்த
வனத்திற் சிலம்பின போற் பிணி வாய்ப்பட்டென் வாய் புலம்பின்
வனத்திற் சிலம்பின் குரலன்னம் வாழு மரங்கனிப்பு
வனத்திற் சிலம்பினின்றான் கேட்கு மோவும்பர் வாழ்த்தை விட்டே –92–
வனத்திற் சிலம்பி விடு நூலுட் பட்டு மசகம்
வனத்தில் சிலம்பி விடு நூலுள் பட்டு -மாசகம் –
கொசுவானது காட்டிலே சிலந்திப் பூச்சி வாய் விட்டு இழைத்த நூலினிடையே சிக்கிக் கொண்டு
மெய்த் தவனத்திற் சிலம்பின போற் –
உடல் தவிப்பினால் அரற்றியது போலே
பிணி வாய்ப்பட்டென் வாய் புலம்பின்
யான் நோயின் கண் அகப்பட்டு எனது வாய் விட்டு அரற்றினால்
அந்த அரற்று ஒலியை
வனத்திற் சிலம்பின் குரலன்னம் வாழு மரங்கனிப்பு வனத்திற் சிலம்பினின்றான்
சிலம்பின் குரல் அன்னம் வனத்தில் வாழும் அரங்கன் இ புவனத்தில் சிலம்பில் நின்றான் –
சிலம்பு என்னும் காலணியின் ஒலி போன்ற குரலை உடைய அன்னப் பறவைகள் நீரிலே வாழ்வதற்கு இடமான திரு வரங்கத்தில் பள்ளி கொண்டு இருப்பவனும்
இந்த உலகத்திலே திரு வேங்கடம் என்னும் திருமலையிலே -மலையின் பெயரான சிலம்பு -நின்று அருள்பவனுமான எம்பெருமான்
கோயில் திருமலை -போல அரங்கன் சிலம்பில் நின்றான் என்கிறார்
கேட்குமோ வும்பர் வாழ்த்தை விட்டே —
உம்பர் வாழ்த்தை விட்டுக் கேட்குமோ
பரம பதத்தில் வாழும் நித்ய முக்தர்கள் உடைய மங்கள வாழ்த்து ஒலியை விட்டு கேட்டு அருள்வானோ –
———————————————————————————————————-
விடத்தேரை மன்னும் வனப் பாழும் கிணற்றுள் வெம்பாம்பு பற்றும்
விடத்தேரை வாய் வண்டு தேன் வேட்டல் போல் விசித்துக் கொடு போய்
விடத்தேரையில் வெங்கட் கூற்றை எண்ணாது எண்ணும் வேட்கை எல்லாம்
விடத்தேரை யூரரங்கன்று இருந்தாளில் விழு நெஞ்சமே –93-
விடத்தேரை மன்னும் வனப் பாழும் கிணற்றுள் வெம்பாம்பு பற்றும்
விடத்தேரை என்னும் மரம் பொருந்திய காட்டிலே உள்ள பாழ் அடைந்த கிணற்றிலே
கொடிய பாம்பினால் கௌவிக் கொள்ளப் பட்ட
விடத்தேரை வாய் வண்டு தேன் வேட்டல் போல்
விடம் தேரை -நஞ்சு ஏறிய தவளையினது
வாயிலே அகப்பட்டுள்ள வண்டு தேனை விரும்புவது போலே
விசித்துக் கொடு போய் -விடத்தேரையில் வெங்கட் கூற்றை எண்ணாது எண்ணும்
விசித்துக் கொடு போய் -தேர் ஐ யில் வெம் கண் கூற்றை எண்ணாது என்னும்
உயிரை உடம்பின் நின்றும் பாசத்தால் கட்டி இழுத்துக் கொண்டு போய் விட எண்ணுகிற வேல் படையையும்
கொடும் தன்மையையும் உடைய யமனை பின் புறத்திலேயே இருக்கிறான் என்று எண்ணாமல்
நீ மேன்மேல் -எண்ணுகின்ற
வேட்கை எல்லாம்
ஆசைகள் யாவும்
விடத்
ஒழிய
தேரை யூரரங்கன்று இருந்தாளில் விழு நெஞ்சமே —
அர்ஜுனனுக்கு தேரை ஒட்டிய ஸ்ரீ ரங்க நாதனது திருவடிகளிலே சேர்வாய்
திருத்தேர் உத்சவம் கண்டு அருளும் நம் பெருமாள் திருவடிகளை சேர்வாய் என்றுமாம்
—————————————————————————————
விழுங்கூன் றசைச் சுவர் நீர் மலங் கோழை வெம் பித்தொடுங்க
விழுங்கூ னரம்புறி யென்பேணி தோற்சட்டை வீழ்ந்து நொந்த
விழுங்கூந்த லாரழப் பாடையில் போய் சுடும் வெய்ய செந்தீ
விழுங்கூன நோய்க் குடில் வேண்டேன் அரங்க விமானத்தானே –94-
விழுங்கூன் றசைச் சுவர் நீர் மலங் கோழை வெம் பித்தொடும்
கூன் விழும் தசை சுவர்
நீர் மலம் கோழை-கொடிய பித்தமும் -இவற்றுடன் கூடிய
கவிழுங்கூ னரம்புறி யென்பேணி தோற்சட்டை வீழ்ந்து நொந்த -விழுங்கூந்த லாரழப் பாடையில் போய்
கவிழும் கூன் -கவிழ்கிற பாத்ரமும்
நரம்பு உறி -நரம்புகளினால் அமைக்கப் பட்ட ஒரு சிக்கமும்
என்பு ஏணி -எலும்பிகளினால் ஆகிய தோர் ஏணியும்
தோல் சட்டை –
அவிழும் கூந்தலார்
நொந்து வீழ்ந்து அழ -வருந்தி கீழ் விழுந்து அழ பாடை மேல் கொண்டு போய்
சுடும் வெய்ய செந்தீ விழுங்கு
ஊன நோய்க் குடில்
வேண்டேன் அரங்க விமானத்தானே —
ஊனேறு செல்வத்து உடன் பிறவி யான் வேண்டேன் என்பதை ஒட்டி அருளிச் செய்கிறார்
——————————————————————————————-
மானத் துவண்ட லுழவோர் எழுத்தின் வடிவுற்ற சீர்
மானத் துவண்ட வினையாளராயினு மால் வளர் வி
மானத் துவண்டல மா மரங்கம் வழி யாவரினு
மானத் துவண்டமர் தாரண்ட ராம்பதம் வாய்க்குமங்கே –95-
மானத் துவண்ட லுழ
மால் நத்து -பெரிய நத்தை யானது
வண்டல் உழ-சேற்றிலே ஊர்ந்து செல்ல
வோர் எழுத்தின் வடிவுற்ற சீர்மானத் –
ஓர் அஷரத்தின் வடிவமாக அமைந்த சிறப்பு போலே
துவண்ட வினையாளராயினும்
வருந்துவதற்கு காரணமான ஊழ் வினையை யுடையவர்களே யானாலும்
அவர்கள்
மால் வளர் விமானத் துவண்டல மா மரங்கம் வழி யாவரினும்-
மால் வளர் விமானத்து வள் தளம் ஆம் அரங்கம் வழி ஆ வரினும்
திருமால் கண் வளர்ந்து அருளுகிற பிரணவாகார விமானத்தை யுடைய ஸ்ரீ ரங்க மார்க்கமாக தன்னடையே வந்தாலும்
அந்த வரவினாலேயே
மானத் துவண்டமர் தாரண்ட ராம்பதம் வாய்க்குமங்கே —
மானத்து வண்டு அமர் தார் அண்டர் ஆம் பதம் வாய்க்கும்
பெருமையையும் வண்டுகள் மொய்க்கும் மாலையையும் உடைய முக்தர்கள் ஆகும் பதவி சித்திக்கும் –
தேவர்கள் மாலையில் வண்டு மொய்க்காது -முக்த நித்யர்கள் மாலையிலே தான் மொய்க்கும்
————————————————————————————————–
அங்காக்கைக் கே மங்கைக் கீந்தான் அரங்கன் அவனிக்கு வாய்
அங்காக்கைக் கே பசித்தான் நிற்க வே முத்தி யாக்கித் துயர்
அங்காக்கைக் கே சிலர் வேறே தொழுவரருந்திரவிய்
அங்காக்கைக் கே தனத் தாடரு மோதிரு வன்றியிலே –96-
அங்காக்கைக் கே மங்கைக் கீந்தான் அரங்கன்
அம் கா மங்கைக்கு கைக்கே ஈந்தான்
அழகிய -சோலையை -இந்திரன் கற்பகச் சோலையில் உள்ள பாரிஜாத தருவை -சத்யா பாமை பிராட்டிக்கு கையிலே கொடுத்தவனும் -கை வசமாக்கித் தந்தவனும்
அவனிக்கு வாய் -அங்காக்கைக் கே
உலகத்தை உண்பதற்கு –தனது வாயத் திறக்கும் அவ்வளவாக
பசித்தான்
பசி உற்றான் -வாய் திறந்து உலகத்தை உட்கொள்ள அவா கொண்டவனும்
ஆகிய அரங்கன் –
நிற்க வே
இருக்கையிலே -அவனை விட்டு
முத்தி யாக்கித் துயர் அங்காக்கைக் கே சிலர் வேறே தொழுவர்-
தமக்கு மோஷத்தைக் கொடுத்து துன்பங்கள் வாராத படி தம்மை காப்பதற்கு வேறு தெய்வங்களை சிலர் வணங்குவார்கள்
அருந்திரவியம் –
அருமையான செல்வப் பொருளை
அங்காக்கைக் கே தனத் தாடரு மோதிரு வன்றியிலே –
திரு அன்றியிலே -திருமகள் கொடுப்பாளே யல்லாமல்
காக்கை கே தனத்தாள் தருமோ
காக்கை வடிவம் எழுதிய துவசத்தை உடையவளான மூதேவி கொடுக்க மாட்டுவளோ –
நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் நல்லதோர் அருள் தன்னாலே
காட்டினான் திருவரங்கம் உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்
கேட்டிரே நம்பிமீர் காள் கெருட வாகனும் நிற்க
சேட்டை தன் மடியகத்துச் செல்வம் பார்த்து இருக்கின்றீரே -திருமாலை
—————————————————————————
அன்றே யடைய யுனக்கே யடிமை என்றாய்ந்து உணர்ந்தார்
அன்றே யடையப் படுவாருனை யரங்கா வனத்திய்
அன்றே யடையை யயில்வோரு மீதறி யாரறிஞர்
அன்றே யடையைம் புலனாலு நன்கில்லை யாங்கவர்க்கே –97-
அன்றே யடைய யுனக்கே யடிமை என்றாய்ந்து உணர்ந்தார் அன்றே
அன்றே -அந்நாளிலேயே -தொன்று தொட்டே
உனக்கே அடிமை பட்டவை என்று ஆராய்ந்து அறிந்தவர்கள் அன்றோ
யடையப் படுவாருனை யரங்கா
உனை அடையப் படுவார் -அரங்கா -உன்னைச் சேர்வதற்கு உரியர்
வனத்திய் அன்றே யடையை யயில்வோரும்-
வனத்து இயன்றே அடையை அயில்வோரும்-
காட்டில் வசித்துக் கொண்டே இலையை புசிப்பவர்களான முனிவர்களும்
ஈதறியார் –
ஈது அறியார் -இந்த உண்மையை உணரார் ஆயின்
அறிஞர் அன்றே
அறிவுடையார்கள் அல்லர் ஆவார்
யடையைம் புலனாலு நன்கில்லை யாங்கவர்க்கே —
அவர்கட்கு ஆங்கு ஆடை ஐம்புலனாலும் நன்கு இல்லை
அவ்வனத்தில் இருந்து அடைக்கப் பட்ட -அடக்கி ஆளப்பட்ட -பஞ்ச இந்த்ரியங்களாலும் நல் பயன் இல்லை –
————————————————————————–
ஆங்கார மாமின்னைத் தோய்மார் பரங்கனளை வெண்ணெயுண்டு
ஆங்கார மாநில முண்டாற்குத் தொண்டனிவ் வண்டத் தப்பால்
ஆங்கார மான்பகு திப்புறம் போயமு தாற்றிர் படிந்து
ஆங்கார மானடி காண்பே னவன்ற னருள் சிந்தித்தே –98-
ஆங்கார மாமின்னைத் தோய்மார் பரங்கனளை வெண்ணெயுண்டு
கார் ஆம் -மேகத்தில் உண்டாகின்ற
அம் -அழகிய
மின் மாவை -மின்னல் போன்ற வளான இலக்குமியை
தோய் மார்பு அரங்கன் -தழுவும் திருமார்புடை ரங்கநாதனும்
அளையினை யுண்டு ஆங்கு -வெண்ணெயை யுண்டால் போலவே
ஆர மாநில முண்டாற்குத்
நிரம்ப பெரிய உலகத்தை உட்கொண்டவனுமான திருமாலுக்கு
தொண்டன் -அடியவன் -ஆதலால்
னவன்ற னருள் சிந்தித்தே —
அவன் தன் அருள் சிந்தித்தே
இ வண்டத் தப்பால்
இந்த அண்ட கடாஹத்துக்கு அப்பால்
ஆங்கார மான்பகு திப்புறம் போய்
ஆங்காரம் மான் பகுதி புறம் போய் –
அஹங்காரம் மகான் பிரகிருதி என்ற ஆவரணங்களைக் கடந்து மேல் சென்று
அமுதாற்றிர் படிந்து –
அமுது ஆற்றில் படிந்து –
அம்ருதமயமான விரஜா நதியிலே நீராடி
ஆங்கார மானடி காண்பேன்
ஆங்கு ஓர் அம்மான் அடி காண்பேன்
அவன் தன் அருள் சிந்தித்தே -என்றது வீடு பேற்றுக்கு அவன் அருள் சிந்தித்து அல்லது வேறு ஒரு உபாயம் இல்லை என்றவாறு –
————————————————————————–
சிந்தாகுல முய்யக் குன்றெடுத்தாய் தென்னரங்க சுற்றும்
சிந்தா குலகம் படைத்து அளித்தாய் நிலம் சென்று இரந்த
சிந்தா குலவு செல்வந்தந்தை தாய் குரு தெய்வமு நீ
சிந்தா குலமடைந்தேன் அடியேன் சென்மம் தீர்த்து அருளே –99-
சிந்தாகுல முய்யக் குன்றெடுத்தாய் தென்னரங்க
சிந்து -இந்திரன் ஏவிய மேகங்கள் விடாப் பெரு மழை பொலிதலால் வருந்திச் சிதறிய
ஆ குலம் உய்ய -பசுக் கூட்டம் உயிர் பிழைக்கும் படி
குன்று எடுத்தாய் -தென் அரங்க
சுற்றும் சிந்தா குலகம் படைத்து அளித்தாய் நிலம் சென்று இரந்த
சுற்றும் சிந்து ஆகு -சுற்றிலும் கடல் அமையப் பெற்ற
உலகம் -உலகத்தை
படைத்து -அளித்தாய் -நிலம் இரந்த
சிந்தா குலவு செல்வந்தந்தை தாய் குரு தெய்வமு நீ
சிந்தா -வாமன மூர்த்தியே
குலவு செல்வம் -சிறப்புற்று விளங்கும் செல்வமும்
தந்தை தாய் குரு தெய்வமு நீ -எல்லாம் நீயே
சிந்தா குலமடைந்தேன் அடியேன் சென்மம் தீர்த்து அருளே —
சிந்தா ஆகுலம் அடைந்தேன்
பிறப்புத் துன்பத்தைக் குறித்து -மனக் கலக்கம் அடைந்து உள்ளவனான
அடியேனுடைய பிறப்பை ஒழித்துக் கருணை செய்து அருள்வாய்
———————————————————————–
தீரத் தரங்கப் பவ நோய் துடைத்து என்னைத் தேவரொடும்
தீரத் தரங்கப் பணி காப்ப வைத்த செயல் என்பதோர்
தீரத் தரங்க வபயம் என்றார்க்கும் திரைப் பொன்னி சூழ்
தீரத் தரங்கன் சிலம் பார்ந்த செய்ய திருவடியே –100-
தீரத் தரங்கப் பவ நோய் துடைத்து
தரங்கம் பவ நோய் தீரத் துடைத்து
அலை போல் மாறி மாறி வந்து வருத்துகின்ற எனது பிறவித் துன்பத்தை ஒழியுமாறு நீக்கி
என்னைத் தேவரொடும்
அடியேனை நித்ய ஸூ ரிகளோடும்
தீரத் தரங்கப் பணி காப்ப வைத்த செயல் என்பதோர்
தீர்த்தர் -ஓடும் ஞானி
அங்கு -அவ்விடத்தில் -பரம பதத்தில்
அ பணி
எம்பெருமானுக்கு செய்யும் அந்தக் கைங்கர்யங்களை
காப்ப -காத்து இருந்து தவறாமல் செய்யுமாறு
வைத்த செயல் எனபது ஒர்தீர்
செய்கையை அறியுங்கோள்
தீரத் தரங்க வபயம் என்றார்க்கும் திரைப் பொன்னி சூழ்
அத்தர் அங்க -தலைவர்களான பிரம ருத்ரர்களை தனது திருமேனியில் கொண்டு அருள்பவனே
அபயம் என்று ஆர்க்கும்
அடைக்கலம் என்று ஓலம் இடுவது போன்று ஆரவாரிக்கின்ற
திரைப் பொன்னி சூழ்
தீரத் தரங்கன் சிலம் பார்ந்த செய்ய திருவடியே —
தீரத்து அரங்கன் -வரம்பை உடைய திருவரங்கன் உடைய
சிலம்பு ஆர்த்த செய்ய திருவடியே
சிலம்பு என்னும் திரு ஆபரணம் பொருந்திய சிவந்த திருவடிகளே –
பணி காப்ப வைத்த செயல் -அவா அற்று வீடு பெற்றார் என்றால் போலே
அத்த ரங்க அபயம் என்று ஆர்க்கும் திரைப் பொன்னி
ஏறாளும் இறையோனும் திசை முகனும் திரு மகளும் கூறாளும் தனிவுடம்பன்
அஞ்சாதே என்று என்னை பாதுக்காக உரியன் நீயே -என்றபடி
————————————————————————————
பணவாள் அரவின் அரங்கேசர் தாளில் பரிதி வளை
நிணவாள் அம் சார்ங்கம் கதை தோளில் சார்த்தினன் நீள் நிலமேல்
குணவாளர் ஆம் பட்டர்க்கு ஏழ் ஏழ் பிறப்பும் குடி அடியான்
மணவாள தாசன் யமக அந்தாதி வனைந்தனனே —
பணவாள் அரவின் அரங்கேசர் தாளில் சார்த்தினன்
திருவடிகளில் சமர்ப்பித்தான்
பரிதி வளை நிண வாள் அம் சார்ங்கம் கதை தோளில்
பரிதி -சக்கரம்
வளை -சங்கமும்
நிணம் வாள் -பகைவரின் கொழுப்புத் தோய்ந்த வாளும்
அம் சார்ங்கம் -அழகிய சார்ங்கம் என்னும் வில்லும்
கதை -ஆகிய பஞ்ச ஆயுதங்களும்
தோளில் -தமது திருக்கைகளில் கொள்பவரான
தொனி தக்க சங்கம் திருச் சக்கரம் சுடர் வாள் முசலம் குனி தக்க சார்ங்கம் தரித்தார் அரங்கர் -என்றார் முன்னமே
நீள் நில மேல் -நீண்ட நில வுலகத்திலே
குணவாளர் ஆம் பட்டர்க்கு
உத்தம குணங்களை யுடைய வரான பட்டர் என்னும் ஆச்சார்யர்க்கு
ஏழ் ஏழ் பிறப்பும் குடி அடியான்
பதினான்கு தலை முறைகளிலும் -தொன்று தொட்டு -பரம்பரையாக அடியவனான
மணவாள தாசன் –
அழகிய மணவாள தாசன்
யமக அந்தாதி வனைந்தனனே —
யமக யந்தாதி பா மாலையைத் தொடுத்து
————————————————————————————–
கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–