Kannan | Thiruvonum's Weblog

Archive for the ‘Kannan’ Category

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -575-584..

May 5, 2012

575

தத்வம் ஞானம் அறிந்து மோஷம் அடைகிறான் –
பராசரர் விளக்கி -அசித் சித் ஈஸ்வரன் -ஆள வந்தார் அருளுகிறார் –
அசேதனம் -இழுக்கும் -ஆத்மா அறிவை மழுங்க வைக்கும் –
தெரிவரிய அளவில்லா சிற்று இன்பம் -அல்பம்
அஸ்திரம்-அதுவோ நித்யம் -பேர் இன்பம் –
மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –
21 அத்யாயம் –
வஸ்து உயர்வும் தாழ்வும் -இடம் ம–கங்கை நீர் -சாக்கடை
புஷ்பம் -பெருமாள் இடம் புனிதம் –
கிரகண பீடை -திருமஞ்சனம் அப்புறம் -ஒரே வஸ்த்ரம் உள்ளவன் நனைக்க வேண்டாம் –
இடம் காலம் பொருள் வஸ்து குணம் மாறும் –
கருப்பு மான் இருக்கும் தேசம் உயர்ந்ததாம்-
பிரமனை குறித்து இருக்கும் சாது உள்ள தேசம் புண்ய தேசம் –
இலங்கையிலே நல்லாரே இல்லையா -சீதை -விபீஷணன் -இருக்கிறவனை நீ மதிக்க வில்லையே –
சுத்தி அசுத்தி எங்கு எதற்கு எந்த மந்த்ரம் சொல்லி உபயோகப் படுகிறதோ அது பொருத்து-
புஷ்பம் பகவானுக்கு சமர்ப்பிக்கும் முன் மோந்து பார்க்க கூடாது
குளம் -தண்ணீர் குறைந்தால் அசுத்தம் -அழுக்கு சேருமே –
கிரகண நேரம் உண்ண கூடாது -சக்தி இருப்பவர்களுக்கு இந்த விதி –
நெய் காச்ச காச்ச சுத்தி
மனச சுத்தி த்யானம்
தேகம் சுத்தி கர்மா செய்ய
கர்மம் சுத்தி அவன் இடம் சமர்பித்து சுத்தி
உண்ணும் உணவும் அவனுக்கு படைத்து உண்பது சுத்தி
வேதம் இத்தை மட்டும் சொல்லாது -காம்ய கர்மம் கூடாது –

576

உந்திதாமரை -மந்திபாய் -திருப்பாண் ஆழ்வார் -சேர்த்தி உத்சவம் இன்றும் உறையூர் –
இளைய திரு மேனி -கமல வல்லி நாச்சியார் -வடவேம்கட மா மலை –
அரங்கன் தானே திரு வேம்கடத்தான் என்கிறார் –
குரங்கு போல் சேவிக்கும் நாமும் பலங்களில் தாவுகிறோம் –
பலன்கள் வேவேறே மொட்டை அடித்து கொளவும் –
கேசங்கள் வளர கூட ஒரு பலன் –
ஸ்திரமான பலன் அவனே -அவனை அடையும் பக்தியை கேட்கலாமே –
குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் -அருளோடு பெரும் நலம் அருளும் –
நிலையான இன்பம் அவன் ஒருவனே அருளுவான் –
தொடக்கம்-வேதம் கர்மம்-காம்ய பலன் சொல்ல -நாஸ்திகனுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படுத்த –
புத்ரகாமாஷ்ட்டி -கொஞ்சமாக முன்னேறி -சொர்க்கம் போய் திரும்பி வந்து உணர்வான் –
இதற்காக வேதம் அனைவருக்கும் உண்டு
கர்ம -தேவதா -பிரம காண்டம் மூன்று பகுதி வேதம் –
அந்த தேவதைக்கு பலன் கொடுக்க அவன் உள்ளே புகுந்து செயல் படுத்துகிறான் –
21 அத்யாயம் இதை சொலும் இனி 22 அத்யாயம் பார்ப்போம்

577

தத்வங்கள்-அசேதனம் -24 பிரிவு -பொங்கு ஐம்புலனும்
ஜீவாத்மா 25
ஈஸ்வரன் 26
22அத்யாயம் இதை கூறும் -உத்தவர் -கேட்க -கண்ணன் அருளுகிறார் –
கீதையில் 8 சொல்லி இருக்கிறார் -வேவெற அபிப்ராயம் –
அசேதனம் அழிந்து படைக்க படும் –
மூல பிரகிருதி -சூஷ்மம் பிரளயம் பொழுது -பரிமானம் தான் சிருஷ்டி
லயம் -பிரளயம் -ஸ்தூல தன்மை சிருஷ்டி பொழுது
மூல பிரகிருதி -வேற தாய் இல்லை -சத்யம் ரஜஸ் தமஸ் ஒன்றி இருக்கும்
அதனால் -சத்யம் ஞானம் ரஜஸ் -கர்மம் -தமோ அஞ்ஞானம் சோம்பல் தூக்கம் மயக்கம் –
கிருதக-அகிருதக-
பிரகிருதி
-நடுவில்-மகான் அகங்காரம் -சப்த ஸ்பர்ச ரூபம் கந்தம் ரசம் -ஏழும்
கார்ய தன்மை உண்டு -காரண தன்மையும் உண்டு –
பஞ்ச பூதங்கள் -கர்ம இந்த்ரியங்கள் ஞான இந்திரியங்கள் மனஸ் -16 கார்யம் மட்டும் –
செயல் அறிவு புலன்கள்
கண்-ரூபம்-நெருப்பு /காது -சப்தம் -ஆகாசம் /
இப்படி இயைந்து இருக்கும் –
அனைத்துக்கும் சக்தி ஆத்மா தான் -ஞானம் அங்கு தான்
ஆத்மாவுக்கு சக்தி பரமாத்மா –

578

கர்மம் அடியாக ஜன்மம் –
உடலில் புகுந்து புதிய அனுபவம் -ஜனனம் –
ஆத்மா பிறப்பதும் இல்லை மடிப்பதும் இல்லை –
நித்யம்-அறிவுடையது –
ஆதி ஆத்மிகம்-ஆதி தெய்வ -ஆதி பூத
கண்-சூர்யன் -தேவதை -ரூபம்
தோல் -ஸ்பர்சம்-காற்று
காது -திக்குகள் தேவதை-சப்தம்
நாக்கு -வருணன்-ரசம்
மூக்கு -அக்னி -கந்தம்
சித்தம்-வாசுதேவன்
மனஸ்-சந்தரன்-சிந்திக்கும்
புத்தி -பிரம்மா-நிச்சயிக்கிறோம் -உறுதி எடுக்கும் –
உடம்பு கொண்டு தர்மம் செய்கிறோம்-நித்யம் இல்லையே –
ஆதலால் பிறவி வேண்டேன்-வேத நூல் பிராயம் நூறு -திருமாலை –
சுழல் வெளி வர வேண்டுமே -சொபனம்-போல் ஆட்டம் பிறவியில்-பொய் இல்லை –
அதுபோல் அடுத்த பிறவியில் செல்லுகிறான் –
வேவெற ஆத்மா -போவதையும் பிறப்பதையும் பார்க்கிறோம் –
ஜனன மரணங்கள் தாண்டி நான் அறிகிறோம் –
தேகம் ஆத்மா வெவ்வேற அறிகிறோம் இத்தால்
பிரகிருதி மூடி -மூடி -அதன் வசம் இழுக்கிறது –
உடம்பின் சுகம் துக்கம் தன்னது நினைக்கிறது –
மரம் -குளம் பார்க்கிறோம் -நிழல் ஆடும் -தண்ணீர் ஆட -ஆட்டம் பொய் மரம் பொய் இல்லை –

579

நாமே நண்பன் பகைவன் நமக்கு -மனமே -முன்னுக்கும் பின்னுக்கும் செலுத்தும்
11 –22 -52 ஸ்லோகம் -மரம்-நீர் நிழல் – -பிரதிபட்டு மறுத்தல் போல் தோற்றம் –
ஆத்மா உடல்-இது போல் -துன்பம் இன்பம் மூப்பு எல்லாம் ஆத்மா பண்பு போல் தோற்றம் -மரத்தின் அசைவு உண்மை அல்ல
மரம் தண்ணீர் நிழல் நிழல் அசைந்தது இவை எல்லாம் உண்மை
ஆத்மா வுக்கு -உடல் மாறுதல் எல்லாம் இல்லை எனபது மட்டும் உண்மை –
சொப்பனம் உதாரணம் அடுத்து சொல்கிறார் -நடந்தது உண்மை இல்லை
பார்த்த நாம் உண்மை சொப்பனம் உண்மை
அதில் வந்த மனுஷர் உண்மை –
உடல்பண்பை ஆத்மாவில் ஏற்றுவது தான் கூடாது –
வலி சம்பாதித்தது உடல்-அனுபவிப்பது ஆத்மா –
யோகிகளுக்கு வலிக்காது -உடல் நம்மது இல்லை அறிந்தவர்கள் –
யோகிகளுக்கு பாதிப்பு இல்லை -நாமும் பிரித்து பார்க்க கற்று கொள்ள வேண்டும் –
உடல் இன்பம் ஆசை படகூடாது
பரமாத்மா பேர் இன்பம் –
உடல் கருவி போல்-புரிந்து கொண்டு விஷய சுகத்தில் ஆசை தவிர்க்க வேண்டும் –
வைத்தால் ஏசினால் அவமானம் தாங்குவது எப்படி -உத்தவர் கேட்கிறார் பதில் பார்ப்போம்

580-

பாகவத புராணம் பாராயணம் -அவனுக்கு மகிழ்வு
தொண்டர்களுக்கு கைங்கர்யம் -நம்மை தூண்டி விட பலர் உண்டு –
தாங்கள் சாயம் பூசி உபதேசம் செய்வார்கள் -ஆப்தர் வாக்கியம் கேட்கலாம் –
சாஸ்திரம் புரிந்தவர் அபிப்ராயம் கேட்கலாம் –
மீது பேச்சிலே மயக்கம் கூடாது -பெற்றோர் ஆசார்யர் வசனம் கேட்கலாம்
விஸ்வாமித்ரர் -வசிஷ்டர் சொன்னதும் தசரதன் பெருமாளை அனுப்பினாரே –
நம்பிக்கை வாழ்வுக்கு ஆதாரம் -அவன் திரு உள்ளம் உகந்து கார்ய சித்தி அடைய வைக்கிறான் –
அவதூதன் கதை -நடத்தையால் கெட்டவர் -மனித நேயம் இன்றி ஐ ச்வர்யத்தில் ஆசை கொண்டவர் –
மனத்திலோர்தூய்மை இல்லை போல்-அனைவரும் விட்டு போக -அனைத்தையும் இழந்தார் நோயால் வாடினார்
பொருளும் நிலைக்க வில்லை -சுகமும் போனது –

581

ஒரு நாயகமாய் -திரு நாரணன் தாள் காலம் பெற சிந்தித்து இருமினோ -திருமடியில்
அமர்த்தி மோஷ சாம்ராஜ்யம் அருளுவான் -செல்ல பிள்ளை ராம பிரியன் -சேவிக்க மனம் நிம்மதி கிடைக்கும் –
ராமானுஜர் ஆக்ஜை-இங்கே வசிக்க -மனத்தோடு ச்ரத்தையுடன் –
பிஷூ கீதம் அதே பார்க்கிறோம் -பணம் படுத்தும் பாடு –
23 -18 ஸ்லோகம்
திருட்டு துன்பம் பொய் கர்வம் காமம் கோபம் இவற்றுடன் -ஆறும் – உடன் – சொத்து சேர்க்கிறோம் –
படிக்க மன அழுத்தம் -அனைத்தும் பிள்ளைகள் இடம் எதிர்பார்த்து அனைத்து திறனிலும் சேர்த்து
-பணம் மட்டும் குறிக்கோள் என்று இருக்காமல் வேண்டும் –
கைங்கர்யம் கூட டம்பம் உடன் செய்ய கூடாது –
பணம் கிடைத்த பின் ஒன்பது துன்பங்கள்
கர்வம்-மதம்-பேதம்-விரோதம்-சண்டை-சொக்கட்டான்-மது போன்றவை
பணம் உடையவன் இல்லை -மற்றவர்க்கு உதவ பெருமாள் கொடுத்தது என்று எண்ணம் வேண்டும் –

582

கொள் என்ற பெரும் செல்வம்-உலகு இயற்க்கை –
பணம் சேர்க்க உற்றார் உறவோரை த்யாகம் செய்ய கூடாது –
உயர்ந்து இருக்க ஆசை கொண்டவன் குணம் -வேண்டும் பணம் மட்டும் பார்க்க மாட்டான் –
சரீரம் தர்மம் செய்ய சாதனம் -பொருளும் சாதனம் –
பணம் பிரதானம் நினைத்து -மூப்பு வந்து நலிந்து –
தேவர் ரிஷி பித்ரு பங்காளி உடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் –
நாமே வைத்து கொள்ள கூடாது –
விட்டு பிரிந்தால் அழுத சீடர்கள் உண்டு –
உத்தவர் கண்ணன் கூட போக ஆசைப் பட்டார் –
அவதூதர் புரிந்து கொண்டு மேல் உள்ள காலம் நல்லவனாக இருக்க ஆசை கொண்டார்
கட்வாங்கன் -ஒரே முகூர்த்தம்
பர்சஷித் ஏழே நாள்-
அது போல் அவதூதன்-அங்கீகாரம் கிடைப்பது கஷ்டம்
பழைய வாழ்வை நினைத்து இருப்பார்கள் –
அதுபோல் அவதூருக்கும் நடந்தது –
புரிந்து பரிகாசம் பொருள் படுத்த வில்லை
உடலுக்கு தான் நிந்தனை அறிந்து கொண்டார்
ஏச்சு ஆத்மாவுக்கு இல்லையே -அறிந்து கொண்டார் –
சரீர தொடர்பால் வந்த ஆபத்து உணர்ந்து கொண்டு -அலட்சியம் பண்ணினார்
சுகம் துக்கம் எதனால் -அறிந்து கொண்டு –
காரணம் கண்டு பிடித்து அதற்காக திரிந்தால் கஷ்டம் –
தன்னடையே கிடைத்தால் அனுபவிக்கலாம் –
பகவத் அனுபவம் -எப்பொழுதும் கொண்டால் ஆரா அமுதம் –
காலமா கர்மமா கிரகமா எது காரணம் சுகம் துக்கத்துக்கு –
பதில் சொல்ல போகிறார் கேட்ப்போம் –

583

1/23 /44 ஸ்லோகம் –
மனமே காரணம் -இன்பம் துன்பத்துக்கு –
பிரசவம்-தாய்க்கு -வலியினால்-பிள்ளை வருவதால் ஆனந்தம்-மனம் தான் ஏற்று கொள்கிறது –
சுதந்தரம்-த்யாகிகள் உழைப்பு -அடி பொறுத்து கொண்டு -மனம் விரும்பி
மற்றவை காரணம் இல்லை -காலமோ கிரகமோ இல்லை –
கண்ணோட்டம் குறிக்கோள் முக்கியம் –
மனத்தில் முக்குணம் உண்டு -எது ஓங்கி இருக்கிறதோ அது போல் சிந்தனை –
மனம் அடக்கி இன்பம் அடையலாம் தானம் -விதித்த தர்மம் செய்து -நியமத்துடன் இருந்து -விரதம்-நல்லார் சேர்க்கை -இவை
அனைத்தும் மனம் அடக்க தான் -அடக்காமல் எதைசெயதும் பலன் இல்லை –
உடலில் மனம் ஆத்மா-அனைத்தும் ஓன்று நினைத்து பிரமித்து இருந்தோம் –
ஆத்மா பிரமத்தின் இன்பம் ஒன்றுடனே இருக்க வேண்டும் –
உடலால் தானே இன்பமும் துன்பமும் –
நல்ல கர்மங்கள் இருக்க வேண்டும் –
கர்மம் காரணமா-அசுரர் ராஷசன்-விபீஷணன் பிரகலாதன்-
மனம் தெளிவு கொண்டு -விதியை மதியால் வெல்லலாம்
காலமாக இருக்குமா-கிரகங்கள் காரணமா –
சந்தரன் குரு ராகு கேது கஷ்டம் பட்டு –
காலம் அறிவு இல்லையே காரணம் சொல்ல முடியாது
நெருப்புக்கு சுடுமா-ஆத்மா காலம் கடந்து -பனி பணிக்கு குளிருமா
மனம் ஒன்றே காரணம் –
அவதூதர் புரிந்து கொண்டார்
அச்சுதன் முகுந்தன் கேசவன் திருவடியை அடைய
ஆசை உடன் முயன்றார் -திவ்யதேசம் சென்று தொண்டு செய்தார்-பேரு பெற்றார்
பிஷூ கீதம் படித்தார் இரட்டை தாண்டி -சுக துக்கம் –
அவன் திருவடிகளானை இரட்டை அடையும் பலன் கிட்டும்
584

பாகவதத்திலே கண்ணன் கலி யுகத்தில்
பாராயணம் -சொல்லில் நினைக்க மனசில் இருப்பான் –
உத்தவர் உபதேசம்-கண்ணன் -நேராக சொல்லாமல்-சான்றோர் வாக்யமாக அருளுகிறான் –
மேல் கோளாக அவன் சொல்ல தேவை இல்லையே –
பிஷூ கீதம் பார்த்தோம் –
மனமே காரணம் அறிந்து கொண்டோம் –
துன்பம் இன்பம் மாறி மாறி கொடுப்பவர்கள் தான் உண்டு –
இன்பம் மட்டுமே கொடுப்பவர் -அவனொருவனே -மாதா பிதா -நாராயணா –
சேலேய் அவரே இனி யாவரே –
விபீஷணன்-கடல் கரையில்-சரண் அடைந்து அனைத்தும் அவனே –
தர்ப சயம்னம்-ஆதி ஜகன்னாதன் -சேது
பரித்யஜ்ய மா லங்கா தனம் -விட்ட அனைத்தும் நீயே –
நோற்ற நோன்பு இலேன் -பிதரம் மாதரம்-சர்வ -லோக விக்ராந்த சரணம்
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்தேன் –
க்கான கிரி-வானமா மலை -அமர்ந்த திரு கோலம்-மூலவர்
சடாரியிலே நம் ஆழ்வார் சேவை –
ஒருவர் மட்டுமே இன்பம் மட்டுமே அருளுவார்-
மனம் புலன் அவன் இடம் சமர்பித்து இன்ப மயம் அடைவோம்
இதுவே யோகம் –
பிஷூ கீதம் -சுக துக்கம் இரட்டை கடப்போம் –
11-21/22/23 athyaayam

21-

1–çré-bhagavän uväca
ya etän mat-patho hitvä
bhakti-jïäna-kriyätmakän
kñudrän kämäàç calaiù präëair
juñantaù saàsaranti te

The Supreme Personality of Godhead said: Those who give up these
methods for achieving Me, which consist of devotional service, analytic
philosophy and regulated execution of prescribed duties, and instead, being
moved by the material senses, cultivate insignificant sense gratification,
certainly undergo the continual cycle of material existence.

5–bhümy-ambv-agny-aniläkäçä
bhütänäà païca-dhätavaù
ä-brahma-sthävarädénäà
çärérä ätma-saàyutäù

Earth, water, fire, air and ether are the five basic elements that constitute

the bodies of all conditioned souls, from Lord Brahmä himself down to the

nonmoving creatures. These elements all emanate from the one Personality of

Godhead.

6–vedena näma-rüpäëi
viñamäëi sameñv api
dhätuñüddhava kalpyanta
eteñäà svärtha-siddhaye

My dear Uddhava, although all material bodies are composed of the same five
elements and are thus equal, the Vedic literatures conceive of different names
and forms in relation to such bodies so that the living entities may achieve their
goal of life.

28–

na te mäm aìga jänanti

hådi-sthaà ya idaà yataù

uktha-çasträ hy asu-tåpo

yathä néhära-cakñuñaù

My dear Uddhava, persons dedicated to sense gratification obtained through

honoring the Vedic rituals cannot understand that I am situated in everyone’s

heart and that the entire universe is nondifferent from Me and emanates from

Me. Indeed, they are just like persons whose eyes are covered by fog.

33/34–iñöveha devatä yajïair

gatvä raàsyämahe divi

tasyänta iha bhüyäsma

mahä-çälä mahä-kuläù

evaà puñpitayä väcä

vyäkñipta-manasäà nåëäm

mäninäà cäti-lubdhänäà

mad-värtäpi na rocate

The worshipers of demigods think, “We shall worship the demigods in this

life, and by our sacrifices we shall go to heaven and enjoy there. When that

enjoyment is finished we shall return to this world and take birth as great

householders in aristocratic families.” Being excessively proud and greedy, such

persons are bewildered by the flowery words of the

Vedas. They are notattracted to topics about Me, the Supreme Lord.

37–mayopabåàhitaà bhümnä

brahmaëänanta-çaktinä

bhüteñu ghoña-rüpeëa

viseñürëeva lakñyate

As the unlimited, unchanging and omnipotent Personality of Godhead

dwelling within all living beings, I personally establish the Vedic sound

vibration in the form of

oàkära within all living entities. It is thus perceivedsubtly, just like a single strand of fiber on a lotus stalk.

38/39/40–yathorëanäbhir hådayäd

ürëäm udvamate mukhät

äkäçäd ghoñavän präëo

manasä sparça-rüpiëä

chando-mayo ‘måta-mayaù

sahasra-padavéà prabhuù

oàkäräd vyaïjita-sparçasvaroñmäntastha-

bhüñitäm

vicitra-bhäñä-vitatäà

chandobhiç catur-uttaraiù

ananta-päräà båhatéà

såjaty äkñipate svayam

Just as a spider brings forth from its heart its web and emits it through its

mouth, the Supreme Personality of Godhead manifests Himself as the

reverberating primeval vital air, comprising all sacred Vedic meters and full of

transcendental pleasure. Thus the Lord, from the ethereal sky of His heart,

creates the great and limitless Vedic sound by the agency of His mind, which

conceives of variegated sounds such as the

sparças. The Vedic sound branchesout in thousands of directions, adorned with the different letters expanded from

the syllable

oà: the consonants, vowels, sibilants and semivowels.

The Veda isthen elaborated by many verbal varieties, expressed in different meters, each

having four more syllables than the previous one. Ultimately the Lord again

withdraws His manifestation of Vedic sound within Himself.

11/22

8–ekasminn api dåçyante

praviñöänétaräëi cpürvasmin vä parasmin vätattve tattväni sarvaçaù

All subtle material elements are actually present within their gross effects;

similarly, all gross elements are present within their subtle causes, since

material creation takes place by progressive manifestation of elements from

subtle to gross. Thus we can find all material elements within any single

element.

23–tadvat ñoòaça-saìkhyäne

ätmaiva mana ucyate

bhütendriyäëi païcaiva

mana ätmä trayodaça

According to the calculation of sixteen elements, the only difference from

the previous theory is that the soul is identified with the mind. If we think in

terms of five physical elements, five senses, the mind, the individual soul and

the Supreme Lord, there are thirteen elements.

31–dåg rüpam ärkaà vapur atra randhre

parasparaà sidhyati yaù svataù khe

ätmä yad eñäm aparo ya ädyaù

svayänubhütyäkhila-siddha-siddhiù

Sight, visible form and the reflected image of the sun within the aperture of

the eye all work together to reveal one another. But the original sun standing in

the sky is self-manifested. Similarly, the Supreme Soul, the original cause of all

entities, who is thus separate from all of them, acts by the illumination of His

own transcendental experience as the ultimate source of manifestation of all

mutually manifesting objects.

40–janma tv ätmatayä puàsaù

sarva-bhävena bhüri-da

viñaya-svékåtià prähur

yathä svapna-manorathaù

O most charitable Uddhava, what is called birth is simply a person’s total

identification with a new body. One accepts the new body just as one

completely accepts the experience of a dream or a fantasy as reality.

51–prakåter evam ätmänam

avivicyäbudhaù pumän

tattvena sparça-sammüòhaù

saàsäraà pratipadyate

An unintelligent man, failing to distinguish himself from material nature,

thinks nature to be real. By contact with it he becomes completely bewildered

and enters into the cycle of material existence.

61–su-duùñaham imaà manya

ätmany asad-atikramam

viduñäm api viçvätman

prakåtir hi baléyasé

åte tvad-dharma-niratän

çäntäàs te caraëälayän

O soul of the universe, the conditioning of one’s personality in material life

is very strong, and therefore it is very difficult even for learned men to tolerate

the offenses committed against them by ignorant people. Only Your devotees,

who are fixed in Your loving service and who have achieved peace by residing at

Your lotus feet, are able to tolerate such offenses.

11-23

1–çré-bhagavän uväca
ity abhipretya manasä
hy ävantyo dvija-sattamaù
unmucya hådaya-granthén
çänto bhikñur abhün muniù

Lord Çré Kåñëa continued: His mind thus determined, that most excellent
Avanté brähmaëa was able to untie the knots of desire within his heart. He
then assumed the role of a peaceful and silent sannyäsé mendicant.

32–sa cacära mahém etäà
saàyatätmendriyänilaù
bhikñärthaà nagara-grämän
asaìgo ‘lakñito ‘viçat

He wandered about the earth, keeping his intelligence, senses and life air
under control. To beg charity he traveled alone to various cities and villages. He
did not advertise his advanced spiritual position and thus was not recognized by
others.

40–evaà sa bhautikaà duùkhaà
daivikaà daihikaà ca yat
bhoktavyam ätmano diñöaà
präptaà präptam abudhyata

The brähmaëa understood that all his suffering—from other living beings,
from the higher forces of nature and from his own body—was unavoidable,
being allotted to him by providence.

59–sukha-duùkha-prado nänyaù
puruñasyätma-vibhramaù
mitrodäséna-ripavaù
saàsäras tamasaù kåtaù

No other force besides his own mental confusion makes the soul experience
happiness and distress. His perception of friends, neutral parties and enemies
and the whole material life he builds around this perception are simply created
out of ignorance.

60–tasmät sarvätmanä täta
nigåhäëa mano dhiyä
mayy äveçitayä yukta
etävän yoga-saìgrahaù

My dear Uddhava, fixing your intelligence on Me, you should thus
completely control the mind. This is the essence of the science of yoga.

Posted in கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram, Sri Vaishna Concepts | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -567-574-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் …

April 10, 2012

567-

பக்தி ஒன்றாலே அவனை அடைய முடியும்

அறிய காண அடைய பக்தி ஒன்றே வலி -வேறு ஒன்றிலும் ஆசை இன்றி

அவனை -உன் தன்னை பிறவி -புண்ணியம் உடையோம்

உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழியாது மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று

பலாத்காரமாக பிடித்து கேட்டு பெறலாம்

பக்தர் பித்தர் பேதையர் -சிறுமிகள் அன்பினால் சிறு பேர் அழைத்தோம் –

கம்ப நாட்டு ஆழ்வான்-பிரகலாதன்-துருவன்-நம் ஆழ்வார் அவன் இடம் பித்தம்

புண்டரீகர் -திரு கடல் மலை-தல சயன பெருமாள்

புண் சிரிப்பு மாறாத திரு கண்கள்-

கடல் நீரை கைகளால் வற்று எடுக்க முயன்றார் -சேவிக்க ஆதரவு ஈடு பாடு –

நிலத்திலே சயனம்-பூதத் ஆழ்வார் திரு அவதாரம்

பூத தனமான சக்தி அவனை பாட

பக்தியால் கலங்கி -அறிவின் முதிர்ந்த நிலையே பக்தி அறிவுடன் அன்பு கலந்து -தாய் குழந்தை விஷயம் நாம் அறிவோம்

அவன் அருள் பெருமை செஷ்டிதம் நினைக்க அறிவுடன் அன்பு கலந்து -பக்தி ஒன்றே ப்ரீத்தி கொடுக்கும்

அதை பகவான் உத்தவருக்கு அருள்கிறார்

பீஷ்மர்-ஷாந்தி தர்மம் -ஆபத் தர்மம் ராஜ தர்மம்

மோஷ தர்மத்தில் பக்தி -பற்றி

அவன் விஷயத்தில் அறிவும் அன்பும் மற்ற விஷயத்தில் வைராக்யமும்

விரித்து உரைக்கிறேன்

பக்தன் பெருமை

ஸ்ரத்தையால் -ஒன்றை செய்தால் மற்றவை தானாகவே வரும்

அமுத கதைகள் கேட்க விருப்பம் முதல்

மீண்டும்மீண்டும் கேட்க –

குழந்தைக்கு சொல்லி சொல்லி -நிறைய செஷ்டிதங்கள் உண்டு

கதை கேட்க விருப்பம்

திருநாம சங்கீர்த்தனம்

வீர தீர சரித்ரம் பாடி

திரு ஆராதனம் பூஜித்து

தொண்டு புரிதல்-

மத்பக்த -அனைவர் உள்ளும் சம தர்சனம் காண்பான்

568

ஸ்ரவணம் கீர்த்தனம் -நவ லஷனம்

பிரகலாதன்-பக்தி செய்யும் முறை –

நாரதர் கற்ப வாசத்திலே உபதேசித்து –

பீஷ்மர் -தர்மர் -கண்ணன்-உத்தவர் -11 -20 /21 /22 .23 ஸ்லோகங்கள் முக்கியம் –

விழுந்து அபிவந்தனம்-செருக்கு இன்றி -சாஷ்டாங்க

பக்தர்கள் அனைவரையும் பூஜிக்க

மற்றவர் பூஜிப்பதை அனுமதித்து ஆனந்தம் அடைய வேண்டும் –

சர்வ வியாபி-அவனையே அணைத்து

நெறிமையால் தானும் வியாபித்து

தன்னுள் அனைத்து உலகதுள்ளும் நிற்க –

அங்க செஷ்டிதம்-நம் புலன்கள் அவனுக்கு

அணைத்து செயலும் அவன் இடம் அர்பணித்து

காயென வாச -செயல்பயன்செய்யும் நான் மூன்றும் அவன் இடம்சமர்பித்து

மூன்று வித த்யாகம்-அவன் செய்விக்கிறான் -என்ற எண்ணம்-

உண்ணும் பொழுது -இந்த உணவு அவன் கொடுத்தது –

திரு ஆராதனம் செய்தே

மற்றவை த்ருணம் புல் போல் அவனை -அனைவரும் இப்படியே எண்ணுவார்

தள்ளி இல்லை யாரும்-நெஞ்சைதொட்டு பார்த்தால் அறிவோம் –

துரி யோதனன் போல்வார் தான்கண்ணன் வேண்டாம் என்பர்

இஷ்டம் -கோவில் கட்டி குளம் கட்டி அனைத்தும் அவன் விஷயம் என்பர் பக்தர்

கண்ணனுக்கே ஆம் அது காமம் அறம் பொருள் வீடு அனைத்தும் இதை பின் பற்றி செல்லும்

பிரேமமே உயர்ந்தது -என்கிறார் எதிராஜரும் -ஞானம் உசந்தது சொல்ல வில்லை

அனைத்தும் மத் அர்த்தம் அவன் விஷயம்-

அன்பு பக்தியாலே அருளி செயல்-

பக்தி பிறக்க இவை அனைத்தும் காரணம்

தன்னடையே வளரும்

ஒன்றை செய்தால் மற்றவை கிட்டும்

வைராக்கியம்-வந்தால் அஷ்ட மகா சித்திகளும் புல்லுக்கு சமம் –

பக்தியாக மலரும் வழிசொல்லி –

எளிதான வழி -கை காட்டி /புஷ்பம் சமர்பித்து –

எளிய இனிமையான பக்தி செய்து –

யம -நியமம்-அஷ்டாங்க யோகம் என்ன கேள்வி கேட்கிறார் உத்தவர்

யமம்-சமம்-தமம்-திருத்தி தானம் தபம்வீரம் எதி சத்யம் -தஷினை பலம்-விதியை எது

வெட்கம் எதை கண்டு -செல்வா செழிப்பு பண்டிதன் நேர் வழி

ஸ்வர்கம் நரகம் போல் பல கேள்விகள் கேட்கிறார் உத்தவர் நமக்கு அறிந்து கொள்ள

பொருள் அறியோம்-சொல் கேள்வி பட்டு இருக்கிறோம்

569

பாகவதம் ரசம்-வேதம் தேறிய பொருள் காட்டும்-திரட்டு பால் போல்

11 =-19 -இறுதி பகுதி பார்த்து வருகிறோம்

யமம் நியமம் தவம் தூய்மை பல கேள்விகள்-

33 -45 ஸ்லோகம் வரை

யமம்-நியமம்-ஆசனம் பிராணாயாமம் த்யானம் சமாதி -அஷ்ட அங்க யோகம்-

அடிப் படை கட்டுபாடுகள்-யோகத்துக்கு வேண்டும் அதை சொல்கிறார்

12கட்டுபாடுகள் அகிம்சை சத்யம் –

போது இலா -தப்பான புண் படும் வார்த்தை இன்றி -தீ விழி இன்றி -கனிவான பார்வை –

அகிம்சை வார்த்தையாலே கொல்லாமல்-மனசால் கூட இன்றி

சத்யம் -பொய் பேசாமல்

அஸ்தேயம் அசந்கேய -விலகி -உலக விஷயம் -கடமை செய்வதில் ஈடு பாடு வேண்டும்

வேண்டாத விஷயம் பற்று நீங்கி -இறை அன்பு மட்டுமே குறிக் கோள்

தப்புக்கு வெட்க படவேண்டும்-அதுவே பிராயச்சித்தம் –

ஆஸ்திக்யம்-பிரமம் உண்டு அவனால் தான் அனைத்தும் –

அவன் படைத்து ரஷித்து நம்மையும் அவன் காக்கிறான்-நம் நிலை அவன் இட்ட பிச்சை

வேதம் பிரமாணம் -அனைவரும் அவன் அடிமை

பிரமச்சர்யம் முக்கியம்-

கிரகச்தனனும் -பிரமத்தை நோக்கியே தர்ம சாஸ்திரம் படி –

கலக்கம் தடுமாற்றம் இன்றி -ஸ்திர புத்தி

பொறுமை உடன்-இருந்து

தூண்ட பட்ட பொழுதும்

அபயம்-பயம் இன்றி -யாரை பார்த்து நாமும் பயபடாமல் யாரும் நம்மை கண்டு பயப்படாமல்

இனி நியமம்

சுத்த மனச

ஜபம் -ரகஸ்ய த்ரயம்

தபஸ்

ஹோமம்-ஆகுதி -நித்ய பூஜையே ஹோமம் தான்

ஈடுபாடு சரத்தை வேண்டும் ஆர்வம்

ஆகித்யம் விரும்பு

அர்ச்சனம்

தீர்த்த யாத்ரை -அயோதியை முனிவர்கள் இருந்த இடம்

மற்றவர் பொருள் ஆசை இன்றி

நம் பொருள் கொண்டு திருப்தி

ஆச்சர்ய சேவனம்-திரு மாளிகை கைங்கர்யம்

பக்தர்கள் உடன் கூடி இருந்து

ஆக இப்படி 12 யமம்/12 நியமம் அடுக்கி விளக்கி இருக்கிறார்

570

ஸ்ரத்தையால்-யோகிகள்-சித்தம் அவன் இடம் செலுத்தி –

பெருமாளை த்யாநித்தே யோகம்-

உயர்ந்த ஆனந்த மாயம் அவனை பற்றியே த்யானம்

பாபம் விலகி–11 -19 -33 –

சமம்-மனசை அடக்கி தமம்-புலன் அடக்குதல்

பொருள் சிந்தனை நிறுத்தாமல்-அதற்குள்ளும் அவன் இருப்பதை உணர்ந்து

மனம் ஓடி கொண்டே இருக்கும் –

அவனே லஷ்யமாக கொண்டு இருக்க வேண்டும் –

சிந்தனை அனைத்தும் -பொருள்கள் மக்கள் அனைவரையும்

அவன் அன்பு அறிந்து என் தாய் ஒரு மடங்கு பாசம் அவன் இருப்பதால்

புலன் அடக்குதல்-அவன் இடம் செலுத்தி

அவன் திரு நாமம் கேட்டுபாடி நுகர்ந்து இப்படி

மெதுவாக ஈடு படுத்துதல் மனஸ் தமம் சமம்

கவிழ்த்து வைத்த கூடை கொம்பு போல் இல்லை

அவனுக்கு பயன் படுத்து அறிவு -வெளி புலன்- உள் புலன்-இரண்டையும் அவன் இடம்

ச்தித்ஷா பொறுமை-துக்கம் வரும் பொழுது

குழந்தை பெரும் தாய் பல்லை கடித்து பொறுமை-நாளை கொஞ்ச போகிறோம்

நல் வாழ்வு வரும் என்று பொறுமை உடன் துக்கம் வரும் பொழுதும் இருக்க வேண்டும் –

த்ருதி-உறுதி நாக்கை அடக்குதல்-காமத்தை அடக்குதல்-

குறைவாக பேசி-நிறைவாக உணர்த்தி-

காம சுகத்துக்கு அலையாமல்-

தானம்-தண்டனை -இன்றி மன்னிப்பதே குற்றம் உணர்ந்தால்

தவம்-அடங்கா ஆசை த்யாகம் செய்வதே -பிடித்த பொருளை யாரோ ஆசை உடன் கடக கொடுப்பதே தபஸ்

வீரம் சௌர்யம் இயல்பான தப்பை தவிர்ப்பது

இயல்வ்பான பழக்கம் மாற்றி -தாண்டி -வீரன்

உண்மை -சத்யம்-சம தர்சனம்-வித்யா வினைய சம்பனவ் பண்டிதன் சம தர்சன்

இவ் ஒன்றையும் எழுதி வைத்து நடை முறை பண்ணினால் முன்னேறலாம்

மெதுவாக பேசி -இனிமையான வார்த்தை-

தூய்மை-கர்மம் செய்து -நான் செய்தேன் என்ற எண்ணம் இன்றி

த்யாகம் -சன் யாசம் பொறுப்பை அவன் இடம்

சரணா கதி இதுவே

571-

யக்ஜம் ஹோமம் முக்கியம்-எளிமையான பூஜையே யாகம் தான் -தர்மம் இஷ்ட கார்யம் –
கண்ணன் நானே யக்ஜம் போக்தா என்கிறான் -தஷிணை-ஞானம் உபதேசிப்பதே சிறந்த தஷிணை -உபதேசம் படி நடப்பது –
பிராணா யாமம் மூன்று வேளையும் செய்து -ஜீரணம் ஆகவும் ஆரோக்யதுக்கும் உதவும்-ஆசனங்களும் -உதவும் –
ஈஸ்வரன் கிருஷ்ணா பக்தி தான் மேல் நிலை லாபம் –
சார்வே தவ நெறிக்கு தாமோதரன் தாள்கள் -காலை மாலை கமல மலர் இட்டு –
ஏழு ஆள் காலும் பழிப்பு இலோம் -வித்யை அடைந்தவன் ஆத்மா சமமாக பார்ப்பவன் –
செய்ய கூடாததை செய்தால் வெறுக்க வேண்டும் -வெட்கமும் வேண்டும்
-செல்வம் எதையும் விரும்பாத குணம் –
சுகம் -இரட்டை கடப்பதே -துக்கம் காம சுகத்தில் விருப்பம் கொள்வது –
பண்டிதன் -பந்த மோஷம் அறிந்தவன்
மூர்க்கன் -தேக ஆத்மா ஓன்று என்று இருப்பவன்
அவன் விஷயம் சாஸ்திரம் படிப்பதே மொஷதுக்கு வழி
சத்வ குணம் வளர்ப்பதே சொர்க்கம்
தெளிவு வரும் குழப்பம் நீங்கும் -சாத்விக சரத்தை வேண்டும் –
தமோ குணம் வளர்ப்பதே நரகம்
குரு தான் சிறந்த நண்பன் -கீதா சாரின்
அன்று தேர் கடவிய பெருமான் கழல் காண்பது என்று கொலோ
சிறந்த பண்பு உள்ளவன் செல்வன்
இந்திரியங்கள் வெல்பவன் சிறந்தவன்
இது குணம் இது தோஷம் வேறு படுத்தி பாடுவதே தோஷம் –
19அத்யாயம் முடிகிறது
கர்ம ஞான பக்தி யோகம் இனி விளக்க போகிறார் மேல் .

572-

பக்தி யோகம் -மனம் மொழி மெய் மூன்றும் -கர்ம ஞான யோகம் அங்கம் –
கர்ம யோகம் இன்றியமையாது -உடலில் பிறந்து துக்க படுபவன் ஆத்மா இல்லை -இய்ரர்க்கை
உடல் சம்பந்தம் இல்லை -கர்மம் அடியாக வந்தேறி -பிறவி-கர்மம் அடியாக தானே-நோய் நாடி நோய் முதல் நாடி –
பிறவிக்கு மூலம் வேர் கர்மம் -தொலைக்க வலி கர்ம யோகம் -கடமை உணர்வு விருப்பத்துடன் செய்து
பக்தி செய்ய முற்ற பாபம் தொலையும்
ஞாந யோகிக்கும் கர்மம் விடாது -உணவு சம்பாதிக்க கர்மம் வேண்டுமே –
மூன்றையும் 11 -20 சொல்கிறார்-வர்ணிக்கிறார்
குணம் தோஷம் வேறு பாடு பார்க்க கூடாது -சொன்னீர் -உத்தவர் கேட்கிறார் –
செய்யும் கிரிசைகள் -நெய் உண்ணோம் -மை இட்டு எழுதோம் -கண்ணன் சூட்டி விட சூடுகிரோமே
செய்வனவும் உண்டு
இதம் குறு வேதம் சொல்லுமே -அனைத்தையும் சமம்
குணா தோஷம் பிரித்து பார்த்தால் தோஷம் என்கிறாயே எப்படி
கங்கை நீராட்டம் சுத்தி
ஏகாதசி சாப்பிட கூடாதே
ஒரே செயல் வெவேறு மாதிரி உள்ளதே -புரிய வில்லை சொல்லு என்கிறார் உத்தவர் –
நமக்காககேட்கிறார் -தகுதி அடிபடியில் கர்ம ஞான பக்தி யோகம் விதிக்கிறார்
சுகர் அனுஷ்டானம் செய்தாரா -பக்தி தலை எடுத்தால்
புலன் அடக்கியவன் ஞான யோகி கட்டு படுத்தாவன் கர்ம யோகம் –
பழுது இன்றி கர்ம செய்ய வேண்டும் –
கர்மம் முக்தி கொடுக்காது –
கர்மங்களில் ஈடுபாடு இருந்தால் கர்ம யோகம் –
இரண்டு அடிப்படை -இத்தால் -கர்ம ஞான யோகி வாசி –
பக்தி பிறப்பது கர்ம ஞான யோகம் மூலம் தான் –
அவன் கைங்கர்யம் கர்மாசெய்த்து கொண்டு -முழுவதும் வெறுக்காமல் –
கர்மம் வெறுத்தவன் ஞான யோகி –
பகவான் இடம் ஆசை கொண்டவன் பக்தன் –

573

அடியார் கூட்டம் ஆசை படுகிறார் குலசேகர ஆழ்வார் –
பக்தி யோக நிஷ்டன்-
11-20 அத்யாயம் 8 /9 /10 ஸ்லோகம் -பார்க்கிறோம் –
ஸ்ரத்தை அவன் கதை கேட்க ஆசை இருக்கிற வரை கர்மம் –
பக்தன் என் பிரிவை சகியான் -அனைத்தும் எனக்கு தான் -என்று இருக்கிறான் –
அவனே கதி -இது ஒரு வர்க்கம் –
நினைத்தாலே உருகி கொண்டு இருப்பார்கள் –
உள்ளத்தில் பக்தி -வெளிபடுத்தாமல் இருக்கலாம் –
மெதுவாக வளர்ந்து -கேட்டு -நினைந்து ஆராய்ந்து இடைவிடாமல் சிந்தித்து –
உண்மையான பக்தி-இங்கிதம் நிமிஷ்தம் -உதட்டை புருவம் அசைப்பே ஆனந்தம் -கூரத் ஆழ்வான்
அறிவு முற்றி பக்தி உண்மையாக –
அழகர் தொட்டி திரு மஞ்சனம் -நிதானமாக சேவிக்கலாம் -பரிவுடன் பரிமாறுவார்கள் –
கர்மம் விடாமல் செய்ய-பாபம் போகும் -பக்தி வளரும் -மெய் மறந்து சேவிக்க பண்ணும் –
வர்ண ஆஸ்ரம கர்மம் விடாமல் செய்து கொண்டு இருக்க-பக்தி மலர ஆரம்பிக்கும் –
வையம் ஏழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுள்ளே-கேட்க்கும் பொழுதும் ரசிக்க ஆரம்பிக்கும் –
ரசிகர் மன்றம் வாழ்வில் பார்க்கிறோம் -இந்த உதாரணம் சிரிப்பது யாரோ விஷயம் என்று காட்ட –
விளையாட்டு ஈடு பட்டு -நினைற விஷயம் முன்பு நடந்தது சொல்லுகிறார்களே –
கண்ணன் இடம் வேண்டும் இந்த ஈடுபாடு -இதுவே பக்தி –
ஞானம் முற்றி பக்தி ஆக மலரும் –
பக்தனுக்கு எப்படி உதவுகிறேன் என்று மேலே அருளுகிறார்

574-

மகாத்மா துர் லபம்-வாசுதேவனே சர்வம் என்று இருப்பார் –
ப;லஜன்மம் ஞானவான் பின்பு பக்தன் -அவனே உண்ணும் சோறு -தாரகம் போஷகம் போக்கியம் –
எல்லாம் கண்ணன் என்று இருப்பவன் பக்தன் –
அன்பு வளர்ந்து முற்றி காதல் -கைங்கர்யத்தில் மூட்டும் –
யாரும் இதற்க்கு தகுதி உடையவர் –
11 /20 /13 ஸ்லோகம் -சொர்க்கம் -புண்ணியம் தீர்ந்த பின்பு மீள வேண்டுமே –
கண்ணன் திருவடிகளே மீளா இன்பம் கொடுக்கும்
சரீரம் கருவி -இதை கொண்டு அதை அடைய வேண்டும் –
பிறவி -கர்ம ஞான பக்தி -சம்சாரம் நெருப்பு-பறவை -மரம் நெருப்பு கதை போல் –
உடம்புடன் வாழ ஆசை பறவை நெருப்பில் நாசம் அடைவது போல் -ரம்பம் மரம் அறுக்க-
அது போல் நாள் கழிய -நினைவு இன்றி கழிக்கிறோம் -ஜீவன் -ஓடம்-உடல் தான் ஓடம் –
ஓடக்காரர் -செலுத்துவது காற்று அனுகூலம் -ஆத்மா பிரயாணி
ஆச்சார்யர் ஓடக்காரர்
பகவத் அருள் காற்று போல் -அழகான உதாரணம் -திரை –புலன்கள் கடிவாளம் -மனம்
ஆத்மா -குதிரை காரர் -பிராணாயாமம் செய்து புலனை அடக்கி
மனத்தில் செலுத்தி அவன் இடம் சேர்க்க வேண்டும்
கர்மம் செய்யசெய்ய பாபம் தொலைந்து பக்தி வளர அவனை அடைவோம்
பக்தி யோகமே பிராயச்சித்தம் ஆக இருக்கும் –
இயற்கையான அன்பு பகவான் இடம் -உறுதியான திட சிந்தனை வேண்டும்
இந்த லோகம் ஆசை பட்டதும் அவன் திருவடியையும் கொடுத்து
உள்ளத்தில் விலகாமல் வசிக்கிறான் -விஷ்ணு பதம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைகிறான் –

11-19

3–jïäna-vijïäna-saàsiddhäù
padaà çreñöhaà vidur mama
jïäné priyatamo ‘to me
jïänenäsau bibharti mäm

Those who have achieved complete perfection through philosophical and
realized knowledge recognize My lotus feet to be the supreme transcendental
object. Thus the learned transcendentalist is most dear to Me, and by his
perfect knowledge he maintains Me in happiness.

4–tapas térthaà japo dänaà
paviträëétaräëi ca
nälaà kurvanti täà siddhià
yä jïäna-kalayä kåtä

That perfection which is produced by a small fraction of spiritual knowledge
cannot be duplicated by performing austerities, visiting holy places, chanting
silent prayers, giving in charity or engaging in other pious activities.

9–täpa-trayeëäbhihatasya ghore
santapyamänasya bhavädhvanéça
paçyämi nänyac charaëaà taväìghridvandvätapaträd
amåtäbhivarñät

My dear Lord, for one who is being tormented on the terrible path of birth
and death and is constantly overwhelmed by the threefold miseries, I do not see
any possible shelter other than Your two lotus feet, which are just like a
refreshing umbrella that pours down showers of delicious nectar.

10–dañöaà janaà sampatitaà bile ‘smin
kälähinä kñudra-sukhoru-tarñam
samuddharainaà kåpayäpavargyair
vacobhir äsiïca mahänubhäva

O almighty Lord, please be merciful and uplift this hopeless living entity
who has fallen into the dark hole of material existence, where the snake of time
has bitten him. In spite of such abominable conditions, this poor living entity
has tremendous desire to relish the most insignificant material happiness. Please
save me, my Lord, by pouring down the nectar of Your instructions, which
awaken one to spiritual freedom.

13–tän ahaà te ‘bhidhäsyämi
deva-vrata-makhäc chrutän
jïäna-vairägya-vijïänaçraddhä-
bhakty-upabåàhitän

I will now speak unto you those religious principles of Vedic knowledge,
detachment, self-realization, faith and devotional service that were heard
directly from the mouth of Bhéñmadeva

14–navaikädaça païca trén
bhävän bhüteñu yena vai
ékñetäthäikam apy eñu
taj jïänaà mama niçcitam

I personally approve of that knowledge by which one sees the combination of
nine, eleven, five and three elements in all living entities, and ultimately one
element within those twenty-eight.

15–etad eva hi vijïänaà
na tathaikena yena yat
sthity-utpatty-apyayän paçyed
bhävänäà tri-guëätmanäm

When one no longer sees the twenty-eight separated material elements,
which arise from a single cause, but rather sees the cause itself, the Personality
of Godhead—at that time one’s direct experience is called vijïäna, or
self-realization

17–çrutiù pratyakñam aitihyam
anumänaà catuñöayam
pramäëeñv anavasthänäd
vikalpät sa virajyate

From the four types of evidence—Vedic knowledge, direct experience,
traditional wisdom and logical induction—one can understand the temporary,
insubstantial situation of the material world, by which one becomes detached
from the duality of this world.

19–bhakti-yogaù puraivoktaù
préyamäëäya te ‘nagha
punaç ca kathayiñyämi
mad-bhakteù käraëaà paraà

O sinless Uddhava, because you love Me, I previously explained to you the
process of devotional service. Now I will again explain the supreme process for
achieving loving service unto Me.

20/21/22/23/24–çraddhämåta-kathäyäà me
çaçvan mad-anukértanam
pariniñöhä ca püjäyäà
stutibhiù stavanaà mama
ädaraù paricaryäyäà
sarväìgair abhivandanam
mad-bhakta-püjäbhyadhikä
sarva-bhüteñu man-matiù
mad-artheñv aìga-ceñöä ca
vacasä mad-guëeraëam
mayy arpaëaà ca manasaù
sarva-käma-vivarjanam
mad-arthe ‘rtha-parityägo
bhogasya ca sukhasya ca
iñöaà dattaà hutaà japtaà
mad-arthaà yad vrataà tapaù
evaà dharmair manuñyäëäm
uddhavätma-nivedinäm
mayi saïjäyate bhaktiù
ko ‘nyo ‘rtho ‘syävaçiñyate

Firm faith in the blissful narration of My pastimes, constant chanting of My
glories, unwavering attachment to ceremonial worship of Me, praising Me
through beautiful hymns, great respect for My devotional service, offering
obeisances with the entire body, performing first-class worship of My devotees,
consciousness of Me in all living entities, offering of ordinary, bodily activities
in My devotional service, use of words to describe My qualities, offering the
mind to Me, rejection of all material desires, giving up wealth for My devotional
service, renouncing material sense gratification and happiness, and performing
all desirable activities such as charity, sacrifice, chanting, vows and austerities
with the purpose of achieving Me—these constitute actual religious principles,
by which those human beings who have actually surrendered themselves to Me
automatically develop love for Me. What other purpose or goal could remain for
My devotee?

40/41/42/43/44/45–bhago ma aiçvaro bhävo
läbho mad-bhaktir uttamaù
vidyätmani bhidä-bädho
jugupsä hrér akarmasu
çrér guëä nairapekñyädyäù
sukhaà duùkha-sukhätyayaù
duùkhaà käma-sukhäpekñä
paëòito bandha-mokña-vit
mürkho dehädy-ahaà-buddhiù
panthä man-nigamaù småtaù
utpathaç citta-vikñepaù
svargaù sattva-guëodayaù
1425
narakas tama-unnäho
bandhur gurur ahaà sakhe
gåhaà çaréraà mänuñyaà
guëäòhyo hy äòhya ucyate
daridro yas tv asantuñöaù
kåpaëo yo ‘jitendriyaù
guëeñv asakta-dhér éço
guëa-saìgo viparyayaù
eta uddhava te praçnäù
sarve sädhu nirüpitäù
kià varëitena bahunä
lakñaëaà guëa-doñayoù
guëa-doña-dåçir doño
guëas tübhaya-varjitaù

Actual opulence is My own nature as the Personality of Godhead, through
which I exhibit the six unlimited opulences. The supreme gain in life is
devotional service to Me, and actual education is nullifying the false perception
of duality within the soul. Real modesty is to be disgusted with improper
activities, and beauty is to possess good qualities such as detachment. Real
happiness is to transcend material happiness and unhappiness, and real misery is
to be implicated in searching for sex pleasure. A wise man is one who knows the
process of freedom from bondage, and a fool is one who identifies with his
material body and mind. The real path in life is that which leads to Me, and the
wrong path is sense gratification, by which consciousness is bewildered. Actual
heaven is the predominance of the mode of goodness, whereas hell is the
predominance of ignorance. I am everyone’s true friend, acting as the spiritual
master of the entire universe, and one’s home is the human body. My dear
friend Uddhava, one who is enriched with good qualities is actually said to be
rich, and one who is unsatisfied in life is actually poor. A wretched person is
one who cannot control his senses, whereas one who is not attached to sense
gratification is a real controller. One who attaches himself to sense gratification
is the opposite, a slave. Thus, Uddhava, I have elucidated all of the matters
about which you inquired. There is no need for a more elaborate description of
these good and bad qualities, since to constantly see good and bad is itself a bad
quality. The best quality is to transcend material good and evil.

11-20

6–çré-bhagavän uväca
yogäs trayo mayä proktä
nèëäà çreyo-vidhitsayä
jïänaà karma ca bhaktiç ca
nopäyo ‘nyo ‘sti kutracit

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, because I
desire that human beings may achieve perfection, I have presented three paths
of advancement—the path of knowledge, the path of work and the path of
devotion. Besides these three there is absolutely no other means of elevation.

7–nirviëëänäà jïäna-yogo
nyäsinäm iha karmasu
teñv anirviëëa-cittänäà
karma-yogas tu käminäm

Among these three paths, jïäna-yoga, the path of philosophical speculation,
is recommended for those who are disgusted with material life and are thus
detached from ordinary, fruitive activities. Those who are not disgusted with
material life, having many desires yet to fulfill, should seek perfection through
the path of karma-yoga.

0–sva-dharma-stho yajan yajïair
anäçéù-käma uddhava
na yäti svarga-narakau
yady anyan na samäcaret

My dear Uddhava, a person who is situated in his prescribed duty, properly
worshiping by Vedic sacrifices but not desiring the fruitive result of such
worship, will not go to the heavenly planets; similarly, by not performing
forbidden activities he will not go to hell.

11–asmiû loke vartamänaù
sva-dharma-stho ‘naghaù çuciù
jïänaà viçuddham äpnoti
mad-bhaktià vä yadåcchayä

One who is situated in his prescribed duty, free from sinful activities and
cleansed of material contamination, in this very life obtains transcendental
knowledge or, by fortune, devotional service unto Me.

20–mano-gatià na visåjej
jita-präëo jitendriyaù
sattva-sampannayä buddhyä
mana ätma-vaçaà nayet

One should never lose sight of the actual goal of mental activities, but rather,
conquering the life air and senses and utilizing intelligence strengthened by the
mode of goodness, one should bring the mind under the control of the self.

21–eña vai paramo yogo
manasaù saìgrahaù småtaù
hådaya-jïatvam anvicchan
damyasyevärvato muhuù

An expert horseman, desiring to tame a headstrong horse, first lets the horse
have his way for a moment and then, pulling the reins, gradually places the
horse on the desired path. Similarly, the supreme yoga process is that by which
one carefully observes the movements and desires of the mind and gradually
brings them under full control.

22–säìkhyena sarva-bhävänäà
pratilomänulomataù
bhaväpyayäv anudhyäyen
mano yävat prasédati

Until one’s mind is fixed in spiritual satisfaction, one should analytically
study the temporary nature of all material objects, whether cosmic, earthly or
atomic. One should constantly observe the process of creation through the
natural progressive function and the process of annihilation through the
regressive function.

27/28–jäta-çraddho mat-kathäsu
nirviëëaù sarva-karmasu
veda duùkhätmakän kämän
parityäge ‘py anéçvaraù
tato bhajeta mäà prétaù
çraddhälur dåòha-niçcayaù
juñamäëaç ca tän kämän
duùkhodarkäàç ca garhayan

Having awakened faith in the narrations of My glories, being disgusted with
all material activities, knowing that all sense gratification leads to misery, but
still being unable to renounce all sense enjoyment, My devotee should remain
happy and worship Me with great faith and conviction. Even though he is
sometimes engaged in sense enjoyment, My devotee knows that all sense
gratification leads to a miserable result, and he sincerely repents such activities.

29–proktena bhakti-yogena
bhajato mäsakån muneù
kämä hådayyä naçyanti
sarve mayi hådi sthite

When an intelligent person engages constantly in worshiping Me through
loving devotional service as described by Me, his heart becomes firmly situated
in Me. Thus all material desires within the heart are destroyed.

30–bhidyate hådaya-granthiç
chidyante sarva-saàçayäù
kñéyante cäsya karmäëi
mayi dåñöe ‘khilätmani

The knot in the heart is pierced, all misgivings are cut to pieces and the
chain of fruitive actions is terminated when I am seen as the Supreme
Personality of Godhead.

32/33–yat karmabhir yat tapasä
jïäna-vairägyataç ca yat
yogena däna-dharmeëa
çreyobhir itarair api
sarvaà mad-bhakti-yogena
mad-bhakto labhate ‘ïjasä
svargäpavargaà mad-dhäma
kathaïcid yadi väïchati

Everything that can be achieved by fruitive activities, penance, knowledge,
detachment, mystic yoga, charity, religious duties and all other means of
perfecting life is easily achieved by My devotee through loving service unto Me.
If somehow or other My devotee desires promotion to heaven, liberation, or
residence in My abode, he easily achieves such benedictions.

34–na kiïcit sädhavo dhérä
bhaktä hy ekäntino mama
väïchanty api mayä dattaà
kaivalyam apunar-bhavam

Because My devotees possess saintly behavior and deep intelligence, they
completely dedicate themselves to Me and do not desire anything besides Me.
Indeed, even if I offer them liberation from birth and death, they do not accept
it.

11-21

Posted in Acharyarkall, Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram, Sri Vaishna Concepts | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -557-566-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் …

January 18, 2012

557-எம்மா வீட்டு திறமும் செப்பம் -அடியேன் வேண்டுவது ஈதே

திரு அடி தலையில் அணியாக அலங்கரிக்க பிரார்த்திக்கிறார் ஆழ்வார்

இதை வேண்டி -மிதுனத்தில் பிரார்த்திக்க -பரதன் விபீஷணன் போல் நாமும் பெறுவோம் –

ஐ ஸ்வர்யம் கைவல்க்யம் மோஷம் மூன்றும் வேண்டாம் -நின் செம்மா பாத பறப்பு என் தலை மேல் –

இதை உத்தவருக்கு கண்ணன் -ந சார்வ புமம் -ந யோ சித்தி ஆசை பட மாட்டான்

என்னை ஒழிந்த எதையும் விரும்ப மாட்டான்

நின் புகழில் வைக்கும் சிந்தையிலும் மற்றும் இனிதோ நீ அளிக்கும் வைகுந்தம்

அச் சுவை பெறினும் வேண்டேன் –

பக்தி யோக நிஷ்டன்-சம தர்சன்-ஷாந்தி -பிரிய தமம் –

கர்மங்கள் அனைத்தையும் அழிக்கும் –

நெருப்பு விறகை சாம்பல் ஆக்கி அன்னம் -பக்குவமிரண்டும்

காதல் பக்குவம் ஆகும் கர்மங்கள் விலகி –

யோகம் சாங்க்யம் சாதித்து கொடுக்காது தியாகமும் இல்லை பக்தி ஒன்றே

நாய் மாமிசம் உண்பவனும் பக்தி அடைந்து என்னை கஈட்டுகிறான்

யாவையும் எவரும் தானாய்–ஆவி சேர் -பாவனை அவனை கூடல் அவனையும் கூடலாமே

பக்தன் கூத்தாடி பாடி தொண்டை தழு தழுத்து உடல் சோர்ந்து

மால் உகளா நிற்கும் மனம் -உனக்கு பணிசெய்து இருக்கும் தவம் உடையவன்–மற்று இன்னும் உழல்வேனோ –

உனக்கு ஆள் பட்டு எங்கும் போக முடியாது –

திரு கோளூர் -சேர்ந்த பராங்குச நாயகி போல் –

சேறு செய் தொண்டர் சேவடி சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே

விஷயம் நினைக்க பகவானின்

இப்பால் கை கைவளையும் மேகலையும் காணேன் -உடம்பும் ஆத்மாவும் காணாமல்

கண்டேன் கண மகர குழை -மை அர்பிதா மனம் –

த்யானம்-ஆசானம்நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து இரண்டு புருவம் நடுவில்

மூக்கு நுனி மேல் கண் வைத்து

பிராணாயாமம் -இந்த்ரியம் அடக்கி மணி ரீங்காரம் போல் ஓம் காரம்

மூன்று தடவை நித்யம் செய்து ஒரு மாசத்தில்

இதயதாமரைஅவன் இருப்பை நினைந்தே

சிற்றவேண்டாம் சிந்திப்பே அமையும்

558

கோபால சூடாமணி -கஸ்தூரி திலகம்-

உன்னித்து மற்று ஒரு தெய்வம் தொழா ள்

மன்னார்குடி கோபாலன்-அழகிய திருகோலம்-18 நாள் உத்சவம்-

32 சேவை ஸ்ரீ வித்யா ராஜ கோபாலன்-கோபால வேஷம் உபாய வேஷம் –

இளைப்பினை -விளக்கினை விதியினில் காண்பர் -த்யான முறை திரு குரும் தாண்டகம்

பிண்டியார்-மண்டினார்க்கு உய்யல் அல்லால்

பஞ்ச கமலா ஷேத்ரம்-திரு கண்டியூர் -லஷ்மி நரசிம்கர் -ஹர சாப பெருமாள்-

திரு பிண்டரீகம் அந்த -நிறுத்தி த்யானம்-மொட்டில்-வைத்து தேஜஸ் உள்ள அனைத்தையும்

சுசிஸ் ஸ்மிதம்-பிரசாந்தம்-சுமுகம்-தீர்க்க சாரு சதுர புஜம்

சு கபோலம்-மகர குண்டலம் -கரண பூஷணம்-பக்தர் உள்ளத்துக்கு ஆபரணம்

நூபுரம்-கௌஸ்துபம்-சர்வாங்க சுந்தரம்

அழகன் அலங்கார பிரியன்-அவயவம் மனசில் நிறுத்தி -புலன்களை திருப்பி

சர்வ வியாபகன்-மைய கண்ணான் -உன் முகம் மாய மந்த்ரம்கொலோ

தென்னா தென்னா -மாலுகளா நிற்கும் நெஞ்சம்-

பக்தி ரூபபன்ன ஞானம் வளர்ந்து -நித்ய அனுபவம் –

இன் உயிர் சேவல்–மாட்டுயர் கற்பக கொழுந்தோ -ஆசை வளர –

மனசும் புலனும் அவன் இடம் ஈடு பட்டு

15 அத்யாயம் 18 சித்தி அஷ்ட மகா சித்தி உப சித்தி 5

இவை அவனை அடைய விரோதி

பக்தி தான் பெற்று கொடுக்கும்

உத்தவர் கேட்க சொல்கிறான்-

ஆளவந்தார் –நாத யாமுன மத்யமாம்-

யோக சித்தி -குருகை காவல் அப்பன்-

உய்ய கொண்டார் மணக்கால் நம்பி -மூலம்

யோகம் தனித்து தான் அனுபவம் அருளிசெயல் அனைவர் கூட அனைவரும் உஜ்ஜீவிக்க

பிணம் இருக்க மணம் புரிவார் உண்டோ-

559

கன்று குட்டி போல் பாகவத பாராயணம் செய்பவர்

கண்ணன் பாசத்தோடு வருவான் –

உலக இன்பங்கள்-18 சித்தி –

30 நாள்களில் பிரணாயாமம் சுலப வழி

த்யானம் அடி படை -உத்தவர் நமக்கு கேட்டு பதில் வாங்கி கொடுக்கிறார் –

மோஷ விரோதிபல -அஷ்ட மகா சித்தி தங்க விளங்கு போல்

பக்தன் அதிலும் ஈடுபோட மாட்டான்

அணிமா மகிமா -கஷ்டப்பட்டு யோகம்-இதுவும் அவனை கொடுக்காது –

கஷ்டத்திலும் ஒரு கை பார்ப்போம் லோகோ பின்ன ருசி -ரசிக்க ஆள் குறை சொல்ல நாள்

ஆச்சர்யமான லோகம்-மாயை-மறைக்கும் லோகம் மறந்து அவனை

கரிமா-லகிமா பாரம் லேசு -திரு அடி புகுந்து வந்த கதை

அத்தனையும் ஸ்ரீ ராம கைங்கர்யம்

வினைய ஆஞ்சநேயர் -நவ வியாக்ரக பண்டிதன் –

மோதிர பலத்தால் என்ற எண்ணம்

பிராப்தி -இச்சை பட்டதை அடைவது

பிராகாம்யம் -மனசில் ஆசை பட்டது

ஈசிதா ஆணை செலுத்தும் திறன்

வசித்வம்-அனைத்தையும் நம் வசத்தில் கொள்வது

அஷ்ட மகா சித்திகள் இவை

அப்புறம் 10

ஆனூர் -பசி தாகம் இன்றி

தூர தர்சன் கேட்பது

மனம் வேகம் போல் உடம்பும் போக

காம ரூபம்

பர காயம் பிரவேசம்

சத் சங்க மிருத்யு நினைத்த படி மரணம்

தேவர் தரிசனம் இங்கே இருந்து

எதா சங்கல்ப சக்தி

ஆணை செலுத்தி தடுக்க முடியாது

மேலே பல

மூன்று காலம் நடக்கும் -வால்மீகி அறிந்து

பெருமாள் கேட்க தனுடை சோதி சொல்வதையும் லவ குசர் பாட

சித்தி பொருட்டு இல்லை

அத்யந்தம் இரட்டை பற்றி கவலை இன்றி

அடுத்தவர் நினைப்பதை அறிவது

அக்னி தண்ணீரோ விஷம் சூர்யன் ஆணைக்கு

அபாரஜயது யாராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாத ஐந்தும்

இவை அடைய அவனை ஒவொரு மாதிரி த்யானம் செய்ய –

யதா பூதானி-அனைத்திலும் நான் என்று நினைந்து அவனையே அடைய வேண்டும்

560

கீதியாம்ர்தம்-உபநிஷத் பசு -கீதை பால் -அர்ஜுனன் கன்று

விபூதி அத்யாயம் -பட்டியல் அனைத்தும்

அந்தம் இல்லை மொத்தம் என்னது எனது அல்லாது யாரும் யாதும் இல்லை

திவ்யம் ததாமி அபிராக்ருதமான கண்கள் கொடுத்துவிச்வரூபம் காட்டி

ருத்ரர்களில் இவன்மாசங்களில் மார்கழி –

16 அத்யாயம் அது போல் இங்கும்

பரமன் நீ உணர்ந்து கொண்டேன்

மறைந்து அனைத்துக்குள்ளும் இருக்க்ரீர்

திரு கமலம் போன்ற திரு அடிகள்-விபோதிகளை கேட்க

அர்ஜுனன் கேட்டான் -அவனுக்கு சொன்னதை சொல்கிறேன் –

சேனை நடுவில் தேர் நிறுத்தினேன் –

தேகம் ஆத்மா அறியாமல் நல்ல தர்மம் சொல்லி –

அஹம் சர்வான் பூதானி -அனைத்துண் நானே -காரணம் என்னுடையது -இல்லை

நீரும் நிலனும் காற்றும்-சாமானாதிகரணம்

தங்க மோதரம் மண் குடம் போல்

மூவகை காரணமும் -சரீர ஆத்மா பாவம்-

அனைதிக்கும் இருப்பிடம் ஆதாரம் அவன் -அனைத்தும் அவன்-அந்தராத்மாவாக உடையவன் –

நீண்ட பட்டியல்

காலம் உணர்ந்தவர் -காலம்

சமத்தவம் பண்பாக இருக்கிறேன்

குணம்-நல்ல பண்பு உடைமையாக இருக்கிறேன்

பெருமையே இவனால்

பெரிய பொருள்களில் பெருமை

அணு தன்மை சூஷ்மமாக

ஜெயிக்க முடியாத பொருள்களில் மனமாக

வேதம் அறிந்தவரில் பரமம்

பிரணவம் மந்த்ரங்களில்

எழுத்துகளில் அ காரம்

சந்தசில் காயத்ரி

தேவர்களில் இந்திரன்

ஆதித்யர்-விஷ்ணு

ருத்ரன் நீல லோகிதன்

பிரம ரிஷி பிருகு

தேவ ரிஷி நாரதர்

சித்தி கபிலர்

பறவை கருதி

பிரஜாபதி -தஷ

பித்ரு -அறியமா

அசுரர்-பிரகலாதன்

சந்திரனாக கஷதீம்

ஐ ராவதம்

வருணன்

சூர்யன்

அரசன்

உச்சி ஸ்ரவாஸ் குதிரை

தங்கம்

யமன்

வாசுகி ஆதி செஷன் பல தலை

சிங்கம்-

சன்யாச ஆஸ்ரமம்

கங்கை

கடல்

வில்லாக

விலை பிடித்த -இந்திரன்

561

கீதை -இதை அறிந்தவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன்

அனைத்துமாக இருக்கும் கண்ணன் பற்றி சொல்வதால்

உண்மை அறிவி 11 -௧௬-20 அத்யாயம்

மேருவாக /ஹிமாலயம் /அஸ்வத மரம்

கோதுமை /வசிஷ்டர்/பிருகஸ்பதி /ஸ்கந்தன்/

அஜந/பிரம்மா யக்ஜம்/அகிம்சை /சுத்தி -காற்று தண்ணீர் நெருப்பு /

அஷ்டாங்க -சமாதி

அறிவிக்கும்மந்த்ரம்

ஆத்மா வித்தை

விகல்ப வாதம்

சுவாயம்பு மனு

நாராயண ரிஷி

சனத்குமரன்

சன்யாச ஆஸ்ரமம்

உல் நோக்கி பார்க்கும் மதி-

ரகச்யங்களில் பிரியம் மௌன பேசம்

மார்கழி வசந்த ருது

அபிஜித் நஷத்ரம்-உத்தாராடம் நான்காவது பாதம் வாமனர்

கிருத யுகம்

வியாசர்

வாசுதேவன் பகவான்

பாகவதர்களுக்குள் உத்தவர் நான் கேட்க்கும் புண்யம்

துவம் -நீ யாகவே இருக்கிறேன் –

அம்சம்-பொறுப்பு கூடுமே

ஹனுமான்

சுதர்சன்

பத்ம ராக ரத்னம்

தாமரை

தர்பமாக இருக்கிறேன்

ஹவுஸ்-நெய்

முயற்சி வெற்றி கொடுக்கும் செல்வமாக

சூதாட்டம்-கபடாக

பொறுமையாக இருக்கிறேன் பக்தியாகவே

ஒன்பது மூர்த்தி வாசுதேவ சங்கர்ஷன அணிருத்ணன் பிரத்யும்னன் ஹயக்ரீவர் நாராயண —

இவர்களில் வாசு தேவ

மலையில் சத்திர தன்மை

பூமில் மண் வாசனையாக இருக்கிறேன்

தண்ணீ சுவை

சூர்யன் -பிரபா

ஆகாய சப்தம்

பலி போல் அர்ஜுனன்

பூத ராசி -கதி உத்பத்தி லயம்

பார்வை கேள்வி அனைத்தும் அவனே

பஞ்ச பூதம்-24 தத்வம் 25 உண்மை நிலை அறிந்தவன்

நான் அன்றி ஒன்றும் இல்லை

விபூதி எண்ணி முடிக்க முடியாது

ஒளி லஷ்மிகள் செல்வம் நல்ல அனைத்தும் என் அம்சம்

கேட்டதுக்கு சுருக்கமாக சொன்னேன்

மனசை பிராண வாயுவால் வெல்வாய்

இனி வரண ஆஸ்ரம தர்மங்கள் மேலே சொல்ல போகிறார்

562

கீதை அமுதமான பால்

நடை முறை படுத்தி சொல்ல பாகவத புராணம்

பக்தர் -தொடங்க தடங்கல் கர்மங்கள் –

நெக்கு உருகி -பக்தி சிலர்– -இரும்பு போல் வலிய நெஞ்சம் சிலர்

பக்தியால் முக்தி

தடங்கல் பாபம் தொலைய முதல் முயற்சி 11 -17 தர்மம் வர்ணாஸ்ரம -அனுஷ்டானம் –

அடிமை-அறிவுள்ள ஆத்மா -நினைத்து பாடி கைங்கர்யம் செய்து பக்தி பாவனைவளரும்

பக்தி பீரிட்டு கிளம்ப -வர்ணாஸ்ரமம்-சாஸ்திர க்ருத்ய அக்ருத்ய –

தியாகம் தேவை உயர்ந்த இடம் அடைய

கோகுலத்தில் மாடுகளும் பக்தி ஜடாயுகஜெந்த்ரன்

அனுஷ்டானம் முக்கியம்

செய்தால் அவன் உகக்குகிறான் -செங்கோல் உடைய திரு அரங்க செல்வன் –

அரங்கம் ஆளி என் ஆளி விண் ஆளி

ஆள்கின்றான் ஆழியான்

-நாச்சியார் திரு கோலம்–வைகுண்ட ஏகாதசி முதல் நாள்-

அவர்கள் திரு உள்ளம் உகக்க -வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள்

ஹம்ச அவதாரத்தில் ப்ரக்மனுக்கு முன் அருளி

ஆச்சர்ய பிரபு தர்மோ-

நல்வழி பட தர்மம் பக்தி உபதேசிக்க போகிறார்

பக்தி தொடங்கும் முன் வர்ணாஸ்ரம தர்மம் சொல்லி

கிருத யுகம்-வேறுபாடு இன்றி ஹம்சம் ஒரே வேதமும்

விருஷப வடிவில் நானும் வேதங்கள் பிரணவம்

த்யானித்து இருந்தார்கள் அனைவரும்

வேறுபாடு இன்று இருந்தார்கள்

563-

வித்வான்-அப்பொழுது போல் இன்று இல்லை

எல்லா துறைகளிலும் சொல்வோம்

பக்தி இருக்கிறதே

கூட்டங்களும் பெருகி -கோவில் ஞானம் வளர்க்கும் கேந்த்ரங்கள்

வழி பாடு செய்ய வழி முறை கற்று கொடுக்க –

வித்யா கேந்தரங்கள்-ஆன்மிக கல்வி–ஞானம் பக்தி வளர்க்க முன் போல்

சமமாக அனைவரையும் பார்த்து

கிருத யுகம் நன்றாக இருக்க

பிரணவத்தில் வேதம் தோன்ற 11 -17 –

ரிக் மந்த்ரம் யஜுர் பிரயோகம் சாம அதர்வண

நான்கு வர்ணங்கள் ஆஸ்ரமம் பிரித்து

இல்லம் துறந்து சன்யாசம் இல்லை -இருவரும் சேர்ந்து வான பிரசவ ஆஸ்ரமம்

கிரகஸ்தர் -கீழ்–ஹிருதயம் ப்ரகமசாரி –வானபிரசம்-சன்யாசம் தலையில் இருந்து தோன்ற

அந்தணர் சமம்தமம்/தவம் சுத்தம் /ஷாந்தி ஆர்ஜவம்ம் மத பக்தி/தயா சத்யம்

ஷத்ரியன்-அரசர் -தேஜஸ் பலம் சக்தி தைர்யம் -சொவ்ர்யம்-பொறுமை-வள்ளல்தன்மை-பெரு முயற்சி –

உத்சாகம்-நடுங்காமல் –

வைஸ்யன் -ஆச்திக்யம் தான நிஷ்டை டாம்பீகம் இன்றி -பிரம செவனும்

கிடைததுபோதுமஎன்றஎண்ணம் இன்றி –

பொதுவான பண்பு

அகிம்சா சத்யம்பூத பிரியம் -குதல் பேச்சு இன்றி -அகாமக்ரோத லோப-

ஆஸ்ரமதர்மமினி –

காமம் குரோதம் லோபம் பொறாமை இன்றி -பொதுவான தர்மம் –

564

சமுதாயம் வாழ வளர்க்க -நான்கு

தேவர் -மலை காற்று யம தர்ம

நம் பூஜை செய்து அவர் கார்யம்

ஆஸ்ரம தர்மம் சொல்கிறார் இனி

நைஷ்டிகன்-கல்யாணம் இன்றி –

பீஷ்மர் நைஷ்டிக பிரமச்சாரி இல்லை-சந்தனு அரசன் -பின்பு

ஹனுமான் -அப்படி இல்லை

-குருகுலம் -சுக போகம்சந்தனம் வெத்தலை பாக்கு மெத்தை தூக்கம் கூடாது ப்ரகமசாரிக்கு

ஸ்நான போஜன– வாக்கை கட்டுபடுத்தி -ஜப சிந்தனை-ஞானம் வைராக்கியம் வளர

காயத்ரி திரு மந்த்ரம்-சந்தா வந்தனசம்

பிராமணர் ஆச்சர்யகுரு பக்தி பசு -கல்வியில் கண் வைத்து

6 /9 /12 வருஷம் கற்று தஷனை கொடுத்து

ஆச்சார்யர் சொன்ன வழி தர்ம வழி முன்னோர் வழி

கிரகஸ்தன்-மனம் பக்குவம் அடைந்து -இல்லறத்தில் நல்லறம் செய்யலாமே

குரு பக்தி முக்கியம்

இல்லறம் அல்லது நல்லறம் இல்லை

அனைவரையும் போஷிப்பது –

அக்னி கார்யம்-மக்கள் பெற்று நல்லவனாக

உறவுக்காரர்கள்

ப்ரக்மசாரி சன்யாசிக்கு இவன் தான் உதவ வேண்டும் –

பணம் சம்பாதிக்க -அதிகாரம் பொறுப்பு -இரண்டும் –

சமுதாய நன்மை தர்மம் நோக்கம் வேண்டும் -இலக்கிய பணி-

பகிர்ந்து கொடுக்க வேண்டும் -நம்னக்காகா அமைத்து கொடுத்து இருக்கிறார்

பொதுவான-ரசிக்க அவன் இருக்கிறான் என்ற எண்ணம்

யாருக்கும் கஷ்டம் இன்றி

அடுத்த அத்யாயம் வான பிரசத சன்யாச தர்மம் சொல்கிறார்

565-

11 -18 அத்யாயம்-பார்த்து வருகிறோம் –

வன -காட்டில் கழிக்க -மனைவி உடனேயோ தனியாகவோ சென்று-

கையையே பாத்ரம்-சமைத்து உண்ணாமல்–

காடுகளில் நதி நீர் -இயற்க்கை உடன் வாழ –

காய் கனி வகைகள்-உண்டு-ஆரோக்கியம்-

வாழ்வுடன் இசைந்து –

செயற்கை சமுதாய நாசம்- மாசுகட்டுப்பாடு திட்டம்-

உரங்கள் கெடுக்காத -காய் -ரிஷிகள் உத்சாகமாக –

மிருகங்கள் சக்தி இயற்கை உணவால்

த்யானித்து மேல்லோகம்

சந்நியாசி-காஷாயம் தண்டம் மட்டும் இல்லை-

மூன்று விஷயம் அடக்கி

மௌனம் -வாக்கு உடல் மனசை கட்டு படுத்தி

மௌன விரதம் முக்கியம்-

ஆசை படாமல்

பிரணாயாமம் செய்துமனசை கட்டுபடுத்தி -பகவத் த்யானம்- விஷய சுக பற்று அற்று

ஏழு வீடுகளில் பிச்சை எடுதுநீரில் சுத்தம்

நகரம் போகாமல்

ஒரு நாள் இரவுஒர் இடம் -பற்று வராமல் இருக்க –

நம்குடும்பம் வேண்டாம் என்று வந்த பின்பிரர்

அவ தூதர் அனைத்தையும் துறந்து

ஞானி பாலன் போல்

ஜடம் போல் இருப்பார்

ஞானி -வேதம் மட்டும் படித்து நடை முறை

உயர்ந்த சன்யாசிகள்

சண்டை உடம்பால் யார் இடம் இன்றி

ஆத்மா ஞான மாயம் புரிந்து –

அனசூயை இன்றி -ஆச்சார்யர் மூலம் அறிந்துதொண்டுபுரிந்து –

அறிவு ஆசை அன்பு பக்தி வைராக்கியம் இருக்க வேண்டும் சன்யாசிக்கு

பொறுமை முக்கியம்

வானபிரச்தர் ஹிம்சிக்காமல்

குருகச்தர் அனைவருக்கும் சேவை

பிரமச்சாரி குரு வந்தனம்

பொதுவான தர்மம்

அனைத்துக்குள்ளும் நான் -பக்தி செய்வதே

பக்தி தொடக்கம் இது -இனி மேல் பக்தி உபதேசம் .

566–

சார்வே தவ நெறிக்கு -தாமோதரன் தாள்கள்

கார் மேனி வண்ணன் கமலா நயனத்தன்

நீர் அனைத்தும் அவனே

-பேர் வானவர்கள் பிதற்றும்

பக்தி செய்வதை உணர்த்தும் பாசுரம்

கோடை வள்ளல் அழகன் திரு நாமங்கல்பெருமை திரு கண்கள் பெருமை அறிந்து பக்தி

நெறி =வழி பக்தி

பிரமத்தை அறிந்து பிரமத்துக்கு சமமாக ஆகிறான்

அமிர்தம் மோஷம் அடைய ஒரே வழி –

ஞானத்தால் தான் மோஷம் -பகவானை பற்றிய ஞானம் ஆசை பணிவு தான்

ஈடு பாடு ஆர்வம் ஸ்ரத்தை ஒன்றே வேண்டும்

பணிவு பக்தி அன்பு ஈடுபாடே பக்தி

பேச்சு உடல் மனம் மூன்றும்யீடு பட்டு பக்தி

உலக விஷயத்தில் ஈடு பட்டால் சம்சாரம்

புரிந்து கொண்டு மனம் மொழி உடம்பு -அவனை நினைவில் கொண்டு திரு நாமம் பாடி கையால் அர்ச்சித்து-

பக்தன் ஆவதற்கு ஒன்றே வழி –

ஞானம் முற்றி -devotion

ஒதுக்காமல் ஈடு பட்டு அன்பால் செய்வதே –பக்தி -wisdom –

konwledge முதல் படி

பக்தி சாதனம் பக்தன்பெருமை -முக்யமான அத்யாயம் இது

அர்த்தம் புரிந்து ஆனந்தம் அடைவோம்

ஷாந்தி தவம் –

நிம்மதி எப்படி அடைவது -கொடுத்தல் மட்டும் இல்லை-

கர்ம யோகம் விடாமல் செய்து

மனம் தெளிந்து

அறிவு

வளர பக்தி

பொதுவான ஆஸ்ரம வரண தர்மங்கள் விடாமல் –

படித்தால் மட்டும் அடைய முடியாது அனுஷ்டானமும் வேண்டும்

கோவிலுக்கு போகும் பொழுதே சிந்தனை வேற இடம் போகுமே

மனசு நிலைக்காமல்-வேறு எங்கோ திரிய –

அநேக கால பாபம்- மூடி கொண்டு தடுக்க

த்யானம் ஈடு படாமல் மனம் -பழக்கம் இன்றி –

ஒரே லஷ்யம் ஒன்றையே நினைத்து புத்தி சிதற விடாமல் கூர்மையாக

ஒன்றான பகவான் அனைத்தையும் அருளுவான் –

அறிவு முதிர்ந்து பக்தி-நூறு யாகம் கொண்டும் இல்லாமல் ஞானி எனக்கு பிரியம்

என்னை பற்றிய ஞானம் -பக்தி யோக நிஷ்டன் -என் ஆத்மா

பக்தன் பெருமை சொன்னாய்

பக்தி எப்படி செய்ய வேண்டும் சொல்ல போகிறார் கேட்ப்போம்

11-15

4/5–aëimä mahimä mürter
laghimä präptir indriyaiù
präkämyaà çruta-dåñöeñu
çakti-preraëam éçitä
guëeñv asaìgo vaçitä
yat-kämas tad avasyati
etä me siddhayaù saumya
añöäv autpattikä matäù

Among the eight primary mystic perfections, the three by which one
transforms one’s own body are aëimä, becoming smaller than the smallest;
mahimä, becoming greater than the greatest; and laghimä, becoming lighter than
the lightest. Through the perfection of präpti one acquires whatever one desires,
and through präkämya-siddhi one experiences any enjoyable object, either in
this world or the next. Through içitä-siddhi one can manipulate the
1141
subpotencies of mäyä, and through the controlling potency called vaçitä-siddhi
one is unimpeded by the three modes of nature. One who has acquired
kämävasäyitä-siddhi can obtain anything from anywhere, to the highest possible
limit. My dear gentle Uddhava, these eight mystic perfections are considered to
be naturally existing and unexcelled within this world.

6/7–anürmimattvaà dehe ‘smin
düra-çravaëa-darçanam
mano-javaù käma-rüpaà
para-käya-praveçanam
svacchanda-måtyur devänäà
saha-kréòänudarçanam
yathä-saìkalpa-saàsiddhir
äjïäpratihatä gatiù

The ten secondary mystic perfections arising from the modes of nature are
the powers of freeing oneself from hunger and thirst and other bodily
disturbances, hearing and seeing things far away, moving the body at the speed
of the mind, assuming any form one desires, entering the bodies of others, dying
when one desires, witnessing the pastimes between the demigods and the
celestial girls called Apsaräs, completely executing one’s determination and
giving orders whose fulfillment is unimpeded.

8/9–tri-käla-jïatvam advandvaà
para-cittädy-abhijïatä
agny-arkämbu-viñädénäà
pratiñöambho ‘paräjayaù
etäç coddeçataù proktä
yoga-dhäraëa-siddhayaù
yayä dhäraëayä yä syäd
yathä vä syän nibodha me

The power to know past, present and future; tolerance of heat, cold and
other dualities; knowing the minds of others; checking the influence of fire,
sun, water, poison, and so on; and remaining unconquered by others—these
constitute five perfections of the mystic process of yoga and meditation. I am
simply listing these here according to their names and characteristics. Now
please learn from Me how specific mystic perfections arise from specific
meditations and also of the particular processes involved.

.17–nirguëe brahmaëi mayi
dhärayan viçadaà manaù
paramänandam äpnoti
yatra kämo ‘vaséyate

One who fixes his pure mind on Me in My manifestation as the impersonal
Brahman obtains the greatest happiness, wherein all his desires are completely
fulfilled.

18–çvetadvépa-patau cittaà
çuddhe dharma-maye mayi
dhärayaï chvetatäà yäti
ñaò-ürmi-rahito naraù

A human being who concentrates on Me as the upholder of religious
principles, the personification of purity and the Lord of Çvetadvépa obtains the
pure existence in which he is freed from the six waves of material disturbance,
namely hunger, thirst, decay, death, grief and illusion.

34–janmauñadhi-tapo-mantrair
yävatér iha siddhayaù
yogenäpnoti täù sarvä
nänyair yoga-gatià vrajet

Whatever mystic perfections can be achieved by good birth, herbs,
austerities and mantras can all be achieved by devotional service to Me; indeed,
one cannot achieve the actual perfection of yoga by any other means

35–sarväsäm api siddhénäà
hetuù patir ahaà prabhuù
ahaà yogasya säìkhyasya
dharmasya brahma-vädinäm

My dear Uddhava, I am the cause, the protector and the Lord of all mystic
perfections, of the yoga system, of analytic knowledge, of pure activity and of
the community of learned Vedic teachers.

36–

aham ätmäntaro bähyo
‘nävåtaù sarva-dehinäm
yathä bhütäni bhüteñu
bahir antaù svayaà tathä

Just as the same material elements exist within and outside of all material
bodies, similarly, I cannot be covered by anything else. I exist within everything
as the Supersoul and outside of everything in My all-pervading feature.

11-16-

8–sa tadä puruña-vyäghro
yuktyä me pratibodhitaù
abhyabhäñata mäm evaà
yathä tvaà raëa-mürdhani

At that time I enlightened Arjuna, the tiger among men, with logical
arguments, and thus in the front of the battle Arjuna addressed Me with
questions in the same way that you are now inquiring

9–aham ätmoddhaväméñäà
bhütänäà suhåd éçvaraù
ahaà sarväëi bhütäni
teñäà sthity-udbhaväpyayaù

My dear Uddhava, I am the Supersoul of all living entities, and therefore I
am naturally their well-wisher and supreme controller. Being the creator,
maintainer and annihilator of all entities, I am not different from them.

10–ahaà gatir gatimatäà
kälaù kalayatäm aham
gunäëäà cäpy ahaà sämyaà
guëiny autpattiko guëaù

I am the ultimate goal of all those seeking progress, and I am time among
those who exert control. I am the equilibrium of the modes of material nature,
and I am natural virtue among the pious.

12–hiraëyagarbho vedänäà
manträëäà praëavas tri-våt
akñaräëäm a-käro ‘smi
padäni cchandusäm aham

hiraëya-garbhaù—Lord Brahmä; vedänäm—of the Vedas; manträëäm—of
mantras; praëavaù—the oàkära; tri-våt-consisting of three letters;
akñaräëäm—of letters; a-käraù—the first letter, a; asmi—I am; padäni—the
three-line Gäyatré mantra; chandasäm—among sacred meters; aham—I am.

Among the Vedas I am their original teacher, Lord Brahmä, and of all
mantras I am the three-lettered oàkära. Among letters I am the first letter,
“a,” and among sacred meters I am the Gäyatré mantra

20–térthänäà srotasäà gaìgä
samudraù sarasäm aham
äyudhänäà dhanur ahaà
tripura-ghno dhanuñmatäm

tirthänäm—among holy places; srotasäm—among flowing things; gaìgä—the
sacred Ganges; samudraù—the ocean; sarasäm—among steady bodies of water;
aham—I am; äyudhänäm—among weapons; dhanuù—the bow; aham—I am;
tri-pura-ghnaù—Lord Çiva; dhanuù-matäm—among those who wield the bow.

Among sacred and flowing things I am the holy Ganges, and among steady
bodies of water I am the ocean. Among weapons I am the bow, and of the
wielders of weapons I am Lord Çiva.

38–mayeçvareëa jévena
guëena guëinä vinä
sarvätmanäpi sarveëa
na bhävo vidyate kvacit

mayä—Me; éçvareëa—the Supreme Lord; jévena—the living entity;
guëena—the modes of nature; guëinä—the mahat-tattva; vinä-without;
sarva-ätmanä—the soul of all that exists; api—indeed; sarveëa—everything;
na—not; bhävaù—existence; vidyate—there is; kvacit—whatsoever.

As the Supreme Lord I am the basis of the living entity, of the modes of
nature and of the mahat-tattva. Thus I am everything, and nothing whatsoever
can exist without Me.

44–tasmäd vaco manaù präëän
niyacchen mat-paräyaëaù
mad-bhakti-yuktayä buddhyä
tataù parisamäpyate

Being surrendered to Me, one should control the speech, mind and life air,
and then through loving devotional intelligence one will completely fulfill the
mission of life.

11-17

9–çré-bhagavän uväca
dharmya eña tava praçno
naiùçreyasa-karo nåëäm
varëäçramäcäravatäà
tam uddhava nibodha m

The Supreme Personality of Godhead said: My dear Uddhava, your question
is faithful to religious principles and thus gives rise to the highest perfection in
life, pure devotional service, for both ordinary human beings and the followers
of the varëäçrama system. Now please learn from Me those supreme religious
principles.

10–ädau kåta-yuge varëo
nåëäà haàsa iti småtaù
kåta-kåtyäù prajä jätyä
tasmät kåta-yugaà viduù

In the beginning, in Satya-yuga, there is only one social class, called haàsa,
to which all human beings belong. In that age all people are unalloyed devotees
of the Lord from birth, and thus learned scholars call this first age Kåta-yuga, or
the age in which all religious duties are perfectly fulfilled.

11–vedaù praëava evägre
dharmo ‘haà våña-rüpa-dhåk
upäsate tapo-niñöhä
haàsaà mäà mukta-kilbiñäù

In Satya-yuga the undivided Veda is expressed by the syllable oà, and I am
the only object of mental activities. I become manifest as the four-legged bull of
religion, and thus the inhabitants of Satya-yuga, fixed in austerity and free from
all sins, worship Me as Lord Haàsa.

13–vipra-kñatriya-viö-çüdrä
mukha-bähüru-päda-jäù
vairäjät puruñäj jätä
ya ätmäcära-lakñaëäù

In Tretä-yuga the four social orders were manifested from the universal
form of the Personality of Godhead. The brähmaëas appeared from the Lord’s
face, the kñatriyas from the Lord’s arms, the vaiçyas from the Lord’s thighs and
the çüdras from the legs of that mighty form. Each social division was
recognized by its particular duties and behavior.

14–gåhäçramo jaghanato
brahmacaryaà hådo mama
vakñaù-sthaläd vane-väsaù
sannyäsaù çirasi sthitaù

The married order of life appeared from the loins of My universal form, and
the celibate students came from My heart. The forest-dwelling retired order of
life appeared from My chest, and the renounced order of life was situated
within the head of My universal form.

6–çamo damas tapaù çaucaà
santoñaù kñäntir ärjavam
mad-bhaktiç ca dayä satyaà
brahma-prakåtayas tv imäù

çamaù—peacefulness; damaù—sense control; tapaù—austerity;
çaucam—cleanliness; santoñaù—full satisfaction; kñäntiù—forgiveness;
ärjavam—simplicity and straightforwardness; mat-bhaktiù—devotional service
unto Me; ca—also; dayä—mercy; satyam—truth; brahma—of the brähmaëas;
prakåtayaù—the natural qualities; tu—indeed; imäù—these.

Peacefulness, self-control, austerity, cleanliness, satisfaction, tolerance,
simple straightforwardness, devotion to Me, mercy and truthfulness are the
natural qualities of the brähmaëas.

17–tejo balaà dhåtiù çauryaà
titikñaudäryam udyamaù
sthairyaà brahmanyam aiçvaryaà
kñatra-prakåtayas tv imäù

tejaù—dynamic power; balam—bodily strength; dhåtiù—determination;
çauryam—heroism; titikñä—tolerance; audäryam—generosity;
udyamaù—endeavor; sthairyam—steadiness; brahmaëyam—being always eager
to serve the brähmaëas; aiçvaryam—leadership; kñatra—of the kñatriyas;
prakåtayaù—the natural qualities; tu—indeed; imäù—these.

Dynamic power, bodily strength, determination, heroism, tolerance,
generosity, great endeavor, steadiness, devotion to the brähmaëas and leadership
are the natural qualities of the kñatriyas.

18–ästikyaà däna-niñöhä ca
adambho brahma-sevanam
atuñöir arthopacayair
vaiçya-prakåtayas tv imäù

ästikyam—faith in Vedic civilization; däna-niñöhä—dedicated to charity;
ca—also; adambhaù—being without hypocrisy; brahma-sevanam—service to
the brähmaëas; atuñöiù—remaining dissatisfied; artha—of money;
upacayaiù—by the accumulation; vaiçya—of the vaiçyas; prakåtayaù—the
natural qualities; tu—indeed; imäù—these.

Faith in Vedic civilization, dedication to charity, freedom from hypocrisy,
service to the brähmaëas and perpetually desiring to accumulate more money
are the natural qualities of the vaiçyas.

19–çuçrüñaëaà dvija-gaväà
devänäà cäpy amäyayä
tatra labdhena santoñaù
çüdra-prakåtayas tv imäù

Service without duplicity to the brähmaëas, cows, demigods and other
worshipable personalities, and complete satisfaction with whatever income is
obtained in such service, are the natural qualities of çüdras.

28–säyaà prätar upänéya
bhaikñyaà tasmai nivedayet
yac cänyad apy anujïätam
upayuïjéta saàyataù

säyam—in the evening; prätaù—in the morning; upänéya—bringing;
bhaikñyam—food that is collected by begging; tasmai—unto him (the äcärya);
nivedayet—one should deliver; yat—that which; ca—also; anyat—other
things; api—indeed; anujïätam—that which is permitted; upayuïjéta—one
should accept; saàyataù—being fully controlled.

In the morning and evening one should collect foodstuffs and other articles
and deliver them to the spiritual master. Then, being self-controlled, one should
accept for oneself that which is allotted by the äcärya

51–yadåcchayopapannena
çuklenopärjitena vä
dhanenäpéòayan bhåtyän
nyäyenaiväharet kratün

A householder should comfortably maintain his dependents either with
money that comes of its own accord or with that gathered by honest execution
of one’s duties. According to one’s means, one should perform sacrifices and
other religious ceremonies

52–kuöumbeñu na sajjeta
na pramädyet kuöumby api
vipaçcin naçvaraà paçyed
adåñöam api dåñöa-vat

A householder taking care of many dependent family members should not
become materially attached to them, nor should he become mentally
unbalanced, considering himself to be the lord. An intelligent householder
should see that all possible future happiness, just like that which he has already
experienced, is temporary

11-18-

8–agnihotraà ca darçaç ca
paurëamäsaç ca pürva-vat
cäturmäsyäni ca muner
ämnätäni ca naigamaiù

The vänaprastha should perform the agnihotra, darça and paurëamäsa
sacrifices, as he did while in the gåhastha-äçrama. He should also perform the
vows and sacrifices of cäturmäsya, since all of these rituals are enjoined for the
vänaprastha-äçrama by expert knowers of the Vedas.

9–evaà cérëena tapasä
munir dhamani-santataù
mäà tapo-mayam ärädhya
åñi-lokäd upaiti mäm

The saintly vänaprastha, practicing severe penances and accepting only the
bare necessities of life, becomes so emaciated that he appears to be mere skin
and bones. Thus worshiping Me through severe penances, he goes to the
Maharloka planet and then directly achieves Me

7–maunänéhäniläyämä
daëòä väg-deha-cetasäm
na hy ete yasya santy aìga
veëubhir na bhaved yatiù

One who has not accepted the three internal disciplines of avoiding useless
speech, avoiding useless activities and controlling the life air can never be
considered a sannyäsé merely because of his carrying bamboo rods.

24–pura-gräma-vrajän särthän
bhikñärthaà praviçaàç caret
puëya-deça-saric-chailavanäçrama-
vatéà mahém

The sage should travel in sanctified places, by flowing rivers and within the
solitude of mountains and forests. He should enter the cities, towns and
pasturing grounds and approach ordinary working men only to beg his bare
sustenance.

40/41–yas tv asaàyata-ñaò-vargaù
pracaëòendriya-särathiù
jïäna-vairägya-rahitas
tri-daëòam upajévati
surän ätmänam ätma-sthaà
nihnute mäà ca dharma-hä
avipakva-kañäyo ‘smäd
amuñmäc ca vihéyate

One who has not controlled the six forms of illusion [lust, anger, greed,
excitement, false pride and intoxication], whose intelligence, the leader of the
senses, is extremely attached to material things, who is bereft of knowledge and
detachment, who adopts the sannyäsa order of life to make a living, who denies
the worshipable demigods, his own self and the Supreme Lord within himself,
thus ruining all religious principles, and who is still infected by material
contamination, is deviated and lost both in this life and the next.

42–bhikñor dharmaù çamo ‘hiàsä
tapa ékñä vanaukasaù
gåhiëo bhüta-rakñejyä
dvijasyäcärya-sevanam

The main religious duties of a sannyäsé are equanimity and nonviolence,
whereas for the vänaprastha austerity and philosophical understanding of the
difference between the body and soul are prominent. The main duties of a
householder are to give shelter to all living entities and perform sacrifices, and
the brahmacäré is mainly engaged in serving the spiritual master.

45–bhaktyoddhavänapäyinyä
sarva-loka-maheçvaram
sarvotpatty-apyayaà brahma
käraëaà mopayäti saù

My dear Uddhava, I am the Supreme Lord of all worlds, and I create and
destroy this universe, being its ultimate cause. I am thus the Absolute Truth,
and one who worships Me with unfailing devotional service comes to Me.

46–iti sva-dharma-nirëiktasattvo
nirjïäta-mad-gatiù
jïäna-vijïäna-sampanno
na cirät samupaiti mäm

Thus, one who has purified his existence by execution of his prescribed
duties, who fully understands My supreme position and who is endowed with
scriptural and realized knowledge, very soon achieves Me.

47–varëäçramavatäà dharma
eña äcära-lakñaëaù
sa eva mad-bhakti-yuto
niùçreyasa-karaù paraù

Those who are followers of this varëäçrama system accept religious
principles according to authorized traditions of proper conduct. When such
varëäçrama duties are dedicated to Me in loving service, they award the
supreme perfection of life.

48–etat te ‘bhihitaà sädho
bhavän påcchati yac ca mäm
yathä sva-dharma-saàyukto
bhakto mäà samiyät param

My dear saintly Uddhava, I have now described to you, just as you inquired,
the means by which My devotee, perfectly engaged in his prescribed duty, can
come back to Me, the Supreme Personality of Godhead.

Posted in Acharyarkall, கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram, Sri Vaishna Concepts | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -529-536-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

January 18, 2012

529-

மாய கூத்தன்-பெரும் குளம்-ஒரு பாசுரம்-மங்களாசாசனம்-தூது விடுகிறார்

ஆஸ்ரிய பூதன் -பேச்சுக்கும் மனதுக்கும் அப்பால் -பட்டவன் –

வன் வடபால் நின்ற மாயக் கூத்தன் –11 -3 -மாயா பிரகிருதி பற்றியது

விடுதலை அடைவது எப்படி -பூஜா விதியும் சொல்லும் -இரண்டும் சொல்லும் .

நிமி கேட்கிறான்-மாயை எது-பொய்யா -கானல் நீர் போலவா -ஆஸ்ரியமானது –

அவனை -சர்வ சக்தன் -உணர முடியாமல் தடுத்து -இருக்கும் பிரகிருதி-தன்னை பார்க்க சொல்லி அழுத்தும் ..

அவனை கூட மறைக்க -மறக்க வைக்கும் -அந்தரிஷி-ரிஷி பதில் சொல்கிறார்

மூல பொருளாக கொண்டு படைக்கும் பொருள்-ஆத்மா

அறியாமல் தேகம் வழி-உடல் பண்பால் -நினைத்து கொள்ள வைக்கும் –

ஞான ஆனந்த மாயம்-துக்கம் அஞ்ஞாம் சூழ வைக்கும் –

படைக்கும் முறை-லயம் முறை-மாறி-விளக்குகிறார் -கர்ம வசத்தால் சிறை பட்டு இருக்கிறோம் –

தூக்கணாம் குருவி கட்டிய கூட்டை பிரிக்க முடியாமல் -நம்மாம் இதில் இருந்து வெளி வர –

அவன் உதவி ஒன்றே -கருணை என்னும் கயிறு கொண்டு-சரணாகதி ஒன்றே வழி ..

காம அனுபவமே வாழ்வு -பணம்- இல்லை என்று உணர வேண்டும்

குரு தான் வழி காட்டுவார் -பாகவத

உலக பற்று நீங்கி சாது -கருணை நட்பு -வணங்கி

தபம் -பொறுமை -நேர்மை உடன் இருக்கும் குரு இடம்

அகிம்சை -சுக துக்கம் சமம் -அனைத்திலும் அவன் இருப்பதாய் உணர்ந்து

ஜன சந்ததி இன்றி-மான் தோல் மாற உரி தரித்து

சாஸ்திரம் நம்பிக்கை கொண்டு

மனசு வாக்கு கர்மம் கட்டு படுத்தி

சரவணம் கீர்த்தனம் த்யானம்

அனைத்தும் அவனுடையது

தானம் தபம் மந்த்ரம்

அவன் பிடித்த செயலே செய்து -அனைத்தும் அவனே -நினைவு கொண்டு

சாது தொண்டு =கதை அவன் பற்றி பேசி

40 தர்மம் பாகவத தர்மம் -நினைவு கொண்டு அனுஷ்டிப்போம்

530–

நாராயணனே பரன்-அவனே பர தத்வம் பரம் ஜோதி -பரமாத்மா –

நாராயண ஸ்துதி -தத்வம் ஜோதி பொது சொல்-ஏக நாராயண ஒருவனையே குறிக்கும் –

பாகவத தர்மம் 40 அறிந்து கொண்டு -தொடங்கி -ஓன்று அனைத்துக்குள்ளும் கொண்டு போகும்

பூஜா விதி பார்ப்போம் -யாரை பூஜிக்க -மோஷ பிரதன் ஒருவனே –

பிபலாயனார் -ஒன்பதில் ஒருவர்பதில் சொல்கிறார் –

சிருஷ்டி லயம் காத்தல் காரணம்-தனக்கு காரணம் இன்றி

அத்புத நிஷ் காரண -கரண கொடுத்து -நடாத்தி –

விசுத்தமான மனசால்-பிரதி பலன் எதிர்பார்க்காமல் –

பொறி வெளிச்சம் கொண்டு நெருப்பு பார்க்க வேண்டாமே -நெருப்பே காட்டி கொடுக்குமே

கண் காத்து தீ [பொறி போல் -அளவுக்கு உல் பட்டவை இவை

இப்படி பட்டவன் அல்லன்-என்றே சாஸ்திரம் சொல்ல முடியும்

இப்படி பட்டவன் சொல்ல முடியாது

ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன்

ந நேதி ந நேதி-கோத்ரம் இல்லை-குறைவற்று -அடையாளம் காட்டி சொல்ல முடியாது

சத்யம் ஞானம் அனந்தம் பிரம —

கர்ம யோகம் -எப்படி செய்ய வேண்டும் -அடுத்த கேள்வி

கர்ம அகர்ம விகர்ம -மூன்று உண்டு

கண்ணனே புரியாது -சிரித்தே சொன்னான்-

பய கிருது பய நாசனன்-இரண்டும் அவன் தானே

வரண ஆஸ்ரம தர்மம் -மூன்று வித த்யாகம்.-மருந்து போல்

பூஜிக்கும் விதி சொல்லி முடிக்கிறார்

சந்தனம்-சுத்தி உடன்-திரு ஆராதனா வழியும் சொல்கிறார்

மூல மந்த்ரம்- திரு மந்த்ரம்-எளிய வழி –

உடுத்து களைந்த -கலத்தது உண்டு –

சம்சார விடுதலை அடைய இதுவே வழி

இனி அவன் அவதார பெருமை சொல்ல போகிறார் ..

531

நாராயண ரிஷி பதரி–அவதார பெருமை கேட்க நிமி ஆசை கொள்ள –

கேட்பதே பலன்-துர்மிளர் ரிஷி பதில்-சொல்ல

பெருமை சொல்லி முடிக்க முடியாது -தொட்டு கூட பார்க்க முடியாது –

படித்து கொண்டு இருந்தாலே பெருமை-ஆரம்பித்த ததர்கே ஆனந்தம் -முக்தி

-ஸ்ரத்தை ஒன்றே போதும் ..-மொழியை கடக்கும் பெரும் புகழ்

நர நாராயண -இருவரும்-பத்ரி யாத்ரை -ரிஷிகேஷ்-ஹரித்வார் -கந்கைஆரத்தி

கங்கை மாதா கே ஜே -தேவ பிரயாகை -மாறாத புருஷோத்தமன்

கண்டம் என்னும் கடி நகர்

ஜோஷி முட் -திரு பிரிதி -அமர்ந்த திரு கோலம்

பத்ரி ஆஸ்ரமம் -குளிர் வர வேற்க -அல்ககநந்தா –

ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள்-ரிஷிகள் -அனுபவித்த

தர்மர் -தந்தை சந்நிதியும் உண்டு தாயாருக்கும்

அமர்ந்த திரு கோலம்-த்யானம் ரூபத்தில் –

நாரதர் குபேரர்

தபஸ் பண்ண -இந்திரன் கவலை கொண்டு-அப்சரஸ் ஸ்திரீகள் அனுப்ப –

பரிகாசம் செய்தான் -வீட்டுக்கு வந்த விருந்தாளிகள் -கூப்பிட்டு -வெட்கி

தாங்கள் பதவி போகும் பயம் தேவர்களுக்கு

அடியார்களை கை விடாமல் -கொள்ளும் ச்வாபம்

பசி தாகம் அடக்கி-இன்றி தவம் -அவனையே அடைய –

இந்திர பட்டணம் -சென்று நாராயண பெருமை சொல்ல

ஹம்ச அவதாரம் -வேதம் உபதேசித்து

பரதன்தம்பி கள் தானே ரிஷிகள்

ரிஷப தேவர் உபதேசம்

மத்ஸ்ய அவதாரம்

வராக அவதாரம்

ஹரி அவதாரம்

வாமனன்-திரி விக்ரமன்

பரசுராமன்-ப்ருகு வம்சம்

சீதா ராமன்

யது குல கண்ணன்

புத்தர் ஆக பிறப்பார்

மயக்க

கல்கி கலி கொடுமை முடித்து கிருத யுகம் வரும்

கேட்பது விருப்பம் அனைவருக்கும்

532

18ooo ஸ்லோகம்-12 ஸ்கந்தம்

கண்ணன்-உத்தவர் -முன் நிமி-ஒன்பது சித்த புருஷர்

11 -5 -கீழே பக்தி செய்பவனை -இடையூறுகள் என்ன பார்த்தோம்

சமாசர் ரிஷி-பக்தி இல்லாவன் நினை சொல்கிறார் நிமிக்கு

-சாந்தி இன்றி -புலன்களை வெல்லாமல் இவர் கதி என்ன கேள்வி

-சதுர்வித -ஏக பக்தி -கீதை -ஆர்த்தர்புதுசாக ஐஸ்வர்யம் – கேவலர்-பகவத் லாபார்த்தி –

என்னை கேட்டவனுக்கு ஆனந்தமாக கொடுக்கிறேன்

மூடர் /நராதமரர்கள்-நம்பிக்கை இன்றி /மாயையால் மயங்கி /அசுரர் -நான்காவது-ராவணாதிகள் –

சக்தி ஞானம் தப்பான வலி ஆசுர புத்தி-வேதம் கற்று-வர பலத்தால்

இவர் நிலை-நான்காவது நிலை-வேருத்துபோராமை-நரகத்தில்தல்லுகிறேன்

மற்றவர் திருந்துவார்கள்

அதே விஷயம் இங்கு –

வாய் -தோள் மார்பு திரு அடி யில் இருந்து தோன்றி-நன்றி இன்றி -நமக்கு உபயோகம்

தூரே ஹரி கதை–உலக இன்பத்துக்கு வேதம் -கீதை -இல்லை

பக்திக்காகா -அதை படித்தால் தன்னாக இது வரும் –

பீடு நடந்து உயர்ந்தது நோக்கி போக சின்ன பலன்கிட்டும்

ஆஸ்திக நாஸ்திகன்-பெரும் -மூர்க்கர் -அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியாமல்-

உள்ளே ஆஸ்திகன்-வெளியில் நாஸ்திகன் -வெளியில் ஆஸ்திகன்-உள்ளே நாஸ்திகன்-பெரிய மூர்கர்

இது போல் இல்லாமல் உன் ராஜ்யத்தில் பார்த்து கொள் -உன் அரசில்

இப்படி பட்டவர் நரகத்தில் விழுவார்கள்-

வாடகை வீட்டில்-இருந்துவாடகை கொடுக்காமல் நம் வீடு -சொல்லி –

சரீர சுகம்-கருதி-இங்கும் சந்தோசம் இல்லை-அங்கும் நரகம் –

533-

நிறம் வெளிது -பசிது கருதி -வெவ்வேறு வர்ணம் யுகம் தோறும் –

திரு கோட்டியூர் நரக நாசனை–நாவிற் கொண்டு அழையாத மானிட சாதியர் –

சாப்பிடும் சாப்பாடும் பெருகும் நீருமுடுத்தும் ஆடையும் பாபம்

வெள்ளியில் திரு மேனி -ஹிருத யுகம் வெளிது –

-பேசாதார் -பெரி ஆழ்வாருக்கு நெருக்கமான திவ்ய தேசம்

வண்ண மாடங்கள் சூழ் -ஆரம்பித்தார்-கோஷ்டிபுரம் –

திரு கோஷ்டியூர் நம்பி-அஷ்டாங்க விமானம்–நிழல் கீழே விழாதே-

மாதவன் -சௌம்யா நாராயணன் –

கடைசி ரிஷி-பகவான்பற்றி-கரபாஜனர் பேசுகிறார்

-திரு மேனி பூஜை முறை திரு ஆடை மாறும்–அனந்தன்-பிரிவுக்கு அந்தமில்லை-

நானாவித பிரகாரம்-நித்யோதித்த சாந்தோதித்த பரத்வம்-ஒவொரு பிரகாரங்களிலும் வேறு வேறு

லோக ருசி பின்னம்- அதற்குத்தக்க பல வகை-அனைவரையும் கொள்ள –

கிருத -சுக்ல-நான்கு கை-மான் தோல் மர உரி -தபஸ் -தலை முடி -த்யாநிகிறவர்-தண்டம் கமண்டலம் பிடித்து

பாதிரி த்யானம்-அவன்போல் சாந்த மனிசர் -சமம்-ஹம்சன் யோகேஸ்வரன் –

த்ரேதா -சிவப்பு-நான்குகை- மூன்று மேகலை- பொன் மாயா திரு ஆடை

யாகம் கரண்டி -யாகம் மூலம் அடைகிறார்கள்-விஷ்ணு யக்ஜா சர்வ தேவ பெயருடன் –

துவாபர -கரம் பச்சை கரு நீலம் மாம் தளிர் பச்சை கலந்த -வரணதுடன்-இன்றும் மூலவர் சேவை –

த்யானம்-யாகம்-பூஜிகிரார்கள் மூன்றாவது

நமஸ்தே வாசுதேவாயா –

கலியுகம்-கிருஷ்ணா வர்ணம்-இயற்கை கருப்பு வர்ணம்-திரு நாம சந்கீர்தனத்தால் அடைகிறார்கள்

கப்பல்-திருஅடி-கலி தான் உயர்ந்தது -12 பேர் அவதரிக்க போகிறார் என்று சூசிப்பித்து சொன்னான்

534

ஆழ்வார்கள் வாழி அருளி செயல்கள் வாழி

செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து வேத -வேதாந்தம் –

வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்-வியாசர் பகவான் -வேதம்பிரித்து அருளிய -அவரே சூசிப்பிக்க

கிருஷ்ணா த்வைபாயனர் 11 -5 மூன்று ச்லோககங்கள்-

துவாபர யுக இறுதியில் -கலி யுகத்தில் தொடக்கம் -ஆழ்வார்கள் அவதரிப்பார்கள் –

-நதிகள் பெயரும் -சொல்லி -நாராயண பக்தி பரப்ப

கலியுகம் சிறப்பு-எளிய உபாயம் – திரு நாம சங்கீர்த்தனம் –

கொசித்கொசித் என்று இவர் ஆவிர்பாவம் கலியும் கெடும் போல் சூசிதம் –

38 ஸ்லோகம்-நாராயண பராயணர்கள் கொசித் கொசித் திராவிட -தாமிரபரணி

கிருத மால்ய -பயச்வினி -நதிகள் –

ஐப்பசி திரு வோணம்-பொய்கை-காஞ்சி திரு வெக்கா -பொற் தாமரை குளம்-வையம் தகளியா –

திருகடல் மலை-தலை சயன பெருமாள்-செவ்வந்தி பூவில்-பூதத் ஆழ்வார் -அன்பே தகளியா

பெரும் தமிழர்கள் -பேய் ஆழ்வார் -கேசவ பெருமாள் ஆஸ்தானம்-மயிலை- கிணற்றில் மயூர புரி –

மாட மா மயிலை திரு வல்லி கேணி -திரு கண்டேன் –முதல் ஆழ்வார்கள்- நல் தமிழால் –

திருமழிசை-ஜகன்னாத பெருமாள்- ம்கிசார ஷேத்ரம்-சாரமானதிவ்ய தேசம்

மகம்-சக்கரம் அம்சம்-பக்தி சாரர் –

அடுத்து நம் ஆழ்வார் -திரு குருகூர்

மதுர கவி ஆழ்வார் -வைத்த மா நிதி பெருமாள்- சித்தரை சித்தரை-திரு கோளூர் –

உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பு -தலைவர் –

535

அமுதூரும் என் நாவுக்கே –

துவாபர -கலி யுக சந்தி காலத்தில்-முதல் நால்வரும்-

நம் ஆழ்வார் மதுர கவி ஆழ்வார் -கலி யுகம் தொடக்கத்தில் –

11 -5 -38 பார்த்தோம் –

தமிழ்- பக்தி-கலங்கிய நெஞ்சத்தால்-தாழ்வாக நினைப்பவர் பால் செல்ல கூசித்து இரு –

உபய வேதாந்தம் —

கொல்லி காவலன்-மாசி புனர்வசு- கௌச்துபம் அம்சம்-குலசேகர பெருமாள்-

கொடும்களூர் பக்கம்-திரு வஞ்சி களம் -முகுந்த பெருமாள் கோவில்-அருகில்-

பெரிய ஆழ்வார் -வைகை நதி கரை-ஆனி சுவாதி -திரு பல்லாண்டு/பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி

யசோதை பாவனை -461 பாசுரங்கள்-பிள்ளை தமிழ்-வட பெரும் கோவில் உடையான்-

ஐந்தாம் உத்சவம் -ஐந்து பெருமாள் கருட சேவை-பல்லாண்டு என்று காப்பிடும் பான்மையர் –

இன்றோ திரு ஆடி பூரம்-எமக்காக அன்றோ அவதரித்தார் -திரு பாவை- நாச்சியார் திருமொழி –

சூடி கொடுத்த பாட வல்ல நாச்சியார் –

திரு மண்டம் குடி-காவேரி நதி -கரையில்-தொண்டர் அடி பொடி-அரங்கனுக்கே என்றே –

மார்கழி கேட்டை-திரு மாலை-திரு பள்ளி எழுச்சி-திரு நாம சங்கீர்த்தன மகிமை –

நரகமே ச்வர்க்கமாகும் –

உறையூர் கமல வல்லி நாச்சியார் -ஆறாம் திரு நாள் சேர்த்தி உத்சவம்

கார்த்திகை-ரோகிணி -என் அமுதினை கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றை காணாவே –

திரு மங்கை ஆழ்வார் -கைங்கர்யத்தில் பெருமை- வீறுடைய கார்த்திகை-கார்த்திகை

திரு குறையலூர் -குமுதவல்லி நாச்சியார்-உடன்-ஆறு பிரபந்தம்-அணைத்த வேல் குவித்த கை –

ஆழ்வார்கள் வாழி அருளி செயல்கள் வாழி –

536-

பகவத் ரூபம் பாகவதம்-பிற்பட்டார் தர்சித்து இன்பம் அடைய பாகவதம் கற்று

11 -5 முடிந்து -ரிஷிகள் உபதேசம்முடிந்து 43 ஸ்லோகம் -நிமி அரசன் வணங்கி

-ரத்னம் -ஒன்பது பேரும் வழங்கி-

அங்கேயே மறைந்து போனார்கள்-

நாரதர் -வசுதேவர் -பார்த்து -அதன் உள் கதை நிமி-9 பேர் –

நம் குழந்தை புத்தி விட்டு அவன் பரமாத்மா -அறிந்து -சர்வேஸ்வரன்-கொடுத்த அனுபவம்

மாட்டுக்கும் வெண்ணெய்க்கும் தயிர் பானைக்கும்

செஷ்டிதம் முடிந்து -ஆனை காத்து -மாயமே -மகன் ஒருவருக்கு இல்லாத மா மாயன்-

11 -6 சுகர் -பேச -துவாரகை போய் வணங்க -உயர்ந்த கோடி –

முக்தி தரும் ஷேத்ரம்- வாயால் படி -பக்தி சாம்ராஜ்யம் -கண்ணன் தான் த்வாரம்-

பெட் துவாரகை-குசேலர் சந்தித்து

நாசத் துவாரகை-ராஜஸ்தான் -மீரா பாய் -பக்தர் பித்து பிடித்தவன்

அனைவரும் வந்து கண்ணனை வணங்க-ஒளி மிக்கு இருந்த திரு மேனி

கிரீஸ்=பூமி ஆனந்தம் திரு மேனி அழகால் கொடுப்பான்

தாமோதர நாராயணன்-ஆயன்-திரு கண்ண புரம்-

கபிஸ்தலம்-கஜேந்திர வரதன் ஆற்றம் கரை கிடக்கும் கண்ணன் -பஞ்ச கிருஷ்ண ஷேத்ரம் –

ஸ்தோத்ரம் பண்ணி-உன் திரு அடியேசம்சாரம் தாண்டுவிக்கும் -உன்னை ரஷிப்பதும்

-யார் எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒளிந்தாய் –சடாரியிலே நம் ஆழ்வார் -தோதாரி-வான மா மலை –

புனித தன்மை -திரு அடி பற்றிய கதைகள்/கங்கை/நூபுர கங்கை-சிலம்பாறு –

தொட்டி திரு மஞ்சனம்-வஞ்ச கள்வன் மா மாயன்-எண்ணெய் சீயக் காய் -நிதானம் -திரு மஞ்சனம் –

அழகர்-நூபுர கங்கை -சென்று -பில த்வாரம்-சல சல நூபுர கங்கை திரு மேனி தழுவி-திரு அடி பட்டு-

அவனே தீர்த்தன்-திரு அடி பட்டு வந்த தீர்த்தம் நாமும் நீராடலாம்-

பூமி பாரம் குறைக்க அவதரித்தீர் 125 ஆண்டுகள் முடிந்தன -பிரமன்-உமக்கு திரு உள்ளம் இருந்தால்

உம் தன்னுடை சோதி எழுந்து அருளலாம்

உத்தவர் -கட்டி கதறி-பேச்சு தொடங்கும் –

11-3

11–saàvartako megha-gaëo
varñati sma çataà samäù
dhäräbhir hasti-hastäbhir
léyate salile viräö

Hoards of clouds called Saàvartaka pour torrents of rain for one hundred
years. Flooding down in raindrops as long as the trunk of an elephant, the
deadly rainfall submerges the entire universe in water.

12–tato viräjam utsåjy
vairäjaù puruño nåpa
avyaktaà viçate sükñmaà
nirindhana ivänalaù

Then Vairäja Brahmä, the soul of the universal form, gives up his universal
body, O King, and enters into the subtle unmanifest nature, like a fire that has
run out of fuel.

13–väyunä håta-gandhä bhüù
salilatväya kalpate
salilaà tad-dhåta-rasaà
jyotiñöväyopakalpate

Deprived of its quality of aroma by the wind, the element earth is
transformed into water; and water, deprived of its taste by that same wind, is
merged into fire.

30–parasparänukathanaà
pävanaà bhagavad-yaçaù
mitho ratir mithas tuñöir
nivåttir mitha ätmanaù

One should learn how to associate with the devotees of the Lord by
gathering with them to chant the glories of the Lord. This process is most
purifying. As devotees thus develop their loving friendship, they feel mutual
happiness and satisfaction. And by thus encouraging one another they are able
to give up material sense gratification, which is the cause of all suffering.

31–smarantaù smärayantaç ca
mitho ‘ghaugha-haraà harim
bhaktyä saïjätayä bhaktyä
bibhraty utpulakäà tanum

The devotees of the Lord constantly discuss the glories of the Personality of
Godhead among themselves. Thus they constantly remember the Lord and
remind one another of His qualities and pastimes. In this way, by their devotion
to the principles of bhakti-yoga, the devotees please the Personality of Godhead,
who takes away from them everything inauspicious. Being purified of all
impediments, the devotees awaken to pure love of Godhead, and thus, even
within this world, their spiritualized bodies exhibit symptoms of transcendental
ecstasy, such as standing of the bodily hairs on end.

32–kvacid rudanty acyuta-cintayä kvacid
dhasanti nandanti vadanty alaukikäù
nåtyanti gäyanty anuçélayanty ajaà
bhavanti tüñëéà param etya nirvåtäù

Having achieved love of Godhead, the devotees sometimes cry out loud,
absorbed in thought of the infallible Lord. Sometimes they laugh, feel great
pleasure, speak out loud to the Lord, dance or sing. Such devotees, having
transcended material, conditioned life, sometimes imitate the unborn Supreme
by acting out His pastimes. And sometimes, achieving His personal audience,
they remain peaceful and silent.

33–iti bhägavatän dharmän
çikñan bhaktyä tad-utthayä
näräyaëa-paro mäyäm
aïjas tarati dustaräm

Thus learning the science of devotional service and practically engaging in
the devotional service of the Lord, the devotee comes to the stage of love of
Godhead. And by complete devotion to the Supreme Personality of Godhead,
Näräyaëa, the devotee easily crosses over the illusory energy, mäyä, which is
extremely difficult to cross.

5–çré-pippaläyana uväca
sthity-udbhava-pralaya-hetur ahetur asya
yat svapna-jägara-suñuptiñu sad bahiç ca
dehendriyäsu-hådayäni caranti yena
saïjévitäni tad avehi paraà narendra

çré-pippaläyanaù uväca—Çré Pippaläyana said; sthiti—of the creation;
udbhava—maintenance; pralaya—and destruction; hetuù—the cause;
ahetuù—itself without cause; asya—of this material universe; yat—which;
svapna—in dream; jägara—wakefulness; suñuptiñu—in deep sleep or
unconsciousness; sat—which exists; bahiù ca—and external to them as well;
deha—of the material bodies of the living entities; indriya—the senses;
äsu—life airs; hådayäni—and minds; caranti—act; yena—by which;
saïjévitäni—given life; tat—that; avehi—please know; param—to be the
Supreme; nara-indra—O King

Çré Pippaläyana said: The Supreme Personality of Godhead is the cause of
the creation, maintenance and destruction of this universe, yet He has no prior
cause. He pervades the various states of wakefulness, dreaming and unconscious
deep sleep and also exists beyond them. By entering the body of every living
being as the Supersoul, He enlivens the body, senses, life airs and mental
activities, and thus all the subtle and gross organs of the body begin their
functions. My dear King, know that Personality of Godhead to be the Supreme.

36–

naitan mano viçati väg uta cakñur ätmä
präëendriyäëi ca yathänalam arciñaù sväù
çabdo ‘pi bodhaka-niñedhatayätma-mülam
arthoktam äha yad-åte na niñedha-siddhiù
na—cannot; etat—this (Supreme Truth); manaù—the mind; viçati—enter;
väk—the function of speech; uta—nor; cakñuù—sight; ätmä—intelligence;
präëa—the subtle airs supporting life; indriyäëi—the senses; ca—or;
yathä—just as; analam—a fire; arciñaù—its sparks; sväù—own; çabdaù—the
authoritative sound of the Vedas; api—even; bodhaka—being able to indicate
by verbal reference; niñedhatayä—because of denying such; ätma—of the
Supreme Soul; mülam—basic evidence; artha-uktam—expressed indirectly;
äha—does express; yat-åte—without which (Supreme); na—there is not;
niñedha—of the negative statements of scripture; siddhiù—ultimate purpose.

Neither the mind nor the faculties of speech, sight, intelligence, the life air
or any of the senses are capable of penetrating that Supreme Truth, any more
than small sparks can affect the original fire from which they are generated.
Not even the authoritative language of the Vedas can perfectly describe the
Supreme Truth, since the Vedas themselves disclaim the possibility that the
Truth can be expressed by words. But through indirect reference the Vedic
sound does serve as evidence of the Supreme Truth, since without the existence
of that Supreme Truth the various restrictions found in the Vedas would have
no ultimate purpose.

44-parokña-vädo vedo ‘yaà
bälänäm anuçäsanam
karma-mokñäya karmäëi
vidhatte hy agadaà yathä

Childish and foolish people are attached to materialistic, fruitive activities,
although the actual goal of life is to become free from such activities. Therefore,
the Vedic injunctions indirectly lead one to the path of ultimate liberation by
first prescribing fruitive religious activities, just as a father promises his child
candy so that the child will take his medicine.

45–näcared yas tu vedoktaà
svayam ajïo ‘jitendriyaù
vikarmaëä hy adharmeëa
måtyor måtyum upaiti saù

If an ignorant person who has not conquered the material senses does not
adhere to the Vedic injunctions, certainly he will engage in sinful and
irreligious activities. Thus his reward will be repeated birth and death.

46–vedoktam eva kurväëo
niùsaìgo ‘rpitam éçvare
naiñkarmyaà labhate siddhià
rocanärthä phala-çrutiù

By executing without attachment the regulated activities prescribed in the
Vedas, offering the results of such work to the Supreme Lord, one attains the
perfection of freedom from the bondage of material work. The material fruitive
results offered in the revealed scriptures are not the actual goal of Vedic
knowledge, but are meant for stimulating the interest of the performer.

50/51–arcädau hådaye cäpi
yathä-labdhopacärakaiù
dravya-kñity-ätma-liëgäni
niñpädya prokñya cäsanam
pädyädén upakalpyätha
sannidhäpya samähitaù
håd-ädibhiù kåta-nyäso
müla-mantreëa cärcayet

The devotee should gather whatever ingredients for worshiping the Deity
are available, make ready the offerings, the ground, his mind and the Deity,
sprinkle his sitting place with water for purification and prepare the bathing
water and other paraphernalia. The devotee should then place the Deity in His
proper place, both physically and within his own mind, concentrate his
attention, and mark the Deity’s heart and other parts of the body with tilaka.
Then he should offer worship with the appropriate mantra.

52/53–

säìgopäìgäà sa-pärñadäà
täà täà mürtià sva-mantrataù
pädyärghyäcamanéyädyaiù
snäna-väso-vibhüñaëaiù
gandha-mälyäkñata-sragbhir
dhüpa-dépopahärakaiù
säìgam sampüjya vidhivat
stavaiù stutvä named dharim

sa-aìga—including the limbs of His transcendental body; upäìgäm—and His
special bodily features such as His Sudarçana disc and other weapons;
sa-pärñadäm—along with His personal associates; täm täm—each particular;
mürtim—Deity; sva-mantrataù—by the Deity’s own mantra; pädya—with
water for bathing the feet; arghya—scented water for greeting;
äcamanéya—water for washing the mouth; ädyaiù—and so on; snäna—water
for bathing; väsaù—fine clothing; vibhüñaëaiù—ornaments; gandha—with
fragrances; mälya—necklaces; akñata—unbroken barleycorns; sragbhiù—and
flower garlands; dhüpa—with incense; dépa—and lamps; upahärakaiù—such
offerings; sa-aìgam—in all aspects; sampüjya—completing the worship;
vidhivat—in accordance with the prescribed regulations; stavaiù
stutvä—honoring the Deity by offering prayers; namet—one should bow down;
harim—to the Lord.

One should worship the Deity along with each of the limbs of His
transcendental body, His weapons such as the Sudarçana cakra, His other
bodily features and His personal associates. One should worship each of these
transcendental aspects of the Lord by its own mantra and with offerings of
water to wash the feet, scented water, water to wash the mouth, water for
bathing, fine clothing and ornaments, fragrant oils, valuable necklaces,
unbroken barleycorns, flower garlands, incense and lamps. Having thus
completed the worship in all its aspects in accordance with the prescribed
regulations, one should then honor the Deity of Lord Hari with prayers and
offer obeisances to Him by bowing down.

11-4-6-

6–dharmasya dakña-duhitary ajaniñöa mürtyäà
näräyaëo nara åñi-pravaraù praçäntaù
naiñkarmya-lakñaëam uväca cacära karma
yo ‘dyäpi cästa åñi-varya-niñevitäìghr

Nara-Näräyaëa Åñi, who is perfectly peaceful and is the best of sages, was
born as the son of Dharma and his wife Mürti, the daughter of Dakña.
Nara-Näräyaëa Åñi taught the devotional service of the Lord, by which material
work ceases, and He Himself perfectly practiced this knowledge. He is living
even today, His lotus feet served by the greatest of saintly persons.

17–haàsa-svarüpy avadad acyuta ätma-yogaà
dattaù kumära åñabho bhagavän pitä naù
viñëuù çiväya jagatäà kalayävatirëas
tenähåtä madhu-bhidä çrutayo hayäsye

The infallible Supreme Personality of Godhead, Viñëu, has descended into
this world by His various partial incarnations such as Lord Haàsa [the swan],
Dattätreya, the four Kumäras and our own father, the mighty Åñabhadeva. By
such incarnations, the Lord teaches the science of self-realization for the benefit
of the whole universe. In His appearance as Hayagréva He killed the demon
Madhu and thus brought the Vedas back from the hellish planet Pätälaloka.

18–

gupto ‘pyaye manur ilauñadhayaç ca mätsye
krauòe hato diti-ja uddharatämbhasaù kñmäm
kaurme dhåto ‘drir amåtonmathane sva-påñöhe
grähät prapannam ibha-räjam amuïcad ärtam

In His appearance as a fish, the Lord protected Satyavrata Manu, the earth
and her valuable herbs. He protected them from the waters of annihilation. As a
boar, the Lord killed Hiraëyäkña, the son of Diti, while delivering the earth
from the universal waters. And as a tortoise, He lifted Mandara Mountain on
His back so that nectar could be churned from the ocean. The Lord saved the
surrendered king of the elephants, Gajendra, who was suffering terrible distress
from the grips of a crocodile.

9–saàstunvato nipatitän çramaëän åñéàç ca
çakraà ca våtra-vadhatas tamasi praviñöam
deva-striyo ‘sura-gåhe pihitä anäthä
jaghne ‘surendram abhayäya satäà nåsiàhe

The Lord also delivered the tiny ascetic sages called the Välakhilyas when
they fell into the water in a cow’s hoofprint and Indra was laughing at them.
The Lord then saved Indra when Indra was covered by darkness due to the
sinful reaction for killing Våträsura. When the wives of the demigods were
trapped in the palace of the demons without any shelter, the Lord saved them.
In His incarnation as Nåsiàha, the Lord killed Hiraëyakaçipu, the king of
demons, to free the saintly devotees from fear.

20–deväsure yudhi ca daitya-patén surärthe
hatväntareñu bhuvanäny adadhät kaläbhiù
bhütvätha vämana imäm aharad baleù kñmäà
yäcïä-cchalena samadäd aditeù sutebhyaù

The Supreme Lord regularly takes advantage of the wars between the
demons and demigods to kill the leaders of the demons. The Lord thus
encourages the demigods by protecting the universe through His various
incarnations during the reigns of each Manu. The Lord also appeared as
Vämana and took the earth away from Bali Mahäräja on the plea of begging
three steps of land. The Lord then returned the entire world to the sons of
Aditi.

21–niùkñatriyäm akåta gäà ca triù-sapta-kåtvo
rämas tu haihaya-kuläpyaya-bhärgavägniù
so ‘bdhià babandha daça-vaktram ahan sa-laìkaà
sétä-patir jayati loka-mala-ghna-kéåtiù

Lord Paraçuräma appeared in the family of Bhågu as a fire that burned to
ashes the dynasty of Haihaya. Thus Lord Paraçuräma rid the earth of all
kñatriyas twenty-one times. The same Lord appeared as Rämacandra, the
husband of Sétädevé, and thus He killed the ten-headed Rävaëa, along with all
the soldiers of Laìkä. May that Çré Räma, whose glories destroy the
contamination of the world, be always victorious.

22–bhümer bharävataraëäya yaduñv ajanmä
jätaù kariñyati surair api duñkaräëi
vädair vimohayati yajïa-kåto ‘tad-arhän
çüdrän kalau kñiti-bhujo nyahaniñyad ante

To diminish the burden of the earth, the unborn Lord will take birth in the
Yadu dynasty and perform feats impossible even for the demigods. Propounding
speculative philosophy, the Lord, as Buddha, will bewilder the unworthy
performers of Vedic sacrifices. And as Kalki the Lord will kill all the low-class
men posing as rulers at the end of the age of Kali.

23–evaà-vidhäni janmäni
karmäëi ca jagat-pateù
bhüréëi bhüri-yaçaso
varëitäni mahä-bhuja

O mighty-armed King, there are innumerable appearances and activities of
the Supreme Lord of the universe similar to those I have already mentioned. In
fact, the glories of the Supreme Lord are unlimited.

11-5-2-

2–çré-camasa uväca
mukha-bähüru-pädebhyaù
puruñasyäçramaiù saha
catväro jajïire varëä
guëair viprädayaù påthak

Çré Camasa said: Each of the four social orders, headed by the brähmaëas,
was born through different combinations of the modes of nature, from the face,
arms, thighs and feet of the Supreme Lord in His universal form. Thus the four
418
spiritual orders were also generated.

20–çré-karabhäjana uväca
kåtaà tretä dväparaà c
kalir ity eñu keçavaù
nänä-varëäbhidhäkäro
nänaiva vidhinejyate

çré-karabhäjanaù uväca—Çré Karabhäjana said; kåtam—Satya; tretä—Tretä;
dväparam—Dväpara; ca—and; kaliù—Kali; iti—thus named; eñu—in these
ages; keçavaù—the Supreme Lord, Keçava; nänä—various; varëa—having
complexions; abhidhä—names; äkäraù—and forms; nänä—various;
eva—similarly; vidhinä—by processes; ijyate—is worshiped.

Çré Karabhäjana replied: In each of the four yugas, or ages—Kåta, Tretä,
Dväpara and Kali—Lord Keçava appears with various complexions, names and
forms and is thus worshiped by various processes.

21–kåte çuklaç catur-bähur
jaöilo valkalämbaraù
kåñëäjinopavétäkñän
bibhrad daëòa-kamaëòalü

In Satya-yuga the Lord is white and four-armed, has matted locks and wears
a garment of tree bark. He carries a black deerskin, a sacred thread, prayer
beads and the rod and waterpot of a brahmacäré.

22–manuñyäs tu tadä çäntä
nirvairäù suhådaù samäù
yajanti tapasä devaà
çamena ca damena ca

People in Satya-yuga are peaceful, nonenvious, friendly to every creature
and steady in all situations. They worship the Supreme Personality by austere
meditation and by internal and external sense control.

23–haàsaù suparëo vaikuëöho
dharmo yogeçvaro ‘malaù
éçvaraù puruño ‘vyaktaù
paramätmeti géyate

In Satya-yuga the Lord is glorified by the names Haàsa, Suparëa,
Vaikuëöha, Dharma, Yogeçvara, Amala, Éçvara, Puruña, Avyakta and
Paramätmä.

24–tretäyäà rakta-varëo ‘sau
catur-bähus tri-mekhalaù
hiraëya-keças trayy-ätmä
sruk-sruvädy-upalakñaëaù

In Tretä-yuga the Lord appears with a red complexion. He has four arms,
golden hair, and wears a triple belt representing initiation into each of the three
Vedas. Embodying the knowledge of worship by sacrificial performance, which
is contained in the Åg, Säma and Yajur Vedas, His symbols are the ladle, spoon
and other implements of sacrifice

25–taà tadä manujä devaà
sarva-deva-mayaà harim
yajanti vidyayä trayyä
dharmiñöhä brahma-vädinaù

In Tretä-yuga, those members of human society who are fixed in religiosity
and are sincerely interested in achieving the Absolute Truth worship Lord
Hari, who contains within Himself all the demigods. The Lord is worshiped by
the rituals of sacrifice taught in the three Vedas.

26–viñëur yajïaù påçnigarbhaù
sarvadeva urukramaù
våñäkapir jayantaç ca
urugäya itéryate

In Tretä-yuga the Lord is glorified by the names Viñëu, Yajïa, Påçnigarbha,
Sarvadeva, Urukrama, Våñäkapi, Jayanta and Urugäya.

27–dväpare bhagaväï çyämaù
péta-väsä nijäyudhaù
çrévatsädibhir aìkaiç ca
lakñaëair upalakñitaù

In Dväpara-yuga the Supreme Personality of Godhead appears with a dark
blue complexion, wearing yellow garments. The Lord’s transcendental body is
marked in this incarnation with Çrévatsa and other distinctive ornaments, and
He manifests His personal weapons.

48–vaireëa yaà nåpatayaù çiçupäla-pauëòraçälvädayo
gati-viläsa-vilokanädyaiù
dhyäyanta äkåta-dhiyaù çayanäsanädau
tat-sämyam äpur anurakta-dhiyäà punaù kim

Inimical kings like Çiçupäla, Pauëòraka and Çälva were always thinking
about Lord Kåñëa. Even while they were lying down, sitting or engaging in
other activities, they enviously meditated upon the bodily movements of the
Lord, His sporting pastimes, His loving glances upon His devotees, and other
attractive features displayed by the Lord. Being thus always absorbed in Kåñëa,
they achieved spiritual liberation in the Lord’s own abode. What then can be
said of the benedictions offered to those who constantly fix their minds on Lord
Kåñëa in a favorable, loving mood?

49–mäpatya-buddhim akåthäù
kåñëe sarvätmanéçvare
mäyä-manuñya-bhävena
güòhaiçvarye pare ‘vyaye

Do not think of Kåñëa as an ordinary child, because He is the Supreme
Personality of Godhead, inexhaustible and the Soul of all beings. The Lord has
concealed His inconceivable opulences and is thus outwardly appearing to be an
ordinary human being.

52–itihäsam imaà puëyaà
dhärayed yaù samähitaù
sa vidhüyeha çamalaà
brahma-bhüyäya kalpate

Anyone who meditates on this pious historical narration with fixed attention
will purify himself of all contamination in this very life and thus achieve the
highest spiritual perfection.

Posted in Abimana Desam, கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -517-522-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

November 19, 2011

517பகவத் ரூபம் பாகவதம்-அவனை அனுபவிக்க -சுருதி கீதம் பார்த்து வருகிறோம் -வேதாந்தம் கருத்தை எளிதாக விளக்கி சுகர் அருளுகிறார்

பல ஜீவர் -அவன் ஒருவன் -ஆட்சி புரிகிறான்-கற்று கறவை கணங்கள் பல கறந்து-ஆண்டாள் கோபி போல் அனுகரித்து -கூட்டம் கூட்டமாக எண்ணி நாளும் முடியாத -ஒரு கோவலன்- நாராயணனே நமக்கே பறை-ஒருவன் -நாம் அனைவருக்கும் –நிதயோ நித்யானாம் —வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து -பார்த்தோம் கடந்த ஸ்லோகத்தில் -அவன் ஆணை செலுத்தி விரும்பியதை வழங்குகிறான்

அடுத்த ஸ்லோகம்-பரமாத்மா -இரண்டு சொத்து ஜீவாத்மா அசித் -உத்பத்தி பிறப்பது பொருந்தாது -பிரகிருதி ஜீவாத்மா நித்யம்-உடல் தான் அழியும் ந சொஷயதி வெட்டவோ நனைக்கவோ ஆத்மாவை முடியாது பிறக்காத அழியாத ஆத்மா எப்படி பிறக்க முடியும் கேள்வி–நீர் குமிழி-தண்ணீர் மட்டும் காற்று மட்டும் ஏற்படுத்த முடியாது அது போல் -ஜீவாத்மா உடல் தனித்து இருந்தால் பிறப்போ இறப்போ இல்லை–உடலை விட்டு விடும் ஆத்மா இறப்பு உடலில் சேர்வது பிறப்பு -லயம்-பிரளயம்-ஆற்று நீர் சமுத்ரத்தில் சேருவது போல்- கடலில் கலந்த பின்பு உருவம் பெயர் இல்லை- திரு கண்ணா மங்கை பெரும் புற கடல்- பெருமாள்- தென் கூடு தட்ஷினாயணம்-உத்தராயணம் தேவர்கள் திரு கல்யாண உத்சவம் சேவிக்க -அது போல் ஜீவாத்மா அவன் இடம் சேர்வது -தேன் மலர்கள் பல தேனை கொண்டு சுவை கலப்பது போல் -சம்யா பத்தி அடைகிறோம் -சாஸ்திர வாக்கியம்-ஜனயந்தீம் சொரூபம்-அஜா மேகேம்- மூல பிரகிருதி கொண்டு சிகப்பு கருப்பு வெளுப்பு முக் குணம்-சேர்ந்து-ஜீவன் சரீரம் அடைந்து தொடர்ந்து போய் நன்கு அனுபவித்து விட்டு விடுகிறார் மரணம் அது தான்- தேன் பல சுவை போல் -சர்வா பிராஜா -பெருமாள் இடம் தோன்றி அவன் அருளால் வாழ்ந்து அவன் இடம் கலந்து -அறியாமல் இருக்கிறார்கள் -பராத் பரனை அடைந்து மோட்ஷ ஆனந்தம் அறிந்த வித்வான் பெறுகிறான்

518

நிகமம் வேதாந்தம் வேதம் செறிந்து பாகவதம் -சுருதி கீதை சங்கைகள் அறுக்கும்

32 ஸ்லோகம்-திரு அடி பற்றி பயம் நீங்கி சம்சாரம் தாண்டுவோம்

மாயை -மம மாயா -பிரகிருதி தான் மாயை-ஆச்சர்ய சக்தி-சூழ்ந்து அகன்று உயர்ந்து ஆழ்ந்து பெரும் பாழ்

கார்யம் நாம் பார்க்கும்-பிராக்ருத சரீரம் ஜகம் அனைத்தும் -மூல பொருள்- அவன் திரு மேனி ஒரு பகுதி தான்

பிரகிருதி -பகவத் சொரூபம் விரோதி-தெரிந்து கொள்ள வைக்காமல் -நம்மை வச படுத்தும்

மயக்கும்- உடல் ஆசைக்கே வைக்கும் -ஆத்மா இதை வென்று -அவனை அடைய வேண்டும்

தாண்டி தான் அவனை அடைய வேண்டும்-திரு அடி சரண் அடைந்து தானே போக்குவிக்கும்

பயம் நீங்கி இருக்கலாம்-பிரார்த்தித்து பெறுவோம்

புருவம் -மூன்று அங்கம் –வெய்யில் மழை குளிர் காலம் -கால தேவன் கொடுக்கும் பயன்

மூப்பு பிணி துன்பம் -இருள் கவிய பயம் மிகும்-

முக்தி எப் பொழுது என்று காலம் பார்த்து இருப்பவன் பயம் நீங்கி இருக்கிறான்

அததோ பயம் பவதி-சாஸ்திர வாக்கியம்

அடி கீழ் அமர்ந்து புகுந்து நித்ய ஆனந்தம் -நிர் பயம் நிர் பாரம்

பரித்ய லோகன்-பரத்திய சர்வ -ரிஷிகள் ஆராய்ந்து-வேதம் சொல்லும் அவன் திரு அடி பற்றி உய்யலாம்

33 ஸ்லோகம்- குருமூலம்பற்ற வேண்டும்

இந்த்ரியம் பிரான் அடக்கி ம்மணம் குதிரை அடக்க -சிரமம்

கப்பல் ஓட்டுபவன் இன்றி கபால் பிரயாணம் போல்

எதா வேதே ததா குரு

ஆச்சர்யர் வேண்டும் -பற்றி மந்த்ரம் கிட்டும்-கிட்டி அவனை பற்றலாம்

கடலில் மூழ்காமல் கப்பல் ஒட்டி உள்ள கப்பலில் பயணம்

அறிந்து கொள்ள ஆச்சர்யாராய் கிட்டி -சாஸ்திர வாக்கியம்-

புஸ்தகம் படித்து அறிய முடியாது

குரு சிச்ருஷை பண்ணியே பெறலாம்

519-

ஞானம் அனுஷ்டானம் –தானே வைகுந்தம் தரும்

இவை நன்றாக உடைய குருவை அடைந்தக்கால்-சுலபம் இல்லை இது –

சஜாதியன்-நம் போல் அன்ன பானாதிகள் உண்டு-

அவன் ஆணை என்று உணர்ந்து -திரு அடி பற்றி -தேனார் கமலா திரு மா மகள் கொழுநன்

தானே வைகுந்தம் தரும்

அன்பு ஒன்றி இலாதான்–குரு இடம்-கோவிலில் கதி -irunthalum

அம்பியை கோன் விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டிய இல்லை-

இரண்டு விதமாகவும் அருளி நிச்சயம் புத்தி வைக்க

சத்ருக்னன் பாகவத சேஷத்வம் /மதுர கவி -தேவு மற்று அறியேன்

குருகூர் நம்பி பற்றி-அமுதூரும் என் நாவுக்கே

வடுக நம்பி-இராமானுசன் அன்றி வேர் இல்லை –

34 ஸ்லோகம்-அல்ப அஸ்த்ர சுகம்-இங்கு உலக இன்பம் வேண்டி

பெருமாள் அன்பு இன்றி- இரண்டும் கிட்டாது என்கிறார் -ஐஸ்வர்ய இன்பமும் அவன் தான் அருளுகிறான்

அனைத்து உறவும் -அவன் தான்-

தாயே தந்தை என்னும் தாரமே கிளை மக்கள் என்னும்

நோயே பட்டு ஒழிந்தேன்-

பித்ருத்வம் நோபா லஷையே ராமனே எல்லாம்-லஷ்மணன்

சேலேய் கண்ணியரும் எல்லாம் அவரே

ஆனந்த மயன்-என்னை பெற்ற தாயாய் தந்தையாய்-மற்றுமாய் முற்றுமாய்

திரு நின்ற ஊர் பக்த வத்சலன்-என்னை பெற்ற தாய் –

சாஸ்திர வாக்கியம்-நிர்வேதம் அடைந்து -உள்ளம் ஆசை துறந்து அவனை அடைகிறான்

35 ஸ்லோகம்-உன்னை மனத்தில் வைக்கும் யோகிகள் புண்ய தீர்த்தம் யாத்ரை செல்வதுஎதர்க்கு

பவத் பதாம்புஜம் ஹிருதயத்தில் சரணம் இன்பம் பருகி

பொது மக்கள் உடன்-பொறுமை- பரந்த நோக்கு-சாது சமாகம்

சாஸ்திர வாக்கியம் ச்தொதவ்ய-தியானம் -இடை விடாமல் செய்ய

520

சதேவ சமய -ஏக மேவ அத்வதீயம்

பார்க்கும் அனைத்தும் பிரளயம் போதும் இருந்தன

சதேவ அக்ரே ஆஸீத்-பிரளய காலத்தில் அக்ரே-சத்தாகவே இருந்தது

உருவ வேற்றுமை இல்லை –

பிரமமாகவே -சூஷ்ம நிலையில் சித் அசித் உடன் இருந்தன

குழந்தை பருவம்-தந்தை-ஒரே நபர் வேறு தன்மை போல்

புஸ்தகம் உடலாக கொண்ட பிரமத்தை பார்க்கிறோம்

அனைத்தும் உடல் என்று உணர்ந்து -பெயர் உருவம் வேற்றுமை உண்டு

ஸ்தூல விசிஷ்ட பிரமம்

அவி பக்த தமஸ்-மூல பிரகிருதி சேர்ந்து அவன் இடம் ஒட்டி கொண்டு சூஷ்மம்

ஸ்வேத கேதுவுக்கு இதை தான் சொல்கிறார்

அனைத்தும் நித்யம் நிலை மாறுவது அசேதனம் -இதனால் அநித்தியம்

மந்த புக்தி உள்ளவர் குழம்புவார்கள்–

பிரமமே மாறுதல்கு உள் பட்டு வேறு நிலைமை என்று உணர வேண்டும்

சத் இடம் தோன்றி ஜகமும் சத் -வாதம் தப்பு இல்லை

36 ஸ்லோகம் புண்யம் பாபம் தொலைத்து நிலை பெற்ற இன்பம்

37 ஸ்லோகம்-முன்னால் இவை இல்லை -பிற்காலத்தில் இல்லை

நடுவும் பொய் ஜகம் மிதியை என்பர்

முன்னால் ஒட்டி கொண்டு இருந்தது

பின்னாலும் உடனே இருக்கும்

மண் குடம் பொன் குடம் போல்

பொன் மாறி குடம் ஆனது

ஜகம் பிரம மயமாக இருக்கும்

கயிறு பாம்பு-இந்த கயிற்றில் பாம்பு இல்லை வேருபாம்பு

பிரமத்தால் வியாபித்து அனைத்தும்

சாஸ்திர வாக்கியம் எதா -சர்வம்பிரம மயம் காரிய காரணம்

521-

8 ஸ்லோகம்–சாஸ்திர வாக்கியம்

மரம் இரண்டு பறவை

ஓன்று உண்டு ஒளி குறைய -மற்று ஓன்று உண்ணாமல் ஒளி குறையாமல்

உடல்-கர்ம அனுபவம் ஜீவாத்மா /பரமாத்மா இரண்டு பறவைகள்

கர்மம் அவனை தீண்டாது

நாம் ஒளி குன்றி ஞான சங்கோசம்

அவனை அடைந்து பிறவி பயன் பெற்று மீண்டும் ஞான விகாசம்

ஜீவ பர பேதம்- அநேகர்-அவன் ஒருவன் – ச எது அஜயா

பிறப்பே இல்லாதவன் உடலில் கட்டு படுகிறான் – -பஜதி சொரூப

பாம்பு சட்டை தீண்டாது போல் பரமாத்மா

அஷ்ட மகா சித்தி அணிமா மகிமா

39 ஸ்லோகம்-யோகி-உள்ளத்தில் ஆசை வாசனை மன பதிவுகள் நீங்காதே

சந்நியாசி -மக்கள் திருத்தி லாபம் பேரு -உலக இன்பம் ஈடு பட்டு

மறைத்து அனுபவம்-அநித்தியம்-

உள் மனசு ஆசை வாசனை நீக்கி இங்கும் அங்கும் இன்பம்

கழுத்தில் ரத்ன மாலை போட்டு மறந்தது போல் புலன் வழி போய் அவனை மறந்து

சாஸ்திர வாக்கியம்-ஆசை காமஎதே மன்ய -ஜெயிக்க முடியாமல் கர்மம் பிறவி சுழல் மாடி கொண்டு இருப்பான்

40 ஸ்லோகம்-அவனே முக்தி அளிப்பான்

சுபாசுபம் புண்யம் பாவம் இல்லை உன்னை பின் தொடர்ந்து வருபவனுக்கு

ஞான பல -ஆறு குணம்-காற்றும் கழியும் கட்டி அழ -பக்தி நூல் வரம்பு இல்லை

நீயே ஆசை உடன் முக்தி கொடுக்கிறாய்

குணம் சேஷ்டிதம் கேட்டே வாழ்வு

41 ஸ்லோகம் –

உன்னை சுலபத்தில் அறிய முடியாது

ஆவரணம் -சிறு துகள் உன் திரு மேனி

பிர பஞ்சம் தாங்கி வேதாந்தம் பேசி முடிக்க வில்லை

சாஸ்திர வாக்கியம்

எ கற்கி-எது அண்டம் மேல் கீழ் உள்ளதோ- இருந்த இருக்கும் இருக்க போவது அனைத்தும் அவனுள் அடக்கம்

அவன் இடம் பக்தி செய்துபாபம் புண்யம் தொலைத்துசம்சாரம் தாண்டி அவனை அடைகிறான்

வேதாந்தம் உண்மை கொட்டி தீர்ந்தது

522

இதிகாசம் புராணம்-வேதம் உதவி பொருளுக்கு வலிமை சேர்க்கும்

பொருள் விளக்கம் கொடுக்கும்

87 சுருதி கீதை வேதம் விளக்கி அனுபவித்தோம்

சனந்தர்–சித்தருக்கு -உபதேசம்

நாராயண ரிஷி நாரதருக்கு உபதேசம்

நாராயண நாமம் சொல்லி உலகம் திருத்து கிறீர்

நாரதர் வணங்கி -வியாசர் இருந்த இடம் வருகிறார்

சுகர் சொல்லும் ஸ்லோகம்-

பரிஷித்-வேதம் கூற வந்த சொரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி

ஹரி தியானித்து -முக் காரணம்-அவனே

உபதேசம் முடிக்கிறார்

88 அத்யாயம் அடுத்து விருகாசுரன் வதம்

தலை கை வைத்து சிவன் வரம் கொடுக்க

மாய மயக்குகளால் எம்பெருமான் முடித்தார் இவனை

ஒற்றுமை -தொண்டர் பேதம் செய்வார்கள்

லஷ்மி -திரு மார்வில்-திரு மால் -தங்க மயம்

பெருமாள் கோவில் செல்லும் வைஷ்ணவர் தரித்ரம்

சிவன் கோவில் மாட்டில் ஏறி இருந்து மான் தோல் மர உறி

சைவர் பணக்காரர் -எதனால் பரிஷித் கேட்கிறான்

தப்பான விசாரம் கூடாது

காஞ்சி -இரண்டு கோவிலில் விஷ்ணு

திரு கோஷ்டியூர் திரு குறும் குடிநின்றவன் -சிவனும் உண்டே

திரு கரம்பனூர் மூவரும் திரு தலம்

முக் குணம் தாண்டி விஷ்ணு சாஷாத் புருஷ -கர்மம் தூண்டி விட்டுசாஷி

16 ஒரு பங்கு-இருந்தால் பணக் காரன் ஆகிறான்

யுத்ஷ்ட்ரன் கண்ணனை வேண்டி உய்ந்தான்

முக்தி அளிக்க ஜனார்த்தனன்-

அடியார் கேட்டதை உடன் கொடுகிறார்கள் சிவன் பிரமம்

விஷ்ணு -அருள் புரிய -ஐஸ்வர்யம் பிடுங்கி முதலில்

போனால் தான் வைராக்கியம் வளரும்

அவனே ஐஸ்வர்யம் என்று கொள்ள வேண்டும்

சம்சாரம் வெறுத்து அவனை அடைய முயல்வான்

அவனை விரும்பி அவனை அடைகிறவனுக்கு சுலபன்

யார் சுலபன்-விருகாசுரன்-தபம்-7 நாள் தலை அறுத்து ஹோமம்-தடுத்து வரம் கொடுக்க

விஷ்ணு-பிரமச்சாரி உருவம் கொண்டு

ஒய்வு எடு விருகாசுரன்-பரிட்ஷை பண்ண போகிறேன்

உன் தலை வை- உண்மை -யேமாந்து அழிந்தான்

கேட்டவர் மோட்ஷ பலன் அடைவார்கள்

31–na ghaöata udbhavaù prakåti-püruñayor ajayor
ubhaya-yujä bhavanty asu-bhåto jala-budbuda-vat
tvayi ta ime tato vividha-näma-guëaiù parame
sarita ivärëave madhuni lilyur açeña-rasäù

Neither material nature nor the soul who tries to enjoy her are ever born,
yet living bodies come into being when these two combine, just as bubbles form
where water meets the air. And just as rivers merge into the ocean or the nectar
from many different flowers blends into honey, so all these conditioned beings
eventually merge back into You, the Supreme, along with their various names
and qualities.

32–nåñu tava mayayä bhramam améñv avagatya bhåçaà
tvayi su-dhiyo ‘bhave dadhati bhävam anuprabhavam
katham anuvartatäà bhava-bhayaà tava yad bhru-kuöiù
såjati muhus tri-nemir abhavac-charaëeñu bhayam

The wise souls who understand how Your Mäyä deludes all human beings
render potent loving service to You, who are the source of liberation from birth
and death. How, indeed, can fear of material life affect Your faithful servants?
On the other hand, Your furrowing eyebrows—the triple-rimmed wheel of
time—repeatedly terrify those who refuse to take shelter of You.

33–vijita-håñéka-väyubhir adänta-manas tura-gaà
ya iha yatanti yantum ati-lolam upäya-khidaù
vyasana-çatänvitäù samavahäya guroç caraëaà
vaëija iväja santy akåta-karëa-dharä jaladhau

The mind is like an impetuous horse that even persons who have regulated
their senses and breath cannot control. Those in this world who try to tame the
uncontrolled mind, but who abandon the feet of their spiritual master,
encounter hundreds of obstacles in their cultivation of various distressful
practices. O unborn Lord, they are like merchants on a boat in the ocean who
have failed to employ a helmsman.

34–svajana-sutätma-dära-dhana-dhäma-dharäsu-rathais
tvayi sati kià nåëäm çrayata ätmani sarva-rase
iti sad ajänatäà mithunato rataye caratäà
sukhayati ko nv iha sva-vihate sva-nirasta-bhage

To those persons who take shelter of You, You reveal Yourself as the
Supersoul, the embodiment of all transcendental pleasure. What further use
have such devotees for their servants, children or bodies, their wives, money or
houses, their land, good health or conveyances? And for those who fail to
appreciate the truth about You and go on pursuing the pleasures of sex, what
could there be in this entire world—a place inherently doomed to destruction
and devoid of significance—that could give them real happiness?

35–bhuvi puru-puëya-tértha-sadanäny åñayo vimadäs
ta uta bhavat-padämbuja-hådo ‘gha-bhid-aìghri-jaläù
dadhati sakån manas tvayi ya ätmani nitya-sukhe
na punar upäsate puruña-sära-harävasathän

Sages free from false pride live on this earth by frequenting the sacred
pilgrimage sites and those places where the Supreme Lord displayed His
pastimes. Because such devotees keep Your lotus feet within their hearts, the
water that washes their feet destroys all sins. Anyone who even once turns his
mind toward You, the ever-blissful Soul of all existence, no longer dedicates
himself to serving family life at home, which simply robs a man of his good
qualities.

36–sata idaà utthitaà sad iti cen nanu tarka-hataà
vyabhicarati kva ca kva ca måñä na tathobhaya-yuk
vyavahåtaye vikalpa iñito ‘ndha-paramparayä
bhramayati bhäraté ta uru-våttibhir uktha-jaòän

It may be proposed that this world is permanently real because it is generated
from the permanent reality, but such an argument is subject to logical
refutation. Sometimes, indeed, the apparent nondifference of a cause and its
effect fails to prove true, and at other times the product of something real is
illusory. Furthermore, this world cannot be permanently real, for it partakes of
the natures of not only the absolute reality but also the illusion disguising that
reality. Actually, the visible forms of this world are just an imaginary
arrangement resorted to by a succession of ignorant persons in order to facilitate
their material affairs. With their various meanings and implications, the learned
words of Your Vedas bewilder all persons whose minds have been dulled by
hearing the incantations of sacrificial rituals.

37–na yad idam agra äsa na bhaviñyad ato nidhanäd
anu mitam antarä tvayi vibhäti måñaika-rase
ata upaméyate draviëa-jäti-vikalpa-pathair
vitatha-mano-viläsam åtam ity avayanty abudhäù

Since this universe did not exist prior to its creation and will no longer exist
after its annihilation, we conclude that in the interim it is nothing more than a
manifestation imagined to be visible within You, whose spiritual enjoyment
never changes. We liken this universe to the transformation of various material
substances into diverse forms. Certainly those who believe that this figment of
the imagination is substantially real are less intelligent.

38–sa yad ajayä tv ajäm anuçayéta guëäàç ca juñan
bhajati sarüpatäà tad anu måtyum apeta-bhagaù
tvam uta jahäsi täm ahir iva tvacam ätta-bhago
mahasi mahéyase ‘ñöa-guëite ‘parimeya-bhagaù

The illusory material nature attracts the minute living entity to embrace her,
and as a result he assumes forms composed of her qualities. Subsequently, he
loses all his spiritual qualities and must undergo repeated deaths. You, however,
avoid the material energy in the same way that a snake abandons its old skin.
Glorious in Your possession of eight mystic perfections, You enjoy unlimited
opulences.

39–yadi na samuddharanti yatayo hådi käma-jaöä
duradhigamo ‘satäà hådi gato ‘småta-kaëöha-maëiù
asu-tåpa-yoginäm ubhayato ‘py asukhaà bhagavann
anapagatäntakäd anadhirüòha-padäd bhavataù

Members of the renounced order who fail to uproot the last traces of
material desire in their hearts remain impure, and thus You do not allow them
to understand You. Although You are present within their hearts, for them You
are like a jewel worn around the neck of a man who has totally forgotten it is
there. O Lord, those who pratice yoga only for sense gratification must suffer
punishment both in this life and the next: from death, who will not release
them, and from You, whose kingdom they cannot reach.

40–tvad avagamé na vetti bhavad-uttha-çubhäçubhayor
guëa-viguëänvayäàs tarhi deha-bhåtäà ca giraù
anu-yugam anv-ahaà sa-guëa géta-paramparayä
çravaëa-bhåto yatas tvam apavarga-gatir manu-jaiù

When a person realizes You, he no longer cares about his good and bad
fortune arising from past pious and sinful acts, since it is You alone who control
this good and bad fortune. Such a realized devotee also disregards what ordinary
living beings say about him. Every day he fills his ears with Your glories, which
are recited in each age by the unbroken succession of Manu’s descendants, and
thus You become his ultimate salvation.

41–dyu-pataya eva te na yayur antam anantatayä
tvam api yad-antaräëòa-nicayä nanu sävaraëäù
kha iva rajäàsi vänti vayasä saha yac chrutayas
tvayi hi phalanty atan-nirasanena bhavan-nidhanäù

Because You are unlimited, neither the lords of heaven nor even You
Yourself can ever reach the end of Your glories. The countless universes, each
enveloped in its shell, are compelled by the wheel of time to wander within
You, like particles of dust blowing about in the sky. The çrutis, following their
method of eliminating everything separate from the Supreme, become successful
by revealing You as their final conclusion.

Posted in கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -510-516-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

November 8, 2011

510

என் உணர்வின் உள்ளே நிறுத்தினேன் அதுவும் அவனது இன் அருளே

யானும் தானாய் ஒழிந்தானே

உணர்ந்து உணர்ந்து –இறைவன் நிலை உணர்வு அறிவது அரியது அவன் அருளால் அறிந்து கொள்கிறோம்

வேதாந்தம் சொல்லும்

21 ஸ்லோஹம் -சுற்றி சுற்றி விருந்து நம்மை கொள்கிறான்

திரு அடியில் வாழும் ராஜ ஹம்சம்

மானோசரோவர்-ஹம்சம் போன்ற முனிவர்கள்

இந்திரங்கள்-குறைந்த அளவுக்கு உட் பட்ட கருவி -அவன் அப்பால் பட்டவன்

இவற்றால் அவனை காண முடியாது

கத்தி கொண்டு வைரம் அறுக்க முடியாது வைரத்தால் முடியுமே

வேதம் வேதாந்தம் கொண்டு அவனை அறியலாம்

தியானம் மனனம் -கதை கேட்டு-அவதரிக்காமல் இருந்தால் மாலா காரர் கூனி விதுரர் அக்ரூரர் சுதாமா -இவர்கள்

அடைந்த பலன் கேள்வி பட்டு -நம்பிக்கை-என் நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா

நமக்கு நம்பிக்கை ஊட்ட -அவதார கந்தம் வியூக மூர்த்தி

திரு நறையூரில் மூலவர்-மாட கோவில்-வந்சுளா வல்லை தாயார்

சங்கர்ஷணன் பிரத்யும்னன் அநிருத்ணன் –மூவரையும் சேவை சாதிக்க

சரண சரோஜம் ராஜா ஹம்சம்

யதிராஜ விம்சதி ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ சரானம்புஜ ராஜா ஹம்சம் ராமானுஜர்

ஸ்ரீ மத் பராங்குச மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் -தேனை குடிக்கும் வண்டு போல்வார்

பட்ட நாதன் பர காலன் -திரு வாய் மலருக்கு நடப்பு

ஸ்ரீ வத்சாங்கரால் வணங்க பட்ட

தாமரை விட்டு நீங்காத மானச ராஜா ஹம்சம்

இயம் சர்வே -பிரமவாதி -முமுஷு ஆவதற்கு -வணங்கும்

அது போல் உன்னை அடைந்தவர்கள் உண்டே எடுத்து காட்டு —

511.

படிக்கும் பின் கிருஷ்ணன் ஆசை உடன்-கன்று குட்டி பின் போகும் பசு மாடு போல் வருகிறான்

உப பிரமாணங்கள்- வேதாந்தம் பெருமை சேர்த்து எளிதாக விளக்கும் ஸ்ரீ பாகவதம்

உடல் பெருமானுக்கு உபயோகித்தி -ஆரோக்கியம் பெறலாம்

அவனுக்கே சமர்ப்பித்து -உபாசனம் செய்து- அவன் திருப்தி அடைந்து இவ் உலக இன்பம் மோஷம் அருளுகிறான்

பக்தி செய்ய தானே உடல் பெற்றோம்

கைங்கர்யம் செய்தே நாமும் பலன் பெற -நமக்கே உபயோகித்து நோய் நொடி சஞ்சலம் விசித்ரா தேக சம்பந்தம்

சாத்விக உணவு -நல்ல பழக்கம் -22 ஸ்லோகம்

சு சரீர பிருத் -நல்ல சரீரம் கு சரீர பிருத் -தீய உடல் –

ஆத்மா தான் சுமக்க வேண்டும்

ஆத்மா போல் முக்கியம் பிரியம் சுக்ருது உடம்பு-

அது போல் ஆத்மாவும் பரமாத்மாவிடம் வேண்டியவன் பிரியமானவன் சுக்ருது என்று நடக்க வேண்டும்

உடலை கொடுத்தவனுக்கு செய் நன்றி

நல்லதை எண்ண வைத்து இருகிறாய் –

மறந்து உடலையும் கெடுத்து கொண்டு தன்னையும் கெடுத்து கொண்டு

மயங்கி திரிய –

கேட்கி நான் உற்றது உண்டு வாக்கினால் கருமம் தன்னால் மனத்தினால் சரத்தை தன்னால் -வேட்கை –

தன்னை வாங்கி-அவனுக்கே -ஸ்ரீ வராக -வாயினால் பாடி மனதினால் சிந்திக்க தூ மலர் தூவி தொழ வேண்டும்

ஆராமம் -தோட்டம்=பெருமானை கொண்டு -உடம்பை எண்ணாமல்

கர்மத்துக்கு அனுகுணமாக கொடுக்க பட்ட உடம்பும் புலனும் அவனுக்கு உபயோக படுத்தி பலன் அடைய வேண்டும்

512

விளக்கினை -காண்பர்-யோகிகள் தியானம் செய்யும் முறை -23 ஸ்லோஹம்-கோபிகள் பக்தி ஒன்றாலே பெற்று

சிசுபாலன்-கூட முக்தி அடைந்தானே பகைமை கொண்டே –எளைப்பினை இயக்கம்நீக்கி இருந்து முன் இமையை கூட்டி

அளப்பில் ஐம் புலன் அடக்கி அன்பு அவர் கண்ணே வைத்து –மனசை கட்டு படுத்தி சூர்யன் போல் அவனை காணும் யோகம் கை கூடுவது கஷ்டம்

ஆசனம் கூட உட்கார முடியாதே நம்மால் –கோபிகள் பால் தயிர் வெண்ணெய்எல்லாம் கண்ணன் –மதுர கவிக்கு ஆழ்வாரே உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை -அதுவும் நம் இடம் இல்லை -அன்பு வளர்ந்தால் தான் அவன் அருகில் போவோம் –சிசுபாலன் போல் இருப்போமா -ரொம்பநாள் பகைவன் அத்தை பிள்ளை- அர்ஜுனன் போல்–ஒரு நிமிஷம் தரிசித்து மோஷம் பெற்றான் -நாம் துளி துளி ஆசை எங்கும் எதிலும் வைத்து இருக்கிறோம்..மனசு கொஞ்சம்யீடு பட்டு சாம்யம் அடையலாம் –அன்பு ஒன்றே தேவை –த்றேஷ்டவ்யா ச்ரோதவ்யா மந்தவ்யா நிதித்தாயாதித்வ்ய -யாகச வர்கர் -நினைவு தான் முக்கியம் கேட்டு இடைவிடாமல் சிந்தித்து முக்தி அடைய -தேவரீர் அனைவருக்கும் சமம் சமோஹம் சர்வ பூதேஷு-யோகம் முனிவர் இதயத்தில் வைத்து /கோபிகள் உன் அழகாய் நினைத்து அடைய =நாங்களும் அவர்கள் போல் உன் திரட்டு அடி தாமரை நினைத்து அடைவோம்- மூன்று துவாரங்களில் திரு அனந்த புரம் நித்யர் ப்ரஹ்மாதிகள் நம் போல்வார் திரு அடி தாமரை கெடும் இடர் ஆய வெல்லாம் -முன் பிறந்த ஆதி மூலமே உன்னை யாரால் அறிய முடியும்-பிரளயம் பொழுது சூஷ்ம தசையில் ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் -யாதும் யாவரும் இல்லாத பொழுது -வேதங்களும் உன் உடன் இருக்க உன்னை யாரால் அறிய முடியும்

513-

ஏதோ வாசோ– மனதுக்கும் வாய்க்கும் எட்டாதவன்-வேதம் அளவிட முடியாத பர பிரமம் ஆனந்த ஞான மாயம் இன்னான் இணையான் அளவு கொண்டு அறிய முடியாதவன் தனக்கும் தன் தன்மை அறிவு அறியாதவன்–சர்வக்ஜன் சர்வ சக்தன்–கூரத் ஆழ்வான் சங்கை பட்டு உனக்கும் தெரியாத விஷயம் உன் பெருமைக்கு எல்லையும் தேவி பெருமை எல்லையும் தெரியாதே –இருகிரவிஷயம் அறிந்தவன் அறிவாளன் -முயல் கொம்பு ஆகாச தாமரை தெரிந்தவன் சொன்னால் முட்டாள்-இல்லாதது தெரியாமல் இருந்தால் தப்பு இல்லை -இருக்காததை தெரிந்தது சொன்னால் தான் ஆபத்து -அறிவுக்கு குற்றம் இல்லை –எல்லையே இல்லை பெருமைக்கும் -அந்த அளவு பெருமை இருவருக்கும் -நிறைய அறிந்து பின்பு தான் அறிய முடியாதவை பல சொல்வோம்-அறிய அறிய ஆனந்தம்- 24 ஸ்லோகம் -இதை சொல்லும்-உலகம் அளித்து திரு மேனி இடம் சேர்த்து பெரும் கடலில் படுத்து அறிய வழி இல்லையே ஆதி புருஷன்– மற்றவர் பிரகிறார்கள்- அப்பா சின்ன வயசை குழந்தை அறியுமா அப்பா சொல்லி – கூட இருந்தவர் சொல்லலாம் நீயோ முதலில் ஆதி புருஷன்-எல்லை ஆனந்தம்- கை வாங்கி திரும்ப-அறிந்தவன் யாரும் இல்லை வாயால் பாட முடியாது-தேவர்கள் அவன் அங்கங்கள் படைக்க பட்டவர்கள்- கார்யம் காரணத்தை எப்படி அறியும்-சலிக்காது அசையாது ஒன்றாக இருக்கும்-யாராலும் பிடிக்க முடியாது யானை குதிரை போல் கிட்டே வருவான் பிடிக்க முடியாது ஓடாத பிரமம் ஓடும் அனைவரையும் வெல்கிறான்-இருப்பன இல்லாதன காலம் அநேகம் ஒன்றி இருக்கும்

25 ஸ்லோஹம்-அடுத்து–அபிப்ராயம் பல பல -அறியாமல் பேச -வேத வியாசர் –அசத் கார்ய வாதம் இல்லாதது இருந்து உருவாகும்-தப்பாக பேசுவார் சிலர் -அடுத்து சிலர் சோகம் போக அதுவே மோஷம் இருப்பது தொலைந்தால் முக்தி நையாயிக மதம்-சிலர் ஜீவாத்மா பேதம் சாங்க்ய -மதம்- சிலர் சாருவாகர் உடம்பே ஜீவன்- மீமாம்ச கர்மம் செய்தே அபூர்வ முக்தி -உன்னை பற்றி -அனைவரும் உண்மை கர்மம் அடியாக சரீரம் தொலைத்து உன்னை அடைவதே பேர் இன்பம் முக்தி -சதேவ சோமே -பிரமத்தை போல் ஜீவாத்மா அவனை அடைகிறான் அவித்யை உழன்று -கண் தெரியாதவன் கண் தெரியாதவன் கூட்டி போக முடியுமா — ஏக அத்விதீயம் பிரம்மா– ஒரு பிரமம் எங்கும் நிறைந்து சந்தரன் பிரதி பலிக்கும் போலே உண்டு

514–அசேஷ சிதசித்–விஷ்ணவே நம -வேதார்த்த சந்க்ரகம்-ஸ்ரீனிவாசர் முன் எம்பெருமானார் அருளி-ஒருவனே அனைவருக்குள்ளும் -படைத்து காத்து அளித்து -ஸ்வாமி காரணம் அவன்- சொத்து கார்யம் நாம்-அனைவராக ஆகி-பின்பு அவனுக்குள் ஒன்றி-லயம்-தங்கம்-சங்கிலி -விரும்புகிறோம்-தங்கத்துக்காக விரும்புகிறோம் -தங்கத்தினால் உருவாக்க பட்ட அனைத்திலும்-ஆசை-மற்று ஒன்றால் உருவாக்க படவற்றுக்கு மதிப்பு இல்லை-அது போல் அவன் இடம் மதிப்பு அன்பு -அனைவரும் அவனால் செய்ய பட்டவர் -அது போல் அனைவரையும் மதிக்க ஆசை பட வேண்டும்-ஆனால் அவனை விரோதிக்க கூடாது ராவணன் கம்சன் போவாரை இல்லை-அவர்களும் அவன் இடம் உருவாக்கினோம் என்று ஒத்து கொண்டால்–ஒத்துகொண்டால் ராவணன் விபீஷணன் ஆவானே –அதனால் பிரபஞ்சம் அனைத்தையும் விரும்பி மதிக்க வேண்டுமே -26 ஸ்லோகம்–சதிவ -உன்னுடைய விகாரமே ஜகத் –மாறுதலுக்கு உள் பட்டு-அனைத்துக்குள்ளும் நீக்கமற நிறைந்து இருகிறாய்–ஏத மேவ அத்வதீயம்-ஒன்றே இரண்டாவது இல்லை அனைத்தையும் படைத்து அனைத்துக்குள்ளும் நீக்கமற நிறைந்து இருக்கிறான்-ஜீவாத்மா பலர் -ஒன்றே -அவரை போல் இரண்டாவது இல்லை ஸ்வாமி காரணம் சேஷி ரஷகன் அவரை போல் வெரி யாரும் இல்லை ஏகதா பகுதா ஜல சந்திர வத் -ஓன்று தான் பல தான் -ஜலத்தில் தோன்றும் சந்தரன் -கண்ணாடி உள்ளே நிலவு போல் -பிரதிபலிப்பு-அது போல் வேறு சந்தரன் இல்லை -பிரதி பலிப்பு போய் இல்லை–குளம் கண்ணாடி பொய் இல்லை உண்மை –அது போல் பிரமமும் ஜீவரும் உடல்கள் பிர பஞ்சம் அனைத்தும் உண்மை -பிரமம் போல் வேறு இல்லை உபாதான நிமித்த காரணமும் அவன் -பொருள் மேல் அன்பு அவனால் என்பதால் -அடுத்த 27 ஸ்லோகம் -அனைத்தும் அவனே ஆதாரம் தாங்குகிறான் அறிந்தவன்-காவலில்-நாவல் இட்டு நமன் தமர் தலைகள் -பயம் இன்றி இருக்கலாமே -பசுவுக்கு மூக்கணாம் கயிறு போல் வேதாந்த வாக்கியம்-ஈடு பாடு இல்லாதவரை அடியார் திருத்துவார்கள் -பாகவத சம்பந்தமே வேண்டும் -சத்யம் ஞானம் அனந்தம் பிரமம் போன்ற வாக்கியம்

515-

உயர்வற உயர்நலம்-கல்யாண குணங்கள் இருப்பிடம் தோஷம் இன்றி -அயர்வறும் அமரர்கள் அதி பதி- இமையோர் தலைவா –

தேவாதி ராஜன்-தேவ பெருமாள் அத்தி ஊரான் -மனிசர்க்கு தேவர் போல் தேவர்க்கும் தேவன்-கப்பம் கட்டும் குரு நில மன்னர் போல் -ஆணை படி நடப்பார்கள்–ரச வாளி போல் அடியார்கள்-மாற்றுவார்கள்-உன்னை கொண்டு-நித்யம் ஞான வடிவாக அனந்தன் -=நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய் -மணி மாட கோவில் -வேதாந்தம் தமிழ் வாக்கம்- நந்தா சத்யம் நித்யம்-விளக்கு-அறிவை காட்டும் ஞானம் -அனந்தம் கால தேச பொருள் வரை இன்றி அளத்தற்கு அரியாய் —நேக நாஸ்தி கிஞ்சன -பல இல்லை ஒன்றே–ஏஷ சர்வ பூதாம்-சொல்லிய பின்பு இரண்டாவது இல்லை-இக நானேவா பச்யதி -ஓன்று அன்றி வேறு நினைப்பவன் யம லோகம்- பிரமம் ஆத்மாவாக கொள்ளாத ஒன்றை பார்த்தவன் என்று சொலிற்று –அப்படி ஓன்று இருப்பதாக தோற்றினால் அறிவின்மை-பிரமம் புனை கயிறு-வேதாந்தம்-கொண்டு நம்மை நல் வழியில் கொண்டு போகிறான் -முக்தி கொடுக்க -சர்வம் ப்ரமாத்மஹம்-தேவர்களுக்கும் தேவன் 28 ஸ்லோகம் -உன்னை கண்ட பயத்தால் தேவர்கள் ஓடுகிறார்கள்-கை கால் இல்லை பிரமத்துக்கு வேக மாக ஓடுவார் காண்பர் கண் இல்லை கேட்ப்பார் காது இல்லை அவனே உயர்ந்த புருஷன் பீதத்மா வாயு அக்னி இந்த்ரன் வேலை செய்கிறார்கள்-மிர்த்யு தேவதையும் -பதவிக்கு ஆபத்து என்று -புலன்கள் இன்றி ச்வதந்த்ரன்-தேவர்கள் புலன்களுக்கு சக்தி கொடுப்பவன் நீயே -தவ -உனக்கு சங்கல்ப்பத்தால்-பலி வரி கட்டுபவர் போல் உனக்கு ஆள் பட்டு-பிரம்மா தொடக்கம் அனைவரும் அடங்கி உன்னால் சக்தி கொடுக்க பட்டு –அந்தராத்மா -நாடி நீர் வணங்கும் தெய்வமும் உம்மையும் படைத்தவன் அவன் அகிலாண்ட கோடி ப்ரக்மாண்ட நாயகன் -நீளார் கண்டத்து அம்மானும் நிறை நான்முகனும் இந்த்ரனும்–அமரர் தலைவன்-அசைவில் அமரர் -இசைவித்துஎன்னை உன் தாள் இணை கீழ் இருத்தும் அம்மான் -ஆணைக்கு உள் பட்டு அனைவரும்- நீ தான் அனைவருக்கும் இருகிறாய்

516-

வேதாந்தம் பழ சாறு -கிளி கொத்திய பழம்- சுகர் பாகவதம் சிறப்பு -சாஸ்திரம்- சுருதி கீதை 10 -87 ஆழமான கருத்துகள் 29 30 ஸ்லோகம் அவனே காரணம் கருணை உள்ளம் -தலைவன்-பக்தி செய்து அவனை அடைவதே பிறவி பலன் -ஸ்தாவரம் ஜங்கமம்-பிரகிருதி இடம் தோன்றி-அவனே காரணம்- மூல பிரகிருதி -மூல பொருள்-அவனுடைய சரீரத்துடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும்- மாறுதலுக்கு உள் பட்டு ஆகாசம்- போல -ஒரு பகுதி தான் மாறுதல் – -அவன் உடல் பகுதி தானே மூல பிரகிருதி-படைப்பில் உயர்வு தாழ்வு பல வேறு பாடுகள் உள்ளனவே –அனுபவிக்கும் இன்பம் துன்பம் மாறி இருகின்றன -கர்மம் அடியாக -குற்றம் அவன் இடம் இல்லை- படைப்பில் உயர்வு தாழ்வா -உடலை கொடுப்பவன் அவன்- தான் இச்சியாக இல்லை- கர்மம் அடியாக -கருணை இருப்பதால்-கர்மம் கழிக்க -ஆகாசம் போல் அளவிட முடியாத -நிர்வகிக்கும் தன்மை-திருந்து அவனை அடைய –சாஸ்திரம் கொடுத்து -சரண் அடைந்தாள் அனைத்தயும் தானே போக்கி-மாசுச சொல்கிறானே -ஆசை கொள்ளவேண்டும் -நெருப்பு பொறி போல்- ஆத்மா பிரபஞ்சம்-துவேஷிப்போ பிரியமோ இன்றி செய்கிறான்

அடுத்த ஸ்லோகம்-அபரிமித -அணு மாத்திர சொரூபம் ஆத்மா –ஒரே பரமாத்மா -நியமிகிறவன்– எண் பெருக்க அந் நலத்து ஈரில ஒண் புகழ்–ஒருவர் இன்பம் ஒருவர் துன்பம்–கர்மம் அடியாக – இயற்கையில் ஆனந்தம் ஞானம் உண்டு -அவனை அறிந்து அவனை அடைகிறோம்-பிரமத்தால் ஆக்க பட்டு-பிரம மயம்-எச்ய மதம் -அறிந்தவன்-அவனை அறிய முடியாது வாக்கால்- செல காண்கிர்ப்பிபர் காணும் அளவும் கீர்த்தி கொண்டவன்-தெரிந்து கொண்டேன்-அறியாதவன்- அறிந்த வரை ஆநந்தம் கொண்டு சரண் அடைந்தால் முக்தி பெறுவான்

10-87

21–duravagamätma-tattva-nigamäya tavätta-tanoç
carita-mahämåtäbdhi-parivarta-pariçramaëäù
na parilañanti kecid apavargam apéçvara te
caraëa-saroja-haàsa-kula-saìga-visåñöa-gåhäù

My Lord, some fortunate souls have gotten relief from the fatigue of material
life by diving into the vast nectar ocean of Your pastimes, which You enact
when You manifest Your personal forms to propagate the unfathomable science
of the self. These rare souls, indifferent even to liberation, renounce the
happiness of home and family because of their association with devotees who
are like flocks of swans enjoying at the lotus of Your feet.

22–tvad-anupathaà kuläyam idam ätma-suhåt-priya-vac
carati tathonmukhe tvayi hite priya ätmani ca
na bata ramanty aho asad-upäsanayätma-hano
yad-anuçayä bhramanty uru-bhaye ku-çaréra-bhåtaù

When this human body is used for Your devotional service, it acts as one’s
self, friend and beloved. But unfortunately, although You always show mercy to
the conditioned souls and affectionately help them in every way, and although
You are their true Self, people in general fail to delight in You. Instead they
commit spiritual suicide by worshiping illusion. Alas, because they persistently
hope for success in their devotion to the unreal, they continue to wander about
this greatly fearful world, assuming various degraded bodies.

23–nibhåta-marun-mano-’kña-dåòha-yoga-yujo hådi yan
munaya upäsate tad arayo ‘pi yayuù smaraëät
striya uragendra-bhoga-bhuja-daëòa-viñakta-dhiyo
vayam api te samäù sama-dåço ‘ìghri-saroja-sudhäù

Simply by constantly thinking of Him, the enemies of the Lord attained the
same Supreme Truth whom sages fixed in yoga worship by controlling their
breath, mind and senses. Similarly, we çrutis, who generally see You as
all-pervading, will achieve the same nectar from Your lotus feet that Your
consorts are able to relish because of their loving attraction to Your mighty,
serpentine arms, for You look upon us and Your consorts in the same way.

24–ka iha nu veda batävara-janma-layo ‘gra-saraà
yata udagäd åñir yam anu deva-gaëä ubhaye
tarhi na san na cäsad ubhayaà na ca käla-javaù
kim api na tatra çästram avakåñya çayéta yadä

Everyone in this world has recently been born and will soon die. So how can
anyone here know Him who existed prior to everything else and who gave rise
to the first learned sage, Brahmä, and all subsequent demigods, both lesser and
greater? When He lies down and withdraws everything within Himself, nothing
else remains—no gross or subtle matter or bodies composed of these, no force of
time or revealed scripture.

25–janim asataù sato måtim utätmani ye ca bhidäà
vipaëam åtaà smaranty upadiçanti ta ärupitaiù
tri-guëa-mayaù pumän iti bhidä yad abodha-kåtä
tvayi na tataù paratra sa bhaved avabodha-rase

Supposed authorities who declare that matter is the origin of existence, that
the permanent qualities of the soul can be destroyed, that the self is
compounded of separate aspects of spirit and matter, or that material
transactions constitute reality—all such authorities base their teachings on
mistaken ideas that hide the truth. The dualistic conception that the living
entity is produced from the three modes of nature is simply a product of
ignorance. Such a conception has no real basis in You, for You are
transcendental to all illusion and always enjoy perfect, total awareness.

26–sad iva manas tri-våt tvayi vibhäty asad ä-manujät
sad abhimåçanty açeñam idam ätmatayätma-vidaù
na hi vikåtià tyajanti kanakasya tad-ätmatayä
sva-kåtam anupraviñöam idam ätmatayävasitam

The three modes of material nature comprise everything in this world—from
the simplest phenomena to the complex human body. Although these
phenomena appear real, they are only a false reflection of the spiritual reality,
being a superimposition of the mind upon You. Still, those who know the
Supreme Self consider the entire material creation to be real inasmuch as it is
nondifferent from the Self. Just as things made of gold are indeed not to be
rejected, since their substance is actual gold, so this world is undoubtedly
nondifferent from the Lord who created it and then entered within it.

27–tava pari ye caranty akhila-sattva-niketatayä
ta uta padäkramanty avigaëayya çiro niråteù
parivayase paçün iva girä vibudhän api täàs
tvayi kåta-sauhådäù khalu punanti na ye vimukhäù

The devotees who worship You as the shelter of all beings disregard Death
and place their feet on his head. But with the words of the Vedas You bind the
nondevotees like animals, though they be vastly learned scholars. It is Your
affectionate devotees who can purify themselves and others, not those who are
inimical to You.

28–tvam akaraëaù sva-räò akhila-käraka-çakti-dharas
tava balim udvahanti samadanty ajayänimiñäù
varña-bhujo ‘khila-kñiti-pater iva viçva-såjo
vidadhati yatra ye tv adhikåtä bhavataç cakitäù

Though You have no material senses, You are the self-effulgent sustainer of
everyone’s sensory powers. The demigods and material nature herself offer You
tribute, while also enjoying the tribute offered them by their worshipers, just as
subordinate rulers of various districts in a kingdom offer tribute to their lord,
the ultimate proprietor of the land, while also enjoying the tribute paid them by
their own subjects. In this way the universal creators faithfully execute their
assigned services out of fear of You.

29–sthira-cara-jätayaù syur ajayottha-nimitta-yujo
vihara udékñayä yadi parasya vimukta tataù
na hi paramasya kaçcid aparo na paraç ca bhaved
viyata iväpadasya tava çünya-tuläà dadhataù

O eternally liberated, transcendental Lord, Your material energy causes the
various moving and nonmoving species of life to appear by activating their
material desires, but only when and if You sport with her by briefly glancing at
her. You, the Supreme Personality of Godhead, see no one as an intimate friend
and no one as a stranger, just as the ethereal sky has no connection with
perceptible qualities. In this sense You resemble a void.

30–aparimitä dhruväs tanu-bhåto yadi sarva-gatäs
tarhi na çäsyateti niyamo dhruva netarathä
ajani ca yan-mayaà tad avimucya niyantå bhavet
samam anujänatäà yad amataà mata-duñöatayä

If the countless living entities were all-pervading and possessed forms that
never changed, You could not possibly be their absolute ruler, O immutable one.
But since they are Your localized expansions and their forms are subject to
change, You do control them. Indeed, that which supplies the ingredients for
the generation of something is necessarily its controller because a product never
exists apart from its ingredient cause. It is simply illusion for someone to think
that he knows the Supreme Lord, who is equally present in each of His
expansions, since whatever knowledge one gains by material means must be
imperfect.

Posted in Acharyarkall, கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -505-509-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

505-

அவர் அவர் இறையவர்–அறிவு அறிவு வகை வகை –தெய்வத்துக்கு அந்தர்யாமியாக இருந்து பலனை அருளுகிறான்

விதி வழி அடைய நின்றனர்- தெய்வ தன்மை கொடுப்பவனும் இவன் தானே

அனைத்தும் நாராயணன் –வேத வாக்கியம்-இந்த்ரோ வாதோ -அரசன்/சூர்யன் உள்ளே இருக்கிறான் வேதம் சொல்லும்

யம தர்மன் தான் என்றும் சொல்லும் -பல தெய்வம் உண்டே -பரிஷித் கேட்கிறார் -அனைவரும் சரீரம் போல் தானே

வேதம் தமிழ் செய்த மாறன்-இந்த்ரனை நமாஸ் கரிக்க -மாம் உபாச்ய -என்னை உபாசித்து மோஷம்-எனக்குள் நீக்கம் அர நாராயணன்

பரன் திறம் அன்றி பல் உலகீர் மற்று ஓன்று இல்லை

கால் வலி பிள்ளை காலை தடவ-அது போல் அங்கம் தானே தேவர்கள்–கை கூப்பி யாரை தொழுதாலும் அவனையே தான் குறிக்கும்

இந்த்ரன் ஜீவாத்மா தான் -உள்ளே உறைந்து பரமாத்மா

திரு தேவனார் தொகை -கூட்டம் கூட்ட மாக தெய்வ நாயகனை சேவிக்க –அனைவருக்குள்ளும் நீக்கமற நிறைந்து இருக்கிறான்

நீராய் நிலனாய் –சிவனாய் அயனாய்-வேற வேற தான் மண்குடம்-மண்ணால் காரியம் காரணம் -காரணமே காரியம்/பொன் சங்கிலி நூல் புடவை பட்டு புடவை போல் பிரமமே ஜகத் –அந்தராத்மா -காரணமாக கொண்டது —

மலைக்கு மேல் காலை பூமியில்

மெத்தை கட்டில் மாடியில் வீட்டில் படுத்து -அனைத்தும் சரி தானே -அனைத்தும் அவன் இடத்தில் லயித்து அனைத்தும் அவ

506-னால் உண்டாக பட்டு

லயம்-காரண தசை நிலை அடைவது தானே -வாசாரம் -மண் என்றே உண்மை வேத வாக்கியம் -மண்ணுக்கும் குடத்துக்கும் வாசி உண்டு வாக் விவகாரத்துக்கு நாம ரூபம் உண்டு-பிரமத்தின் மாறு பட்ட நிலை தான் ஜகம் -பிரமத்தால் நிரம்பி வியாபிக்க பட்டு இருக்கும் -ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்தது போல் சர்வம் கல் இதம் பிரமம்-எல்லாம் உண்டு-பிரமத்தை ஆத்மாவாக கொள்ளாத வஸ்து இல்லை

தாமரை தன்மை தாமரை விட்டுபிரியாதது போல் -ஏக விஞ்ஞானத்து சர்வம் விஞானாது

506–

மாயனை மன்னு வட மதுரை மைந்தனை–தீயினில் தூசாகும் -அனுகரித்து கோபி பாவம் நோன்பு-வசிஷ்டரே நாள் குறித்து எட்டு ரிஷிகள் இருந்தும் ஸ்ரீ ராம பட்டாபிஷேகம் தடைபட்டது நாமோ இடக் கை வலக் கை அறியாத இடையர் -நோம்பு நடக்குமா

பதில் மாயன்-பாபம் களைவான் – பண்டை நல வினை பாற்றி அருளினான் -நாம் தாமோதரனை பற்றினோம்-முன் வினை பின் வினை அனைத்தையும் போக்கி –தெரிந்து பண்ண மாட்டோம்-உண்மையான பக்தன்-சரண கதர்–தீயில் இட்ட பஞ்சு போல் உரு மாய்ந்து போகும் -நிர் விக்னமாக நிறைவேறும்

அது போல் நாமும் அவனை ஆச்ரயித்து உய்யலாமே –உள்ளே புகுந்து நிர்வகித்து போகும் ஸ்வாமி அவன் தானே –குற்றம் போக்க கதை அமுத கடலில் மூழ்கி /நாள் கடலை கழிமின் -வழி நின்ற வல் வினை மாள்வித்து மோட்ஷ ஆனந்தம் கொடுப்பான் –சொரூபம் தியானித்து உய்யலாமே –

இதி தவ -உன் கதை -அகில லோக -தோஷம் போக்கும் கதை அமுதம்-வெண்ணெய் திருடினான் நினைத்தே முக்தி அடைகிறோம்

எதா புஷ்கர -தாமரை இல்லை தண்ணீர் போல் ஒட்டு அற்று விலக்குவான் சாஸ்திர வாக்கியம் –

507-

ஒன்றும் தேவும் –நிற்க மற்றை தெய்வம் நாடுதிரே–ஆதி நாத பெருமாள்-பொலிந்து நின்ற பிரான்

உண்டோ ஒப்பு திரு குருகூருக்கு திரு வாய் மொழிக்கு மாறனுக்கு வைகாசி விசாகத்துக்கு

தீர்த்த வாரி-திரு சங்கணி துறை -திரு மஞ்சனம் அங்கெ நடை பெரும்-பகுச்யாம்-சங்கல்பித்து ஸ்ருஷ்ட்டி-நாம ரூபம் கொடுத்து

மூல பிரக்ருதியை-மாற்றி-பக்தி பண்ணி அவனை அடைய -அரிது அரிது மானிட பிறவி-வேதாந்தம் இதை திரும்பி திரும்பி சொல்லும்

17 ஸ்லோகம் -மூச்சு விடுகிறோம் – -எதற்கு படைக்க பட்டோம் தெரியும் -அறியாமல் போனால் துருத்தியில் காற்று போய் வருவது போல் ஆகும்

அமலன் ஆதி பிரான் –நிமலன் நின் மலன்–ஜகத் காரணன்-உபகாரன்- ஞானம் சொல்லி கொடுத்து உதவி-ஆகாசம் காற்று அக்னி தண்ணீர் பிர்த்வி-உருவாக்கி-சங்கல்பித்து -அடுத்து அடுத்து-உருவாக்கி-பெரிய நீர் படைத்து -தானே உலகு எல்லாம் தானே படைத்து -பிச்சை எடுத்தாவது மீட்டு சொத்து ஸ்வாமி–பிரமம் தான் காரணம்-பிரமமே காரணம்-வேர் தனி முதல் வித்து -அயோக்ய விசே சேதம் அந்ய விசெசெதம் –இரண்டு அத்யாயம் பிரம சூத்திரம் உபாசனம் பலம் அடுத்து இரண்டும் –அறியாதவன் நஷ்டம் அறிந்தவன் அமிர்தம் பெறுகிறான்

508வேதம் வேதாந்த பொருளை இதிகாசம் புராணம் விளக்கி சொல்லும்

10 -87 சுருதி கீதை பார்த்து வருகிறோம்

இன்னான் இணையான் அவன் –காரணன் அவன் -உபாசிக்கும் முறை 18 ஸ்லோஹம்

பிறவி அறுக்க -தியானம் உபாசனம் பக்தி விதியை -இடை விடாமல் தியானித்து

முதிர பழுக்க -மாகாத்ம்யம் உணர்ந்து காட்ஷி கொடுத்து கொண்டே இருப்பார்

பயம் நீங்கி -கவலை போக்கி -மனசில் தேக்கி கொண்டு பதிந்து -எதிலும் பிரமத்தை பார்க்க அறிந்து கொள்வோம்

உதரம் -கூர்ப நுண்ணிய பார்வை கொண்டு தியானம் /ஜாகர அக்னி

/அருண மக ரிஷிகள்-சந்ததிகள் இதயத் தாமரையுள் –ஹிருத் புண்டரீகம்

நாடி விசேஷத்தில் சுஷ்ம்னா நாடி- நடுவில் இருப்பதாக மூன்றாவது வகை

புருவம் நடுவில் நான்காவது வகை

கல்யாண குணங்கள் நிரம்பியவன் -நீக்கம் அற நிறைந்து

குற்றம் தீண்டாமல்-அமலன் -விமலன் -நிமலன் -நிர்மலன்

அடுத்த ஸ்லோகம் வியாப்த தோஷம் தீண்டாது -எங்கு இருந்தாலும்

நெருப்பு எறிக்க -வடிவு எடுத்தாலும் பாதிப்பு இல்லை

குப்பை/ பட்டு புடவை -எது ஆனாலும்

காட்டரும் பாதிக்காது

சேறு உடம்பில் -ஆத்மா படாதே

அது போல் -பாசி தூர்த்த கிடந்த பார் மகள்க்கு–பண்டு ஒரு நாள்

பூ வராகன்-ஏக பிம்பம் ஏக மூர்த்தி ஸ்ரீ மூஷ்ணம் -மான மிலா பன்றியாய்

ஹிரண்யன் கசிபு வேளுக்கை ஆள் அரியாய் அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே

509

அமலன் ஆதி பிரான்-மலம்-தோஷம்

அமலன் -குற்றம் இல்லாதவன்-

இருட்டு சூர்யனை பாதிக்காதே -அது போல்-குற்றம் ஓட்டுபவன்

ஏகோ தேவ சர்வ பூதேஷு சர்வ வியாபி சர்வ பூத அந்தராத்மா

கர்மம் மேற் பார்வை சாஷி

ஞான மாயம் ஞானம் உடையவன் நிர் குணன்-அப குணம் இல்லாதவன்

அன்பு அருள் கருணை அனைத்தும் கொண்டவன்

அனைத்தையும் படைத்து புகுந்து

பெரிய நீர் படைத்து -மோஷம் அடைய -கருத்தே உன்னை காண கருத்தி -ஒருத்தா

விளங்கு சுடர் சோதி –

20௦ ஸ்லோகம் -உடல் கருவி உபாசனம் பண்ண -கொடுக்கிறான்

உன்னில் பிரியாமல் உன்னோடு கூடி -அவன் அம்சம் தானே அனைவரும்

ஸ்ரீ பாஷ்யம்-அப்ருக்த சித்தம்

ஆத்மாவும் வியாபிகிறார் பர மாத்மாவும் வியாபிகிறார்

அணு மாதரம் சூஷ்மம் –பசி தாகம் இல்லை -கர்மத்தால் உடம்புக்கு தானே இவை எல்லாம்

அரிவாள் நிறைந்து -விளக்கு வெளிச்சம் போல் ஞானம் பரவி இருக்கும் முறை

பரமாத்மா -உலகு முழுவதும் அகல் விளக்கே போல் பிரமம் –விபு அவரே

எங்கும் நிறைந்து இருக்கிறான்

பார்க்கும் அனைத்தும் அவன்-பிரமமே ஜகத் -மண்ணாலே குடம் போல் -தங்க சங்கில் போல்

தத் துவம் அஸி–பிரமம் நீ ஸ்வேதா கேது உதானவர் உபதேசிக்கிறார் –

-உனக்கும் அவன் தான் அந்தர் ஆத்மா உபாசித்து முக்தி அடையலாம்

10-87

18–udaram upäsate ya åñi-vartmasu kürpa-dåçaù
parisara-paddhatià hådayam äruëayo daharam
tata udagäd ananta tava dhäma çiraù paramaà
punar iha yat sametya na patanti kåtänta-mukhe

Among the followers of the methods set forth by great sages, those with less
refined vision worship the Supreme as present in the region of the abdomen,
while the Äruëis worship Him as present in the heart, in the subtle center from
which all the präëic channels emanate. From there, O unlimited Lord, these
worshipers raise their consciousness upward to the top of the head, where they
can perceive You directly. Then, passing through the top of the head toward the
supreme destination, they reach that place from which they will never again fall
to this world, into the mouth of death.

19–sva-kåta-vicitra-yoniñu viçann iva hetutayä
taratamataç cakässy anala-vat sva-kåtänukåtiù
atha vitathäsv amüñv avitathäà tava dhäma samaà
viraja-dhiyo ‘nuyanty abhivipaëyava eka-rasam

Apparently entering among the variegated species of living beings You have
created, You inspire them to act, manifesting Yourself according to their higher
and lower positions, just as fire manifests differently according to the shape of
what it burns. Therefore those of spotless intelligence, who are altogether free
from material attachments, realize Your undifferentiated, unchanging Self to be
the permanent reality among all these impermanent life forms.

20–sva-kåta-pureñv améñv abahir-antara-saàvaraëaà
tava puruñaà vadanty akhila-çakti-dhåto ‘àça-kåtam
iti nå-gatià vivicya kavayo nigamävapanaà
bhavata upäsate ‘ìghrim abhavam bhuvi viçvasitäù

The individual living entity, while inhabiting the material bodies he has
created for himself by his karma, actually remains uncovered by either gross or
subtle matter. This is so because, as the Vedas describe, he is part and parcel of
You, the possessor of all potencies. Having determined this to be the status of
the living entity, learned sages become imbued with faith and worship Your
lotus feet, to which all Vedic sacrifices in this world are offered, and which are
the source of liberation.

Posted in கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -495-496 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

495-

மகா நவமி-ஞானா ஆனந்த -ஞான பிரான்-மாயம் தேவம் நிர்மல ஸ்படிகம் போல் –ஆதாரம் சர்வ வித்தைகளுக்கும்-உபாசிகிறோம் –

தன்னை பற்றிய அறவி தானே போதிக்கட்டும் –உயர்ந்த செழும் பொருள் மனசில் நிலைத்து -அனுஷ்டான பர்யந்தம் வேண்டும்

சுருதி கீதை –ஸ்ரவனம்பண்ணி ஆச்சரியம் முகேன -ஸ்மிர்த்தி சுருதி நினைவு கொண்டு எழுதி வைக்க பட்டவை–

87 -அத்யாயம்–சுகர்- இடம் கேட்கிறார் பரிஷித் பிரமத்தை அறிவிக்கும் பொழுது நிர் குணம்-சத்யம் போன்ற முக் குண சேர்க்கை இன்றி –

சொல் பிரயோகம் பண்ணும் பொழுது -துளசி-தன்மை சொல்ல-வேறுபாடு இல்லாத அவனை சொல்ல எந்த சொல்லால் முடியும்

கடிகாரம் மணி காட்டும் -தன்மை பயனுருவம் தெரியுமே சொல் சொன்னதும் -சித் அசித் விலஷணம் அவன்-கட்டுபாடுக்குமில்லாதவனை எப்படி இந்த சொல் சொல்ல முடியும் –புத்தகம் சொல்லும் பொழுது அவனை சொல்லுமா -மாறுதல் இல்லாதவன் அவன் -ஆகையால் வேதம் சொல் பிரமத்தை சொல்லுமா –பெரிய கேள்வி-கேட்டான்-பிரத்யட்ஷம் அனுமானம் அறிய முடியாதவன் -வேதமும் சொல்ல வில்லை என்றால் –மூன்று தானே பிரமாணம் –சொல் மூன்று விதம் ஜாதி குணம் கிரியை செயல் மூன்றையும் பசு மாடு ஜாதி -பண்பை-நீளம் மஞ்சள் கோபம் பாப்பம் கருணை போல்வன குணம் /தளிகை செய்பவர் வண்டு ஓட்டுபவர் கிரியை -வினைகள் செயல்கள் -ஆக இந்த மூன்றையும் சொல்லும்

பிரமத்துக்கு ஜாதி இல்லை -குணம் -அனைத்துக்கும் உல் பட்டவர் -செயல் அனைத்தும் செய்பவர்-மூன்றுக்கும் தாண்டி-சொல்கள் அவனை அறிவிக்கும்தன்மை இல்லை –வேதம் ஸ்தாபிக்குமா -வேதம் பகவானை சொல்லுமா -அவனை தவிர வேறு ஒன்றை சொல்லாதே

496-

வேதத்தை -நந்தனார் களிற்றை -என்னை ஆள் உடை அப்பனை– திரு வல்லி கேணி கண்டேனே -ஒப்பிலா மாதர்கள் வாழும் மாட மா மயிலை- வேதத்தின்சுவை பயனை கண்டார் –ஆதியை அமுதை –மன்னாத பெருமாள் என்னை ஆள் உடை அப்பன்-சயனம்-இவனே வேதம் வேதத்தின் சுவை பயன்–இரண்டும் —சப்தம் பிரமத்தை குறிக்காது-சமாதானம்-

லஷணம் முக்ய விருத்தி -சொல் எதை ட்சொள்ள வந்ததோ அதை நேராக குறிப்பது முக்ய விருத்தி

இல்லை என்றால் -அக்நி மாணவன்-நெருப்பு போல் பிள்ளை- தொட்டால் சுட மாட்டான் -லஷ்ணை-சுத்தம் –

கங்காயாம் கோச கங்கையில் இடை சேரி- கரையில் -என்ற அர்த்தம்-முக்ய அர்த்தம் சொல்லாமல் லஷனை குறிக்கும்

அவன் நெருப்புஆட்டும்/தாமரை கண்-போல் -சொல் ஆத்மா பொருள் குறிக்கும் -லஷ்னையால் பிரமத்தை குறிக்கும் –

அனைத்து வேத வேதாந்த சொல்லும் லஷனை -தப்பான அர்த்தம் -பொருந்தாமை இல்லாத பொழுது தான் லஷனை கொண்டு கொள்ள வேண்டும் வேதம் முக்ய அர்த்தத்தில் சொல்லும் பிரமத்தை –பிரமத்தை அறிய வழி என்ன -பூர்வ பஷம் முழுவதும் சொல்லி சமாதானம் சொல்கிறார்

சொல்- ஏகம் ரூடி-இரண்டும் -காரண பெயர் இடு குறி பெயர் இரண்டும்..பங்கஜம் சேற்றில் பிறந்த செம் தாமரைபங்க ஜ -ரூடி-இடு குறி-நாய் குடை காளான் அல்லி போல்வன சேற்றில் இருந்து பிறந்தாலும் பங்கஜம் தாமரை தான் குறிக்கும் –இடு குறியாக பிரசித்த மாக பொது வழக்கில் தாமரை -பிரமத்தை இது போல் காரண பெயர் இடு குறி பெயர் மூலம் சொல்லலாமா -வேதம் எப்படி சொல்லும் –

497-504

10-87

1–çré-parékñid uväca
brahman brahmaëy anirdeçye
nirguëe guëa-våttayaù
kathaà caranti çrutayaù
säkñät sad-asataù pare

Çré Parékñit said: O brähmaëa, how can the Vedas directly describe the
Supreme Absolute Truth, who cannot be described in words? The Vedas are
limited to describing the qualities of material nature, but the Supreme is devoid of these qualities, being transcendental to all material manifestations and their causes.

2–çré-çuka uväca
buddhéndriya-manaù-präëän
janänäm asåjat prabhuù
mäträrthaà ca bhavärthaà ca
ätmane ‘kalpanäya ca

Çukadeva Gosvamé said: The Supreme Lord manifested the material
intelligence, senses, mind and vital air of the living entities so that they could
indulge their desires for sense gratification, take repeated births to engage in
fruitive activities, become elevated in future lives and ultimately attain
liberation.

9–çré-bhagavän uväca
sväyambhuva brahma-satraà
jana-loke ‘bhavat purä
tatra-sthänäà mänasänäà
munénäm ürdhva-retasäm

The Personality of Godhead said: O son of self-born Brahmä, once long ago
on Janaloka, wise sages who resided there performed a great sacrifice to the
Absolute Truth by vibrating transcendental sounds. These sages, mental sons of
Brahmä, were all perfect celibates.

14–çré-çrutaya ücuù
jaya jaya jahy ajäm ajita doña-gåbhéta-guëäà
tvam asi yad ätmanä samavaruddha-samasta-bhagaù
aga-jagad-okasäm akhila-çakty-avabodhaka te
kvacid ajayätmanä ca carato ‘nucaren nigamaù

The çrutis said: Victory, victory to You, O unconquerable one! By Your
very nature You are perfectly full in all opulences; therefore please defeat the
eternal power of illusion, who assumes control over the modes of nature to
create difficulties for conditioned souls. O You who awaken all the energies of
the moving and nonmoving embodied beings, sometimes the Vedas can
recognize You as You sport with Your material and spiritual potencies

5-båhad upalabdham etad avayanty avaçeñatayä
yata udayästam-ayau vikåter mådi vävikåtät
ata åñayo dadhus tvayi mano-vacanäcaritaà
katham ayathä bhavanti bhuvi datta-padäni nåëäm

This perceivable world is identified with the Supreme because the Supreme
Brahman is the ultimate foundation of all existence, remaining unchanged as all
created things are generated from it and at last dissolved into it, just as clay
remains unchanged by the products made from it and again merged with it.
Thus it is toward You alone that the Vedic sages direct all their thoughts, words
and acts. After all, how can the footsteps of men fail to touch the earth on
which they live?

16–iti tava sürayas try-adhipate ‘khila-loka-malakñapaëa-
kathämåtäbdhim avagähya tapäàsi jahuù
kim uta punaù sva-dhäma-vidhutäçaya-käla-guëäù
parama bhajanti ye padam ajasra-sukhänubhavam

Therefore, O master of the three worlds, the wise get rid of all misery by
diving deep into the nectarean ocean of topics about You, which washes away
all the contamination of the universe. Then what to speak of those who, having
by spiritual strength rid their minds of bad habits and freed themselves from
time, are able to worship Your true nature, O supreme one, finding within it
uninterrupted bliss?

7–dåtaya iva çvasanty asu-bhåto yadi te ‘nuvidhä
mahad-aham-ädayo ‘ëòam asåjan yad-anugrahataù
puruña-vidho ‘nvayo ‘tra caramo ‘nna-mayädiñu yaù
sad-asataù paraà tvam atha yad eñv avaçeñam åtam

Only if they become Your faithful followers are those who breathe actually
alive, otherwise their breathing is like that of a bellows. It is by Your mercy
alone that the elements, beginning with the mahat-tattva and false ego, created
the egg of this universe. Among the manifestations known as anna-maya and so
forth, You are the ultimate one, entering within the material coverings along
with the living entity and assuming the same forms as those he takes. Distinct
from the gross and subtle material manifestations, You are the reality
underlying them all.

18–udaram upäsate ya åñi-vartmasu kürpa-dåçaù
parisara-paddhatià hådayam äruëayo daharam
tata udagäd ananta tava dhäma çiraù paramaà
punar iha yat sametya na patanti kåtänta-mukhe

Posted in Acharyarkall, கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -465-469 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

October 27, 2011

465-பரித்ராணாய –அவதார பிரயோஜனம்–தாய் குழந்தை பொம்மை- வாயில் போட்டால்பிடுங்கி-போடுவது போல் –குழந்தை உயர் முக்கியம்–உடம்பை கொடுத்து பூஜை தான தர்மம் கர்ம ஞான பக்தி யோகம் பண்ண -சிசு பாலன் ராவணன் போல்வார் -பிறருக்கும்கேடு தங்களுக்கும் கேடு-உடம்பை பிடுங்கி போட்டு ரட்ஷிகிறான்..ஜீவன் அழிப்பது இல்லை..-பார பட்ஷம் இல்லை..கஜேந்த்திரன் காத்து குவலையா பீடம் அழித்தான் -காசி பட்டணம் எரி பட்டது பார்த்தோம்–10 -66 அத்யாயம் 22 ஸ்லோஹம் முன்பு பார்த்தோம்..–சுதக்ஷிணன் காசி அரசன் பிள்ளை-பரம சிவனார் இடம் போய் -வரம்-கேட்க -தாஷிநாக்னி–கர்மங்கள் நன்மைக்கும் கெடவும்-அபிசார கர்மம் வைப்பு எடுப்பு பில்லி சூன்யம் போல்வன –பகவான் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் திரு மந்த்ரம் அனைத்தைக்கும் காப்பு –அக்கார கனி -யோக நரசிம்கன் ஒட்டி விடுகிறார் அனைத்தையும்..திருப்பி அவர்களையே அழிக்கும் உள்ளம் உறுதி உடன் அசஞ்சல பக்தி ஒன்றே வேண்டும்..-கவசம் அரண் அவன் திரு நாமங்கள் ஒன்றே –சர்வ சக்தன் –ஆஞ்சநேயர் சுதர்சனர் திரு மோகூர் -காப்பர் -கண்ணன் சொக்கட்டான் ஆடி கொண்டு இருக்க –சக்ராயுதம் கொண்டு அதை அழித்து திருப்பி விட காசி எரிக்க பட்டது ..-சுதக்ஜனனும் எரிக்க பட்டான் -பின்பு புனர் நிர்மாணம் பண்ண பட்டது

466-மீனோடு ஆமை தாமோதரனாய் கல்கியும் ஆனான் –தசாவதார சந்நிதி–திரு மங்கை ஆழ்வார் -பாடிய ஆலன் படி துறை–முன்னும் ராமானாய் தானாய் பின்னும் ராமனாய் –பரசு ராமன் பல ராமன் ஆவேச அவதாரங்கள்–அதீத பலம் வாய்ந்தவர்–67 /68 அத்யாயம் பல ராமன் பெருமை –புமாசுரன்-நரகாசுரனின் நண்பன்–ராமனின் நண்பன் ஜாம்பவான் சுக்ரீவன் நீலன் போல்வார்-யுக சந்தி சேர்த்து 1200 வருஷம் தேவ மானத்தால் -யோக பலத்தால் நீண்ட ஆயுள்-திவிதன்-நரகனின் தோழன்-பெரும் உடம்பு கொண்ட வானரம்-ஆனார்த தேசம்-அழிக்க ஆரம்பிக்க–கடல் தண்ணீரை இறைத்து மரம் பிடுங்கி போட்டு யாக யக்ஜம் அழித்து –ரைவதகம் மலை சாரல் -திவிதன் வந்து பரி காசம்பன்ன பல ராமன் கோபித்து ஹலாயுதம் கொண்டு -அடித்து வீழ்த்தினார் -பல ராமன் வாலி சப்தம் முழங்க தேவர் பூ மாறி பொழிய -அடுத்து சாம்பன்-கண்ணன்-ஜாம்பவதி பிள்ளை-துரி யோதனன் சாம்பனுடன் சண்டை போட்டு இழுத்து போக -பல ராமன் சென்று அதர்ம யுத்தம் செய்தீர்கள்-யாதவர்களுக்கு என்ன பெருமை-எதிர்க்க வர –கலப்பை கொண்டு -இந்திர பிரஸ்தம் நகரையே தலை கீழே புரட்டி–நீரே ஆதி சேஷன் சரண் அடைந்தார்கள்-சாம்பனை லஷ்மணா பெண் உடன் மீட்டு திரும்பி வந்தார் -அவர்கள் ஸ்தோத்ரம் பண்ணியதை அடுத்து பார்ப்போம்

467-ஆனை காத்து ..மாயம் என்ன மாயமே..-தமேவ சரணம் -சாம்பனை வணங்கி லஷ்மண தேவி-மூலம் பாலா ராமனை வணங்கி அகில ஆதார-பிரபாவம் அறிந்தும் மறந்து போனோம்–ஆயிரம் தலைகள் கொண்ட ஆதி சேஷன் கொண்டு -ஊரகத்தாய்-ஆதி சேஷன் வடிவுடன் சேவை திரு கண் அமுது பிரசாதம்..பிரசித்தம்..–சர்வ பூத்தாத்மா குறைவு அற்ற சர்வ சக்தி கொண்டவரே –புஜங்க சயனம்- சிறு புலியூர் கிருபா சமுத்திர பெருமாள்-பால சயனம் -புஷ்கரணியில் ஆதி சேஷன் தனி சந்நிதி -கரு மா முகில் உருவா –அருமா கடல் அமுதே -க்ருபா சமுத்ரம்-ஆதி சேஷனுக்கு பிரபாவம்–மன்னித்தார்-1000யானைகள்பரிசு 60000 தேர்களும் கொடுத்தான்–கங்கை தென் புரப்பில் உசந்து இன்றும் காணலாம்

நாரதர் கண்ணனை பார்க்க வருகிறார்–கிரஹச்த தர்மம் அறிய –சத்வ குணம் வளர வேண்டும் -செங்கல் பொடி கூரை வெண் பல் தவத்தவர்உள்ளே சத்வ குணம் ரஜோ குணம் தள்ளி வெளியில் சிகப்பு ஆடை–குடித்தனம் பண்ணும் விதம் பார்க்க வந்தான் -ஒவ் ஒருவருக்கும் மாளிகை இவனும் பல திருமேனிகள் கொண்டு அனுபவிக்க -எல்லாம் பல இவனுக்கு..துவாரகை அழகை பார்த்து கொண்டு வந்தார் நாரதர்..–மரியாதை கொடுத்து வர வேற்றார்–மகிழ்ந்தார் அகில லோக நாதா -யாக யக்ஜம் தான தர்மம் பண்ணி -மனுஷ்ய தர்மம் அனுஷ்டிக்க முன்னோடி —

468-

கஸ்தூரி திலகே -கோபால சூடாமணி போல் அனைத்து கோப குமாரிகள் நடுவில் விளங்கு கிறான் கோபால ரத்னம் -அனைவருக்கும் ஆனந்தம் கொடுத்து–10 -69அத்யாயம்-மனம் மிக்கக புஷ்பம் போல் இவன் ஆனந்தம் கொடுத்து கொண்டு இருக்கிறான்-நாரதர் பலர் வீட்டிலும் இல்லற தர்மம் நடத்துவதை பார்த்து -நாரதரே குழம்ப வேண்டும்-ஆஸ்ரம தர்மம் வேதத்தில் சொல்லி அனுஷ்டித்துகாட்ட தான் இப் படி பண்ணி காட்டினேன் முன் உதாரணம்–அனைவருக்கும் அந்தர் ஆத்மா அவன் தான் –சத்தை கொடுக்கிறான் அனைத்துக்கும் அனைவருக்கும்..ஆச்சர்ய செய்தி இல்லையே இதனை திரு மேனி கொண்டது சரித்ரம் கேட்டவனுக்கு மோஷம் தரும் பக்தி கிட்டும்

அடுத்து ராஜா தர்பார் செய்யும் கார்யம் சொல்கிறான் 70 அத்யாயம்-பிரம்மா முகூர்தம்கோழி கூவ ருக்மிணி சாபம் -எழுந்து பொய் விடுவான் -கோழிகூவும் என்னுமால் ஆழி வண்ணன் வரும் நேரம்-ஒரு நாளிகை மூன்று ஜாமம்-ஐந்து லஷம் பெண்கள் முறை முறை –சாம கோழி துணியில் வைத்து -கூவ வைத்து நாளிகை ஆகி விட்டது-கூவினதும் ஒருத்திக்கு வருத்தம் பக்கத்து பெண்ணுக்கு மகிழ்வு..நித்தரை நீக்கி எழுகிறார் –கழுதை சேவிக்க வளையல் தடம் தெரியுமே-விஸ்வ ரூபம் கனக வளைய முத்ரா -தேசிகன்-அவள் கட்டு பாட்டில் இருக்கிறான் மனித்து நம் காரியம் செய்வான்-ஹரி ஹரி ஏழு தடவை சொல்லி/நீராடி-ஆடை உடுத்தி/சந்த்யா வந்தனம்/தானம் கொடுத்து/ மூத்தவரை நமஸ் கரித்து-மங்கள பதார்த்தம் தொட்டு-தேரில் ஏறி ராஜ்ய சபை போக -சுதர்மா என்கிற ராஜ்ய சபை

469-கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் –அவன் அடி சேர் சேர்ந்து உய்ம்மினே -திண்ணம் -நாம் அனைவரும் அவன் சொத்து –மண்ணின் பாரம் போக்க வந்தவன்–அந்தணர் நண்பர் மனைவி பிரஜை கொடுத்து உண்கிறான்-சூர்யன் போல் சுதர்மா -கிருஷ்ணா சூர்யன் சந்திரன் நடு நாயகமாய் இருக்கிறான் –மிருதங்க வீணை கானம் -ராஜ சபை- தூதன் வர 21 ஸ்லோஹம்-ஜராசந்தன் அழிய போவதை பார்க்க போகிறோம்–பீமா சேனன் கையால்–சிறை பிடித்து வைக்க பலரை-முன்பு முசுகுந்தன் கதை பார்த்தோம்-2 லஷம் பேரை சிறையில் வைக்க -சத்துக்களை ரஷிக்க-முடிவு பண்ண-சரண் அடைந்தவர் ஹரி பாபம் தாபம் போக்குவான் ஆத் ஆத்மிக தெய்விக பௌதிக–நாரதரும் வந்தார் ராஜ்ய சபை-அவரும் வேண்டுகோள்–வரவேற்று வணங்கி–தாறு கட்டையில் நெருப்பு பாலில் நெய் போல் நீ பர பிரமம் நீ தான் -தர்ம புத்திரன் ராஜ்ய சூயை யாகம் நடத்த போகிறான்-உன் உதவி வேண்டும் கேட்டாலும் பாடினாலும் நினைத்தாலும் ஆளுக்கு நீங்கும்-கேட்க்கையான் நன் உற்றது உண்டு—கேளலார் -கனவில் கண்டு வாக்கினால் மனத்தால் காதால்-திரு மங்கை ஆழ்வார் –உத்தவர் இடம் நன்மை விரும்புவர் போகலாமா வேண்டாமா கேட்டார் 71 அத்யாயம் ராஜ சூயை யாகம் கோலா காலத்துடன் போகிறார்..-விரோதிகளை வென்று -ஜராசந்த வதமும் இதனால் நடக்கும்-விரோதி கொன்ற பின் தான் யாகம்-பீமா சேனன் தான் கொல்ல வேண்டும் -முடிச்சு ஒன்றாக போட்டார்-ஹஸ்தினா புரம் போக -திருந்த மல் யுத்தம் -சைன்யம் ஜராசந்தன் அதிகம்-பிராமண வேஷம் கொண்டு கேட்க சொன்னான் நீ பார்த்து கொண்டு அவனை வெல்ல வைக்க வேண்டும்–நிமித்தம் -புறப்பட்டார்

10-67

28–evaà nihatya dvividaà
jagad-vyatikarävaham
saàstüyamäno bhagavän
janaiù sva-puram äviçat

Having thus killed Dvivida, who had disturbed the whole world, the
Supreme Lord returned to His capital as the people along the way chanted His
glories.

10-68

45–sthity-utpatty-apyayänäà tvam
eko hetur niräçrayaù
lokän kréòanakän éça
kréòatas te vadanti hi

You alone cause the creation, maintenance and annihilation of the cosmos,
and of You there is no prior cause. Indeed, O Lord, authorities say that the
worlds are mere playthings for You as You perform Your pastimes.

46–tvam eva mürdhnédam ananta lélayä
bhü-maëòalaà bibharñi sahasra-mürdhan
ante ca yaù svätma-niruddha-viçvaù
çeñe ‘dvitéyaù pariçiñyamäëaù

O unlimited one of a thousand heads, as Your pastime You carry this earthly
globe upon one of Your heads. At the time of annihilation You withdraw the
entire universe within Your body and, remaining all alone, lie down to rest.

47–kopas te ‘khila-çikñärthaà
na dveñän na ca matsarät
bibhrato bhagavan sattvaà
sthiti-pälana-tatparaù

Your anger is meant for instructing everyone; it is not a manifestation of
hatred or envy. O Supreme Lord, You sustain the pure mode of goodness, and
You become angry only to maintain and protect this world.

48–namas te sarva-bhütätman
sarva-çakti-dharävyaya
viçva-karman namas te ‘stu
tväà vayaà çaraëaà gatäù

We bow down to You, O Soul of all beings, O wielder of all potencies, O
tireless maker of the universe! Offering You obeisances, we take shelter of You.

10-69

7/8–tasyäm antaù-puraà çrémad
arcitaà sarva-dhiñëya-paiù
hareù sva-kauçalaà yatra
tvañörä kärtsnyena darçitam
tatra ñoòaçabhiù sadmasahasraiù
samalaìkåtam
viveçaikatomaà çaureù
patnénäà bhavanaà mahat

In the city of Dvärakä was a beautiful private quarter worshiped by the
planetary rulers. This district, where the demigod Viçvakarmä had shown all his
divine skill, was the residential area of Lord Hari, and thus it was gorgeously
decorated by the sixteen thousand palaces of Lord Kåñëa’s queens. Närada Muni
entered one of these immense palaces.

10-70

4/5–brähme muhürta utthäya
väry upaspåçya mädhavaù
dadhyau prasanna-karaëa
ätmänaà tamasaù param
ekaà svayaà-jyotir ananyam avyayaà
sva-saàsthayä nitya-nirasta-kalmañam
brahmäkhyam asyodbhava-näça-hetubhiù
sva-çaktibhir lakñita-bhäva-nirvåtim

Lord Mädhava would rise during the brähma-muhürta period and touch
water. With a clear mind He would then meditate upon Himself, the single,
self-luminous, unequaled and infallible Supreme Truth, known as Brahman,
who by His very nature ever dispels all contamination, and who through His
personal energies, which cause the creation and destruction of this universe,
manifests His own pure and blissful existence

17–sudharmäkhyäà sabhäà sarvair
våñëibhiù pariväritaù
präviçad yan-niviñöänäà
na santy aìga ñaò ürmayaù

The Lord, attended by all the Våñëis, would enter the Sudharmä assembly
hall, which protects those who enter it from the six waves of material life, dear
King.

18–tatropavistaù paramäsane vibhur
babhau sva-bhäsä kakubho ‘vabhäsayan
våto nå-siàhair yadubhir yadüttamo
yathoòu-räjo divi tärakä-gaëaiù

As the almighty Supreme Lord would seat Himself upon His exalted throne
there in the assembly hall, He shone with His unique effulgence, illuminating
all the quarters of space. Surrounded by the Yadus, lions among men, that best
of the Yadus appeared like the moon amidst many stars.

27–loke bhaväï jagad-inaù kalayävatérëaù
sad-rakñaëäya khala-nigrahaëäya cänyaù
kaçcit tvadéyam atiyäti nideçam éça
kià vä janaù sva-kåtam åcchati tan na vidmaù

You are the predominating Lord of the universe and have descended into
this world with Your personal power to protect the saintly and suppress the
wicked. We cannot understand, O Lord, how anyone can transgress Your law
and still continue to enjoy the fruits of his work.

28–svapnäyitaà nåpa-sukhaà para-tantram éça
çaçvad-bhayena måtakena dhuraà vahämaù
hitvä tad ätmani sukhaà tvad-anéha-labhyaà
kliçyämahe ‘ti-kåpaëäs tava mäyayeha

O Lord, with this corpselike body, always full of fear, we bear the burden of
the relative happiness of kings, which is just like a dream. Thus we have
rejected the real happiness of the soul, which comes by rendering selfless service
to You. Being so very wretched, we simply suffer in this life under the spell of
Your illusory energy.

29–tan no bhavän praëata-çoka-haräìghri-yugmo
baddhän viyuìkñva magadhähvaya-karma-päçät
yo bhü-bhujo ‘yuta-mataìgaja-véryam eko
bibhrad rurodha bhavane måga-räò ivävéù

Therefore, since Your feet relieve the sorrow of those who surrender to
them, please release us prisoners from the shackles of karma, manifest as the
King of Magadha. Wielding alone the prowess of ten thousand maddened
elephants, he has locked us up in his house just as a lion captures sheep.

39–jévasya yaù saàsarato vimokñaëaà
na jänato ‘nartha-vahäc charérataù
lélävatäraiù sva-yaçaù pradépakaà
präjvälayat tvä tam ahaà prapadye

The living being caught in the cycle of birth and death does not know how
he can be delivered from the material body, which brings him so much trouble.
But You, the Supreme Lord, descend to this world in various personal forms,
and by performing Your pastimes You illumine the soul’s path with the blazing
torch of Your fame. Therefore I surrender unto You.

10-71

14–tato ratha-dvipa-bhaöa-sädi-näyakaiù
karälayä parivåta ätma-senayä
mådaìga-bhery-änaka-çaìkha-gomukhaiù
praghoña-ghoñita-kakubho nirakramat

As the vibrations resounding from mådaìgas, bherés, kettledrums,
conchshells and gomukhas filled the sky in all directions, Lord Kåñëa set out on
His journey. He was accompanied by the chief officers of His corps of chariots,
elephants, infantry and cavalry and surrounded on all sides by His fierce
personal guard.

25-dåñövä viklinna-hådayaù
kåñëaà snehena päëòavaù
ciräd dåñöaà priyatamaà
sasvaje ‘tha punaù punaù

The heart of King Yudhiñöhira melted with affection when he saw his
dearmost friend, Lord Kåñëa, after such a long separation, and he embraced the
Lord again and again.

26–dorbhyäà pariñvajya ramämalälayaà
mukunda-gätraà nå-patir hatäçubhaù
lebhe paräà nirvåtim açru-locano
håñyat-tanur vismåta-loka-vibhramaù

The eternal form of Lord Kåñëa is the everlasting residence of the goddess of
fortune. As soon as King Yudhiñöhira embraced Him, the King became free of
all the contamination of material existence. He immediately felt transcendental
bliss and merged in an ocean of happiness. There were tears in his eyes, and his
body shook due to ecstasy. He completely forgot that he was living in this
material worl

Posted in Acharyarkall, கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram | Leave a Comment »

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -460-464 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

October 27, 2011

460–பாகவத புராணம் வாசிக்க அவனுக்கு ஆனந்தம்–சொத்து சுவாமிக்கு ஆனந்தம் கொடுக்க வேண்டும்..-மோதிரம் புஷ்பம் சூடியதால் பெண் மகிழ்வது போல்–அர்ச்சனை பண்ணி அவன் ஆனந்தம் பட அதை கண்டு நாம் ஆனந்த பட வேண்டும்..பாகவதம்படித்து பண்புடன் இருந்தால் அவனுக்கு பரம ஆனந்தம் -பிறந்த பிரயோஜனம் அவனை ஆனந்தம் பண்ண தான்..62 -அத்யாயம் அநிருத்தன் உஷை திரு கல்யாணம்-சொப்பனத்தில் கண்டு-காதல் கொண்டு- பிரகலாதன் -விரோசனன்-பலி- பிள்ளை தான் பாணாசுரன்-கொல்ல மாட்டேன் என்று பிரதிக்ஜை பண்ணி இருந்தான்–திரு காட் கரை அப்பன் கார் ஒக்கும் -கடியனே –வெம் எமது ஆர் உயர் -நினை தோறும்- ஓணம் பிரசித்தம் பாலி ஷேத்ரம் வாமன ஷேத்ரம்-வருஷம் ஒரு நாள் வந்து பிரஜை பார்க்க வருவான் பலி–சோனித புரம் -சிவ பக்தன் பாணாசுரன்- 1000 கை கொண்டு மதம் பிடித்து–உன்னை வெட்டுவார் சாபம் சிவன்–காக்க சிவனே இருந்தார் அவன் வாசலில் –பட்டு உடுக்கும் -பாவைபெனால்- உஷை இருக்க சித்திர லேகா மந்த்ரி பெண்-கும்பாண்டன் மந்த்ரி பெயர்-அழகர்கள் வரைய மிக அழகன் என்று சொல்ல –கண்ணன் உருவம் வரைய -இவர் அளவு அழகு இல்லை–பிரத்யும்னன் -அநிருத்தன் -துவாரகை மேல் மாடி கட்டில் தூங்குவதை சொல்ல -கட்டிலோடு தூக்கி வர –சோனித புரம் -கண்டதும் இவனுக்கு காதல்–குடித்தனம்பண்ண-மேலே என்ன நடந்தது பார்ப்போம்

461–அம்பரமே -உம்பியும் நீயும் உறங்கேல்–கோவில் காப்பான் வாசல் காப்பானை எழுப்பிய பின்பு-நந்த பவனம்-நந்த கோபாலன் யசோதை நம்பி மூத்த பிரான்-முதல் கட்டிலில் நந்தன்-கூர் வேல் கொடும் தொழிலன்- அனிருத்ரனை கட்டிலில் தூக்கி போனாள் -அழகன் இவன் குழந்தை —/அடுத்து யசோதை பிராட்டி/மூன்றாவது கண்ணன் -கட்டிலையும் தொட்டிலையும் விடாமல்-பாணாசுரன் கோபமாக வர -அழகில் மயங்கி-புவனத்தில் சுந்தரன் தாமரை கண்கள் -குழல் அழகு-ஆனந்தமான புன் சிரிப்பு மாறாமல் –பரிதம் ஆயுதம் கொண்டு எதிர்க்க -நாக பாசம் கொண்டு கட்டி வைத்தான் பாணாசுரன்–நான்கு மாதம் காணாமல் துவாரகை-63 அத்யாயம் -செய்தி கிடைக்க -பெரும் படை திரண்டு-24 அஷுகனி சைன்யம்-சிவன் ஸ்கந்தன் அக்நி காளி –கண்ணன் சிவன்// பிரத்யுமன் முருகன் //கும்பாண்டன் பல ராமன் //சாம்பன் பாணாசுரன் மகன் //சாத்வி பானா சூரன் //நிறைய அஸ்தரம் விட்டு சண்டை–விஷ்ணு கோவிலில் சிவன்/ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோவிலில் நிலா திங்கள் துண்டம்-குளிர்ந்து இருக்கும் திங்கள் அன்று அன்று நித்யம் -குளிர்ந்து /காமாச்சி அம்மன் கோவிலில் திரு கள்வன் சந்நிதி..-ஒற்றுமை-சனாதன தர்மம் வேதம் உபநிஷத் பின் பற்றி இருப்பவர்கள்..திரு கண்ண புரம் சிவன் திரு கோலம் சாத்தி சேவை சாதிக்கிறார்..-அக்நி கிருதியை காளி முருகன் ஓடி போக-நேர் செறிந்தான் கொடி கோழி கொண்டான்–

462-கார்திகையானும் கரி முகத்தானும் கனலும் முக் கண் மூர்த்தியும் மோடியும் வெற்ப்பும் -முதுகு இட்டு–மூ உலகும்பூத்தவனே –தீர்த்தன் கண்ணன் ஏத்தும் புனிதன் ராமானுசன்-63 அத்யாயம்-மோகன அஸ்தரம் விட்டு -மயங்க -பாணாசுரன் தாயார் துணி இன்றி எதிர் வர -கண்ணன் கண்ணை மூடி-12 வருஷம் சம்பாதித்த பக்தி ஒரு நிமிஷம் காளி முன் போனால் போகும்–மாகேஸ்வர ஜுரம் பூதம் ஏவி விட விஷ்ணு ஜுரம் ஏவிவிட்டு வென்றார்-மூன்று தலைகள் உடன் கண்ணன் காலில் விழுந்து மாகேஸ்வர ஜுரம் ஸ்தோத்ரம் பண்ண -மாயையால் அனைவரையும் கட்டு படித்தி -அநித்தியம் இவை என்று உணராமல்-உழன்று இருக்கும் மாந்தர்கள்-அனுக்ரகித்து நீ யார் என்று காட்ட கூடாதா -அறிவு சாஸ்திரம் கொடுத்து இருக்கிறேனே-அதை உபயோகித்து நீங்கள் வரலாமே -அதற்க்கு வரம்-கொடுக்கிறார்-பேச்சு வார்த்தை கேட்டவர் ஜுரத்தாலே பூததாலே பயம் நீங்கும் பலன் சொன்னார்–சக்ராயுதத்தால் பாணாசுரன் 996 கைகளை வெட்டி விட்டார்-கர்மம் தகப்பனுக்கு பண்ண -ருத்ரனும் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்-எஈத்விதீயன் புருஷோத்தமன்-உன்னால் பதவி கொடுக்க பட்டு இருக்கிறேன்-உஜ்ஜீவனம் வழி தேட வேண்டும் அனைவரும் அதை விட்டு ஜீவனம் வழி தேடி கொண்டு இருக்கிறார்கள்

463-கலி யுகத்தில் சிறந்த புராணம் ஸ்ரீமத் பாகவத புராணம் ..அவனை அடைய இது ஒன்றே போதும்–மனம் தெளிந்து-ஆனந்தம் மட்டு அற்று–உஜ்ஜீவனம் -பெற–ஜீவனம் -ஒன்றிலே பலர் நிற்கிறார்கள்-தொடர் சங்கிலி–மீளாத இன்பம் அடைய உஜ்ஜீவனம்–பக்தி பரமாத்மா அருளையும் பெற்று-கிருஷ்ண பக்தி வளர்த்து—லோகத்தில் நீடித்த இன்பம் எதுவும் இல்லை-திருப்பி கண்ணன் இடம் ஈடு பட்ட பின்பு மீளாத இன்பம் பெறலாம்–செருக்கு அடக்கினார் பானாசுரனுக்கு-உஷை அணிருத்ணன் திரு கல்யாணம்-கதை கேட்டவர் பலன்-தோல்வி என்றுமே இல்லை 64 /65 சுருக்கமான கதை-ஓணானுக்கு விமோசனம் -தானத்தின் மகாத்ம்யமும் பிறர் சொத்துக்கு ஆசை பட கூடாது -நிருகணன் என்பவனுக்கு சாப விமோசனம்..-அவலீலையாக-காத்து கொடுத்தான்-நாம் அறிய முன் கதை கேட்டான் அதன் இடம்-இஷ்வாகு பிள்ளை நிருகன் அவன்-தானத்தில் வல்லவர்களில் நானும் ஒருவன் -மண் துகள் போல நஷத்ரம் போல் மலை துளி போல் கோ தானம் நிறைய பண்ணி இருக்கிறேன்-சௌரி பெருமாள் தான ஹஸ்தம்- பெண்ணை வாங்கி கொள்கிற திரு கை என்றும் சொல்வார்கள் -நாகை சௌந்தர ராஜ பெருமாளும் அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா தானஹச்தம் அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கை அமரர் வேந்தன்..இன்னொருவர் பசுவை தப்பாக கொடுக்க -அரசன் திருடன் திருட்டு சொத்தை கொடுத்த தப்பு-1 லஷம் பசு மாட்டை பிராய சித்தம் தருவதாக சொல்லியும் கேட்காமல்-யம தூதர் -வந்து-ஓணான்-பிறர் சொத்தை அபகரித்தால் குல நாசம்-அடுத்தது பல ராமன் கதை -பின்பு பார்ப்போம் அடுத்த அத்யாயத்தில்

464-பாகவத பாராயணம்-சொல்பவர் கன்று குட்டி போல் தாய் பசு போல் பின் வருவான்-பல ராமன் யமுனை நதி போக்கை வழித்து இழுத்தார்-65அத்யாயம்-கோகுலம் மீண்டும் பல ராமன் போக -அக்ரூரர் உத்தவர் போய் சமாதானம் சொல்ல ம,உன்பு போனார்கள் -மூத்தவர்கள் பல ராமனை ஆலிங்கனம் பண்ணி உச்சி முகர்ந்து -பேச -கருப்பு கண்ணனை போல்யமுனை ஆனந்தமாக சிரித்து கொண்டு விளையாடும்–கண்ணீர் உகுத்து கொண்டு கண்ணனை பற்றி கேட்டார்கள் கமலா பத்ராட்ஷன்கண்ணன் நினைப்பானா எங்களை–தீயவர் ஒழிப்பது உங்களுக்கு சுலபம்-எங்களுக்கு கேட்க கேட்க -உங்களுக்கு இனி என்ன ஆகுமோ–இழந்த துக்கம் எங்களுக்கு மறந்த சுகம் அவனுக்கு வாழ்க்கை ஓடுகிறது இத்தால் –நந்தகோபாலன் யசோதை நினைத்தானா கடியன் கொடியன் நெடியன் –ஆகிலும் கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடக்கும் –துன்பம் கொடுத்தாலும் பக்தர் அவனையே நினைந்து இருப்பார்கள்–வருண -வாருணி-கள் பொழிய பல ராமன் குடித்து ஜல கிரீடை பண்ண ஆசை-யமுனையை கூப்பிட -வர வில்லை கலப்பை கொண்டு இழுக்க -வந்து ராமோ ராமோ -காலில்விழுந்து ராம் காட் -இன்றும் சேவிக்கலாம் ..ஷீர் காட் அருகில்-வளைந்து இடம் பெயர்ந்து ஓடும் 66புண்டரக வாசு தேவன் கதை..-உக்ரசெனர் இடம் தூதுவன் அனுப்பி-நான் தான் வாசு தேவன்-காசி தேசம் கண்ணன் செல்ல -ஜெயிக்க புண்டர வாசு தேவன்-நாடக வேஷம் கொண்டு-காசி தேச அரசன் நண்பன் கண்ணன் இருவரையும் அழிக்க –சக்ர ஆயுதத்தால் தலைகள் விழ -காசி தேச பிள்ளை கிருதியை -வைப்பு ஏவல்-கண்ணன் பேரில் ஏவி விட -சொக்கட்டான் ஆட -திரும்பி போய் காசி தேசம் அழிக்க பண்ணினான் சக்ராயுதத்தால் பின்பு புனர் நிர்வாணம் பண்ண பட்டது

10-62

6–doù-sahasraà tvayä dattaà
paraà bhäräya me ‘bhavat
tri-lokyäà pratiyoddhäraà
na labhe tvad åte samam

These one thousand arms you bestowed upon me have become merely a
heavy burden. Besides you, I find no one in the three worlds worthy to fight

12–bäëasya mantré kumbhäëòaç
citralekhä ca tat-sutä
sakhy apåcchat sakhém üñäà
kautühala-samanvitä

Bäëäsura had a minister named Kumbhäëòa, whose daughter was
Citralekhä. A companion of Üñä’s, she was filled with curiosity, and thus she
inquired from her friend.

14–dåñöaù kaçcin naraù svapne
çyämaù kamala-locanaù
péta-väsä båhad-bähur
yoñitäà hådayaà-gamaù

[Üñä said:] In my dream I saw a certain man who had a darkblue
complexion, lotus eyes, yellow garments and mighty arms. He was the kind who
touches women’s hearts.

15–tam ahaà mågaye käntaà
päyayitvädharaà madhu
kväpi yätaù spåhayatéà
kñiptvä mäà våjinärëave

It is that lover I search for. After making me drink the honey of His lips, He
has gone elsewhere, and thus He has thrown me, hankering fervently for Him,
into the ocean of distress.

17–ity uktvä deva-gandharva
siddha-cäraëa-pannagän
daitya-vidyädharän yakñän
manujäàç ca yathälikhat

Saying this, Citralekhä proceeded to draw accurate pictures of various
demigods, Gandharvas, Siddhas, Cäraëas, Pannagas, Daityas, Vidyädharas,
Yakñas and humans.

18/19–manujeñu ca sä våñnén
çüram änakadundubhim
vyalikhad räma-kåñëau ca
pradyumnaà vékñya lajjitä
aniruddhaà vilikhitaà
vékñyoñäväì-mukhé hriyä
so ‘säv asäv iti präha
smayamänä mahé-pate

O King, among the humans, Citralekhä drew pictures of the Våñëis,
including Çürasena, Änakadundubhi, Balaräma and Kåñëa. When Üñä saw the
picture of Pradyumna she became bashful, and when she saw Aniruddha’s
picture she bent her head down in embarrassment. Smiling, she exclaimed,
“He’s the one! It’s Him!”

20–citralekhä tam äjïäya
pautraà kåñëasya yoginé
yayau vihäyasä räjan
dvärakäà kåñëa-pälitäm

Citralekhä, endowed with mystic powers, recognized Him as Kåñëa’s
grandson [Aniruddha]. My dear King, she then traveled by the mystic skyway
to Dvärakä, the city under Lord Kåñëa’s protection.

21–tatra suptaà su-paryaìke
prädyumnià yogam ästhitä
gåhétvä çoëita-puraà
sakhyai priyam adarçayat

There she found Pradyumna’s son Aniruddha sleeping upon a fine bed. With
her yogic power she took Him away to Çoëitapura, where she presented her
girlfriend Üñä with her beloved.

34–çré-rudra uväca
tvaà hi brahma paraà jyotir
güòhaà brahmaëi väì-maye
yaà paçyanty amalätmäna
äkäçam iva kevalam

Çré Rudra said: You alone are the Absolute Truth, the supreme light, the
mystery hidden within the verbal manifestation of the Absolute. Those whose
hearts are spotless can see You, for You are uncontaminated, like the sky.

35/36–näbhir nabho ‘gnir mukham ambu reto
dyauù çérñam äçäù çrutir aìghrir urvé
candro mano yasya dåg arka ätmä
ahaà samudro jaöharaà bhujendraù
romäëi yasyauñadhayo ‘mbu-vähäù
keçä viriïco dhiñaëä visargaù
prajä-patir hådayaà yasya dharmaù
sa vai bhavän puruño loka-kalpaù

The sky is Your navel, fire Your face, water Your semen, and heaven Your
head. The cardinal directions are Your sense of hearing, herbal plants the hairs
on Your body, and water-bearing clouds the hair on Your head. The earth is
Your foot, the moon Your mind, and the sun Your vision, while I am Your ego.
The ocean is Your abdomen, Indra Your arm, Lord Brahmä Your intelligence,
the progenitor of mankind Your genitals, and religion Your heart. You are
indeed the original puruña, creator of the worlds.

50–iti labdhväbhayaà kåñëaà
praëamya çirasäsuraù
prädyumnià ratham äropya
sa-vadhvo samupänayat

Thus attaining freedom from fear, Bäëäsura offered obeisances to Lord
Kåñëa by touching his head to the ground. Bäëa then seated Aniruddha and His
bride on their chariot and brought them before the Lord.

10-64

7/28–deva-deva jagan-nätha
govinda puruñottama
näräyaëa håñékeça
puëya-çlokäcyutävyaya
anujänéhi mäà kåñëa
yäntaà deva-gatià prabho
yatra kväpi sataç ceto
bhüyän me tvat-padäspadam

O Devadeva, Jagannätha, Govinda, Puruñottama, Näräyaëa, Håñékeça,
Puëyaçloka, Acyuta, Avyaya! O Kåñëa, please permit me to depart for the
world of the demigods. Wherever I live, O master, may my mind always take
shelter of Your feet.

29–namas te sarva-bhäväya
brahmaëe ‘nanta-çaktaye
kåñëäya väsudeväya
yogänäà pataye namaù

I offer my repeated obeisances unto You, Kåñëa, the son of Vasudeva. You
are the source of all beings, the Supreme Absolute Truth, the possessor of
unlimited potencies, the master of all spiritual disciplines.

10-65

10–kaccit smarati vä bandhün
pitaraà mätaraà ca saù
apy asau mätaraà drañöuà
sakåd apy ägamiñyati
api vä smarate ‘smäkam
anuseväà mahä-bhujaù

“Does He remember His family members, especially His father and mother?
Do you think He will ever come back even once to see His mother? And does
mighty-armed Kåñëa remember the service we always did for Him?

24/25–sragvy eka-kuëòalo matto
vaijayantyä ca mälayä
bibhrat smita-mukhämbhojaà
sveda-präleya-bhüñitam
sa äjuhäva yamunäà
jala-kréòärtham éçvaraù
nijaà väkyam anädåtya
matta ity äpagäà balaù
anägatäà halägreëa
kupito vicakarña ha

Intoxicated with joy, Lord Balaräma sported flower garlands, including the
famous Vaijayanté. He wore a single earring, and beads of perspiration decorated
His smiling lotus face like snowflakes. The Lord then summoned the Yamunä
River so that He could play in her waters, but she disregarded His command,
thinking He was drunk. This angered Balaräma, and He began dragging the
river with the tip of His plow.

26–päpe tvaà mäm avajïäya
yan näyäsi mayähutä
neñye tväà läìgalägreëa
çatadhä käma-cäriëém

[Lord Balaräma said:] O sinful one disrespecting Me, you do not come when
I call you but rather move only by your own whim. Therefore with the tip of
My plow I shall bring you here in a hundred streams!

10-66

12/13/14–tasya käçé-patir mitraà
pärñëi-gräho ‘nvayän nåpa
akñauhiëébhis tisåbhir
apaçyat pauëòrakaà hariù
çaìkhäry-asi-gadä-çärìgaçrévatsädy-
upalakñitam
bibhräëaà kaustubha-maëià
vana-mälä-vibhüñitam
kauçeya-väsasé péte
vasänaà garuòa-dhvajam
amülya-mauly-äbharaëaà
sphuran-makara-kuëòalam

Pauëòraka’s friend, the King of Käçé, followed behind, O King, leading the
rear guard with three akñauhiëé divisions. Lord Kåñëa saw that Pauëòraka wascarrying the Lord’s own insignia, such as the conchshell, disc, sword and club,and also an imitation Çärìga bow and Çrévatsa mark. He wore a mock
Kaustubha gem, was decorated with a garland of forest flowers and was dressedin upper and lower garments of fine yellow silk. His banner bore the image ofGaruòa, and he wore a valuable crown and gleaming, shark-shaped earrings.

15–dåñövä tam ätmanas tulyaà
veñaà kåtrimam ästhitam
yathä naöaà raìga-gataà
vijahäsa bhåçaà haréù

Lord Hari laughed heartily when He saw how the King had dressed up in
exact imitation of His own appearance, just like an actor on a stage.

21–iti kñiptvä çitair bäëair
virathé-kåtya pauëòrakam
çiro ‘våçcad rathäìgena
vajreëendro yathä gireù

Having thus derided Pauëòraka, Lord Kåñëa destroyed his chariot with His
sharp arrows. The Lord then cut off his head with the Sudarçana disc, just as
Lord Indra lops off a mountain peak with his thunderbolt weapon.

22–tathä käçé-pateù käyäc
chira utkåtya patribhiù
nyapätayat käçé-puryäà
padma-koçam ivänilaù

With His arrows, Lord Kåñëa similarly severed Käçiräja’s head from his
body, sending it flying into Käçé city like a lotus flower thrown by the wind.

39–tat sürya-koöi-pratimaà sudarçanaà
jäjvalyamänaà pralayänala-prabham
sva-tejasä khaà kakubho ‘tha rodasé
cakraà mukundästraà athägnim ärdayat

That Sudarçana, the disc weapon of Lord Mukunda, blazed forth like
millions of suns. His effulgence blazed like the fire of universal annihilation,
and with his heat he pained the sky, all the directions, heaven and earth, and
also the fiery demon.

40–kåtyänalaù pratihataù sa rathänga-päëer
astraujasä sa nåpa bhagna-mukho nivåttaù
väräëaséà parisametya sudakñiëaà taà
sartvig-janaà samadahat sva-kåto ‘bhicäraù.

Frustrated by the power of Lord Kåñëa’s weapon, O King, the fiery creature
produced by black magic turned his face away and retreated. Created for
violence, the demon then returned to Väräëasé, where he surrounded the city and then burned Sudakñiëa and his priests to death, even though Sudakñiëa was his creator.

Posted in Acharyarkall, கிருஷ்ணன் கதை அமுதம், Kannan, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram | Leave a Comment »

Thiruvonum's Weblog

Archive for the ‘Kannan’ Category

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -575-584..

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -567-574-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் …

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -557-566-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் …

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -529-536-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -517-522-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -510-516-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -505-509-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -495-496 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -465-469 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் .

கிருஷ்ணன் கதை அமுதம் -460-464 -ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

Archives

Categories