இன்று மிருகசீரிஷம்…..
ஸ்வாமி திருக்கச்சி நம்பிகள் 🙏
மாத திருநக்ஷத்ரம்
இவர் பூவிருந்தவல்லியில் அவதரித்தவர்.
காஞ்சி பூர்ணர் மற்றும் கஜேந்திரதாசர் என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.
இவர் தினமும் காஞ்சி தேவப்பெருமாளுக்கு திருவாலவட்டம் வீசும் கைங்கர்யம் செய்து வந்தார்.
அந்தக் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் அதே சமயம் நேரடியாக தேவப்பெருமாள் மற்றும் பெருந்தேவித் தாயாருடன் உரையாடவும் வல்லவர்.
வாரணாசி யாத்திரையின் போது தன்னைக் கொல்ல நடந்த சதியிலிருந்து தப்பித்தபின் காஞ்சி திரும்பிய இளையாழ்வார் (ஸ்ரீராமானுஜர்),
தன் தாயாரின் அறிவுரையின்படி ஆளவந்தாரின் சீடரும் காஞ்சி தேவப்பெருமாளின் அந்தரங்க கைங்கர்யபரரான
திருக்கச்சி நம்பிகளைத் தன்னுடைய வழிகாட்டியாக ஏற்றுக் கொண்டார்.
நம்பிகள், இளையாழ்வாரைக் காஞ்சி தேவப்பெருமாள் கோயிலிலிருந்து சிறிது தூரத்திலுள்ள சாலைக்கிணற்றிலிருந்து
தினமும் தீர்த்தம் கொண்டு வந்து காஞ்சி தேவப்பெருமாளுக்கு திருமஞ்சன தீர்த்த கைங்கர்யம் செய்யும்படி கூறினார்.
இளையாழ்வாரும் அந்த ஆணையை மகிழ்வுடன் ஏற்று தினமும் தீர்த்த கைங்கர்யத்தைச் செய்து வந்தார்.
பெரிய நம்பிகள் ஆளவந்தாரின் விருப்பத்தின் பேரில், ஆளவந்தாருக்கு அடுத்தபடியாக இளையாழ்வாரை ஆசாரியராக நியமிக்கவும்,
அதன் பொருட்டு இளையாழ்வாரை சம்பிரதாயத்தில் ஈடுபடுத்தவும் எண்ணம் கொண்டு காஞ்சிபுரம் விஜயம் செய்தார்.
பெரிய நம்பிகள், திருக்கச்சி நம்பிகளை அணுகித் தான் வந்த காரியத்தை எடுத்துரைத்தார்.
திருக்கச்சி நம்பிகளும் அதற்கு மகிழ்வுடன் ஒப்புக்கொண்டார். அதன் பிறகு பெரிய நம்பிகள் ஆளவந்தாரின் பெருமைகளை இளையாழ்வாருக்கு எடுத்துரைத்தார்.
பெரிதும் ஈர்க்கப்பட்ட இளையாழ்வார் ஆளவந்தாரை சரணடையும் பொருட்டு பெரிய நம்பிகளுடன் ஸ்ரீரங்கம் புறப்பட்டார்.
ஆனால் ஆளவந்தாரை இளையாழ்வார் சந்திப்பதற்குள் ஆளவந்தார் திருநாட்டுக்கு எழுந்தருளிவிட்டார்.
இதனால் மனமுடைந்த இளையாழ்வார் காஞ்சிபுரம் திரும்பி, தீர்த்த கைங்கர்யத்தில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டுவந்தார்..
நாளடைவில் இளையாழ்வாருக்கு திருக்கச்சி நம்பிகளிடம் மிகுந்த ஈடுபாடு ஏற்பட அவரையே சரணடைந்து தனக்கு பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்துவித்துத் தன்னை சீடனாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி வேண்டினார்.
திருக்கச்சி நம்பிகள் தான் பிராமணன் அல்லாததால் தனக்கு ஆசார்யனாகும் தகுதி இல்லை என்றும் அதனால் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்துவைக்க இயலாது என்றும் தன்னுடைய இயலாமையை எடுத்துக் கூறினார்.
சாஸ்திரங்களில் தனக்கு இருந்த அதீத நம்பிக்கையினால் திருக்கச்சி நம்பிகளின் கூற்றை இளையாழ்வார் வருத்தத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஒரு முறை திருக்கச்சி நம்பிகளின் உச்சிஷ்டத்தை (அவர் உண்ட பிரசாதத்தின் மிகுதியை) ஸ்வீகரிக்க விரும்பிய இளையாழ்வார், திருக்கச்சி நம்பிகளைத் தன் இல்லத்திற்கு விருந்திற்கு வருமாறு அழைத்தார்.
திருக்கச்சி நம்பிகளும் இளையாழ்வாரின் அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டார்.
மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்த இளையாழ்வாரும் தன் மனைவியிடம் விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்யுமாறு கூறிவிட்டு தன்னுடைய தீர்த்த கைங்கர்யத்துக்காகச் சென்றிருந்தார்.
அவர் வீடு திரும்புவதற்குள் திருக்கச்சி நம்பிகள் இளையாழ்வார் வீட்டிற்கு வந்து உணவருந்திவிட்டு சென்று விட்டார்.
இளையாழ்வாரின் மனைவி இளையாழ்வார் வீடு திரும்புவதற்குள், திருக்கச்சி நம்பிகள் (அவர் தாழ்ந்த குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால்) சாப்பிட்ட இலையை அப்புறப்படுத்தி விட்டு, அவர் சாப்பிட்டு முடித்த இடத்தையும் சாணமிட்டு மெழுகி சுத்தம் செய்தபின் தானும் குளித்து விட்டார்.
தன் கைங்கர்யத்தை முடித்து விட்டு வீடு திரும்பியதும் திருக்கச்சி நம்பிகளின் உச்சிஷ்டத்தை உண்ண எண்ணியிருந்த இளையாழ்வாருக்கு திருக்கச்சி நம்பிகளின் மகிமையை அறியாமல் அவரது குலத்தின் தாழ்ச்சியை மட்டும் நினைத்து தன் மனைவி தஞ்சம்மாள் செய்த செயல்கள் மிகுந்த ஏமாற்றத்தையும் மன வருத்தத்தையும் அளித்தன.
நம்பிகள் தேவப்பெருமாளுடன் நேரிடையாக உரையாட வல்லவர் என்பது அனைவரும் நன்கு அறிந்திருந்த உண்மை. இளையாழ்வாரின் மனதில் நெடுநாட்களாக சில சந்தேகங்கள் இருந்துவந்தன.
அவர் திருக்கச்சிநம்பிகளை அணுகி தன்னுடைய சந்தேகங்களுக்கான விடைகளை (குறிப்பு: ஸ்ரீராமானுஜர் ஆதிசேஷனுடைய மறு அவதாரம் ஆகியபடியால் அனைத்தும் அறிந்தவர். என்றாலும் பூர்வாசார்யர்களின் ஸ்ரீஸூக்திகளை ஸ்தாபிக்கும் முகமாக) தேவப்பெருமாளிடமிருந்து பெற்றுத்தருமாறு வேண்டினார்.
அன்றைய தினம் இரவு தன்னுடைய கைங்கர்யங்களை முடித்திருந்த நம்பிகளை தேவப்பெருமாள் வழக்கமான மிகுந்த கருணையுடன் நோக்கினார்.
தேவப்பெருமாள் அனைத்தும் அறிந்தவர் ஆகையால் நம்பிகளை நோக்கி “நீர் ஏதாவது கூற விரும்புகிறீரா?” என்று வினவினார்.
நம்பிகளும் பெருமாளிடம் இளையாழ்வாரின் மனதில் சில சந்தேகங்கள் இருப்பதாகவும் அதற்கான விளக்கங்களைத் தந்தருளுமாறு வேண்டினார்.
உடனே தேவப்பெருமாளும் “நான் கலைகளைக் கற்பதற்காக ஸாந்திபினி ஆஸ்ரமத்திற்கு சென்றதைப் போல (ஆதிசேஷ அவதாரமான) அனைத்து சாத்திரங்களிலும் வல்லவரான இளையாழ்வாரும் தன்னுடைய சந்தேகங்களுக்கான விடைகளை என்னிடம் கேட்கிறார்” என்று கூறினார்.
பிறகு தேவப்பெருமாளும் அனைவராலும் “
ஆறு வார்த்தைகள்” என்று பிரபலமாக அழைக்கப்படும் (ஆறு கட்டளைகளை) நம்பிகள் வாயிலாக இளையாழ்வாருக்கு அனுக்கிரஹித்தருளினார். அவைகள்:
அஹமேவ பரம் தத்வம் – நானே எல்லாவற்றுக்கும் மேலான மெய்ப்பொருள்
தர்சனம் பேத ஏவ – ஜீவாத்மாக்களும்/அசேதனங்களும் என்னிலிருந்து வேறுபட்டவை (அவை என்னுடைய சரீரமாக விளங்குபவை)
உபாயம் ப்ரபத்தி –
“என் ஒருவனையே தஞ்சமாகப் பற்றுவாய்” என்னிடத்தில் சரணம் அடைவது ஒன்றே என்னை அடைவிக்கும் வழி.
அந்திம ஸ்ம்ருதி வர்ஜநம் – தங்களின் மரணத்தருவாயில் இருக்கும் சரணாகதர்களுக்கு, என்னைப்பற்றிய சிந்தனை கட்டாயமில்லை. வராஹ சரம ஸ்லோகத்தில் நானே அறிவித்தது போல, உன்னுடைய அந்திம காலத்தில் நானே உன்னைப்பற்றிய சிந்தனையை ஏற்கிறேன். (நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஆசார்யர்கள் நமக்கு காட்டிச்சென்ற இனிமையான பாதை – நாம் எல்லா நேரத்திலும் நம்முடைய ஆசார்யரைப் பற்றியே சிந்தித்தபடி இருக்கவேண்டும்)
தேஹாவஸானே முக்தி –சரணாகதர்கள் தற்போதுள்ள தங்களுடைய இந்த சரீரத்தின் முடிவிலேயே முடிவில்லாத பரமாத்மாவிற்கு கைங்கர்யம் செய்வதற்கான பரமபதத்தை அடைவர்
பூர்ணாசார்ய பதாச்ரிதா – மஹாபூர்ணரை (பெரிய நம்பிகளை) ஆசார்யனாக ஏற்றுக்கொள்வாயாக
திருக்கச்சி நம்பிகள் இளையாழ்வாரிடம் சென்று பகவானின் இந்த ஆறு கட்டளைகளையும் தெரிவித்தார்.
இளையாழ்வாரும் திருக்கச்சி நம்பிகளின் பேருதவிக்காக அவருக்கு நன்றி தெரிவித்தார்.
அதே சமயம் இளையாழ்வாரும் தன்னுடைய விருப்பமும் அதுவே என்று கூற, திருக்கச்சி நம்பிகள் பகவானின் திருவுள்ளமும் இளையாழ்வாரின் திருவுள்ளமும் ஒரே விதமாக இருப்பது கண்டு பேர் உவகை எய்தினார்
இந்நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து, இளையாழ்வாரும் பெரிய நம்பிகளை ஆசார்யனாக ஏற்று மதுராந்தகத்தில் பஞ்சஸம்ஸ்காரம் செய்துகொண்டு ஸ்ரீராமானுஜர் என்ற திருநாமத்தை ஏற்றார்.
இவற்றைத்தவிர, திருக்கச்சி நம்பிகளைப் பற்றிய விவரங்கள் பூர்வாசார்யர்களின் க்ரந்தங்களில் காணப்படவில்லை.
வியாக்யானங்களில் அவரைப் பற்றிய சில குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. அவை:
பெரியாழ்வார் திருமொழி – 3.7.8 – திருவாய்மொழிப் பிள்ளை ஸ்வாபதேச வியாக்யானம் – திருக்கச்சி நம்பிகள் தேவப்பெருமாளிடம் எம்பெருமானுக்கு உகந்த திருநாமம் ஒன்றை தனக்கு சூட்டுமாறு வேண்டி நிற்க, (கஜேந்திராழ்வான் காஞ்சியில் தேவபெருமாளை வழிபட்டதால், கஜேந்திராழ்வான் தேவப்பெருமாளுக்கு மிகவும் பிடித்தமானவர் என்பதால்) எம்பெருமானும் கஜேந்திரதாஸர் என்ற திருநாமத்தை திருக்கச்சி நம்பிகளுக்கு சூட்டி மகிழ்ந்தார்.
திருவிருத்தம் – 8 – நம்பிள்ளை ஈடு – ஒரு முறை எம்பெருமானார் சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடன் கோஷ்டியாக அமர்ந்திருந்தார். திடீரென திருக்கச்சி நம்பிகளைப் பற்றிய நினைவு வந்தவராக
கோஷ்டியை நோக்கி யாராவது ஒருவர் காஞ்சி சென்று திருக்கச்சி நம்பிகளின் நலம் விசாரித்து வர இயலுமா என்று வினவினார்.
அப்போது கோஷ்டியில் ஒருவரும் முன்வரவில்லை. மறுநாள் காலை
பெரிய நம்பிகள் (மஹாபூர்ணர்) எம்பெருமானாரை அணுகி எம்பெருமானாருக்குத் திருவுள்ளாமானால் தான் காஞ்சிபுரம் சென்று வருவதாகக் கூறினார்.
எம்பெருமானாரும் மிக்க மகிழ்ச்சியடைந்தவராக பெரிய நம்பிகள் தன் மீது பூரண அதிகாரம் உள்ளவர் ஆகையால் தன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் தகுதியும் அவருக்கே உள்ளது என்று கூறி அதற்கு சம்மதித்தார்.
பெரிய நம்பிகளும் காஞ்சிபுரம் சென்று திருக்கச்சி நம்பிகளைச் சந்ததித்து அவர் நலம் பற்றி விசாரித்துவிட்டு உடனடியாக ஸ்ரீரஙத்திற்குத் திரும்பத் தயாரானார். திருக்கச்சி நம்பிகள் எதிர் வரும் உத்ஸவத்தைக் காரணம் காட்டி பெரிய நம்பிகளை சில நாட்கள் கழித்து செல்லலாமே என்று கூறினார்.
பெரிய நம்பிகளோ, காஞ்சிபுரத்திற்கு வர ஒருவரும் முன்வராததாலேயே தான் வர நேர்ந்ததையும், மேலும் தான் வந்த காரியத்தின் நோக்கம் திருக்கச்சி நம்பிகளின் நலம் பற்றி விசாரித்தல் மட்டுமே அது நிறைவேறிவிட்டபடியால் உடனே கிளம்ப வேண்டும் என்று கூறினார்.
எம்பெருமானாரின் ஆசார்யரான பெரிய நம்பிகளே திருக்கச்சி நம்பிகளை சந்திப்பதற்காக காஞ்சிபுரம் சென்ற வந்ததிலிருந்து திருக்கச்சி நம்பிகளின் பெறுமையை நாம் நன்கு அறியலாம்.
ஆசார்ய ஹ்ருதயம் – 85ம் சூர்னிகை –
த்யாக மண்டபத்தில் ஆலவட்டமும் கையுமான அந்தரங்கரை வைதிகோத்தமர் அனுவர்த்தித்த க்ரமம் –
அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ப்ராமண குலத்தில் பிறக்காத பாகவதர்களின் பெருமைகளைப்பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, தியாக மண்டபம் என வழங்கப்படும் காஞ்சிபுரத்தில் தேவப்பெருமாளுக்கு ஆலவட்டம் வீசிக் கைங்கர்யம் செய்து வந்தவருக்கு (திருக்கச்சி நம்பிகளுக்கு) மிக உயர்ந்த வைதிகோத்தமரான (எம்பெருமானாரே) சேவை செய்ததை இவ்வாறாக குறிப்பிடுகிறார்.
மாமுனிகள் தன்னுடைய தேவராஜ மங்களம் 11வது ஸ்லோகத்தில் திருக்கச்சி நம்பிகளின் மேன்மையையும், தேவப்பெருமாளுக்கு அவர் மீதுள்ள பரிவையும் பின் வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்.
ஸ்ரீ காஞ்சிபூர்ணமிச்ரேண ப்ரீத்யா ஸர்வாபிபாஷனே
அதிதார்ச்சாவ்யவஸ்தாய ஹஸ்தத்ரீஸாய மங்களம்
திருக்கச்சி நம்பிகளிடம் உள்ள பேரன்பினால் தன்னுடைய அர்ச்சாவதாரப் பெருமைகளை குலைத்துக்கொண்டு உரையாடிய ஹஸ்திகிரீசனுக்கு ஸர்வ மங்களங்களும் உண்டாகட்டும்.
மாமுனிகள், இந்த ச்லோகத்தின் மூலம் தேவப்பெருமாளுக்கும் திருக்கச்சி நம்பிகளுக்கும் இடையே உள்ள உறவை தெளிவுபடுத்துவதுடன், நாமும் பக்தர்களை முன்னிட்டுக்கொண்டே பகவானை வழிபடவேண்டும் எனத் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
திருக்கசி நம்பி தனியன்
தேவராஜ தயாபாத்ரம் ஸ்ரீ காஞ்சி பூர்ணம் உத்தமம்
ராமாநுஜ முநேர் மாந்யம் வந்தேஹம் ஸஜ்ஜநாச்ரயம்
🙏🙏🙏🙏
இவர் அருளிச் செய்த
தேவராஜஅஷ்டகம்
என்னும் அற்புத ப்ரபந்தத்தின் மூலம் இவரின் அர்ச்சாவதார அனுபவத்தை அனுபவிக்கலாம் .. 🙏
இன்று திருவாதிரை..
ஸ்வாமி எம்பெருமானார் மாத திரு நக்ஷத்ரம்🙏
ஸகல சாஸ்த்ரங்களுக்கும் ஸங்க்ரஹம் திருவஷ்டாக்ஷரம்.. அதனுடைய பரம தாத்பர்யமாயும்,
ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய ப்ரபந்தங்களின் ஸாரார்த்தமாயும்,
ஸ்ரீ மதுரகவிகளுடைய உக்தியாலும்
அநுஷ்டாநத்தாலும்
ப்ரகாசிதமாயும், நம் பூர்வாசார்யார்களின் உபேதச பரம்பரையாலே ப்ராப்தமாயும் சேதநர்களனைவர்க்கும் இன்றியமையாத ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்தங்களின் நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷமாயும், பரம ரஹஸ்யார்த்தமாயு மிருப்பது சரம பர்வ நிஷ்டை. அஃதிருக்கும்படியை த் திருவரங்கத்தமுதனார்க்கு எம்பெருமானார் தமது நிர்ஹேதுக க்ருபையினாலே கூரத்தாழ்வான்
திருவடிகளிேல இவரை ஆச்ரயிப்பித்தருளி இவர் முகமாக உபேதசித்தருளினார். அங்கனம் உபேதச ப்ராப்தமான அந்தச் சீாிய பொருளை இவ்வமுதனார் தாம் அநவரத பாவநை பண்ணி எம்பெருமானார் திருவடிகைளை இடைவிடாது ஸேவித்துக்கொண்டு போந்தராய் அவருடைய திருக்கல்யாண
குணங்கைளத் தமது பத்திப் பெருங்காதலுக்குப் போக்குவீடாகப் பேசி அநுபவித்தே தீரவேண்டும்படியான நிலைமை தமக்கு உண்டானமையாலும் சரமபர்வநிஷ்டையே சீாியதென்கிற பரமார்த்தத்தைச் சேதநர்கட்கு எளிதில் உணர்த்த வேணுமென்கிற க்ருபாமூலகமான கருத்தினாலும் தாம் எம்பெருமானாருடைய திவ்யகுண சேஷ்டிதாதிகளை ப்ரேமத்துக்குத் தகுதியாகப் பேசுகிற பாசுரங்களாேலே அவருடைய வைபவங்களை அனைவர்க்கும் வெளியிடா நின்றுகொண்டு முன்பு ஆழ்வார் திருவடிகளுக்கே
அற்றுத்தீர்ந்த மதுரகவிகள் தமது நிஷ்டையைக்கூறும் முகத்தாலும் பிறர்க்கு உபேதசிக்கும் முகத்தாலும் உஜ்ஜீவநத்துக்கு உபயுக்தமான அர்த்தத்தை லோகத்தில் வெளியிட்டருளினதுபோல, இவர் தாமும் அவ்வகைகளாேலே ஆசார்யாபிமாந
நிஷ்டர்க்கு அறிந்து கொள்ளத்தக்க அர்த்தங்களையெல்லாம் மிக்க சுருக்கமும் மிக்க விாிவுமின்றி நூற்றெட்டுப் பாசுரங்கள் கொண்ட இத்திவ்ய ப்ரபந்த முகத்தால் அருளிச்செய்கிறார்.. . 🙏
நின்றவண் கீர்த்தியும் நீள்புனலும்,* நிறை வேங்கடப்பொற்
குன்றமும்* வைகுந்த நாடும் குலவிய பாற்கடலும்*
உன்தனக்கு எத்தனை இன்பந் தரும் உன் இணைமலர்த்தாள்*
என்தனக்கும் அது,* இராமாநுச! இவை ஈந்தருளே……
எம்பெருமானாரே!
நிலை நின்ற பெரும்புகழும் அதிகமான நீர்ப்பெருக்கும் நிறைந்துள்ள திருவேங்கடமென்னும் அழகிய திருமலையும்
ஸ்ரீவைகுந்தமாகிய திருநாடும்
கொண்டாடத்தக்க திருப்பாற்கடலும்
தேவரீருக்கு
எவ்வளவு ஆநந்தத்தை விளைக்குமோ,
தேவரீருடைய உபய பாதாரவிந்தங்கள்
எனக்கும் அவ்வளவு ஆநந்தத்தை உண்டாக்கும்..
இப்படிப்பட்ட திருவடிகளை
அடியேனுக்குத் தந்தருள வேணும் ..
கீழ்ப்பாட்டில்…
அமுதனார் விளக்கிய பரமபக்தியை அறிந்த எம்பெருமானார் மிகவும் உகந்தருளி *இவர்க்கு
நாம் எதைச் செய்வோம்* என்றிருப்பதாகக் கண்ட அமுதனார், “ஸ்வாமிந்! அடிேயேனுக்குத் தேவரீர் வேறொன்றும்
செய்தருள வேண்டா; அடிேயனுக்கு ஸர்வஸ்வமாகிய இந்தத் திருவடித் தாமைரகைளத் தந்தருள வேண்டுமத்தனை
என்கிறார். … 🙏
ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:
—————
நல்லான் வாழ்ந்தது கர்நாடக ராஜ்யத்தில். அப்புறம் காஞ்சிபுரம், திருமலை என்று பல இடங்களில் வம்சம் பரவியது.
மஹான் நாதமுனிகளுக்கு ஒரு வைஷ்ணவ சிஷ்யன். உருப்பத்தூர் ஆச்சான் பிள்ளை என்று பெயர் (823–924) இன்னொரு பெயர் வரதாச்சாரி.
ஸ்ரீவத்ஸ கோத்ரம். நான் சொல்வது காஞ்சிபுரத்தில் நடந்த ஒரு சம்பவம்.
ஒருநாள் வரதாச்சாரி ஆற்றில் ஸ்னானம் செய்யப் போகும்போது ஒரு பிணம் நீரில் மிதந்து வருகிறது. யார் இது என்று பார்க்கிறார்.
அதன் உடலில் ஸ்ரீவைஷ்ணவ நாமங்கள் உடலில் பொறித்த சங்க சக்ரம் இன்னும் மறைய வில்லை.
அடாடா, யாரோ ஒரு வைஷ்ணவர் உடலாக இருக்கி றதே. அனாதையாக இப்படி நீரில் அடித்துச் செல்ல விடலாமா?
அதற்கு செய்யவேண்டிய இறுதி கார்யங்களைச் செய்ய யாரும் இல்லாத போது நாம் செய்யவேண்டியது கடமை அல்லவா? என்று மனம் உரக்க சொல்லியது. அந்த உடலை சிரமப்பட்டு கரையேற்றி, வைஷ்ணவ சம்பிரதாய வேத மந்த்ர பிரேத ஸம்ஸ்காரங்கள் செய்து அக்னியில் அந்த உடலை சேர்த்து கடனை முடித்தார். தீ அந்த உடலை மட்டும் விழுங்கவில்லை, காட்டுத்தீயாகப் பரவி ஊரிலுள்ள பிராமணர்கள் பண்டிதர்கள் எல்லோரும் சண்டைக்கு வந்துவிட்டார்கள்.
அப்போதெல்லாம் ஜாதி வித்யாசம் பார்த்த காலம் அல்லவா. எப்படி ஒரு வேறு வகுப்பு மனிதனின் உடலைத் தொட்டு வைஷ்ணவ அந்திம சடங்குகளை நீ செய்யலாம்? வரதாச்சாரியை ப்ரஷ்டம் செய்து ஒதுக்கி வைத்தார்கள்.
வரதாச்சாரி வீட்டில் ஸ்ரார்த்தம். ஒரு பிராமணனும் நடத்தி வைக்க எந்த பிராமண வைதிகரும் தயாரில்லை. மறுத்துவிட்டார்கள்.
”காஞ்சி வரதராஜா, ஸ்ரீரங்க ரங்கநாதா, திருப்பதி வெங்கடேசா எல்லாம் உன் செயல், என் நிலையைப் பார்த்தாயா?’ ஒரு வைஷ்ணவனுக்கு அந்திம சம்ஸ்காரம் செய்வித்ததற்கு இந்த தண்டனையா?.
நேரம் ஓடுகிறது ஊருக்கு வெளியே ரெண்டு பிராமணர்களைக் கண்டு அந்த வெளியூர்க் காரர்களை ஸ்ரார்த்தம் நடத்தி வைக்க கெஞ்சுகிறார். ஒப்புக்கொண்டு வருகிறார்கள். சாஸ்த்ரோக்தமாக நடத்தி கொடுத்து வைத்த அவர்களுக்கு நன்றியோடு நமஸ்காரம் செய்த வரதாச்சாரி கண்ணீர் விட்டு வணங்குகிறார். நீங்கள் யார் என்று அடியேன் அறியலாமா?
‘’நான் வரதராஜன், காஞ்சிபுரம், என்று ஒருவர் சொல்லி மற்றவரை பார்க்க அவர் ” நான் வெங்கடேசன் திருமலை’’ என்று சொல்லி புன்னகைத்து மறைகிறார்கள்.
அன்று காலை காஞ்சி புறம் வரதராஜன் சந்நிதியில் பட்டாச்சார்யார் கள் (வரதாச்சாரியை ப்ரஷ்டம் செயது வைத்தவர்களில் சிலர்) பூஜை செய்து காஞ்சி வரதனை அலங் கரித்து ஹாரத்தி காட்டும்போது கணீரென்று பெருமாள் குரல் ஒலிக்கிறது.
”ஊருக்கெல்லாம் பொல்லான், எமக்கு நல்ல ஆச்சான் சக்கரவர்த்தி’’
ஆஹா இன்று ஆச்சான் வரதாச்சாரி வீட்டில் ஸ்ரார்த்தம். நாம் ஒருவரும் உதவவில்லையே. பெருமாள் இப்படி சொல்கிறாரே என்று ஓடுகிறார்கள். விஷயம் கசிகிறது. மின்னல் போல் எங்கும் சேதி பரவுகிறது
பெருமாளே வந்து நடத்திக் கொடுத்தது தெரிந்து வரதாச்சாரியை எல்லோரும் வணங்கிக் கொண்டாடுகிறார்கள் .பெருமைப் படுத்துகிறார்கள். நல்லான் சக்ரவர்த்தி என்று அழைக்கிறார்கள்
அவர் வம்சம் தான் நல்லான் சக்கரவர்த்தி என்ற பெருமை வாய்ந்த காஞ்சி வரதராஜ பெருமாள் கொடுத்த பட்டத்தை இன்னும் விடாமல் சூட்டிக்கொண்ட எத்தனையோ வைஷ்ணவர்கள். இந்த பட்டத்தை விடலாமா?? எத்தனை பேருக்கு கிடைக்கும்
வந்தே வரத ராஜேந மம நல்லான் இதி ஸம்ருதம்
பரம ஏகாந்தி ஸம்ஸ்காராத் ப்ரக்யாதம் லோக தேசிகன் -இவர் தனியன்
ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–