அவதாரிகை –
ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை வார்த்தை கேட்டாள் -மறு மாற்றம் ஒன்றும் சொல்லக் காணாது ஒழியவே ஆற்றாமை மீதூன்று செல்லத் தொடங்கிற்று
இவனை வார்த்தை கேட்டவாறே பாவனா பிரகர்ஷத்தாலே அவன் அளவும் செல்லும் இறே
நித்ய தத் ஆஸ்ரயத்வ தச் சேஷத்வங்கள் உண்டாகையாலே
தர்மியை ஒழிய தர்ம மாத்ரத்துக்கு பிரித்து ஸ்தித் யுப லம்பாதிகள் இல்லையே –
பிரகார மாத்ரமாய் -இருப்பு காட்சி பிரித்து இல்லை யன்றோ –
இவனை வார்த்தை கேட்டாள் —
மேகங்களானவை வாரா முழங்கிற்று
கார்க்கோடு பற்றியான் கை -முதல் திரு -27-என்று இங்கனேயும் ஒரு சேர்த்தி உண்டு இறே –
காரின் ஸ்வ பாவத்தை உடைத்தான சங்கம் –
(மலையால் குடை கவித்து மாவாய் பிளந்து
சிலையால் மராமரம் ஏழ் செற்று கொலையானைப்
போர்க்கோடு ஒசித்தனவும் பூங்குருந்தம் சாய்த்தனவும்
கார்க்கோடு பற்றியான் கை -27-
நம்முடைய விரோதிகளைத் தலை துணிப்பதற்கு அப்பெருமான் கையுந்திருவாழியுமாயிருப்பவன்;
நாம் இடர் பட்டால் நம்முடைய கூக்குரல் கேட்டவுடனே சடக்கென ஓடிவந்து நம்மைக் காப்பதற்குப் பாங்காகப்
பெரிய திருவடியை வாஹனமாக வுடையவன் என்கிறார் என்றும் படையாழி புள்ளுர்தி என்பதனால்)
கார்காலத்தில் வரவைக் குறித்துப் போனான்
அக் காலம் வந்தவாறே அவன் வடிவுக்கு போலியான மேகங்கள் வரத் தோன்றின
அவன் தானும் கூட வந்தானாகக் கொண்டு பிரமித்தாள்
அவையேயாய் -அவன் தன்னைக் கண்டிலள் –
அவற்றைப் பார்த்து வார்த்தை கேட்டு
அவை மறு மாற்றம் சொல்லக் காணாமையாலே நோவு பட்டு
மீளவும் –ஏக தேச வாசிச்வத்தாலே
உங்களுக்கும் அவனுக்கும் ஒரு சேர்த்தி உண்டு இறே
ஆன பின்பு என் தசையை அங்கே சென்று அறிவிக்க வேணும் என்று
அவற்றைத் தூதாக விடுகிறாள்
ராமாவதாரத்தில் ஐந்தர வியாகரண பண்டிதனைத் தூதாக விட்டால் போலே
அர்ச்சாவதாரத்தில் இவை வார்த்தை சொல்ல மாட்டா என்று
அறிய மாட்டாதே கலங்கி —
காமார்த்தா ஹி பிரகிருதி கிருபணாஸ் சேதன அசேதன ஏஷூ-மேக தூதம் -1-5-
இவற்றைத் தூதாக விடுகிறாள்-
அர்ச்சாவதாரத்தில் காட்சிக்கு மேற்பட வார்த்தை சொல்லுதல் பரிமாறுதல் செய்கை இல்லை
அவதாரத்தில் இது உள்ளது -என்னும் தெளிவும் இல்லை –
இனி காமமாவது தான் பக்தி –
அதாவது
அந்வயத்தில் தரிக்கையும்
வ்யதிரேகத்தில் தரியாமையும் இறே
இவை இரண்டும் உள்ளது பிராட்டிமார்க்கு ஆகையாலே
ஆழ்வார்களும் பிராட்டிமார் பாசுரத்தாலே தங்கள் ஆசையைப் பேசக் கடவராய் இருப்பர்கள் –
அது இருக்கிறபடி யாய்த்து –
பள்ள மடையாய் இயல்பாகவே இருந்தது இங்கு –
(மேகத்தைப் பார்த்து மயில் ஆடும் –ஆச்சார்யரைப் பார்த்து சிஷ்யர்கள் மகிழ்ந்து ஆடிப் பாடி மகிழ்வார்கள்
பயிர் விளைய மேகம் மழை பொழியும் -களைகள் நீங்கும்- -அருள் மழையால் சரணாகதர் வாழ்வார் -விரோதிகள் நீங்கும்
நமக்காக தூது சென்று பெருமாள் இடம் சேர்ப்பிப்பார்கள்
எங்கும் மழை மொழியுமானாலும் சிப்பியின் வயிற்றில் தான் முத்து விளையும் -ஸச் சிஷ்யர்கள் நூல்கள் இயற்றுவார்கள்
விராட பர்வம் சொல்ல பொழியும் -ராமானுஜர் நம் கொண்டல் -குலக் கொழுந்தே
மாதம் மும்மாரி பெய்யும் -தத்வ த்ரயம் ரஹஸ்ய த்ரயம்-அக்ஷர த்ரயம்
கடலில் இருந்து முகந்துன் உப்பில்லா நீரை அருளும் மேகம் போல் வேதக்கடலில் இருந்து ஸாரமானவற்றை அருள்வார்
பிரதிபலன் எதிர்பார்க்காமல் மேகம் போல் அனைவருக்கும் அருள்வார்கள்)
(ராமாநுஜரையே தூது விடுகிறாள்
ஒன்பது அடைமொழிகள் ஒன்பது பாசுரங்களிலும்
1-விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தால் போல் மேகங்காள்-சென்றால் குடையாம் இத்யாதி
2-மா முத்த நிதி சொரியும் மா முகில்காள்-நவ நிதிகள் அருளியவர் அன்றோ
3-அளியத்த மேகங்காள் ஆவி காத்து இருப்பேனே—காரேய் கருணை ராமானுசா
4-மின்னாகத் தெழுகின்ற மேகங்காள்-பற்பம் –முப்புரி நூலோடு -இலங்கிய முந்நூல் வாழி
5-வான் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த மா முகில்காள்-விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்கதாயீ
6-சலம் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த தண் முகில்காள்-பேர் அருளாளனுக்கும் பெரிய பிராட்டியாருக்கும் நீர் கைங்கர்யம்
7-சங்க மா கடல் கடைந்தான் தண் முகில்காள்-வேதம் பாற் கடல் -திருவாய் மொழி -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர்
8-கார் காலத்து எழுகின்ற கார் முகில் காள்-அருள் மழையைக் கொண்டு அருளும் ராமானுஜர்
9-மத யானை போல் எழுந்த மா முகில்காள்-ராமாநுஜ முனி வேழம்
திருவேங்கட மா மலையிலே பின்பு ராமானுஜர் –பாஷ்யகாரர் சந்நிதி இருக்கவே ஆண்டாள் தூது விடுகிறாள் இங்கு)
(திருப்பாவை -த்வய பூர்வார்த்தம் -திருப்பாவை ஜீயர் – நாச்சியார் திருமொழி -த்வய உத்தரார்த்தம் -கைங்கர்ய பரம் -கோயில் அண்ணன்-)
1-விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தால் போல் மேகங்கள் –ஸ்வாமி திருவவதாரம் ஆனபின்பே பராத்பரன் நிழலில் நிம்மதியாக கண் வளர்ந்து அருளுவான்
2-மா முத்த நிதி சொரியும் மா முகில்காள் –நவ நிதி சொரிந்த ராமானுஜ முனி -முத்து போன்ற ஆசார்யர்களை ஸ்தாபித்தவர்-
சித்த சாத்விகர்கள் முத்தாக சொல்லப் படுவார்கள்
2-அளியத்த மேகங்காள் –தாய்க்கும் மானுக்கும் தம்பிக்கும் இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்தார்க்குமே இவை உள்ளது
3-மின்னாகத்து எழுகின்ற மேகங்காள் -மின் போன்ற யஜ்ஞ சூத்ரம் விளங்கும் =-இலங்கிய மின்னூல் முன்னூல் வாழியே –
காஷாயம் காட்சி தருவதையும் மின் எழுகின்ற -என்னலாம்
4-வான் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த மா முகில்காள்-வான் –அத்தானம் கொடுப்பது தன் தகவு என்னும் சரண் கொடுத்தே
கூரத் ஆழ்வான் சம்பந்தத்தால் பரமபதம் கரச்தம் என்றவரே –
5-சலம் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த மா முகில்காள்-யாதவ பிரகாசர் -கபடம் தீர்த்து ஜலம் -தீர்த்த கைங்கர்யம் சாலக் கிணறு
6-சங்கமா கடல் கடைந்தான் தண் முகில்காள் –மறைப்பால் -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் பராங்குச பாத பக்தம்
7-மதயானை போல் எழுத மா முகில்காள்–முனி வேழம்
8-கார் காலத்து எழுகின்ற கார் முகில்காள் –ஆழ்வார்கள் அனைவரும் –
A-முனி ஸ்துதி விஷயததா -இந்திர ஸ்துதி விஷயததா –
இருக்கொடு நீர் சங்கில் கொண்டிட்டு எழில் மறையோர் வந்து நின்றார்
வழு ஒன்றும் இல்லா செய்கை வானவர் கோன் வலிப்பட்டு முனிந்து விடுக்கப் பட்ட மழை வந்து ஏழு நாள் பெய்து -கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்
லோக சாரங்க முனிவர் -முநீந்த்ரர் வந்து ஸ்துதி செய்த சாம்யம்
B-காளீந் தீர சீசாய -யமுனை கரையிலே வாசம் செய்வதில் ஆசை கொண்டவன் -விரஜா தீரம் சரயு தீரம் -காவேரி தீரத்தில் ஆழ்வார் குடில் உண்டே
C-ரங்க வாச உத்சாகத்வாத் -ரங்கம் கூத்தாடும் இடம் -கூத்தாட வல்ல எம் கோவே -அண்டர் கோன் அரங்கன் –மற்று ஒன்றினைக் காணாவே
D-அமல விமல வாக்தா நத-அத்யந்த நிர்மலன் -அமோக வாக்குகளை அருளினவர் அமலன் விமலன் நிமலன் நிர்மலன் -அருளினவர்
E-வாஹ்ய பாவாத் -வஹிக்கப் படுபவர்கள்- பறவை ஏறும் பரம் புருடன் –உரியில் உள்ள வெண்ணெய் கொள்ள பிள்ளைகளால் வஹிப்பப் பட்டவன் –
F-முனி ஏறித் தனி புகுந்து -பாட்டினால் கண்டு வாழும் பாணர்
G-கீதோ தஞ்சத் ப்ரதத்வாத் -கீதா சாஸ்திரம் -நம் பாடுவான் போலே இசையால் பாடி அருளி
H-வடதள சயன ப்ராஜ்ய கவ்யோப போக ப்ராவண்யாத் -பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் -வெண்ணெய் உண்ண அபி நிவேசம் கொண்டவன்
ஆல மா -கொண்டல் வண்ணன் -பாசுரங்கள் அருளி -இப்படி எட்டு சாம்யங்கள்-கார் முகில்களுக்கும் –ஆழ்வார்களும் உண்டே —
கார் காலத்து எழுகின்ற கார் முகில்காள் –ஆழ்வார்கள் அனைவரும் அருளிச் செய்தவை கொண்டே நம் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் ஸூத்ரங்களை ஒருங்க விட்டு அருளுகிறார் –)
—————————————————————————————–
விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தால் போல் மேகங்காள்
தெண்ணீர் பாய் வேங்கடத்து என் திரு மாலும் போந்தானே
கண்ணீர்கள் முலைக் குவட்டில் துளி சோரச் சோர்வேனை
பெண்ணீர்மை ஈடழிக்குமிது தமக்கோர் பெருமையே –8-1-
பதவுரை
விண்–ஆகாசம் முழுவதிலும்
நீலம் மேலாப்பு விரித்தால் போல்–நீல நிறமான மேற் கட்டியை விரித்துக் கட்டினாற் போலிரா நின்ற
மேகங்காள்!–மேகங்களே!
தெள் நீர் பாய்–தெளிந்த தீர்த்தங்கள் பாயுமிடமான
வேங்கடத்து–திருவேங்கடமலையி லெழுந்தருளி யிரா நின்ற
என் திருமாலும்–திருமாலாகிய எம்பெருமானும்
போந்தானே–(உங்களோடுகூட) எழுந்தருளினானோ?
முலை குவட்டில்–முலை நுனியிலே
கண் நீர்கள் துளி சோர–கண்ணீர் அரும்ப
சோர்வேனை–வருந்துகிற என்னுடைய
பெண் நீர்மை ஈடு அழிக்கு மிது–பெண்மையை உருவழிக்கிறவிது
தமக்கு–அவர் தமக்கு
ஓர் பெருமையே–ஒரு பெருமையர யிரா நின்றதோ?
விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தால் போல் மேகங்காள்-
ஆகாச அவகாசம் அடங்கலும் வெளியடையும்படி நீலமாய் இருப்பதொரு
மேற்கட்டி கட்டினால் போலே யாய்த்து இருக்கிறது –
மேகங்கள் வந்து பறம்பின போது
நாயகனும் தானுமாக வெளி ஓலக்கம் இருக்கைக்கு வெளியிலே
ஒரு ஈத்தொற்றி கட்டிற்றாக வாய்த்து நினைத்து இருக்கிறாள் –
உபய விபூதியும் இருவருக்கும் சேஷமாய் இறே இருப்பது
ஜகத் சிருஷ்டிக்கு பிரயோஜனம் இது வென்று இருந்தாள் யாய்த்து
(கோல விளக்கே கொடியே விதானமே -பிரார்த்தித்துப் பெற்றாள் திருப்பாவையில்)
மேகங்காள் –
திருவடி ஒருவனுக்கே வார்த்தை சொன்னால் போலே சொல்ல வேணும் என்னும் நிர்பந்தம் இல்லையே இவளுக்கு
சேயம் ஆசாதிதா மயா-சுந்தர -30-3–என்று
குறைப்பட்டு இருக்குமவையும் அன்றே இவை
(சேயம் ஆசாதிதா மயா–70 வெள்ளம் வானர முதலிகள் ஸீதையைக் காணாமல் குறைப்பட்டு இருக்க அவையே மேகங்களாக இங்கு வந்தன)
மயா –
எல்லாரும் காண வேணும் என்று தேடுகிற விஷயம் நான் ஒருவனுமே காண்பதே -என்றான் இறே
யாம் கபீ நாம் சகஸ்ராணி இறே
ராஜாக்கள் வரும் இடத்துக்கு ஜலக்ரீடைக்கு பரிகரமான -மேகம் -என்கிற ஜாதி
முன்னே வரக் கடவதாய் இருக்கும் இறே –
அவனோடு ஜலக்ரீடை பண்ணி அவன் நனைக்க நனைந்த உடம்போடு வந்தன -என்று இருந்தாள்
தெண்ணீர் பாய் வேங்கடத்து –
தெளிந்த அருவிகள் ஒழுக்கு அறாதே பாய்கிற திருமலையிலே –
அவன் இருக்கிற தேசத்தில் உள்ளவை எல்லாம் தெளிந்து இருக்கும் இறே
உபதத் தோதகா நத்ய பலவலாநி சராம்சி ச -அயோத்யா -59-5-என்று
இறே இவ்விடம் கிடக்கிறது
என் திரு மாலும் போந்தானே-
அக்ர தஸ்தே கமிஷ்யாமி –அயோத்யா -27-6-என்று
அவள் முன் நடக்க காணும் வந்தது
என் திருமால் -என்று
தன்னோடு சேர்த்து சொல்லுகிறாள் இறே
போந்தானே -என்றால் –
ஓம் போந்தான் என்ன வல்லார்க்கு இறே வாய் உள்ளது
அவை பேசாதே இருந்தன
அசேதனம் ஆகையாலே வார்த்தை சொல்ல மாட்டா என்று அறிய மாட்டாதே
அவன் வாராமையால் இறே இவை இவை பேசாது இருக்கின்றன என்று
கண்ணீர்கள் முலைக் குவட்டில் துளி சோரச் சோர்வேனை
கண்ண நீர் வெள்ளம் இடத் தொடங்கிற்று
கிமர்த்தம் தவ நேத்ராப்யாம் -சுத்தர -33-4-என்று
வேறு சிலர் சொல்ல வேண்டாதே தானே சொல்லுகிறாள்
கிமர்த்தம்
ஆர் குடி வேர் பறியத் தான் இக் கண்கள் சோக ஸ்ரு பிரவகிக்கிறது –
அன்றிக்கே
பிராட்டியைக் கண்ட பின்பு இங்கு படை யற்று ஆரைச் சேதனராகக் கொண்டு தான் என்னுதல்
முலைக் குவட்டில் துளி சோர
மேகங்கள் நித்ய வாஸம் பண்ணுகையாலே இறே அவன் திருமலையை விடாது ஒழிகிறது
திருமலையை தன் உடம்பில் படைத்துக் காட்டுகிறாள்
மேகங்கள் வர்ஷித்தவாறே அருவிகள் சிதறி வந்து சிகரங்களிலே விழுந்தால் போலே யாய்த்து
கண்ண நீர்கள் முலைக் குவட்டிலே விழுகிறபடி-
துளியும் சோர- நானும் சோருகிறேன்-என்கிறாள் அல்லள்-
அக்னி கணங்கள் பட்டால் போலே துளி சோர தானும் சோருகிறாள் அத்தனை
அதுவே ஹேதுவாக சோருகிற என்னை
பெண்ணீர்மை ஈடழிக்குமிது தமக்கோர் பெருமையே —
எல்லா அவஸ்தையிலும் –தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் -என்கிறபடியே
அத் தலையாலே பேறாக நினைத்து இருக்கும் அதுவே ஸ்த்ரீத்வம் ஆவது
அத்தை அழியா நின்றான் ஆய்த்து –
ந அநயோர் வித்யதே பரம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-8-85-என்னக் கடவது இறே
அன்றியே
ஸ்த்ரீத்வ பும்ஸ்வத்வங்கள் இரண்டும் தங்கள் பக்கலிலே பர்யவசிதம் என்று போலே காணும் இருப்பது
மானிடவர்க்கு என்று பேச்சுப்படில் வாழகில்லேன் -என்று இறே இவள் படி
வரத சகலமேதத் சம் ஸ்ரீ தார்த்தம் சகரத்த -ஸ்ரீ வரதராஜ சத்வம் -63-என்று இறே அவன் படி
இப்படி இருக்கை இறே ஸ்த்ரீத்வ பும்ஸ்த்வங்களுக்கு எல்லை யாவது
(பரிஜன பரி பர்ஹா பூஷணாநி ஆயுதாநி ப்ரவர குண கணாச்ச ஞான சக்த்யாதயஸ்தே பரமபதம் அத அண்டானி ஆத்ம தேஹஸ் ததாத்மா வரத சகலமேதத் சம்ஸ்ரிதார்த்தம் சகர்த்த –63-
ஹே வரத பரிஜன-சேஷ சேஷாசநாதி பரிஜனங்களும் பரி பர்ஹா -சத்ர சாமராதி பரிச் சதங்களும் பூஷணாநி –கிரீட குண்டலாதி பூஷணங்களும் ஆயுதாநி –திரு ஆழி திருச்சங்கு முதலிய திவ்ய ஆயுதங்களும் ஞான சக்த்யாதயஸ் தே ப்ரவர குண கணாச்ச –ஞான சக்தி முதலிய ப்ரசித்தங்களான சிறந்த குண கணங்களும் பரமபதம் –பரமபதமும் அத அண்டானி -அண்டங்களும் ஆத்ம தேஹஸ் -ஸ்வ அசாதாரண விக்ரஹமும் ததாத்மா –திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபமும் சகலமேதத் –ஆகிய இவை எல்லாவற்றையும் சம்ஸ்ரிதார்த்தம் சகர்த்த –ஆஸ்ரிதர்களுக்கு ஆக்கினாய்
ஸ்ரீ த்வய விவரணமாகவே இந்த ஸ்தகம் முதல் ஸ்லோகம் ஸ்ரீ மத் சப்தார்த்தம் – மேல் முதல் சதகம் நார பதார்த்தவேந ஸ்ரீ திருமலையின் சிறப்பை அருளிச் செய்து நாராயண பதம் -குண பிரதான விவஷையாலே -திருக் கல்யாண குணங்களை த்வதீய சதகத்தில் அருளிச் செய்து திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யோகமும் உண்டே -ஆகவே வடிவு அழகு அனுபவத்தில் இது வரை அனுபவம் இது ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ணாதி திரு மேனி அனுபவத்தில் கொண்டு மூட்டிற்று அதுக்கு முக உரை இந்த ஸ்லோகம்
ந தே ரூபம் ந சாகாரோ ந ஆயுதாநி ந சாஸ்பதம் -ததா அபி புருஷா காரோ பக்தா நாம் த்வம் ப்ரகாஸஸே -ஸ்ரீ ஜித்தாந்தா ஸ்லோக விவரணம் இது –
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ –என்று வாய் வெருவுகையாலே பரிஜனம் ஆஸ்ரிதற்கு ப்ராப்யம் நித்ய அபி வாஞ்சித பரஸ்பர நீச பாவை மத் தைவதை பரிஜநைஸ் தவ சங்க ஸீய–ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம் சத்ர சாமராதி -கைங்கர்ய உபகரணங்களும் ஆஸ்ரித அர்த்தமே எப்போதும் கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் கூராழி வெண் சங்கு ஏந்திக் கொடியேன் பால் வாராய் திவ்ய ஆயுத பாரதந்தர்யத்தை ஜெயத்ர வத பிரகாரணத்திலே கண்டு தெளியலாம் ஞானம் அஞ்ஞர்க்கு –சக்தி அசக்தர்க்கு -க்ஷமை சாபராதற்கு -கிருபை துக்கிகளுக்கு -வாத்சல்யம் ச தோஷர்க்கு – சீலம் மந்தர்க்கு -ஆர்ஜவம் குடிலர்க்கு -ஸுவ்ஹார்த்தம் துஷ்ட ஹ்ருதயர்க்கு -மார்த்தவம் விஸ்லேஷ பீருக்களுக்கு – ஸுவ் லப்யம் காண ஆசைப்பட்டார்க்கு – ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனார்த்த தயா க்ரோதாரபி கல்யாண குண சப்தேந ஸங்க்ரஹ — வானவர் நாட்டையும் நீ கண்டு கொள் என்று வீடும் தரும் நின்று நின்றே திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் ஆஸ்ரிதர்க்கே பரமபதத்தில் ஸூரி யோக்யம் – வ்யூஹத்தில் ஸ்வேதா தீப வாசிகளுக்கு போக போக்யம் -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு ஆஸ்ரயணீயம் விபவத்தில் -அதீந்த்ரிய விக்ரஹத்தை சாது பரித்ராண அர்த்தமாக இந்திரிய கோசரமாக்கி அனுபவிப்பிக்கும் பின்னானார் வணங்கும் சோதியே அர்ச்சை-அஸ்மதாதிகளுக்கே திவ்யாத்மா ஸ்வரூபமும் பரார்த்தமாய் -நிலாத் தென்றல் சந்த நாதிகள் போலவே –)
பெண்ணீர்மை ஈடழிக்கை யாவது என் என்றால் –
போந்தானே -என்று இவள் வார்த்தை கேட்க இருக்கை-
தன் பேற்றுக்கு தான் பிரவர்த்திக்க வேண்டும் படி இருக்கை
தமக்கோர் பெருமையே –
ஸ்ரீ யபதித்வத்தால் வந்த உத்கர்ஷத்தை உடையராய் இருக்கிற தமக்கு
அவளோடு அனந்யராய் இருப்பார் நோவு பட முகம் கொடுத்திலர்-என்றால்
அத்தால் வரும் அவத்யம் தம்மது அன்றோ
அவள் அவயவ கோடியில் உள்ளார் நோவு பட விட்டு இருந்தான் என்றால்
அத்தால் வரும் ஸ்வரூப ஹானி தம்மதன்றோ
தமக்கு வரும் ஸ்வரூப ஹானி வேறு சிலரோ பரிஹரிப்பார்
தமக்கே பரிஹரிக்கை பரம் அன்றோ
அன்றிக்கே –
யஸ்ய சா ஜனகாத்மஜா அப்ரமேயம் ஹி தத் தேஜ-என்கிறபடியே
தனக்கு ஏற்றமாம் படி இருக்கிற பெரியாழ்வார் திரு மகள் தம்மை ஆசைப் பட்டு
பேராதே நோவு படா நின்றாள் என்றால்
இது தமக்கு போருமோ –
நோவு படாத படி பரிஹரிக்க வேண்டாவோ -என்னுதல் –
———————————————————————————————————
மா முத்த நிதி சொரியும் மா முகில்காள் வேங்கடத்துச்
சாமத்தின் நிறம் கொண்ட தாளாளன் வார்த்தை என்னே
காமத் தீயுள் புகுந்து கதுவப் பட்டிடைக் கங்குல்
ஏமத்தோர் தென்றலுக்கு இங்கு இலக்காய் நான் இருப்பேனே—8-2-
பதவுரை
மா முத்தம் நிதி சொரியும்–சிறந்த முத்துக்களையும் பொன்களையும் கொண்டு பொழிகிற
மா முகில்காள்–காள மேகங்களே!
வேங்கடத்து–திருமலையிலெழுந்தருளியிரா நின்ற
உள் புகுந்து–உள்ளே புகுந்து
கதுவப்பட்டு–கவ்வ, அதனால் பாதைப்பட்டு
கங்குல்-இரவில்
இடை ஏமத்து–நடு யாமத்திலே
சாமத்தின் நிறம் கொண்ட–நீலநிற முடையனான
தாளாளன்–எம்பெருமானுடைய
வார்த்தை என்னே–ஸமாசாரம் ஏதாகிலுமுண்டோ?
காமம் தீ–காமாக்நியானது
ஓர் தென்றலுக்கு–ஒரு தென்றற் காற்றுக்கு
நான் இலக்கு ஆய்–நான் இலக்காகி
இங்கு இருப்பேன்–இங்கு இருப்பனோ? (இது தகுதியோ?)
மா முத்த நிதி சொரியும் மா முகில்காள் –
என்னைத் தோற்றி ஒரு ஔதார்யம் படைக்க வேண்டாவோ உங்களுக்கு
பரானுக்ரஹமே சீலமாய் இருக்குமவர்கள் அன்றோ நீங்கள் –
பெரு விலையனான முத்துக்களையும் பொன்னையும் சொரியுமாய்த்து –
அதாவது
பிறர் இரக்க கொடுக்கை யன்றிக்கே
தன் ஆஸ்ரயம் கொண்டு தரிக்க மாட்டாமல் கொடுப்பாரைப் போலே யாய்த்து கொடுப்பது
முலைக் கடுப்பாலே தரையிலே பீச்சுவாரைப் போலே –
மா முகில்காள்
பிறர் இரக்க கொடுத்தல்
பிரத்யுபகாரம் கொள்ளக் கொடுத்தல் செய்கை அன்றிக்கே
தன் பேறாக கொடுக்குமவை என்கை-
இப்படிக் கொடுக்கப் பெறாத அன்று உடம்பு வெளுக்குமவர்கள் அன்றோ நீங்கள்
வேங்கடத்துச்-
ஏக தேச வாசித்வத்தால் உங்களுக்கு தெரியாமை இல்லை இறே
சாமத்தின் நிறம் கொண்ட-
அவ்வளவு இன்றிக்கே வடிவிலேயும் போலி யுண்டே இறே உங்களுக்கு
தாளாளன் –
இவற்றுக்கு இன்றிக்கே அவனுக்கு உண்டான ஏற்றம்
பிறருக்காக கண்ட உடம்பை தனக்கு என்று இருக்குமவன் ஆயத்து
பக்தாநாம் –என்று இருக்கிற உடம்பை தனக்கு என்று இருக்கிறவன் –
இவ்வடிவு படைத்த நாமோ சென்று அணைவோம்-
இதில் அபேஷை உடையார் வேணுமாகில் தாங்களே வருகிறார்கள் -என்று
எழ வாங்கி இருக்குமவன்
வார்த்தை என்னே –
இங்கே வாராராகிலும் -இழவு தமக்கு என்று இருந்தாராகில்
வார்த்தை சொல்லி விடாமை இல்லை இறே
என்னே
நாம் முற்பாடராய் உதவப் பெற்றிலோம் -என்ற லஜ்ஜையாலே
நீங்கள் அவள் செய்தது என் என்று அறிந்து வாருங்கோள் என்னுதல்
அன்றிக்கே –
நஜீ வேயம் ஷணம் அபி -என்னுதல்
அங்கன் இருப்பார் உண்டாவதாக நாம் அறிந்திலோமே என்னுதல்
துஷ்யந்தனுடையவும் சகுந்தலையுடையவும் கதையைச் சொல்லிக் கொள்வது -ஒன்றும் சொல்லாமை இறே
ஒரு வார்த்தை கொண்டு தரித்து இருக்கலாமோ இவளுக்கு -என்னில் –
ஒரு வார்த்தை கேட்கில்
ஸ்திதோச்மி-ஸ்ரீ கீதை -18-73-என்று இருக்கலாம் இறே
பாவி நீ என்று ஓன்று சொல்லாய் பாவியேன் காண வந்தே -திருவாய் –4-7-3–
என்றாவது கேட்க ஆசைப் பட்டார் அன்றோ-
வார்த்தை என்னே -என்ற இடத்தில்
இன்னது என்று சொல்லக் கேட்டிலள்
காமத் தீயுள் புகுந்து கதுவப் பட்டு
கேவல அக்னியோபாதி இது என்று நினைத்து இருக்கிறானோ
கேவல அக்னியில் காட்டில் நரக அக்னிக்கு எத்தனை வாசி உண்டு –
அவ்வோபாதியும் போராதே அந்தர அக்னிக்கு இது
உள் புகுந்து
புறம்பு உள்ளதடங்க தஹித்து தாஹ்ய பாவத்தாலே உள்ளே விழுந்ததாய்த்து
பாவ பந்தமடியாக வந்ததாகையாலே உள்ளேயாய் இருக்கும் இறே
கதுவப் பட்டு –
வெந்த இடமே விறகாக எரியா நின்றதாய்த்து
இடைக் கங்குல் ஏமத்தோர்
ராத்ரியில் நாடு யாமத்தில் -என்னுதல்
அன்றிக்கே –
ஏமத்தில் –
ரஷை உள்ள இடத்தில் இருந்து அனுபவிக்க வேணும் என்று பாரித்து இருந்தாள்-அவன் வந்திலன்
ஏமம் –
காவலும் சாபமும் —
கட்டழகும் வலியும்-புகுந்து ஆச்வசிப்பார் இல்லாத இடத்திலே அகப்பட்டாள்
ஓர் தென்றலுக்கு இங்கு இலக்காய் நான் இருப்பேனே–
இந்த பாதக பதார்த்தத்துக்கு தம்மோபாதி சக்தி போதாது என்று இருக்கிறாரோ
பம்போ பாவன மாருதம் -என்று தாமும் கால் வாசி அறியாரோ
அவன் கால் ஆசைப் பட்டு இருக்கும் நான் இக் காலாலே துகை உண்ணக் கடவேனோ
இங்கு –
இது வரும் என்று அறிந்து இருந்தால் என்னைத் தன் கால் கீழ் இட்டுக் கொள்ள வேண்டாவோ
தாமும் நானுமாக இருந்தால் அன்றோ இது வாய் மடிந்து போவது –
காற்று பலம் இழந்து போவது என்றபடி
நான் இலக்காய்-
சர்வ சாதாரணமான வஸ்துவுக்கு -காதலுக்கு -நான் ஒருத்தியும் இலக்காவதே
தம்முடைய கர ஸ்பர்சத்தாலே ஜீவித்து இருக்குமது தவிர்ந்து அதுக்கு போலியான இது வந்து ஸ்பர்சிக்க
இன்னம் நான் ஜீவிப்பேன் என்று இருக்கிறாரோ
தம் கை பார்த்து இருக்கிற நான் இக்காலாலே அமுக்குண்ணக் கடவேனோ
அணி மிகு தாமரைக் கையை அந்தோ அடிச்சியோம் தலை மிசை நீ யணியாய்-திருவாய் -10-3-5-
தான் இலக்காய் –
பெருமாள் இத் தென்றலுக்கு இலக்காக லாமே ஒழிய நான் இலக்காகவோ
பத்ம சௌகந்தி கவஹம் -கலம்பகம் சூடுவாரைப் போலே –
சிவம் -இதின் தனை நன்மை யுடையவர் ஒருவரும் இல்லை
இதுக்கு நன்மை என் என்னில் –
சோக விநாசனம் -நம்மைச் சித்ர வதம் பண்ணாது -அழித்தே விடும்
சோகம் மறுவதலிடாதபடி பண்ணும் போலே இரா நின்றது
தன்யா -தனம் உடையார் இருப்பார் ஷாமத்துக்கு அஞ்சார்கள் இறே
சேவந்தே -அஞ்சாமை அன்றிக்கே இத்தை அனுபவிக்கைக்கு ஏகாந்தமான ஸ்தலம் தேடா நிற்பார்கள்
பாம்போ பாவன மாருதம் -ஆகரத்தில் நெருப்பு என்னுமா போலே –
அக்னி குண்டத்தில் நெருப்பு போலே மிகவும் கொளுத்துவதாகும்
இலக்காய் -ஏக லஷ்யமாய்
நான் –
என்னையும் தாமாக நினைத்து இருந்தாரோ
ஒரு கால் காணில் செய்வது என் என்று இருக்கிற நான்
இருப்பேனே -என்னை ஒழியவும் தமக்கு ஜீவிக்கலாம் என்று இருக்கிறாரோ –
இரேன் -இறே என்றபடி
கால் காணில் -சாடு –
———————————————————————————–
ஒளி வண்ணம் வளை சிந்தை உறக்கத்தோடு இவை எல்லாம்
எளிமையால் விட்டு என்னை ஈடு அழியப் போயினவால்
குளிர் அருவி வேங்கடத்து என் கோவிந்தன் குணம் பாடி
அளியத்த மேகங்காள் ஆவி காத்து இருப்பேனே—-8-3-
பதவுரை
அளியத்த மேகங்காள்–அருள் புரியக் கடவ மேகங்களே!
ஒளி–தேஹத்தின் காந்தியும்
வண்ணம் –நிறமும்
வளை–வளைகளும்
சிந்தை–நெஞ்சும்
உறக்கத்தோடு–உறக்கமும் ஆகிய இவையெல்லாம்
எளிமையால்–என்னுடைய தைந்யமே காரணமாக
என்னை இட்டு–என்னை உபேக்ஷித்து விட்டு
ஈடு அழிய–என் சீர் குலையும்படி
போயின–நீங்கப் போய் விட்டன.
ஆல்–அந்தோ!
குளிர் அருவி–குளிர்ந்த அருவிகளை யுடைய
வேங்கடத்து–திருமலையி லெழுந்தருளி யிருக்கிற
என் கோவிந்தன்–எனது கண்ண பிரானுடைய
குணம்–திருக் கல்யாண குணங்களை
பாடி–வாயாரப் பாடிக் கொண்டு (அந்தப் பாட்டே தாரகமாக)
ஆவி–பிராணனை
காத்திருப்பேனே–ரக்ஷித்திருக்க என்னால் முடியுமோ?
ஒளி வண்ணம் வளை சிந்தை உறக்கத்தோடு இவை எல்லாம்
ஒரு உபாதியாலே பெற்றவை –
ஸ்வா பாவிகமானவை எல்லாம் போய்த்தன
பாஹ்ய பரிகரங்களும் ஆந்திர பரிகரங்களும் போய்த்தன என்கிறாள்
புறம்புள்ள ஆபரணமும் –ஒளி வண்ணம் வளைகள் –
உள்ளுள்ள ஆபரணமும் –சிந்தை உறக்கங்கள் -போய்த்தன என்கிறாள்
மெய்யில் ஆபரணமும் –
மெய்யான ஆத்மாவில் உள்ள உறக்கமும் -சிந்தையும்
பொய்யில் ஆபரணமும் –
சரீரத்தில் ஆபரணம் ஒளி வண்ணன் வளையல்கள் -இருக்கிறபடி
அவனோடு கலந்து பெற்ற புகர்-அதுக்கு ஆஸ்ரயமான நிறம்
கழற்றிப் பூணும் ஆபரணமும் -வளையல்கள் –
கழற்றாதே கிடக்கும் ஆபரணமும் நித்ரையோடே கூட
இவை எல்லாம் –
மற்றும் பலவும் –
அவனுடைய உபய விபூதியில் பரப்போபாதியும் போரும் காணும் இவையும்
ஒளி வண்ணம் வளை
இவை மெய்யே விட்டுப் போய்த்தன –
சரீரத்தில் இருந்து உண்மையாகவே விட்டு நீங்கின
உறக்கம் தானே கண்ணற்றுப் போய்த்தது-
கண்ணற்று -கருணை இல்லாமல்
இவை இப்படி போகைக்கு அடி என் என்னில் –
எளிமையால் –
நான் எளிமை பட்டு இருக்கையாலே போய்த்தன -என்னுதல் –
புல்லியார் இறே ஆபன்னரைக் கை விடுவார்
என் எளிமையாலே -என்னுதல்
தம்தாமுடைய புன்மையாலே என்னுதல்
இட்டு –
புரிந்து பாராதே சில அசேதனங்களை பொகடுமா போலே பொகட்டு
ஒளி வண்ணம் வளை என்கிற இவை
நாம் இவளுடனே கையும் மெய்யும் தீண்டிப் பரிமாறின -என்னுமது இன்றிக்கே போயின
உறக்கம் தானே -நாம் கண் கலந்து பரிமாறினோம் என்னுமது இன்றிக்கே பொகட்டுப் போய்த்து –
ஆகிலும் போகிறது கண்ணற்றுப் போய்த்து
ஈடழிய
அவன் பிரிகிற போது பிரிவை உணர்த்தி வரும் தனையும் தரிக்கும் படி ஸ்மிதம் பண்ணி
அணைத்து தன் செல்லாமை தோற்ற விறே போய்த்து
இவை அங்கன் இன்றிக்கே –
சைதில்யம் உபயாந்யாஸூ--ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -5-18-29-என்கிறபடியே
சடக்கென பிரிந்து கொடு நின்றன –
குளிர் அருவி வேங்கடத்து என் கோவிந்தன் குணம் பாடி
இத் தசையில் குண ஜ்ஞானத்தாலே தரித்தல் –
குண கீர்த்தனத்தாலே தரித்தல் செய்யலாம் என்று இருக்கிறாரோ
குளிரருவி வேங்கடம்
இத் தாபம் அத் தேசத்தை நினைக்கத் தீரும் காணும் –
சகல தாபங்களையும் ஆற்ற வல்ல தேசமாய்த்து
என் –
இப்போது வந்திலன் ஆகிலும்
முன்பு தன்னை எனக்காக்கி வைத்தவற்றை முந்துற முன்னம் தவிர்க்க ஒண்ணாது இறே
கோவிந்தன்
சர்வ ஸூலபனான நிலையைத் தவிர்க்க ஒண்ணாது இறே
குணம் பாடி –
-சோஸ்நுதே சர்வான் காமான் சஹ ப்ரஹ்மணா -என்கிறபடியே
அன்வயத்திலும் குண அனுபவமாகில் பண்ணுவது
பிரிந்தாலும் குண ஜ்ஞானத்தாலே தரிக்கலாம் என்று இருக்கிறாரோ –
ஆசம்சேயம்–தச்மிம்ச பகவோ குணா –சுந்தர -27-14-சீதா பிராட்டி தரித்தால் போலே
அளியத்த மேகங்காள் –
நீங்கள் முன்னம் அவனைப் போலே யாகாது ஒழியப் பெற்றேன்
அவன் பொகட்டுப் போன சமயத்தில் முகம் காட்டுவதே நீங்கள் –
ஆவி காத்து இருப்பேனே—–
பிராண நாதன் நானோ
தன்னை அனுபவிக்கும் அது ஒழிய பிராண ரஷணமும் எனக்குப் பணியோ
ஆனைப் பண்ணைக் குதிரை சுமக்க வற்றோ –
ஆனைக்கு உரிய அலங்காரங்கள் கட்டுக்கள் இவற்றை குதிரை சுமக்குமா
ஒரு சர்வ சக்தி தொழிலை என்னாலே செய்யலாமோ –
———————————————————————————-
மின்னாகத் தெழுகின்ற மேகங்காள் வேங்கடத்துத்
தன்னாகத் திருமங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு
என்னகத் திளம் கொங்கை விரும்பித் தாம் நாடோறும்
பொன்னகம் புல்குதற்கு என்புரிவுடைமை செப்புமினே –8-4-
பதவுரை
ஆகத்து மின் எழுகின்ற மேகங்காள்–சரீரத்திலே மின்னல் தோன்றப் பெற்ற மேகங்களே!
