ஸ்ரீ மத் கிருஷ்ண சமாஹ்வாய நமோ யாமுன ஸூநவே
யத் கடாஷைக லஷ்யாணாம் ஸூலப ஸ்ரீ தரஸ் சதா –
—————-
ஸ்வ சேஷ அசேஷார்த்தோ நிரவதிக நிரப்பாத மஹிமா
பலாநாம் தாதா ய பலம் அபி ச சரீரகமித
ஸ்ரியம் தத் ப்ரீதிம் தத் உபசதந த்ராச சமநீம்
அபிஷ்டவ்தி ஸ்துத்யாம் அவிதத மதிர் யாமுந முனி –
ஸ்வ சேஷ அசேஷார்த்தோ -அனைத்துக்கும் தனக்கும் சேஷமாகக் கொண்டு
நிரவதிக நிரப்பாத மஹிமா-எல்லை காண முடியாத தடையற்ற மஹிமை
பலாநாம் தாதா ய பலம் அபி ச சரீரகமித-உபாய உபேய -இரண்டுமே -ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்தில் இருந்து அறிகிறோம்
ஸ்ரியம் தத் ப்ரீதிம் -தனக்குத் தோழியாக் கொண்டு
தத் உபசதந த்ராச சமநீம்-அடையும் பொழுது தோன்றும்படி நடுக்கத்தை ஒடுக்கி
அபிஷ்டவ்தி ஸ்துத்யாம் அவிதத மதிர் யாமுந முனி -தடையற்ற நிறைந்த ஞானமுடைய ஆளவந்தார் ஸ்துதிக்கிறார்
ஸ்ரீ யபதி -சர்வேஸ்வரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலாய மா மாயன் –
சர்வ பல ப்ரதன்-தானே பலத்தை அனுபவிப்பவன் –
சரீர சாஸ்த்ரத்தால் பிரதி பாதிக்கப்படுபவன் –
அவனை உபாசிப்பதில் அச்சத்தைப் போக்கி
அருளுபவளான ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரை –
க ஸ்ரீ ஸ்ரீய -என்றபடி
திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன் அன்றோ-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அருளுகிறார்
அத்ர-ஸமந்வய அவிரோத₄ ஸாத₄ந ப₂ல விஷய ஶாரீரக சதுரத்₄யாயீ-
ஸமதி₄க₃தஸ்ய ப₄க₃வதஸ் ஸர்வ ப்ரகாராபி₄ மதாநுரூப ஸஹ-
(த₄ர்மசாரிண )த₄ர்மிணீ விஶிஷ்டதயா (அ)பி ஸர்வாதி₄கத்வம் கஶ்ஶ்ரீஶ்ஶ்ரிய:
இத்யுக்த கைமுதிக ந்யாய காகு க₃ர்ப₄யா சதுஶ்லோக்யா ப்ரகாஶயன்
ப்ரத₂மம் ஶ்ரிய꞉ ப்ரதிபிபாத₃யிஷிதாநாம் விபூ₄தி த்₃வய ஸேஷித்வாதீ₃நாம்
ஸ்தா₂பகமாஹ–
அத்ர சமன்வய அவிரோத சாதன பல (நான்கு அத்யாயர்த்தங்கள் )விஷய சரீரக –
சர்வ பிரகார -ஸஹ தர்ம சாரிணீ -சர்வாதிகத்வம்-கஸ் ஸ்ரீ ஸ்ரீய -ஸூ சகம்-கைமுதிக நியாயம் -திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வா -செல்வமாகவே இருப்பவள் இவள் தானே – -பிரதம ஸ்லோகத்தால் அருளிச் செய்கிறார் –
கஶ்ஶ்ரீ: ஶ்ரிய: பரமஸத்வ ஸமாஶ்ரய: க:
க: புண்டரீகநயந: புருஷோத்தம: க: |
கஸ்யாயுதாயுத ஶதைக கலாம்ஶகாம்ஶே
விஶ்வம் விசித்ர சிதசித் ப்ரவிபாக வ்ருத்தம்||-ஶ்லோகம் 12 –
ஸ்ரீ: என்று சொல்லப்படும் ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் செல்வம் யார்? யாரிடத்தில் சுத்த ஸத்வம் உள்ளது? யார் புண்டரீகாக்ஷன்? யார் புருஷோத்தமன் என்று சொல்லப்படுபவன்? யாருடைய ஸங்கல்பத்தின் ஒரு சிறு பகுதி, பலவகைப்பட்ட சேதனர்கள் மற்றும் அசேதனப்பொருள்களாக விரிந்திருக்கும் இவ்வுலகத்தைத் தாங்குகிறது?-கேள்விகளுக்குப் பதிலும் சதுஸ் ஸ்லோஹியில் அருளிச் செய்கிறார்
———————————————
காந்தஸ் தே புருஷோத்தம பணி பதிஸ் சய்யா ஆசனம் வாஹனம்
வேதாத்மா விஹகேச்வரோ யவ நிகா மாயா ஜகன் மோஹிநீ
ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூ ராவ் ரஜஸ் சத யிதஸ் த்வத் தாஸ தாஸீ கண
ஸ்ரீரித் யேவ ச நாம தே பகவதி ப்ரூம கதம் த்வாம் வயம்–1-
பகவதி-கல்யாண குணங்களால் நிறைந்தவளே
புருஷோத்தம-புருஷோத்தமனான ஸ்ரீ பகவான்
தே காந்தஸ் உனக்கு பிரியமான கணவன்
பணி பதிஸ்-நாகங்களுக்கு அரசனான ஸ்ரீ ஆதிசேஷன்
சய்யா-படுக்கை
வேதாத்மா விஹகேஸ்வரோ–வேதத்தை சரீரமாக உடைய புள்ளரையனான ஸ்ரீ பெரிய திருவடி
ஆசனம் வாஹனம்-ஆசனமாகவும் வாகனமாகவும் இருப்பவன்
ஜகன் மோஹிநீ-உலகத்தை மோஹிக்கச் செய்வதான
மாயா -பிரகிருதி
யவ நிகா-உனக்கு முகத்திரையாய் இருக்கிறது –
சத யிதஸ்-தங்கள் மனைவிமார்களுடன் கூடிய
ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூரவ் ரஜஸ்-பிரமன் சிவன் முதலிய தேவ சமூகம்
த்வத் தாஸ தாஸீ கண-உன்னுடைய தாச கணமாயும் தாஸீ கணமாயும் இருக்கிறது
தே நாம ச -உன்னுடைய திரு நாமமும்
ஸ்ரீரித் யேவ -ஸ்ரீ என்பதே யாய் இருக்கிறது
த்வாம் வயம்-இப்படிப்பட்ட பெருமைகள் பொருந்திய உன்னை அறிவிலிகளான நாங்கள்
ப்ரூம கதம் –எப்படிச் சொல்லுவோம்
————-
காந்தஸ்த இதி । காந்த꞉ ப்ரிய꞉, அநுரூப பதிரித்யர்த₂꞉ । தே
ஸர்வ மங்க₃ளாஸ்பத₃த்வேந ப்ரமாண ஸித்₃தா₄யா꞉ । ஏதத்பத₃-
த்₃வயாபி₄ப்ரேதம் வ்யஞ்ஜிதம் க₃த்₃யே தே₃வதே₃வ தி₃வ்ய மஹிஷீமிதி ।
*த்₃வாவிமௌ புருஷௌ லோகே இத்யாதி₃பி₄ஸ் ஸ்வேநைவ நிருக்தேந
பரத்வ வ்யஞ்ஜகேந ஸமாக்₂யா விஸேஷேண லக்ஷ்மீ காந்தம் விஶிநஷ்டி –
புருஷோத்தம இதி । அத்ர பஞ்சம்யாதி₃ விப₄க்தி த்ரயே (அ)பி
ஸமாஸஶ் ஶப்₃த₃வித்ஸம்மத꞉ । அநே ந ஹிரண்ய க₃ர்பா₄தீ₃நாமபி
ப₄க₃வத₃பேக்ஷயா (அ)த₄ மத்வ வ்யஞ்ஜநாத் தத்பத்நீப்₄ய꞉ புருஷோத்தம பத்ந்யா꞉ உத்தமத்வம் ஸூசிதம் । அவதாரே
(அ)பி ஹ்யஸௌ நாரீணா முத்தமேத்யுச்தே । ஏவமஸ்யா꞉ பதி ஸம்ப₃ந்தே ₄ந ப்ரகர்ஷ உக்த꞉ ।
காந்தஸ் தே புருஷோத்தம—-
காந்தன் -அனைத்து விதத்திலும் சேரும்படி உள்ளவன் என்றபடி -பிரியமாக உள்ளவன் –
தே -அனைத்து மங்களுக்கும் காரணமாக ப்ரமாணங்களிலே கூறப்படும் உனக்கு
காந்தஸ் தே -இரண்டாலும் தேவ தேவ திவ்ய மஹிஷீம்-ஸ்ரீ சரணாகதி கத்யம் -என்றது கூறப்பட்டது
புருஷோத்தம –
த்வவ் இமவ் புருஷவ் லோகே –ஸ்ரீ கீதை -15-16-என்றபடி இதர ஸமஸ்த விலக்ஷணன் என்பதால் இந்த திருநாம பிரயோகம் –இங்கு பல சமாசங்கள் கொண்டு விளக்கலாம்
அவதாரத்திலும் நாரீணாம் உத்தம –ஸ்ரீ பால -1-27-
இவ்வாறு அவனது சம்பந்தம் மூலமாகவே இவளுக்கு உத்க்ருஷ்டம்
(த்வாவிமௌ புருஷௌ லோகே க்ஷரஸ்சாக்ஷர ஏவ ச
க்ஷர: ஸர்வாணி பூதாநி கூடஸ்தோऽக்ஷர உச்யதே
உலகத்தில் இரண்டு வகைப் புருஷருளர்; அக்ஷர புருஷன், க்ஷர புருஷன் என. க்ஷர புருஷன் என்பது எல்லா உயிர்களையுங் குறிக்கும். கூடஸ்தனே அக்ஷர புருஷன்.)
(அத்ர பஞ்சம்யாதி₃ விப₄க்தி த்ரயே-5-6-7 மூன்று வேற்றுமை உருபுகள் -புருஷர்களின் வேறுபட்டவர் -என்றும் புருஷர்களின் சிறந்த உத்தமர் என்றும் -நக்ஷத்திரங்களில் தலைவன் சந்திரன் -கோஷ்ட்டியிலே இல்லாமல் தலைவன் போல்-உள்ளேயே உறைந்து நியமித்து ஆளும் புருஷோத்தமன்)
அத₂ பத்யுரிவ விபூ₄தி ஸம்ப₃ந்வே நாபி ப்ரகர்ஷம் வத₃ன்
நித்ய ஸூரி பரிவ்ருடா₄நாமபி ஏதது₃பகரணத்வ முதா₃ஹரதி
ப₂ணிபதிஶ்ஶய்யேதி । அத்ர ப₂ணிபதி ஶப்₃தே₃ந ஸுரபி₄ ஸுகுமார ஸீ தள விஶால உந்நதத்வாதி₃ரூபா꞉ பர்யங்க கு₃ணா வ்யஜ்யந்தே । தத்ப்ரபா₄வஶ் ச
பணி பதிஸ் சய்யா ஆசனம் வாஹனம் வேதாத்மா விஹகேச்வரோ
பணி பதிஸ் சய்யா–அவனுக்கு விபூதிகளால் வந்த மேன்மை இவளுக்கும் உண்டு என்பதால் நித்ய ஸூரீகள் அனைவரும் இவளுக்கும் சேஷ பூதர்கள் என்கிறார்
பணி பதி என்பதன் மூலம் நறு மணம் மேன்மை குளிர்ச்சி விசாலம் உயர்த்தி -தன்மைகளைச் சொல்லி
*கல்பாந்தே யஸ்ய வக்த்ரேப்₄யோ விஷாநல ஶிகோ ₂ஜ்ஜ்வல꞉।
ஸங்கர்ஷணாத்மகோ ருத்₃ரோ நிஷ்க்ரம்ய அத்தி ஜக₃த் த்ரயம் ॥ ஸ
பி₃ப்₄ரச் சே₂க₂ரீ பூ₄தமஸேஷம் க்ஷிதி மண்ட₃லம் | ஆஸ்தே
பாதால மூலஸ்த₂ஶ் ஸேஷோ (அ)ஸேஷ ஸுரார்சித꞉ ॥ தஸ்ய வீர்யம் ப்ரபா₄வம்
ச ஸ்வரூபம் ரூபமேவ ச। ந ஹி வர்ணயிதும் ஶக்யம் ஜ்ஞாதும் வா
த்ரித₃ஸைரபி ॥ இத்யாதி₃ஷு ப்ரஸித்₃த₄꞉ ।-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –2-5-21-
பிரளயத்தின் போது ஆதி சேஷன் வாயில் இருந்து விஷம் நிறைந்த அக்னி வெளிவர -அதன் ஜ்வாலையில் ஒளியில் சங்கர்ஷண ரூபியான ருத்ரன் பிரகாசித்தபடி இருந்து மூன்று லோகங்களை விழுங்க – இப்படி ஆதி சேஷன் பூ மண்டலங்களை சிரஸூக்கு அலங்காரமாக கொண்டு தேவர்கள் வணங்க பாதாளத்தின் அடியில் உள்ளான் –
அவனது வீர்யம் மேன்மை ஸ்வரூபம் ரூபம் இவற்றை தேவர்களால் அறிவதும் உரைப்பதும் அரிது என்றபடி
ஸ்தோத்ரே ச தயா-ஸஹாஸீந மநந்த போ₄கி₃நீத்யாதௌ₃ ।-ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் -39-
ஆஸந ஶப்₃த₃ இஹ காகாக்ஷி ந்யாயா து₃ப₄யதோ யோஜ்ய꞉ । உக்தம் ஹ்யாத்₃யே புராணே -தந் நாம ஸஹஸ்ரே , * போ₄க₃ப்ரியா போ₄க₃வதீ போ₄கீ₃ந்த்₃ர ஶயநாஸநேதி *
அஜிதா கர்ஷணீ நீதிர் க₃ருடா₃ க₃ருடா₃ஸநேதி ச ।
ஆசனம் வாஹனம்-இத்தை காகாஷி நியாயம் போலே இரண்டு இடங்களிலும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்
போக ப்ரியா போகவதீ போகீந்த்ர சயன ஆசன என்றும்
அஜிதா ஆகர்ஷனி நீதி கருடா கருடாஸனா -ஸ்ரீ லஷ்மீ சஹஸ்ர நாமம் -என்று யாராலும் வெல்லப்படாத பகவானை தன் வசம் கொண்டவள் -கருடை என்னும் திரு நாமம் கொண்டவள் -கருடனை இருக்கையாகக் கொண்டவள் – என்றும் உண்டே
* வஹேயம் யஜ்ஞம்
ப்ரவிஸேயம் வேதா₃ன் இதி ஸௌர்பண ஶ்ருதி விவக்ஷிதம்
வேதா₃பி₄மாநி தே₃வதாதி₄ஷ்டா₂ த்ருத்வமபி₄ ப்ரேத்யாஹ –
வேதா₃த்மா விஹகே₃ஶ்வர இதி । வேதா₃ தி₄ஷ்டா₂ த்ருதயா வேதா₃நாமாத்மா; யத்₃வா
தத்₃விஶிஷ்டத்வேந தத் ஸமாநாதி₄கரணதயா வேத₃ ஆத்மா யஸ்யே தி
விக்₃ரஹ꞉ । * ஸுபர்ணோ (அ)ஸி க₃ருத்மா நித்யாதி₃ஷ்வப் யஸ்ய
வேதா₃த்மத்வம் க்₃ராஹ்யம் । ஏவம் ஸர்வ வேதா₃பி₄மா நிதயா
ஸர்வஜ்ஞத்வமப் யஸ்ய ஸூச்யதே । ப₃லாதி₃கு₃ணாஜாதமபி
அம்ருதாப ஹரணாதி₃ஷு ப்ரஸித்₃த₄ம் ।
வேதாத்மா விஹகேச்வரோ-
வஹேயம் யஜ்ஜம் ப்ரவிசேயம் வேதாந் –-என்கிறபடி
யஜ்ஜ்ங்களில் வஹித்து வேதங்களில் புகுந்து -வேதங்களுக்கு ஆதாரமாக -ஸ்வரூபமாக உள்ள திருவடி-வேதங்களுக்கு ஆத்மாவையும் -வேதங்கள் யாருக்கு ஆத்மாவோ -இரண்டும்-இப்படி அனைத்து வேதங்களுக்கும் அபிமான தேவதை என்பதால் பெரிய திருவடியையே சர்வஞ்ஞன் –அமிர்தத்தை கொண்டு வந்ததால் சர்வ சக்தி பலம் இத்யாதி குணங்கள் வெளிட்டு அருளினான்
யத்₃யபி விஹகே₃ஶ்வர ஶப்₃த₃: *ஸத்யஸ் ஸுபர்ணணா க₃ருட₃ஸ் தார்க்ஷ்யஸ்து விஹகே₃ஶ்வர꞉ இதி ஶ்ரீஸாத்வதாதி₃ஷு
ப்ராணாதி₃ பஞ்சக அதி₄ பதித்வே நாவஸ்தி₂தஸ்ய க₃ருட₃ஸ்ய
வ்யூஹ விஸேஷமபி₄த₄த்தே , ததா₂ப் யத்ர விஸேஷக அபா₄வாத்
க₃ருத்மந் மாத்ர விஷய꞉ । ப₂ணிபதி விஹகே₃ஶ்வரயோ ருபாதா₃நமிஹ மிதோ ₂
விருத்₃வ ஜாதீயை ரப்ய விரோதே₄ந யுக₃பத் ஸேவ்யத்வம் ஸூசயதி ।
கைமுத்யாத் அந்யேஷாம் நித்யாநாம் முக்தாநாமபி ஏதத பரிஜந பரிச்ச₂த₃ பா₄வேந அவஸ்தா₂நம் க்₂யாப்யதே ।
தேஷாமப்யே ததா₃ஜ்ஞாகரத்வ முக்தம்
விஹகேஸ்வர-என்றது
சத்ய ஸூபர்னோ கருட தார்க்ஷ யஸ்து விஹகேஸ்வர –ஸ்ரீ சாத்வத சம்ஹிதை -என்றபடி
பஞ்ச பிராணங்களுக்கும் அபிமான தேவதை -என்றவாறு
பணி பதி விஹகேஸ்வர
இத்தால் இருவரும் பரஸ்பர விரோதம் இல்லாமல் ஒரே நேரத்தில் வணங்கும்படி உள்ளவள்
கைமுதிக நியாயத்தால் இத்தால் முக்தர்களையும் சொல்லி அனைவரும் சாமரம் போன்று இருப்பார்கள் என்றதாயிற்று
பையுடை நாகப்படை கொடியான -வ்ருத்த விபூதி -நல்குரவும் செல்வமும் –அல்லேன் என்றும் மடலூரைத்தேடிய ஆழ்வாரையும் சேர்த்துக்கொண்டு அருளினவன் அன்றோ
ஶ்ரீவைகுண்ட₂ க₃த்₃யே *
ஸேஷ ஸேஷாஶநாதி₃ ஸர்வ பரிஜந மித்யாதி₃நா । ஏவம் ஸர்வஸ்யா அபி
நித்ய விபூ₄தேஸ் தச் சே₂ஷத்வம் தாத்பர்யத꞉ ப்ரத₃ர்ஶிதம் ।
சேஷ சேஷாசநாதி சர்வம் பரிஜனம் –ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம் –
இத்தால் நித்ய விபூதி இவளுக்கு சேஷ பூதம் என்றதாயிற்று
அத₂
லீலா விபூ₄தௌ அசித₃ம்ஶஸ்ய ப்ரத₂மம் தச் சே₂ஷதாமாஹ யவநிகா மாயா
ஜக₃ந் மோஹிநீதி । அத்ர யவநிகா ஶப்₃தா₃பி₄ப்ரேதம் க₃த்₃யே
*ப₄க₃வத் ஸ்வரூப திரோதா₄ந கரீமிதி விவ்ருதம் ।
ஏதத்₃ க்₃ரந்த₂ த்₃வய தாத்பர்யேண தி₃வ்ய த₃ம்பத்யோர் அநாஶ்ரித அபேக்ஷயா
த்ரிகு₃ண திரஸ்கரிண்யா திரோதே ₄யத்வம் ப₂லிதம் । மாயா ஶப்₃தோ ₃(அ)யம் *
மாயாந்து ப்ரக்ருதிம் வித்₃யாத் இதி ப்ரக்ருதி விஷய தயா
ஶ்வேதாஶ்வதரைர் அதீ₄த꞉ । ஸ ச விசித்ர- ஸ்ருஷ்ட் யுபகரண தயா
ப்ரக்ருதேர் ஆஶ்சர்ய மயத்வம் வ்யஞ்ஜயதி । ஜக₃ந் மோஹிநீத் யநேந
ஜீவ பரமாத்மாதி₃ஷு விபரீத தீ₄ ஹேதுத்வம்
ஶப்₃தா₃தி₃ கு₃ண பரிணதி ஶப₃லித ஸ்வ விஷய போ₄க்₃யதா பு₃த்₃தி₄ ஜநகந்யம் ச விவக்ஷிதம் । ஈத்₃ருஶ ப்ரக்ருதி மோஹிதாநாம் கர்ம வஶ்யாநாம்
ஸர்வே ஷாமபி விஷ்ணு பத்நீ ஸேஷத்வ முத்க்ருஷ்ட முகே₂ந கைமுத்ய ந்யாயாத் உபலக்ஷயதி-
யவநிகா மாயா ஜகன் மோஹிநீ
லீலா விபூதியில் அசித் வர்க்கமும் இவளுக்கு சேஷ பூதம் என்றதாயிற்று
யவநிகா –திரை –பகவத் ஸ்வரூப திரேதாநகரீம் -ஸ்ரீ கத்யம் -திவ்ய தம்பதிகள் இருவரையும்
பிரகிருதி மறைத்து இருப்பதை அருளிச் செய்தபடி-
மாயா -என்றது
மாயாம் து ப்ரக்ருதிம் வித்யாத் –ஸ்வேதர -4-10-மாயை என்பதால் பிரக்ருதியைச் சொன்னவாறு
ருசி வாசனா பலம் –மெய் மறந்து சப்தாதிகளில் ஆழ்ந்து உள்ளோம் -மெய்யான அவனை மறந்து உழல்கின்றோம் அன்றோ
ஜகன் மோஹிநீ
பிரகிருதி பல விசித்திர ஸ்ருஷ்டிகளுக்கு சாதனமாக இருந்து வியக்க வைப்பதாலும்
ஜீவ பர தத்வம் பற்றி விபரீத ஞானத்துக்கு காரணம் என்பதும் சபித்தாதிகளால் விசித்திரமாக போக்ய புத்தியைப் பிறப்பிப்பதாலும் இவ்வாறு கூறப்பட்டது
இப்படி பிரக்ருதியால் மயங்கி கர்ம வசப்பட்டு உள்ள அனைவரும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மிக்கு சேஷ பூதர்களே-கைமுதிக நியாயத்தாலே அனைவரும் சேஷ பூதர் என்றதாயிற்று
ப்₃ரஹ்மேஶாதி₃ஸுர வ்ரஜஸ் ஸத₃யிதஸ் த்வத்₃ தா₃ஸ தா₃ஸீ க₃ண இதி ।ப்ரகர்ஷ நித₃ர்ஶநாத் ஈஶ்வரத்வ ஶங்காஸ்பத₃யோ ꞉ *ஏதௌ த்₃வோ
விபு₃த₄ஶ்ரேஷ்டௌ₂ இத்யாத்₃ யுக்தயோ ꞉ ப்₃ரஹ்மேஶயோரபி
அக்₃நீந்த்₃ராதி₃பி₄ ரைகராஶ்ய ஸூசநாய வ்ரஜ க₃ண ஶப்₃தௌ₃ । ஸத₃யித
இத் யுபாதா₃நே (அ)பி ஔசித்யாத்
தா₃ஸீ ஶப்₃த₃ஸ் தத் பத்ந்யம்ஸே (அ)ந்வேதவ்ய꞉ । உக்தார்தே ₂ ஶ்ருத்யாதீ₃நி
ப்ரமாணாநி திஷ்ட₂ந்து, அஸாதா₄ரண ஸமாக்₂யைவ அலமிதி க்₂யாபயதி –
ப்ரஹ்மே ஸாதி ஸூ ராவ் ரஜஸ் சத யிதஸ் த்வத் தாஸ தாஸீ கண
ஏதவ் த்வவ் விபுதஸ்ரஷ்டவ் –சாந்தி பர்வம் 350-10-என்று இருவருமே அவனிடம் இருந்தே உண்டானார்கள்
அக்₃நீந்த்₃ராதி₃பி₄ ரைகராஶ்ய-இவர்களும் அக்னி இந்திரன் போன்றவர்களே என்று உணர்த்தவே வ்ரஜ -குண -போன்ற பதங்கள் பிரயோகம்-கடலுக்குள் அணுவும் மலையும் அடக்கம் போல் அனைவரும் மிதுனத்துக்கு தாஸ தாஸீ பூதர்களே –
சதயித-பத்னிகளுடன் என்று அருளிச் செய்தாலும்-
தாஸீ -என்பதும் பத்தினிகள் என்றதே ஆகும் –
ஶ்ரீரித்ணயவ ச நாம தே இதி । *ஶ்ரயந்தீம் ஶ்ரீயமாணாம் ச ஶ்ருண்வதீம்
ஶ்ருணதீமபி * ஶ்ருணாதி நிகி₂லம் தோ₃ஷம் ஶ்ரூணாதி ச கு₃ணைர் ஜக₃த் ।
*ஶ்ரீயதே சாகி₂லைர் நித்யம் ஶ்ரயதே ச பரம் பத₃ம் | இத்யாதி₃ நிருக்தி ரிஹ அபி₄ப்ரேதா । * நிஸ் ஸங்கல்பா நிராஶ்ரயேதி நாம து
*ஶ்ரயதே ச பரம் பத₃ம் இத்யாத்₃ யவிரோதே ₄ந நேயம்
*அகலங்கா (அ)ம்ருதாதா₄ரா இதி ப்ருர்வோக்த அநு ஸாராச்ச । அம்ருதோ ஹி
பரமாத்மா. தத் ஆதா₄ரா சேயம் । அத ஏவ ஹி ஸோ (அ)பி ஶ்ரீநிவாஸ: ஶ்ரீத₄ர:
இதி ச ஸமாக்₂யாயதே । உக்தம் ச ஶ்ரீஸாத்வதே -*
யதோ (அ)ஹமாஶ்ரயஶ் சாஸ்யா: மூர்திர் மம ததா₃த்மிகா இதி । யந் நிவேஶாத்
ஸர்வத்ர ப்ராஶஸ்த்யதீ₄: ஸைவ ஹி தே ஸமாக்₂யா இதி ஏவகாராபி₄ப்ராய꞉
ஸ்ரீரித் யேவ ச நாம தே
இவை அனைத்தையும் உணர்த்த இவளுக்கே உரித்தான திரு நாமங்கள் போதும் என்றதாயிற்று
ஸ்ரயந்தீம் ஸ்ரியமாணாம் ச ஸ்ருண்வதீம்
பகவதி ஸ்ருணதீம் –ஸ்ரீ அஹிர்புத்ன்ய சம்ஹிதை -21-8-என்று தான் சென்று அடைந்துள்ள மற்றவர்களால் அடையப்படுகின்றதும் கேட்கப்படுவதும் ஆகிய பாபங்களை விலக்குகின்ற என்றும்
ஸ்ருணாதி நிகிலம் தோஷம் ஸ் ரீணாதி ச குணை ஜகத் ஸ் ரீயதே ச அகிலை நித்யம்
ஸ்ரேயதே ச பரம் பதம் –அஹிர்புதன்ய சம்ஹிதை -51-62-என்று அனைத்து விதமான தோஷங்களையும் போக்குகிறாள் –
தனது கல்யாண குணங்களால் லோகத்தை நிரப்புகிறாள் -அனைவராலும் எப்போதும் அந்தப்படுகிறாள் –எப்போதும் பகவானை அண்டி நிற்கிறாள் -என்னக் கடவது இறே-
நிஸ் சங்கல்பா நிராஸ்ரயா–ஸ்ரீ லஷ்மீ சஹஸ்ர நாமம் -18—சங்கல்பம் இல்லாதவள் -ஆதாரம் அற்றவள் போன்ற திரு நாமங்கள்
ஸ்ரயதே ச பரம் பதம் -அஹிர்புத்ந்ய சம்ஹிதை -51-62-என்று கூறப்பட்ட பிரமாணத்துக்கு விரோதம் ஏற்படாமல் இருப்பதற்காக அர்த்தம் கொள்ளப்படுவதாகும்
அகலங்கா அம்ருத தாரா -17-களங்கம் அற்றவள் -பகவானை ஆதாரமாகக் கொண்டவள் –
அம்ருத என்று பகவானையே சொன்னவாறு
இதனாலே அவன் ஸ்ரீ நிவாஸன் என்று ஸ்ரீ தரன் என்றும் கொண்டாடப்படுகிறான்
யத அஹம் ஆஸ்ரய ச அஸ்யா மூர்த்தி மம ததாத் மிகா –ஸ்ரீ ஸாத்வத சம்ஹிதை -என்று எந்த ஒரு காரணத்தால் நான் இவளுக்கு ஏற்ற இடமாக உள்ளேனோ அதன் விளைவாக எனது இந்த திருமேனி அவளையே தனது ஸ்வரூபமாகக் கொண்டதாய் உள்ளது –
எந்த சொல்லைச் சேர்ப்பதன் மூலம் மற்ற அனைத்தைக் காட்டிலும் மிக உத்க்ருஷ்டமாக எண்ணுகிறோமோ அந்தச் சொல்லே எனது திரு நாமம் ஆகும் -என்ற கருத்தே -ஸ்ரீ இதி -ஏவ -என்பதால் கூறப்பட்டது
। நிர்தோ₃ஷ மங்க₃ள கு₃ணா கரத்வ ஜ்ஞாபநாய ப₄க₃வதீத் யுக்தி꞉ ।
ஈத்₃ருஶ அதிஶய ஶாலிந்யா: ஶ்ரியோ யதா₂வத் ஸ்தோதும் அஶக்ய தாமாஹ
ப்₃ரூம꞉ கத₂ம் த்வாமிதி ॥ த்வாம் உக்த
ப்ரக்ரியயா விஷ்ணு பத்நீத்வேந
ததி₃தர ஸர்வ ஸேஷித்வேந தது₃சித நாம தே ₄யாதி₃ யோகேந ச ப்ரஸித்₃தா₄ம் *ந
தே வர்ணயிதும் ஶக்தா கு₃ணான் ஜிஹ்வா(அ)பி வேத₄ஸ இதி
சதுர்முகே₂நாபி ஸ்தோது மஶக்யத யோக்தாம் சேதி பா₄வ꞉ । வயம்
பரிமித ஜ்ஞாந ஶக்தய꞉ । *ப்₃ரஹ்மாத்₃யாஸ் ஸகலா தே₃வா முநயஶ்ச
தபோ த₄நா꞉। த்வாம் ஸ்தோதுமபி நேஶாநா: த்வத் ப்ரஸாத₃ லவம் விநா ॥ இதி
வசநாநு ஸாரேண ப்₃ரஹ்மாதீ₃நாம் ஸ்வஸ்ய ச அத்ர அவிஸேஷ வ்யஞ்ஜநாய
ப₃ஹு வசநம் । கத₂ம் ப்₃ரூம꞉ கார்த்ஸ்ந்யேந த்வத்₃வர்ணந மஶக்யம்,
பரிச்சி₂த்₃ய வர்ணநம் து அநுசிதமிதி பா₄வ꞉ ।
பகவதி
எந்த வித தோஷங்களும் இல்லாமல் அனைத்து மங்களமான கல்யாண குணங்களுக்கு இருப்பிடம் என்பதை உணர்த்தவே –பகவதே -என்று ஸ்லோகத்தில் கூறப்பட்டது –
ப்ரூம கதம் த்வாம் வயம்–
இவ்விதமாக பல மேன்மைகளைக் கொண்ட இவளை உள்ளது உள்ளபடி ஸ்துதிக்க இயலாது என்கிறார் –
த்வாம்
கீழே உரைத்த படி ஸ்ரீ மஹா விஷ்ணுவுக்கு பத்னியாகவும் அவனைத் தவிர உள்ள மற்ற அனைவருக்கும் ஸ்வாமிநி யாயும் –
அவற்றுக்கு ஏற்ற படியான திரு நாமங்களைக் கொண்டவளாயும் பிரசித்தி பெற்றவளாக
ந தே வர்ணயிதும் சக்தா குணாந் ஜிஹ்வாபி வேதச –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்- 1-9-133-என்று
நான்முகனுடைய வாக்குகள் கூட சக்தி அற்றவை
வயம்
அளவுபடுத்தப்பட்ட ஞானம் மற்றும் சக்தி கொண்டவர்கள் –
ப்ரஹ்மாத்யா சகலதேவா முந யச்ச தபோதனா த்வாம் ஸ்தோதும் அபி நேகாநா -த்வத் பிரசாத லபம் விநா —
உனது அனுக்ரஹம் இன்றி உன்னை ஸ்துதிக்க சக்தி அற்றவர்கள் –
தாமும் இந்த கோஷ்ட்டி என்று உணர்த்தவே பன்மை பத பிரயோகம்
கதம் ப்ரூம
உன்னை முழுமையாக வர்ணிப்பது இயலாது
அளவுபட்டு உரைப்பதும் சரி இல்லை -என்று பொருள்
யே புநராஹு꞉ஶ்ரீர்நாம ப₄க₃வதஸ் ஸர்வ கர்துர் அதி₄ஷ்டே₂யா ப்ரக்ருதிரிதி । யே
ச தஸ்ய ஸத்தா அஹந்தா ப்ரபா₄ ஶக்தி வித்₃யேச்சா₂போ₄க்த்ருதாதி₃ரூபேயம்,
ஶாஸ்த்ரேஷு ததா₂ததா₂ வ்யதேத₃ஶ த₃ர்ஶநாதி₃த்யாஹு꞉ । தேஷாம்
தத்ர தத்ரைவ ஶாஸ்த்ரே நிர்பா₃தே ₄ந சேதநத் வவ்யபதே ₃ஸேந நிராஸ꞉|
அத்ராப்ய யமர்த₂꞉ தே த்வாமிதி யுஷ்மச்ச₂ப்₃தே₃ந ஸம்போ₃த₄நேந ச
ஶ்ரியஶ் சேதநத்வ முபஸ்தா₂பயதா ஸூசித꞉ । ஸத்தாதி₃ ஶப்₃தா₃ஸ்த்வஸ்யாம்
ப₄க₃வத் அந்தரங்க₃ விஸே ஷணத்வாத்₃யபி₄ ப்ராயா꞉ । ப்ரக்ருதேரந்யத்வம் து தே
யவநிகேத்ய தேநாபி த₃ர்ஶிதம் । ந சாஸ்யா꞉ ப்ரக்ருதி ஶப்₃தோ ₃பாத்ததா மாத்ரேண த்ரிகு₃ண த்₃ரவ்ய தாதா₃த்ம்யம், *வாஸுதே₃வ꞉ பரா ப்ரக்ருதி꞉
தே –த்வாம்
ஒரு சிலர் அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்டிப்பவனாகிய பகவானால் அதிஷ்டானம் செய்யப்படும் பிரக்ருதியே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி ஆவாள் -என்று கூறுகிறார்கள் –
வேறு சிலர் பகவானுடைய -இருப்பு -அஹங்காரம் -பிரகாரம் -சக்தி -வித்யை -இச்சை-மற்றும் அனைத்தையும் அனுபவிக்கும் தன்மை ஆகியவையே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ என்று கூறுகிறார்கள்
ஸ்ரீ சாஸ்திரங்களில் -ஸ்ரீ அஹிர்புத்ந்ய சம்ஹிதை ஸ்ரீ லஷ்மீ தந்திரம் -இவற்றில் இவ்வாறு கூறப்படுவதாக கூறுகிறார்கள்
அந்த சாஸ்த்ரங்களே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி சேதன வஸ்து ஆவாள் என்று முரண்பாடு
இன்றி உரைக்கப் பட்டதால் அவர்களும் அவர்களுடைய கருத்துக்களும் தள்ளப்படுகின்றன
ஸாஸ்த்ர அநு க்ரீஹீத தர்க்கம் உபாதேயம்
தே -உனக்கு என்றும்
த்வாம் உன்னை என்றும் பதங்கள் பிரயோகம்
அவனுடைய இருப்பாகவே இவள் உள்ளாள் என்பது போன்ற கருத்துக்கள்
இவளிடம் அவனுக்கு அந்தரங்கமான விசேஷம் உண்டு என்றும் இவள் விசேஷமாக உள்ளாள் என்பதாலும் கூறப்படுகின்றன(குடங்கை நீர் என்றால் தாழ்வு -வாமனன் போல் ஸுசீல்யம் காட்டி அருளும் திவ்ய தேசங்கள் போல் -)
தே -யவனிகா -உனக்குத் திரை
இவள் பிரக்ருதியைக் காட்டிலும் வேறு பட்டவள் –
தே -யவனிகா –உனக்குத் திரை -என்பதன் மூலம் உணர்த்தப்பட்டது
பிரகிருதி என்ற சொல்லால் கூறப்பட்டாள்-என்பதால் மட்டுமே முக்குண பிரகிருதி இவளே ஆவாள் என்பது சரி இல்லை-வாஸூ தேவ பரா ப்ரக்ருதி -வாஸூ தேவனே உயர்ந்த பிரகிருதி என்றும்
* ப்ரக்ருதிஶ் ச ப்ரதிஜ்ஞா த்₃ ருஷ்டாந் தாநுபரோதா₄தி₃த் யுக்தே ப₄க₃வத்யபி ப்ரஸங்கா₃த் । *
ஜக₃து₃த்பாதி₃கா ஶக்திஸ்தவ ப்ரக்ருதிரிஷ்யதே । ஸைவ
நாம ஸஹஸ்த் கரஸ்து லக்ஷ்மீ꞉ ஶ்ரீரிதி கீர்த்யதே ॥ *மூல ப்ரக்ருதி ரீஶாநீ
*ப்ரக்ருதே ꞉ புருஷாச்ச அந்யஸ் த்ருதீயோ நைவ வித்₃யதே இத்யாதீ₃நி
ப்₃ரஹ்ம வசநாந்யபி லக்ஷ்மீ நாராயணயோ ꞉ ப்ரக்ருதி
புருஷ ரூப விப₄க்த விபூ₄தி விஸேஷ அபி₄மாநித்வ அபி₄ப்ராயாணி ।
ரஹஸ்யாம்நாயே து ப்ரக்ருதௌ லக்ஷ்ம்யாம் ச வித்₃யா ஶப்₃த₃꞉ ப்ரயுக்த
இத்யேதவதா(அ)பி ந தயோ : ஸ்வரூபைக்யம் । தத்ர ஹி
ஸத்த்வோந் மேஷ முகே₂ந வித்₃யா ஹேது தயா ப்ரக்ருதௌ வித்₃யா ஶப்₃த₃꞉,
லக்ஷ்ம்யாம் து வித்₃யா ப்ரவர்தகத்வாதி₃தி விசேஷ꞉ ।
ப்ரக்ருதிச் ச ப்ரதிஜ்ஞா த்ருஷ்டாந்த அநுப ரோதாத் –ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -1-4-23– ப்ரஹ்மமே உபாதான காரணம் போன்று பகவானையே இவ்வாறு கூறப்பட வேண்டியதாகும் என்பதால் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியே பிரகிருதி என்பது பொருத்தம் அல்ல-
ஆகவே –ஜகத் உத்பாதிகா சக்தி தவ ப்ரக்ருதி இத்யாதே ச ஏவ நாம ஸஹஸ்ரைஸ் து லஷ்மீ
ஸ்ரீ இதி கீர்த்யதே--ஸ்ரீ ஸநத்குமார சம்ஹிதை –
இந்த ஜகத்தை உத்பத்தி செய்யக் கூடிய உனது சக்தியே
இங்கு பிரகிருதி என்று கூறப்படுகிறது -ஆகவே பல நாமங்களாக ஸ்ரீ லஷ்மீ என்று கூறப்படுகிறது -என்றும்
மூல ப்ரக்ருதி ஈஸாநீ -ஸ்ரீ லஷ்மீ சஹஸ்ர நாமம் -55-அவளே மூல ப்ரக்ருதி அனைத்தையும் நியமிப்பவள் என்றும்
ப்ரக்ருதி புருஷாச்ச அந்ய த்ருதீயோ ந இவ வித்யதே –ஸ்ரீ ஸநத்குமார சம்ஹிதை -பிரகிருதி புருஷன் இருவரையும் தவிர மூன்றாவது ஏதும் அறியப்பட வில்லை -என்றும் உள்ள நான்முகன் சொற்கள் அனைத்தும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ மற்றும் ஸ்ரீ நாராயணன் இருவரும் பிரகிருதி மற்றும் புருஷன் என்பதான வெவ்வேறாக உள்ள
விபூதிகளுக்கு அபிமானி தேவதைகளாக உள்ளனர் என்கிற கருத்தில் சொல்லப்பட்டவை
ரஹஸ்ய ஆம்நயத்தில்-பிரகிருதி மற்றும் ஸ்ரீ லஷ்மீ ஆகிய இருவரிடம்
வித்யா என்கிற பதம் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது -என்று கூறப்படுகிறது –
முக்குண மய தேகத்தில் சத்வகுணம் வளர்ந்து வித்யை பெறுவதால் வித்யா சப்தம் பிரக்ருதிக்கும் -லஷ்மீ ப்ரவர்த்தகையாதலால் பிரகிருதி என்றும் கொல்லப்படுகிறாள் -என்றபடி
யே து ஸத்தாதி₃விஶிஷ்டோ ப₄க₃வாநேவ ஶ்ரீரிதி வா, ஶ்ரீரூப நித்ய விக்₃ரஹாந்தர விஶிஷ்டஸ் ஸ ஏவேயமிதி வா,
தை₃த்ய மோஹந பூ₄மிகா பரிக்₃ர ஹ ந்யாயேந ஸ்வயமேவ போ₄கா₃ர்த₂ம்
பரிக்₃ருஹீத காதா₃சித்க காந்தா விக்₃ரஹ: ஸ ஏவ ஶ்ரீரிதி வா வத₃ந்தி; தே(அ)பி
தத்₃ விஷய நிர்பா₃த₄த₄ நித்ய பி₄ந்ந சேதநத் வவ்யபதே₃ஶகை : தைஸ்தைரேவ
ஶாஸ்த்ரைர் நிராக்ருதா꞉ । *ஹ்ரீஶ்ச தே லக்ஷ்மீஶ்ச பத்ந்யௌ இதி ஶ்ருதிஶ்ச
பத்யு꞉ பத்ந்யாஶ்ச ஸ்வரூப பே₄த₃ம் ஸ்வரஸதோ த₃ர்ஶயதி । ந ச அத்ர
அநந்யதா₂ ஸித்₃த₄ம் பா₃த₄கமஸ்தி । இத₃மப்யத்ர காந்தஸ் தே இதி
வ்யதி₄கரண நிர்தே ₃ஸேந வ்யஞ்ஜிதம் । யே ச மந்யந்தே – ப₄க₃வத ஏவ
ஸ்வரூபைகதே ₃ஶ: ப்ருத₂க₃ஹந்தயா பரஸ்பர போ₄க்த்ருத்வாய ஸர்வதா₃
பரிக்₃ருஹீத ஸ்த்ரீ ரூப: ஶ்ரீஶப்₃தா₃ர்த₂꞉ । தேந பே₄த அபே₄த₃ வ்யபதே₃ஶ யோஶ் சேதநத்வஸ்ய சாவிரோத₄ இதி, தே (அ)பி
ப்₃ரஹ்மண: ஸ்வரூபத: நிரவயவத்வம் ப்ரதிபாத₃யத்₃பி₄꞉
ப்ரமாணைர் நிரஸ்தா꞉ । *நர நாரீ மயா ஹரி꞉ இதி ப்₃ராஹ்ம புராண வசநேந து
ஹரே : நாரீ மயத்வ வ்யபதே ₃ஶ *ஜ்யோத்ஸ்நேவ ஹிமதீ₃தி₄ தேரிதி
தத்ரத்ய த்₃ருஷ்டாந்தாநுஸாரேண ப்ரபா₄ஶ்ரயஸ்ய
ப்ரபா₄மயத்வ வ்யபதே₃ஶவத் ஸ்வரூபே₄த அவிரோதே ₄ந நிர்வாஹ்ய꞉ ।
இதன் பின்னரும் இந்த இருவருக்கும் ஸ்வரூப ஐக்கியம் உண்டு என்று கூறுதல் கூடாது –
அதாவது சத்வ குணம் நன்கு வளர்ந்து அதன் மூலமாக வித்யைக்கு காரணமான சூழல் ஏற்படுவதால் ப்ரக்ருதியைக் குறித்து வித்யா என்ற சொல் கூறப்பட்டது –
ஆனால் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ வித்யையை அளிப்பவள் என்பதால் அவள் விஷயத்தில் இந்த சொல் பயன்படுத்தப் படுகிறது-
ஒரு சிலர் இருப்பு முதலியவற்றுடன் கூடியுள்ள பகவானே ஸ்ரீ லஷ்மீ என்று கூறப்படுகிறான் என்றும் –
ஒரு சிலர் ஸ்திரீயாக உள்ள நித்தியமான ஒரு சரீரம் கொண்ட பலவான் ஸ்ரீ லஷ்மீ என்று கூறப்படுகிறான் என்றும்
ஒரு சிலர் அசுரர்களை மயக்குவதற்காக மோகினி ரூபம் எடுத்தது போன்று தனது இன்பத்திற்காக ஒரு சில நேரங்களில் அவன் பெண் வடிவை ஏற்கிறான் -அந்த ரூபத்துடன் உள்ள பகவானே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ ஆவாள் என்றும் கூறுகிறார்கள்
இந்தக் கருத்துக்கள் அனைத்தும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீயைக் காட்டிலும் வேறாக உள்ள ஜீவாத்மாக்கள் என்று கூறும் அந்த சாஸ்த்ரங்களாலே தள்ளப்படுகின்றன
நித்ய -காதாசித்க -பின்ன -மூன்றும் நிரஸனம்-
உத்தர நாராயண அநுவாகத்தில்-ஹ்ரீச்ச தே லஷ்மீச்ச பத்ந்யவ் -என்று
ஸ்ரீ பூமா தேவியும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீயும் பத்னிகள் ஆவார்கள் என்பதாகக் கூறும் சுருதிகள்
பர்த்தா மற்றும் பத்னி ஆகிய இவருடைய ஸ்வரூபமும் வெவ்வேறு என்று கூறுகின்றன –
இங்குள்ள –காந்த –தே -என்பதிலும் பிரித்தே கூறப்பட்டது காணலாம் –
ஒரு சிலர் பகவானுடைய ஸ்வரூபத்தில் உள்ள ஒரு பகுதியே பரஸ்பரம் இன்பத்தை அனுபவிக்கும் விதமாக தனியான ஒரு பெண் பாகத்தை அடைகிறது -இதுவே ஸ்ரீ லஷ்மீ என்ற சொல்லிற்கான பொருள் ஆகும் – இவ்விதம் கூறுவதின் மூலம் பேத அபேத ஸ்ருதிகளை சமன்வயப் படுத்துவர் –
(சொம்பில் உள்ள நீரும் சொம்பு நகர நகரும் -அவயவும் இல்லாத ஆகாயம் குடம் உள்ளே இருக்க-குடம் நகர அதே ஆகாயம் நகன்ற இடத்தில் இல்லை -தேகத்தில் உள்ள ஆத்மா -அவயவம் இல்லாவிட்டாலும் -அதே ஆத்மா தானே -அது அணுவான படியால் -ஆகாயம் விபு ஆவதால் -அப்படி அல்லவே -பரமாத்மாவும் அவயவம் அற்றும் விபுவாகவும் இருக்க-பிரிக்கவும் முடியாத ஓன்று அன்றோ)
இந்தக் கருத்து ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் பிரிக்க இயலாது என்பதால் தள்ளப்படும்
ஆனால் ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம புராணத்தில் –நர நாரீ மயன் ஹரி -என்று
ஸ்ரீ ஹரி புருஷனாகவும் ஸ்திரீயாகவும் உள்ளான் என்று உள்ளதே என்னில்
ஸ்ரீ ஸநத்குமார சம்ஹிதையில் –ஜ்யோத்ஸ்நேவ ஹிம தீதே -சந்திரனுக்கு நிலவு போன்றது -ப்ரகாசத்துக்கு ஆதாரமாக உள்ள வஸ்துவை ப்ரகாச மயமாக உள்ளது என்னுமா போலே ஸ்வரூபங்களில் பேதம் கொள்ள இடம் அளிக்காமல் பொருள் கொள்ள வேண்டும்
நில ஒளி -நிலவும் ஒளியும் வேறு வேறு தானே ஒளிக்கு ஆஸ்ரயம் நிலவு போல் பிராட்டி இவனை ஆஸ்ரயித்து இருப்பவள் -ஸ்வரூப ஐக்யம் இல்லவே
ஏதேந பீ₃ஜாதே ₃: அங்குரோ பாதா₃நாம்ஶவத் விஶ்வோ பாதா₃நஸ்ய
ப்₃ரஹ்மண꞉ கார்யோப யுக்த ஸ்வரூபைகதே ₃ஶ ஏவ ஸ்வபா₄வதோ வா
பரிணதி ஶக்த்யா வா உபாதி₄பே ₄தே ₃ந வா பி₄ந்ந அஹந்தாஶ்ரய: ஶ்ரீரிதி
வ்யபதி₃ஶ்யத இதி பஷோ (அ)பி ப்ரதிக்ஷிப்த꞉, ப்₃ரஹ்மண:
ஸ்வரூப பரிணாமாதே ₃ஶ்ச ஶாரீரேக நிரஸ்தத்வாத் ।
உபஹிதாம்ஶ பே ₄த₃ பக்ஷஸ்து விக்₃ரஹாத்₃ யுபாதௌ₄ ஸஞ்சரதி நிரவயவே
ப்₃ரஹ்மக₂ரூபே ஸரிஜ்ஜலாதோ ₃ க₄டாதி₃நா இவ உபாதி₄நா
கஸ்யசித₃ம்ஶஸ்ய அந்யத்ரா கர்ஷண அயோகா₃த், க₄டாகாஶ ந்யாயேந
பூர்வ பூர்வ உபஹிதாம்ஶ பரித்யாகே ₃ து தத்தத₃ம்ஶ ரூபஸ்ய போ₄க்து ரபா₄வாத்
உத்தரோத்தர உபஹிதாம்ஶாநாம்
பூர்வ பூர்வாம்ஶ அநு பூ₄த போ₄க₃ப்ரதி ஸந்தா₄ந அநுபபத்தே ꞉,
போ₄க்த்ரு ஸந்தத்யே கதா மாத்ரேண ப்ரதிஸந்தா₄நே
இதன் மூலம் விதையாக உள்ளவற்றின் முளைக்கக் கூடிய பகுதிகள் தனியாக வளர்கின்றன –இதே போன்று காரியப் பொருள்களாக பரிணாமம் அடைவதற்கு உபாதான காரணமாக உள்ள உபாதான காரணமாக உள்ள ப்ரஹ்ம ரூபத்தின் ஒரு பகுதியே -தனது ஸ்வ பாவத்தால் தனியாகப் பிரிந்து ஸ்ரீ லஷ்மீ என்றதாகிறது-என்று கூறப்படும் கருத்தும் தள்ளப்படுகிறது –
மேலும் ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தில் மாற்றம் ஏற்படுவது இல்லை என்று
ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தில் நிரூபிக்கப் பட்டதால் இந்தக்கருத்து நிராகரிக்கப் பட்டது
ஒரு சிலர் கூறுவது -வேறு ஒரு காரணப் பொருளுடன் சேர்ந்துள்ள ஒரு பாகமானது முற்றிலுமாக வேறுபட்டு நிற்கிறது -என்பதாகும் –
ஒரு நதியில் இருந்து குடத்தின் மூலமாக எடுக்கப்பட்ட நீரை வேறு ஒரு இடத்துக்குப் பிரிக்கப்பட்டு எடுத்துச் செல்ல இயலும் – அதற்கு தனிப்பெயர் கூறப்படுவது இல்லை –
ஆனால் குடத்துக்குள் காணப்படும் ஆகாசத்துக்கு குடாகாசம் -என்று தனிப்பெயரே வழங்கப் படுகிறது
அதனைப் போன்றே சரீரம் முதலான உபாதிகள் உள்ள போது -அவயவங்கள் அற்றதான ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூபத்தில் உபாதியுடன் சேர்ந்த பாகங்கள் அல்லாமல் -மற்ற பகுதிகளானவை அந்த உபாதிகளுடன் சேரும் போது முன்பு இன்பங்களை அனுபவித்த பாகம் இருப்பது இல்லை –
ஸௌக₃தமத உந்மஜ்ஜணநந ஸ்தி₂ராத்ம பரித்யாக₃ப்ரஸங்கா₃ச்ச
அத்யந்த அநுபபந்ந꞉ । அவதார பரிணாம உபாதி₄ பி₄ந்நாம்ஶவாதி₃ந:
லக்ஷ்ம்யாதே₃ர் நித்ய தே₃ஹாதி₃ ப்ரமாணைஶ்ச நிராஸிம்ரே । ஏதத₃பி
ஸர்வமத்ர வ்யதி₄கரண ப்ரயோகே ₃நைவ ஸூசிதம் । * கீர்தி: ஶ்ரீர்வாக் ச
நாரீணாம் இத்யாதி₃ ஸமாநாதி₄கரண ப்ரயோக₃ஶ்ச
பூர்வாபரவத் ஸ்வரூப பே ₄தே ₃(அ)பி ஸம்ப₃ந்த₄ விஸேஷ நிப₃ந்த₄ந꞉ । *
விஷ்ணணாஶ் ஶ்ரீரநபாயிநீ இத்யாதி₃பி₄: வ்யதி₄கரண ப்ரயோகக₃ஶ்ச
பே₄த₃ஸ் ஸித்₃த₄꞉ । தர்ஹி அக்₃ர்ய ப்ராய ந்யாயாத் ஸஹபடி₂த நாரயந்தரவத்
கர்ம வஶ்யத்வம் ஸ்யாத், ந ஸ்யாத் வசநவிரோதே ₄ ந்யாயஸ்யாநவகாஶாத் ।
ஆகவே முன்பு அனுபவிக்கப்பட்ட இன்பங்களை அந்த பாகங்கள் எண்ணி இருப்பது பொருந்தாது – ஆனால் அந்த பாகங்கள் அனைத்தும் ஒரே ஜாதியைச் சேர்ந்த அம்சங்கள் என்பதால் ஓர் அம்சத்தால் அனுபவிக்கப்பட்ட அனைத்தும்
மற்ற அம்சங்களுக்கும் பொருந்தும் அல்லவோ என்ற கேள்வி எழலாம் –
இவ்விதம் கொண்டால் பவ்தர்களுடைய கருத்து தொனிக்கும் என்பதால் நித்தியமான ஜீவாத்மா என்பதை ஏற்க இயலாமல் போய் விடும் –
இது மட்டும் அல்லாமல் பகவானுடைய அவதாரம் என்று கூறுபவர்களும்
ஸ்வரூபத்தை மாறுதல்கள் யாகும் என்று கூறுபவர்களும்
ஸ்ரீ லஷ்மிக்கு நித்தியமான திருமேனி உள்ளது என்று உரைக்கும் பிரமாணங்களால் தள்ளப்படுகிறார்கள் –
இவை அனைத்தும் இந்த ஸ்லோகத்தில் பிரித்து உரைக்கப்பட்டு இருப்பதால் வெளிப்படு கிறது-தே காந்த -வேற்றுமையுடன் பிரயோகம் -இருவருக்கும் ஸ்வரூப பேதம் சொல்லிற்று அன்றோ
ஸ்ரீ வாக்ச நாரீணாம் –ஸ்ரீ கீதை -11-34-பெண்களில் கீர்த்தியும் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியும் வாக்கும் நானே ஆவேன் -என்றுள்ள இடங்களில் சேர்த்துக் கூறப்பட்டது காணலாம்
இங்கும் முன்பு கூறப்பட்டது போன்று ஸ்வரூபம் வெவ்வேறாக உள்ள போதிலும் –
சேஷன் -சேஷி -என்கிற சம்பந்தத்தைக் காரணமாக் கொண்டு உரைக்கப் பட்டது என்று கருத்து
விஷ்ணோர் ஸ்ரீ அநபாயிநீ–ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-8-17- என்றுள்ள வாக்கியங்கள் மூலம் பேதம் வெளிப்பட்டது
இப்படிச் சொல்லும் போது ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியும் கர்ம வசப் பட்டவள் ஆகிறாள் என்று ஆகுமே என்னில் அது அப்படி அல்ல
ந சேதே ₃வம் * ஆதி₃த்யாநாமஹம் விஷ்ணு꞉ * வ்ருஷ்ணீ நாம்
வாஸுதே ₃வோ (அ)ஸ்மி, * அநந்தஶ் சாஸ்மி நாகா₃நாம் வைநதேயஶ்ச
பக்ஷிணா மித்யத்ர குதஸ் ததா₂த்வ நிஸ்தார꞉? நிர்தா₄ரணாதி₃தி சேந் ந ।
ஸாஜாத்யே (அ)பி வைஷம்ய மாத்ரேண தது₃பபத்தே ꞉ । ஈஶ்வரத்வாநீஶ்வரத்வ
கர்ம வஶ்யத் வா கர்ம வஶ்யத்வாதௌ₃ து ப்ரமாணாந்தரமேவ ஶரணமிதி ।
இத₃ம் சாஸ்யா꞉ கர்ம வஶ்ய வைஜாத்யமிஹ
ப்₃ரஹ்மாதி₃ப்₄யோ (அ)ப்யதி₄கத்வ உக்யா ப்ரகாஶிதம் ।
நந்வர்த₄ளக்ஷ்மீக விக்₃ரஹ யோக₃꞉ ஶ்ரீபதே
꞉ ஶ்ரியஶ்ச விக்₃ரஹைக்யம்
ஸ்வரூபைக்யம் பே₄தா₃பே₄த₃ம் வா ஸூசயதி । உக்தஞ்ச
ஶ்ரீவிஷ்ணு வைப₄வாதி₄காரை ꞉ * த்வம் யாத்₃ருஸோ (அ)ஸி கமலாமபி
தாத்₃ருஸீம் தே தா₃ரான் வத₃ந்தி யுவயோர் ந து பே₄த₃ க₃ந்த₄꞉ ।
மாயா விப₄க்த யுவதீ தநும் ஏகமேவ த்வாம் மாதரம் ச பிதரம் ச யுவாந மாஹு꞉
॥ இதி । தந் ந, உப₄ய இச்ச₂யா விக்₃ரஹ மாத்ரஸ்யைகீ கரண ஸம்ப₄வேந
அந்யதா₂ப் யுபபந்நதயா விக்₃ரஹைக்யஸ்ய
ஶ்ருத்யாதி₃ விருத்₃த₄க₂ ரூபைக்யாதி₃ கல்பகத்வ அயோகா₃த் ।
ததா₂ப் யேகே நைவ பரமாத்மநா யதா₂கத₂ஞ்சித் ஸர்வ நிர்வாஹே
கிமத்ர ஆத்ம பே ₄த₃ஸ்வீ காரேண இதி சேந் ந, க்ல்ருப்தௌ வக்த தவ்யஸ்ய
ஶ்ருதௌ வக்து மயுக்தத்வாத் । உக்தா ச ஶ்ருதி꞉ ப்ராகே₃வ । தத₃நுகு₃ணம் ச
ஶ்ரீவிஷ்ணு ஸ்ம்ருதௌ பூ₄மி வாக்யம் *ஆக்ரம்ய ஸர்வாம் து யதா₂
த்ரிலோகீம் திஷ்ட₂த்யயம் தே₃வ வரோ(அ)ஸிதாக்ஷி । ததா₂ ஸ்தி₂தா த்வம்
வரதே ₃ ததா₂பீத்யாதி₃கம் । * ந அநயோர் வித்₃யதே பரம் இத்யாதி₃பி₄꞉
புராண வசநை ꞉ * ஏகதத்த்வ மிவ உதி₃தோ இத்யாதி₃ ப₄க₃வச் சா₂ஸ்த்ர வசநைஶ்ச
ஸ்வரூபைக்ய மநயோரபாஸ்தம் । லாக₄வ தந் மாத்ர அவளம்ப₃நே து
ஸர்வேஷாமப் யாத்மநாம் ஐக்யம் ப்ரஸஜேத் ।
ஆத்ம பே ₄த₃ மநிச்ச₂ந்தோ பா₄ஷ்யாதி₃ஷு நிராக்ருதா꞉ । தி₃வ்ய யோஸ்த்விஹ
த₃ம்பத்யோ ꞉ மிதோ ₂ பே ₄த₃꞉ ப்ரஸாதி₄த꞉ ॥ ஸர்வேஷா மாத்மநாம் யைஸ்து
பி₄ந்நாபி₄ந்நத்வ மிஷ்யத | லக்ஷ்மீ நாராயகணக் யோக்தி꞉ தேஷாம்
ஸத்₃பி₄ரு பேபக்ஷ்யதே ॥
யத்ர க்வசித் அபே ₄தி₃க்தி: யத்₃யாப்த வசநே ப₄வேத் ।
ராம ஸுக்₃ரீவயோரைக்ய மித்யாதி₃வத் இஹாஸ்து ஸா ॥
ஆதித்யாநாம் அஹம்-–ஸ்ரீ கீதை -10-21-
வ்ருஷ்ணீநாம் வா ஸூ தேவ –10-37-
அநந்தா அஸ்மி நாகாநாம் வைநயேதச்ச பஷீணாம் -10-29–இவ்வாறு பிரித்து உரைக்கலாமே ஒரே ஜாதியாக இருந்தாலும்
இத்தால் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி நித்யருக்குள் அதிகர் என்றும் சர்வேஸ்வரன் ஸ்வரூபம் வேறு பட்டது என்றும் தெளிவாகும்-அவனது ரூபத்தில் பாதி இவளது என்பதும் உண்டே
அடுத்து ஸ்ரீ விஷ்ணு வைபவ அதிகாரத்தில்
த்வம் யாத்ருச அஸி கமலாம் அபி தாத்ருசம் தே தாரா -வதந்தி யுவயோ ந து பேத கந்த மாயா விபக்த யுவதீ தநும்
ஏகம் ஏவ த்வாம் மாதரம் ச பிதரம் ச யுவா நாம் ஆஹு –நீ எவ்வாறு ஆகிறாயோ அதே போலே ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியும்
உனது பத்நியாக ஆகிறாள் என்று கூறுகிறார்கள் –
உங்களுக்கு பேத வாசனை என்பது இல்லை -மாயையால் பிரிந்துள்ள பெண் சரீரத்தைக் கொண்ட இளமையாக உள்ள உன்னையே தாய் மற்றும் தந்தை என்றும் கூறுகிறார்கள் –என்று கூறப்பட்டுள்ளதே என்று கேட்பதும் சரியில்லை –
அவர்கள் இவருடைய விருப்பம் காரணமாகவே சரீரத்தை மட்டுமே ஒன்றாக சேர்த்தபடி உள்ளது பொருந்தும் என்பதாலும்
ஆகவே ஸ்வரூபத்தில் ஒற்றுமை இல்லை என்றாலும் இது பொருந்தும் என்பதால்
ஒரே சரீரமாக உள்ளது என்பது ஸ்ருதிகளுக்கு முரணாக உள்ளது என்பதும் பொருந்தாது
ஆனால் ஒரே பரமாத்மாவே அனைத்தையும் செய்ய இயலும் என்று உள்ள போது வேறு ஒரு ஆத்மா உள்ளது என்று
ஏற்பதால் என்ன பயன் உள்ளது -என்று கேட்பதும் சரியில்லை
ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸ்ம்ருதியானது -99-6-
ஆஸ்ரம்ய ஸர்வாந்து யதா திரிவோகீம் திஷ்டத் வயம் தேவ வர அஸிதாஷீ ததா ஸ்திதா த்வம் வரதே தாதாபி –என்று
சர்வ வ்யாபியான அவனைப் போலே சர்வ அபீஷ்டங்களையும் கொடுக்கும் அஸீ தேக்ஷிணையாய் உள்ள நீயும் உள்ளாய் –
என்பது போன்றும் உள்ளவை காணலாம்
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-8-35-ந அநயோ வித்யதே பரம் -என்றும்
அஹிர் புத்ன்ய சம்ஹிதை 3-26–ஏக தத்வம் இவ உதிதவ் –-என்று ஸ்ரீ பகவத் சாஸ்திரமான ஸ்ரீ பாஞ்சராத்திலும்
இவர்களுடைய ஸ்வரூபம் ஒன்றே என்ற வாதம் தள்ளுபடியாகும்
வசனங்களை மட்டும் ஆதாரமாகக் கொண்டால் அனைத்து ஆத்மாக்களும் ஒன்றே எனக் கொள்ளலாம்
ஆனால் இவ்விதம் கொள்ளுதல் கூடாது அல்லவோ
ஜீவாத்மாக்கள் அனைவரும் வெவ்வேறு ஆனவர்களே ஆவர் என்பதை ஏற்காதவர்கள் ஸ்ரீ பாஷ்யாதிகளில் தள்ளப்பட்டனர்
இங்கும் திவ்ய தம்பதிகளுக்கும் ஒருவருக்கு ஒருவர் உள்ள பேதமும் நிலை நாட்டப்பட்டது –
இத்தால் லஷ்மி நாராயணன் இருவரும் ஒருவரே வாதமும் தள்ளப்பட்டது
பிராட்டி இடம் திருவடி சுக்ரீவனும் பெருமாளும் ஒன்றாகவே ஆனார் என்று சொல்லியது போலே உரைப்பர்
அத்ர நிர்விசேஷ சிந் மாத்ர ப்₃ரஹ்ம ஸ்வரூப திரோதா₄நகரீ மித்₂யாபூ₄தா
மாயைவ கல்பித ரூப விஸேஷ உபஶ்லிஷ்ட-ப்₃ரஹ்ம ப்ரதிச்ச₂ த₃வதீ
லக்ஷ்மீ ரித்யுச்யதே இதி பஷோ(அ)பி
தாத்₃ருஶ ப்₃ரஹ்ம தத் திரோதா₄நாதி₃நிராஸாதே ₃வ நிர்தூ₄த꞉ । இத₃மப் யத்ர மாயாயா꞉ ப்ரஸ்துத த₃ம்பதி வ்யதிரிக்த ஜக₃ந் மோஹநத்வ உக்த்யா
ப்ரக்₂யாபிதம் । நநு யவநிகா ப₃ஹிரந்தஸ்தி₂தயோ ꞉
த்₃ருஷ்டி ப்ரஸரந ரோதே ₄ந மிதோ ₂(அ)வலோகந விரோதி₄நீ லோகே த்₃ருஷ்டா । அத꞉ ஶ்ரியோ (அ)பி யவநிகா ததா₂ ஸ்யாத் ।
மேலும் நிர்விசேஷ சின் மாத்ர ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூபத்தை மறைத்துள்ள உண்மையற்ற மாயை என்பதான விசேஷத்தை அடைந்ததாகவும் ப்ரஹ்மத்தின் பிரதிபிம்பத்தை கொண்டதாகவும் உள்ள வஸ்துவே லஷ்மி போன்ற வாதங்களும் தள்ளப்படும்
மேலும் நிர்விசேஷ சின்மாத்ர ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்வரூபத்தை மறைத்துள்ள உண்மை அற்ற மாயை என்பதான விசேஷத்தை அடைந்ததாகவும் ப்ரஹ்மத்தின் பிரதிபிம்பத்தைக் கொண்டதாகவும் உள்ள வஸ்துவே லஷ்மீ என்று கூறப்படுகிறாள் என்பர் சிலர்
ஆனால் இப்படி மறைக்கப்பட்ட ஸ்வரூபம் கொண்ட ப்ரஹ்மம் -மற்றும் அதற்கு ஒரு மறைவு ஆகிய இரண்டுமே தள்ளப்படுவதால் அந்தக்கருத்து நிரசனம்
மாயை மஹா லஷ்மி மற்றும் அவளுடைய நாயகன் இருவரையும் தவிர மற்ற அனைத்து லோகங்களையும் மயக்கியபடி உள்ளது என்பதாலும் மேலே உள்ள கருத்து தள்ளப்பட்டது –
மைவம், தத₃தீ₄ந ஸர்வ வ்யாபாரயா மாயயா தஸ்யாஸ் ஸர்வ விஷய ஸஹஜ த்₃ருஷ்டி நிரோத அயோகா₃த் । ஷேத்ரஜ்ஞாநாமபி ப₄க₃வந் மாயயா தீ₄ ஸங்கோசஸ்ய
து₃ஷ்க்ருத உபாதி₄கத்வாத் அகர்ம வஶ்யேஷு நித்ய முக்த ஈஶ்வரேஷு
தத் ப்ரஸங்க அபா₄வாதி₃தி । அஸ்து தர்ஹி
கர்ம வஶ்ய தாதா₃த்ம்யாத் கர்ம ப₂லாந்வய꞉, ப்₃ரஹ்மாதீ₃நாம் கர்ம வஶ்யத்வம்
தாவத் * யுக₃கோடி ஸஹஸ்ராணி விஷ்ணுமாராத்₄ய பத்₃மபூ₄꞉ ।
புநஸ் த்ரை லோக்ய தா₄த்ருத்வம் ப்ராப்தவாநிதி ஶுஶ்ரும । இத்யாதி₃பி₄꞉
ப்ரஸித்₃த₄ம் ।
ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியின் பார்வையை அவளுக்கு வசப்பட்ட செயல்களைக் கொண்ட ப்ரக்ருதி திரையைப் போலே மறைக்கும் என்பது தப்பான வாதம் –
பாபங்கள் காரணமாகவே ஷேத்ரஞ்ஞர்கள் ப்ரக்ருதியான மாயையில் சிக்கி ஞான சுருக்கம் அடைகிறார்கள்
யுக கோடி சஹஸ்ராணி விஷ்ணும் ஆராத்ய பத்மபூ புந த்ரை லோக்ய தாத்ருத்வம் ப்ராப்த வாந் இதி சுச்ரும —– என்பதால் ப்ரஹ்மாதிகளும் கர்மவசப்பட்டவர்களே
அவர்கள் பத்னிகளும் கர்ம வசப்பட்டவர்கள் –
மஹா லஷ்மியும் அவர்களுடன் கூடி ஸஹ படிதமாக இருப்பதால் இவளுக்கும் ஞானம் சங்கோசம் என்பர் –
(நமோ நமோ வாங்மநஸாதிபூமயே
நமோ நமோ வாங்மநஸைக பூமயே |
நமோ நமோ’நந்த மஹா விபூதயே
நமோ நமோ’நந்த தயைக ஸிந்தவே ||-ஶ்லோகம் 21 –
தன் முயற்சியால் அறிய முயல்பவர்களின் வாக்குக்கும் மனதுக்கும் எட்டாத உனக்கு என்னுடைய நமஸ்காரங்கள், என்னுடைய நமஸ்காரங்கள்;
உன்னுடைய கருணையால் உன்னை அறிந்தவர்களின் வாக்குக்கும் மனதுக்கும் எட்டுபவனான உனக்கு என்னுடைய நமஸ்காரங்கள், என்னுடைய நமஸ்காரங்கள்;
எல்லையில்லாத ஐச்வர்யத்தை உடைய உனக்கு என்னுடைய நமஸ்காரங்கள், என்னுடைய நமஸ்காரங்கள்; கருணைக்கடலான உனக்கு என்னுடைய நமஸ்காரங்கள், என்னுடைய நமஸ்காரங்கள்.)
கிம்புநஸ் தத்பத்நீநாம் । தாபி₄ஶ்ச தாதா₃த்ம்யம் அஸ்யா:
தத்ர தத்ர விஸேஷத: தத் தத் ஸாமாநாதி₄கரண்யேந வ்யஜ்யதே ।
கா₃யத்ரீ கல்பேஷு ச ஸந்த்₄யா த்ரயே வர்ண வாஹநாதி₃விஸேஷிதம்
ரூப த்ரய மேகஸ்யா ஏவ தே₃வதாயா꞉ ப்ரதிபாத்₃யதே । உக்தம் ச கைஶ்சித்
லக்ஷ்மீ ஸ்தோத்ரே – கீ₃ர்தி₃வதேதி க₃ருட₃த்₄வஜ வல்லபே₄தி இத்யாதி₃பி₄꞉ ।
அத꞉ கர்ம வஶ்ய தாதா₃த்ம்யாத்
யவநிகா ரூபித மாயா திரோஹித ஜ்ஞாநத்வமஸ்யா உபபத்₃யத இதி । தத₃ஸத் । விஸேஷதஸ் ஸாமாநாதி₄கரண்யஸ்ய * யத்₃யத்₃விபூ₄திமத்ஸத்த்வம்
இத்யுக்தேந விபூ₄த்யத்₄யாய ந்யாயேந நிர்வாஹாத் । தாபநீயோப நிஷதி₃
க்₄ருத ஸூக்தே ச லக்ஷ்ம்யா: தே தே ஶப்₃தா₃ அபி நிருக்தி விஸேஷை ꞉
தத் தத்₃விபூ₄தி யோகே₃ந வா நேதவ்யா꞉ । கா₃யத்ரீ கல்பாநாம் து
லக்ஷ்மீ விபூ₄தி பூ₄தாயா ஏவம் கா₃யத்ர்யாக்₂யாயா தே₃வதாயா
ஸந்த்₄யா பே ₄தே ₃ந வைஷ்ணவ்யாதி₃ ஸமாக்₂யாநுகு₃ண வாஹந ரூபாதி₃ பரிக்₃ரஹ ஶக்த்யா
மாஹாத்ம்ய வர்ணநே தாத்பர்யம் தத்ர தத்ர வ்யக்தம்। தாத்₃ருஶாஶ்ச
வாஹநாத₃யோ(அ)ந்யே ஸ்யு꞉ । ந ஹி ஸாரூப்ய மாத்ரேண த ஏவைத இதி
நிஶ்சய꞉ அநேகேஷாம் ஏக ஜாதீய வாஹநாதி₃ த₃ர்ஶநாத் ।
த்₃ருஹிணாதி₃ஷு கேஷாஞ்சித் ஈஶ்வர வ்யக்திதாப்₄ரமாத் । தத் பத்நீஷ்வபி
லக்ஷ்ம்யம்ஶவாத₃꞉ ஶ்ருத்யாதி₃ பா₃தி₄த꞉ ॥
கீர் தேவதா இதி கருடத்வஜ வல்லப இதி –கனகதாரா ஸ்தோத்ரம் -10-என்று உள்ளதே –
இவ்வாறு கூறுவது பொருத்தம் அல்ல –
அவர்கள் மூவரையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து சாமானாதி கரண்யமாகப் படித்தது ஏன் என்றால்
யத் தத் விபூதி சத்வம் –ஸ்ரீ கீதை -10-41-எது எது சிறப்பாக உள்ளதோ -விபூதி அத்தியாயத்தில் கூறப்பட்ட நியாயம் மூலமே கொள்ள வேண்டும்
திரையால் மறைக்கப்படும் -கர்ம வஸ்யர் -சாமானாதி கரண்யம் -எதனால் என்று உணர வேண்டும் -விபூதியத்யாயம் -உத்க்ருஷ்ட வஸ்து நானே -ஹிமாச்சல மேரு உயர்வு நான் -தண்ணீர் ரசம் நான் -இவைகள் கர்மவசப்பட்டவை –சொல்வது போல் -ஸ்வரூப ஐக்யம் அல்லவே -அதே போல் சரஸ்வதியுடன் ஓக்க படித்தாலும் இவள் கர்ம வசப்பட்டவள் அல்லவே
தாபநீய உபநிஷத்தில் க்ருத ஸூக்தத்தில் -மஹா லஷ்மியிடம் அந்த சொற்கள் அனைத்தும் அர்த்தத்தை சிறப்புக்கள் மற்றும் அவற்றைத் தனது விபூதியாகக் கொண்டவன் என்ற காரணம் – என்பதால் கூறப்பட்டதாக உரைக்கப் பட்டத்தைக் காணலாம்
ஸர்வ சம்பு இத்யாதி விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் -சம்சாரக்கடலை வற்ற அடிக்கும் சூரியனும் அவனே -சொல்லலாமே -அவன் அந்தர்யாமி இவள் சேஷிநீ -ஆகவே சொல்லலாம் -அன்றோ
காயத்ரீ கல்பத்தினைப் பொறுத்த வரை மஹா லஷ்மியின் செல்வமாகிய காயத்ரீ தேவதைக்கே பல்வேறு ஸந்த்யைகளிலே வைஷ்ணவீ முதலானவர்களுக்குத் தகுந்த வாஹனம் ரூபம் போன்றவற்றை ஏற்கும் சக்தி உள்ளது -என்று மேன்மையைக் கூறுவதில் கருத்து
த்ரு ஹிணாதிஷு கேஷாம் சித் ஈஸ்வர வ்யக்திதா பிரமாத் தத் பத்நீஷ்வபி லஷ்ம்யாம்ச வாதஸ் ஸ்ருத்யாதி பாதித–என்று இவர்களே ஈஸ்வரர் என்ற பிரமம் உண்டாகி இவர்கள் பத்தினிகள் லஷ்மியின் அம்சம் உள்ளது –
இதனால் சுருதிகள் பாதிக்கப் படலாம் என்பதால் இக்கருத்தை சுருதிகள் தள்ளுகின்றன -என்ற கருத்து உண்டே-இவர்கள் இருவரும் மஹா லஷ்மிக்கு வசப்பட்டவர்களே
ஏதத₃பி₄ப்ராயேண ஹ்யத்ரோக்தம் – ஸத₃யிதஸ் த்வத்₃ தா₃ஸ தா₃ஸீ க₃ண இதி
। அஸ்த்வேவம், ததா₂பி ஸ்த்ர் யம்ஶ மாத்ரா பேக்ஷயைவ ஶ்ரியோ
விபூ₄தி மத்த்வமஸ்து. ப்₃ராஹ்மண வைஷ்ணவாதி₃ புராணேஷு ததா₂
த₃ர்ஶநாத் । அத꞉ ஶ்ரீமத ஏவ ஸர்வ விபூ₄தி ஸேஷித்வமிதி । அத்ர ப்₃ரூம꞉ – *
தா₃ஸ பூ₄தாஸ் ஸ்வதஸ் ஸர்வே ஹ்யாத்மாந꞉ பரமாத்மந꞉இத்யாதி₃பி₄ஸ் ஸர்வேஷா மாத்மநாம் பரமாத்ம தா₃ஸத்வ ஸித்₃தே ₄꞉ *
ஜாயாபத்யோர் ந விபா₄க₃꞉ இதி ந்யாயாத் பதி தா₃ஸாநாம் பத்நீ தா₃ஸத்வம்
அவர்ஜநீயம் । நந்வேவம் பத்ந்யா அபி பதி தா₃ஸத்வே ஸதி தாம் ப்ரதி
தா₃ஸாநாம் தா₃ஸத்வமயுக்தம் ஸ்யாத் । தந்ந, லோகே வேதே ₃ வா க்வசித₃பி
பத்ந்யா꞉ பதிம் ப்ரதி தா₃ஸத்வாபா₄வாத் ।
தர்மத்திலும் அர்த்தத்தில் காமத்திலும் -தாண்டி நடக்காமல் பதி பத்னி -இருவரும் -மோக்ஷம் ஒன்றுபோல் கிட்டாதே -கர்மங்கள் தீர்ந்த பின்பே கிட்டும் -பதிக்கு பத்னி தாஸி அல்லவே -தாஸி போல் நடந்து கொண்டதை தசரதன் புகழ்ந்து பேசுவது த்ருஷ்டாந்தம்-இவ இல்லாமல் பூமிப்பிராட்டி வசனம் -உபாயமாக அருளிச் செய்தவை
அத ஏவ ஹி * யதா₃ யதா₃ ஹி
கௌஸல்யா தா₃ஸீ வச் ச ஸகீ₂வ சேதி த்₃ருஷ்டாந்த தயோச்யதே । * அஹம்
ஶிஷ்யா ச தா₃ஸீ ச ப₄க்தா ச தவ மாத₄வேதி பூ₄மி வசந மப்யுபசாரதோ
நேயம் । யத்₃யபி பத்நீநாம் பதி தா₃ஸத்வம் ததா₂(அ)பி பதிதா₃ஸாந்தராணாம்
தத்₃ தா₃ஸத்வமபி யதா₂லோகம் யுஜ்யதே । அஸ்தி ச ஸர்வேஷாம்
ப₄க₃வத்₃ தா₃ஸத்வே (அ)பி தத் தது₃பாதி₄பி₄꞉ மிதோ ₂ தா₃ஸத்வம் । இஹ
த்வேகயை வேச்ச₂யா விபூ₄தி த்₃வயஸ்ய நித்யம் உப₄யார்த₂தயா
உபாத்தத்வாத் தே₃வதா த்₃வந்த்₃வ ஹவிர் ந்யாயயேந
ப்₃ரஹ்மாதீ₃ நாமுப₄ய ஸேஷத்வம் யுக்தமேவ । க₃த்₃யாதி₃ஷு விபூ₄தி மத்₄யே
தஸ்யா꞉ பாடோ ₂(அ)பி பத்யபேக்ஷயா பாரார்த்₂ய மாத்ர ஸாம்யாது₃பபந்ந꞉ ।
ஆத்மாந்தராணாம் ஸர்வேஷாம் லக்ஷ்மீ தத் பதி தா₃ஸதாம் । மகாரஸ்து
தயோர் தா₃ஸ இதி கேசித₃தீ₄யதே
பகவான் ஒருவரின் இச்சையாலேயே உபய விபூதி -ஆண் பெண் அம்சங்கள் எல்லாமே -நித்யம் மிதுனத்துக்காகவே ஏற்படுத்தப்பட்ட வ்யவஸ்தை -ஹவிஸ்ஸு தேவதா த்வந்தத்துக்குக் கொடுப்பது போல் இருவருக்கும் பொதுவான சேஷிகளே –
கத்யத்திலும் நாரங்களைப் படிக்கும் பொழுது பிராட்டியும் சேர்ந்து படித்தாலும் -பாரார்த்தயாத்தில் ஸாம்யம் -பின்னை கொல் பிறந்திட்டாள் -கடி மா மலர்ப்பாவைக்கு ஒப்பாக பேசினாலும் இருவருக்கும் நாம் சேஷ பூதர்களே-
ஏவம் ஸதி ப₄க₃வத் பத்ந்யந்தராபேக்ஷயா ப்₃ரஹ்மாதீ₃நாம் தா₃ஸத்வம்
ப₄வது வா மா வா. உக்தம் தாவ து₃பபந்நம் । அத꞉ * புந்நாமா ப₄க₃வான் ஹரி꞉, ஸ்த்ரீநாம்நீ லக்ஷ்மீர் மைத்ரேய *யோ யோ ஜக₃தி பும்பா₄வஸ் ஸ
விஷ்ணுரிதி நிஶ்சய꞉ । யோ யஸ்து பா₄வஸ் ஸ்யாத் தத்ர
லக்ஷ்மீர் வ்யவஸ்தி₂தா || இத்யாத்₃ யுக்தோ விபூ₄தி விபா₄க₃ஸ்து
லௌகிக த₃ம்பத்யோ : யதோ ₂சித விநியோகா₃நுகு₃ண பூ₄ஷணாதி₃விபா₄க₃வத்
நிதயேச்சா₂நியமித விஸேஷாபி₄மாநார்த₂ இத்யபி₄ப்ராயேண
ப₂ணி பத்யாதீ₃நாமப் யத்ர லக்ஷ்மீ ஸேஷத்வோக்திரிதி । கேசித்து
நாநா வித₄வாதி₃விப்ரதிபத்தி மோஹிதாஸ் ஸர்வதா₂ து₃ர் நிரூபம்
லக்ஷ்மீ தத்த்வமிதி மந்யந்தே । தே (அ)ப்யேவமிஹ நிரூபணேந நிர்தூ₄தா꞉ ।
கிஞ்ச-ஸத₃ஸத₃நிர்வச நீயத்வாதி₃ ரூப து₃ர் நிரூபத்வம் தத் தந் மத நிராஸாதே₃வ
நிரஸ்தம் । யேந கேந சிதா₃ளாரேண து₃ர்நிரூபத்வம் து ஸர்வத்ராபி
ஸம்ப₄வதி, உபயுக்தாம் ஶ நிரூபணஸ்யாபி ஸம் ப்ரதிபந்ந ஸாம்யாந்நாத்ர
விஸேஷ இதி ॥ 1 ॥
உலக தம்பதிகளுக்கு குண்டலமும் வளையல்களும் காப்பு பொதுவானாலும் பிரித்து பெண்களும் ஆண் களும் பூஷித்திக் கொள்வது போல் -விசேஷ அபிமானம் பெருமாளும் பிராட்டிமாரும் செய்வார்கள் -பொதுவான தாஸ்யமாக இருந்தாலும் கைங்கர்யம் கொள்வது இச்சா அனுகுணம் தானே –
அநிர்வசனீயம் -மொழியைக் கடக்கும் பெரும் புகழ் -வாக்குக்கும் மனதுக்கும் எட்டாமல் -சொல்லி முடிக்க முடியாத கீர்த்தி கொண்டவள் அன்றோ –
—————
யஸ் யாஸ்தே மஹிமாந மாதமந இவ த்வத் வல்லபோ அபி பிரபு
நாலம் மாதுமியத்தயா நிரவதிம் நித்யாநுகூலம் ஸ்வத
தாம் த்வாம் தாஸ இதி ப்ரபன்ன இதி ச ஸ்தோஷ்யாம் யஹம் நிர்ப்பயோ
லோகைகேஸ்வரி லோக நாத தயிதே தாந்தே தயாந் தே விதன்–2-
லோகைகேஸ்வரி -லோகத்துக்கு ஒரே ஈஸ்வரியாய் இருப்பவளே
லோக நாத தயிதே-லோகங்களுக்கு எல்லாம் ஸ்வாமியான எம்பெருமானுக்கு பிரிய மஹிஷியாய் இருப்பவளே(பந்தார் விரலி-விபூதியையும் விபூதிமானையும் அணைத்துக் கொண்டு)
தாந்தே-கருணா கல்பவல்லியே
யஸ் யாஸ்தே -எந்த உன்னுடைய
நிரவதிம்-அளவற்றதும்
ஸ்வத நித்யாநுகூலம் –இயற்கையாகவே பகவானுக்கு எப்போதும் அனுகூலமாய் இருப்பதுமான
மஹிமாநம் -பெருமையை
பிரபு த்வத் வல்லபோ அபி -ஈஸ்வரனான உன்னுடைய வல்லவனும்
ஆத்மந இவ -தன்னுடைய பெருமையைப் போலே
இயத்தயா-இவ்வளவு என்று
மாதும் ந அலம் -அளவிட்டு அறிய மாட்டானோ
தாம் த்வாம் -அப்படிப்பட்ட உன்னை
தாஸ இதி -தாசன் என்றும்
ப்ரபன்ன இதி ச -சரண் அடைந்தவன் என்றும்
தே தயாம் விதன் அஹம் -உன்னுடைய கருணையை அறியும் நான்
நிர்ப்பய–பயம் அற்றவனாய்
ஸ்தோஷ்யாம் –ஸ்துதிக்கிறேன்
அத₂ * கத₂ம் ப்₃ரூம இதி ஸ்துத் யாரம்பா₄ ஷேப ஹேது தயா உதா₃ஹ்ருதம்
ஸ்தோதவ்யக₃த முத்கர்ஷம் முகா₂ந்தரேண த்₃ருடீ₄குர்வந்நேவ தது₃பஶ்லிஷ்டம் ஸௌலப்₄ய விஸேஷ (கு₃ண)மநுஸந்தா₄ய
ஸ்தோத்ரு க₃தத₃ய நீயத₃ஶா நிரூபணேந ஹேதுநா ஸ்துத் யாரம்ப₄ம்
ஸமாத₄த்தே யஸ்யா இதி ॥ யஸ்யா இத்யேதாவதா பர்யாப்தே (அ)ப்யத்ர த இத்யதி₄கோபாதா₃நம்
த₄ர்மி க்₃ராஹகமாந ஸித்₃தா₄ஸாதா₄ரண விஸேஷத்₃ யோதநார்த₂ம் ।
மஹிமாநம் விபூ₄தி த்₃வய ஸேஷித்வ ரூபம் நிரதிஶயாநுகூல கு₃ண யோக₃ ரூபம்
ச । ஆத்மந இவ – ஸ்வஸ்யேவ । த்வத்₃ வல்லப₄꞉ – த்வத் ப்ரியதம꞉ । ப்ரபு₄꞉-
ஸர்வ விஷய ஜ்ஞாந ஶக்த்யாதி₃மான் । ப்ரபு₄ரபி இத்யந்வய꞉ ।
தே சப்த பிரயோகம் -தர்மி பிரமாணங்கள் ஸ்ரீ ஸூக்த்தாதிகள் காட்டும் பிராட்டியினுடைய அசாதாரணம் -அந்த அவரைப்பற்றிய -உன்னுடைய மஹிமையை -உபய விபூதி சேஷி -நித்தியமான அனுகூல குணயோகம் -இரண்டும் –
அபி:
அநுக்த ஸமுச்சயார்தோ ₂ வா, த்வம் ச த்வத்₃ வல்லப₄ஶ் சேத்யர்த₂꞉। நாலம்
மாதுமியத்தயா பரிச்சி₂த்₃ய அநு ஸங்கா₄தும் அஸமர்த₂꞉ ।
அபி -வல்லபா இடம் சேர்க்காமல் பிரபு இடம் சேர்த்து -என்றும் பிரபுவாலும் என்று கொண்டு தேவரீராலும் அறிய முடியாத மஹிமை-சொல்லாதவற்றையும் சேர்த்து -பிரபு மட்டுமே அல்ல தேவரீர் அறிய முடியாத மஹிமையைச் சொன்னவாறு –
ஸர்வ ஶக்தே ꞉
க்வசித் கத₂ம் அஸாமர்த்₂ய மித்ய த்ராஹ – நிரவதி₄மிதி ।
விஷயஸ்ய அபரிச்சி₂ந்நத்வாத் தத்ர ஸர்வஜ்ஞஸ்ய ஸர்வ ஶக்தேபி
பரிச்சி₂ந்நத்வஜ் ஞாந அபா₄வோ ந தோ₃ஷ இதி பா₄வ꞉ । யதோ₂க்தம்
ஶ்ரீவத் ஸாங்க மிஶ்ரை ꞉ – * தே ₃வி த்வந் மஹிமாவதி₄ர்ந ஹரிணா நாபி த்வயா
ஜ்ஞாயதே யத்₃யப்யேவம் அதா₂பி நைவ யுவயோஸ் ஸர்வஜ்ஞதா ஹீயதே
இதி ।
ஸ்ரீ ஸ்தவம்-8-தேவியே -உமது பெருமையின் எல்லையானது எம்பெருமானாலும் அறியப்படுகிறது இல்லை-உம்மாலும் அறியப்படுகிறது இல்லை-இப்படி ஒருவராலும் அறியப்படாது இருந்த போதிலும் உங்கள் இருவர்களுடைய ஸர்வஞ்ஞத்வ பிருதானது குறையப்படுகிறதே இல்லையே —ஏன் என்றால் யாது ஒரு வஸ்துவானது உலகில் அடியோடு கிடையாதோ அந்த அசத் வஸ்துவை அறிந்து கொள்ளாமல் இருப்பதை –சர்வஞ்ஞத்திற்கு ஒத்ததாக -விவேகிகள் -அறிகின்றார்கள் -ஆகாசத் தாமரை உள்ளதாக -இது ஆகாசத் தாமரைப் பூ என்று அறிகிறவன் –இவன் பைத்யகாரன் என்று உலகத்தாரால் சொல்லப்படுகிறான் அன்றோ
ஈத்₃ருஶஶ்ச மஹிமா வேதா₃ர்த₂ ஸங்க₃ ர்ஹ(அ)ப்யுக்த: –
*அநவதி₄க மஹிமா மஹிஷீதி । விவ்ருதஶ்ச க₃த்₃யாரம்பே ₄
ப₄க₃வந் நாராயணேத்யாதி₃நா । ஶ்ரத்₃தா₄ ஸூக்த-மேதா₄ஸுக்த-அதி₃தி ஸூக்த வாக் ஸூக்தாதி₃ஷு ஏதத்₃ விபூ₄தி விஸேஷ ப்ரதிபாத₃கேஷு விஸேஷத꞉
ஶ்ரீஸூக்தே ச விசித்ரா ஏதந் மஹிமாந: ததத்₃ பா₄ஷ்யகாரை ꞉ ப்ரபஞ்சிதா꞉
ப்ரதிபத்தவ்யா꞉ ।
அந்த அந்தப் பாஷ்யகாரராலே விளக்கப்பட்டன-
அஸ்யா மஹிம்ந꞉ ப்ராப்யாந்தர் பா₄வஜ் ஞாபநாய
நித்ய நிருபாதி₄காநுகூலத்வமாஹ – நித்யாநுகூலம் க₂த இதி ।
மஹிமை நித்ய அனுகூலமாக இருந்து ப்ராப்யத்தில் அந்தர்கதமாய் இருக்கும் -ப்ராப்ய ஸ்வரூபம் -அஞ்சுக்குள் ஓன்று -ப்ராப்யஸ்ய ப்ரஹ்ம ரூபம் -அவனா கைங்கர்யம் -அனுபவமா-அர்ச்சாராதி கதியும் ப்ராப்யமான -எல்லாமே ப்ராப்யமே தானே-ஸநாதன தர்மம் சாஷாத் தர்மம் ப்ராப்யம் அனைத்தும் அவனே -அப்பொழுது தானே நித்யத்வம் சம்பவிக்கும் —
தாம் –
ஸர்வஜ்ஞ ஸாக்ஷிகதாத்₃ருஶ மஹிமாநம் । த்வாம்
மஹத்த்வ ஸங்க₃த ஸௌலப்₄ய கு₃ண யோகா₃த்
மதீ₃ய ஸ்தோத்ர ஶ்ரவண கௌதுகேந அபி₄முகீ₂ பூ₄தாம் ।
சர்வஞ்ஞனையே சாக்ஷியாக உடைய உனது மஹிமை -அவனாலும் அறிய முடியாத உனது மஹிமை -அப்படிப்பட்ட தேவரீரை -ஸுலப்ய மகிமையால் முகம் மலர்ந்த காட்டக் கொடுத்து அருளிய தேவரீரை –
தா₃ஸ இதி ப்ரபந்ந
இதி ச ப்ரதி பு₃த்₃த₄ தா₃ஸ பா₄வத்வாத் ப்ரபந்நத்வாச்சேதி (அர்த₂:) பா₄வ꞉ ।
உப₄யமித₃ம் ஸம்பூ₄ய * ப்ரேஷ்யஸ்ய க்ஷமிதவ்யம் மே இத்யாதி₃ ந்யாயேந
நிர்ப₄யத்வே ஹேது꞉ப்ருது₂க₃த்₃ய முகே ₂(அ)ஸ்மாபி₄꞉ ஶ்ரீப்ரபத்திரியம் ஸதாம் । ஶ்ரீபதௌ
ஸ்தி₂தமை காந்த்யம் ந விஹந்தீதி ஸாதி₄தம் ॥
அறியாததால் பிள்ளைகளானதாலும் ஆயர் குலத்தாலாலேயும் செய்த குற்றங்கள் போல் -தப்பாக செய்த ப்ரபன்னன் மன்னிக்கக் கூடியவன் -க்ஷமிக்கத் தக்கவன் -ப்ரேஷ்யஸ்ய க்ஷமிதவ்யம்-கிஷ்கிந்தா ஸ்லோகம் (யதி கிஞ்சித் அதிக்ராந்தஂ விஷ்வாஸாத் ப்ரணயேந வா.-ப்ரேஷ்யஸ்ய க்ஷமிதவ்யஂ மே ந கஷ்சிந் நாபராத்யதி৷৷4.36.11৷)-ப்ருது₂க₃த்₃ய-சரணாகதி கத்யத்திலும் நீயே உபாயம் என்ற புத்தி மாறாமல் இருக்க- பிராட்டியைப் பற்றியது போல்
ஸ்தோஷ்யாம்யஹம் நிர்ப₄ய꞉ – அநாத்₃யுபசிதாபராத₄:
த்வந் மஹிம ஸ்தோத்ர அநுகு₃ண ஜ்ஞாந ஶக்தி ரஹிதஶ் சாஹம் நித்யஸூரிபி₄꞉
நிக₃மைஶ்ச கார்த்ஸ்ந்யேந ஸ்தோதுமஶக்யாம் த்வாம்
ப்ரதிபு₃த்₃த₄தா₃ஸ்ய ப்ரபந்நத்வ ந்யாஜேந (வ்யாஜேந )நிர்ப₄ய: ஸ்தோஷ்யாமீத் யுக்தம்
ப₄வதி । ஏவம் ஸ்தோத்ராஷேப-தத் ஸமாதா₄ந வ்யாஜேந ப்ரவ்ருத்தமபி
ஶ்லோக த்₃வயமித₃ம் ப்ரக்ருஷ்ட ஸ்துதி ரூப மேவ । (ஆக்ஷேபமும் சமாதானமும் ஸ்தோத்ரங்களே)த்வத் ப்ரபந்நஸ்ய மே ந குதஶ்சித₃ப் யநீஶ்வராத் ப₄யம் இத்யபி₄ ப்ராயேணாஹ – லோகைகேஶ்வரீதி ।(அநீஸ்வரன்-தேவதாந்தரங்களாலும் – -தனக்கு ஈஸ்வரன் இல்லாத அவனாலும் பயம் இல்லாமல்-ஸ்தோஷ்யாம்யஹம்- )
லோகைகேஶ்வர꞉ ப்ரமாண ஸித்₃வாநாம் ஸர்வேஷாமத்₃விதீய: ஈஶ்வர꞉ ।
ஈஶ்வர ஶப்₃த₃ஶ் சாத்ர அந்தர் நீத ஸேஷித்வம் நியந்த்ருத்வமபி₄ப்ரைதி (சேஷியாக இருந்து கொண்டு நியந்தாவாகவும் இருக்கும் சர்வேஸ்வரேஸ்வரன் -)। * பதிம் விஶ்வஸ்யேதி விஶ்வ ஸேஷித்வேந நிர்தி₃ஷ்டஸ்ய ஸேஷ்யந்தர நிவ்ருத்தி விவக்ஷாயாம் ஆத்மேஶ்வரமிதி நிர்தே₃ஶாத் । * யோ லோக த்ரய மாவிஶ்ய விப₄ர்தி அவ்யய ஈஶ்வர இத்யஸ் யார்த₂ஶ் ஸைவம் ஸங்க்₃ருஹீத꞉ – வ்யாபநாத் ப₄ரணாத் ஸ்வாம்யாத் அந்ய꞉ பஞ்சத₃ஸோதி₃த:
இதி । (அந்நிய -வேறுபாடு மட்டுமே அல்ல -உயர்ந்த -மூன்று விசேஷணங்கள் -15 அத்யாய சங்க்ரஹ ஸ்லோகம்)தத்ர ச பா₄ப்யம்—* வ்யாபந ப₄ரண ஸ்வாம்யை ரர்தா₂ந்தரதயேதி ।
ஈத்₃ரு ஸேஶ்வர பத்நீத்வாதி₃ஹ லோகைகேஶ்வரீத் யுக்தம் । ஏதேந *
பும்ஸ் ப்ரதா₄நேஶ்வரேஶ்வரீதி ஸமாக்₂யா(அ)பி க₃தார்தா₂ । த்வத் ப்ரஸாதே ₃
ஸதி ஸர்வேஶ்வராத₃பி மே ப₄யம் நாஸ்தீத்யாஹ – லோக நாத₂ த₃யித இதி
। த₃யிதா ஶப்₃த₃ இஹ வல்லபா₄த்வாபி₄ப்ராய꞉ ।
ஸர்வ ப₄யாப₄ய ஹேது பூ₄தஸ் ஸர்வேஶ்வரோ (அ)பி த்வத₃பி₄மதம்
ந அதிக்ராமதீதி பா₄வ꞉ । (பயக்ருதனாயும் பய நாசனாயும் அவனே -அவனாலும் பயம் இல்லாதபடி தேவரீரை அண்டை கொண்ட பலம்)அநேந ஸம் பு₃த்₃தி₄ த்₃வயேந
ஸ்துதி விஷயத் வௌசித்யாதிஶயோ (அ)பி ஸூசித꞉ । ஈத்₃ருஸீம்
த்வாமாஶ்ரிதஸ்ய மே த்வத்தோ (அ)பி ப₄யம் நாஸ்தீத்யாஹ – தா₃ந்தே
த₃யாம் தே வித₃ந்நிதி । ப்ரதிபு₃த்₃த₄ தா₃ஸ்ய꞉(தாந்தே விளிச்சொல் -தன்னையும் தாஸனான அடியேனையும் காட்டும்)
க்ருபோத்தம்ப₄ க தீ₃நாவஸ்தா₂பந்ந꞉ ஆஜ்ஞாதி லங்க₄நாத்₃ விரதாபி₄ஸந்தி₄꞉
ப்ரபந்ந இஹ தா₃ந்த ஶப்₃தா₃பி₄ப்ரேத꞉ ।
மாத்ருத்வ ப்ரயுக்த வாத்ஸல்ய அதிஶய வத்யாஸ்தே தா₃ந்தே புருஷே
ப₄க₃வத் காருண்யாத₃ப் யதிஶயிதாம் த₃யாம் ஜாநந்நஹமேவம்
ப்ரபந்நத்வாந் நிர்ப₄ய இத்யந்வயார்த₂꞉ । ப்ரஶ்ரித மாத்ர பரோ வா தா₃ந்த ஶப்₃த₃꞉
। தாவந் மாத்ரே (அ)பி ஹி தஸ்யா விஸேஷாபி₄மாந꞉ தயை வோக்த꞉ *
த₄ர்ம நித்யே மஹா பு₃த்₃தௌ₄ ப்₃ரஹ்மண்யம் ஸத்ய வாதி₃நி । ப்ரஶ்ரிதே
தா₃ந ஸீலே ச ஸதை ₃வ நிவஸாம்யஹம் || இதி।
(தர்ம நித்யே மஹா புத்தவ் ப்ரஹ்மண்யே ஸத்ய வாதிநி ப்ரஸ்ரிதே தாந ஸீலே ச சதைவ நிவஸாம் யஹம் –
தர்மத்தில் எப்போதும் ஈடுபட்டு இருப்பவன் -மஹா புத்திமான் ப்ரஹ்மவித் ஸத்யவாதி வணங்கியவன் தாஸ சீலன் -ஆகிய இவர்களிடம் எப்போதும் வஸிக்கிறேன் –)
ஏவம் வித₄ஶ்ச
த₃யா விஸேஷ꞉ * கருணாக்₃ராநத முகீ₂த்யஸ்யா꞉ (கருணையால் முன் பக்கத்தில் கவிழ்ந்து இருக்கும் திருமுகத்தை யுடையவள்)ஸமாக்₂யயைவ க்₂யாபித꞉ ।
அஷ்டோத்தர ஸஹஸ்ர நாமஸு ச பட்₂யதே – * கருணாம் வேத₃மாதரமிதி ।
கருணா ப்ரசுர தயா(அ)ஸௌ கருணாத்வோக்தி꞉ ।(தத் குண சாரத்வாத் -கிருஷ்ண த்ருஷ்ண தத்வம் போல் -கருணை என்றே சொல்லலாம் அன்றோ)
பாரம்யாபஹ்நவ꞉ பத்யௌ பா₃ஹ்யாநாம் மாந பா₃தி₄த꞉ । இதி க்₂யாபயிதும்
ஶ்ரீஶம் ஶ்ரீத்₃ருஷ்டாந்த மிஹ அப்₃ரவீத் ॥
அத₂ ஸ்யாத் *ஆநீத₃வாதம் ஸ்வத₄யா ததே₃கமிதி ப்ரளய த₃ஶாயாம்
ஸ்வதா₄ ஶப்₃த₃ வாச்யயா கயாசித் பரஸ்ய ப்₃ரஹ்மணோ (அ)நநம் ஶ்ரூயதே ।
ஸா சாத்ர * ஸ்வதா₄ த்வம் லோகபாவநீதி புராணோக்தே ꞉,
(பிராண பாதம் -2-4-4-பிராண அநுத்வாதிகரணம் -பிராண வாயு நித்யம் அல்ல -அவனே நித்யம் என்று நிரூபணம் -ஸ்வதா ப்ரஹ்மத்தை நிலை நாட்டு -யார் ஸ்வதா -என்று பல வாதங்கள்)
மஹா பா₄ரதே ச
ஶ்ரீவாஸவ ஸம்வாதே ₃ * அஹம் ஸ்வாஹா ஸ்வதா₄ சைவேதி ஸ்வயமேவ
உக்தத்வாதௌ₃சித்யாச்ச லக்ஷ்மீரேவ । அதஸ் தத₃தீ₄ந ப்ராணநத்வம்
ப்₃ரஹ்மண இதி । தந்ந,
(நானே ஸ்வதா ஸ்வாஹா -சொல்லுகிறாள் லஷ்மீ தந்திரத்தில் -தந் ந –பொருந்தாதபடியால்)
ஸ்வாதீ₄ந ஸர்வ ஸத்தாகஸ்ய தஸ்ய
அந்யாதீ₄ந ப்ராணநத்வா ஸம்ப₄வாத் । ஸ்வதா₄ ஶப்₃த₃ஸ்ய சாத்ர
ப்ரயோக₃ த₃ர்ஶந மாத்ரேண லக்ஷ்மீ விஷயத்வ கல்பநாத₃பி ஸ்வஸ்மின் தீ₄யத
இதி வ்யுத்பத்த்யா ஸ்வ ஸத்தா விஷயத் வஸ்ய கல்பயிதும் யுக்தத்வாத் ।
(அவனது சக்தி -உலகத்தை ரசிக்கும் பொறுப்பு தன்னிடத்தில் வைக்கப்பட்ட படியாக
சாலப்பலனால் உகந்த உயிர்கள் காப்பார் -அவள் புருஷகாரம் பண்ண தம்முடைய ஸ்வத்தையால் தூண்டப்பட்டு செய்கிறானோ -அவளுக்கு ஆதீனப்பட்டு செய்கிறானோ என்றும் சொல்ல முடியாதே-)
ஸ்வகீயம் விஶ்வ தா₄ரண ஸாமர்த்₂யமேவ வா ஸ்வதா₄ । ததா₂ *
ஶ்ரேஷ்ட₂ஶ் சேத்யதி₄கரணே பா₄ஷ்யம் – * ஆநீத₃ வாதமிதி து ந ஜைவம்
ஶ்ரேஷ்ட₂ம் ப்ராணநமபி₄ ப்ரேத்யோச்யதே । அபி து பரஸ்ய ப்₃ரஹ்மண
ஏகஸ்யைவ வித்₃யமாநத்வமுச்யத இதி । அத்ராநந்யாதீ₄ந ஸத்தாகத்வமேவ
ஹ்யபி₄ப்ணரதம் ।
அஸ்து வா ஸ்வத₄யேதி பத₃ம் லக்ஷ்மீ விஷயம் ।
ததா₂(அ)பி ஸஹயோக₃விவஷைவ அத்ர யுக்தா । (ஆநீத₃ வாதமிதி காற்று இல்லாத போது லஷ்மீயுடன் சேர்ந்து ரக்ஷிக்கிறான்–கூட இருந்து ரக்ஷிப்பதால் அவள் ஆதீனம் என்னக் கூடாதே)யதா₂ மஹா பா₄ரதே –
க்ருத்வா மத் ஸ்தா₂நி பூ₄தாநி சராணி ஸ்தா₂வராணி ச । ஏகாகீ வித்₃யயா
ஸார்த₄ம் விஹரிஷ்ணய த்₃விஜோத்தம ॥ இதி । நநு * ததோ பூ₄யோ
ஜக₃த் ஸ்ருஷ்டிம் கரிஷ்யாமீஹ வித்₃யயேதி
வாக்ய ஸேஷேணௌ சித்யாத் தத்ர வித்₃யா ஶப்₃த₃꞉ ப்ரக்ருதி விஷயஸ் ஸ்யாத் ।
ப₄வத்வேவம் । ததா₂(அ)பி
ப்ரஸ்துதஸ ஹோக்தி மாத்ரஸம்ப₄வோதா₃ஹரணமித₃ம் யுஜ்யத ஏவ ।
யத்₃வா * தேநேயம் ஸச த₄ர்மாத்மா முஹூர்தமபி ஜீவதி இதிவத்
ஸ்வத₄யா ஆநீதி₃தி ப்ரேம பாரதந்த்ர்யே தாத்பர்யம் । அத₂ ஸ்யாத் * மேதா₄
ஶ்ரத்₃தா₄ ஸரஸ்வதீ * அஹம் ஶ்ரத்₃தா₄ ச மேதா₄ ச இதி
ஸ்ம்ருத் யுபப்₃ரும்ஹிதயா * ஶ்ரத்₃த₄யா தே ₃வோ தே₃வத்வமஶ்நுதே இதி
ஶ்ருத்யா பத்ந்யதீ₄ந உத்கர்ஷத்வம் பரஸ்ய தே₃வஸ்ய ப்ரதீயதே இதி। தத₃பி
ந சோத்₃யம் । ஸ்வதஸ் ஸித்₃தா₄திஶயஸ்ய பா₄ஸ்கரஸ்ய ப்ரபா₄ந்வயே நேவ ஶ்ரிய꞉ ஶ்ரீஶ்ச ப₄வேதி₃த்யுக்தஸ்ய ப₄க₃வத ஸ்வபத்நயா (அ)ப்யதிஶயாந்தரே
தோ ₃ஷாபா₄வாத் । அபி₄ரூப ஏவாப₄ரணே நாபி த்₃யோதமாநத்வமஶ்நுத
இத்யாதி₃ஷ்விவ அயோக₃ வ்யவச்சே₂த₃ மாத்ரேணாப்யர்ணதோ ₂பபத்தௌ
ப₃ஹு ப்ரமாண விருத்₃த₄ஸ்யாந்ய யோக₃வ்யவச்சே₂த₃ஸ்ய
கல்பயிதும யுக்தத்வாத் ।
(ஶ்ரத்₃த₄யா தே ₃வோ தே₃வத்வமஶ்நுதே இதி-ஶ்ரத்₃த₄யாலேயே தெய்வத்தன்மை அடைகிறான் -அந்ய யோக வியச்சேதம் கொள்ளாமல் -தேவன் -தெய்வத்தன்மை உள்ளவன் -ஶ்ரத்₃த₄யால் தெய்வத்தன்மை மிக்குள்ளான் -அயோக வியச்சித்தமாகவே கொள்ளவேண்டும் ஸூர்யன் கிரணங்கள் -மலர் பரிமளம் போல் -கிரணங்கள் ஸூர்யனுள்ளே அடங்கியே இருக்குமா போல் -)
(திகழ்கின்ற திருமார்பில் திருமங்கை தன்னோடும்
திகழ்கின்ற திருமாலார் சேர்விடம் தண் வாட்டாறு
புகழ்நின்ற புள் ஊர்தி போர் அரக்கர் குலம் கெடுத்தான்
இகழ்வு இன்றி என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும் பிரியானே-திகழ்கின்றவர் இவளால் பூர்ணமாக திகழ்கிறார் என்பது போல்)
(நம்பிக்கை நாச்சியார் -நம்பியைக் கையில் வைத்து-பிராட்டிக்குப் பிரதானம் -அங்குசம் தாயார் கையிலே வைத்து பரன் பின்பே யானை வாஹன புறப்பாடு செய்து அனுபவம்)
தே ₃வத்வம் ச நிஷ்க்ருஷ்யமாணம்
தே₃வந ஸம்ப₃ந்த₄ ஏவ, * க்ருத் தத்₃தி₄த ஸமாஸேஷு ஸம்ப₃ந்தா₄பி₄தா₄நம்
த்வ தலா விதி ஶாப்₃தோ₃க்தே ꞉ । தச்ச தே₃வநம் விஹரணாதி₃ரூபம்
ஸ்வ வல்லபா₄ ஸஹிதஸ்யைவ பரஸ்ய தே₃வஸ்ய ப₄வதீதி
ஸுஸ்தோ ₂(அ)யம் பந்தா₂꞉ ।
(க்ருத் தத்₃தி₄த ஸமாஸேஷு-ஸம்ப₃ந்தா₄பி₄தா₄நம் த்வ தலா-த்வா ப்ரத்யயம் தேவன சம்பந்தம் -இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடைய தேவனே -இவள் கூடிய இருந்தால் தானே ரசிக்கும் —தே₃வநம் விஹரணாதி₃ரூபம்-தெய்வத் தன்மை நிறைவடையும் என்றவாறு)
ஆஹுஶ்ச * யஸ்யா வீக்ஷ்ய முக₂ம் *
அங்கீ₃காரிபி₄ராஸோகை ꞉ * க்ரீட₃ஸி ஶ்ரீஸமக்ஷமித்யாதி₃ ।
ஏவமாப்த ப்ரணீத அந்யந்யாந்யபி காநிசித் ஸ்துதி வாக்யாநி ப்ரமாணாநாம்
ஸ்வ வாக்யாந்தராணாம் ச அவிரோதே ₄ந ஸ்தா₂ப்யாநி । யாநி ச ப்₃ராஹ்மே
புராணே * ஸர்வ அதிஶாயிநீ ப்ரீதி꞉ * ஸர்வோத்க்ருஷ்டா ஸர்வ மயீ, *
அநௌபம்யா நிர்விகல்பா இத்யாதீ₃நி லக்ஷ்மீ நாமாநி தாந்யபி *ந
தத் ஸமஶ்சாப்₄யதி₄கஶ்ச த்₃ருஶ்யதே *யஸ்மாத் பரம் நாபரமஸ்தி கிஞ்சித் *
தமீஶ்வராணாம் பரமம் மஹேஶ்வரம், *க்ஷராத்மாநா வீஶதே தே ₃வ ஏக꞉ *ஏக
இத்₃ராஜா ஜக₃தோ ப₃பூ₄வ, * ஶாஸ்தா சராசரஸ்ய ஏக:, *ஏக꞉ ஶாஸ்தா ந
த்₃விதீயோ(அ)ஸ்தி ஶாஸ்தா * ஶாஸ்தா விஷ்ணுரஸேஷஸ்ய
இத்யாதி₃ ப்ரமாண க₃ண அநுஸாரேண ப₄க₃வத்₃ வ்யதிரிக்த ஸர்வாபேக்ஷயா
தந் மஹிஷ்ய꞉ ப்ரகர்ஷம் விவக்ஷந்தி । ததா₂ ஸதி * ஶக்திஶ்ச கஸ்ய
நாதி₄கேதி தத்ரத்யோக்திரபி ஸங்க₃ச்ச₂தே । ஶக்தி ஶப்₃தோ ₃(அ)பி
ஹ்யத்ர்விஹா ராக்₂ய கார்யோப யுக்த விஸேஷணத்வாபி₄ப்ராய꞉ பத்நீ விஷய
ஏவ ।
அத்யந்த ஸாம்யமப்யஸ்யாம் த்₃ருஷ்டாந்த ஸ்வரஸாக₃தம் । ஸ்தா₂ப்யம்
நியத நிர்பா₃த₄ பத்நீத்வாத்₃ ய விரோத₄த꞉ ॥
(பெண் மயிலைப் பார்த்து-அதன் மகிழ்ச்சிக்காகவே ஆண் மயில் ஆடுவது போல் -செயல் படுகிறான் போன்ற வாக்யங்களுக்கும் -மற்ற ஸ்ருதி வாக்யங்களுக்கும் பொருத்தமாக ஸ்வரூபத்தால் -ஒன்றும் பிரணயித்தவத்தால் ஸ்வ பாவத்தாலும் சொல்லலாம் அன்றோ -விஹார ஆனந்த சக்தியும் இவ்வாறு கொள்ளலாம் அன்றோ-அத்யந்த சாம்யம் இவ-த்ருஷ்டாந்தம் -மஹமிகையை அறிய -இந்த ஸ்லோகத்தால் சொல்லிற்று-)
அத்ர * தஸ்ய ஶக்தி த்₃வயம் தாத்₃ருக₃மிஶ்ரம் பி₄ந்ந லக்ஷணமிதி
ஸாத்வதோக்தம் தே₃வ்யாஸ் தாத்₃ருக்த்வமபி
ஶ்ருதி ஸ்ம்ருதி பூர்வாபராதி₃ ப்ரஸித்₃த₄ பத்நீத்வாநுகு₃ணம் யோஜ்யம் । கிஞ்ச
யதா₂ முக்தஸ்ய ப₄க₃வதா பரம ஸாம்யே ஶ்ருதி ஸ்ம்ருத்யாதி₃ ஸித்₃தே ₄(அ)பி ஜக₃த்₃வ்யாபார வர்ஜமிதி லக்ஷண பூ₄தைராகாரைர் வைஷம்யம்
ஸ்தா₂ப்யதே , ததே ₂ஹாபி ப₄வதி । *பி₄ந்ந லக்ஷணமிதி ச தத்ரை வோக்தம் ।
(பத்னித்வத்துக்கும் சாம்யத்துக்கும் விரோதம் இல்லாமல் அர்த்தம் சொல்ல வேண்டும் -ஆக சாம்யம் சொல்லலாம் -அத்யந்த சாம்யம் சொல்ல முடியாதே
பரம சாம்யாபத்தி முக்தனுக்கும் ப்ரஹ்மத்துக்கும் ஸ்ருதி சொன்னனாலும் -பரம -ஸப்தம் -ஜகத் வியாபார வர்ஜம்-பிராப்தி இல்லையே -சக்தி இருந்தாலும் -அஷ்ட சாம்யா பத்திகளில் குறைவற்ற சாம்யத்தையே பரம சப்தம் சொல்லிற்று -அதே போல் இங்கும் கொள்ள வேண்டும் -கடி மா மலர்ப்பாவையோடு உள்ள சாம்ய ஷட்கம் -)
ஆஹுஶ்ச * பிதேவ த்வத் ப்ரேயா நித்யாரப்₄ய * மாதா தத₃ஸி ந இதி ।
ஏவமநப்₄யுபக₃மே தாம் புரஸ்க்ருத்ய ப₄க₃வத₃பி₄க₃மநமபி தத்ர தத்ரோக்தம்
து₃ஶ்ஶகம் ஸ்யாத் ।
அஸ்தி கர்மார்ஹப₂லதே ₃ பத்யௌ க்ருத்யத்₃வயம் ஶ்ரிய꞉ ।
(குத்து விளக்கு-ஆராவமுதனும் கோமளவல்லித் தாயாரும் மாற்றி அலங்கார இன்றும் சேவிக்கிறோமே –திருவே மாலா -மாலே திருவா-முடிச்சோதி —திருமாலே கட்டுரையே -நான்காவதும் விகல்பமே)
(அஸ்தி கர்மார்ஹப₂லதே ₃ பத்யௌ க்ருத்யத்₃வயம் ஶ்ரிய)கர்ம பலம் அளிப்பது அவன் கிருத்யம் -வேறே இரண்டு கிருத்யம் இவளது-இவற்றை மேல் விவரிக்கிறார்)
நிக்₃ரஹாத்₃வாரணம் காலே ஸந்து₄க்ஷண மநுக்₃ரஹே ॥ உக்தம் ச ஶ்ரீவிஷ்ணு சித்தை ꞉ க₃த்₃ய வ்யாக்₂யாநாரம்பே ₄ (எங்கள் ஆழ்வான் கத்யத்ரய வியாக்யானம் உண்டு -)மாத்ருத் வைகரூபாம் ஶ்ரியம் ப்ரபத்₃யதே , மாதா ஹி ஹிதாத₃பி புத்ரஸ்ய ப்ரியமேவ பஶ்யதி, பிதா
தூப₄யம் பஶ்யதி । அதோ த₃ண்ட₃த₄ரத் வஹீநநைவ அவலம்ப₃நமஸ்யாம்
த₃ஶாயாமாஸீதி₃தி । அத்ர வரத₃ கு₃ரூபதே ₃ஶாநுஸாரிபி₄꞉
வ்யாஸார்யைஶ் சோக்தம்(நடாதூர் அம்மாள் ஸ்ரீ ஸூக்திகள் படியே ஸூதப்ரகாசர் அருளிச் செய்ததும்)*ப்ரதாபோஷ்மல பித்ருத்வது₃ராஸத₃ ப₄க₃வத் ஸமாஶ்ரயண ஸித்₃த₄யே
புருஷகார அநுப்ரவிஷ்ட₂ வாத்ஸல்ய நிர்ப₄ர லக்ஷ்மீ ஸமாஶ்ரயணம்
ஶ்ரீமச் ச₂ப்₃த₃ விவரண முகே₂நாபி₄தீ₄யத இதி । நந்வஸ்யா
த₃ண்ட₃வத்வ அபா₄வே * தை₃த்யதா₃நவமர்தி₃நீ இத்யாதி₃நாமாநி ந க₄டேரன் ।
மைவம் ;(தைத்யவர் தானவர்களை அழிப்பவள்) * ஸீதாயாஸ் தேஜஸா த₃க்₃தா₄ம்
ராம கோப ப்ரபீடி₃தாமித்யாதி₃ஷ்விவ கோபஸ்ய பதி ஸம்ஶ்ரயத்வே (அ)ப்யஸ்யாஸ்தத₃நுமதி மஹிம்நா(அ)பி
தை ₃த்ய நிராஸாதி₃ஸித்₃தே ₄꞉। (பிராட்டி தேஜஸ்ஸால் தூண்டப்பட்டு பெருமாள் கோபத்தால் -சோக நெருப்பையை கொண்டு மாருதியால் சுடுவித்தான்-இவளுக்காகவே செய்தான் )–ஸ்வ₂அஸாதா₄ரண விபூ₄தி விஸேஷ த்₃வாரா வா
தது₃பபத்தி꞉ । தத₃பி₄ப்ராயேண ஹி புராணேஷு * ஸௌம்ய அஸௌம்யைர் ஜக₃த்₃ரூபை : இத்யாத்₃யுச்யதே ।
யத் கிஞ்சித₃பி வைஷம்யம் யதி₃ நாமாத்ர தேஷ்யதே ।
தயோர் தே₃ஹ வ்யவஸ்தா₂(அ)பி ந ஸித்₃த்₄யேத் ஸர்வ ஸம்மதா ॥
அவ்யவஸ்தி₂தி பக்ஷஸ்து ஹேது பஷோ (அ)யமித்யபி ।
அஶ்ருதத்வாதி₃ஹாநுக்தே ꞉ தூ₃ஷணம் வா(அ)பி நார்ஹதி ॥
ந ஹி ஸித்₃தே ₄ விகல்பஸ் ஸ்யாத் ந ஸந்தே ₃ஹோ(அ)த்ர நிஶ்சயாத் । ந
காலாத்₃யைர் விபர்யாஸ: தந் நித்யத்வாதி₃ஸாத₄நாத் ॥ 2 ॥
(விகல்பமும் சந்தேகமும் -சித்த வஸ்துவில் கூடாதே -காலத்தாலும் மாறாதது -நித்யம் அன்றோ)
—————————————–
ஈஷத் த்வத் கருணா நிரீஷண ஸூதா சந்து ஷணாத் ரஷ்யதே
நஷ்டம் ப்ராக் தத் அலாபதஸ் த்ரி புவனம் சம்ப்ரத்ய நந்தோ தயம்
ஸ்ரேயோ ந ஹ்யரவிந்த லோசன மன காந்தா பிரசாதாத் ருததே
சம்ஸ்ருத் யஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ ந்ருணாம் சம்பாவ்யதே கர்ஹிசித்--3-
தத் அலாபதஸ்–அந்தக் கடாக்ஷம் இல்லாமையால்
ப்ராக் நஷ்டம் -முன் நஸித்துக் கிடந்ததான
த்ரி புவனம்-மூவுலகும்
சம்ப்ரதி–இப்போது
ஈஷத் -சிறிது போது
த்வத் கருணா நிரீஷணஸூதா சந்து ஷணாத் –உன்னுடைய கருணா கடாக்ஷமாகிற அம்ருத வர்ஷத்தினாலே
அநந்தோ தயம்-அளவற்ற பெருமையை உடைத்தாகும் படி
ரஷ்யதே-காப்பாற்றப்படுகிறது
ந்ருணாம்-மானிடர்களுக்கு
சம்ஸ்ருத் யஷர வைஷ்ணவாத் வஸூ-ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் பரம பதம் இவைகளில்
ஸ்ரேயோ -மேன்மையானது
அரவிந்த லோசன மன காந்தா -தாமரைக் கண்ணனின் மனத்துக்கு இனியவளான ஸ்ரீ தேவியின்
பிரசாதாத் ருததே–அருள் இல்லாமல்
ந ஹி சம்பாவ்யதே -ஏற்படாதது அன்றோ-
ஏவம் ஸ்துத்யாக்ஷேப ஸமாதா₄ந வ்யாக்ஷேந ஸ்வாமித்வ ஸௌலப்₄யாதி₃கம்
ப்ரதிபாத்₃ய ஸ்தோதும் உபக்ராந்த: ஸர்வாஶ்ரயணீயத்வாய
ஸகல புருஷார்த₂ ஹேதுத்வ முதா₃ஹரண விஸேஷார்தா₂ந்தரந்யா ஸாப்₄யாம்
உபபாத₃யதி ஈஷதி₃தி ॥
(பிரளய –உதாரணம் மூலமும்-அர்த்தஅந்தர ந்யாஸமும் அணி அலங்காரம் -சாமான்யம் சொல்லி-விசேஷணம் -மனித வாழ்வு வசிக்கும் உனது வாழ்வில் சீக்கிரம் நல்லது பானு – ராமபிரான் தயாளு -ஏழைகளுக்கு எல்லாமே உதவினார் -இப்படி விசேஷம் சொல்லி -சாமான்யம் அருளிச் செய்கிறார் இங்கு)
ஏதத₃நுக்₃ரஹ ஏக தேசோ ₃(அ)பி
அநந்தாநிஷ்ட நிவ்ருத்தே : அநந்தாப்₄யுத₃ய ஸித்₃தே₄ஶ்ச நிதா₃நமிதி
வ்யஞ்ஜயிதும் ஈஷச் ச₂ப்₃த₃: । த்வச் ச₂ப்₃தே₃ந * ப்ரணிபாத ப்ரஸந்நா ஹி
*ஷிப்ர ப்ரஸாதி₃நீம் தே₃வீம் இத்யாதி₃ஷு உக்த: ஸ்வபா₄வ: ஸூச்யதே ।
(கடாக்ஷ லேசத்தாலேயே சீக்கிரம் அருளுகிறீர் என்பதை ஈஷத் ஸப்த பிரயோகமும் த்வ ஸப்த பிரயோகமும் -காட்டும்)
ஸாமாந்யதஶ்ச தத₃நுக்₃ரஹஸ்ய ஸதா₃தநத்வமுக்தம்
மங்கண ஸம்ஹிதாயாம் * பத்₃மே ஸ்தி₂தா பத்₃ம வர்ணா பத்₃ம நாப₄ப்ரியா
ஸூபா₄ । ஸதா₃ (அ)நுக்₃ரஹ ஸம்பந்நா ஸா மே தே ₃வீ ப்ரஸீத₃து ॥ இதி ।
அஷ்டோத்தர நாம ஸ்தோத்ரே ச * நமாமி கமலாம் ஷாந்திம் ஷமாம் -ஷீரோத₃ ஸம்ப₄வாம் । அநுக்₃ரஹ பராம் ருத்₃தி₄ம் அநகா₄ம் ஹரி வல்லபா₄ம் ॥
இநி ।
அநிஷ்ட நிவர்தந இஷ்ட ப்ராபண அநுகு₃ண கருணா ஹேதுகம் நிரீஷணம்
கருணாநிரீஷணம் । கருணயா விஷயீகரணம் வா
நிரீஷண சப்₃தே₃ந உபசர்யதே । ததி₃த₃முக்தம் தத் ஸம்ஹிதாயாம் *
ஸாமர்க்₃ யஜூர் மயீம் தே₃வீம் வேத₃ க₃ர்பா₄ம் மநஸ்விநீம் । லோகேஸேஸ விபூ₄தீநாம் காரணம் யந்நிரீஷணம் ॥ இதி । தஸ்ய
விஶ்வ ஸஞ்ஜீவந தயா ஸுதா₄த்வ ரூபணம் । தயா ஸந்து₄ஷணம்
ஸம்ய கு₃ள்லாஸநம் । அத்ர பஞ்சம்யுக்தம் க்ஷேதுத்வம் து உத₃யாபேக்ஷயா
ரக்ஷணாபேஷயா ச யோஜ்யம் । ரக்ஷ்யதே – நிருபத்₃ரவமவஸ்தா₂ப்யதே ।
(உதயத்துக்கும் ரக்ஷணத்துக்கும் கடாக்ஷமே ஹேது -நிரீக்ஷணம் -கருணையால் உந்தப்பட்ட கடாக்ஷம் என்றும் கருணைக்கடலான திரு உள்ளம் என்றும் கொள்ளலாம்)
ப்ராக் த்வது₃பேஷா காலே , தத₃ளாப₄த꞉ – த்வந் நிரீஷணாலாப₄த꞉, ந து
த்வத்கோபத꞉, * க꞉ குப்யேத்₃ வாநரோத்தமேத்யாதி₃ வத₃ந்த்யா: தவ
கோபாஸம்ப₄வாத் । த்ரிபு₄வந சப்₃தே₃ந த்ரை லோக்யாந்தர் வர்திந꞉
க்ஷேத்ரஜ்ஞா லக்ஷ்யந்தே ।
(ப்ராக் அனுக்ரஹம் இல்லாத போது -கோபத்தால் நஷ்டம் அல்லவே –திருவடி இடமும் கோபிக்கக்கூடாது என்றவள் அன்றோ -பிரளயம் மட்டுமே அல்ல -இந்திரன் இழந்தவற்றையும் மீட்டு அருளினவள் அன்றோ)
ஸம்ப்ரதி * ததோ (அ)வலோகிதா தே₃வா
இத்யாத்₃யுக்தாயாம் த்வந்நிரீஷண த₃ஸாயாம் । அநந்தோத₃யம்
பூர்வகாலாத₃பி அதிஸயிதாப்₄யுத₃ய மித்யர்த₂꞉ । உக்தம் ஹ்யேதத் ஸர்வம்
இந்த்₃ரேண *த்வயா தே₃வி பரித்யக்தம் ஸகலம் பு₄வந த்ரயம் ।
விநஷ்ட ப்ராயம் அப₄வத் த்வயேதா₃நீம் ஸமேதி₄தம் ॥ இதி ।அத்ர ப்ரளயாதி₃கம் விவஷிதமிதி கேசித் । ஏவம் அந்வய வ்யதிரேகாப்₄யாம்
ஏதத் கடாஷதீ₄நம் தே₃வாதீ₃நாம் ஐஶ்வர்யமிதி த₃ர்ஸிதம் ।
(சிலர் ப்ராக் -பிரளய காலம் என்று நிர்வஹிப்பர் -அப்படியும் கொள்ளலாம் -அந்வய வ்யதிரேக முகங்களால் தேவாதிகளின் ஐஸ்வர்யம் உமது கடாஷாதீனம் என்று காட்டி அருளுகிறார் -)
யதா₂(ஆ)ஹ
காஶ்யப꞉ ப்₃ரஹ்மாத்₃யாஶ்ச
ஸுராஸ் ஸர்வே முநயஶ்ச தபோத₄நா꞉ ।
ஏத₄ந்தே த்வத் பத₃ச்சா₂யாம் ஆஶ்ரித்ய கமலேஶ்வரி ॥ இதி ।
மங்கண ஸம்ஹிதாயாம் அஷ்டாநாமபி லோக பாலாநாம் தத் பூஷா நிரதத்வம்
தத₃தீ₄ந வைப₄வத்வம் ச ப்ரபஞ்சிதம் த்₃ரஷ்டவ்யம் ।
(அஷ்ட திக் பாலர்களும் தேவரீரை ஆஸ்ரயித்தே வைபவங்கள் பெற்றவர்கள் என்றும் அஷ்ட ஸ்லோகங்களால் மங்கண ஸம்ஹிதை சொல்லும்)
உக்த ஸமர்த₂ந வ்யாஜேந
ஸர்வ புருஷார்தா₂நாம் தத் ப்ரஸாதா₃தீ₄நத்வமாஹ *ஶ்ரேய இதி । அத்ர
த்வத் ப்ரஸாதா₃தி₃தி வக்தவ்யே அரவிந்தளோசந மந꞉ காந்தா ப்ரஸாதா₃தி₃தி கத₂நம் ததா₂வித₄ ப்ரஸித்₃தி₄ ப்ரகர்ஷத்₃ யோதநார்த₂ம் ।
அரவிந்த₃ளோசந சப்₃தே₃ந *யம் பஶ்யேத் மது₄ ஸூத₃ந இத்யாத்₃ யபி₄ப்ரேதம்
ஶ்ரீபதேரப்ய நுக்₃ரஹ ஸீலத்வம் ஸூச்யதே
தந்மந꞉ காந்தாத்வோக்தி꞉
ஸர்வாபேஷி ததா₃நே தயோஸ் ஸமாநாபி₄ ப்ராயத்வம் வ்யநக்தி ।
(அவன் அனைத்துலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன் இவள் கரும் தடம் கண்ணி -ஆகவே தத் ப்ரஸாத அதீனத்வம் என்று மட்டுமே இல்லாமல் ப்ரஸித்தமான அரவிந்த லோசனனின் மன காந்த –தாமரைக்கண்ணனின் கடாக்ஷ மஹிமை மது ஸூதனன் பஸ்யதி -ப்ரமாணம் காட்டும் -அஸி தீக்ஷணா அன்றோ இவள் -இருவருக்கும் ஸர்வ அபேக்ஷித பிரதானத்தில் சமான அபிப்ராயம் உண்டு அன்றோ)
அத்ர
மந:ஸப்₃த₃꞉ பு₃த்₃தா₄ வுபசரித꞉, ப₄க₃வத꞉ கரணாயத்த ஜ்ஞாநத்வாபா₄வாத் ।
மந꞉ காந்தா அபி₄மதேத்யர்த₂꞉ । பூர்வம் காந்தஸ்த இத்யுக்தம், அத்ர து இயம்
ப₄க₃வத꞉ காந்தேதி । ஏதேந பரஸ்பர அநுகூல தயா ஸர்வத்ர வ்யாபாரே
ஸாமரஸ்யம் வ்யஜ்யதே ।
(மனம் -புத்தியைச் சொன்னவாறு -அவனுக்கு கரணங்கள் வேண்டாமே -புத்திக்கு காந்தா -ஸங்கல்ப ஞானம் லேசத்தாலே அனைத்தையுமே செய்பவன் அன்றோ -அகமுடையாள் மனத்துக்கு பிடித்தவள் -காந்தா பத பிரயோகம் இருவருக்கும் -பரஸ்பர அநுகூலம்)
ப்ரஸாதா₃த் – க்ருபா விஸேஷாதி₃தி யாவத்।
அஸ்யா꞉ கசித₃பி நிக்₃ரஹா ஸம்ப₄வேந தந் நிவ்ருத்தி ரூப ப்ரஸாதா₃யோகா₃த் ।
(நிக்ரஹம் விலக்குவது கிருபை என்பதை அவனுக்குக் கொள்ளலாம் -ஆனால் இவளுக்கு கொள்ள முடியாதே -இவளுக்கு அனுக்ரஹ விசேஷம் மட்டுமே தானே எப்போதும் உள்ளது -யாரிடமும் எப்போதும் நிக்ரஹமே இல்லையே இவளுக்கு)
ஸம்ஸ்ருதி ஸப்₃த₃ இஹ புருஷார்த₂ ஸமபி₄வ்யாஹாராத் பாரிஸேஷ் யாச்ச
ஐஶ்வர்ய பர꞉ । தேந த்ரிவர்கா₃ந்தர் பூ₄தம் ஸர்வமபி₄மதமபி விவஷிதம் |
அஷர ஸப்₃த₃ஸ்து ப்ரத்யகா₃த்மாநுப₄வ பர꞉ । வைஷ்ணவாத்₄வ ஸப்₃தே₃ந
க₃தி விஸேஷ த்₃வாரா ப₄க₃வத் ப்ராப்திர் லக்ஷ்யதே ।
ஏதேஷு ஶ்ரேய꞉ ஶ்ரேஷ்ட₂ம் ஸுக₂ம் தத் ஸாத₄நம் வா । *புண்யஶ் ரேயஸீ ஸுக்ருதம் வ்ருஷ இதி ஹி பட₂ந்தி । ந்ருணாமிதி ஸர்வ க்ஷேத்ரஜ்ஞ உபலஷணம் ।
ஹிரண்ய க₃ர்ப₄ஸ்யாபி ப்₃ராஹ்ம புராணே தத₃தீ₄ந ஐஶ்வர்யத்வமுக்தம் *
பத்₃ம யோநிரித₃ம் ப்ராப்ய பட₂ன் ஸ்தோத்ரம் தத꞉ க்ரமாத் । தி₃வ்யம்
சாஷ்டகு₃ண ஐஶ்வர்யம் தத் ப்ரஸாதா₃ச்ச லப்₃த₄வான் ॥ இதி ||
ப்₃ரஹ்மாதீ₃நாம் யதா₃யத்தம் வைப₄வம் யஸ்ய ஸா ஸ்வயம் । தஸ்ய
கைமுத்ய நிர்தா₄ர்யம் ஈஶ்வரத்வம் ஶ்ரிய꞉ பதே ꞉ ॥
ஏதத் ப்ரஸாதா₃த் ருதே ந்ருணாம் ஶ்ரேயோ ஹி ந ஸம்பா₄வ்யத இதி
வ்யதிரேகோக்த்யா அக்₃நீந்த்₃ராதி₃ப்ரயுக்தமபி ந்ருணாம் ஶ்ரேய꞉ ஏதத₃தீ₄நமிதி
வ்யஜ்யதே ।
(ஸம்ருத்தி பத பிரயோகம் ஐஸ்வர்யம் -அறம் பொருள் இன்பம் மூன்றையும் சொன்னவாறு –அக்ஷரம் -ஆத்ம அனுபவம் -வைஷ்ணவ அத்வானம் -பாதை -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் அடையும் பகவத் ப்ராப்தி-இவற்றால் சொல்லப்பட்டது -ஸ்ரேயஸ் -ஸூகம் என்றும் ஸூஹ்ருதம் -அதற்க்கு காரணம் என்றுமாம் -மனிதர்களுக்கு நர சப்தம் ப்ரமாதிகளையும் காட்டும் -இவளால் பெருமை அனைவருக்கும் -ஸ்ரீயப்பதித்வம் ஈஸ்வரத்வம் ஸாதிக்கப்பட்டது -இவள் ஸம்பந்தம் இல்லாமல் யாருக்கும் எந்த ஸ்ரேயஸ்ஸும் கிட்டாது அன்றோ-இவள் அனுக்ரஹத்தாலேயே அக்னி இந்திரனின் ஆதித்யர் மூலமும் கிடைக்கும் பலன்களும் கிட்டும்)
ஹி ஸப்₃தே₃ந ஶ்ரீஸூக்த ஶ்ரீஸ்துத்யாதி₃ஷு
ஸர்வ ஸாஸ்த்ரேஷு ச ப்ரஸித்₃தி₄: த்₃யோத்யதே । ந ஸம்பா₄வ்யதே ந
ஸித்₃த்₄யதீத்யர்த₂꞉ । ஈத்₃ருஸஸ்ய அஸ்யா꞉ ப்ரஸாத₃ஸ்யேந்த்₃ராதீ₃நாமிவ
கால பே₄த₃பே₄த்₃யத்வம் ச நாஸ்தீதி வ்யஞ்ஜநாய கர்ஹி சிதி₃த்யுக்தம் ।
(இவள் அநுக்ரஹமோ நித்யம் -அவர்கள் ப்ரசாதத்துக்குத் தான் கால பேதம் உண்டு_
நநு மாேக்ஷ ப்ரத₃த்வம் ப₄க₃வத ஏவேதி ஸர்வத்ர ஸ்தா₂பிதம் । ஶ்ரீஸாத்வதே ச
ஸ்வஸ்ய மாேக்ஷ ப்ரத₃த்வம் தே₃வ்யாநாம் ஐஶ்வர்ய ப்ரத₃த்வம் ச
விப₄ஜ்யோக்தம் । தத₃த்ர ஸம்ஸ்ருத் யஷர வைஷ்ணவாத்₄வஸ் விதி
அவிஸேஷ வசநம் ப்ரஸம் ஸாமாத்ர பரம் ஸ்யாத் । மைவம் ।
(புகழ்சிக்காகச் மூன்றையும் சொல்லிற்று என்றால் அது இல்லை -பல பிரமாணங்கள் இவளாலேயே அனைத்தும் பெறலாம் என்று உள்ளது அன்றோ)
ஶ்ரீஸாத்வத ஏவ
யாமாலம்ப்₃ய ஸுகே ₂நேமம் து₃ஸ்தரம் ஹி கு₃ணோ த₃தி₄ம் । நிஸ்தரந்தி
அசிரேணைவ வ்யக்த த்₄யாந பராயணா꞉ । இதி
ப₃ந்த₄ ஹேது பூ₄த கு₃ணோத₃தி₄ நிஸ்தரண காரணத்வேந
லக்ஷ்மீ ஸமாஶ்ரயணம்ய ப்ரதிபாத₃நாத் । உக்தம் ச ஸ்வயம்பு₄வா *
ஸர்வ காம ப்ரதா₃ம் ரம்யாம் ஸம்ஸாரார்ணவ தாரிணீம் । ஷிப்ர ப்ரஸாதி₃நீம்
லக்ஷ்மீம் ஸரண்யாமநுசிந்தயேத் ॥ இதி । ப்₃ராஹ்மே ச புராணே
தந் நாமாந் யேவம் பட்₂யந்தே
*ஸக்ருத்₃விபா₄தா ஸர்வார்தி ஸமுத்₃ர பரிஸோஷிணீ , *ப₄வப₄ங்கா₃ பஹாரிணீ ,
*பர நிர்வாணதா₃யிநீ,((ஸ்ரீ ஸஹஸ்ர நாமம் -87-122-23-உடனே பிரகாசிப்பவள் ஸமஸ்த துக்கங்களாகிற ஸமுத்ரத்தையும் வற்றச் செய்பவள் -ஸம்ஸாரமாகிற தாழ்மையைப் போக்கடிப்பவள் -மேலான மோக்ஷத்தை அளிப்பவள் -என்பவை பிராட்டியின் ஆயிரம் திருநாமங்களில் சில ) *ஜ்யோதிஷ் மத்யம்ருதாவஹேத்யாதீ₃நி । வைஷ்ணவே
ச * ஆத்ம வித்₃யா ச தே ₃வி த்வம் விமுக்தி ப₂லதா₃யிநீதி( –ஆத்ம வித்யா ச தேவி த்வம் விமுக்தி பலதாயிநீ –(-வி பு -1-9-20-தேவியே நீயே ஆத்மஞானத்தைக் கொடுப்பவளாயும் முக்தி பலத்தைக் கொடுப்பதையே இயற்கையாகவே உடையவளாயும் இருக்கிறாய் –) என்றும்) । அத்ர விமுக்தி ப₂லதா₃யித்வஸ்ய ஆத்ம வித்₃யா விஸேஷணத்வே (அ)பி
தாத்₃ருஸ வித்₃யா யாஸ்தத₃தீ₄நத் வோக்த்யா ப்ரக்ருத ஸித்₃தி₄꞉ ।மாேக்ஷ க்ஷேது பூ₄தாத்ம கு₃ண ஸித்₃தி₄ஶ்ச தத₃தீ₄நேதி தத்ர தத்ர உக்தம் । ஏவம்
ஸ்தி₂தே க₃த்₃யாரம்போ₄க்தந்யாயேந மோக்ஷ உபாய-தத₃தி₄காரயோ ꞉ தாவத்
ஏதந் மூலத்வம் து₃ரபஹ்நவம் । மாேக்ஷ ப்ரதே ₃ ப₄க₃வதி முமுஷணாம்
க₄டகதயா ஏஷா திஷ்ட₂தீதி ச ஸர்வ ஸம்மதம் । பரிபூர்ணாநுப₄வ ப்ரதா₃ந
ஸங்கல்பஸ்து ப₄க₃வத: ஸ்வஸ்யைவ வா ஸ பத்நீகஸ்ய வேதி
யதா₂ப்ரமாணம் ப₄வது । ஸர்வதா₂ வைஷ்ணவாத்₄ வஸ்ரேய꞉ப்ரத₃த்வமஸ்யா
இக்ஷோச்யமாநம் ந விருத்₃த₄மிதி ॥ 3
(அவனே இவள் புருஷகாரம் மூலம் என்றோ இருவரும் சேர்ந்தே பரிபூர்ண அனுபவ ப்ரீதிக்கு ஸங்கல்பம் செய்கிறார்கள் என்றோ கொள்ளலாம்)
—————————————————————–
சாந்தா நந்த மஹா விபூதி பரமம் யத் ப்ரஹ்ம ரூபம் ஹரே
மூர்த்தம் ப்ரஹ்ம ததோ அபி தத் ப்ரியதரம் ரூபம் யத்த் யத்புதம்
யான் யன்யானி யதா ஸூ கம் விஹரதோ ரூபாணி சர்வாணி தான்
யாஹூ ஸ் வைர நுரூப ரூபா விபவைர் காடோப கூடாநி தே–4-
சாந்த –ஷடூர்மிகள் அற்றதாய்
ஆநந்த -ஆனந்த மயமாய்
பரமம்–தனக்கு மேலானது அற்றதாய்
ப்ரஹ்ம–பெரியதாய் இருப்பதாலும் -பிறரைப் பெரியதாகச் செய்வதாலும் ப்ரஹ்ம சப்தத்தால் சொல்லப்படுவதாய் இருக்கும்
ஹரே யத் ரூபம் -ஹரியினுடைய யாதொரு ஸ்வரூபம் உண்டோ
ததோ அபி-அதைக் காட்டிலும்
தத் ப்ரியதரம்-அந்த பகவானுக்கு மிகவும் பிரியமாய் இருப்பதும்
மூர்த்தம்-கண்ணால் காணக் கூடியதும்
ப்ரஹ்ம -ப்ரஹ்ம சப்தத்தால் சொல்லப்படுவதும்
யத் யத்புதம்-மிகவும் அத்புதமானதுமான
ரூபம் யத் -யாதொரு ரூபம் உண்டோ
யதா ஸூ கம் விஹரதோ –இஷ்டப்படி விளையாடும் எம்பெருமானுக்கு
யன்யானி ரூபாணி யாநி –மற்றும் யாவை சில ரூபங்கள் உண்டோ
தாநி சர்வாணி -அந்த ரூபங்கள் எல்லாம்
தே -உனக்கு
ஸ்வைர் அநுரூப ரூப விபவைர்-அசாதாரணங்களாய் தகுந்தவையாய் இருக்கும் திவ்ய ரூபங்களால்
காடோப கூடாநி ஆஹூ-நன்றாக ஆலிங்கனம் செய்யப்பட்டவை என்று பிரமாணங்கள் சொல்லுகின்றன
ஏவம் ஶ்லோக த்ரயோக்தாயாஸ் ஸஹ த₄ர்ம சாரிண்யா ப₄க₃வத:
ஸ்வரூப விக்₃ரஹ அவதாரேஷு அயோக₃ வ்யவச்சே₂த₃ம் வத₃ன் அஸ்யா அபி
தத்₃வத் ப்ரதா₄ந ப்ராப்யத்வம் ஸூசயதி ஸாந்தேதி ॥
(உபய சேஷித்வம் -மிதுனமே ப்ராப்யம் –ப்ரதா₄ந ப்ராப்யத்வம்-முதல் வரி ஸ்வரூப -அடுத்து விக்ரஹ-மூன்றாவது அவதாரம் -)
ஸாந்தம் –
அஸநாயாத்₃ யூர்மிபி₄: அபஷயாதி₃ விகாஹரஶ்ச நித்யாநந்விதமிதி பா₄வ꞉ ।
அநந்தம் – த்ரிவித₄ பரிச்சே₂த₃ ரஹிதம் ।
மஹத்யௌ ஸூத்₃தா₄ஸூத்₃தே ₄ விபூ₄தீ –யஸ்ய தந் மஹா விபூ₄தி |
பரமம் ஸர்வோத்க்ருஷ்டம் ।
யச் ச₂ப்₃த₃:-ஸர்வ உபநிஷத் ப்ரஸித்₃தி₄ம் ஸூசயதி ।
ப்₃ரஹ்ம –நிரதிஸய ப்₃ருஹத்த்வ ப்₃ரும்ஹணத்வ யுக்தம் ।
ரூபம் ஸ்வரூபமித்யர்த₂꞉ ।
அத ஏவ வ்யதிரேக விப₄க்திஶ் ச அத்ர க₄டதே ।(ஹரியினுடைய ரூபம் -வேறே விபக்தி)
ஹரே ꞉ –ஆஶ்ரித தோக்ஷ₃ஹாரிணஸ் ஸர்வேஶ்வரஸ்ய, யத்₃வா ஸர்வ ஸம்ஹர்து꞉,(பாபங்களையும் சம்ஹரித்து ஸர்வ ஸம்ஹரித்தும்)
யதோ₂க்தம் புராணே * ப்₃ரஹ்மாண மிந்த்₃ரம் ருத்₃ரம் ச யமம் வருணமேவ
ச । நிக்₃ருஹ்ய ஹரதே யஸ்மாத் தஸ்மாத்₃ த₄ரிரிதீர்யதே ॥ இதி ।
ஏதச் சதுர்வித₄ ப்ரளய கர்த்ருத்வ உபலஷணம் ।(நித்ய பிரளயம் – -அவாந்தர பிரளயம் -பிராகிருத பிரளயம் -ஆத்யந்திக பிரளயம்)
உக்த ஸ்வரூபாநுரூபம்
*மூர்தம் ப்₃ரஹ்ம மஹாபா₄க₃ இத்யாதி₃ ப்ரஸித்₃த₄ம்
ஸாலம்ப₃ந யோக₃விஷய பூ₄தம் தி₃வ்ய விக்₃ரஹமாஹ – மூர்தமிதி ।(நாராயண மூர்த்தி கேசவனைப் பாடவும் -)
மூர்தம்
ஸ்பர்ஸ ரூபாதி₃யுக்தம் பரமபத₃ பர்யங்காதி₃ தே ₃ச பரிச்சி₂ந்நம் சேத்யர்த₂꞉ ।(திவாகர முனிவர் -அனந்தன் காட்டில் -அனந்த பத்ம ஸ்வாமி-தேச பரிச்சின்னம் -மூன்றாவது அடியிலே -இங்கு ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் பரிச்சின்ன விக்ரஹம்)
அத்ர ப்₃ரஹ்ம ஸப்₃தே₃ந தி₃வ்ய விக்₃ரஹஸ்ய அதி மஹத்த்வம்
ஸ்வ ஸம்ஶ்ரிதாநாம் தீ₄விகாஸ ஹேதுத்வம் ச விவஷிதம் । (ஸ்வரூப மஹாத்ம்யம் கீழ் இங்கு விக்ரஹம் மஹாத்ம்யம் -அண்டினவர்களின் ஞானம் விகாசம்)ததோ (அ)பி –
ஆநந்தோ ₃ ப்₃ரஹ்ம இத்யாத்₃ யாம்நாதாத் ஸ்வரூபாத₃பி தத் ப்ரிய தரம் (பக்தர்களுக்கு பிரியதரமாக இருப்பதால் அவனுக்கும் பிரியதரமாய் இருக்கும் திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்)தஸ்ய நிரதிஸய ஆநந்த₃ஸ்ய ப₄க₃வத: ஸ்வரூபாத₃பி ஸௌந்த₃ர்யாதி₃ கு₃ண யோகா₃த் அதிஸயேந ப்ரீதி விஷய பூ₄தம் । ததி₃தி வ்யஸ்தம் வா,
ப்ரஸித்₃த்₄ யதிஸயத்₃ யோதநார்த₂ம் யத்ததி₃த்யந்வேதவ்யம் ।
ரூப ஸப்₃த₃ இஹ
தி₃வ்ய விக்₃ரஹ பர꞉ ।
யச் ச₂ப்₃தே ₃ந ஶ்ருதிஷு ப₄க₃வச் சா₂ஸ்த்ராதி₃ஷு ச
நித்யத்வாதி₃விஸிஷ்ட தயா ப்ரஸித்₃தி₄ஸ் ஸூச்யதே ।
அத்யத்₃பு₄தம் –
ஸந்நிவேஸ கு₃ண விஹார ப்ரபா₄வாதி₃ பி₄ர் அதி விஸ்மயாவஹம் । ஏவமாதி₃மம்
ரூபமுக்தம் । அத₂ தத்₃விஜ்ரும்பி₄தாநி
வ்யூஹ (ஆதியம்சோதி அம் யுருவை அங்குவைத்து இங்கு பிறந்த -அது -ஆதிமம் ரூபம்)வ்யூஹாந்தர (கேசவாதி பன்னிரண்டும்)விப₄வ விப₄வாந்தராதீ₃ந்யாஹ – யாந்யந்யாநீதி ।
யச் ச₂ப்₃த₃ இஹ அவதார ரஹஸ்ய ப்ரகரணாதி₃ ப்ரஸித்₃தி₄ பர꞉ ।
ப₃ஹு வசநேந *
பஶ்ய மே பார்த₂ ரூபாணி ஸதஸோ (அ)த₂ ஸஹஸ்ரஸ ꞉ இத்யாத்₃யுக்தம் பூ₄யஸ்த்வம் விவஷிதம் ।
அந்யாநி – பர ரூபாத் தத₃ம்ஸ தயா
ஸந்நிவேஸைர் வர்ணாதி₃பி₄ஶ்ச விளஷணாநி । யதா₂ஸுக₂ம் –
மநுஷ்யாதி₃ ஸஜாதீய அவதார த₃ஸா யாமப்யஸ்ய
ஸ்வாபா₄விக ஸுகா₂தி₃ நிவ்ருத்திர் து₃꞉க₂ம் வா நாஸ்தீதி பா₄வ꞉ ।(நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டு)
விஹரத
இத்யநேந அவதார ரூபாணாம் ஸ்வேச்சா₂ மாத்ர ஹேதுகத்வம்
க்ரீடா₃ர்த₂த்வம் ச க₃ம்யதே । தேந கர்ம ஹேதுகத்வாதி₃ ஸங்கா நிரஸ்தா ।
ஏதேஷு ஸ்வரூபாதி₃ஷு கிஞ்சித₃பி ஶ்ரியா (அ)நந்விதம் நாஸ்தீதி
த்₃யோதநாய ஸர்வாணி தாநீத் யுக்தம் |
ஆஹூ ꞉ – ஶ்ருதி ஸ்ம்ருத்யாதீ₃நி
தத்₃விதோ ₃ வா ஸ்வயம்பூ₄ வஸிஷ்ட₂ பரஸர பாராஸர்ய அத்ரி காஶ்யப ஸவ்நக
மங்கண ஸதமுக₂ த₄நதா₃த₃ய: தத்தத் ஸம்ஹிதா ப்ரணே தார꞉ ।
ஸ்வை ꞉
தவ அஸாதா₄ரணை ꞉, அநுரூப ரூப விப₄வ꞉ – அநுரூபாணாம் ரூபாணாம்
ஸம்பத்₃பி₄꞉ । ரூபாண்யேவ வா விப₄வ꞉, ப்ரபூ₄த அநுகூல்யை : அநுரூப ரூபைரிதி
யாவத் । ரூப ஸப்₃த₃ இஹாபி பூர்வவத் ஸ்வரூபாதி₃த்ரிக விஷய꞉ ।(ஸ்வரூப ரூப குண மூன்றையுமே கொள்ள வேண்டும் இங்கு ரூப சப்தத்தாலே)
ப₄க₃வத் ஸ்வரூபாதீ₃நாம் ஏதத் ஸ்வரூபாதீ₃நி யதா₂க்ரம மநுரூபாணி ।
அநுரூபத்வம் ச ஸம்ப₃ந்தே ₄ ஸதி ப்ரக்ருஷ்டம் ஸாத்₃ருஶ்யம் ।
ரத்ந காஞ்சநாதி₃ ந்யாயேந ஸ்வ ஸம்ப₃ந்தி₄நி ஸோபா₄திஸய ஹேதுத்வம் வா ।
த்ரயாணாமாநுரூப்யம் * மத்₃ த₄ர்ம த₄ர்மிணீ நித்யம்-நித்யைவேஷா ஜக₃ந்மாதா * தே₃வத்வே தே₃வதே ₃ஹேயம் இத்யாதி₃பி₄ரபி₄ஹிதம்।
ப₄க₃வச் சா₂ஸ்த்ரே த்வஸ்ய விஸ்தர꞉ ।
காடோ ₃ப கூ₃டா₄நி
த்₃ருட₄ ஸம்ப₃த்₃தா₄நி வியோகா₃நர்ஹாணீத் யர்த₂꞉ । ஏதேந
ஸந்நியோக₃ ஸிஷ்டந்யாயஸ் ஸூசித꞉ । அபராத₄ பீ₄தாநாம் ப₄க₃வதஸ் ஸர்வதா₃ ஸரண்யத்வார்த₂ம் ப்ராப்தி த₃ஸாயாம்
ஸர்கராந் வித து₄க்₃த₄ ந்யாயேந நிரதிஸய போ₄க்₃யத்வார்த₂ம் ச
ஸர்வ ப்ரகாரேண ஶ்ரியா கா₃டோ₄ப கூ₃ட₄த்வோக்தி꞉ ।-நிரதிஸய போ₄க்₃யஸ்யாபி தாத்₃ருஸ போ₄க்₃யாந்தரோபஶ் லேஷேணாபி
போ₄க்₃யத்வ மவிருத்₃த₄ம் ।தே ப₄க₃வத₃பி₄மத ஸ்வரூப ரூபாதி₃ ஸம்பத₃ இதி பா₄வ꞉ ।
(ஸ்ரத்தயா தேவம் தேவத்வம் அஸ்நுதே -திகழ்கின்ற திருமாலால் இத்யாதி -நிரதிசய போக்யத்வமுடைய அவனுக்கும் இவளுடைய சேர்த்தியால் போக்யத்வம் மிக்கு-ஸர்கராந் வித து₄க்₃த₄ ந்யாய -சேர்ப்பாலும் கண்டசக்கரையும் போல் -முன்பே பார்த்தோம்-அவர் வசத்தில் உள்ள ஒன்றால் வந்த பெருமை -குணங்களால் வரும் மஹாத்ம்யம் போல் தானே இவளால் பெருகும் போக்யத்வமும்)
அஸ்த்வேவம் ப₄க₃வத் ஸ்வரூப ரூபாதி₃ஷு தத்தத₃நுரூபாகாரைள்
அஸ்யாஸ் ஸம்ப₃ந்த₄꞉, க்வசித் * ஸர்வ பூ₄தஸ்தி₂தா த்₃விஜ *யதா₂
ஸர்வக₃தோ விஷ்ணுரித்யாதி₃கம் வசநமந்யத்ர ப்ரஸஸ்த பதா₃ர்த₂ மாத்ர வாஸித்வ வசநம் ச கத₂ம் க₄டேதாமிதி சேத₃த்ர ப்₃ரூம꞉ —ஸூபை ₄கவாஸ வசஸாம் ஸர்வக₃த்வ கி₃ராமபி ।
அபி₄மாந விஸேஷாத்₃யை ꞉ விஷயஸ் ஸ்யாத் வ்யவஸ்தி₂த꞉ ॥
(ஓன்று விடாமல் எல்லாமே இடங்களிலும் இருப்பவள் -என்று இல்லாமல் எல்லா இடங்களிலும் இருப்பவள் என்றும் மங்கள பொருள்களில் இருப்பவள் என்கிற வாக்யங்களுக்குப் பொருத்தம் கூறுவோம்-அபிமானம் மிக்கு மங்களப் பொருள்களில் இருப்பவள் -விஷயம் பிரிந்து உள்ளது)
1-வ்யாபிநீ 2-ஸர்வகே₃த்யாத்₃ யாஸ்ஸு 3-ஸூக்ஷ்மேத்யாத₃யஸ்ததா₂ ।
ஶ்ரீஸமாக்₂யா மிதோ ₂வைரம் ஜஹ்யுஸ் தாத்பர்யபே ₄த₃த꞉ ॥(அணு ஸ்வரூபம் என்றும் வியாபினி என்றும் ஸர்வகதா என்றும் சொல்வதில் – ஒன்றுக்கு ஓன்று விரோதமுள்ள வாக்கியங்கள் –தாத்பர்ய பேதங்கள்)
ஸக்தி காலவஸாத₃ஸ்யா விபு₄த்வாத்₃ யுபபாத₃கா꞉ ।
ப்ரச்ச₂ந்ந ஸ்பஷ்ட ஜைநாத்₄வநிரோதா₄த₃க₃தீக்ருதா꞉ ॥
(ஜைனர்களின் சப்த பந்தி வாதங்கள் -ப்ரச்ச₂ந்ந ஜைனர்-போலி ஜைனர் -ஸ்பஷ்ட ஜைநர் -வாதங்கள் நிரசிக்கப்பட்டது போல் இதுவும் நிரசிக்கப்படும்)
ஏவம் கில தே வத₃ந்தி – யதா₂ விபு₄ ஸ்வபா₄வஸ்ய ஈஶ்வரஸ்ய
அக₄டிதக₄டநா ஸாமர்த்₂யாத் அணுத்வம் ததா₂(அ)ணு ஸ்வபா₄வாயா ஏவ தஸ்யா
விபு₄த்வமிதி । தத்ர த்₃ருஷ்டாந்தஸ் தாவத₃யுக்த꞉ । உபாத்₄யவச்சே₂த₃ மாத்ரேண ஹ்யணுத்வ மீஶ்வரே (அ)ங்கீ₃க்ரியதே , ந து ஸ்வரூபத꞉ । யதி₃ ச அக₄டிதக₄டநா ஸக்த்யா(அ)த்ர விருத்₃த₄ த்₃வய ஸம்ப₄வ꞉,
ததா₃ ஸர்வ அத்₃ வைத பே₄தா₃பே₄த₃ ப ஷாப்₄யாம் கிம பராத்₃த₄ம்?
(ஸ்வரூபத்தால் அவன் விபுவாக இருந்தும் த்யானத்துக்கு உறுப்பாக ஆஸ்ரிதர்கள் ஹ்ருதயத்துக்குள் -உபாதியால் -அணுவாக இருப்பது போல் -என்பதை -த்ருஷ்டாந்தமாக்குவது போல் ஸர்வ அத்₃வைத பே₄தா₃பே₄த₃ ப ஷங்களையும் கொள்ளலாமே என்னில்)
அதோ ₂ச்யேத –
அணு ஸ்வபா₄வத்வே (அ)பி விகாஸக ஸக்த்யா(அ)ஸ்யா꞉கதா₃சித்₃ விபு₄த்வமவிருத்₃த₄மிதி, ததா₂ ஸதி ஸமாந ந்யாய தயா
ஸர்வேஷாமாத்மநாம் ஸ்வரூப விகாஸ ஸ்வீகாரே விரோதோ ₄ ந ஸ்யாத், *ந
ச பர்யாயாத₃ப்ய விரோதோ ₄ விகாராதி₃ப்₄ய இதி ஜைந ப்ரதிக்ஷேப ஸூத்ர மப் யபார்த₂கம் ஸ்யாத் ।
(இவளும் அணு ஸ்வரூபமாக இருந்தாலும் விகாசமடையும் ஸக்தியாலே அவன் உள்ள இடங்களிலே எல்லாமே விபுவாகிறாள் என்னும் பக்ஷத்தில் -இதே நியாயம் எல்லா முக்த ஜீவர்களுக்கும் -தர்ம பூத ஞான விகாசத்தாலே விபு என்னலாம் என்றும் மட்டுமே இல்லாமல் ஸ்வரூப மாறுபாட்டை -ஜைனர் பக்ஷமும் ஆத்மா உடலளவு பெரியதாகலாம் என்னும் பக்ஷம் போல் -2-2-33- ஜைன மத கண்டனம் -ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூப விகாரமும் அநித்யமும் வருமே -)
நநு ச *கா சா(அ)ந்யா
த்வாம்ருதே தே ₃வி இத்யாதி₃ந்யாயேந ப₄க₃வத்₃ விக்₃ரஹ நிவாஸித்வம்
அநந்த க₃ருடா₃தி₃வந் நித்ய ப₄க₃வதி₃ச்சா₂ நியமிதாதி₄கார விசேஷ ஸித்₃த₄தயா
ஶ்ரியஸ் ஸ்துதயே ப₄வது, ப₄க₃வத் ஸ்வரூபே து கா₃ட₄ ஸம்ப₃ந்த₄
உச்யமாநஸ் ஸர்வ ஸாதா₄ரண த்வாந்நதஸ்யாஸ் ஸ்துத்யை ஸ்யாத் ।
(இமான் லோகான் -சஞ்சாரன் -வேண்டிய உருவம் எடுத்துக் கொள்ளலாம் -இருந்தாலும் அனந்தன் கருடன் -இருக்கும் உருவம் நித்தியமான பகவத் இச்சையால் நியமிக்கப்பட்டது போல் ஸ்ரீக்கு உள்ள அதிகாரம் ஸ்துதிக்கு விஷயமாகக் கொள்ளலாம் என்னில் -நாரங்கள் -திருமேனி -அவன் ஸ்வரூபம் மட்டுமே விசேஷ்யம் -அனைவரும் ஸ்வரூபத்தை விட்டுப்பிரியாமல் இருப்பதால் -இவளுக்கு அசாதாரணம் ஆகாது அன்றோ -)
தத்ர -யத்₃யநுரூபத்வ உக்த்யா ஸ்துதி ஸித்₃தி₄ரபி₄ப்ரேதா, ததா₃ கிம் தத₃நுரூபத்வம் ? அணுத்வேந வேஷம்யே (அ)பி ஸ்வதந்த்ர ஸேஷிணம் ப்ரதி
பாரதந்த்ர்ய ஸேஷத்வாப்₄யாம் விபூ₄தித்வேந அதிஸயாவஹத்வமிதி
சேத் தத₃பி ஸர்வ சித₃சித்ஸமாநம் ।
(அணு ஸ்வரூபத்தால் வேறுபட்டு இருந்தாலும் ஸ்வதந்த்ர சேஷியுடன் பாரதந்த்ர சேஷமாக அவனுக்கு விபூதியாய் இருந்து அவனுக்கு அதிசயம பெருமை சேர்ப்பதுவும் அனைத்தும் சேதன அசேதனங்களுக்கும் பொருந்தும்-ஆகவே இப்படி அனுரூபமாக இருக்கும் இதுவும் -ஸ்துதி விஷயம் ஆக மாட்டாதே)
நச அநாதி₃ஸர்வஜ்ஞத்வாதி₃ஸாம்யமிஹ அநுரூப்யம், தஸ்யாபி நித்ய ஸூரி ஸாதா₄ரண தயா தாந் ப்ரதி ஸேஷித்வே நோக்தாயாஸ் தஸ்யாஸ் தேந ஸ்துத் யநுபபத்தே ꞉ ।
(அநாதி ஸர்வஞ்ஞத்வத்தால் என்போமாகில் அது நித்யர்கள் அனைவருக்கும் பொருந்தும் அன்றோ-நித்யர்களுக்கும் இவள் சேஷி என்றும் முன்பே அருளிச் செய்ததால் அவர்களுக்கு ஸாம்யம் சொல்வது பொருந்தாது அன்றோ)
அந்யதா₂
த்₃ரவ்யத்வ சேதநத்வாதி₃ பி₄ரபி ஸ்தோதவ்யத் வப்ரஸங்கா₃த் । அத₂
*த்வயை தத்₃ விஷ்ணுநா சாம்ப₃ ஜக₃வ்யாப்தம் சராசரம்
இத்யாதி₃வசந ஸ்வாரஸ்ய அவக₃தாத் விபு₄த்வாத் அநுரூபத்வம் விவக்ஷ்யதே ,
தத₃ப்யயுக்தம்,ஜீவ ஈஶ்வர கோடி விகல்ப அநுபபத்தே ꞉ ।
(த்ரவ்யத்வம் என்பதைக் கொண்டு இவளுக்கும் மற்ற சேதனர்களுக்கும் ஸாம்யம் கொள்ளலாம் – -ஆகவே இவளுக்கும் ஸ்வரூப விபுத்வம் கொண்டு ஸ்துதிக்கலாமே என்னில் ஜீவ ஈஸ்வர கோடி விகல்பம் வருமே -இரண்டு ஜீவர்களை கொள்ள முடியாதே)
ஜீவத்வம் ஹ்யணுத்வ வ்யாப்தம், க்வசிஜ் ஜீவே தந் நிவ்ருத்தா வதி ப்ரஸங்க₃꞉ ।
*யதா₂ ஸர்வக₃தோ விஷ்ணு꞉ இத்யாதி₃ வ்யாப்தி வசநம்
*ஸௌம்ய அஸாம்யைர் ஜக₃த்₃ரூபை : த்வயை தத் தே ₃வி! பூரிதம் இத்யுக்த அஸங்க்₂யாத விக்₃ரஹ ஸம்ப₃ந்த அபி₄ப்ராயம் ஸ்யாத் ।
(இவளை ஜீவ கோஷ்ட்டியில் சேர்த்து இவளைத்தவிர மற்ற ஜீவர்களுக்கு அணுத்துவம் சொன்னால் அதி வியாப்தி தோஷம் வரும் -*யதா₂ ஸர்வக₃தோ விஷ்ணு꞉-என்றும் ஸௌம்ய அஸாம்யைர் ஜக₃த்₃ரூபை : த்வயை தத் தே ₃வி! பூரிதம்-அழகியதாயும் அழகற்றதாயும் எண்ணில் அடங்காத ரூபங்களைக் கொண்டதாகச் சொல்லும் பிரமாணங்களும் விபுத்வம் சொல்ல வந்தவை அல்ல)
ஈஶ்வரத்வே து
ப₄க₃வதோ (அ)ந்யத்வே தஸ்ய ஸமாதி₄க த₃ரித்₃ரத்வ ஶ்ருதி விரோத₄꞉ ।
தத₃நந்யத்வே த₃ம்பதித்வாத்₃யநுபபத்தி꞉ । ஆநுரூப்ய வசநம் ச அநர்த₂கம்
ஸ்யாத் । இமௌ ச அத்யந்த ஸாம்ய ஸ்வரூபைக்ய பஷவ் பூர்வமபி
நிரஸ்தௌ । அத்ர பே₄தா₃பே ₄த₃ கால்பநிகபே₄தா₃ பே₄த₃பஷவ் ச
ப்ராமாணிகை ꞉ ப்ரதிஷிப்தாவிதி ।
(ஈஸ்வர கோஷ்ட்டியில் கொண்டால் ஓத்தார் மிக்கார் இல்லை வேத வாக்ய விரோதம் வரும் -அவராகவே ஒன்றாக கொண்டால் தம்பதி என்றது பொருந்தாது அன்றோ -யாயா ச பதி ச யாயாபதி -தம் ப்ரத்யயம் கொண்டு தம்பதி -அனுரூபை சொல்வதும் அர்த்தம் இல்லாமல் போலும் -அத்யந்த ஸாம்யம் போன்ற வாதங்கள் முன்பே நிரசிக்கப்பட்டன -பேதாபேத வாதமும் ஒன்றே இயற்கை அபேதம் மித்யையால் தோன்றுகிறது போன்ற வாதங்களும் கற்பனை என்பதும் பிரமாணிகர்கள் தவறு என்றும் நிரஸித்து விட்டார்கள்)
அத்ரோச்யதே – யத்தாவது₃க்தம் இதர ஸாதா₄ரணை ராகாரை :
ஸ்துத் யநுபபத்திரிதி, தத₃ஸத், வ்யாவர்த் யந்தரவத்த்வே
ப்ரயாேஜந விஸேஷ வத்த்வே ச ஸத் யநேக ஸாதா₄ரணைரபி கைஶ்சித்
ஸ்துத் யுபபத்தே ꞉ ।
(இவளுக்கு உள்ள சிறப்பால் தான் ஸ்தோத்ரம் பண்ண வேண்டும் என்பதில்லை -பலருக்கும் பொதுவாக இருந்தாலும் இவளுக்கு உள்ள சிறப்பைக் கொண்டும் ப்ரயோஜனங்களைக் கொண்டும் ஸ்தோத்ரம் பண்ணலாம் அன்றோ )
ஸ்தூயதே ஹி ஸர்வேஶ்வரோ (அ)பி
நித்ய முக்த ஸாதா₄ரணை ராகாரைஸ் ஸர்வஜ்ஞத்வாதி₃பி₄꞉ । யத்து விபுத்வே
ஜீவ ஈஶ்வர கோடி விகல்பாநுரபத்திரிதி, தத்ர கேசி தே ₃வம் பரிஹரந்தி -(சிலர் இவ்வாறு பரிஹாரம் சொல்வார்கள் -இவர் கோஷ்ட்டி அல்ல என்பதால் கேசித் ஏவம் என்கிறார்-)
ஜீவத்வே (அ)ப் யஸ்யா: விபு₄த்வம் ந விருத்₄யதே . ஜீவ விஷய அணுத்வ ஶ்ருதிர் ஹி ந ஸர்வ ஜீவ வ்யாபிநீ,
தத்ததத் ப்ரகரண ஸந்நிஹி தேஷு ப₃த்₃தே₄ஷ் வேவ தத் ப்ரவ்ருத்தே ,(பத்த ஜீவர்களைப் பற்றியே ஸ்ருதிகள்)
*வாலாக்₃ரேத்யாதௌ₃ து *ஸ ச அநந்த்யாய கல்பத இதி முக்த விஷயோ -வாக்யஸேஷ꞉ ஆத்மநாம் நிர்விகாரத்வ ஸ்தா₂பநாத்₃ த₄ர்ம பூ₄தஜ்ஞாந த்₃வாரா
வ்யாப்திமபி₄ ஸந்த₄த்தே (அனந்தம் முக்தர் -தர்மபூத ஞானம் ஸ்வரூப விகாசம்)।
ஏவம் *ஸர்வமேவ ஆவிஸந்தீத்யாதீ₃நி
வாக்யாந்தராண்யபி । ஏதச்ச *ப்ரதீ₃பவதா₃வேஸ ꞉ (4-4-15)இத்யாதி₃ ஸூத்ரே
ப்ரத₃ர்ஸிதம் ।
நித்யேஷு ச ஸம் ப்ரதிபந்ந ஜீவ ஸாஜாத்யாவ தஸ்ய
அணுத் வஸ்ய பா₃த₄க ஶ்ருத் யபா₄வாத் அநுக்₃ராஹக ஸத்₃பா₄வாச்ச ஸ்வீகார꞉
। லக்ஷ்ம் யாஸ்து ததை ₂வ ப்ராப்தஸ்ய அணுத்வஸ்ய
அநந்யதா₂ ஸித்₃த₄ வ்யாபித்வ வசநம் பா₃த₄கம் ।
(ஸ்ரீக்கு எங்கும் வியாப்தி சொல்லும் ஸ்ருதிகள் –ஸர்வ க₃தாதி₃ ஸப்₃தா₃நாம் -போல் நித்யர்களுக்கு அணு ஸ்வரூபம் சொல்ல பாதக ஸ்ருதிகளே இல்லையே -அணு ஸ்வரூபம் சொல்ல அனுக்ரஹ ஸ்ருதிகள் உள்ளனவே)
ந ச ஸர்வ க₃தாதி₃ ஸப்₃தா₃நாம் -1-ஸார்வத்ரிக அவதார -2-ஸர்வ ஸேஷித்வாதி₃ப்ரதி பாத₃கத்வம் கல்ப்யம்; யதா₂ஶ்ருத ஸ்வீ காரே
விரோதா₄பா₄வாத் । (இவளுக்கு விபு என்றால் பாதக ஸ்ருதிகளே இல்லையே)நாபி முக்தவத் த₄ர்ம ப்₄ருத ஜ்ஞாந த்₃வாரா வ்யாப்தி கல்பநம் யுக்தம்; தத்₃வத் பா₃த₄க ஶ்ருத்யாத்₃ யபா₄வாத் ।
விபு₄த்₃வயா ஸம்ப₄வ இஹ பா₃த₄க இதி சேந் ந கால தத்த்வே
நித்ய முக்தேஶ் வராணாம் த₄ர்மபூ₄தஜ்ஞாநே ச விபு₄த்வ ஸ்வீகாராத் ।
ஜீவ லஷணமபி பரதந்த்ர சேதநத்வ மாத்ரம், அணு சேதநத்வம் து
ஏதத்₃ வ்யதிரிக்த ஜீவ விஷயம் ।
(சைதன்யம் அற்ற கால தத்துவமும் தர்மபூத ஞானமும் விபு – பரதந்த்ரன் சேதனத்வம் ஜீவகோஷ்ட்டி -பிராட்டி உட்பட -அணுவாக இருந்து சேதனத்வம் -இவளை ஒழிந்த ஜீவ லக்ஷணம்)
அத₂வா ஜீவ லக்ஷணே (அ)ணு ஸப்₃த₃꞉
பரிச்சி₂ந்ந மாத்ர பரஸ்ஸன் அமுஷ்யாம் ப₄க₃வத் பராதீ₄நாயாம்
ஸ்வாதந்த்ர்ய கு₃ண பரிச்சே₂தே ₃ந வர்ததாம் । ஏவம் ச ஜந்மாத்₃யதி₄கரணே
பா₄ஷ்யம் *அநந்த பத₃ம் தேச கால வஸ்து பரிச்சே₂த₃ ரஹித ஸ்₂ ரூபமாஹ ।
ஸ கு₃ணத்வாத் ஸ்வரூபஸ்ய ஸ்வரூபேண கு₃ணைஶ்சாநந்த்யம் । தேந
பூர்வ பத₃ த்₃வய வ்யாவ்ருத்த கோடி த்₃வய விலஷணா:
ஸாதிஸய ஸ்வரூபஸ்வ கு₃ணா: நித்யா: வ்யாவ்ருத்தா: இதி ।
(ஸ்வாதந்த்ரம் குறைத்து-மட்டுப்பட்டு -அரையாறு பட்டு – பாரதந்த்ரம் கலந்த ஸ்வாதந்த்ரம்-
ஸத்யம் ஞானம் அநந்த -மூன்று பாதங்கள் வ்யாவ்ருத்தி -அசேதன பத்த முக்த நித்ய -நிருபாதிக சத்தா யோகி-இயற்க்கையாவே -பத்தனை விட வேறுபாடு -முக்த நித்ய எந்த உபாதி வந்தாலும் இருப்பு உண்டு -ஞானம் நித்ய அசங்குசித ஞானம் -முக்த விலக்ஷணம் -நித்யருக்கும் உண்டு -அநந்த நித்ய விலக்ஷணம் – ஸ்வரூபத்தால் ப்ரஹ்மம் வ்யாவ்ருத்தி
குணங்கள் விட்டுப்பிரியாமல் இருப்பதால் குணங்களும் அநந்தம்)
அத்ரஹ் யந் யேஷாம் நித்யாநாம் ஸ்வரூபதோ கு₃ணதஶ்ச ஸாதி ஸயத்வேந
வ்யாவ்ருத்தத்வம், லக்ஷ்ம்யாஸ்து ஸ்வரூபதோ நிரதிஸயத்யே (அ)பி
பாரதந்த்ர்யாதி₃ யோகா₃த் கு₃ணதஸ் ஸாதிஸய தயா வ்யாவ்ருத்ததா யுஜ்யதே
। ததா₂ ச ஜக₃த் காரணத்வ லக்ஷணே (அ)பி
வ்யாபாரதஸ் ஸாதிஸயத்வாத்₃ வ்யாவ்ருத்தத்வம் । அதோ
ஜீவத்வே (அ)ப்யஸ்யா: ஸ்வரூப விபு₄த்வேந பதி ஸ்வரூபாநுரூப்யமிதி
(பிராட்டியை பெருமாளுடன் ஒப்பிட்டால் -ஸ்வரூபத்தால் ஒத்தும்-நிரதிசயம் -பரதந்த்ரத்தால் -குணத்தால் அடங்கி -சாதிசயம் -ஜகத் காரணத்வமும் அவனுக்கு -விபுத்வம் இவளுக்கும் சொல்லி அனுரூபத்வமும் கீழே சொன்ன வ்யா விருத்தியும் கொள்ளலாம் என்னில் -ஆக இப்படி மூன்று பூர்வ பக்ஷங்கள்)
அபரே த்வஸ்யாஶ் சேதநத்வாத் அசித₃ந்யத்வம் -விபு₄த்வாஜ் ஜீவாந்யத்வம்-
பாரதந்த்ர்யாத் ஈஶ்வராந்யத்வம் ச (மூன்றிலும் அடங்காமல்)। ந ஹி
ஸத₃ஸத்₃விலஷணாதி₃ஷ் விவ அத்ர விரோத₄:, (சத் அஸத் இரண்டிலும் விட மூன்றாக சொன்னவோ பாதி)ஜீவ ஈஶ்வர ரூபேண
விவிதா₄த்ம விபா₄க₃ வசநேஷு த்வஸ்யா அநுக்தி: அவிவஷா மாத்ராத் ।(சமான வ்ருஷே -இத்யாதி ஜீவ ஈஸ்வர மட்டுமே சொன்னாலும் பிராட்டியையும் சேர்த்தே சொன்னபடி-பதி புத்ர வ்யாவ்ருத்த பத்நீ ந்யாயே)
வஸ்து தஸ்து பதி புத்ர வ்யாவ்ருத்த பத்நீ ந்யாயேந லக்ஷ்ம்யா:
கோட்யந்தரத்வம், தத்ர லக்ஷ்ம்யா அபி ஸத்தா ப₄க₃வத₃தீ₄நா, ப₄க₃வதஸ்து
வைப₄வம் ரத்ந ப்ரபா₄-புஷ்ப பரிமள ந்யாயேந லக்ஷ்ம்யாயத்தம் ।(பூவும் மணமும் ரத்னமும் ஒளியும் போல் -சார்ந்தே இருப்பது போல் பிராட்டியும் அவனைச் சார்ந்தே இருப்பவள்)
அதோ (அ)த்ராபி பதி ஸ்வரூபாநுரூப்யம் பத்நீ ஸ்வரூபஸ்ய ஸுக₃மமிதி ।(பதி ஸ்வரூபத்துக்கு அடங்கியே இருப்பது பத்னி ஸ்வரூபம்)
அந்யே து ஸ்வரூப ஸ்தி₂தி ரேவமஸ்து, ததா₂பி ஸேயமீஶ்வர கோடி꞉,
விபூ₄தி த்₃வய ஸேஷித்வாதி₃ மாத்ரேண தல் லஷண ஸித்₃தே ₄꞉ । (இருவரும் உபய விபூதிக்கு சேஷி -என்கிற தன்மையில் சாம்யம் -உபய விபூதியில் அவன் அடங்காதவன் -விபூதிமான் தானே)தத்ர
ஸர்வ ஸேஷித்வாதி₃கம் ப₄க₃வத꞉ । அஸ்யாஸ்து
ததி₃தர ஸர்வ ஸேஷித்வாதி₃கமிதி விபா₄க₃꞉ । அநுரூத்வம் து பூர்வவதே₃வ,
ஜக₃த் காரணத்வாதி₃ ப்₃ரஹ்ம லஷணம் து பதி மாத்ர கோ₃சரம் । அத ஏவ
தஸ்ய ஸர்வேஶ்வரத்வம் ஸமாதி₄க த₃ரித்₃ரத்வம் சேதி ।
(ஈஸ்வர கோஷ்டியில் இருவரையும் கொண்டு ப்ரஹ்மம் அவன் ஒருவனிடம் கொண்டு -ஒப்பார் மிக்கார் இலலாதவன் என்பதையும் பொருத்தி விடலாமே -உபய விபூதி சேஷி இருவரும் -சர்வ சேஷித்வம் அவன் இடமும் மட்டுமே இருக்கும் -)
ததி₃த₃ம் பஷ த்ரயம் அந்யோந்யம் அநதி விப்ரக்ருஷ்டம் । ஜீவாதி₃ஸமாக்₂யா நிவேஸே து
மிதோ ₂ விவாத₃꞉ ||
ப்ராகு₃க்தேந ஸஹை தேஷு பக்ஷேஷ்வத்ர சதுர்ஷ்வபி ।
ஸ்வதந்த்ர பதி நித்யேச்சா₂ஸித்₃த₄ம் ஸர்வமித₃ம் ஶ்ரிய꞉ ॥
அபி சைவம் ந தஸ்யேஸே கஶ்ச நேத்யாதி₃ த₃ர்ஸநாத் ।
அதஶ் சதுர்பி₄ரப்யேதை ꞉ பத்யா வைஶ்வர்ய விஶ்ரம꞉ ॥
அத ஏவ நர ஸம்ப₃தி₄நோ நாரா இதி நர ஸப்₃தா₃ர்த₂த்வே (அ)ப்யஸ்யா꞉
பதிவத் ததி₃ச்சா₂ யத்தம் ப்ரதா₄ந ப்ராப்யத்வாதி₃கம் அவிருத்₃த₄ம் ।(இருவரும் பிரதான ப்ராப்யம் -மிதுன சேஷித்வம் -அவனது இச்சையால் -திருமாலே நான்முகன் உனக்கும் பழ வடியேன்)
ஆகார ஸாம்யே (அ)பி க்வசித்₃ வ்யாபாரோ பி₄த்₃யதே । ஸர்வ கர்து:–
வல்லபா₄ப்ரீத் யுத்₃தே ₃–ஸேந தத் தல் லீலா ப்ரவ்ருத்தேஸ் தஸ்யா அபி
தத₃ந்வ யோக்தி ரவிருத்₃தா₄। ஸஹாரப்₃தே ₄(அ)பி கார்யே
லௌகிக பதி ந்யாயேந பதி ப்ராதா₄ந்ய வ்யபதே ₃ஸ ꞉
பதி கர்த்ருகத்வ மாத்ர வ்யபதே ₃ஸஶ் ச உபபந்ந꞉ । பதி பு₃த்₃த்₄ யதீ₄நஸ் யாபி
பத்ந்யா கு₃ண பா₄வஸ்ய உப₄யச்சா₂ ஸித்₃த₄ த்வ வ்யபதே ₃ஸஸ் தஸ்யா அபி
ததை ₂வேஷ்டத்வ அவிஸேஷாது₃பபத்₃யத இதி க₃மநிகேதி । (இவருடைய விருப்பத்தாலோ இவ்வாறு நடந்தால் குறையில்லையே)அத்ர
ஸர்வ பூ₄தேஶ்வரத்வாதி₃ வசந ஸாம்யாத₃ஸ்யா கு₃ண பா₄வ
உப₄யேச்சா₂ ப்ரயுக்த இதி கேசிதா₃ ஹு ꞉ ||(இவனை ஈஸ்வரன் என்பதும் சர்வ பூத ஈஸ்வரி என்கிற வசனமும் பொருந்தும்)
அந்யோந் யேச்சா₂ விகா₄தாதி₃ நிவ்ருத்தௌ தத் பரத்வத꞉ ।
ஐக கண்ட்₂ய மஸேஷாணாமாக₃மாநாம் ப₄வத் விதி ॥(பரமாத்மா ப்ரஹ்மம் நாராயணன் என்றே ஸ்ருதிகள் ஏக கண்டமாகப் பேசும் அன்றோ)
பஞ்ச ஸ்வதேஷு பக்ஷேஷு கஶ்சிதே ₃க꞉ ப்ரமாணவான் ।
ஸ லக்ஷ்மீகஸ்ய ஸாம்ராஜ்யம் ஸர்வதா₂ ஸு ப்ரதிஷ்டி₂தம் ॥
இஹைவம் க்வசித₃ம்ஸே து ஸம்ஸயே (அ)பி விபஶ்சிதாம்।
உபயுக்தாம்ஸ வைஸத்₃யாத் உபாய ப₂ல ஸம்ப₄வ꞉ ॥(ஐந்து பக்ஷங்கள் இருந்தாலும் ஸ்ரீயப்பத்தியே ப்ராப்யம் என்றும் அவள் புருஷகாரமடியாகவே இவன் பேற்றை அளிக்கிறான் என்பதில் ஐயமில்லையே)
அத்ர ஸ்வாமித்வ ஸௌலப்₄ய ப₂ல த₃த்வ ப₂லத்வத꞉ ।
ஆநு ரூப்யேண ஸம்ப₃ந்த₄꞉ஶ்ரீபதௌ த₃ர்ஸித: ஶ்ரிய꞉ ॥
அபி சாத்ர த்₃வயார்த₂மநுஸந்தி₄த் ஸதா ஶ்ரீ ஸப்₃த₃ நிருக்த யஶ்ச தத்ர தத்ர
ஸூசிதா꞉ । மத் வர்த₂ஸ்து நித்ய யோக₃ ஸ்வரூப ரூபாதி₃ ஸர்வ விஷயதயா
சதுர்த₂ஶ்லோகே வ்யஞ்ஜித꞉ । நாராயணஸவ்தா₃ர்தோ ₂(அ)பி * காந்தஸ் தே
புருஷோத்தம꞉ இத்யாதி₃பி₄ஸ் ஸங்க்₃ரஹேண உக்த꞉ ।
சரண ஸப்₃தோ ₃பலஷித விக்₃ரஹ யோகோ ₃(அ)பி *மூர்தம் ப்₃ரஹ்மேத்யாதி₃நா
ப்ரத₃ர்ஸித꞉ ॥
ஏவம் ஸங்ஷிப்த ஸித்₃தா₄ம் ஸ விஸதீ₃கார பூர்வகம் ।
ஸாத்₄யம் ப்ராப்யமுபாயம் ச ஸ்தோத்ரே ஸந்த₃ர்ஸ யிஷ்யதி ॥
கவிகத₂கஸிம்ஹ இத்த₂ம் த்ரய்யந்தாசார்ய இத்யபி₄க்₂யாத꞉ ।
வ்யவ்ருணுத யாமுந விஹிதாம் ரமாஸ்துதிம் வேங்கடேஸ கவி꞉ ॥
இதி கவிதார்கிக ஸிம்ஹஸ்ய ஸர்வ தந்த்ர ஸ்வதந்த்ரஸ்ய ஶ்ரீமத்₃ வேங்கட நாத₂ஸ்ய வேதா₃ந்தாசார்யஸ்ய க்ருதிஷு ரஹஸ்ய ரக்ஷாயாம் சதுஶ்ஶ்லோக் யதி₄கார꞉ ||
———————————————
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நிகமாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –