Thiruvonum's Weblog

சூரணை-116
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும் –
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகையும் –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் –பேற்றுக்கு த்வ்ரிக்கையும் –
இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களிலே பரவணனாய்-குண அனுபவ கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்காயும் –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கையும் – திரு மந்த்ரத்திலும் த்வ்யத்திலும் நியதனாகையும் –
ஆசார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்கையும் – ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -எம்பெருமான் பக்கலிலும் க்ருதஜ்ஞனாய் போருகையும் –
ஞானமும் விரக்தியும் சாந்தியும் உடையவனாய் இருக்கும் பரம சாத்விகனோடே சஹ வாசஹம் பண்ணுகையும்- வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அவசய அபேஷிதம்-
மந்திர ராஜம் -திருமந்தரம் -மந்திர ரத்னம் -த்வயம் -திருமந்த்ரத்திலே பிறந்து -த்வயத்திலே வளர்ந்து -த்வயைக நிஷ்டர் ஆவீர்
மா முனிகள் தினசரியில் -மந்திர ரத்ன அனுசந்தான சந்தத ஸ்ப்ரிதாதரம்-தத் அர்த்ததத்வ நித்யான சன்னத்த புலகோத்கமம் –
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை கட்கே கூவிக் கொள்ளும் காலும் இன்னம் குறுகாதோ –
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு ஏன் மனம் ஏகம் எண்ணும் – கராம பிராப்தி பற்றாமல் பதறுகை
சூரணை-117
இந்த அதிகாரிக்கு ரகஸ்ய த்ரயமும் அனுசந்தேயம் –
சூரணை-118
எல்லா பிரமாணங்களிலும் தேஹத்தாலே பேறு என்கிறது –
திரு மந்த்ரத்திலே ஆத்மாவால் பேறு என்கிறது-
சரம ஸ்லோகத்திலே ஈச்வரனாலே பேறு என்கிறது –
த்வ்யத்தில் பெரிய பிராட்டியாரால் பேறு என்கிறது –
திருமந்த்ரத்துக்கு சேதனனுடைய நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்தில் -சுத்த ஆத்மவஸ்துவில் நோக்கு -ஜாதி ஆஸ்ரம விஷயம் ஒன்றுமே சொல்லாதே
என்பதால் நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்தில் நோக்கு திருமந்த்ரத்தில் –
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வா தந்த்ர்யத்தில் நோக்கு -சரம ச்லோஹத்தில் -இவனுடைய ச்வீகாரமும் மிகையாம் படி தானே கைக் கொண்டு
பிராப்தி பிரதிபந்தகங்களை தள்ளிப் போகட்டுத் தன திருவடிகளிலே சேர்த்து கொள்ளும் ஈச்வரனாலே புருஷார்த்த லாபம்
பேறு பெறுவதற்கு தேகமும் வேணும் ஆத்மாவும் வேணும் ஈஸ்வரனும் வேணும் பிராட்டியும் வேணும் -முக்யமாக வேண்டுவது பிராட்டி யாகையாலே
அவளாலே புருஷார்த்த லாபம் என்று தெரிவிக்கும் த்வயம் மிகச் சிறந்தது என்றதாயிற்று
சூரணை -119
பெரிய பிராட்டியாராலே பேறு ஆகையாவது -இவள் புருஷகாரம் ஆனால் அல்லது
ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்யான் என்கை –
சூரணை -120
த்வ்யத்துக்கு அதிகாரி ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் உடையவன்-
ஆகிஞ்சன்யம் -நோற்ற நோன்பிலேன் -இத்யாதி கைம்முதல் இல்லாமை
அநந்ய கதித்வம் -புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் -களை கண் மற்று இலேன் -வேறு ரஷகனை நெஞ்சாலும் நினையாமை –
சூரணை -121
இவை இரண்டும் பிரபந்த பரித்ரானத்திலே சொன்னோம்-
சூரணை -122
அதில் முற் கூற்றால் பெரிய பிராட்டியாரை முன்னிட்டு ஈஸ்வரன் திரு அடிகளை
உபாயமாக பற்றுகிறது –

சூரணை -123
ஸ்ரீ -என்று பெரிய பிராட்டியாருக்கு திரு நாமம்-
ஸ்ரீ ரிதி பிரதமம் நாம லஷ்ம்யா
சூரணை -124
ஸ்ரீ யதே ஸ்ரயதே –
ச்ரீஞ் சேவாயாம்–தாது -ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -கர்மணி வியுத்பத்தி –ஸ்ரேயதே இதி ஸ்ரீ -கர்த்தரி வியுத்பத்தி
சூரணை-125
இதுக்கு அர்த்தம்-எல்லாருக்கும் இவளை பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் –
இவள் தனக்கும் அவளை பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் இருக்கும் -என்று –
ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -கர்மணி வியுத்பத்தி –எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறவள்
ஸ்ரேயதே இதி ஸ்ரீ -கர்த்தரி வியுத்பத்தி -இவள் எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிக்கிறாள்
சூரணை -126
இப்போது இவளை சொல்லுகிறது  புருஷகாரமாக –
சூரணை -127
நீரிலே நெருப்பு கிளருமா போலே -குளிர்ந்த திரு உள்ளத்திலே -அபராதத்தால் சீற்றம் பிறந்தால்
பொறுப்பது இவளுக்குகாக –
சூரணை -128
இவள் தாயாய் இவள் க்லேசம் பொறுக்க மாட்டாதே -அவனுக்கு பத்நியாய்-இனிய விஷயமாய் இருக்கையாலே
கண் அழிவற்ற புருஷகாரம்-
அகில ஜகன் மாதரம் -நெஞ்சார்ந்த அன்பு உண்டே
பித்தர் பனிமலர் மேல் பாவைக்கு -வால்லப்யமும் உண்டே
சூரணை-129
திருவடியை பொறுப்பிக்கும் அவள் தன் சொல் வழி வருமவனை
பொறுப்பிக்க சொல்ல வேண்டா இறே-
அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகளாகியும் நிற்கும் அம்மான் –
நின்னன்பின் வழி நின்று சிலைபிடித்து எம்பிரான் ஏக -விதேயன் ரசிகன் –
சூரணை -130
மதுப்பாலே இருவர் சேர்த்தியும் நித்யம் என்கிறது –
சூரணை -131
இவளோடு கூடிய வஸ்து வினுடைய உண்மை –
சூரணை -132
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும் -சேதனன் உடைய  அபராதத்தையும்
கண்டு அகல மாட்டாள் –
சூரணை -133
சேதனனுக்கு இவை இரண்டையும் நினைத்து அஞ்ச வேண்டா –
சூரணை -134
இத்தால் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ருசியே வேண்டுவது -காலம் பார்க்க வேண்டா -என்கிறது –
சூரணை -135
இவள் சன்னதியால் காகம் தலை பெற்றது –
அதில்லாமையால் ராவணன் முடிந்தான் –
-சூரணை -136
புருஷ கார பலத்தாலே ஸ்வாதந்த்ர்யம் தலை சாய்ந்தால்-தலை எடுக்கும்
குணங்களை சொல்லுகிறது நாராயண பதம் –
-சூரணை -137
அவை யாவன -வாத்சல்யமும்-ஸ்வாமித்வமும்-சௌசீல்யமும் -சௌலப்யமும் -ஞானமும் சக்தியும் –
சூரணை -138
குற்றம் கண்டு வெருவாமைக்கு வாத்சல்யம் –
கார்யம் செய்யும் என்று துணிகைக்கு ஸ்வாமித்வம் –
ஸ்வாமித்வம் கண்டு அகலாமைக்கு சௌசீல்யம் –
கண்டு பற்றுகைக்கு சௌலப்யம் –
சூரணை -139
இங்கு சொன்ன சௌலப்யதுக்கு எல்லை நிலம் அர்ச்சாவதாரம்
சூரணை -140
இது தான் பாவ்யூஹா விபவங்கள் போல் அன்றிக்கே கண்ணாலே காணலாம் படி இருக்கும் –
சூரணை -141
இவை எல்லாம் நமக்கு நம்பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் –
சூரணை -142
திருக் கையில் பிடித்த திவ்ய ஆயுதங்களும்-வைத்து அஞ்சேல் என்ற கையும் –
கவித்த முடியும்-முகமும் முறுவலும்-ஆசன பத்மத்திலே அழுத்தின திரு அடிகளுமாய் நிற்கிற-நிலையே நமக்கு தஞ்சம் –
சூரணை -143
ரஷகத்வ போக்யத்வங்கள் இரண்டும் திரு மேனியிலே தோற்றும் –
சூரணை -144
சரனௌ-திரு அடிகளை –
சூரணை -145
இத்தால் சேர்த்தி அழகையும் -உபாய பூர்த்தியையும் -சொல்லுகிறது –
இணைத் தாமரை அடிகள் -பூஜாயாம் பஹூ வசனம் -ஆத்ம நி பஹூ வசனம் –இரண்டுக்கு மேல் மற்று ஒன்றை சஹியாத பூர்த்தி அழகு
சூரணை -146
பிராட்டியும் அவனும் விடிலும் திரு அடிகள் விடாது -திண் கழலாய் இருக்கும் –
சூரணை -147
சேஷி பக்கல் சேஷ பூதன் இழியும் துறை –
சூரணை -148
இத்தால் பிராட்டிக்கு இருப்பிடமாய் –குண பிரகாசமுமாய் –சிசுபாலனையும் -அகப்பட திருத்தி சேர்த்து கொள்ளும் திரு மேனியை நினைக்கிறது –
பலபல நாழம் சொல்லி பழித்த சிசுபாலனையும் கூட -சேட்பால் பழம் பகைவன் சிசுபாலன் திருவடி தாட்பால் அடைந்த –
சூரணை -149
சரணம்-இஷ்ட ப்ராப்திக்கு–அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கு–தப்பாத உபாயமாக –
சூரணை -150
இத்தால் ப்ராப்யம் தானே ப்ராபகம் என்கிறது –
சூரணை -151
கீழ் சொன்ன மூன்றும் ப்ராப்யம் இறே-
சூரணை -152
இவன் செயல் அருதியாலே உபாயம் ஆக்குகிறான் இத்தனை-
பாலையே மருந்து ஆக்குவது போலே –
சூரணை -153
சரனௌ சரணம் -என்கையாலே உபாயாந்தர வ்யாவ்ருத்தமான உபாயம் -என்கிறது –
சூரணை -154
ப்ரபத்யே -பற்றுகிறேன் –
சூரணை-155
வாசிகமாகவும் -காயிகமாகவும் -பற்றினாலும் பேற்றுக்கு அழிவு இல்லை -இழவு இல்லை –
தத்வ ஜ்ஞானான் முக்தி
சூரணை -156
உபாயம் அவன் ஆகையாலும் -இவை நேரே உபாயம் அல்லாமையாலும் –இம் மூன்றும் வேணும் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை –
சூரணை -157
வர்த்தமான நிர்த்தேசம் -சத்வம் தலை எடுத்து அஞ்சின போது அனுசந்திக்கைகாக –
சூரணை -158
உபாயாந்தரங்களில் நெஞ்சு செல்லாமைக்கும்-கால ஷேபத்துக்கும்-இனிமையாலே விட ஒண்ணாமை யாலும்-நடக்கும் –
சூரணை -159
பேற்றுக்கு பல காலும் வேணும் என்று நினைக்கில் உபாயம் நழுவும் –
சூரணை -160
உத்தர வாக்யத்தாலே ப்ராப்யம் சொல்லுகிறது –
சூரணை -161
ப்ராப்யாந்தரத்துக்கு அன்று என்கை-
சூரணை -162
உபாயாந்தரங்களை விட்டு சரம உபாயத்தை பற்றினார் போலே
உபேயாந்தரமான ஐஸ்வர்யா கைவல்யங்களை விட்டு எல்லையான
ப்ராப்தியை அர்த்திக்கிறது –
சூரணை -163
இவன் அர்த்திக்க வேணுமோ -சர்வஜ்ஞ்ஞன் இவன் நினைவு அறியானோ -என்னில்
சூரணை -164
இவன் பாசுரம் கேட்டவாறே திரு உள்ளம் உகக்கும் –
சூரணை -165
ஸ்ரீ மதே-பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி இருந்துள்ளவனுக்கு –
சூரணை -166
அவன் உபாயமாம் இடத்தில் தான் புருஷ காரமாய் இருக்கும் –
அவன் ப்ராப்யனாம் இடத்தில் தான் ப்ராப்யையுமாய் -கைங்கர்ய வர்த்தகையுமாய் -இருக்கும்
சூரணை-167
இதிலே திரு மந்த்ரத்திலே சொன்ன ப்ராப்யத்தை விசதமாக அனுசந்திக்கிறது –
பூர்வ வாக்யத்தில் சொன்ன நித்ய யோகம் -புருஷகாரத்வ உபயுக்தம் –உத்தர வாக்யத்தில் நித்ய யோகம் -கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்திநி யாகைக்கும்
-கைங்கர்யத்தை ஓன்று பத்தாக்கி அவன் திரு உள்ளத்தில் படுதுகைக்காக -என்றவாறு –
சூரணை -168
இளைய பெருமாளை போலே -இருவருமான சேர்த்தியிலே
அடிமை செய்கை முறை –
சூரணை -169
அடிமை தான் சித்திப்பதும் ரசிப்பதும் இச் சேர்த்தியிலே –
சூரணை-170
நாராயணாய -சர்வ சேஷியாய் உள்ளவனுக்கு –
சூரணை -171
இதில் திரு மேனியையும் குணங்களையும் சொல்லும்
சூரணை -172
சேஷித்வத்திலே நோக்கு –
சூரணை -173
ப்ராப்தவிஷயத்தில் கைங்கர்யம் இறே ரசித்து இருப்பது –
சூரணை -174
இந்த சதுர்த்தி கைங்கர்யத்தை பிரகாசிப்பிக்கிறது –
சூரணை -175
கைங்கர்யம் தான் நித்யம் –
சூரணை -176-
நித்யமாக பிரார்த்தித்தே பெற வேணும் –
சூரணை -177
சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளைக்க சேஷ பூதனுக்கு
ஸ்வரூப லாபமும் ப்ராப்யமும் –
சூரணை-178
நம-கைங்கர்யத்தில் களை அறுக்கிறது –
சூரணை -179
களை யாவது தனக்கு என்ன பண்ணும் அது –
சூரணை -180
இதில் அவித்யாதிகளும் கழி உண்ணும் –
சூரணை -181
உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் -என்னும்படியே ஆக வேணும் –
கைங்கர்யம் பண்ணும் அளவில் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் -உனக்கும் எங்களுக்குமான இருப்பு தவிர்ந்து உனக்கே உகப்பாக
அடிமை செய்ய வேணும் -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -போலே –
சூரணை -182
சௌந்தர்யம் அந்தராயம் -கீழ் சொன்ன கைங்கர்யமும் அப்படியே –
பகவன் முக விகாச ஹேதுவாகையாலே இது நமக்கு ஆதரணீயம் -என்கிற பிரதிபத்தியே நடக்கக் கடவது –
சூரணை -183
கைங்கர்ய பிரார்த்தனை போலே -இப் பதத்தில் பிரார்த்தனையும் என்றும் உண்டு –
சூரணை -184
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு-திரு வாய் மொழி -9-3-4–என்னா நின்றது இறே –
விஷய வைலஷண்யம் அடியாக வரும் ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தி கந்தல் கழிந்த பரம பதத்திலும் -ஸ்வரூபத்தை அழியாதபடி
சாத்மிப்பிக்கும் பேஷஜமானவனே -என்பதால் பரமபதத்திலும் நமாஸ் உடைய அனுசந்தானத்துக்கு பிரசக்தி உண்டு என்றதாயிற்று –

———————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

வாழி யுலகாரியன் வாழி யவன் மன்னு குலம்
வாழி முடும்பை என்னு மா நகரம் -வாழி
மனம் சூழ்ந்த பேர் இன்ப மல்கு மிகு நல்லார்
இனம் சூழ்ந்து இருக்கும் இருப்பு

ஒத்து முடும்பை யுலகாரியன் அருள்
ஏது மறவாத வெம்பெருமான் நீதி
வழுவாச் சிறு நல்லூர் மா மறையோன் பாதம்
தொழுவார்க்கு வாரா துயர் —

முடும்பை குலத்துக்கும் இடத்துக்கும் பெயர்

———-

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் -அஷ்ட ஸ்லோகீ–பெரிய கனக வரையை சிறிய கடுகினில் அடைத்து வைப்பன் –
சூரணை-1
முமுஷுக்கு அறிய வேண்டிய ரகஸ்யம் மூன்று –
மோக்தும் இச்சு வ்யுத்பத்தி
சூரணை -2
அதில் பிரதம ரகஸ்யம் திருமந்தரம் –
மந்திர சேஷம் பிரவணத்தை விவரிக்கும் -அத்தை த்வயம் விவரிக்கும் -அத்தை சரம ச்லோஹம் விவரிக்கும் –
மந்தாரம் த்ராயதே -அனுசந்திப்பார்களை ரஷிக்கும் -சப்தத்தாலும் அர்த்தத்தாலும் –அறிவுள்ளவன் -என்று அறிந்த பின்பு
-ஸ்வ தந்த்ரன் பிரமம் போக்க அகாரத்தையும் லுப்த வேற்றுமை உருபையும் நோக்க வேணும் -பரமாத்மாவுக்கு சேஷப்பட்டவன் என்று உணரலாம் –
பிறருக்கும் அடிமை என்கிற பிரமம் போக்க உகாரத்தை நோக்க வேணும் -எம்பெருமானுக்கே உரியவன் என்று உணர்ந்து -இருந்தாலும்
சுய ரஷணத்துக்கு தானே என்ற பிரமம் போக்க நம -நோக்க வேணும் -விஷயாந்தர பற்றுக்களையும் ஆபாச பந்துக்கள் பக்கல் பற்றுதலையும்
விட நாராயணாய- பதம் நோக்க வேணும் -இவ்வளவு அர்த்தங்களையும் காட்டுவதால் இந்த திரு மந்த்ரமே ராஷனம் ஆகும் –
சூரணை -3-
திருமந்த்ரத்தின் உடைய சீரமைக்கு போரும்படி பிரேமத்தோடே பேணி அனுசந்திக்க வேணும் –
ஈரமான நெஞ்சுடன் பிறர் அறியாதபடி -சர்வ வேத சங்க்ரஹமான மந்திர ரத்னம் குஹ்ய தமம் -சீர்மை உணர்ந்து அனுசந்திக்க வேணும்
சூரணை -4
மந்த்ரத்திலும் மந்த்ரத்துக்கு உள்ளீடான வஸ்துவிலும் மந்திர பிரதனனான ஆசார்யன் பக்கலிலும்
ப்ரேமம் கனக்க உண்டானால் கார்ய கரமாவது –
மந்த்ரே-தத் தேவதாயாம் ச ததா மந்த்ரே பிரதே குரௌ த்ரிஷூ பக்திஸ் சதா கார்யா ச ஹி பிரதம சாதனம் – பிரமாணம்-
சூரணை-5
சம்சாரிகள் தங்களையும் ஈஸ்வரனையும் மறந்து –
ஈஸ்வர கைங்கர்யத்தையும்  இழந்து –
இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே –
சம்சாரம் ஆகிற பெரும் கடலில் விழுந்து நோவு பட –
சர்வேஸ்வரன் தன கிருபையாலே -இவர்கள் தன்னை அறிந்து கரை மரம் சேரும் படி –
தானே சிஷ்யனுமாய் -ஆச்சார்யனுமாய் நின்று –
திரு மந்த்ரத்தை வெளி இட்டு அருளினான் –
நர நாரணனனாய் உலகத்து அற நூல் சிங்காமை விரித்தான் –என்றபடி தம்மை அறிந்து பிறவிக் கடலைக் கடந்து -இக்கரைப் பட வேணும் என்று
சூரணை-6
சிஷ்யனாய் நின்றது சிஷ்யன் இருக்கும் இருப்பு -நாட்டார் அறியாமையாலே – அத்தை அறிவிக்கைக்காக –
ஆஸ்திகோ தர்ம சீலஸ் வைஷ்ணவச் சுசீ கம்பீரச் சதுரோ தீரச் சிஷ்ய இத்யபிதீயதே —
தன்னையும் தனது உடைமைகளையும் ஆசார்யனுக்கு என்று கொண்டு –
த்யாஜ்ய உபாதேயம் அறிந்து -பெரியோரைப் பணிந்து -ஞான அனுஷ்டானங்கள் கொண்டு யாதாம்ய ஞானம் உணர்ந்து -ஆசார்ய கைங்கர்யம் உகந்து செய்து
-சமதமாதி ஆத்மகுணங்கள் கொண்டு குருகுல வாசம் செய்து சாஸ்திர விசுவாசம் கொண்டு க்ருதஜ்ஞனாக வர்த்திக்கும் சிஷ்யன்
சூரணை -7
சகல சாஸ்த்ரங்களாலும் பிறக்கும் ஞானம் ஸ்வய மார்ஜிதம் போலே – திரு மந்தரத்தால் பிறக்கும் ஞானம் பைத்ருக தனம் போலே –
சாஸ்திரங்கள் -ஞானக் கலைகள் -ஆயாஸ பூர்வகமாக -ஞானம் பெற -திருமந்தரம் அநாயாசமாக ஞானம் கொடுத்து அருளும் –
சூரணை-8
பகவந் மந்த்ரங்கள் தான் அநேகங்கள் –
திருக் குணங்கள் –திருவவதாரங்கள் -திருமந்த்ரங்கள் அநேகம் என்றவாறு
சூரணை -9
அவை தான-வ்யாபகங்கள் என்றும் அவ்யாபகங்கள் என்றும் இரண்டு வர்க்கம் –
ஸ்வரூபம் வியாபகம் என்பதை காட்டி அருளும் வியாபக மந்த்ரங்கள் -அவதார குண சேஷ்டிதங்கள் காட்டி அருளும் அவியாபக மந்த்ரங்கள்
சூரணை -10
அவ்யாபகங்களில் மூன்றும் ஸ்ரேஷ்டங்கள் –
நாராயணாய வித்மஹே வாசுதேவாயா தீமஹி தன்னோ விஷ்ணோ ப்ரசோதயாத் –அஷ்டாஷரீ -த்வாதசாஷரீ -ஷடஷரீ
-சூரணை -11
இவை மூன்றிலும் வைத்து கொண்டு பெரிய திரு மந்த்ரம் பிரதானம்-
யதா சர்வேஷூ தேவேஷூ நாஸ்தி நாராயணாத் பர -ததா சர்வேஷூ மந்த்ரேஷூ நாஸ்தி ச அஷ்டாஷர பர -நாராதீய அஷ்டாஷர ப்ரஹ்ம விதியை
பூத்வோர்த்த்வ பாஹூ ரத்யாத்ர சத்ய பூர்வம் ப்ரவீமிவ ஹே புத்ர சிஷ்யா ஸ்ருணுத ந மந்திர உஷ்ட அஷ்டாஷர பர -ஸ்ரீ நாரசிம்ஹ புராணம் –
சூரணை -12
மற்றவை இரண்டுக்கும் அசிஷ்ட பரிக்ரகமும் அபூர்த்தியும் உண்டு –
அசிஷ்ட பரிக்ரஹம் –நிர்விசேஷ சின்மாத்திர வஸ்துவாதிகள் குத்ருஷ்டிகள் ஆதரிப்பதால் என்றபடி –
வியாப்தியைச் சொல்லி -வியாபிக்கப் படும் பொருள் இனது என்று காட்டி -வியாபிக்கும் விதம் வியாபிப்பததால் பலன் –
வியாபத்தீருப்பவனின் குணங்கள் அனைத்தையும் காட்டும் மந்த்ரம் அன்றோ
நார சப்தம் –வியாபிக்கப் படும் வஸ்துக்களை சொல்லி -நாராயண பஹூ வ்ரீஹி சமாசத்தால் அந்தர்யாமித்வம் சொல்லி
தத் புருஷ சமாசத்தாலே தாரகத்வம் சொல்லிற்று அயன சப்தத்தாலே கரணே வ்யுத்பத்தியால் உபாயத்வமும் கர்மணி வ்யுத்பத்தியால் உபேயத்வமும் சொல்லிற்று –
-சூரணை -13
இத்தை வேதங்களும் ருஷிகளும் ஆழ்வார்களும் ஆச்சார்யர்களும் விரும்பினார்கள் –
சூரணை-14
வாச்ய பிரபாவம் போலே அன்று வாசக பிரபாவம் –
சூரணை -15
அவன் தூரஸ்தன் ஆனாலும் இது கிட்டி நின்று உதவும்
சங்க சக்ர கதா பாணே த்வாரக நிலயா அச்யுத கோவிந்த புண்டரீகாஷா ரஷமாம் சரணா கதாம் –
கோவிந்தேதி யதாக்ரந்தாத் கிருஷ்ணா நாம் தூர வாஸி நாம் ருணம் பிரவ்ருத்தமீவ மே ஹ்ருதயான் நாப சர்ப்பதி
நாராயண -சாந்த வாசித்த்தில் ஏக தேச கோவிந்த நாமாவின் பெருமை சொல்லி -கைமுதிக நியாயத்தாலே திருமந்தரம் பெருமை சொல்லிற்று
-சூரணை -17
சொல்லும் க்ரமம் ஒழிய சொன்னாலும் தன்ஸ்வரூபம் கெட நில்லாது –
சூரணை -18
இது தான் குலம் தரும் என்கிறபடியே எல்லா அபேஷிதங்களையும் கொடுக்கும் –
சூரணை -19
ஐஸ்வர்ய கைவல்ய பகவ லாபங்களை ஆசைப் பட்டவர்களுக்கு அவற்றை கொடுக்கும் –
சூரணை -20
கர்ம ஞான பக்திகளிலே இழிந்தவர்களுக்கு விரோதியை போக்கி அவற்றை தலை கட்டி கொடுக்கும் –
சூரணை-21
பிரபத்தியில் இழிந்தவர்களுக்கு ஸ்வரூப ஞானத்தை பிறப்பித்து
காலஷேபத்துக்கும் போகத்துக்கும் ஹேதுவாய் இருக்கும் —
எனக்கு என்றும் தேனும் பாலும் அமுதமுமாகிய திருமால் திரு நாமம் நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் நமோ நாராயணமே-
எனக்கு தேனே பாலே கண்ணலே யமுதே திருமால் இரும் சோலைக் கோனே –
சூரணை -22
மற்று எல்லாம் பேசிலும் என்கிறபடியே -அறிய வேண்டிய அர்த்தம் எல்லாம்
இதுக்குள்ளே உண்டு
சூரணை -23
அதாவது ஐஞ்சு அர்த்தம்-
திருமந்த்ரத்தில் பிரணவத்தில் சேதன ஸ்வரூபத்தையும் நமாஸ் சாலே விரோதி உபாய ச்வரூபங்களையும் -நாராயண பதத்தால் பரம புருஷன்
ஸ்வரூபத்தையும் சதுர்தியால் புருஷார்த்த ஸ்வரூபத்தையும் பிரதிபாதித்து அர்த்த பஞ்சகம் -சொல்லிற்று –
சூரணை -24
பூர்வாச்சார்யர்கள் இதில் அர்த்தம் அறிவதற்கு முன்பு -தங்களை பிறந்தார்களாக நினைத்து இரார்கள் –
இதில் அர்த்த ஞானம் பிறந்த பின்பு -பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்கிறபடியே -இத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால்-கால ஷேமம் பண்ணி அறியார்கள்
வேத சாஸ்திரங்கள் அருளிச் செயல்கள் எல்லாம் திருமந்த்ரத்தின் அர்த்தங்களை உள் கொண்டே என்பதால்
-இத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால் கால ஷேபம் செய்ய மாட்டார்கள் –
சூரணை -25
வாசகத்தில் காட்டில் வாச்யத்தில் ஊன்றுக்கைக்கு அடி -ஈச்வரனே உபாயம் உபேயம் என்று நினைத்து இருக்கை

சூரணை -26
இது தன்னில் சொல்லுகிற அர்த்தம் —ஸ்வரூபமும்–ஸ்வரூப அனுரூபமான ப்ராப்யமும்-ஸ்வரூபமும் உபாயமும் பலமும்-என்னவுமாம் –
சமுதாய வாக்யார்த்தம் -பிரணவம் நமஸ் -சேஷத்வ பாரதந்த்ர்ய ஸ்வரூபம் -நாராயணாய பிராப்யம் கைங்கர்யம் காட்டும் முதல் யோஜனை
பிரணவத்தால் சேஷத்வம் ஆகிற ஸ்வரூபமும் – நமஸ் சாலே உபாயமும் -நாராயநாயா என்று பலனும் சொலிற்று இரண்டாவது யோஜனை
நமஸ் -ஸ்வ பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தியே உபாயம் -ஸ்வ தந்த்ரம் கழிய வேண்டும் -என்பதால் நமஸ் உபாயம் சொல்லிற்று என்று கொள்ள வேண்டும் –

சூரணை -27
பலம் இருக்கும் படி ப்ரமேய சேகரத்திலும் -அர்சிராதிகதியிலும் சொன்னோம் –
முமுஷுத்வம் உண்டாவது தொடங்கி நலமந்தம் இல்லாதோர் நாட்டில் அத்தாணிச் சேவகம் பெறுவது ஈறாக உள்ள பலன்களை -பலம் இருக்கும் படி என்கிறார்
சூரணை -28
இது தான் எட்டு திரு அஷரமாய் மூன்று பதமாய் இருக்கும் –
நார அயநாயா பிரித்து ஷட் அஷரமாக சொல்வது ஸ்ருதி சித்தம் இல்லையே-
சூரணை -29
மூன்று பதமும் மூன்று அர்த்தத்தை சொல்லுகிறது-
சூரணை -30
அதாவது சேஷத்வமும் -பாரதந்த்யமும் கைங்கர்யமும்-
பிரணவம் நமஸ் இரண்டும் -சேஷத்வம் பாரதந்த்ர்யம் இரண்டும் ஸ்வரூபம் காட்ட -நாராயணாய -கைங்கர்யம் காட்டும்
சூரணை -31
இதில் முதல் பதம் பிரணவம்-
அம் என்பதை தவிர்த்து பிரணவம் என்கிறார் -உபதேசத்தால் பெற வேண்டியதால் பிரணவம் என்கிறார்
சூரணை-32
இது அ என்றும் -உ என்றும் -ம என்றும் மூன்று திரு அஷரம்-
சந்தி பெற்ற சம்ஹிதாகாரத்தில் ஓம் ஒரே எழுத்து ஒரே பதம் ஒரே அர்த்தம் -அசம்ஹிதாகாரத்தை பார்த்தால் மூன்று எழுத்துக்கள் மூன்று பதங்கள் மூன்று அர்த்தங்கள்
சூரணை -33
மூன்று தாழி யிலே   தயிரை நிறைத்து கடைந்து வெண்ணெய் திரட்டினா போல்
மூன்று வேதத்திலும் மூன்று அஷரத்தையும் எடுத்தது –
சூரணை -34
ஆகையால் இது சகல வேத சாரம் –

சூரணை-35
இதில் அகாரம் சகல சப்தத்துக்கும் காரணமாய்–நாராயண பதத்துக்கு சங்க்ரகஹமாய் இருக்கையாலே
சகல ஜகத்துக்கும் காரணமாய் சர்வ ரஷகனான எம்பெருமானை சொல்லுகிறது –
பிரகிருதி -ஸ்வ பாவம் -சக்தியால் -அதாவது —அகர முதல எழுத்து எல்லாம் -காரணத்வம்-காட்டும் – தாது சக்தியினால் -அவ ரஷணே தாது –ரஷகத்வம் காட்டும்
சூரணை-36
ரஷிக்கை யாவது விரோதியை போக்குகையும்-
சூரணை -37
இவை இரண்டும் சேதனர் நின்ற நின்ற அளவுக்கு ஈடாய் இருக்கும்-
சூரணை -38
சம்சாரிகளுக்கு விரோதி சத்ரு பீடாதிகள் -அபேஷிதம் அன்ன பாநாதிகள் –
முமுஷுகளுக்கு விரோதி -சம்சார சம்பந்தம் -அபேஷிதம் பரம பத ப்ராப்தி
முக்தருக்கும் நித்யருக்கும் விரோதி -கைங்கர்ய ஹானி -அபேஷிதம் -கைங்கர்ய விருத்தி –
சூரணை -39
ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம்
பிரபந்த பரித்ரானத்திலே  சொன்னோம் –
பிராதாக்கள் ரஷகர் அல்லர் -வாலி ராவணன் பக்கலில் காணலாம் –
புத்ரர்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் ருத்ரன் கம்சன் பக்கலில் காணலாம்
மாதா பிதாக்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் கைகேயி ஹிரண்யன் பக்கலில் காணலாம்
ஸ்திரீகளுக்கு பர்த்தாக்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் தர்ம புத்திரன் பக்கலிலும் நளன் பக்கலிலும் காணலாம் -இத்யாதி ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
சூரணை -40
ரஷிக்கும் போது பிராட்டி  சந்நிதி வேண்டுகையாலே -இதிலே ஸ்ரீ சம்பந்தமும் அனுசந்தேயம் -ஸ்ரீ சம்பந்தமும் அனுசந்தேயம் பாட பேதம்-
நாராயணன் என்றாலே ஸ்ரீ சம்பந்தம் -லஷ்மி விசிஷ்டன் எனபது சித்திக்குமே -ஆனாலும் நினைப்பூட்ட விசேஷித்து அருளிச் செய்கிறார் –
சூரணை -41
அத்ர பகவத் சோநாபதி மிஸ்ரர் வாக்யம்-அவன் மார்பு விட்டு பிரியில்
இவ் அஷரம் விட்டு பிரிவது –
சூரணை -42
பர்த்தாவினுடைய படுக்கையையும் பிரஜையினுடைய தொட்டிலையும்
விடாதே இருக்கும் மாதாவை போலே–பிரதம சரம பதங்களை விடாதே இருக்கும் இருப்பு –
பிராட்டிக்கு அகாரத்தில் அந்வயம் அர்த்த பலத்தாலே -இவளுக்கு சப்த சக்தியினால் போதகம் மாகாரமே யாகையால் ஜீவ கோடியில்
இவளுக்கு அந்தர்பாவம் குறையற்றது என்று முடிந்து நின்றது -ஈஸ்வர தத்வத்தில் சேர்ந்தவள் என்றால் ஈஸ்வர த்வயம் உண்டாகுமே
சூரணை -43
ஸ்ரீ நந்த கோபரையும் கிருஷ்ணனை யும் விடாத யசோதைப் பிராட்டியை போலே
சூரணை-44
ஒருவன் அடிமை கொள்ளும் போது க்ருஹிணிக்கு என்று அன்றே ஆவண ஓலை
எழுதுவது -ஆகிலும் பணி செய்வது க்ருஹிணிக்கு இறே-
சூரணை -45-
ஆக பிரித்து நிலை இல்லை –
சூரணை -46
பிரபையையும் பிரபாவையையும்-புஷ்பத்தையும் மணத்தையும் போலே –
அனந்யா ராகவேணாஹம் பாஸ்கரேண பிரபா யதா –அனந்யா ஹி மயா சீதா பாஸ்கரேண பிரபா யதா –
பிர ஸூ நம் புஷ்யந்தீமபி பரிமளர்த்திம்ஜிகதிஷூ -பட்டர் -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோசம்
சூரணை -47
ஆக இச் சேர்த்தி உத்தேச்யமாய் விட்டது-
சூரணை -49
சதுர்த்தி ஏறின படி என் ? என்னில்-
சூரணை -50
நாராயண பதத்துக்கு சங்க்ரகமாய் இருக்கையாலே-
சூரணை -51
இத்தால் ஈஸ்வரனுக்கு சேஷம் என்கிறது
சூரணை -52
சேஷத்வம் துக்க ரூபமாக வன்றோ நாட்டில் காண்கிறது என்னில் –
சூரணை -53
அந்த நியமம் இல்லை -உகந்த விஷயத்துக்கு சேஷமாய் இருக்கும் இருப்பு
சுகமாக காண்கையாலே-
சம்வாஹயாமி சரணாயுத பத்ம தாம் ரௌ-துஷ்யந்தன் சகுந்தலையை பார்த்து –
சூரணை -54
அகாரத்தாலே கல்யாண குணங்களை சொல்லுகையாலே இந்த சேஷத்வமும் குணத்தாலே வந்தது-
சூரணை-55
சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் —
சூரணை -56
சேஷத்வம் இல்லாத போது ஸ்வரூபம் இல்லை –
சூரணை -57
ஆத்மா அபஹாரமாவது ஸ்வதந்த்ரம் என்கிற நினைவு -ஸ்வதந்த்ரமாம் போது இல்லையே விடும் –
சேஷத்வம் இல்லாத போது-ஸ்வ தந்த்ரன் நினைவு வரும் -இதுவே ஆத்மா அபஹாரம் ஆகும் -எனவே ஸ்வரூபம் இல்லை யாகுமே

சூரணை -58
ஸ்தான பிரமாணத்தாலே உகாரம் அவதாரணர்த்தம்-
ஏகார ஸ்தானத்திலே உகார பிரயோகம் -ததேவாக்நிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூ ர்யஸ் தாது சந்த்ரமா -இத்யாதிகள்
சூரணை -59
இத்தால் பிறர்க்கு சேஷம் அன்று என்கிறது-
அயோக வியச்சேதம்-சங்கு வெண்மை நிறம் உடையதே -வெண்மை நிறமே உள்ளது –
அந்ய யோக வியச்சேதம் -வெண்மை நிறம் சங்கில் தவிர வேறு ஒன்றில் இல்லை –
இங்கு அவனுக்கே சேஷப் பட்டவன் என்று அந்ய யோக வியச்சேதம் காட்டப் படுகிறது
சூரணை -60
பெரிய பிராட்டியாருக்கு சேஷம் என்கிறது என்றும் சொல்வார்கள் –
பகவச் சாஸ்த்ரத்தில் உகாரம் லஷ்மி சப்தம் -ஆகையால் ஸ்பஷ்டமாக லஷ்மி சேஷத்வம் அர்த்தம் அனுசந்தேயம்
சூரணை-61
அதிலும் அந்ய சேஷம் கழிகையே பிரதானம் –
சூரணை -62
தேவர்களுக்கு சேஷமான ப்ரோடாசத்தை நாய்க்கு இடுமா போலே -ஈஸ்வர சேஷமான
ஆத்ம வஸ்துவை சம்சாரிகளுக்கு சேஷம் ஆக்குகை-
வானிடை வாழும் அவ்வானவர்க்கு மறையவர் வேள்வியில் வகுத்த அவி —
சூரணை -63
பகவத் சேஷத்வத்திலும் அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே பிரதானம் –
சூரணை-64-
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் என்கையாலே –
ஸ்வ புருஷம் அபிவீஷ்ய பாச ஹஸ்தம் வத்தி யம கில தஸ்ய கர்ண மூலே பரிஹர மது ஸூ தன பிரபன்னான் பிரபுர ஹமான்யன்ருணாம்
ந வைஷ்ணவாநாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-7-14-
திறம்பேல்மின் கண்டீர் திருவடி தன் நாமம் மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் இறைஞ்சியும் சாதுவராய் போதுமின்கள் என்றான்
நமனும் தன் தூதுவரை கூவிச் செவிக்கு -நான்முகன் திருவந்தாதி -68
அடி– அடிகள் -திருவடி -ஸ்வாமிக்கு வாசகம் -மது ஸூ தன பிரபன்னான் என்பத்தை மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் —
சூரணை -65
இத்தால் தனக்கும் பிறர்க்கும் உரித்தன்று என்கிறது-
அந்ய -சேஷத்வம் கழிகை -தனக்கும் தான் சேஷி அல்ல என்கிறது –

சூரணை -66
மகாரம் இருப்பத்தஞ்சாம் அஷரமாய்-ஞான வாசியுமாய் -இருக்கையாலே ஆத்மாவை சொல்லுகிறது –
சூரணை -67
இது தான் சமஷ்டி வாசகம்-
சூரணை -68
ஜாத் ஏக   வசனம்
பத்தர் முக்தர் நித்யர் மூன்று வர்க்க ஆத்மாக்களுக்கும் பகவத் சேஷத்வமே லஷணம்-
சூரணை -69
இத்தால் ஆத்மா ஞாதா என்று தேஹத்தில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று ஆயிற்று-
சூரணை -70
தேஹத்தில்  வியாவ்ருத்தி தத்வ சேகரத்தில் சொன்னோம்-
சூரணை -71
மணத்தையும் ஒளியையும் கொண்டு பூவையும் ரத்னத்தையும் விரும்புமா போலே
சேஷம் என்று ஆத்மாவை ஆதரிக்கிறது –
சூரணை-72
ஆக பிரணவத்தால்- கண்ண புரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவர்க்கு உரியனோ -பெரிய திரு மொழி -8-9-3-
என்கிறபடி ஜீவ பர சம்பந்தம் சொல்லிற்று –
சூரணை -73
இத்தால் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்றது ஆயிற்று –
சூரணை -74
அகாரத்தாலும் மகாரத்தாலும் -ரஷகனையும் ரஷ்யத்தையும் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தியாலும் உகாரத்தாலும் -ரஷன ஹேதுவான ப்ராப்தியையும் பலத்தையும் சொல்லிற்று –
சூரணை -75
இனி மேல் பிரணவத்தை விவரிக்கிறது –

சூரணை -76
உகாரத்தை விவரிக்கிறது நமஸ்
அகாரத்தை விவரிக்கிறது நாராயண பதம் –
மகாரத்தை விவரிக்கிறது சதுர்த்தி -நார பதம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
ரிங் -ஷயே-தாது -நசிக்கக் கூடியது -நர -நசிக்காமல் -நித்தியமாய் -அன் ப்ரத்யயம் சமூஹம் -நார பன்மை –
சூரணை -77
அடைவே விவரியாது ஒழிகிறது விரோதி போய் அனுபவிக்க வேண்டுகையாலே –
சூரணை-78
நமஸ் -ந என்றும் ம என்றும் இரண்டு பதம் –
சூரணை -79
ம -என்கிற இத்தால் தனக்கு உரியன் -என்கிறது–ந -என்று அத்தை தவிர்கிறது
சூரணை -80
நம-என்கிற இத்தால் -தனக்கு உரியன் அன்று -என்கிறது –
சூரணை -81
பிறருக்கு உரியனான அன்று தன வைலஷண்யத்தை காட்டி மீட்கலாம் -தனக்கு என்றும் அன்று யோக்யதையும் கூட அழியும் –
சூரணை -82
இத்தால் விரோதியை கழிக்கிறது
சூரணை -83
விரோதி தான் மூன்று
சூரணை -84
அதாவது–ஸ்வரூப விரோதியும்–உபாய விரோதியும்–ப்ராப்ய விரோதியும்
மந்திர ப்ரஹ்மணி மத்யமேன நமஸா பும்ஸ ஸ்வரூபம் கதி கம்யம் சிஷித மீஷிதே நபுரத பச்சாத பிஸ்தா நத-பட்டர்
காகாஷி ந்யாயம்-ஓம் நம -நம நம– நாராயண நம – –
சூரணை -85
ஸ்வரூப விரோதி கழிகையாவது-யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே என்று இருக்கை-
உபாய விரோதி கழிகையாவது -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்று இலேன் -என்று இருக்கை-
ப்ராப்ய விரோதி கழிகையாவது -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -என்று இருக்கை –
என்னையும் என் உடைமையையும் உன் சக்கரப் பொறி யொற்றிக் கொண்டு நின்னருளே புரிந்து இருந்தேன் –
-ஆத்மாத்மீயங்கள் இரண்டும் எம்பெருமானுக்கே சேஷம் என்று இருக்கை ஸ்வரூப விரோதி கழிந்த நிலைமை –என்றதாயிற்று –
உனக்குப் பணி செய்து இருக்கும் தவம் உடையேன் -இனிப் போய் ஒருவன் தனக்குப் பணிந்து கடைத்தலை நிற்கை
நின் சாயை அழிவு கண்டாய் -உபாய விரோதி கழிந்த நிலைமை
நிலா தென்றல் புஷ்பம் சந்தானம் போலே வழு விலா அடிமை செய்வது கைங்கர்யத்தில் ஸ்வ பிரயோஜன புத்தி கழிந்தமை –
சூரணை -86
ம -என்கை ஸ்வரூப நாசம் -நம-என்கை ஸ்வரூப ஜீவனம் –
சூரணை -87
இது தான் ஸ்வரூபத்தையும் -உபாயத்தையும் -பலத்தையும் -காட்டும் –
சூரணை -88
தொலை வில்லி மங்கலம் தொழும்-என்கையாலே ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
வேம்கடத்து உறைவார்க்கு நம -என்கையாலே -உபாயம் சொல்லிற்று –
அந்தி தொழும் சொல் -என்கையாலே பலம் சொல்லிற்று-
தொழும் இவளை -தொழும் சொல் -அகண்ட நமஸ் -ஸ்வரூப வாசகம் -உகந்து அருளின நிலத்து அளவும் செல்லும் படி –
நம -அகண்ட நமஸ் உபாயம் -ஸ்வ ரஷணத்தில் அந்வயம் அறுத்து
பிராப்தி தசையில் -கைங்கர்ய ரசம் அதிசயித்து இருக்கும் நிலையில் -அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன் -தொழும் சொல் –அகண்ட நமஸ் பல வாசகம் –
சூரணை-89
உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்கிறபடியே இதிலே பாகவத சேஷத்வமும்-அனுசந்தேயம்-
சூரணை -90
இது அகாரத்திலே என்றும் சொல்லுவார்கள்- உகாரத்தில் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
பாகவத சேஷத்வம் -சாஷாத் சப்தத்தில் இருந்து கிடைக்காமல் அர்த்த பலத்தாலே கிடைப்பது ஓன்று ஆகையாலே இத்தை எந்த இடத்திலே
அனுசந்தித்தாலும் குறை இல்லை -ஆனாலும் அஹங்காரம் மமகாரங்கள் ஆகிற கந்தல் நன்றாக கழிந்த இடத்திலே
-நமஸ் -சிலே அனுசந்திப்பது மிகவும் பொருந்தும் -என்பதே இவர் திரு உள்ளம் –
சூரணை -91
ஈஸ்வரன் தனக்கே யாக இருக்கும் –அசித்து பிறர்க்கே யாக இருக்கும் –
ஆத்மா தனக்கும் பிறர்க்கும் பொதுவாக இருக்கும் -என்று முற்பட்ட நினைவு –
அங்கன் இன்றிக்கே -அசித்தை போலே -தனக்கே  யாக எனைக் கொள்ள வேணும் -என்கிறது நமசால்-
நமஸ் அர்த்தம் நெஞ்சிலே ஊறின பின்பு -சைதன்யம் அற்ற அசித்துப் போலே -தனக்கு என்று இருக்கை அன்றிக்கே -பரார்த்தமாக
-ஸ்வா ர்த்த பிரதிபத்தி லேசமும் அற்று -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே -என்கிறபடியே
அத்தலைக்கு ரசமாகும் படி விநியோகம் கொள்ள வேணும் என்கிற நினைவே நமஸ் சப்தார்த்த ஞானத்துக்கு பலன் –
சூரணை -92
அதாவது போக தசையில் ஈஸ்வரன் அழிக்கும் போது நோக்க வேணும் என்று அழியாது ஒழிகை –
வாரிக் கொண்டு என்னை விழுங்குவன் காணில் என்று ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம் பாரித்து தான் என்னை முற்றும் பருகினான் –
நைச்யம் பாவித்து இறாய்த்து போகத்தை அழிக்க கூடாதே -செய்த்தலை எழு நாற்றுப் போலே அவன் செய்வன செய்து கொள்ள –
இசைந்து நிற்கை யாயிற்று அத்தலைக்கு ரசமாம் படி விநியோகப் படுகை
சூரணை -93
அழிக்கைக்கு ஹேது கீழே சொல்லிற்று -மேலும் சொல்லும் –
சேஷத்வமே எம்பெருமானுடைய தலை தடுமாறின போகத்தை அழிக்க நினைக்கும் ஹேது என்றத்தை கீழே சொல்லி -மேலே சதுர்தியிலும் அது சொல்லப் படும் –
சூரணை -94-
இந் நினைவு பிறந்த போதே க்ருத்க்ருத்யன் –
இந் நினைவு இல்லாத போது எல்லா துஷ்க்ருதங்களும் க்ருதம்-
இந் நினைவிலே எல்லா சூக்ருதங்களும் உண்டு –
இது இன்றிக்கே இருக்க பண்ணும் யஞ்ஞாதிகளும் ப்ராயச்சித்தாதிகளும் நிஷ் பிரயோஜனங்கள்-
இது தன்னாலே எல்லா பாபங்களும் போம் –
எல்லா பலன்களும் உண்டாம் –
இப் பாரதந்த்ர்யா உணர்சியாலே சம்சார நிவ்ருத்தி முதலாக நித்ய கைங்கர்யம் அளவாக உண்டான சகல பலன்களும் உண்டாகும்

சூரணை-95
நாராயணன் என்றது நாரங்களுக்கு அயநம்  என்ற படி
சூரணை -96
நாரங்கள் ஆவன நித்ய வஸ்துக்களினுடைய திரள் –
நாராணாம் அயனம் -நாராயண -தத் புருஷ சமாசம் -நாரங்களுக்கு அயனம்
நாரா அயனம் யஸ்ய ச -பஹூ வ்ரீஹி சமாசம் -நாரங்களை அயனமாகக் கொண்டவன் -அயனம் -ஆஸ்ரயம்
சூரணை-97
இவை ஆவன
ஞான ஆநந்த அமலத்வாதிகளும் –ஞான சக்தியாதிகளும் – வாத்சல்ய சொவ்சீல்யாதிகளும் –
திரு மேனியும் – காந்தி சொவ்குமார்யாதிகளும் – திவ்ய பூஷணங்களும்- திவ்ய ஆயுதங்களும் –
பெரிய பிராட்டியார் தொடக்கமான நாச்சிமார்களும் – நித்ய சூரிகளும் – சத்ர சாமராதிகளும் –
திரு வாசல் காக்கும் முதலிகளும் – கணாதிபரும்- முக்தரும் –
பரம ஆகாசமும் – பிரகிருதியும் – பத்தாத்மாக்களும் – காலமும் – மஹதாதி விஹாரங்களும் –
அண்டங்களும் –அண்டத்துக்கு உள் பட்ட தேவாதி பதார்த்தங்களும் —
அநித்திய வஸ்துக்கள் எவையுமே இல்லையே -ஸ்வரூபதோ நித்யங்கள் -பிரவாஹதோ நித்யங்கள் –
-சூரணை -98-
அயநம் -என்றது இவற்றுக்கு ஆஸ்ர்யம்  என்றபடி –
சூரணை -99-
அங்கன் இன்றிக்கே இவை தனை ஆஸ்ர்யமாக உடையன் -என்னவுமாம் –
சூரணை -100
இவை இரண்டாலும் பலித்தது பரதவ சௌ லப்யங்கள் –
நாரங்களுக்கு அயனம் -தத் புருஷ சமாசம் -சகல வஸ்துக்களுக்கும் ஆதாரம் -பரத்வம்
நாரங்களை ஆஸ்ரயமாக உடையவன் –அந்தர்யாமி -பஹூவ்ரீஹி சமாசம் -சௌலப்யம் –
சூரணை -101
அந்தர்யாமித்வமும் -உபாயத்வமும் -உபேயத்வமும் -ஆகவுமாம் –
அயன பதம் —ஈயதே அ நே நே த்யயனம்-என்கிற – கரணே வயுத்பத்தியிலும் -எம்பெருமான் உபாயமாக இருப்பவன் என்றும்
–ஈயதே அசௌ இதி அயனம் என்கிற – கர்மணி வ்யுத்பத்தியிலும் -எம்பெருமான் உபேயமாக இருப்பவன்
சூரணை -102
எம்பிரான் எந்தை -என்கையாலே ஈச்வரனே எல்லா உறவு முறையும் என்றும் சொல்லும் –
தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றும் முற்றுமாய் -சர்வ பிரகார விசிஷ்டம் சர்வ வித பந்து -நாராயண பதத்தில் சித்தம் -இத்தால் உபேயத்வம் சொல்லிற்று
சூரணை -103
நாம் பிறர்க்கான அன்றும் அவன் நமக்காய் இருக்கும் –
நமக்கு ஆபிமுக்யம் உண்டாக்கும் படியை எதிர்பார்த்துக் கொண்டு நம் பக்கலிலே ஊற்றம் உற்று இருக்கையாய் இருக்கும்
சூரணை -104
இரா மடமூட்டுவாரைப் போலே உள்ளே பதி கிடந்து -சத்தையே பிடித்து –
நோக்கிக் கொண்டு போரும்-
சூரணை -105
ஆய -என்கிற இத்தால் -சென்றால் குடையாம் -என்கிறபடியே எல்லா அடிமைகளும்
செய்ய வேண்டும் என்று அபேஷிக்கிறது-
சூரணை -106
நமஸாலே  தன்னோடு உறவு இல்லை என்று வைத்து கைங்கர்யத்தை பிரார்த்திக்க கூடுமோ என்னில்-
சூரணை -107
படியாய் கிடந்து உன் பவள வாய் காண்பேனே -என்கிறபடியே கைங்கர்ய பிரார்த்தனை
வந்தேறி அன்று -ஸ்வரூப பிரயுக்தம் –
சூரணை -108
ஆகையால் வழு  இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்கிற பிரார்த்தனையை காட்டுகிறது –
சூரணை-109
கண்ணார கண்டு கழிவதோர் காதலுற்றார்க்கு உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதல்-என்கிற படி
காண்பதற்கு முன்பு  உறக்கம் இல்லை -கண்டால் -சதா பச்யந்தி -ஆகையால் உறக்கம் இல்லை –
சூரணை -110
பழுதே பல காலும் போயின -என்று இழந்த நாளுக்கு கூப்பிடுகிறவனுக்கு உறங்க விரகு இல்லை –
சூரணை -111
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்னா நின்றார்கள் இறே-
சூரணை -112
இவ் அடிமை தான் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி என்கிறபடியே
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும் அனுவர்த்திக்கும் –
சூரணை -113
எட்டு இழையாய் மூன்று சரடாய் இருப்பதொரு மங்கள ஸூத்ரம் போலே திரு மந்த்ரம் –
சூரணை -114
இத்தால் ஈஸ்வரன் ஆத்மாக்களுக்கு பதியாய் நின்று ரஷிக்கும் என்கிறது –
-சூரணை -115
ஆக திரு மந்தரத்தால் –
எம்பிரானுக்கே உரியேனான நான்
எனக்கு உரியன் அன்றிக்கே ஒழிய வேணும்
சர்வ சேஷியான நாராயண னுக்கே
எல்லா அடிமைகளும் செய்ய பெறுவேனாக வேணும் –
என்றது ஆயிற்று –

திருமந்திர பிரகரணம் முற்றிற்று –

—————————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ரஷ்ய ரஷக சம்பந்தம் -பிதா புத்ர சம்பந்தம் -சேஷ சேஷி சம்பந்தம் -பர்த்ரு பார்யா சம்பந்தம் -ஞாத்ரு ஞேய சம்பந்தம்
-ஸ்வ ஸ்வாமி சம்பந்தம் -சரீர சரீரி சம்பந்தம் -ஆதார ஆதேய சம்பந்தம் -போக்த்ரு போகய சம்பந்தம்-

ஆச்சான் பிள்ளையை ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -பாரதந்த்ர்யம் இருக்கும்படி என் என்று கேட்க -ஸ்வ சக்தி நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக
சர்வ சக்தியை அண்டை கொண்டு -உபாயத்தில் -கந்தல் அற்று -உபேயத்தில் த்வரை விஞ்சி இருக்கை –பாரதந்த்ர்யம் என்று அருளிச் செய்தார் –

பொன்னைப் புடமிடப்  புடமிட உருச் சிறுகி -ஒளி விஞ்சி -மாற்று எழுமா போலே -சங்கோசம் அற்று -ஞான விகாசம் உண்டானவாறே –
நாய்ச்சிமாருடனே சாம்யம் சொல்லலாய் இறே இருப்பது இத் ஆத்மாவுக்கு என்று -திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்வர் .

அழுக்கு அடைந்த மாணிக்கத்தை நேர் சாணையிலே ஏறிட்டு கடைந்தால் பளபளக்கை வடிவாய் இருக்குமா போலே -அஞ்ஞனான சேதனனுக்கு
திரோதான நிவ்ருத்தியிலே அடியேன் என்கை வடிவாய் இருக்கும்-என்று முதலியாண்டான்-

அஹங்காரம் ஆகிற ஆர்ப்பைத் துடைத்தால் ஆத்மாவுக்கு அழியாத பேர் -அடியான்-என்று -இறே -என்று வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை

வங்கி புரந்து நம்பி -யதிவர சூடாமணி தாஸ்ர்க்கு -ஒரு சர்வ சக்தியை அசக்தன் பெரும் போது தானும் பிறரும் தஞ்சம் அன்று –
ஆசார்யன் அனுக்ரஹ பூர்வகமாக த்வயத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்து பிழைத்தல் –
நித்ய சம்சாரியாய் முடிதல் செய்யுமதுக்கு மேற்பட்டது இல்லை என்று அருளிச் செய்தார்

நாச்சிமாரை ஈஸ்வரனில் காட்டிலும் குறையச் சொல்லும் இடமும் -ஒக்கச் சொல்லும் இடமும் – எழச் சொல்லும் இடமுமாய் இருக்கும்
-இதுக்கு பிரமாணங்கள் -இவன் பிரபத்தி பண்ணும் படியைச் சொல்லும் இடத்தில் -இவள் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்றும்
-ஒக்கச் சொல்லுகிற இடத்தில் -ஐகயம் சொல்லுகிறது என்றும் –
எழச் சொல்லும் இடத்தில் சௌலப்யம் சொல்லுகிறது என்றும் பிரபத்தி பண்ணக் கடவன்

உகந்து அருளின இடங்கள் பலவிடமாய் -திருப் போனகம் படைப்பது ஒன்றே யானால் அமுது செய்யப் பண்ணும்படி என் என்று
பெரியவாச்சான் பிள்ளை நம்பிள்ளைக்கு விண்ணப்பம் செய்ய –த்வயத்தில் பூர்வ உத்தர கண்டங்கள் இரண்டுக்கும் நடுவே –
சர்வ மங்கள விக்ரஹாய -என்று விசேஷண சஹிதமாக உச்சரித்து அமுது செய்து அருளப் பண்ணுவது -என்று அருளிச் செய்தார் –

வஸ்துமான் வஸ்துவை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் —வஸ்து விநியோகத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் –
விநியோகம் போகத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் – போகம் அபிமதத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் –
அபிமதம் அநு குணத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் – அநு குணம் பரனுக்கு பாங்காய் இருக்கும் –

வயாக்ரா சிம்ஹங்களோ பாதி உபாய வேஷம் – யூத பதியான மத்த கஜம் போலே உபேய வேஷம் என்று திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்வர் –
வ்யாமோஹம் உபாயம் – முக மலர்த்தி உபேயம் என்று எம்பார் அருளிச் செய்வர் –

திருக் கோட்டியூர் நம்பி பெரிய முதலியாரைப் பார்த்து -உபாய அம்சத்தில் தஞ்சமாக நினைத்து இருப்பது என் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய
-இது நெடும் காலம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணப் பெற்று வைத்து உபாய நிரூபணமே பண்ண தேடுவதே என்று -விஷண்ணராய் அருள –
ஆகில் உபாயம் வேண்டாவோ என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
அபிரூபையான ஸ்திரீ அழகை மட்டிக்க மட்டிக்க -அபிரூபனாய் ஐஸ்வர்யர்ய வானுமான புருஷன் அந்தரங்கமாக
ஆழம் கால் படுமா போலே -அஞ்ஞனான சேதனன் -அழுக்கு அறுக்க அழுக்கு அறுக்க அவ் வீஸ்வரன்
திரு உள்ளம் அத்ய அசந்னமாய்ப் போரும் காணும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

தேவகிப் பிராட்டியார் -திருக் கோட்டியூர் நம்பியின் குமாரத்தி -அருளிச் செய்த வார்த்தை –
ஸ்வரூபஞ்ஞன் ஸ்வயம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணினால் -தத் அநு ரூபமான பிரதான அநுபவ விசேஷத்தை அநுபவாந்தரத்துக்கு 
உறுப்பாக்குகையும் அநு பயுக்தம் –உக்தார்த்த ஸ்ரவணம் பண்ணினவனுக்கு உபாயாந்தர த்யாகம் உடம்போடே கூடாது –
ஆச்சார்ய -முக்ய -அனுபவம் கொண்டு பகவத்-அமுக்ய -அனுபவத்துக்கு உபாயம் ஆக்குவது ஒட்டாது-

பொன் நாச்சியார் கூரத் ஆண்டாளுக்கு பிரசாதித்த வார்த்தை –
ஸ்வரூபஞ்ஞன் ஸ்வயம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணவே –
ஸ்வரூப அநு ரூபமான உபாய உபேயாதிகள் உபபன்னமாய் போரும் காணும் -என்று அருளிச் செய்தார்–
ஆசார்ய சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யங்களே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் –
ஆசார்ய அபிமானமே உபாயம் –
ஆசார்யன் உகக்கும் கைங்கர்யமே உபேயம்

மருதூர் நம்பி -எம்பெருமானார் சிஷ்யர்களில் ஒருவர் -தம்முடைய அந்திம தசையில் பணித்த வார்த்தை –
மூன்று ஜன்மம் திருவடிகளிலே அபராதம் பண்ணின சிசுபாலன் திருவடிகளைப் பெற்றான் -அநாதி காலம் திருவடிகளிலே
அபராதம் பண்ணின நான் பெறாது இருக்கை வழக்கோ -என்று அழ -அப்போதே பரமபதத தேற எழுந்து அருளினார் –

சிறியாண்டான் -எம்பெருமானாரின் சிஷ்யர் -கிருமி கண்ட சோழன் இறந்த செய்தியை எம்பெருமானாருக்கு அறிவித்து –
அவரால் -மாறொன்று இல்லா மாருதி -என்று கொண்டாடப் பட்டவர் —தம்முடைய அந்திம தசையில் பணித்த வார்த்தை –
திருவேம்கடமுடையான் தன் ஸ்வரூபத்தை மறந்து என் ஸ்வரூபத்தை நினைத்தான் ஆகில் – பழைய நரகங்கள் ஒழிய வேறே எனக்கு
ஒரு நரகம் சிருஷ்டிக்க வேண்டும் —
அன்றிக்கே
என் ஸ்வரூபத்தை மறந்து தன் ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தான் ஆகில் –
பழைய திருநாடு போராது எனக்கு என ஒரு திரு நாடு ஸ்ருஷ்டிக்க வேணும் –

அத்துழாய் பெரிய நம்பி ஆபத் தசையிலே
-நாம் இங்கு நின்றும் கோயில் ஏறப் போனாலோ -என்ன –
நாம் அங்கு போய் பிரக்ருதியை விட்டால் நாட்டில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் திருவடிச் சாரும் போது –
நம்பி அகப்பட கோயில் ஏறப் போக வேண்டிற்று இல்லையோ -என்று பயப்படார்களோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ப்ராப்யாந்தரங்களில் கை வைத்தான் ஆகில் சாஸ்திரம் சிலுகிடும் -வருந்தி சண்டை இடும் —
சாதனாந்தரங்களில் கை வைத்தான் ஆகில் -பாரதந்த்ர்யம் சிலுகிடும் —
சித்தோ உபாய ச்வீகாரத்தில் கை வைத்தான் ஆகில் ஸ்வரூபம் சிலுகிடும் –

அவித்யை அந்தர்பூதனான சேதனனுக்கு அநுபாவ்யமான போகம் –
அவித்யை நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அநுபவேச்சை உடையவனுக்கு அநுபாதேயம் –
அநுபாதேய போகஸித்திக்கு காரணமான கர்ம காரணம் த்ரி விதம் -ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்யம் -தேகாத்ம அபிமானம் -அந்ய சேஷத்வம் –
அதில் சிறிது -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யம்-சிர காலத்தோடே கூட அவித்ய நிவ்ருத்தியை பிறப்பிக்க கடவதாய் இருக்கும்
-அல்லாதவை -தேகாத்ம அபிமானம் -அந்ய சேஷத்வம் –அவித்ய வர்த்தகங்களாய் இருக்கும்

எம்பார் வார்த்தை -ஸ்வரூபஞ்ஞன்-இதர விஷய ராக நிவ்ருத்தியும் -விகித விஷய ராக பிரவ்ருத்தியும் -இதர உபாய த்யாகமும் –
சித்தோ உபாய ச்வீகாரமும் –ஹிதபரன் பக்கல் யதா பிரதிபத்தியும் -உள்ளவனாய் இருப்பன்

சிறியாச்சான் கலங்குகைக்கு யோக்யதை உண்டாய் இருக்கச் செய்தே -தெளிந்து இருப்பர் –
அடியேன் யோக்யதை இல்லாமையாலே தெளிந்து இருப்பது -என்று ஜீயர் அருளிச் செய்தார்-

அமுதனார் சிறியாச்சானை -உம்முடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும் படி  இது – நாங்கள் என் செய்யக் கடவோம் என்ன –
என் அனுஷ்டானத்துக்கு ஒரு பலம் உண்டாகில் அன்றோ உம்முடைய அந்அனுஷ்டானத்துக்கு ஒரு பிரத்யவாயம் உண்டாவது –
வெறும் புடவை தோயாமல் கெடும் -பட்டுப் புடவை தோய்க்கக் கெடும் – என்று இரீர் -என்று அருளிச் செய்தார் –
ஆசார்யர்களில் சிலர் -உம்முடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும்படி இது -நாங்கள் என் செய்யக் கடவோம் என்ன –
என் படியும் உங்கள் படியும் கொண்டு கார்யம் என் -ஏதத் வ்ரதம் மம -என்று அருளிச் செய்தபடியே  யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

நான் ஒரு நூலில் வைத்து சொல் என்றால் சொல்லும் நூலில் மாலைகள் ஒரு முமுஷுக்கு பாவனமுமாய் போக்யமுமாய் இருக்கும் என்று
ஆச்சான் பிள்ளை வார்த்தை –

ஆச்சான் பிள்ளை சிறிய தாயார் –பெரிய பிள்ளையையும் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை தகப்பனார் யமுனாசார்யர் -யாக இருக்கக் கூடும் –
ஆச்சான் பிள்ளையையும் சேவித்து போருகிற காலத்தில் -இவள் சோகார்த்தையாக –ஆச்சான் பிள்ளை -நீ சோகிக்கிறது என் என்ன
அநாதி காலம் பாப வாசனைகளாலே -ஜந்மாதிகளிலே ஈஸ்வரன் இன்னம் என்னைத்-தள்ளப் புகுகிறானோ என்று பயப்பட்டு நின்றேன் -என்ன
கெடுவாய் -இது ஆர்கேடென்று இருந்தாய் -உனக்கு ஸ்ருஷ்டிக்க வேண்டுமோ -அவதரிக்க வேண்டுமோ -பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் -என்றும்
-பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தான் -என்றும் -சம்பவாமி யுகே யுகே என்றும் – ஒருவனைப் பிடிக்க ஊரை வளையுமா போலே –
அகில ஜகத் ஸ்வாமி யாயிற்று -அஸ்மத் ஸ்வாமி யாகைக்கு யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஞானப் பிரதன் ஆசார்யன் – ஞான வர்த்தகர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் – ஞான விஷயம் -எம்பெருமான் – ஞான பலம் -கைங்கர்யம் –
பலத்தின் இனிமை பாகவத கைங்கர்யம் – சிஷ்யனுக்கு ஆசார்யனுடைய ஸுப்ரஸாதம் அப்ப்ரசாதமாகவும் -அப்பிரசாதம் ஸுப்ரஸாதம் ஆகவும் வேணும் –

ஆசார்ய விஷயத்தில் -கிருதஜ்ஞதை -விஸ்வாசம் -ப்ரேமம் -விஸ்லேஷ பீருவாகை – சம்ச்லேஷ விஷயம் -மங்களா சாசனம் -கதி  சிந்தனை –
அனுபவ இச்சை -இவை இத்தனையும் உடையவன் -ஆத்ம ஜ்ஞானமும் உடையவன் ஆகிறான் –

அர்த்த பிரவணனுக்கு பந்துவும் இல்லை -குருவும் இல்லை – விஷய பிரவணனுக்கு லஜ்ஜையும் இல்லை பயமும் இல்லை –
ஷூத்து நலிந்தவனுக்கு விவேகமும் இல்லை -நியதியும் இல்லை – ஞானிக்கு நித்ரையும் இல்லை சுகமும் இல்லை

அனந்தாழ்வான் எச்சானுக்கு அருளிச் செய்த வார்த்தை -இவ்வாத்மா வாகிற பெண் பிள்ளையை – ஆசார்யனாகிற பிதா -எம்பெருமானாகிற வரனுக்கு
-குரு பரம்பரை யாகிற புருஷகாரத்தை முன்னிட்டு -த்வயம் ஆகிற மந்த்ரத்தை சொல்லி -உதகம் பண்ணிக் கொடுத்தான் –

ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்தில் -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -அஹங்காராதிகள் நடையாடிக் கொண்டு போருகிற அடியேனுக்கு –
அக்கரைப்பட வழி உண்டோ என்று கேட்க – அருளிச் செய்த வார்த்தை
-போக்தாவானவன் போக்ய பதார்த்தத்தை குலம் கொண்டே ஸ்வீகரித்து வைத்து -போக காலம் வந்தவாறே –
குலங்கறுத்து மணியை புஜிக்குமா போலே -ஆசார்ய வரணம் பண்ணி -சரணகதனாய் இருப்பான் ஒரு அதிகாரிக்கு
-அஹங்கா ராதிகள் நடையாடிற்றாகிலும் கைவிடாதே ஸ்வீகரித்து –
தீர்ந்த வடியவர் தம்மை  திருத்திப் பணி கொள்ள வல்ல -திருவாய் மொழி -3-5-11-என்கிற படியே இவனுடைய
அஹங்காராதிகள் ஆகிற சேற்றைக் கழுவிப் பொகட்டு -போக்யமான வஸ்துவை போக்தாவான எம்பெருமான் தானே புஜிக்கும் என்று நினைத்து இரீர்
என்று அருளிச் செய்தார் –

எங்கள் ஆழ்வான் -ஆசார்யன் ஆவான் அஹங்காரத்தை விட்டு -அழிச்சாட்டத்தை விட்டு –அழிச்சாட்டம் =ஸ்வ தாந்த்ர்யம் -சண்டித்தனம் -அலமாப்பு –
அந்ய சேஷத்வம் ஆகிற வருத்தம் –அலமாப்பை விட்டு -அகாரார்த்தமான அந்தர்யாமிக்கே அற்று –
அர்ச்சாவதாரத்தை ஆஸ்ரயித்து -ஆனந்தியாக போருமவன்
-அல்லாதான் ஒருவனுக்கு குடிமகனாய் லோக குருவாய் இருக்க -லோகத்துக்கு அடைய குடிமகன் ஆகா நின்றான்
-பணத்துக்காக அடிமைத் தொழில் புரிகின்றான்

நாராயணனைப் பற்றி நாடு பெறலாய் இருக்க -நாரங்களைப் பற்றி நரக வாசிகளாகா நின்றார்கள் –
எம்பெருமானைப் பற்றி ஏற்றம் பெறலாய் இருக்க -ஏழைகளைப் பற்றி எளிவரவு படா நின்றார்கள் –
ஏழையர் ஆவி உண்ணும் -சேட்டை தன மடி யகத்து செல்வம் பார்த்து இருக்கின்றீரே –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைப் பற்றி சீர்மை பெறலாய் இருக்க -சில்வானவரைப் பற்றி சீர் கேடராகா நின்றார்கள்–சில்வானர் -அற்பர்கள் –
ஆசார்யனைப் பற்றி அம்ருத பானம் பண்ணலாய் இருக்க அஞ்ஞ்ரை பற்றி அனர்த்தப் படா நின்றார்கள் –
மந்த்ரத்தைப் பற்றி மாசு அறுக்கலாய் இருக்க -மமதையைப் பற்றி மரியா நின்றார்கள் —மரியா நின்றார்கள் –ஸ்வரூப நாசத்தை அடையா நின்றார்கள் –
வடுக நம்பி -நியந்தாவான ஆசார்யன் சந்நிதியிலே வர்த்தித்தல்-நியமவான் ஆன சிஷ்யன் சந்நிதியிலே வர்த்தித்தல் –செய்யில் அல்லது நியதன் ஆகைக்கு
வழி இல்லை –ஆசார்ய சிஷ்ய லஷண பூர்த்தி உள்ளவர் உடன் வர்த்தித்தால் எம்பெருமானே பிரப்யமாயும் பிராபகமாயும் -தாரகமாவும் –
போஷகமாவும் -போக்யமாயும் இருப்பவன் ஆகிறான்-

தான் வைஷ்ணவனாய் அற்றால் தனக்கு தன் ஆசார்யானில் குறைந்து இருப்பான் ஒரு சிஷ்யன் இல்லை -உத்தேச்ய பிரதிபத்தி துல்யமாகையாலே —
ஆகிற படி என் என்னில் -என்னுடைய அஜ்ஞானத்தையும் -அசக்தியையும் -அந் அனுஷ்டானத்தையும் பாராதே -என்னை விஷயீகரித்து -அத்தலைக்கு
ஆக்கினவன் அன்றோ -என்று சிஷ்யன் உத்தேச்ய பிரதிபத்தி பண்ணிக் கொண்டு போரக் கடவன் –
ஆசார்யனும் -என்னுடைய அஞ்ஞானத்தையும் அசக்தியையும் -அந் அனுஷ்டானத்தையும் பாராதே-
விஷய பிரவணன் மரப் பாவை காணிலும் ஆலிங்கனம் பண்ணுமா போலே –
என் பக்கலிலே உட்பட பர தந்த்ரனாய்க் கொண்டு போருகிறான் அன்றோ -பகவத் விஷயத்தில் தனக்கு உண்டான
ஆதர அதிசயம் இருந்தபடி என் -என்று உத்தேச்ய பிரதிபத்தி பண்ணிக் கொண்டு போரக் கடவன் –

ஆசார்யன் அருளிச் செய்யும் வார்த்தையை ஆப்தம் என்று ஆதரித்தாருக்கு அந்தக்கரணம் விதேயமாகும் –
அந்தக்கரணம் விதேயமான வாறே அந்தர்யாமி பிரசன்னனாம் -அந்தர்யாமி பிரசன்னன் ஆனவாறே –
அந்த பிரகாசமும் அந்தஸ் ஸு கமும் உண்டாம் –
இவை இரண்டும் உண்டானவாறே அந்தர் தோஷமும் அந்தர் துக்கமும் கழியும் –
இவை கழிகிற அளவன்றிக்கே -அந்தமில்லாத ஆனந்தம் உண்டாம் –

சத்ருக்களுக்கு கரைய வேண்டா -ஸ்வாமியுமாய் -ஸ்ரீ ய பதியுமாய் -ஆனவன் உடைமை ஆகையாலே –

ஆசார்யன் மூன்றாலே உத்தேச்யன் -ஞான ப்ரதன் -அனுஷ்டான ப்ரதன் -உபாய ப்ரதன் -என்று
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் மூன்றாலே உத்தேச்யர் -உபாயத்துக்கு முற் பாடர் -உபேயத்துக்குஎல்லை நிலமாய் -இருந்த நாளைக்கு உசாத் துணை என்று –
பிராட்டியும் மூன்றாலே உத்தேச்யை -புருஷகார பூதை -கைங்கர்ய வர்த்தகை -நித்ய ப்ராப்யை -என்று –
ஈஸ்வரன் மூன்றாலே உத்தேச்யன் -ருசி ஜநகன் -மோஷ ப்ரதன் -உபாய பூதன் -என்று –

ஸ்வபாவ அந்யதா ஞானம் -ஸ்வரூப அந்யதா ஞானம் –இவை -அந்யதா ஞானம் -விபரீத ஞானம் —
இவன் ஆத்ம பிரதானம் பண்ணினாப் போலே இருப்பது ஓன்று இ றே அவன் -ஆசார்யன் -ஞானப் பிரதானம் பண்ணினபடி –

ஈச்வரனாகிற கர்ஷகன் -சேதனனாகிற திருப்பள்ளித்தாங்கன்றை -விதை–சேஷத்வ ஞானமாகிற ஷேத்ரத்திலே ஊன்றி –
ததீய அபராதமும் -விபரீத ஞானமுமாகிற புழுக்கடியாமல் நோக்கி -கைங்கர்ய அனுவர்த்தமாகிற -மடையாலே –
ஆசார்யர்ன் அருளாகிற நீர் பாய்ச்சி -அஹங்கார மமகாரமாகிற களை மண்டாமே –
பகவத் விஷயமாகிற களை கொட்டாலே சேற்றை எடுத்து -விபரீத அங்கீகாரமாகிற மாடும் -சப்தாதி விஷயமாகிற
பேய்க் காற்றும் – புகுராமே -பிரபன்னத்வம் ஆகிற வேலியை இட்டு –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஆகிற வர்ஷத்தை உண்டாக்கி -தளிரும் முறியும்
மொட்டும் செலுந்துமாய் -கொழுந்துமாய்-அதின் ஒளி மொட்டு எடுத்துக் கட்டின மாலை இறே
பரமை காந்தி-முதலி யாண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தை

பரம சேதனனாகிற பசியன் -ஆசார்ய முகத்தாலே அவகாதனாய் -சேதநனாகிற சிறு நெல் பொறுக்கி –
வேதாந்தமாகிற உரலிலே -உபதேசமாகிற உலக்கையாலே –
ஸ்ரவணமாகிற தலைத்துகை துகைத்து -உடம்பாகிற உமி கழித்து -மனனமாகிற அடுக்கலிட்டு –
நிதித்யாசநமாகிற சுளகாலே -விவேகமாகிற கொழி கொழித்து -அஹங்கார மம காரமாகிற -அடிக் கழித்து –
அந்ய சேஷத்வ ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யமாகிற நுனிக் கொழித்து -ருசி வாசனை யாகிற தவிடறக் குத்தி –
சேஷத்வ ஞானமாகிற வெளுப்பை உண்டாக்கி -அத்யவசாயமாகிற அரிகுஞ்சட்டியிலே பிரபத்தி யாகிற நீரை வார்த்து –
சாதனாந்தரமாகிற தவிடறக் கழுவி -பிரயோஜனாந்தரமாகிற  கல்லற அரித்து,-
பரபக்தி யாகிற பானையிலே பர ஞானமாகிற உலை கட்டி – அனுபவமாகிற அடுப்பிலே -விச்லேஷமாகிற அடுப்பை இட்டு –
இருவினையாகிற விறகை மடுத்து -த்வரை யாகிற ஊத்தூதி -ஆற்றாமையாகிற கொதி கொதித்து –
பரமபக்தி யாகிற பொங்கினாலே -சூஷ்ம சரீரமாகிற கரிக்கலத்தோடே ஸூஷூம்நையாகிய வாசலாலே புறப்பட்டு –
அர்ச்சிராதி யாகிற படி யொழுங்காலே மாக வைகுந்தமாகிற மச்சிலேற்றி அப்ராக்ருதமாகிற பொற் கலத்தோடே –
அஹம் அன்னம் -என்கிற சோற்றை இட்டு – அஹம் அந்நாத -என்று புஜியா நிற்கும் -முதலி யாண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தை-

கலங்குகிறதும் -கலக்குகிறதும் -கலங்கிக் கிடக்கிறதும் –தெளிகிறவனும் -தெளிவிக்கிறவனும் -தெளிந்து இருக்கிறவனும் –
கலங்குகிறான் -சேதனன் – கலக்குகிறது -அசித் – கலங்கிக் கிடக்கிறான் -சம்சாரி –
தெளிகிறான் -சேதனன் – தெளிவிக்கிறான் -ஆசார்யன் – தெளிந்து இருக்கிறான் -ஈஸ்வரன் –
ஆகையால் கலங்குகிற தன்னையும் -கலக்குகிற அசித்தையும் – தெளிவிக்கிற ஆசார்யனையும் -தெளிந்த ஈஸ்வரனையும் – அறிய வேணும் .

ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவிப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -ராகத் த்வேஷம் கொண்டாடி
அவர்களில் ஒருவர் பரிபவப்பட்டோம் என்று பட்டினி விட -பரிபவப் படுவாரும் தாமேயாம் -பட்டினி விடுவாரும் தாமேயாம் -என்று அருளிச் செய்தார் –
அவர்கள் இத்தை கேட்டு -வெட்கி -திருந்தினார்கள் –

இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ராகத் த்வேஷம் கொண்டாடி வர -இவர்களைச் சேர விட்டு அருள  என்று –
ஆச்சான் பிள்ளைக்கு -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் விண்ணப்பம் செய்ய – ஜகத்தில் ஈச்வரர்கள் இருவர் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்ய –
ஆகிலும் சேர விட்டு அருள வேணும் -என்ன –
ஸ்வ சரீரத்தை நியமிக்க மாட்டாத நான் -அந்ய சரீரத்தை நியமிக்க புகுகிறேனோ -என்ன -ஆகிலும் இப்படி அருளிச் செய்யலாமோ என்ன –
அத்ருஷ்டத்துக்கு அஞ்சி நெஞ்சை மீட்கக் கண்டிலோம் -த்ருஷ்டத்துக்கு அஞ்சி வாயை மூடக் கண்டிலோம் -நாம் இவர்களை சேர விடும்படி என
-என்று அருளிச் செய்ய –இருவரும் அந்யோந்யம் பீருக்களாய் தங்களில் ஏக மநாக்களாய் விட்டார்கள் –

பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -முதலி யாண்டான் ஸ்ரீ பாதத்திலே சென்று -தண்டன் இட்டு சிஷ்ய லஷணம் இருக்கும்படி என் –
ன்று விண்ணப்பம் செய்ய -ஆண்டான் அருளிச் செய்த படி –
ஆசார்ய விஷயத்தில் சிஷ்யன் -பார்யா சமனுமாய் -சரீர சமனுமாய் -தர்ம சமனுமாய் இருக்கும் –
அதாவது -சொன்னத்தை செய்கையும் -நினைத்தத்தை செய்கையும் -நினைவாய் இருக்கையும் – என்று அருளிச் செய்தார் –

அநந்தரம் பிள்ளை கூரத் ஆழ்வான் ஸ்ரீ பாதத்திலே சென்று தண்டன் இட்டு ஆசார்ய லஷணம் இருக்கும்படி எங்கனே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
ஆழ்வான் அருளிச் செய்தபடி – சிஷ்யன் விஷயத்தில் -ஆசார்யன் பர்த்ரு சமனுமாய் -சரீரி சமனுமாய் -தரமி சமனுமாய் -இருக்கக் கடவன் –
அதாவது -ஏவிக் கொள்ளுகையும் -எடுத்து இடுவிக்கையும் -அதாவது அசேதனத்தைக் கொண்டு –
நினைத்தபடி விநியோகம் கொள்ளுமா போலே விநியோகம் கொள்ளுகையும் -எடுத்துக் கொள்ளுகையும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஆசார்யனாவான் சிஷ்யனுக்கு ஹித காமனாய் இருக்குமவன் -சிஷ்யனாவான் -சர்வ பிரகாரத்தாலும் ஆசார்யனுக்கு தன்னை ஒதுக்கி வைக்குமவன் –

கோளரி யாழ்வான் என்று ஒருத்தன் -எனக்கு ஹிதம் அருளிச் செய்ய வேணும் என்ன -பட்டர் பெருமாளையும் பார்த்து –
அவனையும் பார்த்து விட்டதில் -இவனுக்கு விசுவாசம் பிறவாமல் நிற்க –
வ்ருதைவ பவதோ யாதா பூயஸீ ஜந்ம சந்ததி -தஸ்யா மன்ய தமம் ஜந்ம சஞ்சிந்த்ய சரணம் வ்ரஜ -என்கிற ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்தார் –
உனக்கு கணக்கற்ற ஜன்மாக்கள் வீணாக கழிந்து விட்டன -அந்த ஜன்மங்களில் ஒன்றான இதிலாவது அவனே உபாயம் உபேயம் ஆக  என்று நினைத்து –
அவனையே உபாயமாக உறுதி கொள்வாய் -என்கை-

ஸூக்ருத துஷ்க்ருதங்கள் இரண்டுக்கும் தலை -ஆத்ம சமர்ப்பணமும் -ஆத்ம அபஹாரமும் – இவற்றிலும் விஞ்சின ஸூ க்ருத துஷ்க்ருதங்கள் -ஆத்ம அபஹார தோஷத்தைப் போக்கி ஆத்ம சமர்ப்பணத்தைப் பண்ணுவித்த ஆசார்யன் பக்கலிலே க்ருதஜ்ஞதையும் -க்ருதக்நதையும் –

தேவரீர் திருமஞ்சனச் சாலையிலே எழுந்து அருளி திரு மஞ்சனம் செய்து அருளி -தூய்தாக திருக் குற்றொலியல் சாத்தி அருளி –
உலாவி அருளும் பொழுது –
குறு வேர்ப்பு அரும்பின திரு முக மண்டலத்தில் சேவையும் -சுழற்றிப் பணி மாறுகிற கைங்கர்யத்தையும் விட்டு –
அடியேனுக்கு பரம பதத்துக்கு போக இச்சையாய் இருந்தது இல்லை -என்று பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் விண்ணப்பம் செய்தார் –
இதைக் கேட்டருளி நம்பிள்ளையும் -முதலிகளும் எல்லாம் -இவ் விபூதியிலே இவ் உடம்போடே ஒருவருக்கும் இவ் ஐஸ்வர்யம் கூடுமதோ -என்று
மிகவும் திரு உள்ளம் உகந்து அருளினார்கள் –
இத்தால் சொல்லிற்று ஆய்த்து -ஆசார்யன் உடைய ஆத்ம குணங்களோடு தேக குணங்களோடு வாசி யற சிஷ்யனுக்கு உபாதேயமாய் இருக்கிறபடி –

அனந்தாழ்வான் -இடம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -அடியேனுக்கு இரண்டு வார்த்தை அருளிச் செய்து அருளிற்று –என் பக்கலிலே ஹிதம்கேட்டால்
நான் பெரும் தேசம் பெறுவுதி -என்று அருளிற்று -அத்தைக் கிழிச் சீரையிலே தனம் என்று -முடிந்து கொண்டேன் –
இங்குள்ள ஐஸ்வர்யம் உன்னை விட்டு அகலும் என்று அருளிச் செய்திற்று – அது பிரத்யட்ஷமாக கண்டபடியாலே -ஸ்ரீ பாதத்துக்கு அடிமை
என்னும் இடம் கண்டேன் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய -இனி நீர் இங்கேயே நில்லும் -என்று அருளிச் செய்து அருளினார் –

பெருமாள் ஆழ்வானைப் பார்த்து -நீ உனக்கு வேண்டுவது நம்மை வேண்டிக் கொள் -என்று திரு உள்ளமாக நாயந்தே
அடியேனுக்கு பண்டே எல்லாம் தந்து அருளிற்றே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
இல்லை இப்போது நம்மை வேண்டிக் கொள் -என்ன -ஆகில் நாயந்தே அடியேனோடு சம்பந்தம் உடையார் எல்லாரும்
பரம பதம் பெற வேணும் -என்ன -தந்தோம் -என்று திரு உள்ளமாக – இத்தை உடையவர் கேட்டருளி –
காஷாயத்தை முடிந்து ஏறிட்டு ஆர்த்துக் கொள்ள -இது என் -என்ன –
நமக்கு ஆழ்வானுடைய சம்பந்தமுண்டாகையாலே பரம பதம் பெறலாமே -என்று அருளிச் செய்தார் –

எம்பெருமானை அபேஷிக்கை வார்த்தா மாதரம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை அபேஷிக்கை கையைப் பிடிக்கை –
ஆசார்யனை அபேஷிக்கை காலைப் பிடிக்கை -குரு பிரமாணீ க்ருத சித்த வ்ருத்தய –
ஸ்ருதி பிரமாண பிரதிபண்ண வ்ருத்தய -அமாநினோ டம்ப விவர்ஜிதா நரா தரந்தி சம்சார சமுத்ர மஸ்ரமம் –

அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தியும் -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தியும் -அதிகாரி க்ருத்யம் -ஞானப் பிரதானமும் -ஞான வர்த்தகத்வமும் ஆசார்ய  க்ருத்யம் –
புருஷகாரத்வமும் கைங்கர்ய வர்த்தகத்வமும் பிராட்டி க்ருத்யம் – விரோதி நிவர்தகத்வமும் பிராப்ய பிரதத்வமும் ஈஸ்வர க்ருத்யம் –

அக்நியை அகற்றுவாரும் –அவித்யயை அகற்றுவாரும் –அந்யரை அகற்றுவாரும் –அச்சத்தை அகற்றுவாரும் – அபோக்யரை அகற்றுவாரும் –
ஐந்து வித உபகாரங்கள் செய்யும் ஆசார்யர்கள் -கர்மாதிகள் விலக்கி -ஞானம் -அளித்து-அந்ய சேஷத்வம் கழித்து -ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ரூபமான
பிரபத்தியை உபதேசித்து -ஐஸ்வர்ய கைவல்ய -ஸ்வ பிரயோஜன பகவத் கைங்கர்யங்கள் ரூபமான அபோக்யதைகளை அகற்றி அருளுபவர்கள் –

துக்க அனுபவம் பிரகிருதி–துக்க அநுபவிதா -ஆத்மா–துக்க அசஹை பிராட்டி–துக்க நிவாரகன் ஈஸ்வரன் –

ஆழ்வானுக்கு பால மித்ரனாய் இருப்பான் ஒரு பிராமணனுக்கு அநேக காலம் பிள்ளை இன்றிக்கே இருந்து –
பின்பு ஒரு பிள்ளை பிறந்தவாறே -கோயிலிலே ஆழ்வானுக்கு வார்த்தையாய் கேட்டு –
அப்போதே பெரிய பெருமாள் திருவடிகளிலே சென்று – அப்பிள்ளைக்கு ஹிதத்தை அருளிச் செய்து –
வருவாரை எல்லாம் -அந்தப் பிள்ளை செய்வது என் -என்று வினவுவர் –
ஒரு நாள் ஆண்டாள் போனத்தை வா என்று அழைத்து உறவு கொண்டாடா நின்றீர் – இதுக்கு ஹேது என் -என்ன –
நான் அவனுக்கு ஒரு நல்வார்த்தை சொன்னேன் காண் -என்ன – அவன் எங்கே நீர் எங்கே –
இப்படி சொல்லுவதொரு வார்த்தை உண்டோ -என்ன -ஒருவன் விலங்கிலே கிடந்தால் -விலங்கு விடுவிக்கும் போது –
விலங்கில் கிடக்கிறவனுக்கு சொல்லுமோ -விலங்கை இட்ட ராஜாவுக்கு சொல்லுமோ -என்று அருளிச் செய்தார் –
அந்த பிள்ளை உபநயனம் பண்ணின சமனந்தரத்திலே கோயிலிலே வந்து ஆழ்வான் ஸ்ரீ பாதத்திலே வந்து சேர்ந்தான் –
போசல ராஜ்யத்து ஸ்ரீ சாளக் ராமத்துக்கு உடையவர் எழுந்து அருள -ஊரடைய சைவர் ஆகையாலே ஆதரியாதே இருக்க –
முதலி யாண்டானைப் பார்த்து இவ் ஊரார் நீர் முகக்கும் இடத்தில் உன்னுடைய ஸ்ரீ பாதத்தை விளக்கி வா -என்று அருளிச் செய்ய –
அவரும் அப்படியே செய்ய – பிற்றை நாள் அவ ஊரார் அடைய உடையவர் ஸ்ரீ பாதத்தை ஆஸ்ரயித்தார்கள் –
அதுக்கு பின் ஸ்ரீ சாளக் க்ராமம் என்று பேர் ஆய்த்து –

மிளகு ஆழ்வானை  முதலிகள் -நீர் கீழை ஊருக்கு பல காலும் போவான் என் -என்று கேட்க –
நான் அங்கு போனால் பகவத் விஷயத்துக்கு அநு கூலமான வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு சொல்லுவன் –
அத்தாலே இங்குத்தைக்கு விரோதியார்கள் என்று -அவர்கள் பக்கலில் சில கொண்டு போந்து பாகவத விஷயத்துக்கு உறுப்பாக்கினால் –
அவர்களுக்கு ஓர் ஆநு கூல்யம் பிறக்கும் என்றும் போனேன் -என்ன -அப்படி யாகிலும் அவர்கள் பதார்தங்கள் ஆமோ என்ன –
நான் எல்லோரையும் நாராயண சம்பந்த நிபந்தநமாகக் காணும் அத்தனை அல்லது பிரகிருதி சம்பந்த நிபந்தனமாகக் காணேன் —
அத்தாலே ஒரு வஸ்துவும் அந்ய சம்பந்தமாய் இராதே –

நடதூர் அம்மாளும் -ஆளிப் பிள்ளானுமாக கூட அமுது செய்யா நிற்க -அத்தை பெரும் கூரப் பிள்ளை கண்டு அநுபவித்து –
தேவரீர் உடைய அனுஷ்டானத்தை காணாதே அருளிச் செய்த வார்த்தையை தஞ்சம் என்று இருந்தேன் ஆகில்
அனர்த்தப் பட்டோம் இத்தனை இ றே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
அம்மாளும் -சதாச்சார்ய பிரசாதம் உத்தேஸ்யம்  என்ற போதே எல்லாம் இதிலே கிடந்தது அன்றோ -என்று அருளினார்-

திருக் கோட்டியூர் நம்பியை தம்முடைய தமையனார் அந்திம தசையிலே எனக்கு தஞ்சம் ஏது  என்று கேட்க –
விரஜைக்கு இக்கரையிலே -உம்மை எங்கு நின்றும் வந்தீர் என்று கேட்டார் உண்டாகில் –
திருக் கோட்டியூர் நம்பி ஸ்ரீ பாதத்தில் நின்றும் வந்தோம் -என்றும் –
அக்கரையில் உம்மைக் கேட்டார் உண்டாகில் -திருக் கோட்டியூர் தமையனார் -என்றும் சொல்லும் என்று அருளிச் செய்தார் –

அபாகவத த்யாகம் -பாகவத பரிக்ரஹம் -பகவத் ஸ்வீகாரம் – ஸ்வ ஆசார்ய அங்கீகாரம் -ஸ்வ ப்ரஜ்ஞை –
இவை இத்தனையும் உண்டான போது
ஆய்த்து ஈடேற லாவது

பெரிய முதலியாருக்கும் நம் ஆழ்வாருக்கும் நடுவு உள்ள ஆசார்யர்கள் எல்லாரையும் அறிய வேண்டாவோ – என்று நம்பிள்ளை ஜீயரைக் கேட்க –
அவர்களுடைய பாஹுள்யத்தாலே அறியப்  போகாது -இத்தால் இவனுடைய ஞானத்துக்கு ஆதல் பேற்றுக்கு ஆதல் குறை வாராது -அது எங்கனே என்னில்
சந்தானத்தில் பித்ரு பிதாமஹ ப்ரபிதாமஹ ப்ரப்ருதிகளுக்கு அவ்வருகே நாம் அறிகிலோம் இ றே –
இதுக்காக ப்ராஹ்மண்யதுக்கு ஏதேனும் தட்டாகிறதோ -என்று அருளினார் –

ஆள வந்தார் ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவித்து இருப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அந்யோந்யம் விஸ்லேஷ பீருக்களாய் வர்த்திக்கிறவர்கள் –
ஒரு நாள் இருவரும் -ஆற்றுக்கு எழுந்து அருளி ஒருவர் புறப்பட்டு வர -ஆள வந்தார் அருளிச் செய்த வார்த்தை –
அன்றிலினுடைய அவஸ்தை பிறந்த போது காண் ஆத்ம ஞானம் பிறந்தது ஆவது -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஆளவந்தார் திரு வனந்த புரத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற போது -தெய்வ வாரி யாண்டானை மடத்துக்கு வைத்து –
திரு வனந்த புரத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற அளவிலே -சந்நிதியில் முதலிகளைப் பார்த்து –
குருகைக் காவல் அப்பன் நமக்கு இட்டுத் தந்த திரு முகத்தை எடுத்துக் கொண்டு வாருங்கோள் –
என்று அருளிச் செய்து அருளி-திரு முகத்தைப் பார்த்து அருள -மாசமும் திவசமும் அன்று தானாய் இருந்த படியாலே
ஒரு புஷ்பக விமானம் பெற்றிலோமே என்று  போர சோகார்த்தராய் மீண்டு எழுந்து அருளா நிற்க – தெய்வ வாரி யாண்டானுக்கு ஆளவந்தாருடைய
விச்லேஷம் பொறாமல் திருமேனி சோஷிக்க – வைத்யர்கள் பலரும் பார்த்த இடத்தில் -விஷய ஸ்ப்ரூஹை யாக்கும் இப்படி யாய்த்து -என்று சொல்ல –
உமக்கு எந்த விஷயத்தில் ஸ்ப்ருஹை யாய் இருக்கிறது -என்று கேட்க –
அடியேனுக்கு ஆளவந்தார் விஷயம் ஒழிய வேறேயும் ஒரு விஷயம் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்ய –
ஆகில் இவரை அங்கே கொண்டு போங்கள் என்று வைத்யர்கள் சொல்ல -இவரை கட்டணத்திலே கொண்டு போக -ஒருநாளைக்கு ஒரு நாள்
திருமேனி பெருத்து நடக்க வல்லராய் வருகிற அளவிலே -ஆளவந்தாரும் திருவனந்தபுரம் சேவித்து மீண்டு எழுந்து அருளா நிற்க –
தெய்வ வாரி யாண்டானும் தெண்டம் சமர்ப்பித்து எழுந்து இருக்க மாட்டாமல் இருந்தபடியைக் கண்டு –
பெருமாள் ஸ்வ தந்த்ரருமாய் ஸூ ரருமாய் இருக்கையாலே ஸ்ரீ பரதாழ்வான் வைத்த இடத்தில் இருந்தார் –
நான் ஸ்வ தந்த்ரனும் அன்றிக்கே சூரனும் அன்றிக்கே இருக்கையாலே இறே நாம் வைத்த இடத்தில் இராதே நீர் வந்தது -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ய –
இத்தைக் கேட்டு தெய்வ வாரி யாண்டான் -நாம் வந்து ஸ்வரூப ஹாநி பட்டோம் -என்று சத்தை குலைந்து கிடக்க –
என்னை -ஸ்வ தந்த்ரனுமாக்கி ஸூ ரனுமாக்கி எழுந்து இருக்கிறோம் என்று கிடக்கிறாயோ -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ய –
வைத்த இடத்தே இராதே வந்து ஸ்வரூப ஹாநி பட்டால் போலே – இதுவும் ஒரு ஸ்வரூப ஹாநியாய் ஆய்த்தோ -என்று
பர பர என எழுந்து இருந்து நிற்க – ஆளவந்தாரும் -இதொரு அதிகார  விசேஷம் இருந்தபடி இருந்தபடி என் -என்று உகந்து –
போர இளைத்தாயே -என்று கிருபை பண்ணி -திருவனந்தபுரத்து திருக் கோபுரம் தோன்றுகிறது –
ஸ்ரீ பத்மநாபப் பெருமாளை சேவித்து வாரும் என்று அருளிச் செய்ய -என்னுடைய திருவனந்தபுரம் எதிரே வந்தது -என்று
ஸ்வ ஆசார்யரான ஆளவந்தார் திருவடிகளைக் காட்டி -கூட சேவித்துக் கொண்டு மீண்டு கோயிலுக்கு எழுந்து அருளினார் –

அப்பன் என்பவர்-ஆழ்வான் உடைய அந்திம தசையிலே -ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவிக்கப் பெற்றிலேன் எனக்கு 
ஹிதாம்சம் அருளிச் செய்ய வேணும் -என்று பட்டருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய-
ஊரையும் ஸ்வாஸ்யத்தையும் விட்டுமேற்கு நோக்கி ஓரடி இட்ட போதே ஹிதாம்சம் அற்றது சொல்ல வேணுமோ என்று அருளிச் செய்தார்

முதலியாண்டான் -ஸ்வ அனுவ்ருத்தி பிரசனாச்சார்யாலே மோஷம் -என்ன -கூரத் ஆழ்வான் கிருபா மாத்திர பிரசன்னாசார்யாலே மோஷம் -என்ன –
ஆண்டான் -குற்றம் இன்றி குணம் பெருக்கி குருக்களுக்கு அனுகூலராய் -என்று பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே -4-4-2-
ஸ்வ அனுவ்ருத்தி பிரசனாச்சார்யாலே ஆகவேணும் -என்ன -ஆழ்வான் -அங்கன் அன்று –
பயன் அன்றாகிலும் பாங்கலர் ஆகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான் குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி -என்று
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே அவருடைய அடிப்பாட்டிலே நடக்கிற நமக்கு
எல்லாருக்கும் ஸ்வ அனுவ்ருத்தி கூடாமையாலே கிருபா மாத்திர பிரசன்னாசார்யாலே மோஷம் -ஆகவேணும்
என்று அருளிச் செய்தார் -ஆண்டானும் அப்படியாம் என்று மிகவும் ப்ரீதரானார் –

ஈஸ்வரன் மோஷ ப்ரதன் என்று இருந்த போது ஆசார்யனை தஞ்சம் என்று இருப்பான் –
ஆசார்யன் மோஷ ப்ரதன் என்று இருந்த போது ஆசார்ய வைபவம் சொன்னவனை தஞ்சம் என்று இருப்பான் –

வைஷ்ணவனுக்கு கரண த்ரயத்தாலும் கால ஷேபம் ஏது என்னில் -ஆசார்ய கைங்கர்யம் – பகவத் கைங்கர்யம் -பாகவத கைங்கர்யம் –
இவை மூன்றும் தன்னில் ஒக்குமோ -என்னில் ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தவன் ஆசார்ய கைங்கர்யமே பகவத் கைங்கர்யமும் பாகவத கைங்கர்யமும்
என்று இருக்கும் -ப்ரபாவஜ்ஞன் -சர்வேஸ்வரனுடைய பெருமையை மட்டுமே உணர்ந்தவன் -பகவத் கைங்கர்யமே பிரதானம் என்று இருக்கும் –
உபயத்திலும் உணர்வு இல்லாதான் -உபாய உபேய யாதாம்ய ஞானம் இலோலாதவன் -மூன்றையும் தத் சமம் என்று இருப்பான் –

ஆசார்ய கைங்கர்யம் -தனக்கு பசி விளைந்து உண்கை -பரம போக்யம்-பாகவத கைங்கர்யம் தாய்க்கு சோறு இடுகை -விலக்க ஒண்ணாத கடமை –
பகவத் கைங்கர்யம் -ஒப்பூண் உண்கையும் -பலரில் ஒருவனாக உண்கை – மூப்புக்கு சோறு இடுகையும் -வயசான ஏழை எளியவர்களுக்கு சோறு இடுகை –
என்று வடுக நம்பி அருளிச் செய்வர் –

ஆச்சான் பிள்ளை தேவியார் -மடத்தில் பிள்ளையோடே பிணங்கி -வாரு கோலே போய்க் கிட – என்ன -மடத்தில் பிள்ளையும் –
வாழும் மடத்துக்கு ஒரு வாரு கோலும் வேணும் காணும் – இவ்வார் கோல் தலைக் கடையை விளக்கி –
பஹிரங்க கைங்கர்யம் செய்து -திண்ணையிலே கிடக்கவோ –
திருப் பள்ளி யறையை விளக்கி -அந்தரங்க கைங்கர்யம் செய்து -உள்ளே கிடக்கவோ -என்று விண்ணப்பம் செய்தார் –

பகவத் பிரசாதம் பகவத் ருசியைப் பிறப்பிக்கும்–பகவத் ருசி ஆசார்ய அங்கீகாரத்தை பிறப்பிக்கும்–
ஆசார்ய அங்கீகாரம் ஸ்வீகார ஞானத்தை பிறப்பிக்கும் -எம்பெருமானை உபாயமாக பற்றும் அறிவு –
ஸ்வீகார ஞானம் பகவத் ப்ராப்தியை பிறப்பிக்கும் பகவத் ப்ராப்தி தத் கைங்கர்யத்தை பிறப்பிக்கும்-
தத் கைங்கர்யம் ததீய கைங்கர்யத்தை பிறப்பிக்கும் –

ஆசார்யன் கடவன் என்று இருந்தால் வருவது என் -என்னில் -த்ருஷ்டத்திலே கர்மாதீனம் -அங்கு ஏதேனும் சுருங்கிற்று உண்டாகில் ஆசார்யனை
வெறுத்த போது எம்பெருமானைக் கொண்டு தீர்த்துக் கொள்ள ஒண்ணாது – எம்பெருமானை வெறுத்தோம் ஆகில்
ஆசார்யனைக் கொண்டு தீர்த்துக் கொள்ளலாம்

தான் அனுபவிக்கையாவது -அவன் அனுபவிக்கை —அபிமத விஷயத்தில் அழுக்கு உகக்கும் செருக்கரைப் போலே
வருந்திப் பெறுவாரும் இரந்து பெறுவாருமாய் இருக்கும் –
செஞ்சொற் கவிகாள் -திருவாய்மொழி -10-7—மங்க ஒட்டு உன் மா மாயம் -10-7-10-
ஆழியான் அருள்தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே -போலே–ஆக பிராப்தாவும் ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே

பகவத்பரர் த்விவிதர் -முமுஷுகள் என்றும் புபுஷுகள் என்றும்–முமுஷுக்கள் தான் த்விவிதர் -பகவத் சரணாகதர்களும் கைவல்யார்த்திகளும்
பகவத் சரணாகதர்கள் த்விவிதர் -உபாசகரும் பிரபன்னரும் –பிரபன்னர் த்விவிதர் -ஆர்த்தரும் த்ருப்தரும்
ஆர்த்த பிரபன்னர் த்விவிதர் -சம்சாரம் அடிக் கொதித்தவர்களும் -பகவத் அனுபவம் பெற்றால் ஒழிய தரிக்க மாட்டாதாரும் –

வ்யதிரிக்தங்களை விட்டு அவனைப் பற்றுகை வைஷ்ணவன் ஆகையாவது –தன்னை விட்டு அவனைப் பற்றுகை ஏகாந்தி யாகை யாவது –
அவனை விட்டு அவனை பற்றுகை பரமை காந்தியாகை யாவது -அவன் ஆனந்தத்துக்கு மட்டுமே பற்றுதல் –

அம்மங்கி அம்மாள் வார்த்தை –
உடம்பை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உறவு முறை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உடம்பரைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும் –
உடம்பர்களைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–லோகத்தை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உயிரைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
அவனைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–அவளைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–அவனையும் அவளையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
தன்னையும் அவனையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–தன்னையும் அவனையும் அவளையும் பற்றி சோறு தேடுவாருமாய்- இறே இருப்பது –

கலக்கத்தோடு கூடின தேற்றம் ப்ரதம அதிகாரிக்கு–தேற்றத்தோடு கூடின கலக்கம் சரம அதிகாரிக்கு –

சர்வேஸ்வரனைப் பற்றுமவர் ஷட் விதர் -அவர்கள் ஆகிறார் -உத்தமன் -உத்தமப்ராயன் -மத்யமன் -மத்யமப்ராயன் -அதமன் -அதம ப்ராயன்
உத்தமன் ஆகிறான் -உத்க்ருஷ்டனான எம்பெருமானே தனக்கு எல்லா உறவும் என்று இருக்குமவன் –
உத்தமப்ராயன் ஆகிறான் -உத்க்ருஷ்டனான எம்பெருமான் பக்கல் உபஜீவாம்ச்யதுக்கு விரை கட்டுமவன்
மத்யமன் ஆகிறான் மாதவைஸ்வர்யதுக்கு மஹானான தபசு பண்ணுபவன்-மத்யம ப்ராயன் ஆவான் -மாதவனைப் பெற்றும் வகுத்த வாழ்வு அறியாதவன்
அதமன் ஆவான் -அம்மானைப் பெற்று அன்னத்தை பற்றுமவன்-அதம ப்ராயன் ஆவான் அம்மானைப் பெற்றும் அல்லாதாரை பற்றுமவன் –

கந்தாடை யாண்டான் வார்த்தை -பிரபத்தி நிஷ்டர் மூவர் –சப்த நிஷ்டரும் –அர்த்த நிஷ்டரும் –அபிமான நிஷ்டரும் –

சர்வயோக சந்நியாசி -திரு மழிசைப் பிரான்–சர்வ உபாய சூந்யன் -நம் ஆழ்வார்–உண்டு உபவாசி -திருமங்கை ஆழ்வார்–சர்வ சங்க பரித்யாகி -எம்பெருமானார்

அர்த்த லுப்தன் சம்சாரி–ஜ்ஞான லுப்தன் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்–கைங்கர்ய லுப்தர் -முக்த நித்யர்–தாஸ்ய  லுப்தர் -எம்பெருமான் –

பக்தருக்கு சோறும் தண்ணீரும் தாரகம் -ஆஜ்ய ஷீராதிகள் போஷக த்ரவ்யம் –ஸ்ரக் சந்தநாதிகள் போக்கியம் –
முமுஷுவுக்கு ஜ்ஞானம் தாரகம் -ஆசார்ய வைபவம் போஷகம் —பகவத் குண அனுசந்தானம் போக்கியம் –
நித்ய முக்தருக்கு மிதுன அனுபவம் தாரகம் -கைங்கர்யம் போஷகம் —பகவன் முகோல்லாசம் போக்கியம்-

அஹங்காரம் கழிகை யாவது தேகத்தில் ஆத்ம புத்தி நிவ்ருத்தியும் -தேக அனுபந்தியான பதார்த்தங்களில் மமதா புத்தி நிவ்ருத்தியும்
-தேஹாந்தர அனுபவத்தில் புருஷார்த்த நிவ்ருத்தியும் –
ஸ்வரூபத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -தேஹத்தை அண்டை கொண்டு ஸ்வரூபத்தை உறுமுதல் –
ஸ்வரூபத்தை அண்டை கொண்டு தேகத்தை உறுமுதல் செய்கை -இது கழிகையாவது -அவன் வடிவே வடிவாகையாலே
பர ஸ்வரூபத்துக்கு உள்ளே ஸ்வ ஸ்வரூபம் விளங்குகை –
உபாயத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -ஸ்வகத ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி பண்ணுகை –
இது கழிகையாவது -ஸ்வகத ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தியை த்யஜித்து பரகத
ஸ்வீகாரத்துக்கு விஷயனாகை –
உபேயத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -நாம் அவனுக்கு அடிமை செய்கிறோம் என்று இருக்கை இது கழிகையாவது –
தன் கையாலே தன் மகிரை வகிர்ந்தால் அந்யோந்யம் உபகார ஸ்ம்ருதி கொண்டாட வேண்டாதாப் போலே
அவயவ பூதனான ஆத்மா அவயவியான எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்கிறான் -என்று இருக்கை .

எம்பெருமான் பக்கலிலே அபராதம் பண்ணினால் ஜன்மாந்தரத்தில் ஈடேறலாம் –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பக்கலிலே அபராதம் பண்ணினால் ஜன்மாந்தரத்திலும் இல்லை

ஆண்டாள் வார்த்தை–ஆசார்யன் விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணின நாலூரானும் ஈடேறினான் —
பகவத் விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணின சிசுபாலனும் ஈடேறினான்–
பாகவத விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணினார் இன்னார் ஈடேறினார் என்று இதுக்கு முன்பு கேட்டு அறிவது இல்லை –

எல்லா வேதங்களையும் -எல்லா சாஸ்திரங்களையும் -எல்லா ஆழ்வார்கள் பிரபந்தங்களையும் -எல்லா ஆசார்யர்கள் பாசுரங்களைப் பார்த்த இடத்தில்
ஒரு வைஷ்ணவனுக்கு நிலை நின்ற ஆசார்ய அபிமானம் ஒழிய மோஷ உபாயம் இல்லை –
நிலை நின்ற பாகவத அபசாரம் ஒழிய மோஷ விரோதியும் இல்லை

நம் மனிச்சர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைக் கண்டால் தங்களோபாதி பிரகிருதி மான்களாக நினைத்து இருக்கும் புல்லிமை இன்றிக்கே யாய் இற்று இருப்பது –
திரு உடை மன்னர் -திருவாய்மொழி -4-4-8-
செழு மா மணிகள் -திருவாய்மொழி -5-8-9-
நிலத்தேவர் -திருவாய்மொழி -7-10-10-
தெள்ளியார் -நாச்சியார் திருமொழி -4-1-
பெருமக்கள் -திருவாய்மொழி -3-7-5-
பெரும் தவத்தார் -திரு நெடும் தாண்டகம் -24-
உரு உடையார் இளையார் -நாச்சியார் திருமொழி -1-6-
சிறு மா மனிசர் -திருவாய்மொழி -8-10-3-
எம்பிரான் தன் சின்னங்கள் இவர் இவர் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-4-9-
எம் குல நாதரான ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு இப்படி திரு நாமம்-சாத்துகையாலே கேவலம் தன்னோடு ஒக்க
மனுஷ்யன் என்று நினைத்து இருக்ககை அபசாரம்

உடலை நெருக்கி உயிர் உடன் உறவு கொண்டாடுவாரைப் போலே காணும் நாரங்களை நெருக்கி நாராயணன் உடன் உறவு கொண்டாடுகை-

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை நெகிழ நினைத்தான் ஆகில் -நிலம் பிளந்தால் இழை இட ஒண்ணாதாப் போலேயும்
-மலை முறிந்தால் தாங்க ஒண்ணாதாப் போலேயும் -கடல் உடைந்தால் அடைக்க ஒண்ணாதாப் போலேயும் இதுவும்
அப்ரதி க்ரியமாய் இருப்பது ஓன்று –

நாட்டிலே இருந்து பெருமாளை சேவிப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அந்யோந்யம் விஸ்லேஷ பீருக்களாய் போருகிறவர்கள் –
ஒருகால் ராகத்வேஷம் கொண்டாடி ஒருவன் ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்தேற வந்து மற்றவருடைய குற்றங்களை விண்ணப்பம் செய்ய
சேவித்து இருந்தவர்களில் சிலர் -அப்படி சொல்லலாமோ என்ன -ஆச்சான் பிள்ளை -அவர் சொல்லு கிடீர் –
தண்டல் படையினான யமன் -பரிஹர என்றான்-பிராட்டி ந கச்சின் நாபராத்யாதி -யென்றாள் –
ஈஸ்வரன் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -பெரியாழ்வார் திருமொழி –4-9-2-என்றான் –
ஆழ்வார்கள் -தமர் எவ்வினையர் ஆகிலும் – முதல் திருவந்தாதி -55-என்றார்கள் -இப்படி இருக்க
அவர் குற்றம் இவரை ஒழிய சொல்லுவார் யார் என்று அருளிச் செய்தார் –

சோமாசி யாண்டானுக்கு அப்பிள்ளை அருளிச்செய்தபடி -ஆண்டான் தேவரீர் ஞான வ்ருத் தருமாய் வயோ வ்ருத்தருமாய் -சீல வ்ருத்தருமாய் -ஸ்ரீபாஷ்யம்
திருவாய்மொழி இரண்டுக்கும் நிர்வாஹகராய் -எல்லாவற்றாலும் பெரியவராய் இருந்தீர் –
ஆகிலும் சாத்தி இருக்கிற திருப்பரிவட்டத் தலையிலே பாகவத அபசார
நிமித்தமாக ஒரு துணுக்கு முடிந்து வையும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஒருவனுக்கு பாகவத சேஷத்வம் ஸ்வரூபம்–பாகவத பிரசாதம் உபாயம் பாகவத கைங்கர்யம் உபேயம் பாகவத அபாசாரம் விரோதி
ஔ பாதிக பாகவத விஷய ராகமும் -நிருபாதிக பாகவத த்வேஷமும்ஒருவனுக்கு நிலை நின்ற தோஷம் –

பிள்ளை வரம் தரும் பெருமாள் தாசர் வார்த்தை –
எம்பெருமான் வெறுக்கும் -மறக்கும் -பொறுக்கும் -ஒறுக்கும் –பிரயோஜனாந்த பரரை கண்டவாறே நம்முடைய ரஷகத்வத்தை
பறித்துக் கொண்டு போவதே என்று வெறுக்கும் -தன்னளவிலே பண்ணின அபசாரத்தை மறக்கும் –
ஆஜ்ஞ்ஞாதி லங்கனத்தை பொறுக்கும் -பாகவத அபசாரத்தை ஒறுக்கும் –

நடாதூர் ஆழ்வான் ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு போகா நிற்க-
நடுவில் திருவீதியில் ஒரு திருக்குலத்தில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் அணுகி வர கைக் கொடுத்து கொண்டு போகிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்
அவரை ஜாதி நிரூபணம் பண்ணி -கடக்கப் போ – என்ன -ஆழ்வான் அத்தைக் கேட்டு மூர்ச்சித்தார் –
மூர்ச்சை தெளிந்த பின்பு அருகு நின்ற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -இது என் -என்ன –
திருக் குலத்தில் திரு வவதரித்து இரண்டு ஆற்றுக்கும் நடுவே வர்த்திகப் பெற்ற மஹானுபாவனா பறையன் –
நெடும்காலம் ஆத்மாபஹாரம் பண்ணித்  திரிந்த நான் அன்றோ பறையன் -என்று அருளினார் –
எம்பெருமானாரின் மருமகன் -நடாதூர் அம்மாளின் பாட்டனார்

ஸ்ரீ வைஷ்ணவனுக்குஅடும் சோறு மூன்று -அடாச் சோறு மூன்று
அடாச் சோறாவது -அனுகூலரை நெருக்கி ஜீவிக்கையும் பிரதி கூலர் பக்கல் சாபேஷனாய் ஜீவிக்கையும் –
சாதனாநதர புத்த்யா கைங்கர்யம் பண்ணி ஜீவிக்கையும்
அனுகூலரை நெருக்குகையாவது -சர்வேஸ்வரன் உயிர் நிலையிலே கோலிட்டடித்த மாத்ரம் -ஆயர் கொழுந்தாய் –திருவாய்மொழி -1-7-3–
பத்தராவியை –பெரிய திருமொழி -7-10-1-/10-1-8–
நாஹமாத்மா ந மாசசே மத் பக்தைஸ் சாது பிரவிநா -மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா -என்று உண்டாகையாலே –
இவ்வர்த்தத்தில் வடுக நம்பி வார்த்தை –
பகவத் அபசாரம் -எம்பெருமான் திருமேனியிலே தீங்கு நினைக்கை -பாகவத அபசாரம் -அவன் திரு மார்பிலே -திருக் கண் மலரிலே -கோலிட்டடித்த
மாத்ரம் -யே பிரபன்னா மகாத்மாநஸ் தே மே நயன சம்பத -என்று உண்டாகையாலே –
இவ்வர்த்தத்தில் வானமாமலை யாண்டான் பணிக்கும் படி –
சாத்விகரை நெருக்குகையாவது -மிதுன போக்யமான ஸ்ரீ கௌ ஸ்துபத்தில் கரி இட்டுக் கீறின மாத்ரம்
வகுளாபரண சோமயாஜியார் -தெய்வ வாரி யாண்டானை -எம்பெருமான் இங்கே வந்து அவதரிகைக்கு ஹேது என் என்ன –
பாகவத அபசாரம் பொறாமை என்றார் -ஆகையாலே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை நெருக்க எம்பெருமான் நெஞ்சு உளுக்கும் –
பிரதிகூலர் பக்கல் சாபேஷன் ஆகையாவது -ராஜ மஹிஷி ராஜ சந்நிதியிலே அற்பன்காற் கடையிலே நின்ற மாத்ரம் –

போஜன விரோதி யாவது –
ஒரு வைஷ்ணவன் ஆதரத்தோடே சோறிடப் புக்கால் உண்ணுமவன்-ஆஹார சௌ ஷ்டம் நிரூபிக்கையும் –
இடுமவன் இவனுக்கு இது அமையாதோ என்று இருக்கையும் —
போஜ்ய விரோதியாவது -இட்டுக் கணக்கு எண்ணும் சோறு
ஸ்வரூப அனுரூபமான போஜனமாவது -க்யாதியைப் பற்றவாதல் -பூஜையைப் பற்றவாதல் – எ
ன்னது நான் இடுகிறேன் என்கிற போஜனத்தை தவிர்ந்து–
நெய்யமர் இன் அடிசில் -திருவாய்மொழி -6-8-2-என்றும் -நல்லதோர் சோறு -திருப்
பல்லாண்டு -8-என்றும் -உண்ணும் சோறு -திருவாய்மொழி -6-7-1–என்றும் இவற்றைப் புஜிக்கை –

ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவரை ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்  அமுது செய்ய பண்ணும் போது-இழவும் இரப்பும் இறுமாப்பும் -சாத்விக கர்வம் –
துணுக்கமும் சோகமும் வாழ்வும் உண்டாக வேணும்-என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்து அருளினார் –

பிணச் சோறும் -மணச் சோறும் -விலைச் சோறும் -புகழ்ச் சோறும் -பொருள் சோறும்-எச்சில் சோறும் -ஆறும் த்யாஜ்யம் –
மற்றைச் சோறு இ றே வைஷ்ணவன் உண்ணும்சோறு -என்று திருக்குறுங்குடி ஜீயர் அருளிச் செய்வர் –

தேஹம் திறள் பொறாது -ஸ்வரூபம் தனி பொறாது -பகவத் விஷயத்துக்கு வெளியும்-திறளும் தேட்டமாய் இருக்கும் –
ஷூத்ர விஷயத்துக்கு இருளும் தனிமையும் தேட்டமாய் இருக்கும் –

பகவத் அனுபவம் பண்ணுமவனுக்கு விஷய அனுபவத்தில் அந்வயம் இல்லை -இவ்வர்த்தைத்தை ஆழ்வார்கள் பல இடங்களிலும் அருளிச் செய்தார்கள் –
எங்கனே என்னில் –
வாசுதேவன் வலையுள் அகப்படுதல் -திருவாய்மொழி -5-3-6-
மாதரார் கயற்கண் என்னும் வலையில் அகப்படுதல் -திருமாலை -16-
மதுரக் கொழும் சாறு கொண்ட சுந்தரத் தோளிலே அகப்படுதல் -நாச்சியார் திருமொழி -9-1-
சாந்தேந்து மென் முலையார் தடம் தோளிலே அகப்படுதல் -பெரிய திருவந்தாதி -6-3-4-
வானவர்க்கு வன் துணைஅரங்கத்து உறையும் இன் துணையான் -பெரிய திருவந்தாதி -3-7-6-
அவரவர் பணை முலை துணை யா -என்று இருத்தல் –பெரிய திருவந்தாதி 1-1-2-
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதத்தை பானம் பண்ணுதல் -திருவாய்மொழி -1-5-4-
பாவையர் வாய் அமுதத்தை பானம் பண்ணுதல் -பெரிய திருமொழி -1-3-5-
நால் வேதப் பயனை பேணுதல் -திருவாய்மொழி -3-4-6-
மாதரார் வனமுலைப் பயனை பேணுதல் -பெரிய திருமொழி -1-6-1-
ஓன்று இதுவாதல் ஓன்று அதுவாதல் என்று ஏவமாதிகளாலே பஹு விதமாக
அருளிச் செய்தார்கள் –

ஸ்ரீ வைஷ்ணவனுக்கு விஷய ப்ராவண்யம் பத்து முகமாக விரோதிக்கும் –
அவை யாவன -ஸ்வா நர்த்தம் -பரா நர்த்தம் -சாஸ்திர விரோதம் -பகவன் நிக்ரஹம் -பாகவத நிக்ரஹம் –
ஆசார்ய நிக்ரஹம் -விரோதி வர்தகத்வம் -ஸ்வரூப விரோதம் -உபாய விரோதம் -உபேய விரோதம் -தேசாந்தர பாவம் –
தேவதாந்தர பரனுக்கு கலாந்தரேணு வாகிலும் பாகவதன் ஆகைக்கு யோக்யதை உண்டு -விஷய ப்ரவணனுக்கு நரகம் ஒழிய பலம் இல்லை -ஆகையால்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் விஷய பிரவணன் ஆகையாவது -முதலை  முடியோடே விழுங்குமா போலே -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –

முமுஷுவுக்கு விஷய ப்ராவண்யமும் தேவதாந்திர பஜனமும் சமாநம் -வெற்றிலையும் சந்தனமுமாய் புக்கு காமனை அர்ச்சிக்கிறதோடு
எருக்கும் தும்பையும் கொண்டு ருத்ரனை அர்ச்சிக்கிறதோடு வாசி இல்லாமையாலே தேவதாந்தரம் தான் இதுக்கு சத்தை –
மாரனார் வரி வெஞ்சிலைக்கு ஆட் செய்யும் பாரினார் -பெருமாள் திருமொழி -3-3-..
தேவதாந்தர பரனுக்கு அனந்தர ஜன்மத்திலே வைஷ்ணவன் ஆகைக்கு யோக்யதை உண்டு –
விஷய பரனுக்கு நரகம் ஒழிய பலம் இல்லை – ஆகையால் தேவதாந்தர பஜனத்திலும் க்ரூரம் -சௌ சாபேஷன் ஸ்நானம் பண்ணி
வருமா போலும் காண் -வ்ருத்தி ஆசௌம் போன்ற தீட்டு உள்ளவன் -விஷய பிரவணன் பகவத் சந்நிதி நுழைய தக்கவன் அல்லன் –

முமுஷுவுக்கு தேவதாந்தர ப்ராவண்யமும் -அர்த்த ப்ராவண்யமும் -விஷய ப்ராவண்யமும் -மோஷ பிரதிபந்தகம் –
அதில் இரண்டு ப்ராவண்யம் உண்டானால் காலாந்தரத்திலே ஈடேறலாம்–ஒரு பிராவண்யம் பிரதிபந்தகமாகவே விடும் –

அநந்ய பிரயோஜணன் அல்லாமையாலே உகப்புக்கு பாத்ரம் அல்லேன் -ஆர்த்த பிரபன்னன் அல்லாமையாலே இரக்கத்துக்கு பாத்ரம் அல்லேன் –
ப்ராமாதிகம் அல்லாமையாலே ஷமைக்கு பாத்ரம் அல்லேன் -உபகாரகன் என்று உகந்தீர்-அனந்யன் என்று இரங்கினீர் அவர்ஜீயன் என்று பொறுத்தீர் –
-என்று ஆச்சான் பிள்ளை நைச்ய அனுசந்தானம் –

முதலியாண்டான் மிளகு ஆழ்வானுக்கு அருளிச் செய்த வார்த்தை –
கன்னக் கள்வர் நால்வர் -அவர்களை பரிஹரித்து வர்த்திக்க வேண்டும் —
அவர்கள் ஆர் என்னில் -ஆத்ம அபஹாரி -விபூத்ய அபஹாரி -குணித்வ அபஹாரி -பரதவ அபஹாரி —
ஆத்ம அபஹாரி யாகிறான் -திருமார்பில் கௌஸ்துபத்தை களவு கண்டவன் -எங்கனே என்னில் -ஸ்வ தந்த்ரனாய் இருக்கை –
விபூத்ய அபஹாரி யாகிறான் -ஏகாயநன் -எங்கனே என்னில் மாத்ரு ஹீனன் –குணித்வ அபஹாரி யாகிறான் -மாயாவாதி –
எங்கனே என்னில் நிர்க்குணம் என்கையாலே -பரதவ அபஹாரி யாகிறான் -ருத்ர பரத்வ பிரமாண நிஷ்டன் –
இவர்களுக்கு அஞ்ஞானமும் -அந்யதா ஞானமும் -விபரீத ஞானமும் விஞ்சி இருக்கும் –

அனந்தாழ்வான் நோவு சாத்திக் கிடந்தார் என்று கேட்டருளி திருவேம்கடமுடையான் – அனந்தாழ்வானை அறிந்து வாரும் கோள் -என்று
சில ஏகாங்கி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை விட்டு அறிவிக்க -ஆளிட்டு அந்தி தொழுதா னோ என்ன –
திருவேம்கடமுடையான் எழுந்து அருளி வாசலிலே வந்து நிற்க பேசாதே கிடந்தார் –
அனந்தாழ்வான் நான் வர பேசாதே கிடந்தாயீ -என்ன -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் வரப் பேசாதே யிருந்தேன் ஆகில் அன்றோ
எனக்கு குறை யாவது -என்ன -நாம் உம்மை இதனின்றும் போகச் சொல்லில் செய்வது என் என்ன –
நீர் ஒரு கிழமை முற்பட்டீர் இத்தனை யன்றோ -இருவரும்
திருமலை ஆழ்வாரை ஆஸ்ரயித்தோம் இத்தனை -யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

எம்பெருமான் இடைச்சி கையிலே கட்டுண்டு இருந்தபடி -ராஜா-அந்தபுரத்திலே மாலையாலே கட்டுண்டு இருந்தால் போலே –

மூன்று வஸ்துவிலே பகவத் வஸ்து வளரும் என்று பணிக்கும்–திரு வனந்தாழ்வான் மடியிலும் -பெரிய திருவடி திரு முதுகிலும்
சேனை முதலியார் திருப் பிரம்பின் கீழும் -ஜகந நிர்வஹணத்தை மறக்கிறானோ என்று நியமிக்கைகாக
சேனை முதலியார் எழுந்து அருளின வாறே -இந்தாணும் ஐயர் வந்தார் -என்று நாய்ச்சிமார் உள்ளே புக்கருளுவாராம் –

கைகேயி பகவத் அபசாரம் பண்ணினாளே யாகிலும் -தன் மகன் என்றாகிலும் -பாகவத ஸ்நேகம் உண்டாகையாலே முக்தை யானாள் –
சக்ரவர்த்தி பகவத் ஸ்நேகம் பண்ணினானே யாகிலும் முக்தன் ஆகிறிலன் –

ஸ்ரீ வைஷ்ணத்வம் ஆவது ரூப ப்ரதான்யம் -சிஹ்ன ப்ரதான்யம் -உக்தி பிரதான்யம் -க்ரியா ப்ரதான்யம் –
சம்பந்த விசேஷ ப்ரதான்யம் -த்யான ப்ரதான்யம் -இவை ஒன்றும் அன்று -பாவ ப்ரதான்யமே ப்ராதான்யம் –
நால்வர் அறிந்த வைஷ்ணத்வம் அன்று -நாராயணன் அறிந்த வைஷ்ணத்வமே
வைஷ்ணத்வம் -நாடும் நகரமும் நன்கு அறிய நமோ நாராயணாய -திருப்பல்லாண்டு -4-என்ன வேண்டும் –
நாடு வைஷ்ணவன் என்று கை விட வேண்டும் -நகரம் வைஷ்ணவன் என்று கைக் கொள்ள வேண்டும்
-நாடாவது -சம்சாரம் நரகமாவது பரமபதமும் -உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களும் ஜ்ஞானாதிகரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் –

ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் பிறந்தவனுக்கு சரீர விச்லேஷத்து அளவும் மஹா பயமும் மஹா விஸ்வாசமும் அநு வர்திக்கைக்கு காரணம் –
தன்னைப் பார்த்த போது எல்லாம் மஹா பயமும் -எம்பெருமானை பார்த்த போது எல்லாம் மஹா விஸ்வாசமும் —
இரண்டுக்கும் மஹத்தை யாவது -தன்னை அனுசந்தித்த போது சம்சாரத்திலே இருந்தானாகவும் –
இங்கே இருந்தானேயாகிலும் – எம்பெருமானை அனுசந்தித்த போது பரம பதத்தில் இருந்தானாகவும் நினைத்து இருக்கை –

சம்பாஷண சம்பந்தம் -போஜன சம்பந்தம் -அதருஷ்ட சம்பந்தம் -த்ருஷ்ட சம்பந்தம் -இவை பார்த்து செய்ய வேண்டும் -தானிடும் தண்டனுக்கு உகந்திடவும்
தன்னை யிடும் தண்டனுக்கு  குழைந்து  போரவும் -தன் சத்தையை அழிய மாறியாகிலும் தண்டன் கைக்கொள்ள வல்லனாகையும் அதிகாரி க்ருத்யம் –

மலை நாட்டிலே ஒருவனுடன் மூவரும் ஸ்ரீ ராமாயணம் வாசித்தார்கள் – அவர்களில் முதலில் அதிகரித்தவனை அழைத்து உனக்கு இதில் பிரதிபன்ன
அர்த்தம் ஏது என்று கேட்க -சக்கரவர்த்தி திருமகன் பித்ரு வசன பரிபாலனம் பண்ணுகையாலே மாத்ரு பித்ரு ஸூ ஸ்ருஷை தர்மம் என்று தோற்றிற்று -என்ன
நீ அத்தைச் செய் -என்றான் இருவர் ஆவனைக் கேட்க -சக்கரவர்த்தி திருமகனாய் சரீர பரிக்ரஹம் பண்ணினாலும் உடம்பு எடுக்கை பொல்ல்லாதாய் இருந்தது –
ஆகையால் இவ்வுடம்பை அகற்றும் வகை விசாரிக்க வேண்டும் -என்றான் -ஆகில் நீ தத் விமோசன உபாயத்தை பண்ணு என்றான் –
மூவர் ஆனவனைக் கேட்க -நம்முடைய புண் மருந்துகளால் ஒரு பசை இல்லை – ராவணன் தானே யாகிலும் அவனை விடில் தரியேன் -என்ற
சக்கரவர்த்தி திருமகன் கிருபை உண்டாகில் பிழைக்கலாம் அல்லது பிழைக்க விரகு இல்லை -என்றான் –
ஆகில் நீ உள்ளதனையும் ஸ்ரீ ராமாயணத்தை பரிசயி -என்றான் –

தர்சந ரஹஸ்யம் இருக்கும்படி -உறங்குகிற போது நம்மை நோக்குகிறவன் உணர்ந்தாலும் நம்மை நோக்கும் என்று கந்தாடை யாண்டான் –

ஆழ்வான் காலத்திலே சந்த்யாவந்தனம் பண்ண எழுந்து அருளாநிற்க -இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அருளிச் செயல் த்வநியைக் கேட்டுக் கொண்டு நிற்க –
கூட எழுந்து அருளினவர்கள் அனுஷ்டானத்துக்கு காலம் தப்புகிறதே -என்ன சந்த்யா வந்தன வைகல்யம் பிறந்தால்
பிராயச்சித்தம் பண்ணிக் கொள்ளலாம் -பகவத் அனுபவ வைகல்யம் பிறந்தால் பிராயச்சித்த சாத்யமன்று -என்று அருளினார் –

அனந்தாழ்வான் மூன்று சம்வத்சரமாக வாதமாய்க் கிடக்க -ஸ்ரீ பாதத்துக்கு பரிவராய் இருப்பவர் சிலர் -திருவேம்கடமுடையான் செய்து அருளுகிறது என் –
என்று வெறுக்க -திருவேம்கடமுடையான் ஹிதம் அல்லது செய்யான் -என்று அருளிச் செய்தார் –

அனந்தாழ்வான் திரு நந்தவனத்துக்கு மண் சுமவா நிற்க -பிள்ளைகளிலே ஒருவன் சென்று -கூடையை வாங்க –
நான் இத்தை விடில் இளைப்பன் -நீ இத்தைத் தொடில் இளைப்புதி -என்ற அளவிலே -இளைப்பாகாது -என்று பின்னையும் வாங்க –
ஆனால் நான் ஜீவிக்கிற ஜீவனத்தை வாங்க வேணுமோ -நீயும் வேணுமாகில் ஒரு கூடையை வாங்கி சுமக்க மாட்டாயோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

அனந்தாழ்வான் திரு நந்தவனத்திலே திருமண்டபத்திலே இருந்து திருமாலை கட்டா நிற்க -திருவேம்கடமுடையான் அருள் பாடிட –
இவரும் பேசாதே இருந்து திருமாலையும் கட்டிக்கொண்டு பின்பு கோயிலுக்குள் புக்கவாறே –
நான் அழைக்க வராவிட்டது என் -என்று திரு உள்ளமாக -தேவரீரைக் கொண்டு கார்யம் என்
கருமுகை மொட்டு வெடியா நிற்க -என்ன -ஆனால் -நாம் உம்மை இங்கே நின்று போகச் சொன்னோமாகில் செய்வது என் -என்ன –
பரன் சென்று சேர் திருவேம்கடமாமலை அன்றோ -தேவரீர் அன்றோ வந்தேறிகள் -இவ்விடம் தேவரீரை ஆஸ்ரயித்தவர்களது அன்றோ -என்றார் –

அனந்தாழ்வான் திருபடலிகை யிலே திருமாலையைச் சேர்த்துக் கொண்டு உள்ளே புக்கு –
கைப் புடையிலே நின்று அருளப்பாடு என்றவாறே திருத் திரையை நீக்கித் திருமாலையை நீட்டி கையை மறித்துப் போருவர் –
நைந்து சோர்ந்து கை மறித்து நின்றனரே -பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-6-6-
தனது கையில் சக்தி இல்லை -மாலை கட்டும் கைங்கர்யம் தானே செய்வித்துக் கொண்டான் என்றபடி-

பீஷ்மர் ஞாநாதிகராய் யிருக்க -பகவத் பரிக்ருஹீத பஷ பிரதிபஷத்தில் நின்று கிருஷ்ணன் திருமேனியில் அகப்பட அம்பு படும்படியான  செயல் கூடிற்று –
ராஜக்களை பணிக்கன் சிரமம் செய்விக்கும் போது நினைத்த இடத்திலே தட்டுகை ப்ராப்தமாம் போலே –
ஏவம் விதரும் சர்வேஸ்வரனுடைய லீலா ரஸாதீ ந சங்கல்ப அந்தர்கதர் –

திருமாலையாண்டான் அருளிச் செய்யும்படி -நாம் பகவத் விஷயம் சொல்லிக்கிறோம் என்றால் சம்சாரத்தில் ஆள் இல்லை -அ
து எங்கனே என்னில் -ஒரு பாக்கைப் புதைத்து அது உருவாந்தனையும் செல்லத் தலையாலே எரு சுமந்து ரஷித்து அதினருகே கூரை கட்டி –
பதினாறாட்டைக் காலம் காத்துக் கிடந்தால் கடைவழி ஒரு கொட்டைப் பாக்காயிற்று கிடைப்பது –
அது போல் அன்றிக்கே இழக்கிறது ஹேயமான சம்சாரத்தை – பெறுகிறது விலஷணமான பரம பதத்தை –
இதுக்கு உடலாக ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்த ஆசார்யன் திருவடிகளிலே ஒருகாலும் க்ருதஜர் ஆகாத
சம்சாரிகளுக்கு நாம் எத்தைச் சொல்வது -என்று வெறுத்தார் –

துறை அறிந்து இழிந்து–முகம் அறிந்து கோத்து–விலை அறிந்து பரிமாறி–நினைவு அறிந்து–அடிமை செய்ய வேண்டும் –

ஜ்ஞானத்துக்கு இலக்கு -ஆச்சார்ய குணம் -அஜ்ஞானத்துக்கு இலக்கு ஆச்சார்ய தோஷம் –
சக்திக்கு இலக்கு ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -அசக்திக்கு இலக்கு -நிஷித்த அனுஷ்டானம் –

அன்ன சாங்கர்யம் –ஜ்ஞான சாங்கர்யம் –கால சாங்கர்யம் –தேச சாங்கர்யம் –போக சாங்கர்யம் –இவை த்யாஜ்யம் -சாங்கர்யம் =கலப்படம்

நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை -சம்சாரிகள் தோஷத்தை தன் அசக்தியாலே காணாது இருக்கக் கடவன்
-சாத்விகருடைய தோஷத்தை இவர்களுடைய சக்தியாலே காணாது இருக்கக் கடவன் –
பத்த லோகத்தில் விலஷண ஜ்ஞானத்துக்கு விச்சேதம் இன்ற்க்கே இருக்கை யாவது -ஔ ஷத பலத்தாலே அக்நியை ஏந்தி இருக்குமா போலே –
ஜ்ஞானத்துக்கு அவித்யா சம்பந்த நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அப்ராக்ருத தேச பிரவேசத்திலும் அவித்யா சம்பந்தத்தில் ஆர்த்தி அத்யந்த அபேஷிதம் –

திருவேம்கட யாத்ரையாக எழுந்தருளா நிற்க -காட்டிலே ஒரு நாள் விடுதியிலே நீராட எழுந்து அருளா நிற்க –
ஸ்ரீ பாதத்திலே விஷம் தீண்ட -பரிவராய் இருப்பார் – எங்கே விஷம் தீண்டிற்று என்ன — அந்த செடியிலே என்ன –
அவர்களும் லஜ்ஜா விஷ்டராய்ப் போக -இத்தை அனந்தாழ்வான் கேட்டருளி பிரபன்னர் எழுந்தருளின வாறே –
நீர் என்ன நினைத்து விஷம் விஷம் தீர்க்க வேண்டாது இருந்தீர் -என்ன –
பிரபன்னரும் கடித்த பாம்பு பலவானாகில் விரஜையிலே தீர்த்தமாடி ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனை சேவிக்கிறோம் –
கடி உண்ட பாம்பு பலவானாகில் திருக் கோனெரியிலெ தீர்த்தமாடி திருவேம்கடமுடையானை சேவிக்கிறோம் -என்று
நினைத்து இருந்தேன் என்று விண்ணப்பம் செய்தார் –

ஆழ்வார்கள் மடலூர்ந்தும் நோன்பு நூற்றும் தூது விட்டும் ஸ்வாமிக்கு அசஹ்யமாம்படி செய்கை ஸ்வரூப வ்ருத்தமன்றோ -என்று
எம்பாரை முதலிகள் கேட்க -எம்பாரும் -இவர்கள் செய்வது என் -ஜ்ஞானம் தலை மண்டி யிடும்படி அவனுடைய சௌந்தர்யம்
இப்படி செய்யுமாகில் அது அவன் சௌந்தர்யத்தின் குற்றம் அன்றோ – எங்கனே என்னில் –
சக்கரவர்த்தி வாய் திறப்பதற்கு முன்னே நீங்கள் எல்லாரும் பெருமாளை திருவபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்பான் என் –
என் பக்கலில் குறை உண்டோ என்ன -நாங்கள் செய்வது என் –
பஹவோ ந்ருப கல்யாண குண புத்ரச்ய சந்தி தே -குணான் குணவதோ தேவ -தேவ கல்பச்ய தீமத -என்று
பிள்ளையைப் பெற்ற உன் குறை யன்றோ என்றார்கள் -என்று அருளி செய்தார் –

சோமாசியாண்டான் -அகளங்க நாட்டாழ்வான் காலத்திலே ஒரு இடையன் பால் களவு கண்டான் என்று கட்டி யடிக்க –
பிள்ளை அத்தைக் கேட்டு மோஹித்து
விழுந்தாராம் –

முலைகள் இல்லையான  யுவதியைப் போலே காணும் ஊமை அல்லாத வைஷ்ணவன் அருளிச் செயலில்
அந்வயியாது ஒழிகை -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –

எம்பெருமான் கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்தாப் போலே வேதங்களும் திருவாய்மொழி யாய் வந்து அவதரித்தன –

பெரிய நம்பியும் -திருக்கோட்டியூர் நம்பியும் -திருமாலை யாண்டானும் கூடி-ஸ்ரீ சந்திர புஷ்கரணிக் கரையிலே திருப்புன்னைக் கீழே எழுந்தருளி இருந்து
தங்கள் ஆசார்யரான ஆளவந்தார் எழுந்தருளி இருக்கும்படியையும்-அவர் அருளிச் செய்த நல் வார்த்தைகளையும் நினைத்து அனுபவித்துக் கொண்டு
மிகவும் ஹ்ருஷ்டராய் -ஆநந்த மக்னராய்க் கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கிற-அளவிலே -திருவரங்க செல்வர் பலி பிரசாதிப்பதாக எழுந்தருளி புறப்பட –
இவர்களுடைய சமாதிபங்கம் பிறந்து எழுந்து இருந்து தண்டன் இட வேண்டுகையாலே – கூட்டம் கலக்கியார் வந்தார் –
இற்றைக்கு மேல்பட ஸ்ரீ பலி எம்பெருமான் எழுந்தருளாத கோயிலிலே இருக்கக் கடவோம் -என்று பிரதிக்ஜை பண்ணிக் கொண்டார்கள் –

எம்பெருமானுக்கு இல்லாதது ஒன்றாய் -அவனைப் பெறுகைக்கு பெரு விலையாய் இருக்குமது அஞ்சலியே -இ றே -கருட முத்ரைக்கு விஷம் தீருமா போலே
அஞ்சலி பரமா முத்ரா -என்கிறபடியே இம் முத்ரையாலே அநாத்யபராதமும் நசித்து எல்லாம் அகப்படும் என்று –

அனந்தாழ்வான் போசல ராஜ்யத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற போது கட்டுப் பிரசாதம் கட்டிக் கொண்டு போய் ஒரு இடத்திலே அவிழ்த்தவாறே 
அடைய எறும்பாய் இருந்தது – இத்தைக் கண்டு அனந்தாழ்வான் பயப்பட்டு –
எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும்ஆவேனே -என்று அருளிச் செய்தவரிலே சிலராய் வர்த்திப்பர்கள் –
இப்படியே கொண்டு போய்த் திருமலையிலே வைத்து வாரும்கோள் -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆழ்வார் அறிவு கலங்கின போதோடு -அறிவு நடையாடின போதோடு –சாத்விக அஹங்காரம் தலை மண்டி இட்ட போதோடே 
அநுவர்த்தநத்தோடு -வாசியற மிதுனம் அல்லது வாய் திறக்க அறியார் -எங்கனே என்னில்
-அறிவு கலங்கின போது-சிந்தை கலங்கித் திருமால் என்று அழைப்பன் -திருவாய்மொழி -9-8-10-என்பர் –
அறிவு நடை யாடின போது -திருமால் நான்முகன் செஞ்சடையான் என்று இவர்கள்
எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறி கிற்பார் -திருவாய்மொழி -8-3-9- என்பர் -அஹங்காரம் தலை மண்டை இட்ட போது –
திருமால் தலைக்கொண்ட நங்கட்கு எங்கே வரும் தீவினை -திருவிருத்தம் -87-என்பர் –
அநுவர்த்தநத்தில் -அடிமை செய்வர் திருமாலுக்கே -திருவாய்மொழி -6-5-11- என்பர் –

திருமங்கை ஆழ்வாரை  ஈஸ்வரன் ஆக்கலாம் விரகு ஏது என்று பார்த்த இடத்து -இவர் விஷயாந்தர பிரவணர் ஆகையாலே
இவர் பக்கல் சாஸ்திரம் ஜீவியாதாய் இருந்தது -இவர் விஷயாந்தரங்களிலே வந்தால் –
இது விலஷணம் -இது ஆவிலஷணம் -என்று அறிகிற உள்மானம் புறமானம் அறிவார் ஒருத்தராய்  இருந்தார் என்கிற இதுவே
பற்றாசாக நம்மை விஷயம் ஆக்கினால் மீட்கக் கூடும் -என்று தன் வடிவைக் காட்ட அதிலே அதி பிரவணராய் –
அர்ச்சாவதாரத்துக்கு அவ்வருகு ஒன்றும் அறியாதபடி யானார் –

நம் ஆழ்வாரை ஈஸ்வரன் ஸ்வரூபத்தைக் காட்டி அங்கீகரித்தான் -அவருக்கு எல்லாம் பரத்வத்திலே யாய் இருக்கும் –
இவருக்கு எல்லாம் அர்ச்சாவதாரத்திலே யாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில்
அவர் தொழுவது -கண்ணன் விண்ணோரை -திருவிருத்தம் -47
இவர் தொழுவது -கண்ணபுரம் தொழுதாள் -என்றும் -பெரிய திருமொழி -8-2-1-
அவர் தூது விடுவது -வீசும் சிறகால் பறத்தீர் விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது -திரு விருத்தம் -54 என்றும் –
இவர் தூது விடுவது -செங்கால மட நாராய் இன்றே சென்று திருக்கண்ணபுரம் புக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -27-என்றும் –
அவர் மடல் எடுப்பது -சேணுயர் வானத்திருக்கும் தேவ பிரான் தன்னை –குதிரியாய் மடலூர்தும் -திருவாய்மொழி -5-3-9- என்றும் –
இவர் மடல் எடுப்பது -சீரார் கணபுரம் –ஊராய வெல்லாம் ஒழியாமே –ஊராது ஒழியேன் –
சிறிய திருமடல் -72-77- என்றும் –
அவர் வளை இழப்பது -விண்ணூர்  தொழவே சரிகின்றது சங்கம் -திருவிருத்தம் -47 என்றும் –
இவர் வளை இழப்பது -திருக் கண்ணபுரத்து உறையும் வரை எடுத்த பெருமானுக்குஇழந்தேன் என் வரி வளை -பெரிய திருமொழி -8-3-1- என்றும் –
அவர் எண்ணுவது -மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகம் எண்ணும் -திருவாய்மொழி -9-3-7- என்றும் –
இவர் எண்ணுவது -கண்ணபுரம் தொழும் கார்க்கடல் வண்ணர் மேல் எண்ணம் -பெரிய திருமொழி -8-2-4- என்றும் –
அவர் -விரும்புவது அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியோரோடு இருந்தமை -திருவாய்மொழி -10-9-11-என்றும்
இவர் -அந்தரங்கம் -காட்டினாய் கண்ண புரத்துறை யம்மானே -பெரிய திருமொழி -8-10-9- என்றும்
அவருக்கு ஜ்ஞானப் ப்ரதன் -ஏனத்துருவாய் இடந்த பிரான் -திருவிருத்தம் -99-
இவருக்கு ஜ்ஞானப் ப்ரதன் -வயலாலி மண வாளன் –
அவருக்கு சேஷி -ஒரு மா தெய்வம் மற்றுடையமோ யாமே -திருவாசிரியம் -7 -என்கிற ஜகத் காரண வஸ்து
இவருக்கு சேஷி -அரங்க நகரப்பா துணியேன் இனி நின் அருள் அல்லது எனக்கு -பெரிய திருமொழி -11-8-8- என்றும் –
அவருக்கு உபாயம் -அந்நலன் உடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே -திருவாய்மொழி -1-1-3–என்றும்
இவருக்கு உபாயம் குருங்குடிக்கே என்னை உய்த்திடுமின் -பெரிய திருமொழி -9-5-என்றும் –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருமந்த்ரார்த்த வார்த்தைகள் –

அகாரத்தாலே -சேஷத்வ பிரதிசம்பந்தியைச் சொல்லி —மகாரத்தாலே சேஷத்வத்துக்கு ஆஸ்ரயம் சொல்லி –
அவதாரணத்தாலே சேஷத்வத்தினுடைய அனந்யார்ஹத்வம்–சொல்லுகையாலே ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –

அகாரத்தாலே -ரஷகனைச் சொல்லி —மகாரத்தாலே -ரஷ்ய வஸ்துவைச்  சொல்லி —சதுர்த்தியாலே -ரஷ்ய ரஷ்ய பாவத்துக்கு
வேண்டும் உறவு சொல்லி -அவதாரணத்தாலே -ரஷ்ய ரஷ்யகங்களினுடைய லஷ்ய லஷணம் சொல்லுகையாலே-உபாயம் சொல்லிற்று –

அகாரத்தாலே பிராப்ய வஸ்துவைச் சொல்லி —மகாரத்தாலே ப்ராப்தாவைச் சொல்லி —சதுர்த்தியாலே பிராப்ய பலமான கைங்கர்யத்தைச் சொல்லி –
அவதாரணத்தாலே -கைங்கர்ய பிரகாரத்தை–சொல்லுகையாலே பிராப்யம் சொல்லிற்று –

பிரணவத்தாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று–நாராயண பதத்தாலே பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தி யாலே -புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —ம-என்கிற இத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
நம -என்கிற இத்தாலே -உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —ஆகையாலே சகல வேதாந்த ப்ரதிபாத்யமான அர்த்த பஞ்சகம் சொல்லிற்று –

ஆஸ்ரயியான சேஷத்வத்தை பிரதமத்திலே சொல்லி –ஆஸ்ரயமான ஞான ஆனந்த லஷண வஸ்துவை பின்பு சொல்லுகைக்கு ஹேது என் –
என்னில் -அஹம் அர்த்தத்துக்கு ஞான ஆனந்தங்களில் காட்டில் –பிரதான நிரூபகம் சேஷத்வம் என்னும் இடம் தோற்றுகைக்காகவும் –
தாஸ்ய ரசத்தில் இழிய ஒட்டாத ஆத்ம அனுபவ மாத்ரத்தில் பர்யவசிப்பதொரு அந்தராயம் உண்டாகையாலே தத் பரிஹாரார்த்தமாகவும் –
நெருப்பிலே புக்கு சிலர் வேவாரைக் கண்டால் -அவர்களை இன்னார் என்று பாராதே பற்றி எரிகிற நெருப்பை அவிக்கையிலே யத்னம்
பண்ணுவாரோபாதி -அதாஹ்யமான ஆத்ம வஸ்துவை அநாதி காலம் பற்றி-தஹித்துப் போருகிற ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை அகற்றுவிக்கையிலே
தாத்பர்யம் ஆகையாலும் -புஷ்பத்துக்கு ஸ்லாக்யதை பரிமளத்திலே-ஆகிறவோபாதி -ஸ்வரூபத்துக்கும் உபாதேயத்வம் இஸ் ஸ்வபாவ
விசேஷத்தாலே ஆகையாலும் -இவ்வோ பிரதான்யத்தை பற்ற-பிரதமத்தில் சேஷத்வத்தை உபாதானம் பண்ணிற்று –

இவ் வாத்மாவுக்கு எம்பெருமான் கட்டிய திரு மாங்கல்ய ஸூத்ரம் திரு மந்த்ரம் -என்று பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் அருளிச் செய்வர் –

சம்சார வர்த்தகமாய இருக்கும் தாலிக் கயிறு–பதினாறு இழையாய் -இரண்டு சரடாய் -இருக்கும் –
கைங்கர்ய வர்த்தகமான மங்கல்ய ஸூத்ரம்–எட்டு இழையாய் மூன்று சரடாய் இருக்கும் –
ஸ்வரூபத்தின் உணர்த்தியைப் பற்றி இருப்பது ஒரு சரடும் —ஸ்வ ரஷணத்தில் அசக்தியைப் பற்றி இருப்பது ஒரு சரடும் –
ஸ்வரூபத்தின் உணர்த்தியாலும் -ஸ்வ ரஷணத்தில் அசக்தியாலும் —பலித்த ஈஸ்வரனை நாம் பேணுகையை வெளி இட்டு இருப்பது ஒரு சரடுமாய் இருக்கும் –

பிரமாண -பிரமேய -பிரமாதக்களை சேர அநு சந்திக்கும் படி –
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் -அனந்யார்ஹ சேஷத்வம்-ஏதத் பிரகாசம் -பிரணவம்–அனந்யார்ஹ சேஷத்வ பிரதி சம்பந்தி -பெருமாள் பொருந்த விட்ட திருவடிகள் –
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் -அநந்ய சரணத்வம் -ஏதத் பிரகாசம் -நமஸ் ஸூ —அநந்ய சரணத்வ பிரதி சம்பந்தி -பெருமாள் அமைத்த திருக்கை –
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் -அநந்ய போகத்வம் -ஏதத் பிரகாசம் -நாராயண பதம் –அநந்ய போகதவ பிரதி சம்பந்தி -பெருமாள் திரு முறுவல்
இதுக்கு கருத்து -தான் அறிகை -சைதன்யம் அறுகை -சதனாந்தரம் அறுகை-சாத்யாந்தரம் அறுகை-
அதாவது -வேர் அறுகை -வ்யாபாந்தரம் அறுகை -விஷயாந்தரம் அறுகை-

திரு மந்த்ரம் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்று திருக் குருகை பிரான் பிள்ளான் அநு சந்தித்து அருளுவர் –
திரு மந்த்ரம் பிராப்யம் சொல்லுகிறது என்று -பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் அநு சந்தித்து அருளுவர் —
இவ்வாத்மாவினுடைய அனந்யார்ஹத்வம் சொல்லுகிறது என்று -நஞ்சீயர்  அநு சந்தித்து அருளுவர் —
இவ்வாத்மாவினுடைய பாரதந்த்ர்யம் சொல்லுகிறது என்று-எம்பார் -அநு சந்தித்து அருளுவர் —
திருமந்தரம் மூன்று பதத்தாலும் ஞான வைராக்ய பக்திகளை வெளி இடுகிறது என்று முதலியார் அநு சந்தித்து அருளுவர் —
திருமந்தரம் மூன்று பதத்தாலும் -அபிஜன வித்யா வருத்தங்களை வெளி இடுகிறது என்று ஆள வந்தார் அநு சந்தித்து அருளுவர் —
திருமந்தரம் அர்த்த பஞ்சகத்தையும் சொல்லுகிறது என்று நம்பிள்ளை அநு சந்தித்து அருளுவர் —
பாணிக் க்ரஹணமும் உடன் மண நீரும் சதுர்த்தி கல்வியும் சொல்லுகிறது என்று பிள்ளை உறங்காவல்லி தாசர் அநு சந்தித்து அருளுவர் —
மண நீர் அங்கு அவனோடும் உடன் சென்று அங்கு ஆனை மேல் மஞ்சனமாட்ட -நாச்சியார் திருமொழி -6-10-உபாயாந்தரம் அற்று இருக்கும்
நமஸ பதம் காட்டுவதை மண நீர் ஸ்தானத்தில் அருளினார் –
ஸ்வரூபத்தில் உணர்த்தியையும் -ஸ்வ ரஷணத்தில் அசக்தியையும் -எம்பெருமானைப் பேணுகையும் சொல்லுகிறது என்று
முதலி யாண்டான் அநு சந்தித்து அருளுவர் —-

தாய் மடியிலே கிடந்தது உறங்குகிற பிரஜை ஸ்வப்னத்திலே புலியின் கையில் அகப்பட்டுக் கூப்பிடுமா போலே தன்னை உணர்ந்த தஸை –
கண்ணை விழித்து தாய் முகத்தைப் பார்த்து நிர்ப்பயனாய் இருக்குமா போலே –எம்பெருமானை உணர்ந்த தசை –
உபாய தசையிலே எம்பெருமானாலே எம்பெருமானை பெறும் இத்தனை ஒழிய-தம் தாம் நன்மை கொண்டு பெற நினையார் -ஸ்வரூப ஞானம் உடையார் –
இந்த ஸ்வா தந்த்ர்யம் தலை எடுத்தால்-அகாரத்துக்கு அர்ஹன் அல்லன்
-ஒருவனுடைய வ்ருத்தத்தை இட்டாதல்-ஜென்மத்தை இட்டாதல் -தண்ணியதாக நினைக்கில் மகாரத்துக்கு அர்ஹன் அல்லன்
-பிறர் தனக்கு ரஷகர் என்று இருந்தானாகில் உகாரத்துக்கு அர்ஹன் அல்லன்
-தனக்குத் தான் ரஷகன் என்று நினைத்தபோது நமஸ் ஸுக்கு அர்ஹன் அல்லன் –
-தன் கார்யத்துக்கு தான் கடவன் என்று நினைத்த போது நாராயண பதத்துக்கு அர்ஹன் அல்லன் –
செய்ததொரு கைங்கர்யத்தை தான் உகத்தல் பிறர் உகத்தல் செய்யில் சதுர்த்திக்கு அர்ஹன் அல்லன் –
இவ்வர்த்தம் ஒரு அதிகாரி அறிந்து தவிர்ந்த போது திருமந்த்ரார்தம் கை புகுந்ததாகக் கடவது –
அல்லாத போதை திருமந்த்ரதோட்டை சம்பந்தம் சந்தேஹம் ஆம் இத்தனை -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –

ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யம் மேலிட்டதாகில் பிரணவத்தில் பிரதம பதார்த்தை அநு சந்திப்பான் –
இதரர் பக்கலில் சேஷித்வ பிரதிபத்தி நடை யாடிற்றாகில் உகாரராத்தை அநு சந்திப்பான் —
தேவோசஹம் என்று இருந்தானாகில் மகார்த்தத்தை அநு சந்திப்பான் –
ஸ்வ ரஷண விஷயத்தில் கரைந்தான் ஆகில் நமஸ் சப்தார்த்தை அநு சந்திப்பான் –
ஈஸ்வர விபூதிகளோடே காறு காறு என்றானாகில் -நார சப்தார்த்தை அநு சந்திப்பான் —
சப்தாதி விஷயங்களில் போகய புத்தி பிறந்ததாகில் ஆய சப்தார்த்தை அநு சந்திப்பான் –

பிரமாணம் -பத த்ரய யாத்மகமாய் இருக்கும் —பிரமேயம் பாவ த்ரய யாத்மகமாய் இருக்கும் —-அதிகாரி -ஆகார யாத்மகமாய் இருக்கும் –
பிரமாணம் பதத் த்ரய யாத்மகமாகை யாவது -பிரதம பதம் -மத்யம பதம் -த்ருதீய பதம் –
பிரமேயம் பர்வ த்ரய யாத்மகமாகை யாவது -பொருந்த விட்ட திருவடிகளும் -அஞ்சல் என்ற திருக்கையும் —சிவந்த திரு முகமண்டலமும் –
அதிகாரி ஆகார த்ரய யாத்மகமாகை யாவது -அனந்யார்ஹ சேஷ பூதனாய் -அநந்ய சரணானாய் -அநந்ய–போக்யனாய் இருக்கை –
பிரதம பதம் -அனந்யார்ஹ சேஷத்வ பிரகாசகம் —பொருந்த விட்ட திருவடிகள் அனந்யார்ஹதைக்கு பிரதி சம்பந்தியாய் இருக்கும் –
மத்யம பதம் அநந்ய சரணத்வ பிரகாசமாய் இருக்கும் —அஞ்சல் என்ற திருக்கை அநந்ய சரணத்வத்துக்கு பிரதி சம்பந்தியாய் இருக்கும் – –
த்ருதீய பதம் அநந்ய போக்யத்வ பிரகாசமாய் இருக்கும் —-சிவந்த திருமுக மண்டலம் அநந்ய போக்யத்வ பிரதி சம்பந்தியாய் இருக்கும் – –
என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்வர்-

உத்பத்தியையும் -உடைமையையும் -உடைமைக்கு உண்டான ஊற்றத்தையும் -உடைமைக்கு உடைமை இல்லாமையையும் –
உத்பத்தி யானவைகளை உடையவனுடைய உயர் நிலையையும் – உடைமைக்கும் உடையவனுக்கும் உண்டான உறவையும்
சொல்லுகிறது திரு மந்த்ரம் – -திரு மந்த்ரத்தாலே -திரு அபிஷேகத்தை அநு சந்திப்பான் –

அர்த்த பஞ்சகமும் ரகஸ்ய த்ரயத்தில் சொல்லுகிற படி எங்கனே என்னில் –
திரு மந்த்ரத்தில் -நாராயண பதத்தாலே பர மாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
பிரணவத்தாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தியாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
நம -என்று உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
நமஸ் சப்தத்தில் ஷஷ்ட் யந்தமான மகாரத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –

ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது திருமந்தரம்–சாஸ்திர ருசி பரிக்ருஹீதம் -திரு மந்த்ரம்-ஆத்ம யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம் திருமந்தரம்-
பிராப்ய பிரதானம் -திருமந்தரம்

ஆச்சார்ய  அங்கீகாரம் உடையவனுக்கு ஆசார்யன் இரங்கி திரு மந்த்ரத்தில் உபதேசித்த -அர்த்தைத்தை –
பத ஸ -அநு சந்திக்கும்படி சொல்லுகிறது –
ஈஸ்வர சேஷ பூதன் -அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தன் -விலஷண நிரூபகன் -ததீய பர தந்த்ரன் –
தத் சம்பந்த யுக்தன் -கிங்கர ஸ்வ பாவன் -என்று தன்னை அநு சந்திப்பது –
இத்தால் சொல்லிற்று ஆய்த்து
ரஷகத்வ பிரதி சம்பந்தி –பூர்வகமான ரஷ்யத்வம் சொல்லி –
அந்ய சேஷத்வ பிரதி சம்பந்தி -நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹத்வம் சொல்லி –
அசேதன வ்யாவ்ருத்தி பூர்வகமான சேதன வைலஷண்யம் சொல்லி
ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பாரதந்த்ர்யத்தினுடைய எல்லை சொல்லி –
சோபாதிக பந்து –நிவ்ருத்தி பூர்வகமான நிருபாதிக சம்பந்தம் சொல்லி –
அபுருஷார்த்த நிவ்ருத்தி பூர்வகமான புருஷார்த்த பிரகாரம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது –

திருநகரிப் பிள்ளை -பிரதம பதத்தில் -ஈஸ்வரனுடைய சர்வ ரஷகத்வமும் –
சர்வ சேஷித்வமும் -ஜகத் காரணத்வமும் -ஸ்ரீ ய பதித்வமும் -சொல்லுகிறது —எங்கனே என்னில் –
ஆள்கின்றான் ஆழியான் -திருவாய்மொழி -10-1-3-என்றும்
நல்கித்தான் காத்தளிக்கும் பொழில் ஏழும் -திருவாய் மொழி -1-4-5-என்றும் –
பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட புகழானாய் -திரு நெடும் தாண்டகம் -10-என்றும் –
மூ வுலகும் காவலோன் -திருவாய் மொழி -2-8-5-என்றும் சொல்லுகையாலே–சர்வ ரஷகத்வம் சொல்லிற்று –

நெடியோய்க் கல்லது மடியதோ வுலகு -திரு வாசிரியம் -5-என்றும் –
உலகம் மூன்றுடன் வணங்கு -திருவாசிரியம் -3-என்றும் –
மூ வுலகும் தொழுது ஏத்தும் சீரடியான் -திருவாய் மொழி -3-8-1-என்றும் –
யாவரும் வந்து அடி வணங்க அரங்க நகர்த் துயின்றவன் -பெருமாள் திரு மொழி -8-10-என்றும்–
இத்யாதிகளாலே சர்வ சேஷித்வம் சொல்லிற்று –

நாவிக் கமல முதற் கிழங்கே -திருவாய்மொழி -10-10-3-என்றும் –
தானும் சிவனும் பிரமனுமாகிப் பணைத்த தனி முதல் -திருவாய் மொழி -8-8-4-என்றும் –
தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான் -திருவாய் மொழி -4-10-1-என்றும் –
நன்மைப் புனல் பண்ணி நான்முகனைப் பண்ணி -திருவாய் மொழி -7-5-4-என்றும்–
இத்யாதிகளாலே ஜகத் காரணம் சொல்லிற்று –

திருநாரணன் -திருவாய் மொழி -4-1-1-என்றும் –
திருமகள் சேர் மார்பன் -திருவாய் மொழி -7-2-9-என்றும் –
திருமால் -திருவாய் மொழி -8-3-9-என்றும்–இத்யாதிகளாலே ஸ்ரீ ய பதித்வம் சொல்லிற்று – 

தாதர்த்யத்தாலே -ஏறிக் கழிந்த சதுர்த்தி யாலே
பொருள் அல்லாத என்னை பொருளாக்கி அடிமை கொண்டாய் –திருவாய்மொழி -5-7-3-என்றும் –
இன்று என்னைப் பொருளாக்கி -திருவாய்மொழி –10-8-9-என்றும் –
நாட்டினாய் என்னை உனக்கு முன் தொண்டாக -பெரிய திருமொழி -8-10-9-என்றும் –
அடியேன் பிறந்தேன் -பெரிய திருமொழி -8-9-8-என்றும்–இத்யாதிகளாலே சேஷத்வம் உதித்தபடி சொல்லிற்று –

த்வதீய பதத்தாலே -ஆத்மாவினுடைய சேஷத்வாந்தர நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹ சேஷத்வத்தையும் –
ஈஸ்வரனுடைய அனந்யார்ஹ சேஷித்வத்தையும் சொல்லிற்று -எங்கனே என்னில் –
மற்றாரும் பற்றிலேன் ஆதலால் நின் அடைந்தேன் -பெரிய திருமொழி –8-10-5-என்றும் –
தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து நின் தாழ் இணைக் கீழ் வாழ்ச்சி -திருவாய்மொழி -3-2-4-என்றும் –
மற்றோர் தெய்வம் எண்ணேன் உன்னை என் மனத்து வைத்து -பெரிய திருமொழி –6-3-5-என்றும்-
இத்யாதிகளால் -அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் சொல்லிற்று –

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும் நாயகன் அவன் -திருவாய் மொழி -4-10-4-என்றும் –
வானவர் தம்மை யாளுமவன் -திருவாய் மொழி –3-6-4-என்றும் –
நான்முகனும் இந்திரனும் மற்றை யமரரும் எல்லாம் -திருவாய் மொழி –1-9-10-என்றும் –
தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும் ஆமோ தரம் அறிய -திருவாய் மொழி –2-7-12-என்றும் –
இத்யாதிகளாலே -ஈஸ்வரனுடைய அனந்யார்ஹ சேஷித்வம் சொல்லிற்று –

த்ருதீய பதத்தாலே -ஆத்மாவினுடைய ஞான ஆனந்தத்வமும் -ஞான குணகத்வமும் –
ப்ரக்ருதே பரத்வமும் -நித்யத்வமும் -சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில் –
என் மதிக்கு விண் எல்லாம் உண்டோ விலை -நான்முகன் திருவந்தாதி -54-என்றும் –
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -முதல் திருவந்தாதி -67-என்றும் –
யாதானும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு -திரு விருத்தம் -95-என்றும் –
நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேனுக்கு -திருவாய் மொழி -8-8-5-என்றும்–இத்யாதிகளாலே
ஆத்மாவினுடைய பிரக்ருதே பரத்வம் சொல்லிற்று –
ஆக பிரதம பதம் சொல்லிற்று ஆய்த்து

மத்யம பதத்தாலே ஆத்மாவினுடைய சாதநாந்தர நிவ்ருத்தியும் -சரீரத்வ சேஷத்வமும் –
ததீய சேஷத்வமும் -பரதந்த்ரனுக்கு அநு ரூபமான ஈஸ்வரனுடைய உபாயத்வமும் சொல்லுகிறது –
எங்கனே என்னில் –
வந்து எய்துமாறு அறியேன் -திருவாய் மொழி –7-6-6-என்றும் –
நோற்ற நோன்பிலேன் நுண் அறிவிலேன் -திருவாய் மொழி –5-7-1-என்றும் –
விரும்பி நின்று ஏத்த மாட்டேன் விதியிலேன் மதி ஒன்றில்லை -திருமாலை -17-என்றும் –
உன்னைக் காணும் மார்க்கம் ஓன்று அறிய மாட்டா மனிசரில் துரிசனாய மூர்க்கனேன் -திருமாலை -32-என்றும்–
இத்யாதிகளாலே சாதநாந்தர நிவ்ருத்தி சொல்லிற்று –

-உம் உயிர் வீடுடையான் -திருவாய் மொழி -1-2-1-என்றும் –
அடியேன் உள்ளான் -திருவாய் மொழி –8-8-2-என்றும் –
ஆவியை அரங்கமாலை -திருக் குறும் தாண்டகம் -12-என்றும் –
என்னுடைய வாணாள் -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்றும் —இத்யாதிகளாலே சரீரத்வ சேஷத்வம் சொல்லிற்று –

பயிலும் திருவுடையார் எவரேலும் -திருவாய் மொழி -3-7-1-என்றும் –
எம்மை யாளும் பரமர் -திருவாய் மொழி –3-7-1- என்றும் –
பணியுமவர் கண்டீர் எம்மை யாளுடைய நாதர் -திருவாய் மொழி –3-7-2-என்றும் –
தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலார் -பெரிய திருமொழி -7-4-1-என்றும் –
கொண்டாடும் நெஞ்சுடையார் அவர் எங்கள் குலதெய்வம் -பெரிய திருமொழி -2-6-4-என்றும் —
இத்யாதிகளாலே ததீய சேஷத்வம் சொல்லிற்று –

கணக்கில் கீர்த்தி வெள்ளக் கதிர் ஞான மூர்த்தியினாய் -திருவாய் மொழி –6-2-8-என்றும்
செய்ய சூழ் சுடர் ஞானமாய்-திருவாய் மொழி –3-6-7-என்றும் –
மழுங்காத ஞானமே படையாக -திருவாய் மொழி –3-1-9- என்றும் –
துக்கமில் ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி -திருவாய் மொழி –3-10-9- என்றும் —இத்யாதிகளாலே சர்வஜ்ஞத்வம் சொல்லிற்று –

ஆளும் பணியும் அடியேனைக் கொண்டான் -பெரிய திருமொழி -6-7-1-என்றும் –
ஆட் கொள்ள வல்லான் -பெரிய திருமொழி –8-9-6-என்றும் –
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் -திருவாய்மொழி -2-7-7-என்றும் –
அருளி அடிக் கீழ் இருத்தும் -திருவாய்மொழி -8-8-11-என்றும் —இத்யாதிகளாலே சர்வ சக்தித்வம் சொல்லிற்று –

எல்லாம் உலகும் உடைய ஒரு மூர்த்தி -திருவாய்மொழி -5-8-4-என்றும் –
தேவிமாராவார் திருமகள் பூமி ஏவ மற்றமரர் ஆட் செய்வார் மேவிய வுலகும்
மூன்றவை யாட்சி -திருவாய்மொழி –8-1-1- என்றும் –
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் அங்காதும் சோராமே
யாள்கின்ற வெம்பெருமான் -நாச்சியார் திருமொழி -11-3-என்றும் –
அடங்கு எழில் சம்பத்து அடங்கக் கண்டு ஈசன் அடங்கு எழில் அஃது -திருவாய்மொழி –1-2-7- என்றும்–
இத்யாதிகளால் அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் சொல்லிற்று –

எந்நாள் எம்பெருமான் உன் தனக்கு அடியோம் -திருப்பல்லாண்டு -10-என்றும்
உற்று எண்ணில் அதுவும் மற்று ஆங்கு அவன் தன்னது -திருவாய்மொழி -7-9-10-என்றும் –
நெஞ்சமும் தம்மதே சிந்தித்தேற்கு -பெரிய திருமொழி -2-8-9-என்றும் –
உயிர்கள் எல்லா வுலகும் வுடையவன் -திருவாய்மொழி -3-2-11-என்றும்–இத்யாதியாலே நிருபாதிக சேஷித்வம் சொல்லிற்று-

ஆக இவற்றாலே -சர்வஞ்ஞத்வம் -சர்வ சக்தித்வம் -அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் -பூர்த்தி -நிருபாதிக சேஷத்வம் -பிராப்தி –
சொல்லி ஈஸ்வரனுடைய உபாயத்வம் சொல்லிற்று –

நார சப்தத்தாலே ஈஸ்வரனுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வமும் -சர்வ வித பந்துத்வமும் –
சர்வ ஆதாரத்வமும் -சர்வ வித நியந்த்ருத்வமும் சொல்லிற்று -எங்கனே என்னில் –
எவையும் எவரும் தன்னுள்ளே ஆகியும் ஆக்கியும் காக்கும் -திரு வாய்மொழி –1-9-1-என்றும் –
தன்னுள் அனைத்துலகும் நிற்க நெறிமையால் தானும் அவற்றுள் நிற்கும் பிரான் –திருவாய்மொழி -9-6-4-என்றும் –
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் அண்டத் தகத்தான் புறத்துள்ளான் -திருவாய்மொழி -8-8-2-என்றும் –
நானுன்னை யன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணனே நீ என்னை யன்றி யிலை -நான்முகன் திருவந்தாதி -7-என்றும்–
இத்யாதியாலே சர்வ ஸ்வாமித்வம் சொல்லிற்று –

சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையுமவர் -திருவாய் மொழி -5-1-8-என்றும் –
தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் -திருவாய்மொழி -7-8-1-என்றும் –
எம்பிரான் எந்தை என்னுடைச் சுற்றம் எனக்கரசு என்னுடை வாணாள் -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்றும் –
தஞ்சமாகிய தந்தை தாயோடு தானுமாய் அவை யல்ல னாய் -திருவாய்மொழி -3-6-9-என்றும் —
-இத்யாதிகளாலே சர்வ வித பந்துத்வம் சொல்லிற்று –

ஆவிக்கோர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் -திருவாய்மொழி -10-10-3-என்றும் –
உன்னை விட்டு எங்கனே தரிக்கேன் -திருவாய்மொழி -7-2-1-என்றும் –
நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் -திருமாலை -10-என்றும் –
நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத் தெய்வ நாயகன் தானே -திருவாய் மொழி -5-2-8- என்றும் —
-இத்யாதிகளாலே சர்வ ஆதாரத்வம் சொல்லிற்று –

செய்யேல் தீவினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ணபிரான் -திருவாய்மொழி -2-9-3-என்றும் –
நீ யோநிகளைப் படையென்று நிறை நான்முகனைப் படைத்தவன் -திருவாய்மொழி -1-5-3-என்றும் –
செருக்குவார்கள் தீக் குணங்கள் தீர்த்த தேவ தேவன் -திருச் சந்த விருத்தம் -109-என்றும் –
அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்து அடியீர் வாழ்மின் என்று அருள் கொடுக்கும் -திருவாய்மொழி -6-10-11-என்றும் —
-இத்யாதிகளாலே சர்வ நியந்த்ருத்வம் சொல்லிற்று –

இனி சதுர்த்தியாலே –
சேதநருடைய -தேச கால அவஸ்தா பிரகார உசித வ்ருத்ய அபேஷை சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில் –
உள்ள வுலகளவும் யானும் உளன் ஆவன் என்கொலோ -பெரிய திருவந்தாதி -76-என்றும் –
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி -திருவாய்மொழி -3-3-1-என்றும் –
பள்ளி கொள்ளும் இடத்து அடி கொட்டிட -நாச்சியார் திருமொழி -4-1-என்றும் –
உருவார் சக்கரம் சங்கு சுமந்து இங்கு உம்மொடு ஒருபாடு உழல்வான் ஓர் அடியானும் உளன் -திருவாய்மொழி -8-3-7-என்றும்
சென்றால் குடையாம் முதல் திருவந்தாதி-53-என்றும் –
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -திருப்பாவை -29-என்றும்-
அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -3-3-1- என்றும் –
கூவிப் பணி  கொள்ளாய் -திருவாய்மொழி -8-5-7- என்றும் –
நல்கி யாள் என்னைக் கொண்டு அருளே -பெரிய திருமொழி -1-9-1-என்றும் –
இத்யாதிகளாலே வ்ருத்தி அபேஷை சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது –

விடை ஏழு அன்று அடர்த்து -பெரிய திருமொழி -8-9-3-என்கிற பாட்டை பிரணவ அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது
யானே -திருவாய் மொழி -2-9-9-என்கிற பாட்டை மத்யம பத அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது –
எம்பிரான் எந்தை -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்கிற பாட்டை த்ருதீய பத அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது —
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -திருவாய்மொழி -3-3-1- என்கிற பாட்டை சதுர்த்தி அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது —

அகாரத்தோ விஷ்ணுர் ஜகது தய ரஷா பிரளய க்ருன் மகார்த்தோ ஜீவ்ஸ் தது பகரணம் வைஷ்ணவ மிதம் உகாரோஸ் அனந்யார்ஹம் நியமயதி
சம்பந்த மநயோஸ் த்ரயீ சாரஸ் த்ர்யாத்மா-பிரணவ இமமர்த்தம் சமதிசத் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அருளிச் செய்த அஷ்ட ஸ்லோகி முதல் ஸ்லோகம் –

திருமந்தரம் திருமுகப் பாசுரம்-அருளிச் செயல் படி எடுப்பு –

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –