ஒன்பதாம் பத்து -முதல் திருவாய் மொழி -கொண்ட பெண்டிர் –பிரவேசம் –
முதல் பத்தால் -பகவத் கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் என்று அறுதி இட்டார் –
இரண்டாம் பத்தால் -அந்த கைங்கர்யத்தில் களை அறுத்தார் –
மூன்றாம் பத்தால் – களை அறுக்கப் பட்ட அந்த கைங்கர்யமானது ஸ்ரீ பாகவத சேஷத்வ பர்யந்தமான ஸ்ரீ பகவத் கைங்கர்யம் -என்றார் –
நான்காம் பத்தால் -இப்படிப் பட்ட கைங்கர்யத்துக்கு விரோதிகள் ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்கள் -என்றார்
ஐந்தாம் பத்தால் -அந்த விரோதிகளைப் போக்குவானும் அவனே -என்றார் –
ஆறாம் பத்தால் -விரோதிகளைப் அழிக்கும் தன்மையனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளிலே சரணம் புக்கார் –
ஏழாம் பத்தால் -இப்படி ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் முன்னிலையாக சரணம் புக்க இடத்திலும்
தக்த பட நியாயம் போலே சம்சாரம் தொடருகிற படியைக் கண்டு நோவு பட்டார் –
எட்டாம் பத்தால் -இப்படி பிரபன்னராய் இருக்கச் செய்தே தக்த பட நியாயம் போலே நம்மை விடாமல் தொடருகிறது
நம்முடைய ஆத்மாவிலும் ஆத்மா சம்பந்தப்பட்ட பொருள்களிலும்
நசை அறாத படியாலே -என்று பார்த்து -அவற்றில் ஒரு நசை இல்லை -என்றார்
இந்த ஒன்பதாம் பத்தில் –
இப்படி நசை அற்ற பின்பும் பாது காவாமல் ஒழிவான் -என் என்று ஐயம் கொள்ள
நான் ஸ்ரீ நாராயணன்-எல்லா ஆற்றலோடும் கூடினவன்
உம்முடைய விருப்பங்கள் அனைத்தையும் செய்து முடிக்கிறேன் –-என்று அருளிச் செய்ய
அவனுடைய சீல குணங்களிலே ஆழம் கால் படுகிறார் –
கீழில் திருவாய் மொழியிலே
ஸ்ரீ பாகவதர்களுக்கு சேஷத்வ பர்யந்தமாக -அடிமைப் பட்டு இருத்தலை நிரதிசய புருஷார்த்தத்தை -எல்லையாக உடைய
தனக்கு மேல் ஓன்று இல்லாததான பேற்றினை – நிகில விரோதி பூர்வகமாக -யாதொரு தடையும் இல்லாதபடி அவன் காட்டிக் கொடுக்க
மிக்க ப்ரீதியோடே காட்டிக் கொடுத்த அந்த பேர் உபகாரத்தைக் கூறிக் கொண்டு-அனுசந்தித்து –
சயமே அடிமை தலை நின்றார் -என்றும்
நீக்கம் இல்லா அடியார் -என்றும் –
கோதில் அடியார் -என்றும்
பாகவதரை விரும்பினாராய் நின்றார் –
ஸ்ரீ ஆப்பான் திருவழுந்தூர் அரையர் -தாம் ஆஸ்ரியராய் அடைந்ததும் ஸ்ரீ திருவாய்மொழி கேட்டதும் ஸ்ரீ ஆழ்வான் உடன் அன்றோ –
சயமே அடிமை தலை நின்றார் -என்றது -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானை போல்வாரை –
நீக்க மில்லா அடியார் -என்றது -இளைய பெருமாளை போல்வாரை –
கோதில் அடியார் -என்றது -ஸ்ரீ சத்ருக்ன ஆழ்வான் போல்வாரை காணும்
என்று ஸ்ரீ ஆழ்வான் பணித்தாராக பணிப்பர் –
இப்படிப் பட்ட -ஸ்ரீ பாகவதர்களுக்கு சேஷத்வம் -அடிமை பட்டு இருத்தல் ஆகிற பேற்றின் புருஷார்த்தத்தின் -எல்லையை நமக்குத் தந்த
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனே நிருபாதிக -இயல்பாக உள்ள பந்து –
அல்லாதார் அடங்கலும் சோபாதிக- ஒரு காரணம் பற்றி வந்த பந்துக்கள்
அவனே நிருபாதிக ஸூஹ்ருத் இயல்பாகவே அமைந்த நல்ல எண்ணத்தை உடையவன் –
அல்லாதார் பக்கல் தோன்றுகிற ஸூஹ்ருதம் சோபாதிகம் – நல்லெண்ணம் ஒரு காரணத்தைப் பற்றி வருகிற நல்லெண்ணம் -ஆகும்
என்று
பிராப்ய ஆபாசங்களைத் தவிர்த்து
அவனே பிராப்யன் என்றும் –
பிராபக ஆபாசங்களைத் தவிர்த்து -அவனே பிராபாகன் என்றும்
அறுதி இட்டு பிறந்த லாபத்தாலே உண்டான ஹர்ஷத்தாலே -உவகையாலே சேதனரை – மக்களைக் குறித்து
நீங்கள் சோபாதிக -ஒரு காரணம் பற்றி வந்த பந்துக்களான மற்றோரை விடுத்து
நிருபாதிக -இயல்பாகவே உள்ள பந்துவான அவனையே பற்றி உஜ்ஜீவிக்க பாருங்கோள்-என்று
பரோபதேசத்திலே ப்ரவ்ருத்தராகிறார் -மூளுகிறார்-
சர்வேஷாம் ஏக லோகாநாம் பிதா மாதா ச மாதவ
கச்சத்வம் ஏனம் சரணம் சரண்யம் புருஷர்ஷபா -பாரதம் –
உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்கட்கும் ஸ்ரீ திருமகள் கேள்வரே தந்தையும் தாயுமாக இருக்கிறார் -ஓர் ஆடவர் ஏறே –
காப்பவரான அவரையே சரணமாக சென்று அடைமின் –
பூதாநாம் ய அவ்யய பிதா – சஹஸ்ரநாமம் –
மற்றையோர் தாய் தமப்பன் என்ற பேரே
நாலு நாள்கள் இருந்து மணல் கொட்டகம் போலே அழிந்து போவார்கள் –
அங்கன் இன்றிக்கே -அழியாதே என்றும் ஒக்கக் காப்பாற்றும்-ரக்ஷகனாம் – தமப்பன் அவனே ஆயிற்று –
தனக்கு ஹிதம் நலத்தை கூறிய ஸ்ரீ விபீஷணனை –
அன்யஸ்து ஏவம் விதம் ப்ரூயாத் வாக்யம் ஏதத் நிசாசர
அஸ்மின் முகூர்த்தே நபவேத் த்வாம் து திக் குலபாம்சனம் – யுத்த -16-15-
அரக்கர் குலத்துக்கு குறையை விளைவித்த உன்னை விடுகிறேன் -என்று புறப்பட விட்டான் அன்றோ ராவணன் –
அவன் தம்பியை ஒழியச் செல்லாது என்றார் அன்றோ -ஸ்ரீ பெருமாள் –
பெற்ற தமப்பன் பகையாக அவனிலும் அண்ணியனாய் வந்து உதவினான் அன்றோ ஸ்ரீ பிரகலாத ஆழ்வானுக்கு –
ஸ்ரீ மகாராஜர் ஜ்யேஷ்டானாலே -தமையனால் நோவு பட தனிமையில் வந்து உதவினார் அன்றோ ஸ்ரீ பெருமாள் –
மாதா பிதாக்கள் கை விட்ட ஜெயந்தனுக்கு ப்ரஹ்மாஸ்த்ரத்தை தொடுத்தவர் தாமே அன்றோ புகல் ஆனார் –
ஸ பித்ராச பரியக்த ஸூ ரைச்ச ஸ மகரிஷிபி
தரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்ய தமேவ சரணம் கத -சுந்தர -38-33-
அந்த காகாசுரன் தமப்பனாலும் முனிவர்களாலும் தேவர்களாலும் விடப்பட்டவனாய் மூன்று லோகங்களிலும் நன்றாக திரிந்து
அந்த ஸ்ரீ பெருமாளையே சரணம் அடைந்தான் -என்கிற படியே
ஸ-நீரிலே புக்கு அழுந்துவாரைப் போலே
தாரகர் ஆனவரே பாதகராய்-அம்பு தொடுக்கும் படி சூழ்த்துக் கொடு நின்ற அவன் –
ஸ்ரீ த்ரௌபதி தர்மத்திலே தலை நின்றவர்களான கணவன்மார் ஐவரும் வெறும் தரையைக் கீறிக் கொண்டு இருக்க
அவர்களை ஒழிய தூரஸ்தனான -சேயனான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை நினைக்க –
கோவிந்தேதி யத் ஆக்ரந்தத் கிருஷ்ணா மாம் தூரவாசினம்
ருணம் பிரவ்ருத்தம் இவ மே ஹ்ருதயாத் ந அபசர்பதி -பாரதம் -உத்தியோக பர்வதம் -58-22-
அவள் ஆபத்தை அடைந்தவளாய் நம்மை நினைக்க நாம் உதவப் பெற்றிலோம் -என்று
ஸ்ரீ த்ரௌபதி யானவள் தூரத்தில் இருக்கிற என்னை ஸ்ரீ கோவிந்தா என்று அழைத்து அழுதாள் –
எனபது யாது ஓன்று உண்டோ -அது வட்டிக்கு வட்டி ஏறின கடன் போன்று
என் மனத்தின் நின்றும் நீங்க வில்லை என்று புண் பட்டான் அவன் அன்றோ –
ஸ்ரீ அர்ஜுனன் என் அபிமதம் -கார்யங்களை என்னால் செய்து கோடல் அரிது என்று சோகிக்க
உன்னைத் தொற்றி வருவது ஓன்று பேற்றுக்கு உடலாம் அன்றே அன்றோ உனக்கு சோகிக்க வேண்டுவது –
உன்னுடைய எல்லா பாரங்களையும் நம் தலையிலே பொகட்டு -நாமே கடவோம் -என்று இரு –
உன்னுடைய விரோதி வர்க்கத்தை -பகைக் கூட்டத்தை எல்லாம் நாமே போக்கித் தருகிறோம் -என்றான் அன்றோ –
இப்படிகளாலே
அவனே நிருபாதிக பந்து
அவனையே பற்றப் பாருங்கோள் -என்று தாம் அறுதி இட்ட அர்த்தத்தை
தம்மைப் பற்றினார்க்குத் தஞ்சமாக உபதேசித்து அருளுவதாக பரோபதேசத்தில் மூளுகிறார் ப்ரவ்ருத்தராகிறார் -–
——————
ஒன்பதாம் பத்து -இரண்டாம் திரு வாய் மொழி -பண்டை நாள் -பிரவேசம் –
கீழில் திருவாய் மொழியில் -அவனை ஒழிந்தார் அடங்கலும் -ஔபாதிக -ஒரு காரணம் பற்றி வந்த உறவினர்கள்
அவன் ஒருவனுமே -நிருபாதிக -ஒரு காரணமும் பற்றாமல் இயல்பாகவே அமைந்த உறவினன் -என்றார் –
நிருபாதிக பந்துவானால் -ஒரு காரணம் பற்றாமல் அமைந்த உறவினன் ஆனால்
பின்னை பந்து கர்த்தவ்யம் -உறவினருக்கு உரிய கார்யங்களைச் செய்யாது இருக்க முடியாது அன்றோ –
ஆதலால் நிருபாதிக பரம பந்துவானவன் -ஒரு காரணம் பற்றாமல் இயல்பாகவே அமைந்த உறவினனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்
திருக் கண் வளர்ந்து அருளுகிற ஸ்ரீ திருப் புளிங்குடியிலே
எல்லா வித கைங்கர்யங்களையும் பெற வேண்டும் என்று ஆசைப் பட்டு இவர் சென்று கிட்டினார் –
கிட்டின இடத்தில் -இவரை என் -என்னுதல்–திருக் கண்களாலே குளிர நோக்குதல் –ஒரு வார்த்தை சொல்லுதல்
செய்யக் கண்டிலர் –
காணாமையாலே மிகவும் அவசன்னரானார் துன்புற்றவர் ஆனார்
அத் துன்பம் அவன் உளனாக தீரும் அன்றோ –
அதற்கு மேலேயும் ஓன்று உண்டாயிற்று –அது என் எனின் –
திருமேனி அலசும்படி பல காலமாக ஏக ரூபமாக -ஒரே தன்மையாக திருக்கண் வளர்கின்றான் -என் வருகிறதோ
என்று ஒரு அச்சம் உண்டாயிற்று -திரு உடம்பு அசைய –எத்தனை காலம் கிடத்தி –
கீழே -ஆரா அமுதே -என்கிற ஸ்ரீ திருவாய் மொழியிலே
என் ஆர்த்தியை -துன்பத்தை தீர்க்கின்றிலன் -என்று இன்னாதார் ஆனார் –
இங்கே -என் ஆர்த்தியையும் துன்பத்தினையும் தன் ஆர்த்தியையும் துன்பத்தினையும் தீர்க்கின்றிலன் -என்று இன்னாதார் ஆகிறார் –
ஆக –
கொடியார் மாடம் கோளூரகத்தும் புளிங்குடியும் மடியாது இன்னே -என்று அதுவே தலை எடுத்து-பெரிய ஆற்றாமையோடே –
அங்கும் இங்கும் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழியிலும் தன் துன்பங்களை தீர்க்காமை அருளிச் செய்தாரே –
அதனுடைய அனுபாஷனம் -இத் திருவாய் மொழி –
பெரிய ஆற்றாமையோடு என்னுடைய துன்பம் எல்லாம் தீரும்படி
திருக் கண்களாலே நோக்கி அருள வேண்டும் -தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் –
என் தலை மேலே திருவடிகளை வைத்து அருள வேண்டும் -பாத பங்கயமே தலைக்கு அணியாய் –
ஸ்ரீ தேவரும் ஸ்ரீ பிராட்டியாரும் கூட எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பை எனக்கு காட்டி அருள வேணும் –
உன் தாமரை மங்கையும் நீயும் –
யத்ர கிருஷ்னௌ ச கிருஷ்ணச சத்யபாமாச பாமி நீ -பாரதம் -உத்தியோக பர்வம் –
எந்த இடத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனும் ஸ்ரீ திரௌபதியும் ஸ்ரீ அர்ஜுனனும் கோபத் தன்மை உள்ள ஸ்ரீ சத்ய பாமையும்
இருக்கிறார்களோ -என்று சொல்லுகிறபடி
அவ்விருப்பில் அன்றோ அவனை அழைத்து காட்சி கொடுத்தது -என்றது
இப்படி ஸ்ரீ சஞ்சயன் வந்தான் என்று அறிவிக்க-நமக்கு நல்லான் ஒருவன்
உகவாதார்க்கும் இவ்விருப்பைப் போய்ச் சொல்லுவான் ஒருவன்
அனுகூலனான இவனுக்கு விழிநீர் அடைத்தோம் ஆகிறோம்
உகவாதார் மண் உண்ணும்படி கார்யம் பார்த்தோம் ஆகிறோம் புகுர விடும் கோள்
என்று உள்ளே அழைப்பித்து காட்சி கொடுத்தான் -என்றபடி –
ஸ்ரீ சஞ்சயன் பெற்ற பேற்றில் எனக்கு குறைய ஒண்ணாது –
நச அபிமன்யு நயமௌ தம் தேசம் துபிஜக்மது -பாரதம் உத்தியாக பர்வம்
அவர்கள் வீற்று இருந்த அந்த இடத்துக்கு ஸ்ரீ அபிமன்யுவும் சென்றான் இல்லை
இரட்டையர்களான ஸ்ரீ நகுல ஸ்ரீ சகா தேவர்களும் போனார்கள் இல்லை -என்கிறபடியே-
தாயும் தமப்பனும் சேர இருந்த இடத்தில் குழந்தைகளுக்கு சென்று கிட்ட ஒண்ணாமை இல்லை அன்றோ –
அவர்களுக்கும் சென்று கிட்ட ஒண்ணாத படி ஆயிற்று எழுந்து அருளி இருக்கிற இருப்பு
அவ்விருப்பிலே அன்றோ அவனை அழைத்து காட்சி கொடுத்தது –
அப்படியே
ஸ்ரீ தேவரும் ஸ்ரீ பிராட்டிமாரும் எழுந்தருளி இருக்கும் இருப்பை எனக்குக் காட்ட வேண்டும் –
என்னைக் கண்ட காட்சியிலே விக்ருதனாய் -வேறுபட்டவனாய் என் முன்னே
நாலடி உலாவி அருள வேண்டும் –
பவளம் போல் கனிவாய் சிவப்ப நீ காண வாராய் –
அனுகூலரைக் கண்டால் பிறக்கும் ஸ்மிதம் -புன்முறுவல் காண வேண்டும் -தவழ கதிர் முறுவல் செய்து
ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேண்டும் -கூவுதல் வருதல் செய்யாய் –என்று இங்கனே
தாமும் அவனும் அறிந்ததாக திருவாசலை திருக் காப்புக் கொண்டு ஏகாந்தத்தில் தனி இடத்திலே
தம்முடைய மநோ ரதங்களை எண்ணங்களை எல்லாம் விண்ணப்பம் செய்து
இவற்றை இப்போதே பெற வேண்டும் என்று தவரிக்கிறார் -விரைகிறார்
ஸ்ரீ இறைவனுக்கும் உயிர்கட்கும்-உள்ள -சேஷி சேஷ ப்ராப்தியை சம்பந்தத்தை அனுபவித்தார் கீழ் ஸ்ரீ திருவாய் மொழியில் –
ப்ராப்தியின் சம்பந்தத்தின் – பலத்தை – ஆசைப்பட்டு அபேக்ஷிக்கிறார் -விரும்புகிறார் இந்த ஸ்ரீ திருவாய் மொழியில் —
———————–
ஒன்பதாம் பத்து -மூன்றாம் திருவாய் மொழி -ஓராயிரம் -பிரவேசம் –
நீர் இங்கனே அர்த்திக்க- விரும்பிக் கேட்க வேண்டுமோ
நம்முடைய குடல் துவக்கை அறியீரோ -என்ன
அதனை அனுசந்தித்து –
நினைந்தும் சொல்லியும் இனியர் ஆகிறார் –
கூவுதல் வருதல் செய்யாய் -என்று பிரார்த்தித்தார் கீழ் – –
யார் வேண்டிக் கொள்ள வேண்டியதை யார் வேண்டிக் கொள்ளுகிறார் –
உம்முடைய லாபத்துக்கு நாம் வேண்டிக் கொள்ளும்படி அன்றோ
உம்மோடு நமக்கு உண்டான ரக்த ஸ்பர்சம் – சம்பந்தம் –
ஆன பின்பு நீர் விரும்பியவை சர்வ அபேக்ஷித்ங்களையும் -அனைத்தையும் செய்யக் கடவோம்
நீர் வெறுக்க வேண்டா -என்று சமாதானம் செய்தான் –
இவரும் சமாதானத்தை அடைந்தார் –
மையல் ஏற்றி மயக்க உன் முகம் மாய மந்த்ரம் தான் கொலோ -நாச்சியார் திரு மொழி -2-4-என்னக் கடவது இ றே
ஸ்ரீ கௌசல்யார் ஏக புத்ரையான- ஒரே பிள்ளையை உடையாளான நாம் உம்மைப் பிரிந்து தனி இருக்க மாட்டேன்
கூட வருவேன் இத்தனை -என்று பின் தொடர
புரிந்து பார்த்து -அம்மையீர் நீர் என்னைப் பின் தொடருகிற இடம் தர்மத்துக்கு ஹானி -குறைவு வரும் காண் -என்று
முகத்தை பார்த்து ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய
மீட்பதற்குப் போன இவர் மங்களா சாசனம் செய்து மீண்டாரே அன்றோ –
இப்படி அன்றோ -அவனுடைய பார்வைகளும் -மையல் ஏற்றி -உக்திகளும் -வார்த்தைகளும் -ஸ்ரீ பெருமாள் வார்த்தைகள் -இருக்கும்படி –
அவன் வார்த்தை சொன்னால் பின்னை அவன் வழியே போக வேண்டும்படியாய் அன்றோ இருப்பது –
ஆக –
அவன் ஸ்ரீ நாராயணனாய் இருக்கிற இருப்பை அனுசந்தித்தார் -நினைந்தார் –
அந்த ஸ்ரீ நாராயண மந்த்ரத்தின் உடைய பொருளை ஆராய இழிந்தவாறே
ஒரு பொருளுக்கும் தன்னுடைய பேறு இழவுகட்கு பிரார்த்திக்க -வேண்டிக் கொள்ளுதற்கு
தனக்கு பிராப்தி -சம்பந்தம் இல்லாமலே இருந்தது –
இப்படி இருக்கிறவன் தம் பக்கலிலே விசேஷ கடாஷம் செய்த படியையும்
இந்த ஸ்ரீ நாராயண மந்த்ரத்தின் அர்த்தத்துக்கு எல்லையான அவன் சீல குணத்தையும் அனுசந்தித்தார் -நினைத்தார்
நினைந்தவாறே -இப்படி சீல குனமுடையவனை இப்பொழுதே காண வேண்டும் என்னும் அபேக்ஷை -விருப்பம் பிறந்தது
அதில் தமக்கு அவன் இருந்த இடத்தளவும் கால்நடை தராதபடிக்கு ஈடாயிற்று
அவனுடைய சீலம் முதலான குணங்களிலே ஈடுபட்டு தாம் துவக்கு உண்டபடி –
இனித்தான் இவர் போனாலும் ஒரு கைங்கர்யத்தை செய்கை மிகையாம்படி இருப்பான் ஒருவனாய் இருந்தான் அவன்
இவர் தாம் ஓன்று செய்து அனுபவிக்க வல்லவர் அன்றிக்கே இருந்தார் –
அவனுடைய சீல குணங்களிலே கால் தாழ்ந்து இருக்குமவர் ஆகையாலே –
இப்படிப் பட்டவனுடைய சீல குணத்தின் ப்ராஸுர்யத்தை -மிகுதியைச் சொல்லி
தலைக் கட்டுகிறது இத் திருவாய் மொழி-
அன்றிக்கே
கண்கள் சிவந்து -என்ற திருவாய் மொழியிலே பிரணவத்தின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார்
அத் திருவாய் மொழியிலே முதல் இரண்டரை பாசுரங்களிலே
அகாரார்தம் -அகாரத்தின் பொருளை -அருளிச் செய்தது
மேல் ஒன்றரைப் பாசுரங்களாலே -சதுர்த்தி அர்த்தத்தையும் -நான்காம் வேற்றுமையின் பொருளையும் -அடிமைத் தன்மையும் –
மத்யம அக்ஷர அர்த்தத்தையும் -த்ருதீய அக்ஷர அர்த்தத்தையும் –
மகாரத்தின் பொருளையும் -யானும் தானாய் ஒழிந்தான் -அருளிச் செய்தார்
நன்று -இது சேஷத்வம் -அடிமையாம் தன்மை -இது அநந்யார்ஹத்வம் அவனுக்கே உரிமையாம் தன்மை –
இது அவற்றுக்கு இடமாய் இருக்கிற ஆத்மா என்று பிரித்து சொல்லாமல்
மகாரத்தின் பொருளாய் இருக்கின்ற ஆத்மாவோடு கூட்டியே அருளிச் செய்தது என் -எனில்
அவற்றைத் தனித் தனியே பிரித்து அருளிச் செய்யாதது
நான்காம் வேற்றுமையின் அர்த்தமும்-உகாரத்தின் அர்த்தமும்
ஆத்மாவை விட்டுப் பிரிந்து தனித்து இராமையாலே கூட அருளிச் செய்தார் -என்க –
அதற்க்கு மேல நான்கு பாசுரங்களாலே
மகாரத்தால் சொல்லப்படுகின்ற ஆத்மாவின் உடைய ஞான ஆனந்தங்கள் முதலிய வற்றின்
வைலக்ஷண்யத்தை -சிறப்பினை அருளிச் செய்தார்
மேல் இரண்டு பாசுரங்களாலே
இம் முறையில் பிரணவத்தின் அர்த்தத்தை நினையாத-அனுசந்தானம் பண்ணாத -பாஹ்ய –
வேதத்துக்கு புறம்பான புறச் சமயத்தாரையும்- அகச் சமயத்தார் ஆகிற குத்ருஷ்டிகளையும் மறுத்தார் –
ஆக –
கண்கள் சிவந்து -என்ற திருவாய் மொழியாலே பிரணவத்தின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்து –
மேல்
கருமாணிக்க மலை -நெடுமாற்கு அடிமை -என்னும்
இரண்டு திருவாய் மொழி களாலும் -நமஸ் –என்றதன் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார்
எங்கனே எனின் –
சாப்தமான அர்த்தம் -சொல்லால் கிடைக்கின்ற பொருளும்
ஆர்த்தமான அர்த்தம் -பொருளால் கிடைக்கின்ற பொருளும்
என்னும் இரண்டு வகையான பொருள்களும் கூறப்படும் -நமஸ் -என்ற சொல்லுக்கு
அவற்றுள் சொல்லால் -கிடைக்கும் பொருளை -கரு மாணிக்க மலை -என்னும் திருவாய் மொழியில் அருளிச் செய்து
பொருளால் கிடைக்கும் பொருளை -நெடுமாற்கு அடிமை -என்னும் திரு வாய் மொழியில் அருளிச் செய்தார்
நமஸ் -என்பதன் சாப்தமான அர்த்தம் -சொற் பொருள் – நான் எனக்கு உரியன் அல்லேன் -என்பதே அன்றோ –
ஒரு கன்னியானால் ஒருவனுக்கேயாய் இருக்கையும்
தான் தனக்கு உரியன் அன்றிக்கே இருக்கையும்
அன்றோ ஸ்வரூபம் –
அதனை அருளிச் செய்தார் கரு மாணிக்க மலை என்ற திருவாய் மொழியில்
ஆர்த்த அர்த்தம் -பொருள் ஆற்றலால் கிடைக்கும் பொருள் -அவன் அடியார்க்கு அடிமை பட்டு இருத்தல்
அதனை அருளிச் செய்தார் – நெடுமாற்கு அடிமை -என்ற திருவாய் மொழியில்
அதற்கு மேல்
கொண்ட பெண்டிர் -என்ற திருவாய் மொழியில்
ஸ்ரீ நாராயண மந்த்ரத்தின் பொருளை -சப்தார்த்தை -அருளிச் செய்தார்
யாங்கனம் எனின் –
ஸ்ரீ நாராயண பதத்துக்கு பொருள்
ஸ்வாமித்வம் -நும்மது ஆகும் அவன் அன்றி மற்று இல்லை -தொண்டரோமாய் -பாசுரங்களால் –
வாத்சல்யம் -வண் புகழே -என்றும் -கணை ஒன்றாலே ஏழு மரமும் எய்த
உபாயத்வம் -கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர்
உபேயத்வம்-குற்றமில் சீர் கற்று வைகல் வாழ்தல் கண்டீர் குணமே
வியாபகத்வம் -நும்மது ஆதும் அவன் அன்றி மற்று இல்லை
என்னும் இவை முதலானவைகள் அன்றோ –
அதற்கு மேல்
பண்டை நாளால் -என்கிற திருவாய் மொழியில் ஆய -என்னும் சதுர்த்தி -நான்காம் வேற்றுமையும்
அர்த்தத்தை அருளிச் செய்தார்
நான்காம் வேற்றுமைக்கு பொருள் -கைங்கர்யத்தை பிரார்த்தித்தல் அன்றோ –
பிரணவத்தின் பொருளும்-நம -என்ற சொல்லின் பொருளும்-வியாபகத்வமும் –
எங்கும் பரந்து இருத்தலும் -அவியாபகத்வமும் -பரந்து இராமையும் –
ஸ்ரீ வாசு தேவன் -ஸ்ரீ விஷ்ணு -என்னும் வியாபக மந்த்ரங்களிலும் உண்டு
அதில் தாம் ஆதரித்து அருளியது -ஸ்ரீ திரு அஷ்டாக்ஷரமே -எட்டு எழுத்தே -என்னுமதனை
ஓர் ஆயிரமாய் -என்னும் இத் திருவாய் மொழியிலே அருளிச் செய்கிறார்
இங்கனம் -ஸ்ரீ நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளை -அருளிச் செய்வர் –
———————-
ஒன்பதாம் பத்து -நான்காம் திருவாய் மொழி -மையார் -பிரவேசம்
ஸ்ரீ ஈஸ்வர -ஸ்ரீ இறைவனுடைய ஸ்வாதந்த்ர்யத்துக்கு அடி -அவன் தானே இருக்கும்
அவனுடைய -சீலம் முதலான குணங்களுக்கு அடி -ஸ்ரீ பிராட்டியாயே இருக்கும் –
சீலம் முதலான குணங்கள் வந்தவாறே ஸ்வாதீனம் இன்றிக்கே ஒழிகிறதோ -என்னில்
நிரூபித்தால்
அந்த ஸ்வாதந்த்ரியத்தைப் போன்று இவளுடைய சேர்த்தி நித்யமாய் இருக்கையாலே –
அங்கனமாய் இராது -காரணம் பற்றி வந்தது ஆனாலும் –
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் மேலே ஸ்ரீ வல்லப என்று நினைத்து
ஸ்வரூபத்தை நிரூபிக்கிற இடத்தில் ஞானம் ஆனந்தம் இவற்றுக்கு முன்பு ஸ்ரீயபதி என்றாரே அன்றோ –
ஸ்ரீயபதி நிகில ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணை கதாநாநந்த ஞான ஆனந்த ஏக ஸ்வரூப –
ஸ்வ அபிமத அநுரூப நித்ய நிரவத்ய ஸ்வரூப ரூப குண விபவ ஐஸ்வர்ய சீலாத்ய
அநவதிக அதிசய அசங்கேய கல்யாண குண கண ஸ்ரீ வல்லப-
இப்படி இருக்கிறவனுடைய சீல குணத்தையும்-அதற்கடியான
ஸ்ரீ யபதித்வத்தையும் -ஸ்ரீ திருமகள் கேள்வனாய் இருக்கும் தன்மையையும் – அடைவதும் அணியார் மலர் மங்கை தோள் –
அனுசந்தித்து அருளிச் செய்தார் கீழில் ஸ்ரீ திருவாய் மொழியிலே –
கடுக பெற வேண்டும்படி-குணாதிகனுமாய் – குணங்களால் மேம்பட்டவனுமாய்
பெறுவிப்பாரும் அருகிலே உளராய் இருக்கையாலே
இப்போதே பெற வேண்டும்படியான சாபலம் -ஆசை பிறந்தது –அப்போதே பெறக் காணாமையாலே
விஷயத்துக்கு தகுதியாக அனுரூபமாக –
விடாய்த்தார் பெற வேண்டும்படி குணாதிகனுமாய் -குணங்களால் மேம்பட்டவனுமாய்
பெறுவிப்பாரும் அருகே உளராய் இருக்கப் பெறாவிட்டால் ஆறி இருக்க போகாதே அன்றோ –
ஆகையாலே
முடியானே -என்ற ஸ்ரீ திருவாய்மொழியின் வாசனையாலே-சேதநா சமாதியாலே –
அறிவுடைப் பொருள்களைப் போன்று தனித் தனியே
கரணங்களும் விடாய்க்க -தாமும் விடாய்க்கிறார் -முதல் ஐந்து பாசுரங்களில்
வீற்று இருந்து ஏழ் உலகு -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி வாசனை 6-7-8-
என்றைக்கும் என்னை -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி வாசனை -9-
செஞ்சொற் கவிகாள் –ஸ்ரீ திருவாய்மொழி வாசனை –10
இது தான் எல்லா ஸ்ரீ திருவாய்மொழி களோடும் கூடி இருப்பது ஒன்றாயிற்று -என்றது
முடியானே /வீற்று இருந்து ஏழ் உலகு /என்றைக்கும் என்னை /செஞ்சொற் கவிகாள்
என்னும் ஸ்ரீ திருவாய் மொழிகளில் ஓடுகிற பாவ விருத்தியை -எண்ணங்களை உடைத்தாய் இருப்பது ஆயிற்று -என்றபடி
இப்படி இந்த்ரியங்களும் தனித் தனியே விடாய்க்க -கண்ணே -என் கருத்தே -உன்னை உள்ளும் என் உள்ளம் –
தாமும் விடாய்த படி தான் -நாம் அழைப்பேன் -பேதுறுவன்-
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் உடைய துயரத்துக்கு தோற்றின- அது தான் காலம் தாழ்த்து -கிரமத்திலே வந்தான்
என்னலாம்படி-ஆற்றாமைக்கு கிரமத்திலே காலம் தாழ்த்துத் தோற்றாமல்
தூணிலே வந்து தோற்றினால் போலே -ஸ்ரீ நரசிங்கமாய் – தோற்ற வேண்டும் படி ஆயிற்று –
இப்படிப் பட்ட தம் தசையையும் -நிலையையும்-அதற்கு அடியான விடாயையும்-
விடாய் அறிந்து அதற்கு உதவ வந்து அவன் முகம் காட்டின படியையும்
நினைத்து ஹ்ருஷ்டராய் -உவகையினராய்-
நான் கிருதக் கிருத்தியன் ஆனேன்
அடிமை செய்யப் பெற்றேன்-வாழ்ந்தேன்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கும் எல்லாம் நான் உபகாரகனாம் படி ஆனேன்
இது ஒருவன் பெரும் பேறு இருந்தபடியே -என்று தமக்கு பிறந்த லாபத்தை நினைத்து
இனியராய்-அதனைப் பேசித் தலைக் கட்டுகிறார் –
———————
ஒன்பதாம் பத்து -ஐந்தாம் திருவாய் மொழி -இன்னுயிர் -பிரவேசம் –
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்மாலைகள் சொன்னேன் -என்று களித்தவர்
தம்முடைய பிராண ரக்ஷணத்துக்கு -உயிரைப் பாது காப்பதற்காக பறவைகளின் காலிலே விழும்படி ஆயிற்று –
தேவர்கட்கு எல்லாம் கருவாகிய ஸ்ரீ கண்ணனைக் கண்டு கொண்டேனே -என்னும்படி தெளிவு பிறந்த போதே-பாஹ்ய சம்ஸ்லேஷத்தில் –
புறத்திலே காண வேண்டும் என்னும் அபேக்ஷை -ஆசை பிறந்தது
இவர்க்கு இன்னம் விடாயைப் பிறப்பித்து முகம் காட்ட வேண்டும் -என்று இவர் விருப்பத்தை சடக்கென முடித்திலன் ஈஸ்வரன் –
நினைத்த போதே அபேக்ஷிதம் -விரும்பியது பெறாமையாலே தளர்ந்தார்
தளர்ந்தவர் லௌகிக – உலகப் பொருள்களில் கண் வைத்தார் –
பரம விரக்தராய் இருக்கிற இவர் லௌகிக -உலகப் பொருள்களில் கண் வைப்பான் -என் என்னில் –
லௌகிக -உலகப் பொருள்களை நினைக்கும் அனுசந்தானத்தாலே -நினைவாலே ஹ்ருதயத்தை அந்ய பரமாக்கி –
மனத்தினை வேறு ஒன்றினில்செலுத்து தரிப்போம் -என்று கண் வைத்தார் –
அன்றிக்கே
அவனுக்கு போலியான பொருள்களைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று கண் வைத்தார் -என்னுதல்
அவை ஆஸ்வாஸ ஹேது – தரிப்புக்கு காரணம் ஆகாமல்-ஸ்மாரகமாய்
அவனுடைய நினைவினை ஊட்டுவனவாய்–பாதகமாய் – துன்பினைத் தரப் புக்கன –
யாதானும் ஒரு பொருள் தோற்றிலும்-அப்பொருளின் ஸத்பாவம் -உளதாம் தன்மை அவனை ஒழிய இல்லாமையாலே
அவனைக் காட்டிக் கொண்டே அன்றோ தோற்றுவது –
ஆக
உலகப் பொருள்கள் ஸ்மாரகமாய் -அவனை நினைப்பு ஊட்டுவனவாய் நலிய
அவற்றால் நோவு படுகிறபடியை அந்யாபதேசத்தால் பேசுகிறார் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானோடே கலந்து பிரிந்தாள் ஒரு ஸ்ரீ பிராட்டி -தன் ஆற்றாமையாலே
அவனுக்கு போலியான பொருள்களைக் கண்டாகிலும் தரிப்போம் என்று அவ் வாற்றாமை கை கொடுக்க
உபவனமாகிய பூம் சோலைக்கு புறப்பட –
அங்கு உண்டான குயில் மயில் தொடக்கமானவை
அவனுடைய பேச்சினையும் வடிவினையும் ஸ்மாரகமாய் -நினைப்பு ஊட்டுவனவாய் நலிய
இவை நலிகைக்கு இவற்றோடு நமக்கு ஒரு பகை இல்லை-இவை நலிகைக்கு ஒரு காரணம் உண்டாக வேண்டும்
அது -அவன் -நம்மை முடிக்க வேண்டும் என்று பார்த்தான் –
அதற்கு தக்க வழி நம்மை பிரிவதே -என்று நினைந்து–பிரிவு கலவியை ஒழியக் கூடாமையாலே நம்மோடு கலந்தான் –
கலந்து நம்மைப் பிரிந்தான் –
பிரிந்த இடத்திலும் நாம் முடியாது இருந்தோம் –
பிரிந்து நோவு பட்டு இருக்கும் சமயத்தில்-நம்மோடு போலியாக இருக்கிற பொருளைக் காட்டி முடிப்போம் -என்று
பார்த்து வர விட்டான் இத்தனையே யாம் என்று கொண்டு
உங்களுக்கு நினைவு இதுவாகில் இப் பாரிப்பு எல்லாம் வேண்டுமோ என்று அவற்றைப் பார்த்து கூறி
நம்மைப் பார்த்தால் அன்றோ இப்படி நோவு பட வேண்டுவது
அவனைப் பார்த்தால் நோவு பட வேண்டா அன்றோ -என்று
அவனுடைய கல்யாண குண ஞானத்தால் -குணங்களை ஏத்துகையாலே வருந்தி தரித்து
தலைக் கட்டுகிறதாய் இருக்கிறது –
இது ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உகந்த திருவாய் மொழி என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் அருளிச் செய்வர்-
————-
ஒன்பதாம் பத்து -ஆறாம் திருவாய் மொழி -உருகுமால் -பிரவேசம் –
எழ நண்ணி நாமும் நம் வான நாடனோடு ஒன்றினோம் -என்று
தம் ஜீவனத்தில் -இருப்பில் நசை அற்றுச் சொன்ன வார்த்தை அன்றோ – கீழ்
இவ் வளவில் வந்து முகம் காட்டி இவரைப் பெறுதல் –இல்லையாகில் இழத்தல் –
செய்ய வேண்டும்படி யான தசை -நிலை ஆயிற்று –
இந் நிலையிலே ஸ்ரீ திருவடி சென்று கிட்டின போது
முன்பு பல நாள் பட்ட கிலேசமும் -துக்கமும் கிடக்கச் செய்தே-பெருமாளும் வாராது இருக்க
சமா த்வாதச தத்ர அஹம் ராகவச்ய நிவேசனே
புஜ்ஞானா மானுஷான் போகான் சர்வகாம சம்ருத்தி நீ -சுந்தர -36-11-
பன்னிரண்டு ஆண்டு ஸ்ரீ பெருமாளும் தானும் ஒருபடிப்பட கலந்த கலவி வந்து
ஸ்ரீ பிராட்டியின் நினைவுக்கு விஷயம் ஆனால் போலே –
இருத்தும் வியந்து -என்ற ஸ்ரீ திருவாய் மொழியிலே -தலை தடுமாறாக பிறந்த கலவி வந்து-ஸ்ம்ருதி –
நினைவுக்கு விஷயம் ஆயிற்று
அதற்கடி-
இவர் மேற்கொண்ட கைங்கர்யத்தை முடியச் செய்து
தலைக் கட்டுகைக்கு தகுதியான ஜீவன அதிர்ஷ்டமாவது –
அன்றிக்கே –
இவர் சொல்லக் கேட்கையிலே பாரித்துக் கொண்டு இருக்கின்ற ஸ்ரீ ஈஸ்வரனுடைய பாக்யமாவது –
அன்றிக்கே –
ஸ்ரீபகவானை அனுபவிக்கிற அனுபவத்தால் உண்டான ப்ரீதி உள் அடங்காமை வழிந்து புறப்பட
இவர் சொற்களைக் கேட்டு பகவத் விஷயத்திலே ருசி பிறக்க இருக்கிற மக்கள் உடைய பாக்கியமாவது –
இப்படி -இருத்தும் வியந்து -ஸ்ரீ திருவாய் மொழியில் பேசப்பட்ட சம்ஸ்லேஷம் -கலவி
வந்து ஸ்ம்ருதி -நினைவுக்கு விஷயம் ஆயிற்று
சமாத்வாதச -பிள்ளாய் -இன்று இங்கு வெறும் தறையாய் இருக்கிற நான்
எங்கள் மாமனார் மாளிகையிலே பன்னிரண்டு ஆண்டு ஒருபடிப்பட ஸ்ரீ ராம குணங்களை விளை நீர்
அடைத்துக் கொண்டேன் காண் என்றாள் அன்றோ –
இங்கு -இருத்தும் வியந்து -என்கிற ஸ்ரீ திருவாய் மொழியிலே
மூ வுலகும் தன் நெறியா வயிற்றில் கொண்ட சிறியேனுடைச் சிந்தையுள் நின்று ஒழிந்தான் -என்கிறபடியே
புறம்பு எங்கும் முறையிலே கார்யம் செய்தவன்
இவர் ஒருவர் அளவிலும் அன்றே -முறை கெட பரிமாறிற்று – கார்யம் செய்தது –
அப்படிப் பட்ட பரிமாற்றம் -அக் கலவி தான் இப்பொழுது
ஒரு ஸ்ம்ருதி -நினைவின் அளவில் இருக்கை அன்றிக்கே
அப்பொழுது உண்டான அக் கலவி இன்பத்தை-இப்பொழுதும் அனுபவிப்பதாக ஒரு புத்தி பிறந்தது -என்றது
அப்படியே மேன்மை உடையவன்-அம் மேன்மையும் கிடக்கச் செய்தே
தாழ நின்று கலந்த குணத்தையும்-வடிவு அழகையும் சொல்லி
அது தான் இப்பொழுதைய அனுபவமே யென்னும்படியாய் இருப்பது ஒரு புத்தி பிறந்து –
அவனுடைய சீல குணத்தை நினைக்கும் நினைவாலே சிதிலராகிறார் உருகுகிறார் -என்றபடி –
கடலைத் தரை காண்பாரைப் போலே
இருத்தும் வியந்து -என்கிற ஸ்ரீ திருவாய் மொழியின் அனுபவத்தை
இதிலே கொண்ட வந்து சேர்ப்பதே நம் ஸ்ரீ முதலிகள் -என்று வித்தராய் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்வர் ஸ்ரீ நஞ்சீயர்
அப்ராப்தியும் கிடக்கச் செய்தே
சீல குணத்தை நினைக்கும் நினைவாலே சிதிலர் -உருகுகிறார் ஆயிற்று-அப்ரீதி கர்ப்ப குண அனுசந்தானம் –
ப்ரீதி இன்மையை உட்கொண்ட குண அனுசந்தானம் காண்
என்று இதற்கு ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளிச் செய்யும் சந்தை
குணங்கள் பல ஈடுபடுத்தும் -என்பதற்கு பிரமாணங்கள் மேலே காட்டி அருளுகிறார்
தே தம் ஊசு மகாத்மானாம் பௌர ஜானபதை சஹ
பகவோ ந்ருப கல்யாணா குணா புத்ரஷ்ய சந்தி தே -அயோத்யா -2-26-
ஸ்ரீ சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ பெருமாளுக்கு திரு அபிஷேகம் சூட வேண்டும் என்று கோலி-
நாம் அறுபதினாயிரம் ஆண்டு ஒரு தலை மிதிக்க ஒரு தலை கிளற இப்படி வருந்தி அடிப்படுதின ராஜ்யத்தை
இனிதரு சிறியவன் தலையில் வைத்தால் இது பொறுக்குமோ என்று பார்த்து
இதை நாட்டோடு சேர விசாரித்து செய்வோம் என்று அரசர்கள் கூட்டத்தை கூட்டின இடத்து
சநிக்தோ நுநாத சஞ்ஜஞ்ஞே நேத்ர ஹர்ஷ சமீரித
ஜனௌ கோத்குஷ்ட சந்நாதோ விமாநம் கம்பயந்நிவ-அயோத்யா -2-18-
மக்கள் ஆரவாரித்த ஆரவாரமானது அரண்மனையை கிடு கிடுக்கச் செய்தது -என்கிறபடியே
ஸ்ரீ சகரவர்த்தி மாளிகையை அழித்து செய்யும்படி ஆரவாரிக்க அதனைக் கேட்டு
நாம் நினைத்த கார்யம் பலித்தது -ஆயினும் இவர்கள் நினைவை இவர்கள் வாயால்
சொல்லக் கேட்டால் ஆகாதோ என்று நினைத்து –
கதம் நு மயி தர்மேன பிருதிவீம் அனுசாசதி
பவந்தோ த்ருஷ்டும் இச்சந்தி யுவராஜம் மமாத்மாஜம் –அயோத்யா -2-25-
வாரீர் கோள் -நான் அற நெறியில் தேசத்தை ஆண்டு வரும் போது இளவரசனைப் பார்க்க வேண்டும் என்று
எவ்வாறு விரும்புகிறீர்கள் -என்கிறபடியே
அறுபதினாயிரம் ஆண்டு சிறியது பெரியதை நலியாதபடியாக
பூமிப் பரப்பை அடைய நோக்கிக் கொண்டு
இதம் சரீரம் க்ருத்ச்னச்ய லோகஸ்ய சரதா ஹிதம்
பாண்டரஷ்ய ஆத்பத்ரஷ்ய சாயாயாம் சரிதம் மா -அயோத்யா -2-7-
எல்லா உலகங்கட்கும் நன்மையைச் செய்கிற என்னால் இந்த உடல் வெண் கொற்றக் குடையின் நிழலில்
கிலம் ஆக்கப் பட்டது -என்கிறபடியே
முத்தின் குடை நிழலிலே திரிந்து -எனக்கு என்று ஒரு சுகம் கோலாதே
உங்களைப் பாதுகாக்கும் தர்மத்தையே செய்து கொண்டு போந்தேன்-
நான் ஒரு வார்த்தை கேட்ட இடத்து – இப்போது நீ இருக்கச் செய்ய வேண்டாமோ
செய்ய வேண்டிய காலத்தில் செய்து கொள்ளுகிறோம் -என்னுதல்-அன்றியே
கார்யம் ஆகில் செய்ய லாகாதோ -என்று வார்த்தை சொல்லுதல் அன்றிக்கே –
ஜ்ஞான விஞ்ஞான சம்பன்ன நிதசே நிரத பிது
தாதுநாமிவ சைலேந்த்ரோ குணாநாம் ஆக்ரோ மகான் – கிஷ்கிந்தா -13-20-தாரை வாலி இடம் பேசியது
படு குலை அடித்தவனை தப்ப ஒரு அறவன் கீழே ஒதுங்க நினைப்பாரைப் போலே
என்னை விட்டு என் மகனே அமையும் என்று நீங்கள் விரும்புகைக்கு நான்
உங்களுக்கு செய்த தீங்கு என் என்ன –
நீ எங்களுக்கு செய்த தீங்கு ஒன்றும் இல்லை
உன் மகனுடைய குண அபராதங்கள் கான் இதற்கு அடி –
நீ நோக்கிக் கொண்டு போந்த படிகளில் ஒரு குறை இல்லை
குணவானாய் இருப்பான் ஒரு புத்ரனைப் பெற்று நாட்டினை படுகுலை அடித்தாய் காண் –
பஹவ -உன் அளவு அன்று காண்-காக்கும் தர்மத்தில் அவர்க்கு உண்டான பாரிப்பு
விராஜயன் ராஜ ஸூதா ராஜமார்க்கம் நரை வ்ருதம்
ஹ்ருதயானி ஆமமந்தேவ ஜனச்ய குண வத்தையா -அயோத்யா -26-2-
பொன் முதலிய தாதுக்கள் இமய மலையைப் போன்று
சௌலப்யம் முதலிய குணங்களுக்கு எல்லாம் இருப்பிடமாய் இருப்பவன் -என்கிறபடியே
நாட்டிலே சிலரை குணம் இல்லாதவர் என்று பழித்தும்
சிலரை குணவான்கள் என்று கொண்டாடுகிறதும்
இன்ன ஆகாரத்தின் பொன் -என்று விலை பெறுமா போலே
இன்னார் இடத்திலே இருக்கிற குணம் -என்று ஆயிற்று புறம்பு விலை போவது
சிறந்த குணம் உள்ளவர் ஆகையாலே மக்களின் மனத்தினைக் கடைந்தவர் போல் ஆனார் –
—————–
ஒன்பதாம் பத்து -ஏழாம் திருவாய் மொழி -எங்கானல் -பிரவேசம் –
கீழில் திருவாய் மொழியிலே அப்ரீதி கர்ப்ப குண அனுசந்தானத்தாலே -ப்ரீதியை உட்கொண்ட குணங்களின் நினைவாலே
மிகவும் ப்ரீதியை அடைந்தவர்
பாக்ய ஹானியாலே -நல் வினைக் குறையாலே ப்ரீதி இன்மையே தலையெடுத்து
அவனைப் பெற்றால் பிழைத்தல் -பெறா விடில் முடிதலாம்படி தனக்கு உண்டான தம்முடைய தசையை -நிலையினை
அந்யாபதேசத்தால் அருளிச் செய்கிறார் –
இயற்கைப் புணர்ச்சி புணர்ந்து பிரிந்தாள் ஒரு ஸ்ரீ பிராட்டி
அவன் வடிவு அழகில் ஈடுபட்டு அவசன்னையாய் -துயரம் உற்றவளாய் –
தன் ஆற்றாமை கை கொடுக்க -தன் உபவனத்திலே சென்று அங்கு இருக்கிற பறவைகளைக் குறித்து
பின்னானார் வணங்கும் சோதி திரு மூழிக் களம் -திரு நெடும் தாண்டகம் -10-என்கிறபடியே
தூது போவார்க்கு வருந்தி அறிவிக்க வேண்டாத படி
ஸ்ரீ திரு மூழிக் களத்திலே வந்து நின்று அருளினான்
தனக்கு நல்லாரை விட மாட்டாதவன் ஆகையாலே நம் தசை -நிலை அறியாது இருந்தான் அத்தனை –
க்ருபாவான் -அருள் உடையவன் ஆகையாலே நம் தசையை -நிலையை அறிவிக்க வரும்
உம்மைப் பிரிந்தார் தரிப்பாரோ என்று அறிவிக்க வேண்டும் என்று அவற்றை வினயத்தோடு இரக்கிறாள்-
ஒரு ஸ்ரீ பிராட்டி பேச்சாலே தம் நிலையை அருளிச் செய்கிறார் –
அஞ்சிறைய மட நாராய் -என்ற ஸ்ரீ திருவாய் மொழியிலே
நம் பக்கல் உள்ள அபராதத்தால் குற்றத்தால் வராது ஒழிந்தான் இத்தனை –
என் பிழையே நினைந்து அருளி –அபராத சஹத்வம் –
குற்றங்களைப் பொறுக்கும் அவனுடைய -அபராத சஹத்வம் -பொறை உடைமையை அறிவிக்க வருவான் –
என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கே -என்று-அபராத சஹத்வம் —
பொறை உடைமையை பற்றாசாகக் கொண்டு தூது விட்டாள்-
வைகல் பூம் கழிவாய் -என்ற ஸ்ரீ திருவாய் மொழியிலே
நல்லது கண்டால்-சிறந்த செல்வம் – கால் தாழுமவன் ஆகையாலே
ஸ்ரீ திரு வண் வண்டூரில் ஸம்ருத்தியை -நிறைவினைக் கண்டு கால் தாழ்ந்தான் இத்தனை
தம் ஆர்த்தியை -துயரை அறிவித்தால் -என்னையும் உளள் என்மின்கள் –
தன் இனிமையில் நெஞ்சு வைப்பான் ஒருவன் அல்லன் –
என்று அது பற்றாசாக தூது விட்டாள் –
பொன்னுலகு ஆளீரோ-என்ற ஸ்ரீ திரு வாய் மொழியிலே
ஸ்ரீ திருக் கோளூர் ஏறப் போக -என்று
தன்னுடைய நகர உபவனத்து அளவும் சென்று மேலும் செல்லுவதற்கு பல ஹானியாலே –
வலி இல்லாமையாலே போக மாட்டாதே இருக்கிற ஸ்ரீ பிராட்டி -பின்னையும் வரக் காணாமையாலே –
யாவையும் யாவருமாய் – முன் உலகங்கள் எல்லாம் படைத்த –ஐஸ்வர்ய செல்வப் பரப்பாலே வாராது ஒழிந்தான் –
தண் துழாய் நமக்கு அல்லது நல்கான் -ஆஸ்ரிதர்களோடு அடியார்களோடு-ஏக ரசம் –
ஓன்று பட்ட இன்பத்தை உடையவன் ஆகையால் வரும் –
என்று ஐக ரஸ்யம்- ஓன்று பட்ட இன்பத்தை உடையவனாய் இருத்தலையே
பற்றாசாக தூது விட்டாள் –
இதில் தனக்கு நல்லராய் இருப்பாரை விட மாட்டாமையாலே வாராது இருந்தான் அத்தனை
தன் வடிவு அழகு அது -அக்கமலத்து இலை போலும் திரு மேனி அடிகளுக்கு –
குணங்கள் அவை -தமரோடு அங்கு உறைவார்க்கு –
ஆன பின்பு பிரிந்தார்க்குப் பிழைத்து இருக்கப் போமோ -என்று
அவன் வடிவு அழகையும் குணங்களையும் பற்றாசாக தூது விடுகிறாள் –
——————–
ஒன்பதாம் பத்து -எட்டாம் திருவாய் மொழி -அறுக்கும் வினை -பிரவேசம் –
ஸ்ரீ திருவடி சென்று ஸ்ரீ பிராட்டியைத் திருவடி தொழுது மீண்ட அநந்தரம் –
பின்னர் ஸ்ரீ பெருமாளை அடைவதற்கு முன்பு ஸ்ரீ பிராட்டிக்கு பிறந்த மநோ ரதம் -எண்ணங்கள் போலே
த்வம் சமேஷ்யசி ராமேண சசாங்கேந இவ ரோஹிணீ
ஷிப்ரம் ச தேவி சோகச்ய பராம் யாச்யசி மைதிலி -சுந்தர -39-45-
சந்த்ரனோடு ரோஹிணி சேர்வதைப் போலே நீ ஸ்ரீ ராம பிரானோடு சேர்வாய்
அதி விரைவில் சோகத்தின் உடைய முடிவை அடைவாய் –
ஸ்ரீ திருவடி வார்த்தையை எப்பொழுதும் எண்ணிக் கொண்டே இருந்த ஸ்ரீ சீதைப் பிராட்டி போலே
மேல் ஸ்ரீ திருவாய் மொழியில் விட்ட தூதுவர்கள்
அத் தலைப் பட்டு அவனைக் கொண்டு வருவதற்கு முன்பே
நடுவில் இவர்க்குப் பிறந்த மநோ ரதத்தை –
எண்ணங்களைச் சொல்லுகிறது இத் திருவாய் மொழியில் –
இப்படி தம்முடைய ஆர்த்தியை -துயரத்தை அறிவிக்கச் செய்தேயும்
அப்போதே வரக் காணாமையாலே அவசன்னரானவர் -துயர் உற்றவர்
தூது விடுகையாலும்-ப்ரேஷணத்தாலும் –
அவன் குணங்களை அனுசந்திப்பதாலும்
மனத்தின் தெளிவினாலும்
அவன் வந்து நம்மை விஷயீ கரித்து-அங்கீ கரித்து
அமர்ந்த நிலமான ஸ்ரீ திரு நாவாயிலே கொடு போகை நிச்சயம் என்று அறுதி இட்டு
க்ரமத்தில் போக பற்றாமையாலே பதறி
அங்கே புக வல்லேனே
புகும் நாள் என்றோ
அங்கே புக்கு என் கண்ணாரக் கண்டு அடிமை செய்ய வல்லேனே
என்று இப்படி அநேக மநோ ரதங்களை -பல வகையான எண்ணங்களை எண்ணுகிறார் –
உபாயமும் உபேயமும் இரண்டும் ஸ்ரீ ஈஸ்வரனே -என்று அத்யாவசித்தார்க்கு -அறுதி இட்டார்க்கு
பிராப்யத்திலே ருசி கண் அழிவு அற்றால்
விளம்பத்துக்கு காரணம் இல்லாமையால் –
பேறு சித்திக்கும் அளவும் மநோ ரதம் -எண்ணம் செல்லா நிற்கும் அன்றோ
இவ் எண்ணம் தான் இவனுக்கு தவிரதாதுமாய்
அது தான் இனியதுமாய்
இவனுடைய ஸ்வரூபத் தோடு சேர்ந்து இருப்பதுமான ஓன்று அன்றோ –
ஸ்ரீ பெரிய முதலியார் -ஸ்ரீ ஆளவந்தார் –
ப்ராப்ய சித்தியில் த்வரையாலே -பேற்றினை பெறுவதில் உள்ள விரைவாலே
எப்பொழுதும் இத் திருவாய் மொழியினைச் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார் –
ஆகையால் இத் திருவாய்மொழியினை ஸ்ரீ பெரிய முதலியார் திருவாய் மொழி –
என்று ஆயிற்றுச் சொல்லுவது –
அன்றிக்கே
விட்ட தூதுவர்கள் தாழ்ந்தார்கள் என்று தாமே அவன் வர்த்திக்கிற -எழுந்து அருளிய தேசத்துக்கு
ஏறப் போக ஒருப்படுகிறார் – என்பாரும் உண்டு –
————————
ஒன்பதாம் பத்து -ஒன்பதாம் திருவாய் மொழி மல்லிகை –பிரவேசம் –
படை வீட்டில் இருந்தால் மாமனார் மாமியாருக்கு கூசி ஸ்ரீ பெருமாளுடன் நினைத்த படி பரிமாறப் போகாது என்று
காட்டிலே ஏகாந்தமாக அனுபவிப்பதாக மநோ ரதித்துப் போந்த ஸ்ரீ பிராட்டியை
காந்தார மத்யே விஜ நே விஸ்ருஷ்டா பாலேவ கன்யா விலலாப சீதா என்கிறபடியே கூப்பிடப் பண்ணினாப் போலே
அது ஸ்ரீ திரு நாவாயிலே புக்கு அனுபவிப்பதாக மநோ ரதித்த இவருக்கு
பாதக வர்க்கத்துக்கு அஞ்சிக் கூப்பிடும் படியாய் விளைந்தது –
ஸ்ரீ பெற்றி ஒரு நாள் ஸ்ரீ நம்பி திருவரங்க நாராயண தாசர் என்பார் ஒருவர் என் பக்கலிலே
ஸ்ரீ திருவாய் மொழி கேட்டு அங்கே சென்றாராய்
இன்று ஸ்ரீ பிள்ளை பாடு விநோதம் என் என்று கேட்டவாறே –
அறுக்கும் வினை சாற்றினோம் -என்றாராய் –
நாளை மல்லிகை கமல் தென்றலும் மாலைப் பூசலும் என்னாய்-என்று பணித்தாராம் –
ப்ராப்ய வஸ்துவை பெறும்படியை மநோ ரதித்தார் கீழில் திருவாய் மொழியில்
மநோ ரத சமனந்தரம் பெறக் காணாமையாலே –
ஸ்ரீ திருவாப்பாடியில் உள்ளார் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனைப் பிரிந்து ஒரு ராத்ரி பட்ட வியஸனத்தை இவர்
ஒருத்தரும் படுகிறார் என்று ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அருளிச் செய்யும் படி என்று ஸ்ரீ திருமாலை ஆண்டான் பணிக்க –
அத்தை ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கேட்டு அருளி –
முன்பே ஆற்றாமையால் தற்பு அற்று இருக்கிறவர் ஆகையால் அத்தனை ஆடல் கொடுக்கைக்கு வேண்டும்
ஆஸ்ரயம் போராது -ஆன பின்பு அவனைப் பிரிந்து ஒரு ஸந்த்யையில் பட்ட நோவைப் படுகிறார் –
என்று அருளிச் செய்வர் –
இது தன்னில் செய்ததாகிறது என் என்னில்
ஞானம் பிறந்த பின்பு விரோதியான சம்சாரத்தில் சம்பந்தத்தை அறுத்துத் தந்து அருள வேணும் என்று
அபேக்ஷிக்கச் செய்தேயும் இவரைக் கொண்டு சில பிரபந்தங்கள் தலைக் கட்ட வேணும் என்று
இருக்கையாலே அப்போதே அப்படிச் செய்திலன் –
அந்த விரோதியில் அருசி இவ்வளவும் வர நிலை நின்ற படி சொல்லுகிறது இறே
இங்குத் தான் செய்கிற இது வேதாந்தங்களில் போகிற கட்டளையில் என்னாவது என் என்னில்
தஸ்ய தாவதேவ சிரம்-என்கிற அர்த்தத்தை சொல்லுகிறது
தஸ்ய தாவதேவ சிரம் யாவத் நவிமோஷ்யே அத சம்பத்ஸ்யே -இறே அநந்தரம்-
முடியானேயில் தம்முடைய காரணங்களுக்கு உண்டான ஸைதில்யத்தைச் சொன்னார்
இதில் அந்த கரணங்களோடு கூட அவற்றுக்கும் ஆஸ்ரயமான அவயவி தான் ஒன்றாக அழிகிற படியைச் சொல்லுகிறது –
ஞான இந்த்ரியங்களோடே கர்ம இந்த்ரியங்களோடே வாசி அற ஒன்றாக அழிகிற படியைச் சொல்லுகிறது-
ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில் பதினான்கு ஆண்டு போலே ஆயிற்று
ஸ்ரீ திரு வாய்ப்பாடியில் உள்ள பெண்களுக்கு
ஸ்ரீ கிருஷ்ண விரஹத்தாலே ஒரு ஸந்த்யை மாலைப் போது-
குணாதிக விஷயத்தை -குணங்களால் மேம்பட்ட பெருமாளைப் பிரிகையாலே
அங்கு பதினான்கு ஆண்டுகளாய்க் கழியவும் கூடும்
இங்கு இவன் நீர்மையிலே கை யடி உண்டு இருக்கையாலே
தீம்பனான நீர்மையிலே ஈடுபட்டு -ஒரு பகல் அநேக -பல கல்பமாகத் தோற்றுகிறது –
விளைவான் மிக வந்து நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி நிற்க எம்மை
உளைவான் புகுந்து இதுவோர் கங்குல் ஆயிரம் ஊழிகளே-திரு விருத்தம் -70
குணங்கள் தாம் கால் கட்டுவான குணங்களாய் அல்லவே
அவ்வாஸ்ரயத்தில் -ஸ்ரீ பெருமாள் இடத்தில் கிடந்தவையாய் அன்றோ
இங்கு தர்மி அதுவேயாய் -குணங்களால் மேம்பட்டதாய் –
அதற்கு மேலே தீம்பும் ஆனால்
பாடு ஆற்றப் போகாதே அன்றோ -துன்பம் பொறுக்கப் போகாது என்றது ஆயிற்று
நாட்டார் போக்யதா புத்தி -உலகத்தார் இனிமை உண்டு என்று நினைத்து இருக்கிற-சப்தாதி –
ஐம்புல விஷயங்கள் அனைத்தும் தமக்கு பாதகமாக -துன்புறுத்துவனவாக-
ப்ராப்ய வஸ்துவை பெறாதே -பெற வேண்டிய பொருளைப் பெறாமல்
ஆண் புலியான ஸ்ரீ பீஷ்மர் ஸ்ரீ அர்ஜுனன் கையிலே அம்புகளால் உளைய
ஏவுண்டு கிடந்து துடித்தால் போலே
நடுவே கிடந்தது துடிக்கிறார் –
ஸ்ரீ திரு வாய்ப்பாடியிலே பெண்கள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் பசு மேய்க்கப் புறப்பட்டால்
அவன் வரும் அளவும் அவர்கள் படும் பாடு சொல்லுகிறது –
அதாவது பிராமணர்க்கு சந்த்யா வந்தனம் போலே அன்றோ
ஆயர்கட்கு பசு மேய்க்கை ஆயிற்று
அது ஜாதிக்கு உசித – உரிய தர்மம் ஆகையாலே தவிர்க்க ஒண்ணாது இருக்கும் அன்றோ –
இப்படியாலே அவனை பசுக்களின் பின்னே புறப்பட விட்டு
அவன் வரும் ஸந்த்யையை -மாலை நேரத்தை பார்த்து இருப்பார்கள் அத்தனை -ஆயிற்று
ஆக
அவன் பசு மேய்க்க போனால் பகல் பொழுதை வருந்தி ஒரு படி ஆற்றினால்
அவன் வரும் காலமான மாலைப் பொழுதும் வந்து முகம் காட்டி
பசுக்களின் முற் கொழுந்து வந்து தலை வைக்கச் செய்தேயும்
அவன் வரக் காணா விட்டால் ஆற்றப் போகாதே அன்றோ –
அதாவது
அவன் தான் முற் கொழுந்திலே வாராமல் பிற் கூழையிலே நிற்கும் ஆயிற்று
நடுவு படும் அலமாப்பு காண்கைக்காக
அவன் வரக் கூடிய காலமான ஸந்த்யை -மாலைப் பொழுதும் வந்தது
கூட வரும் பசுக்களும் வந்தன -ஆ புகும் மாலையும் ஆகின்றது –
பசுக்களும் வந்தன -மாயன் வாரான் –அவன் தான் வரக் காணா விட்டவாறே
அக்காலத்தில்
மல்லிகையின் பரிமளம்
நல்ல குறிஞ்சி இசை தொடக்கமான -அனுகூல பதார்த்தங்கள் -இன்பப் பொருள்கள்
தென்றல்
நிலா
கடல் ஓசை
அன்றில்
குழல் ஓசை
முதலானவை பாதகமாக -துன்புறுத்தத் தொடங்கின
குழல் ஓசையும் அவ்வழியே அவனுடைய குணங்களை ஸ்மரிப்பித்து – நினைவு ஊட்டி நோவு படுகைக்கு
உடலாய் இருக்கும் அன்றோ –
அப்படி இருக்கிற பாதக -துன்புறுத்துகின்ற பொருள்கள் எல்லாம்
முன்பு தனித் தனியே பருஷ பாஷணங்களை -இழி சொற்களைப் பேசி நலிந்த
ஏகாஷி ஒற்றைக் கண்ணள்
ஏக கர்ணி- ஒற்றைக் காதள்
உள்ளிட்ட ராக்ஷஸிகள் -அரக்கிகள் பின்பு
அவ்வளவிலே நில்லாதே எல்லாரும் ஒரு சேர மேல் விழுந்து
அதற்கு மேலே சில நலிவுகளைச் செய்ய நினைத்தால் போலே-பாதக வர்க்கம் அடைய –
துன்புறுத்துகின்ற பொருள்கள் எல்லாம்
தனைத் தனியேவும் திரளவும் மேல் விழுந்து நலிய
அவற்றால் நலிவு பட்டவர் எல்லாரும் கூப்பிட்ட கூப்பீட்டை
இவர் ஒருவருமே கூப்பிடுகிறார்-
———————-
ஒன்பதாம் பத்து -பத்தாம் திருவாய் மொழி -மாலை நண்ணி -பிரவேசம் –
அறுக்கும் வினையாயின -என்ற ஸ்ரீ திருவாய் மொழியிலே அவனை பெற
வேண்டும் என்ற மநோ ரதமாய் -எண்ணமேயாய்ச் சென்றது –
மநோ ரத -எண்ணின சமயத்திலே -அபேக்ஷித்தபடி விரும்பியபடி கிடையாமையாலே
மிக்க கிலேசம் -துன்பத்தை அடைந்தபடி சொல்லிற்று -மல்லிகை கமழ் தென்றல் என்ற திருவாய் மொழியில்
அது தான் இரவில் வியசனமாக நோவு பட்ட படி அன்றோ –
இப்படி எண்ணினவாறு பெறாமையாலே
நோவு படுகிற இவருடைய அவசாதத்தை அனுசந்தித்து -துன்பத்தினை நினைத்து
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்
நீரோ இப்படி மநோ ரதிப்பீரும் -எண்ணுவீரும்-அது கிடையாமல் துன்பப் படுவீரும்
உம்மைப் பெற வேண்டும் என்று எண்ணுவோரும் நாம் அன்றோ
உம்மைப் பெறாமையால் இழவு பட்டோமும் நாம் அன்றோ
உமக்கு ஒரு குறை உண்டோ
ஸ்ரீ கலங்கா பெரு நகரம் கலவிருக்கையாய் இருக்க-அவ்விடத்தை விட்டு
ஸ்ரீ திருக் கண்ணபுரத்திலே வந்து நாம் சந்நிதி -எழுந்து அருளி இருப்பதும் உமக்காக அன்றோ
நீர் விரும்பியதை உம்முடைய சரீரத்தின் அவசானத்திலே -முடிவிலே –செய்யக் கடவோம் –
மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் –என்று சமாதானம் செய்ய
சமாதானத்தை அடைந்தவராய் இவரும் ஹ்ருஷ்டர் -உவகையர் ஆகிறார் –
அவன் ஓன்று செய்யக் கடவோம் -என்றால்
அப்போதே பெற்றதாக நினைத்து ஹ்ருஷ்டர் உவகையர் ஆகலாம்படி அன்றோ அவன்படி இருப்பது –
இப்படி ஹ்ருஷ்டராய் -உவகையராய் அவன் படி இதுவான பின்பு
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்-சர்வ ஸமாஸ்ரயணீயனாய்- எல்லாராலும் பற்றப்படுபவனாய்க் கொண்டு –
சரணமாகும் தான தாள் அடைந்தார்க்கு எல்லாம் –
தொழுது எழுமினோ தொண்டீர் –
ஸ்ரீ திருக் கண்ணபுரத்தில் அணித்தாக சந்நிதி -எழுந்து அருளி இருக்கிறான்
எல்லாரும் ஒரு சேர அவனை ஆஸ்ரயியுங்கோள் -அடையுங்கோள்
ஆஸ்ரயிக்கும் -அடையும் இடத்தில் அவன் திருவடிகளில் பக்தியைப் பண்ணுங்கோள் –
முதல் நான்கு பாசுரங்களில் பக்தி பற்றி அருளி –
மேலே பிரபத்தி பற்றி அருளி
பக்திக்கு பரிகரம் -சாதனம் இல்லாதார் பிரபத்தியை செய்யுங்கோள்
அதற்கு ஈடான அத்யாவசயம் -தகுதியான மன உறுதி இல்லாதார்
ஸ்ரீ திருக் கண்ணபுரம் -என்ற வார்த்தை மாத்ரம் ஆகிலும் சொல்லுங்கோள் -பத்தாவது பாசுரத்தில் –
அவ்வளவே கொண்டு அவன் தான் கை விடான்
ஆன பின்பு எல்லாரும் ஒரு சேர அவனை ஆஸ்ரயியுங்கோள் -அடையுங்கோள்
என்று பரோபதேசத்தில் மூளுகிறார்
மோஹித்துக் கிடப்பார் ஆகில் கிடப்பார் இத்தனை போக்கி
உணர்ந்தார் ஆகில் பிறர்க்கு ஹிதம் -நலம் சொல்லி அல்லது நிற்க மாட்டார் –
பிராரப்த கர்மங்களின் முடிவில் மோஷமாகக் கடவது -என்று அன்றோ
வேதாந்தங்களில் சொல்லப் பட்டு இருக்கின்றது
சரீரத்தின் அவசானத்தில் முடிவில் உம் அபேக்ஷிதம் -நீர் விரும்பியதை செய்யக் கடவோம்
என்று ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் சொன்ன இடமும்
அதனைக் கேட்டு இவர் உவகையர் ஆன இடமும் பொருந்துமோ -என்னில்
இத் திருவாய் மொழியில் -பக்தியை செய்யுங்கோள் என்றும்
அது மாட்டாதார் பிரபத்தியை செய்யுங்கோள் என்றும் சொல்லிற்றே அன்றோ –
வேதாந்தங்களில் உபாசகன் ஆகிற அதிகாரியை நோக்கிச் சொல்கிறது
இங்குப் பிரபன்னனுக்கு சொல்லுகிறது
தஸ்ய தாவதேவ சிரம யாவன்ன விமோஷ்யே-என்கிற
வாக்கியம் அன்றோ இவ் வர்தத்தைச் சொல்லுகிறது
இந்த உபநிஷ வாக்கியம் தான் சரீரத்தின் முடிவில் மோஷம் என்பதனைச் சொல்லுகிறதோ
கர்மங்களின் முடிவில் -அவசானத்தில் -மோஷம் என்பதனைச் சொல்லுகிறதோ என்று விசாரித்து
கர்மங்களின் முடிவில் அவசானத்தில் -மோஷம் என்பதனைச் சொல்லுகிறது
என்று -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்-சித்தாந்திப் படுத்தி உள்ளாரே அன்றோ
அதனோடு சரீரத்தின் முடிவில் மோஷம் என்று இங்கே சொன்னது முரண் படாதோ என்னில்
நியாய அநுக்ரஹீயதமாய் -நியாயத்தோடு கூடிய வாக்கியம் அன்றோ பொருளை அறிவிப்பதற்கு உரியது ஆவது
உபாசகனுக்கு தான் பற்றின உபாயம் முற்றுப் பெற்ற பின்னரே பலிக்க வேண்டி இருக்கையாலே
அவ்வளவும் நியாயம் நடக்கும்
பிரபன்னன் முதல் அடியிலே -என்னுடைய எல்லா பாபங்களுக்கும் நீயே கடவாய் -என்று கொண்டு
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் பக்கலிலே பர ந்யாசம் செய்தவன் அன்றோ
இவன் தான் இனி செய்கிறது என்று ஓன்று உண்டாய் அது முடிந்த பின்பு பெற வேண்டும் என்னும்
கால தாமதத்துக்கு காரணம் இல்லையே
இதனால் பர ந்யாசம் பண்ணப் பட்ட ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு ஆற்றல் இல்லை
அதனால் அது விளம்பதுக்கு காரணம் ஆகின்றது என்று சொல்லுவதற்கும் இன்று –
ஆக
இப்படி நியாயங்கள் காட்டினவாறே
இவனுக்கு சரீரத்தின் முடிவிலே பேறு கிடைப்பதற்கு தட்டு இல்லை அன்றோ
இனித் தான்
அதாத்ர மாதலீ சாப தபஸ் தப்த்வா ஸூ துஷ்கரம்
பகவந்தம் பிரபன்னா ஸா பகவந்தம் அவாப ஸா – காருட புராணம் -ஸ்ரீ ரங்க மகாத்மியம் -அத்யா-3
அவள் ஸ்ரீ பகவானைச் சரண் அடைந்தாள்– ஸ்ரீ பகவானை அடைந்தாள் -என்கிறபடியே
ஸ்ரீ மாதவி சரணாகதி செய்து அநந்தரம் மோஷத்தை பெற்றாள் ஆகச் சொல்லப் பட்டுள்ளது அன்றோ
முத்கல உபாக்யானத்தில் நரக அனுபவம் பண்ணுவர்களும் ஸ்ரீ பகவந் நாம ஸ்ரவணத்தாலே அநந்தரம் முக்தர் ஆனார்கள்-
நமனும் முற்கலனும் பேச நரகில் நின்றார்கள் கேட்க
நரகமே சுவர்க்கமாகும் நாமங்கள் உடைய நம்பி
அவனது ஊர் அரங்கம் என்னாது அயர்த்து வீழ்ந்து அழிய மாந்தர்
கவலையுள் படுகின்றார் என்று அதனுக்கே கவல்கின்றேனே -திருமாலை
அவதார ரகஸ்ய ஞானம் உடையவன் இந்த சரீரத்தின் முடிவிலே பேறு பெறக் கடவேன் –
என்றே சொல்லா நின்றது அன்றோ –
த்யக்த்வாம் தேஹம் புனர் ஜன்ம நைதிமாம் ஏதிச அர்ஜுன -ஸ்ரீ கீதை -4-9-
த்யக்த்வா தேஹம்-உபாசனனுக்கு விஷயமானாலும் கிம்புநர் நியாயத்தாலே பிரபன்னனுக்கும் சித்திக்கையாலும்
சரீரத்தின் முடிவில் மோஷம் என்பதற்கு பிரமாணம் ஆக குறை இல்லை –
அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி மாசுச -ஸ்ரீ கீதை –18-66-
நன்று
ஆனால் சரணாகதி செய்த உடனே ஸ்ரீ பகவானை அடைதல் வேண்டாவோ
இந்த விரோதியைப் போக்கி உன் திருவடிகளைத் தர வேண்டும் என்று அன்றோ இவன் விரும்புவது
பின்பும் தனக்கு விருப்பம் இல்லாத இச் சரீரத்தோடு இருக்கும் இருப்பு
கர்மங்கள் அனுபவித்து முடிவு பெறாமையாலே ஆவதோ
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் வைக்க இருக்கிறான் ஆவதோ -என்னில்
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் வைக்க இருக்கிறான் ஆகில் அவனுக்கு சில குற்றங்கள் உண்டாகும்
அவன் தான் நம் இரு வினைகளையும் நடுவே துண்டித்து
அவ் வருகே கொண்டு போகிறேன் என்று சொன்னதோடும் முரண்படும்
ஆன பின்பு கர்மங்கட்கு கட்டுப் பட்டவர்கள் போன்று இன்ப துன்பங்களை இவனும்
அனுபவித்து இருக்கையாலே கர்மத்தாலே யாம் இத்தனை அன்றோ –
நன்று
இனிக் கர்மம் நடையாடக் கடவது ஆனால்
பிராரப்த கர்மங்களை அனுபவித்து முடிகிற வரையிலும் போகத் தட்டு என் என்னில்
அதிகாரி விசேஷத்தாலே அது வேண்டா
யாங்கனம் எனின்
1-இவன் சரணாகதி செய்த அளவிலே முக்தனாம் ஆகில்
இது தன்னை நச்சுப் பொய்கை போன்றதாக நினைத்து அஞ்சுவார்கள் –
அதனால் ஆள் பற்றாது
2-இனி அவனை இங்கே சில நாள் வைக்கவே
ஸ்ரீ பீஷ்மரைக் கொண்டு நாட்டுக்கு வெளிச் சிறப்பைச் செய்து கொடுத்தால் போலே
இவன் சிலருக்கு உபதேசித்தும்
இவனுடைய விருத்தத்தை -ஒழுக்கைத்தைக் கண்டு திருந்துவாருமாய்
இங்கனம் சில நன்மைகளும் காரணமாக இருக்கும்
3-இனித் தான் -இவனை நமக்கு தந்த சரீரம் அன்றோ -என்று
இறுதியாக இந்த சரீரத்தை ஈஸ்வரன் தானாக உபேஷிக்கவும் மாட்டான்
சந்தாம் ச யாக் சந்ததே ப்ரஹ்மனைஷ ரமதே தஸ்மின் உத ஜீர்னே
சயாநேன ஏனம் ஜாஹாதி அஹ ஸூ பூர்வயேஷூ-யஜுர் வேதம் ஆருணம்
முதுமை அடைந்த இவன் சரீரத்தை விடாதவன் ஆகி
ஸ்ரீ இறைவன் இச் சரீரத்தில் இன்புற்று வசிக்கிறான் -பிரமாணம்
இது காறும் ஆர்த்த பிரபன்னன் விஷயமாக மூன்று விஷயங்களை அருளி
மேலே த்ருப்த பிரபன்னன் விஷயமாக ஒரு விஷயம் அருளிச் செய்கிறார்
இவன் தான் சரணாகதி செய்யும் காலத்தில்
இப்போதே இவ் உடல் நீங்கி உன் திருவடிகளை பெற வேண்டும் -என்னும் விரைவும்
இவனுக்கு உண்டாக காரணம் இல்லை
முகம் பழகினது ஆகையாலே -இச் சரீரத்தை விட -என்றால் கடுக இசையான் –
இனி வேறு ஒரு சரீரத்தை அடைதல் கர்ப்ப வாசம் செய்தல்
செய்யாது ஒழிய வேண்டும் என்னும் அளவாயிற்று இவனுக்கு உண்டாகில் உண்டாவது
ஆகையாலே -தத் க்ரது-நியாயத்தாலே எங்கனம் நினைத்தானோ அங்கனமே பலித்தல் –
அப்படியே பேறாக இருக்கும்
ஆகையால் இவனுடைய நினைவையும் நோக்கி
இவன் தான் இச் சரீரத்தில் ஆசை வைத்து இருந்தானே ஆகில் நாலு நாள் இருந்திடுவானுக்கு
என்று இருப்பன் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் –
ஆனால்
இங்கு இருக்கிற நான்கு நாள்களும் ஆதி வியாதிகளுக்கு இடம் கொடாதபடி
மற்றையோரைக் காட்டிலும் வேறுபாடு தோற்ற மிக உயர்ந்த இன்பத்தினை உடையவனாக
இவனை வையாது ஒழிவான் என் -என்ன
உலகத்து மக்களைப் போன்று ஒன்றனை இழந்த காலத்தில் துன்புற்றும்
விரும்பிய பொருள்களை பெற்ற காலத்தில் இன்புற்றும்
போரும்படிக்கு தகுதியாக வைக்கிறது என் -என்னில்
இவன் தன் சரீரத்தைப் போக்கி உன்னைத் தர வேண்டும் என்றோ அன்றோ விரும்பியது
இச் சரீரம் தான் தண்ணியது என்று அறிந்து இருக்கச் செய்தேயும் விட மாட்டாது
இச் சரீரத்தில் இன்பத்தையே அனுபவிக்குமாறு வைக்கும் அன்று இது தான் நன்றாய் இருந்ததாகில்
இன்னம் சில நாள் இச் சரீரமே தொடர்ந்து நமக்கு இருந்திடுக என்று விரும்புவான் அன்றோ
இவனுடைய இச்சைக்கு ஈடாக வைக்கும் அன்று இன்னமும் ஒரு சரீரத்திலே இவனுக்கு ருசி உண்டாகவும் கூடுமே
ஆகையால் இவனுடைய நலத்திலே நோக்கு உடையவனாய்
இவன் இருந்தபடி இருக்கிறான் என்று இருப்பான் இறைவன்
கையால் முகம் பழகின இச் சரீரம் தன்னடையே கழிய
இனி வேறு ஒரு சரீரத்திலே இவனுக்கு ருசி பிறப்பதற்கு முன்பே ஈஸ்வரனுக்கு
கார்யம் செய்து தலைக் கட்டலாய் இருக்கும்
முகம் பழகின இச் சரீரம் தன்னடையே கழிந்து கொடு நிற்கும்
மேல் வரப் புகுகிறது அறியாமையாலே அச் சரீரத்திலே ருசி இல்லை
இது தான் பொல்லாதது என்று போலியாக அறிந்தும் வைக்குமே
இவன் முதலிலே இச் சரீரத்தை நீக்கி அருள வேணும் -என்று ஒரு வார்த்தை சொல்லி வைக்கையாலே
அவன் விரும்பாதது ஒன்றை செய்தானாகவும் சொல்ல ஒண்ணாதே அன்றோ –
இனி
இறக்கும் நிலையிலே காஷ்ட பாஷாண சன்னிபனாய் இருப்பானே அன்றோ இவன் தானே
ஆகையால் முதலில் சொன்ன வார்த்தையை கொண்டு இவன் விலக்க மாட்டாத அளவில்
ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் காரித்தைச் செய்து தலைக் கட்டுவான்-
தத தம் ம்ரியமானம்து காஷ்ட பாஷாண சந்நிபம்
அஹம் ஸ்மராமி மத்பக்தம் நயாமி பரமாம் கதம் -ஸ்ரீ வராக சரம ஸ்லோகம்
அறிவில்லாத பொருளைப் போன்று கிடக்கிறவன் தலையிலே ஒரு தேவை இடேன் –
நானே நினைக்கக் கடவேன் -என்று சொல்லி வைத்தானே அன்றோ –
இந்த இரண்டு ஸ்லோகங்களும் எம்பெருமானுடைய சர்வ ஸ்வம் -முழுச் செல்வம் -என்று சொல்லக் கடவது அன்றோ
மனஸி ஸ்திதே –
நின்றவா நில்லா நெஞ்சம் -பெரிய திருமொழி -1-1-4-ஓர் இடத்திலே நிற்பது
பட்டி நின்று திரியும் பசு உடையவனுக்கு ஓர் கார்யத்தை செய்யத் தொடங்குவதற்கு முடியாதே அன்றோ –
நெஞ்சை -மனத்தினைக் கொண்டு தொடங்க வேண்டும் அன்றோ புருஷார்த்தத்தை பெறும் போதும் –
சஞ்சலம் ஹி மன கிருஷ்ண பிரமாதி பலவத் த்ருடம்
தச்யாஹம் நிக்னஹம் மன்யே வயோரிவ ஸூ துஷ்கரம் -ஸ்ரீ கீதை -6-34-
காற்றினைப் போன்று அம் மனத்தினை அடக்குதல் எனபது செய்ய முடியாத கார்யம் என்று
நான் நினைக்கிறேன் என்றான் அன்றோ அவனும்
த்ருஷ்ட்வைவச ஊர்வசீம் ப்ராப்தாம் லஜ்ஜாவ்ருத விலோசன
பாதாபி வந்தனம் க்ருத்வா குரு பூஜாம் ப்ரயுக்த வான் -பாரதம் ஸ்லோகம்
எந்தை பெயர் புனை யாயு எனும் பேர் முடி இறைவன்
தந்தைக்கு உயிர் நிகராகிய தளவத் திரு நகையாய்
கொந்து உற்றெழு குழலாய் குழல் நிகராகிய மொழியாய்
வந்துற்றது என என அன்னை மலர்த்தாள் களில் வீழ்ந்தான் –
வில்லி புத்தூரார் செய்யுள் -ஆரண்ய பர்வம் அர்ஜுனன் தவ நிலை சுருக்கும் -160-
உலகத்தார் ஊர்வசியின் உலகத்துக்கு செல்ல விரும்பி அதற்கு வேண்டிய சாதனங்களைச் செய்யா நிற்க
அந்த ஊர்வசியே வந்து கிட்டி நிற்க –
நீ என் தாயே அன்றோ -என்று கைகூப்பி வணங்கி கிடக்க வல்ல
விரக்தன் அன்றோ இவ் வார்த்தை சொல்கிறான்
ஸூஸ்வஸ்தே சரீரே –
பரிணாம த்ரவ்யமான -வேறுபாட்டினை அடியைக் கூடியதான இந்த சரீரமும் ஒரு நிலையிலே நிற்பது
தாது சாம்யே ஸ்திதே –
அதற்கு உறுப்பாக தாதுக்களும் ஓன்று முடங்கி ஓன்று நிமுருகை அன்றிக்கே இவை எல்லாம் சமமாய்
சரீரத்திலே ஒரு லாவகம் -நொய்ம்மை பிறந்து சத்துவம் தலை எடுத்த போதாக
நம்மை யாவன் ஒருவன் நினைக்கிறான் -என்றது
நாம் யார் -சரீரம் ஆகிற இது அசத்தாக -அறிவில்லாத பொருளாய் இருந்தது –
சரீரத்துக்கு வேறு பட்டதாய் ஒரு ஆத்மா உண்டு
அவ்வாத்மாவானது ஈஸ்வரனுக்கு சேஷ பூதன் -அடிமைப் பட்ட பொருள்
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனைப் பெறுதல் இவ்வாத்மாவுக்கு மோஷம் ஆகிறது -என்று ஸ்மரித்து- நினைக்கிறவன் -என்றபடி –
விஸ்வ ரூபஞ்ச மாம் –
குடல் தொடக்கத்தால் முள் பாய்ந்தால் வரும் துன்பம் ஆத்மாவினது ஆமாறு போலே
இவற்றுக்கு வந்த இன்ப துன்பங்கள் தனக்கு வந்தனவாம்படி
எல்லா வற்றையும் சரீரமாக உடையனாய் இருக்கிற என்னை –
அஜம் –
இவனைப் போன்று ஜென்ம நிபந்தமான -பிறவி காரணமான கலக்கம் இன்றிக்கே இருக்கை அன்றோ –
விஸ்வ ரூபஞ்ச மாம் -அஜம் -நாராயணன்
ஸ்வாமித்வம் சௌலப்யம் வாத்சல்யம் சௌசீல்யம்
அஜம் -ஞான சக்தியாதிகள் –
தத
ஆகையாலே
தம் காஷ்ட பாஷாண சந்நிபம் ம்ரியமாணம் அஹம் ஸ்மராமி
நடையாடித் திரியும் அன்று இவனுக்கும் உண்டே அன்றோ இந் நினைவு
அசித் கல்பனாய் -அறிவில்லாத பொருளைப் போன்று கிடந்த அன்றும் இவன் நினைதிலன் -என்ற தேவை இடாதே
நான் அவனை எப்போதும் நினைத்தபடி நிற்பன்
மத் பக்தம் –
அடைகொடு பாழ் பொகடுமவனையோ அவன் பற்றிற்று -என்றது –
பல நாள்கள் பச்சை இடுவித்துக் கொண்டு காரிய காலத்தில் வந்தவாறே
பச்சை இடாத நாள்களை எண்ணி அகற்றுமவனையோ பற்றிற்று -என்றது
நயாமி பரமாம் கதிம் –
கள்வன் கொல் -பெரிய திருமொழி – 7-7-1-ஸ்ரீ பிராட்டியை அத்வாளத்தலையை-முந்தானையின் தலையில் –
இட்டு மறைத்து கொடு போனால் போலே தானே கையைப் பிடித்து கொடு போமாயிற்று -என்றது
ஸ்ரீ ஆதி வாஹிகரை வரக் காட்டி யாதல்-ஸ்ரீ பெரிய திருவடியை வரக் காட்டி யாதல்
கொடு போகை அன்றிக்கே
ஸ்ரீ ஆதி வாஹிகரில் முதன்மையான தானே கொடு போம் -என்றபடி –
——————————————————–
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ராமானுஜ ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆத்தான் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-