பண்டை நாள் -பிரவேசம் –
மேல் திருவாய் மொழியில் -அவனை ஒழிந்தார் அடங்கலும் -ஔபாதிக -ஒரு காரணம் பற்றி வந்த உறவினர்கள்
அவன் ஒருவனுமே -நிருபாதிக -ஒரு காரணமும் பற்றாமல் இயல்பாகவே அமைந்த உறவினன் -என்றார் –
ஒரு காரணம் பற்றாமல் அமைந்த உறவினன் ஆனால்
பின்னை உறவினருக்கு உரிய கார்யங்களைச்
செய்யாது இருக்க முடியாது அன்றோ –
ஆதலால் ஒரு காரணம் பற்றாமல் இயல்பாகவே அமைந்த
உறவினனான சர்வேஸ்வரன்
திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகிற திருப் புளிங்குடியிலே
எல்லா வித கைங்கர்யங்களையும் பெற வேண்டும் என்று ஆசைப் பட்டு இவர் சென்று கிட்டினார் –
கிட்டின இடத்தில் -இவரை
என் -என்னுதல்
திருக் கண்களாலே குளிர நோக்குதல் –
ஒரு வார்த்தை சொல்லுதல்
செய்யக் கண்டிலர் –
காணாமையாலே மிகவும் துன்புற்றவர் ஆனார்
அத்துன்பம் அவன் உளனாக தீரும் அன்றோ –
அதற்கு மேலேயும் ஓன்று உண்டாயிற்று –
அது என் எனின் –
திருமேனி அலசும்படி பலகாலமாக ஒரே தன்மையாக திருக்கண் வளர்கின்றான் -என் வருகிறதோ
என்று ஒரு அச்சம் உண்டாயிற்று -திரு உடம்பு அசைய –எத்தனை காலம் கிடத்தி –
மேலே ஆரா அமுதே -என்கிற திருவாய் மொழியிலே
என் துன்பத்தை தீர்க்கின்றிலன் -என்று இன்னாதார் ஆனார் –
இங்கே -என் துன்பத்தினையும் தன் துன்பத்தினையும் தீர்க்கின்றிலன் -என்று இன்னாதார் ஆகிறார் –
ஆக –
கொடியார் மாடம் கோளூரகத்தும் புளிங்குடியும் மடியாது இன்னே -என்று அதுவே தலை எடுத்து
அங்கும் இங்கும் -திருவாய் மொழியிலும் தன் துன்பங்களை தீர்க்காமை அருளிச் செய்தாரே –
அதனுடைய அனுபாஷனம் -இத் திருவாய் மொழி –அனுபாஷனம் –
பெரிய ஆற்றாமையோடு-மீண்டும் கூறுதல் –
பெரிய ஆற்றாமையோடு என்னுடைய துன்பம் எல்லாம் தீரும்படி
திருக் கண்களாலே நோக்கி அருள வேண்டும் -தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் –
என் தலை மேலே திருவடிகளை வைத்து அருள வேண்டும் -பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் –
தேவரும் பிராட்டியாரும் கூட எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பை எனக்கு காட்டி அருள வேணும் –
உன் தாமரை மங்கையும் நீயும் –
யத்ர கிருஷ்னௌ ச கிருஷ்ணச சத்யபாமாச பாமி நீ -பாரதம் -உத்தியோக பர்வம் –
எந்த இடத்தில் கிருஷ்ணனும் திரௌபதியும் அர்ஜுனனும்
கோபத் தன்மை உள்ள சத்ய பாமையும்
இருக்கிறார்களோ -என்று சொல்லுகிறபடி
அவ்விருப்பில் அன்றோ அவனை அழைத்து காட்சி கொடுத்தது -என்றது
இப்படி சஞ்சயன் வந்தான் என்று அறிவிக்க
நமக்கு நல்லான் ஒருவன்
உகவாதார்க்கும் இவ்விருப்பைப் போய்ச் சொல்லுவான் ஒருவன்
அனுகூலனான இவனுக்கு விழிநீர் அடைத்தோம் ஆகிறோம்
உகவாதார் மண் உண்ணும்படி கார்யம் பார்த்தோம் ஆகிறோம்
புகுர விடும் கோள்
என்று உள்ளே அழைப்பித்து காட்சி கொடுத்தான் -என்றபடி –
சஞ்சயன் பெற்ற பேற்றில் எனக்கு குறைய ஒண்ணாது –
நச அபிமன்யு நயமௌ தம் தேசம் துபிஜக்மது -பாரதம் உத்தியாக பர்வம்
அவர்கள் வீற்று இருந்த அந்த இடத்துக்கு அபிமன்யுவும் சென்றான் இல்லை
இரட்டையர்களான நகுல சகா தேவர்களும் போனார்கள் இல்லை -என்கிறபடியே-
தாயும் தமப்பனும் சேர இருந்த இடத்தில் குழந்தைகளுக்கு சென்று கிட்ட ஒண்ணாமை இல்லை அன்றோ –
அவர்களுக்கும் சென்று கிட்ட ஒண்ணாத படி ஆயிற்று எழுந்து அருளி இருக்கிற இருப்பு
அவ்விருப்பிலே அன்றோ அவனை அழைத்து காட்சி கொடுத்தது –
அப்படியே
தேவரும் பிராட்டிமாரும் எழுந்தருளி இருக்கும் இருப்பை எனக்குக் காட்ட வேண்டும் –
என்னைக் கண்ட காட்சியிலே வேறுபட்டவனாய் என் முன்னே
நாலடி உலாவி அருள வேண்டும் –
பவளம் போல் கனிவாய் சிவப்ப நீ காண வாராய் –
அனுகூலரைக் கண்டால் பிறக்கும் புன்முறுவல் காண வேண்டும் -தவழ கதிர் முறுவல் செய்து
ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேண்டும் -கூவுதல் வருதல் செய்யாய் –
என்று இங்கனே
தாமும் அவனும் அறிந்ததாக திருவாசலை திருக் காப்பு கொண்டு தனி இடத்திலே
தம்முடைய எண்ணங்களை எல்லாம் விண்ணப்பம் செய்து
இவற்றை இப்போதே பெற வேண்டும் என்று விரைகிறார்
இறைவனுக்கும் உயிர் கட்கும் உள்ள சம்பந்தத்தை அனுபவித்தார் மேல் திருவாய் மொழியில் –
சம்பந்தத்தின் பலத்தை ஆசைப்பட்டு விரும்புகிறார் இத் திருவாய் மொழியில் —
—————————————————————————————————————————————————————-
பண்டை நாளாலே நின் திரு வருளும்
பங்கயத்தாள் திருவருளும்
கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்துப் பல்படிகால்
குடி குடி வழி வந்து ஆள் செய்யும்
தொண்டரோர்க்கு அருளிச் சோதி வாய் திறந்து உன்
தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்
தெண் திரைப் பொருநல் தண் பணை சூழ்ந்த
திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே
————————————————————————————————————————————————————————
வேறு கதி இல்லாத
அடியோங்களைக் குறித்து
ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்து
விடாய் கெடும்படி குளிர நோக்கி அருள வேண்டும் -என்கிறார்-
பண்டை நாளாலே நின் திரு வருளும் –
பல நாள்களாக செய்து போந்த உன் திரு வருளையும் -என்றது
நீ நேற்று இன்று செய்து போந்த கிருஷியின் பலமோ -இது –
எதிர் சூழல் புக்கு பல நாள் பட்ட கிலேசத்தின் பலம் அன்றோ இந்த கைங்கர்யம் -என்றபடி –
நெடுநாள் கிருஷியை செய்து
பல வேளையில் கை விடவோ -என்கிறார்
பங்கயத்தாள் திருவருளும் -கொண்டு –
அவன் அருளுக்கு காரணமான பெரிய பிராட்டியார் திரு வருளையும் கொண்டு
அவனுடைய அருளின் ஸ்வா தந்த்ரியத்தை தவிர்க்கும் அருள் –
காதல் காரணமாக வந்த பாரதந்த்ரியமே அன்றோ ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை தவிர்ப்பது -என்றது
அவன் அருளின் ஸ்வா தந்த்ர்யத்தின் வாசனையை தவிர்க்குமவன் அருளும்படியாக அன்றோ வந்தது –
ஆதலால் அவள் அருள் அவன் ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை பின் செல்லாதபடி செய்யும் ஆயிற்று -என்றபடி
நன்று -அங்கனமாயின் –
அவனுடைய பாரதந்த்ர்யம் அவள் காதல் காரணமாக வந்தது அன்றோ –
அது நிலை நிற்குமோ –
ஸ்வா தந்த்ர்யமே அன்றோ அவனுக்கு இயற்க்கை –
அதற்கு நாம் அஞ்ச வேண்டாமோ-எனின் -அஞ்ச வேண்டா
அவள் அருகே நிற்க ஸ்வா தந்த்ர்யம் நிலை நிற்காது
ஆகையால் அன்றோ த்வயத்தில் முன் வாக்யத்தில் அவள் புருஷகாரமாக பற்றுகிறது
இனி
பண்டை நாளில் நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் -என்பதற்கு
என் அடியார் அது செய்யார் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-9-2-என்னும் உன் திரு அருளையும் –
பாபாநாம் வா ஸூ பாநாம் வா வதார்ஹாணாம் ப்லவங்கம்
கார்யம் கருணம் ஆர்யேண நகஸ்சின் ந அபராத்யதி -யுத்தம் -116-44 -என்று
குற்றம் செய்யாதவர் யாவர் -என்னும் அவள் திருவருளையும் பெற்று -என்றலுமாம் –
அன்றிக்கே –
சதம் நிபபதிம் பூமௌ சரண்ய சரணாகதம்
வதார்ஹமாபி காகுஸ்த க்ருபயா பர்யபாலயத் -சுந்தர -38-34-
கொல்லத் தக்கவனாய் இருந்தும் பேரருளால் அந்த காகாசுரனைக் காப்பாற்றினார் -என்கிறபடியே-
கிருபைக்கு பரதந்த்ரப் பட்டவனான உன்னுடைய திருவருளையும்
அந்த பரதந்த்ரத்துக்கு காரணமான அவள் திருவருளையும் பெற்று என்றலுமாம் –
நின் கோயில் சீய்த்துப் –
உகந்து அருளின நிலங்களிலே
அவனுக்கே உரிய திரு அலகு இடுதல் -முதலிய தொண்டுகளைச் செய்து
தம்தாமுடைய புண்ய விசெடத்தாலெ பகவானுடைய திருவருளைப் பெற்றவர்கள்
உகந்து அருளின நிலங்களைப் பேணா நிற்பார்கள்
ந கிஞ்சித் அபி குர்வாணா விஷ்ணோ ஆயதனே வசேத்
விஷண் வாலயே வசந் நித்யம் குர்யாத் தத்கர்ம சக்தித -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -என்றபடியே
ஒரு தொழிலையும் செய்யாதானாய் பகவான் எழுந்து அருளி இருக்கின்ற கோயில்களிலே வசிக்கக் கடவன் –
கோயில்களிலே வாசம் செய்து கொண்டு தினமும் தனது ஆற்றலுக்கு ஏற்பப் பகவானுக்கு பணிகளை செய்யக் கடவன் -என்கிறபடியே
ஒரு துரும்பையும் நறுக்கேன்-என்னுமவர்களையும்
அவன் உகந்து அருளின நிலத்தைப் பற்றிக் கிடக்க வேண்டும்
சரீர சம்பந்தம் அற்றால் பெற வேண்டும் என்று ஆசைப் படுகிற அடிமையை
இச் சரீரத்தோடு இருக்கும் போதே கிடைக்குமாகில் விடானே அன்றோ –
வயல் அணி அனந்தபுரம் கடைத்தலை சீய்க்கப் பெற்றால் கடு வினை களையலாமே -10-2-7-என்றாரே அன்றோ –
பேற்றினை அடையவே பேற்றுக்கு தடைகளான உள்ளனவற்றை போக்கலாம் என்பதாயிற்று –
திருக்கண்ண மங்கை யாண்டான் -திருக் கண்ணமங்கை என்னும் திவ்ய தேசத்தில் ஒரு திரு மகிழ் மரம் அடியில் இருந்து
சருகை திரு அலகு இடா நிற்க
கூட வாசித்து நாஸ்திகனாய் இருப்பான் ஒருவன்
பகவான் உபாயம் -நாம் வேறு பயனைக் கருதாதவர்கள்
இப்போது செய்யும் இப்பணிக்கு பயன் என் என்ன –
திரு அலகு இட்ட இடத்தையும் இடாத இடத்தையும் காட்டி
இவ்விடமும் அவ்விடமும் இருந்தபடி கண்டாய்க்கு ஒரு பயன் இல்லை
என்று தோன்றி இருந்ததோ -என்றான் –
பல்படிகால் –
இது தான் இன்று தொடங்கி வந்தது ஒன்றோ –
நீ திருவருள் செய்யப் புக்க அன்று தொடங்கி வந்தது அன்றோ –
குடி குடி-
உற்றார் உறவினர்களோடு –
வழி வந்து –
சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லுகிற முறை தப்பாதபடி வந்து –
ஆள் செய்யும் தொண்டரோர்க்கு அருளிச் –
அடிமை செய்கிற அடியோங்கள் பக்கல் திருவருள் செய்து –
சோதி வாய் திறந்து –
பூ அலருமா போலே ஆயிற்று
திருவாய் திறந்து வார்த்தை அருளிச் செய்யும் போது
திரு முகத்தில் பிறக்கும் செவ்வி -என்னைப் பார்த்து
அக்ரூரனே -என்று அருளிச் செய்வர் –
ய அநந்த ப்ருதிவீம் தத்தே சேகர ஸ்திதி சமஸ்திதாம்
ச அவதீர்ண ஜகத்யர்த்தே மாம் அக்ரூர இதி வஷ்யதி -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-17-12-என்கிறபடியே
வார்த்தை அளவிலே ஆயிற்று அக்ரூரன் அனுபவித்தது
அந்தக் காலத்தில் திருமுகச் செவ்வியும் உத்தேச்யமாய் இருக்கிறது இவர்க்கு –
–
உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் –
வார்த்தையிலே தோற்றாத அன்பும்
நோக்கிலே அனுபவிக்கும்படி குளிர நோக்கி அருளவேண்டும் -என்றது
வார்த்தை அருளிச் செய்யப் புக்கு விக்கினால்
குறையும் திருக் கண்களால் தலைக் கட்டி அருள வேண்டும் -என்றபடி
அழியாதவனே -மறுபடியும் காட்சி தருதலால் என்னைக் காப்பாற்றி அருள வேண்டும் –
தேவ பிரபன்னார்த்தி ஹர பிரசாதம் குரு கேசவ
அவலோகேன தானேன பூயோ மாம் பாலய அவ்யய – ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-20-19
இது பிரகலாதன் கூற்று -போலே
பிள்ளை தேவப் பெருமாள் அரையர்
உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் நோக்காய் -என்று பல காலும் சொல்ல
ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் -எழுந்து இருந்து
பிள்ளாய் நீ இங்கனே எம்பெருமான் திரு உள்ளம் புண்படும்படி பலகாலும்
நிர்பந்திக்கிறது -என் –
அழகிய மிடற்றை தந்தானாகில்-
நல்ல பாட்டை தந்தாராகில் –
பிள்ளையும் செல்வத்தையும் தந்தாராகில் –
என் செய்யாதாராக நீ இங்கனே கிடந்தது படுகிறது –
என்று அருளிச் செய்தாராம் –
தெண் திரைப் பொருநல் தண் பணை சூழ்ந்த திருப் புளிங்குடிக் கிடந்தானே –
திருமேனியில் மிருதுத் தன்மைக்கு தகுதியான தண்ணீர் நிறைந்து இருக்கிற
திருப் புளிங்குடியிலே கண் வளர்ந்து அருளப் பெற்றது –
தெளிந்த அலைகளை உடைய திருப் பொருநல் உடன் சேர்ந்து
அழகிய நீர் நிலம் சூழ்ந்த
திருப் புளிங்குடியிலே திருக் கண் வளர்கின்றமை உண்டு
இது செய்த அம்சம் –
உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்
செய்த அம்சத்துக்கு நன்றி உள்ளவனாகவும் செய்ய வேண்டும்
அமிசத்துக்கு பிரார்த்திக்கவும் வேண்டும் அன்றோ அதிகாரிக்கு –
சர்வ வித பந்து அவனே -கண்ணன் அல்லால் வேறு சரண் இல்லை –பற்ற உபதேசித்தார்
ஆடாமல் அசையாமல் அர்ச்சையில் கண் வளர்ந்து இருக்க கண்டார் –
கைங்கர்யம் செய்ய பாரிக்கிறார் -இதில்
நிருபாதிக பந்து சர்வேஸ்வரன் ஒருவனே
திருப் புளிங்குடி எம்பெருமான் -பந்து பரிபாலனம் ஆசை பட்டு –
பந்து க்ருத்யம் –அவன் செய்யாமல் கிடக்க
இவரும் பந்து க்ருத்யம் -கைங்கர்யம்
பரிமாற்றம் ஆசைப்பட்டு கிட்டினார்
என் எண்ணுதல்
திருக் கண்ணால் குளிர நோக்குதல்
அவசன்னாதம் துக்கம் -உளன் என்றால் தீரும் –
குறை இல்லாமல் இருக்க
அதுக்கு மேலும் ஆசை
திருமேனி நொவும்படி -அசையாமல் சயனிக்க –
பயம் -ஓட
ஆரா அமுது என் ஆர்த்தி தீர்க்க வில்லை -இன்னாதார் ஆனார்
அந்த திருவாய் மொழியிலும்-இது போலே
இங்கு என் ஆர்த்தியும் தன ஆர்த்தியும் தீர்க்காமல் இருக்க –
அவனுக்கும் துக்கம் தீராமல் சயனம் இங்கு –
கொடியார் -கோளூர் அகத்தும் புளின்குடியும் -மடியாது -அங்கும் இங்கும் திருவாய் மொழியிலே வந்ததே
-அடியார் அல்லல் தவிர்த்த அசைவோ
படியால் உலகம் அளந்த -அதுவே இங்கும் தொடர
பெரிய ஆற்றாமை -உடன்
கண்களால் குளிர நோக்க வேண்டும்
சேர்த்தி அழகைக் காட்டி அருள வேண்டும்
விண்ணப்பம் செய்து –
தாமரை கண்களால் நோக்காய்
அடிச்சியோம் தலை மிசைக்கு அணியாய் நின் பாத பங்கயம் –
நீயும் தாமரை கண்ணாளும்
மேலும் சஞ்சயன் பெற்ற பேற்றில் எனக்கு குறைய ஒண்ணாது
அர்ஜுனன் -கிரிஷ்னௌ ச -கிருஷ்ணா தரௌபதி சத்யபாமினி நால்வரும் ஒரே படுக்கை இருப்பில் காட்சி கொடுத்து
சஞ்சயன் -வந்தான் அறிவிக்க
நல்லான் ஒருவன் -உகவாதாருக்கு இவ் இருப்பை சொல்லுவான் ஒருவன்
யத்ர யோகேஸ்வர விஜயோ பவ
அனுகூலர் -விளை நீர அடிக்கக் கூடாதே
உகவாதார் மண் உண்ணும் படி கார்யம் -செவிக்கட்டும்
நச அபிமன்யு ந யமௌ -அபிமன்யுவும் யமனும் உள்ளே புக முடியாமல் –
பிரஜைகள் -கூட புக முடியாத இடம் தாயும் தமப்பனும் -ஏகாந்தமாக இருக்கும் -இருப்பு
அது போலே எனக்கும் காட்டிக் கொடுக்க வேண்டும்
என்னை கட காட்சியில் விக்ருதனாய்
என் முன்னே நால் அடி உலாவி
ஸ்மிதம்
வார்த்தை அருள வேணும்
ஏகாந்தமாக விண்ணப்பம் மனோ ரதம்
இப்பொழுதே பெற துடிக்கிறார்
பிராப்தி நிருபாதிக உறவு அனுசந்தித்தார் கீழே
இதில் பிராப்தி பலம் ஆசைப் பட்டு அபேஷிக்கிறார்-
அநந்ய கதிகள் -தொண்டர ரோ ம் -வார்த்தை அருள –
திருப்பவளம் திறந்து
சோதி வாய் திறந்து
உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் –
பண்டை நாளாலே நின் திரு அருளால் பங்கயத்தாள் திரு அருள்
இத்தால் குடி குடியாக அடிமை செய்கிறோம்
கிரிஷி -எதிர் சூழல் -புக்கு நெடு நாள் பண்ணின கிலேசம் பலன்
எனைத்தோர் பிறப்பும் பல நாள்-சிருஷ்டி தொடங்கி
யாரோ ஒருவனுக்கு யாரோ ஒரு நாள் -கொஞ்சம்
பண்டை நாளால் –
இன்று நேற்று செய்து போன கிருஷி இல்லை
பல வேளையிலே கை விடவோ –
பன்கய்யத்தால் திரு அருள் -அதுக்கும் இதுவே காரணம்
புரு பங்கா பிரமாணம்
அருளின் ச்வாதந்த்ர்யம் தவிர்க்கும் அருள் –
வடி கட்டி –
கிருஐ பிரவகிக்கும் பொழுது ச்வாதந்த்ர்யம் தவிர்க்கும்
நின் திருவருள் -சவா தந்த்ர்யம் கலந்த
பிரனயத்தால் வந்த பாரதந்த்ர்யம் கொண்டு
அபிமத விஷயம்
என் அடியார் அது செய்யார் -உன் கடாஷம்
ந கச்சின் ந அபராதி அவன் கடாஷம்
கொண்டு கைங்கர்யம்
கிருபா பரியபாலயது -கிருபா பார தந்த்ர்யம் காரணம் அவள்
ச்வாதந்த்ர்யம் கந்தம் தவிர்க்கும் லவ லேசம் -கந்தம்
அவள் அருள் –
அவன் பார தந்த்ர்யம் நிலை நிற்கும் –
அவள் சொன்ன படி கேட்பாம் பிரணயித்வம் -நடுவில் வந்து சேர்ந்ததால் போகுமோ அஞ்ச வேண்டாம்
அஞ்ச வேண்டாம்
அருகில் இருக்க ஸ்வா தந்த்ர்யம் ஜீவியாது
நித்ய யோகம் மது பிரத்யாயம்
இறையும் அகலகில்லேன் –
இவள் அருகில் இருக்க அது தலை எடுக்காதே –
புருஷகாரம் த்வயம் முன் கூற்றால் பற்ற வேண்டும் த்வயம்
ச்வாதந்த்ர்யம் தலை சாய்ந்தால் நாராயண குணங்கள் தலை எடுக்கும்
கோயில் சீய்த்து
கடைத்தலை சீய்க்க்கப் பெற்றால் கடு வினை தீர்க்கலாமே –
கைங்கர்யம்
உகந்து அருளின நிலங்கள் –
திவ்ய தேசம் -வியாக்யானம் -உகந்து அருளின நிலங்கள்
எமேருமான் உகந்து எழுந்து அருள
ஆழ்வார்கள் உகந்து அருளின நிலங்கள்
மாலை தீம் அர்ச்சை அசாதாரண பரிச்சையை
தம் தாம் கிரகம் பேணுவார் தம்மால் அவனை பெற்றால் –
கடாஷம் இருந்தால் திவ்ய தேசம் கைங்கர்யம் கிட்டும் –
குளம் கட்டி அழுதான் கோயில் கட்டு அழுதான் -வார்த்தை பாட்டு
வில்லி புத்தூர் பகவன் வார்த்தை
வர்ண தரமி அஸ்மாகம் தாச விருத்தி
பிராட்டி புருஷகாரமாக அவன் திரு அருள் செய்தால் திவ்ய தேசம் கைங்கர்யம் கிட்டும்
கிஞ்சித்தும் செய்யாமல் துரும்பு நறுக்க மாட்டேன் -சாஸ்திரம் விஷ்ணு இருக்கும் தேசம் வாசி சாஸ்திரம் விதிக்க
சரீரத்துடன் இந்த கைங்கர்யம் கிடைத்தால் விடானே
அனுஷ்டானம் செய்து சம்சாரம் போக்கி நித்ய கைங்கர்யம் செய்ய
கைங்கர்யம் சாதனம் இல்லை பலன் தான்
பலன் கிட்டிய பின்பு சாதனம் எதுக்கு
வர்ண ஆஸ்ரமம் பிரதானம் கொண்டு கைங்கர்யம் விட கூடாதே
பிராப்யம் லாபிக்க -கடைத்தலை சீயக்க பெற்றால்
கடு வினை போகுமே
திருக் கண்ண மங்கை ஆண்டாள் சு வியாபாரத்தை விட்டான்
waliking நாயை கேட்டேன் –
நாய் சொந்தக் காரன் -எம்பெருமான் பற்றினால் என்ன தான் செய்ய மாட்டான்
துரும்பு நறுக்க பிராப்தி இல்லை
மகிழ மரம் அடியில் திரு அலகு இட -பிரயோஜனம்
அழகிடாத இடம் அலகு இட்ட இடம் பார்த்து -அதுவே பலம்
சருகை திரு அலகு இடா நிற்க கூட வாசித்த நாஸ்திகன் பகவான் உபாயம் -நாம் அநந்ய பிரயொஜனர் இந்த கிலேசம் பலன் என்ன கேட்க –
ஆண்டான் என்றான் -ஆழ்வான் பணித்தான் –
சுத்தப் படுத்துவது -சாதனம் இல்லை –
கைங்கர்யம் பலன் தான்
காம்யார்த்த அனுஷ்டானம் கூடாது
ஆயுஷ் ஹோமம் கூட செய்ய மாட்டார்கள் –
கைங்கர்யம் செய்ய குழந்தை தீர்க்க ஆயுஸ்
புத்திர காமோஷ்டி -எம்பெருமானார் பிறக்க -பண்ணும் நோக்கம் கொண்டே பலன் –
எதனால் செய்தான் என்பதே -காரணம் –
பல்படிகால் -கடாஷிக்க புக்க அன்று
குடி குடி குடும்பமாக
வழி வந்து சாஸ்திரம்
அனுக்ரகம் பண்ண
எந்தை -வழி வழி ஆட செய்கின்றோம் -தற் பெருமை இல்லை –
அநந்ய கதி என்பதால் சொல்லுகிறார்
அருளி சோதி வாய் திறந்து பூ அலறுமா போலே
செவ்வி
மாம் அக்ரூரர் -வார்த்தை அளவில் பாரித்து போனார்
ஆர்த்தி சொல்லும் பொழுது முகம் மலர்ச்சி
நோக்கிலே அனுபவிக்கும் படி
வார்த்தையால் சொல்ல முடியாததை கண்ணாலே காட்டி அருள
அவலோகன தானேன-பிரகலாதன் போலே
வார்த்தை அருள விக்கினாலும் கண்களால் தலைக் கட்டி
பிள்ளை தேவ பெருமாள் அரையர் நோக்காய் நோக்காய் பல காலும் சொல்ல
ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் தகப்பனார் -பிள்ளாய்
திரு உள்ளம் புண் படும்படி
அழகிய மிடற்றை தந்தார் ஆகில்
பாட்டை தந்து அருளி -திவ்ய பிரபந்தம் -சந்தை ஆன பின்பு
பிள்ளைகளையும் ஐஸ்வர்யம் தந்தார் ஆகில்
என் செய்யாதாக நோக்காய் நோக்காய் சொல்லி
கைங்கர்யம் தான் பிரதானம் –
ஸ்ரீ ஸ்துதி தாயார் புன் சிரிப்பு -தேசிகன்
மாதா தேவி வாசுதேவன் பிதா
ஏக லஷ்யம் தயா பூதன் அஹம்
கைங்கர்யம் செய்ய ஆச்சார்யர் அருளி வைக்க
இன்னும் என்ன கொடுக்க வேண்டும் என்று புன் சிரிப்பு -செய்கிறாள் -அழகிய ஸ்லோகம்
திருமேனி சௌகுமார்யம் ஏற்க -ஜல சம்ருத்தி உடைய திண் புனல்
தெளிந்த நீர்
அருகில் இருக்க -கிருதஞஞன் செய்த அம்சம் -பள்ளிக் கட்டின் கீழே
செய்ய வேண்டிய அம்சம் -நோக்காய் -செங்கன் சிறு சிறிதே -போலே
————————————————————————————————————————————————————————–
நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-