Thiruvonum's Weblog

ஊரார் உகப்பத்தே ஆயினேன் மற்று எனக்கு இங்கு
ஆராய்வார் இல்லை அழல் வாய் மேலுக்கு போல்–62
நீராய் உருகும் என் ஆவி நெடும் கண்கள்
ஊரார் உறங்கிலும் தான் உறங்கா உத்தமன் தன்–63
பேர் ஆயினவே பிதற்றுவன் பின்னையும்
காரார் கடல் போலும் காமத்தார் ஆயினும்–64
ஆரே பொல்லாமை அறிவார் ? அது நிற்க
ஆரானும் ஆதானும் அல்லள் அவள் காணீர்–65
வாரார் வன முலை வாசவத்தை என்று
ஆரானும் சொல்ல படுவாள் அவளும் தன்–66
பேராயம் எல்லாம் ஒழிய பெரும் தெருவே
தாரார் தடம் தோள் தளை காலன் பின் போனாள்–67
ஊரார் இகழ்ந்திட பட்டாளே ? மற்று எனக்கு இங்கு
ஆரானும் கற்ப்பிப்பார் நாயகரே? நான் அவனை–68
காரார் திரு மேனி காணும் அளவும் போய்-
சீரார் திரு வேம்கடமே திரு கோவலூரே–69
மதில் கச்சி ஊரகமே பேரகமே
பேரா மருது இறுத்தான் வெள்ளறையே வெக்காவே
பேராலி தண் கால் நறையூர் திரு புலியூர்
ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் கண மங்கை
காரார் மணி நிற கண்ணனூர் விண்ணகரம்
சீரார் கண புரம் சேறை திரு அழுந்தூர்
காரார் குடந்தை கடிகை கடல் மலை
ஏரார் பொழில் சூழ் இட எந்தை நீர் மலை
சீராரும் மால் இரும் சோலை திரு மோகூர்
பாரோர் புகழும் வதரி வட மதுரை
ஊராய எல்லாம் ஒழியாமே நான் அவனை
ஓரானை கொம்பு ஒசித்து ஓர் யானை கோள் விடுத்த
சீரானை செங்கண் நெடியானை தேன் துழாய்
தாரானை தாமரை போல் கண்ணானை எண் அரும் சீர்
பேர் ஆயிரமும் பிதற்றி பெரும் தெருவே
ஊரார் இகழிலும் ஊராது ஒழியேன் நான்–77
வாரார் பூம் பெண்ணை மடல்

என் மனமும்   கண்ணும் ஓடி  –இப்பால் கை வளையும் மேகலையும் காணேன்-திருஷ்டம் அதிர்ஷ்டம் ஆனது பகவான் சேவை சாதிக்க சம்சாரம் கண்ணில் படாதே /கை வளை- ஆத்மா மேகலை -மேவுகின்ற தேகம்/ கைவல்யம் ஐஸ்வர்யம் தொலைந்து கண்டேன் கன மகர குழை இரண்டும் நான்கு தோளும்–பகவத் அனுபவம்–மகர குழை–மகர குழை காதற் — ஸ்வாமி இடமும் –உடனே கூட்டி கொண்டு போனால்- லோகம் திருத்த -பிர பந்தம் அருள- இடைய அவனும் ஆழ்வாரும் துடிக்க-தம்மையும் பாராமல் அவரையும் பாராமல் நம் பக்கம்-அங்க ஹீனர் புத்திரன் பக்கல் உண்ட கருணையால்–ஆர்த்தி பூர்த்தியாக -துடிப்பு முத்த–சரணாகதிக்கு எதையும் எதிர் பார்க்க மாட்டார் -அனுபவம் கொடுத்தால் அனுபவிக்க பசி வேண்டுமே-இதை ஒன்றும் தான் -வியாதி நீங்கி-பிராப்ய ருசி- ஈடு பாடு வளர–ஊரார் ஆனந்திக்கும் படி நிலை குலைந்தேன்– வல் வினையேன் -அனுபவம் கிட்ட வில்லை–லோகத்திலும் பாபம் பண்ணினோம் – வேற பயனுக்கு சொல் வது போல–ஆராய்வர் இல்லை பேச்சு துணைக்கு இல்லை–நீர் பண்டமாக ஆவி உருக--ஸ்வ பிரவர்த்தி  நிவ்ருத்தி-பார தந்த்ர்யத்தின் பலன்- புஷ்பம் போல–ஸு  பிரயோஜன நிவ்ருத்தி சேஷத்வம் பலன்–இஷ்ட விநியோக  அர்க்கம்–வினு உஜ்ய  மானத்வம்-பாரதந்த்ர்யம்-யோகயத்தை படைத்தது சேஷ வஸ்து –எல்லாமே இது தான்–பலிக்கணும்–விநியோக பட்டால் தான் பாரதந்த்ரம்-பகவானே பிரதானம் பர யோக தந்த்ரன்–தானே பிரயோகம்-ஸ்வதந்த்ரம்–அவன் கை எதிர் பார்க்காமல் மடல் எடுத்தல் ஸு பிரவ்ருத்தி-சாதனாந்தர நிஷ்ட்டை போல இதுவும்-சித்த சாதனம் -சரணா கதி-பிர பின்னர்–நீயே உன்னை அடைய சாதனமாக இருப்பாய் -என்பதே-நிவ்ருத்தி மார்க்கம்

–பற்றித்து எல்லாம் விட வேண்டும்–வாசனையோடு விடுகை– பேறு  தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும்–பேற்றுக்கு துவரிக்கையும் –பல நீ காட்டி படுப்பயோ–நெறி காட்டி நீக்குதியோ–உபாயாந்தரம் பற்றினால்- இந்த சரீரம் முடிவில் மோட்ஷம் இல்லை–தங்கள் அபிமத சித்தி-சாதனாந்தர மூலம்-போல மடல்–இவர் முயல-என்னை அடைய அவன் ஆசை மட்டுமே -சித்த சாதனம்–அவனால் பேறு  என்று இருந்தவளை பார் என்பர் ஊரார்கள்-இவள் கண்டாயே உண்டபடி–இவளை போல உண்ணும் அத்தனை அவனை பார்த்து இருப்போரும்—ஆற்றாமை மிகுந்து -உசாவி தரிக்க -சீதை பரதன் தெய்வ தேவகி தவித்தார்கள் -பின் பெற்றார்கள் -என்று சொல்ல-நான் மட்டும் கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாமல்- நெஞ்சே ஏமாற்றி போன பின்பு-அந்தரங்கர்களே இல்லை–மற்று இல்லை– ஒருத்தர் உண்டே-அவன் மட்டும் தான்–ஆராய-ஆற்றாமை தவிர அவன் ஒருவன் மட்டுமே உண்டு–அவ் அருள் அல்ல அருளும் அல்ல  திரு வாய் மொழி -9-9-வையகத்து பல்லார் அருளும்  பழுது -பொய்கையார்–உன்னால் அல்லால் யாவாராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன்-ஆழ்வார்–நெஞ்சை-அழல் வாய் மெழுகு  போல-நாம் ஆத்மா நெஞ்சை கட்டு படுத்தனும் -நெஞ்சு-பற்று அற்று இருந்தால்  நண்பன் பற்று உடன் இருந்தால் விரோதி–

ஆத்மா உருகும் பொழுது நெஞ்சை இழுக்க முடியும்–நெருப்பின் அருகில் வைத்த மெழுகு போல-நெஞ்சை பிடித்து தரித்து வைக்க முடியாதே–விரக தாபம் ஆகிய நெருப்பு–ஆத்மாவை வெட்டவோ  நனைக்கவோ கொளுத்தவோ முடியாதே–நாசம் -சொரூபம்-கைங்கர்யம் பண்ணி தானே சேஷத்வம் சித்திக்கும்-புஷ்பத்தில் புஷ்ப  தன்மை இருத்தால் தான் புஷ்பம்–ஆத்மாவை சேஷம் என்றே ஆதரிக்கும் -பரிமளம் -புஷ்பம்- ஒளி-ரத்னம் போல–நித்ரையாலே ஆற்றாமை   போக்கி கொள்ளலாமே–ஆயும் அமர் உலகும் துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயால்–நாரையும் உடல் வெளுக்க–இச்சித்தவர்கள் யாரும் தூங்க வில்லை–அடைந்த பின் அனுபவத்தால் தூக்கம் இல்லை– வில்லி புத்தூர் உறைவான் பொன் அடி காண்பான் ஆசையினால் என் பொரு கயல் கண் இணை துஞ்சா-ஆண்டாள்- கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள்-ஆழ்வார்–உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதலோ –பழுதே பல காலம் போயின என்று அஞ்சினேன்-அன்று நான் பிறந்திலேன்  பிறந்த பின் மறந்திலேன்–ஞான பிறவி-இனி தூக்கம் இல்லை என்கிறார்–சம்சாரிகள் தான் தூங்கலாம் –முமுஷுக்கள் தூக்கம் விடுவார்கள்–அடைய துடிப்பு இல்லாதவர்கள் தான் தூங்க முடியும்

நெடும் கண்கள்–திவளும் வெண் மதி –குவலயம் கண்ணி கொல்லி அம் பாவை–பெரிய கண் — அத்தனை தலை சுமை ஆனதே–தங்களை கூடி  இருக்கும் பொழுது அவனை ஈடு பட வைத்த கண்கள்– அஸி தீஷணை–ஊரும் நாடும் உலகமும்தம்மை போல  –எம்பெருமான் பேர் பிதற்ற  ஆக்க –தலைவி தூங்க வில்லை -ஊராரும் தூங்க வில்லையே-5-3- மா சாரு சோதி-மடல்- 5-4-ஊரேல்லாம்  துஞ்சி  உலகு எல்லாம் நல் இருளாய் ஓர் நீள் இரவாய் நீண்டதால் வல்வினையேன் –ஆவி காப்பார் இனியே -தாசர்-கூரத் ஆழ்வான் கால ஷேபம் -இது போல புத்தியும் பாவமும் தனக்கு இல்லை என்றாராம் ஸ்வாமி–விச்லேஷம் நீள-சக்தி பாஷனம் நாக பாஷனம் -ஜாம்பவான் விபீஷணனும் -மட்டும்-ஹனுமான் இருக்கிறாரா-கணக்கு எடுக்க அங்கு இரண்டு பேர் உண்டே-இங்கு அது கூட இல்லை–இவள் பிறந்த ஊரில் தூக்க அறிவார் இல்லை அவர்கள் தூங்கினாலும் -இவள் தூங்க வில்லை–பேர் பிதற்றி–தாழ்ச்சியை காட்டி-உத்தமன்–யானை மேல் வெத்திலை யானை மேல் இருப்பவர் இடம் சுண்ணாம்பு-இது ஊர் வழக்கம் -இவன் தாழ விட்டு கொள்வதில் உத்தமன்–சொவ்லப்யம்  காட்டி –பிடிக்காத பேரை ஏன் பிதற்றினாய்—சேஷத்வ ஞானம் இருப்பவர் நல்லது பண்ணா விடிலும் -அவன் திரு நாமமே பிதற்றுவார்–ஆழ்ந்த கடல் போல ஆசை கொண்டவர்–பத்து மாசம் ஆறி இருந்தாளே ஜனகன் திரு மகள்–பரதன் 14 வருஷம் தேவகி 10 வருஷம் கோபிமார் ஒரு பகல் பூர்ண பக்தி -இவர்கள்  உதாரணம் இல்லை -பின்னை கொல் நிலா மா மகள் கொல் மலர் மகள் கோள்–பக்தி முத்தி இருந்ததால்-காது நெஞ்சு அங்கே போனது இவர்களுக்கு இங்கு இருந்தது ஆறி இருந்தார்கள்-ஆசை அளவு பட்டு இருந்தது அவர்களுக்கு -சொரூப ஞானத்தாலே ஆற்றலாமோ ஆசை கரை புரண்டு இருந்தவருக்கு—பலகை போல அறிவிக்கும் வெள்ளம்-இது காப்பாற்றாது–பெருமானை அடைவது வரை ஆறி இருப்பதே சொரூபம்–அடையாமல் தரிக்க முடியாது விஷய வைலஷண்யம் பார்த்து –அழித்து கொண்டாலும் அடைந்தே தீருவாள்–திரு கொளூருக்கு நடந்தவளை கொண்டாடினார்களே -பழித்தவர்களும்–அடுத்து-வாசவதத்தை சரித்ரம்–தளை காலன் -கட்டு பட்டவன் பின் போனாள்–இப் படி பட்டவரை பிரித்தீர்களே என்று கொண்டாட்டாம்–மாலை பொருந்திட காலில் சங்கிலி இட பட்டவன்

இள வரசி சைதன்யம் உள்ள அவள் கதை—-புகழ்ந்து சொல்ல  பட்டவள்–தன் தோழிகளை விட்டு -வாரார் வன முலை-அழகியவள்-காந்தனோ கச்சோ தாங்க வேண்டும்–ஜனக ராஜன் கொஷ்ட்டியும் உயர்த்தி பேச-துணிந்தவள்–உங்களை இசைவிக்க இத்தனை வார்த்தை சொன்னேன்–அவள் தோழிகள்  திரளில்  விட்டு-நெருப்பில் காலை வைக்காமல் துணிந்து போனாள்–காலில் கட்டு பட்டவன் இடம்- நானோ புருஷோத்தமன்-தாரார் தோள் மாலை கண்டு போனாள் காலில் விலங்கு கண்ணில் படவில்லை –துணிவுக்கு புறம்பான வார்த்தை சொல்லில் நாயகர் இல்லை–பயிலும் சுடர் ஒளி –எவரேலும் அவர் கண்டீர் -அவர் எனக்கு பரமரே–என்று இருக்கும் ஆழ்வார் நிலையை நான் தவிர்த்தேன் வேல் பிடித்த தன்மை சார்ங்கம் இவர் விஷ்வக் சேனர்- என் வழிக்கு ஒத்து இருந்தவரே எனக்கு நாயகர்–கிராம பிராப்தி சொல்வார்  என் நாயகர் இல்லை–அன்னை என் செய்திடின் அன்னை மீர் எனக்கு ஆசை இல்லை –மற்று யார்–நாயகரே–கார் மேகம்  ஒத்த திரு மேனி காணும் அளவும்–நான்-துணிந்த -தன்னை தவிர அனைவரையும் விட்டவள்-பந்தடிக்க புறப் பட்ட அவனை-இப்படி ஆகிய அவனை வழி பறிக்க போனவனை வழி பரி உண்டேன்–ச்வாதந்த்ரம் போக்கி பர தந்த்ரம் –கூத்தாடி என்னை கொண்டான் -காரார் திரு மேனி கண்டதுவே காரணமா — -துணிவு எவ் வளவு செல்ல கூடும் பத்ரி காச்ரம் தொடக்கி  திரு புல்லாணி வரை -சீரார் திரு வேங்கடம் -திரு மலை தொடக்கி வதரி –பல திவ்ய தேசங்கள் வரை -அவன் காரார் திரு மேனி காணும் அளவும் போகும்–சம்ச்லேஷம் வேண்டாம் பண்டும் -பார்த்தால் தான் -கண்டதுவே காரணம் என்பதால்–ஒவ் ஒரு திவ்ய தேசத்திலும் ஒவ் ஒரு  குணம் -காரணம் சொல்கிறாள்-

———————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

பேர் ஆயிரம் உடையான் பேய் பெண்டீர்! நும் மகளை
தீரா நோய் செய்தான் என வுரைத்தாள்– சிக்கென மற்று—52
ஆரானும் அல்லாமை கேட்டு எங்கள் அம்மனையும்
போரார் வேல் கண்ணீர்! அவன் ஆகில் பூம் துழாய்–53
தாராது ஒழியுமே? தட அடிச்சி அல்லழளே ? மற்று
ஆரானும் அல்லனே என்று ஒழிந்தாள் நான் அவனை–54
காரார் திரு மேனி கண்டதுவே காரணமா
பேரா பிதற்றா திரி தருவன் பின்னையும்–55
ஈரா புகுதலும் இவ் உடலை தண் வாடை
சோரா மறுக்கும் வகை அறியேன் சூழ் குழலார்–56
ஆரானும் ஏசுவர் என்னும் அதன் பழியை
வாராமல் காப்பதற்கு வாளா விருந்து ஒழிந்தேன்–57
வாராய் மட நெஞ்சே ! வந்து மணி வண்ணன்
சீரார் திரு துழாய் மாலை நமக்கு அருளி—58
தாரான் தரும் என்று இரண்டத்தில் ஒன்றதனை
ஆரானும் ஒன்னாதார் கேளாமே சொன்னக் கால்–59
ஆராயும் ஏலும் பணி கேட்டு அது அன்று எனிலும்
போராது ஒழியாதே போந்திடு நீ என்றேற்க்கு–60
காரார் கடல் வண்ணன் பின் போன தனி நெஞ்சமும்-
வாராதே என்னை மறந்தது காண் வல்வினையேன்—61 –

அவனுக்கே உரியவன்-ஓம் காரம் சொல்ல நம -நமக்கும் உரித்தானவன் இல்லை–நாராயணாய -கைங்கர்யம் செய்து கொண்டே -பகவத் அனுபவம்-பிராப்ய ருசி-கைங்கர்யம்-ஸ்வரூபத்துக்கு ஏற்ற ருசி –அனந்யார்க்க சேஷ பூதன்–சேஷத்வம்-எதிர் மறை-ச்வார்தாக-தனக்கு -பரார்தகம்- பாரார்தம் தும்-நான் உனக்கு -பர அர்த்தம்–ஆண்டாள் திரு பாவை தனியன்–பர பிரயோஜனத்துக்கு இருக்க வேண்டும்- அடிமை ஞானம் வந்ததும்–ருசி வளர–ஐஸ்வர்ய அனுபவத்தில் உழன்று- செங்கண் சிறு சிறிதே விழியாவோ-விரகம் சகிக்க முடியாமல் ஆகிறோம்–பக்தி நிலை-சம்ச்லேஷத்தில் சுகம் விச்லேஷத்தில் துக்கம்-பகவத் விஷயத்தில்-சுக துக்கம் சமம் -லோக விஷயத்தில்-இன்புறும் இவ் விளை யாட்டு உடையவன்-தாகம் வளர்க்க -தன்னை மறைத்து கொண்டு–துடிப்பு மிக வைக்கிறான்–அன்பும் காமமும் கோபமாக மாறி மடல்-ஞான கார்யம் இது- முதிர்ந்த நிலை–பிஞ்சாய் பளுத்தவள்-நீ கொள்ளாமல் போகாது -அழுது ஓடி இல்லை-கை பிடித்த மகிஷி -வளைத்து அருளுகிறாள்–கைங்கர்யம் பெற்றுவது கொள்வது அவனுக்கு சொரூபம் -ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம்-தனக்கு சமமாக கொண்டு கைங்கர்யம் கொள்கிறான்–பக்தி பாரவச்யத்தாலே மடல் எடுக்கிறார்–பெண்கள் செய்ய வேண்டியது ஆழ்வார் நிலை புரிந்து கொள்ள -பராசர பட்டர் –குரு பரம்பரை அதனால்  நித்யம் அனுசந்திக்க வேண்டும்--காமம் கோபம் இரண்டும் வந்தன ஆழ்வாருக்கு இதில்- பகவத் விஷயத்தில் —மன்றமர கூத்தாடி மகிழ்ந்தான் -வாராய் என்று கூப்பிட போன நான் அங்கேயே இருக்க -கட்டுவிச்சி அபிநயம் காட்டி சொன்னதை பார்த்தோம்-

கஜேந்த்ரனுக்கு உதவ போனவனை-கட்டு விச்சி -என் ஆயனே-நமக்கு என்று நடத்தினாரே–தான் பெற்றாளாம் படி–பர கால நாயகி பெற்றாள் என்றும் -பேர் ஆயிரம் உடையவன்- முன் சொன்ன சேஷ்டிதங்களால்- கஜேந்திர வரதன் பிரகலாத வரதன் போல-பேய் பெண்டீர்-தேதாந்திர வாசனை இருக்காது என்று தெரியாமல் அறிவு கேட்டவர்கள்– நும் மகளுக்கு -தீராத நோய்-பக்தி -ஸ்ரீ வைகுண்டம் போனாலும் தீராதே-யாவதாத்மா பாவம் –பிரிந்தால் துக்கம் என்பதால் நோய்-எப் பொழுதும் சேவை வேண்டி இருக்கும் -பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுதேன்–நல்ல நோய் இது -வர தான் பிரார்ர்திக்க வேண்டும் –ஆஸ்ரித ரட்ஷனங்களுக்கு செய்த அவதானங்கள் பார்த்த சாரதி கேசவன் மா தவன் பாண்டவ தூதன் -பல பலருசிக்கு ஏற்ப பல பல திரு நாமங்கள்–கேசவா என்ன இடர் ஆயன எல்லாம் போகும்–தேவோ நாம சகச்ரமான் –பேரும் ஆயிரம் கொண்டதோர் பீடு உடையான் -திரு நாமங்களால் சேவிகிறோம்–அநந்தம்–பேர்கள் ஆயிரத்தாய்– துணை மலர் கண்கள் ஆயிரத்தாய்–சர்வேஸ்வரன் அடியாக வந்தது –நும் மகள்- அவர தேவதைக்கு நோவு படுமோ–பரதன் சண்டை போட்டு என்னை வெல்ல வேண்டாம் அந்த மாதிரி எண்ணம் இருக்கிறான்என்று நினைத்தாலே நான் தோற்றேன் – -ராமன் பின் பிறந்தார் ராமனை எதிர்பாரோ-சிந்தனை முகத்தினில் தேக்கி-குகன்–யார் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் கிடைத்தது –நோய் போக்க வழி- தீரா நோய்-பதில்–தீர்ந்து  போனால் என்ன பண்ணுவது என்று கேட்கிறாளாம்-அவர்களுக்கும் இது பிடிக்குமே–

வராதது வந்து இருக்கிறது என்று மகிழ்ந்து –தீரில் செய்வது என்–பயபடுகிறார்கள்–பிராப்தி தசையிலும் அனுவர்த்திக்கும் –பரமாத்மா சேஷி ஆகவும் ஜீவாத்மா சேஷன் ஆகவும் இருக்கும் அளவும் -என்றும் சாஸ்வதம்–என உரைத்தாள்- என்றதும் -மூர்ச்சை தெளிந்து எழுந்தாள்–தென்றலும் சிறு துளியும் பட்டால் போலதேவதாந்திர சம்பந்தம் இல்லை என்றதும் தனக்கு இனிதான படி-இதை கேட்பதற்கு நோய் வாய் பட்டு கொண்டே இருக்கலாமே— இனி தாய் சொல்–எங்கள் அம்மனை-மற்று யாரானும் அல்லாமை சிக்கனே கேட்டு-உறுதியாக கேட்டு–போர் ஆர் வேல் கண்ணி-தோழிமார் கட்டு விச்சி -இடம்–பர பரக்கிற கண்-சமாதானம் சொல்கிறாள்-பதட்டம் நீங்க–அவன் ஆகில்–எம்பெருமான் என்கிற பட்சத்தில்-பூம் துழாய் தாராது ஒழிவானா–அனுபவம் அவன் தானே கொடுப்பான் -பிரசாதம்-பகவத் சேஷத்வத்திலும் அந்ய சேஷத்வம் ஒழிகையே பிரதானம்–இவள் விரும்பிய பிரசாதம்-தன அடிச்சி தானே–அச்சுத சதகம் பெண்கள் சமஸ்க்ருத பாஷை கிராமீய பேச்சு தேசிகனே அதை மாற்றி தானே அருளி கொடுத்து இருக்கிறார்–மற்று யாரானும் அல்லன்-என ஒழிந்தாள்-விசாரம் கவலை ஒழிந்தாள் —அன்னைமீர் -பல காலும் கேட்டு -புவனி எல்லாம் நீர் ஏற்று அளந்த நெடிய  பிரான் அருளாகி விடுமோ-திரு விருத்தம்-அருளாமல் விட மாட்டான்–அனைத்து உலகும் தன்னது என்று காட்டியவன் தானே -அக்னி நான் சிந்தத்-நெருப்பால் நனைக்க முடியுமா-அனுக்ரகம் திடமாக நம்புகிறாள்-நாம் பற்றினதும் அவன் கார்யம் கொள்ளாமல் போகான்-ராமோ துர்ணபிஷாதையே -இரண்டாவது வார்த்தை இல்லையே–அழுது புரண்டு பெறலாம் அடிச்சி தானே-காலை பிடித்தாலும் பெற்றே தீருவாள்–தேவதந்த்ரமான நாய் தீண்ட வில்லை- அவி கான் இடை திரிந்த நரி புகுந்து -தானே தெளிந்து நிர்பரை ஆனாள்-பாரம் இல்லை-இவளுக்கு நான் கரைய வேண்டுமா -அவன் சேஷம்–தெரிந்த பின் பொறுப்பு நமக்கு இல்லையே–சம்பந்தமே வேணும்–ஈஸ்வர பிரக்ருதிக்கு நாம் கரைய வேண்டாம்-கூரத் ஆழ்வான்–கை ஓய்ந்தாள்

காரர் திரு மேனி கண்டதுவே காரணமா-ஆண் பெண் ஆண்  பெண் –பேச்சு-பார்த்ததும் பைத்தியம்-தேவையான பித்து -பேரா பிதற்றா-பின்னும் திரியா நின்றேன்–குட கூத்தில் தோற்று-நான் அவனை -பந்தாடுவதை அவன் கையும் மடலும் ஆக காண உத்யோகித்து -குட கூத்தில் மடல் எடுக்கிறேன்- அவனை தன வடிவழகை காட்டி -அடிமை சாசனம் எழுத்தி கொடுத்தேன் -தாப த்ரயம் நீங்கி-ரிஷிகளும் ஆழ்வார் போல தாயார் -பர கால நாயகி-சொரூபத்தில் ஈடு பாடு-ரிஷி-த்யானம் பண்ணி தாபம் தீர்ப்பார்கள்–மேலே மேலே தொடுப்பார் தர்ம பூத ஞானத்தாலே —இவர்களோ மோகித்து -ஆற்றாமை தங்காமல் –துடிப்பு பரகால நாயகி –தாயார் தரித்து ஆறி இருக்க–காரார் திரு மேனி கண்டதுவே காரணமா -பிதற்றுகிறேன்-காதலால் பெண்ணாக மாறி -மடல் எடுத்து –அடக்கம் குடி போனால்–நசிகிறதே-சொரூபம் போனால் வஸ்துவே நாசம் தானே–யாதனா சரீரம் கொடுப்பார்கள் நரகத்தில் அடி வாங்க திடமான சரீரம்–விரக தாபத்தில் துக்கம் அனுபவிக்க இந்த சரீரம் கொண்டு–

திரி தருவேன்-திவ்ய தேசம் எல்லாம் போய் அருளினாரே-பெண் பிறவி என்பதால் தன்னை முடித்து கொள்ளவும் முடியவில்லை என்கிறாள் சீதை பிராட்டியும்–லஷ்மணன்-நூபுரம் மட்டும் கண்டு நினைவு பெற்றான் கிஷ்கிந்தையில்-பாதார விந்தம் சேவித்து -என் மேட இட்ட வயிற்ரை  பார் -என்கிறாள் சீதை–தர்ம பத்னி-ச்வாதந்த்ர்யம் காட்ட முடியாது -முடித்து கொள்ள முடியாது -ஈரா புகுதலும் -புகுந்து ஈர வில்லை வாடை காற்று வடக்கு இருந்து வரும் காற்று-இவ் உடலை -பண்டே தொட்டார் மேல் தோஷம் ஆகும் படி -விரக க்ர்சமான -உடல்-இளைத்து இருக்கும் -அன்றிக்கே-இன்னும் போகாமல் -துஷ்க்ருதாம்- க்ருதவான் ராமக –திருவடி ஸ்ரீ ராமன் சீதை பிரிந்து இன்னும் உயிர் உடன் இருக்கிறானே –விரகம் தாபமே கத்தி -அதை தெரிந்து கொள்ளவில்லையே–உன் அனுமதி இல்லாமல் சீதை உடலை பிரிய முடியாது உனக்கு அப்படி இல்லையே-தனி ஸ்லோகம் வியாக்யானம்–அது போல பிரிவுக்கு போகாத உடம்பு என்கிறாள்– நுண் பனி அக்னி கனல்-இயங்கு மாருதம் – பட்டு உடுக்கும் பாவை பேணாள் கடல் இது செய்தால் காப்பார் யாரே-நஞ்சு ஊட்டிய ஆயுதம் போல தண் வாடை-சோர்வை உண்டாக்கி துன்பம் உண்டாக்கி-உடம்பு துக்கம் மனசு துக்கமாக மாற-

வகை அறியேன்-துன்பம் விவரிக்க முடியாது–பல விதங்களில் படுத்த–அழகிய குழல் படைத்தவர்கள் குற்றம் சொல்வார் என்று -அவனை குற்றம் சொல்வார்கள் என்று -அவனுக்கு தோஷம் குற்றம் வர கூடாது என்று –பிரகிருதி சம்பந்தத்தால் தான் நான் துக்கம் படுகிறேன்- விரகத்திலும் மடல் எடுக்கும் நிலையிலும் இந்த நிஷ்ட்டை–அத்யந்த பாரதந்த்ர்யம்  அனந்யார்க்க சேஷத்வம் புரியணும் –அலர் தூற்ற பழியை -யாரானும்- கொஞ்சம் பேர் தான்-அழகிய குழல் கொண்டவர்கள்  -வாடை உடம்பில் பட்டாலும் -குழல் அழகு மாறாமல்- பிரிவு அறியாமல் விரக தாபம் இல்லாதவர்கள்–மயிர் முடியும் அழகும் மாறாதவர்கள்–சிலர்– யார் -இவர்கள்-அவ்யுக்தர் -அவுபதேசர்-போய் போய் தீக் குறளை சென்று சொல்வார்கள்- இவள் ஆற்றாமைக்கு அவன் காரணம்–இந்த பழியை வாராமல் காக்க -ரட்ஷனம் அவன் சொரூபம் ஆர்த்தி துடிப்பு நம் சொரூபம்-இரண்டும் காக்க -ராமன் கடல் கரையில் குரங்குகளை இரவு முழுவதும் கையும் வில்லுமாக ரட்ஷித்தானே–நிற கேடு வாராத தற்கு –கதிர் அறுக்கும் பொழுது-நெல் மணி விரவ -குனிந்தால் குருணி–கூத்தாட்டம் பார்க்க வந்த பொழுது -மடல் எடுத்து இருக்கலாமே–இங்கு அந்தரங்கர்கள் இடம் மட்டும் சொல்ல காரணம்–அடுத்து தன் நெஞ்சை கூப்பிட்டு -தூது விடுகிறார்-மட நெஞ்சே–நெஞ்சு கொண்டு–பற்றுதல் இது ஓன்று-என் நெஞ்சினால் நோக்கி –எனை முனியாதே –மட -அறிவு கெட்டு இருக்கிற நெஞ்சே–வந்து -அவன் இடம் சென்று- மணி வண்ணன்-மாலே மணி வண்ணன்  மணி வண்ணன் வாசுதேவன் வலை உள்ளே அகப் பட்டேன்–சீரார் திரு துழாய் தரும் தாரான் இரண்டில் ஒன்றை கேட்டு வர –ஆரானும் ஒன்னாதார் கேளாமே சொன்ன கால்– என்ன செய்தாலும் தோஷம் இல்லை என்று இருப்பவர் மட்டும் கேட்க்கும் படி–என்று கிடைப்பாளோ என்று இருப்பான்–பெருமாளை சேவித்து அங்கேயே இருக்காமல்-மடம்-பவ்யம் மடப்பம்-செங்கால மட நாராய்-அடங்கிய அங்கு–இங்கு அறிவு மாண்டு இருக்கிற நெஞ்சு–யாரானும் ஏசுவார் என்று மடல் எடுக்காமல் இருக்கும் நெஞ்சு-அறிவு கெட்ட நெஞ்சு–வா-வந்து -சென்று -உள்ளத்தில் தாம் மகிஷி போல இருக்கிற எண்ணம்–அவன் கூட  தான் இருக்கிறேன்-கொஞ்சம் பிரிவு தான்–வரவு செலவை காட்டும்–மணி வண்ணா -நீர் ஓட்டம் தெரியும் ரத்ன கற்ப பெருமாள் சாளக்ராமம்- கோபிமாரின் காதல் தெரியும்–சீரார்  திரு துழாய்–அநந்ய பிரயோஜனர் இட்ட திரு துழாய்–மிக்க சீர் தொண்டர் இட்ட பூம் துளவ மாலை–நெஞ்சில் பல அபி சந்தி இருப்பதால் சுருள் நாறும்-மடி தடவாத சோறு சுருள் நாறாத பூ –அருளி-க்ருபா கார்யம்–பிரனியத்வம்- அன்பு இல்லா விடிலும்–க்ருபையாவதுபரதன் – தம்பி-சிஷ்யன் தாசன் -ஏதாவது பாவத்தில்ராமன்  வந்தால் போதும் -போல -கலந்த பொழுது நான் வேண்டாம் என்றாலும் சூடி விடுவான்-நெய் உண்ணோம் பால் உண்ணோம் –மலர் இட்டு நாம் முடியோம்- இங்கு மட்டும் தான் நாம் -அவன் சூட்டும் பொழுது தடுக்க மாட்டோம்–உதவாமல் இருக்கும் பொழுது பிரண்யத்வம் போனது–தந்தாலும் தரா விடிலும் சரி-நெஞ்சு அப் பொழுது போக வேண்டாமோ-அறிவிக்க வேண்டுவது தான் நம் பொறுப்பு ரட்ஷித்தல் அவனுக்கு சொரூபம்–தந்தால் கூடி  அனுபவிப்பேன் தரா விடில் நிக்ரகம் உயிர் விட்டு பிழைப்பேன்–ரூப நாசம் அடைந்து விரக தாபம் பிரியுமே–உகதாவர் கேட்க்கும் படி சொல்ல கூடாது–அது கேட்டு ஆராயுமேலும்–அது அன்றி எனினும்–அவன் குணத்தை அழிக்கும் விரோதிகள் உண்டு–இவள் குற்றம் சொல்லலாம்-வேறு யாரும் பண்ண கூடாது -ஞான ஆதிக்யம் அடையும் துடிப்பால் பேசலாம் –உன்னை கண்ட உடன் அவள் என்ன பட்டாள்?- அவள் உளளா ? கேட்ப்பான் –//திரு வண் வண்டூர் என்னையும் உளள் சொல்–என்று திரு உள்ளம் அன்றி–துஷ்யந்தன் போல் சகுந்தலை தெரியாது சொன்னால் போல்-போறாது ஒழியாதே -இது நெஞ்சே நீ பண்ண வேண்டிய வேலை-திரும்பி வா- அங்கேயே  போய் -தூது விட்டவர் எல்லாரும் அங்கு -தலை கோதிண்டே கேட்ப்பான்-இவரை பற்றி மடல் எடுத்தாளே என்று இருக்காதே -மறு மாற்றம் நெஞ்சு மாற்றி வரணும் என்று இருக்காதே –பிரி வற்றாமை -அவன் வாராது இருந்தால் போல அங்கு இருக்காதே–

-தேங்கி நிற்கிறது உண்டு அது போல் இருக்காதே என்று சொன்னதே தப்பாக போய் அங்கேயே இருந்தது -நான் தானே கிடீர் இந்த நெஞ்சை அங்கே தங்க  வைத்தேன் –நிலா சுவான் புது குடிமகனை வைத்து முன் குடி மகன் போல் திருடி ஒழித்து வைத்தது சொல்ல -வாய் விட்டு -சொல்லி காட்டியது போல–பிராப்த விஷயத்துக்கு என்னை விட்டு -என் ஆற்றாமை கண்டு -கண்ணும் கண்ணீருமாக போன நெஞ்சு–முந்துற்ற நெஞ்சு-அவன் வடி வழக்கில் -கடல் வண்ணன்-கடலில் போட்ட வஸ்து திரும்பாதே-வல் வினையேன்–ராமம் மே அணு கதா திருஷ்ட்டி- தொடு உணர்ச்சி இருக்கா பார் என்றானே தசரதன்- மம காரம் தப்பு என்று புரிய வைக்க கண் போனது அவன் கூட நடக்கிற வேலையும் பண்ணித்தே –மட நெஞ்சம் என்றும் தமது என்று கருதி ..விட நெஞ்சை விட்டார் –அம் பொன் பெயரோன் தட நெஞ்சம் கீண்ட பிரானார் திட நெஞ்சமாய் –என் ச்வாபம் நைந்து இருக்கும்- அவன் போல திடம் ஆனது -எம்மை நீத்தின்று காலம் திரிகின்றதே  -வெட்கத்துடன் என்னை பார்க்காமல் -அவன் கொடி கொண்டு இங்கு வந்ததே கருட கொடி கொண்டு—வைகுந்தனோடு என் நெஞ்சம் -திரு விருத்தம் -30-வெட்கம் நேர்மை சொல்லி-கண்டால் என்னை சொல்லி அவன் இடம் -இதுவோ  தகவு–// நீர் இருக்க கிளிகள் தாமிருக்க மதுகரம் இருக்க மட அன்னம் இருக்க ஆர் இருகிலும் வஞ்சம் மிக்க துணை இல்லை என்று ஆதாரத்துடன் தூது இட்ட என் நெஞ்சம் அல்லது வஞ்சம் —  சீர் இருக்கும் மறை முடிவு அரிய திரு அரங்கரனை வணங்கியே — என்னையும் மறந்து தன்னையும் மறந்து அங்கே  இருக்க-திரு துழாய் தரில்-கொடுத்தார் என்று விரும்பியே-வருதல் இன்றியே -வாரமாக்கி -வார் இருக்கும்  மடந்தை உறை -மார்பிலே தோளிலே மயங்கி –அனந்யார்க்க சேஷத்வம் அறிந்து போனதே திருப்தி- பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் –வாராதே மறந்தது வல் வினையேன்-

——————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அன்றியும்
பேர் வாமனன் ஆகிய காலத்து மூவடி மண்
தாராய் எனக்கு என்று வேண்டி சலத்தினால்
நீர் ஏற்று உலகு எல்லாம் நின்று அளந்தான் மா வலியை
ஆராத போரில் அசுரர்களும் தானுமாய்
காரார் வரை நட்டு நாகம் கயிறாக
பேராமல் தாங்கி கடை ந்தான் திரு துழாய்
தாரார்ந்த மார்வன் தட மால் வரை போலும்
போரானை பொய்கை வாய் கோட் பட்டு நின்று அலறி
நீரார் மலர் கமலம் கொண்டு ஓர் நெடும் கையால்
நாராயணா! ஒ! மணி வண்ணா! நாகணையாய்!
வாராய் என் ஆர் இடரை நீக்காய் என வெகுண்டு
தீராத சீற்றத்தால் சென்று இரண்டு கூறாக
ஈராவதனை இடர் கடிந்தான் எம்பெருமான்–51-

பேர் வாமனன்- பெரிய /பெயர் உடன்-உடனே திரு விக்ரமன் ஆனார்-பெரிய வாமனன்-குள்ளர்கள் எல்லாரும் திரு விக்ரமன் என்று சொல்லும் படி இருந்த -அடியார்க்கு தன்னை தாள விட்டு கொண்டு–மூவடி மண் எனக்கு தாராய் என்று வேண்டி-நீர் ஏற்று-தாரை வார்த்து தத்தம் -சலத்தினால் –ஏமாற்றி-சிறிய அடி  காட்டி -பெரிய அடியால் அளந்து-நிமிர்ந்து-உலகு அளந்தான்–அங்கு விரோதி நிரசனம்-அன்றியும்-யாசித்து -வேறு பாடு இங்கு-நல்லவன்-கொடை தன்மை உடையவன்–பிரகலாதன் வரம்-அறம் பிரளா சிந்தையால் குலத்து  உதித்தாரை கொல்லேன்–

சத்யம் காத்து இருந்தாய்-என் இடம் இப்படி இருகிறாயே- என்ற எண்ணம்–அதனால்-அழிய செய்ய வேண்டிய பிரதி கூல்யம் இன்றி ஆனுகூல்யம் லவம் இருந்ததால் -இது தான் அடுத்து வமான அவதாரம் சொல்லி காட்டுகிறார்–பரித்ததை பரித்தார் -அவன் நேர்மையாக பரிக்க வில்லை அதனால் இவரும் இப்படி–

அவன் கொடுப்ப உகப்பன் என்று தெரிந்து தன்னை இரப் பாளனாக்கி போனானே-சென்று நீர் ஏற்றி–சலத்தினால்-ஏமாற்றியது -லஷ்மி மார்பில் இருப்பதை மான் தோல் கொண்டு மறைத்து -பிரியாமல் மறைத்து கார்யம் பண்ண -ராமன்  சீதை பிரிந்ததால் காரியம்–திரை போல -அந்த புரம்– கோட்டம் கை வாமனனாய் செய்த கூத்துகள்--சு சுரம்-கோபிமார் அழுவதும் சுரத்துடன்-வாமம் -சுகம் கொடுப்பவன்-வாமனன்-ஆல  மர வித்தின் அரும் குறள் ஆனான் –வடிவே அன்றி பேரும் வாமனன் ஆகி–விபரீத லஷண- பேர் -பெரிய குள்ளம்-மற்ற குள்ளர் பெரியவர்- மூவடி மண் தாராய்-நேராக கேட்டான் ஸ்தோத்ரம் பண்ணாமல்–பழ கினது இல்லையே -ஸ்தவ ஸ்தவ பிரிய ஸ்தோத்ரம்–கொள்வன் நான்-பரதவன்-என்ற எண்ணம்- மாவலி -குறுக்கி மகா  பலி என்பதை- கோபத்துடன் திரும்பி பார்க்க-மூவடி -/தாராய்- வளைப்பாரை போல் கேட்டான்–நிர்பந்தித்து-இப் பொழுதே-எனக்கு என்று–விசேஷித்து -ஒன்றையும் தனக்கு  என்று கொள்ளாதவன்- எல்லாம் அடியவர்க்கு தான்- திவ்ய பரணம் திவ்ய ஆயுதங்கள் கல்யாண  குணங்கள் விபூதி எல்லாம் –திரு மேனி கூட அடியவர்க்கு தான்- சங்கல்பம் கொண்டே எல்லாம் பண்ணுபவன்-அவாப்த சமஸ்த காமன்–பரார்த்தம் ஆகையாலே- சொல்லி வாங்கி கொள்கிறான்-இதுவும் தனக்கு இல்லை–சரம ஸ்லோக அர்த்தம் திரு கோஷ்டியூர் நம்பி இடம்  தனக்கு என்று 18 தடவை நடந்து வாங்கி கொண்டு அனைவருக்கும் கொடுத்தார் -அங்கும் மூன்று பதம்- ஓம் நமோ நாராயணா -வாமனன் சீலன்-சீல குணம் கொண்டவன்-

கமண்டல நீர் கொண்டு நீர் கொடுக்க -சுக்கிரன்  தடுக்க- முன் அவதாரம் போல் நகம்-இவன் தர்ப்பம் கொண்டு-சுக்கிரன் கண்ணை துரும்பால் கிளறிய சக்கர கையன்–அச்சோ அச்சோ–ஆயுதம் எல்லாம் சக்கர அம்சம்/வாகனம் எல்லாம் கருடன் அம்சம்/ படுக்கை எல்லாம் ஆதி சேஷன் அம்சம் / தீர்த்தம் ஆடுவது பாஞ்ச சன்யம் அம்சம்–/ ராமன் காகாசுரன் இடம் இதே ஆயுதம்-அங்கு ப்ரஹ்மாஸ்திரம்  விட்டு பண்ணினார் ராமன்-/அடுத்து தீர்த்தம் பட்டதும் சிலிர்த்து வளர்ந்து -அண்டம் மீது போகி அப்பால் மிக்கு–பெருக்குவாரை இன்றி பெருக்கி–கை தீர்த்தம் விழும் பொழுது திரு விக்ரமன் திருவடி பரகம கழுவ-தர்ம தேவதை உருகி அதுவே -கங்கை தீர்த்தமும் விழுந்ததாம்-சத்ய லோகத்தில் இருந்து இது வரவும் இவர் கை தீர்த்தமும் விழ- ஒண் மிதியில் புனல் உருவி ஒரு கால் நிற்ப –காமரு  சீர் அவுணன் உள்ளத்து எண் மதியும் கடந்து மேலை தண்  மதியும்-ஆழ்வார் சிசுரோ   உபசாரம் பண்ணுகிறார்- கதிரவனும்  தவிர ஓடி -திரு பொலிந்த சேவடி என் சென்னியில் மேல் பொருத்தாய்–ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் பேர் பாடி-ஓங்கு பேரும் செந்நெல்- போட்டி இதற்கும் -வளர்ந்த நெல்–தேகளி ஸ்தோத்ரம் தேசிகன்-இடது திருவடி தான் மேல்/ திரு கோவலூரில் திருவடி மாறி-சங்கு சக்கரம் மாறி இருக்கும்–

காகாசுரன் இடது கண் தான் போனது- போனது இடது என்று கொள்ளனும்– பிரமா வந்தது இடது என்பார்// சகடம் உதைத்தே பெரிய வேலை ஈர் அடியால் முடித்து கொண்ட முக்க்யன்–தலையில் வைக்க எனபது  அல்ல –தலையும் கீழ் லோகம் தெரியாது–உனக்கே இது தெரியும் -வேதாந்தம் சொல்லும்–நமுசி-பிள்ளை-என் இது மாயம் என் அப்பன் அறிந்திலன் முன்னைய வண்ணமே கொண்டு அளவாய் என்று சொன்ன நமுசியை வானில் சுழற்றிய –ஆழி எழ -அப்பன் ஊழி எழ– அதி மானுஷ-உன் உலகம் இப்படி பிச்சை எடுத்து செய்தாயே-உன்னால் படைக்க பட்டு உண்டு உமிழ்ந்து —பெரிய நாடகம்–கூரத் ஆழ்வான்–வேதாந்தம் வாயார பேச செய்தாய்–விஷயம் ஆக்கினாய்–இதை பண்ணி நாம் பேசி ஜன்ம பந்தம் அறுக்க தானே பண்ணினாய்-ஜன்ம கர்ம மே திவ்யம்--பிரயோஜனாதர பரக்கே இப்படி பண்ணினாயே– யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதம் -இதற்க்கு  வேறு எங்கும் போகாமல் என் இடம் வந்தாய் என்று  உகந்து பண்ணி கொடுத்தான்ஆயிரம் தோளால் அலை அடல் கடைந்தவன்- எம்பிரான்- இதை பண்ணினதே ஆழ்வாருக்கு உபகாரத்துக்கு தான்–ஆராத போர்–காரார் வரை-மேகம் தங்கும் மந்திர  பர்வதம்-வரை நட்டு–கடைய நாட்டி–வாசுகியை கடை கயிறாக சுற்றி–நாகம் கயிறாக வரை- பெயர் சொல்லவில்லை-விசேஷித்து அறத்து கொள்ள வேண்டும்–பேராதே -பேர்த்தல் -நகராமல் தாங்கி–தாராரந்த மார்பம்   – திரு துழாய் அலங்காரம் கொண்டே வருவான்-இதற்க்கு பயன் உண்டு-தாயார்–வருவதால்-நீள் நாணாகம் நட்டு-தானே சயனித்த கடலை கடைய-வித்யார்த்த பெண் சாரணர் கிண்ணர்கள் கந்தர்வர் போல்-சூடி கலைந்த மாலை பிரசாதம் பெற துர்வாசர் இடம் கொடுக்க -இந்த்ரன் இடம் கொடுக்க -அகங்கரித்து  யானைக்கு கொடுக்க காலில் போட்டு கொள்ள-சாபம்-அசுரர் திகைக்க-காச்யபர் இடம் அதிதி முறை இட-பாம்பு எலிசம்வாதம்-விரோதிகளை நண்பன் ஆக்கி கொள்ள-அசுரர் சகாயம் கொண்டு-அமரத்வம் கொடுக்க–காதில் ரகசியம் சொல்ல-மந்த்ரம் தூக்க -விழுந்து பலர் இறக்க-கருடன் தொக்க சொல்ல-தேவர் உயர்ந்தவர் தலை பக்கம் இந்த்ரன் சொல்ல-இந்த்ரன் பணிந்து வாழ் பக்கம்-இந்த வம்பு வரும் ரகசியம் சொல்லி விட்டார்- சூடு ஆகி தலை பக்கம் பிடித்தவர் சக்தி குறையும்–ஆழ கடலை பேணான்–

ஆரா வயிற்றினோடு ஆற்றாதான் அன்றியும்
நீரார் நெடும் கயத்தை சென்று அலைக்க நின்றுரப்பி–37
ஓர் ஆயிரம் பண வெம் கோவியல் நாகத்தை
வாராய் எனக்கு என்று மற்றதன் மத்தகத்து
சீரார் திரு வடியால் பாய்ந்தான் தன் சீதைக்கு
நேராவன் என்று ஓர் நிசாசரி தான் வந்தாளை
கூரார்ந்த வாளால் கொடி மூக்கும் காதிரண்டும்
ஈரா விடுத்து அவட்கு மூத்தோனை வெந்நரகம்
சேரா வையே சிலை குனித்தான் செந்துவர் வாய்
வாரார் வன முலையாள் வைதேவி காரணமா
ஏரார் தடம் தோள் ராவணனை ஈர் ஐந்து
சீரார் சிரம் அறுத்து செற்று உகந்த செங்கண் மால் –42
போரார் நெடு வேலோன் பொன் பெயரோன் ஆகத்தை
கூரார்ந்த வள் உகிரால் கீண்டு குடல் மாலை
சீரார் திரு மார்பின் மேல் கட்டி செங்குருதி
சோரா கிடந்தானை கும்கும தோள் கொட்டி–44
ஆரா எழுந்தான் அரி வுருவாய் அன்றியும்

காளிய சரித்ரம் சொல்கிறாள்–வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளையை சொல்லிய பின்பு–இதே நாட்டியம் –பிறந்த தோர் அபாயம் -விரோதி-வாலில்–கேட்கல் ஆகாதோ-கட்டு விச்சி-கண்ணனுக்கு அபாயம் என்றதும் தெளிந்து விடுவாளே–நியாமிகை ச்நேகிநியானும் ஆன அவள் கையால்-பாடு ஆற்றலாமே- -அன்றியும்–நீரார் நெடும் கயம்-குளம்- மடு–நீர் நிறைந்த பெரிய -அலைக்க நின்று உரப்பி–வெள்ளம் வெளி வெளியாக -ஆயிரம் பிள்ளைகள் உடன் குதித்து அலைத்து— ஆயிரம் படங்கள் கொண்ட காளியன்-வெப்பம் இயல்பு கொண்ட கோ-யமன் போல -என் உடன்  போர் செய்ய வா என்று அழைத்து -எனக்கே என்று–இட்டமான பசுக்களை இனிது  மருத்தி  நீர் ஊட்டி–படைத்ததே அவன் தான்-கோ பாலன் -இந்த நீரை விஷம் ஆக்கி- -ச்வார்த்தன்-அவன் –நாம் பரார்த்தம்-அவனுக்கு என்று இருக்க வேண்டும் சேஷ பூதர் சரீரம் ஆத்மாவுக்கு தானே–

தனக்கு ஒதுங்க நிழலாய் இருக்கும் -மாடு கன்று நீர் மடு எல்லாம் அவனுக்கு தான்–அவ் வழியே பெண்களை வர சொல்லி  அங்கே சந்திக்க -ஒதுங்க நிழல் கொடுத்த -வியாஜ்யம்-அப் படி பட்ட மாடுகள் நீர் பருக முடிய வில்லை என்று-ஐஸ்வர்ய சூசுகத்தால் சிவந்த செவ்வரி  கொண்ட கண்கள்-எல்லாம் அவனுக்குதானே–மம காரம் வேண்டும் அவனுக்கு அவன் உடையது என்பதால் தான் நம் குற்றம் கணிசியாமல் உடன் இருந்து கிருஷி பண்ணுகிறான்//–ரஷ்ய வர்க்கம் -குறைவற வேண்டிய ஜலம்- தன் ஏர்  ஆயிரம் பிள்ளைகளோடு தளர் நடை இட்டு வருவான்–பொய்கையில் காலால் உழக்கி-கல்லை விட்டு எரிவது–கரைக்கு மேல் நீர் வழியும் படி–இலங்கையை ராமன் 39 வயசில்- குரை கடலை அடல் அம்பால் -அணை கட்டி–அடை மதிள் படுத்திய ராஷசர்கள் தாங்களே புறப் பட வந்தது போல–பையல் மிருத்யு கிடீர்-ஆயிரம் தலை யமன்-அபூத உவமை–அக்கார கனி போல அபூத வுவமை சக்கரை விதை யாக வைத்து மரம் ஆகி பழுத்த –நீள் முடி ஐந்திலும் நின்று நடம் செய்து–பெரிய ஆழ்வார் -ஆயிரம் என்கிறது என்-நடந்தவற்றை பார்க்கும் பொழுது-ஆபத்து -வயிறு பிடிக்கிறார்-பொங்கும் பரிவு அவருக்கு -இங்கு இவளுக்கு –மறைத்து சொல்வார் பெரிய ஆழ்வார் உடனே கம்சன் கண்டு கொள்வான் கண் எச்சில் படும்.என்றும் கொள்ளலாம்–பேசிற்றே பேசும் ஏக கண்டார்கள்–பள்ளியில் –ஓர் ஆயிரம் நாமம் ஒள்ளியவாகி போக–மிகை படுத்தி பேசுவார் திரு மங்கை ஆழ்வார்– சின்ன குழந்தை ஓன்று சொன்னால் ஆயிரம் போல நாராயண வேத  சார தமம் –

அரண்டு போய் -ஆயிரம் ஆக தொடருகிறது வெம் இயல் கோ-இந்த யமனுக்கு வெப்பம் ஊட்டி வேற–வாராய்- முதலிகள் இலங்கையை எனக்கு எனக்கு என்று -தன் பக்கலில் -வர சொல்லி மற்று அதன் மஸ்தகம்-தலையில்-சீரார் திருவடியால்-கூசி பிடிக்கும் மெல் அடி–மக்களை ரட்ஷிக்க சிஷிக்கிறார் அதனால் திரு சேர- சிவந்த காரணம்-மார்த்வம்-மன்னர்கள் -கிரீடம் வைத்து ரத்ன ஒளியால் சிவந்து -செய்யாள் பிடித்து சிவந்த -நம் ஆழ்வார் திரு உள்ளம் ராகம் -பக்தி-சிகப்பு—விஷ த்ருஷ்டியான இதன் தலையில் வைக்கிறானே

வடிவிணை இல்லா மலர்  மகள் மற்றும் நில மகள் பிடிக்கும் மெல் அடியை கொடு வினையேனும் பிடிக்க — கூவுதல் வருதல் செய்யாயே –காய்சின வேந்தன்–நாமும் நேராக சேவிக்க முடியாது –அவர்களுக்கு என்றே -பாய்ந்தான்–ஜெயித்ததை சொன்னாள் இவள் எழுது இருக்க மாட்டாள்- அவளை எழுப்புவதில் தானே நோக்கம்–என்ன ஆகுமோ என்று -போர்  களமாக  நிருத்தம்  செய்த பொய்கை கரைக்கு என்னை உய்த்திடுமின்-அங்கு குதித்து நாட்டியம் -செய்தி கேட்டு கோகுலம் போர் களம்  ஆக பரிவால்–பிள்ளாய் எழுந்திராய்-பேய் முலை நஞ்சு-வெளியில் உள்ளவர்கள் சொல்ல -உண்டு அவள் பதில் சொன்னாளாம் –கள்ள சகடம் -என்று இவர்கள் சொல்ல கல கழிய கால் ஓச்சி-என்றாளாம் –அடுத்து ராம சரித்ரம்-இல்லாத நம்பிக்கை வரும் என்று கிருஷ்ணன் கதை மாறி- -பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பிரான்/பெண் நீர்மை யீடழிக்கும் ஓர் பெண் கொடியை வதை செய்தான் –நேர் ஆவான் என்று வந்தாளே சூர்பனகை-நிசாசரி-ராட்ஷசி-இரவு -கொடி மூக்கும் -கொண்டாடுகிறார் -ராமன் வெட்ட வேண்டுமே-கர தூஷனார்களை  வென் நரகம் சேரா வகை–விரூபை ஆக்கி-அவள் போய் கரன் காலில் விழ ச பரிகரனாய் வந்தான்-தன் சீதைக்கு–அப்ரேமேயம் யஸ்ய ஜனகாத் மஜா-சீதை உடன் கூடிய ராமனுக்கு–ஸ்ரிய  பதி–

துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் துல்ய அபிஜன –திருவடி–துஷ்க்ருதம்–அவளை சொல்லி இவனை சொல்ல வேண்டி இருக்கும்–விரூபையாய் இருக்கும் இவள் ஒப்பு என்று –ஹாஸ்ய ரசம்-வால்மீகி-சுகேசம் தாமர மூர்த சு மத்யம் இடை சுச்வரம் பைரவச்ர தகரத்தில் ஆணி போல/ராமன் உடனே சாம்யம் இல்லையே–நிசாசரி- நிசா-இரவில் சரிகிறவள் -பிணம் தின்னி -இது தான் பேர்–பெருமாளுக்கு மேலான பிராட்டிக்கு பெருமாளுக்கு ஒவ்வாத தான் –பகவத் சேஷத்வத்திலும் அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே பிரதானம்-உ காரம்-அனந்யார்க்க  சம்பந்தம் சொல்லும் பிராட்டியும் பொருள்–மிதுனத்தில் அடிமை சொல்வதை விட அந்ய சேஷத்வம் ஒழிகையே பிரதானம் என்று பிள்ளை லோகச்சர்யர் அருளுகிறார்–அதை விட உசந்தது பகவத் சேஷத்வம் அதற்க்கு மேல் பாகவத சேஷத்வம்–மூன்று நிலைகள்—தரை லோக்ய ராஜ்ஜியம் -பெருமாளே தாமும் உபய விபூதியும் ஏக தேசம் பிராட்டிக்கு ஒப்பு இல்லை என்று தாமே அருளி–கொல்லை அரக்கியை மூக்கு அறிந்திட்ட குமரனார் சொல்லும் பொய் ஆனால் -ராமோ தஷினோ  பாஹூ வலக் கை தானே இளைய பெருமாள்–கூரார்ந்த வாளால்-முரட்டு உடம்பில் வைத்தாலும்–தங்கையை மூக்கும் தமையனை தழிந்த –தாசரதி   –புருஷோத்தமன் இருக்கை–ஆர்ப்ப-ஓலம் இட-

ரத்த ஸ்பர்சம் இல்லாத படி-ஈரா விடுத்து-அறுத்து -வெட்டி  வகுத்து-கடின உடம்பு–சீர் சினம் கொண்டு போவாள் பிறந்தகம் இருந்து புக்ககம் -அழகாய் வந்தாள் ஏர் இட்டு கொண்டு– பெருமாள் இடம் ஆசை பட்டது நல்லது என்றாலும் ,பிராட்டி பக்கல் அபசாரம் பட்டதால்–சேர்த்து வைப்பது அவள் சொரூபம்–ததீயர் பக்கல் அபசாரம் பட்டால் இது படுவோம்– இவள் ஆசை பட்டது போல் தான் சிந்தயந்தியும் ஆசை பட்டு மோட்ஷம் போனாள்–அங்கு  பாகவத அபசாரம் இல்லை–ஏவம் முக்தி-ஸ்ரீ பாஷ்யத்திலும் சுவாமி இதை சாதித்தார் — விடுத்தி -ஒட்டி விட்டு-தருணவ் ரூப சம்பனவ் சுகுமாரவ் மகா பலவ்–கோபம் வந்து நிக்ரகிக்கும் பொழுது கர தூஷணர்களையும் முடித்தார்–அனுகூலர் பக்கல் ராகம் பலிக்கும் போல-பிரதி கூலர் பக்கல் துவேஷம் பெருகும் –சம்பந்தி அளவும் முக்தி கேட்டு பெற்றார் ஸ்வாமி கத்யத்தில்–கேசவன் தமர் கீழ் மேல் ஏழு பிறப்பும் –அவட்கு மூத்தோனை வென் நரகம் சேரா வகை–வீர சொர்க்கம்-முதல் அர்த்தம்–கையில் பட்ட அடி வேற நரகம்-வளைந்த வில்லும் கையுமாக பார்த்த கரன் மேலே போக வேற நரகம் வேண்டாம் என்னும் படி-பட்டர்-அருளுவதை நஞ்சீயர்-இவ் வார்த்தை அருளி செய்தார் என்று சொல்ல இவ் அர்த்தம் அருளியவர் இடம் திரு வடி பணிய வந்தார் ஐதீகம்–

கர தூஷணர்களை கொன்று சீதா பிராட்டி ஆலிங்கனம் பண்ணி கொண்டு பெருமாள் ஆனந்தம் பட்டார்

கூடிடு கூடலே -சோழி காலில் விழ-அவனை அடைய ஈடுபாடு–/சந்தான கரணி-திரு மேனி ஆலிங்கனம் -உண்ணாது உறங்காது  ஒலி கடலை ஊடருத்து பெண் ஆக்கை –மனத்துக்கு இனியான்-பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான்–ஆண்டாள்-போத எந்த பரஸ்பரம்-ஆழ்வாரும் மதுர கவி ஆழ்வாரும் -போல அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதம்- கட்டுவிச்சியும் தாயாரும் பேச இதுவே மருந்து மகளுக்கு /சென் துவர் வாய்-வாரார் வன முலையாள் வைதேவி-ஏரார் தடம் தோள் –சினம் அறுத்து செற்று உகந்த-செங்கண் மால்–சென் துவர் வாய்-அழகிய சீதை-பட்ட மகிஷி-மந்த காசம்- கர வதம் அன்றி-அகம்பனன் -நடுக்கம் இல்லாதவன்-ராம பிரபாவம் பேசினான் ராவணன் முன் -சென்று அறிவிக்க-

பெண் உடை உடுத்து போய்/அம்மானை கேட்டாள் அம் மான் இருக்கும் பொழுது–பகவத் அனுபவத்துக்கு விரோதம்–ஆய-சகல வித கைங்கர்யம்-அவனுக்கே என்று அவன் போகத்துக்கு -உடலையும் உயிரையும் பிரித்தானே-கோவை வாயாள் பொருட்டு- ஏற்றின் இருத்தம் இறுத்தாய்–ஒரு கொம்புக்காக ஏழு கொம்பில் மிதித்தான்–சிரிப்புக்காக–நாட்டுக்கு தண்ணீர் பந்தல் போல பெருமாளே ஒரு அம்பால் எல்லாம் தலை கீழ் ஆக்குவேன் என்று கோபம் கொள்ளும் படி- லஷ்மணன் தான் கோபம் குறைக்க வைத்தான் –சீதையின் உதட்டின் ஏற்றம்-என்ன பண்ணின முறுவல் இறே–எந்த சிரிப்பை–மானை பார்த்து சிரித்த சிரிப்பை–கடைசியாக பார்த்த சிரிப்பு–ஆச்சர்ய பார்வை உடன்-இரப்புடன் கூடிய முறுவல்–வாரார்வன முலையாள்- -மலரால் தனத்துள்ளான் என்று கிடப்பவன் -மனத்துள்ளான் மா கடல் நீர் உள்ளான்–வைதேவி காரணமா–விதேக ராஜ பெண்/அவளும் தசரத குமாரன் என்று இருப்பாள்–கர்ம யோக சீலன்–சனகன் திரு மருகா தாசரதி தாலேலோ–

வாய் புலற்றும் குடி பிறப்பு-ஜ்காரனமா -ஹேதுவாக -ஏரார் தடம் தோள் ராவணனை-ஒன்றும் விக்ருதன் ஆகாத திருவடியும்-மோட்சமே வேண்டாம் என்றவர்-திருவடி மதித்ய  ஐஸ்வர்யம்- -கொண்ட கொண்ட  கோதை மீது தேன் உலாவு  கூனி– கொண்டாட்டம்-ஏழு நாள் யுத்தம் பண்ண வைத்த பிரபாவம்–உருவம் பலம்–மண்டோதரி–ராமனுக்கு தோர்க்க வில்லை-உன் புலன்களுக்கு தோற்றாய்–ஈர் ஐந்து சீரார் சிரம் அறுத்து -இங்கு என்ன சீர்மை–ஒரு காலே அறுக்காமல் இருந்ததால் ஈர் ஐந்து –தலை பத்தும் அறுத்து உகந்தான் சால கிராமம் அடை நெஞ்சே–ஒரே அம்பால் ஏழு சால விருஷம் முடித்தாரே–வேடிக்கை விளை யாட்டு இருக்காதே-ஐந்து ஐந்தாக அறுத்து லீலை கொண்டாடி–வீர பாட்டை கொண்டாடி-விழுந்த சீர்மை–இந்த ராமன் சமமா என்ற எண்ணம் -பரிகாசம்-அவன் சரீரம் இருக்கும் பொழுது-பின்பு சம்பந்தம் நீங்கியதும் -வைபவம்-விபீஷணன் விலகியதும் -சத்ருகளும் கொண்டாடும் படி வீரம் கொண்டாடி விழுந்த சீர்மை–தைரியம்-கழுகும்  பருந்தும் -வீரத்தில்  முட் பட்டதே என்று -ஆசை பட்டனவாம்–செற்று உகந்த-சதுரங்க  பலம் அழித்து கும்பனோடு நிகும்பனும் பட்டு –மனசு திருந்துவானா என்று பார்த்து–அனுக்ரகம்-பக்தர் பக்தர் சம்பந்தம் போல பிரதி  பந்தமும் சம்பந்தம் எல்லாம் ஒழித்து

ரிஷிகளுக்கு களை அறுக்க பெற்றோம் –விபீஷணனுக்கு பட்டாபிஷேகம் பண்ணும் உகப்பு–இரண்டாவது தடவை இங்கு-அக் கரையிலே முதலில் பண்ணி விட்டானே– தாவி  அன்று உலகம் எல்லாம் தலை விளா கொண்ட எந்தாய் சேவியேன் உன்னை அல்லால் சிக்கனே செம்கண் மாலே  ஆவியே அமுதே –திரு மாலை-35-மாசுச சொல்கிறார் ஆழ்வாருக்கு இதில்-விலகி போனவர் –சிக்கனே என்றதும் மலர்ந்த திரு கண்கள்-செம்கண் மாலாக ஆனார் —இங்கும் செங்கண் மால்- கொன்றதால் செங்கண் மால்–எழுவாய்-பயன் இலை -செய படு பொருள்-இல்லை–க்ருபாதீனமாக விகாரம் இது– ஆழ்வாரை தோள்களை  ஆர தழுவி ..தோள்கள் ஆயிரத்தாய்–ஆனது போல-அன்பும் வாத்சல்யமும் தோன்றும் திரு கண்கள்–அன்பும் வ்யாமொகமும் தோற்ற- பிராட்டிக்கு அம்பு ஏற்றிய சரித்ரம்-செற்று உகந்த-வாய்ப்பு கொடுத்து கொன்றான் இங்கு-இனி அக்ரமாக முடித்த சரித்ரம்-ஆஸ்ரிதர் அபசாரம் -சம காலத்தில் -பிரதிக்ஜை -ஆங்கே அப் பொழுதே தோன்றிய சிங்க பிரான்–

நரசிம்க சரித்ரம் அடுத்து-போரார் நெடு வேலோன்-சண்டை போட்டு கொண்டே இருக்கும் வேல்-பொன் பெயரோன்- ஹிரண்ய கசிபு-ஆகத்தை- கூரார்ந்த வால் உகிரால் கீண்டு–குடல் மாலை -சீரார் திரு மார்பின் மேல் கட்டி-செங்குருதி சோரா கிடந்தானை கும்கும தோள் கொட்டி ஆரா எழுந்தான் அரி வுருவாய் -/

இரண்டு வடிவை ஒன்றாக தைத்து வைத்து வந்த -நெடு வேல்-அடக்கி ஆள ஒண்ணாத  படி-வில்லாண்டான் போல–வேல் அவன் கையில் இருக்கும் அடையாளம் -பட்டு கிடக்கும் பொழுதும் விடாமல்-ஆகம்-மார்பு-திண்மை-பரியனாகி -வரம் கொடுத்து வளர்த்த அவுணன் -திரு உகிர் க்கு இறை போலும் –பூண் கட்டிய மார்பு–கூர் ஆர்ந்த –பிராட்டி பக்தர் ஆபரணம் போல் தான் -திவ்ய ஆயுதங்கள்–இரண்டு பக்கம் உண்டு–கீண்டு–சுலபமாக முடித்தார்– பிளந்து வளைந்த உகிரானை–தோற்ற அளவிலே சீற்றம் கண்டு -கொதித்து பதம் போட்டு பொசித்து -கிழிந்த குடலை-விஜய லஷ்மிக்கு மாலை-ஆர்த்து எழுந்தான்-கிளர்ந்து எழுந்தான் -கர்ஜித்து –அவாகி அநாதரன்- அங்கு எதிர் தலையில் யாரும் இல்லை அங்கு–ஆஸ்ரித விரோதி போக்க பெற்றோம் என்ற ஹர்ஷத்தாலே -..உன் விரோதியையும் முடித்து ரட்ஷிப்பான் என்கிறாள்-

———————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்