பவந்தம் மதி ஸ்ரேஷ்டம் சமர்த்தம் வததாம் வரம்
அதிசாயயிதும் சகதோ ப்ருஹஸ்பதிரபி ப்ருவன்-யுத்த -17-49-
பவந்தம் -தேவரீரை
மதி ஸ்ரேஷ்டம் -அறிவில் சிறந்தவராய்
சமர்த்தம் -வல்லமை யுடையவராய்
வததாம் வரம் -வாக்கு வன்மை யுள்ளவரில் சிறந்தவரான
அதிசாயயிதும்-வெல்லுவதற்கு
ந சகதோ -வல்லமை யுள்ளவன் அல்லன்
ப்ருஹஸ்பதிரபி-பிருஹஸ்பதியும்
ப்ருவன்-வார்த்தை சொல்லி-
அவதாரிகை –
திருவடி பெருமாளுடைய நினைவு தனக்கு சித்தாந்தம் ஆகையாலே
உம்முடைய நினைவு ஒருவராலும் நிர்ணயிக்க ஒண்ணாது என்று பெருமாளைக் கொண்டாடுகிறான் –
எதுக்காக என்னில்
நம் நினைவேற்கு கருத்தனைப் பெற்றோம் ஆகாதே என்று பெருமாள் ப்ரீதர் ஆகைக்காக –
மதி ஸ்ரேஷ்டம்
த்யாஜ்ய உபாதேயம் என்ன
கர்த்தவ்ய அகர்த்தவ்யம் என்ன
இவற்றினுடைய நிஷ்கர்ஷத்தில் பிரசச்த தமராய் இருக்கை-
சமர்த்தம் –
நிர்ணயித்த படியே செய்து தலைக் கட்டும் சாமர்த்தியம் உடையவராய் இருக்கை –
வததாம் வரம் –
செய்யும் இடத்தை இசையாதாரும் இசையும்படி நெஞ்சில் பட வார்த்தை சொல்ல வல்லவர்களில் தலைவராய் இருக்கை
பவந்தம் –
அவ்வளவேயோ
பிரக்ருதமான அர்த்தங்களுக்கு உபயோகயாய் அநுக்தமாய் இருந்துள்ள கல்யாண குணங்களால் பூர்ணர் அல்லீரோ –
அதிசாயயிதும் சகதோ ப்ருஹஸ்பதிரபி ப்ருவன்-
அர்த்த ஜாதத்தை வ்யக்தமாய்ச் சொல்லுகிற பிருஹஸ்பதியும் தேவரை அதிசயிக்கும்படி வார்த்தை சொல்லுவானான சக்தன் அல்லன் –
அதிசயிக்கை யாவது -நின்ற நிலையைப் பேர்க்கை
அஸ்மாதாதிகள் அசக்தர் என்னும் இடம் கிம் புநர் ந்யாய சித்தம் என்று கருத்து –
—————————————————————————————————————————————————————————
ந வாதான்நாபி சங்கர்ஷான்நாதி க்யான்ந ச காமத
வஷ்யாமி வசனம் ராஜன் யதார்த்தம் ராம கௌரவாத்–யுத்த -17-50-
ராஜன் -சுக்ரீவ மஹா ராஜாவே
வாதாத் ந வஷ்யாமி -வாதத்தில் வல்லமை வெளிப்பட வேண்டும் என்று சொல்லுகிறேன் அல்லேன்
சங்கர்ஷாத் அபி ந வஷ்யாமி -பொறாமையினாலும் சொல்லுகிறேன் அல்லேன்
ஆதிக்யாத் ந வஷ்யாமி -பெரிய தனத்தால் சொல்லப் போகிறேன் அல்லேன் –
காமாத ச ந வஷ்யாமி -பஷபாதத்தினாலும் பேசுகிறேன் அல்லேன் –
ராம கௌரவாத்-ஸ்ரீ ராம பிரானுடைய பெருமையைப் பார்த்து
யதார்த்தம்-உள்ளபடியே
வசனம் வஷ்யாமி -வார்த்தையைச் சொல்லப் போகிறேன் –
அவதாரிகை –
ஸ்வ சித்தாந்தமான விபீஷண சுத்தியை பிரதிபாதிக்கைக்காகப் பூர்வ உகத தூஷணத்துக்கு
காரணத்தை மஹா ராஜரைக் குறித்து சொல்லுகிறான் –
ந வாதாத்-
என்னுடைய வாத சாமர்த்திய பிரகாசன அர்த்தமாக விஜிகீ ஷூ தயா சொல்லுகிறேன் அல்லேன் –
நாபி சங்கர்ஷாத்-
நம் சகாசத்தில் சிலர் வார்த்தை சொல்லுகை யாவது என்-என்கிற பொறாமையால் சொல்லுகிறேன் அல்லேன்
நாதி க்யாத்-
நான் எல்லாரிலும் அதிகநே என் வார்த்தையாலே கார்யம் தலைக் கட்ட வேணும் என்று சொல்லுகிறேன் அல்லேன்
ந ச காமத-
வருகிறவன் பக்கல் ச்நேஹத்தினாலே சொல்லுகிறேன் அல்லேன்
விபீஷணன் பக்கல் எனக்கு ஒரு பஷபாதம் உண்டாய் அத்தாலே இது செய்து அருள வேணும் என்று சொல்லுகிறேன் அல்லேன் –
அவன் பக்கல் ஒரு பிரயோஜனத்தைக் கணிசித்து சொல்லுகிறேன் அல்லேன்
தோன்றிற்று சொல்லுகிறேன் அல்லேன் -என்னவுமாம் –
தான் இத்தனை பரிஹரித்துச் சொல்ல வேண்டுகிறதற்கு ஹேது சொல்கிறது
ராஜன் –
ராஜ ஹ்ருதயத்துக்கு வ்ருத்தமான கார்யம் சொல்லும் இடத்தில் இத்தனை பரிஹரித்துச் சொல்ல வேணும் இ றே
யதார்த்தம் வசனம் வஷ்யாமி –
யதா வஸ்தி தார்த்தமான வார்த்தையைச் சொல்லுகிறேன் –
முதலிகள் யுடைய மதங்கள் தோஷ யுக்தம் ஆகையாலே அது இருந்தபடி சொல்லுகிறேன் -என்னுதல்
விபீஷண ஆழ்வான் சுத்தனாய் இருக்கையாலே சுத்தியைச் சொன்னபடி சொல்லுகிறேன் என்னுதல் –
ஸ்வாமி ஹ்ருதயத்க்கு பிரதிகூலம் ஆகில் யதார்த்தம் தான் சொல்லக் கடவதோ என்னில் –
ராம கௌரவாத்-
பெருமாளுடைய சீர்மையாலே சொல்லுகிறேன்
நான் அர்த்தம் இருந்தபடி சொல்லிற்றேன் ஆகில் பெருமாளை உமக்கு கிடையாது என்னுமத்தாலே சொல்லுகிறேன் என்று கருத்து –
————————————————————————————————————————————————————————
தனி ஸ்லோக- வியாக்யானம்-
அவதாரிகை –
ஸ்ரீ விபீஷண பெருமாள் ராவணனை விட்டுப் பெருமாள் திருவடிகளிலே சரணம் புகுகிற இத்தைக் கேட்ட மஹா ராஜர் –
பிரதிகூலனான இவன் விப்ரலம்பிக்கிறான் -வத்யன்-பத்யன்-என்று வார்த்தை சொல்லி
நமக்கு மூப்பரான இவர் -ஸூ க்ரீவம் நாதம் இச்சதி -கிஷ்கிந்தா -4-18–இவர் நினைவு இதுவாய்இரா நின்றது
மேலே செய்யும்படி என் -என்று சங்கடப் பட
இத்திரளில் நமக்கு ஆவார் யுண்டோ என்று
ஸூ ஹ்ருத ஹ்யர்த்த க்ருச்ச்ரேஷூ யுக்தம் புத்திமதா சதா
ஸ்மர்த்தே நாபி சந்தேஷ்டும் சாஸ்வதீம் பூதிம் இச்சதா -என்று
பத்து பத்தாக எண்ண வல்லனாய் ராகத் த்வேஷங்கள் இன்றியிலே
சமீசீ நனாய்-அறுதி இட்டால் போலே செய்து முடிக்க வல்லனாய்
நின்று நிலைக்கும் நன்மை வேணும் என்று இருக்குமவனான பந்துவால்
கார்ய சங்கடங்களில் இன்னபடி செய்யத் தகும் என்று சொல்லுகை பிராப்தம் அன்றோ -என்று சாமான்யத்திலே பெருமாள் அருளிச் செய்ய –
அஜ்ஞாதம் நாஸ்தி தே கிஞ்சித் த்ரிஷூ லோகேஷூ ராகவ
ஆத்மானம் பூஜயன் ராம ப்ருச்சஸ் மான் ஸூ ஹ்ருத்தயா-17-33-என்று
தேவர் திரு உள்ளத்தில் கிடவாதது யுண்டோ
ஒன்றும் அறியாத அடியோங்களைய்ம் கேட்டு அருளுகிறது
எங்களைத் திரு உள்ளம் பற்றின நன்மை இ றே
இதெல்லாம் கூட பெருமாள் பெருமை இருந்தபடி என் என்று நாட்டார்தேவரைக் கொண்டாடுகைக்காக இ றே -என்று விண்ணப்பம் செய்து சோகித்து
பின்னையும் சோறிட்டு வளர்த்த மகா ராஜற்கு ஆக மாட்டாதே
அவர் தமக்கும் கூட முதலியாரான பெருமாளுக்கும் ஆகவும் மாட்டாதே அவிருத்தமாக
பரீஷித்துக் கொள்ள வேணும் -என்பாரும்
சர்வதா சங்க நீயன் -என்பாரும்
சஹசா விஸ்வாச யோக்யன் அன்று -என்பாருமாகக் கொண்டு
அங்கத சரப ஜாம்பவத் ப்ரப்ருதிகள் ஸ்வ ஸ்வ மதமாகச் சொன்ன வார்த்தையைக் கேட்ட
திருவடி
இவர்கள் நினவு நினைவாகப் பெருமாளை இழக்க லாகாதே புகுகிறது என்று பயப்பட்டு
யுக்திகளாலே இப் பஷங்களை அழித்து
பெருமாள் திரு உள்ளத்துக்கு அநுகூலமாகவும்
சாஸ்திர உசிதமாகவும்
அவசர உசிதமாகவும்
வார்த்தை சொல்லக் கோலி-முதலிகள் சிவட்கு என்னாதே அவை அடக்கமாக
ஹேத்வந்தரங்களாலே சொல்வேன் அல்லேன்
பெருமாள் பக்கல் ஆதரத்தாலும்
ராஜ கார்யம் தான் இது வாகையாலும்
அர்த்த ஸ்திதியினுடைய இனிமையாலும்
நானும் ஒரு வார்த்தை சொல்லப் புகுகிறேன் -என்கிறான் –
1-ந வாதான்நாபி சங்கர்ஷான்நாதி க்யான்ந ச காமத
நாட்டார் ஒரு சதஸ் ஸூ க்களிலே இருந்து ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் மிகைக்க வார்த்தை சொல்லுவது இவவவ ஹேதுக்களாலே இ றே-
அவை எல்லாம் அல்ல இப்போது என்கிறான் –
ந வாதாத் –
கௌரவ்யரான உங்களோடு எனக்கு ஒரு விவாதம் யுண்டாய் -அத்தாலே ஆக்ரஹ சஹிதனாய் சொல்லுகிறவன் அல்லேன் –
நாபி சங்கர்ஷாத் –
விபீஷணன் பக்கலிலே எனக்கு ஒரு பஷபாதம் யுண்டாய் –
அத்தாலே இது செய்து தர வேணும் என்று நிர்பந்தித்துச் சொல்லுகிறவன் அல்லேன் –
நாதிக்யாத் –
மத்த பிரத்யவர கச்சின் நாஸ்தி ஸூ கரீவ சன்னிதௌ-சுந்தர -40-38/68-21-என்று இருக்கிறவன் ஆகையாலே
உங்களைக் காட்டில் நான் மிகைக்கச் சொல்லுகிறவன் அல்லேன்
ந ச காமாத –
பிச்சனாய் நிவாரகர் இன்றியே வேண்டிற்றுச் சொல்லுகிறவன் அல்லேன் –
அன்றியிலே-
2-ந வாதான்நாபி சங்கர்ஷான்நாதி க்யான்ந ச காமத-என்று
வாத விதண்டா ஜல்பா நிவேசங்களால் அல்ல –
ந வாதாத் –
வீத ராக கதா வாத –என்று பிரமாண யுக்திகளாலே தத்வ நிஷ்கர்ஷம் பண்ணி விடுகை என்று ஒரு புருஷார்த்தமாகச் சொல்லுகிறவன் அல்லேன்
நாபி சங்கர்ஷாத் —
வை தண்டிகனாய் அஸ துத்தரம் சொல்லியாகிலும் பிறரை அழிக்க வேணும் என்று ஆக்ரஹ க்ரஸ்தனாய்-அத்தாலே சொல்லுகிறவன் அல்லேன் –
நாதிக்யாத் –
ஜல்ப அஸ்ய விஜய பலம் -என்று ஜல்பகதை சொல்லிப் பிறரை ஜெயித்து ஓர் ஆதிக்யதுக்காகச் சொல்லுகிறவனும் அல்லேன்
ந ஸ காமாத –
விபீஷணன் பக்கல் ஓர் அர்த்த ஸ்ப்ருஹையாலே சொல்லுகிறவனும் அல்லேன்
ஒரு நஞ் ஞை இட்டு இவை தோறும் அழைத்துக் கொள்ளதே தனித் தனியே -நஞ்-இட்டது
இவை தனித் தனியே நிரபேஷ ஹேதுக்கள் என்று இவை இத்தனையும் தன் பக்கலில் இல்லை -என்கைக்காக –
1-வஷ்யாமி –
அமைத்துச் சொல்லுகிறவன் அல்லேன்
உங்களுக்கும் பஷமாய் மஹா ராஜருக்கும் திரு உள்ளமாகில் அப்போது சொல்லக் கடவேன் இத்தனை
2-வசனம் வஷ்யாமி –
வஷ்யாமி என்னச் செய்தே வசனம் -என்பான் என் என்னில் –
பாகம் பசதி சமையலைச் சமைக்கிறான் -போலே யாகவுமாம்-
அன்றியிலே-3-வஷ்யாமி –சொல்லுகிற இடத்தில் –
கிடக்கிற கார்ய வெள்ளத்திலும் இது ஒரு கால ஷேபமே என்று சலியாத படி –
அர்த்தம் வக்தீதி வசனம் ஆய்-பாசுரப் பரப்பற்று -விவஷித வாசக அர்த்தமாக நறுக்கினால் போலே சொல்லுகிறேன் என்று ஸ பிரயோஜனமாக வுமாம் –
1-ராஜன் –
நீங்கள் ராஜாக்கள் ஆகையாலே எதிர்த்தாரை அழிக்கவும் அடைந்தாரைக் காக்கவும் வேணும் என்று சொல்லுகிறேன் -என்றாகவுமாம் –
2-ராஜன் –
நீர் ராஜாவாய் நான் மந்த்ரியாய்க் கார்யம் சொல்லுமவன் ஆகையாலே சொல்லுகிறேன் -என்றாகவுமாம் –
3- ராஜன் –
விஸ்தீர்ணாகாத மனசோ ராஜான -என்று நாங்கள் சொல்லப் புகுகிற அர்த்தம் தானும் உம்முடைய நெஞ்சில் தோற்றும்படியான நெஞ்சிலே அகலத்தை யுடையீராய்
தோற்றினாலும் அடக்கி வைக்குமவர் ஆகையாலே சொல்லுகிறேன் -என்றாகவுமாம் –
4- ராஜன் –
நாங்கள் ஏதேனும் சொல்லப் புக்கால் முகத்தைக் கடுத்துக் கொண்டு இருக்கை அன்றிக்கே
ப்ரஜாஸ் சாப்ய நு ரஞ்ஜதே-என்றும்
ரஞ்ஜ நாத் ராஜா -என்றும்
குளிர முகம் தந்து கேட்பவர் ஆகையாலே சொல்லுகிறேன் -என்றாகவுமாம் –
முகம் தந்தோம் என்றால் தோற்றிற்று சொல்லும் அத்தனையோ என்னில் -என்ன
1- யதார்த்தம் –
சம்ப்ரதி பிரதிபன்னம் அல்ல -சாஸ்த்ரங்களில் யதோக்தமான அர்த்தம்
2- ராஜன் யதார்த்தம் –
சத்யம் ராஜஸ சோபதே-என்று உண்மை ஒழிய ராஜாக்கள் பாடு ஈடேறுமோ
3- யதார்த்தம் –
பிரமாண யுக்திகளாலே தள்ளுண்கை அன்றிக்கே அபாதிதமாய் யாயிற்று இருப்பது –
ஹேத் வந்தரங்கள் இல்லை என்றாகிலும் சொல்லுகிற பிரகாரம் என் என்னில்
1- ராம கௌரவாத்-
ஹேத்வ ஆபாசங்கள் இல்லை என்றேன் அத்தனை போக்கி
சமயக் ஹீதுவும் இல்லை என்றேனோ –
2- ராம கௌரவாத் –
இதுக்கு முன்பு பிறந்த வார்த்தைகள்
அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம் –ந து பிரதிஜ்ஞாம் சம்ஸ்ருத்ய -என்னும் பெருமாளுக்கு அசஹ்யம் ஆகையாலே
இச் சிறந்த சரக்கை இழக்கப் புகுகிறோம் -என்கிற பயத்தால் சொல்லுகிறேன்
அன்றியிலே –
3- ராம கௌரவாத் –
என்று -சரணாகத வத்சல-என்கிறபடியே -சரணாகத ரஷணே ராம கௌரவாத் -என்றாய்
சரணாகத ரஷணத்திலே பெருமாள் விருப்பத்தாலே சொல்லுகிறேன் என்றாகவுமாம்
தம்முடைய பஷத்துக்கு விருத்தமாக நம்முடைய பரிகரமான இவன் சொல்லப் பெறுவையோ என்ன
4-பவதோபி ராம கௌரவாத் –
உமக்கும் கூடப் பேண வேண்டும்படியான பெருமாள் கௌரவத்தாலே சொல்லுகிறேன் என்றாகவுமாம் –
மமாப்யகில லோகா நாம் குரு நாராயணோஸ் குரு -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-1-14–அன்றோ –
அன்றியிலே
5- ராஜன் ராம –
என்று இருவரையும் சம்போதித்து
பவதோ கௌரவாத் -என்றாய் நீங்கள் சாஸ்தாக்களாய் -குருக்களாய்-இருக்க
நாங்கள் சாஸ்யராய் சிஷ்யர்களாய் இருந்தால்
நியமாத் க்ரமம் ரஹசி போதயேத்-என்று தப்பினவை விண்ணப்பம் செய்ய வேணும் என்று சொல்லுகிறேன் என்றாகவுமாம் –
அன்றியிலே –
6- ராஜன்
என்று மஹா ராஜரை சம்போதித்து ராம கௌரவாத் -என்று ஆகிலுமாம்
அன்றியிலே –
7- கௌரவாத் –
என்று சத்ரு பஷத்தில் நின்றும் பேதம் பண்ணிக் குலைத்து அழிப்பிக்க ப்ராப்தமாய் இருக்க வந்தவனை விடுகிறது என் என்று ராஜ கௌரவத்தாலே என்றுமாம்
அன்றியிலே
8- கௌரவாத்
என்று -அரி பிராணான் பரித்யஜ்ய ரஷிதவ்ய க்ருதாத்மனா-என்று சரணாகத ரஷணம் கர்த்தவ்யம் என்கிற விதி பலத்தாலே என்றுமாம்
அன்றியிலே
9-கௌரவாத் –
என்று -சரணாகத ரஷணம் பண்ணினி கோள் என்று உங்களுக்கு ஒரு ஏற்றம் வர வேணும் என்கிற இதுவே ஹேதுவாகச் சொல்லுகிறேன்
அன்றியிலே
10-ராம கௌரவாத் -என்று
அஸ் வர்க்யம் சாயசஸ்யம் ஸ பல வீர்ய விநாசனம் -யுத்த -18-31–என்றும்
சரணாகத ஹந்த்ரூணாம் நிஷ்க்ருதிர் ந விதீயதே -என்றும்
ஆதாய ஸூ க்ருதம் தஸ்ய சர்வம் கச்சேத ரஷித -என்றும்
சரணாகத ரஷணம் பண்ணாத போது வரும் அநர்த்த ப்ராசுர்யத்தாலே சொல்லுகிறேன் என்றுமாம் –
அன்றியிலே
11- கௌரவாத் –
விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா ந து ராஷச சேஷ்டித-ஆரண்ய -17-24-என்று எதிரி கையால் விடு தீட்டாய்
அவர்கள் தாங்களே பரம தார்மிகன் என்று சொல்லும்படியாய்
தான் சாமான்ய தரம் அன்றியிலே சரணாகதியான விசேஷ தர்ம நிஷ்டனுமான ஸ்ரீ விபீஷணப் பெருமாள் யுடைய வைலஷண்யத்தாலே என்றுமாம் –
அன்றியிலே –
12- கௌரவாத் –
ஜ்யேஷ்டா கன்யாநலா நாம விபீஷண ஸூ தா கபே -தயா மமைத தாக்யாதம் -சுந்தர -37-11-என்று
தன் பெண் பிள்ளை -அ நலா -என்பவளை இட்டுப் பிராட்டிக்கு ஆஸ்வாசம் பண்ணுவித்தும்
ந தூதோ வதம் அர்ஹதி -சுந்தர -52-21-என்று ராவணன் நலியப் புக விலக்கியும்
ப்ரதீயதாம் தாசரதாய மைதிலி -அயோத்யா -14-3-என்று பிராட்டி விஷயத்தில் நல வார்த்தை சொல்லியும்
யாவநன க்ருஹ்ணந்தி சிராம்சி பாணா ராமேரிதா ராஷச புங்க வாநாம்-யுத்த -14-4-9- என்று நமக்காக அண்ணனைப் பாராமல் சொல்லியும்
பாலஸ் தவமத் யாப்ய விபக்வ புத்தி-யுத்த -15-9-என்றும்
த்வமேவ வத் யஸ்ச ஸூ துர்மதிஸ்ஸ -யுத்த -15-11- என்றும் இந்த்ரஜித்தைப் பாராமல் சொல்லியும்
இப்படி அவன் நமக்குப் பண்ணின உபகார ப்ராசுர்யத்தாலே என்றுமாம்
அன்றியிலே
13-கௌரவாத் -என்று
ஸ்வஸ்தி தே அஸ்து-என்று ஆநு கூல்ய சங்கல்பமும்
உத்பபாத கதா பாணி -என்று கையிலே பிடித்த கதையும் இருக்க ப்ருஷித்தவனைக் கரைய அடியாமையாலே ப்ராதி கூல்யவர்ஜனமும்
வாலி நஞ்ச ஹதம் ஸ்ருத்வா ஸூ க்ரீவஞ்சாபி ஷேசிதம் -ராஜ்ஜியம் ப்ரார்த்தயமா நச்ச -யுத்த -17-64-என்று
சோதாஹரண்மாக விஸ்வசித்து பற்றுகையாலே ரஷிஷ்யதீதி விஸ்வாசமும்
பவந்தம் சரணம் கத -யுத்த -19-5- என்கையாலே கோப்துத்ருத்வ வரணமும்
பவத்கதம் மே மஹா நேஷஸ் ததோச்ய பயமாகதம் -யுத்த -19-6- என்று தைன்ய ரூப கார்ப்பண்யமும் ஆகிற
சரணாகதி லஷண பௌஷ்கல்யத்தாலே -என்றுமாம் –
அன்றியிலே
14- கௌரவாத்-என்று
ந த்வச்ய ப்ருவதோ ஜாது லஷ்யதே துஷ்டபாவதா பிரசன்னம் வதனம் சாபி -யுத்த -17-65- என்று தொடங்கி
வார்த்தை சொல்லுகிற இடத்தில் ஒரு தோஷம் கண்டிலோம்
முகம் குளிர்ந்து இருந்தது
அதுஷ்ட ஹ்ருதயன் இப்படித் தேங்கா தவன்
வார்த்தை தடுமாறுதல் குழறுதல் வ்யாஹதம் ஆகுதல் வாக்குப் புரளுதல் செய்கிறது இல்லை
அபிராயம் மறைத்தாலும் இன்னியும் பிட்டுக் கொண்டு புறப்படும்
இது கண்டிலோம் ஆகையாலே துஷ்டன் அல்லன் சுத்த பாவன் -என்கைக்கு ஈடான யுக்தி ப்ராசர்யத்தாலே என்றாகவுமாம் –
——————————————————————————————————————————————————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்