Archive for September, 2010

Newer Entries »

ஸ்ரீ இளைய பெருமாளின் மஹிமை —

September 4, 2010

ஸ்ரீ ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம

மாரீசனே ராவணனிடம் ராமரைப் பற்றி, “ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம:” “ராமன் தர்மத்தின் மறு உருவம்” என்று புகழ்கிறான். “அறம் வெல்லும் பாவம் தோற்கும்” என்பதையே கம்பன் தன் காவியத்தின் முகப்புச் செய்தியாக அளிக்கிறான். அறத்தைப் பேணி வர்க்கும் சத்ய பராக்ரமனான ராமனின் குணங்களே அவனைத் தெய்வமாக இனம் சுட்டிக் காட்டுகின்றன

உத்தர ராம சரிதத்தில் அருந்ததி கோசலையிடம் கூறுவது இது:

“குணா: பூஜா-ஸ்தானம் குணிஷு ந ச லிங்கே ந ச வய:”

“ஒருவரது குணங்களினாலேயே அவர் மதிக்கப்படுகிறார். ஆணா அல்லது பெண்ணா என்பதாலோ அல்லது வயதாலோ அல்ல”

ரகு வம்சத்தில் மஹாகவி காளிதாஸன்,

” த தா ஹி சர்வே தஸ்ய ஆஸன் பரார்த்த ஏக பலா: குணா:” என்று சுருங்கச் சொல்லி ராமாவதார நோக்கத்தை விளங்க வைக்கிறான்.

இதன் பொருள்: “அவரது எல்லா குணங்களும் ஒரே நோக்கத்தையே கொண்டிருக்கின்றன. மற்றவர்கள் அனைவரும் சுகமாக வாழ்வதே அது”

ராமரின் சாஸ்வதமான அனுஷ்டானம்!

ராமரைப் பற்றி சீதை கூறும் அரிய குணங்கள் ஆரண்ய காண்டத்தில் நாற்பத்தியேழாவது ஸர்க்கத்தில் 17ஆம் ஸ்லோகத்தில் இடம் பெறுகிறது. ராவணன் சீதையை யார் என வினவ சீதை தனது குடும்பத்தைப் பற்றிச் சொல்லும் அற்புதமான சித்திரத்தை இங்கு காண்கிறோம்.

தத்யாத்ந ப்ரதிக்ருஹ்ணீயாத் சத்யம் ப்ரூயாந்ந சான்ருதம் I
ஏதத்ப்ராஹ்மண ராமஸ்ய வ்ரதம் த்ருவமனுத்தமம் II

ப்ராஹ்மண – பிராம்மணரே! தத்யாத் – (ஸ்ரீ ராமர் எப்போதும்) அளிப்பார் ந ப்ரதிக்ருஹ்ணீயாத் – (ஒருபோதும்) வாங்கமாட்டார் சத்யம் – உண்மையே ப்ரூயாத் – பேசுவார் அன்ருதம் – பொய்யை ச ந – ஒருபோதும் பேச மாட்டார் ராமஸ்ய – ராமரது அனுத்தமம் – ஒப்புயர்வற்ற த்ருவம் – சாஸ்வதமான வ்ரதம் – அனுஷ்டானம் ஏதத் – இது.

அந்தண வேடத்தில் கபட வேஷதாரியாக வந்த ராவணனிடம் ராமரைப் பற்றி சீதை கூறும் அற்புத ஸ்லோகம் இது.

சில பதிப்புகளில் காணப்படும் இந்த ஸ்லோகத்தின் இன்னொரு உருவம் இது:

தத்யாத்ந ப்ரதிக்ருஹ்ணீயாத் சத்யம் ப்ரூயாந்ந சான்ருதம் I
அபி ஜீவிதஹேதோர்வா ராம: ஸத்யபராக்ரம: II

இதற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு. என்றும் நிலை கொண்டிருக்கும் சத்தியம் மற்றும் பராக்கிரமம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். சத்தியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பராக்கிரமம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்

இந்த ஸ்லோகத்தில் ஒரு சுவாரசியமும் அடங்கியுள்ளது. இதே ஸ்லோகத்தை சீதை ஹனுமானுக்கு அசோகவனத்தில் கூறுகிறார். சுந்தரகாண்டத்தில் முப்பத்திமூன்றாவது ஸர்க்கத்தில் 26வது ஸ்லோகமாக இது அமைகிறது. ஆக ராமாயணத்தில் அபூர்வமாக இரு முறை வருகின்ற ஒரே ஸ்லோக வரிசையில் ராமரின் அபூர்வ குணங்களை அறிவிக்கும் இந்த ஸ்லோகமும் இடம் பெறுகிறது.

வால்மீகி முனிவர் பெரிய மகரிஷி. அவர் வாயிலிருந்து உண்மைகள் மட்டுமே வரும்; இத்தகைய அற்புதமான காட்சி கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் வருகிறது . வாலியை ராமர்,  மரத்தின் பின்னாலிருந்து நின்றுகொண்டு வில் அம்பினால் அடித்துக் கொன்றார். இதை வால்மீகி மறைக்கவில்லை. உள்ளதை உள்ளபடியே எழுதினார். இதைக் கண்டு நகைத்து  வாலி எழுப்பிய வினாக்களையும் ராமரது மறு மொழியையும் நமக்கு அப்படியே தந்தார் . எதையும் மறைக்கவில்லை. அப்பொழுது வாலியின் மனைவி தேம்பித் தேம்பி அழுதார். அடுத்தாற்போல சுக்ரீவன் அழுது புலம்பினார் அதைக் கண்டு ராமனும் அழுதார். அது மட்டுமல்ல ஒரு முகூர்த்த காலத்துக்கு பிரமை பிடித்தவர் போல நின்றார்.

நமக்கு ஏதேனும் அதிர்ச்சிதரும் செய்தி கிடைத்தால் எனக்கு அரை மணி நேரத்துக்கு ஒன்றுமே ஓடவில்லை அப்படியே நின்றேன் என்று சொல்லுவோம். இதை முதலில் சொன்னவர்  வால்மீகி முனிவர் ; ஒரு முஹூர்த்தம் என்பது 24 நிமிடம் ; இதோ  வால்மீகியின் சொற்கள் :

ததோ நிபதிதாம் தாராம் ச்யுதாம் தாராமிவாம்பராத்

சனை ராச்வா ஸயாமாஸ ஹனுமான் ஹரியூதபஹ

பின்னர் வானர கூட்டத்தலைவனான ஹனுமான் , வானத்திலிருந்து விழுந்த விண் மீன்போல தரையில் வீழ்ந்து கிடந்த தாரைக்கு மெள்ள ஆறுதல் வார்த்தை கூறினார் . சம்ஸ்க்ருத மொழி தெரிந்தவர்கள் கவியின் அழகையும் ரசிக்கலாம் ; வானத்திலிருந்து விழுந்த தாரா = நட்சத்திரம் ; தமிழில் தாரகை என்று சொல்லுவோம்; கீழே விழுந்த பெண் தாரா = வாலியின் மனைவி ; சோகமான கட்டத்திலும் முனிவர் தன் கவிப்புலமையைக் காட்ட சிலேடையைப் பயன்படுத்துகிறார் .

அடுத்தாற்போல சுக்ரீவன் அழுது புலம்பினார் இதையல்லாம் பார்த்த ராமபிரான் என்ன செய்தார் ?

இத்யேவ மார்த்தஸ்ய ரகுப் ரவீரஹ ச்ருத்வா வாச்சோ வால் யநுஜஸ்ய தஸ்ய

சஞ்சாத பாஷ்ப ஹ பரவீர ஹந்தா ராமோ முஹூர்த்தம் விமனா பபூவ

இவ்வண்ணமே வருந்திப் புலம்பும் அந்த சுக்ரீவன் உரைகளைக் கேட்டு , எதிரிகளை அழிக்கவல்ல ரகுகுல சிரேஷ்டரான ராமர் , கண்ணீர் பெருக்கியவராக ஒரு முஹூர்த்த காலத்துக்கு ஒன்றுமே தோன்றாதவராகக் கலங்கி நின்றார்.

தாரையின் புகழ்மாலை

ஸா தம் ஸமா ஸா த்ய விசுத்த ஸத்வா சோகேன ஸம்ப் ராந்த சரீர பாவா

மனஸ்வினீ வாக்யமுவாச தாரா ராமம்  ரணோத் கர்ஷண லப்த லக்ஷம்

அந்த தாரை வருத்தத்தால் உடலும் உள்ளமும் நிலை கொள்ளாதவளாய் , யுத்தத்தில் நினைத்ததை நடத்திக்கொள்ளும் பெருமையுடைய ஸ்ரீ ராமரை அணுகி கோப தாபம் நீங்கப் பெற்ற சுத்த மனத்தினளாய் இவ் வார்த்தையைக் கூறினாள் ,

த்வமப்ரமேயச்ச துராசதச்ச ஜிதேந்த்ரிய ச்சோத்தம தார்மிகச்ச

அக்ஷய்ய கீர்த்திகிச்ச விசக்ஷணநச்ச க்ஷிதி க்ஷமாவான் க்ஷத ஜோபமாக்ஷஹ

தாரா சொல்கிறாள் :

நீ அளவிடற்கரிய  இயலாதவர் ; யாராலும் எதிர்க்க முடியாதவர், புலன்களை அடக்கியவர், தர்ம நெறியில் நிற்பவர்களின் சிறந்தவர், அழிவற்ற புகழை உடையவர், எல்லாம் செவ்வனே அறிந்தவர், பூமி போல பொறுமை உடையவர், சிவந்த திருக்கண்களை உடையவர் .

“க்ஷ” என்ற எழுத்தைக்கொண்டு பல சொற்களை வால்மீகி முனிவர் உண்டாக்கியதோடு, பூமி போல பொறுமை என்று சொல்லுவதைக் கவனிக்க வேண்டும்..

சங்க இலக்கியத்திலும் திருக்குறளிலும் இந்த உவமையைக் காண் கிறோம்.(அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம்போல ……குறள் )

பின்னர் அவர்களுடைய துக்கத்தை ராமனும் பகிர்ந்துகொண்டார் என்று சொல்லி இக்காட்சியை முடிக்கிறார் வால்மீகி .பின்னர் வாலியை தகனம் செய்கிறார் சுக்ரீவன் .

ராவணன், வாலி போன்றோர் தகனம் செய்யப்பட்டது அவர்கள்  இந்து சமய நெறிகளைக் கடைப்பிடித்தவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

தாரா பயன்படுத்தும் அப்ரமேய (அள விடற்கரியவர்), ஜிதேந்த்ரிய  (புலன்களை வென்றவர்), உத்தம  என்பனவெல்லாம் விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமத்திலும் வருகிறது .

அனயா சித்ரயா வாசா த்ரிஸ்தான வ்யஞ்ஜனஸ் தயாஹா

கஸ்ய ந ஆராத்யதே சித்தம் உத்யத் அஸே  அரேஹே அபி 4-3-33

உடலில் மூன்று இடங்களிலிருந்து வரக்கூடிய அவனது பேச்சு,  வசீகரிக்கச் செய்கிறது . எவனுடைய இதயத்தைத்தான் இது தொடாது? ஓங்கிய கத்தியுடன் வருபவனையும் கவரக்கூடியது .

அதாவது உருவிய கத்தியுடன் தாக்குவதற்கு வரும் எதிரியும் அனுமன் பேச்சைக் கேட்ட மாத்திரத்தில்  கத்தியைக் கீழே போட்டுவிடுவானாம்

மூன்று இடங்களில் இருந்து சொற்கள்  வரும் என்று சம்ஸ்க்ருத உச்சரிப்பு PHONETICS சாஸ்திரம் சொல்கிறது உரசி = மார்பு,சிரஸி =தலை , கண்ட = கழுத்து என்று வியாக்கியானக்காரர்கள் விளக்குவர்.

ஏவம்  விதோ யஸ்ய தூதோ ந பவேத்  பார்த்திவஸ்ய து

ஸித்தயந்தி  ஹி  கதம் தஸ்ய கார்யாணாம்  கதயோ அனக

மாசு மருவற்ற தூயவனே (லெட்சுமணா )! இப்படிப்பட்ட (சொல்வன்மையுடைய ) ஒரு தூதன் ஒரு அரசனுக்கு இருந்தால் அவன் வெல்ல முடியாத, சாதிக்க இயலாத , காரியம் ஏதேனும் உண்டோ !

ஏவம் குண கணைர் யுக்தா யஸ்ய ஸ்யுஹு கார்ய ஸாதகாஹா

தஸ்ய ஸித்தயந்தி ஸர்வ அர்த்தா தூத வாக்ய ப்ரசோதிதாஹா 4-3-34-

பல்வேறு குணங்கள் ஒருங்கே கூடிய இப்படிப்பட்ட சாதனையாளர்கள் ஒரு அரசனுக்கு இருந்தால் அந்த தூதனின் சொல்வன்மையால் அரசனின் குறிக்கோள்கள் அனைத்தும் நிறைவேறிவிடும்.

இந்த இடத்தில் இரண்டு, மூன்று முக்கிய விஷயங்களை நாம் அறிதல் வேண்டும்.

உலகிலேயே தூதர் AMBASSADOR , MESSENGER என்ற பதவியை உருவாக்கி அதற்கு இலக்கணம் கற்பித்தது இந்துக்கள்தான். சாம, தான, பேத , தண்ட  என்ற நான்கு வித உபாயங்களில் முதல் உபாயம், ஒரு போரைத் தவிர்ப்பதற்காக தூது விடுவதாகும் . மஹாபாரதத்திலும் ராமாயணத்திலும் இதை விரிவான இலக்கணத்துடன் காண்கிறோம்.

மேற் கூறியவற்றை ஒப்பிட குறள் பாக்கள் :

[பொருட்பால், அமைச்சியல், தூது]

ஆறு குணங்களை வள்ளுவன் 3+3 =6 ஆக தருகிறான்

அறிவுரு வாராய்ந்த கல்விஇம் மூன்றன்

செறிவுடையான் செல்க வினைக்கு- 684

இயல்பான நல்லறிவு, காண்பவர் விரும்பும் தோற்றம், பலரோடும் பலகாலமும் ஆராய்ந்த கல்வி இம்மூன்றையும் நிறையப் பெற்றுச் சொல்ல வேண்டியதைத் தானே எண்ணிச் சொல்லும் திறம் படைத்தவன் தூதர் பணிக்குச் செல்க

தூய்மை துணைமை துணிவுடைமை இம்மூன்றின்

வாய்மை வழியுரைப்பான் பண்பு–688

தூய ஒழுக்கம் உடையவனாதல், துணை உடையவனாதல், துணிவு உடையவனாதல் இந்த மூன்றும் வாய்த்திருத்தலே தூது உரைப்பவனுடைய தகுதியாகும்.

நூலாருள் நூல்வல்லன் ஆகுதல் வேலாருள்

வென்றி வினையுரைப்பான் பண்பு.[பொருட்பால், அமைச்சியல், தூது]-குறள் 683

அரசனிடம் சென்று தன் அரசனுடைய வெற்றிக்கு காரணமானச் செயலைப் பற்றித் தூது உரைப்பவன் திறம் நூலறிந்தவருள் நூல் வல்லவனாக விளங்குதல் ஆகும்.

நூலாருள் நூல்வல்லன்= கவீம் கவீநாம் என்ற ரிக் வேத (Rig Veda) சொற்களின் மொழியாக்கம். இதைச் சொல்லித்தான் பிராமணர்கள் பூஜையைத் தொடங்குவர்  (கணாணாம்  த்வா …….. மந்திரம்)

சொல்வன்மை

விரைந்து தொழில்கேட்கும் ஞாலம் நிரந்தினிது

சொல்லுதல் வல்லார்ப் பெறின் -648

கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகையவாய்க் கேளாரும்

வேட்ப மொழிவதாம் சொல்–643

சொல்லுக சொல்லைப் பிறிதோர்சொல் அச்சொல்லை

வெல்லுஞ்சொல் இன்மை அறிந்து –645

சொலல்வல்லன் சோர்விலன் அஞ்சா னவனை

இகல்வெல்லல் யார்க்கும் அரிது– 647

இவை அனைத்தும் வால்மீகி முனிவரின் அனுமன் வருணனையில் இருப்பதை ஒப்பிட்டு மகிழ்க.

————-

சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம்
நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும்
புணையாம் அணி விளக்காம் பூம் பட்டாம் புல்கும்
அணையாம் திருமாற்கு அரவு –53-

சென்றால் குடையாம்
அவன் உலாவி அருளும் போது
மழை வெய்யில் படாதபடி
குடையாக வடிவு எடுப்பான் –

இருந்தால் சிங்காசனமாம்
எழுந்து அருளி இருந்த காலத்தில்
திவ்ய சிம்ஹாசன ஸ்வரூபியாய் இருப்பான்

நின்றால் மரவடியாம்
நின்று கொண்டு இருந்தால் பாதுகையாய் இருப்பான்

நீள் கடலுள் என்றும் புணையாம்-
திருப் பாற் கடலில் திருக் கண் வளர்ந்து அருளும் போது
மெத்தையாய் இருப்பான்

புணையாம் -திருப் பாற்கடலில் அழுந்தாதபடி தெப்பமாவான்

அணி விளக்காம் –
ஏதேனும் ஒன்றை விளக்கு கொண்டு காண அவன் விரும்பும் பொழுது விளக்கும் ஆவான்

மணி விளக்காம் என்றுமாம்

பூம் பட்டாம்-
சாத்திக் கொள்ளும்படி திரு பரியட்டத்தை அவன் விரும்பும் பொழுது அதுவும் ஆவான்

புல்கும் அணையாம்
சாய்ந்து அருளும் போது தழுவிக் கொள்ளுவதற்கு
உரிய உபாதாநமும் ஆவான்

பிரணய கலஹத்தினில் விரஹ துக்கம் தோன்றாதபடி அணைத்துக் கொள்வானாம் என்றுமாம்

ஆளவந்தார் -செய்யா ஆசனம் இத்யாதி
சென்றால் குடையாம் கடல் புணையாம் திருத் தீவிகையாம்
நின்றால் இரு திருப் பாதுகையாம் நித்திரைக்கு அணையாம்
குன்றா மணி ஒளி ஆசனமாம் புணை கோசிகையாம்
அன்று ஆலிலையில் துயில் அரங்கேசர்க்கு அரவரசே -பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் -திருவரங்கத்து மாலை

————–

லஷ்மணோ லஷ்மி சம்பன்ன

ந ச தேந விநா நித்ராம் லபதே புருஷோத்தம |
ம்ருஷ்டம் அன்னம் உப அனில்தாம் அஸ்நாதி ந ஹி விநா – || —1-18-30
புருஷோத்தமனான பெருமாள் இளைய பெருமாள் இல்லாமல் தூங்க மாட்டார் –
நல்ல உணவையும் அவர் இல்லாமல் உண்ணவும் மாட்டார்

அந்யோன்யம்
பால்யாப் ப்ரப்ருதி
தனியாகத் தொட்டிலில் இருக்கும் போதே அழுத வ்ருத்தாந்தம்

ததா வசிஷ்டே ப்ருவதி ராஜா தசரதாத் ஸ்வயம்
ப்ரக்ருஷ்டா வதநோ ராமம் ஆஜுஹாவா ஸஹ லஷ்மணாம் –|| –1- 22 -1

In sargam 102 of uththara kaaNdam Raama says to LakshmaNa -இமா குமாரவ் ஸுமித்ரே தவ தர்ம விசாரத்வ் |
அங்கத சந்த்ர கேது ச ராஜ்யார்த்தே த்ருத விக்ரமவ் || உத்தர -102 சேர்க்க ஸ்லோகம்

ஹே லஷ்மணா -இந்த அங்கதன் சந்த்ரகேது ஆகிய உனது குமாரர்கள் இருவரும் ராஜ தர்மம் அறிந்தவர்கள் –
பரதனுக்கு தக்ஷன் புஷ்கலன் என்ற இரண்டு குமாரர்கள்
சத்ருக்கனனுக்கு ஸூபாஹு ஸ்ருதஸேநன் என்ற இரண்டு குமாரர்கள்

பாவஜ்ஜேந க்ருதஜ்ஜேந தர்மஜ்ஜேந ச லஷ்மணா |
த்வயா புத்ரேந தர்மாத்மா ந ஸம் வ்ருதா பிதா மம || 3-15-29

உள் உணர்வை அறிந்தவன்-ஸர்வ சக்தன் -க்ருத அக்ருதங்களை அறிந்தவன்
நீ அருகில் இருக்க நான் சக்ரவர்த்தி இழந்தவனாக நினைக்கவே இடம் இல்லையே –

ரமந்தே யோகிநோ அநந்த ஸத்ய சிதாத்மாநி |
இதி ராம பதேந அசவ் பரம் ப்ரஹ்ம அபிதீயதே ||–ஸ்ரீ ராம சத நாம ஸ்தோத்ரம் -8-பத்ம புராணம்

ஸ்ரீ ராம ராம ராம இதி ரமே ராமே மநோ ரமே |
ஸஹஸ்ர நாம தத் துல்யம் ராம நாம வரானனே ||–சிவன் பார்வதிக்கு அருளியது

மித்ரி பாக்யமே பாக்யமு ஸுமித்ரி பாக்யமே பாக்யமு

பாகுக விந்த ராகமுள நாளா பமு சேயக மேனு புலக ரிஞ்சிக தியாகராஜ போகடி ஜூசு ஸு —
–தியாகராஜர் கீர்த்தனை

சித்ர ரத்ன மய சேஷ தல்பமண்டு
சீதா பதி உசினி யூஸே ஸுமித்ரே –
இனத்துத்தி அணி பணம் ஆயிரங்கள் ஆர்ந்த
அரவரச பெரும் சோதி அனந்தன் என்னும்
அணி விளங்கும் உயர் வெள்ளை அணையை மேவி
திரு அரங்க பெரு நகருள் தெண்ணீர் பொன்னி
திரை கையால் அடி வருட பள்ளி கொள்ளும்
கருமணியை கோமளம் தானே பெருமாள்

ஸ்தோத்ரம் -40-அவதாரிகை –

திரு வனந்த ஆழ்வான் உடைய வ்ருத்தி விசேஷங்களை
அனுபவிக்கிறார் –
தமக்கு அடிமையில் உண்டான த்வரையாலே
உபமாநம சேஷாணாம் ஸாது நாம் -என்னும் ந்யாயத்தாலே
அடிமையில் ருசி யுடையார்க்கு எல்லாம்
உதாஹரண பூதமாய் இறே திரு வநந்த ஆழ்வான் உடைய
வ்ருத்தி விசேஷங்கள் இருப்பது
இவன் உடைய காஷ்டையை அருளிச் செய்கிறார் –

நிவாஸ ஸய்யா ஆஸன பாதுகா அமஸூக
உப தான வர்ஷா தபவாரணாதிபி
சரீர பேதைஸ் தவ சேஷதாம் கதைர்
யதோ சிதம் சேஷ இதீரிதே ஜனை–40-

நிவாஸ –
எழுந்து அருளி இருக்கிற திரு மாளிகையாம்

ஸய்யா-
கண் வளர்ந்து அருளுகைக்குப் படுக்கையாம்

ஆஸன –
இருந்தால் சிங்காசனமாம் -முதல் திருவந்தாதி -53-

பாதுகா –
நின்றால் மரவடியாம் –

அமஸூக –
பும்ஸ்த்வ அவஹமான திருப் பரியட்டமாம் –

உப தான –
புல்கும் அணையாம் –

வர்ஷா தபவாரணாதிபி –
சென்றால் குடையாம் -என்கிறபடியே
வர்ஷத்துக்கும் ஆதபத்துக்கும் சத்ரமாம் –

ஆதி சப்தத்தாலே
அடிமையில் அபி நிவேச அநு ரூபமாக சரீரத்துக்கு தொகை இல்லை –
ஸ ஏக்தா பவதி -என்று தொடங்கி சஹஸ்ரதா பவதி -என்னக் கடவது இறே –

சரீர பேதைஸ் –
கைங்கர்ய பேதமே சரீர பேதத்துக்கு ஹேது –

தவ சேஷதாம் கதை –
தேவரீர் உடைய விக்ரஹங்கள் ரஷண ஹேதுவாய் இருக்கிறாப் போலே
இவனுடைய விக்ரஹங்கள் சேஷத்வத்தை அடைந்து இருக்கும் என்கை –
யதோ சிதம் –
யதா யதார் ஹி கௌசல்யா -என்கிறபடியே
தத் தத் கால உசிதமாய் இருக்காய்

சேஷ இதீரிதே ஜனை –
சிறியார் பெரியார் என்னாதே
சர்வராலும் சேஷம் என்று சொல்லப் படுகை –
சேஷத்வம் தான் ஒரு வடிவு கொண்டாப் போலே இருக்கை
ஜனை
பெருமக்கள் உள்ளவர் -திருவாய் மொழி -3-7-5-என்கிறபடியே
நித்ய சித்தரைச் சொல்லவுமாம்-
பரகத அதிசய அதான இச்சா உபாதேயதவ மேவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் ஸ சேஷ -பரஸ் சேஷி –
என்கிற சேஷத்வத்தின் படியே
பாரதந்த்ர்யம் பரே பும்சி -இத்யாதி –

(மன்னிய பல் பொறி சேர் ஆயிரவாய் வாள் அரவின் சென்னி மணிக் குடுமித் தெய்வச் சுடர் நடுவுள் மன்னிய
நாகத்தணை மேல் -ஸ்ரீ பெரிய திருமடல் பாசுரம் படியே – பணா மணிவ்ராத-
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும் புணையாம் அணி விளக்காம்
பூம் பட்டாம் புல்கும் அணையாம் திருமாற்கு அரவு -முதல் திருவந்தாதி பாசுரம் அடி ஒற்றியே இந்த ஸ்லோகம் –
வர்ஷாத பவாரண–வெய்யில் மழை இரண்டாலும் காக்கும் குடை என்றவாறு -)

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Posted in Ramayannam | Leave a Comment »

ஸ்ரீ திவ்ய பிரபந்தத்தில் ஸ்ரீ கண்ணன் அவதார பாசுரங்கள் —

September 4, 2010

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்  திருமொழி

வண்ண மாடங்கள் சூழ் திரு கோட்டியூர் கண்ணன் கேசவன் நம்பி பிறந்தினில்
எண்ணெய் சுண்ணம் எதிர் எதிர் தூவிட கண்ணன் முற்றம் கலந்தளற் ஆயிற்றே 1-1-1

பேணிச் சீருடை பிள்ளை பிறந்தினில் காணத் தாம் புகுவார் புக்குப் போதுவார்
ஆண் ஒப்பார் இவன் நேர் இல்லை காண திரு வோணத்தான் உலகாளும் என்பார்களே 1-1-3

மத்தக் களிற்று வசுதேவர் தம் உடை சித்தம் பிரியாத தேவகி தன வயிற்றில் அததத்தின்
பத்தா நாள் தோன்றிய வச்சுதன் முத்த மிருந்த்தவா காணீரே முகிழ் நகையீர் ! வந்துகாணீரே 1-2-5

விண் கொள் அமரர்கள் வேதனை தீர முன் மண் கொள் வாசு தேவர் தம் மகனாய் வந்து
திண் கொள் அசுரரைத் தேய வளர்கின்றான்  கண்கள் இருந்தவா காணீரே  காண வளையீர் ! வந்து காணீரே 1-2-18

பருவம் நிரம்பாமே பார் எல்லாம் உய்ய திருவின் வடிவு ஒக்கும் தேவகி பெற்ற
வுருவு கரிய ஒளி மணி வண்ணன் புருவம் இருந்தவா காணீரே ! பூண் முலையீர் ! வந்து காணீரே 1-2-17

ஆயர் குலத்தினில் வந்து தோன்றிய அஞ்சன வண்ணன் 1-7-11

இருட்டில் பிறந்து போய் ஏழை வல் ஆயார் மருட்டைத் தவிர்ப்பித்து வஞ்சன் மாளப் புரட்டி 2-1-4

செப்பிள மென் முலைத் தேவகி நங்கைக்கு சொப்படத் தோன்றி 2-1-6

என்ன நோன்பு நோற்றாள் கொலோ இவனைப் பெற்ற வயிறு உடையாள் 2-2-6

பன்னிரு திங்கள் வயிற்றில் கொண்ட அப் பாங்கினால் என் இளம் கொங்கை அமுதமூட்டி எடுத்து யான் 3-2-8

ஸ்ரீ திருப்பாவை

ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணி விளக்கை -5

உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடரே ! -21

ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளர -25

உன் தன்னைப் பிறவி பெறுந்தனை புண்ணியம் யாம் உடையோம் 28

ஸ்ரீ நாச்சியார் திரு மொழி

உன்னை மாமி தன மகனாகப் பெற்றால் எமக்கு வாதை தவிருமே 2-1

நடை ஒன்றில்லா வுலகத்து நந்தகோபன் மகன் என்னும் கொடிய
கடிய திருமாலால் குளப்புக் கூறு கொளப்பட்டு புடையும் பெயரகில்லேன் நான் 13-6

மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளனை ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை 14-3

ஸ்ரீ பெருமாள் திருமொழி

ஆலை நீள் கரும்பு அன்னவன் தாலோ .. ஏலவார் குழல் என் மகன் தாலோ என்று என்று உன்னை
என் வாயிடை நிறைய  தால் ஒலித்திடும் திரு வினை இல்லாத் தாயரில் கடையாயின தாயே 7-1

உந்தை யாவன் என்று உரைப்ப நின்  செம் கேழ் விரலினும் கடைக் கண்ணினும் காட்ட 
நந்தன் பெற்றனன் நல் வினை இல்லா நங்கள் கோன் வசு தேவன் பெற்றிலனே 7-3

வாய் இடை முத்தம் தருதலும் .. வெகுளியாய் நின்று உரைக்கும் அவ உரையும்
திருவிலேன் ஒன்றும் பெற்றிலேன் எல்லாம் தெய்வ நங்கை யசோதை பெற்றாளே 7-5

ஸ்ரீ திரு சந்த விருத்தம்

ஆடகத்த பூண் முளை யசோதை ஆய்ச்சி பிள்ளையாய் சாடுதைத்தொர் புள்ளதாவி  கள்ளதாய பேய்மகள் வீட வைத்த 36..

ஆனை காத்து ஓர் ஆனை கொன்று அதன்றி ஆயர் பிள்ளையாய் ஆனை மேய்த்தியான் 40

ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி

தந்தை காலில் விலங்கற வந்து தோன்றிய தோன்றல்   8-5-1

துவரிக் கனிவாய் நில மங்கை துயர் தீர்ந்து உய்ய பாரதத்துள்
இவரித்தரசர் தடுமாற இருள் நாள் பிறந்த அம்மானை 8-8-9

பெற்றோர் தளை கழல பேர்ந்து 10-5-4

அங்கு ஓர் ஆய்க் குலத்துள் வளர்ந்து 11-1-4

அறியாதார்க்கு ஆன் ஆயனாகிப் போய் 11-5-5

ஸ்ரீ மூன்றாம் திருவந்தாதி

மகன் ஒருவர்க்கு அல்லாத மா மேனி மாயன் மகனாம் அவன் மகன் தன் காதல் மகனை சிறை செய்த
வாணன் தோள் செற்றான் கழலே நிறை செய்து என் நெஞ்சே ! நினை-92

ஸ்ரீ திரு விருத்தம்

சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன வேந்தி விண்ணோர்கள் நன்னீர் ஆட்டி அந் தூபந் தரா நிற்கவே
அங்கு ஓர் மாயையினால் ஈட்டிய வெண்ணெய் தொடு உண்ணப் போந்திமி  லேற்று வன் கூன் 
கோட்டிடை ஆடினை கூத்து அடலாயர் தம் கொம்பினுக்கே  -21

ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி

தானே தனித் தோன்றல் தன்னைப் பொன்று இல்லாதான்  -24

ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி

சன்மம் பல பல செய்து வெளிப் பட்டு சங்கோடு சக்கரம் வில்
ஒண்மை வுடைய வுலக்கை ஒள் வாழ் தண்டு கொண்டு புள்ளூர்ந்து 3-10-1

துயரில் சுடர் ஒளி தன்னுடைச் சோதி நின்ற வண்ணம் நிற்கவே
துயரில் மலியும் மனிசர் பிறவியில் தோன்றிக் கண் காண வந்து துயரங்கள் செய்து தன தெய்வ நிலை
உலகில் புகவுய்ககும் அம்மான் துயரமில் சீர் கண்ணன் மாயன் புகழ் துற்ற யான் ஓர் துன்பம் இலனே 3-10-6

பிறந்த வாறும் வளர்ந்த வாறும் பெரிய பாரதம் கை செய்து ஐவர்க்குத் திறங்கள் காட்டி இட்டுச் செய்து போன மாயங்களும் 5-10-1

வேண்டித் தேவர்  இரக்க வந்து பிறந்ததும் வீங்கு இருள் வாய் பூண்டு அன்று அன்னை புலம்பப் போய்
அங்கு ஓர் ஆய்க் குலம் புக்கதும் காண்டல் இன்றி வளர்ந்து கஞ்சனைத் துஞ்ச வஞ்சம்  செய்ததும்
ஈண்டு நான் அலற்றப் பெற்றேன் எனக்கு என்ன இகல் உளதே ? 6-4-3

கூராழி வெண் சங்கு ஏந்தி கொடியேன் பால் வாராய்  ஒருநாள் விண்ணும் மண்ணும் மகிழவே 6-9-1

பிறந்த மாயா ! பாரதம் பொருத மாயா ! 8-5-10

கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரண் அது நிற்க வந்து மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே
வட மதுரைப் பிறந்தான்  திண்ணமா நும் உடைமை வுண்டேல் அவனடி சேர்த்து உய்ம்மினோ 
எண்ண வேண்டா நும்மதாதும் அவன் அன்றி மற்று இல்லையே 9-1-10

—————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Posted in அருளிச் செயலில் அமுத விருந்து -, Divya Names, Kannan, Prabandha Amudhu, Tamizl | Leave a Comment »

Krishnan Kathai Amutham -30thAug to3rd Sep-Shri Vellukudi Krishnan Swamikall..

September 3, 2010

baktharkal..uir piriyum tharuvaayil bagavath sinthanai venum..anthima sinthanai..yethai ninaithu kondu udalai viduvaano athe nilaiyil pirakiraan..antha kaalesa maam yeva smaran mukthvaa kale param..–math baavam yaathi .avan thanmaiyai -saamyaa pathi modsham..kale param =udal..saayjyam..sarvesu kaalesu –avanai ninainthu kondu erukkanum.. sarana gathikku entha vithi illai..antha piraviyin eruthiyile mukthi..dayaa nithim deva rajam..thiru kachi nambi idam-pesina aaru vaarthaikalil ontru..ahameve param thathvam.. anthima smirthy varjanam..devai illai..kannan geethaiyil ninaikanum yenkiraan.. appothu ninaikka vidilum, thaathukal sama nilai erukkum pothu..appothey eppothukku solli vittaal pothum. ninaivin nediyaanai.. ninaivu kolhiraan..poruppu kuraikirathu sarana gathi panninavanukku.. antha poruppu.. boo varaaha–aham smaaraami math baktham..paramaam gathim.. svyam vaktha shedram– 8.. korai kilanku pirasaatham..yeka pimbam–ore thiru meni.. uthsavarum naachiyaarum ellai..kullamana thin yentra thiru meni eduppil thiru karankal–serukkudan sevai..nam muyarchi -bakthi.. ubaayam namakku yentraal veru kaalam–ninaivum venum..saranagathanukku erandu kuraiyum illai..baradar-makaa nathi karaiyil penn maan– singam garchikka thaava-garbam thanneeril viza.. yohathil erukkum baradar thavithu..vairaakyam valarthu erunthaalum yellaam maan kutti yentru erunthaar..uir piriyum tharuvaayil athaiye ninanthu maan piravi yeduthaar..vaikuntham pohaamal..parama bakthar mun piraviyil..bakthi yoha nishdarukku entha nilai..maan piravi yeduthaalum nalla samskaaram erunthathu.. nonthu kondu maan sareeram thuranthu jaya baradar..8-athyayathil..entha kathaikal..boshana paalana –anaithum maan kutti..pillai paasam pola ..noy yenathu. saayalodu. ini vunakku in adisiltharuvaar yaar –aazvaar paasuram..aathi jada baradar avathaaram..

paarayanam seythaalum porulai purinthu nadanthaalum kannanukku aanantham 5-9-jadabaradaraka pirakiraar.. jadam-uir atra porul pola erunthavar..yethum seyya mudiyaathu kal kattai pola..uyarntha edathil maan piravi poy piranthaar.. raja rishi-baradar-maan-karmam serthaaraa-yenna punyathaal jada baradar aaha sanyasiyaka piranthaar ?..alba aayusil maranam adaivathu yethanaal ? punyathaal samsaaram neenginathaa ? punya aathma baradar kelvikalukku pathil. geethai 5/6th athyaayangalil sonnaar. manam sanchalam..enthiriyaani-valiyavai..manam sitharadikkum..thur nigraham.. vasap paduthuvathu sulabam illai..aasai padaamal karma yoham pannanum..ethu thaan thyaakam– moo vakai thyaakam -kathruvathva puth thyaakam /mamathaa  thyaakam/palam thyaakam ..ethaiye thirumbi-ever green–unmai sol..meka koottam -sinna mekam vilaki sooraavali kaattraal -saanya palathil aasai vittaan–vilakuthal-ulaka enbathil irunthu.. athma saashth kaaram pokiraar.. antha vaziyil-siru mekam udai pattaal pola,svargam aasai–samsaaram uoozi kaatril adi pattu veenaka povaanaa ? -arjunan..uruthi allikiraan..karma yokam thodanginavanukku thur gathi kidaiyaathu.. veenaaki poha maattaan.. avanai perumaale jaakirathaiyaha paarthu kolhiraan..edaiyil aasai pattathai kodukiraan..sukam anubavithu..avanukeyennam vanthu aathma /paramaathma saashaath kaaram adaiya meendum aasai pirakka bakthan veetil pirakka vaikiraan.vitta edathil thodarnthu aarambikka..naluvi vittavanai meendum thodara vaikiraan..erandaiyum kodukiraan..thonangi veenaka pohaathu..baradarukku ethu thaan kidaithathu..paabam punyathil palanai thadukka piravi koduthu akaala m,aranam yerpaduthu kiraan..maan/siru piraayathilum paapam punyam seraathu..

baagavatha puraanam thevarkalukkum kidaipathu arithu–thurlabam . kali yukathil kannan entha slokankalil erukiraan..sabtha vadivathil erukiraan..deka -aathma vivekathai-parithu ariya -5-9 jada baradar sarithram..thanthaiyaar karma gjana yoki..mootha manaivi 9 pillaikal erandaavathu manaivikku oru pennum evarum piranthaar. jada porul pola erunthaar..paithiyam pidithathu pola.. kidaitha sorba porul kondu unbaar yesinaalum kalanka villai ava thootha sanyaasi.. nithya anushdaanam panna villai.. yentha karmam panni yenna saathippom.. brahma gjaanathaal olli petru erunthaar. mukathai aalnthu nokkinaal olli param jothi pola erunthaar..thanthaiyum thaayaarum ueir thurakka.. mothaval–pillaikal nalla karmam pannubavarkal..thirudar-kaali maatha edam manisar pali thara -evarai pidithu kondu poka–sama dama daba -thanthai.. vetham katravar..moovakai thyaakathudan karmam pannuvaar thanthai.. pleasure -satisfaction-thirupthi yaha erunthavar. anasooyai-poraamai entri erunthavar..piranthathum palaiya piraviyin ninaivu erunthathu manathil samskaaram pathivu erunthathu yohathin mahimaiyaal.. brahma sinthanai..thodarbu vendaam yentru thanimai naadinaar..karma bandam-svarana/saranara yukalam-paadi kettu kaalam kalithaar..peyare yenakku yaavare–kule sekara aalvaar.. sirai saalai naduvil kambi–eruvarukkum -matravar siraiyil eruppathu pola..ninaikaamal naam kalikirom.. ninainthe poluthu pokkinaar..kullithu montru analai.ollithitten-ottai odathil olukal odam pola karumam yentra ninaivaal karmam ontrum pannaamal sirantha kappal aana perumaanai pidithaar.. naamum ethai kettu avar pola -avar nilaikku usathi kolla koodaathu..punya aathmaa -battar–saappida amarum pothu..ulakam unda peruvaayaa- naaru amuthu seythida peril– ubadesam namakku-pancha kaala -namakku ethuvum vendaam ungalukku athanaiyum pothaathu yentraaraam..

kantru kutti pin thodarnthu thaay pasu pola bakthar pin kannan varukiraan.. baagavatham solvaarai pin thodarnthu radshikiraan..5-9-12 sloham..kaali mun thirudan manisar – jada baradanai havis-pali.thara..jandika paarthu eruikkum puthu manisa pasu pali thara muyalum poluthu kaali summa eruppaalaa ?..punya edathil thaanam seyyanum. desam kaalam undu thaanathukkum..saasthram samathikatha vatrai seyya koodaathu.. eravil homam panna koodaathu. kaliku kobam vanthu kora vadivudan evarkalai kontraall..brahma ullathil eruthi anaivarum samam yentru ninaithavarai kaathaal..thalaikalai koythaal.. appothum yetharkkum kalanga villai jada baradar.. aanantha koothum aada villai. aathma aha padavothappika vo illai..muk guna maya lohathil kattu-ethu thaan vilangu. mama maayaa -geethai. avanaal thaan vidu padanum..udal eppothu tholaiyum yentru ethir parthu erunthaar.. thathpaatha moolam..parama bagavatharaha erunthaar..athey baradar–10h athyaayam..raghu ganan raja-sinthu desa raja–kabila munivarai thedi pohiraan aathma thathvam ariya aathma deha vaasi therinthu kolla–pallakku thayaar.. oru moolaiyil sumakka aall illai.. jada baradar paarthu evarai koopida. raja pallakku thookku yentra ninaivu ellai..vali thadam parthu nadaka villai. avathootha sanyaasi entha velaikku thaan .naanku adi varai thaan yosippaar..appuram appuram paarppom. pallakku kuthithu poha–aada- kobam vara rajavukku..devarkkum devaa vo-avan pallaku sri paatham thaanguvaarkal..kainkaryam-purappaadu.nam perumaal pakkalil ivai kaanalaam 5 gathikalaiyum sevikalaam simha gathi edathu valathu thirumbi thirumbi..puli paaychal.. kobam thotrum. yeru garvam yaanai perumitham..paambu..sarba gathi.. deva perumaal makkal vellathil mithanthu.. sri rengathil aalan kaal kidaiyaathu deva perumaal 3.5 mile poy varuvaar..paartha sarathu azahiya singam nadai alahu kaana kan pala venum.. maari -oyyaara nadai.. velli pani malai kuttan pola–vaathyam thonikku thakka padi nadappaar. raamanujar periya kulukkalu udan–maalaikal periyathu.. eruppidam..yella perumaalum ulla raamanujar pazu-athudan kulukkuvaar..raja-jada baradar  sambaashanai-sirantha ubanyasam paarppom..

vyaasam-vasistar kulam..tham ullathil ulla brahmathai pahirnthu kolhiraar..pillai suhar moolam..raja irangi ..roma naalaaha saapida villaiyaa ? elaithathaal thooka villaiyaa ? pari kaasam udan pesuhiraan .. 10-6 sloham..nintraale udainthu viduveer pola erukireer..inimel nadakkaa vidil dandathaal sishikka pokiren..rahu gunan-deivamyethir vanthaal pola ubadesam–aathma deha viveha gjaanam..erandu kathai..arasan-nallavan ..aathma darisanam kitta villai. erandu rishikal paravai uruvudan ..pesi kolla raja pakkam paarkaathey dejas suttu erithu vidum.. ennoru paravai evar yenna periya raiquvaro. rajavukku paravai paashai theriyum.. raiquvarai thedinaan raaja..sarva kalaa saalaiyil thedinaar..samuthra nathi karai. kuk kiraamam udaintha vandi sakkarathin keez elumbum tholaaka kilintha aadaiyai thaithu kondu erunthaar..raja kooppiduhiraar.. varavathaha ellai..rajave senaa pathi manthri vara ..thanga pallakku vara sonnaar. yethuvatharkku naan yaar .. thookuvatharkku neengal yaar. raja vanthaan muhathil olli kandaar.. aathma thathvam solla kedkka- anaiha parisu thara –avamaanam thara mudiyaathu.. adi panninthu kettaan.. naattai ezuthi thara. neeya arasan. arasane ellai.. netru arasan entru ellai. nee yaar theriya villai.. kulanthai periyavan maarum.. maaraatha adaiyaalam yethu.appa/kanavan. student/school/ college..office..aathma ontre nilai erukkum. ethai raja purinthu kondaan ribu-nithaahar sarithram vishnu puraanathil ..aathma thathvam..1000 varusham odi poha unmai arivu yerpada villai.. kudu kudi kilavar vanthu saappida kedka–ilai pottu deerka sar-then kulal mor kulambu kettu saappida- pasithavanuko antru pasi pohum..udal sorvu adainthaal antro aayaasam pohum..kettu vaangi yaarukku pasi yaarukku thookkam. vudambuku thaan anaithum. parishai panna vanthaar. 1000 varusham pinbu meendum vanthaar .neenda uoor valam vara.. poha villai.. theru yengu uoor valam yengu..yaanai yenge keel mel yentraal yenna ..naan yar nee yaar. thol mel udkaarnthu nee thaan kel naan mel. pori thattinaal pola sishyar purinthu kondaan..pala uyarntha karuthukalai aathi jada baradar rahu gunanukku uraikka pohiraar.. kedppom..

Sloham 5-8-26

evam aghatamana-manorathakula-hrdayo mrga-darakabhasena svarabdha-karmana
yogarambhanato vibhramsitah sa yoga-tapaso bhagavad-aradhana-laksanac ca
katham itaratha jaty-antara ena-kunaka asangah saksan nihsreyasapratipaksataya
prak-parityakta-dustyaja-hrdayabhijatasya tasyaivam
antaraya-vihata-yogarambhanasya rajarser bharatasya tavan mrgarbhakaposana-
palana-prinana-lalananusangenaviganayata atmanam ahir ivakhu-bilam
duratikramah kalah karala-rabhasa apadyata.

Sukadeva Gosvami continued: My dear King, in this way Bharata Maharaja
was overwhelmed by an uncontrollable desire which was manifest in the
form of the deer. Due to the fruitive results of his past deeds, he fell
down from mystic yoga, austerity and worship of the Supreme Personality
of Godhead. If it were not due to his past fruitive activity, how could
he have been attracted to the deer after giving up the association of his
own son and family, considering them stumbling blocks on the path of
spiritual life? Mow could he show such uncontrollable affection for a
deer? This was definitely due to his past karma. The King was so
engrossed in petting and maintaining the deer that he fell down from his
spiritual activities. In due course of time, insurmountable death, which
is compared to a venomous snake that enters the hole created by a mouse,
situated itself before him.

Sloham 5-8-30

ity evam nigudha-nirvedo visrjya mrgim mataram punar bhagavat-ksetram
upasama-sila-muni-gana-dayitam salagramam pulastya-pulahasramam
kalanjarat pratyajagama.

Although Bharata Maharaja received the body of a deer, by constant
repentance he became completely detached from all material things. He did
not disclose these things to anyone, but he left his mother deer in a
place known as Kalanjara Mountain, where he was born. He again went to
the forest of Salagrama and to the asrama of Pulastya and Pulaha.

Sloham 5-9-3

atrapi svajana-sangac ca bhrsam udvijamano bhagavatah karma-bandhavidhvamsana-
sravana-smarana-guna-vivarana-caranaravinda-yugalam manasa
vidadhad atmanah pratighatam asankamano bhagavad-anugrahenanusmrta-svapurva-
janmavalir atmanam unmatta-jadandha-badhira-svarupena darsayam asa
lokasya.

Due to his being especially gifted with the Lord’s mercy, Bharata
Maharaja could remember the incidents of his past life. Although he
received the body of a brahmana, he was still very much afraid of his
relatives and friends who were not devotees. He was always very cautious
of such association because he feared that he would again fall down.
Consequently he manifested himself before the public eye as a madman–
dull, blind and deaf–so that others would not try to talk to him. In
this way he saved himself from bad association. Within he was always
thinking of the lotus feet of the Lord and chanting the Lord’s glories,
which save one from the bondage of fruitive action. In this way he saved
himself from the onslaught of nondevotee associates.

Sloham 5-9-18..

bhrsam amarsa-rosavesa-rabhasa-vilasita-bhru-kuti-vitapa-kutiladamstraruneksanatopati-
bhayanaka-vadana hantu-kamevedam mahatta-hasam
ati-samrambhena vimuncanti tata utpatya papiyasam dustanam tenaivasina
vivrkna-sirsnam galat sravantam asrg-asavam atyusnam saha ganena
nipiyati-pana-mada-vihvaloccaistaram sva-parsadaih saha jagau nanarta ca
vijahara ca sirah-kanduka-lilaya.

Intolerant of the offenses committed, the infuriated goddess Kali
flashed her eyes and displayed her fierce, curved teeth. Her reddish eyes
glowed, and she displayed her fearsome features. She assumed a
frightening body, as if she were prepared to destroy the entire creation.
Leaping violently from the altar, she immediately decapitated all the
rogues and thieves with the very sword with which they had intended to
kill Jada Bharata. She then began to drink the hot blood that flowed from
the necks of the beheaded rogues and thieves, as if this blood were
liquor. Indeed, she drank this intoxicant with her associates, who were
witches and female demons. Becoming intoxicated with this blood, they all
began to sing very loudly and dance as though prepared to annihilate the
entire universe. At the same time, they began to play with the heads of
the rogues and thieves, tossing them about as if they were balls.

Sloham 5-9-20.

na va etad visnudatta mahad-adbhutam yad asambhramah sva-siras-chedana
apatite ‘pi vimukta-dehady-atma-bhava-sudrdha-hrdaya-granthinam sarvasattva-
suhrd-atmanam nirvairanam saksad bhagavatanimisarivarayudhenapramattena
tais tair bhavaih pariraksyamananam tat-pada-mulam
akutascid-bhayam upasrtanam bhagavata-paramahamsanam.

Sukadeva Gosvami then said to Maharaja Pariksit: O Visnudatta, those
who already know that the soul is separate from the body, who are
liberated from the invincible knot in the heart, who are always engaged
in welfare activities for all living entities and who never contemplate
harming anyone are always protected by the Supreme Personality of
Godhead, who carries His disc [the Sudarsana cakra] and acts as supreme
time to kill the demons and protect His devotees. The devotees always
take shelter at the lotus feet of the Lord. Therefore at all times, even
if threatened by decapitation, they remain unagitated. For them, this is
not at all wonderful.

Posted in Acharyarkall, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram, Sri Vaishna Concepts | Leave a Comment »

Sri Hayagreevar Vaibhavam – Anbil Swamikal..

September 3, 2010

Many are familiar with the popular 10 Avataras called Dasaavataaras commencing with (fish) Matsya and concluding with the apocalyptic horse rider (Kalki). But, our Saastras say Avataaraa: hi asankhyEya: meaning that the Lords incarnations are indeed infinite. Various scriptures list from 30 to 48 Avataras (including these 10). But all are agreed that the earliest Avataara is that of Lord Hayagriva with the face of a horse.

To understand the concept, we have to board the imaginary time capsule and fly back to the very beginning of time  the time of creation. How the world came into being and whether and if so, when it will come to an end has been the subject of inquiry by both Religion and Science. As many theories have been advanced as there are religious thinkers and scientific investigators. The proverbial antagonists in Religion and Science seem today, as never before, to converge on the origin of the world and the origin of the species.

The narration of Bhaagavata Purana has been accepted on all hands as the most authoritative one. The world that we know of is full of sentient beings (Chetanas) and Non-sentient things            (A-chetanas). In the beginning, they subsisted in a subtle state (Sukshma dasa) without any name or form. At that time, they were so integrated in a subtle state without name or form so that they could not be differentiated and they were all alike drawn to Bhagavaan (Sri Narayana) while he as he lay on the leaf of a banyan tree in Yoga nidra, very much like iron filings clinging to the magnet.

Once, He said to himself “Let me become many”. He thus created from out of his own being (Sat) by stirring Prakriti (Primordial matter). Prakriti which was in a dormant state with Satva, Rajo and Tamo Gunas in equipoise got disturbed and issued forth in a gross form in the person of Brahma seated on the top of the lotus bud emerging from out of the navel of Bhagavaan Sri Narayana. For a thousand divine years before the bud could blossom, Brahma dwelt in the bud.  When it bloomed, Brahma emerged and looked around and saw none else than his self. He entered the stalk to find out the source of the bud but could not trace it. Suddenly, he heard an ethereal voice asking him to meditate-    ‘ Tapa! Tapa! He meditated for another thousand divine years (Devamana Varsha) when Bhagavaan gave him a glimpse of his own world VaikuNTa and bade Brahma to do further Tapas that would endow him with powers of creation. After doing Tapas as advised, Brahma acquired the powers of creation from Bhagavaan, who gave him the Vedas containing the secrets of the Art of creation and bade him to commence creation.

Being subject to Karma, his life is limited, Brahma also suffers from faults and foibles as much as we do. Brahma was proud on his newly acquired power as the creator of the world. The Lord desired to curb his pride. They used to say: “Homer nods”. In our scriptures, we find many occasions when Brahma also nods. On one such occasion he not only nodded but also yawned. A couple of drops of water lying at the bottom of stalk of the lotus transformed into two demons called Madhu and KaiTaba who promptly stole the Vedas from the dozing Brahma and hid themselves in Rasaatala intending to usurp for themselves Brahmas power to create. On waking up, Brahma found the Vedas missing. The whole environment became shrouded in darkness and mystery. Brahma could not proceed with his work. He prayed to Lord Vishnu and requested Bhagavaan to help saying: Vedaa: mE Chakshu: Vedaa; mE Paramam padam; Vedaa: mE paramam Dharama; Vedaa: mE Brahmas cha uttamam.

Lord Narayana took the form of Hayagriva on an AvaNI, POurNami, in the constellation of SraavaNa. He appeared with the face of a horse, traced the demons in Rasatala, let out a terrific sound called Udgeetam- a tune from Saama Veda (Saama Swaram). Its resonance frightened the demons who dropped the Vedas and ran away. The Lord retrieved the Vedas and restored them to Brahma. The demons, came to know this, offered fight with the Lord. Hayagriva crushed them between his thighs and decimated them. He is therefore called Madhusudhan (Slayer of Madhu). Thus, this was the very first Avataara that took place even before creation started.

Devi Bhaagavata, however, gives a different version. Once upon a time, there was an Asura called Hayagriva, who had the face of a horse. He did intense penance to Devi and got a boon from her that he should not be killed by anyone except one who had a face similar to his. He was under the impression that none would have such a figure and was pretty much sure that he had become invincible. With the new found power, he inflicted tortures on all living beings. Devi prayed to Lord Vishnu who took the form with a horse face, fought with the Asura and killed him. But, this version is not regarded as authentic. Thus, this was the very first Avataara that took place even before creation started.

==================================================================================================================================

2. REFERENCES TO HAYAGRIVA AVATAARA IN THE EARLIEST SCRIPTURES

References to this Avataara abound in our scriptures right from the Samhitas, BraahmaNas, AraNyakas and Upanishads belonging to all the four Vedas, namely, Rik, Yajur, Saama and AtharvaNa, as also in Itihasas like Ramayana, Mahabharata and Srimad Bhaagavatam and down to almost all the PuraaNas. They are far too numerous to cite them within the narrow timeframe at our disposal now.

Suffice it to know that this Avataara is deemed the earliest of all Avataaras.

But, we will allude to just a few by way of example.

(1) RIG VEDAM

1.      Krishnam Niyaanam (1-164-49): Sounakar says that Hayagriva meditation should be done early in the morning.

2.      Apratiratam part of Vaagambranee Suktam: describes him as Hamsa:-Paramahamsa:

3.      5th Suktam of the same, describes him as Bhagan which means he is full of 6 primary auspicious qualities of Jnaana, Veerya, Bala, Aiswarya, Sakti and Tejas.

4.      The saying NamO VaachE! NamO VaachaspatayE! recited in functions refers to him.

5.      AitarEya Upanishad says that Vaak Devi is seated on the lap of Lord Hayagriva.

(2) YAJUR VEDAM

6.      BrihadaraNyaka Samhita of Satapata BraahmaNam: In Yagjna PrakaraNam, Veda Vyasa addresses him saying You taking the form of a horse, initiated the grandson of Viswaamitra, Yaagnavalkya, in Sukla Yajur Veda.

7.      SvEta Aswataara Upanishad, 4th Chapter Sisu Brahmanism refers to deekshaNayaartha vaadam 3rd KhaaNdam says that Aniruddha took the form of Hayagriva

8.      MahaaNaraayaNOpanishad also mentions about this Lord

9.      Tiru NaaraayaNeeyam Moksha Dharmam: In this Sage Vyasa deals extensively on this.

(3) SAAMA VEDAM

10.  The Udgita Vidya dealing with the Saama Swaram that the lord used to frighten the demons belongs to this Vedam.

11.  Saama vedsa AaaraNyakam also describes him as Hamsa:, Paramahamsa:

(4) ATHARVANA VEDAM

12.  Trishapteeya Suktam: Kousika says that to avoid forgetfulness and improve memory power, one should meditate on this Lord.

13.  Sautigam and POushTigam of this Veda deal entirely with this Avataara.

14.  UchchishTa BraahmaNam 11-7-5 Mantram says that Vedas present themselves in their natural state (Tanmayam) in the Hayagriva Upaasaka.

15.  The Mantram BrahmanyOyam DEvakee putram, BrahmaNyOyam Madhusudhanam says that it is the same Hayagriva who took birth as the son of Devaki.

16.  The Mantram YO Brahmaanam Vidadaati poorvam YO vai Vedaams cha prahinOti tasmai tamaha Devam aatma Buddhi prakaasam mumukhu vai Saranam aham prapadhye is a prayer to lord hayagrive

(5) SRIMAD RAMAYANAM

17. Bala KhaaNdam 76-17: Parasurama addresses that he realized Sri Rama as the one who killed Madhu: akshayam madhu hantaaram, jaanaami tvaam surOttamam

18.  AyOdhya KhaaNdam 6-7: Sri Rama got up before Sunrise and prayed to him. TushTaava praNatas chaiva sirasaa Madhusoodhanam

19.  Kishkinda KhaaNDam 17-49: Vaali says Even if Sita were hidden in Patala loka like what Madhu KaiTaba did to Vedas, I would have brought her back to you. Why did you seek Sugreevas help?

20. Yuddha KhaaNDa 74-59: mentions that Hanuman while in search of herbs went to Himalayas prayed to Lord Hayagriva worshipped by Brahma Hayaananam Bhagavato Hayagrivasya Sthaanam

(6) MAHABHARATAM

21.  The Saanti Mantram  Gaatum Yagjnaaya, Gatum Yagjna patayE: mentioned at the beginning of any auspicious function refers to this Yagjna Swaroopi and Yajamaana

22.  Saanti Parva 12-357th Sargam deals extensively with this Avataaram and is known as Hayagriva Upaakhyaanam

(7) SRIMAD BHAAGAVATAM

23.  8th Skaandam 24th Chapter says that the Lord saved not only the Vedas but also the entire  host of living beings (Jeevaraasis)

24.  11th Skandam 17th Chapter also mentions how the Lord saved the Vedas.

(8) PURANAS

The following PuraaNas deal with Lord Hayagriva in detail:

25.  Brahma Vaivartha PuraaNam

26.  Bhaagavata PuraaNam 2-7-11

27.  BrahmaaNda PuraaNam: Maheswara- Naarada Samvaadam

28.  BrahmaaNda PuraaNam: Hayagriva- Agastya Samvaadam

29.  BrahmaaNda PuraaNam: Sri Ranga Mahaatmyam

30.  DEvee Bhaagavatam

=============================================================================================================================

3. TITBITS ON HAYAGRIVA AVATAARAM

1.      The Araadhya Devata of the famous Aswamedha Yaaga is Lord Hayagriva.

2.      Of the 7 Vyahritis, Lord Hayagriva is the AdhishTaana Devata of Mahas

3.      The Araadhya Devata of Srimad Andavan, Poundarikapuram Swami Asramam, Srirangam and of Parakaala Matam of Mysore is Lord Hayagriva.

4.      The Tirunakshatram of Lord Rudra is Tiruvaadirai; The Tirunakshatram of Lord Hayagriva is Tiru Onam. You may notice that except these two, none other Nakshtaram has the prefix Tiru.

5.      There are two deities in   the Hindu pantheon facing southern direction. They are Lord Rangaraja of Srirangam and Lord Nataraja of Chidambaram. It is interesting to note that Swami Desika in Tiruvaheendrapuram also is facing south.

6.      Bhagavaan is so called because he has 6 main auspicious quTejas

7.      When Anjaneya brought the entire Sanjeevi Mountain containing herbs like Visalya Karani, Santhaana Karani, Savarna Karani etc., at the time of Rama – Ravana war to bring back to life the stricken ones, a portion of the mountain is said to have fallen in Tiruvheendrapuram and became Oushadagiri where Lord Hayagriva took his abode.

8.      Here, you will find the strange scene of two sworn enemies coming together and living in harmony, namely Garuda the Lord of birds and Aheendra: the Lord of the serpents.(Aheendra means serpent king)

9.      It is said that the horse faced Lord resides in Arasa Maram (Pipal tree); so, the tree is called Aswatta Vriksha. It is also known as Jnaana Aswattam

10.  There is a famous saying that if  Lord Madhusudana casts his glance on a new born baby at the time of birth, that baby would grow to be great devotee  by  acquiring true knowledge (Tattvam) of the Supreme Lord.

11.  The grain known as KothukkaDalai (cluster dhall?) is believed to improve memory power. There is a parallel for this in the tender reeds of grass called Dhurva (Arugam pull, in Tamil), the juice of which was the staple drink of Sage Durvaasa.

==================================================================================================================================

4. SUBHAASRAYA TIRUMENI OF THE LORD AS GLEANED FROM SCRIPTURES

As already seen, the Lord has the face of a horse. He has 4 hands. He holds Conch and disc in his two hands at the back; on the front side, he holds a Japa-mala (rosary) in one hand and UpadEsa mudra (instructional pose) on the other. His body is of bright white hue that shines like a flawless white diamond indicating that he is Satva murthi– with Suddha Satvam- sui generis unlike others who have a mixture of the three guNas. He has a long nose. His Horse head (Aswa Siras) looks Star studded. The sky (Akaasa) and Nether world (PataaLa) form his ears; Suns rays constitute his manes; the earth is his forehead; The Sun and the moon are his eyes; Ganga and Saraswati rivers represent his eye brows; Sandhya Devi, his nose; The Pitru Devatas form his teeth; GO-lOka and Brahma lOka are his lips; Kaala Raatri represents his neck.

5. LORD HAYAGRIVA ‘S OTHER NAMES

Lord Hayagriva is also known as Vaachaspati, Vaagheesa. Vaachaam nidhi,Swetaaswa mukhan, Nru Turanga murthi,Aswa Siras, Vaaji Vaktra and Saindava Vaktra.

===============================================================================================================================

6. ANUBHAVAMS OF AZHWARS

(1) Nammaazhwar Tiruvoimozhi 2-7-6: Madhusudananai anri matrilEn–மது சூதனனை  அன்றி  மற்றிலேன்- meaning I do  not know anyone other than Lord Madhusudana

(2) Nammaazhwar Tiruvoimozhi 2-8-5: maavaagi, aamaiyaagi, meenaagi, maaniDam aagi –மாவாகி , ஆமையாகி , மீனாகி ,மானிடம்  ஆகி — meaning that the Lord took several incarnations starting with Horse (maavaagi) Commenting on this the 9000 PaDi says HayO bhootvaa, hayagrivO bhootvaa

(3) Tirumangai Azwaar: is said to have acquired the sobriquet of Naalu Kavip PerumaaL –நாலு  கவிப்  பெருமாள் –only on worshipping Lord Hayagriva. He has mentioned about the Lord in several contexts.

(4) In Periya Tirumozhi 11-4-8, he says: munn ulagangaL yEzhum iruL manDiy uNNa mudalODu veeDum ariyaadu ennidu? Vandadu enna imaiyOr munivarODu danavar disaippa, ezhil vEdam inri maraiya–முன்  உலகங்கள்   ஏழும்  இருள்  மண்டி   உண்ண  முதலோடு  வீடும்  அறியாது  என்ன இது  ? வந்தது   என்ன  இமையோர்    திசைப்ப , எழில்  வேதம்  இன்றி  மறைய –meaning: When all the worlds were enveloped by pitch darkness and the celestials were confused not knowing what to do in the absence of the Vedas.

(5) In Periya Tirumozhi 7-8-2 he says: pannu kalai naal vEdap poruLai ellaam parimugam aai alitha paraman kaaNmin meaning See!-பன்னு கலை  நால் வேதப்  பொருளை  எல்லாம்  பரிமுகம்  ஆய்  அருளிய எம்   பரமன்  காண்மின்- It was Lord Hayagriva who revealed the substance of the 4 Vedas and continues: Vasaiyil naan marai kedutha am malar ayarkku aruLi mun pari mugam aai, isai koL Veda nool enru ivai payantavanE enakku aruL puriyE TiruveLLarai ninraane–வசையில்  நான்  மறை  கெடுத்த  அம  மலர்  அயற்கு அருளி  முன்  பரி  முகம்  ஆய் , இசை i கொள் வேத நூல்  என்று  இவை  பயந்தவனே  எனக்கு  அருள்  புரியே  திருவெள்ளறை  நின்றானே — meaning Oh! Lord of TiruvaLLarai! You took the form of Hayagriva and brought back the Vedas that Brahma had lost to the demons and restored them to him. Please grant me your grace!

======================================================================================================================================

7. ANUBHAVAMS OF ACHARYAS

(1) Bhagavad Ramanuja:

Brahma and his consort Saraswati were worshipping Lord Ranganatha and Lord Haya- griva in their Sathya lOka. We know how the image of Ranganatha came to Ikshvaaghu and then to Sri Rama and finally to Vibheeeshana who was forced to leave the Lord in Srirangam in the between River Kaveri and KoLLIDam. When Bhagavad Ramanuja went to Saraswati PeeTam in Kashmir to study the BOdhaayana Vritti of Brahma Sutram and submitted his Bhaashyam (commentary) to Goddess Saraswati, she was so impressed with his work that she named it Sri Bhaashyam and honored Ramanuja as Bhaashyakaarar. It may be noted that while so many others had also written commentaries of the Brahma Sutram, their works go by their names like Sankara Bhaashyam, Maadhva Bhaashyam etc.; it is Ramanuja ‘s work that earned the honorific of Sri. Saraswati Devi also presented to Ramanuja the Vigraham of Lord Hayagriva that she was worshipping.

(2) Swami Desika:

Swami Desika was initiated into GaruDa Mantram by his maternal uncle AppuLLaar. He was chanting it at Oushada-giri in Tiruvaheendrapuram. GaruDa appeared before him and instructed him into Hayagriva Mantram. Swami with great devotion recited the same for a long time. Lord Hayagriva appeared before him and blessed him with the laala amritam from his mouth. Instantly, Swami started composing Sri Hayagriva Stotram. Swami Desika was once on his way from Kaanchipuram to Tiruvenndrapuram. He had to stay in a village in the house of a grain merchant. As he could not offer any neivedyam to the Lord that night, he offered just some water and went to sleep. At the dead of night, the merchant woke him up saying that a white horse was grazing all the grains that were ready for harvesting. Swami understood that it must be Lord Hayagriva, asked the merchant to bring some milk to offer to the horse. The horse disappeared. Next morning, the merchant again excitedly woke up Swami to say that in the place of grains, he found gold coins lying scattered in his fields. The village where this happened is now known as Pon Vilainda KaLam pudur–பொன்  விளைந்த  களம்  புதூர் —

A Slokam says:

Vaaneesa dakshinaa moorthi: vyaasEsa skanda Herambaa;/

anyE kalaa praveeNaas tu hayaasya sakti lEsa jaa// meaning

Saraswati, DakshiNaa murthi, Vyaasa, Skanda,  Vinaayga et al who are renowned as presiding deities of education got such recognition only through the grace of Lord Hayagriva.

Swami Desika repeats this in Slokam 7 of Sri Hayagriva Stotra thus
DaakshiNya ramyaa Gireesasya murthi: Devee SarOja aasana Dharma pathnee// VyasadayOpi vyapadesya Vaacha: spuranti sarvE ta sakti lesai://

Swami Desika s in his magnum opus Srimad Rahasya Traya Saaram quotes a famous sloka that the Lord took the form of a guru and taught the Tattvas:

Peetaka vaaDaip piraan pirama guru vaagi vandu-பீதக  வாடை  பிரான்  பிரம  குரு  வாகி  வந்து —

Again, he says how Lord Hayagriva virtually wrote his works in his mind and all that he himself did was just to document them.

VeLLaip Pari muga Desikar aai viragaal aDiyOm uLLathu ezhudiyadu Olai iTTanam (SRTS Last Paasuram)–வெள்ளைப்  பரி  முக  தேசிகர்  ஆய்  விரகால்  அடியோம்  உள்ளத்து  எழுதியது ஓலை  இட்டனம்..

He further states that Lord Hayagriva took his royal seat (Simhasana) at the tip of Swami ‘s tongue. Sruta padma simha Aasaana hi Hayagriva. Swami was renowned as Kavi Taarkika Simham (Lion among poets and disputants) naturally his tongue had become the royal seat for the Lord. He repeats the same sentiment in Sloka 5 of Achyuta Satakam thus:

asmad gurunaam achyuta jihvaa simhaasanE labda pratishTita:

Perhaps, to emphasize the importance of the Guru, it is seen in Tiruvaheendrapuram that the Sannidhi of Lord DEvanathan is at a lower level than that of Swami Desika!

In Abheeti Sthavam, he says that Lord Hayagriva was like the scorching Sun to KaiTaba asura and like the tempest that pulverized the Madhu asura and scattered his ashes like dust.

sa kaiTaba tamO ravir-  madhu paraath janjaa-maruth

We saw that the Vigraham of Lord Hayagriva was given by Saraswati Devi to Bhagavad Ramanuja. Ramanuja had given it to his Jnaana Putran Tirukkurugai PiLLaan (Vide 6000 PaDi) and then it passed on to PuNDareekaakshar, then to KiDambi AppuLLaar and then to Tirumalai Srinivasachariar. The Lord appeared in the dream of this Srinivasachariar and bade him to hand over the Vigraham to Swami Desika (Vide 3000 PaDi of Guru Parampara Saram). After Swamis time, the Vigraham came into the hands of his son, Kumara Varadachar (Nainarachar) who in his turn bequeathed it to his Sishya, Brahma Tantra Swatantrar, the first Pontiff of Parakaala Mutt. This same Vigraham is being worshipped by successive Acharyas of the Parakaala mutt to this day.

VaDuga Nambi: In Yathiraja Vaibhavam Slokam 88.89 and 112 refers to how Lord Hayagriva ‘s Vigraham came from Bhagavad Ramanuja to Swami Desika.

(3) Acharyas belonging to other faiths:

Not only Vaishnava Acharyas but also Acharyas owing allegiance to other systems of philosophy were devotees of Lord Hayagriva.

Gururajar: a renowned Acharya of Madhva sect was also known as Vaadirajar. He belonged to Sodhe Mutt, one of the 8 Mutts established by Madhvacharya. The daily offering to his IshTa Devata, Lord Hayagriva was a sweet edible made of Kothuk kaDalai; jiggery coconut etc (like Sarkkarai Pongal) called Hayagriva PaNDi. He used to spread it on a plate and hold the plate aloft over his head and go into meditation. Lord Hayagriva used to appear in the form of a horse and stand behind him. Placing his front legs on the shoulders of Vaadirajar, the Lord would eat the offering. What was left behind was the only food that Vaadirajar used to consume. Even today, on the PuNya dinam of this Acharya, they prepare this kind of food and offer to Bhagavaan.

Adi Sankara: While commenting on the name Theerthakara occurring in Sri Vishnu Sahasranamam (Nama 691 as per Sankara Bhaashyam), says

Hayagriva roopENa Madhu kaiTabou hatvaa adhyaa cha upaadiasath

Other Upaasakars of Lord Hayagriva include: Aangeerasar, Atharvaa, Dadeechi, VasishTa, Sankara Bhagavad paadaal, Kavi Saarva Bouma, Panditaraja also known as Rasagangaadhara karthaa. The last one describes Lord Hayagriva as Sarva Vidyaadi dEva SrEshTam- the foremost divine incarnation of all knowledge.

==========================================================================================================

8. STOTRAS ON  LORD HAYAGRIVA

Numerous hymns of praise have been composed by Acharyas and Upaasakas on the Lord Hayagriva. They bear different names. A few are shown below (in Alphabetical order): Prefix the word Hayagriva before each one of them:

Agaval, AshTakam, DanDakam, Kalakala-Maalika, Kalpam, Mantra-mala, Panchaasat, Satha-naamam, Sahasr-naamam, Sthutis, Stotrams, Suprabatham etc.

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Tirukkannamangai..

September 2, 2010
In the state of Tamilnadu, our acharyas have identified five divyadesams as Krishna Mangala Divyadesams and Tirukkannamangai is the fore most of all these. This is the 27th among the 108 divyadesams. Saint Tirumangai Alwar has glorified the lord of this temple in ten divine musings.
The Moolavar is the biggest and the tallest among all the 108 divyadesams. The Lord BAKTAVATSALAN has been praised by Thirumangai alwar as Perumburakadal, Pattharavi. Moolavar Thayar is known as KANNA MANGAI NAYAKI and Utsavar Thayar is called ABISHEKAVALLI. This is the birth place of Thiruakannamangai andan, the disciple of Sriman Nathamunigal.
The Alankara Mandapam is exquisite in its architecture and design and considered to be the Kalyana Mandapam of Perumal and Thayar. According to Sthala puranam, the Lord of this temple gave darshan to sage Markandeya and Varuna. In the inner walls of the sanctum sanctorum, there are sculptures of devas, sapta rishis and sankara. The divine wedding of Bakthavatsala Perumal with Kannamangai Nayaki was witnessed by Devas at this hallowed spot. Not satisfied with witnessing the marriage they wanted to stay here eternally to worship the Lord in this thirukolam. For this they took the form of bees and created a beehive so that they could stay here and worship him daily. There is a beehive in the sanctum sanctorum of the Goddess with thousands of bees swarming it. No one knows from when it has been there. The bees do not sting the devotees who visit the temple to worship the Lord.
The ten verses of thirumangai alwar about this perumal consists of wonderful pasurams where we can find the fluency of the alwar in singing tamil hymns. He says he is searching for several unusual things which he ultimately finds in thirukannamangai.
The last pasuram is as follws : “ Kannamangaiyul kandukoden enru kadhalal kalikanri urai seitha, Vannavontamil onbathodonrivai vallarai uraippar mathiyam thavazh, vinnil vinnavarai magizhweithuvar meimai sollil vensangamondrendiya kanna, nin thanakum kurippagil karkalam kaviyin porul thane “
கண்ணமங்கையுள்  கண்டு கொண்டேன் என்று  காதலால்   கலிகன்றி  உரை  செய்த , வண்ண  ஒண்தமிழ்   ஒன்பதொடோன்றிவை  வல்லாரை  உரைப்பர்  மதியம்  தவழ் , விண்ணில்  விண்ணவராய்  மகிழ்வு எய்துவர்  மெய்ம்மை  சொல்லில்  வெண் சங்கம் ஒன்று ஏந்திய    கண்ணா , நின்  தனக்கும்   குறிப்பு ஆகில் கற்காலம்  கவியின்  பொருள்  தானே  “
It is said that the perumal wanted to know the meaning of the verses of thirumangai alwar, who replies that he can learn the same by following suitable procedure. i.e in the guru shishya bhavam. Our acharyas had observed that later the perumal gave birth as Periyavachan pillai (birth star : Avani Rohini – in the same star of Krishna) and learnt the vyakyanams of the pasurams by becoming the disciple of Nampillai( birth star – Karthigai karthigai- known as thirukalikanri dasar-incarnation of thirumangai alwar) and heard the vyakayanams of the pasurams under him.
Another important feature of this temple is that the Thiruvarasu of Tirukannamangai Andan is located in the second prakaram of the temple itself .During the Ra-pathu and pagal -pathu Utsavams, Tirukannamangai Andan is being honoured with thirumalai and thiruparivattam of the perumal while going round the prakaram everyday.
There is a big tank in front of the temple called Darshana pushkarani.  It is said that Chandran in order to get redeemed from the curse of devas for having a relationship with tara Brahma asked Chandran to proceed to Darshana Pushkarani, in Thirukannamangai, and have a holy dip so that he could be expiate the suns. Chandran came here and had a darshan of the Darshana Pushkarani. Lo and behold! Even before he had a holy dip, just by having a darshan of the pushkarani, he was redeemed of his curse and regained all his powers. Thus, the sanctity and power of the pushkarani was established.
Now the renovation of the Vimanams of Perumal, Thayar , Andal , Raja Gopuram, VaikuntaVasal Gopuram, Perumal Sannadhi ,Thayar Sannadhi , Madapalli , Manavala Mamuni Sannadhi , Desigar Sannadhi, Alwar Sannathi , Garudalwar Sannathi and Anjaneyar Sannathi and the massive rampart wall have all been completed with the help of Donors.
The Maha Samprokshanam is fixed on 12th September. The Yagasala Homam commences on 8th Sepetember which is conducted for 5 days.

The recitation of Vedams and Divya prabandam and Tadiyaradhanam are to be arranged.

Aalvaar Emberumaanaar Jeeyar Thiruvadikale Saranam.

Posted in Divya desams | 1 Comment »

Thiru vaay mozi saaram-Shri Vellukudi Swamikal..

September 1, 2010

Marai yai than naavaal kadanthu amutham anbarkku valankinaar

Mathura kavi-sithathin vayitril siriyathu piranthaal yethai thintru enke kidakkum sareerathil aathma -pirakruthiyil aathmaa pukunthu meendum piravi yeduppathu

1102 -uthu-virivu..u kaarathil   aarambithu -thukaarathil mudithaar.

ini-muthalil thiru viruthathil aarambithaar..kulanthaiyai porul kaadshiyil kaatti thisai thirupuvathu pol/sri rengam/ thiru kurunkudi/vaana maamalai thiru kudanthai alakai kaatti..

yellaam namakku avar vaakkaal -pirapanna jana koodasthar..kannan solli oruvarum kedkavillai.. thathva darsini vaakyathaal poliha poliha poliha yentru evare arulinathu pola..

raamanujar edam thiru kurunkudi nambi-appozuthe nanarumgjaanam thalai kondu naarananai kandanar.. nambi pakkam aasanam intrum sevikalaam..naan periyavan vida avan periyavan vaakyam kettu kolla uthavithu..

ini-20 thadavai kooppittaar..thudika vaithupaasuram-pira bandam thalaik katta..muthal kaaranam/naadu thiruntha adutha kaaranam.. thirutha entha edathil veruppu ullavarai vaithu thaan veruppu undaaka mudiyum/nachu poykai aakaathatharkku. visha poyhai-muthal paasuram paadiyathum modsham koduthaal..aalvaaruke varuthi 1102 paasuram paada vaithaan yentru..

artha panchakam-mikka erai nilaiyum..yaal isai vida aanantham kodukkum..bakthaamrtham.. visva jana anu mothanam..aanantham kodukkum. sahasra saakai ubanishad pola..yeytharkku ariya maraikalai–thamil paduthinaar..

thrayam–mandabaathva …thaaba thrayam theriyum..aathmika deivika bowdikam/seruppu kuthara gjanam matravai..soroobam-thanmai-eyarkkai thanmai rathnam-olli pushbam-manam pola..para maathma jeevaathma svaroobam adaiyum vazi-ubaayam aduthu..sernthathu yetharkku ..ethu varai varaathatharkku virothi svaroobam..

vyaakyaanam pala.. 5 ..famouus thiru kurukai piraan pillaan -6000 padi. 32 ezuthu =1 padi.. 9000 padi nanjeeyar..12000 vaathikesari azakiya..24000 padi perivaachaan pillai.. 36000padinam pillai..guna kadal evar anaivarum..

10 pathukal.. oru pathu =100 paasuram..11th pala paasuram..10 thiruvaay mozi ..110 paasuram oru pathukku.. panniru thiru nama paattu-kesavaathi–antha thiruvaay moziyil 13..instead of 11..

5 vishayam–muthal-sri pathi.. 3/4 jeevaathma svaroobam..5/6 ubaaya svaroobam/7/8-anishda kaani-virothi 9/10 eshdsya piraapyasya  piraapthy-

20 thiru vaay moziyil-solli virithaar..aduthu 80 thiru vaay moziyil..

vuyar thin anai ontru/naankum paramaathma svaroobam–1102 surukkam uyarvara -paasuram.. anaithum undu ethil..tholuthu yelu–thuyar aru sudar adi..ullathukku ubadesam muthalil.. kootti kolla yaarum ellai nithyar/mukthar thirumba villai/ samsaarikal sera villai. kootti anubavikka-ullathai kooppittu kolhiraar..

tholuthaal yelalaam/ tholaa vidil vilalaam..pirathama sadake -varadanaiye paadinaar..amararkal athipathi–arulaala perumaal/ deva rajan/gjaana muthrai illai anku mattum..than manasuku ubadesam pola entrum archaa vigraham..kalyana gunangal divya mankala vigrahathudan yenakku ubadesithaan–nir visesha koodastha chin maathra yeka maathra-athvaitham..gjaana sroobam/ anivasaneyam–athukku-naankaam vetrumai urubu athvaitham othu kollaathu ..gunangal-uyarvara vuyar nalam-anaithu kalyana guna visishdan-para maathma svaroobam  sowlapyam vaadsalyam sowseelyam nambi naam erukirom..swamithvam-avan thaan sothai kaappaan ..pidithu vaithathu pola erunthaal samsaarathil erunthu eppadi varuvom..thyaanam panna soonyam erunthaal mudiyumaa..uyarnthathaka paarthu kettu anubavithu bagavath vishayathil azuntha gumam venum../viboothi-soththu-ayarvarum amararkal athi pathi-lingam viboothi..sinnamum–ubaya linga visishdan–thosham andaamal kalyangunam sernthavan..viboothi =sothu leelaa viboothiyum nithya viboothiyum..piralayathil alliyum..devarkalukkum athi pathi yenbathaal viboothi visishdan/thiru meni undaa–thuyar aru sudar adi-kolunthu vittu pirakaasikkum..adi anaithukum uba lakshanam –thiru meni undu..ethaal paramaathma soroobam sonnaar..viboothi guna linga visishdan-visishdaathvathai karuthai.. mayarvara mathi nalam-eruttu tholaiyum padi..mayarvu-marul..mayakkam/agjaanam tholaiyum padi mathi-gjaanam nalam =bakthi.. kevalam gjaanathaal mattum modsham illai.. bakthi kalantha gjaanam venum..thathva masi svaade kathu..brahmamum naanum ontru -vetham sonnathu ontru thaan therinthu konda gjaanathaal modsham.. gjaanam kaninthu muthirnthu bakthi yaal thaan modsham..pir kaalathil sankararum ethai–nahi nahi radshathu. .udukkai–sanskrit sol pirakka..damaru adithu kakaathu baja govindam baja govindam–vyaakranathodu nirkaathey..

mathi nalam thaam vaanki kondu  namakku aduthu paasurangalaal arulukiraar..

payil yeru kann kar-naankaalum jeevathma svaroobam/payilum sudar/jeevaathma svaroobam..gjaani gjaanam aanantha mayan sesha boothan–adimai-avanukkey adimai..avanukke kainkaryam pannanum..adiyavarkalukkum adimai..7 thalai muraikum adimai. adiyaar yeveralum avan kandeer yennai aalum paramare..sandaalar aahilum.. thaal kulathavar aahilsakarath annaluku ulanaha erukkanum..

notra naalu-ubaayam..sarana gathiye vazi..aaraa amuthe maaney piranthavaarum-aduthu aduthu varum thiru vaay moziyil sarana gathi adainthu kaattukiraar.. yentha yogyathai yohathuku illai..6-10 alarmel mangai urai maarbaamun ettu saran anushtithaar

virothi svaroobam–veedu sonnal oru konda-naanku pathikathaal-ahankaara mama kaaram virothikal..kanda edathil suthi vudambai manathai/ panam kaasu pin pohaatheer /maa malai yaal neer kumuzi udaivathu pola..mathiyam dvam paatha pankajam. vendiyavan vendaathavan yentra yennam periya virothi..sri vaishnava lakshanam–pirarkku uthavthal. deva thanthra bajanam thavirkanum..

piraapyam–yemmaa.. olivil ..nedumaar.. vey maru tholinai -pathikathaal kainkaryame purushaartham..ethuvey namakku goal. thukkam kalakaatha -anthamil per enbathudan adiyor udan erunthu..sernthu kainkaryam.. madiyil yethi vaithu-ko si-brahmaasi-anthar aathmaa–yengu suthinaay..entraavathu vanthome santhosham–naan unakku annam–aham annaathaka- annam anubavippaan–entha sambandame venum..kaalam desam avasthaiyil seyythanake aaha yenai klum yeethey venum..

Kodi kaatti rusi pirakka entha siru urai.. entha-mathura kavi sol nambuvaar -vaikuntham-kaanbar..peruhu matha velam pola- raamanusa velam.. thiru mangai paasuram kettu seeyam-singam aavaar raamaanujar..

Kannan allaal theivam illai. avanaale avanai adaithal.. matravaraalum ilai matraiyum illai..avanaale en ontru adaiya koodaathu..avan thiru vadikalile kainkaryam pannuvom..

Aalvaar Emberumaanaar, Jeeyar Thiru Vadikale Saranam..

Posted in Acharyarkall, Namm Aazlvaar, Prabandha Amudhu | Leave a Comment »

Koorath aalvaan ‘s Mahimai..

September 1, 2010

Bodhayana Viruthi

In order to fulfill the desire of Sri Alavandar to write the Bhashyam (viyakyanam) for Brahma Sutra written by Sri Veda Vyasar, Sri Ramanujar, along with Sri Koorathazhvan went to the Sarada Peetam Saraswathi Pandara book store situated in Kashmir , where the notes for Brahma Sutra were available. In order to write the vyakyanam for Brahma Sutra, it is essential to get its Viruthu Grandham (literature containing notes) for reference. The head of the Book Store gave the palm leafs containing the notes for Brahma Sutra written by Bothayana Rishi to Sri Ramanujar considering his spiritual knowledge.  However, the Head of the book store changed his mind and took back the notes after a few days, due to the ill advice of those who were opposed to the notes given to Sri Ramanuja.

When Sri Ramanuja was worried that the work relating to writing the Bashyam for Brahma Sutra, Sri Koorathazhwan offered his help and told Sri Ramanujar that he could tell verbatim the full contents of the notes as he went through the notes during night time when Sri Ramanujar was asleep on the few days the Viruti Grandam (notes) were with Sri Ramanujar.

Sri Koorathazhwan with his extra-ordinary power of memory, knowledge and scholarship, recited each sentence contained in the notes and Sri Ramanujar wrote the Viyakyanam for the Brahma Suthra without any difficulty.

Sri Koorathazhwan wrote the viyakyanam as dictated by his Guru Sri Ramanujar on palm leaf, adding due comments wherever necessary as contained in the Bothayana Virrithi.  After the script was completed Sri Ramanujar took it to Sri Saradha Peetam at Kashmir with the help of Sri Koorathazhwan.  Sri Sarada Devi was very much pleased that the Script was very well written giving the correct meaning to Brahma Sutra, and named the Script as Sri Bashyam.

From this one can understand that Athmagnanam is very essential. If one has perseverance and true Bhakthi to his Acharyan, it is easy to understand even difficult meanings of Scriptures. But at the same time one should have the patience to hear contra ideas, realize the truth and act according to Dharma. All these qualities were embodied in Sri Koorathazhwan, who never had any pride over the richness of his knowledge and scholarship.  He lived a simple life and never turned away from Acharya bhakthi.

Reference: Sri Velkudi Krishnan Swamy Text from the Calender, Kinchitkaram Trust

We have read an interesting incident as described in Guru Parampara Vaibhavan by Sri Ethiraja Ramanuja Dasar, as follows:  When Sri Ramanujar went to Tirukoshtiyur to get Upadesam of the Ragasyarthangal  from Sri Tirukoshtiyur Nambi, Sri Nambigal asked Sri Ramanujar to come along with Thandu and Pavithram to get the upadesam of Ragashyarthangal. Sri Ramanujar went to sri Tirukoshtiyur Nambigal with Sri Koorathazhwan and Sri Mudaliyandan.  When Sri Nambigal asked Sri Ramanujar where is Thandu and Pavithram, Sri Ramanujar replied that he considered Koorathazhwan as Pavithram  and Sri Mudaliandan as Thandu  and thus all the three got Upadesam on Ragasyarthangal. What a valuable relationship these great scholars had between them!!

Sri Ramanujar considered Sri KooratAzhwan as Pavithram and
MudaliyAndan Swamy as Thandu. The Thandam of sanyAsis is like
the sengOl with the Kings. It is used to reign and enforce the powers.

MudaliyAndan Swamy was used as Thandam (power) to reign the Sri Rangam
temple and Sri Ramanujar through MudaliyAndan could able to alter the kaimkaryam
and designed the specific procedures for carrying out kaimkaryam to Lord Sri Renganthar
which is still practiced today at Sri Rangam!!

Before that, the Sri Rangam temple was maintained by Thiruvarangathu
Amudanar who wrote Ramanusa NooTrandhAthi.

Sri KooratAzhwan was considered as Pavithram by Sri Ramanujar. Pavithram
represents the Knowledge, purity, Wisdom – Gn~Anam, VairAgyam, Bhakti –
all which is equivalent to Sri KooratAzhwan who is repository of all the above
kalyAna gunams !

Swamy KooratAzhwan’s vaibhavam reveals how a Sri Vaishnava should
lead a life and what are the kalyana gunam’s that one should have
and how dedicate to AchArya thiruvadi.

Pillai LokAchArya in his Sri Vashana BhUshaNam –
“AchAryan thiruvadiyE uththAragam”

Sri KooratAzhwan Sri Sookti’s were treated as a MANGALYAM to
Sri Vedha Matha. This status was not given to the sri sookthis of any other
AchArya’s(including Sri Ramanjar) or even the pAsurams of Azhwars!
Such is the greatness of SWAMY KOORATAZHWAN.

Long Live Swamy KooratAzhwan and his vaibhavam.

Posted in Acharyarkall | Leave a Comment »

ஸ்ரீ திவ்ய பிரபந்தத்தில் ஸ்ரீ திவ்ய ஆயுதங்கள்-ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்-ஸ்ரீ திருவாய் மொழி —

September 1, 2010

அருள் ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி அருள் 1-4-6

அடல்  ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி 1-4-10

மரா மரங்கள் ஏழும் எய்தாய் ! ஸ்ரீதரா ! இனையாய்  ! இனைய பெயரினாய் ! என்று நைவன் அடியேனே 1-5-6

அமுதம் அமரர்கட்கு ஈந்த நிமிர் சுடர் ஆழி நெடுமால் அமுதிலும் ஆற்ற வினியன் நிமிர் திரை நீள் கடலானே 1-6-6

அறவனை ஆழிப் படை அந்தணனை 1-7-1

மரா மரம் எய்த மாயவன் என்னுள் இரான் எனில் பின்னை யான் ஒட்டுவேனோ ? 1-7-6

சங்கு சக்கரம் அங்கையில் கொண்டான் எங்கும் தானாய நங்கள் நாதனே 1-8-9

பூவியல் நால் தடந்தோளன் பொறு படை ஆழி சங்கேந்தும் காவி நன் மேனி
கமலக் கண்ணன் என் கண்ணினுள் உளானே 1-9-8

பொரு மா நீள் படை ஆழி சங்கத்தோடு திரு மா நீள் கழல் ஏழ் உலகும் தொழ
ஒரு மாணிக் குறளாகி நிமிர்ந்த அக் கரு மாணிக்கம் என் கண்ணுளதாகுமே 1-10-1

அடல் கொள் படை ஆழி அம்மானைக் காண்பான் நீ 2-1-4

ஆழி பெருமானார் மெய் வாசகம் கேட்டு உன் மெய்ந்நீர்மை தோற்றாயே ? 2-1-6

அவர் எம் ஆழி அம் பள்ளியாரே 2-2-6

வான் இன் நிலம் சுடர் ஆழி சங்கு ஏந்தி அளிகின்ற மாயப் பிரான் 2-3-10

அந்தாமத் தன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மானுக்கு அந்தாம வாழ் முடி சங்கு ஆழி நூலார முள 2-5-1

செய்யேல் தீ வினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே ! 2-9-3

விடலில் சக்கர தண்ணலே 2-9-11

அதிர் குரல் சங்கத்து அழகர் தம் கோயில் 2-10-2

மழுங்காத வைநுதிய சக்கர நல வலத்தையாய் தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான்
புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே மழுங்காத ஜானமே படையாக மலருலகில் 3-1-9

சங்கு சக்கரத்தன் என்கோ ? சாதி மாணிக்கத்தையே 3-4-3

ஆளும் பரமனை கண்ணனை ஆழி பிரான் தன்னை தோளும் ஓர் நான்குடை
தூ மணி வண்ணன் எம்மான் தன்னை 3-7-2

அளிக்கும் பரமனை கண்ணனை ஆழி பிரான் தன்னை 3-7-6

தூவி அம் புள் உடையாய் ! சுடர் நேமியாய் ! 3-8-7

சீர் வள்ளல் ஆழி பிரான்  எனக்கே உளன் 3-9-9

சன்மம் பல பல செய்து வெளிப்பட்டு சங்கோடு சக்கரம் வில் ஒண்மை உடைய வுலக்கை ஒள் வாள் தண்டு
கொண்டு புள்ளூர்ந்து  உலகில் வன்மை வுடைய அரக்கர் அசுரரை மாள படைபொருத
நன்மை வுடையவன் சீர் பரவ பெற்ற நான் ஓர் குறை விலனே 3-10-1

பொரு சிறை புள்ளை கடாவிய  மாயனை ஆயனை பொன்  சக்கர தரியினை
அச்சுதனை பற்றி யான் இறையேனும் இடர் இலனே 3-10-4

கொம்பு போல் சீதை பொருட்டு இலங்கை நகர் அம்பு எரி உய்த்தவர் தாள் இணை மேல் அணி
வம்பு அவிழ் தன அம் துழாய் மலர்க்கே இவள் நம்புமால் நான் இதற்க்கு என் செய்கேன் ? நங்கைமீர் ! 4-2-8

சங்கென்னும் சக்கரம் என்னும் துழாய் என்னும் இங்கனே சொல்லும் இரா பகல் என் செய்கேன் ? 4-2-9

மதிள் இலங்கை கோவை வீயச் சிலை குனித்தாய் ! 4-3-1

கண்ணன் எம்பிரான் அம்மான் கால சக்கரத்தானுக்கே 4-3-5

கால சக்கரத்தோடு வெண் சங்கம் கை ஏந்தினாய் 4-3-6

தூவி அம் புள்ளுடையான் அடல் ஆழி அம்மான் தன்னை 4-5-4

கூன் நல சங்கத் தடக் கையவனைக் குடமாடியை வானக் கோனை
கவி சொல்ல வல்லேற்க்கு இனி மாறும் உண்டே ? 4-5-9

போர் பாகு தான் செய்து அன்று ஐவரை வெல்வித்த மாயப் போர்த்
தேர் பாகனார்க்கு இவள் சிந்தை துழாய் திசைகின்றதே 4-6-1

திசைப்பின்றியே சங்கு சக்கரம் என்று இவள் கேட்க 4-6-2

அப்பனே ! அடல் ஆழியானே ! ஆழ் கடலை கடைந்த துப்பனே !
உன் தோள்கள் நான்கும் கண்டிடக் கூடும் கொல் ? 4-7-5

தடுவுகின்றேன் எங்குக்  காண்பன் என் சக்கரத்து அண்ணலையே ? 4-7-9

சக்கரத்து அண்ணலே ! என்று தாழ்ந்து கண்ணீர் ததும்ப 4-7-10

அசுரர்களை நீறாகும் படியாக நிருமித்துப் படை தொட்ட மாறாளன் 4-8-1

தட வரைத் தோள் அடல் ஆழி தடக் கையன் 4-8-2

இரணியனது அகல் மார்பம் கிழித்து உகந்த வளர் ஒளிய கனல் ஆழி வலம் புரியன் 4-8-7

ஆள் செய்து ஆழிப் பிரானை சேர்ந்தவன் வண் குருகூர் நகரான் 4-10-11

கையார் சக்கரத்து என் கரு மாணிக்கமே ! என்று என்று 5-1-1

நால் தடம் தோள்  செய்ய வாய் செய்ய தாமரைக் கண் அறமுயல் ஆழி
அம் கை கரு மேனி அம்மான் தன்னையே 5-1-6

அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ் விடத்தான் ? யான் ஆர் ? 5-1-7

தேவார்  கோலத்தோடும்  திருச் சக்கரம் சங்கினோடும் ஆவா ! என்று
அருள் செய்து அடியேனோடும்  ஆனானே 5-1-9

கொன்று உயிர் உண்ணும் விசாதி பகை பசி தீயன வெல்லாம் நின்று
இவ் வுலகிற் கடிவான் நேமிப்பிரான் தமர் போந்தார் 5-2-6

அலை கடல் பள்ளி அம்மானை ஆழிப் பிரான் தன்னை 5-3-7

எம் ஆழி அம் கைப் பிரான் உடை தூ மடல் தண்ணம் துழாய் மலர் கொண்டு சூடுவோம் 5-3-10

காயும் கடும் சிலை என் காகுத்தன் வாரானால் 5-4-3

மன் நின்ற சக்கரத்து எம் மாயவனும்  வாரானால் 5-4-6

தூப் பால வெண் சங்கு சக்கரத்தன் தோன்றானால் 5-4-7

கை வந்த சக்கரத்து என் கண்ணனும் வாரானால் 5-4-8

சங்கினோடும் நேமியோடும் தாமரை கண்களோடும்
செங்கனி வாய் ஒன்றினோடும் செல்கின்றது என் நெஞ்சமே  5-5-1

நீல மேனியும் நான்கு தோளும் என் நெஞ்சம் நிறைந்தனவே 5-5-6

அறிவரிய பிரானை ஆழி அம் கையனையே அலற்றி நறிய நல மலர் நாடி 5-5-11

திங்கள் சேர் மணி மாட நீடு ஸ்ரீவர மங்கல நகர் உறை சங்கு சக்கரத்தாய் ! தமியேனுக்கு அருளாயே 5-7-2

எரியே ! பவளக் குன்றே ! நால் தோள் எந்தாய் ! உனது அருளே ! 5-8-7

களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் 
வளைவாய் நேமிப் படையாய் ! குடந்தை கிடந்த மா மாயா ! 5-8-8

திரு வல்ல வாழ் கழலின் மலி சக்கரப் பெருமானது தோள் அருளே 5-9-9

திரு   வண் வண்டூர் உறையும்  கை கொள் சக்கரத்து என் கனி வாய்ப் பெருமானைக்
கண்டு கைகள் கூப்பிச் சொல்லீர் வினை யாட்டியேன் காதன்மையே 6-1-1

திரு   வண் வண்டூர் உறையும்  கறங்கு  சக்கரக் கை  கனி வாய்ப் பெருமானைக் கண்டு 6-1-3

திரு   வண் வண்டூர் உறையும்   ஆற்றல் ஆழி அங்கை அமரர் பெருமானைக் கண்டு 6-1-6

செரு ஒண் சக்கரம் சங்கு அடையாளம் திருந்தக் கண்டே 6-1-7

திண் சக்கர நிழறு தொல் படையாய் ! உனக்கு ஓன்று உணர்த்துவான் நான் ! 6-2-5

வென்றி நீள் மழுவா !வியன் ஜாலம் முன் படைத்தாய் 6-2-10

வலக் கை ஆழி இடக் கை சங்கம் இவை விடை மால் வண்ணனை
மலக்கு நாவுடை ஏற்கு மாறுளதோ இம் மண்ணின் மிசையே ? 6-4-9

தவள ஒண் சங்கு சக்கரம் என்றும் தாமரை தடம் கண் என்றும்
குவளை ஒண் மலர்க் கண்கள் நீர் மல்க நின்று நின்று குமுருமே 6-5-1

அவன் சின்னமும் திரு நாமமும் இவள் வாயனகள் திருந்தவே 6-5-7

சங்கு வில் வாள் தண்டு சக்கரக் கையற்கு செங்கனி வாய்ச் செய்ய தாமரை கண்ணற்கு
கொங்கலர் தண்ணம் துழாய் முடியானுக்கு என் மங்கை இழந்தது மாமைநிறமே 6-6-2

கறங்கிய சக்கரக் கையவனுக்கு  என்  பிறங்கிரும் கூந்தல்  இழந்தது பீடே 6-6-3

கற்பக காவான நல பல தோளர்க்கு ..தோற்றது மெய்யே 6-6-6

மல் பொரு தோள் உடை மாயப் பிரானுக்கு ..இழந்தது கட்டே 6-6-10

கை அமர் சக்கரத்து என் கனி வாய் பெருமானை கண்டு  மெய் அமர் காதல் சொல்லி 6-8-2

யாவையும் யாவருமே நின்ற மாயன் என் ஆழிப் பிரான் 6-8-7

நீராய் நிலனாய் தீயாய்  காலாய் நெடு வானாய் சீரார் சுடர்கள் இரண்டாய் சிவனாய் அயனாய்
கூரார் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி கொடியேன் பால் வாராய் ஒரு நாள் மண்ணும் விண்ணும் மகிழவே 6-9-1

கூறாய் நீறாய் நிலனாகி கொடு வல் அசுரர் குலம் எல்லாம்
சீறா வெறியும் திரு நேமி வலைவா !தெய்வ கோமானே ! 6-10-2

ஆவா ! என்னாது உலகத்தை அலைக்கும் அசுரர் வாணாள் மேல் தீவாய் வாளி மழை பொழிந்த சிலையா !
திரு மா மகள் கேள்வா! தேவா !சுரர்கள் முனி கணங்கள் விரும்பும் திரு வேங்கடத்தானே !
பூவார் கழல்கள் அரு வினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே 6-10-4

புணரா நின்ற மரம் ஏழ் அன்று எய்த ஒரு வில் வலவாவோ ! 6-10-5

கடல் ஜாலம் காக்கின்ற மின்னு நேமியினாய்  வினையேன் உடை வேதியனே ! 7-1-2

ஆர் மருந்து இனி ஆகுவார் ?அடல் ஆழி ஏந்தி அசுரர் வான் குலம்
வேர் மருங்கு அறுத்தாய் ! விண்ணுளார் பெருமானேயோ ! 7-1-5

என்னை வுன் சின்னமும் திரு மூர்த்தியும் சிந்தித்து ஏத்தி கை தொழவே அருள் எனக்கு
என் அம்மா !என் கண்ணா !இமையோர் தம் குல முதலே ! 7-1-8

சங்கு சக்கரங்கள் என்று கை கூப்பும் தாமரை கண் என்றே தளரும் 7-2-1

வட்டவாய் நேமி வலம் கையா ! என்னும் வந்திடாய் என்று என்றே மயங்கும் 7-2-4

வெய்ய வாள் தண்டு சங்கு சக்கரம் வில்லேந்தும் விண்ணோர் முதல் ! என்னும் 7-2-6

கால சக்கரத்தாய் ! கடல் இடம் கொண்ட கடல் வண்ணா!  கண்ணனே !  என்னும் 7-2-7

வெள்ளை சுரி சங்கோடு ஆழி ஏந்தி தாமரை கண்ணன் என் நெஞ்சினூடே
புள்ளை கடாகின்ற வாற்றை காணீர் 7-3-1

சங்கொடு சக்கரம் கண்டு உகந்தும் தாமரை கண்களுக்கு அற்று தீர்ந்தும் 7-3-3

தென் திரு பேரெயில்  வீற்று இருந்த முழங்கு சங்கக் கையன் மாயத் தாழ்ந்தேன்
அன்னையர்காள் என்னை என் முனிந்தே ?! 7-3-4

திரு பேரெயில் மேய பத்தும்  ஆழி அம் கையனை ஏத்த வல்லார் அவர் அடிமை திறத்து ஆழியாரே 7-3-11

ஆழி எழ சங்கும் விலும் எழ திசை வாழி எழ தண்டும் வாளும் எழ
அண்டம் மோழை  எழ முடி பாதம் எழ அப்பன் வூழி எழ உலகம் கொண்ட வாறே .. 7-4-1

மாறு நிரைத்து இரைக்கும் சரங்கள் இன நூறு பிணம் மலை போல் புரள கடல்
ஆறு மடுத்து உதிர புனலா அப்பன் நீறு பட இலங்கை செற்ற நேரே 7-4-7

புக்க அரி யுருவாய் அவுணன் உடல் கீண்டு உகந்த சக்கர செல்வன் தன்னை குருகூர் சடகோபன் சொன்ன
மிக்க ஓர் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் வல்லார் அவரை தொக்கு பல்லாண்டு இசைத்து கவரி செய்வர் ஏழையரே 7-4-11

சித்திர தேர் வலவா ! திரு சக்கரத்தாய் !அருளாய் 7-8-3

ஆர்வனோ ? ஆழி அம் கை எம்பிரான் புகழ் பார் விண் நீர் முற்றும் கலந்து பருகிலும் 
ஏர்விலா என்னை தன ஆக்கி என்னால் தன்னை சீர் பெற இன் கவி சொன்ன திறத்துக்கே 7-9-8

கடுத்த போர் அவுணன் உடல் இரு பிளவாக் கை உகிர் ஆண்ட  வெங்கடலே 8-1-3

தோள்கள் ஆயிரத்தாய் ! முடிகள் ஆயிரத்தாய் !துணை மலர் கண்கள் ஆயிரத்தாய் !
தாள்கள் ஆயிரத்தாய் !பேர்கள் ஆயிரத்தாய் ! தமியனேன் பெரிய அப்பனே 8-1-10

வெல் போர் ஆழி வலவனை ஆதரித்தே 8-2-4

ஆழி வலவனை ஆதரிப்பும் ஆங்கு அவன் நம்மில் வரவும் எல்லாம் 8-2-5

சேண் சுடர் தோள்கள் பல தழைத்த தேவ பிராற்கு 8-2-9

நேமியும் சங்கும் இரு கை கொண்டு …நன்னெடும் குன்றம் வருவது ஒப்பான் நாள் மலர் பாதம் அடைந்ததுவே 8-2-10

அங்கும் இங்கும் வானவர் தானவர் யாவரும் எங்கும் இனையை என்று உன்னை அறியகிலாது
அலற்றி அங்கம் சேரும் பூ மகள் மண் மகள் ஆய மகள் சங்கு சக்கரக் கையவன் என்பர் சரணமே 8-3-1

கரணப் பல் படை பற்ற அறவோடும் கனல் ஆழி அரணத் திண் படை ஏந்திய ஈசற்கு ஆளாயே 8-3-2

ஆளும் ஆளார் ஆழியும் சங்கும் சுமப்பார் தாம் வாளும் வில்லும் கொண்டு பின் செல்வார் மற்று இல்லை
தாளும் தோளும் கைகளை ஆரத் தொழக் காணேன்  நாளும் நாளும் நாடுவன் அடியேன் ஞாலத்தே 8-3-3

அணியார் ஆழியும் சங்கமும் ஏந்தும் அவர் காண்மின் 8-3-6

வருவார் செல்வார் வண் பரிசாரத்து இருந்த என் திரு வாழ் மார்வற்கு என் திறம் சொல்லார் செய்வதென் ?
உருவார் சக்கரம் சங்கு சுமந்து இங்கு உம்மோடு ஒரு பாடு உழல்வான் ஓர் அடியான் உளன்என்றே 8-3-7

நின்றே தாவிய நீள் கழல் ஆழித் திரு மாலே ! 8-3-8

திரு செய்ய முடியும் ஆரமும் படையும் திகழ என் சிந்தை  உளானே 8-4-7

படி சேர் மகரக் குழைகளும் பவள வாயும் நால் தோளும்
துடி சேர் இடையும் அமைந்தது ஓர் தூ நீர் முகில் போல் தோன்றாயே 8-5-3

மின் ஆழிப் படையாய் ! 8-5-9

பிறந்த மாயா ! பாரதம் பொறுத்த மாயா !நீ இன்னே சிறந்த கால் தீ நீர் வான் மண் பிறவுமாய  பெருமானே !
கறந்த பாலுள் நெய்யே போல் இவற்றுள் எங்கும் கண்டு கொள் இறந்து நின்ற பெரு மாயா !
உன்னை எங்கே காண்கேனே ? 8-5-10

கண்கள் சிவந்து பெரியவாய் வாயும் சிவந்து கனிந்து உள்ளே
வெண் பல் இலகு சுடர் இலகு விலகு மகர குண்டலத்தன்
கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியன் நான்கு தோளன் குனி சார்ங்கன்
ஒண் சங்கு கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் அடியேன்உள்ளானே 8-8-1

புகழும் இவள் நின்று இராப் பகல் பொரு நீர்க் கடல் தீப் பட்டு  எங்கும்
திகழும் எரியோடு செல்வது ஒப்பச் செழும கதிர் ஆழி முதல்
புகழும் பொரு படை ஏந்திப் போர் புக்கு அசுரரை பொன்று வித்தான்
திகழு மணி நெடு மாட நீடு திருப் புலியூர்வளமே 8-9-3

களிறு அட்ட பொன் ஆழிக் கை என் அம்மான் 8-10-6

தமர்கள் கூட்ட வல் வினையை நாசம் செய்யும் சது மூர்த்தி
அமர் கொள் ஆழி சங்கு வாள் வில் தண்டு ஆதி பல் படையன்
குமரன் கோல ஐம் கணை வேள் தாதை கோதில் அடியார் தம்
தமர்கள் தமர்கள் தமர்களாம் சதிரே வாய்க்க தமியேற்க்கே   8-10-9

கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் சரண் அது நிற்க வந்து
மண்ணின் பாரம் நீக்குதற்கே வட மதுரைப் பிறந்தான்
திண்ணமா நும் முடைமை வுண்டேல் அவனடி சேரத் துய்ம்மினோ
எண்ண  வேண்டா நும்மதாதும் அவன் அன்றி மற்று இல்லையே 9-1-10

காய்சின வேந்தே !கதிர் முடியானே !கலி வயல் திரு புளிங்குடியாய் !
காய்சின வாழி சங்கு வாள் வில் தண்டேந்தி எம் இடர் கடிவானே ! 9-2-6

கொடு வினை படைகள் வல்லையாய் அமரர்க்கு  இடர்  கெட அசுரர்கட்கு  இடர் செய்
கடு வினை நஞ்சே !என் உடைய   அமுதே ! கலி வயல் திருப் புளிங்குடியாய் !
வடிவிணை இல்லா மலர் மகள் மற்றை நில மகள் பிடிக்கும் மெல் அடியை
கொடு வினையேனும் பிடிக்க நீ ஒரு நாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே 9-2-10

ஆகம் சேர் நரசிங்கம் அதாகி ஓர் ஆகம் வள்ளுகிரால் பிளந்தான் உறை
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகம் எண்ணும் இராப் பகல் இன்றியே 9-3-7

மையார் கருங்கண்ணி கமல மலர்மேல் செய்யாள் திருமார்வினில் சேர் திருமாலே !
வெய்யார் சுடர் ஆழி சுரி சங்கம் ஏந்தும் கையா ! உன்னைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே 9-4-1

பூந்துழாய் முடியார்க்குப் பொன் ஆழிக் கையாருக்கு
ஏந்து நீர் இளங்குருகே ! திரு மூழிக் களத்தாருக்கு
ஏந்து பூண் முலை பயந்து என் இணை மலர்க் கண் நீர் ததும்ப
தாம் தம்மைக் கொண்டு அகல்தல் தகவன்று என்று உரையீரே 9-7-9

நீல பனி இரும் குழல் களும் நான்கு தோளும் பாவியேன் மனத்தே நின்று ஈருமாலோ ! 9-9-3

தாள தாமரைத் தட மணி வயல் திரு மோகூர் நாளும் மேவி நன்கு அமர்ந்து நின்று அசுரரைத் தகர்க்கும்
தோளும் நான்குடைச் சுரி குழல் கமலக் கண் கனி வாய் காள மேகத்தை அன்றி மற்று ஒன்றிலம் கதியே 10–1-1

அடிச்சியோம்  தலை மிசை நீ அணியாய் ஆழி அம கண்ணா ! உன் கோலப் பாதம் 10-3-6

சார்வே தவ நெறிக்குத் தாமோதரன் தாள்கள் கார் மேக வண்ணன் கமல நயனத்தன்
நீர் வானம் மண் எரி காலாய் நின்ற நேமியான் பேர் வானவர்கள் பிதற்றும் பெருமையனே 10-4-1

ஆள்கின்றான் ஆழியான் ஆரால் குறை வுடையம் ? மீள்கின்ற தில்லை பிறவித் துயர் கடிந்தோம்
வாள் கெண்டை ஒண் கண் மடப்பின்னை தன் கேள்வன் தாள் கண்டு கொண்டு என் தலை மேல் புனைந்தேனே 10-4-3

நிச்சித்து இருந்தேன் என் நெஞ்சம் கழியாமை கைச் சக்கரத் தண்ணல் கள்வம் பெரிது உடையன்
மெச்சப் படான் பிறர்க்கு மெய் போலும் பொய் வல்லன் நச்சப் படும் நமக்கு நாகத் தணையானே 10-4-5

ஆழியான் ஆழி அமரர்க்கும் அப்பாலான்  வூழியான் வூழி படைத்தான் நிரை மேய்த்தான்
பாழியம் தோளால் வரை எடுத்தான் பாதங்கள் வாழி என் நெஞ்சே ! மறவாது வாழ் கண்டாய் 10-4-8

அருள் பெறுவார் அடியார் தம் அடியனேற்கு ஆழியான் அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே
இருள் தரு மா ஞாலத்துள் இனிப் பிறவி யான் வேண்டேன் மருள் ஒழி நீ மட நெஞ்சே ! வாட்டாற்றான் அடிவணங்கே 10-6-1

மெய் நின்று கமழ துளவ விரை ஏறு திரு முடியன் கை நின்ற சக்கரத்தன் கருதும் இடம் பொருது புனல்
மை நின்ற வரை போலும் திரு வுருவ வாட்டாற்றாற்க்கு என் நன்றி செய்தேனோ என் நெஞ்சில் திகழ்வதுவே ? 10-6-8

கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாய என் அன்பேயோ ! நீல வரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்ப
கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய் ! நீலக் கடல் கடைந்தாய் !
உன்னைப் பெற்று இனிப் போக்குவனோ ? 10-10-7

————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Posted in அருளிச் செயலில் அமுத விருந்து -, ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார், Divya Names, Namm Aazlvaar, Prabandha Amudhu, Tamizl | Leave a Comment »

Kannanukke Aamathu Kaamam -கண்ணனுக்கே ஆமது காமம் ..

September 1, 2010

Today is Sri Jayanthi Janmashtami.. Let us enjoy Kutti KaNNans vaibhavam.

Out of four goals- on the four purushaarthaas, dharmam, artham, kaamam, and
mOksham, which is greatest?

Obviously we will say mOksham
Thirumangai aazhvaar confidently declared that kaamam (Desire) for our Lord
Narayana is the only worthy purushaartham. The same is considered even by Yathi
pathi- Sri Ramanuja. How is this possible for a sanyaasi like Sri Ramanuja?

What did Sri Ramanuja think? Let us see what
Amudhanaar has to say about this in verse 40.

sEman^al veedum poruLum dharumamum seeriyan^aR
kaamamum enRivai naan_genpar; naan_ginum kaNNanukkE
aamathu kaamam aRamporuL veetuthaR kenRuraiththaan
vaamanan seelan iraamaanusanintha maNmisaiyE.
சேம நல  வீடும்  பொருளும்  தருமமும்  சீரிய  நல
காமமும்  என்று இவை i நான்கு  என்பர் ; நான்கினும்  கண்ணனுக்கே
ஆமது  காமம்  அறம் பொருள்  வீடுதர்  கென்றுரைத்தான்
வாமனன் சீலன்  இராமானுசணிந்த  மண்மிசையே .
“Moksham, Dharmam, artham, and kaamam, are the four goals of life; so they say,
but Yathiraajaa, a celebate like Vaamanan, says Kaamam for union with Kannan is
the only worthy goal; The other three are just to support this divine passion.”

Let us enjoy the vaibhavam of our manmathans manmathan KaNNan..
Especially as the kutti.

Our butter thief attracts everybody, so appropriate to his
name. “Karshati iti Krsn:” Krishna is the one who attracts! But whom
does he attract? Our
AcharyAs & AlwArs are naturally attracted by him. But
his attraction is such that, even people who claim that
he is nirguna, etc etc. cannot stop falling for him!
Is he not mAyan?

Here is the sloka by a shaivait, Leela Shukar, in his
Krsna karnAmritam, wherein he experiences as,

ShaivA vayam na Khalu tatra vichAranEyam
panchAksharI japaparA: nitaram tathApi
chetO madIyam atasIkusumAvabhAsam
smErAnanam smarathi gOpavadhU kishOram

“we are shaivaits undoubtedly & always engrossed in
reciting the PanchAksharI japam. Nevertheless, my mind
always think of that kid of yashOdA, with a smiling face
& whose lustre is as that of atasI kusuma(it is a blue
coloured flower).

Here is the anubhavam of a staunch advaitin
MadhusUdana saraswathi:

DhyAnAbhyAsa vashIkrtEna manasA yannirgunam nishkriyam
jyothi: kinchana yOginO yadiparam pashyanthi pashyanthu tE
asmAkam tu tadEva lOchana chamatkArAya bhUyAt chiram
kAlindyA: pulineshu yatkimapi tannIlam mahO dhAvathi

“Let the so called yogins, who controlled their minds by Dhyana &
abhyasa, behold upon the Brahman, as just a
“jyothis”, which is nirguna(without attributes) and
nishkriya(actionless). But we percieve the same, as that blue
lustre(Lord Krsna), which is playing on the banks of the river YamunA.”

Here, the nirgunatva & nishkriyatva, have gone (by the
mention of neela & dhavathi). Even though, Sri. madhusUdana saraswathi,
himself is an advaitin, he is unable to control his mind, which runs
behind that kid of yashOdA. Isn’t our butter thief “mAyan”?

When these so called advaitins couldn’t stop falling
for our mAyan, the plight of our Azhwars, are very well
understandable.

When He is capable of attracting the animals & birds,( “ezhudu
chttirangal pOla ninranave!- periyAzhwAr.  .”எழுது
சித்திரங்கள்   போல  நின்றனவே !- பெரி ஆழ்வார்..It can be recollected that
when this wonder kid played his flute, the animals etc forgot their
food, oozing out from their mouths & stood still as if they are
pictures), what would be the fate of MadhusUdana saraswathi & LeelA
shukar? It may be recalled that an advaitin, Appayya dIkshitar, has
written a commentary on swami desikan’s “yAdavAbhyudayam”.

Posted in Acharyarkall, Kannan, Sri Vaishna Concepts, Tamizl | Leave a Comment »

Newer Entries »