என் ஆகத்து–என் மார்விலுண்டான
இள கொங்கை–இள முலைகளை
தாம் விரும்பி–அவ் வெம்பெருமான் விரும்பி
பொன் ஆகம் புல்குதற்கு–அழகிய தம் மார்வோடே அணைய வேணு மென்னும் விஷயத்தில்
நாள் தோறும்–நித்யமும்
என் புரிவடைமை-திருமலையிலே
தன் ஆகம்–தனது திருமேனியில்
திருமங்கை தஙகிய சீர் மார்வற்கு–பிராட்டி எழுந்தருளி யிருக்கப் பெற்ற திரு மார்பு படைத்த பெருமானுக்கு சொல்லுங்கள்
மின்னாகத் தெழுகின்ற மேகங்காள் வேங்கடத்துத்
அவனைப் பிரிந்து இருக்கிற சமயத்தில் மறக்க ஒட்டாதே –
அவன் வடிவுக்கு போலியான உங்கள் வடிவைக் காட்டி
அவனை ஸ்மரிப்பிக்கிற நீங்கள் -வல்லி கோளாகில் நானும் அவனும் சேரும்படி காரியம் பாரிகோள்-
நீல தோயாத மத்யஸ்தா வித்யுல்லேகவ பாஸ்வரா-தைத் நா -11
நீலமுண்ட மின்னன்ன மேனிப் பெருமான் -திரு விருத்தம் -29
ஆகத்து எழுகின்ற -என்றுமாம் –
மின் நாகத்து எழுகின்ற -என்றுமாம் –
நாகத்து -ஆகாயத்தில் –ஆகாயம் -ஆகம் என்று கடைக்குறை
மேகங்களானவை தம்மில் உரசினவாறே நடுவே எழுவது ஓன்று இறே மின்னாவது
மின்னானது ஆகத்திலே எழுகிற மேகங்கள் என்னுதல்-
மின்னானது ஆகாசத்தில் தோற்றும்படி எழுகிற மேகங்கள் என்னுதல்
தன் வடிவில் இருட்சிக்கு கை விளக்கு பிடித்துக் காட்டுவாரைப் போலே
மின்னிக் கொண்டு சஞ்சரியா நின்றன வாய்த்து
மேகங்காள்
நடுவே பெரிய உடையார் வந்து தோற்றினால் போலே இருந்ததீ-
அவனைப் பிரிந்து நோவு படுகிற சமயத்தில் நீங்கள் வந்து தோற்றின படியும்
வேங்கடத்து
கடல் கடக்கவும் விரோதி போக்கவும் வேண்டாவே உங்களுக்கு
கலங்கா பெரு நகரத்து ஏறப் போக சொல்லுகிறேனும் அன்றே –
தன்னாகத் திருமங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு
அணைந்து அல்லது தரிக்க ஒண்ணாத வடிவு படைத்தார்க்கு
பிராட்டி -அகலகில்லேன் இறையும் -என்று விரும்பி நித்ய வாசம் பண்ணும் வீறுடைய மார்வு படைத்தவர்க்கு
தான் உள்ளாகைக்கும்-
தன் சத்தை பெறுகைக்காகவும்-
பிராட்டி நித்ய வாசம் பண்ணும் மார்வு படைத்தவர்க்கு
அளவுடையார் இருப்பார் அணைந்து அல்லது தரியாத உடம்பை
புதியராய் ஆசைப் பட்டவர்களை போக விட்டால் ஆற்றப் போமோ -என்று சொல்லுங்கோள்
எனக்கு புருஷகாரம் இல்லாமல் இழக்கிறேன் அன்றே
பிரணயகதை இன்று இருந்து சிலர் ஓதுவிக்க வேண்டாவே தமக்கு
என்னகத் திளம் கொங்கை விரும்பித்
பிராட்டி முலை எழுந்தால் போலேயோ நான் முலை எழுந்த படி
தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் –என்று ஆறி இருக்கலாம் படியோ நான் முலை எழுந்த படி –
இளம் கொங்கை –
சொற் கேளா பிரஜைகளைப் போலே யாய்த்து முலைகளின் படி
விஷயத்தை காட்டுகிறது -என்றால் ஆறி இருக்க மாட்டாதவை
என் கொங்கை கிளர்ந்து குமைத்து -5-7–என்னக் கடவது இறே
இளம் கொங்கை விரும்பித் தாம்
காத்ரைஸ் சோகாபி கர்சிதை சம்ஸ்ப்ருசேயம்-சுந்தர -40-3-என்னுமா போலே
ஒருவர் பட்டினி விட ஒருவர் ஜீவிக்குமா போலே ஆக ஒண்ணாது
விடாய்த்த இக் கரணங்களால் நான் அணையும் படி பண்ணு
நாடோறும்
காலம் தோறும் –
காலம் எல்லாம் –
ஆசைப் படுகிற போதே காலம் எல்லாம் அனுபவிக்க வேணும் என்று
ஆசைப்படும்படி இருக்கிறது காணும் விஷயம் தான்
தாம் விரும்பி –
எம்பெருமான் விரும்பி என்றுமாம்
தன்னாகத் திரு மங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு பொன்னகம்-உண்டு வீறுடைய ஆகம்-
என்னாகத் திளம் கொங்கை தாம் விரும்பி நாள் தோறும் பொன்னாகம் புல்குதற்கு என்புரிவுடைமை செப்புமினே-
நினைவாலே தரிக்க வல்லவள் அல்லள் ஆயத்து இவள் –
என் புரிவுடைமை –
தாமும் நானுமாய் கலந்து இருந்த போது-தம் புரிவுடைமை இறே கேட்டுப் போந்தது
ஒரு தலையில் ஆசையே யாய்த்து கேட்டுப் போந்தது
இப்போது மற்றைப் படியேயாய்-நான் விரும்புகிற படியைச் சொல்லுங்கோள்
ரஷ்ய ரஷக பாவம் மாறாடிற்று என்று சொல்லுங்கோள்
தம் ஸ்வரூபமும் என் ஸ்வரூபமும் அழிந்தது என்று சொல்லுங்கோள்
தான் நினைத்து பெறுமதுவும் ஸ்வரூப ஹானி -என்று போலே காணும் இவள் தான் நினைத்து இருப்பது
செப்புமினே
தம்தாமுக்கு இல்லாதவை கேட்டு அறிய வேணும் இறே
நந்தலையில் குறை தீர அறிவித்து போருங்கோள்
தேசிகாஸ் தத்ர தூதா –-தாத்பர்ய ரத்னாவளி -3-
புருஷகார பூதர்களான ஆசார்யர்களைக் குறிக்கும் –
———————————————————————————-
வான் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த மா முகில்காள் வேங்கடத்துத்
தேன் கொண்ட மலர் சிதறத் திரண்டு ஏறிப் பொழிவீர் காள்
ஊன் கொண்ட வள்ளுகிரால் இரணியனை யுடலிடந்தான்
தான் கொண்ட சரி வளைகள் தருமாகில் சாற்றுமினே–8-5-
பதவுரை
வேங்கடத்து–திருமலையிலே
தேன் கொண்ட மலர் சிதற–தேன் நிறைந்துள்ள புஷ்பங்கள் சிதறும்படி
திரண்டு ஏறி பொழிலீர்காள்–திரள் திரளாக ஆகாயத்திலேறி மழையைப் பொழிகின்றவையாயும்
வான் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த–ஆகாயத்தைக் கபளீகரித்துக் கொண்டு ஒங்கிக் கிளம்புகின்றவையாயுமுள்ள
மா முகில்காள்!–காள மேகங்களை!
ஊன் கொண்டவள் உகிரால்–வலியள்ளவையாய் கூர்மை யுடையவையான நகங்களாலே
இரணியனை உடல் இடந்தான் தான்–ஹிரண்யாஸுரனுடைய உடலைப் பிளந்தெறிந்த பெருமான்
கொண்ட–என்னிடத்துக் கொள்ளை கொண்டு போன
சரி வளைகள்–கை வளைகளை
தரும் ஆகில்–திருப்பிக் கொடுப்பதாக விருந்தால்
சாற்றுமின்–எனது அவஸ்த்தையை அவர்க்குத் தெரிவியுங்கள்
வான் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த மா முகில்காள்
தங்களுக்கு வாசஸ் ஸ்தானம் அறும்படி வந்து தோற்றா நின்றன
நம் குடியிருக்கு என்று பரிஹரிக்க அறிகிறனவில்லை-
அபரிச்சின்னமாய் இருக்கும் ஆகாசம் -ஆகாசம் -என்று இறே பிரசித்தி –
அத்தை பிரதம பரிஸ்பந்தத்தாலே க்ரசித்துக் கொண்டு
பின்னையும் அதின் அளவு அல்லாத படியாக கிளரா நின்றது யாய்த்து –
இவற்றின் ஒருமைப் பாடு இருக்கிறபடி
இவ்வளவு அன்று என்று தோற்றா நின்றன வாய்த்து –
வேங்கடத்துத் தேன் கொண்ட மலர் சிதறத் திரண்டு ஏறப் பொழிவீர் காள்
நல்லத்தை அழிக்கிற இத்தால் என்ன பிரயோஜனம் உண்டு –
நானும் அவனும் சேரும்படி கார்யம் பாரிகோள் வல்லி கோளாகில் –
நீங்கள் எல்லாம் கூடித் திரண்டு பெரிய கிளர்த்தியோடே பூக்கள் அழிய கார்யம் பார்க்கிறிகோள் இத்தனை இறே
இத்தால் எனக்கு என்ன பிரயோஜனம் உண்டு
ஒரு மாலை -கோதை -அவனோடு சேரும் வழி உண்டாகில் பாரிகோள் –
விடாய்த்தார் நாக்கு நனைக்கப் போரும் என்னுமா போலே –
ஒரு மாலை -என்கிறாள்
தேன் மிக்கு இருந்துள்ள மலர்களானவை சிதறும்படி திரண்டு ஏறி வர்ஷிக்கிற நீங்கள்
என் விரோதியை நீங்கள் போக்கின இத்தால் –
நான் அவனோடு சேர்ந்தேன் ஆனேனோ –
நேமான் புஷ்ப பலத்ருமான் -சுந்தர -16-25-என்று இறே இவளுக்கு இருக்கிறது
உனக்கு நாங்கள் செய்ய வேண்டுவது என் என்றால் போல் இருந்தன –
ஊன் கொண்ட வள்ளுகிரால் இரணியனை யுடலிடந்தான்
தசைந்து கூரிதான உகிராலே-
தமப்பன் பகையாக மகனுடைய –
எங்கும் உளன் கண்ணன் -திருவாய் -2-2-9-
பிரதிஜ்ஞா சம காலத்திலேயே வந்து தோற்றி –
அவன் விரோதியைப் போக்கினவன் –
தமப்பனில் அண்ணியார் இல்லை இறே –
இப்படி இருக்க -அவனில் அண்ணி யனாய் உதவினவன் –
பிறர் பகையானாலும் உதவுமவன் தான் பகையானால் உதவ லாகாதோ -என்று சொல்லுகிறாள் என்று சொல்லுங்கோள் –
தன்னைப் பேணாதே வந்து விரோதியைப் போக்குமவன் –
தன்னைப் பேணாதே வரச் சொல்லுகிறேன் அன்றே
தன்னைப் பேண நான் பிழைப்பேனே-
என் பருவத்திலே ஒரு ஆணுக்கு உதவினவன் எனக்கு உதவலாகாதோ -என்று
சொன்னேன் என்று சொல்லுங்கோள்
ஊன் கொண்ட வள்ளுகிரால்-
ஆஸ்ரித விரோதிகளை தானே கை தொடானாய் போக்கு மவன்
இரணியனை -யுடலிடந்தான்-
விரோதியைப் போக்கவும்
தன்னை அழிய மாறவும் வேணும் என்று சொல்லுகிறேன் அல்லேன்
தன் உடைமை தான் பெறுவாள் என்று நினைக்க அமையும்
தான் கொண்ட சரி வளைகள்
கழலுகிற வளையல்கள்
சரி என்னும் ஆபரணமும் வளையல்கள் என்னும் ஆபரணமும் என்னுமாம்
அவன் வந்தாலும் தொங்காது போலே காணும்
தருமாகில் சாற்றுமினே–
தாராது ஒழிகையே-ஸ்வ பாவம் என்று இருக்கிறாள்
ஸ்வ தந்த்ரராய் இருப்பார் தாராது ஒழியிலும் ஒழிவர் இறே-
ஆனாலும் நமக்கு நசை அறாது இறே
சாற்றுமினே
அவன் தரிலும் தருகிறான்
தவிரிலும் தவிருகிறான்
நீங்கள் அறிவித்துப் போருங்கோள்-
————————————————————————————————————–
சலம் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த தண் முகில்காள் மாவலியை
நிலம் கொண்டான் வேங்கடத்தே நிரந்து ஏறிப் பொழிவீர் காள்
உலங்கு உண்ட விளங்கனி போல் உள் மெலியப் புகுந்து என்னை
நலம் கொண்ட நாரணற்கு என் நடலை நோய் செப்புமினே–8-6-
பதவுரை
சலம் கொண்டு–ஸமுத்ர ஜலத்தை முகந்து கொண்டு
கிளர்ந்து எழுந்த–மேற் கிளம்பி விளங்குகின்ற
தண் முகில் காள்–குளிர்ந்த மேகங்களே!
மா வலியை–மஹா பலியிடமிருந்து
நிலம் கொண்டான் வேங்கடத்து–பூமியை ஸ்வாதீநப் படுத்திக் கொண்டவனான எம்பெருமான் எழுந்தருளியிருக்கிற திருமலையிலே
நிரந்து–பரவி
ஏறி–உயர விருந்து
பொழிவீர் காள்!–பொழிகின்ற மேகங்களே!
உலங்கு உண்ட–பெருங்கொசுக்கள் புஜித்த
விளங்கனி போல் உள் மெலிய–விளாம்பழம் போல நான் உள் மெலியும் படி
புகுந்து–என்னுள்ளே பிரவேசித்து
என்னை–என்னுடைய
நலம் கொண்ட–நிறைவுகளை அபஹரித்த
நாரணற்கு–நாராயணனுக்கு
என் நடலை நோய்–எனது கஷ்ட வ்யாதியை
செப்புமின்–தெரிவியுங்கள்
சலம் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த தண் முகில்காள்
குளிர்ந்த தண்ணீரைச் சேர்த்து –
ஏலக் குழம்பு ஏலக் குழம்பு என்று திரிவாரைப் போலே திரியா நின்றன வாய்த்து
தண் முகில்காள் –
நீங்கள் வர்ஷிக்கிற ஜலம் வேணுமோ -உங்கள் வடிவே அமையாதோ –
மாவலியை நிலம் கொண்டான் வேங்கடத்தே –
பிறருக்காக தன்னை இரப்பாளன் ஆக்கினவன் வர்த்திக்கிற தேசத்திலே வர்த்திக்கிற உங்களுக்கு
என் இரப்புக்கு கார்யம் செய்ய வேண்டாவோ
அசுரன் பக்கலிலே உங்களைப் போகச் சொல்லுகிறேன் அன்றே
உடையவன் பக்கலிலே உங்களைப் போகச் சொல்லுகிறேன் அத்தனை அன்றோ –
நம்மை உடைய நாராயணன் அன்றோ
நிரந்து ஏறிப் பொழிவீர் காள்
பரந்து-சாய்கரத்தை உயர வைத்து தண்ணீர் வார்ப்பாரைப் போலே –
காணவே விடாய் கெடும்படி உயர ஏறி வர்ஷிக்கிறி கோள் இறே
அவன் வர்த்திக்கிற தேசத்தில் வர்த்தித்து அவனோடு உங்களுக்கு ஒரு சம்பந்தம் உண்டானால்
அவன் ஸ்வ பாவம் உண்டாக வேண்டாவோ
உலங்கு உண்ட விளங்கனி போல் உள் மெலியப் புகுந்து
உலங்கு -என்பது -பெரும் நுளம்பு –பெரும் கொசு
அவை விளாம் பழத்திலே மொய்த்தவாறே அதின் ரசம் எல்லாம் குடி போமாய்த்து
அப்படியே என் உடம்போடு அணைந்து அகவாயைக்குடி போக்கினான் யாய்த்து –
என்னை நலம் கொண்ட நாரணற்கு என் நடலை நோய் செப்புமினே–
என்னை சர்வஸ் வஹரணம் பண்ணின
நாரணற்கு –
தம் உடம்பில் அழுக்கு போக்யமாய் இருக்குமவர்க்கு –
என் நடலை நோய் செப்புமினே—
தம் வாத்சல்யத்துக்கும் என் ஆற்றாமைக்கும் என்ன சேர்த்தி யுண்டு என்று சொல்லுங்கோள்-
என் நடலை நோய்
தமக்கும் இந் நடலை நோய் யுண்டாகில் அறிவிக்க இரார் இறே
நிற்பது இருப்பது விழுவது எழுவதாய்ப் படுகிற என் ஆற்றாமையை அறிவியுங்கோள்
அறிவிக்க வேண்டியது ஒன்றே வேண்டுவது –
வாய் வார்த்தையால் தண்ணீர் பந்தல் வையுங்கோள் –
——————————————————————————————
சங்க மா கடல் கடைந்தான் தண் முகில்காள் வேங்கடத்துச்
செங்கண் மால் சேவடிக் கீழ் அடி வீழ்ச்சி விண்ணப்பம்
கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பு அழியப் புகுந்து ஒரு நாள்
தங்கு மேல் என்னாவி தங்கும் என்றும் உரையீரே–8-7-
பதவுரை
சங்கம்–சங்குகளை யுடைத்தாயும் பெருமை வாய்ந்தது
மா-பெருமை வாய்ந்ததாயுமான
கடல்–கடலை
கடைந்தான்–கடைந்தருளின பெருமான் எழுந்தருளி யிருக்கிற
வேங்கடத்து–திருமலையில் திரிகிற
விண்ணப்பம்–விஜ்ஞாபம் யாதெனில்
கொங்கை மேல்–எனது முலைகளின் மேல் (பூசப் பட்டுள்ள)
குங்குமத்தின் குழம்பு–குங்குமக் குழம்பானது
அழிய–நன்றாக அவிந்து போம்படி
தண் முகில் காள்–குளிர்ந்த மேகங்களே!
செம் கண் மால்–புண்டரீகாக்ஷனான அவ் வெம்பெருமானுடைய
சே அடி கீழ்–செவ்விய திருவடிகளின் கீழ்
அடி வீழ்ச்சி-அடியேனுடைய
ஒரு நாள்–ஒரு நாளாகிலும்
புகுந்து தங்கும் ஏல்–அவன் வந்து ஸம்ஸ்லேஷிப்பானாகில்
(அப்போது தான்)
என் ஆவி–என் பிராணன் நிலை நிற்கும் என்பதாம்
உரையீரே–(இவ் விண்ணப்பத்தை அப் பெருமானிடத்துச்) சொல்லுங்கள்
சங்க மா கடல் கடைந்தான் தண் முகில்காள் –
கீழ்க் கிடந்த சங்குகள் மேல் ஏறிக் கொழிக்கும் படி அபரிச்சின்னமான கடலைக் கடைந்தவன் –
தன்னை அர்த்தித்தாருக்கு தன்னை வருத்தி கடலைக் கடைந்து அவர்கள் பிரயோஜனத்தை கொடுக்குமவன்
வர்த்திக்கிற தேசத்தில் அன்றோ நீங்களும் வர்த்திக்கிறது –
தண் முகில்காள் –
கடல் கடைந்த போது உண்டான ஆயாசத்தால் வந்த ஸ்ரமம் ஆறும் படி
குளிர்ந்த வடிவைக் காட்டி வர்த்திக்கிறன வாய்த்து –
தன்னையே பிரயோஜனமாக வேணும் என்று இருப்பார்க்காக வந்து நிற்கிற தேசமாய்த்து –
-கடல் கடைந்து –
அநந்தரம்–
வேங்கடத்து செங்கண் மால் ஆனவன் –
அவன் தான் வாராது இருக்க இவள் இப்பாடு படுகிறது என்-என்று இருக்கிறிகோள் ஆகில் –
செங்கண் மால் –
அங்கே சென்றவாறே காண்கிறிகோள் இறே –
அநித்ரஸ் சத்தம் ராம –
சேவடிக் கீழ் அடி வீழ்ச்சி விண்ணப்பம்-
திருவடிகளிலே விழுந்து விண்ணப்பம் செய்யுங்கோள்
விண்ணப்பம் செய்யும் பாசுரம் என் என்னில்
கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பு அழியப் புகுந்து ஒரு நாள் தங்கு மேல் என்னாவி தங்கும் –
என்று சொல்லுங்கோள்
தம் வரவை விஸ்வசித்து உத்யோகித்துக் கொண்டு இருக்கிறேன் –
அது ச பிரயோஜனமாம் படி பண்ணுவாராகில் தரிக்கலாம் -என்று சொல்லுங்கோள்
முலை எழுந்தார் படி மோவாய் எழுந்தாருக்குத் தெரியாது இறே –
நாம் சென்றாலும் இனி ஜீவிக்க மாட்டாள் என்று இருக்கிலும் இருப்பார் இறே –
அக்குறை தீர அறிவித்துப் போங்கோள்-
கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பு அழியப் புகுந்து –
வெறும் புறத்திலே கொண்டு ஆற்ற ஒண்ணாத முலைகளை –
அதுக்கு மேலே கும்குமத்தாலும் அலங்கரித்தாள் ஆயத்து
குழம்பு –
இவை சென்று அறிவித்து நசை அற்றால் இறே அவை பொறி எழுவது –
செருக்கனாய் ஸ்வ தந்த்ரனாய் இருக்கையாலே
இன்ன போது வரும் என்று அறுதி இட ஒண்ணாதே
இப்போது வந்தான் இப்போது வந்தான் -என்று அலங்கரித்த படியே இருக்க வேணும் இறே
இத்தலை பர தந்திர வஸ்து வாகையாலே
குழம்பு அழியப் புகுந்து –
முன்னடி தோற்றாதே இறே வந்து புகுவது
ஒரு நாள் தங்கு மேல்
ஒரு நாள் தங்கு மாகில் போருமோ பின்னை இப்பாரிப்புக்கு எல்லாம் என்னில்
என்னாவி தங்கும்
போகத்துக்குப் போராது
பிராண ரஷணத்துக்கு போரும்
ஒருநாள் தங்கு மேல் என்னாவி தங்கும்
குண ஜ்ஞானத்தாலே தரியாலோ என்று இருக்க ஒண்ணாது –
அணையுமாகில் தரிக்கலாம்
கோவிந்தன் குணம் பாடி –ஆவி காத்து இருப்பேனே -8-3- நிலையையும் தாண்டி விட்டாள்-
—————————————————————————————————————-
கார் காலத்து எழுகின்ற கார் முகில் காள் வேங்கடத்துப்
போர் காலத்து எழுந்து அருளிப் பொருதவனார் பேர் சொல்லி
நீர் காலத் தெருக்கில் அம்பழ விலை போல் வீழ்வேனை
வார் காலத்தொரு நாள் தம் வாசகம் தந்து அருளாரே –8-8-
பதவுரை
கார் காலத்து–வர்ஷ காலத்திலே
வேங்கடத்து எழுகின்ற–திருமலையிலே வந்து தோற்றா நின்ற
கார் முகில்காள்–காள மேகங்களே!,
போர் காலத்து–யுத்த ஸமயத்திலே
எழுந்தருளி–(போர் களத்தில்) எழுந்தருளி
பொருதவனார்–போர் செய்து வெற்றி பெற்ற இராம பிரானுடைய
பேர்–திரு நாமங்களை
சொல்லி–ஸங்கீர்த்தநம் பண்ணி
நீர் காலத்து எருக்கில் அம் பழ இலை போல் வீழ்வேனை–மழைகாலத்தில் எருக்கம் பழுப்புக்கள் அற்று
விழுவது போல் ஒசிந்து விழுகின்ற எனக்கு
வார் காலத்து ஒரு நாள்–நெடுகிச் செல்லுகிற காலத்திலே ஒரு நாளாகிலும்
தம் வாசகம் தந்தருளாரே–தம்முடைய ஒரு வார்த்தையை அருளா தொழிவரோ?
கார் காலத்து எழுகின்ற கார் முகில் காள்
அவன் வரவு குறித்துப் போன காலத்திலே தோற்றினவர்கள் அன்றோ நீங்கள்
தனக்கு அடைத்த காலத்தில் தோற்றுகிறவை யாகையாலே தன் நிறம் பெற்று தோற்றி உதவுவுமா போலே யாய்த்து –
இவனும் முன்பு எல்லாம் தோற்றாதே –
ஆஸ்ரிதர் நலிவு படும் அளவு ஆனவாறே வந்து தோற்றி –
வேங்கடத்துப் போர் காலத்து எழுந்து அருளிப் பொருதவனார்
அவர்கள் விரோதிகளைப் போக்கி உதவி தான் நிறம் பெரும் படியும்
பேர் சொல்லி-
இந்த தசையில் திரு நாம சங்கீர்த்தனத்தாலே தரிக்கலாம் என்று இருந்தோம் –
அது தானே சைதில்ய ஹேதுவாக நின்றது –
நீர் காலத் தெருக்கில் அம்பழ விலை போல் வீழ்வேனை
கோடையிலே பாலற வுலர்ந்த எருக்கிலையிலே மழைத் துளி பட்டவாறே அற்று விழுமா போலே யாய்த்து –
விரஹத்தாலே நொந்து இருக்கிற சமயத்திலே திரு நாம சங்கீர்த்தனத்தைப் பண்ண
அது தானே சைதில்ய ஹேதுவாக இற்று இற்று விழுகிறபடி
வார் காலத்தொரு நாள் தம் வாசகம் தந்து அருளாரே —
ஓட ஒழுகிச் செல்லுகிற காலத்து –நீண்டு செல்லும் காலத்தில் –
என்றும் ஒருபடிப் பட்டு இருக்க வேணுமோ இதிலும் -வார்த்தை அருளுவதிலும் –
வாசா தர்ம மவாப் நுஹி -என்று ஒரு வார்த்தை சொன்னால் ஆகாதோ
அங்கு தூதர்க்குச் சொன்ன வார்த்தை இறே
இங்கும் இவற்றுக்கு இறே சொல்லுகிறது –
—————————————————————————————————————-
மத யானை போல் எழுந்த மா முகில்காள் வேங்கடத்தைப்
பதியாக வாழ்வீர்காள் பாம்பணையான் வார்த்தை என்னே
கதி என்றும் தானாவான் கருதாது ஓர் பெண் கொடியை
வதை செய்தான் என்னும் சொல் வையகத்தார் மதியாரே–8-9-
பதவுரை
வேங்கடத்தை–திருமலையை
பதி ஆக–இருப்பிடமாகக் கொண்டு
வாழ்வீர்கள்–வாழ்கின்றவையாயும்
மதம் யானை போல் எழுந்த–மத்த கஜம் போலே செருக்கிக் கிளர்ந்தவை யாயுமுள்ள
மா முகில்காள்–காள மேகங்களே!
பாம்பு அணையான்–சேஷ சாயியான எம்பெருமானுடைய
வார்த்தை–வார்த்தை யானது
என்னே–இப்படி பொய்யாய் விட்டதே,
தான்–“அவ் வெம்பெருமான் தான்
என்றும்–எப்போதைக்கும்
கதி ஆவான்–(ஆச்ரிதரகட்கு) ரக்ஷகனா யிருந்து வைத்து
கருதாது–அத் தன்மையை நினையாமல்
ஓர் பெண் கொடியை–ஒரு பெண் பிள்ளையை
வதை செய்தான்–கொலை பண்ணினான்“
என்னும் சொல்–என்கிற சொல்லை
வையகத்தார்–இப் பூமியிலுள்ளவர்கள்
மதியாரே–மதிக்க மாட்டார்களே
மத யானை போல் எழுந்த மா முகில்காள் வேங்கடத்தைப் பதியாக வாழ்வீர்காள் –
ஏஷ ஹ்யேவா நந்தயாதி -தைத் ஆனந்த -7-என்கிறபடியே
அவன் ஆனந்திப்பிக்க ஆனந்தித்து திரிகிறி கோள் அன்றோ நீங்கள்
மா முகில்காள்
ஒரு விபூதியாக அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் என்று களிக்குமா போலே
நீங்களும் திரள் திரளாக வர்த்திக்கிறிகோள் அன்றோ
வேங்கடத்தைப் பதியாக வாழ்வீர்காள்
வந்தேறிகளாய் திருநாள் சேவித்து போவாரைப் போலே போராதே-
அங்கே நித்ய வாசம் பண்ணப் பெறுவதே நீங்கள் –
சேறு தோய்ந்து கழுவினவர்கள் அன்றிக்கே –
முக்தரைப் போலே அன்றிக்கே –
நித்ய சித்தரைப் போலே யாய்த்து –
அங்குத்தை வர்த்தநத்தை இறே வாழ்வாகச் சொல்லுகிறது
கீழே முமுஷுக்களில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லி
இங்கே முக்தர்களில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்கிறது
இரண்டு ஆற்றுக்கும் நடுவில் வாசம் போலே –
நல்லார்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம் -11-5- என்னக் கடவது இறே
பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ –திருவாய் -6-9-9- என்றும் –
புறத்து இட்டு இன்னம் கெடுப்பாயோ -6-9-8-என்றும்
இதர விஷய ப்ராவண்யம் விநாச ஹேதுவாய் இருக்கும் –
பகவத் ப்ராவண்யம் வாழ்வாய் இருக்கும்
பாம்பணையான் வார்த்தை என்னே-
படுக்கைத் தலையில் சொல்லும் வார்த்தைகள் –
வேங்கடத்தை பதியாக உடைய உங்களுக்கு -அந்தரங்கர்க்கு தெரியும் இறே
கதி என்றும் தானாவான் –
தேவாநாம் தானவாநாஞ்ச சாமான்ய மதிதைவதம் -சர்வதா சரணத்வந்த்வம்
வ்ரஜாமி சரணம் தவ -ஜிதந்தே -2-என்கிறபடியே
அல்லேன் என்றும் ஆவேன் என்றும் சொல்லும் இவனைப் போல் -ஜீவனைப் போல் அன்றிக்கே
என்றும் ஒக்க ஒருபடிப் பட்டே இருக்குமவன் யாய்த்து அவன்
ஆள் பார்த்து உழி தருவாய் -நான்முகன் -60-என்கிறபடியே
கருதாது ஓர் பெண் கொடியை வதை செய்தான் என்னும் சொல்
தனக்கு வருகிற ஸ்வரூப ஹானியை புத்தி பண்ணாது
ஒரு கொள் கொம்பிலே சேர்க்க வேண்டும் கொடியை தரையில் இட்டு வைக்கையாவது -வதைக்கை இறே
ந ச சீதா த்வயா ஹீ நா —அயோத்யா -53-31–
பகவத் விச்லேஷமும் பர்யாயம் காணும் –
வையகத்தார் மதியாரே–
அத் தலையிலே சத் பாவத்தாலே இத் தலையில் சத்தை என்னுமது போய்த்தே
ஒரு கால் முடிந்தார்க்கு இரு கால் முடிய வேண்டாவே
இனி நாட்டார் தம்மை ரஷகர் என்று விரும்பார்கள் என்று சொல்லுங்கோள் –
தம் தாம் அழிந்தாலும் அத் தலைக்கு வரும் அவத்யம் பரிஹரிக்கும் குடி அன்றோ –
———————————————————————————————
நாகத்தின் அணையானை நன்னுதலாள் நயந்து உரை செய்
மேகத்தை வேங்கடக் கோன் விடு தூதில் விண்ணப்பம்
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை தமிழ்
ஆகத்து வைத்துரைப்பார் அவர் அடியார் ஆகுவரே–8-10-
பதவுரை
நல் நுதுலாள்–விலக்ஷணமான முகத்தை யுடையளாய்
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை–பகவத நுபவத்தில் குறையாதவரான பெரியாழ்வாருடைய மகளான ஆண்டாள்
நாகத்தின் அணையான் வேங்கடக் கோனை–திருவனந்தாழ்வானைப் படுக்கையாக வுடையனான திருவேங்கட முடையானை
நயந்து–ஆசைப்பட்டு
உரை செய்–அருளிச் செய்ததாய்.
மேகத்தை விட்டு அதில் விண்ணப்பம்–மேகத்தை தூது விடுவதாக அமைந்த லிண்ணப்பமாகிய
தமிழ்–இத் தமிழ்ப் பாசுரங்களை
ஆகத்து வைத்து–ஹ்ருதயத்திலே வைத்துக் கொண்டு
உரைப்பாரவர்–ஓத வல்லவர்கள்
அடியார் ஆகுவர்–எம்பெருமானுக்கு நித்ய கைங்கரியம் பண்ணப் பெறுவர்கள்.
நாகத்தின் அணையானை நன்னுதலாள்
நீங்கள் செய்து அறிவிக்கும் அத்தனையே வேண்டுவது –
அத் தலையில் ஒரு குறையும் இல்லை
நம் வரவுக்கு உறுப்பாக படுக்கை படுத்து சாய்ந்து கிடந்தான்-வேங்கடக் கோன் என்கையாலே
நன்னுதலாள்
அப் படுக்கையிலே துகைத்து ஏறத் தகும் அவயவ சோபை உடையவள்
நயந்து உரை செய்-
ஆசைப் பட்டுச் சொன்ன விண்ணப்பம்
மேகத்தை வேங்கடக் கோன் விடு தூதில் விண்ணப்பம்
ராமாவதாரத்தில் ஐந்தர வியாகரண பண்டிதனைத் தூதாக விட்டது
இங்கே திருமலையிலே மேகங்களை தூதாக விடா நின்றாள்
இதுவே வாசி
அங்கு நின்று வந்தாரையே விடுகை இரண்டு இடத்திலும் ஒக்கும்
அவ் வதாரத்தில் பிற் பாடர்க்கு இழக்க வேண்டாத படி -திருமலையிலே வந்து தூது விடுவார் ஆரோ என்று
அவசரம் பார்த்து இரா நின்றான் யாய்த்து –
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை தமிழ்ஆகத்து வைத்துரைப்பார்
பகவத் போகத்தில் ஒன்றும் தப்பாத படி எல்லா வகையாலும் அனுபவித்த பெரியாழ்வார் வயிற்றில்
பிறப்பாய்த்து இவ் வாசைக்கு ஊற்று
விபவம் உண்டான வன்று தொடங்கி போகத்தில் அன்வயித்தவர் இறே பெரியாழ்வார்
கண்ணன் கேசவன் நம்பி பிறந்தினில் – என்று தொடங்கி அனுபவித்தவர் இறே
இது அப்யசிக்கைக்கு எவ்வளவு அதிகாரம் வேணும் எனில்
ஆகத்து வைத்து உரைப்பாரவர்-
ஒருத்தி ஒரு விஷயத்தை ஆசைப் பட்டு படும் பாடு என் என்று அனுசந்தித்து சொல்ல வல்லவர்கள் –
அவர் அடியார் ஆகுவரே–
மேகங்களை தூது விட வேண்டாதே –
இவள் தான் மேகங்களை தூது விட்டதுவே ஹேதுவாக
இவள் ஆசைப் பட்ட கைங்கர்யத்தைப் பெற்று வாழப் பெறுவார்
சேஷத்வம் த்யாஜ்யம் -என்று இறே புறம்பு உள்ளார் நினைத்து இருப்பது
சேஷத்வம் புருஷார்த்தம் என்று கேட்கலாவது இவ் வாழ்வார்கள் பக்கலிலே இறே
அபிமத விஷயத்தில் தாஸ்யம் போகமாய் இருக்கும் இறே
இதர விஷயங்களில் சேஷத்வம் இறே கழிகிறது
வகுத்த விஷயத்தில் சேஷத்வம் உத்தேச்யமாகக் கடவது
அந்ய சேஷத்வமாய்த்து தவிர்க்கிறது –
————————————————————————————————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .