October | 2010 | Thiruvonum's Weblog

Archive for October, 2010

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 21 to 26 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 19, 2010

21 st ஸ்லோஹம்..

..யத் ச்வாயத்த ஸ்வரூப ஸ்திதி கிருதிக நிஜெச்சாநியாம் யஸ்ய சேஷ

அனந்தா சேஷ பிரபஞ்சஸ் தாதா இஹ சிதி வாசி தவ புர்வாசி சபத்தை :

விச்வைஸ் சபத்தை:பிரவாச்யோ ஹதவ்ருஜினதையா நித்யமே வானவத்ய :

தம் வந்தே சுந்தராஹ்வம் வனகிரிநிலையம் புண்டரீகாயதாட்ஷம் ..

தேவோஹம் மனுஷ்யோஹம் -இவை தேவ மனுஷ்ய சப்தங்கள் சரீரங்களை சொல்ல வல்லவே ..ஆத்மா ஸ்வரூபத்தை அல்ல ..தேவ சரீர விசிஷ்ட மனுஷ்ய சரீர விசிஷ்ட ..அஹம் ஸ்தூல அஹம் கிருஷ என்று ஜீவாத்மாவை சொல்லுவதை போல ..எம்பெருமான் சகல சப்த வாச்யன்-விச்வைஸ் சப்தை:பிரவாச்ய ;-என்கிறார் ..இந்த சரீர லக்ஷணம் சமஸ்த பிரபஞ்சத்தின் இடத்திலும் –அவற்றின் ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகள் அவன் அதீனமே ..அவன் உடைய இச்சா தீனமே ..சகல ஜகத் பாகவத சேஷ பூதம் /சகல ஜகத் பகவான் ..சர்வம் கழு இதம் பிரம்மா என்றும் ஜகதாத்ம்ய மிதம் சர்வம் என்றும் தத் த்வமசி என்றும் தேஹோ தேஹினி காரனே என்றும் பட்டர் அருளியது போல ..வ்ருஜினம் =பாப்பம் ஹேய சம்பந்தம் ..அபக்த பாப்மாவாகையாலே எப்போதும் ஹேய பிரத்யநீகனாகவே இருப்பவன் ஹத என்று பரத்வம் ச்வாபம் சொல்கிறது..இத்தால் முக்த புருஷ வ்யாவ்ருத்தி ..உயர்வற உயர்நலம் பதிகத்தில் நாம் அவன் இவன் உவன் /அவர் அவர் தம தமது /நின்றனர் இருந்தனர் ஆகிய மூன்று பாசுரங்களினால் அனைத்தும் -சகல சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகள்-அவன் ஆதீனம் என்று சொல்லி அடுத்த பாசுரத்தில் உடன் மிசை உயிர் என என்று ஜீவாத்மாவை த்ருஷ்டான்தீகரித்து உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் என்று தலை கட்டினார் ஆழ்வார் ..அந்த சாயையிலேயே இந்த ஸ்லோகம் அமைந்து உள்ளது..

22nd ஸ்லோஹம்..

குணஜம் குணினோ ஹி மங்கலத்வம் பிரமிதம் பிரத்யுத யத் ஸ்வரூப மேத்ய தம நந்த ஸூகாவ போத ரூபம் விமலம் ஸூசுந்தர பாஹூம் ஆச்ரயாம..

குணஜம் குணினோ ஹி மன்கலத்வம் பிரமிதம் பிரத்யுத யத் ஸ்வரூப மேத்ய தம நந்த சூகாவ போத ரூபம் விமலம் சுந்தர பாஹூம் ஆச்ரயாம :பங்கு ஸ்லோஹம் ஸூ மணி த்யுமணி சந்திர சந்தன சம்பக அரவிந்தாதிகளை மங்கள வஸ்துகளாக நாம் சொல்வது அவற்றில் ஒளியும் தண்ணளியும் நறு மனமும் ஆகிய மங்கள குணங்கள் இருப்பது பற்றியே ..இந்த ரீதியானது எம்பெருமான் பக்கலில் விபரீதமாக கொள்ள தக்கதாய் நின்றது ..அவை பகவத் சம்பத்தாலே தான் மங்கலத்வம் பெற்றவை பகவத் ஸ்வரூபத்தை ஆச்ரயித்தே இந்த குணங்கள் நிறம் பெறுகின்றன ..அநந்த ரூபம் -தேச கால வஸ்து பரி சேதம் இல்லை /சுக ரூபம் ஆநந்த மயம் என்ற படி..அவபோத ரூபம் என்றது கஜான மயம் என்ற படி..அகில ஹேய பிரத்யநீகனாய் இருக்கிறான்..

சர்வச்ய சைவ குணத்தோ ஹி விலக்ஷன த்வம் என்று ஸ்ரீ வைகுண்ட ச்தவதிலும் குண யத்தம் லோகே குணிஷூ ஹி மதம் மங்கல பதம் என்று வராத ராஜ ச்த்வதிலும் எதத் சமான அர்த்தமாய் இருக்கும் எம்பெருமானுக்கு பர துக்க துக்கித்வம் குணமே அன்றி தோஷம் இல்லை எதுவாயினும் அவனை பற்றி உள்ளது சுப குணமே ஒழிய வேற ஓன்று அன்று..

சுந்தார்ஹ்வம்-சுந்தரனை அழகரை வணகுகிறார்..சரீரத்தை சொல்லும் சப்தங்கள் சித்தாகவே கொள்ள படுவது போல /பருத்து இளைத்து தேவன் மனிதன் உடல் தேகம் சப்தம்.. எல்லாம் நான்- போய் சேர்ந்தது போல விஸ்வ சப்தங்கள் எல்லாம் பரமாத்வாவை குறிக்கும்.. அவனால் நியமிக்க பட்டு அவனால் தாங்க பட்டு அவர் பிரயோஜனமாய் அவர் உடைய சேஷமாய் அவனுக்கு த்ரவியமாய் -ஐந்து லக்ஷணம் ..உண்டு..எல்லாம் அவன் ஆயத்தம் -ஸ்வரூப ஸ்திதி கருதிக நிஷேச்சா நியாமய ச்வசெஷானந்த அசேஷ பிரபஞ்ச -தாதா -அதனால் ..சமநாதி வியாகரணம் -சகலம் ஜகத்து பாகவதா சேஷ பூதம் ..வை அதிகரணம் -வேற்றுமை உறுபி மாறினால்….நான் தேவன் -வஸ்து வேறு வேறு ..ஜகத் பிரமம் ..சரீரம்..அவத்யம் அனவத்யம் நித்யமேவ அனவத்ய -எப்போதும் தோஷம் இன்றி தன இசையால்..-எப்போதும் தோஷம் இன்றி தன இச்சையால் நெருக்கம் இருந்தாலும் தோஷம் தட்டாமல்..

சீல குணம் காட்ட அர்ச்சை..ஸ்வரூப குணத்தால் சாமான்யர்களை ஈர்க்க முடியாது என்று ரூப தால் காட்டுகிறான் ..ஸ்வரூப குணத்தை சொல்லி ரூப குணம் சொல்கிறார் வேத முதல்வன் ஆதி அம சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்கு பிறந்தான் .. -காரணத்வம் சொல்ல இரண்டாம் பத்து -முதல் பத்து கடைசியில் ஸ்வரூபம் சொல்லி பத்தாம் பாத்து -சோராத எப்போருல்க்கும் ஆதி -வாயும் திரை உகளும் பதிகம்..பொருள் என்று இவ் உலகம் படைத்தான்-காரணத்வம்-கிளர் ஒழி இளமை -முடிவிலும் இதே அர்த்தம் ரூபத்தால் அருளியது போல..

விமலன் ஹேய பிரதி படன் எதிர் தட்டு ..சூரிய பிரகாசம் இருட்டு போல..அனந்த ரூபம் -திரு வித பரிச்சேத வர அரைய படுத்த முடியாது-சத்யம் -நித்யமாக இருக்கிறான் ..கஜான ..சுக ரூபம் -ஆனந்தம் -அவபோத-கஜான மயன் /கரிய கோல திரு உரு போல . சத்யம் கஜான ஆனந்தம் பிரமம் போல …நந்தா விளக்கே பாசுரம் போல..குணத்தில் இருந்து பிறந்தது குண ஜ -இவன் ஸ்வரூபத்தில் எது சேர்ந்தாலும் மாறு பட்டு அவனை ஆச்ரயித்து குணத்துக்கு மங்கலம் கொடுக்கிறான்..தேசத்தால் -விபு ஆனா படியால் /காலத்தால் இல்லை நித்யன் என்பதால்/ வஸ்து அந்தர்யாமி என்பதால் /எல்லைக்கு உட்படுத்த முடியாது..-ஆனந்த மயன்..வாக்குக்கும் மனதுக்கும் எட்டாத ஆனந்த மயன்– உணர் முழு நலன் -சிக்க ரூபம்.. க்ஜானம் இருந்தால் தான் வரும் அப போத ரூபம்..-ஆகையால் விமலன்..இதே கருத்தை விடாமல் வைகுண்ட ச்தவதிலும் வரதராஜ ச்தவத்திலும் அருளி வலி உறுத்துகிறார்– குணத்தை தோஷமாக கொள்ளும் விபரீத க்ஜானதாலும், பரத்துக்க துகித்வம் இத்தால் தோஷம் அற்றவன்..நம் தோஷம் அவன் சம்பந்தம் பட்டு குணம் ஆக மாறுகிறது ..திரு உள்ளபடி முக்கியம்..சாஸ்திரம் விரோததிதை செய்ய கூடாது /ராவணன் சம்பந்த பட்டு விபீஷணன் ஆக வில்லையே ..ஆகட்டும் என்கிற சத்ய சங்கல்பம் வேணும்….பிராய சித்தம் தெரிந்து கொண்டு/ பண்ணி /மீண்டும் பண்ணாமல் உறுதி கொண்டு/பண்ணிட்டோமே என்ற பச்சா தாபம் கொல்லணும் நான்கும் வேணும்..இதனால் அவன் திரு உள்ளம் உகந்து பிரீதியால் மாற்றுகிறார் ….

23rd ஸ்லோஹம்….

அதிபதி தாவதி ஸ்வ மஹிமா நுபவ பிரபவத்

சுககக்ருத நிச்தரங்க ஜலதீயாத நித்ய தசம்

பிரதி படமேவ ஹேய நிகரச்ய சதா பிரதிமம்

ஹரிமிஹா சுந்தராஹ்வா முபயாமி வநாத்ரி தடே

தன வைபவத்தை தானே அனுபவித்து உகந்து இருக்கும் நிலைமை நித்யோதித தசை /தன விபூதியை அனுபவித்து உகந்து இருக்கும் நிலைமை சாந்தோதித்த தசை ..முந்தின தசையை அனுபவித்து பேசுவது இந்த ஸ்லோஹம்..அலை ஓய்ந்த கடலின் நிலைமை போல ..தமசுக்கு தேஜஸ் போலவும் சர்ப்பத்துக்கு கருடன் போலவும் ஹேயமான அவதா சமூஹத்திற்க்கு எதிர் இவர் ..இத்தால் நித்ய முக்த வ்யாவ்ருத்தி ..ஹேய பிரத்ய நீகத்வம் முக்தர்களுக்கு சமசரண தசையில் கிடையாது ..நித்யர் களுக்கு அது பகவத் இச்சா தீநமாகையாலே சவா பாவிகம் அன்று.. அபிரதிமம் -ஒப்பற்றபடி .இப்படி பெருமை வாய்ந்த அழகா பிரானாரை திரு மால் இரும் சோலை அடிவாரம் தன்னில் அநுபவிகின்றேன் என்கை..

தன உடைய மகிமையால் பிரதிஷ்டை ..நினைக்க நினைக்க ஆனந்தம் தழும்பு கிறது ..தெளிவுக்கு நடு கடல் போல-ஜல தீயத நித்ய தசம் – நித்யோதிக திசை/ நிஸ் தரங்க அலை அற்று ..வ்யூஹா மூர்த்தி சாந்தோதிஹா திசை.. ஐந்து நிலைகளிலும் இவை உண்டு.. அனுபவமும் நித்யம் பிறந்த ஆனந்தமும் நித்யம்…விஹ்ரகம் இருக்கும் இடத்திலும் தப்பு பன்னுஹிறோம்..பேசும் தெய்வம் ..நினைகிறவனுக்கு அனுகூல்ய புத்தி உள்ளோர்க்கு ..பிர பத்தி பண்ணும் அதிகாரிகள் மூவர் ..அர்ச்சையில். சரணா கதி பண்ணுகிறார்கள் ஆழ்வார்கள் ..தடம்-தாழ்வரை -ஆழ்வார் புர மலை சார போவது கிரியே அயன் மலை என்கிறார்.. கிரி மலை ருசிர சானுக்களிலே பிரியா அடிமை ..சானு தாழ்வரை ..வநாத்ரி தடி ..திற முடை வளத்தால் தீ வினை பெருக்காது அற முயல் ஆழி தர்ம ரட்ஷனதுக்கு .புர மலை நோக்கி செல்லுங்கோ ..அதி பதித அவதி- தள்ளப் பட்ட எல்லை உடன் கூடிய -எல்லை அற்ற -சுகம் ..சதா எப்போதும்/ ஹேயம் தள்ள தக்க தோஷம்கள்/சதா அப்ரதிமம் -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லார் -யார் இவன் -ஹரி இரண்டே எழுத்து ..பெருமை ..பாபம் போக்குபவன் என்பதால் ..ஆச்ரயிகிறவர் தோஷங்களையும் போக்குபவன்..அமலன் இத்தால் மோட்ஷ பிரதத்வம்..ஹரி சொன்னதும் ச்லோஹதின் போக்கு மாறி நமக்கு சுகம் தரும்.. இக -நடு கடலில் தேடாதே .மலை தாழ்வரையில் மேல் ஏறி சிரம பட வேண்டாம்.. உபயாமி-தான் போய் அனுபவிகிறார்….நம் உடன் சேர்ந்து உழல மாட்டார் ..

ஆளவந்தாரும் / நினைவுக்கு அப்பால் பட்ட /அற்புதம் திவ்யம் நித்யம் யவனம் ச்வாபம் லாவண்ய மய கடல் ..பிரமத்துடன் கூட இருந்து அனுபவிக்கிறான் –சஹா சுருதி -பால் மோர் கலந்த சோறு நாம் சாப்பிட / குமார போஜனம் இருவர் சேர்ந்து சக போஜனம்..கல்யாண குணங்களோடு சேர்ந்த பகவானை நாம் அனுபவிகிரோமா /முக்தனும் பிரமனும் சேர்ந்து குணங்களை அனுபவிகிரார்களா -குமார போஜனம் போல இருவரும் சேர்ந்து கல்யாண குணங்களை அனுபவிப்பார்கள்.. தானே தன்னை அனுபவிக்கிறான் ..அதே ரீதியில் இந்த ஸ்லோகம்..அவரே விச்வம் என்பதால் தன்னை பற்றி நினைந்தால் நமக்கு நல்லது .. யானே நீ என் உடமையும் நீயே ..ஹரி -தேவர் பின் தொடர்ந்து செல்வார்கள் அவன் திருடன் என்பதால் திருட்டு கொடுக்க –பாபம் கொடுக்க ..எஞ்சாமல் வயிற்று அடக்கினார் ..ஆபத் சகன் –மால் அரி கேசவன் -ஆஸ்ரித வ்யாமொஹம் மால் அதனால் பாபம் போக்கி கேசவன்

அந்தர் யாமியாக இருந்தும் அமிர்தமாய் இருக்கிறான்

24th ஸ்லோஹம்……

சதா ஷாட் குண் யாக்யை: ப்ருதுல பல விச்சா நசகன

பிரபா வீர்யை சவர்யை ரேவதி துறை ரேதிததசம்

த்ருமச்தொமா ஷமாப்ருத் பரிசார மகோத்யான முதிதம் பிரபத்யேத்யா ரூடஸ்ரிய மிமமஹம் சுந்தர புஜம்..

ஷாட் குணிய சம்பதியை அநுபவித்து பேசுகிறார் ..க்ஜானம் பலம் ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் சக்தி தேஜஸ் என்கிற ஆறும் ..பகம் இவை ..இவை உடையவன் பகவான் ..அசமத் ஆதிகளுக்கு இவை அற்பமாய் இருக்கும் ..அனல்பமாய் அவதி கடந்து உள்ளது எம்பெருமானுக்கே அது தோன்ற -பிருதுல -அவதிவிதுரை -என்கிற விசேஷணம்..ஆனந்த வல்லியில் ஆனந்த குணம் ஒன்றுக்கு காட்ட பட்ட இயதாராஹித்யம் சகல குணங்களுக்கும் ஒக்கும் ..ஏதிததசம்-அதிசயமான ஸ்வ வைபவத்தை உடையவர் ..த்ருமஸ் தோமாஷ் மாப்ருத் என்று திரு மால் இரும் சோலையும் பரிசரம் என்று தாழ் வரையும் அங்கு உள்ள மஹோத் யானத்திலே -பெரியதோர் சோலையில் முதிதம் -திரு உள்ளம் உகந்து வர்த்திப்பவர் ஏறு திரு உடையராய் சுந்தர தோள் உடையரான பெருமாளை அடியேன் அடி பணி கின்றேன் என்றார்

ஏறு திரு உடையான் -வணங்குகிறேன் ..பற்றுதல் தகுந்த குணங்கள்..சொல்லி தான் சரணா கதி..இதம்-இது என்றும் இத்தம் இப்படி என்றும் தெரிந்து கொள்ளணும்..அடிப்படை வர்ணம் மூன்று தான் ..கலந்து பல வர்ணங்கள்.. அது போல ஆறு குணங்கள்..எப்போதும் பஞ்ச பிரகாரங்களிலும் உண்டு..ஷட் குணம்..பக சொல்லுக்கு பொருள் ..தான -தனவான் போல பக உடையவர் பகவான் ..பிட்ஷார்த்தி நமையும் தனவான் எனபது போல ..சிலரையும் பகவான் என்கிறோம்.. ஏக தேசம் இருப்பதால் உப சாரத்திற்கு வியாச பகவான் என்கிறோம்..தேவர் திரு மாளிகை கதை போல உபசார உக்தி..பல -தாங்கும் திறம்/ விக்ஜான-அனைத்தையும் திரி காலத்து உள்ளவற்றையும் பிரடக்ஷயமாக நேரே காண கூடிய திறன்/சகன -சக்தி அனைத்தையும் படைக்கும் திறன்/ பிரபா தேஜஸ் எந்த ஒளியும் இருட்டு/ வீர்யம் நிர் விகாரம் ஆகாத தன்மை ஐஸ்வர்யம் உபய விபூதி நாதன்..எல்லை அற்று இருக்கும் ..தாழ்வரையில் பெரிய தோட்டம் இருக்கு ஆனந்தமாக இருக்கிறவர்.. நூபுர கங்கையில் தொட்டி திரு மஞ்சனம்

சிருஷ்டி-ஐஸ்வர்யம் வீரம் ஸ்தி சக்தி தேஜஸ் சம்காரதுக்கு -கஜான பல இவை தேவை .சங்கர்ஷணன் அணிருத்ணன் பிரத்யும்னன் -காரியத்துக்கு பிரதானம் .திவ்ய தேச குணங்கள் காட்டி விசேஷித்து அருளியது போல

25th ஸ்லோஹம்……

சவ்சீல்ய ஆஸ்ரித வட்சலத்வ மருதுதா சொவ்ஹார்த்த சாம்யார்ஜவை தைர்ய ஸ்தைர்யா சுவீர்யா சவ்ர்யா க்ரிதிதா காம்பீர்ய சாதுர்யகை: சவ்ந்தர்யான்வித சவ்குமார்யா சமதா லாவண்யா முக்க்யைர் குணை: தேவ: ஸ்ரீ தருஷண்ட சைல நிலையோ நித்யம் ஸ்திதஸ் சுந்தர:

ஷாட் குணங்களின் பரிணாம விததி ரூபமான பல திரு குணங்களில் சிலவற்றை கூறி அனுபவிகிறார் ..ஸ்வரூப நிரூபக குணங்கள் /நிருபித ஸ்வரூப குணங்கள் என்ற வகுப்பு /ஆச்ராயண சவ்கார்யா பாதக குணங்கள் ஆசித்த காரியா பாதக குணங்கள் என்ற வகுப்பு/திவா ஆத்ம ஸ்வரூப ஆஸ்ரித குணங்கள் திவ்ய மங்கள விக்ரஹ ஆஸ்ரித குணங்கள் என்ற வகுப்பு -இதுவே முக்யமாக கொள்ள தக்கது . சவ்சீல்ய வாட்சல்யாதி குணங்கள் ஸ்வரூப ஆஸ்ரிதங்கள் …சவ்ந்தர்ய சவ்குமார்யாதிகள் விக்ரக ஆஸ்ரிதங்கள் –தவ வரத ராஜோத்தம குண வீசி மனோ சாங்க்யா;பிரணத ஜன போகம் பிரசுவதே -என்று இவரே வரத ராஜ ச்தவதில் அருளிய படியே இத் திரு குணங்கள் அனுபவ ரசிகர்களுக்கு பரம போக்யங்களாக இருக்கும்..

சவ்சீல்ய—-சீலம் என்றாலும் சவ்சீலம் என்றாலும் ஒக்கும் -மகான் நீசர்களோடு புரையற கலந்து பரிமாறுகை -குக பெருமாள் போல்வார் இடம் காட்டி அருளிய குணம் இது

ஆஸ்ரித வட்சலத்வ — என் அடியார் செய்யார் செய்தாரே ல் நன்று செய்தார் என்பர் போலும் -குன்றனைய குற்றம் செய்யினும் குணம் கொள்ளும் அது ..வாத்சல்யம்

மருதுதா-மார்த்வம் -இது ஸ்வரூப குணமாகவும் விக்ரக குணமாகவும் கொள்ளள படுவது உண்டு ..மேலே சவ்குமார்யம் என்று தனியே சொல்லுகையாலே இங்கே ஸ்வரூப குணமாக கொள்ள அடுக்கும் ..மகாத்மபிர் மாம் அவலோக்யதாம்நய ஷனேபி தி யத் விரஹோதி துச்சஹா : என்று ஆளவந்தார் அருளி செய்த படி ஆஸ்ரிய விச்லேஷம் பொறாமை .

.மகாத்மாக்கள் விரகாம் சாஹியாத மார்த்த்வம்

சொவ்ஹார்த்த சர்வ ஜன ஹிதை ஷித்வம் அருள் புரிந்த சிந்தை அடியார் மேல் வைத்து இருக்கும் குணம்

சாம்ய -சமோஹம் சர்வ பூதேஷு ந மீ த்வேஷ்யோச்தி ந பிரியா ; கீதை போல அபிஜன வித்யா வருத்தங்களில் வாசி பாராதே ஆஸ்ரயணீ யத்வே சர்வ சமனாய் இருக்கை

சாம்யார்ஜவைஆர்ஜவ -மனோ வாக் காயங்களாகிற கரண த்ரயமும் ஒன்றி நில்லாத சம்சாரிகளோடு கலந்து பரிமாறும் இடத்து செவ்வியனாய் இருக்கை

ஸ்தைர்ய– அநிஷ்டங்கள் மென் மேலும் வந்து புகுந்தாலும் நெஞ்சில் விகார லேசமும் இன்றி இருக்கை

ஸ்தைர்யா ஆஸ்ரிதர்களை கை விடாமல் திண்ணிய உஊற்றம் கொண்டு இருக்கை அபயம் ஜீவிதம் எயஹ்யாம் த்வாம் வா சீதே ச லஷ்மணாம் ந ஹி பிரதிஜ்ஜாம் சம்ஸ்ருத்ய பிராஹ் மனேப்யோ விசேஷத்த : என்றும் மித்ரா பாவேன சம்ப்ராப்தம் ந த்யஜெயம் கதஞ்சன என்றும் ஏதத் வரதம் மம என்றும் அருளிய குணம்

சுவீர்ய– அரிய பெரிய போர் செய்தாலும் ஆயாசம் இன்றி இருக்கை

சவ்ர்யா-போர் களத்தில் சவ்ர்யா-ஏகாகயாய் சென்று புகுந் வல்லமை சூரத்வம் சதுர தச சஹாஸ்ராணி ரஷசாம் .பீமா கர்மாணாம்.ஏகச்ச ராமோ தர்மாத்மா கதம் யுத்தம் பவிஷ்யதி என்று வயிறு பிடித்த காலத்திலும் அசஆகாய சூரா அநபாய சாஹச என்று கொண்டாடும் படி இருக்கை

கருதிதா— க்ருத்கிருத்யத்வம் அடியார்களுக்கு செய்ய வேண்டியதை செய்து தலை கட்டுகி அபிஷிச்ய லங்காயாம் ராசா செந்தரம் விபீஷனம் கருத க்ருத்யஸ் ததா ராமோ விச்வர பிரமுமொத ஹ : என்கிற படி கருத் க்ருத்யனாய் இருக்கை..

காம்பீர்ய -திரு உள்ளத்தின் .. ஆழம் அறிய ஒண்ணாது இருக்கை..அடியார்க்கு என் செய்வன் என்று இருத்தி நீ

சாதுர்யக– பிறரால் நெஞ்சாலும் நினைக்க ஒண்ணாத பெரிய செயல்களை எளிதாக செய்து தலை கட்ட வல்ல சதிர்

சௌந்தர்ய-வடிவழகு -சூதனாய் கள்வனாகி தூர்தரோடு இசைந்த காலம் மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையுள் பட்டு அழுந்து வேனை போதரே என்று சொல்லி புந்தியில் புகுந்து தன பால் ஆதாரம் பெருக வைத்த அழகு -விமுகர் உடைய வைமுக்யத்தை மாற்றி ஈடு படுத்தி கொள்ள வல்ல அழகு

சவ்குமார்ய -புஷ்ப காச மென்மை-வடி விணைஇல்லா மலர் மகள் மற்றை நிலா மகள் பிடிக்கும் மெல் அடி

சமதா முன்பே சாம்ய குணம் சொல்லி இதில் திவ்ய மங்கள விக்ரக குணமான சமத்வத்தை -சாமுத்ரிகத்தில் சொன்ன படி சம பரிமாண சாலியான அவயவங்கள் உடைமை

லாவண்ய -அவயவ சோபை சவ்ந்தர்யம் ..சமுதாய சோபை லாவண்யம்

முக்க்யைர் குணை:..நித்யம் ஸ்தித :– ச்லோஹம் தலை கட்டுகி யாலே சந்தொபந்த நிர்ப்பந்தத்தினால் நிற்க வேண்டிற்று .அசந்கயேய கல்யாண குண கண-என்ன கடவது இறே-இப் படி பட்ட திரு குணங்கள் ஓடே தீர்த்தம் பிரசாதே எஞ்சான்றும் உளன்

அவன் சகுணன் நிர் குணன் இல்லை..வேதங்கள் ஸ்வரூபத்தில் பரத்வத்தில் நோக்கு அருளி செயலோ ரூபத்தில் எளிமையில் அர்ச்சையில் நோக்கு ..பதி மூன்று ஸ்வரூப குணங்களையும் நான்கு ரூப குணங்களையும் பட்டியல் இடுகிறார்..சவ்சீல்யம் ராம அவதாரத்தில் முக்யமாக காட்டினான் ..அசய அவதார தத்வ சாரம் – பட்டர்.. ஆஸ்ரித வியாமோகம்/பார தந்த்ர்யம் கிருஷ்ண அவதாரம் காட்டிய முக்ய குணம்..தசரதன் ஸ்வர்கம் போக சிசுபாலனுக்கும் மோட்ஷம் தந்தான் .. சமதாகுணம் சொரூபத்திலும் ரூபத்திலும் திரு மேனி அளவு பட்டு சம மாக இருக்காய் .கொள்ளை கொள்ளும் அழகு சம பரிமாணத்துடன் ..ச்யாமோ யுவா -ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் அருளியது போல ..விருத்த லக்ஷணம் முழு கொம்பு அரை கொம்பு மொட்டை கொம்பு போல சாமோ யுவா சிவந்த கண்கள் சம பரிமாணத்துடன் இருக்கிறார்….தேவ தத்தன் பெயர் சாஸ்திரம் பிடிக்கும் ..விடாமல் தேவ தத்தன் கேதாராம் ..பெரிய நிலம் குறுகி இருக்கும் நிலம் தேவ தத்தன் ..இன்று பறந்தாலும் அவனது கேதாரம் என்று சொல்லும் மிர்த்து கடம் மேடம் பிடிக்கும்.. திருஷ்டாந்தம் வேற தெரியாது இல்லை விளக்க சொன்னார்கள்..சுந்தர்யமும் சுகுமாரமும் சேர்த்து அருளினார் ..தொடக்க மான ஆதி சப்தம் சொல்லி குண கண போல ..

..இதனையும் விளையாட்டாக கொண்டவன் சுந்தரன் -தேவு -தாது ..நித்ய அழகன் ..சீலம் -குணவான் -பெருக்கும் குணம் சீலமே அதனால் வால்மீகி இதை முதலில் சொல்லி குறித்தார் .செஞ்சொல் கவிகாள் உயிர் காத்து ஆள் செய்மின்.. ஆழ்வார்களை ஜாக்கிரதை படுத்து கிறார் நம் ஆழ்வார் பட்டு சொல்கிறார் .. முன் வந்த உருகுமால் நெஞ்சத்து பதிகத்தில் . ஆளவந்தார் .வசி வதான்யாக குணவான் ருசு சுசி என்கிறார். வால்மீகி போல .இதி தொடக்கமாக என்று சீலத்தில் ஆரம்பித்தார் பிரதாந்யம் என்று ..பரத்வம் கணுக்கால் வாத்சல்யம் இடுப்பு .தயை திரு கண்கள் வரை ஆழம் சவ்சீல்யமோ முழுக வைத்திடும்..கண்ணன் தலைவர்கள் உடன் கை கொக்க வில்லை ..இடைக்கை வலக்கை அறியாத ஆயர்கள் உடன் அஹம் பந்து என்கிறான் ..தீ மனம் கெடுத்து – தர்மம் அதர்மாக மயங்கி -கீதா சாஸ்திரம் கொடுத்தான் பட்டுடுக்கும் ..பிராட்டி பிரிவால் போல ராமன் தவித்தானே..அநித்ரம் சததா ராமன் -அருள் புரிந்த சிந்தை அடியாருடன் வைத்தான் ..சாம்யம் அநந்த பத்மநாபன் காட்டும் ஆபத்தில் குணம்..புடவை சூரன்தான் புருவம் நெருத இடத்தில் தேரை நிறுத்தி எல்லாம் அவளுக்கு ..ரிணம் பிரவர்திதம் கலங்கிய உள்ளதுடன் போனான் ..

நவ ரச பாட்டு /இவையும் அவையும் .ஆகியும் ஆக்கியும் காக்கும் -சம்கார சிருஷ்டி ஸ்திதி/இதோடு விடாமல் வஸ்து ஸ்திதி ஆக சத்தை இருக்க – அவையுள் தனி முதல் -அவற்றுள் புகுந்து / எம்மான் ஸ்வாமித்வம் ..கண்ண பிரான் உபகாரகன் /என் அமுதம்-பரம போக்கியம் /அவருக்கு தான் நமக்கு இல்லை /சுவையன் ராசிக்யம் உள்ளவன் -விக்கித்து மயங்கினாலும் சோகித்தாலும் அவன் கிருபை வழிந்து போகும் /கூரத் ஆழ்வான் உபன்யாசம் போய் கால தாமதமாக வந்து இப்படியும் ஒரு பிரகிருதி உண்டே ஆழ்வான் என்றார் .. திருவின் மணாளன் /ஈடு பட்டால் தான் அனுபவம் இதுக்கு அழுதால் நம் கஷ்டத்துக்கு அழ வேண்டாம் /மெய் அடியார்கள் தம் ஈட்டம் கண்டு -பெருமாள் திரு மொழி/சுவையை கத்து கொண்ட இடம் திருவின் மணாளன் ..அமர்ந்த திரு கோலத்தில் இருந்து நின்ற நம் பெருமாள் இடம் சொல்லி கொடுத்தாள் /என் உடை சூழல் உளானே – அரு சுவை பாட்டு -அருகல் இலாய பெரும் சீர் -அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் நீல் நன் மேனி வண்ணன் லாவண்யம் செந் தாமரை கண்ணன் ஒரு அவயவம் – சவ்ந்தர்யம்..படி எடுத்து –சொல்ல வல்லது அல்ல அவன் படிவம்..பொறு சிறை புள் உவந்துஏறும் / பூ மகளார் தனி கேள்வன் /ஆறு ரசங்களும் பாடினார் ..வினையேன் வினை தீர் மருந்தானாய் – மருந்து -அனுபவ விரோதிகளை தொலைக்க கூடியவன் விண்ணோர் தலைவா-அனுபவிக்கும் தேசத்தில் இருகிறவன் / கேசவா அனுபவிக்க கேசம் /மனை சேர் ஆயர் குல முதல்/ மா மாயன்/ மாதவா /மரா மரங்கள் ஏழும் எய்தாய்/ஸ்ரீதரா /.அவ்ஜ்வல்யம் ஒல்லி ஏற்றுவதால் ..இணையாய் -ஒன்பது குணங்கள் பாசுரம்..

26th ஸ்லோஹம்……..

எஷ்வேகச்ய குணச்ய விப்ருடபி வை லோகோத்தரம் ச்வாச்ரயம்

குர்யாத் தாத்ருச வைபவை ரகணிதைர் நிச்சீம பூமாநவிதை

நித்யைர் திவ்ய குணைஸ் ததோதி கசுபத் வைகாச்ப தாத்மாஸ்ரையை : இத்தம் சுந்தர பாஹூ மஸ்மி சரணம் யாதோ வநாதரீச்வரம்

ஒரு குணத்தில் ஏக தேசத்தில் யத் கிஞ்சிதம்சம் இருந்தாலும் அவ் இடத்தின் உத் கர்ஷம் வாக்குக்கு நிலம் இன்றி இருக்கும் விப்ருட் =பிந்து என்ற படி .அத்யல்ப பாகம்

தாத்ருச வைபவை = ஏக தேச சம்பந்த மாத்திரத்தாலே ச்வாஸ்ரயத்தை நிறம் பெருவிக்க வல்ல பெருமை ஒவ் ஒரு திரு குணத்திற்கும் உண்டு

அகணிதை = அப்படி பட்ட குணங்களுக்கு எண்ணிக்கை இல்லை ஆற்றில் மணலை எண்ணினாலும் எண்ண போகாதவை பகவத் குணங்கள்

சிந்தை மற்று ஒன்றின் திறத்து ஆகாதபடி துவக்க வல்ல பெருமை -தோன்ற பூம -பத பிரயோகம்

நித்யை-இவை ஆகமா பாயி அன்றிக்கே ச்வரூபானு பந்திகள்

ததோகிக ச்வதவை காச்பத ஆத்மாஸ்ரையை -தம்மை காட்டிலும் சீரிய ச்வாஸ்ரயத்தை -திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை உடையவை

கற்பக காவன நற் பல தோள்கள் ..பூங்கொத்து போல ஆயுதங்கள் ..சேர்த்து அனுபவிக்க முடியாத கல்யாண குணங்கள்..பட்டியலில் சிறு திவலை-இதுவே அவனை புரு ஷோத்தமன் ஆக்கும் -மஹிமா கடலில் சிறு துளிதான் தேவர்கள் – எடுத்தாலும் அனுபவிக்க முடியாது -சமுத்ரத்தில் ரத்னம் போல இவன் குணங்கள்..அப்படி பட்ட பெருமை பட்ட குணங்கள் எண்ணில் அடங்காதாவை..எல்லை அற்றவை ..ஆழம் காண முடியாதவை ..நித்யமாக இருக்கும் ..அதிக ச்வபத்வம் சொரூபம் அவனுக்கு ..

கூரத் ஆழ்வான் திரு வடிகளே சரணம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்.

Posted in ஸ்தவம் | Leave a Comment »

Desikan -Superman-Dr.S.Sundar Rajan MS..

October 19, 2010

“Sirumamanithar” as azhwar has sung in his
inimitable style. Short in “murthi” – stature and long in “kirthi” -fame.
Embar, Arulalaperumal Emperumanar, Kurathazhwan etc. belonged to the same
group. Does stature matter when a person can conjure up 1008 stanzas, in the
most delightful and profound usage of Sanskrit one can come across, in about
two to three hours on just getting out of bed after a sleep of maybe three
hours!? Sri Paaduka Sahasra alone is enough to classify Desika as a
superman.

This is what the dictionaries have to say about the word superman:

Superman: in the philosophy of Nietzsche, an ideal man who through integrity
and creativity would rise above good and evil and who represents the goal of
human evolution.

Superman:
1903, coined by George Bernard Shaw to translate Ger. Übermensch, “highly
evolved human being that transcends good and evil,” from “Thus Spake
Zarathustra” (1883-91), by Friedrich Nietzsche (1844-1900). First used in
Ger. by Hermann Rab (1527), and also used by Herder and Goethe. Translated
as overman (1895) and beyond-man (1896) before Shaw got it right in his play
title “Man and Superman” (1903).

These western thinkers would have been totally out of their depths were they
to meet our “gnana vairagya bhushanam”. Though the first definition,
attributed to Nietzsche who is said to have been influenced by Goethe, may
come near, it is still as far as the milky way is from earth. They would
never have understood renunciation and humility.

Desika’s amazing composition on the footwear of Sri Ranganatha is equal to
1. Sri Nrisimha’s slaying of Hiranyakasipu in a muhurta’s time. 2. Sri
Rama’s extermination of 13,999 (He allowed Akampanan to escape!) rakshasas
at Janastana. 3. Sri Partasarathy’s discourse on the battle field,Sri
Bhagavad Geetha – 700 slokas in fast forward mode and 4. Sri Krishna and Sri
Balarama learning the 64 vidyas from Sandipani in as many days.
Please note that other than Desika all were purnavataras, complete
incarnations of our Lord.

Adiyen is totally incompetent to comment on Sri Desika’s Sanskrit usage. But
even an illiterate like adiyen cant help marvelling at his felicity in using
this difficullt tongue. In his hands this adamantine language is like
freshly kneaded atta, wheat flour. The gold simile has been used too often.
We of the Desika sampradaya are connected to Sri Ramanuja’s kitchen thorugh
Sri Kidambi Acchan, hence this allusion to “godhimai maavu”. Desika takes
this dough and makes savouries of myriad sizes,shapes and taste. He
surprises us often with unexpected additions and textures. Some times it is
softer than “panju mittai” cotton candy, and sometimes it is harder than
“urupadi” that is offered to Sri Ranganatha daily as food. He cooks up the
language in different colours. The serious ochres and browns of vedanta and
sometimes the gleeful pink colours of puns. The stanzas in the chitra
paddati of Sri Paduka Sahasra are testimony to his sense of fun. This aspect
of his writings is rarely highlighted. If any one other than Desika had
composed those lines he would have been labelled “non compos mentis” mad! He
is a “pundit” in more ways than one can imagine. His Hamsa Sandesa though
not as well known as Kalidasa’s Megha Sandesa is in no way inferior. His
Sankalpa Suryodaya an allegorical drama, is better than the Prabhoda
Chandrodaya of a mayavadi. His Yadavuhydaya is as captivating as the child
Krishna being caught red handed stealing butter. Adiyen cannot understand as
to why Desika’s Sanskrit works are not compulsory reading for all students
of the Devabasha?
He was a ployglot. Effortlessly, he wrote in Tamil, Manipravala, Sanskrit,
Prakrit etc. He stayed in Satyagala for a sufficient period to have picked
up Kannada. Adiyen wonders if there is any Kannada composition of his?

In human race mediocrity is the rule. Less than one percent of the populace
has that spark that signals uniqueness. Even these unique ones are commonly
good at one thing. Polymaths are the rarest of rare. Even among these
ploymaths there are very few who are good with their hands. Dexterity and
learning very rarely coexist. As a surgeon adiyen has seen this often. The
learned ones are clumsy with their hands and the dextrous ones are impatient
when it comes to learning.
None of the great Sri Vaishnava acharyas were adepts with their hands except
Sri Desika. At least there are no such accounts available to us about
others. Such episodes of even that supernal being Sri Ramanuja have not been
chronicled. Adiyen craves pardon for such a statement. The point is that
enough incidents have been recorded to show that Sri Desika was skilful not
just with language but also with his hands.
He built a perfect well, which can still be seen at Thiruahindrapuram, with
broken,misshapen and inadequate bricks.
He is supposed to have built and later on broken a wall that kept Periya
Perumal, Sri Ranganatha hidden from the marauders.
He built a perfect image of himself and corrected a sculptor who couldn’t
fashion a base for it. This lovely image can be seen at Thiruahindrapuram.
He must have been a great painter and artist. His skill in sculpture and the
word pictures in his various works attest to that. A pity there is no record
of all his skills.

He is the one of the very few acharyas who was adept in tantra and proved it
often. His summoning of Sri Garuda to ward of the danger due to snakes is
well known. Thus was born the mellifluous Garuda Dandaka. The onomatopoeia
of this work makes you look up to see if a giant eagle is beating its huge
wings nearby. He neutralized the black magic that had filled his stomach
with water by scratching a nearby wooden pillar and letting the water out
from it. His sense of humour can be gauged by the fact that he thanked the
voodoo man for cleaning the streets of Kanci! He materialised a shower of
gold coins for an indigent brahmachari by composing the magnificent
SriSthuthi in front of Sri Perundevi Thayar’s sanctum. Without looking at
the gold coins he walked away.
The occidentals will never understand vairagya. There isn’t a proper word in
English for it. Austerity is a weak substitute. The western superman by
definition would know nothing of humility and austerity. This superman of
ours was allergic to pelf. He became angry when he was entreated to become a
court poet. Of this ire was born the superlative Vairagya Panchkam. Once he
was offered gold coins as alms. He wouldn’t touch it. With the sacred grass,
darba, he extricated the gold coins from rice and pushed them away. Till the
end he lived the life of a house holder, grihastha, subsisting on unchya
vrithi, alms. It is said that he wore clothes that showed scars of being
mended often.
A lifetime is not enough to read the works of Sri Vedanta Desika. His output
is truly marvelous. He is supposed to have written atleast 128 granthas,
many of which are now extinct, luptha. No lecturer on Ramanuja Darsana can
afford to ignore Desika’s work. They do it at their own peril. What he has
not written on the darsana, does not exist. That a single man has written so
comprehensively about a philosophy, systematically refuting objections, is
unheard of.
His work Sri Rahasyatrayasara is the end all of all that needs to be said of
Ramanuja’s Darsana. To have written so completely means that his
understanding of Visistadvaita was like sphatika, clear crystal. His mastery
of all the branches like tarka, mimamsa etc by the age of twenty must have
provided him with sufficent time to answer all arguments. His Paramatha
bhanga, Shatadushani etc. demonstrate his skill at debate.
When the seniors at Srirangam sent him a SOS to come and ward off the danger
due to mayavadis he came running. Later on when there was objections to
Azhwar’s Tamil hymns being used he proved that these bhakti laden songs were
in no way inferior to the stotras in Sanskrit. He argued that it was these
Dravida hymns that illuminated the way when one was lost in the dense
pathless forests of Vedas and Vedanthas. Nathamuni had reinstated the
singing of Nammazhwar’s hymns at Srirangam after the practice started by
Thirumangai Azhwar was given up. Ramanuja came and established the annual
“adyayanotsava” on a solid footing. Swami Desika steadied the foundation and
built impregnable ramparts around this tradition at the Srirangam temple.
Nammazhwar takes on the role of Parankusanayaki as does Tirumangai Azhwar as
Parakalanayaki when their bhakti reaches the zenith. Among acharyas it was
only Desika who became the love lorn Venkatanayaki. From the diamond like
hard arguments of Vedanta to the petal soft cries of a pining maiden our
Swami had mastered every nuance of human behaviour and could write it down
brilliantly.
His humility is the stuff of legends. He had composed Sri Paduka Sahasra in
an reluctant response to a challenge. The challenger could write just 300
slokas and he came and accepted defeat. At that time Desika was reported to
have said that your 300 is far better than my 1000. The fact remains that
nothing is known of that 300 and Sri Paduka Sahasra is almost a bible to
many in Desika Sampradaya.
It is most inexplicable that a person of the stature of Desika was
repeatedly challenged by all and sundry. Sri Ramanuja was confronted only by
vidwans, learned men of other sects. But Desika had to answer not only to
vidwans but also to unexpected antagonists like a snake charmer, a sculptor,
a mason, a tantri etc. Most of the second category were instigated by the
envious peers of Sri Desika. That such a gentle saint made people envious is
difficult to digest. The mediocrity that is humanity in numbers cannot
tolerate brillance. Instead of fully enjoying swamis’s multifaceted talents,
these people tried to belittle him. That they would fail abjectly was a
foregone conclusion but they kept trying and some still do, more is the
pity.
A sage, a man of immense learning, a polymath, a polyglot, a dextrous man, a
logician par excellence, a poet second to none, a magician in more ways than
one, an undefeated debater, a brilliant writer, a great philosopher, a most
austere and humble man, a most merciful man, a man who could empathise with
the troubled, a man totally immune to pelf and power, an unsurpassed leader,
a devotee on par with the azhwars…adiyen’s pen is exhausted.
He is said to be the incarnation of the bell in Sri Venkatachalapathi’s
sanctum. The crystal clear notes of his works subdued the inauspicious
noises of the other sects and established bhakti and especially saranagathi,
total surrender to our Lord, as the summum bonum of all human endeavours.
It will not be wrong to say that he was an avathara of Sri Hayagriva so
profound was his learning.
He was indeed the complete superman!

Posted in Acharyarkall | Leave a Comment »

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 14 to 20 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 18, 2010

14th ஸ்லோஹம்

பீதாம்பரம் வரத சீத லத் ருஷ்டி பாதம்

ஆஜா நுலம்பி பூஜை மாய த கர்ண பாசம்

ஸ்ரீமந் மஹா வனகிரி இந்திர நிவாச தீஷம்

லக்ஷ்மீ தரம் கிமபி வஸ்து மம ஆவிரச்து

கீழ் வரை திரு மலையின் வளம் சொல்லி தலை கட்டினார் ..இனி அழகரின் துதியிலே ஒருப்படு கிறார் ..கிமபி வஸ்து மம ஆவி ரஸ்து -அழகர் என்கிற பரஞ்சோதி என் கண் முன்னே நெஞ்சின் உள்ளே தோன்ற கடவது ..அது எப்படி பட்டது என்னில்

பீதாம்பரம் -பீதக வாடை பிரானார் என்கிற படியே பீதாம்பர தரமாய் இருக்கும் ..

வரத சீதல திருஷ்டி பாதம் வேண்டுவார் வேண்டின வரங்கள் எல்லாம் அளிக்க வல்ல

சீதள மான கடாஷ வீஷணத்தை உடையதாய் இருக்கும்

ஆஜாநுலம்பிபுஜம்—-முழந்தாள் அளவும்

தொங்குகிற புஜங்களை உடைத்தாய்

ஆயுத கர்ண பாசம் -தோள் அளவும் நீண்ட திரு செவி மடல்களை உடையதாயும்

ஸ்ரீ மந் மஹா வந கிரீந்திர நிவாச தீஷம் -திரு மால் இரும் சோலை மலையிலே நித்ய வாச நிரதமாய் இருக்கும/

லக்ஷ்மீ தரம் -பூவார் திரு மா மகள் புல்கிய மார்பதாயும் இருக்கும்

இப்படி பட்ட விலக்ஷண வஸ்து அடியேனுக்கு விளங்க வேணும்..வண்டு குயில் எல்லாம் ஆழ்வார்கள்/ மான் போல ஆச்சார்யர்கள் ..த்யான ஸ்லோகம்

கரை போட்டு இருக்கிற மஞ்சள் பட்டாடை பீதாம்பரம் ..அயன் மலை அடைவது அது கருமமே –மலையே பாடி வந்தார் அடுத்து ..முடி சோதியாய் உன் முக சோதி ..கட்டுரையே ..மலையின் ஒரு அவயவமாய் அவனையும் அனுபவித்தார் .முடியார் திரு மலையில் மூண்டு நின்ற மாறன் அடி வாரம் தன்னில் அழகர் வடி வழகை பற்றி .முடியும் அடியும் பல் கலனும் முற்றும் அனுபவித்தார் முன் ..அது போல் ஆழ்வானும்..

முடி சோதியாய் அடி சோதி பல்கலனும் முற்றும் அனுபவித்தார்

.மாசூணா சுடர் உடம்பை சுட்டு உரைத்த நன் பொன் .பரஞ்சோதி என்னும் .

முதல் பதிமூன்று ஸ்லோகங்களிலும் ஆழ்வானும். அனுபவித்து விட்டு

இப்போ பீதாம்பரம் ஆரம்பிக்கிறார் ..இடையில் தரித்த -மனசை ஈர்த்தது ஆழ்வார் முடியை சொல்லி ஆரம்பிக்கிறார் நாயகி பாவத்தில் அவர் எதையும் அனுபவிக்கலாம் ஆச்சார்யர் வியாக்யானம் தான் அருளுவார்கள் ..வூரும் நாடும் தன்னை போல் பிதற்றும் கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் .சீதள குளிர்ந்த திருஷ்டி கடாஷம் அனுபவித்தார் ..திரு கைகள் முழந்தாள் அளவு/ காரண பாசம் அடுத்து -ஸ்ரீமன் மகா பெருத்த மலையில் தீஷை எடுத்து கொண்டு –பேரென் என்று நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் போல …திரு மலை ஆழ்வார் மேல் ..திரு மலை ஆழ்வார் பெயர் திரு வாய் மொழி பிள்ளைக்கும் அதே பெயர் .ரஹச்யம் விளைந்த மண் கொண்டு வந்து கட்டினார் மா முனிகள் ..உயந்த வஸ்து மனக் கண்ணில் விடாமல் இருக்கணும் .பீதக ஆடை பிரானார் -.பிரதம முதல் குரு -விராட் ஸ்வரூபம் பாகவதம் இரண்டாவது ஸ்கந்தம் ..த்யானதுக்கு வழி திவ்ய மங்கள விக்ரகதோடு சேவிக்க உபதேசித்தார் சுகர்..பவ்வ நீர் உடை ஆடையாக சுற்றி சமுத்ரம் தான் பீதாம்பரம் ..கரை தான் நுரை ..

மன்னார் குடி ஏக வஸ்த்ரம் வெண் பட்டில் கரு நீல கரைபோட்டு அதில் தங்க சரிகை போட்டு இழுத்து கச்சம் கட்டி சேவை -ஏகாந்தத்தில் சேவிக்கணும்..-சமர்ப்பித்த பின்பு கச்சம் கழற்றி விடுவார்கள் ..ரிஷப கதிக்கு மணி வாசிப்பர்கள் /காளைமாடு ஓடுவதால் ..ஸ்வர்ண குடை முத்து குடை திரு மேனி முழுவதும் வஸ்த்ரம் அபாய ஹஸ்தம் மட்டும் தனித்து இருக்கும் .வீணை ஏகாந்தம் ..கைலி மாத்தறது முக்கியம்..வியாழ கிழமை ஒரே வர்ண ஆடை ..சௌரி கொண்டை சாத்தி மஞ்சள் l ஆடை .. சுந்தர சேவை ..துவர் ஆடை உடுத்து ஓர் செண்டு சிலுப்பி -நாக பழ கரை பட்டு விடும் என்று யசோதை -மான் தோல் மர உரி-ஜீன்ஸ் போல -குடையும் செருப்பும் கொடாதே –சகுந்தலை ஆடை பார்த்து மற்ற பெண்கள் தாங்கள் ஆண்களாக பிறக்க விலை என்று ..ராமனை பார்த்து ரிஷிகள் நினைத்தது போல -எதை சாத்தி கொண்டாலும் பீதாம்பர அம்சம் தான் ..அழகர் மலை கண் கடாஷம் -புகை மூட்டதொடு -அறுபத்து நாலு சதுர் யுகம் பார்த்த பெருமாள் சௌரி ராஜன் ..திரு வடி திரு மஞ்சனம் தான் –..

திரு மேனி ரட்ஷனம் ..பெரிய ஆழ்வார் பாவனையில் அர்ச்சை அவதாரத்தை நாம் ரட்சிக்கணும்..

பரிவு நிறைந்து இருக்கணும்.. கடாஷம் பிரார்த்திகிற -பூதராக்கிய நெடும் நோக்கு ..புனிதர் ஆக ..சபரி பார்வை பட்டதும் மோட்ஷம் ..திரை போட்டு மறைக்க கூடாது என்னை ரட்சிக்க நான் –இவன் நினைவு மாறினால்.. அவன் நினைவு எப்ப்தும் உண்டு அது சாபல்யம் அடைய ஒருங்கே பிரள வைத்து திருவாய் மொழி ..ஆ முதல்வன் கடாஷத்தால் எம்பெருமானார் .வூமை பெற்றார்/ சிரமணி விதுர ரிஷி பாதணிகள் பெற்றார்கள் -உன் தாமரை கண்களால் நோக்காய் ..சத்வ குணத்துடன் இருக்க ..செம் கண் சிறு சிறிதே எம் மேல் விழியாவே..நீண்ட புஜங்கள் சுந்தர தோள் உடையான் ..திரு காதுகள் அடுத்து ..திரு ஆபரணங்களில் காது காப்பு ஆச்சர்யம் –மெய் நின்று கேட்டு அருளாய் அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பமே ..உன் பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய் .கூப்பீடு கேட்க்கும் இடம் திரு பாற் கடல் ..சப்த சக : தீஷை கொண்டு இருக்கிறான் ..மனதுக்கும் வாக்குக்கும் எட்ட வில்லை தாயாரை பற்றுகிறார் ..தாள் கண்டார் தாலே கண்டார் இவள் கடாஷத்தால் சக்தி பெற்று லக்ஷ்மி தரம் ..அவயவ சோபை/ திரு ஆபரண சேர்க்கை /ஆடை அழகு /திரு மலை அழகு -இதுவும் அவனின் ஒரு அவயவம் போல் தான் ..லக்ஷ்மி தரமும் திரு மார்பு நாச்சியார் அழகும் திரு ஹார மார்பு ஆபரணம் இவளே ..

15th ஸ்லோஹம்

ஜனி ஜீவா நாப்யய விமுக்தயோ எதோ

ஜகதாமிதி சுருதி சிரஸ் சுகீயதே

ததிதம் சமஸ்த துரிதைகபேஷம்

வந சைல சம்பவமஹம் பஜே மஹ :

இனி வேதாந்த பிரக்ரியை யாலே ஸ்துதிக்க வ்பக்ரமிகிறார்-யதோ வா இமானி பூதானி ஜாயந்தே ,ஏன ஜாதானி ஜீவநதி ,யத் பிரயந்த்யபி சம்விசந்தி தத் பிரம

ஜகதாம்

ஜனி ஜீவனாப்யய விமுக்தய -ஜகதுக்களுக்கு உத்பத்தி ஸ்திதி லயங்களும் மோஷ பிராப்தியும்

யதா சுருதி சிரஸ் சுகீயதே -யாதொரு பரஞ்சோதி இடத்தின் இன்றும் ஆகின்றன என்று வேதாந்தந் களிலே ஒதப் படுகின்றனதோ

சமஸ் த துரித ஏக பேஷஜம் -சகல பாபங்களுக்கும் அரு மருந்தாய்

வன சைல சம்பவம் -திரு மால் இரும் சோலை மலையிலே தோன்றிற்றாக உள்ள

ததிதம் மஹ -அப் படிப் பட்ட பரஞ்சோதியை

அஹம் பஜே நான் பஜிகிறேன்..

மோஷ பிராப்தி தனியாக வீடாம் தெளி தரு நிலைமை யது ஒழிவிலன் என்று ஆழ்வாரும் /சம்சார விமோசன என்று ஆளவந்தாரும் அஹம் தவா சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி என்று கீதையிலும் அருளி செய்தது போல..

ஜகத் காரணத்வம்/சிருஷ்டி ரட்ஷனம் லயம் /விமுக்த -மோட்ஷம் -ஒரே மருந்து இவன் ..பரந்ஜோதிஸ்..நீ பரமாய் நின்ற பின் ..மஹா -ஒளியை குறிக்கும் –உபமானம் இதற்க்கு இல்லை ..மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணனே ..மருந்தும் அவனே .. நிர்வாணம் பேஷஷம் பிஷஷு போல -சம்சாரம் வியாதி ..இருக்காதற்கு மருந்து சரணா கதி -ஒரு தடவை போதும்..அமலன் ஆதி பிரான் ..ஆதி -ஜகத் காரண பூதன் அமலன் -அண்டினவர் குற்றங்களையும் போக்குவான் அடியவர்களுக்கு மோட்ஷம் அளிகிறவன்-தேசிகன் ..வைகுண்ட பிராப்தி இவன் ஒருவனாலே தான் முடியும் -நன்றே செய்க அன்றே செய்க -சரணா கதி ..ஓவஷதம் -இவன் தான் ஏக பேஷஷம் -ஒரே மருந்து ..புத்துணர்வு மலையில் ஏறினாலே ..ஏகாந்த அனுபவம் முக்கியம் தொட்டி திரு மஞ்சனம் துவாதசி அவன் திரு வடி பட்ட தீர்த்தம் .நோய் போம் மருந்து எது என்று தெரிந்து கொள்ள நாய் போல திரிந்தேன் ஆழ்வார் என்கிறார் கம்பர் சடகோபர் அந்தாதியில்

16th ஸ்லோஹம்

சத் ப்ரஹ்மாத்ம பதைஸ் தராய் சிரஸி யோ நாராயனோக்த்யா ததா

வ்யாக்க்யாதோ கதி சாம்ய லாபத விஷயா நன்யத்வ போதோஜ்ஜ்வலை:

நிஸ் துல்யாதி காமத் விதிய மம்ருதம் தம் புண்டரீ கேஷனம்

பிராரூட சரியம் ஆஸ்ரே வநகிரே: குன்ஜோதிதம் சுந்தரம்..

பர பிரமத்தின் ஸ்வரூப /ரூப /குண /விபூத் யாதிகளை சம்சய விபர்யய மற நிர்ணயிக்க –சகல சாகா பிரத்யயன்யத்தாலும் /சகல வேதாந்த பிரத்யயன்யத்தாலும் செய்ய வேணும்..அர்த்தத்தின் அங்க உப அங்காதிகளை நேராக அறிக்கைக்காக /அந்யோந்ய விரோதம் பிறவாத படி விஷய விபாகம் பண்ணி ,தனக்கு அபிமிதமான அர்த்தங்களோடு சேரும் அவற்றை சேர்க்கை ..இதையே -கதி சாம்ய -என்ற பாத்தாலே விவஷிகிறார்..சாந்தோக்யத்தில் -சதேவ சோமய இதம் ஆக்ரா ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் -என்று காரண வஸ்து -சத்-உள்ளது என்று தெரிவித்து மேலே பிரம்மா வா இத மேவ ஆக்ரா ஆஸீத் -என்று அந்த காரண வஸ்து பிரம்மா சப்ததாலே அந்த காரண வஸ்து பெரியது என்று தெரிவித்து ….மாமா யோநிர் மஹாத் பிரம என்றும் தத் க்ஜானம் பிரம சம்ஜ்ஜிதம் -என்பதால் அந்த காரண வஸ்து ஆத்மா வா இதமேக எவாக்ரா ஆஸீத் நாந்யத் கிஞ்சன மிஷத் என்றும் நாராயணனே என்றும் நாராயண அனுவாகமும் சூபாலோபநிஷத்தும் நிஷ் கருத்து கொடுத்தன..ஏகோ ஹ வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நேசான:-என்ற அவனே திரு மால் இரும் சோலையில் சேவை சாதிக்கிறான்..

நிச்துல்யாதிகம்-ஒத்தாரை மிக்காரை இலையாய மா மாயா –ந தத் சமச்ச அப்யதிகச்ச த்ருச்யதே -என்பதால் -இந்துரிந்துரிவ ஸ்ரீமான் ககனம் ககனாகாரம் சாக்ராஸ் சாகரோபமா: ராம ராவனயோர் யுத்தம் ராம ராவநோயோரிவ போல தானே தனக்கு வுவமன் என்றும் தன ஒப்பான் தானாய் வுளன் காண என்றும் அருளி செய்தது போல

அத்விதீயம் அம்ருதம் -ரசோ வை ச -என்றும் எனக்கு தேனே பாலே கன்னலே அமுதே திரு மால் இரும் சோலை கோனே -என்றும் விலக்ஷன திவ்ய அமிர்தம் -பரம போக்யன்

புண்டரீகேஷணம்-தாமரை போல் கண்ணான் /தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவ மஷிணீ போல

ப்ராரூட ச்ரியம்–நாறு நறும் பொழில் மால் இரும் சோலை நம்பிக்கு -ஈறு திரு வுடையான் ..மேலே ஆரூட ஸ்ரீ என்றும் ஆரூட லஷ்மையா ஹரே -என்றும் அருளி செய்கிறார் ..பிராட்டி தானே ச்வயம்வரித்து வந்து சேர பெற்ற பெருமாள்

வநகிரே: குஞ்ச்ஜோதிதம் சுந்தரம் ஆச்ரையே–குஞ்சம் ஆவது லதாக்ருஹம் .. அந்த அழகரை அடி பணிகின்றேன் என்றார்

குஞ்சம் -தோட்டம் அதில் தோன்றிய சுந்தர தோளன்..குன்ஜோதிதம் சுந்தரம் ..கதி சாம்யம்/கதி = நடையும் ஒரே கருத்து என்கிறார் ….சத் பிரமம் ஆத்மா மூன்று சொல் -பொது சொல் உள்ளதா இல்லாததா -சத் தான் /அடுத்து சின்னதா பெரிசா பெரிசு தான் பிரம்மா /ஆத்மா அடுத்து ..மூன்று சொல்லும் நாராயணன் என்று கதி சாம்யதால் அருளுகிறார்….த்ரயீ சிரஸ் =வேதாந்தத்தில் ..ததா வ்யாக்க்யாதோ -உரை எழுத பட்டதோ ..லபத போத -கிடைத்த அறிவு /பிராரூட சரிய =ஏறு திரு உடையான்-ஏறி அமர்ந்தாள் பிராட்டி / எப்போதும் ஸ்ரீ சம்பந்தம் உடையவன் /அடிகடி அருளுவார்../சாக -வெள்ளாடு பசு பொது சொல்/குடை பிடித்தவரை- மாணவரை கூப்பிடு /சிறப்பு சொல்/அது போல் நாராயண சிறப்பு சொல் சத் பிரம்மா ஆத்மா பொது சொல்கள்..நிச்துல்ய அதிகம் அத்விதீயம் அம்ருதம் புண்டரீகேஷணம்.. லதா க்ருஹம் செடி வீட்டுக்கு..

17th ஸ்லோஹம்

பதிம் விச்வஸ் யாத்மேச்வரமிதி பரம் பிரம புருஷ :

பரம் ஜ்யோதிஸ் தத்வம் பரமிதி ச நாராயண இதி ,

ஸ்ருதிர் ப்ரஹ்மேசாதீன் ததுதித விபூதீம்ஸ்து க்ருணதீ

யமா ச ஆரூட ஸ்ரீஸ் ச வனகிரி தாமா விஜயதே

பதிம் விச்வஸ் யாத்மேச்வரம் என்றும் நாராயணபரம் பிரம என்றும் விச்வமே வேதம் புருஷ என்றும் பரம் ஜ்யோதி ரூப சம்பத்ய என்றும் தத்வம் நாராயண: பர : என்றும் நாராயண ஏ வேதம் சர்வம் என்றும் சுருதி வாக்யங்களை சேர்த்து அருளுகிறார்

ப்ரஹ்மேசாதீன் ததுதித விபூதீம்ஸ்து க்ருணதீ–பிரமன் சிவன் முதலிய தேவர்களை பகவத் விபூதி களாகவே தெரிவித்ததாய் கொண்டு

யம் ஆஹா -யாவர் ஒரு அழகரை பேசி நின்றதோ -நாராயணாத் ப்ரஹ்மா ஜாயதே , நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே -போல

ச ஆரூட ஸ்ரீஸ் ச வனகிரி தாமா விஜயதே–வேதாந்த சித்தனான அந்த எம்பெருமானே ஏறு திரு வுடையான் என்கிற திரு நாமத்தோடு தெற்கு திரு மலையில் சர்வோத் கர்ஷ சாலியாக விளங்குகிறான்

விஜயதே விளங்குகிறான் ஜெயிக்கிறான் தாம= இருப்பிடம் /வன கிரி =மலை காடு -இருள் செறிந்து இருக்கிறது மலையா காடா பிரமை . சுருதி வாக்யங்களை சேர்த்து -இதி -என்று அருளி செய்கிறார் .பர பிரமம் – பிரமம் -அசித் உடன் ஒப்பிட்டு பார்க்கும் பொது ஆத்மா உம பிரம்மா ..நாராயணா பர பிரம்மா -அவனை விட உயர்ந்த பர பிரம்மா உண்டு என்று தப்பாக சொல்வார் சிலர் ..சர்வம் கல் இதம் பிரமம் -அனைத்தும் சரீரம் ..ஆத்மாவாக கொள்ளாத வஸ்து இல்லை..எதத் ஆத்மகம் ..அந்தர் யாமியாய் கொண்டது ..பிரசாதம் அநுக்ரகம்..சம்பிரசாதம் -முக்தாத்மா ஆதல்….பிரம்மா ஈசாதீன் தத் -நாராயணன் இடம் உதித்த -விபூதி ..யம் ஆஹா -யார் ஒருத்தனை பேசித்தோ அவனை அழகனாய் சேவை .. மா சூனாசுடர் உடம்பு -பரஞ்சோதி ..ஆத்மேச்வரம் தனக்கு தான் ஈஸ்வரன் ..புருஷ சுக்தம் நாராயணனை தான் சொல்லும் ..தத்வம் பரம் இதி ..பரமிதி-பொது சொற்கள் -அப்புறம் – சகாரம் சொல்லி நாராயணன் இதி – கொண்டு கூட்டு பொருள் கொள்ளணும் சேரும் ….

பெண்ணுக்கு பெண்கள் கோஷ்டியில் வெட்கம் எதற்கு -பட்டர்..கேட்பவர்க்கு கேட்பதை கொடுப்பவன் புருஷன் பரம் ஜோதிஸ் -.தானே ஒளி விடும் தனக்கும் பிரகாசிக்கும் .எல்லாம் ஆத்மாவும் சுத்த சத்வ அசித்தும் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் போல -தனக்கு ஸ்ரீ வைகுண்டம் என்று தெரியாது நான் ஆத்மா என்று ஆத்மா ச்வச்மை பிரகாசம் ..-சம்சார சம்பந்தத்தால் மறைக்க படுவதால் -இவை பரம் ஜோதி இல்லை.. அந்த ஓன்று தான் தடைக்கு அப்பால் பட்டு பரி பூர்ணம் ..சொரூப ஸ்வாப விகாரம் இல்லை ..சித் ஸ்வரூப விகாரம் இல்லை ..ச்வாபம் மாறும் .. சுக துக்கம் அநுபவித்து அதனால் அவனே பர தத்வம் ..சாஸ்திரம் இன்றி நேராக பார்த்து தெரிந்து கொள்ளலாம் கண்ணுக்கு நேராக -அழகரை கண்டு கொண்டு தெரிந்து கொள்ளலாம் …..

18th ஸ்லோஹம்

பிருதிவி ஆதி ஆத்மாந்தம் நியமயதி யஸ் தத்வ நிகரம்

தத் அந்தர்யாமி தத்வ புரவிதி தஸ் தேனா பகவான்

ச எஷஸ் ஐஸ்வர்யம் நவி ஜஹத சேஷம் வநகிரீம்

சமத் ஆசீனோ நோ விசது ஹ்ருதயம் சுந்தர புஜ :

ஒவ் ஒரு தத்வத்திலும் அந்தர்யாமி /சரீரமாகவும் கொண்டு அவற்றால் அறிய படாத நிர்வாகன் -நியமிக்கிறான்-சுந்தர தோள் உடையான் -சுருதி பிரதி பாதிதன் -நம் உள்ளத்துள் புகுந்து வர்த்திக்க கடவன்..

அஜோபிசந் அவ்யயாத்மா பூதாநாம் ஈச்வரோபி சந் பிரக்ருதிம் சுவாம அதிஷ்டாய சம்பவாமி ஆத்மா மாயயா என்றும் ஆதி அம் ஜோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்கு பிறந்த என்றும் தன பாரமேச்வர பிரகாரம் ஒன்றையும் விடாமல் மலை மேல் தான் நின்று என் மனத்துள் இருந்தானை என்ற ஆழ்வார் பாசுரம் போல அங்குத்தை வாசம் ஸாதனம் இங்குத்தை வாசம் ஸாத்யம்..

அனைத்துக்குள்ளும் உறைகிறான் இருத்தும் வியந்து ..பிருதிவி தொடக்கமாக ஆத்மா வரையிலும் –சோமபாமல் சாஸ்திரம் சொல்லும் ..தத் அந்தர்யாமி ..நியமிக்கிறான் ..பிரவ்ருத்தி நிவ்ருதிகளை ..தத் வபுகு -திருமேனியாக கொண்டு ..இருத்தும் தெரியாமல் இருக்கிறோம் ..உள் இருந்தும் தோஷம் தட்டாமல் அவதார ரகசியம் .. ஆசீனாக -அத்யாசீனாக -சமத்யாசீனாக -நகராமல் பேரென் என்று இருக்கிறான் ..முன் சங்க காலத்திலும் ..திரு கடிதானமும் என் உடை சிந்தையும் –சாதனமும் சாத்தியமும் ..தபஸ் பண்ணி வந்து இருக்கிறான் ..ஒருக்கடித்து உள்ளே உறையும் பிரான் ..ஏணியில் ஏறி வந்தாலும் உதையாமல் நன்றி உடன் -வாசனை கிருதக்ஜா கந்தம் -தாய பதியிலே ..எந்த 12 வருஷம் ஆழ்வான் வருவாரோ என்று பல யுக காலம் இருந்து மேலும் இருக்கிறான் ..பிருதிவி அப்பு தேஜஸ் –சூரியன் சந்திரன் – மனசு பிராணன் வாயு –விக்ஜானம் அதனையும் -இருந்து ஆட்சி செலுத்தி இருந்தாலும் தெரிந்து கொள்ளாமல் –ஆத்ம தத்வமும் சொல்லி இதையே சொல்ல சித் தத்வம் க்ஜானம் இருந்தாலும் தெரிய வில்லை அசித் சமம்..ஜடா பொருள் போல இருக்க கூடாது..

பிரகிருதி-சத்வாதி குணம் அநந்தம் மாற கூடிய சக்திகள் விசித்திர நிலை அடைய பிரதானம் /ஜடம் /போகத்தும் மோட்ஷதுக்கும் சாதனம் அனுஷ்டிக்க வேணும் -போக்யமாயும் பாக உபகரணமாகவும் போக ஸ்தானம் தென்றல் தோட்டம் வெள்ளிச்சம் வாசனை போக்தா -அனுபவிக்க ..மூன்றும் ஈஸ்வர ஆதீனம் ..சொரூப ஸ்திதி பிரவிருத்தி இவை.. புருஷ காலம் -சங்கல்பம் பின் தொடர்ந்து போகும்..சாந்த அனுவர்த்தி -திரு வுள்ளம் அறிந்து போவார்கள் நித்யர் ..சேஷத்வம் இருவருக்கும் உண்டு ..கத்யத்தில் ..எஸ் தத்வ நிகரம் -என்கிறார் ஆழ்வான் ..ஜீவ ச்வாதந்த்ரம் உண்டு -ஸ்வரூப நாசம் வேற ரூப நாசம் வேற -விஷ அன்னம் சாபிடாதது போல ..ஸ்திதி பிரவர்த்தி -சாமான்ய காரணம் .ஸ்ருஷ்ட்டி கிருபா ஆதீனம் கர்மாவால் இல்லை ..அதனால் தான் நின்றனர் இருந்தனர் திரிந்தனர் கிடந்தனர் பாசுரம்..அருளி செயலிலே போது போக்குவார் நம் பிள்ளை போல்வார்.. ஆகாசம் போல் இன்றி உள் இருந்து-அந்தர் ஆத்மா -இருந்தும் – ந்யமிகிறார் ..அந்தர் யாமி -நியமிகிறவன்..வாசனை பலத்தால் மறைக்க படுகிறான் ..எதிர் அம்பு கொத்து கேள்வி கேட்கிறான் ..ஸ்வரூப சவாக விபாவம் இன்றி பெருமைகள் குறையாமல் விரதத்துடன் இருக்கிறான்..அமூலம் ஆதாரம் இன்றி சூஷ்ம காலத்தில் ஒட்டி கொண்டு இருந்தோம் ..நாமும் தொடு உணர்ச்சியும் கண்ணும் அவன்..

என்றும் உண்டு இனிமேல் நீங்காமல் இருக்கபிராதிப்பது –அன்று நான் பிறந்திலேன் -பிறந்த பின்பு மறந்திலேன்.. பிறவாமை உண்டா –உள்ளத்துக்குள் இருக்கிறான் நாம் அடிமை சேஷத்வ க்ஜானம் பிறந்த பின்பு தான் ஜன்மம் எடுத்தது போல ..பழுதே பலபகலும் போயின என்று அழுதோம் ..நான் இனிமேல் மறக்காமல் இருக்கணும் என்றே பிரார்த்தனை ..கண்கள் போனது ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் ஒருவனின் திரு மண் காப்பு கோணலாக இருந்தது என்ற நினைவால் என்றார் ..ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் நைச்ய அனுசந்தானம் பண்ணி கொள்வார்கள் ..நிர்கேதுகம் -தகுதி இருந்தவாருக்குள் -ருசி இருக்கிற தகுதி மட்டும் வேணும் -எதிர் -ஆசை உடையார்களுக்கு எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் ..இன் நின்ற நீர்மை இனி யாமுறாமை கேட்டதும் கொடுக்க வில்லை/நச்சு பொய்கை ஆகாமைக்கு /பிற பந்தம் தலை கட்ட /நாடு திறந்த /ஆர்த்தி அதிகார பூர்த்தி-துடிப்பு தான் அதிகாரம் ..நம் ஆழ்வாருக்கே காத்து இருக்க வைத்தார் .. பர பக்தி பர கஜான திரு புளிங்குடி கிடந்தது வர குண மங்கை அமர்ந்து வைகுந்தத்தில் நின்று –போகய பாக துவரை – அவரையும் இன்னும் உயர எதிர் பார்கிறார் ..அகர்ம வச்யர்கள் -பாபம் இல்லை ..நியத கர்ம -பாபம் புண்யம் மாறி மாறி வரும் ..கர்மங்கள் ஜன்மம் கொடுக்கும் ..சுகம் துக்கம் நியதமாக ஈடு கட்ட முடியாது..கண்ணனே ராமனே துக்கம் அனுபவித்தார்கள் ..அதனால் தான் மோட்ஷம் போக துடிகிறாரகள்..பரி பக்குவம் ஆக அவன் முயல்கிறான் -பக்தி உழவன் ..பல ஜன்மங்கள் பழுதே போனாலும் இன்று வந்து புகுந்தான்

19th ஸ்லோஹம்..

பிரத்ய காத்மனி கதாப்ய சம்பவத்

பூம பூமி ம்பி வக்தி யம் சுருதி;

தம் வநாத்ரிநிலயம் ஸூசுந்தரம்

சுந்தராயதபுஜம் பஜாமஹே

அந்தர் யாமியாய் இருந்தும் தோஷம் இன்றி ஹேய பிரத்யநீகத்வமும் கல்யாணை கதா நத்வமும் அவனுக்கு அசாதாரணமாய் இருக்கிற படியை அருளி செய்கிறார்..

முதல் அத்யாயம் -மூன்றாவது பாதம் -பூமாதி காரணத்தின் பிரமேயம்..

தோள்கள் அழகு -நீண்ட-சிறிய திருவடி தோற்ற இடம் ராமனின் தோள் அழகு -அழகுக்கு தக்க வாசத் ஸ்தலம் இது ..அபி வக்தி =நன்கு சொல்கிறது..பூமியாக= இருப்பிடம் .பூமா =பெருமை அதிசயம் ./வேறு எந்த ஆத்மாவிடம் எப்போதும் ஏற்பட வாய்ப்பு இல்லாமல் இருக்கும் பெருமை ..ஆத்மா வேறு பரமாத்மா வேறு ..எயக்யாபத்தி மோட்ஷம் இல்லை ஒன்றாக முடியாது ..அஷ்ட குணங்கள் -அபகத பாப்மா போன்ற ..நாரதர் சனத் குமாரார் உபதேசம் பிராமம்நாமம் வாக்கு மனசு சங்கல்பம் கடையில் -பிராண சப்தம் — பிரத்யக ஆத்மா -நிறைய உபதேசம் 23 கண்டம் வரை ..வேறு கண்ணால் பார்க்க வில்லையோ காதால் கேட்க்க வில்லையோ அது தான் பூமா -இது ஆத்மா தான் என்பர் பூர்வ பட்ஷி ..ஆத்மா அறிந்தவன் சோஹம் தாண்டுகிறான் ..வியாசர் அடுத்த சூத்ரத்தில் தர்மங்கள் அவனுக்கே-பரமாத்மாவுக்கு – ஒவ்வுகிற படியால் -பிரத்யக ஆத்மாவுக்கு வராது ..அமிர்தம் -மோட்ஷ பிரத்வ குணம் அவன் இடம் தான் ..சவே மகிமை பிரதிஷ்டை -சரீரத்துடன் சிருஷ்டியா இந்த சரீரம் யப்போ சிருஷ்டி ? ..நாம் அவனை ஆதாரமாக கொண்டு -அவனோ தன மகிமையில் ஆதாரம் ..இந்த தன்மை பிரத்யக ஆத்மா இடம் இல்லை..சர்வ வியாபகம் அவனுக்கே தான் ..மகாத்மா விபுவா ? ..ஏக காலத்தில் எந்த சரீரத்தில் -சர்வ சரீரத்தில் இருக்கும் தன்மை அவன் இடம்தான் ..பிராண/ முடிக்கும் பொதுபூமா சொன்னாலும் நடுவில் 16 சத்ய சப்தம் பிரம்மா என்கிறது …. ரத நாபி அறத்தை போல -சக்கரம் கோக்குவது போல இதன் இடத்தில் கோக்கபடுகிறது..அபகத பாப்மா /திவ்ய /தேவ விள்ளையாட்டாக/ ஏக -ஒருவனே..

20th ஸ்லோஹம்..

வந்தேய சுந்தர புஜம் புஜ கேந்திர போக

சக்தம் மஹா வனகிரி பிரணய பிரவீணம்

யம் தம் விதுர் தஹாராமஷ்ட குணோ பஜுஷ்டம்

ஆகாசம் ஒவுபநிஷ தீஷூ சரஸ்வ தீஷூ

தஹராகாசம் மத்யத்தில் உள்ள வஸ்து-அஷ்ட குணம் உடமை -பரமாத்மாவே..

அபஹத பாப்மத்வம் முதலாக சத்ய சங்கல்பம் ஈறாக -அவனே சுந்தர பாஹுவாக சேவை சாதிக்கிறான் ..அரவணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளுமவர் ..அனந்தன் உடலுக்கு போகம்..பூஜை கேந்திர போக சக்தம் ..சோலை மலை வாசத்தில் ரசிஹராய் இருப்பர். ஸ்ரீ ஹஸ்தி சைல சிகரோஜ்ஜ்வல பாரிஜாதமான தேவ பெருமாளை -அணி மணியின் துத்தி சேர் நாகத்தின் மேல் துயில்வான் -என்கிறார் பூதத் ஆழ்வார் /அனந்தசயம் த்வாம் -என்கிறார் ஆழ்வானும்..அது போல அழகரையும் சேஷ சாயியாக அருளுகிறார் இங்கே ….

தகர -சிறிய-சூஷ்ம மாக .. ஆகாசம் -இடை வெளி ..தேடி கண்டு பிடி -அதற்குள் இருபவனை ..பூதாகாசமா ஜீவாத்மாவா பரம ஆத்மா வா -என்ற கேள்வி.. தஹர -உதரேப்ய; மேல் சொல்ல பட்ட ..ஏதம் என்று சொல்ல பட்ட இடத்தில் தக ஆகாசம் இருக்கு ..பிரம்மா லோகத்தை இத்தால் சொன்னார் கதி சப்தத்தால் -அடையும் இடத்தில –சப்ததாலும் .லிங்கம் -அடையாளம் பார்த்தாலும் ..அவனின் கல்யாண குணங்களை உபாசிக்கணும்..முழுவதுமாக ஒளி விடுவதே ஆகாசம் .திட விசும்பு முதலில் உண்டாகி கடைசியில் லயம் ஆவதால்..பிரளயம் வந்தால் ஆகாசம் ஒளி விடாதே ..தகர அதிகரண அர்த்தம் ..புஜக =பாம்பு புஜகேந்திர -அவர்களுக்கு அரசன் -ஆதி சேஷன்.. பாபங்கள் ஒளிந்தவர் அபகத பாபமா -இருந்து கதம் ஒழியனும்..எப்போதும் இல்லை ..அபாவம் -அத்யந்த பாபம் முன்னாடி இல்லை பல வகை../விசராக -மூப்பு இல்லை விமிர்த்து வி சோக -விசொகத்வம் /சாப்பிட வேணும் என்ற ஆசை இல்லை ..பசியால் சாப்பிட்டால் கர்மா தீனம் இச்சை தீனமாக வெண்ணெய் சாப்பிட்டார் / அபி பாசக தண்ணீர் குடிக்க / சத்ய காம /சத்ய சங்கல்பன் -ஆகிய எட்டும் ..கூடிய அவனை சேவித்தேன் என்கிறார்..தகரம் ஆகாசம் அதிகரனத்தை சொல்லி -பூஜை கேந்திர போகம் -ஆதி சேஷ பர்யங்கம் இன்றியமையாத அடையாளம் …துத்தி சேர் நாகத்தின் மேல் துயில்வான்..வேதார்த்த சங்கரகத்தில் சேஷ சாயி என்கிறார் திரு வேங்கடத்தானை ராமானுஜரும்..சயன பேரர் மால அலன்காரார்/கண்ணனும் வெள்ளையும் சிலபதிகாரத்தில் கண்டேன் என்கிறார் கண்ணனும் பல ராமனும்..

தகர -சிறியது புரியாது என்று இதிலே மஹா வனகிரி-எதிர் மறை..

கூரத் ஆழ்வான் திரு வடிகளே சரணம் .

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

Posted in ஸ்தவம் | Leave a Comment »

Krishnan Kathai Amutham -11th Oct to 15th Oct-Shri Vellukudi Krishnan Swamikall..

October 15, 2010

bakthi baavam nirainthavar sukar aruliyathai kudikiraar.. sirithu alavu bakthiyaal/vilakkaamai ontre porum veruppu inmai maari viruppu vara aarambikkum/aasai yai vilaiththu kodukkum baagavatha puraanam..7 keel lokam/peyar vasikiravar,edai vali 5-24 ath yaaththil therivikiraar..sinkikai pillai raaku-peyar/10000 yojanai thooram keel/ buva 1 laksham yojanai uyarathil sooryan/amutha kadaiyum poluthu mokini vadivam yeduthu devarkalukku pakirnthu/ mokana puri .vali thunai perumaal/kaala mekathai antri matru ontru illai kathiye 10-1 pathikam/archiraathi maarkathil alaiththu kondu pokiraan..thaanum thevanaka vesham kondu amara sooriya chandra adaiyaalam kaatta akappaiyaal thattineer..pidikka varukiraan grakanam/powrnami chandra grakanam amavasai soorya grakanam.. 12000 yojanai soman pattanam/pidikka paarthu viduvaan/ keel lokankal -ubaraaka kaalam/ thulya grakanam kanikiraarkal panchaankaththil .. mathyama kaalam theriyum idam yellaam sollum panchaankam..baratha thani sirappu/sitharkal erukiraarkal/ 10000 bootha kanankal/100 yojanai varai paravai parakkum..hamsa /parunthu kaluku pontravai/10000 yjanai edai veli peruththu arthalam /vithala suthala .paathaalam aakiya 7 lokankal..kellikkaikal pala undu..bilam -kuhai pola erukkum..mandabankal pirakaarankal pala mayan sirppiyaal/ athala lokam balan vasikiraan mayan pillai pala maayai theriyum ivanukku.. naane yeesvaran siththan yenbaan ..vithala lokathil paramesvaran -paarvathi thanka mayamaana aaru odum/sutholam bali chakaravarthy irukiraan/gathai yudan kaaval/thalaatha loka mayan/maayaathalam sadruka -paambukal vasikkum/ rasaathala lokathil -thaanavarkal vasikiraar/paathalathil naaka lokam .evai anaiththukkum .keele aathi seshan thaanku kiraar..

vilaiyaattu pola padaiththu kaaththu alikiraan -ulakam yaavaiyum -kambar/sri baashyam mangala slokam akila puvana –aathi leele -alakilaa vilaiyaattu udaiyavar thalaivar..akila buvana -ulakam yaavaiyum. soththu yeththanai kanakku ida mudiyaathu.. bookola varanan–23/24 athyaayam..keel lokam 7 paarthom..vaasuki muthalaana naaka lokam..paathaala lokam –8 paambu kal karudan saathi kondu irukiraar..naaka lokam..svarkam pola perumai..anda kadaakam thalaiyil yerumbu pola thaanku kiraar 25th athyaayam.. muthal slokam -5-25-1/aathi seshan sankarshanan -peyar 30000 yojanai keel kaatru mandalam naduvil 1000 thalai udan.. peyar otrumai aathi seshan -bala raaman/ sankarshanan peyar ivarukkum thevaki garbathil irunthu rohini thevi garbathil pukuththa pattaar.. thiru paarkadal -vyookam/sankarshanan allikkum seyal pannuvaar.. eppo aathi seshanukku sankarshanan peyar..kulappi kolla koodaathu..rudran thontrinaar evar edathil erunthu 11 rudrarkal/3 kan/thiri soolam. thiru naankoor yekaa dasa rudrarkalukku kaadshi thara erukiraar.. aathithyaanaam akam vishnu/ 11 rudranil sankarshanan -geethai..sithar saaranar rishikal sthothram seykiraarkal..mihuntha palathudan irukiraar beedathil koorma bagavaan.. athan mel aathi seshan.. shock absorber naduvil kaaththu moochu vidum pothu ..paruththu ellaithal periya uruvathudan yenbathaal..aayiram padam pallam pala ..sama thalam vendum yenbathaal kaatru mandalam 30000 yojanai thooram..kulanthaikalai kaakka panni irukiraar.. anantha gunankal kondavar antham atravar.. aathi seshan madiyil -ananthan yellai illaathavanai than madiyil yellaikku ud paduthi vaithu kondathaal ananthan..mathu.vaijayanthi vana maalaam tharithu kondu..thenai kudikka vandu reenkaaram otrai kundalam tharithu iruppaar..thiru kanna puram naahai sowndra raajan thani kal/ oru kaalil mel thontri poo..halam kalappai aayutham thariththu kondu..thanjam ivare yentru ..kainkaryathil muthanmai aathi seshan..yethai patri kedkka num yama pattanam narakam mel vivaranam vaay vaarthaiyaaka paarppom neril illai..

polika polika polika ..kaliyum kedum ..aadi uli thara kandom 5-10 -1..adiyaarkal nanku vaalattum..seluppaaka bakthiyaal thalaikka aaseer vaathikiraar ..enba then paayvathu pol erukirathu 5-26 athyaayam. ner yethir karuthu ..narakankal 28 vilakka padukintrana..naam pokaamal irukkalaam.. narakathai alikka mudiyaathu veppam poka veesalaam kosu valai/ porvai thaduthu kollalaam..perumaal thiru vadi patrinaal yaman kitta maattaan.. thandikkum kadamai yamanukku..yaamya thik therkku thik -yama pattanam..narakam niraiya -yellaa vuoorum ontru svarka lokam ontre -thri guna srathai -aad pattu vevere seyal purikiraan saasthram maruthathai seythaal–veveru paapam sambaathikiraan..karma palan –moontru lokathil ulle keel lokathil ullathu..agni pithru ganankal pokum valiyil ullanar..vivasvaan vaivas sudan yaman -sooriyan pillai thaan ivan..21 narakankal/ 28..thaamisraka -kumbee .kirimi bojana vajra kandaka visasanam ..uba narakankal 7 thantha soka soosi mukam..yaathana boomi -uyarntha sareerathudan narakam povom adikka uthaikka neruppil samaikka palam udaiya udambu tharuvaarkal. uthai thaanka ..para viththa -sothu pillai manaivi aba karithaal kaalam paasa kayiraal katti /patni thanneer kooda tharaamal ulakkaiyaal adippar yeetti kuththi paya paduthuvaar thaamisra narakam.. purushanai yemaatri manaiviabakarithaal antha misranarakam maram pola ninaivu pechu moochu illaamal thetri thandanai koduppaarkal.. saadshi pala undu..report nithyam undu..chitra kupthan thappe panna villai..naane raajaa -yenbavan -kudumbathai radshikka vaalbavan-adiyaarkal vaala kadal soolntha man ulakam vaala piraathikkaamal rauravam -narakam..mirukankalai himsiththu avai vanthu thunba paduthum..aduthu udala inbam kondu saasthram vithitha maranthaal makaa ravravam puli padshi unnum/ kumbi baakam aduthu -thatha thailam yerinthu thailathil vittu ..pokaatha valisolvaar paarppom adutha athyaayathil..

Nymisaaranyam nimishathil aranya shedram nemi chakaram nymisaaranyam darbam kaatti vadivathilum pushkaril thanneer vadivathilum..narakam poka payappattaal -inke sevikanum kaliyan..kothikkum sembinaal paavaiyai thaluvu yenbar..nymisaaranyathull yenthaay ..veda vyaasar amarnthu yeluthi irukiraar.. arputha shedram alakiya nathi vetha vyaasar gukai ..thanthai thaay anthanan bakthanukku throkam pannuvan kaala soothra narakam sembaal yiyantra paathram neruppum sooriyanum veppam vuoottum kothipaal oduvaan pasu maattukku yethainai romam irunthu irukkumo athanai varusham. aduthu asi pathra vanam kasai kondu adippar vetha abasaaram panninavar..sookara mukam aduthu arasano raajyam nadaththaa vidil ..parathra antha koobam paalum kinaru narakam..maram sedi kodi ulaka nanmai intri alithaal -maasu paduthuvathu maram vettuvathai -makalukku iyarkkai thaduthaal/ kirumi bojajanam aduthu -kidaitha unavai thaan mattum undaal.. samtham uosi vaithu kuthuvaarkal..bakthan arasan pen radnam sothai abakariththaal inke povaar ..piraanikalai punarnthaal -vajra kandaka saalmali narakam..14th vaitharani narakam ithe peril nathiyum undu loka mariyaathai kettu nadunthaal ..moothra malam yelumbu maamsam seel sathai ratham nathi/ aduthu aacharam intri mirukam pol udal inbam pooya vin moothram/piraani vatham pirana vaayu kashda paduthum seyal -lakshya bootha/ damba homam dabas yaagam yagjam panninaal vaisasa narakam povaan..kaama sukam pannum pothu ava mariyaathai kondu naduthinaal -neruppu vaithaal visham serthaal sothai keduthaal 700 sen naay kadikkum/darman yaakam seythavan manaiviyai aba karithaal avanum narakathil/ mahaan ava mariyaathai shaara karma narakam/thantha sooham naraham mattai yer udkaarnthu piraani vathai panninaal inthu thalai paambu pidunkum..thanathu allaatha sothai bootham kaappathu pola sussi muka narakam..intha paapathukku intha narakam..baagavatham padithu vaasithu anushtithaal poka maattaan..aaraavathu skantham kedppom aduththu..

saasthra saaram baagavatham ..6 skantham ippoluthu..naraka varnanai paarthom parishid iyam pirakka vidu pada vali yenna ..vulle poka vali sonneer veli vara vali yenna ..muthal moontru athyaayankal naama sangeerthana mahimai sollum. ajaamilan kathai/ daksha pirajaa pathi vamsam/ virutharaasuran -indran mudithathu chitra kethu kathai /..muthalil ajamala ubaakyaanam ..thiru naamankalai keerthanam thani sirappu..vethathilum vethaanthakalulum solla patta karuthe ..aruli seyalkalilum undu/bakthi valarkku thoondu kolaaka pothuvaana darmam ..kule sekara mukuntha maalai sri vallebi.. mukunthan-thiru vanchi kalam sevai..pushkarani anjeneyar kovil.. perumaalthiru moli aruliyavaro pir pattavaro.. naamankalai pirathi thinamum pirathi pathamum ..vaayppai vittu vidaamal jikve kesava keerthanam kulam tharum naakku payan petra thaayinim aayiram seyyum thiru kuraiyaloor avathaaram.. ubadesam petrathum vaadinen vaadinen..naadi nen naadi naan kandu konden naaraayanan yentra naamam. pathinmarum sonna karuthu ithu thaan..piraaya chiththam kaliyukathukku thani vali yeliya vali..kettu rasikka kathai anaivarum..kulanthaikal kooda ..aananthamaana kathai 7th narasinha avathaaram 10 baala krishna saritham.. vethaantham mudinthathu.. kashdam illai ..modsham kidaikka vali. ninaikka ninaikka inbam kittum..vishayathai mattum ninainthaal pothum. naam avanai adaiya thaan intelectual capacity check panna illai srathai erukka yentru mattum paarppaan..nivruthi maarkam..archiraathi maarkathaal modsham poka vali sonneer sarana gathi panni /aduthu piravarthu maarkam karma bakthi gjaana puthra kaamoshti svarkam poka vali sonneer/ 21 vakai 7 narakam sonneer athu vali sella koodaathu. svaayambu manu thuruvan piriyam varadan aathi jada baradar kathai sonneer..boo kola varnanai sonneer thirupthi yaaha ketten yenkiraar barishid.. santhekam ippo -payam .pokaamal irukka vali ponavarkal veliyil vara vali yaanai kulithaal pola pala vali paapame moodaamal irukkum vali solkiren yenkiraar..p[aarppom..

Sloham 5-24-2-

TEXT
yad adas taraner mandalam pratapatas tad vistarato yojanayutam acaksate
dvadasa-sahasram somasya trayodasa-sahasram rahor yah parvani tadvyavadhana-
krd vairanubandhah surya-candramasav abhidhavati.

The sun globe, which is a source of heat, extends for 10,000 yojanas
[80,000 miles]. The moon extends for 20,000 yojanas [160,000 miles], and
Rahu extends for 30,000 yojanas [240,000 miles]. Formerly, when nectar
was being distributed, Rahu tried to create dissension between the sun
and moon by interposing himself between them. Rahu is inimical toward
both the sun and the moon, and therefore he always tries to cover the
sunshine and moonshine on the dark-moon day and full-moon night.

Sloham 24-4-

tato ‘dhastat siddha-carana-vidyadharanam sadanani tavan matra eva.

Below Rahu by 10,000 yojanas [80,000 miles] are the planets known as
Siddhaloka, Caranaloka and Vidyadhara-loka.

Sloham 24-7-

upavarnitam bhumer yatha-sannivesavasthanam avaner apy adhastat sapta
bhu-vivara ekaikaso yojanayutantarenayama-vistarenopaklpta atalam vitalam
sutalam talatalam mahatalam rasatalam patalam iti.

My dear King, beneath this earth are seven other planets, known as
Atala, Vitala, Sutala, Talatala, Mahatala, Rasatala and Patala. I have
already explained the situation of the planetary systems of earth. The
width and length of the seven lower planetary systems are calculated to
be exactly the same as those of earth.

Sloham 24-11-

yatra ha vava na bhayam aho-ratradibhih kala-vibhagair upalaksyate.

Since there is no sunshine in those subterranean planets, time is not
divided into days and nights, and consequently fear produced by time does
not exist

Sloham 24-16-

athatale maya-putro ‘suro balo nivasati yena ha va iha srstah san-navatir
mayah kascanadyapi mayavino dharayanti yasya ca jrmbhamanasya mukhatas
trayah stri-gana udapadyanta svairinyah kaminyah pumscalya iti ya vai
bilayanam pravistam purusam rasena hatakakhyena sadhayitva svavilasavalokananuraga-
smita-samlapopaguhanadibhih svairam kila ramayanti
yasminn upayukte purusa isvaro ‘ham siddho ‘ham ity ayuta-maha-gaja-balam
atmanam abhimanyamanah katthate madandha iva.

My dear King, now I shall describe to you the lower planetary systems,
one by one, beginning from Atala. In Atala there is a demon, the son of
Maya Danava named Bala, who created ninety-six kinds of mystic power.
Some so-called yogis and svamis take advantage of this mystic power to
cheat people even today. Simply by yawning, the demon Bala created three
kinds of women, known as svairini, kamini and pumscali. The svairinis
like to marry men from their own group, the kaminis marry men from any
group, and the pumscalis change husbands one after another. If a man
enters the planet of Atala, these women immediately capture him and
induce him to drink an intoxicating beverage made with a drug known as
hataka [cannabis indica]. This intoxicant endows the man with great
sexual prowess, of which the women take advantage for enjoyment. A woman
will enchant him with attractive glances, intimate words, smiles of love
and then embraces. In this way she induces him to enjoy sex with her to
her full satisfaction. Because of his increased sexual power, the man
thinks himself stronger than ten thousand elephants and considers himself
most perfect. Indeed, illusioned and intoxicated by false pride, he
thinks himself God, ignoring impending death.

Sloham 24-17-

tato ‘dhastad vitale haro bhagavan hatakesvarah sva-parsada-bhutaganavrtah
prajapati-sargopabrmhanaya bhavo bhavanya saha mithuni-bhuta
aste yatah pravrtta sarit-pravara hataki nama bhavayor viryena yatra
citrabhanur matarisvana samidhyamana ojasa pibati tan nisthyutam
hatakakhyam suvarnam bhusanenasurendravarodhesu purusah saha purusibhir
dharayanti.

The next planet below Atala is Vitala, wherein Lord Siva, who is known
as the master of gold mines, lives with his personal associates, the
ghosts and similar living entities. Lord Siva, as the progenitor, engages
in sex with Bhavani, the progenitress, to produce living entities, and
from the mixture of their vital fluid the river named Hataki is
generated. When fire, being made to blaze by the wind, drinks of this
river and then sizzles and spits it out, it produces gold called Hataka.
The demons who live on that planet with their wives decorate themselves
with various ornaments made from that gold, and thus they live there very
happily.

Sloham 24-18-

tato ‘dhastat sutale udara-sravah punya-sloko virocanatmajo balir
bhagavata mahendrasya priyam cikirsamanenaditer labdha-kayo bhutva vatuvamana-
rupena paraksipta-loka-trayo bhagavad-anukampayaiva punah
pravesita indradisv avidyamanaya susamrddhaya sriyabhijustah svadharmenaradhayams
tam eva bhagavantam aradhaniyam apagata-sadhvasa aste
‘dhunapi.

Below the planet Vitala is another planet, known as Sutala, where the
great son of Maharaja Virocana, Bali Maharaja, who is celebrated as the
most pious king, resides even now. For the welfare of Indra, the King of
heaven, Lord Visnu appeared in the form of a dwarf brahmacari as the son
of Aditi and tricked Bali Maharaja by begging for only three paces of
land but taking all the three worlds. Being very pleased with Bali
Maharaja for giving all his possessions, the Lord returned his kingdom
and made him richer than the opulent King Indra. Even now, Bali Maharaja
engages in devotional service by worshiping the Supreme Personality of
Godhead in the planet of Sutala.

Sloham 24-23-

yat tad bhagavatanadhigatanyopayena yacna-cchalenapahrta-svasariravasesita-
loka-trayo varuna-pasais ca sampratimukto giri-daryam
capaviddha iti hovaca.

When the Supreme Personality of Godhead could see no other means of
taking everything away from Bali Maharaja, He adopted the trick of
begging from him and took away all the three worlds. Thus only his body
was left, but the Lord was still not satisfied. He arrested Bali
Maharaja, bound him with the ropes of Varuna and threw him in a cave in a
mountain. Nevertheless, although all his property was taken and he was
thrown into a cave, Bali Maharaja was such a great devotee that he spoke
as follows.

Sloham 24-25-

yasyanudasyam evasmat-pitamahah kila vavre na tu sva-pitryam yad
utakutobhayam padam diyamanam bhagavatah param iti bhagavatoparate khalu
sva-pitari.

Bali Maharaja said: My grandfather Prahlada Maharaja is the only
person who understood his own self-interest. Upon the death of Prahlada’s
father, Hiranyakasipu, Lord Nrsimhadeva wanted to offer Prahlada his
father’s kingdom and even wanted to grant him liberation from material
bondage, but Prahlada accepted neither. Liberation and material opulence,
he thought, are obstacles to devotional service, and therefore such gifts
from the Supreme Personality of Godhead are not His actual mercy.
Consequently, instead of accepting the results of karma and jnana,
Prahlada Maharaja simply begged the Lord for engagement in the service of
His servant.

Sloham 24-28-

tato ‘dhastat talatale mayo nama danavendras tri-puradhipatir bhagavata
purarina tri-loki-sam cikirsuna nirdagdha-sva-pura-trayas tat-prasadal
labdha-pado mayavinam acaryo mahadevena pariraksito vigata-sudarsanabhayo
mahiyate.

Beneath the planet known as Sutala is another planet, called Talatala,
which is ruled by the Danava demon named Maya. Maya is known as the
acarya [master] of all the mayavis, who can invoke the powers of sorcery.
For the benefit of the three worlds, Lord Siva, who is known as
Tripurari, once set fire to the three kingdoms of Maya, but later, being
pleased with him, he returned his kingdom. Since that time, Maya Danava
has been protected by Lord Siva, and therefore he falsely thinks that he
need not fear the Sudarsana cakra of the Supreme Personality of Godhead.

Sloham 24-29-

tato ‘dhastan mahatale kadraveyanam sarpanam naika-sirasam krodhavaso
nama ganah kuhaka-taksaka-kaliya-susenadi-pradhana maha-bhogavantah
patattri-rajadhipateh purusa-vahad anavaratam udvijamanah svakalatrapatya-
suhrt-kutumba-sangena kvacit pramatta viharanti.

The planetary system below Talatala is known as Mahatala. It is the
abode of many-hooded snakes, descendants of Kadru, who are always very
angry. The great snakes who are prominent are Kuhaka, Taksaka, Kaliya and
Susena. The snakes in Mahatala are always disturbed by fear of Garuda,
the carrier of Lord Visnu, but although they are full of anxiety, some of
them nevertheless sport with their wives, children, friends and
relatives.

Sloham 24-30-

tato ‘dhastad rasatale daiteya danavah panayo nama nivata-kavacah kaleya
hiranya-puravasina iti vibudha-pratyanika utpattya mahaujaso mahasahasino
bhagavatah sakala-lokanubhavasya harer eva tejasa pratihatabalavalepa
bilesaya iva vasanti ye vai saramayendra-dutya vagbhir mantravarnabhir
indrad bibhyati.

Beneath Mahatala is the planetary system known as Rasatala, which is
the abode of the demoniac sons of Diti and Danu. They are called Panis,
Nivata-kavacas, Kaleyas and Hiranya-puravasis [those living in Hiranyapura].
They are all enemies of the demigods, and they reside in holes
like snakes. From birth they are extremely powerful and cruel, and
although they are proud of their strength, they are always defeated by
the Sudarsana cakra of the Supreme Personality of Godhead, who rules all
the planetary systems. When a female messenger from Indra named Sarama
chants a particular curse, the serpentine demons of Mahatala become very
afraid of Indra.

Sloham 24-31-

tato ‘dhastat patale naga-loka-patayo vasuki-pramukhah sankha-kulikamahasankha-
sveta-dhananjaya-dhrtarastra-sankhacuda-kambalasvataradevadattadayo
maha-bhogino mahamarsa nivasanti yesam u ha vai pancasapta-
dasa-sata-sahasra-sirsanam phanasu viracita maha-manayo rocisnavah
patala-vivara-timira-nikaram sva-rocisa vidhamanti.

Beneath Rasatala is another planetary system, known as Patala or
Nagaloka, where there are many demoniac serpents, the masters of
Nagaloka, such as Sankha, Kulika, Mahasankha, Sveta, Dhananjaya,
Dhrtarastra, Sankhacuda, Kambala, Asvatara and Devadatta. The chief among
them is Vasuki. They are all extremely angry, and they have many, many
hoods–some snakes five hoods, some seven, some ten, others a hundred and
others a thousand. These hoods are bedecked with valuable gems, and the
light emanating from the gems illuminates the entire planetary system of
bila-svarga.

Sloham 25-1-

sri-suka uvaca
tasya mula-dese trimsad-yojana-sahasrantara aste ya vai kala bhagavatas
tamasi samakhyatananta iti satvatiya drastr-drsyayoh sankarsanam aham ity
abhimana-laksanam yam sankarsanam ity acaksate.

Sri Sukadeva Gosvami said to Maharaja Pariksit: My dear King,
approximately 240,000 miles beneath the planet Patala lives another
incarnation of the Supreme Personality of Godhead. He is the expansion of
Lord Visnu known as Lord Ananta or Lord Sankarsana. He is always in the
transcendental position, but because He is worshiped by Lord Siva, the
deity of tamo-guna or darkness, He is sometimes called tamasi. Lord
Ananta is the predominating Deity of the material mode of ignorance as
well as the false ego of all conditioned souls. When a conditioned living
being thinks, “I am the enjoyer, and this world is meant to be enjoyed by
me,” this conception of life is dictated to him by Sankarsana. Thus the
mundane conditioned soul thinks himself the Supreme Lord.

Sloham 25-3-

yasya ha va idam kalenopasanjihirsato ‘marsa-viracita-rucira-bhramadbhruvor
antarena sankarsano nama rudra ekadasa-vyuhas try-aksas trisikham
sulam uttambhayann udatisthat.

At the time of devastation, when Lord Anantadeva desires to destroy
the entire creation, He becomes slightly angry. Then from between His two
eyebrows appears three-eyed Rudra, carrying a trident. This Rudra, who is
known as Sankarsana, is the embodiment of the eleven Rudras, or
incarnations of Lord Siva. He appears in order to devastate the entire
creation.

Sloham 5-25-13-

evam-prabhavo bhagavan ananto
duranta-viryoru-gunanubhavah
mule rasayah sthita atma-tantro
yo lilaya ksmam sthitaye bibharti

There is no end to the great and glorious qualities of that powerful
Lord Anantadeva. Indeed, His prowess is unlimited. Though selfsufficient,
He Himself is the support of everything. He resides beneath
the lower planetary systems and easily sustains the entire universe.

Sloham 5-26-5-

rsir uvaca
antarala eva tri-jagatyas tu disi daksinasyam adhastad bhumer uparistac
ca jalad yasyam agnisvattadayah pitr-gana disi svanam gotranam paramena
samadhina satya evasisa asasana nivasanti.

The great sage Sukadeva Gosvami answered: All the hellish planets are
situated in the intermediate space between the three worlds and the
Garbhodaka Ocean. They lie on the southern side of the universe, beneath
Bhu-mandala, and slightly above the water of the Garbhodaka Ocean.
Pitrloka is also located in this region between the Garbhodaka Ocean and
the lower planetary systems. All the residents of Pitrloka, headed by
Agnisvatta, meditate in great samadhi on the Supreme Personality of
Godhead and always wish their families well.

yatra ha vava bhagavan pitr-rajo vaivasvatah sva-visayam prapitesu svapurusair
jantusu samparetesu yatha-karmavadyam dosam evanullanghitabhagavac-
chasanah sagano damam dharayati.

The King of the pitas is Yamaraja, the very powerful son of the sungod.
He resides in Pitrloka with his personal assistants and, while
abiding by the rules and regulations set down by the Supreme Lord, has
his agents, the Yamadutas, bring all the sinful men to him immediately
upon their death. After bringing them within his jurisdiction, he
properly judges them according to their specific sinful activities and
sends them to one of the many hellish planets for suitable punishments.

tatra haike narakan eka-vimsatim ganayanti atha tams te rajan nama-rupalaksanato
‘nukramisyamas tamisro ‘ndhatamisro rauravo maharauravah
kumbhipakah kalasutram asipatravanam sukaramukham andhakupah krmibhojanah
sandamsas taptasurmir vajrakantaka-salmali vaitarani puyodah pranarodho
visasanam lalabhaksah sarameyadanam avicir ayahpanam iti; kinca
ksarakardamo raksogana-bhojanah sulaproto dandasuko ‘vata-nirodhanah
paryavartanah sucimukham ity asta-vimsatir naraka vividha-yatanabhumayah.

Some authorities say that there is a total of twenty-one hellish
planets, and some say twenty-eight. My dear King, I shall outline all of
them according to their names, forms and symptoms. The names of the
different hells are as follows: Tamisra, Andhatamisra, Raurava,
Maharaurava, Kumbhipaka, Kalasutra, Asi-patravana, Sukaramukha,
Andhakupa, Krmibhojana, Sandamsa, Taptasurmi, Vajrakantaka-salmali,
Vaitarani, Puyoda, Pranarodha, Visasana, Lalabhaksa, Sarameyadana, Avici,
Ayahpana, Ksarakardama, Raksogana-bhojana, Sulaprota, Dandasuka, Avatanirodhana,
Paryavartana and Sucimukha. All these planets are meant for
punishing the living entities

Slokam 14-

yas tv iha brahma-dhruk sa kalasutra-samjnake narake ayuta-yojanaparimandale
tamramaye tapta-khale upary-adhastad agny-arkabhyam atitapyamane
‘bhinivesitah ksut-pipasabhyam ca dahyamanantar-bahih-sarira
aste sete cestate ‘vatisthati paridhavati ca yavanti pasu-romani tavad
varsa-sahasrani.

The killer of a brahmana is put into the hell known as Kalasutra,
which has a circumference of eighty thousand miles and which is made
entirely of copper. Heated from below by fire and from above by the
scorching sun, the copper surface of this planet is extremely hot. Thus
the murderer of a brahmana suffers from being burned both internally and
externally. Internally he is burning with hunger and thirst, and
externally he is burning from the scorching heat of the sun and the fire
beneath the copper surface. Therefore he sometimes lies down, sometimes
sits, sometimes stands up and sometimes runs here and there. He must
suffer in this way for as many thousands of years as there are hairs on
the body of an animal.

Sloham 5-26-31-

ye tv iha vai purusah purusa-medhena yajante yas ca striyo nr-pasun
khadanti tams ca te pasava iva nihata yama-sadane yatayanto rakso-ganah
saunika iva svadhitinavadayasrk pibanti nrtyanti ca gayanti ca hrsyamana
yatheha purusadah.

There are men and women in this world who sacrifice human beings to
Bhairava or Bhadra Kali and then eat their victims’ flesh. Those who
perform such sacrifices are taken after death to the abode of Yamaraja,
where their victims, having taken the form of Raksasas, cut them to
pieces with sharpened swords. Just as in this world the man-eaters drank
their victims’ blood, dancing and singing in jubilation, their victims
now enjoy drinking the blood of the sacrificers and celebrating in the
same way.

Sloham 5-26-37-

evam-vidha naraka yamalaye santi satasah sahasrasas tesu sarvesu ca sarva
evadharma-vartino ye kecid ihodita anuditas cavani-pate paryayena visanti
tathaiva dharmanuvartina itaratra iha tu punar-bhave ta ubhaya-sesabhyam
nivisanti.

My dear King Pariksit, in the province of Yamaraja there are hundreds
and thousands of hellish planets. The impious people I have mentioned–
and also those I have not mentioned–must all enter these various planets
according to the degree of their impiety. Those who are pious, however,
enter other planetary systems, namely the planets of the demigods.
Nevertheless, both the pious and impious are again brought to earth after
the results of their pious or impious acts are exhausted

sloham 5-26-38-

nivrtti-laksana-marga adav eva vyakhyatah; etavan evanda-koso yas
caturdasadha puranesu vikalpita upagiyate yat tad bhagavato narayanasya
saksan maha-purusasya sthavistham rupam atmamaya-gunamayam anuvarnitam
adrtah pathati srnoti sravayati sa upageyam bhagavatah paramatmano
‘grahyam api sraddha-bhakti-visuddha-buddhir veda.

In the beginning [the Second and Third Cantos of Srimad-Bhagavatam] I
have already described how one can progress on the path of liberation. In
the Puranas the vast universal existence, which is like an egg divided
into fourteen parts, is described. This vast form is considered the
external body of the Lord, created by His energy and qualities. It is
generally called the virat-rupa. If one reads the description of this
external form of the Lord with great faith, or if one hears about it or
explains it to others to propagate bhagavata-dharma, or Krsna
consciousness, his faith and devotion in spiritual consciousness, Krsna
consciousness, will gradually increase. Although developing this
consciousness is very difficult, by this process one can purify himself
and gradually come to an awareness of the Supreme Absolute Truth.

Sloham 5-26-40-

bhu-dvipa-varsa-sarid-adri-nabhah-samudrapatala-
din-naraka-bhagana-loka-samstha
gita maya tava nrpadbhutam isvarasya
sthulam vapuh sakala-jiva-nikaya-dhama

My dear King, I have now described for you this planet earth, other
planetary systems, and their lands [varsas], rivers and mountains. I have
also described the sky, the oceans, the lower planetary systems, the
directions, the hellish planetary systems and the stars. These constitute
the virat-rupa, the gigantic material form of the Lord, on which all
living entities repose. Thus I have explained the wonderful expanse of
the external body of the Lord.

Sloham 6-1-6-

adhuneha maha-bhaga
yathaiva narakan narah
nanogra-yatanan neyat
tan me vyakhyatum arhasi

O greatly fortunate and opulent Sukadeva Gosvami, now kindly tell me
how human beings may be saved from having to enter hellish conditions in
which they suffer terrible pains.

Sloham 6-1-10-

kvacin nivartate ‘bhadrat
kvacic carati tat punah
prayascittam atho ‘partham
manye kunjara-saucavat

Sometimes one who is very alert so as not to commit sinful acts is
victimized by sinful life again. I therefore consider this process of
repeated sinning and atoning to be useless. It is like the bathing of an
elephant, for an elephant cleanses itself by taking a full bath, but then
throws dust over its head and body as soon as it returns to the land.

Sloham 6-1-12-

nasnatah pathyam evannam
vyadhayo ‘bhibhavanti hi
evam niyamakrd rajan
sanaih ksemaya kalpate

My dear King, if a diseased person eats the pure, uncontaminated food
prescribed by a physician, he is gradually cured, and the infection of
disease can no longer touch him. Similarly, if one follows the regulative
principles of knowledge, he gradually progresses toward liberation from
material contamination.

Sloham 6-1-13/14-

tapasa brahmacaryena
samena ca damena ca
tyagena satya-saucabhyam
yamena niyamena va
deha-vag-buddhijam dhira
dharmajnah sraddhayanvitah
ksipanty agham mahad api
venu-gulmam ivanalah

To concentrate the mind, one must observe a life of celibacy and not
fall down. One must undergo the austerity of voluntarily giving up sense
enjoyment. One must then control the mind and senses, give charity, be
truthful, clean and nonviolent, follow the regulative principles and
regularly chant the holy name of the Lord. Thus a sober and faithful
person who knows the religious principles is temporarily purified of all
sins performed with his body, words and mind. These sins are like the
dried leaves of creepers beneath a bamboo tree, which may be burned by
fire although their roots remain to grow again at the first opportunity

Sloham 6-1-19-

sakrn manah krsna-padaravindayor
nivesitam tad-guna-ragi yair iha
na te yamam pasa-bhrtas ca tad-bhatan
svapne ‘pi pasyanti hi cirna-niskrtah

Although not having fully realized Krsna, persons who have even once
surrendered completely unto His lotus feet and who have become attracted
to His name, form, qualities and pastimes are completely freed of all
sinful reactions, for they have thus accepted the true method of
atonement. Even in dreams, such surrendered souls do not see Yamaraja or
his order carriers, who are equipped with ropes to bind the sinful.

Sloham 6-1-21-

kanyakubje dvijah kascid
dasi-patir ajamilah
namna nasta-sadacaro
dasyah samsarga-dusitah

In the city known as Kanyakubja there was a brahmana named Ajamila who
married a prostitute maidservant and lost all his brahminical qualities
because of the association of that low-class woman

Posted in Acharyarkall, Krishnan kathai amutham, Sri Baagavatha saaram, Sri Vaishna Concepts | Leave a Comment »

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம்-7 to 13 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 15, 2010

ஏழாம் ஸ்லோஹம்..

யதீ யசிகரா தாம் சசிகலாம் து சாகாம்ருகா :

நிரீஷ்ய ஹர சேகரீ பவனம் ஆம்ருசந்தஸ் தத :

சப்ருசந்திந ஹாய் தேவதாந்திரசமாஸ்ரிதேதி ஸ்புடம்

ச ஏஷ ஸுமஹா தருவராஜ கிரிர் கிருஹம் ஸ்ரீ பதே : ..

தூ மணி மாடமா துவளில் மா மணி மாடமா -குற்றம்களித்த ரத்னம்

/குற்றமே இல்லாத ரத்னம் ..பிறை தங்கு சடையான் சந்திர மௌலி…..ஆரோக்கியம் பாஸ்கர செல்வம்-அக்னி க்ஜானம்-சங்கரர் மோட்ஷம்-ஜனார்த்தனன் /முதல் படி ஆரோக்கியம் ..உசந்த மோட்ஷம் பகவான் அளிக்கிறார் ..சகல பலமும் ..வாகனமும் குதிரை கருட யானை ஹம்சம் இவை தான் வாகனம் ..பிரதி பத்தி இவற்றுக்கு .கட்டு பிரசாதத்தில் எறும்பு பார்த்து மீண்டும் மலைக்கு சென்று விட்டாரே அனந்தாழ்வான் ..அணைய வூர– எதேனாகும் ஜனிக்க பெறுகிற ஆசை நித்யர்களுக்கே ..இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே இருக்கிறோம் ..குரங்கும் மயிலும் இன்றும் உண்டு திவ்ய தேசங்களில் ..நாம் தான் ஐஸ்வர்யம் தேடி வெளியில் வந்தோம் சுக்ரீவன் சரணம் என்று சொன்ன அன்று முதல்..குரங்கு ஜாதியும் பட்ஷி ஜாதியும் வீறு பெற்று விளங்கு கின்றன ..சல மில அணிலம் போல் -க்ருஹம் ஸ்ரீ பதே -இன்னொரு பெயர் ..சாகா மிருகா து -வேறு படுத்தி காட்டு கிறார் -ஆனால் குரங்குளோ என்னில் ..ஹர கேசரி பவனம் -சிரோ பூஷணம் ஆகி விட்டது என்று ஆமரு சந்தஸ் தத-ஆராய்ந்து பார்த்த பிறகு நஹி சப்ருசந்தி ..களங்கம் நீங்கியது என்று கொள்ள வில்லை மீண்டும் மீண்டும் அங்கெ இருப்பதால்..

ஸ்ரீ சாஸ்தா புது மோகம் ..அசிஷ்ட பரிகிரகமும் அபூர்த்யும் உண்டு ..

துவயம் சப்தத்தை மறைத்தார்கள் ..மற்றதில் அர்த்தத்தை மறைத்தார்கள் ..

தங்கத்துக்கும் குந்து மணிக்கும் போல ..சந்திரன் அங்கும் போய் இங்கும் வருவதால் விட்டார்கள்

சந்திரனுக்கு பகுத்வம்..மேல் இருந்த ஆண் குரங்கு மதியை பிடித்து கொடுத்தது முதல் திரு வந்தாதியில் –மனசோ ஜாதி சந்திரன் அது விஷ்ணுவின் மனசில் இருந்து வந்தது ..தட்ஷ பிரஜாபதி சந்திரன் இது ..விச்வதையே தனக்கு ரூபமாக காட்டினது விஸ்வ ரூபம் ..அனைவரையும் சேவிக்கிறேன் பாரத யுத்தத்தின் முடிவும் காட்டினான் .கருப்பு வேஷ்டி கட்டி வந்து தூசி பட்டதுடன் பட்டர் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -தாயார் ஆண்டாள் சொல்ல ஸ்ரீ பாதம் தாங்குவார் இடம் .கேட்டு தீர்ந்தார் ..வழியில் கூரத் ஆழ்வானை பார்த்தாயோ திருந்தினாய் என்றார் வேறு ஒருவனை ..

எட்டாம் ஸ்லோஹம்..

சுந்தர தோர் திவ்ய ஆக்ஜாலம்பன

காதர வசா நுயாயி நி கரிணி

பிரணய சகல ஹஸ மாதிர் யத்ர வநாத்ரிஸ்

ச ஏஷ சுந்தர தோஷ்ண :

ஆண் யானை வாரணம் பெண் யானை பிடி –வூடல் ஏற்பட்டு விரட்ட -பிரணய கலஹம் .. அலவன் வண்டு நள்ளி பெண் வண்டு திரு நறையூரில் பேசாமலே வூடினது போல ..

பெரிய ஆழ்வார் – நாலாம் பத்தில் கரு வாரணம் தன பிடி தூரன் தொட கடல் வண்ணன் திரு வாணை கூற திரியும் தம் மால் இரும் சோலையே .. நின் ஆணை திரு வாணை என்றதாம் ..மூன்றாவது ஆனை திரு மால் இரும் சோலை யானை காதவன் குவாலாய பீடம் முடித்தவன் ..கருமை வேற நிறம் என்று ரோசதாலே சந்யசித்து புரிந்து திரும்பி போக பெருகு மத களிறு போல தேன் கொடுக்க ..அதை உனக்கு பிடித்தவர்க்கு கொடு உபாயாந்தரம் இன்றி சரம உபாயமாய் பிர பத்தி பண்ணி கடல் வண்ணன் திரு பாதம் மேல் ஆணை இட்டு இளைத்து தயங்கி வந்தது ..கரிணி =காட்டு யானை /வசா பிடி பெண் யானை ..அழகர் மேல் ஆணை என்று சொன்னதும் லம்பந காதர -மீறி நடக்க முடியாமல் ..திகைத்து நின்றது ..சாந்தம் ஆஹி ..அந்த திரு மலை ..திர யக்குகளும் பிர பத்தி கனம் தெரிந்தது யார் எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒளிந்தாய் ஆறு உபாயம் பிராப்யமாகவும்.. பட்டர் இந்த பதிகமே உபாயமாகவே வைக்கணும் சரண் ஆரு இரண்டும் உபாயம்..அரையர் சுவாமி நின் சரண் மேல் மெய் என்று சத்ய பிரதிக்ஜை ஆணை இட்டாராம்

ஆனை புகு மதத்தால்வாய் பூசி ..விரல் வேங்கடவனை வணங்கும்..வழிகிற மத நீரால் சுத்தி பண்ணி கொண்டு விண்ட மலர் கொண்டு அது மட்டும் தன மேல் படாமல் தள்ளி கையில் கொண்டு போனதாம் தம் மூதாதையர் கஜேந்திரன் போல ..கூப்பிடாமலே ரட்ஷிகிறான் என்று ..சத்யம் சத்யம் ..கேசவனை விட பரம் -உயர்ந்தஅர்த்தம் இல்லை சம மானது உண்டு என்பர் .. வேறு பட்ட என்ற பொருள் தான் –பரன் திறம் அன்றி வேற இல்லை ..காவேரி கரையில் யார் எதி ராஜர் என்று கேட்க்க ஏ பாவம் பரமே கழுத்து அளவில் நின்று சத்யம் பண்ணினார் கூரத் ஆழ்வானும் ..

ஒன்பதாவது ஸ்லோஹம்

ச ஏஷ சௌந்தர்யா நிதேர் த்ருதஸ்ரிய :

வநாசலோ நாம ஸுதாம யத்ர ஹி

புஜங்க ராஜஸ்ய குலசய குரவாத்

ந கண்டிதா :குண்டலினஸ் சிகண்டிபி :

ந கண்டிதா : மயில்களும் சர்பங்களும் –பை உடை நாக பகை கொடியான் போல ..நித்ய சூரிகளுக்குள் பகை இல்லை ..சேராவற்றை சேர்த்து வைப்பார் நல குரவும் செல்வம் /நரகமும் ச்வர்கமும் பகையும் நடப்பும் -திரு விண்ணகர் பதிகத்தில் ..சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் ..திரு மார்க்கு அரவு ….புஜங்க ராஜன் என்று ஆதி சேஷ குலம் என்ற கவ்ரவத்தால் /வநாசல பெரும் காடு /சௌந்தர்ய நிதி /அழகு கிளி /ஏறு திரு உடையான் ..மயில் பார்த்ததும் ..ஜகத் சிருஷ்டி நினைவு வர .மயில் கழுத்து சாயல் ராமனுக்கு இதுக்கும் நல்லது ஏற்பட்டது..குண்டலின -சர்பங்கள் சிகண்டிபி -மயில்கள் ந கண்டிதா -கடிக்க பட வில்லையோ ..போதரிந்து வானரங்கள் பூ அறிந்து

தைரியமாய் இறங்கு கின்றனவாம் முதலை இருந்தால் ..திவ்ய தேசம் இது ..முதலை யாய் இருந்தாலும் கைங்கர்ய செல்வம் இருக்கும் ..வேட்டகத்தை விரும்பி இருப்பது போல அனைத்தும் உத்தேசம் தான்

பத்தாம் ஸ்லோஹம்

வ்ருஷ கிரி ரய மச்யுதச்ய யஸ்மின்

ச்வமத மலங்கயிதும் பரஸ் பரேப்ய :

ககபதி சரணவ் காகாஸ் சபந்தே புஜ

கப தேர் புஜ காச் ச சர்வ ஏவ :

அர்த்த பஞ்சக அர்த்தத்தை சொல்ல வந்தவை அனைத்தும் ..மிக்க இறை நிலையும்..

திரு மலையை பேசும் ஸ்லோகம் இதுவும் ..மலையே உபாயம் அதனால்

கிருபை ஏற்பட்டு ,அதனால் அவனுக்கு பாத்ரமாய் இருப்போம் மேலும் சத்யம் பண்ணுகிறதாம் ..ஆனை மட்டும் இல்லை அச்சுதன் இருக்கும் மலை இது ..சர்வே காக எல்லா பட்சிகளும் /ச்வமதம் அலங்கயிதும் -தம் தமக்கு பிரதிக்ஜதமான அம்சத்தை அதிகிரமித்து நடவா மைக்காக /கருடன் மேல் ஆணை சத்யம் பண்ணுகிறதாம் ..அது போல மீர முற்பட்டால் பாம்புகள் ஆதி சேஷன்அடி மேல் ஆணை இடுமாம் ..வரம்பு மீராமல இருக்கும் மலை தான் அச்சுதன் இருப்பிடம் ஆஸ்ரிதர்களை இவன் நழுவ விடுதல் இல்லை..நச புன ஆவர்ததே .பிரகலாதனை நழுவ விடாமல் இருந்தான் ..ஒரு நிமிஷம் போனவனை ஒரு நிமிஷம் கூட விட மாட்டான் ..பக்தி விதை விதைத்து தண்ணீர் விட்டு உரம் போட்டு செடி வளர்த்து புஷ்பம் தன தலையில் சூடிக் கொள்ளும் வரை பக்தி உழவன் ..

வருணன் குபேரன் சந்திரன் குபேரன் பிரம்மா ருத்ரன் போன்றோரும் தம் அடியவர் களுக்கு ரட்சித்து வரம் கொடுத்தார்கள் -வாணனை விட்டானே / கார்த்திகை யானும் கரி முகத்தானும் ..பிழை பொறுத்த தீர்த்தனை ஏற்றும் ..அச்சுதன் இவனே .. தங்கள் பதவியில் நழுவாமல் இருந்தால் தான் அச்சுதன் பெயர்.. எல்லோருக்கும் அந்தர் ஆத்மா வாக நித்யமாக இருப்பவன் இவனே ..யக்ஜா வராக பெருமான் தான் பலன் தருவார் ..பிரம்மா பகல் காலம் முடிந்தால் இந்திரன் போனாலும் பலன் இவன் அளிப்பான் ..திடமாக மலையில் இருக்கிறான் ..ஏழை எதலன் கீழ் மகன் என்னாது –நழுவ விட மாட்டான் தங்கள் தலைவன் மேல் ஆணை ..நித்யர்கள் இவர்கள் ..பறவை அரையன் அம சிறைய பறவை ..தரை லோகமும் சென்ற காகாசுரன்தட்ட பட்சிகளும் கதவை தரக்க வில்லை .மூங்கில் வாய் அமுதம் புல்லா குழல் பெருமை கொண்டது போல ..வாசுகி -ஆள் கடலை கடந்தான் அஜிதன் திரு நாமத்துடன் /ஆதி சேஷன்/ சுமுகன் சரண் அடைந்து ரட்சிக்க பட்டான் .. காளிங்கன் பண்ணிய தப்பு விபவ அவதாரத்தில் ஆழ்வார் களால் அருள பட்ட திவ்ய தேசங்களில்ஒன்றும் தப்பு பண்ணாது . .புள் அரையன் கோ -கக பதி ..

பதினொன்றாம் ஸ்லோஹம்.

ஹரி குல மகிழம் ஹ நூ மதன்க்ரிம்

சவ குல பசாம் பவதஸ் ததைவ பல்லா :

நிஜ குல பஜடா யுஷச் ச க்ருத்ரா :

சவ குல பதேஸ் ச கஜா கஜேந்திர நாம் ந :

இவை குளகம்.தங்கள் குல தலைவர் மேல் ஆணை இட்டு –ததைவ =அதே போல் …பொதுவான யானை முதலில் வூடல் திறத்தில் இருந்த ஒரு யானை பற்றி .முன் ஸ்லோகத்தில் அருளினார் .

ஹரி குலம் அகிலம் ஹனுமதன்கிரிம் -குரங்கு கூட்டங்கள் ஹனுமானின் திரு வடிகளில் மேல் ஆணை / பல்லா : -கரடிகள் ஜாம்பவான்மேல் ஆணை /க்ருத்ரா : –கழுகுகள் எல்லாம் ஜடாயுமேல் ஆணை / கஜா ;யானை கூட்டங்கள் கஜேந்திரன் மேல் ஆணை..

12 th ஸ்லோஹம்

வகுல தர சரஸ்வதீ விஷக்த ஸ்வர ரச

பாவயு தாஸூ கின்னரீஷூ த்ரவதி த்ருஷ

தபி பரசக்த கானாஸூ இஹா

வணசைல தடீஷூ சுந்தரச்ய

நூபுர கங்கை -சிலம்பாறு ..சிலம்பு மலை என்ற பொருளும் உண்டு ..வேங்கடமே தீங்குழல் வாய் வைத்தான் சிலம்பு -மூன்றாம் திரு அந்தாதி பாசுரத்தில் ..அது போல மலையே உருகி ஆறானதாம்..உருக காரணம் ஆழ்வான் சொல்கிறார் இதில் .தேவ ஸ்திரீகள் இங்கு வந்து கிளரொளி இளமை /முடி சோதியாய் /செம் சொல் கவிகாள் /போன்ற திரு வாய் மொழிகளை சுச்வரமாக ரசவத் தரமாக சாபிப்ராயமாகவும் பாட /மரங்களும் இறங்கும் வகை மணி வண்ணாவோ என்று கூவுமால் என்னும் படி கல்லும் உருக அதுவே ஆறாக பெருகிற்று என்கிறார்..வகுல தர சரஸ்வதீ விஷக்த –மகிழ் மாலை மார்பினரான நம் ஆழ்வார் உடைய திரு வாய் மொழியில் சம்பந்தித்து இருக்கிற /ஸ்வர ரச பாவயு தாசு கின்னரீஷூ -ஸ்வரங்கள் ரசங்கள் கருத்துக்கள் ஆகிய இவற்றோடு கூடின தேவ ஸ்திரீகள் /சுந்தரச்மா இஹா வன சைல தடீஷூ -அழகர் உடைய திரு மலை தாழ் வரைகளிலே /பிரசக்த காநாச சதீஷு -அவ அருளி செயல்களை பாடா நின்ற அளவிலே /த்ருஷ தபி த்ரவதி -கல்லும் கரையா நின்றது ..அதுவே சிலம்பாறு என்று பெயர் பெற்றது என்பதாக பூரித்து கொள்வது..திரு வாய் மொழியின் ஸ்வர ரச பாவ -கின்னர ஸ்ரீகள்–பாவம் ராகம் தாளம் -மூன்றும் -தெரிந்து -நாயகி ரசமா /தூது விடும் பாசுரமா ..எதை நினைத்து கொண்டு பாடுகிறார் -திரு கண்களை இணை கூற்றங்கள் என்பார் சில இடங்களில் ..த்ரவதி கரையும் கல் கூட த்ருஷது -கல் ..-மலை சிலம்பு என்று அர்த்தம் கொண்டு சிலம்பாறு . அவனது .தயை தான் கருப்பஞ்சாறு வுருகி கல்கண்டு போல திரு மலை என்கிறார் தேசிகன்..கோவலர் கோவிந்தன் குற மாதர்கள் பண குறவஞ்சி..எங்கும் பல்லாண்டு ஒலி செல்லா நிற்கும்..திரு புன்னை மரம் நறு மனம் வீசுகிறது திரு வாய் மொழி கேட்டு கேட்டு..

13th ஸ்லோஹம்

பருன்கீ காயதி ஹம்ச தாள நிப்ருதம் தத் புஷ்ணதீ கோகிலாபி

உத் காயத் யத வல்லி தலலஜ முகாத் ஆஸ்ரம் மது ச்யந்த்தே

நிஷ் பந்த ஸ்திமிதா ;குரங்கத தயஸ் சீதம் சிலா சைகதம்

சாயாஹ்னே கில யத்ர சுந்தர பூஜாஸ் தஸ்மின் வனஷ் மாதரே

பிருங்கி காயதி – பெண் வண்டுகள் பாட /..ஹம்ச நடையே தாளம் /வண்டினம் முரல்வதும்/குயில் பாட ஆரம்பித்ததாம் இவற்றை ..தாளமும் ஸ்ருதியும் வைத்து கொண்டு -தத் புஷ்ணதீ -விட்டு விலகாமல் –வந்தே வால்மீகி கோகிலம் போல ர மை இத் தி ராமக -அழகன் ராமன் அழகரே பாடுவோம் ..ஏர் இட்டு கொண்டு பாட வேண்டாம் ..மகரந்தம் பூவை தூவி ஆநந்த கண்ணீர் செடி கொடிகள் ..மான் கூட்டங்கள் கை கால்கள் அசைக்காமல் இமை கொட்டாமல் ..மருண்டு மான் கணங்கள் மெய்கை மறந்து மேய்ந்த புல்லும் கடை வாய் வலி சோர இரண்டு பாடும் துளுன்கா புடை பெயரா எழுது சித்திரங்கள் போல் நின்றனவே .கல் வருகி .நீர் பெருக –மாலை பொழுதில் இப் படி பட்ட நிகழ்வு நடக்கிறது..காலை எழுந்து இருந்து கரிய-வந்ததும் கண்ணனை நினைவு படுத்த ..குருவி கணங்கள் -இவள் ச்வாபம் தான் இவள் இருக்கும் தேசத்திலும் -மாலின் வரவு சொல்லி மருள் பாடுதும் மெய்மை கொலோ ..சோலை மலை பெருமாள் த்வாரா பத்தி பெருமாள் ஆலின் இலை பெருமாள் யார் என்கிறாள்

கூரத் ஆழ்வான்திரு வடிகளே சரணம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்..

Posted in ஸ்தவம் | Leave a Comment »

Kali Yuga Dharmam–Geetha Vasudevan..

October 15, 2010

We are all born in this world, we eat, we live, & die, this is common to both humans & animals, then where is the difference? there must be some factor to distinguish ourselves from mere animals. As humans what is our goal? mere than the word humans, it is apt to use the word ” Sri Vaishnavas”. So what is the ultimate goal of a
Sri Vaishnava?

There are four goals or Chaturvidha Purusharthas, namely Dharma, artha, kaama and moksha.

Dharma is righteous path prescribed in the Saastra
Artha is financial aspects and its equivalents.
Kaama is gratification of the sense organs

These three goals namely Dharma, artha, kaama are transitory and very limited and are mundane goals. The fourth goal is Moksha, which is permanent and unlimited. Moksha is liberation from all karmas and hence from the material world, reaching the transcendental divine world Shree Vaikuntam and doing eternal service to the lotus feet of Shreeman Narayana: and having infinite bliss. And now when our goal is clear, what are the ways to reach it?

Yuga in Hindu philosophy is the name of an era within a cycle of four ages or chatur yugas namely krita yugam, Treta yugam, Dwapara Yugam, and kali yugam. Every yuga has a dharma for itself, to understand it first we must understand ” Sri Vaishnavam”
Followers of ” Sri Vaishnavam” are called ” Sri Vaishnavas”“Vaishanava Jana Tho”, a favorite of Mahatma Gandhi.

Who is a Sri Vaishnava?

By birth in a bramhin caste, & wearing yagnopaveetham (poonal) one cannot be qualified for Sri Vaishanavisim and Sri Vaishnavisim is not a caste, it is an association or group, with which one has to associate ourselves to reach HIM, Out of 12 alwars only 3 were bramhins, rest all belong other 3 varnas, even lords incarnation as Rama was a kshatriya by birth and Krishna was a yadava . So birth is not a eligibility for Sri Vaishnava

defintion for Sri Vaishnava & Sri Vaishnavisim

Vaishnavism is a broad-based universal religion , which is open to one and all independent of Caste,creed, gender, and scholarship of the individual. The qualifications to be a true Vaishnava has been described beautifully by Narasimha Mehta in his song

The following is the summary of the song which summarizes practical vaishnava values in a unique way

 He is a true Vaishnava who knows and 
feels other’s calamities as his own.
Ever ready to serve, he never boasts.
Keeping his thought, word and deed pure.
Blessed is the mother of such a person.
He treats women as he would treat his own mother
He keeps his mind calm  and 
does not stain his lips with falsehood;
Nor does he touch other’s wealth.
No bonds of attachment can hold him.
Ever in tune with Rama-nama (name of God), 
within his body is present all places of pilgrimage.
Free from greed and deceit, passion and anger,
This is a true Vaishnava

Sri Vaishnavas.(Vaishnavas and Sri Vaishnavas are equal in meaning. The word Sri is added for auspiciousness in the Vaishnava Paribhasha(Colloquliasm). It is also a matter of respect accorded by others to Vaishnavas.” Adiyen went in search of such person, in all the maada veedhis of Thirumala, but could not find any other person, lowlier than me, that is why adiyen came swamy” (who other than Periya Tirumalai Nambi can say these words, we always boast of our education and designation we hold, and also about our children, & want publicity known even to our relatives, can we ever imagine to stand in front of Periya Thirumalai Nambi) who was so humble.an aspect of dharma that is valid for a yuga. In Satya-Yuga or the golden age there was a different set of Dharmas or laws; in Treta, they changed into another form; in Dvapara, the Dharmas were different from the Dharmas of other Yugas; and in Kali-Yuga, they assumed still another form. The Dharma changes according to the changes of the cycles. Man is undergoing change. His nature gets transformed through experiences. Hence, his external form of Dharmas also should change. The other aspect of dharma is Sanatana Dharma, dharma which is valid for eternity.

1) a person who is not able to bear the pain of others, cries and bothers as he himself is undergoing the sorrow and immediately goes & helps them is the 1st character of Sri Vaishnavan

example once Swamy Ramanuja,saw Embar(his cousin & sishya)putting his hand into the snake’s mouth, on enquiry, embar replied, “adiyen is removing the thorn that got struck in its tongue, so that it would be relieved from pain” Embar could not even see the creature suffering from pain, such was the karunyam he had on the snake, even knowing the fact, that snake bite may lead to fatal death. Once Swamy Ramanuja’s asked his another disciple Koorthalwan to cut the banana leaf from tree, but Alwan did not return for a long time, when he went to see what happened Alwan was unconscious, alwan was not able to bear the pain, the plant was undergoing while its leaves are being cut, such is his compassion(what an example, can we ever live upto them? not even in our dreams)

2)A Sri Vaishnava’s 2nd character is that we must think that we are the lowliest of all, we should shed all the 3 egos which comes to us1) by our birth being in a rich or pious family 2) by our education or qualification 3) by our fortunes or prosperity/wealth, “paraspara neecha bhaavam sri vaishnava lakshanam” goes a saying, every Sri Vaishnava must think himself as the slave & lowliest of other sri vaishnava, no room for ahankaram.

example, when Swamy Ramanuja, visited Thirumala once, Periya Thirumalai Nambi (his maternal uncle & 1 among the 5 acharyas of Swamy Ramanuja) came to welcome Swamy near Kali gopuram, along with prasadams & mariyadhai, Swamy Ramanuja said “Why did devareer, at this age come, down all the way, is it not enough, to send some small person or boy, why did devareer strain?” Periya Thirumalai Nambi said

Thus our poorvacharyas lived upto the mark.

How can we attain spiritual up liftment? in the age of kali is discussed below:-

Manu smriti states

There is one set of (yuga) dharmas for man in the krita yuga; a different set for each of the treta, dvaapar and kali yugas; the dharmas change according to the change of the yugas.”

The human mind was not polluted in Satya Yuga and therefore he/she was able to climb the ladder of self realization easily. 1)The first way is Nama sankeertanam (chanting his names) innumerable no of times , no need for time, place and other factors, we cant do it while driving, cooking, walking,anywhere & anytime the easiest and simplest wayIn the Srimad Bhagavatam it is statedkaler dosa-nidhe rajann asti hy eko mahan gunah kirtanad eva krsnasya mukta-sangah param vrajet krte yad dhyayato visnum tretayam yajato makhaih dvapare paricaryayam kalau tad dhari-kirtanat “The most important factor in this Age of Kali, which is an ocean of faults, is that one can be free from all contamination and become eligible to enter the kingdom of God simply by chanting the holy names. The self-realization that was achieved in the Satya millennium by meditation, in the Treta millennium by the performance of different sacrifices, and in the Dwapara millennium by worship of Lord Krishna can be achieved in the Age of Kali simply by chanting the holy names.”

In Thirumalai 2nd pasuram Thondaradipodi Azhwar says “achyutha, amarareere aayar tham kozhundhey ennnum icchuvai thavira yan poi indihra logam aalum, acchuvai perunum vednden arangamanagurulanee”Azhwar reveals that the bliss that arises from reciting the many divya naamAs of Sri RanganAthan is far superior to the bliss arising from staying even at Sri Vaikuntam . Therefore, he says that he rejects life at any other place over the life at Srirangam spent in the enjoyment of the naama sankeerthanam (chanting names) of the Lord.“One’s athma gunas, will be a favourable factor for acharya sammandham but in my case my athma gunas are uncordial for my acharya,sammandham, Adiyen does not want to have Sri Ranganatha Darshanam which forbids my acharya sammandham.(emperumaanr/bhaagavatha sammandham) “ & immediately left for Thirumalirun Solai, (Madurai) as he did not want to stay in the place which has not accommodated his acharya and a utthma bhagavatha So our poorvacharyas lived as example to us that bhaagavatha sammandham is much superior than bhagavath sammandham adiyars of lord are more important than the lord himself. And all alwars has hailed this bhaagavatha sammandham in their sri sookthis/arulicheyalVipra Narayana was the former name of Thondar adi podi alwar, meaning is thondar = servants/adiyars adi = feet, podi = dust, here he identified himself as the dust under the holy feet of bhagavathas i.e thondar adi podi alwar.

In the Treta Yuga, Yajna and Yagams were seen as the methods of worship.

In the Dwapara Yuga, pujas and rituals were seen as the best modes or worship.

In the Kali Yuga, chanting of mantras and prayers is considered to be the ideal method to attain self realization. This is because the age of Kali is an age of in-auspiciousness. Mind will be easily attracted to pleasures, which lasts only for few seconds. There will always be a craving for pleasures. There will be no control of desire. Non fulfillment of desire leads to anger and destruction. People will not be able to concentrate in the Kali. So in this yuga, we have only 3 ways, as resort for our spiritual upliftment.

In this context, adiyen would like to share an example which is cited by our poorvacharyas. They say Lord Narayana is like a bar of gold, and his namam (name) is like ornaments. Though gold bar is precious and highly valued, we cannot instantly make use of it. but the ornamants (his namam) can be easily worn by us. Thus than the lord, it is his Namam(name) that comes to our help, when called upon. In the kaurava sabha, when Draupadi called upon her husbands to save her when she was humiliated in front of everyone, no body could help, lastly she raised her hands and called “Krishna, my lord save me, I take refugee in you”, though krishna was not present, there his namam came as her savior. again Gajendra called “Naryana O Manivanna, Oh ! Lord, please come and save me” came the lord on garuda, killed the crocodile to save his bhaktha. Our only refugee is his thirunamam, Keep on chanting the ashatkshara manthram, there is no yagam, pooja, archana, japam, thapam more than that.

2) The second way is Thatheeyaradhanam feeding the adiyars of the Lord. it is also said, that by doing this, we would be doing prayachittham for all the sins, which we sometimes do even without our knowledge, example, in our day to day life, we kill so many insects, worms, bacteria, while cooking, walking, cleaning, this thaatheeyaradham is a prayachitta homam for the same.3)The third and the last way is Bhaagavatha sammandham
Bhaagavatha sammandham (relationship/association with adiyars) is much hailed than even bhagavath sammandham (relationship/association with lord).

Sri Vaishnavas, never send their guests un-feeded, even if the guest is not up to the mark, he is to be given the best hospitality with good food, and accommodation, because ” Athithi devo bhava” athithi/guest is god. that is why, we put rangoli (kolam/muggu), in front of our houses,with rice flour so that it will feed insects and ants, and offer food to crows & birds (mandatory) and when other people of other sub sects/religion call prasadams distributed as annadhanam or prasad vinayogam but our sri vaishnava sampradayam calls it “Thatheeyaradhanam” which is split as Thatheeyars + Aaradhanam, thatheeyars means adiyars of Lord, and aaradhanam means doing service to them, so it means, we are performing service by feeding to adiyars of Lord Sriman Narayana.

Example, after koorthalwan’s eyes being lost, because of kirumi kanda chozhan & swamy Ramanuja, being exiled to Karnataka. koorthalwan went to have darshan of Sri Ranganatha in Sri Rangam temple (even though he had no eyes), when he was about to enter the temple gates, he was stopped by the watch keeper, saying associates/sishyas of Swamy Ramanuja are banned to enter the temple according to the orders of the king, & said “but swami even though devareer is Ramanuja’s sishya you are humble & full of athmas gunas so devareer can enter the temple” Koorthalwan replied

Bhaagvatha kainkaryam is regarded even higher than Bhagavath kainkaryam by our sampradayam. The basis for this belief is that the true devotees of Vishnu are dearest to the Lord Sriman Narayanan and any service rendered to them is most pleasing to the lord.

Sahasra vaarshiki pooja vishnoor bhagavthoj vijaa:
sakruth bhagavatharchaya: ka laam naarhatheshotacheem!!

goes parasara visishta paradharma sastram

meaning

Doing aaradhana or kainkaryam once to lord’s devotees is equal to doing aaradhana or kainkaryam to lord for 1000 years.

Padmotthara purana says of all types of worship, the worship to Vishnu is great, and even greater than that is service to bhagavathas. It further adds that even by neglecting the worship of god if one offers worship. to bhagavathas , the god supremely is pleased with him and showers his grace on him

The food part taken at the bhaagavatha’s house is superior & pure, and the same level of holiness is in ganga theetham, vishnu dhyanam and observance of ekadasi vratham

Thus Sri Vaishnavisim calls for bhaagavtha bakthi more than bhagavath bakthi.

When Swami Ramanuja walked 18 times from Sri Rangam to Thirukottiyoor, every time he got a priceless message from his acharya Thirukottiyoor Nambi of them the following were given

12th time) On getting Satsangam, we will have Bhaagavatha Sammandham

13)Bhaagavatha Sammandham leads to Bhagavat Sammandham

14)Bhagavat sammandham makes us to avoid other subjects

15)Avoiding other subjects leads us to be Adiyars to Emperumaan

16)Being Adiyars, we take refuge only in HIM (lord)

Thus bhagavtha sammandham leads to prapatti and ultimately to the Lotus Feet of the Lord.

Taking our poorvacharyas as example, we must atleast make some efforts to follow them to reach our goal as “Sri Vaishnavas”

Posted in Sri Vaishna Concepts | Leave a Comment »

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம்-1 to 6 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 14, 2010

அவதாரிகை–

கிருமி கண்ட சோழன் வீர சைவன்/துரோணம் அஸ்தி..சிவம் அளவையாக

வைத்து பெரிய அளவு உண்டு/அபாகவதர்கள் தொட கூடாது ..பெரிய நம்பியும் ஆழ்வானும் தரிசனத்துக்கு தரிசனம் தொலைத்தனர் .. ஆசார்யனை விட்டு பிரிந்து தேசாந்தரிதில் இருக்க மனம் எண்ணாது ஆன அடிமை செய்யணும் ..அவர் அமுது செய்த மோர் பிரசாதம் முதலில் அமுது செய்து மோர் முன்னாள் என்ற பெயர் பெற்றார் ..விளாம் சோலை பிள்ளை ஆளவந்தார் முதுகில் வந்த நோயை தான் வாங்கி கொண்டவர் ..கடை தலை சீயக்க பெற்றால் கடு வினை கழியலாமே..அங்கெ செல்ல இவர் பின் தொடர தாய் நாடும் கன்றே போல் வந்தோம்.. பெருமாளை -சேவிக்க சொல்ல நம் கோபுரம் எதிரே நிற்க -தேவு மற்று அறியேன் என்றவர்..வடுக நம்பி தன நிலையை எதி ராசா அருள் என்கிறார் மா முனிகள் ..மதுர கவி சொல் படியே நிலையாக பெற்றோம் ..பரி பூர்ண சரத்தை ..சுந்தர பாஹு -கள் அழகர் -இளமை கெடுவதன் முன்னம் –பொழில் சூழ் மால் இரும் சோலை ..நூபுர கங்கை ..அவன் வாழ்கிற பெரும் சோலை பித்து தலைகேரும் அவனை நினைந்தே இருந்து ..நாறு நறும் பொழில் மால் இரும் சோலை மணாளருக்கு நூற் தடாவில் வெண்ணெயும் அக்கார அடிசிலும் வாய் நேர்ந்தாள்..கோவில் அண்ணரே நிறை வெற்றி வைத்தார் ..வள்ளல் அவன்..வைகுண்ட நாதன்/ அதி மானுஷ/ ஸ்ரீ ஸ்தவம்/ பாடி விட்டு இங்கு வந்தார் 132 ஸ்லோகம் பெரிய ஸ்தவம் .நெடுமையாக வருணனை ..அவனே ராமன் கிருஷ்ணன் ..சீமாலி தலை அறுத்த சரித்ரம்/ கையில் புஷ்ப மாலையால் கட்டி விடுவித்த சரிதம் ஆழ்வாருக்கே வெளி படுத்தினான் ..என்ன பலத்தை வேண்டி -பிரிவை ஆற்ற /நமக்கு பிரபந்தம் கிடைக்க /கொடு வுலகம் காட்டேல் பல நீ காட்டி படுப்பாயே ….பட்டர் இன்னும் சில காலம் இருந்து இருந்தால் ஸ்ரீ வைகுண்டம் போக படி கட்டு கட்டி வைத்து இருப்பார் ..நமக்கு சோறு போட அவர்களைபட்டினி/துடிப்பு ச்லோஹம் ஆனது ..ஆனந்தமாக எம்பெருமானார் திரு வடி நிழலில் -ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் -வாழ பிரார்த்திக்கிறார் ..ஆனை தொழில்கள் அனைத்தும் ஆச்சார்யர் இடம் கிடந்தது உறுதி உடன் கைங்கர்யம் செய்யவே ..பன்னிரண்டு வருஷம் ராமானுஜர் மேல கோட்டையில் இருக்க ஆழ்வானும் இங்கே 10 ஆண்டுகள் இருந்து இருப்பார்-இந்த ச்தவத்தை தின படியே கேட்கிறான் ..தினம் கிளி சாத்தி கொண்டு திரு வேங்கடத்தான் நித்யம் பெற்று கொள்கிறான் மார்கழி மாதத்தில் வைர கிளி மேல் போய் சாத்துவார்கள்..

துவார சேஷி மூலம் பிரதான சேஷி கோவில் காப்பான் வாசல் காப்பான் ஆச்சார்யர்கள் /தாய் நாடு கன்றே போல் ..கறவா மட நாகை-.தன கன்று உள்ளினார் போல நினைத்து இருப்போம் ..அவன் இடமே ஆச்சார்யர் கைங்கர்யமே கேட்கணும்..ஆச்சர்யர் பகவத் பாகவத கைங்கர்யம் -வரிசை நோக்கினால் அவன் சந்தோஷிக்கும் படி ..உகக்கும் பகவத் கைங்கர்யம் அடுத்து பகவான் வுகக்கும் பாகவத கைங்கர்யம் அடுத்து அவர்கள் வுகக்கும் ஆச்சார்யர் கைங்கர்யம்..கிடாம்பி ஆசானும் அகதி என்று ஆளவந்தார் ஸ்லோகம் சொல்ல ராமானுஜர் அவதாரம் பின்பு சொல்ல கூடாது என்றான் அழகர் பெருமாள் ..திரு கடி தானமும் என் உடைய சிந்தையும் -தாய பதியிலே –சாத்திய ஸ்தானம் சாதனா ஸ்தானம் ..கிருக்ஜதைய சிந்தை கந்தம் ..ஏறி வந்த ஏணி எட்டி உதைக்க கூடாது ..அனைவரையும் திருத்தி ராமானுஜர் திரு வடியில் ஆட படுத்த தான் திவ்ய தேச வாசம் ..ஸ்தலத்தார் அருள பாடு ..நம் ராமானுஜர் உடையார் -பெரிய நம்பி வம்சமும் இதில் சேர்ப்பார்கள் .. திரு முடி சம்பந்தம்.

முதல் ஸ்லோகம்

ஸ்ரீ மந்தவ் ஹரி சரணவ் சமாஸ்ரிதோஹம்

ஸ்ரீ ராமா வரஜ முநீந்திர லப்த போத:

நீர்ப்பீகஸ் தத இஹா சுந்தர வோரு பாஹூம்

ச்தோஷ்யே தச் சரண விலோக நாபிலாஷீ ..

ச்தோஷ்யே -ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறேன்..தது சரண விலோகன அபிலாஷீ .. ஸ்ரிமந்தவ் ஹரி சரணவ் -திரு பொலிந்த சேவடியை .திரு நாரணன் தாள் சமாஸ்ரிதொஹம் /ஸ்ரீ ராம அவரச முநீந்தர .ராமன் தம்பி என்ற பெயர் படைத்த ராமானுஜரால் லப்த போத -க்ஜானம் பெற்று. நிரப்பி-அதனால்- -பயம் அற்றவன்–சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் பாட இரண்டு ஹேது அவனையும் ராமானுஜரையும் பற்றியதால்/சுந்தர ரோரு பாஹூம் – சுந்தர தோள் உடையானை பல சித்திக்காக ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறேன் ..இல்லாததற்கு ஆசை கொண்டு -பிரார்த்திக்கிறார் ..ஸ்ரீ சப்தத்துடன் ஆரம்பித்தார் ஹரி சப்தம் பாபம் போக்க ..ஸ்ரீ மந்தவ்-மங்களம் தர -திரு பாதம் போல கமல பாதம் .அநிஷ்டம் தொலைக்க ..சுசி ருசியாக /திரு மகள் பிடிக்கும் மெல் அடி /மேல் கோட்டை நினைவால் ..ஸ்ரீ ராமா வராஜ -பூ மன்னு மாது /மாது பொருந்திய மார்பன் / மார்பன் புகழ் மலிந்த பா /பா மன்னு மாறன்/மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவன் போல,,அவனருகில் இருக்க இருக்க பயம் போகும்..ததோ நிர்ப் பீக -ராகம் -ஆசை -நல்லது நடக்கும் என்ற எதிர் பார்ப்பு -நிறை வெறிய பின்பு சுகம்/ பயம் -துக்கம் இது போல /வேரோடு தள்ளி எறியணும்..லௌகிக விஷயத்தில்..மேவினேன் அவன் பொன் அடி -கடந்த காலத்தில்– காண வாராய் என்று நடக்க கேட்ப்பார்கள் மற்றவர்கள் ..சம்சார மோட்ஷ ஹேது அவன் திரு வடி மோட்சமே ஹேது ராமானுஜர் திருவடிகள் ..தோள்களை ஸ்தோத்ரம் /காண் தகு தோள் அண்ணல்….தோளுக்குள் அடங்கி இருப்பதால் பயம் நீங்கும் ..விலோகன அபிலாஷி -..ஸ்ரீ சைலம் திரு வேங்கடம்./திரு வாய் மொழி பிள்ளை /எதிராஜர் இன் அருளுக்கு இலக்கு ஆக ..மா முனிகள் ஆழ்வார் ஆச்சர்யாராய் பாடி எம்பெருமானார் திரு வடி கேட்கிறார் ..இங்கே ஆழ்வானோ பகவானை பாடி அதை கேட்கிறார்..

கோட்டை யின் உள்ளே கிடப்பார்க்கு அஞ்ச வேணுமோ ..அவனை கிட்டி அவன் ஆச்சர்யாராய் காட்ட –ஆச்சர்ய லாபம் பகவானாலே .

இரண்டாவது ஸ்லோகம்..

சுந்தராயத புஜம் பஜாம் அஹே விருஷ ஷண்ட மயம் அத்ரிம் ஆஸ்த்திதம்

யத்ர சுபிரதித நூபுரா பகாதீர்த்தம் அர்த்தித பல பிரதம் விது ;

.சிலம்பாறு நூபுர கங்கை அடுத்து அருளுகிறார் ..சுப்ரதித -பிரசித்தி பெற்ற -தர்ம தேவதை நீராக உருக அத்தை கொண்டு ப்ரக்மன் திரு வடியை கழுவ நூபுரத்தில் பட்டு தெரித்தது ..சிலப்பதிகாரம்/பரி பாடல் -தெற்கு திரு மலை ..இரண்டு திரு மார்பம்.. தென் ஆனாய் -நான்கு யானை /மாடலன் கதா பாத்ரம் .ஆறு மூன்றாக – பவஆறு ஹரிஆறு சம்சாரம் வற்ற -இஷ்ட சித்தி புண்ய சுருதி ஆறு -வேதங்கள் விளங்க –மலையத்வஜ பாண்டியன் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ மன்னன் கைங்கர்யம்..விஜய நகரத்து பேர் அரசர் கைங்கர்யம் ..ரிஷபாத்ரி மலை..தர்ம ராஜர் ரிஷப ரூபத்துடன் தபம் இருந்து சுந்தர ராஜ சேவை ..பரம சுவாமி மூலவர் ..ஆறு ஆழ்வார்கள் மங்களா சாசனம் ..இரும் பெரிய நித்ய வாசம் செய்யும் சோலை..

தீர்த்தம் வணங்கு கிறோம் அர்த்தித பல -கேட்டதை இஷ்ட சித்தி தரும்/யாத்ர -எவ் இடத்தில சுப்ரதித புகழ் பெற்ற விருஷ ஷண்ட மயம் மரம் நெருங்கி தோட்டம் பொழில் சோலை ..அத்ரிம் -மலை /ஆஸ்திதம்-அடைந்த இடமாக கொண்ட சுந்தர ஆய்த பருத்து நீண்ட புஜம் –தோள் உடையானை பஜா மஹே-தொழு கின்றோம்….ஆரோக்கியம் சந்தானம் ஐஸ்வர்யம் மோட்ஷம் அனைத்தும் கிடைக்கும் ..நீர் மலை பகவானை சேர்த்து ஸ்லோகம் ..அண்ட குலத்துக்கு அதிபதி -சொத்தில் கொஞ்சம் கொடும்/ஆழ்வான் என்ன கேட்ப்பார் ..எல்லாம் ராமானுஜர் திரு வடிகளே இவருக்கு ..மலை யாவாது நூபுர கங்கையோ சுந்தர தோள் உடையானோ நீராக உருக மலை போல் திடமாக சுந்தர தோள்களில் சேர்த்து பயம் போக்க .இங்கேயே படி கொண்டு கிடக்கிறான் -ஆஸ்திதம்..

மூன்றாம் ஸ்லோகம் –

க்வசித் த்வரி தகாமி நீ கவசன மந்த மந்தாலசா

க்வசித் ஸ்கலித விஹவலா கவசனபேநிலா சாரவா

பதன் த்யபி கில விரஜதி நூபுராஹ்வா நதீ

சு சுந்தர புஜாஹ்வயம் மது நிபீய மத்தா யதா..

-ஆறு ஓடும் கதி விசேஷங்களை .க்வசித் -சில இடங்களில் -.துவரித காமினி வேகமாக /மந்தமாக -ஆலச/ கழித்த விக்ளதா பிரிந்து /நுரைத்து கொண்டு/ இரைச்சலோடு/ஏதோ குடித்து மாறுவது போல ..அழகிய தோள் உடையானை மது நிதியை குடித்து யானை தள்ளாடு வது போல மத நீர் பெருக்கி கொண்டு/ குரங்குகள் எல்லாம் மது வனத்தில் கொண்டாடியது போல ..அங்கே சீதையை கண்ட படியால் ..சிரிதலோ அழுவதோ பிரகலாதன் நரசிம்ஹனை கண்டதும் பண்ணினது போல .சிலம்பு ஆர்க்க வந்து தெய்வ மகளிர் ஆடும் சீர் சிலம்பு ஆறு பாயும் -பெரியாழ்வார் ..சிலம்பின் ஒலியா சிலம்பாரின் ஒலியா ..சந்தொடு கார் அகிலும் தடங்கள் பொருது வந்து இழியும் — கரை அழித்து கொண்டு வரும் -சுரும்பார் கோதை தொகுத்து உரைத்த ஆண்டாள் ..சுந்தரன் அழகு எல்லாம் .கேசம் ஏக தேசஅழகை சொல்கிறாள்..சீர் எடுத்து கொண்டு போகிறதாம் அரு -மத்த கஜம் வருவது போல/சிலம்பு இயல் ஆறு உடைய -கலியன்..சாரவா -பெரும் முழக்கத்துடன் ..அதிகாரிகள் போல வகமாக அனுபவிக்க ஆசை பேற்றுக்கு துவரிக்கை/மந்த பேரு தப்பாது சோம்பல் பிரபன்னர் போல/இந்தரியங்கள் பயம் பாறையில் பட்டு சிதறி /இவை என்ன உலகு இயற்க்கை சிரிப்பு /கொடு வுலகம் வெறுப்பில் பரிகாச சிரிப்பு நுரை /கூப்பிடு பெரு முழக்கம் /தடால் -விழுந்து சேவிக்கிற சப்தம்/இப்படி பல விதங்களில் ஓடி வருகிறாள் ..மருமகனை சேவிக்க வருகிற வேகம் ..வாராய் ..செய்த வேள்வியர் வைய தேவராய் -மெதுவாக /எளையாராவி உண்ணும் இணை கூற்றன்களோ /சிரித்தல் நுரைதல்-கங்கை கண்டு பரிகாசத்துடன் சிரித்ததாம் ஒரு தடவை திரு வடி தொட்டாய் திரை கையால் அடி வருட கண்டு கொண்டு இருக்கும் காவேரி ..சோலை -காவேரி பண்ணுபவை மரம் பல வளர்த்து /பாபம் தொலைத்து புறப்பாடு பொது வீதிகளை அலம்பி /ஸ்நானத்துக்கும் ஆராதனதுக்கும் தீர்த்தம் ..மணல் திட்டின் நடுவில் உயர்த்தி காட்டு கிறாள் ..வான் பொன்னி பேர் ஆறு விழ வர ஸ்ரிதிட்டேனே -பேநிலா/ஒரு நாள் வாராய் -ஒ சாரவா -நீக்க மில்லா அடியார் /தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன்-விரஜதி..ஸ்திரீ லிங்கம் பெண் பால் பூமி மின்னல் ஆறு எல்லாம் பெண் சொல்

பஜேமே -வணங்குவோம் /

நான்காம் ஸ்லோகம்

உததிக மந்தராத்ரி மதி மந்தன லப்தபயோ

மதுர ரச எந்திராஹ் வஸுத சுந்தர தோபரிகம்

அசரண மாத்ரு சாதம சரணம் சரணார்த்திஜன

பிரவணதியம் பஜேம தருஷண்ட மயாத்ரிபதிம்.

உததிக–கடலை அடைந்து இருக்கிற -மந்தர-மந்தர பர்வதம் அத்ரி ..நீள் நாகம் சுற்றி . –ஆழ கடலை மந்தன -கடைய .லாபத -கிடைத்த பயோ மதுர ரச -வஸ்து இந்திரா என்று பெயர் பெற்ற சுதா -பெரிய பிராட்டியாரும் அமுதமும் வந்தன – சுந்தர தோள்கள் வேலை செய்ததை சொல்கிறார்.. ஒன்றை கொண்டு ஒன்றை கொடுத்தான் தோள்கள் ஆயிரதாய் கடந்தவன் ..அசரணம் மாத்ருசா -சரணம் ஆர்த்தி ஜன -புகல் இடம் இல்லை என்று ஆர்த்திக்கும் ..பிரவணம் -அன்பு காதல் காட்ட வல்லவனே தருஷ ஆண்ட மாயா அத்ரி பதிம்-கடைந்த போது காண பேரு பெற வில்லை.. இப்போ கிடைத்தது..விண்ணவர் அமுதுண்ண அமுதில் வரும் பெண் அமுதை கொண்டது போல ராமானுஜர் அமுதை கொண்டு உம்மை தள்ளினோம்..உயர்ந்த அமுதை இவர் கேட்டு பெறுகிறார்..மந்தரம் நாட்டி அன்று மதுர கொழும் சாறு கொண்ட அதே சப்தத்தில் ஸ்லோகம் -பாகவத -முக்தர் பக்தர் நித்யர் ..பவ்யத்துடன் -பணியா அமரர் ..கேசவ பக்தி /கேசவ பக்தர் மேல் பக்தி ..லக்ஷ்மி லலித க்ரஹம்-அவன் திரு மார்பு .உழல தடி போன்ற திரு தோள்கள் திண்மை இருந்தால் தான் கடல் கடைய முடியும்..பூவை பூ வண்ணா -சீரிய சிங்கம் யாதவ சிங்கம் சொல்லி அடுத்து மென்மை /ரட்ஷகம் போக்யத்வ மிரண்டும் ..பஞ்ச ஆயுதங்களையும் எப்போதும் தரித்து கொண்டு -பரம சுவாமி ..வள்ளல் மால் இரும் சோலை மணாளர் ..அசரண -புகல் இடம் அற்றவர்களுக்கு சரணம் ..

இந்திர கோபங்கள் பட்டாம் பூசிகள் மலையை மறைத்தனவாம் ..சீத கடலுள் அமுது -இந்த்ராஹ்வா சுதா -பயக மதுர ரச -இந்திரா அமுத இரண்டும் மூன்று எழுத்து ..ராமன் கிருஷ்ணன் சரம ஸ்லோகம் -அவனே விரதம் கொண்டு ரட்ஷிகிறான் இவனோ நம்மை பற்ற சொல்கிறான் ..அதனால் ராமன் திரு வடிகளை பற்றனும் .நான் கை விடேன் -தேவை இடாதார் இவர்..விதிக்க வில்லை அவன் ..தோஷமே தேவை..மித்ர பாவேன..சத்துக்கள் தன்னை அங்கீ கரிக்க இப்படி சொல்கிறான் ராமன் ..வசிஷ்டர் போல்வார் ..சரனார்த்தி ஜன பிரவனாதியம் -அன்பு பெருகும் புத்தி உடையவர் ….செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள் -பிராவண்யம் உள்ளவன் ..ஷமா குணம் சொல்ல வில்லை குற்றம் கண்டால் தான் மன்னிக்கணும்..

ஐந்தாம் ஸ்லோகம்

சச தர ரிங்கனாத்யா சிகம் உச்சிகர பிரகாரம்

திமிர நிப பிரபூத தருஷ ஷண்ட மாயம் பிரமதம்

வன கிரி மா வசந்த முபயாமி ஹரிம் சரணம்

பிது ரித சப்த லோக ஸு விஸ்ருண்கல சங்க அரவம்

பிரமாத -பிராந்தி கொடுக்கும் .முடி சோதி ..திரு மாலே கட்டுரையே தோட்டமா சோலையா மலையா மரமா தெரியாத பிரமை .. பெருமாளா பிராட்டியா ..ஹரிம் சரணம் -பாபம் போக்கும் பெருமாளை /சங்கு அரவம் சப்த லோகமும் ..மதுரை தமிழ் சங்கத்தில் இவரே போய் சங்கம் வூதினாராம் ..அதிர் குரல் சங்கத் தழகர் தம் கோவில் /பதி அதி ஏற்றி ..மதி தவழ குடுமி மால் இரும் சோலை ..சங்கு ஒலியும் நாண் ஒலியும் கேட்டாள் ஆண்டாள் ..சச தர ரின் கனாத்யா சிகம் -திங்கள் நன் மா முகில் சேர் திரு மால் இரும் சோலை..சந்த்ரனை எடுத்து கொடுக்க போனதாம் யானைகள் ..ஆகாசதிலும் சந்தரன் பெருமாள் திரு முகமும் சந்திரன் போல .தங்க சந்தரன் இரங்கி முகத்தின் அழகில் தோற்று செல்கிறான்..இருட்டு ஏற ஏற ஒளி வரும் அக்ஜானம் அந்த காரம் போனால் குளிர்விகிறான் ..வூரின் அழகாய் பார்த்தல் ஸ்ரீ வைகுண்டம் போல இருக்கும் ஏழு உலகங்களையும் பேதிக்க வல்ல சங்க ஒலி….பக்தி சாஸ்திரம் எல்லோருக்கும் கீதா பாஷ்யம் பிர பத்தி அந்தரங்கருக்கு ..எந்தை எதிராசர் இன் அருளுக்கு இலக்காகி ..ஆச்சர்ய சம்பந்த ருசி வளர இந்த ஸ்லோகங்கள் .நம் பெருமாள் திரு வாக்கு இவர் சம்பந்தத்தால் தான் மோட்ஷம் ..இயற்க்கை அழகு வர்ணனை..

ஆறாம் ஸ்லோகம்

யத் துங்க ஸ்ருங்க விநிஷங்கி சுராங்கனானாம்

ந்யச்தொர்த்வ புண்டர முக மண்டன மண்டிதானாம்

தரப் பணிய பூத் திருத்தமா பாங்க சசாங்க பிருஷ்டம்

தத் தாம சுந்தர புஜச்ய மகான் வநாத்ரி

யத் துங்க ஸ்ருங்க விநிஷங்கி சுராங்கனானாம் -தேவ லோக பெண்டிர்கள் / ந்யச்தொர்த்வ புண்டர -இட்டு கொண்ட வூர்த புண்டரதுடன் /ஸ்திரிகளும் இட்டு கொண்டு இருந்தனர் அந்த காலத்திலும் ..தரை யக் -குறுக்கே -இதை பார்த்தாலே மேல் நோக்கி கொண்டு போவான் தன திரு நாமத்தை தானே சாதிக் கொண்டு அலங்காரம் என்றும் போக்கியம் என்றும் அடியார் அனுஷ்டானதுக்கு மரியாதை கொடுத்தான் ..முக மண்டன மண்டிதானாம் தரப் பணிய பூத் திருத்தம் அபாங்க சசாங்க பிருஷ்டம் தத் தாம சுந்தர புஜச்ய மகான் வநாத்ரி :/திருத்தம் அபாங்க -அடையாளம் களங்கம் அற்ற சந்திரன் ..திருப்பி பிடித்தாலும் கண்ணாடி கைங்கர்யத்தாலும் களங்கம் போனது பூதனை போனதும் துற நாற்றம் இல்லை நறு மனம் அவன் கை பட்டு விலை யாடினதால்

.. இதிலும் இயற்க்கை அழகு வர்ணனை ..வன சரா சரங்களையும் பாடுகிறார் அவர் உடன் சம்பந்தம் என்பதால் ..பிரதஷிணம் பண்ணும் போது அனுபவித்து கொண்டு -கர்பிணி பெண் போல போகணும் ..எழுதிய பிரமாணமும் சிஷ்ட ஆச்சர்யமும் முக்கியம் ..நன் நடத்தை தெரிந்து கொள்ள ..சித் த்ரயம் தெரியாமல் போகலாம் .. வைகுண்ட ஸ்தவம் மார்கத்தில் இருந்ததால் சோகத்துடன் அருள /இப்போ பெருமாளை சேவித்து கொஞ்சம் ஆற்றாமை தவிர்ந்து அனுபவித்து அருளுகிறார் ..சந்திரன் தொட கூடாதது .அடுத்த ஸ்லோகத்தில் /இதில் எடுத்து தேவ ஸ்திரிகள் தொட்டு அலங்காரம் பண்ண கண்ணாடி போல ..திருப்பி பார்த்து கொண்டு -ஆளுக்கு மறைய .நிலா திங்கள் துண்டம் ..-பிர யோஜனாதி ..குரங்கு விலகித்து..தேவ தாந்திர ஸ்பர்சம் ..

திரு மலையை தொட்டாலே களங்கம் போகும் ..பகுத்வம் -பல சந்திரன் உண்டு ..சந்திர மா மனசோ ஜாயதோ ..பலர் உளர் ..அதனால் ஒன்றை தொட்டு கொள்கிறார் அடுத்ததில் தொட வில்லை ..அந்த ஸ்தானமே சுந்தர அழகிய மலை மகான் வனம் -பெரிய மலை . பெருமை வாய்ந்தது ..முக காந்தியால் இருட்டு போய் விஸ்வ ரூபம் தரிசனம் ..தேசம் எல்லாம் வணங்கும் திரு மால் இரும் சோலை ..நேசம் இல்லாதவர்க்கும் நினையாதவர்க்கும் அறியான் ..இல்லை என்று சொல்ல கூட நினைக்கணும் அதையும் சொல்லாதவர் நினையாதவர் ..பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் –அத்வேஷம் மாதரம் பக்தி வெறுப்பு இல்லை ..இதற்க்கு தான் வட மா மதுரையில் பிறந்தான்….நேசத்தை வர வளைக்கவும் நினையாதவர் நினைக்கவும் இங்கே வந்தார் ..தேவ மகிளிருக்கும் வந்தது -இங்கு உள்ள கேசவ நம்பி யால் தான்..நலம் என நினைமின் நரகு அழுந்தாதே –.மல மறு மதி சேர் மால் இரும் சோலை –மலத்தை அளித்து விட்ட /அழுக்கு போன சந்திரன் நிர்மல க்ஜானம் பிறந்ததும் ./பிரமத்தையும் தெரிந்து ஒன்றே என்று சொல்லாமல் /விபூதிகள் கல்யாண குணங்கள் இல்லை என்று தப்பாக சொல்லாமல் /குற்றம் இல்லாத மதி -ஆழ்வார்கள் இங்கே வந்து பாடினார்கள் வளம் செய்து நன்மை அடையுங்கள் என்கிறார்

கூரத் ஆழ்வான் திரு வடிகளே சரணம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்.

Posted in ஸ்தவம் | Leave a Comment »

திரு விருத்தம் -7..

October 11, 2010

ஜாலம் பனிப்ப செறுத்து நன் நீர் இட்டு கால் சிதைந்து

நீல வல் லேறு பொரா நின்ற வானம் இது , திருமால்

கோலம் சுமந்து பிரிந்தார் கொடுமை குழறு தண் பூண்

காலம் கொலோ அறியேன் வினை ஆட்டியேன் காண்கின்றனவே

அவதாரிகை :துறை கால மயக்கு வர்ஷாவிலே வரக் கடவதாக காலம் குறித்து போன தலை மகன் வர்ஷா வாக செய்தே வராது ஒழிய இவ் வளவிலே தலை மகள் மோகிக்ற படியை கண்ட தோழி அவன் வரும் அளவும் இவள் சத்தையை தரிப்பிக்கை காக -” வர்ஷா வந்தது அன்று .. கறுத்தன இரண்டு ரிஷபம் அந்யோந்யம் விரோதத்தாலே பூமியில் இடம் போராமை ஆகாசத்திலே பிணன்குகிறது காண் “என்று பிரபஞ்சாபா லாபம் பண்ணி ஈசவரனும் ஜகத்தும் இல்லை என்பார்கள் : இவள் ஜகத்தும் ஈஸ்வரனும் உண்டாகுகைக்கு செய்கிறான் இப்படி கால ஷேபம் பண்ணாது ஒழியில் நாயகி ஆற்றாளாய் முடியும் இவள் இல்லை யாகவே அவன் இல்லையாம் பின்னை விபூதியாகஇல்லையாம்..

பிரிவாற்றாமை தாங்காமல் நாயகி யான ஆழ்வாரும் தரிக்க மாட்டார் ..ஆழ்வார் இன்றி தோழியான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் தரிக்க மாட்டார்கள்

ஜாலம் பனிப்ப செறுத்து–லோகம் அடங்க இவ் வதிர்ஷ்டியாலே குளிர்ந்து நடுங்குகிற படி பாராய் என்று நாயகி சொல்ல /அங்கன் அல்ல காண்..இவை அந்யோந்யம் பிணன்குகிற படியை கண்டு பீதியாலே நடுங்குகிற படி காண்

செறுத்து-அந்யோந்யம் சீற்றம் இருந்த படி ..

நன் நீர் இட்டு..நெடும் பொது வர்ஷித்த படியாலே தரையிலே அழுக்கு கழிந்து அள்ளி பருகலாம் படி பெருகுகிற நீரைக் கண்டு -இச் சுத்த மான ஜல சம்ருத்திக்கு அடி என் என்ன -விலஷனமான ருஷபங்கள் சீற்றத்தால் எப்போதும் நீர் இடுகிற படி காண்

கால் சிதைந்து.. வர்ஷத்தின் உடைய பூர்வ அவஸ்தையிலே கால் விழவு என்று சொல்லும் அளவு தவிர்ந்து வர்ஷத்தின் இடை மத்யமாம் ஆயிற்று ..

நீல வல் லேறு பொரா நின்ற வானம் இது–பூர்வ அவஸ்தையில் காற்று தவிர்ந்து நிலை நின்ற வர்ஷம் ஆயிற்று என்று சொல்ல அங்கன் அல்ல காண் கோபத்தாலே கால் சிதை கொள்ளுகிற படி காண் கறுத்து மிடுக்கை உடைத்தான ருஷபங்கள் இடை விடாதே பொருகிற ஆகாசம் காண்

. திருமால் கோலம் சுமந்து–.இச் சொல்லாலே இவற்றை சொல்லுவான் என் என்னில் இவை விலக்ஷன சப்த்தாலே சொல்ல கடவது காண்..முடிய பொய் சொல்லும் அது அன்றிக்கே தன்னை விச்வசிக்கைக்காக தானும்காலத்தை சம்சயிகிறாள் இத் திசை வந்தால் நாயகன் வரவு சம்பவிக்கும் என்னும் அத்தாலே

கொடுமை குழறு– அவனுக்கு போலியான வடிவோடு கூட நின்று நான் வந்த பின்பு அவன் வந்திலன் கண்டாயே என்று அவன் உடைய குற்றத்தை இவளுக்கு முன் இடுகிறார் போலே இரா நின்றது .

தண் பூண் காலம் கொலோ அறியேன்…குழறுகிற படி குளிர்ந்து அழகியதான காலமோ அறிகிலேன் சம்போக யோக்யமான காலம் தானோ என்னும் படி

.. வினை ஆட்டியேன் காண்கின்றனவே-அவன் உகப்பாரை கை விடுமவனாய் அன்று ..இவளுக்கு ஆசை இல்லாமை அன்று வர வேண்டும் தசை இல்லாமை அன்று பிராப்தி இல்லாமை அன்று காண்கிற என் பாப்பம் இத்தனை இறே மத பாபா மேவாத்ர நிமித்தம்..

ஸ்வாமி நம்பிள்ளை திரு வடிகளே சரணம்.

ஸ்வாமி பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு வடிகளே சரணம்.

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்.

Posted in Acharyarkall, Namm Aazlvaar, Prabandha Amudhu | Leave a Comment »

ஸ்ரீ ஸ்தவம்-10-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 11, 2010

யஸ்யா : கடாஷ மிருது வீஷண தீஷனேன

சத்ய சம முல்லசித பல்லவ முல்ல லாச

விஸ்வம் விபர்யய சமுத்த விபர்யயம் ப்ராக் தான்

தேவ தேவ மஹிஷீம் சரியம் ஆஸ்ரியாம -10

அசேதேனம் போல இருந்தோம் /நாம ரூபா விவேகம் இன்றி -அவள் கடாஷதால் மொட்டு விட்டு .பூத்து குலுங்குவது போல .பிரக்கு-முன்னால் வாட்டம் அடைந்து இருந்தோம்.. விச்வம் -ஜகத் கடாஷ மிருது வீஷன தீஷன-உறுதி உடன் இருந்தால் சத்யா -உடன் சங்கள் பம் கொண்ட உடன் கொழுந்து விட்டு கிளர்ந்து ..வெந்நீரில் நைந்த விதை போல இருந்தோம் ..கடாஷதை யும் அவளையும் -பொருந்திய தேசோ எல்லாம் அவளால். துற வாசற் சாபத்தால் இந்திரன் அனைத்தும் இழக்க பார் கடலில் அவள் வர இந்திரன் கோடி பிடித்து வர -அந்த திரு கோலத்தில் கஜ லக்ஷ்மி ரூபத்துடன் சேவிகிறோம்.அமுதத்தை கொண்டார் -கொடுத்தார் இல்லை அமுதில் வரும் பெண் அமுது உண்ட பெருமான்.. மா விதை மா மரம் தானே தரும்..அஸ்வ -குதிரை முதலில் /அப்சரஸ் ஸ்திரீ/வெள்ளை யானை ஐராவதம் பாரி சாத மரம் லக்ஷ்மி தேவி வர .ஆச்சர்யம் நடுவில் அவள் வர சங்கல்பிதான் .எதில் இருந்தும் எதையும் வர வளைக்க முடியும். வன மாலை கொண்டு திரு மார்பில் ஏறி உட்கார்ந்தால் அன்று முதல் அலர்மேல் மங்கை உரை மார்பா -வ்யாஜதுக்கு -அதற்க்கு முன்பும் அவள் அங்கு உண்டு..முப்பத்து முக் கோடி தேவர்கள் பார்க்க விட்கார்ந்தால் வெட்கம் இன்றி/பெண்கள் கோஷ்டியில் வெட்கம் இல்லை..அனைவரும் ஜீவாத்மா எல்லாம் பெண்கள்.. அனைத்து உரிமையும் அவள் போல நமக்கு ஆலிங்கனம்.. வங்க கடல் கடைந்தான்-அதனால் – மாதவன் ஆனான். அமுதினில் பிறந்த அவளும் நின் ஆகத்தில் இருந்தது அறிந்தும் விட மாட்டாள் –நித்ய கல்யாண பெருமாள்..

ஆசை இப்போது இரட்டிப்பு ஆனது அவள் இருந்தது தெரிந்ததும்..செழும் கடல் அமுதில் பிறந்த அவள் ..சேர்த்து வைக்க ஆள் இருக்கிறாள் .முக நெருப்பை கொண்டு ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் ..

கூரத் ஆழ்வான் திரு வடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்.

Posted in ஸ்தவம் | Leave a Comment »

ஸ்ரீ ஸ்தவம்-11-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

October 11, 2010

யஸ்யா : கடாஷ வீஷா ஷணம்

லஷம் லஷிதா மஹே சாஸ்ச்யு

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ மஹிஷீ

ஸா மா ம்பி வீஷதாம் லஷ்மீ:/-11

பலம் சொல்லி தலை கட்டுகிறார்.. கடாஷ வீஷா– திரு கண் நோக்கு வினாடி பொழுதாவது ஆட பட்டார் களோ மகேஸ்வர் ஆனார்கள் –ஸ்ரீ ரெங்க நாயகி என்னையும் அருள் பார்வையால் இலக்கு ஆகணும்..குபேரன் ஆக கேட்க்க வில்லை வைராக்ய நிதி இவர்..தங்கத்தில் பேர் ஆசை கூடாது கலி புருஷன் இருப்பான்..யோ நித்ய -ருக்ம தங்கம் திரு வடி இரட்டைகளே –மற்றவை புல்லுக்கு சமம்..ராமானுஜர் திரு வடிகளே சொத்து -சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்கா சனமாம் நின்றால் மர வடியாம் -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை பண்ணுகிறார்..ஆனையின் துயரம் தீர புள் வூர்ந்தான்..செல்வ ஸ்ரிமீர்கால் –ஸ்ரிமத்வம் அவள் கடாஷமே ..பங்கயத்தாள் திரு வருளும்/நின் திரு அருளும் வேணும்.. அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியோரோடு இருந்தமை ..அகம் சர்வம் கர்ஷ்யாமி–ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனே மன்னி வழு இலா அடிமை செய்ய வேணும்.. இரவிலும் பர்யன்காசனம் விளக்கு தூபம் ஏதாவது ஆக்கி கைங்கர்யம் கொள்ள வேணும்..

கூரத் ஆழ்வான் திரு வடிகளே சரணம்

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்.

Posted in ஸ்தவம் | Leave a Comment »

Thiruvonum's Weblog

Archive for October, 2010

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 21 to 26 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

Desikan -Superman-Dr.S.Sundar Rajan MS..

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம் 14 to 20 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

Krishnan Kathai Amutham -11th Oct to 15th Oct-Shri Vellukudi Krishnan Swamikall..

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம்-7 to 13 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

Kali Yuga Dharmam–Geetha Vasudevan..

சுந்தர பாஹு ஸ்தவம்-1 to 6 ஸ்லோகங்கள்- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

திரு விருத்தம் -7..

ஸ்ரீ ஸ்தவம்-10-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

ஸ்ரீ ஸ்தவம்-11-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

Archives

Categories