ஸ்ரீ புருஷ ஸூ க்தம் –விஷ்ணு புராணம் –பகவத் கீதை -மனு தர்ம சாஸ்திரம்
ப்ரஹ்ம யஜ்ஜே த்விஜ ஸூ க்தம் புருஷம் சிந்தையன் ஹரிம்-
ச சர்வான் ஜபதே வேதான் சாங்க உபாங்கான் த்விஜோத்தம —
ஹரியை நினைத்து புருஷ ஸூக்தம் படிக்கும் ப்ராஹ்மணன் எல்லா வேதங்களையும் ஜபித்தவன் ஆகிறான் –
அர்ச்சிதம் ஸ்யாத் ஜெகதிதம் –சகல லோகங்களையும் ஆராதனம் செய்யப் பட்டதாகும்
ஸோஸ் நுதே சர்வான் காமான் ஸஹ ப்ராஹ்மண விபச்சிதா –பரமானந்தம் அடைகிறான் –
ஸ்ரீ புருஷ ஸூக்தம் –
ஸூ உக்தம் -நன்றாக பேசப்பட்டது –
புருஷ -பொது சொல் -புருஷனே பேசினது என்றும் -புருஷனைப் பற்றியது என்றும்
பெருமாள் திரு மொழி -பெருமாள் அருளிச் செய்த பெருமாளை பற்றி அருளிச் செய்யப் பற்ற –
நாராயண பெயர் சொல் -ஸூ க்தம் –
18 மந்த்ரங்கள் -18 அர்த்தங்கள்
1–பூர்ணாத்-புருஷ -கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன் –
ஸ்வரூப ரூப விபவ குணங்கள் -விஸ்வம் -கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன்
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -சுந்தர பூர்ணன் நம்பி /நங்காய் –
2-ச யது பூர்வஸ்மாத்- பூர்வத்தில் இருந்த படியால் –
சர்வ காரணன் —
யதோ வா சர்வம் -இத்யாதி –அத்புத காரணாய -நிஷ் காராணாய அகில காராணாயா
3— சர்வ பாபங்கள் போக்குபவன் –
சர்வ ஸ்மாத் பாப்யோ ஒளஷதி –
துயர் அறு சுடர் அடி –
சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி
அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகம் -வி ஜுவ்ரா -பிரமோத-தம்பி அரசு ஏற்றுக் கொள்வானோ -கவலை போனதே –
4- பூ புரம் பட்டணம் ஆவிசயது –
நுழைந்து சயனித்து –
நெஞ்சமே நீள் நகராக இருந்த தஞ்சனே –
சர்வாந்தர்யாமி
5- புரு சனாதி கொடுக்கிறவன் –
வரம் ததாதி வரத-
அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை –
வாங்கிக் கொள்பவன் உதாரன் தானே கொடுப்பவன் –
சகல பல ப்ரத்வம் –
புருஷன் சங்கல்பித்தான் –பொதுவாக சொல்லி மேலே –
நாராயணன் –
பிரசித்த அர்த்தம் -நாராயணனுக்கு –
ஏகோ கைவ நாராயண ஆஸீத் –
ரூடி -யவ்கிகம்
சந்தி எழுத்தும் எழுத்தும் சேர்ந்தால் -ஸமாஸம் சொல்லும் சொல்லும் சேர்ந்து -பாணினி ஸூத்ரம்
சர்வ வேதாந்த பிரத்யயம் நியாயம் -சாமான விசேஷ நியாயம் -பொதுவான சொற்கள் நாராயணன் இடம் பர்யவசிக்குமே –
ஜாயமான புருஷன் –மது சூதன் கடாக்ஷம் -புருஷ சப்தம் ஜீவாத்மாவையும் காட்டுமே -இதில் –
பிரகிருதி புருஷன் இரண்டும் அநாதி -இதிலும் புருஷ ஜீவாத்மா –
————–
புருஷ ஸூக்தம்
ஓம் தச்ச²ம்॒ யோராவ்ரு॑ணீமஹே । கா॒³தும் ய॒ஜ்ஞாய॑ । கா॒³தும் ய॒ஜ்ஞப॑தயே । தை³வீ᳚ ஸ்வ॒ஸ்திர॑ஸ்து ந: । ஸ்வ॒ஸ்திர்மானு॑ஷேப்⁴ய: । ஊ॒ர்த்⁴வம் ஜி॑கா³து பே⁴ஷ॒ஜம் । ஶம் நோ॑ அஸ்து த்³வி॒பதே᳚³ । ஶம் சது॑ஷ்பதே³ । ஓம் ஶான்தி:॒ ஶான்தி:॒ ஶான்தி:॑ ॥
ஸ॒ஹஸ்ர॑ஶீர்ஷா॒ புரு॑ஷ: । ஸ॒ஹ॒ஸ்ரா॒க்ஷ: ஸ॒ஹஸ்ர॑பாத் । ஸ பூ⁴மிம்॑ வி॒ஶ்வதோ॑ வ்ரு॒த்வா । அத்ய॑திஷ்ட²த்³த³ஶாங்கு॒³லம் ॥
புரு॑ஷ ஏ॒வேத³க்³ம் ஸர்வம்᳚ । யத்³பூ॒⁴தம் யச்ச॒ ப⁴வ்யம்᳚ । உ॒தாம்ரு॑த॒த்வ ஸ்யேஶா॑ன: । யத³ன்னே॑னாதி॒ரோஹ॑தி ॥
ஏ॒தாவா॑னஸ்ய மஹி॒மா । அதோ॒ ஜ்யாயாக்॑³ஶ்ச॒ பூரு॑ஷ: । பாதோ᳚³ஸ்ய॒ விஶ்வா॑ பூ॒⁴தானி॑ । த்ரி॒பாத॑³ஸ்யா॒ம்ருதம்॑ தி॒³வி ॥
த்ரி॒பாதூ॒³ர்த்⁴வ உதை॒³த்புரு॑ஷ: । பாதோ᳚³ஸ்யே॒ஹாப॑⁴வா॒த்புன:॑ । ததோ॒ விஷ்வ॒ங்வ்ய॑க்ராமத் । ஸா॒ஶ॒னா॒ன॒ஶ॒னே அ॒பி⁴ ॥
தஸ்மா᳚த்³வி॒ராட॑³ஜாயத । வி॒ராஜோ॒ அதி॒⁴ பூரு॑ஷ: । ஸ ஜா॒தோ அத்ய॑ரிச்யத । ப॒ஶ்சாத்³பூ⁴மி॒மதோ॑² பு॒ர: ॥
யத்புரு॑ஷேண ஹ॒விஷா᳚ । தே॒³வா ய॒ஜ்ஞமத॑ன்வத । வ॒ஸ॒ன்தோ அ॑ஸ்யாஸீ॒தா³ஜ்யம்᳚ । க்³ரீ॒ஷ்ம இ॒த்⁴மஶ்ஶ॒ரத்⁴த॒⁴வி: ॥
ஸ॒ப்தாஸ்யா॑ஸன்பரி॒த⁴ய:॑ । த்ரி: ஸ॒ப்த ஸ॒மித:॑⁴ க்ரு॒தா: । தே॒³வா யத்³ய॒ஜ்ஞம் த॑ன்வா॒னா: । அப॑³த்⁴ன॒ன்-புரு॑ஷம் ப॒ஶும் ॥
தம் ய॒ஜ்ஞம் ப॒³ர்॒ஹிஷி॒ ப்ரௌக்ஷன்॑ । புரு॑ஷம் ஜா॒தம॑க்³ர॒த: । தேன॑ தே॒³வா அய॑ஜன்த । ஸா॒த்⁴யா ருஷ॑யஶ்ச॒ யே ॥
தஸ்மா᳚த்³ய॒ஜ்ஞாத்²ஸ॑ர்வ॒ஹுத:॑ । ஸம்ப்⁴ரு॑தம் ப்ருஷதா॒³ஜ்யம் । ப॒ஶூக்³க்³-ஸ்தாக்³க்³-ஶ்ச॑க்ரே வாய॒வ்யான்॑ । ஆ॒ர॒ண்யான்-க்³ரா॒ம்யாஶ்ச॒ யே ॥
தஸ்மா᳚த்³ய॒ஜ்ஞாத்²ஸ॑ர்வ॒ஹுத:॑ । ருச:॒ ஸாமா॑னி ஜஜ்ஞிரே । ச²ன்தா³க்³ம்॑ஸி ஜஜ்ஞிரே॒ தஸ்மா᳚த் । யஜு॒ஸ்தஸ்மா॑தஜ³ாயத ॥
தஸ்மா॒த³ஶ்வா॑ அஜாயன்த । யே கே சோ॑ப॒⁴யாத॑³த: । கா³வோ॑ ஹ ஜஜ்ஞிரே॒ தஸ்மா᳚த் । தஸ்மா᳚ஜ்ஜா॒தா அ॑ஜா॒வய:॑ ॥
யத்புரு॑ஷம்॒ வ்ய॑த³து⁴: । க॒தி॒தா² வ்ய॑கல்பயன்ன் । முக²ம்॒ கிம॑ஸ்ய॒ கௌ பா॒³ஹூ । காவூ॒ரூ பாதா॑³வுச்யேதே ॥
ப்³ரா॒ஹ்ம॒ணோ᳚ஸ்ய॒ முக॑²மாஸீத் । பா॒³ஹூ ரா॑ஜ॒ன்ய:॑ க்ரு॒த: । ஊ॒ரூ தத॑³ஸ்ய॒ யத்³வைஶ்ய:॑ । ப॒த்³ப்⁴யாக்³ம் ஶூ॒த்³ரோ அ॑ஜாயத: ॥
ச॒ன்த்³ரமா॒ மன॑ஸோ ஜா॒த: । சக்ஷோ:॒ ஸூர்யோ॑ அஜாயத । முகா॒²தி³ன்த்³ர॑ஶ்சா॒க்³னிஶ்ச॑ । ப்ரா॒ணாத்³வா॒யுர॑ஜாயத ॥
நாப்⁴யா॑ ஆஸீத॒³ன்தரி॑க்ஷம் । ஶீ॒ர்ஷ்ணோ த்³யௌ: ஸம॑வர்தத । ப॒த்³ப்⁴யாம் பூ⁴மி॒ர்தி³ஶ:॒ ஶ்ரோத்ரா᳚த் । ததா॑² லோ॒காக்³ம் அ॑கல்பயன்ன் ॥
வேதா॒³ஹமே॒தம் புரு॑ஷம் ம॒ஹான்தம்᳚ । ஆ॒தி॒³த்யவ॑ர்ணம்॒ தம॑ஸ॒ஸ்து பா॒ரே । ஸர்வா॑ணி ரூ॒பாணி॑ வி॒சித்ய॒ தீ⁴ர:॑ । நாமா॑னி க்ரு॒த்வாபி॒⁴வத॒³ன்॒, யதா³ஸ்தே᳚ ॥
தா॒⁴தா பு॒ரஸ்தா॒த்³யமு॑தா³ஜ॒ஹார॑ । ஶ॒க்ர: ப்ரவி॒த்³வா-ன்ப்ர॒தி³ஶ॒ஶ்சத॑ஸ்ர: । தமே॒வம் வி॒த்³வான॒ம்ருத॑ இ॒ஹ ப॑⁴வதி । நான்ய: பன்தா॒² அய॑னாய வித்³யதே ॥
ய॒ஜ்ஞேன॑ ய॒ஜ்ஞம॑யஜன்த தே॒³வா: । தானி॒ த⁴ர்மா॑ணி ப்ரத॒²மான்யா॑ஸன்ன் । தே ஹ॒ நாகம்॑ மஹி॒மான:॑ ஸசன்தே । யத்ர॒ பூர்வே॑ ஸா॒த்⁴யா: ஸன்தி॑ தே॒³வா: ॥
அ॒த்³ப்⁴ய: ஸம்பூ॑⁴த: ப்ருதி॒²வ்யை ரஸா᳚ச்ச । வி॒ஶ்வக॑ர்மண:॒ ஸம॑வர்த॒தாதி॑⁴ । தஸ்ய॒ த்வஷ்டா॑ வி॒த³த॑⁴த்³ரூ॒பமே॑தி । தத்புரு॑ஷஸ்ய॒ விஶ்வ॒மாஜா॑ன॒மக்³ரே᳚ ॥
வேதா॒³ஹமே॒தம் புரு॑ஷம் ம॒ஹான்தம்᳚ । ஆ॒தி॒³த்யவ॑ர்ணம்॒ தம॑ஸ:॒ பர॑ஸ்தாத் । தமே॒வம் வி॒த்³வான॒ம்ருத॑ இ॒ஹ ப॑⁴வதி । நான்ய: பன்தா॑² வித்³ய॒தேய॑னாய ॥
ப்ர॒ஜாப॑திஶ்சரதி॒ க³ர்பே॑⁴ அ॒ன்த: । அ॒ஜாய॑மானோ ப³ஹு॒தா⁴ விஜா॑யதே । தஸ்ய॒ தீ⁴ரா:॒ பரி॑ஜானந்தி॒ யோனிம்᳚ । மரீ॑சீனாம் ப॒த³மி॑ச்ச²ன்தி வே॒த⁴ஸ:॑ ॥
யோ தே॒³வேப்⁴ய॒ ஆத॑பதி । யோ தே॒³வானாம்᳚ பு॒ரோஹி॑த: । பூர்வோ॒ யோ தே॒³வேப்⁴யோ॑ ஜா॒த: । நமோ॑ ரு॒சாய॒ ப்³ராஹ்ம॑யே ॥
ருசம்॑ ப்³ரா॒ஹ்மம் ஜ॒னய॑ன்த: । தே॒³வா அக்³ரே॒ தத॑³ப்³ருவன்ன் । யஸ்த்வை॒வம் ப்³ரா᳚ஹ்ம॒ணோ வி॒த்³யாத் । தஸ்ய॑ தே॒³வா அஸ॒ன் வஶே᳚ ॥
ஹ்ரீஶ்ச॑ தே ல॒க்ஷ்மீஶ்ச॒ பத்ன்யௌ᳚ । அ॒ஹோ॒ரா॒த்ரே பா॒ர்ஶ்வே । நக்ஷ॑த்ராணி ரூ॒பம் । அ॒ஶ்வினௌ॒ வ்யாத்தம்᳚ । இ॒ஷ்டம் ம॑னிஷாண । அ॒மும் ம॑னிஷாண । ஸர்வம்॑ மனிஷாண ॥
தச்ச²ம்॒ யோராவ்ரு॑ணீமஹே । கா॒³தும் ய॒ஜ்ஞாய॑ । கா॒³தும் ய॒ஜ்ஞப॑தயே । தை³வீ᳚ ஸ்வ॒ஸ்திர॑ஸ்து ந: । ஸ்வ॒ஸ்திர்மானு॑ஷேப்⁴ய: । ஊ॒ர்த்⁴வம் ஜி॑கா³து பே⁴ஷ॒ஜம் । ஶம் நோ॑ அஸ்து த்³வி॒பதே᳚³ । ஶம் சது॑ஷ்பதே³ । ஓம் ஶான்தி:॒ ஶான்தி:॒ ஶான்தி:॑ ॥
———
ஸ॒ஹஸ்ர॑ஶீர்ஷா॒ புரு॑ஷ: । ஸ॒ஹ॒ஸ்ரா॒க்ஷ: ஸ॒ஹஸ்ர॑பாத் ।
ஸ பூ⁴மிம்॑ வி॒ஶ்வதோ॑ வ்ரு॒த்வா । அத்ய॑திஷ்ட²த்³த³ஶாங்கு॒³லம் ॥
இறைவன் ஆயிரக்கணக்கான தலைகள் உடையவர். ஆயிரக் கணக்கான கண்களை உடையவர். ஆயிரக் கணக்கான பாதங்களை உடையவர். அவர் பூமியை எங்கும் வியாபித்து, பத்து அங்குலம் ஓங்கி நிற்கிறார். (தியானவேளையில் இதயவெளியில்).
சகஸ்ர சீர்ஷா புருஷ -சர்வ வியாபகத்வம் அந்தர்யாமித்வம் -ஜீவன் இடம் சேராதே
1- சகஸ்ர சீர்ஷா —
சகஸ்ர அநந்தம்-சீர்ஷா -தலை உத்தம அங்கம் -பிரதானம் –
லோக -பிரதான புருஷ ஈஸ்வரன் -பிரகிருதி ஆத்மா அனைத்துக்கும் நியாமகன்
சர்வஞ்ஞத்வம்-சர்வ சக்தித்வம் -வ்யாபகத்வம் -சகஸ்ர பாத் -ஞானம் பலம் -இத்யாதியிலும்
முதலில் ஞானம் சொன்னால் போலே
வேத விளக்கு -நந்தா விளக்கு –
பரா அஸ்ய சக்தி விவித-
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
ஞான இந்திரியங்கள் எல்லாம் முகத்திலே உண்டே
சகஸ்ர சீர்ஷா ஞான இந்திரியங்கள் சொல்லி
சகஸ்ர பாத் -கரமேந்திரியங்கள் உப லக்ஷணம் சொல்லி
அத்தை விளக்க சகஸ்ராஷா -அதில் இது சர்வ இந்த்ரியானாம் நயனம் பிரதானம் –
ஆயிரம் -சேதன அசேதனங்கள்
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் –
பரன் திறன் அன்றி பல்லுலகீர் தெய்வம் மாற்று இல்லை
அங்கயன்யா தேவதா -ஜகதாகாரத்வம் -விராட் ஸ்வரூபம் த்யானம் –
நீராய் நிலனாய் –இத்யாதி
ரிஷிகேசன் -நம் இந்திரியங்களை வசப்படுத்த –
என் நெஞ்சுனாரும் அங்கே ஒழிந்தார் —
கண்ணும் மனமும் ஓடி திருவடிகளில் அடைய
பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரினாம் –
கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் –
வாய் அவனை அல்லாது வாழ்த்தாது -தோள்கள் ஆயிரத்தாய்
புருஷ -ச ஏவ வாஸூ தேவ -புருஷோத்தமன் -மற்றவர்கள் ஸ்த்ரீ பிராயர்கள் –
ச பூமிம்-பரந்த பூமி அம் கண் ஞாலம் -விசுவதோ-
தசாங்குலம்-தாண்டி -சத்ய லோகம் தாண்டி -சப்த ஆவரணம் –
ஒவ் ஒன்றும் அத்தை விட 10 மடங்கு பெரியது
பிருத்வி அப்பு அக்னி வாய் ஆகாசம் அஹங்காரம் மஹான் -முடிவில் பெரும் பாழ்-தச குணிதம் –
ஹிருதயம் 10 அங்குலம் -அத் யுதிஷ்டத்து -படுகாடு கிடக்கிறார் அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷருக்குள் அனுபிரவேசம்
தசாங்குலம் -எண்ணில் அடங்காதவை என்றுமாம் –
விசிஷ்டாத்வைதம் போதித்த ஸ்லோகம் -பூமி உண்மை -பரத்வம் எப்படி உள்ளார் –
திவ்ய விக்ரஹம் குணவான் -விபூதிவான் –
தர்சனம் பேத ஏவ ச –
தேசத்தால் வரம்பு இல்ல்லாதவன் -என்றபடி –
தாமரை -படி என்றும் சொல்லும்படி இல்லாதவன் அன்றோ
சாகஸ்ய நியாயம் பசு நான்கு கால் பிராணி -வெள்ளாடு -பொதுச் சொல் சிறப்பு சொல்லில்
சர்வ நாம சப்தம் -பொது சொல் -புருஷ -நாராயணனை குறிக்கும் -காதி அனந்தாச்சார்யார் -50 இடங்களில் காட்டி -சங்க ஸ்ம்ருதி
யேஷவை புருஷ விஷ்ணு வ்யக்தன் அவ்யக்தன் ச நாதன் –பிரசித்தம் வை -சப்தம் -விஷ்ணு தானே
தாமரைக் கண் படைத்தவன் புருஷன் ராமாயணம் -கப்யாசம் —
கரியவாகி –மிளிர்ந்து -பிரசன்ன சீதா -குளிர்ந்த கடாக்ஷம் -ரஷ்யத்தின் அளவில்லாமல் பெரியவாகி நீண்ட –
ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுக்கு 2 போதுமே -சகல அங்கங்களும் இங்கே கண்ணாக நாடு பிடிக்க -கருணா ரசவாக வீக்ஷணை
யஜுவ்ர் வேதம் -18 ஸ்லோகங்கள் – ரிக் 16 ஆபூர்வ அநுராகம்
———
புரு॑ஷ ஏ॒வேத³க்³ம் ஸர்வம்᳚ । யத்³பூ॒⁴தம் யச்ச॒ ப⁴வ்யம்᳚ ।
உ॒தாம்ரு॑த॒த்வ ஸ்யேஶா॑ன: । யத³ன்னே॑னாதி॒ரோஹ॑தி ॥
முன்பு எது இருந்ததோ, எது இனி வரப் போகிறதோ, இப்பொழுது எது காணப் படுகிறதோ எல்லாம் இறைவனே. மரணமிலா பெருநிலைக்குத் தலைவராக இருப்பவரும் அவரே. ஏனெனில் அவர் இந்த ஜடவுலகைக் கடந்தவர்,
2- புருஷ
காலங்களை கடந்து நிற்பவன் என்கிறார் இதில் -அந்த புருஷன் –அவன் மட்டும் சொல்லாமல் –
புருஷ ஏவேதகம் சர்வம் -மீண்டும் சொல்லி உறுதி படுத்தி -அதனால் புருஷ ஸூக்தம் –
யத் பூதம் -யச்ச பவ்யம் —எது எல்லாம் முக்காலத்தில் இருந்த எல்லாம் -இதம் சர்வம் -சுட்டு பொருள் —புருஷ ஏவ
சேதன அசேதனங்கள் எல்லாம் புருஷனே –தேச கால -வஸ்து -த்ரிவித -பரிச்சேத ரஹிதன் –
இஹ ந நாநா அஸ்தி —
யூத -அம்ருதாத் வஸ்ய –
பால் என்கோ –சாதி வைரம் என்கோ –வஸ்து பரிச்சேத்யன் -தேச காலம் பரிச்சேதயம் ஆத்மாவுக்கும் உண்டே
யூத அமிருதத்வம் மோக்ஷ சாம்ராஜ்யம் சொத்தாக உடையவன் -ஈசானா -யத் -அன்னேனே ரோஹதி-அனுபவத்தால் நாசம் அடையாமல் இருக்கிறது
தர்மம் அர்த்தம் காமங்கள் மோக்ஷம் குறைவில்லாமல் கொடுக்கும் புரு சமயோதி புருஷ
போகின்ற காலங்கள் போய காலம் –ஒருங்காக அளிப்பாய் -சேம நல் வீடும் –இத்யாதி –
சகல பல ப்ரதோகீ -தனி மா தெய்வம் -மோக்ஷம் தனி தட்டு மீளாத புருஷார்த்தம் பிரித்து சொன்னதே –
வஸ்திரம் -முதலை -கர்ப்பம் காக்க -ராஜ்ஜியம் கிடைக்க -கைங்கர்யம் கிட்ட -சரணாகதர்கள் பலம் பல உண்டே
நீலோ கடம் -மண் குடம் -அத்வைத வாதம் அல்லவே சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம-
விசிஷ்ட அத்வைதம் –நீராய் நிலனாய் -சமா நாதி கரண்யம்-பின்ன பிவ்ருத்தி -நிமித்தானாம் சப்தானாம்
ஏகஸ்மின் அர்த்தே விருத்தி -சாமா நாதி கரண்யம் -நீலம் வாயும் வயிறுமான மண்ணால் குடம் -போன்றவை அந்வயிப்பது போலே –
ப்ரஹ்ம சரீரம் ஆகாரத்தால் எல்லாம் ஓன்று -யாவரும் ஒருவர் -சாதி ஓன்று ஒழிய வேறு இல்லை -பகவத் சேஷ பூதர்
ஒன்றே என்னில் ஒன்றேயாம் –பல என்று உரைக்கில் போலவே யாம் —
உளன் எனில் உளன் அவ்வுருவம் -இவ் வுருவுகள் -உளன்அலன் எனில் இவ்வருவம் அவ்வருவுகள் –
இதம் சர்வம் ப்ரஹ்மம் ஏவ –
எங்கும் வியாபித்து பரந்து இருக்கும் -அவன் நாம் கண் காண வந்து -அனந்தன் மடியிலே- அநந்த போகி-
அளவுக்கு உட்படும் தோற்றம் -நமக்காக சுருக்கிக் கொண்டு சேவை சாதிக்கிறான் –
அம்ருதம் -மோக்ஷத்தை -முகுந்தன் -மு மோக்ஷம் கு பூமி ததாதி -வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
சரண்ய முகுந்தத்வம் உத்பலா விமான திருக் கண்ண புரம்
இதம் புருஷன் -உண்மை மித்யை இல்லை -காலமும் உண்மை -மோக்ஷம் தனி இடம் -அனைத்தும் சொல்லுமே இது-
மேலே உள்ள நான்கு ஸ்லோகங்களும் இது பீடிகை
————
ஏ॒தாவா॑னஸ்ய மஹி॒மா । அதோ॒ ஜ்யாயாக்॑³ஶ்ச॒ பூரு॑ஷ: ।
பாதோ᳚³ஸ்ய॒ விஶ்வா॑ பூ॒⁴தானி॑ । த்ரி॒பாத॑³ஸ்யா॒ம்ருதம்॑ தி॒³வி ॥
இங்கு காணப்படுவதெல்லாம் இறைவனின் மகிமையே. ஆனால் அந்த இறைவன் இவற்றைவிடச் சிறப்பு மிக்கவர். தோன்றியவை எல்ல்லம் அவருடைய கால்பங்கு மட்டுமே. அவரது முக்கால் பங்கு அழிவற்ற தான விண்ணில் இருக்கிறது
3- ஏதாவான் அஸ்ய மஹிமா-அத ஜாயா -புருஷ -மிகவும் உயர்ந்தவன் -புருஷோத்தமன் இவன் என்ற வாறு
பூர்வ சேஷம் அந்திம -13/14/15 அத்யாயம் -இருவர் புருஷர்கள் ஷர அக்ஷரா -பத்த முக்தர் ஆத்மாக்கள் -வேறு பட்ட புருஷோத்தமன் நான் –
அபுருஷன் -புருஷன் -உத்தர புருஷன்-உத்தம புருஷோத்தமன் -ஐந்து விரல்கள் –
பாதோஸ்ய–பாதம் கால் அர்த்தம் பாதி பகுதி விச்வா பூதாநி -லீலா விபூதி கால் மடங்கு -த்ரிபாத் -அம்ருதம் -தஸ்ய -த்வி பரமபதம் முக்கால் பங்கு
அபரிச்சேதயம் -நித்ய விபூதி என்பதால் -எங்கு உள்ளது என்று ப்ரஹ்மாதிகளும் காண முடியாதே
இவ்வளவு தானோ இவன் மஹிமை -ஏதாவான் அஸ்ய மஹிமா -சொல்லி முடிக்க முடியாதே -தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரியான்-
———–
த்ரி॒பாதூ॒³ர்த்⁴வ உதை॒³த்புரு॑ஷ: । பாதோ᳚³ஸ்யே॒ஹாப॑⁴வா॒த்புன:॑ ।
ததோ॒ விஷ்வ॒ங்வ்ய॑க்ராமத் । ஸா॒ஶ॒னா॒ன॒ஶ॒னே அ॒பி⁴ ॥
பரம்பொருளின் முக்கால் பங்கு மேலே விளங்கிகிறது, எஞ்சிய கால்பங்கு மீண்டும் இந்தப் பிரபஞ்சமாகத் தோன்றியது. பிறகு அவர் உயிர்கள் மற்றும் ஜடப்பொருள்களில் எல்லாம் ஊடுருவிப் பரந்தார்.
4- த்ரிபாத் –
நான்காக பிரித்து –வாஸூ தேவ -சங்கர்ஷ -அநிருத்தன ப்ரத்யும்னன் -வ்யூஹ நாராயணன் -புவனா பாத அபவாத் ஒரு கால் பிறந்தது
ரக்ஷணத்துக்கா அநிருத்தனன்- நால் புறமும் சூழ்ந்து -விபவ -அவதரித்து –அர்ச்சையாலும் வியாபித்து -பின்னானார் வணங்கும் சோதி
அதற்கும் மேலே -சாசனம் அநசனே அபி –தேவாதி ஸ்தாவர ஜங்கமம் -உண்ணும் தேவ மனுஷ்யர் -உண்ணாத கல் -அந்தர்யாமி
ஐந்தையும் ஒரே ஸ்லோகம் சொல்லும் -அஜாயமான மான பஹுதா விஜயா –
————–
தஸ்மா᳚த்³வி॒ராட॑³ஜாயத । வி॒ராஜோ॒ அதி॒⁴ பூரு॑ஷ: ।
ஸ ஜா॒தோ அத்ய॑ரிச்யத । ப॒ஶ்சாத்³பூ⁴மி॒மதோ॑² பு॒ர: ॥
அந்த ஆதி புருஷனிடமிருந்து பிரம்மாண்டம் உண்டாயிற்று. பிரம்மாண்டத்தைத் தொடர்ந்து பிரம்மா உண்டாகி எங்கும் வியாபித்தார். பிறகு அவர் பூமியைப் படைத்தார். அதன்பிறகு உயிர்களுக்கு உடலைப் படைத்தார்.
5-த்ரிபாத் விபூதி உதைத் புருஷா
ஸ்ருஷ்ட்டி பத்தி -நாராயணனே ஸ்ருஷ்டிக்கு கர்த்தா -இவனே உபாதான காரணம் -நான்காக பிரித்த -பெருமாள் -போலே வ்யூஹமும் நான்காக –
சதுராத்மா –ஸஹிஷ்ணு –தன் ஸ்வரூபம் தானே தியானம் நித்யோதித்த தசை –லீலா விபூதி உருவாக்க –
சங்கர்ஷணன் -சம்ஹாரம் முதலில் -படைத்து -பிரத்யும்னன் -காத்து அநிருத்தன் —
கர்மாதீனமாக -உடலை கொடுத்து -பிரகிருதி பிராக்ருதமாக மாறி சரீரம் கொடுத்து –
——-
யத்புரு॑ஷேண ஹ॒விஷா᳚ । தே॒³வா ய॒ஜ்ஞமத॑ன்வத ।
வ॒ஸ॒ன்தோ அ॑ஸ்யாஸீ॒தா³ஜ்யம்᳚ । க்³ரீ॒ஷ்ம இ॒த்⁴மஶ்ஶ॒ரத்⁴த॒⁴வி: ॥
இறைவனை ஆஹுதிப் பொருளாகக் கொண்டு தேவர்கள் செய்த வேள்விக்கு வசந்த காலம் நெய்யாகவும், கோடைக்காலம் விறகு ஆகவும், சரத்காலம் நைவேத்தியமாகவும் ஆயிற்று.
6- தஸ்மாத் விராட ஜாயாத –காலம் தூண்ட ஸ்ருஷ்ட்டி –
சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி –அண்ட கடாகம் -நான்முகன் -பஸ்ஸாத் –
தேவனுக்கு பூஜை யாகம் -த்ரவ்யம் சேர்த்து ஹோமம் -நித்ய ஸூரிகள் ஸ்ருஷ்ட்டி யாகம் ஹோமம் -நான்முகனை பசுவாக வைத்து
த்ருஷ்ட்டி விதி தியானம் நடப்பது போலே நினைத்து செய்தல் –
வசந்தம் ருது -க்ரீஷ்மம் -சரத் -ருது -கால தத்வம் உணர்த்தி ஸ்ருஷ்ட்டி ஆரம்பம் அதற்காக யஜ்ஜம்
நெய் -சமித்து -புரோடாசம் -அவி-புருஷனை இங்கே நான்முகனை சொல்லி யத் புருஷேண –தேவர்கள் யஜ்ஜம்
நான் முகனே உருவாக்க இல்லையே அதனால் இதில் விஷ்வக் சேனர் பிரம்பு கொண்டு
யத்ர பூர்வே சாத்திய ஸந்த்யா தேவா -கடைசியிலும்
மாவால் ஆன பசு ஆடு கொண்டு -மானஸ த்யானம் -இங்கும் -முக்தருக்கும் ஸ்ருஷ்ட்டி சக்தி உண்டு
பல சரீரம் கொள்ளும் சக்தியும் உண்டு கைங்கர்யம் பண்ண –
ஜகத் வியாபாரம் வர்ஜம் -சக்தி இருந்தாலும் பிராப்தி இல்லையாம் செய்ய மாட்டார்
விஷ்வக் ஸ்ருஜ விஷ்வக் சேனரை கூப்பிடுகிறார்கள் –
————-
ஸ॒ப்தாஸ்யா॑ஸன்பரி॒த⁴ய:॑ । த்ரி: ஸ॒ப்த ஸ॒மித:॑⁴ க்ரு॒தா: ।
தே॒³வா யத்³ய॒ஜ்ஞம் த॑ன்வா॒னா: । அப॑³த்⁴ன॒ன்-புரு॑ஷம் ப॒ஶும் ॥
இந்த வேள்விக்கு பஞ்ச பூதங்கள், இரவு, பகல், ஆகிய ஏழும் பரிதிகள் ஆயின. இருபத்தொரு தத்துவங்கள் விறகுகள் ஆயின. தேவர்கள் யாகத்தை ஆரம்பித்து, பிரம்மாவை ஹோமப் பசுவாகக் கட்டினார்கள்,
7-சப்தாதி –புருஷன் பசும்
க்யூபா ஸ்தம்பத்தில் பசு கட்டி -நான்முகன் தான் இங்கே பசு -யூபம் பிரகிருதி -எல்லாம் த்ருஷ்ட்டி விதி-பிரகிருதி வேண்டுமே சரீரம்
நாமும் கட்டுப் படுகிறோம் நான்முகனும் கட்டுப் படுகிறான் -7 வஸ்துக்கள் பரிதி -த்ரி சப்த -21 சமித்துக்கள் -உபகரணங்கள் கொண்டு யஜ்ஜம் செய்து –
அக்னி உத்தர வேதி -பரிதி -அக்னிக்கு மூன்று பக்கம் உத்தர வேதி மூன்று கிழக்கு 1
இங்கு ஐம் பூதங்கள் அஹங்காரம் மஹான் -இந்த 7 பரிதிகள் –
21-சமித்துக்கள் -24 தத்வங்கள் பிரகிருதி மஹான் அஹங்காரம் இல்லாமல் 21-
இவை ஸ்ருஷ்ட்டி க்கு சாமக்கிரியைகள் -கீழே காலம் சொல்லி -1000 சதுர் யுகங்கள் கழித்து -பழைய வாசனை போக்க –
————-
தம் ய॒ஜ்ஞம் ப॒³ர்॒ஹிஷி॒ ப்ரௌக்ஷன்॑ । புரு॑ஷம் ஜா॒தம॑க்³ர॒த: ।
தேன॑ தே॒³வா அய॑ஜன்த । ஸா॒த்⁴யா ருஷ॑யஶ்ச॒ யே ॥
முதலில் உண்டான அந்த யஜ்ஞபுருஷனான பிரம்மாவின்மீது தண்ணீர் தெளித்தார்கள். அதன்பிறகு சாத்தியர்களும் தேவர்களும் ரிஷிகளும் இன்னும் யார்யார் உண்டோ அவர்களும் யாகத்தை நடத்தினார்கள்.
8-தம் –தேனை தேவா -ஸாத்யா ரிஷப -நித்யர்கள் -முக்தர்கள் பரிஹிஷி பிரக்ருதியில் நான்முகனை கட்டு
ப்ரோஷித்தார்கள்-ஆஹுதி கொடுக்கும் வஸ்துவை சம்ஸ்காரம் பண்ணி -பஞ்ச சம்ஸ்காரம் இதே போலே ஆத்மாவுக்கு –
புருஷன் ஜாதம் அக்ரத-முன்பே பிறந்த -ஆத்மவர்க்கத்துக்கு முன்னே என்றவாறு –
ஸாத்யா -நித்யர்கள் -ரிஷயா -முத்தர்கள் மந்த்ர த்ரஷ்டா ரிஷி திருமந்திரம் அறிந்து மோக்ஷம் வந்ததால் –
—————
தஸ்மா᳚த்³ய॒ஜ்ஞாத்²ஸ॑ர்வ॒ஹுத:॑ । ஸம்ப்⁴ரு॑தம் ப்ருஷதா॒³ஜ்யம் ।
ப॒ஶூக்³க்³-ஸ்தாக்³க்³-ஶ்ச॑க்ரே வாய॒வ்யான்॑ । ஆ॒ர॒ண்யான்-க்³ரா॒ம்யாஶ்ச॒ யே ॥
பிரபஞ்ச வேள்வியாகிய அந்த யாகத்திலிருந்து தயிர் கலந்த நெய் உண்டாயிற்று. பறவைகளையும், மான், புலி போன்ற காட்டு விலங்குகளையும், பசு போன்ற வீட்டு மிருகங்களையும் பிரம்மா படைத்தார்.
9-தஸ்மாத் –ஆரண்யன் -புருஷத் ராஜ்யம் தயிரும் நெய்யும் சேர்ந்து -தயிர் கலந்த நெய் யை கொண்டு
ஸ்ருஷ்டிக்கு வீர்யம் சக்தி -உருவாக்க –
பக்ஷிகள் மிருகங்கள் —ஊர்ஜா-சக்தி -தயிர் நெய் இரண்டுமே கவ்யம் -பஞ்ச கவ்யம் பால் மூத்திரம் சாணி சேர்த்து –
பஞ்ச தன்மாத்திரைகள் நடுவில் பூதங்கள் கடைசியில் அதே போலே தயிர் நெய் பாலில் இருந்து
10-16- தச வித ஸ்ருஷ்ட்டி சொல்லப்படுகிறது -3 ஸ்கந்தம் 8 அத்யாயம் பாகவதம் ஸ்ருஷ்ட்டியை விளக்கும் -விதுரர்க்கு மைத்ரேயர்
—–
தஸ்மா᳚த்³ய॒ஜ்ஞாத்²ஸ॑ர்வ॒ஹுத:॑ । ருச:॒ ஸாமா॑னி ஜஜ்ஞிரே ।
ச²ன்தா³க்³ம்॑ஸி ஜஜ்ஞிரே॒ தஸ்மா᳚த் । யஜு॒ஸ்தஸ்மா॑தஜ³ாயத ॥
பிரபஞ்ச வேள்வியாகிய அந்த யாகத்திலிருந்து ரிக் வேத மந்திரங்களும், சாம வேத மந்திரங்களும், காயத்ரீ முதலான சந்தஸ்களும் உண்டாயின. அதிலிருந்தே யஜுர்வேதம் உண்டாயிற்று.
10-தஸ்மாத் தச வித ஸ்ருஷ்ட்டி -வேதங்கள் இதிகாசங்கள் புராணங்கள் சந்தஸுக்கள் -தஸ்மாத் -சர்வஹூதா -உருவாயின
ரிக் சாமம் -நித்யம் தான் -வாக்கிலே வந்தது இல்லையே -சரீரம் கொண்டதை ஆத்மாவுக்கு பிறப்பு என்கிறோம்
இவர் மூலம் வேதங்கள் பிரகாசப் படுத்தப் படுகின்றன
திரையீ மயன் -வேதங்களை சரீரமாக வேதம் கொடுத்தவன் -வேதம் நான்காய் –பகுதிகள் மூன்று -ருக்கு மந்த்ரங்கள் சாமம் யஜுஸ்
ப்ரஹ்ம வித் ஆப்னோதி பரம் -பாதம் முடிந்து -அர்த்தமும் ப்ரஹ்மம் அறிந்தவன் ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் –
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் -அடையாளம் -யவன் ஒருத்தன் -அறிந்து கொள்கிறானோ -பாதம் முடியாமல் -அவன் கல்யாண குணங்களை அறிந்து
ருக்கு முடிந்தது -ரஜோ ஸ் முடியாதவை -இசை கூட்டி சாமம் -மூன்றின் கலவை அதர்வணம் -ரிக் வேதத்தில் நான்கும் இருக்கலாம் –
சந்தசுக்களும் தோன்றின -சப்த சந்தசு -புரவி ஏழும் ஒரு கால் உடைய தேர் ஆதித்யன் –
அனுஷ்டுப் சந்தஸ் 8 எழுத்து ஒரு பாதம் -கால் பகுதி என்றவாறு –
———–
தஸ்மா॒த³ஶ்வா॑ அஜாயன்த । யே கே சோ॑ப॒⁴யாத॑³த: ।
கா³வோ॑ ஹ ஜஜ்ஞிரே॒ தஸ்மா᳚த் । தஸ்மா᳚ஜ்ஜா॒தா அ॑ஜா॒வய:॑ ॥
அதிலிருந்தே குதிரைகளும், இருவரிசைப் பற்கள் உடைய மிருகங்களும், பசுக்களும், வெள்ளாடுகளும், செம்மறியாடுகளும் தோன்றின.
11-தஸ்மாத் –திர்யக்குகள் -அஸ்வர்/ஒரு குழம்பு பற்கள் எருமை மாடு -கழுதை போன்றன -பசு மாடுகள் -அஜம் ஆடு –
பசு தனியாக -விஷ்ணுவுக்கு பிரதானம் என்பதால் தனியாக சொல்லப் பட்டன -விஸ்வரூபம் சேவை –
———–
யத்புரு॑ஷம்॒ வ்ய॑த³து⁴: । க॒தி॒தா² வ்ய॑கல்பயன்ன் ।
முக²ம்॒ கிம॑ஸ்ய॒ கௌ பா॒³ஹூ । காவூ॒ரூ பாதா॑³வுச்யேதே ॥
ப்³ரா॒ஹ்ம॒ணோ᳚ஸ்ய॒ முக॑²மாஸீத் । பா॒³ஹூ ரா॑ஜ॒ன்ய:॑ க்ரு॒த: ।
ஊ॒ரூ தத॑³ஸ்ய॒ யத்³வைஶ்ய:॑ । ப॒த்³ப்⁴யாக்³ம் ஶூ॒த்³ரோ அ॑ஜாயத: ॥
ப்ரம்மாவை தேவர்கள் பலியிட்டபோது அவரை எந்தெந்த வடிவாக ஆக்கினார்கள்? அவரது முகம் எதுவாக ஆயிற்று ? கைகளாக எது சொல்லப்படுகிறது ? தொடைகளாகவும் பாதங்களாகவும் எது கூறப் படுகிறது ?
அவரது முகம் ப்ராமணனாக ஆயிற்று. கைகள் க்ஷத்ரியனாக ஆயின. தொடைகள் வைசியனாக ஆயின. அவரது பாதங்களிலிருந்து சூத்திரன் தோன்றினான்.
12-கேள்வி 13-பதில் -படைக்கப் பட்டவர்களில் யஜ்ஜம் பண்ணுபவர்களை படைப்பார்களோ -எத்தனை விதமாக -கதிதா விகல்பியன்
முகம் எது -எது தோள்கள் –எது தொடை கை திருத் தோள்கள் –
ப்ராஹ்மணர் அஸ்ய முகம் ஆஸீத் -சாதுர்வர்ணயம் -இத்தை மூலமாக கொண்டே கீதையில் -க்ஷத்ரியர் -தோள்களில் –
பாஹு ராஜன் க்ருத்யா -ரக்ஷிக்கும் ஸ்தத்ரியன் திருமால் அம்சம் -கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன் -கதை -வைசியர் -தொடைகளில் –சூத்திரர் -பாத கமலங்கள் –
தேனே மலரும் திருவடித் தாமரைகள் -அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே –
தமிழ் முகம் இல்லா பாஷை சமஸ்க்ருதம் வாய் இல்லா பாஷை என்பர் -முகத்துக்கு தமிழில் சொல் இல்லையே
வர்ணம் -குணம் அடிப்படையில் -ஜாதி குதிரை ஜாதி புஷபம் போலே -உயர்வு தாழ்வு கல்பித்தால் தான் குற்றம் -வேறுபாடு இருக்கலாமே -குண கர்ம விபாகம் –
ஜாதி -ஸ்திரி -சொத்து -விசுவாமித்திரர் பரசுராமர் பிறப்பு நடத்தை மாறாடி –
பசுபதி ஆக்கம் -ப்ராஹ்மணர் மட்டுமே மோக்ஷம் -அதனால் மற்றவர் நடத்தையால் ப்ராஹ்மணர் ஆகி மோக்ஷம்
நம் சம்ப்ரதாயம் எல்லாரும் இருந்த நிலையிலே மோக்ஷம் போகலாம் –
————
ச॒ன்த்³ரமா॒ மன॑ஸோ ஜா॒த: । சக்ஷோ:॒ ஸூர்யோ॑ அஜாயத ।
முகா॒²தி³ன்த்³ர॑ஶ்சா॒க்³னிஶ்ச॑ । ப்ரா॒ணாத்³வா॒யுர॑ஜாயத ॥
மனத்திலிருந்து சந்திரன் தோன்றினான். கண்ணிலிருந்து சூரியன் தோன்றினான். முகத்திலிருந்து இந்திரனும் அக்கினியும் தோன்றினர். பிராணனிலிருந்து வாயு உண்டாயிற்று.
14 சந்த்ரமா மனசோ ஜாத -சஷூ சூர்யா –முகம் இந்திரன் அக்னி பிராணன் -வாயு
லோகத்துக்கு உபகாரமாக பல ஸ்ருஷ்டிகள் -இதில் —
சதி ஆஹ்லாதே குளிர்ச்சி -திரு உள்ளம் குளிர்ந்த சந்திரன் –கண் பார்வைக்கு -கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் –
சூர்ய நமஸ்காரம் கண் பார்வைக்கு -தாமரை அலரும் -தாமரைக் கண் -பக்தர்களால் அலரும்-அவன் திருக் கண்கள் -கமலக் கண்ணன் என் கண்ணில் உள்ளான் –
அதிபதி பிரதானம் முகம் பிரதானம் -இந்திரன் -தேவதைகள் முகம் அக்னி -என்பர் -ஹனுமான் முக்கிய பிராண தேவதை -மாத்வர்
————–
நாப்⁴யா॑ ஆஸீத॒³ன்தரி॑க்ஷம் । ஶீ॒ர்ஷ்ணோ த்³யௌ: ஸம॑வர்தத ।
ப॒த்³ப்⁴யாம் பூ⁴மி॒ர்தி³ஶ:॒ ஶ்ரோத்ரா᳚த் । ததா॑² லோ॒காக்³ம் அ॑கல்பயன்ன் ॥
தொப்புளிலிருந்து வானவெளி தோன்றியது. தலையிலிருந்து சொர்க்கம் தோன்றியது. பாதங்களிலிருந்து பூமியும் காதிலிருந்து திசைகளும் தோன்றின. அவ்வாறே எல்லா உலகங்களும் உருவாக்கப் பட்டன.
15- நாபிப்யாம்–அந்தரிக்ஷம் –
தலையில் இருந்து சுவர்க்கம் -ஆகாசம் -பூமி திக்குகள் காதுகளில் இருந்து -பொருவில் சீர் பூமி என்கோ திருவடியில் இருந்து உருவாகி
நின்று அளந்து –கிடந்தது உண்டு உமிழ்ந்து கிடந்தது – -பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்யும் மால் –அரவாகி சுமத்தியால் -விராடன் ஸ்தோத்ரம் –
16/17/18-பக்தி ரூபா பன்ன ஞானத்தால் மோக்ஷம் -ஹரி வைபவம் சொல்லும்
———
வேதா॒³ஹமே॒தம் புரு॑ஷம் ம॒ஹான்தம்᳚ । ஆ॒தி॒³த்யவ॑ர்ணம்॒ தம॑ஸ॒ஸ்து பா॒ரே ।
ஸர்வா॑ணி ரூ॒பாணி॑ வி॒சித்ய॒ தீ⁴ர:॑ । நாமா॑னி க்ரு॒த்வாபி॒⁴வத॒³ன்॒, யதா³ஸ்தே᳚ ॥
எல்லா உருவங்களையும் தோற்றுவித்து, பெயர்களையும் அமைத்து, எந்த இறைவன் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறாரோ, மகிமை பொருந்தியவரும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்பவரும் இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவருமான அந்த இறைவனை நாம் அறிவேன்.
16 வேதாஹ மேதம்–
வேர் முதல் வித்தாய் -சர்வ காரணத்வம்-சொல்லி -அத்தை நீ அறிந்து கொண்டு -பக்தி செய் என்கிறது –
உபாசனத்தாலே அடைய வேண்டும் என்கிறது –
காம் வேத -நான் இவனை அறிந்து கொண்டேன் -வேத புருஷன் -வேதம் அநாதி -சுடர் மிகு சுருதி -துல்யமான அர்த்தம் –
சர்வாணி ரூபாணி –எல்லாம் படைத்து எல்களா ரூபங்களை கொடுத்து –நாமானி க்ருத்வா -நாமங்களை சூட்டி –
அபிவதன் -திரும்ப உச்சரித்து கொண்டு -சங்கல்பத்தால் -நினைவே ப்ரஹ்மத்துக்கு முக்கியம் அடங்குவார் இல்லாதா ஸ்வா தந்தர்யம் சங்கல்ப சக்தி
தீரன் -நிர்விகார தத்வம் என்றபடி -சரீரம் பிரகாரம் பரிணாமமே ஸ்ருஷ்ட்டி -சதா ஏக ரூபன் —
தீரன் -நிர்விகாரன் -என்றவாறு -உபாதான காரணமாக இருந்தாலும் -ஸ்வரூபம் விகாரம் இல்லை -சரீரம் தானே ஜகத்
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம் -சத்யம் -நித்யம் -நிர்விகாத்வம் -நந்தா விளக்கே அளத்தர்க்கு அரியாய்
இப்படிப் பட்ட ப்ரஹ்மத்தை அயம் வேத -அறிந்து கொண்டேன் -என்றவாறு –
புருஷம்-மஹாந்தம் -பிரகிருதி தண்டு -தாமஸ் அசத்து பாரே -தாண்டி -ஆதித்ய வர்ணம் -இப்படிப் பட்ட புருஷன்
அஹம் வேதமி-வேதம் -அருளிச் செயல் சரம -அர்ச்சை சிரமம் -ப்ரஹ்மா ருத்ரன் இந்திரன் வந்தாலும் திருவடி
அசாஹாய சூரன் -சொல்ல தேவை இல்லையே ப்ரஹ்மா சொன்னதும் -ச ப்ரஹ்ம ச சிவா சேந்த்ர -வேத வாக்கியம் படியே வால்மீகி –
புருஷம் -பூர்ணத்வத்தால் -ஏதம் ஸுலப்யம் மஹாந்தம் பரத்வம் -மூன்றும் சொல்லி -சரணாகதி பண்ண -இதே போலே
சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய -க்ஷிப்ரம் நிவேதயதே-ஏதம் போலே ராகவன் எளிமை வாசகம் -மஹாத்மா -சர்வ லோக சரண்யன் –
வேதனம் -அறிந்து தியானித்தல் -மீன் -கங்கை த்ரி விக்ரமன் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -அறிவுடன் நீராடினால் தானே பலம் கிட்டும் –
அதே போலே காரணத்வம் அறிந்து உபாசித்து -பலம்
ம்ருத்யு -சொல்லால் சொல்லும் சம்சாரம் தாண்ட இதுவே வழி -ஞானான் மோக்ஷம் -ஞானமே பக்தி -காய் பழம் போலே –
பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம் -பக்குவம் பட்டு -கேவல ஞானம் காய் -பக்திசா ஞான விசேஷம் –
அறிவு முதல் நிலை /நினைவு -அத்தை நினைத்து /முதிர்ந்து -அடிக்கடி நினைத்து -அடைய ஆசை பெருத்து தியானம் –
வேதனம் ஸ்மரணம் த்யானம் -இடை விடாமலும் -இடை யூறுகள் இன்றி த்யானம் -/
அன்பு தெளித்து ஸ்னேஹ பூர்வம் அநு த்யானம்- இதுவே பக்தி -வேதந சப்தம் இத்தையே சொல்லும்
புருஷ-கல்யாண குணங்கள் -மஹா -கீழே உள்ளார் -ஆதித்ய வர்ணம் ரூபம் திருமேனி -தாமஸ் அஸ்து பாரே
ஸ்ரீ வைகுண்டம் தேச விசேஷம் -சர்வாணி ரூபாணி விசித்திய பஹு வசனம் -அத்தனையும் உண்மை -விசிஷ்டாத்வாய்த்த தத்வங்கள் எல்லாம் இதிலே
————-
தா॒⁴தா பு॒ரஸ்தா॒த்³யமு॑தா³ஜ॒ஹார॑ । ஶ॒க்ர: ப்ரவி॒த்³வா-ன்ப்ர॒தி³ஶ॒ஶ்சத॑ஸ்ர: ।
தமே॒வம் வி॒த்³வான॒ம்ருத॑ இ॒ஹ ப॑⁴வதி । நான்ய: பன்தா॒² அய॑னாய வித்³யதே ॥
எந்த இறைவனை பிரம்மா ஆதியில் பரமாத்மா என்று கண்டு கூறினாரோ, இந்திரன் நான்கு திசைகளிலும் எங்கும் நன்றாகக் கண்டானோ அவரை இவ்வாறு அறிபவன் இங்கேயே அதாவது இந்தப் பிறவியிலேயே முக்தனாக ஆகிறான். மோட்சத்திற்கு வேறு வழியே இல்லை.
17–தாதா ப்ரஸ்தாத் –நான் அந்நிய பந்த அயனாயா –
வித்வான் -நிராமம் ஸ்வாமி அறிந்து -அம்ருதம் இஹ பவதி -அமிருதம் போன்ற பரம பதம் அடைந்து -பிரம்மன் தியானித்து யுக கோடி சகஸ்ரம் –
சக்ர -100 யாகம் செய்த இந்திரன் -பிரதி திசைச்ச நான்கு திக்குகள் விதிக்குகள் எட்டு திக் பாலரும் யாரை த்யானித்தார்களோ
அவனையே வித்வான் -அறிந்து உபாசித்தவன் இந்த பிறவியில் முக்தி அடைகிறான்
தமேவ வித்வான் -ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்ம ஏவ பவதி போலே இரண்டு உண்டே -எட்டு கல்யாண குணங்கள் அடைகிறான் -வேறு வழி இல்லை என்றவாறு
கள்வா –கழல் பணிந்து வெள்ளெறேன் நான் முகன் இந்திரன் கழல் பணிந்து -பிடித்தேன் பிறவி கெடுத்தேன் பிணி சாரேன்-வேறே வழி இல்லையே
வித்வான் -அறிவு -அறிபவன் -அறியப்படும் பொருள் மூன்றும் உண்டே -வாக்யார்த்தா ஞானம் மட்டும் மோக்ஷம் இல்லை என்றதாயிற்று
———–
ய॒ஜ்ஞேன॑ ய॒ஜ்ஞம॑யஜன்த தே॒³வா: । தானி॒ த⁴ர்மா॑ணி ப்ரத॒²மான்யா॑ஸன்ன் ।
தே ஹ॒ நாகம்॑ மஹி॒மான:॑ ஸசன்தே । யத்ர॒ பூர்வே॑ ஸா॒த்⁴யா: ஸன்தி॑ தே॒³வா: ॥
தேவர்கள் இந்த வேள்வியால் இறைவனை வழிபட்டார்கள். அவை முதன்மையான தர்மங்கள் ஆயின. எங்கே ஆரம்பத்தில் வேள்வியால் இறைவனை வழிபட்ட சாத்தியர்களும் தேவர்களும் இருக்கிறார்களோ, தர்மங்களைக் கடைப்பிடிக்கின்ற மகான்கள் அந்த மேலான உலகை அடிவார்கள்.
18- யஜ்ஜென ப்ரஹ்மா -நான் முகனை கொண்டு ஸ்ருஷ்ட்டி எஜ்ஜம் செய்து -தர்மம் முதன்மை பெற்றது
தானி -யத்ர பூர்வே ஸாத்யா சந்தி தேவா –அறிந்து -நாகம் வைகுண்டம் அடைந்து -மஹிமா -அஞ்ஞானம் அற்று
ஸ்வரூபம் விளக்கம் பெற்று -ஸநாதர்கள் நித்யர் -வித்வான் வேதனம் தியானம் உபாசனம் பக்தி -ஒன்றே வழி
சாஸ்திரம் பக்தி -பிரபத்தியாலோ பக்தியாலோ அடையலாம் -ஸ்வரூப விரோதி என்று –
ப்ரீதி தலைமண்டி கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் –
———-
உத்தர அநுவாகம் 6 மந்த்ரங்கள்
அ॒த்³ப்⁴ய: ஸம்பூ॑⁴த: ப்ருதி॒²வ்யை ரஸா᳚ச்ச । வி॒ஶ்வக॑ர்மண:॒ ஸம॑வர்த॒தாதி॑⁴ ।
தஸ்ய॒ த்வஷ்டா॑ வி॒த³த॑⁴த்³ரூ॒பமே॑தி । தத்புரு॑ஷஸ்ய॒ விஶ்வ॒மாஜா॑ன॒மக்³ரே᳚ ॥
தண்ணீரிலிருந்தும் சாரமான அம்சத்திலிருந்தும் பிரபஞ்சம் உண்டாயிற்று. பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கிய இறைவனிடமிருந்து சிறந்தவரான பிரம்மா தோன்றினார். இறைவன் அந்த பிரம்மாவின் (பதினான்கு உலகங்களும் நிறைந்ததான) உருவை உருவாக்கி அதில் வியாபித்திருக்கிறார். பிரம்மாவின் இந்தப் பிரபஞ்ச வடிவம் படைப்பின் தொடக்கத்தில் உண்டாயிற்று.
1-சேஷத்வம் -பர கத அதிசயம் -ஆ தேனை -சரீரம் ஆத்மாவுக்கு போலே
தத் புருஷஸ்ய –விஸ்வம் -அக்ரே ஆஜாநாம் -அறிந்தேன் -பழைய காலத்தில் -திருமாலே நானும் உனக்கு பழ வடியேன்-
அடிமைத் தனம் -சேஷத்வம் -பழைமை – நல் தமிழால் நூல் செய்த பெற்றிமையோர் –
அத்ய ஸம்பூதா -முதலில் தண்ணீர் -பிருதிவியை ரஸாச்சா– உண்டான பிருதிவியில் அன்னம் ரசம் உருவாகி போஷிக்க
விஸ்வ கர்மா -தேவ தச்சன் -மயன் அசுரர் தச்சன் -விஸ்வ கர்த்தா -சமாவார்த்தாதி -ஸ்ருஷ்ட்டிக்கப் பட்டத்தை சொல்லி
தண்ணீருக்கும் அனைத்துக்கும் பர ப்ரஹ்மமே காரணம் –
தஸ்ய த்வரஷ்டா–விதத்தி ரூபமேத்தி -தரிக்கிறான் வியாபிக்கிறான் -தானே திருமேனியால் தரித்து -ஆதாரம்
வியாபித்து உள்ளே புகுந்து நியமிக்கிறார் -அந்தராத்மா -சரீர ஆத்ம பாவம் -அந்தர்யாமி -நியமனம் -யமயத்தி -நியந்தரு நியாமிய பாவம்
தத் புருஷஸ்ய -இப்படி பட்ட பரமாத்மாவுக்கு விஸ்வம் -ஆத்மாக்கள் சேஷ பூதர் என்றவாறு –யானே நீ என் உடைமையும் நீயே
நாமும் நம் சரீரமும் அவனுக்கு சரீரம் என்றவாறு
பிரகாரம் -அப்ருதக் சித்த விசேஷணம் -பிரியாமல் -இருப்பதாய் -சார்ந்து இருப்பது பிரகாரம் -கருணை பிந்த்ரா குணங்கள் போலே
குணம் தர்மம் -குணி தர்மி -குண்டலி புருஷன் -தண்டீ புருஷன் -பிரிக்கலாம் -சுக்ல பட -வெள்ளை துணி -வெண்மை பிரிக்க முடியாதே –
குணம் த்ரவ்யம் சார்ந்து இருக்கும் -ஜீவாத்மா குணம் இல்லை த்ரவ்யம் -பரமாத்மாவும் த்ரவ்யம் -மேஜை புஸ்தகம் போலே
சார்ந்தே இருக்கும் த்ரவ்யங்கள் போலே -பிரகார அத்வைதம் -ஆத்மா அநேகர் உண்டே -பலர் -உண்டே என்னில் —
அனைவரும் ஒரே ஆகாரம் -ஞான மயம் -ஞான குணம் – ஆனந்த மயம் -சேஷத்வம் -போது தானே -ஒரே ஜாதி என்றவாறு –
பிரகாரி அத்வைதம் -தன் ஒப்பார் இல்லாத அப்பன் -இதில் இரண்டாவது இல்லை —
மேலே சரீராத்மா பாவம் -குணம் பிரகாரம் -பிரகாரம் ஆவது சரீரம் ஆகாது -சரீரமானவை எல்லாம் பிரகாரம் -சார்ந்தே பிரியாமல் இருக்குமே
யஸ்ய சேதனஸ்ய -யது த்ரயவ்யம் -சார்வார்த்தமனா- ஸ்வார்த்தே -தாராயத்வம் நியந்தும் சக்தே
அவன் பொருட்டே அவனாலே தாங்கி ஆட்சி செய்யப் படுவதே சரீரம் என்றவாறு
த்வேஷிடா ரூபமேத்தி -தஸ்ய புருஷஸ்ய விஸ்வம் -தரித்து நியமிப்பதால் விஸ்வம் சேஷம் என்றவாறு –
லலாடா -நெற்றியில் ஸ்வேதா -தண்ணீர் -வேர்வை -ஹிரண்மய அண்டம் உருவானது -அப ஏவ சதர்ஜ ஆதவ் -முதலில் தண்ணீர்
நாரம் தண்ணீர் அயன ஆஸ்ரயம் நாராயணன் -அந்நாத் பவதி –கர்மம் சக்கரம் -கர்மம் அடியாக உயர்வு தாழ்வு
தத் புருஷஸ்ய விஸ்வம் -கிருஷ்ண ஏவ கி லாலே -உத்பத்தி லயம் காரணம் -இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையவன்
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன் -சிற்றிலோடு எங்கள் சிந்தை -சிதைக்கக் தடவையோ கோவிந்தா -அநந்ய பிரயோஜனர் –
——
வேதா॒³ஹமே॒தம் புரு॑ஷம் ம॒ஹான்தம்᳚ । ஆ॒தி॒³த்யவ॑ர்ணம்॒ தம॑ஸ:॒ பர॑ஸ்தாத் ।
தமே॒வம் வி॒த்³வான॒ம்ருத॑ இ॒ஹ ப॑⁴வதி । நான்ய: பன்தா॑² வித்³ய॒தேய॑னாய ॥
மகிமை பொருந்தியவரும், சூரியனைப் போல் ஒளிர்பவரும், இருளுக்கு அப்பாலும் இருப்பவருமாகிய இந்த இறைவனை நான் அறிவேன். அவரை இவ்வாறு அறிபவன் இங்கே இந்தப் பிறவியிலேயே முக்தனாக ஆகிறான், முக்திக்கு வேறு வழி இல்லை.
2-வேதகா மேதம்–மீண்டும் -அஹம் புருஷம் வேத -ஏதம் ஸூ லாபான் மஹாந்தம் -ஆதித்ய வர்ணம் -தமஸை தாண்டி -அன்யா பந்தா –உபாயம் அயனம் பிராப்யம்
———-
ப்ர॒ஜாப॑திஶ்சரதி॒ க³ர்பே॑⁴ அ॒ன்த: । அ॒ஜாய॑மானோ ப³ஹு॒தா⁴ விஜா॑யதே ।
தஸ்ய॒ தீ⁴ரா:॒ பரி॑ஜானந்தி॒ யோனிம்᳚ । மரீ॑சீனாம் ப॒த³மி॑ச்ச²ன்தி வே॒த⁴ஸ:॑ ॥
இறைவன் பிரபஞ்சத்தில் செயல்படுகிறார். பிறக்காதவராக இருந்தும் அவர் பல்வேறு வடிவங்களில் தோன்றுகிறார். அவரது உண்மையான வடிவத்தை மகான்கள் நன்றாக அறிகிறார்கள். பிரம்மா போன்றவர்கள் கூட மரீசி முதலிய மகான்களின் பதவியை விரும்புகிறார்கள்.
3- அவதார சீர்மை சொல்லும் மந்த்ரம் –பிரஜாபதி -ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -இங்கே குறிக்கும் -சரதி கர்ப்பே -அடியவர் ஹிருதய கண்ணுக்கு விஷயம்
அஜாயமான பஹு தா விஜாயதே -கடுகில் காணுமாறு அருளாய் -ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து -பிறப்பில் பல் பிறவி பெருமான்
உண்ணாத நீ உண்ணும் குலத்தில் பிறந்தாய் -மரம் இரண்டு பறவை -உணவு உண்ணாமல் ஜோதிஸ் மிக்கு –
தஸ்ய தீரா -ஞானிகள் அறிவார்கள் அவதார ரகஸ்யம் -நித்ய சூரிகள் உள்ள நாட்டை அடைய ஆசைப் படுவான் –
தான் ஏற நாள் பார்த்து இருக்கும் –
ராஜாதி ராஜ ஸர்வேஷாம் -விஷ்ணு -ப்ரஹ்மம் -மஹான் -ஈஸ்வரனை அறிந்து கொள்கிறோம் ச பிதா ச பிரஜாபதி
ஸ்வாமி ரக்ஷகர் பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆத்மேஸ்வரீம்- –அஜாயமான பஹுதா -விஜாயதே விசேஷனா ஜாயதே 12 பன்னிரு திங்கள்
நாட்டில் பிறந்து படைத்தன பட்டு -நாம் பிறக்க வேண்டிய தேவை இல்லாத படி என்பதால் -விசேஷ ஜாயதே -அர்ச்சையும் அவதாரமே
அஜன் -பிறப்பிலி -தூணில் இருந்து -மற்றவர் போலே பிறக்க வில்லையே
ஜானி ஜரா சகல துரிதம் -போக்க கிருபாதீனம் -கூபத்தில் விழும் குளவி எடுக்க குதித்து -எந்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்து –
வானவர்கள் நாடு -நம்புவார் பத்தி வைகுந்தம் காண்மினே இதனால் தான் -இங்கே ஈரரசு பட்டு இருக்கும் –
————
யோ தே॒³வேப்⁴ய॒ ஆத॑பதி । யோ தே॒³வானாம்᳚ பு॒ரோஹி॑த: ।
பூர்வோ॒ யோ தே॒³வேப்⁴யோ॑ ஜா॒த: । நமோ॑ ரு॒சாய॒ ப்³ராஹ்ம॑யே ॥
யார் தேவர்களிடம் தேஜஸாக விளங்குகிறாரோ, தேவர்களின் குருவாக இருக்கிறாரோ, தேவர்களுக்கு முன்பே தோன்றியவரோ அந்த ஒளிமயமான பரம்பொருளுக்கு நமஸ்காரம்.
4–யோ தேவேப்யோ ஆதாபி –புரோ ஹித –பூர்வம் -முதல்வன் -நமோ ருசாயா ப்ரஹ்மம் -பர ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூபி
தேவ சப்தம் நித்ய ஸூ ரிகள் -அவர்களுக்காக -ஓளி மிக்கு -கைங்கர்யம் கொள்வதே -ஹிதம் பண்ணி -பக்தாநாம் -சகலம் -அழகிய திருமேனி –
———–
ருசம்॑ ப்³ரா॒ஹ்மம் ஜ॒னய॑ன்த: । தே॒³வா அக்³ரே॒ தத॑³ப்³ருவன்ன் ।
யஸ்த்வை॒வம் ப்³ரா᳚ஹ்ம॒ணோ வி॒த்³யாத் । தஸ்ய॑ தே॒³வா அஸ॒ன் வஶே᳚ ॥
பரம்பொருளைப் பற்றிய உண்மைகளை அளிக்கும்போது தேவர்கள் ஆதியில் அதைப்பற்றி “ யாராக இருந்தாலும் பரம்பொருளை நாடுபவன் இவ்வாறு அறிவானானால் அவனுக்கு தேவர்கள் வசமாக இருப்பார்கள்“ என்று கூறினார்கள்.
5- எல்லாம் ப்ரஹ்மம் ஆனந்தத்துக்காக என்கிறது -ப்ரஹ்மம் ரிஸம் ஜநயன்தா -ப்ரீதி அடைய -அக்ரே தத் அப்ரூவன் நம சொன்னார்கள்
தத் அத்தை சொன்னார்கள் நம என்பதை -இதுவே வசப்படுத்தும் அஞ்சலி -பரம முத்திரை –
——-
ஹ்ரீஶ்ச॑ தே ல॒க்ஷ்மீஶ்ச॒ பத்ன்யௌ᳚ । அ॒ஹோ॒ரா॒த்ரே பா॒ர்ஶ்வே ।
நக்ஷ॑த்ராணி ரூ॒பம் । அ॒ஶ்வினௌ॒ வ்யாத்தம்᳚ ।
இ॒ஷ்டம் ம॑னிஷாண । அ॒மும் ம॑னிஷாண । ஸர்வம்॑ மனிஷாண ॥
நாணத்தின் தலைவியாகிய ஹ்ரீ தேவியும், செல்வத்தின் தலைவி யாகிய லட்சுமி தேவியும் உமது மனைவியர். பகலும் இரவும் உமது பக்கங்கள். நட்சத்திரங்கள் உமது திருவுருவம். அசுவினி தேவர்கள் உமது மலர்ந்த திருவாய்.
எம்பெருமானே நாங்கள் விரும்புவதைக் கொடுத்தருள்வாய். இவ்வுலக இன்பத்தைக் கொடுத்தருள்வாய். இகத்திலும் பரத்திலும் அனைத்தையும் தந்தருள்வாய்.
6-ஹீரஸ்ஸதே லஷ்மீ பத்னி -கீழே சொன்ன வைபவம் விட -ஸ்ரீ யபதி- ஹ்ரீ -பூமி பிராட்டி -சகாரம் இரட்டித்து மூவரும் -தே பத்நயவ் –
அஹோராத்ரி பார்ஸ்வே நஸ்த்ராணி -அஸ்வினி -தேவதை போலே முகம் அழகு -பிரார்த்தனை உடன் நிறுத்தி –
பிராட்டி சம்பந்தம் இருப்பதால் இஷ்டம் -ஐஸ்வர்யம் அக்ஷரம் கொடுத்து கொடுக்க ஒன்றும் இல்லையே கலங்கி வெட்க்கி –
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா– கஸ் ஸ்ரீ ஸ்ரீ -சம்பத்து -விளையும் பூமி -அனுபவம் நீளா தேவி -மூவரும் -பொறுமையே வடிவம்
பூமியை முதலில் சொல்லி பின்பு ஸ்ரீ தேவி -அரவாகி சுமத்தியால் –பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்யும் மால்
இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து நடந்து அளந்து -அன்றோ -குணம் இவளுக்கு மணம் அவளுக்கு -புகழ் இவளுக்கு அழகு அவளுக்கு -ஆதரவு ஆதாரம்
இங்கித -புருவ நெறித்து-இதுவே பிரமாணம் இத்தை கொண்டு நடத்தி -நம்மையும் சேர்த்து வைக்கும் -அநபாயினி
கிரியதாம் இதை மாம் வைத்த -சேர்த்தியில் கைங்கர்யம் -என் அடியார் அது செய்யார் –
நக்ஷத்ராணி ரூபம் திரு மேனி –சூரியன் வெப்பம் எரிச்சல் இங்கு அழகு –அம்ருத தடாகம்
ஏஷா வைஷ்ணவி நாம –புருஷ ஸூ க்தம் உயர்ந்த மந்த்ரம் என்றவாறு
தச்ச²ம்॒ யோராவ்ரு॑ணீமஹே । கா॒³தும் ய॒ஜ்ஞாய॑ । கா॒³தும் ய॒ஜ்ஞப॑தயே । தை³வீ᳚ ஸ்வ॒ஸ்திர॑ஸ்து ந: । ஸ்வ॒ஸ்திர்மானு॑ஷேப்⁴ய: । ஊ॒ர்த்⁴வம் ஜி॑கா³து பே⁴ஷ॒ஜம் । ஶம் நோ॑ அஸ்து த்³வி॒பதே᳚³ । ஶம் சது॑ஷ்பதே³ ।
ஓம் ஶான்தி:॒ ஶான்தி:॒ ஶான்தி:॑ ॥
—————————————————————————————————–
சகஸ்ர சீர்ஷா புருஷா சஹஸ்ராக்ஷ சஹஸ்ரபாத் –
சபூமிம் விஸ்வதோ வ்ருத்வா அத்ய திஷ்டத் தசாங்குலம் –1 –
புருஷன் எனப்படும் ஸ்ரீ மன் நாராயணன் ஆனந்தமான திருத் தலைகள் திருக் கண்கள் திருப் பாதங்கள் கொண்டு
எங்கும் வியாபித்து அநந்த யோஜனா பிரமாணமான ப்ரஹ்மாண்டத்தை வியாபித்து உள்ளார்
சகஸ்ர சீர்ஷா –இத்யத்ர சகஸ்ர அநந்த வாசக
அநந்த யோஜனம் ப்ராஹ தசாங்குல வசஸ்ததா
தஸ்ய ப்ரதமயா விஷ்ணோர் தேசதோ வ்யாப்திருச்யதே
சீர்ஷ பதம் -ஞான இந்திரியங்கள் —
போதன மனன ஸ்ரவண ஸ்பர்சன தர்சன ரசன க்ராண ஞானாதி ஸ்ருதானி பாவந்தீத்யத சிர-
அபரிமித ஞானம் -அனந்தன் -சர்வ இந்த்ரியானாம் நயனம் பிரதானம்
சகஸ்ர பாத் –கர்ம இந்திரியங்கள் -நிரவதிக சக்தன் -அச்சுதன் –
பராஸ்ய சக்திர் விவிதை வஸ்ரூயதே ஸ்வ பாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச —
சகஸ்ர சீர்ஷா -அனைவரும் பிரகாரங்கள் என்பதால் -அனைவர் தலைகளும் இவனது தானே
ஹ்ருஷீகேசன் அன்றோ -இந்திரியங்களை நியமிப்பவன்
வாய் புத்தி கண் செவி தலை எல்லாம் அவனை வணங்கி பாடி நினைத்து கேட்டு கைங்கர்யம் செய்யவே அன்றோ –
வாய் அவனை அல்லது வாழ்த்தாது -கை உலகம் தாயவனை யல்லது தாம் தொழா-பேய் முலை நஞ்சு
ஊணாக உண்டான் உருவோடு பேர் அல்லால் காணா கண் கேளா செவி —
அர்ஜுனனுக்கு காட்டி அருளிய விஸ்வரூபம் அன்றோ இத்தால் சொல்லுகிறது
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் -முடிகள் ஆயிரத்தாய் -துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய்
பகவான் இதி சப்தோயம் ததா புருஷ இத்யபி -நிருபாதீச வரத்தேதே வாஸூ தேவே ச நாதநே
ச ஏவ வாஸூதேவோ சவ் சாஷாத் புருஷ உச்யதே –ஸ்த்ரீ ப்ராயம் இதரத் சர்வம் ஜகத் ப்ரஹ்ம புரஸ் சரம் –
யஸ்மாத் ஷரம் தீதோஹம் அக்ஷராதபி சோத்தம -தஸ்மாத் வேத ச லோகே ச பிரதித புருஷோத்தம –என்பான் ஸ்ரீ கீதாச்சார்யானும்
ச பூமி -பதினாலு புவனங்களும் சொல்லப் பட்டன
விஸ்வதோ வ்ருத்வா -எங்கும் வியாபித்து -ப்ரஹ்மாண்டம் அவன் ஸ்வரூபத்தில் ஒரு மூலையில் அடங்கும் படி
தசாங்குலம் –நாபிக்கு மேல் -10- அங்குலம் அளவுடைய ஹிருதயத்தில் அந்தர்யாமி என்றும் பத்து திக்குகளிலும் வியாபித்து -என்றும் –
விசதீதி விஷ்ணு -அசாதாரண அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹ விசிஷ்டன் –என்றதாயிற்று –
————
புருஷ ஏவேதம் சர்வம் யத் பூதம் யச்ச பவ்யம் –
உதாம்ருதத் வஸ்ய ஈஸாந யத் அந்நேன அதி ரோஹதி -2-
எந்த ஜகம் முன் கல்பத்தில் இருந்ததோ –
பின் கல்பத்தில் உண்டாகப் போகிறதோ -இந்த கல்பத்தில் இருக்கிறதோ –
அன்னத்தினால் மறையாமல் இருக்கிறதோ -இந்த ஸமஸ்த ஜகத்தும் புருஷன் ஆகிற ஸ்ரீ மன் நாராயணனே –
மேலும் மோக்ஷத்துக்கு பிரபுவும் ஸ்ரீ மன் நாராயணனே —
த்விதீயயா சாஸ்ய விஷ்ணோ காலதோ வ்யாப்திருச்யதே –சர்வ கால வியாப்தி இரண்டாம் மந்திரத்தால் –
போகின்ற காலங்கள் போய காலங்கள் போகு காலங்கள் –யத் பூதம் பவ்யம் –கால பர்ச்சேதய ரஹிதன்
முன் மந்திரத்தால் வியாபகம் சொல்லி
இத்தால் -இதம் சர்வம் -அனைத்தும் சரீரம் -வாஸ்து பரிச்சேத்யன் ரஹிதன் என்றுமாம்
சர்வம் விஷ்ணு மயம் ஜகத் –
சர்வம் ஸமாப் நோஷி ததோசி சர்வ –
அவனே மற்று எல்லாம் அறிந்ததினமே-
வரும் காலம் நிகழ் காலம் கழி காலமாய் உலகை ஒருங்காக அளிப்பாய்
யத் அந்நேன அதி ரோஹதி–
அன்னத்தினால் அழியாமல் -அன்னம் -இந்த்ரியங்களால் அனுபவிக்கும் விஷயாந்தரங்கள் –
காக்கும் இயல்வினன் கண்ணன் -தர்மார்த்த காமன்கள் இஹ லோக புருஷார்த்தங்களையும் அளிப்பவன்
உதாம்ருதத் வஸ்ய ஈஸாந –
மோக்ஷ புருஷார்த்தத்தையும் அளிப்பவன் -அம்ருதத்வம் அஸ்நுதே
புருஷோ நாராயண பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யச்ச ஆஸீத் -ச ஏஷ ஸர்வேஷாம் மோக்ஷ தச்ச ஆஸீத் -என்பர்களே –
———–
ஏதா வான் அஸ்ய மஹிமா அதோ ஜ்யாயாம்ச்ச பூருஷ —
பாதோஸ்ய விச்வா பூதாநி த்ரி பாதஸ் யாம்ருதம் திவி –3-
ஏதாவான் -இதி வைபவ கதிதம் ஹரே –அவன் மஹிமை சொல்லப்பட்டது
ஏதா வான் அஸ்ய மஹிமா-இவ்வளவு மட்டுமா அவன் மஹிமை –
ஸோ அங்க வேத யதிவா நவேத-தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரியான்
த்ரி பாத் -மூன்று -அநந்தம் அர்த்தம் -லீலா விபூதியை காட்டிலும் பன் மடங்கு -என்றவாறு
நச புன ராவர்த்ததே –புணைக் கொடுக்கிலும் போகல் ஒட்டான்-
அம்ருதம் -கனியைக் கரும்பினின் சாற்றை கட்டியை தேனை அமுதை -சோஸ்நுதே சர்வான் காமான்
திவி-அத்யர்கா நலதீப்தம் தத் ஸ்தானம் விஷ்ணோர் மஹாத்மன
ச ச சர்வஸ் மான் மஹிம் நோ ஜ்யாயான் -தஸ்மான்நகோபி ஜ்யாயான் –
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்
———–
த்ரிபா தூர்த்வ உதைத் புருஷ பாதோஸ் யே ஹாபவாதபுந–
ததோ விஷ்வங்வ்யாக்ராமத் சாஸ நா நச நே அபி –4–
அநிருத்தஸ்ய வைபவம்
உதைத் –ரஷிக்கக் கட வேன்
அஸ்ய பாத் -அவதாரமான அநிருத்தன் –
இஹ அபவாத்புந-மறுபடியும் இங்கு விஷ்ணுவாக திருப் பாற் கடலில் அவதரித்தார்
ததோ விஷ்வங்வ்யாக்ராமத்–அதன் பின் அயோத்தியை துவாரகை ராம கிருஷ்ணாதி அவதாரங்கள்
அர்ச்சா மூர்த்தி -திவ்ய தேசங்கள் க்ருஹங்கள் -விஷ்வக் -எண்ணிறந்த -வ்யாக்ரமத் –
முதலில் ஸ்வரூப வியாப்தி சொல்லி
இங்கு அவதார முகேன வியாப்தி
சாஸ நா நச நே அபி –சேதன அசேதனங்களை ரக்ஷிப்பதற்கே –
உயிர் அளிப்பான் எந்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா
அஜாயமாநோ பஹுதா விஜாயதே –புற்பா முதலாப் புல் எறும்பாதி ஓன்று இன்றியே –
————
தஸ்மாத் விராட ஜாயதே விராஜோ அதி பூருஷ —
ச ஜாதோ அத்யரிச்யதே பச்சாத் பூமி மதோ புர–5-
விஷ்ணுவிடம் இருந்து ப்ரஹ்மாண்டம் உண்டாகி பிரமன் உண்டாகி கீழும் மேலும் பக்கங்களிலும் ஆக்ரமித்தனன்
பச்சாத் -த்வீபங்கள் –அத -பாதாளம் –புர –ஸ்வர்க்காதி -இவய் என்றும்
பிரமனின் தர்ம பூத ஞானம் பரவ -நான் முகன் அநு ஜீவன் தானே
—————————————————————–
யத் புருஷேண ஹவிஷா தேவா யஜ்ஜம் அதன்வத
வசந்தோஸ் யா ஸீ தாஜ்யம் க்ரீஷ்ம இதமச் சரத்தவி -6-
த்யான ரூபமான யாகத்துக்கு வசந்த ருது நெய்-கரீஷ்ம ருது -ஸமித்-சரத் ருது புரொடசம் -ஹவிஸ்
நான் முகன் ஆத்ம சமர்ப்பணம் செய்து யாகம் செய்து ஸ்ருஷ்டி சக்தி பெற்றார் –
பஹுஸ் யாம் பிரஜா யே ய–சமஷ்டி சிருஷ்ட்டி –
இங்கு வியஷ்ட்டி சிருஷ்ட்டியை சொல்கிறது –
——————————————————————
ஸப்தாஸ் யாசன் பரிதய தரிஸ் சப்த சமித க்ருதா –
தேவா யத் யஜ்ஜம் தன்வாநா ஆபத் நன் புருஷம் பசும் –7-
ஏழு வஸ்துக்கள் பரிதி -பிருத்வி ஜலம் -அக்னி வாய் ஆகாசம் -அஹங்காரம் மஹான் –
21-வஸ்துக்கள் சமித்து –பஞ்ச பூதங்கள்- பஞ்ச தன்மாத்திரைகள்-பஞ்ச ஞான இந்திரியங்கள் –
பஞ்ச கர்ம இந்திரியங்கள்-மனஸ் – ஆகியவை
தேவர்கள் நான்முகனை பசுவாக வைத்து -பிரமனை பிரக்ருதியாகிய யூக ஸ்தம்பத்தில் பசுவாக கட்டினார்கள் –
——————————————————–
தம் யஜ்ஜம் பர்ஹிஷி ப்ரவ்க்ஷன் புருஷம் ஜாதம் அக்ரத-
தேன தேவா அயஜந்த ஸாத்யா ருஷயச்சயே -8-
பர்ஹிஷி –மூல பிரகிருதி
ப்ரவ்க்ஷன்-ப்ரோஷித்தார்கள்-
புருஷம் ஜாதம் அக்ரத–முன்னாள் பிறந்த அந்த பிரமனை –
ப்ரஹ்மா தேவா நாம் பிரதமஸ் சம்பபூவ-என்னக் கடவது இறே —
தேன அயஜந்த-அந்த பிரமானைப் பசுவாகக் கொண்டு யாகம் செய்தார்கள்
தேவா-ஸாத்யா–சாத்யர்கள் என்று பிரசித்தரான நித்யர்கள் -யத்ர பூர்வே ஸாத்யாஸ் சந்தி தேவா –
ருஷயச்சயே-முக்தர்களும் இந்த யாகத்தில் கலந்து கொண்டார்கள்
பரம புருஷனை உண்ணும் சோறு இத்யாதிகாகக் கொண்டு தியானம் பண்ணும் மனன சீலர்கள் முக்தர்கள் என்றபடி –
———————————————-
தஸ்மாத் யஞ்ஞாத் சர்வ ஹூத சம்ப்ருதம் ப்ருஷ தாஜ்யம் –
பகும்ஸ்தாம்ஸ் சக்ரே வாயவ்யன் ஆரண்யான் க்ராமயாச்சயே -9-
இது முதல் ஏழு மந்திரங்களில் ஜகத் ஸ்ருஷ்டி சொல்லப்படுகிறது –
ஹோமம் செய்யப்பட அந்த பிரம்மனிடம் இருந்து –
சம்ப்ருதம் ப்ருஷ தாஜ்யம் -தயிர் உடன் கூடிய நெய் -ஜகாத் ஸ்ருஷ்டிக்கு வீர்யம் –
பகும்ஸ்தாம்ஸ் சக்ரே வாயவ்யன் ஆரண்யான் க்ராமயாச்சயே-
வாயு சஞ்சரிக்கும் படி யான ஆகாசத்தில் பறக்கும் பஷிகளையும்
காட்டில் சஞ்சரிக்கும் புலி கரடி -கிராமங்களில் திரியும் பூனை முதலியவற்றை நான்முகன் ஸ்ருஷ்டித்தார் –
————————————————-
தஸ்மாத் யஞ்ஞாத் சர்வ ஹுத ருசஸ் சாமாநி ஜஜிஞிரே –
சந்தாம்ஸி ஜஜிஞிரே தஸ்மாத் யஜுஸ் தஸ்மாதஜாயத -10-
ருக் யஜுஸ் சாம வேதங்கள் காயத்ரி சந்தஸ் ஸூக்களும் உண்டாயின –
யோ ப்ராஹ்மணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ச்ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை –
பகவானுடைய மூச்சுக்கு காற்றுகள் வேதங்கள் -என்று தஸ்ய ஹா வா ஏதஸ்ய மஹதோ பூதஸ்ய நிஸ்வசிதம்
ஏதத் ருக்வேதோ யஜுர் வேதஸ் ஸாமவேதா-என்னக் கடவது இறே-
——————————————————————
தஸ்மாத் அச்வா அஜாயந்த ஏகே சோபயாதத —
காவோ ஹா ஜஜிஞிரே தஸ்மாத் தஸ்மாத் ஜாதா அஜா வய -11-
குதிரைகள் -ஒரு பக்கத்தில் பற்களை யுடைய பிராணிகள்
காவோ ஹா -என்று இவைகளும்
அவற்றில் அடக்கினாலும் கௌரவம் குறித்து தனியாக சொல்லப்பட்ட்ன –
—————————————————————
யத் புருஷம் வ்யதது கதிதா வ்யகல்பயன் –
முகம் கிமஸ்ய கவ்பாஹு காவூரு பாதவுச்யேதே -12-
நித்ய ஸூரிகள் பிரமனை பசுவாக கற்ப்பித்த போது-அவன் அவயவங்கள் எவ்வாறு என்றும்
அவற்றில் இருந்து யார் தோன்றினார்கள் என்றும் இதில் கேட்டு அடுத்த மந்திரத்தில் பதில் –
—————————————————-
ப்ரஹ்மணோஸ்ய முகமாசீத் பாஹு ராஜன்ய க்ருத –
ஊரூ ததஸ்ய யத் வைஸ்ய பத்ப்யாம் சூத்ரோ அஜாயதே -13-
ப்ராஹ்மணன் முகம்-ஞான இந்திரியங்கள் உடையது அன்றோ
ஸர்வேந்த்ரியானாம் நயனாம் பிரதானம் –ப்ராஹ்மணர்கள் தீர்க்க தர்சிகள் –
சப்த ராசியான வேதமும் கர்ண பரம்பரையாக ஸ்ருதி -பஹு நா ஸ்ருதேன
ஞான இந்திரியங்களை ப்ரஹ்மத்திடம் செலுத்துபவர்கள் ப்ராஹ்மணர்கள் -போதனம்-இவர்கள் கர்தவ்யம்
கைகள் -ஷத்ரியன் -தோள் வலிமை கை வலிமை வேண்டுமே -அரசர்கள் திருமாலின் அம்சம் அன்றோ -ரக்ஷணம் இவர்கள் கர்தவ்யம்
துடைகள் -வைசியன் -உழுதல் வியாபாரம் பலம் கொடுக்க -பாஷாணம் இவர்கள் கர்தவ்யம்
திருவடிகள் சூத்ரன் -முதல் மூன்று வர்ணத்தார்கள் ஏவல்களைச் செய்ய கால் வலிமை வேண்டுமே -சேவகம் இவர்கள் கர்தவ்யம்
பிரமனை சரீரமாகக் கொண்ட புருஷத்தோமன்-நாராயணன் இடம் ஒரே சமயத்தில் நான்கு வர்ணங்களும் –
சாதுர் வர்ணயம் மயா ஸ்ருஷ்டம் குண கர்ம விபாகஸ -ஸ்ரீ கீதை –
——————————————
சந்த்ரமா மனசோ ஜாத சஷோஸ் ஸூ ர்ய அஜாயத
முகாதிந்தரச் சாக்னிச்ச ப்ராணாத் வாயுர ஜாயத-14-
மனசில் இருந்து சந்திரன் –
சந்தோசம் குளிர்ச்சி –
அத்வேஷம் உண்டாக்கி ஆபிமுக்யம் வளர்த்து -ஞானப் பயிரை
விளைவிக்கிறான் -சந்திரன் -மனசுக்கு அதிதேவதை
கண்ணில் இருந்து ஸூ ர்யன்
த்யேயஸ் சதா ஸவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தீ நாராயண
தஸ்யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ
முகத்தில் இருந்து இந்திரனும் அக்னியும் -தேஜஸ் -அக்னி முகாவை தேவதா –
பிராணனிலிருந்து வாயு –
—————————————————————–
நாப்யா ஆஸீ தந்தரிக்ஷம் சீர்ஷ்னோத்யவ்ஸ் சமவர்த்தத
பத்ப்யாம் பூமிர் திஸஸ் ஸ்ரோத்ராத் ததா லோகான் அகல்பயன் -15-
நாபியில் இருந்து அந்தரிக்ஷம் —
தேகத்தில் நடுப்பகுதி நாபி -பூமிக்கும் மேல் லோகங்களுக்கும் நடுப்பகுதி ஆகாசம்
தலையில் இருந்து – மேல் ஏழு உலகங்கள்
பாதங்களில் இருந்து பூமி –கீழ் ஏழு உலகங்களும் —
பொருவில் சீர்ப் பூமி -தேஹத்தை தாங்கும் திருவடி
தரணி அனைவரையும் தாங்கும் -கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிக்கும் பேற்றுக்கு பிறந்தவள் ஸ்ரீ பூமா தேவி அன்றோ
கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய்க் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும் தடம் பெரும் தோள் ஆரத் தழுவும்
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் ஆர் காண்பாரே-
அரவாகிச் சுமத்தியால் ஆயில் எயிற்றின் ஏந்துதியால் ஓர் வாயின் விழுங்குதியால் ஓட அடியால் ஒளித்தியால் திருவான நிலமகளை
காதில் இருந்து திக்குகள் -சப்தத்துக்கு ஆதாரமான திக்குகள்
ததா -அப்படியே அண்டத்தில் உள்ள மற்ற லோகங்களையும் பரந்தாமனை அந்தர்யாமியாகக் கொண்ட நான்முகன் படைத்தான் –
———————————————-
வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸஸ்து பாரே –
சர்வானி ரூபாணி விசித்ய தீர நாமானி க்ருதவாபி வதன்ய தாஸ்தே -16-
இதுவும் அடுத்த மந்த்ரமும் அவன் வைபவம் வெளியிடும் –
அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் ராமம் ஸத்ய பராக்ரமம்
எல்லா சரீரங்களையும் படைத்து பெயர்களைக் கொடுத்து உச்சரித்துக் கொண்டு –
விகாரம் அற்று -ஸூர்யன் போன்ற வர்ணம் கொண்டு
பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் -பராத்பரன் மேம்பட்ட இந்த பரப்ரஹ்மத்தை வேத புருஷன் ஆகிய நான் அறிகிறேன்
ப்ரக்ருதே பரஸ்தாத் ஜ்யோதி மஹா புருஷம் தமேவ நாராயணம் விதித்வா ம்ருத்யு சப்தம் சம்சாரம் அதிக்ரமாதி –
இவனை அறிந்தே சம்சாரம் தாண்டுவோம் –
பரமாத்மாவை அறிந்து பிறருக்கு அறிவிப்பதாலே வேதம் -நித்யம் -அபவ்ருஷேயம் -வேதனம் -உபாசனம்
ந சஷூஷா க்ருஹ்யதே –மனசா து விசுத்தேன-
என்றேனும் கட்கண்ணால் காணாத அவ்வுருவை நெஞ்சு என்னும் உட்கண்ணால் காணும் உணர்வு –
நேதி நேதி –க இத்தா வேத யத்ரச
ப்ரஹ்ம ருத்ர இந்திர பூதானாம் மனசா மப்ய கோசரம் –
நான்முகன் செஞ்சடையான் என்று இவர்கள் எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறிகிற்பார்
ஸோ அங்க வேதயதி வா நவேத–தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரியானை
யஸ்யாமதம் தஸ்ய மதம் –
புரி சேத -புருஷன் -ஆதி சேஷன் மேல் பள்ளி கொண்டு அருளுபவர் –
ஏதம் புருஷம் -அங்குஷ்ட மாத்ரம் புருஷ அந்தராத்மா சதா ஜனானாம் ஹ்ருதயே சந்நிவிஷ்ட
மஹாந்தம் -யஸ்மாத் பரம் நாபர மஸ்தி கிஞ்சித்
நதத்சமச்ச அப்யதிகச்ச த்ருச்யதே
தமீஸ்வரனாம் பரமம் மஹேஸ்வரம் தம் தேவதா நாம் பரமம் ஸ தைவதம்
ய ஏஷ அந்தராத்திய ஹிரண்மய புருஷ –ஸவிதுர் வரேண்யம் -மலர்க் கதிரின் சுடர் உடம்பாய்
தமச பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதா தரா
————————————————–
தா தா புரஸ்தாத் யமுதா ஜஹார-சக்ர பிரவித்வான் ப்ராதிசச் சதஸ்ர-
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி -நான்ய பந்தா அயனாய வித்யதே -17-
பிரமன் இந்திரன் எட்டு திக்பல ரிஷிகள் எவரை த்யானம் செய்தார்களோ –
அந்த புருஷனை இம்மாதிரியான அறிபவன்
இந்த ஜென்மத்தில் முக்தி அடைகிறான் -மோக்ஷத்துக்கு வேறே வழி இல்லை –
யுக கோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணும் ஆராத்ய பத்மபூ –
புனைஸ் த்ரை லோக்யதாத் ருத்வம் ப்ராப்த வா நிதி சுச்ரும –
கள்வா எம்மையும் ஏழ் உலகும் நின் உள்ளே தோற்றிய இறைவ என்று
வெள்ளேறன் நான்முகன் இந்திரன் வானவர் புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவரே –
நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்ய –நமேதயா நபஹு நா ஸ்ருதேன யமேவைஷ வ்ருணுதே தேன லப்ய –
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம் -ஸ் வேதார உபநிஷத்
ந கர்மணா ந ப்ரஜயா த நேந த்யாகேன ஏகேன அம்ருதத்வ மாநசு
நாஹம் வேதைர் ந தபஸா நதா நேந நசேஜ்யயா சக்ய ஏவம் வைத்தோ த்ரஷ்டும் த்ருஷ்ட்வா
நசிமாம் யதா பக்த்யா த்வன் அந்யயா சாக்ய அஹமேவம் விதோர்ஜுன -ஸ்ரீ கீதை –
——————————————————————
யஜ்ஜேன யஜ்ஞமயஜந்த தேவா —
தானி தர்மாணி பிரதமா ந்யாஸன்–
தேஹ நாகம் மஹிமா நஸ் ஸ சந்தே –
யத்ர பூர்வே ஸாத்யாஸ் சந்தி தேவா -18-
சாத்ய தேவர் -ப்ராப்யர் -நித்ய சூரிகள்
அர்த்தத்துடன் அனுசந்திப்பர்வர்கள் நித்ய ஸூரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக ஸ்ரீ வைகுண்டம் அடைவார்கள் –
ஒளிக் கொண்ட சோதியமாய் உடன் கூடுவது என்று கொலோ –
அளிக்கின்ற மாயப்பிரான் அடியார்கள் குழாங்களையே-
ஸஹ யஜ்ஜை ப்ரஜாஸ் ஸ்ருஷ்ட்வா புரோவாச பிரஜாபதி –
அநேந ப்ரச விஷ்யத்வம் ஏஷ வோஸ்த்விஷ்ட காமதுக் -ஸ்ரீ கீதை –
——————————————————–
உத்தர அனுவாகம்
அத்யப்யஸ் ஸம்பூத ப்ருதிவ்யை ரசாச்ச-விஸ்வ கர்மணஸ் சமவர்த்ததாதி –
தஸ்ய த்வஷ்டா விததத் ரூபமேதி-தத் புருஷஸ்ய விஸ்வமாஜா நமக்ரே–1-
உலகம் ஜலத்தின் நின்றும் உண்டாயிற்று –
அன்ன ரசத்தினால் விருத்தி அடைகிறது –
பரம புருஷன் இடத்தில் இருந்து உண்டாயிற்று
புருஷோத்தமன் அத்தை தரித்துக் கொண்டு வியாபிக்கிறான் –
ஆகையால் அனைத்தும் அவனுக்கு சேஷம் என்று அறிந்தேன்
அத புநரேவ நாராயணஸ் சோன்யம் காமம் மனஸா த்யாயீதா –
தஸ்ய த்யா நாந்தஸ் தஸ்ய லலாடத் ஸ்வேதோ பதத்தா
இமா ஆப தத் ஹிரண்மய மண்ட மபவத்–மஹா உபநிஷத்
சங்கல்பம் செய்து -நெற்றி நீர்வை நீராக -அதில் இருந்து அண்டங்கள் உண்டாயின –
இதுவே அப ஏவ சசர்ஜா தவ் –ததண்ட மபவத் ஹைமன் -மனு ஸ்ம்ருதி –
தானோர் பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி –
கிருஷ்ணஸ்ய ஹி க்ருதே பூதமிதம் விஸ்வம் சராசரம் –ஸ்ம்ருதி
விசிஷ்டாத்வைதம் வேதாந்தம் உட் பொருள்-என்றதாயிற்று –
——————————————————–
வேதாஹமேதம் புருஷம் மஹாந்தம் ஆதித்ய வர்ணம் தமஸ பரஸ்தாத்
தமேவம் வித்வான் அம்ருத இஹ பவதி நான்ய பந்தா வித்யதேவ நாய–2-
அவனே ப்ராப்யம்
ப்ராபகம்-
ரகஸ்யார்த்தம் மீண்டும் கோஷிக்கிறது ஆதராதிசயத்தாலே
————————————————-
பிரஜா பதிச் சாதி கர்ப்பே அந்த அஜாய மாநோ பஹுதா விஜாயதே –
தஸ்ய தீரா பரிஜா நந்தி யோநிம்-மரீசீ நாம் பதமிச்சந்தி வேதச —
புருஷோத்தமன் -அந்தர்யாமி -இச்சையால் திருவவதரிக்கிறான் –
அவதார ரகஸ்யம் அறிந்தார்
நித்ய ஸூரிகள் உடன் கோவையாக இப் பிறவியில் அடைகிறார்கள்
ஸுலப்யம் காட்டி அருளினான் அன்றோ –
ஹசிதம் பாஷிதம் சைவ –
பாவோ நான்யத்ர கச்சதி –
ஸம்ஸ்ப்ருஸ் யாக்ருஷ்ய ஸ ப்ரீத்தியா ஸூ காடம் பரிஷஸ் வஜே
அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே –அஜோபிசன் –சம்பவாமி –
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் -ஜனி ஜராதி சகல துரித தூர –
ஜன்மம் பல பல செய்து -விசேஷமாக -ஆதியம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்கு பிறந்த –
ஆவிர்ப்பூதம் மஹாத்மனா –ஜென்ம கர்ம ஸ மே திவ்யம் -ஏவம் யோ வேத்தி தத்த்வத
த்யக்த்வா தேஹம் புனர் ஜென்ம நைதி மா மேதி சோர்ஜுனா–ஸ்ரீ கீதை –
ராஜாதி ராஜஸ் ஸர்வேஷாம் விஷ்ணுர் ப்ரஹ்ம மயோ மஹான் ஈஸ்வரம் தம் விஜா நீம ஸ பிதா ஸ பிரஜாபதி –
எத்திறம் -மோஹிப்பர் –
பிறந்தவாறும் இத்யாதி –
அறிந்தவர்கள் தீரர்கள் -அறியாதார் மூடர்கள்
வானவர் நாடு குடி இருப்பாரோபாதி யாயிற்று அங்கு அவனுக்கு இருப்பு –
நித்ய ஸூரிகள் இட்ட வழக்காய் இருக்கும் –
——————————————
யோ தேவேப்ய ஆதபதி யோ தேவாநாம் புரோஹித –
பூர்வோ யோ தேவேப்யோ ஜாத நமோ ருசாய ப்ராஹ்மயே -4-
நித்யர்களுக்கு பிரகாசிப்பவர் –
பரப்ரஹ்ம ஸ்வரூபி –
அயர்வரும் அமரர்கள் அதிபதி –
இமையோர் தலைவா –
வானவர் அதிபதி என்கோ-வானவர் தெய்வம் என்கோ -வானவர் போகம் என்கோ -வானவர் முற்றும் என்கோ –
பக்தானாம் த்வம் ப்ரகாஸசே–
ஒளி மணி வண்ணன் –
——————————————————————
ருசம் ப்ராஹ்மம் ஜநயந்த தேவா அக்ரே ததப்ருவன்-
யஸ் வைவம் ப்ராஹ்மணோ வித்யாத் தஸ்ய தேவா அசந்வசே -5-
ப்ரஹ்ம ஞானிகள் அவனை அறிந்து நம-
அநந்ய பிரயோஜனர்கள் –
ப்ரஹ்மாதி தேவர்கள் இவர்கள் வசம் –
அவனது முகோலாசத்துக்காக கைங்கர்யம் –
ஸ்வ புருஷம் அபி வீஷ்யே பாச ஹஸ்தம் வததி யம கில தஸ்ய கர்ண மூல –பரிஹர மது ஸூதன
ப்ரபந்நான் பிரபுரஹம் அந்நிய ந்ருணாம் நவைஷ்ணவா நாம் –
நமனும் தான் தூதுவரை கூவிச் செவிக்கு -நாவலிட்டுழி தருகின்றோம் நமன் தமர் தலைகள் மீதே
வள்ளலே உன் தமர்க்கு என்றும் நமன் தமர் கள்ளர் போல் -என் தமர் நமன் தமரால் ஆராயப்படார் காண்-
நமன் தமர் என் தமரை வினவப் பெறுவர் அலர் –
பிஞ்சகன் தன்னோடும் எதிர்வன் அவன் எனக்கு நேரான்-
————————————————————————-
ஹ்ரீச்ச தே லஷ்மீச்ச பத்ன்யவ் அஹோராத்ரே பார்ச்வே நக்ஷத்ராணி ரூபம்
அஸ்வினவ் வ்யாத்தம் -இஷ்டம் அநிஷாண அமும் மநிஷாண சர்வம் அநிஷாண -6-
கைங்கர்யம் மிதுனத்துக்கு இறே-பிராட்டிமார் கொண்டே அவனுக்கு நிரூபகம்
வேதாந்தா தத்வ சிந்தாம் முரபி துரசி யத் பாத சின்ஹைஸ் தரந்தி–ஸ்ரீ பராசர பட்டர்
திருவின் நாயகன் -நிலமகள் நண்பன் -ஆயர் மடமகள் அன்பன் –
குழல் கோவலர் மடப்பாவையும் மன் மகளும் திருவும் –
குற்றத்தை பொறுப்பிக்கும் பெரிய பிராட்டி –
பொறுப்பான் என் என்று இருக்கும் பூமி பிராட்டி –
ஷமையே வடிவான நீளா தேவி
பெரிய பிராட்டி அவனுக்கு சம்பத் –
பூமி பிராட்டி அது விளையும் ஸ்தலம் –
அதனை அனுபவிக்கும் போக்தா நீளா தேவி -நப்பின்னை பிராட்டி
ந கச்சின் ந அபராத்யதி -என்னும் ஸ்ரீ தேவி
குற்றமே இல்லையே காணா கண் இட்டு இருக்கும் பூமா தேவி
ஷமயா ப்ருத்வீ சம
யஸ்யா வீஷ்யா முகம் தத் இங்கித பராதீநோ விதத்தேகிலம் –ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்
உடன் அமர் காதல் மகளிர் திருமகள் மண் மகள் ஆயர் மட மகள் என்று இவர் மூவர் -நிழல் போல்வனர்-
தேவிமாரவர் திருமகள் பூமி ஏவ மாற்று அமரர் ஆட் செய்வார்
தேவ்யா காருண்ய ரூப்யா-
இஷ்டம் மநிஷாண –கைங்கர்ய பிரார்த்தனை –
——————————————————–
புருஷஸ்ய ஹரேஸ் ஸூக்தம் ஸ்வர்க்யம் தன்யம் யசஸ்கரம்–
ஸ்ருதிஷூ பிரபலா மந்த்ராஸ் தேஷ்வப்யத் யாத்ம வாதிந-
தத்ராபி பவ்ருக்ஷம் ஸூக்தம் ந தஸ்மாத் வித்யதே பரம் –
ந விஷ்ணுவா ராதநாத் புண்யம் வித்யதே கர்ம வைதிகம் –
தஸ்மாத் அநாதி மத்யாந்தம் நித்யம் ஆராதயேத் ஹரிம்
தத் விஷ்ணோர் இதி மந்த்ரேண ஸூக்தேன பவ்ருஷேண
ஸ நை தஸ்ய சத்ருஸோ மந்த்ர வேதேஷூக்தச் சதுர்ஷ்வபி-
————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –