Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இராமானுசன் மன்னு மலர்த் தாள் அயரேன்-என்றீர் –
நாங்களும் இவரை ஆஸ்ரயிக்கும்படி இவர் தம்முடைய ஸ்வபாவம் இருக்கும்படி சொல்லீர் என்ன –
அதை அருளிச் செய்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இராமானுசன் மன்னு மலர்த்தாள் அயரேன் -என்றீர் -நாங்களும் அவரை ஆஸ்ரயிக்கப் பார்க்கிறோம் –
அவருடைய ஸ்வபாவம் இருந்தபடி சொல்லிக் காணீர் என்று கேட்க –
பிரதி பஷத்துக்கு பயங்கரனான திரு வாழி யாழ்வானை-ஆயுதமாக வுடையனாய் -சகல ஆத்மாக்களுக்கும் சேஷி யானவன் –
உபய சேனா மத்யத்திலே பந்து ஸ்நேகத்தாலே அர்ஜுனன் யுத்தா நிவர்த்தனான அன்று –
கடலிலே அழுந்தி தரைப் பட்டு கிடக்கிற ரத்னங்களை கொண்டு வந்து-உபகரிப்பாரைப் போலே –
வேதாந்த சமுத்ரத்திலே -குப்த்தங்களாய்-ச்லாக்யங்களான அர்த்தங்களை-ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திர முகேன – உபகரித்து அருளின பின்பும் –
இந்த கலி காலத்திலே லௌகிக ஜனங்கள் அவசாதத்தாலே கிடக்க –
அந்த கீதா ரூபமான அத்யந்த சாஸ்த்ரத்தை வியாக்யானம் பண்ணி உபதேசிகைக்கு-அந்த லௌகிக ஜனங்களை
ஸ்ரீ பத்ரிகாச்ரமம் அளவும் பின் தொடர்ந்த மகா குணம் உடைய பேர் இல்லை கிடீர்-என்று கொண்டு
இப்படி இருந்துள்ள எம்பெருமானார் உடைய ஸ்வபாவம் இது என்று அருளிச் செய்கிறார் .

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை–

இராமானுசன் மன்னு மா மலர்த்தாள் அயரேன் -என்றீர்-
நாங்களும் இவரை ஆசரிக்கும் படி இவர்தம்முடைய ஸ்வபாவம் இருக்கும் படி சொல்லீர்
என்பாரை நோக்கி எம்பெருமானார் ஸ்வபாவத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

அடல் கொண்ட நேமியன் ஆருயிர் நாதன் அன்று ஆரணச் சொல்
கடல் கொண்ட ஒண் பொருள் கண்டு அளிப்ப பின்னும் காசினியோர்
இடரின் கண் வீழ்ந்திட தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு அவர் பின்
படரும் குணன் எம் இராமானுசன் தன் படி இதுவே -36 –

பத உரை –
அடல் கொண்ட -பலம் வாய்ந்த
நேமியன் -திரு வாழியை உடைய
ஆருயிர் நாதன் -அருமையான எல்லா ஜீவாத்மாக்களுக்கும் சேஷியான சர்வேஸ்வரன்
அன்று -அக்காலத்தில்
ஆரணச் சொல் -வேத சப்தமாகிற
கடல் கொண்ட-சமுத்ரம் தன்னுள்ளே வைத்துக் கொண்டு இருக்கிற
ஒண் பொருள்-சீரிய பொருள்களை
கண்டு -பார்த்து
அளிப்ப -ஸ்ரீ கீதை வாயிலாக கொடுத்து அருள
பின்னும் -அதன் பிறகும்
காசினியோர் -பூமியில் உள்ளவர்கள்
இடரின் கண் -சம்சார துக்கத்திலே
வீழ்ந்திட -விழுந்து அழுந்திட
தானும் -எம்பெருமானாரைகிய தானும்
அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு -சர்வேஸ்வரன் முன்பு அருளிச் செய்த அந்த சீரிய அர்த்தத்தைக் கொண்டு
அவர் பின் -அந்த பூமியில் உள்ளவர்களுக்கு பின்னே
படரும்குணன் -தொடர்ந்து செல்லலும் குணத்தை உடையரான
எம்ராமானுசன் தன்-எங்கள் எம்பெருமானாருடைய
படி-ஸ்வபாவம்
இது -இத்தகையது –

‘விரோதி நிரசன சக்தியை உடைத்தான திரு வாழியை உடையனாய் -சகல ஆத்மாக்களுக்கும்-சேஷியானவன்-
அஸ்த்தானே சிநேக காருண்யா தர்ம அதர்ம தியாகுலனாய் -கீதார்த்த சங்க்ரஹம் -கொண்டு-அர்ஜுனன் சோகா விஷ்டனான அன்று –
அவனை வ்யாஜீகரித்து –
பெரும்கடலிலே மறைந்து கிடக்கும் பெரு விலையனான -ரத்னங்கள் போலே வேத சப்தமாகிற சமுத்ரத்துக்கு உள்ளே
ஒருவருக்கும் தெரியாதபடி -மறைந்து கிடக்கிற விலஷனமான அர்த்தங்களை -தர்சித்து –
சகல சேதனருடைய உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக ஸ்ரீ கீதா முகேன உபகரித்து அருள –
பின்னையும்
பூமியில் உள்ளவர்கள் சம்சார துக்கத்தில் அழுந்தி தரைப்பட-
தாமும் முன்பு சர்வேஸ்வரன் அருளி செய்த அந்த விலஷனமான அர்த்தத்தைக் கொண்டு இது கைக் கொள்ளும் அளவும் –
அவர்களைப் பின் தொடரா நின்ற குணத்தை உடையராய் இருப்பராய் –எங்களுக்கு தம்மை முற்றூட்டாக தந்த
எம்பெருமானார் உடைய ஸ்வபாவம் இது –

ஆருயிர் நாதன் என்று ஆரணச் சொல் கடல் கொண்ட ஒண் பொருள் கண்டு அளிப்ப –என்று பாடமான போது –
அடல் கொண்ட நேமியனான சர்வேஸ்வரனே ஆத்மாக்களுக்கு சேஷி என்று கொண்டு –
வேதத்தில் மறைந்து கிடக்கிற அர்த்தத்தை -தர்சித்து -ஸ்ரீ கீதா முகேன அருளி செய்த -என்ற பொருளாக கடவது –
அடல்-மிடுக்கு
காசினி-பூமி
இடரின் கண் -என்றது -இடரின் இடத்திலே என்கை-
படி -ஸ்வபாவம்–

ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் அருளி -ஸ்ரீ கீதா சாரம் சரம ஸ்லோகம் அர்த்தம் பெற 18 தடவை திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி இடம் பெற்று
அதன் ஏற்றம் நமக்கு காட்டி அருளி -ஆசை உடையோர் அனைவருக்கும் உபதேசித்து அருளி –
வேத கடல் கொண்ட வஸ்து –கீதாச்சார்யர் -இரண்டாவது கடல் கடைந்து அமிர்தம்–
சர்வ உபநிஷத் பசு –கன்றுக்கு குட்டி அர்ஜுனன் கீதை பால் -நமக்கு –
பின்னும் -கருட வாஹனனும் நிற்க -நாம் நம் கார்யம் செய்து கொண்டே இருக்க –
அத்தை கடைந்து -கீதா சாரம் -ஸ்வாமி அருளி -தானும் -அவனே ஸ்வாமியாக ஆவிர்பவித்து –

அவர் கண் படரும் குணன் –
சம்சாரிகளை விடாமல் -திவ்ய தேசங்கள் எல்லாம் -நீர் நம்மை விட்டாலும் நான் உன்னை விட்டேன் –
எங்கும் இருப்பார் -பரகால பராங்குச யதிராஜர் எல்லா கோயில்களிலும் பிரதிஷ்டை உண்டே –
தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் அனைத்தும் நமக்கு தெளிய அருளி –18 சொல்லி அத்தாலே கலங்கிய அர்ஜுனனுக்கு
சரணாகதி சாஸ்திரம் வழங்கி –சர்வ தர்மான் இத்யாதி – சோகம் போக்கி என்றுமாம் – அங்கு ஒருவன் -இங்கே நாம் அனைவரும் –
அதனாலே தானும் -ஸ்வாமி –பின்னும் தானும் -அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு -இரண்டு உம்மை தொகை –
ஸ்வாமி பெருமை காட்ட -கலி யுகம் -பாப பிரசுரம் -தோஷம் பூயிஷ்டர் நாம் –

அடல் கொண்ட நேமியன் –
மடுவின் கரையில் ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானை பாதித்த முதலையும்-
அஸ்வத்தாமா ப்ரேரிதமாய் கொண்டு பரிஷித்தை பாதிக்க ப்ரஹ்மாச்த்ரமும் துடக்கமான ஆஸ்ரித விரோதிகளுக்கு
அத்யந்த பயங்கரமான ஆகாரத்தை உடையவனாய் –
வடிவார் சோதி வலத்து உறையும் சுடர் ஆழி – என்கிற-திரு வாழி யாழ்வானை பிரதானமான ஆயுதமாக உடையனாய் –
அடல் -மிடுக்கு –

அடல் கொண்ட நேமியன்
அடல்-மிடுக்கு-அதாவது விரோதிகளை அழிக்கும் திறன் –நேமி -சக்கரம் –
நல்லவர்கள் இறைவனை அனுபவிப்பதற்கு இடையூறாக உள்ள பாபங்கள் என்னும் விரோதிகளை-
அழிக்கும் திறமையை இங்கு கருதுகிறார் –
நம் மேல் வினை கடிவான் எப்போதும் கை கழலா நேமியான் –பெரிய திருவந்தாதி -86 – எனபது காண்க –

ஆர் உயிர் நாதன் –
பதிம் விச்வச்யாத்மேச்வரம் – உதாம்ர்தத் வச்யேசானா -என்றும் –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே – சகல-ஆத்மாக்களுக்கும் நாதனாய் –
நாத்ர்யாச்ஞாயம் -என்கையாலே -சகல அர்த்தங்களும் யாசிக்கப்படுபவனாய் –
ஏகோ பஹூனாம் யோவிததாதி காமான் -என்கிறபடியே சமஸ்த புருஷார்த்த பிரதனானவன் –

ஆருயிர் நாதன் –
எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும் சேஷி -விச்வத்திற்கு பத்தி -என்றது வேதம் –
நேமியன் ஆகையாலே -ஆருயிர் நாதன்-என்க-
நேமி-இறைவனது பரத்வத்துக்கு உரிய குறி-
தமஸ பரமோதாதா சங்க சக்ர கதாதர –
பிரகிருதி மண்டலத்துக்கு அப்பால் பட்ட இறைவன் சங்கு-சக்கரம் கதை இவைகளை எந்தினவன் -என்றது காண்க –
பர வாசுதேவன்
ஆதலின் எல்லா உயிர்க்கும்-அவன் சேஷியானன்
நேமியன்
என்கையாலே காசினியோரை இடரினின்றும் எடுக்கும் திறன் உடைமையும் –
நாதன்-
என்கையாலே -எடுத்தாக வேண்டிய உறவு முறையும் காட்டப் பட்டன –

அன்று –
குரு பாண்டவர்கள் யுத்த சன்னத்தரான அளவிலே –
பித்ரீ நத பிதாமகன் மாதுவக்னச்வசுரான்-ப்ராத் ரீன் புத்ரான் பௌத்த்ரன் சகீம்ஸ்ததா-இத்யாதி யாலே சொல்லப்படுகிற
பந்து வர்க்கத்தை எல்லாம்-உபய சேனையிலும் அர்ஜுனன் பார்த்து –
எஷாமர்த்தம் கான்க்ஷித தமனோ ராஜ்ஜியம் போகஸ் சூகாநிச-தம் இமே வசதி தாயுத்தே ப்ரானாஸ் யுக்த்வாத நாநிச –
ஆச்சார்யா பிதர புத்ரா யேதான் நஹந்து மிச்சாமி-க்ந்தோபி மது சூதனா -என்று
பந்து ஸ்நேகத்தாலே தர்மத்திலே அதர்ம புத்தி பண்ணி –
விசர்ஜய சசரம்சாபம்-சோகசம் விக்நமா நாசா -என்று சோகித்து -யுத்தான் நிவர்த்தன் ஆன அன்று-

அன்று –
போர்க் களத்திலே -நிற்கும் எதிரிகளை உறவினராகப் பார்க்கும் அன்பும் –
வீணில் மடியப் போகிறார்களே-என்ற கருணையும் –
ஷத்ரியனுக்கு உரிய தர்மமான போரை அதர்மம் என்னும் மதி மயக்கமும்-உடையவனாய்
அர்ஜுனன் கலங்கிய வேளையில் -என்றபடி

ஆரணச் சொல் கடல் கொண்ட-ஒண் பொருள் கண்டு அளிப்ப –
சமுத்திர மத்யத்திலே -மறைந்து கிடக்கிற -தரைப்பட்டு கிடக்கிற-மகா ரத்னங்களை எடுத்துக் கொண்டு வந்து
உபகரிப்பாரைப் போலே -கடல் போல் கம்பீரமாய் இருந்துள்ள வேதாந்த வாக்யங்களிலே –
தாவான் சர்வேஷு வேதேஷு ப்ராஹ்மானச்ய விஜானதா -என்னும் படியாக –
ரகஸ்ய தமமாய் -விலஷண அர்த்தங்களை அடைவே கடாஷித்து –கீதா சாஸ்திர முகேன உபதேசித்து-ரஷித்து அருள –
அன்றிக்கே –
அன்று -கார்ப்பண்யா தோஷா பகுதஸ் ஸ்வபாவ ப்ரச்சாமித்வா தர்ம சம்முட சேதா –
யச்ச்ரேயஸ் யாநிச்சிதம்ப்ருஹி தன்மே – சிஷ்யச்தே ஹம்சாதி மாம்த்வாம் பிரபன்னம் -என்று அர்ஜுனன்-உபசத்தி பண்ணினவாறே –
அவனுக்கு மோஷ உபாயமாக -கர்ம யோகத்தையும் ஞான யோகத்தையும்-பக்தி யோகத்தையும் அவதார ரகஸ்யத்தையும் –
புருஷோத்தம வித்தை தொடக்கமான வற்றையும் உபதேசிக்க-
அவை எல்லாம் துஸ் சகங்கள் என்றும் சப்ரமாதங்கள் என்றும் விளம்ப பலப்ரதங்கள் என்றும் ஸ்வரூப விரோதிகள் என்றும் நினைத்து
அர்ஜுனன் சோக விசிசிஷ்டனான அன்று-

ஆரண சொல் கடல் கொண்ட-ஒண் பொருள் கண்டு அளிப்ப –
வேதாந்த வாக்யங்கள் ஆகிற சமுத்ரத்திலே -தஸ்மான் நியாச மோஷம் தபஸா-மதிரிக்த மாஹூ -என்றும் –
வேதாந்த விஞ்ஞான சூநிச்சிதர்த்தாஸ் சந்நியாச யோகாத்ய தயச்சுத்த சத்வா –
தி பிரம லோகேது பராந்தகாலே பராம்தாத்பரி முச்யந்தி சர்வே -என்றும் –
ந கர்மணா ந ப்ரஜயாத நே நத்யா-கே நை கே அமர்த்தவ மானச -என்றும் -இத்யாதிகளிலே
குக்ய தமமாக பிரதிபாதிக்கப்படுகிற-விலஷண அர்த்தங்களை எல்லாம் -கண்டு திரட்டி –
மன்மனாபவ மத பாகத்த -என்றும் -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -என்றும்
இரண்டு ஸ்லோகத்தாலே சகல சேதனருடையவும் உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக -அர்ஜுன வயாஜேன பிரபத்தி-உபதேசம் பண்ணியும்
லோகத்தை எல்லாம் ரஷிக்க என்னவுமாம் –

ஆரணச் சொல் –கண்டு அளிப்ப
பெரும் கடலிலே ரத்னங்கள் மறைந்து கிடப்பது போலே வேத சப்த ராசி -என்கிற சமுத்ரத்திலே –
பல சீரிய பொருள்களும் மறைந்து கிடக்கின்றன -பல விதமான அந்த வேதாந்த ரத்னங்களை-கண்டு எடுத்து
சம்சாரம் என்னும் இடரின் கண் வீழ்ந்த காசினியோர்க்கு கீதா சாஸ்திரம் என்கிற-பேரிலே கொடுத்து அருளினான்

பின்னும் –
பிற் காலத்திலான கலி யுகத்திலும் –

காசினியோர் –
பூ லோகத்தில் உள்ள சேதனர் எல்லாரும் –
காசினி -பூமி –

இடரின் கண் வீழ்ந்திட –
சம்சார துக்கத்தில் விழுந்து- அழுந்தி தரைப்பட்டு கிடக்க –
த்வாபரத்தில் அர்ஜுனன் ஒருவனே இடர் பட்டான் -இந்த கலி யுகத்தில் ஒரு லோகம்-காணும் இடர் பட்டது –
இத்தைக் கண்டு பொறுக்க மாட்டாத தம்முடைய கிருபையாலே –

சர்வேஸ்வரன் அங்கனம் கொடுத்தான் அதனைக் கையாள-அறியாது -அக்காசினியோர் மீண்டும்
இடரின் கண் வீழ்ந்து விட்டனர் –
பின்னும் காசினியோர் இடரின் கண் வீழ்ந்திட -என்கையாலே –
முன்னும் அவர்கள் இடரின் கண்-வீழ்ந்து கிடந்தமை புலனாகிறது –
ஆக -அர்ஜுனனை வியாஜமாக கொண்டு உலகிற்கு ஆருயிர் நாதன்-கீதை அருளினான் -என்றது ஆயிற்று –
எல்லாம் அறிந்த இறைவனும் -விலஷனமான வேதங்களை ஆராய்ந்து – கண்டு அளித்தான் -என்பது தோன்ற –
கண்டளிப்ப-என்கிறார் –
நெறி யுள்ளி யுரைத்த கணக்கறு நலத்தனன் -என்றார் நம் ஆழ்வாரும்
த்ரை குணிய விஷயா வேதா -சத்வம் ரஜஸ் தமஸ் என்னும் மூன்று குணங்களை உடைய மக்களுக்கு-ஏற்ப
விஷயங்களை சொல்வன வேதங்கள்-என்றபடி –
அவரவருடைய குணங்களுக்கு ஏற்ப –அவரவர்களுக்கு வேண்டிய பல திறத்தனவான விஷயங்களை உடைய வேதத்தை-
விலை உயர்ந்த ரத்னங்களையும் சிப்பி போன்ற எளிய பொருள்களையும் கொண்ட-கடலாக உருவகம் செய்கிறார் –

ஆருயிர் நாதன் -என்று பாடம் ஓதுவாரும் உண்டு –
அப்பொழுது என்று என்பதை
பொருள் என்பதுடன் கூட்டி-
அடல் கொண்ட நேமியனான சர்வேஸ்வரனே ஆத்மாக்களுக்கு சேஷி என்ற கடல் கொண்ட
ஒண் பொருளைக் கண்டு அளிப்ப -என்று கூட்டிப் பொருள் கொள்க –
சர்வேஸ்வரனே ஆத்மாக்களுக்கு சேஷி என்னும் பொருளே-ஆரண சொற்கடலில் கண்டு அளித்த பொருள் ஆயிற்று –
பின்னும் காசினியோர் இடரின் கண் வீழ்ந்திட-
சர்வ சக்தனும் -இயல்பான சேஷித்வ ரூபமான உறவு முறை வாய்ந்தவனுமான சர்வேஸ்வரன்
கண்டு அளித்த பின்னரும் -இடரின் கண் காசினியோர் வீழ்ந்தனரே -இது என்ன விந்தை -என்கிறார் –

தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு –
எம்பெருமானாரும் அந்த ச்லாக்கியமான கீதா சாஸ்தரத்துக்கு வியாக்யானம் பண்ணி யருளி அத்தைக் கொண்டு –
அன்றிக்கே –
திருக் கோட்டியூர் நம்பியை பதினெட்டு தரம் அனுவர்த்தித்து பரம குக்யம் என்று அவரால் உபதேசிக்கப் பெற்ற-
சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை கொண்டு என்றுமாம் –

அவர் பின் படரும் குணன்
ஸ்ரீ பத்ரிகாச்ரமம் ஈறாக இந்த-பூ லோகத்தில் உள்ள சேதனர் எல்லாருக்கும் போதித்து
பின் தொடர்ந்தவருடைய சம்சார துக்கத்தை-போக்க கடவதான கிருபா குணத்தை உடையரான –
அங்கன் அன்றிக்கே –
பின்னும் தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு
பின்னும் தானும் என்னும் இரண்டு பதத்திலும் -சகாரங்களைப் பிரயோகித்தது –
அந்த த்வாபர காலம் புண்ய-பிரசுரமானது –
அதிகாரி ஞானாதிகனான அர்ஜுனன் –
உபதேஷ்டா பர ப்ரஹ்ம பூதனானவன் -ஆகையாலே அது அரிது அன்று
இந்த கலி காலம் பாப பிரசுரமானது –
அதிகாரிகள் தோஷ பூயிஷ்டரான சர்வ வர்ண ஜனங்களும் -ஆகையாலே இவர்-லோகத்தை எல்லாம்
ரஷித்ததுவே அரிது என்னும் இடம் தோற்றுக்கைக்காக-

தானும் –
எம்பெருமானரும் –
அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு –
திருக் கோஷ்டியூர் நம்பி பக்கல் பதினெட்டு தரம் எழுந்து அருளின அளவிலே அவரும் சூழரவு கொண்டு-
குக்ய தமம் என்று நியமித்து சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை நியமித்தவாறே
அந்த ஸ்லோக அர்த்தத்தை கொண்டு-அவர் பின் படரும் குணனை –
காசியின் உள்ள ஜனங்களை அதிகார ந அதிகாரவிபாகம் அற -தாமே வந்து-தொடர்ந்து –
அந்த சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை பூரி தானமாக கொடுத்த கிருபா வாத்சல்ய ஔதார் யாதி குணங்களை உடைய-

எம் இராமானுசன் தன் –
இப்படிப் பட்ட கல்யாண குணமான திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை நமக்கு முற்றூட்டாக கொடுத்து அருளின-
எம்பெருமானார் தம்முடைய படி இதுவே –ஸ்வபாவம் இதுவே –
படி
ஸ்வபாவம் -ஏதாவா நஸ்ய மஹிமா –என்கிற படியே ஆய்த்து .

தானும் அவ் ஒண் பொருள் கொண்டு –
கீதை சொன ஆருயிர் நாதன் –
அர்ஜுனன் சோகத்தை பார்த்து அந்த வாசத்தில் கீதை யருளினான்-
கீதா பாஷ்யம் அருளிய எம்பெருமானார் காசினியோர் இடரைக் கண்டு அவ் ஒண் பொருளையே விளக்கி யருளினார் –
சர்வ சக்தனும் முயன்றும் காசினியோர்க்கு பயன்படாமல் போயிற்று –
எம்பெருமானார் தம் பரம கிருபையினால் அவ் விஷயத்திலே முயன்று -வெற்றி காண முற்படுகிறார் –

அவர் பின் படரும் குணன் –
கீதாசார்யன் தன் சிஷ்யனாக ஆன அர்ஜுனனை நோக்கி உலகிற்காக உபதேசித்து ஓய்ந்தான் –
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யாசார்யாரோ சிஷ்யர் ஆவதை எதிர்பாராது –
காசினியோர் எல்லாம் இவ் ஒண் பொருளை-இழக்கல் ஆகாது என்று அவர்கள் அறிந்து கைக் கொள்ளும் அளவும் –
அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து – அவ் ஒண் பொருளை ஓயாது உணர்த்திக் கொண்டு இருக்கிறார் –
சிஷ்யன் ஆசார்யனை பின் படர்வது போய் –ஆசார்யன் கிருபா மாத்திர பிரசன்னரராய் பின் படர்ந்து உபதேசிக்கிறார் –
இங்கனம் பின் படர்தல்-ஒரு பயன் கருதி அன்று -இதுவே ஸ்வபாவம் -என்கிறார் –
சிஷ்யன் கால் அடியில் இருந்து உபதேசித்தான் கீதாசார்யன் –
கீதா பாஷ்யாசார்யர் -காசினியோரைப் பின் தொடர்ந்து ஏற்கும் அளவும் உபதேசிக்கிறார் –

அடல் கொண்ட நேமியன் அளிப்ப
கிரீடினம் கதினம் சக்ர ஹஸ்தம் இச்சாமி த்வாம் த்ரஷ்டு மஹம் ததைவ -என்று
கிரீடம் அணிந்தவனும் கதை ஏந்தினவனும் சக்கரக் கையனுமான உன்னை முன் போலவே-நான் காண விரும்புகிறேன் –என்று
விஸ்வரூபம் சேவித்த பிறகு அர்ஜுனன் பழைய படி-கையும் சக்கரமும் ஆக உன்னைக் காண விரும்புகிறேன் என்கையாலே –
அடல் கொண்ட நேமியனாக-சேவை தந்து கண்ணன் கீதை உபதேசித்தான் என்று தெரிகிறது –
அடல் கொண்ட நேமியன் தன் நேமியினாலேயே துர் யோதநாதியாரை வெல்லலாம் ஆயினும்-
கையில் ஆயுதம் உபயோக்கிகலாகாது என்ற பிரதிக்ஜையை ஏற்பப் போரிடும்படி அர்ஜுனனைத்-தூண்டுவதற்காக
கீதா சாஸ்திரம் உபதேசிக்க வேண்டியது ஆயிற்று -என்க
அடல் கொண்ட நேமியன் ஆரண சொற்பொருளை கண்டு அளித்தது பயன் படாது போயிற்று –
கையிலே ஆயுதம் பிடிப்பவன் வேதர்த்தத்தை உபதேசித்தால் அது எங்கனம் பயப்படும் -என்று-
ரசமான பொருளும் இங்கே தோன்றுவதை சுவைத்து இன்புருக –

பற்றார் நடுங்க முன் பாஞ்ச சன்னியத்தை வாய் வைத்த போரேறே -பெரியாழ்வார் திருமொழி —-3-3-5-

பூங்கொள் திருமுகத்து மடுத்தூதிய சங்கொலியும் சாரங்கவில் நாண் ஒலியும் தலைப்பெய்வது எஞ்ஞான்று கொலோ-நாச்சியார் திருமொழி –9-9-

செம்மையுடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை விட்டு சித்தர் கேட்டிருப்பர்
தம்மை யுகப்பாரைத் தாமுகப்பார் என்னும் சொல் தம்மிடையே பொய்யானால் சாதிப்பாரினியே —11-10-

பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றானை–பெரிய திருமொழி–2-3-1-

இந்திரன் சிறுவன் தேர் முன் நின்றானைத் திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே -2-3-6-

பாரேறு பெரும் பாரம் தீரப் பண்டு பாரதத்துத் தூதியங்கி பார்த்தன் செல்வத் தேரேறு சாரதியாய் எதிர்ந்தார்
சேனை செருக்களத்துத் திறல் அழிய செற்றான் தன்னை –திருக் கோவலூர் அதனுள் கண்டேன் நானே -2-10-8-

மண்ணின் மீ பாரம் கெடுப்பான் மற மன்னர் பண்ணின் மேல் வந்த படையெல்லாம் பாரதத்து
விண்ணின் மீதேறி விசயன் தேரூர்ந்தானை நண்ணி நான் நாடி நறையூரில் கண்டேனே –6-8-8-

கயம் கொள் புண் தலைக் களிறுந்து வெந்திறல் கழல் மன்னர் பெரும் போரில்
மயங்க வெண் சங்கம் வாய் வைத்த மைந்தனும் வந்திலன் –8-5-4-

மயங்க வலம் புரி வாய் வைத்து வானத்து இயங்கும் எறி கதிரோன் தன்னை –
முயங்கமருள் தேராழியால் மறைத்தது என் நீ திருமாலே போராழிக் கையால் பொருது –முதல் திருவந்தாதி–8-

வேதியர்கள் சென்று இறைஞ்சும் வேங்கடமே வெண் சங்கம் ஊதிய வாய் மால் உகந்த வூர் –முதல் திருவந்தாதி-–37-

சேயன் அணியன் சிறியன் மிகப் பெரியன் ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்ற மாயன்
அன்று ஓதிய வாக்கதனைக் கல்லார் உலகத்தில் ஏதிலராய் மெய்ஞ்ஞானமில் –நான்முகன் திருவந்தாதி–71–

போர்ப்பாகு தான் செய்து அன்று ஐவரை வெல்வித்த மாய போர்த்
தேர்ப்பாகனார்க்கு இவள் சிந்தை துழாய்த் திசைக்கின்றதே –திருவாய்மொழி–4-6-1-

மாயம் அறிபவர் மாயவர்க்கு ஆளின்றி யாவரோ -தாயம் செறும் ஒரு நூற்றுவர் மங்க ஓர் ஐவர்க்காய்
தேசம் அறிய வோர் சாரதியாய்ச் சென்று சேனையை நாசம் செய்திட்டு நடந்த நல் வார்த்தை யறிந்துமே –-7-5-10-

வார்த்தை யறிபவர் மாயவர்க்கு ஆளின்றி யாவரோ போர்த்த பிறப்பொடு நோயொடு மூப்பொடு இறப்பிவை
பேர்த்து பெரும் துன்பம் வேரற நீக்கித் தன் தாளின் கீழ்ச் சேர்த்து அவன் செய்யும் சேமத்தை எண்ணித் தெளிவுற்றே -7-5-11-

கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் காண்டலுமே விண்டே ஒழிந்த வினையாயின வெல்லாம்
தொண்டே செய்து என்றும் தொழுது வழி ஒழுக பண்டே பரமன் பணித்த பணி வகையே -10-4-9-

அடியைத் தொடர்ந்து எழும் ஐவர்க்காய் அன்று பாரதப் போர்
முடிய பரி நெடும் தேர் விடுங்கோனை முழுதுணர்ந்த
அடியர்க்கமுதம் இராமானுசன் என்னை யாள வந்து
இப்படியில் பிறந்தது மற்றில்லை காரணம் பார்த்திடிலே–-இராமானுச நூற்றந்தாதி-51-

சரணம் அடைந்த தருமனுக்கா பண்டு நூற்றுவரை
மரணம் அடைவித்த மாயவன் தன்னை வணங்க வைத்த
கரணம் இவை யுமக்கு என்று இராமானுசன் உயிர்கட்க்கு
அரண் அங்கு அமைத்திலனேல் அரண் ஆர் மற்று இவ்வார் உயிருக்கே–-இராமானுச நூற்றந்தாதி-67-

ஆர் எனக்கு இன்று நிகர் சொல்லில் மாயன் அன்று ஐவர் தெய்வத்
தேரினில் செப்பிய கீதையின் செம்மைப் பொருள் தெரியப்
பாரினில் சொன்ன இராமானுசனைப் பணியும் நல்லோர்
சீரினில் சென்று பணிந்தது என் ஆவியும் சிந்தையுமே –இராமானுச நூற்றந்தாதி-68-

ஸ்ரீ கீதா பாஷ்ய அவதாரிகை
ஸ்ரீ யபதி–நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாந்ர-ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து விலக்ஷண அனந்த ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூபம் –
ஸ்வபாவிக அனவதிக அதிசய ஞான பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய சக்தி தேஜஸ் ப்ரப்ருத்ய அசங்க்யேய கல்யாண குண கண மஹோ ததி-
ஸ்வ அபிமத அநுரூப ஏக ரூப அசிந்த்ய திவ்ய அத்புத நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய உஜ்வல்ய ஸுந்தர்ய
ஸுகுமார்ய லாவண்ய யவ்வனத்தி அனந்த குண நிதி -திவ்ய ரூப
ஸ்வ உசித விவித விசித்திர அனந்த ஆச்சர்ய நித்ய நிரவத்ய அபரிமித திவ்ய பூஷண
ஸ்வ அநு ரூப அசங்க்யேய அசிந்த்ய சக்தி நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய கல்யாண திவ்ய திவ்யாயுத
ஸ்வாமி மத் அநு ரூப நித்ய நிரவத்ய ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய சீலாத்யா அனவதிக அதிசய அசங்க்யேய கல்யாண குண ஸ்ரீ வல்லப
ஸ்வ சங்கல்ப அநுவிதாயி ஸ்வரூப ஸ்திதி ப்ரவ்ருத்தி பேதச அசேஷதைகரதி ரூப
நித்ய நிரவத்ய நிரதிசய ஞான கிரியை ஐஸ்வர்யாத்
அனந்த குண கணா அபரிமித ஸூரிபிர் அனவரத அபிஷ்ருத சரண யுகல
வாங்மனச அபரிச்சேதய ஸ்வரூப ஸ்வபாவ
ஸ்வ உசித விகித விசித்திர அனந்த போக்ய போக உபகரண போக ஸ்தான சம்முத்த அனந்த ஆச்சர்ய அனந்த மஹா விபவ
அனந்த பரிமாண நித்ய நிரவத்ய அஸாக்ஷர பரம வ்யோம நிலய
விவித விசித்திர அனந்த்ய போக்ய போக்த்ரு வர்க்க பரி பூர்ண நிகில ஜகத் உதய விபவ லய லீல
பரம் ப்ரஹ்ம புருஷோத்தம பர நாராயண
ப்ரஹ்மாதி ஸ்தவாரந்த அகிலம் ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்வா
ஸ்வரூபேண அவஸ்தித தக்ஷ ப்ரஹ்மாதி தேவ மனுஷ்யானாம் த்யான ஆராத்யானாம் கோசார
அபார காருண்ய ஸுசீல்ய வாத்சல்ய உதாரய மஹோ ததி ஸ்வ மே ரூபம் தத் தத் சஜாதீய ஸம்ஸ்கானம் ஸ்வ ஸ்வபாவம் அஜஹதேவ குர்வன்
தேஷூ தேஷூ லோகேஷ் வவதீர்ய அவதீர்ய தைஸ்தைராராதித தத் அதிஷ்டான ரூபம் தர்மார்த்த காம மோஷாக்க்யம் பலம் பிரயச்சன்
பூபார அவதாரனதேசேன அஸ்மதாதீநாம் அபி ஸமாச்ரயணித்வாய அவதிர்யோர்வ்யாம் சகல மனுஷ நயன விஜயதாம் கத
பராவர நிகில ஜன மநோ நயன ஹாரி திவ்ய சேஷ்டிதானி குர்வன் பூதநா சாக்கடை யமார்ஜுன அரிஷ்ட ப்ரிலம்ப தேனுக காலீய கேசீ
குவலாயாபீட சாணூர முஷ்டிக தோசல கம்சாதீன் நிஹத்ய
அனவதிக தயா ஸுஹார்த்த அநு ராக கர்ப்ப அவலோகந ஆலாபம்ருதை-விஸ்வமாப் யாயியின் நிரதிசய ஸுந்தர்ய ஸுசீல்யாதி குண கணா
விஷ்ட தாரேண அக்ரூர மாலாகாராதீந் பரம பாகவதான் பூதான் க்ருத்வா-

ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதிகளை அவதாரிகையில் விவரித்து அருளி
ச பகவான் புருஷோத்தம -அந்த–கீழே சொன்ன பெருமைகள் எல்லாம் -ச -ஒரே எழுத்தால்
பகவான் – கல்யாண குணங்களுக்கு இருப்பிடமான –
புருஷோத்தமன் -வைலக்ஷண்யம் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
அபுருஷன் அசித் -புருஷன் உத் புருஷன் உத்தர புருஷன் உத்தம புருஷன் -ஐந்து விரல்களும் காட்டுமே
சர்வேஸ்வரேஸ்வர- ராமானுஜர் இப்படி தான் அவனை எங்கும் அருளிச் செய்வார்-
பாண்டு தனய-வ்யாஜேந -பரம புருஷார்த்த மோக்ஷ சாதனதயா பக்தி யோகம் –ஞான கர்மயோகம் அங்கமாகக் கொண்டது
ஞான கர்ம அநுக்ரஹீதமான பக்தி யோகம் –வித்யாஞ்ச அவித்யாஞ்ச -இரண்டாலும் பரிஷ்காரம் பண்ணிய உள்ளத்துடன் –
அவித்யா என்று ஞானம் விட வேறு பட்ட கர்மயோகம் –
ஸூ விஷயம் -தன்னிடம் பக்தி -மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் -அநந்யார்ஹத்வம்-ஆனை துரத்தினாலும் ஆனைக்கால் நுழையாதவர்

——————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உம்மளவில் செய்த விஷயீகாரத்தை பார்த்து -கர்மம் எல்லாம் கழிந்தது –என்றீரே யாகிலும் –
பிரக்ருதியோடே இருக்கையாலே -இன்னமும் அவை வந்து ஆக்ரமிக்கிலோ-என்ன -இனி –
அவற்றுக்கு வந்து என்னை அடருகைக்கு வழி இல்லை என்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை-

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உம்மை நிர்ஹேதுகமாக அங்கீகரித்து அருளின ராஜகுல மகாத்ம்யத்தால்-களித்து –
அநாதியான கர்மங்கள் என்னை -பாதிக்க மாட்டாது என்றீர் -நீர் ப்ரக்ருதி சம்பந்தததோடு இருக்கிற-காலம் எல்லாம் –
நா புக்தம் ஷீயதே கர்ம -என்கிறபடியே கர்மபல அனுபவமாய் அன்றோ இருப்பது -என்ன –
தேவதாந்திர பஜனம் அசேவ்ய சேவை தொடக்கமான விருத்த கர்மங்களை அனுஷ்டித்தால் அன்றோ-
அநாதி கர்மம் மேல் யேருகைக்கு அவகாசம் உள்ளது -அவற்றை சவாசனமாக விட்டேன் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார்-திருவடிகளை சர்வ காலமும் விச்மரியாதே வர்த்தித்தேன் –
இப்படியான பின்பு க்ரூர கர்மங்கள்-என்னை வந்து பாதிக்கைக்கு வழி இல்லை -என்கிறார் .

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை–

பிரகிருதி சம்பந்தத்தாலே இன்னமும் வினைகள் உம்மை அடர்க்காவோ என்னில் –
அவை என்னை அடர்க்க வழி இல்லை என்கிறார் –

நயவேன் ஒரு தெய்வம் நானிலத்தே சில மானிடத்தை
புயலே எனக் கவி போற்றி செய்யேன் பொன்னரங்கம் என்னில்
மயலே பெருகும் இராமானுசன் மன்னு மா மலர்த் தாள்
அயரேன் அருவினை என்னை எவ்வாறு இன்று அடர்ப்பதுவே -35 –

பத உரை –
ஒரு தெய்வம் -வேறு ஒரு தெய்வத்தை
நயவேன் -ஆசைப்படேன்
நானிலத்தே -இவ் உலகத்திலே
சில மானிடத்தை -சில அற்ப மனிதர்களை
புயலே என –மேகம் போலே பொழிகிறவனே என்று
கவி போற்றி செய்யேன் -கவி பாடிப் புகல மாட்டேன்
பொன்னரங்கம் என்னில் -அழகிய திருவரங்கம் என்னும் பேச்சிலே
மயலே பெருகும் -காதல் மையல் வளரும்
இராமானுசன் -எம்பெருமானாருடைய
மன்னும் -ஒன்றோடு ஓன்று பொருந்தும்
மா –சீரிய
மலர்த்தாள்-தாமரை போன்ற திருவடிகளை
அயரேன்-மறவேன்
அருவினை-தொலைக்க அரிய கருமங்கள்
எவ்வாறு-எப்படி
என்னை இன்று அடர்ப்பது -என்னை இப்பொழுது பற்றிப் பிடித்து கொள்வது –

புறம்பு ஒரு தெய்வத்தை விரும்பேன்
இந்த லோகத்தில் சில சூத்திர மனுஷ்யரை புயலே -என்று அவர்களுடைய ஒவ்தார்யத்துக்கு-மேகத்தை ஒப்பாக கவி சொல்லி ஸ்துதியேன்-
ஸ்ப்ருஹநீயமான ஸ்ரீ கோயில் என்னும் பிரசங்கத்திலே காதல் மையல் அபிவ்ருத்தமாக நிற்கும்-ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய
பரஸ்பரம் பொருந்திய பரம பூஜ்யமாய் போக்யமான திருவடிகளை விஸ்மரியேன் –
ஆதலால்-அறுக்க அரியதான கர்மங்கள் எவ் வழியாலே என்னை இன்று அடர்ப்பது –
அப்ராப்த தேவதா ப்ராவண்யமும் அசேவ்ய சேவையும் அப்ராப்த விஷய ஸ்ம்ருதியும் ஆயிற்று கர்மம்-அடறுகைக்கு வழி –
இவை ஒன்றும் எனக்கு இல்லாமையால் கர்மத்துக்கு என்னை ஒரு-வழி யாலும் அடர்க்கப் போகாது என்று கருத்து –

கவி போற்றி செய்யேன் -என்ற இது-
கவி செய்யேன் –போற்றி செய்யேன் -என்று பிரித்து யோஜிக்க்கவுமாம் –
அப்போதைக்கு கவி செய்கையாவது –
அவர்களை கவி பாடுகை –
போற்றுகை யாவது -கேவலம் புகழுகை
நயவேன் -என்றது -விரும்பேன் -என்றபடி /புயல்-மேகம் / மையல்-ப்ராந்தி /அயர்வு -மறுப்பு-

மனசால் உடையவர் திருவடி மறக்கேன் -என்கிறார் -பாதுகே யதிராஜ்ய பதச்சாயா நிழலை விடாமல் –
நேராக திருவடி சேவை துர்லபம் அன்றோ –
அத்த பத்தர் சுற்றி வாழும் அரங்கம் -வாய் வார்த்தை யாதிருச்சிகமாக சொன்னாலும் மையல் கொள்ளும் –
மன்னு மா மலர் தாள் –சென்னியில் சூடி -தேன் பால் கன்னல் அமுது –அஞ்சுவை அமுதம் -ஐந்து கருத்துக்கள் ஒரே பாசுரத்தில் –
1-ஸ்ரீ திவ்ய தேச மஹிமை /2-ஸ்ரீ திருவரங்கம் வேர் பற்று /3-ஸ்ரீ ஸ்வாமியின் மையல் /4- அஸேவ்ய சேவை கூடாது /
5-ஆச்சார்யருக்கு மேற்பட்ட தெய்வம் இல்லை
இப்படி இருந்தால் பாபங்கள் அணுகா —

பஞ்சா அமிர்தம் போல எல்லா திரு கோலப் பெருமாளையும் சேவிக்க
ஸ்ரீ திரு வல்லிக்கேணி மங்களா சாசனம் ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்
ஐ சுவை அமுதம்-தேன் பால் கன்னல் அமுது அனைத்தும் கலந்த சுவை போல-
அதனால் தன் சக்கரை பொங்கல் இங்கே விசேஷம்

நயவேன் ஒரு தெய்வம்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை ஒழிய மற்று ஒருவரை பர தேவதை அன்று-ஆதரிக்கிறேன் அல்லேன் –
நயவேன் என்றது -விரும்பேன் என்றபடி
ஸ்ரீ நான்யம்வதாமி -ந பஜாமி-ந சிந்தயாமி -நான்யம் ஸ்மராமி ந ஸ்ருனோமி ந சாஸ்ரயாமி –
முக்த்வாத்வ தீய சரணாம் புஜ மாதரேன ஸ்ரீ ஸ்ரீ நிவாச புருஷோத்தம தேஹிதாச்யம் –என்றும் –
நின்ற ஆதிப் பிரான் நிற்க மற்றைத் தெய்வம்-நாடுதிரே -என்றும் –
மற்றைத் தெய்வம் விளம்புதிரே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பிரதம பர்வ-பர்யந்தம் அத்யாவசியம் இன்றிக்கே –
குரோர் அன்யம் ந பாவயேத் –
தேவு மற்று அறியேன் என்கிறபடியே -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை பர தேவதையாக அத்யவசித்து-இருந்தேன் என்றபடி –

உன்னை ஒழிய வேறு ஒரு தெய்வம் மற்று அறியா -மன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி
தன்னிலையை என் தனக்கு நீ தந்து எதிராசா என் நாளும் உன் தனக்கே ஆட் கொள்ளு உகந்து -என்று-
இது தன்னை ஸ்ரீ ஜீயரும் பிரார்த்தித்து அருளினார் இறே –
த்ர்ணீ க்ருத விரிஞ்சாதி நிரந்குச விபூதிய -ஸ்ரீ ராமானுஜ-பதாம் போஜ சமாச்ரயண சாலின -என்னக் கடவது இறே –

நானிலத்தே சில மானிடத்தை புயலே என கவி போற்றி செய்யேன் -என்றும்
என் நாவில் இன்கவி யான் ஒருவர்க்கும் கொடுக்கிலேன் -என்றும்
மானிடம் பாட வந்த கவியேன் அல்லேன் -என்றும் –
ஷோணீ கோண சதாம்ச பால நமவஹா துர்வார கர்வான-லஷூப் யத் சூத்ர நரேந்திர சாடுரச நாதன்யான் நமன்யமஹோ –
யம்கம்சித் புருஷா தமம்கதி பயாக்ராமே-சமல்பார்த்ததம் – என்றும் சொல்லுகிறபடி –
சதுஸ் சமுத்திர பரிவேஷ்டிதையான -மகா பிருத்வியிலே –
ஒரு ஷூத்ரனைக் குறித்து -ஜல ஸ்தல விபாகம் அறசர்வ விஷயத்திலும் வர்ஷிக்கும் வர்ஷூ-கலாவஹம் போலே
இருப்பான் ஒருவன் என்று அவனுடைய ஔதார்யத்தை கவி பாடி-பிரபந்தீகரித்தும் –
வாசா ஸ்துத்திதும் -இப்படி அப்ராப்தரை சேவியேன் –
புயல்-மேகம் -போற்றுதல்-புகழ்தல் –

அன்றிக்கே –
தாம் சரம பர்வ நிஷ்டர் ஆகையாலே -சர்வேஸ்வரனைக் கூட தேவதாந்திர தோடு ஒக்க-அநாதரித்து -கணிசித்து –
ஸ்ரீ வேங்கடாசல சிகராலய காள மேகம் -என்று அவரைப் போலே ஸ்துதியாதே –
தேவு மற்று அறியேன் -குரோர் அந்ய ந பாவயேத் -என்கிறபடி இருக்க கடவேன் -என்னவுமாம்
இப்படி இவ்வளவும் -தேவதாந்தரங்களும் -நீச மனுஷ்யரும் -அப்ராப்தர் ஆகையாலே –அவர்களை திரச்கரித்தும் –
பிராப்த விஷயனான சர்வேஸ்வரனை -ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகையாலே –பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் -பொதுவானவன் என்னும்
சம்சயத்தால் -அவனை அநாதரித்தும்- பிரதி கூல்ய வர்ஜனம் பண்ணினீர் –
ஆனாலும் சிறிது ஆநு கூல்ய சரணம் என்று பேர் இடலாவது ஒரு-வியாஜ்யம் உம்மிடித்தில் உண்டோ -என்ன –
உண்டு என்கிறார் -அது என் என்ன –

எம்பெருமானாரே தெய்வம் என்பர்
கண்ணனைக் காட்டித் தரினும் வேண்டேன் என்று இருப்பார் –
இத்தகைய நிலை வடுக நம்பிக்கும் வாய்த்து இருந்தது –
அந்நிலையை ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள்-
உன்னை ஒழிய ஒரு தெய்வம் மற்று அறியா மன்னு புகழ் சேர் வடுக நம்பி -தன்னிலையை
என் தனக்கு நீ தந்து எதிராசா எந்நாளும் உன் தனக்கே ஆட்கொள் உகந்து -என்று வேண்டுகிறார் –

நயவேன் ஒரு தெய்வம்
தேவு மற்று அறியேன் -என்னும் ஸ்ரீ மதுர கவிகளைப் போலே கூறுகிறார் –
பிரதம பர்வத்தில் ஊன்றியவர்கள் -வாசுதேவம் பரித்யஜ்ய யோன்யம் தேவமுபாசதே
த்ருஷிதோ ஜாஹ்ன வீதீரே கூபம் கநதி துர்மதி -என்று
எங்கும் வியாபித்து விளங்கும் ஸ்ரீ வாசுதேவனை விட்டு -எவன் வேறு தெய்வத்தை உபாசிக்கிறானோ –
அந்த மதிகேடன் -கங்கை கரையில் விடாய் தீரக் கிணறு வெட்டுகிறான் -என்றபடி-
தொடர்பு இல்லாதவராய் -துர்லபராய் -பாடுபட்டு வழி பட வேண்டியவராய் -உள்ள
திரு இல்லாத் தேவரை -உபேஷிப்பர் –
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன்-என்பர்
காகுத்தன் அல்லால் ஒரு தெய்வம் யான் இலேன் -என்று இருப்பார் –
ஸ்ரீ அமுதனாரோ -ஸ்வ தந்த்ரனாய் -சம்சார பந்தத்துக்கும் மோஷத்துக்கும் காரணமான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனையே உபேஷிப்பர்

நானிலத்தே –கவி போற்றி செய்யேன் –
கவி வாணர் -ஆசை தீர்ந்து மீண்டும் பிறர் இடம் குறை வேண்டிப் போக வேண்டாதபடி கொடுக்கும் தரம் பெற்ற-
செல்வம் உள்ளவர்கள் இல்லாத இடம் இது என்னும் கருத்துடன் –நானிலத்தே -என்கிறார் –
இம் மண்ணுலகில் செல்வர் இப்போதில்லை நோக்கினோம் -திருவாய்மொழி -3-9-6-என்று ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் அருளியதை இங்கு நினைவு கூர்க-

மானிடரை என்று உயர் தினையால் கூறுதற்கும் அருஹதை அற்றவர் என்று கருதி –
சில மானிடத்தை –என்று
அஃறிணையால் கூறுகிறார் –
வாய் கொண்டு மானிடம் பாட வந்த கவியேன் அல்லேன் -திருவாய் மொழி – 3-9 9- -என்றார் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும் –
அசேதனங்களை சொல்லும் படியிலே சொல்லுகிறார் –
தன்னை மெய்யாக அறியாதவன் அசித் பிராயன் இறே-3-9 2- – என்பது ஈடு
கொடுக்கும் திறன் இல்லாத மானிடத்தை புயலே -என்று-கூறவே -அது பொய்யாயிற்று –
பிழைப்புக்காக அங்கனம் பொய் கூறுவர் பிறர் பயன் எதிர் பாராது-வழங்குதலும் வரையாது வழங்குதலும்
கொடுக்கப் பெறாத பொது உடம்பு வெளுத்தாலும் உள்ள புயலுக்கு ஒப்பானவனே என்று கூசாது போய் பேசுவர் –
மாரியனைகை மால்வரை யொக்கும் திண் தோள் என்று
பாரிலோர் பற்றையைப் பச்சைப் பசும் பொய்கள் பேசவே – என்னும் திருவாய் மொழியும் இங்கு காண்க –

இவ்வாறு கவி போற்றி செய்யேன் –
கவியால் போற்றி செய்யேன் -கவிகள் சொல்லித் துதியேன்-என்றபடி –
இனி கவி செய்யேன்–போற்றி செய்யேன்-என்னவுமாம் –
கவி செய்கையாவது -அவர்களை கவி பாடுகை
போற்றுகை யாவது -அல்லாத சொற்களால் புகழுகை –

பொன்னரங்கம் என்னில் மயலே பெருகும்
வானும் மண்ணும் நிறையப் புகுந்து ஈண்டி-வணங்கு நல் தேனும் பாலும் கலந்து அன்னவர் சேர் தென்னரங்கமே-என்கிறபடியே
தத் விஷயமான பக்தி -ததீய பர்யந்தமாய் -திருவரங்கம் -என்று யாதார்ச்சிமாக-சொன்னாலும் –
தத் பக்தி பாரவச்யத்தாலே -காதல் மையல் மென்மேலும் பெருகி வாரா நிற்கும் –
மையல்-பிராந்தி –

பொன்னரங்கம் –அயரேன் –
கீழ் பிரதி கூலிம் தவிர்ந்தமை கூறப்பட்டது
இனி ஆனுகூல்யம் சொல்லப்படுகிறது
பொன்னரங்கம் –
பொன் போலே விரும்பத்தக்க அரங்கம்-
அந்தப் பேச்சிலேயே ஸ்ரீ எம்பெருமானார்க்கு மையல் பெருகுகிறதாம் –
அந்த துறவிக்கும் –பொன் -என்று தொடங்கும் போதே-மையல் பெருகி விடுகிறது –
மையல்-வியாமோகம்-

மாந்தற்கு வியாமோகம் பொன்னிலே
இத்துறவி வேந்தற்கு வியாமோகம் பொன்னரங்கத்திலே
உலகில் அனைத்தையும் த்ருணமாக அற்பமாக -இவர் மதிப்பது அச்யுதனுடைய பொன்னடிகளிலே-உள்ள
வ்யாமோகத்தாலே என்கிறார் ஸ்ரீ ஆழ்வான் –
அச்யுத பதாம் புஜ யுக்மருக்ம வ்யாமோஹத –என்பது அவரது திரு வாக்கு –
பொன்னரங்கத்தில் மயல் பெருகுகிறது என்கிறார் அவர் சிஷ்யரான ஸ்ரீ அமுதனார் –

இனி திருவரங்கம் என்னும் பொருளில்
பொன்னரங்கம் என்றார் ஆகவுமம் –
பொன் -திரு அவளுடைய அரங்கம் -நாட்டியம் ஆடும் இடம் என்னும் பொருளில் பொன்னரங்கம் என்றார் என்க-
பெண்ணாளன் பேணுமூர் பேரும் அரங்கமே -ஸ்ரீ நாச்சியார் திரு மொழி -11 9- – என்னும் இடத்தில்-
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -அவ்வூரின் பேரும் பெரிய பிராடியாருக்கு ந்ருத்த ஸ்த்தானம் -என்று-
வியாக்யானம் அருளி செய்து இருப்பது இங்கு அறியத் தக்கது –
ஸ்ரீ பிராட்டி பிறந்தகத்தையும் –புக்ககத்தையும் -மறந்து -மக்களாகிய நம்மை காப்பதற்கு தக்க இடமாய் இருத்தல் பற்றி
இவ்விடம் பெரும் களிப்புடன் களிநடம் புரிவதாக பெரியோர் பணிப்பர் –
மக்களை பிராட்டி காப்பது புருஷகாரம் எளிதில் பலிக்கும் இடம் ஆயிற்று ஸ்ரீ திருவரங்கம் –

ஏனைய இடங்களில் ஸ்ரீ பெருமாளுக்கு பிராதான்யமாக அவர் ஸ்வா தந்த்ரியம் தலை தூக்கி நிற்றல் கூடும்
அதனை அடக்கி கருணையைத் தூண்ட வேண்டிய அருமை உண்டு ஸ்ரீ பிராட்டிக்கு -இங்கோ பிராட்டிக்கு
பிரதான்யமாய் -ஸ்வா தந்த்ரியம் தலை சாய்ந்து கருணை மீதூர்ந்து -இருத்தலின் களி நடம் கண்டு
பரவசம் அடைந்த பெருமாள் வாயிலாக மக்களை அளிப்பது மிக எளிதாய் உள்ளது -இவ்விடத்தில் –
அரங்கமே எனபது இவள் தனக்கு ஆசையே -ஸ்ரீ பெரிய திருமொழி -8 2-7 – – என்னும் ஸ்ரீ திரு மங்கை மன்னன் ஸ்ரீ ஸூக்தி
வ்யாக்யானத்தில் -நகச்சின்னா பராத்யதி -என்னும் பெண்ணரசி இறே-என்று ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை-
அருளிச் செய்து இருப்பது அறிதற்கு உரியது –

ஆக அரும் தவனாகிய ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -தாம் கைக் கொண்ட சரணாகதி -தம் தொடர்பு உடையார் அனைவர் திறத்தும் –
பலிப்பதற்கு ஸ்ரீ பிராட்டி உறு துணையாய் இருந்தமை பற்றி
பொன்னரங்கம் என்னும் போதே மையல்-பெருகுவாராய் ஆயினார் -என்க
இனி ஸ்ரீ இறைவன் திரு நாமங்கள் பல இருக்க ஸ்ரீ பொன்னரங்கம் என்னும் ஊரின் பேரிலே
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு- மயல் பெருக காரணம் –
தம் ஆசார்யராகிய ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் உகந்த திருப் பேராய்-இருத்தலே என்பர் பெரியோர் –
இவ் விஷயம் ஸ்ரீ பெரிய ஜீயரால் ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி -4 4-1 – – வ்யாக்யானத்தில்
ஓர் ஐதிஹ்யம் மூலம் நன்கு விளக்கப் பட்டு உள்ளது –
அது இது –ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவரங்கப்பெருமாள் அரையர் சரம காலத்தில்- ஸ்ரீ உடையவர் எழுந்து அருளி –
இப்போது திரு உள்ளத்தில் அனுசந்தானம் எது -என்று கேட்க –
ஸ்ரீ பகவன் நாமங்களாய் இருப்பன அநேகம் திரு நாமங்கள் உண்டாய் இருக்க –
ஸ்ரீ திருவரங்கம்-என்கிற நாலைந்து திரு அஷரமும் கோப்பு உண்ட படியே -என்று நினைத்து இருந்தேன் காணும் –
என்று அருளிச் செய்ய –
அத்தை ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் விரும்பின திரு நாமம் என்று ஸ்ரீ உடையவர் விரும்பி இருப்பர் –

இராமானுசன் –
இப்படிப் பட்ட ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய –

மன்னு மா மலர் தாள் –
இவருடைய திருவடிகளுக்கும் –
மன்னு மா மலர் என்று -நித்தியமாய் மகத்தாய் -விகசிதமான-புஷ்பத்தை போலியாக அருளிச் செய்தது –
லோகத்தில் சாதாரண புஷ்பத்தை எடுத்து சொல்லிற்று அன்று –
லோகத்துக்கு புஷ்பத்துக்கு விகாசம் செவ்வி குளிர்த்தி நாற்றம் -தொடக்கமானவை –
ஒரு கால விசேஷத்தில்-உண்டாய் – ஒரு காலத்தில் இல்லாதே ஒழியும் இறே –
அப்படி அன்றிக்கே –
யாவதாத்மா பாவியாய் கொண்டு-இருப்பதாய் -விகாசமும் பரிமளமும் மாறாதே மென்மேலும் பெருகி வரும்படி –
அவற்றை உடையதாய் – லோகத்தாரை எல்லாம் ஸ்வ வசமாக்கிக் கொள்ளுகைக்கு ஈடான மகத்துவத்தை
உடைத்தான தொரு-புஷ்பம் கிடைத்தால் அத்தை அவர் திருவடிக்கு ஒரு போலியாக சொல்லலாம் என்றபடி –

அயரேன்-
குரு பாதாம் புஜம் த்யாயேத் -என்றும் –
த்யா யேத்ஜ பேத் நமேத் பக்த்யா -என்கிறபடியே-
அத் திருவடிகளை சர்வதா த்யானம் பண்ணிக் கொண்டு -விச்மரியேன் –
அயர்வு -மறுப்பு –
எனாத வந்தோ ஹி பவந்தி லோகே தி நாத் மகார்யாணி சமாரபந்தே -என்கிறபடியே என்னுடைய-பரத்தை எல்லாம்
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பரித்த பின்பு -நிர்ப்பரனாய் இருக்கிறேன் என்று கருத்து –

ஆன பின்பு –
அருவினை என்னை எவ்வாறு இன்று அடர்ப்பதுவே –
அருவினை -அனுபவ பிராயாச்சித்தங்களாலும்-போக்க அரியதாய் -அநாதி காலம் தொடங்கி பண்ணப்பட்ட
புண்ய பாப ரூப கர்மங்கள் வந்து
என்னை –
யேன யத்ர சபோக்தவ்யம் சுகம் வா துக்கமே வா சத்தத்த்ராஜ்வா பத்வை வபலாத் தேவே ந நீயதே –என்கிறபடியே –
இத்தனை நாளும் ஸ்வ ஸ்வ பலங்களை அனுபவித்து -சம்சாரத்திலே மூட்டினாலும்-
இப்போது ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய சம்பந்தம் ஆகிற ராஜ குல மகாத்மயம் உடைய என்னை –

இன்று-
இப்போது

எவ்வாறு அடர்ப்பது –
எந்த உபாயத்தாலே பாதிப்பது -வானோ மறிகடலோ மாருதமோ தீயகமோ கானோ ஒருங்கிற்று கண்டிலமால் -என்கிறபடியே –
சிம்ஹத்தை கண்ட சூத்ர ம்ருகங்களைப் போலே-கண்டு ஓடிப் போகிற கர்மங்களுக்கு –
சும்மனாதே கை விட்டு ஓடி தூறுகள் பாய்ந்தனவே -என்கிறபடியே
இரு செவி அறியாதபடி போக வேண்டி இருக்கை ஒழிய என்னைப் பாதிக்க வழி இல்லை என்றது ஆய்த்து –
நயவேன் பிறர் பொருளை -என்கிற பாட்டிலே இவ் அர்த்தத்தை பிரதம பர்வ நிஷ்டரும் அருளிச் செய்தார் இறே –

மலர்த் தாள் அயரேன்
குருபாதாம் புஜம் த்யாயேத் -குருவின் திருவடித் தாமரையை த்யானம்செய்ய வேண்டும் -எனபது அனுஷ்டானத்தில்-வந்த படி –

அரு வினை -இன்று அடர்ப்பதுவே –
வினைகள் அடர்ப்பதற்கு மூன்று வழிகள் உண்டு -அவற்றில்
முதலாவது -இயல்பான தொடர்பு அற்ற -அப்ராப்தமான –வேறு தெய்வங்கள் இடம் ஈடுபாடு –
அது நானிலத்தில் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இல்லாத வேறு ஒரு தெய்வத்தை-நயவாமையாலே-என்னிடம் இல்லை-
இனி இரண்டாவது வழி சேவிக்கத் தகாத அற்ப மனிதர்கள் இடம் பொருள் வேண்டி அவர்களைப் போற்றுதல்-
சில மானிடத்தை புயலே எனப் போற்றாத என்னிடம்-அதுவும் இல்லை –
இனி மூன்றாவது வழி -சப்தாதி விஷயங்களை நினைப்பதாகும் –
அதுவும் –மன்னு மா மலர்த்தாள்-அயராத -என்னிடம் இருப்பதற்கு இல்லை –
இனி எவ்வாறு அருவினை என்னை அடர்ப்பது -என்கிறார் –

பிராப்தத்தைச் செய்து அபிராப்தத்தைச் செய்யேன் என்று இருக்கிற என் பக்கல் பாபத்துக்கு வரப் போமோ -என்கிறார் –

உமக்கும் உம்முடைய கரணங்களுக்கும் பகவத் விஷயத்திலே இதர விஷயங்களைக் கடைக் கணியாத படி ப்ராவண்யம்
உரைத்தாலும் துர்வாசனையாலே அவை வந்து மேலிடில் செய்வது என் -என்ன -நான் நின்ற நிலை
இதுவான பின்பு எங்கனே அவை வந்து மேலிடும் படி -என்கிறார் –

நயவேன் பிறர் பொருளை நள்ளேன் கீழரோடு
உய்வேன் உயர்ந்தவரோடு அல்லால் வியவேன்
திரு மாலை யல்லது தெய்வம் என்று ஏத்தேன்
வருமாறு என் என் மேல் வினை —–64–ஸ்ரீ பொய்கை யாழ்வார் –
1-பிறர் பொருளை விரும்பேன்-/2-கீழாரோடு சேரேன் / 3–மேலார்கள் உடனேயே பழகுவேன் –
4–திருமாலின் அரிய சீர்மை கண்டு வியக்க மாட்டேன் –/ 5-திருமாலை அல்லது வேறு தெய்வத்தை ஏத்த மாட்டேன் –

நயவேன் பிறர் பொருளை –
பிறர் பொருளை ஆசைப்படேன் –த்ரவ்யத்துக்கு உத்கர்ஷமாவது-த்ரவ்யம் தன்னுடைய
நன்மையாலும் -உடையவனுடைய நன்மையாலும் —
த்ரவ்யம் பரிணாமியான அசித் அன்றிக்கே ஆத்ம த்ரவ்யமாய் இருந்தது -யஸ் யாத்மா சரீரம் –பதிம் விஸ்வஸ்ய
என்று ஓதப்படுகிறவன் உடையவன் —
உத்க்ருஷ்டமான ஆத்மாவை -என்னது -என்று இரேன் –

நள்ளேன் கீழரோடு–
ஆத்மாவை என்னது என்று இருக்குமவர்களோடு -இவர்களே கீழார் ஆகிறார் -அவர்களோடு கிட்டேன்
தங்கள் படி ஆக்கிக் கொள்வர் என்று

உய்வேன் உயர்ந்தவரோடு அல்லால் –
உத்தமர் என்னும் அவர்களோடு அல்லது உசாவேன்

வியவேன்-திரு மாலை யல்லது தெய்வம் என்று ஏத்தேன்–
ஸ்ரீ யபதியைக் கண்டு அல்லது விஸ்மயப் படேன் –
அவனை அல்லது வேறு சிலரை தெய்வம் என்று ஸ்துதியேன் –
வியவேன்-திரு மாலை-ஸ்ரீ யபதியினுடைய ஐஸ்வர்யத்தை அர்த்த வாதம் என்று இரேன்

வருமாறு என் என் மேல் வினை —-
அவசியம் அநு போக்தவ்யம்– என்கிற வசனத்தைக் கொண்டு என் பக்கலிலே வர போமோ பாபத்துக்கு -என்கிறார் –
க்ருதக்ருத்யன் என்கிறார் –
ஸ்ரீ எம்பெருமான் விரும்பும் ஆத்மாவை அபஹரியேன் -ராவணன் செயலைச் செய்யேன்
கீழார் அவனுக்கு கூட்டுப்படும் மாரீச பிரப்ரு த்திகள்
உயர்ந்தவர் விச்வாமித்திராதிகள் -மஹா தமாநசது –
பெரியோர் -த்ருணீக்ருத விரிஞ்சாதி நிரங்குச விபூதய-ப்ரஹ்மாதிகளைக் கண்டால் அடுப்படைக் கல்லாக நினைத்து இருக்கும் அத்தனை –
திரு மாலை யல்லது வியவேன் தெய்வம் என்று ஏத்தேன்
வருமாறு என் என் மேல் வினை –அவசியம் அநு போக்தவ்யம்–என்கிறவை என்னை நலியவோ

உத்தம புருஷஸ் த்வந்ய–என்கிறபடியே
சர்வ விசஜாதியனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய ஆத்ம த்ரவ்யத்தை என்னது என்று விரும்பேன் –
பிறரதான ஆத்மாவை என்னது என்று இருக்கும் தாழ்ந்த சம்சாரிகளோடு செறியேன் –
உத்துங்கமான ஆத்ம வஸ்து சர்வ உத்தமனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடையது என்று இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை ஒழிய ஏதேனும் ஒன்றை உசாவேன் –
சர்வாதிகனான ஸ்ரீ யபதியை ஒழிய புறம்பே சிலரை ஆசிரயணீய தேவதைகள் என்று புத்தி பண்ணி வாய் விட்டுப் புகழேன்
இவ்வாகாரங்கள் நமக்கு உண்டாயத்தே என்று ஆச்சர்யப் படேன் –
இப்படியான பின்பு பகவத் அனுபவ பாத்ரரான நம்முடைய மேல் தன் நிக்ரஹ ரூபமான பாபம் வந்து மேலிடும் படி எங்கனே –

ஸ்ரீ திருமாலை அல்லது வியவேன்–
அவனை அல்லது தைவம் அன்று ஏத்தேன்–என்னவுமாம் –

வாய் அவனை அல்லது வாழ்த்தாது கை யுலகம்
தாயவனை அல்லது தாந்தொழ பேய் முலை நஞ்
சூணாக வுண்டான் உருவோடு பேர் அல்லால்
காணாக் கண் கேளா செவி ——முதல் திருவந்தாதி-–11-

தோளவனை யல்லால் தொழா என் செவி யிரண்டும்
கேள்வன தின் மொழியே கேட்டிருக்கும் -நா நாளும்
கோணா கணையான் குரை கழலே கூறுவதே
நாணாமை நள்ளேன் நயம் ——-63-

வினையால் அடர்ப்படார் வெந்நரகில் சேரார்
தினையேனும் தீக்கதிக் கண் செல்லார் நினைதற்
கரியானைச் சேயானை ஆயிரம் பேர்ச் செங்கட்
கரியானைக் கை தொழுதக்கால் ——-65–

நா வாயில் உண்டே நமோ நாரணா வென்று
ஓவாது உரைக்கும் உரை உண்டே மூவாத
மாக்கதிக் கண் செல்லும் வகை யுண்டே என்னொருவர்
தீக்கண் செல்லும் திறம் ——95-

தாமுளரே தம் உள்ளம் உள் உளதே தாமரையின்
பூ உளதே ஏத்தும் பொழுது உண்டே -வாமன்
திரு மருவு தாள் மருவு சென்னியரே செவ்வே
அரு நரகம் சேர்வது அரிது————இரண்டாம் திருவந்தாதி—–21-

பயன் அல்ல செய்து பயன் இல்லை நெஞ்சே!
புயல் மழை வண்ணர் புரிந்து உறை கோயில்,
மயல் மிகு பொழில் சூழ் மாலிருஞ் சோலை
அயன் மலை அடைவது அது கருமமே–2-10-3-

சொன்னால் விரோதம் இது, ஆகிலும் சொல்லுவன் கேண்மினோ!
என் நாவில் இன் கவி யான் ஒருவர்க்கும் கொடுக்கிலேன்
தென்னா தெனா என்று வண்டு முரல் திரு வேங்கடத்து
என் ஆனை என் அப்பன், எம் பெருமான் உளனாகவே–3-9-1-

என்னாவது, எத்தனை நாளைக்குப் போதும், புலவீர்காள்!
மன்னா மனிசரைப் பாடிப் படைக்கும் பெரும் பொருள்!
மின்னார் மணி முடி விண்ணவர் தாதையைப் பாடினால்,
தன்னாகவே கொண்டு சன்மம் செய்யாமையும் கொள்ளுமே–3-9-4-

சேரும் கொடை புகழ் எல்லை இலானை,ஓர் ஆயிரம்
பேரும் உடைய பிரானை அல்லாம்,மற்று யான் கிலேன்;
மாரி அனைய கை, மால் வரை ஒக்கும் திண் தோள் என்று,
பாரில் ஓர் பற்றையைப் பச்சைப் பசும் பொய்கள் பேசவே–3-9-7-

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

அவதாரிகை –
கலி தோஷ அபிபூதமான ஜகத்தை ரஷித்தமையை சொல்லி -இவரை -ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு-ஆத்ம குணாதிகள்
தானே வந்து சேரும் என்னும் அத்தையும் –
இவருடைய ஆத்ம குணோத்-பாதகத்வ ஹேதுவான சகாய பலத்தையும் அருளிச் செய்தார் கீழ் இரண்டு பாட்டாலே –
இப்பாட்டிலே –
இப்படி கலி தோஷத்தைப் போக்கி -லோகத்தை ரஷித்த அளவிலும் – ஸ்ரீ எம்பெருமானார் குணங்கள் பிரகாசித்தது இல்லை-
என் கர்மத்தைக் கழித்த பின்பு வைலஷண்யத்தை தரித்தது -என்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை-

கீழ் இரண்டு பாட்டாலே –
கலியினுடைய க்ரௌர்யத்தாலே க்லேசப்பட்ட லோகத்தை ரஷித்த –ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு
ஸ்வரூப அனுரூபமான சம்பத்துக்கள் தன்னடையே வந்து சேரும்-என்றும் –
அவர் தாம் அந்த ரஷணத்துக்கு உறுப்பான வைபவத்தை உடையவர் என்றும் பிரதி பாதித்து
இப்பாட்டிலே –
அப்படிப்பட்ட ரஷணத்திலே ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய பிரபாவம் பிரகாசித்தது இல்லை –
என்னுடைய ஆசூர க்ருத்யங்களை யம லோகத்தில் எழுதி வைத்த புஸ்தக பாரத்தை எல்லாம்-தஹித்த பின்பு காணும்
அவருடைய கல்யாண குண வைபவத்துக்கு ஒரு பிரகாசம் லபித்தது -என்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை–

செறு கலியால் வருந்திய ஞாலத்தை வண்மையினால் வந்து எடுத்து அளித்தமையும் –
ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு ஆத்ம குணாதிகள் தாமே வந்து சேருதலும் –
ஆத்ம குணங்களை உண்டாக்குவதற்கு-இவருக்கு ஏற்ப்பட்டு உள்ள சகாய பலமும் -கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலும் கூறப் பட்டன –
இந்தப் பாட்டில்
இப்படிக் கலியை செறுத்து உலகை ரஷித்த படியால் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் குணங்கள்-பிரகாசிக்க வில்லை –
என் வினை யனைத்தையும் விலக்கிய பின்னரே அவை பிரகாசித்தன -என்கிறார் –

ஈசன் வானவர்க்கு என்பான் என்றால் அது தேசமோ திரு வேங்கடத்தானுக்கு .
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் சோதிக்கே.-ஆழ்வார்-…அது போல-
அந்தாமத்து அன்பு செய்-ஆவி சேர் அம்மான்-கலந்து சேர்ந்த பின்பு தான் விலஷணம் ஆனது என்று ஆழ்வார் அருளியது போல .
ஆவி சேர்ந்த பின்பு தான் அம்மான் ஆனான்
தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மீது ..திரு மங்கை ஆழ்வார் கிட்டியதும் சருகாய் இருந்தது தளிர் விட-
அகில ஜகத் நாதன் அஸ்மின் நாதன்-ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத
தம் வினைகள் பாரம் -குறித்து அதைப் போக்கியதே கலியை கெடுத்ததை விட சுவாமிக்கு புகழ் என்கிறார்

நிலத்தை செறுத்து உண்ணும் நீசக் கலியை நினைப்பரிய
பலத்தைச் செறுத்தும் பிறங்கிய தில்லை என் பெய் வினைதென்
புலத்தில் பொறித்த வப்புத்தகச் சும்மை பொறுக்கிய பின்
நலத்தைப் பெறுத்தது இராமானுசன் தன நயப் புகழே -34 –

பத உரை –
இராமானுசன் தன் -எம்பெருமானார் உடைய
நயப் புகழ்-விரும்பத் தக்க குணத் திரள்
நிலத்தை -உலகத்தை
செறுத்து -நிலை குலையச் செய்து
உண்ணும் -துன்புறுத்தும்
நீசக் கலியை -கீழ்த் தரமான தன்மை கொண்ட கலியினுடைய
நினைப்பரிய -நெஞ்சினாலும் இவ்வளவு என்று நினைக்க முடியாத
பலத்தை -வலுவை
செறுத்தும் -தொலைத்தும்
பிறங்கியது இல்லை -விளங்கியது இல்லை
என்-என்னாலே
செய்-செய்யப்பட்ட
வினை-பாபங்களை
தென் புலத்தில் -யம லோகத்தில்
பொறித்த -எழுதி வைத்த
அப்புத்தகச் சும்மை -அத சுவடிச் சுமையை
பொறுக்கிய பின் -கொளுத்திய பின்
நலத்தை -விளங்கும் சிறப்பை
பொறுத்தது -தாங்கிக் கொண்டது-

வியாக்யானம் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய ஸ்ப்ருஹநீயமான குண ஜாதம் –
லோகத்தை அபிபவித்து ஹிம்சியா நின்று உள்ள ஹேயமான கலியை மனஸ்சாலே பரிச்சேதிக்க அரிதாய் இருந்துள்ள பலத்தை –
தேஜஸ் சகாசத்தில் திமிரம் போலே அபிபூதமாம்படி பண்ணின வளவிலும் பிரகாசித்தது இல்லை –
என்னாலே உண்டாக்கப் பட்ட பாபங்களை யம லோகத்திலே எழுதி வைத்த அந்தப் புஸ்தக பாரத்தை-தஹித்த பின்பு
ஔ ஜ்ஜ்வல்ய ரூபமான வைலஷண்யத்தை தரித்தது –
பிறங்குதல்-பிரகாசித்தல்
தென் புலம் -யம புரம்
சும்மை-சுமை
பொறுத்தல்-தஹித்தல்
நயம்-விருப்பம்–

பொறித்த -கல் வெட்டு போலே செய்த கர்மங்கள் -நைச்சிய அனுசந்தானம் –
புண்யம் தாமரை -விகாசம் அடைய -பாபம் ஆகிய இருள் போக்க ஸ்ரீ ராமானுஜ திவாகரன் –

நிலம்-
தர்மார்த்த காம மோஷ புருஷார்த்தங்களுக்கு எல்லாம் விளை நிலமான மகா பிருத்வி
க்ருத த்ரேதா த்வபாரதி யுகங்களிலே -சாதுர்வர்ண மயா ஸ்ரஷ்டா குண கர்ம விபாக -என்று சொல்லப்படுகிற-
தம் தம் மரியாதைகளில் நடந்து -ஸூகோத்தரமாக பகவத் ஆஜ்ஜா பரிபாலனம் பண்ணிக் கொண்டு போருகிற பூமி –என்றபடி –
நிலத்தை –
அந்த பூமியிலே வர்த்திக்கிற சேதனரை –

செறுத்து –
அந்த மரியாதை எல்லாம் மூலையடியே-நடத்திக் கொண்டு பூர்வ காலத்துக்கு விபரீதமாக
எல்லாரையும் துக்காகுலராம் படி பண்ணி –
உண்ணும் –
லோகத்தாரை எல்லாம் ஸ்வ வசமாக கொண்டு சாம்ராஜ்யம் பண்ணி நிற்கிற கலி
தான் லோகத்தை-அழித்த பிரகாரத்தை கீழில் பாட்டில் பரக்க சொன்னோம்-

நிலம்-
தர்மம் அர்த்தம் காமம் புருஷார்த்தம் -விளை நிலம் ஆன மகா ப்ருத்வி– கொண்டாடுகிறார்
ஸ்ரீ ராமன் ஸ்ரீ கண்ணன் ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடி பட்ட இடம்.என்பதால்–இதுவும் அவன் விபூதி தானே
கலி படுத்தும் பாட்டால் நிலத்தை பழிக்க கூடாது
வைபவம் நிறைய கர்ம பூமி–வர்ண ஆஸ்ரம பிரிவின் படி நடந்து ஞானம் பெற்று பக்தி வளர்க்க -ஹேதுவான நிலம்
செல்வ செழிப்பு, ஆரோக்யமாக, பயம் நீங்கி ,இளையவர் மரிப்பதை பார்க்க வேண்டாத படி
தான தான்யம் நிறைந்து ஆனந்தமாக இருந்தார்கள்.
பகவத் ஆணை படி நடந்த காலம்..-முன்பு உள்ள யுகங்கள்
இவற்றை மூலை அடி பண்ணி விபரீதமாக துக்கமே அனுபவித்து சாம்ராஜ்யம் பண்ணி வச படுத்தி கொண்டு
நிலத்தை செறுப்பதே சோறு கலிக்கு

நீசக் கலியை –
மனுஷ்யரிலே சண்டாளரைப் போலே காணும் யுகங்களிலே அதி ஹேயமான கலி யுகமும் –
நீசக் கலியை –
நீசமான கலி யுகத்தின் உடைய –

நினைப்பரிய பலத்தை –
அப்ராப்ய மனச சஹா -என்னுமா போலே எத்தனையேனும் தரம் உடையார்க்கும்-அந்த யுகத்தின் உடைய க்ரௌர்யம்
தட்டாதபடி வர்த்திப்போம் என்று நினைத்து இருக்கவும் அரியதாய் இருக்கிற பலத்தை –
மனசால் பரிச்சேதிக்க அரிதாய் இருக்கிற பலத்தை -என்றபடி –
மகா பல-என்று சொல்லப்படுகிற-ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய பலத்தை பரிச்சேதிக்கிலும்
இதனுடைய பலத்தை பரிச்சேதிக்க ஒண்ணாது காணும் –

செறுத்தும் –
பாஸ்கரன் உதித்து அந்தகாரத்தை சவாசனமாக போக்கினது போலே -கலி தோஷத்தை நிவர்த்திப்பித்த அளவிலும் –
பொலிக பொலிக பொலிக போயிற்று வல் உயர் சாபம் நலியும் நரகமும்-நைந்த நமக்கு இங்கி யாதொன்றுமில்லை –
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் -என்று மயர்வற-மதி நலம் அருளப் பெற்றவரும்
இவருடைய அவதாரத்தைக் கொண்டாடினார் இறே –
ஸ்வ புருஷம் மபிவீஷ்ய பாசாஹச்துவம் வததியம் கிலதச்ய கர்ண மூலே -என்றும்
பரிஹர மதுசூதன பிரபன்னா ப்ரபுரகம் அன்யக்ர்ணா ந வைஷ்ணவானாம் –என்றும்
பவ சரணம் இதீரயந்தியே வைத்ய ஜடதூரதரென தானபாபான் -என்றும்
நகலு பாகவதாயாம் விஷயம் நச்சந்தி -என்கிறபடியே
இவர் அவதரித்து -எல்லாரையும் பிரபத்தி மார்க்கத்திலே-நடப்பித்து -பாகவதாரகப் பண்ணி –
கலி தன்னைக் கடக்கப் பாய்ந்து நாவலிட்டு உழி தருகின்றோம்-நமன் தமர் தலைகள் மீதே -என்கிற பிரகாரத்திலே
கலியினுடைய வெக்காயம் தட்டாதபடி லோகத்தை எல்லாம் -ரஷித்த அளவிலும் என்றபடி-

நிலத்தைச் செறுத்து உண்ணும் நீசக் கலி –
நிலம்-நிலத்தில் உள்ள சேதனர் செறுக்கப் படுபவர் அவரே ஆதலின் கலி நீசனாதற்கு ஹேது நிலத்தை செறுத்து உண்ணுதல்
உண்ணல்-கபளீகரித்தல் ஆவது -உலகைத் தன வசம் ஆக்குதல்
காலம் ஆதலின் உலகத்தை தன வசத்திலே ஆக்கி வியாபகமாய் இருத்தல் பொருந்தும் –
கிருதாதிகள் நிலத்தில் வியாபிக்கும் அவை அன்றி செறுத்து உண்பவை அல்ல –

செறுத்தல் ஆவது –
வர்ண ஆஸ்ரம மரியாதைதையும் இறைவனை வழி படும் நெறியையும் குலைத்தல் –
வர்ண ஆஸ்ரம ஆசார வதீ பிரவ்ருத்திர் நகலவ் ந்ருனாம்-என்று வர்ண ஆஸ்ரமங்களை பொறுத்த நடவடிக்கை
மானிடர்க்கு கலி காலத்தில் இல்லை -என்று சரீரத்தோடு கூடிய நிலைக்கு ஏற்ப வகுக்கப்பட்ட அறநெறி வரம்பும் –
விசிஷ்ட வேஷ மரியாதையும் –
கலவ ஜகத்பதிம் விஷ்ணும் சர்வ ஸ்ரஷ்டார மீச்வரம்
நார்ச்ச யிஷ்யந்தி மைத்ரேய பாஷண்டோபஹதா ஜனா -என்று
மைத்ரேயரே -உலகின் தலைவனும் அனைத்தையும் படைத்தவனும் -ஈஸ்வரனும் ஆகிய விஷ்ணுவை-
பாஷண்டர்களால் கெடுக்கப்பட்ட ஜனங்கள் கலி காலத்தில் பூஜிக்க மாட்டார்கள்-என்று-
சரீர தொடர்பு அற்ற பரிசுத்த ஆத்ம தத்துவத்துக்கு ஏற்ப வகுக்கப்பட்ட நெறி முறையும் –
நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷ மரியாதையையும் -குலைக்கப்படுவது கலியினால் அன்றோ –
இருவகை மரியாதையையும் குலைத்தலின் கலி நீசனாயினான் –
வர்ண தர்மங்கள் விட்டவரும்-நெடும் தகையை நினையாதவரும் நீசர் அன்றோ –
விடச் செய்தவனும் நினைக்க ஒட்டாதவனும்-நீசனாகக் கேட்க வேணுமோ –
செறுத்தல்
உணவாய் -தாரகமாதல் பற்றி உண்ணும் -என்கிறார் -ஆகவுமாம்-
கலியை-உருபு மயக்கம்

நினைப்பரிய பலத்தைச் செலுத்தும் பிறந்கியது இல்லை –
நிலத்தை எல்லாம் செறுத்து உண்ணும் கலியாதலின் அதன் பலம் நினைப்பு அரியதாயிற்று –
உலகு உண்டவன் பலத்தை பரிச்சேதித்தாலும் உலகைச் செறுத்து உண்ணும் இதன் பலம் பரிச்சேதிக்க வரிது–
இறைவனாலும் காக்க முடியாத படி அன்றோ இது செறுகிறது
இத்தகைய கலியின் பலத்தை செறுத்து அதை ஒடுக்கினால் இராமானுசன் புகழ் எவ்வளவு பிறந்கியதாக வேண்டும் –

பொலிக பொலிக பொலிக போயிற்று வல்லுயிர் சாபம்
நலியும் நரகமும் நைந்த நமனுக்கு இங்கு யாது ஒன்றும் இல்லை
கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் கடல் வண்ணன் பூதங்கள் மண் மேல்
மலியப் புகுந்து இசைபாடி ஆடி உழி தரக் கண்டோம் -திரு வாய் மொழி -5 2-1 – – என்று
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும் இவரால் கலி கெடுவதை அருளிச் செய்தார் –
பகவன் நாமத்தை அண்டை கொண்டவர்க்கே கலி தன்னைக் கடக்கப் பாய்ந்து
நமன் தமர் தலைகள் மீது நாவல் இட்டு உழி தர முடியுமானால் ஸ்ரீ இராமானுசனை அண்டை கொண்டவர்க்கு கேட்க வேணுமா –
இவ்வாறு கலியின் மிடுக்கை ஒடுக்கியதால் இராமானுசன் புகழ் பிறந்கியது இல்லையாம்-
ஏன் எனில் அவருக்கு இது ஒரு பெரிய காரியம் அன்றாம் –
பின்னையோ எனின் –

இராமானுசன் தன் நயப் புகழே –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய-ஸ்ப்ர்ஹநீயமான கல்யாண குணங்கள் –
நயம் –
விருப்பம் –
பிறந்கியது இல்லை -பிரகாசித்தது இல்லை பின்னை எத்தாலே பிரகாசித்தது என்றால் –

என் பெய் வினை –
அநாதி காலமே தொடங்கி இவ்வளவாக –தேப்யோ ப்யதி காநிதான்ய ஹமபி சூத்ர கரோமிஷனாத்-என்றும் –
யாவச்ச்சயம் சதுரிதம் சகலச்ய-ஜந்தோ தாவச்சதத் தத்தி கஞ்சமா மாச்திசத்யம் -என்றும் சொல்லப்படுகிற
ஹேய உபாதேய விவேக-சூன்யனான என்னாலே உண்டாக்கப்பட்ட
அக்ருத்த்ய கரணமும் க்ருத்த்ய அகரணமும் தொடக்கமான பாபங்களை

பெய்கை –
உண்டாக்குகை –

தென் புலத்தில் –
தஷிண திக்கில் பாதக ஸ்தலமாய் கொண்டு இருக்கிற யம லோகத்திலே
தென்புலம் –
யம புரம் –
பொறித்த –
சித்ர குப்தனாலே எழுதப்பட்ட –அப் புத்தக சும்மை -அந்த புஸ்தக பாரங்களை
சும்மை-
பாரம் -இத்தால் பகவத அபசார – பாகவத அபசார -அசஹ்யா அபசார ரூபமாய் -சமசித்த பிராரப்த காமி-ரூபமாய்
இருக்கிற கர்மங்களினுடைய அபரிமிதத்வத்தை சொல்லிற்று ஆய்த்து –

பொறுக்கிய பின் –
அந்த-பாபங்களை எல்லாம் பிரிகதிர் படாதபடி தஹித்த பின்பு –
பொறுக்குதல்-
தஹித்தல் –

நலத்தை-பொறுத்தது –
பாபத்வாந்த ஷயாயச ஸ்ரீ மான் ஆவிர்பூத் பூமாவ் ராமானுஜ திவாகர -என்கிறபடியே-
பிரகாசத்தைப் பெற்றது அப்போது -என்றபடி –

என் பெய் வினை பொறுத்தது –
இவரால் வினைகள் ஒவ் ஒன்றாக செய்யப்படுவன அல்ல –
ஒரு பொழுதில் பல வினைகள் பெய்யப்படுகின்றனவாம் –
யத் ப்ரஹ்ம கல்ப நியுதா நுபவேப்ய நாச்யம் தத் கில்பிஷம் ஸ்ருஜதி ஜந்துரிஹா ஷனார்த்தே-என்று-
பதினாயிரம் ப்ரஹ்ம கல்ப காலம் அனுபவித்தாலும் -தீராத பாபத்தை அரை நொடியில் இங்கு-
ஒரு பிராணி சிருஷ்டி செய்து விடுகிறது -என்றபடி
இவர் செய்த வினைகள் யம புரத்தில் சித்ர குப்தனால் புத்தகத்தில் எழுதப்படுகின்றன –
அங்கனம் எழுதப்பட்ட புத்தகங்கள் சுமை சுமையாக இருக்கின்றனவாம் –
அவை எல்லாவற்றையும் ஒரு நொடியில் கொளுத்தி விட்டது –

இராமானுசன் தன்னைப் புகழ்-
இது யாராலும் செயற்கரிய செயல் ஆதலின் இச் செய்கையால் நலத்தை-பொறுத்தது –
இவ் வுலகில் உள்ள அனைவரும் செய்த வினைகள் அனைத்தும் சேர்ந்தாலும் -என் வினைக்கு ஈடாக மாட்டா —
ஆதலின் கலியைச் செறுத்து நிலத்தாரைக் கலியின் கொடுமையிலிருந்து விடுவித்ததனால்-
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் புகழ் பிறந்கியது இல்லை-
யம லோகத்தில் சுமை சுமையாக புத்தகத்தில்-எழுதப் பட்ட என் வினைகளைப் பொசுக்கியதாலேயே
அது பெருமை பெற்று விளங்குகிறது-எனபது ஸ்ரீ அமுதனார் கருத்து-

தண் கடல் வட்டத்து உள்ளாரைத் தமக்கு இரையாத் தடிந்து உண்ணும் திண் கழற்கால் அசுரர்–ஸ்ரீ திருவாய் மொழி-3-5-2-

இடகி லேன் ஒன்று; அட்ட கில்லேன்; ஐம்புலன் வெல்ல கிலேன்;
கடவ னாகிக் காலந்தோறும் பூப் பறித்து ஏத்த கிலேன்;
மடவல் நெஞ்சம் காதல் கூர, வல் வினையேன்–4-7-9-

என்னை ஆளும் வன்கோ ஓரைந்திவை பெய்து இராப் பகல் மோது வித்திட்
டுன்னை நான் அணுகா வகை செய்து போதி கண்டாய்–7-1-2-

தீர் மருந் தின்றி ஐவர் நோயடும் செக்கி லிட்டுத் திரிக்கும் ஐவரை–7-1-5-

ஏவினார் கலியார் நலிக வென்று என் மேல் எங்கனே வாழுமாறு ஐவர்
கோவினார் செய்யும் கொடுமை—-பெரிய திருமொழி–1-6-8-

உண்ணாது வெங்கூற்றம் ஓவாத பாவங்கள் சேரா–7-4-8-

நெடியானே கடியார் கலி நம்பீ நின்னையே நினைந்து இங்கு இருப்பேனைக்
கடியார் காளையர் ஐவர் புகுந்து காவல் செய்த அக் காவலைப் பிழைத்துக்
குடி போந்து உன்னடிக் கீழ் வந்து புகுந்தேன் கூறை சோறு இவை தந்து எனக்கு அருளி
அடியேனைப் பணி யாண்டு கொள் எந்தாய் அழுந்தூர் மேல் திசை நின்ற அம்மானே –7-7-8-

கொள்ளக் குறையாத விடும்பைக் குழியில்
தள்ளிப் புகப்பெய்தி கொல் என்றதற்கு அஞ்சி
வெள்ளத்திடைப் பட்ட நரியினம் போலே
உள்ளம் துளங்கா நிற்பன் ஊழி முதல்வா -11-8-5-

தண்ணன இல்லை நமன் தமர்கள் சாலக் கொடுமைகள் செய்யா நிற்பர்
மண்ணோடு நீரும் எரியும் காலும் மற்றும் ஆகாசமுமாகி நின்றாய்
எண்ணலாம் போதே உன்னாமம் எல்லாம் எண்ணினேன் என்னைக் குறிக் கொண்டு என்றும்
அண்ணலே நீ என்னை காக்க வேண்டும் அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே –-ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி- 4-10 6-

நன்மை தீமைகள் ஒன்றும் அறியேன் நாரணா என்னும் இத்தனை அல்லால்
புன்மையால் உன்னை புள்ளுவம் பேசி புகழ்வான் அன்று கண்டாய் திருமாலே
உன்னும் ஆறு உன்னை ஒன்றும் அறியேன் ஓவாதே நமோ நாரணா என்பன்
வன்மை யாவது உன் கோயிலில் வாழும் வைட்டணவன் என்னும் வன்மை கண்டாய் -5 1-3 –

சித்தர குத்தன் எழுத்தால் தென் புலக் கோன் பொறி ஒற்றி
வைத்த இலச்சினை மாற்றி தூதுவரோடி ஒளித்தார்
முத்து திரை கடல் சேர்ப்பன் மூதறிவாளர் முதல்வன்
பத்தர்க்கு அமுதன் அடியேன் பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே –5 2-2-

இருந்தான் கண்டு கொண்டே என தேழை நெஞ்சாளும்
திருந்தாத வோரைவரைத் தேய்ந்தற மன்னி
பெருந்தாட் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பெருமான்
தருந்தானருள் தான் இனி யானறியேனே—8-7-2–நான் இந்த்ரியங்களுக்கு கட்டுப்பட்டு இருந்த தன்மையை-இந்திரிய வஸ்யதையை –
தன் அழகாலே தவிர்த்து-என்னை அங்கீகரித்த உபகாரத்துக்கு ஒவ்வாது
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் உடைய ஆபத்தை நீக்கிய தன்மையும்-ஆபந் நிவாரணமும் -என்கிறார்-

செவ்வாய் யுந்தி வெண் பல் சுடர்க் குழை தம்மோடு
எவ்வாய்ச் சுடரும் தம்மில் முன் வளாய்க் கொள்ள
செவ்வாய் முறுவலோடு என துள்ளத் திருந்த
அவ்வாயன்றி யானறியேன் மற்றருளே–8-7-7-அவன் தம்மோடு கலந்த கலவியினாலே ஹ்ருஷ்டானாய் -உவகையனாய்
அது தன் பேறாக முறுவல் செய்த திருப் பவளத்தை அனுபவித்துப் ப்ரீதர் ஆகிறார் –

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயத்தில் சொல்லுகிறபடியே -மனஸ் தத்வாதிகளுக்கு அபிமாநிகளாய்-இருக்கிற
ஸ்ரீ திரு வாழி முதலான திவ்ய ஆயுதங்களினுடைய ப்ரசாதத்தாலே-இந்திரிய ஜயாதிகள்-உண்டாக வேண்டி இருக்க –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயிக்கவே இவை எல்லாம் உண்டாம் என்கிறது –
என் கொண்டு -என்ன –
அந்த ஸ்ரீ பஞ்ச ஆயுதங்களும் லோக ரஷண அர்த்தமாக ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பக்கலிலே யாயின-என்கிறார் –
அதவா –
அவை எல்லாம் லோக ரஷண அர்த்தமாக ஸ்ரீ எம்பெருமானாராய் வந்து திருவவதரித்தன –என்னவுமாம் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இலைகளாலே நெருங்கி இருக்கிற -தாமரைப் பூவிலே அவதரித்த ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருக்கு வல்லபனான-
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய திருக்கையிலே ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாய் இருக்கிற ஸ்ரீ திரு ஆழி ஆழ்வானும் –
அவனோடு ஒரு கோர்வையாய் இருக்கிற ஸ்ரீ நந்தகம் என்னும் -பேரை உடைத்தான ஸ்ரீ கட்கமும் –
ஆஸ்ரித ரஷணத்தில் பொறுப்பை-உடைத்தான ஸ்ரீ கதையும் – அதி ச்லாக்யமான ஸ்ரீ சார்ங்கமும் –
புடையாலே தர்சநீயமாய் ஸ்ரீ வலம்புரி என்னும் பேரை-உடைத்தான ஸ்ரீ பாஞ்ச சந்யமும் –
கலி தோஷாபிபூதமாய் காணப்படுகிற இந்த லோகத்தை ரஷிப்பதாக ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
அதிகரித்த கார்யத்துக்கு சஹா காரியர்களாக கொண்டு -அவர் பக்கலிலே ஆய்த்து என்கிறார் –
அன்றிக்கே
ஸ்ரீ பஞ்ச-ஆயுதங்களும் ஸ்ரீ எம்பெருமானாராய் வந்து திரு அவதரித்து அருளின -என்கிறார் ஆகவும்

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை–

புலன் அடக்கம் முதலானவை மனம் முதலிய தத்துவங்களுக்கு அபிமானியான
ஸ்ரீ திரு வாழி யாழ்வான் முதலிய ஸ்ரீ திவ்ய ஆயுதங்களினுடைய ப்ரசாதத்தாலே உண்டாக வேண்டி இருக்க –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை சேரவே இவை எல்லாம் உண்டாகும் எனபது எங்கனம் பொருந்தும் என்ன –
அந்த ஸ்ரீ திவ்ய ஆயுதங்களும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இடத்திலேயே உள்ளன -என்கிறார் –

அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் ஸ்ரீ வல்லபன் ..
முதலில் பூ மன்னு மாது பொருந்திய மார்பன் -ஆரம்பித்தார் ..கடைசியிலும் சொல்லுவார்.-
ஒவ் ஒரு திருவாய் மொழியிலும் -7 வது- பாசுரமாக கொண்டு போனால் ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி-முழுவதிலும் புதுசாக சாராம்சம் கிடைக்கும்-
பூ மன்னு-1-/ அலர்மகள் கேள்வன் -33-/வானம் கொடுப்பது மாதவன் -66-/ பங்கய மா மலர்ப் பாவை -108-/
ஸ்ரீ திருமகள் சம்பந்தம் விடாமல் அன்றோ அருளிச் செய்கிறார் –

அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் கை யாழி என்னும்
படையோடு நாந்தகமும் படர் தாண்டும் ஒண் சார்ங்கமும் வில்லும்
படையார் புரி சங்கமும் இந்தப் பூதலம் காப்பதற்கு என்று
இடையே இராமானுச முனியாயின விந் நிலத்தே -33 –

பத உரை –
அடை ஆர் -இலை நிறைந்துள்ள
கமலத்து -தாமரைக் கொடியினுடைய
அலர் மகள் -பூவிலே தோன்றியவளான பிராட்டிக்கு
கேள்வன் -கணவனுடைய
கை-கையிலே உள்ள
ஆழி என்னும் -சக்கரம் என்று பேர் பெற்ற
படையோடு -திவ்ய ஆயுதத்தோடு
நாந்தகமும் -நந்தகம் என்னும் திரு வாளும்
படர்-காத்தலில் பரவி நிற்கும்
தண்டும் -ஸ்ரீ கதையும்
ஒண் -விளங்குகிற
சார்ங்க வில்லும் -ஸ்ரீ சார்ங்கம் என்னும் திரு வில்லும்
புடை ஆர் -பக்கத்தில் பருத்த
புரி சங்கமும் -வலம் புரியாய் அமைந்த ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் என்ற சங்கமும்
இந்தப் பூதலம் -இந்த பூமியை
காப்பதற்கு என்று -ரஷிபதர்க்கு என்று
இந் நிலத்தே -இப்பூமியிலே
இராமானுச முனி இடையே -எம்பெருமானார் இடத்திலே
ஆயின -இருப்பனவாக உள்ளன –

வியாக்யானம்
இலை நெருக்கத்தை உடைத்தான தாமரையினுடைய பூவை ஜன்ம பவனமாக வுடையளான-
ஸ்ரீ பிராட்டிக்கு வல்லபனானவனுடைய திருக் கையிலே வர்த்திப்பதாய் –
சல ஸ்வரூப மத்யந்த ஜவே நாந்தரிதா நிலம்-சக்ர ஸ்வரூபஞ்ச மனோ தத்தே விஷ்ணு கரே ஸ்த்திதம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1 22-71 – –
என்கிறபடியே –மனஸ் தத்வ அபிமானியாய் இருக்கிற ஸ்ரீ திரு வாழி என்று-பிரசித்தமான ஸ்ரீ திவ்ய ஆயுதத்தோடே-

பிபர்த்தி யச்சாசி ரந்த மச்யுதோ த்யந்த நிர்மலம்-வித்யா மயந்துயத் ஜ்ஞானம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் – 1-22 74- –என்கிறபடியே –
ஜ்ஞான அபிமானி யான திரு வாளும்–

புத்திரத் யாஸ்தே கதா ரூபேண மாதவே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் – 1-22 69- – –என்கிற படியே –
புத்ய அபிமானியாய் ரஷணத்திலே பரந்து இருக்கும் ஸ்ரீ கதையும் –

பூதாதி மின்த்ரியாதிஞ்ச த்விதா ஹன்கார மீச்வர-பிபர்த்தி சங்க ரூபேண சாரங்க ரூபேண ச ஸ்த்திதம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் – 1-22-70 –
என்கிற படியே இந்திரிய காரணமான சாத்விக அஹங்கார அபிமானியாய் இருக்கிற-விலஷணமான
ஸ்ரீ சார்ங்கம் என்னும் திரு நாமத்தை உடைய திரு வில்லும்

பூத காரணமான தாமச அஹங்கார அபிமானியாய் மிக முழங்கு கைக்கு உறுப்பாம்படி
புடை பருத்து தர்சநீயமான சந்நிவேசத்தை உடைய ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யமும்

இந்தப் பூதலத்தை ரஷிக்கைக்காக வென்று -இந்தப் பூதலத்திலே ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பக்கலிலே ஆயின –
இவர் பக்கலிலே ஆகையாவது –
இவர் நினைவைக் கடாஷித்து நின்று அதிகரித்த கார்யத்துக்கு சஹகரிக்கை –
அடையார் கமலம் -என்று தொடங்கி–புடையார் புரி சங்கமும் –
பூதலம் காப்பதற்கு -என்று இந்நிலத்தே இராமானுச முனி இடையே ஆயின -என்று அந்வயம் –
மற்றைப் பஷத்தில்
அடையார் கமலம் -என்று தொடங்கி –புடையார் புரி சங்கமும் இந்தப் பூமியை ரஷிக்க வேணும் என்று-
இந்த பூமி தன்னிலே நடுவே ஸ்ரீ எம்பெருமனாராய் அவதரித்தன -என்கை-
இத்தால்-இவருடைய விரோதி நிரசன சாமர்த்த்யத்தைப் பற்ற ஸ்ரீ பஞ்ச ஆயுத ஆவேச அவதாரம் என்று-
பிரபாவ கதனம் பண்ணினார் ஆயிற்று
அடை-இலை
படை-ஆயுதம்
படர்தல்-பரம்புதல்–

ஆழி -மனஸ் தத்வம் / கட்கம்-நந்தகம் -வாள்-கத்தி -அசி -ஞானம் -அஞ்ஞானம் உறை /
தண்டு -கதை -கௌமோதிகம் புத்தி தத்வம் -உறுதி /சார்ங்கம் -வில் சாத்விக அஹங்காரம் /
சங்கம் -பாஞ்ச ஜன்யம் -தாமச அஹங்காரம் அபிமானி /
இடை -சஹகாரி என்றுமாம் –
விரோதிகளுக்கு ஆயுதம் ஆஸ்ரிதற்கு ஆபரணம் இரண்டு ஆகாரங்களும் ஸ்ரீ ஸ்வாமிக்கு உண்டே –

அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் –
தாமரை தான் -கம்பீராம்பஸ் சமுத்பூதமானால் –செவ்வி நாற்றம் -குளிர்த்தி முதலான குணங்கள் எல்லாம் மிகுந்து
இலை நெருக்கத்தை உடைத்தாய் இருக்கும் இறே
அப்படிப் பட்ட தாமரை பூவின் உடைய பரிமளம் தான் -ஒரு வடிவு கொண்டால் போல் இதிலே ஈடுபட்டு-
விட மாட்டாதே திரு வவதரித்த ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருக்கு வல்லபனான -ஸ்ரீ பரவாசுதேவனுடைய –அடை-இலை –

அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் –
அலர் மகளான ஸ்ரீ பிராட்டியினுடைய சந்நிதியாலே ஸ்ரீ திவ்ய ஆயுதங்கள் அழிப்பனவாக ஆகவில்லை-
அளிப்பவன வாயின –
இவள் இல்லாத போது ஆயுதங்கள் இராவணாதியரை அழித்தன –
உள்ள போது ப்ருஹ்மாஸ்த்த்ரமும் காகத்தை அழிக்க வில்லை –
காகம் காக்கப் பெற்றது –கருணை வடிவினளான இவள் சந்நிதியில் கேள்வன் காருணிகனாக அன்றோ இருக்கிறான் –

அலர் மகள் கேள்வன்–
இவள் இருந்தால் அளிக்கும்- இல்லை என்றால் அழிக்கும் என்பதால்
அஸ்த்ரமே பூஷணம் இவள் இருந்தால் இல்லை என்றால் தானே ஆயுதம் என்பதால்
இங்கு அடையார் கமலத்து அலர் மகள் கேள்வன் -சொல்லி ஆரம்பிக்கிறார் .

கை யாழி என்னும் படையோடு –
திருக் கையிலே நிரந்தரமாக இருந்துள்ள ஸ்ரீ திருவாழி என்கிற ஆயுத விசேஷத்தோடே –
சல ஸ்வரூப மத்யந்த ஜவே நாந்தரிதா நிலம் சக்ர ஸ்வரூபஞ்ச்சமனோ தத்தே விஷ்ணு கரஸ்த்திதம் -என்று
ஸ்ரீ அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயத்தில் சொல்லுகிறபடியே –மனஸ் தத்தவ அபிமானியாய் –கம்பீர ஸ்வபாவனான
ஸ்ரீ திருவாழி ஆழ்வான் உடன் ஒரு கோவையாய் கணிசிக்கப்பட -என்றபடி –
விரோதிகளால் ஆஸ்ரிதர் நலிவு பட்டு -ஸ்ரீ கஜேந்த்திரன் ஆழ்வானை போல கூப்பிட –
அக் கூப்பீடு கேட்டு ஆயுதம் வரக் கொள்ளில் பணிப்படும் என்று –
எப்போதும் ஆசிலே கையை வைத்து கொண்டே இருக்கிறான் காணும் –படை -ஆயுதம்-

கை யாழி என்னும் படையோடு –
எப்போதும் கை கழலா நேமியாய்க் கையார்ந்து இருக்கையாலே –கை யாழி-என்கிறார் –
இத் திரு வாழி ஆழ்வான் மனம் என்னும் தத்துவத்திற்கு அபிமானியாய் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்தில்
ஸ்ரீ அஸ்த்ர பூஷண அத்யாயத்தில் பிரசித்தம்

நாந்தகமும்
பிபர்த்தியஸ் சாசிரத்ன மச்யுதோத் யந்தநிர்மலம் – வித்யா மயந்து தத்ஜ்ஞா நமவித்யாசர்-மசம்ச்த்திதம் -என்கிறபடியே
ஞான அபிமாநியாய் ஸ்ரீ நந்தகம் என்னும் பேரை உடைத்தான
நாந்தகமும் –
ஸ்ரீ நாந்தகம் என்னும் ஸ்ரீ திரு வாள்-ஞானத்திற்கு அபிமானியாய் பிரசித்தம்

திரு வாளும் –படர் தண்டும் –
புத்தி ரப்யாச்தே கதா ரூபேண மாதவே -என்கிறபடியே புத்த்யபிமானி யாய் –
ஆஸ்ரித விரோதிகளான பிரதி பஷத்தை சிஷிக்கும் போது -அதி விபுலமாய் தோன்றும் –ஸ்ரீ கதையும் –படர்தல்-விபுலத்வம் –
படர் தண்டும்
புத்தி தத்துவத்திற்கு அபிமானியாக -ஸ்ரீ கௌமோதகி -என்னும் ஸ்ரீ கதை பிரசித்தம் –
காத்தலில் முற்பட்டு நிற்றலின் –படர் தண்டு -என்கிறார் –

ஒண் சாரங்க வில்லும் புடையார் புரி சங்கமும்
பூதாதிமிந்த்ரியாதி சாத்வித-அஹங்காரம் ஈஸ்வர பிபர்த்தி சங்கு ரூபேண சாரங்க ரூபேண ச ஸ்த்திதம் -என்கிறபடியே
இந்திர-காரணமான சாத்விக அஹங்கார அபிமானியாய் -அத்யந்த விலஷணமாய்
ஸ்ரீ சார்ங்கம் என்னும் பேரை-உடைத்தானை ஸ்ரீ திரு வில்லும் –
பூத கரணமான தாமச அஹங்கார அபிமானியாய் -மிகவும் முழங்குகைக்கு உறுப்பாயும் படி புடை பெருத்து
தர்சநீயமான சமஸ்தானத்தை உடைய ஸ்ரீ வலம்புரி யான ஸ்ரீ பாஞ்ச சந்யமும் –
ஒண்மை -அழகு
புடை-இடம் –
புரி -வலம்புரி அதாவது தஷினாவர்த்தம்
ஒண் சாரங்க வில்லும் புடை ஆர் புரி சங்கமும் –
இந்திரிய காரணமான சாத்விக அஹங்காரத்திற்கு அபிமானயாய் ஸ்ரீ சாரங்க வில் விளங்குவது பிரசித்தம் –
பூத காரணமான தாமச அஹங்காரத்திற்கு அபிமானியாக ஸ்ரீ பாஞ்ச சன்னியம் என்னும் ஸ்ரீ சங்கம்-விளங்குவது பிரசித்தம் –
நன்கு முழங்குகைக்கு உறுப்பாக புடை பருத்து இடமுடைத்தாய் இருத்தல்-பற்றி புடை ஆர்ந்ததாக சங்கை விசேடிக்கிறார் –

ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் -ஆத்மா
ஸ்ரீ வத்சம் -பிரதானம் -மூல பிரகிருதி
புத்தி -ஸ்ரீ கதை
சாத்விக அகங்காரம் -ஸ்ரீ சார்ங்கம்-சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை போல..
தாமச அகங்காரம் -ஸ்ரீ சங்கு -முழங்குதற்கு புடை பெருத்து வலம் புரி –
ஆழி போல் மின்னி -ஸ்ரீ சக்கரம்-மனசு
ஸ்ரீ வன மாலை -பஞ்ச பூதங்கள்
தன் மாத்ரைகள் முத்து மாணிக்கம் மரகதம் வைரம் நீலம்
அம்பு- இந்த்ரியங்கள்
கத்தி- ஞானம்
உறை அவித்யை அஞ்ஞானம்

ஸ்ரீ பொய்கை ஆழ்வார் – ஸ்ரீ பாஞ்ச சன்யம் அம்சம்
ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார் -ஸ்ரீ கதை அம்சம்
ஸ்ரீ பேய் ஆழ்வார் – ஸ்ரீ நந்தகம்-ஸ்ரீ கட்கம் அம்சம்
ஸ்ரீ திரு மழிசை ஆழ்வார் -ஸ்ரீ சக்கரம் அம்சம்
ஸ்ரீ திரு மங்கை- ஆழ்வார் – ஸ்ரீ சார்ங்கம் அம்சம்

இந்தப் பூதலம் காப்பதற்கு என்று –
பரிதர்ச்ய பானமாய் கீழில் பாட்டில் போல் கலி சாம்ராஜ்யம் பண்ணி
வேத மார்க்கத்தை மூலையடியே நடத்திக் கொண்டு போருகிற-இருள் தரும் மா ஞாலத்தை ரஷிக்கைக்காக -என்று –
இந்த பூதலம் –
கீழ்க் கூறியபடி செறு கலியால் வருந்திய ஞாலம் என்றபடி-இந்நிலத்தே ஆயின
விண்ணாட்டவரான ஸ்ரீ திவ்ய ஆயுத புருஷர்கள் அருவருக்கத் தகுந்த இந்த உலகத்தில் ஆயினவே என்றபடி –

இடையே
மத்யே வந்து –
இந்நிலத்தே -ஸ்ரீ நித்ய சூரிகளான இவர்கள் அத்யந்த ஹேயமாய் அருவருக்கும் படியான இந்த-லோகத்திலே-

இராமானுச முனி யாயின
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தாம் மனனம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிற இந்த-ஜகத் ரஷண கார்யத்துக்கு
தாங்கள் சக கரிக்கைக்காக-இவர் பக்கலிலே ஆயின –ஸ்ரீ எம்பெருமானார்க்கு-கை யாளாக இருந்தன என்றபடி –
அன்றிக்கே-
இந்த லோகத்தை ரஷிக்கைகாக ஸ்ரீ பஞ்சாயுதங்களும்-தாங்களே வந்து லோகத்திலே –ஸ்ரீ எம்பெருமானாராய் அவதரித்தன -என்னவுமாம் –
பிரதயன் விமதேஷூ தீஷ்ணா பாவம் பிரபுரச்மத் பரி ரஷனே எதீந்திர-அப்ர்தக் பிரதிபன்ன அன்மயத்-
வைர வவர்த்தே பஞ்சபி ராயுதைர் முராரே -என்று இவ் அர்த்தத்தை ஸ்ரீ அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே –

இராமானுச முனி இடையே யாயின –
ஸ்ரீ இராமானுச முனிவன் -உலகினை காப்பதையே எப்போதும் மனனம் செய்து -கொண்டு இருப்பவர் –
அவரது காக்கும் நினைவுக்கு ஏற்ப துணை புரிதலே ஸ்ரீ இராமானுச முனி பக்கலிலே-ஆயினமை-என்க-
இனி
இடையே -என்பதற்கு -நடுவே -என்று பொருள் கொண்டு –
இந்நிலத்தே இடையே இராமானுச முனி யாக ஆயின – -வந்து அவதரித்தன என்று பொருள் கொள்ளலுமாம் –
இதனால் பகை களைந்து காப்பதில் உள்ள திறமையைப் பற்ற ஸ்ரீ பஞ்ச ஆயுதங்களின் ஆவேச அவதாரமாக
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரின் பிரபாவத்தை வருணித்தார் ஆயிற்று –

இடையே
நடுவே-பராங்குச பரகால யதிவராதிகள்
இடையே-
ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் நடுவில் இடையே தோன்றினார்.

ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் -ஸ்ரீ யதிராஜ சப்ததியில் –
பிரதயன் விமதேஷூ தீஷணபாவம் பிரபுர ஸமத் பரி ரஷன
யதீந்திர அப்ருதக் பிரதிபன்ன யன் மயத்வை வவ்ருதே பஞ்ச-ப்ராயுதைர் முராரே -என்று தனிப் பட்டு தோன்றாது –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் மயமாகவே பஞ்ச ஆயுதங்களும் வளம் பெற்றன –
அத்தகைய ஸ்ரீ யதிராஜர் பிற மத விஷயங்களில் தம் கொடிய தன்மையை வளர்ப்பவராய்
நம்மைக் காப்பாற்றுவதில் திறன் படைத்தவராக இருக்கிறார் -என்று அருளிச் செய்தது –
இந்த நிர்வாஹத்திற்கு ஏற்புடையதாக உள்ளது –
ஒரே திரு மேனியில் ஐந்து ஆயுத புருஷர்களும்-ஆத்மாவாகவே இருப்பது இசையாமையாலே –
அவ் ஐவருடையவும் ஆவேச அவதாரமாகவே-ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைக் கொள்வது ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளின் திரு உள்ளம் –
இங்கனம் கொண்டால்-ஸ்ரீ ஆதி சேஷனுடைய சாஷாத் அவதாரமாகவும் –
ஸ்ரீ பஞ்ச ஆயுத ஆழ்வார்கள் முதலியவர்களின்-ஆவேச அவதாரமாகவும் கொள்வதில் யாதொரு முரண்பாடும் இல்லை -என்று உணர்க –

படை போர் புக்கு முழங்கும் அப்பாஞ்ச சன்னியமும் பல்லாண்டு -1-

சங்கு வில் வாள் தண்டு சக்கரம் ஏந்திய அங்கை களாலே வந்து அச்சோவச்சோ -1-8-2-

நாந்தகம் சங்கு தண்டு நாண் ஒலிச் சார்ங்கம் திருச் சக்கரம் ஏந்து பெருமை யிராமனை–4-1-2-

உழுவதோர் படையும் உலக்கையும் வில்லும் ஒண் சுடர் ஆழியும் சங்கும் மழுவோடு வாளும் படைக்கலமுடைய மால் புருடோத்தமன் –4-7-5-

கோலார்ந்த நெடும் சார்ங்கம் கூனற் சங்கம் கொலை யாழி கொடும் தண்டு கொற்ற ஒள் வாள்
காலார்ந்த கத்திக் கருடன் என்னும் வென்றிக் கடும் பரவையிவை யனைத்தும் புறம் சூழ் காப்ப –பெருமாள் திருமொழி ––1-8-

வெய்ய வாள் தண்டு சங்கு சக்கரம் வில்லேந்தும் விண்ணோர் முதல் என்னும் -திரு வாய் மொழி–7-2-6-

அமர்கொள் ஆழி சங்கு வாள் வில் தண்டாதி பல் படையன்–8-10-9-

திருப் புளிங்குடியாய் காய்சின வாழி சங்கு வாள் வில் தண்டு ஏந்தி எம்மிடர் கடிவானே -9-2-6-

—————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .