Thiruvonum's Weblog

ஸ்ரீ நாத முனிகள் அருளிய தனியன்

பக்த அம்ருதம் விஸ்வ ஜன அனுமோதனம்
சர்வ அர்த்ததம் ஸ்ரீ சடகோப வாங்மயம்
சஹச்ர சாக உபநிஷத் சமாகமம்
நமாம் யஹம் திராவிட வேத சாகரம் –

இரண்டாம் வேற்றுமை உருபில் அனைத்தையும் –திராவிட வேத சாகரம் ––அஹம் நமாமி-திராவிட சாகரத்தை வணங்குகிறேன்-
அனுமோதனம் -பேர் ஆனந்தம்
சர்வ வர்த்ததம் -எல்லா ஆழ்ந்த பொருள்கள் கொண்டது
ஸ்ரீ சடோ கோப வாங்மயம் -திரு வாய் மொழி –

பக்த அம்ருதம்
பண் கொள் ஆயிரத்து இப்பத்தால் பத்தராகக் கூடும் -3-6-11-
– பத்தர் பரவும் ஆயிரத்தின் –3-5-11-
-பத்தர் பித்தர் பேதையர் பேசின -கம்பர் -நாத முனிகள் அரங்கேற்றம்
தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல்மாலை சொன்னேன் -9-4-9-

விஸ்வ ஜனம் -அனுமோதனம் -பிரபன்னர்களுக்கு மட்டும் இல்லை -ஜனம் -பிறந்த அனைவருக்கும் –
கண்டவாற்றால் உலகு தனக்கே நின்றான்தன்னை வண் தமிழ் நூற்க நோற்றேன் -நோற்றது அவன் -நான் நூற்க -அடியார்க்கு இன்ப மாரி – கோரா மா தவம் செய்தனன் கொல் -பெரிய பெருமாள் அன்றோ தவம் செய்தார் –
ஏர்விலா என்னைத் தன்னாக்கி என்னால் தன்னை பார் பரவு இன் கவி 7-9-5-

சர்வார்த்ததம்
ஆற்ற நல்ல வகை –காட்டும் அம்மானை –அமரர் தம் ஏற்றை –எல்லாப் பொருளும் விரித்தானை –4-5-5-
மிக்க இறை நிலையும் தொடங்கி -பகவத் சேஷத்வம் தொடங்கி -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் –
-மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்க பாடி -என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் -பாகவத சேஷத்வம் வரை அருளி
கங்கை காங்கேயன் பாடிய எச்சில் வாய் இல்லையே -அசத் கீர்த்தனம் இல்லையே
அறிய வேண்டிய அர்த்தம் –

ஸ்ரீ சடகோப வாங்மயம்
குருகூர் சடகோபன் சொல் -1-1-11–சாட்யம் போக்கி -பிறர் சாட்யமும் போக்கி-சஹச்ர சாக உபநிஷத் சமாகமம்–வேத சார -சாம வேத சார -சாந்தோக்யம் சார -உத்கீதம் -உத்கீத பிரணவம்
உ து -விளக்க 1102- உயர்வற –பிறந்தார் உயர்ந்தே
உத்காதா -தொனியில் பாட உத்கீத பிரணவம்

நமாம் யஹம் திராவிட வேத சாகரம்
வேத அரும் பொருள் நூல்களை -வண் தமிழ் நூலாக்கி 9-3-3-
எய்தற்கு அரிய –ஆயிர இன் தமிழ் பாடினான் –
-அளவியன்ற அந்தாதி –வான் ஓங்கு பெரு வளமே -1-4-11-
– பத்தர் பரவும் படி சொல்லிற்று -1-5-11-

கடல்– திருவாய்மொழி ஒப்புமை –
பக்தர்களுக்கு அமுதம் இது –மறைப் பாற் கடலை திரு நாவின் மந்தரத்தால் கடைந்து –துறைப் பால் படுத்தி
தமிழ் ஆயிரத்தின் சுவை அமிர்தம் -பாம்பணைப் பள்ளியன் அன்பர் -ஈட்டம் களித்து அருந்த நிறைப்பான் கழல் அன்றி ஜன்ம விடாயுக்கு நிழல் இல்லை
கம்பர் -நாய் போல் –பிறவி என்னும் நோய் –இம்மைக்கும் எழுமைக்கும் மருந்து
விண்ணவர் அமுது உண்ண -அது -தேவர்களுக்கு போக்கியம் விண்ணின் மீது அமரர்க்காக
இது பாலோடு அமுதம் அன்ன ஆயிரம் -8-6-11-அவனித்தேவர் களுக்காக -8-4-10-விளையாடும் பூமியில் உள்ளார் –பூ சுரர் போக்யம்
ஆராவமுதத்தை உடைத்தாய் இருக்கும் இது –அது அமுதம்
-கடல்-அது சர்வ ஜன சந்தோஷம் -அபிமத ப்ரதம் -தர்ச நீயம் –
இது-முதல் பத்தர் வானவர் என் அம்மான் -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் -187 சூர்ணிகை –
வீட்டின்ப இன்ப இன்ப பாக்களில் -த்ரவ்ய பாஷா ஆராய்ச்சி–இன்ப மாரியில் ஆராய்ச்சி -மாத்ரு யோனி பரிஷை உடன் ஒக்கும் –
இவற்றில் பிராவண்யம் -அர்ச்சாவதாரத்தில் -இவள் பரமே –திரு விருத்தம் இளைமை -பிராயத்தில் இருந்து -இவளுக்கு பக்தி உண்டு
இவள் பரமே என்ன உண்டாய் -தேவர் போகய அமிர்தம் போல் அன்றிக்கே –
என் நாவில் இன் கவி தமிழர் இசை காரர் என் வாய் முதல் அப்பன் பத்தர் வானவர் கேட்டு ஆரார் –
தென்னா என்னும் என் எம்மான் -அவனும் தலை -மகுடம் சாய்க்க வல்ல கவி பாடும்
பார் பரவும் என்னும் படி –சேஸ்வர விபூதி த்வய போக்யமாய் இருக்கும் –
ஈஸ்வர ஈசிதவ்ய வாசி இன்றி போக்யமாய் இருக்கும் -இது
அம்பஸ்–அகஸ்த்யர் வாயில் இருந்து வந்த நீர் கடல் –
இது சடகோப வாங்மயம் -சந்தஸ் –
திரு வாய் மொழி -நேரான மொழி பெயர்ப்பு -ஸ்ரீ சடகோப வாங்மயம்-
சந்தன சாகா சாமான்யம் -கடல் -சகஸ்ர சாகா -சார -சந்தனம்-
சாம வேத சாரம் -சர்வ சாகா சாரம் -சந்தன சாகா சமாகத்தை அருகாமை
சர்வ வேத சாகா உபநிஷத் சமம்
அஞ்சலிம்-ப்ராங்முகம் க்ருத்வா –அசரண்யனுக்கு சரண்யமாய் இருக்கும் –கடலுக்கு முன் பெருமாள் கடல்
வண் தமிழ் நூல்களான இது சடகோபன் பாட்டு என்றவாறே நாடு அடைய கை எடுக்கும் படியாக அனுசந்திக்க -என்றதும் கை கூப்புவோம் உலகமே –

வந்தே இராமாயண ஆர்ணவம் -போலே
ஸ்லோகஜால ஜல தீர்ணம் -நீர்
சர்க்கம் -500 -கல்லோலங்கள்
காண்டம் -6 முதலைகள் –
அங்கு 24000/சதுர விம்ச -இங்கு சீர்த் தொடை ஆயிரம் 24
தீர்த்தங்கள் ஆயிரம்
500 சர்க்கம் -பத்து நூறு என்னும் படி இருக்கும்
ஷட் காண்டம்- ஷட் பதார்த்த த்வய பிரதிபாத்யமாய் இருக்கும்-தீர்த்த சரணாகதி திருவாய் மொழி என்பதை சார சங்க்ரஹத்தில் சொன்னோம் –
7 காண்டங்கள்- 630 சர்க்கம் -24000 ஸ்லோகங்கள்
6 காண்டங்கள் 500 சர்க்கம் –
பத்து பத்தாக இருக்கும் தமிழ் வேத சாகரம்
அது ரகு வம்ச சரிதம்– இது முகில் வண்ணன் அடி மேல் சொன்ன சொல்மாலை ஆயிரம்
இஷ்வாகு -தண்டகன் –அம்பரிஷன் –ககுஸ்தன் –பகீரதன் -ரகு -ராகவன் –
வால்மீகி பகவான் ரிஷி –-ஔபசாரிகம் வாய்பேச்சுக்காக-ப்ரோக்தம் குருகூர் சடகோபன் சொல்
மகா பாதக நாசனம் -அரு வினை நீர் செய்யும் படியாய் இதுவும் இருக்கும்
சம்சார பதவி நீக்கும் -வானின் மீது ஏற்று -8-4-11-அருள் கொடுக்கும்
திருவடியே அடைவிக்கும் – -4-9-11-கீதா உபநிஷத் -கோதா உபநிஷத் -போலே இதுவும் சடகோப உபநிஷத் –தனிக் கேள்வி அது -இது மிதுனத்தில் இன்பம் பயக்க -எழில் மாதரும் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனிகள் அருளிச் செய்த தனியன்–

திருவழுதி நாடு என்றும் தென் குருகூர் என்றும்
மருவினிய வண் பொருநல் என்றும் -அருமறைகள்
அந்தாதி செய்தான் அடியிணையே எப்பொழுதும்
சிந்தியாய் நெஞ்சே தெளிந்து —

இத்தால் உத்தேச்ய வஸ்துவின் சம்பந்த சம்பந்தம் பெற்ற வஸ்துக்களும் உத்தேச்யம்

பெண் புக்ககத்தாரை ஆசைப்பட்டு இருக்கும் பிள்ளை வேட்டகத்தாரை ஆசைப் பிடித்து இருக்கும் –
நாடு ஊர் ஆறு –வாசி அற அனைத்தும் -உத்தேச்யம் -வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை திருக் கோயில் -அப்பன் கோயில் –
ஆழ்வார் திருவடி ஸ்பர்சம் -பட்டதால் -பிரசன்னமான மனசே -வைகுந்த சேவகனார் சேவடியோபாதி வைகுந்த வானோடும் உத்தேச்யம்-இறந்தால் தங்குமூரான-கண்ணன் விண்ணூர் -அமுத விரஜை ஆறும் -ஆர்த்தி பிரபந்தம் -20-மூன்றும் உத்தேச்யம் போலே -இங்கும் இவை உத்தேச்யம் -இணை அடி மூன்றிலும் ஸ்பர்சித்து இருக்குமே -அதனால் சேர்த்து சிந்தியாய் -இவற்றுடன் –
கவளை யானை கொம்பு ஒசித்த கண்ணன் என்னும் —-காமருசீர் குவளை மேகம் அன்ன மேனி கொண்ட கோன் என்னானை என்னும் –
தவள மாடு நீடு நான்கைத் தாமரையாள் கேள்வன் என்னும் –பவள வாயாள் என் மடந்தை பார்த்தன் -பள்ளி பாடுவாளே -4-8-1-மூன்று என்னும் -இங்கு போலே அங்கும்
மூன்று என்றும்  உண்டே
வாய்ந்த வழுதி வள நாடன் -நிரூபகம் ஆழ்வாருக்கு -திருவடிகள் நாட்டோடு நடக்கிறது
குருகூர் நகரான் -அதுவும் அப்படியே
பொருநல் சங்கணித் துறைவன் -10-3-11—நரசிம்ஹ சந்நிதி -பின் பக்கம் தீர்த்தவாரிக்கு எழுந்து அருளுவார்
—ஆற்றில் துறையில் ஊரில் உள்ள வை ஷம்யம் வாசாம் அகோசரம் -நாயனார் –
மருவ இனிதாய் இருக்கும் -வலைச் சேரி இடைச் சேரி இல்லையே -மீன நவநீதங்கள் இல்லையே —இப்பொழுதும் இறங்கி தீர்த்தம்-
நல் ஞானத் துறையிலே படிந்து ஆடி –வண் சடகோபன் போலே இதுவும் -திருவடியும் வண்மை யுடைத்தாய் இருக்கும் -சடகோபன் எங்கும் சாதிப்பார்களே -குரு பதாம் புஜாம் த்யாயேத் -மற்று ஒன்றில் மருளாதே –
அன்றிக்கே
பொலிந்த நின்ற பிரான் ஆதிப்பிரான் அடி இணையே சிந்திப்பாய்
நாடு ஊர் ஆறு  மூன்றுக்கும் அவனுக்கும் பொருந்தும்
வைகுண்ட புவன லோகம் -நாட்டையும் –புரி -ஊரும் -திருமா மணி மண்டபம் -விரஜையும்-அமிருத வாஹினி-தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -அருமறையின் தாத்பர்யம் அர்ச்சை -வேத சரம நிலை அருளிச் செயல் -திருக் குருகூர் –ஆதி பிரான் நிற்க -நீள் கழலையும் திருவாய்மொழியில் சொல்லிற்று-இத்தை மற்றை உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களுக்கும் உப லஷணம்-அன்றிக்கே-
குட்ட நாடு -நாட்டையும் அருளிச் செய்வது-திரு வண் வண்டூர்-தண் புனல் சூழ் திருவரங்கத்து உள்ளே -7-2-6–திவ்ய தேச திவ்ய நகர திவ்ய ஆறு திருவாய் மொழி முகேன தர்சிப்பித்தார் –அடியிணைகளை சிந்தியாய் எப்பொழுதும் சிந்தியாய் -என்று அரு மறைகள் அந்தாதி செய்து ஆழ்வார் வெளியிட்டு அருளினார்
ஆதிப்பிரான் தான் -யானாய் தன்னைத் தான் பாடி -என்றுமாம்
அதவா-
வேத வேத்ய ந்யாயத்தாலே பரத்வ பர முது வேதம் வ்யூஹ வ்யாப்தி அவதரணங்களிலே ஓதின நீதி கேட்ட மனு படு கதைகளாய்-ஆக மூர்த்தியில் பண்ணிய தமிழ் ஆனவாறே வேதத்தை த்ராவிடமாகச் செய்தார் –70-சூர்ணிகை-
முது வேத முதல்வன் -பரத்வ பரம் /வ்யாப்தி -அந்தர்யாமி –
ஓதின நீதி -வ்யூஹம் பரம்-பாஞ்சராத்ர ஆகமம்
கேட்ட மனு -மனு ஸ்ம்ருதி-அந்தர்யாமி பரம்-
படு கதை -இதிஹாச புராணங்கள்-அவதரணங்கள் பரம்–
ஆக மூர்த்தியாய் -அர்ச்சை –அருளிச் செயல்கள் பரம்–இப்படி ஐந்தும்
திருநாம பாட்டுக்கள் தோறும்- நாடு ஊர் ஆற்றை- சொல்லி தமக்கு நிரூபகம் மிக்க வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப் பாடி-என்பதால் -திருவடிகள் உடன் இவற்றை இணைத்து-ததீய வைபவம் தானே வேத தாத்பர்யம்
சிந்தித்து தெளிந்து–திராவிட உபநிஷத் ஆச்சார்யர் உடைய அங்க்ரி யுகளம் -தெளிவுற்ற சிந்தையர் -7-5-11- தெளிந்த என் சிந்தை -உபாயம் உபேயம் என்று தெளிந்து –மனசே சந்ததம் நினைத்து கொண்டு இருப்பாய் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ சொட்டை நம்பிகள் அருளிச் செய்த தனியன்

மனத்தாலும் வாயாலும் வண் குருகூர் பேணும்
இனத்தாரை யல்லாது இறைஞ்சேன் -தனத்தாலும்
ஏதும் குறைவிலேன் எந்தை சடகோபன்
பாதங்கள் யாமுடைய பற்று –

வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷா ச யுஷ்மத்–பாதாரவிந்த யுகளம் குருணாம் –கூரேச நாத குருகேச –போலே-
பேணுகை -திருக் குருகூர் அதனை உளம் கொள் ஞானத்து வைம்மின் உம்மை உய்யக் கொண்டு போகுறிலே– 4-10-9-குருகூர் புர மாகாத்ம்யம் -அறிந்து -சிந்தனைக்கு விஷயம் -பாடி ஆடி பரவிச் சென்மின்கள் -4-10-2-சம்ப்ரம நர்த்தனம் –
மனசால் நினைத்தும் வாயாலே பாடி விரும்பி-பேணுகை- விரும்புகை -பாடுகை நினைக்கை -ஆடுகை
மனத்தால் -முதலில் -நினைத்ததை தானே பேச வேண்டும் மனம் பூர்வ வாக் உத்தர -க்ரமம்
மனஸ் ஏகம் கர்மம் ஏகம் வாய் ஏகம்-ஆர்ஜவம் — மனசால் நினைத்து வெட்கி பேசாமல் இருக்கக் கூடாது –
ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து —மால் கொள் சிந்தையராய் ஆட்டம் -ஈட்டம் கண்டு
ஆழ்வார் சம்பந்தம் உடைய தேசத்தில் விருப்பம் உள்ளார் அடைய பஜித்தேன் -அந்யரை ஆதரித்து பஜிக்க மாட்டேன் –
நல்லார் நவில் குருகூர் -திருவிருத்தம் -100-
சமூஹமாய் உள்ளவர்கள் இனத்தார் ஒரே மனஸ் யுடையவர் ஒரே கோஷ்டி சஜாதீயர்
10-6-11- குருகூர் சடகோபன் பாட்டில் அன்வயம் உள்ளவர்கள்
குழாங்கள் தென் குருகூர் -2-3-11-
பிசாசான் -தனவான் யக்ஷன் –பஹு  வசனம் -விரல் நுனியால் பெருமாள் அழிப்பார்-கூட்டம் கூட்டமாக எடுத்தது போலே –
திருவாய் மொழியில் அதி பிராவண்யம் உள்ளார் இடம் கூடுவேன் என்றவாறு –
அந்யரை அநாதரிப்பேன்
மற்று ஒரு தெய்வம் உளது என்பார் உடன் உற்றிலேன் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை – போலே
இதுக்கு அடி மேலே சொல்லுகிறது –தனத்தாலும் ஏதும் குறைவிலேன் -தனம் மதியம் தவ பாத பங்கஜம்-ஆழ்வார் திருவடிகளைப் பற்றிய நமக்கு விபூதி சர்வம் என்னும் படி -ஆளவந்தார் ஆழ்வாரை மாதா பிதா ஸ்லோகத்தில் அருளிச் செய்தாரே
எந்தை சடகோபன் பாதங்கள் யாமுடைய பற்று –அன்னையாய் அத்தனாய் -மாதா பிதா -பிரியம் ஹிதம் –ஜனகரான ஆழ்வார் –பிராப்த சேஷியான ஆழ்வார் திருவடிகள் எந்தை பாதங்கள் -வகுத்த சேஷி
யாமுடைய -தத் சேஷ பூதர் -சரீரமான அனைவருக்கும் அடிமை தானே -அனன்யார்ஹ சேஷத்வத்துக்கு கொத்தை வராது-
-ராவணன் -ஒத்துக் கொள்ள வில்லையே -அதனால் கூடாது
சமஸ்த பரிவாராய ஸ்ரீ மதே நாராயணாய நம-நித்யம் சொல்லுகிறோம் -அந்தர்பூதர்கள் -பணியா அமரர் -நித்ய சூரிகள் வணங்கா முடி -தலை குனியாத வர்கள் இடத்தில் கூழைக் கும்பிடு போடாதாவர்
பற்று என்று பற்றிப் பரம பரம் பரனை -10-4-10-

————————————————————————–

ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் அருளிச் செய்த தனியன் –

ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி இராமானுச முனி தன்
வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன் -ஆய்ந்த பெரும்
சீரார் சடகோபன் செந்தமிழ் வேதம் தரிக்கும்
பேராத உள்ளம் பெற –

நிற்கப் பாடி -மதுரகவி நாத முனிகள் -ஆழ்வார் பிரசாதம் நமக்கோ
எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் -ஆர்த்தி பிரபந்தம் -ஸ்ரீ ஸூக்தி -இவரே உடையவர் -அனைத்தும் -பொறுப்பு -உய்ய ஒரே வழி உடையவர் திருவடி –
உடமையை நாம் பிரார்த்திக்க யுடையவர் இடம் தானே
உள்ளம் தேங்கி அனுஷ்டான பர்யந்தம்
அஷட் கரணம் ஆறாவது காதுக்கு கேட்க்கக் கூடாது -மூன்றாவர் -ஐஞ்சாம் காதுக்கு சொல்ல வில்லை
பாதம் -பாதங்கள் என்றபடி
ஆய்ந்த -விலஷணம் என்றபடி
ஏற்கும் பெரும் புகழ் வானவர் ஈசன் கண்ணன் தனக்கு ஏற்கும் பெரும் புகழ் வண் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல் -3-9-11-
கம்பர் -தம்மை சடகோபர் அந்தாதி சொல்லிக் கொண்டார்-
அங்குத்தைக்கு-ஏற்புடைய -அனுரூபமாய் -ஆழ்வாருக்கு -இவர் மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர்
ரெங்கராஜ சரணாம் புஜ ராஜ ஹம்சம் -பராங்குச  பாதாம்புஜ ப்ருங்க ராஜம் -பெருமாள் ஆழ்வார் இருவருக்கும் பொருந்திய இராமானுச முனி –
முனி மனன சீலர் -சம்சாரிகளை கடைத்தேற மார்க்கம் -சொத்தை சுவாமி இடம் சேர்க்க –அப்போது ஓர் சிந்தை செய்து –
மிடற்றைப் பிடிக்குமா போலே ஆழ்வார் அருளிச் செயல்கள் -கூரத் ஆழ்வான்-
என்றோ அபசாரப் பட்ட வண்ணான் –ஈரம் கொல்லி –கைங்கர்யம் கொண்டு அருளிய பின்பு -அரங்கன் இடம் பிரார்த்தித்தார் முனி –
பிரணதி பண்ணா  நின்றேன்- திருவடிகள் -ஒப்புச் சொல்ல முடியாத பொருந்திய திருவடிகள் -ஊமையன் பேறு பெற்ற ஐதிகம் -செம்மா பாத பற்பு தலை சேர்த்து ஒல்லை
பிராப்ய புத்த்யா-ராமானுஜ்ச்ய சரணம் பிரபத்யே -வர்த்தமானம் -வணங்குகின்றேன் -பிரபத்யே த்வயம் போலே
உபாயம் புத்தி -சக்ருத்–பிராப்யத்வேன-
சக்ருதேவ -சடக்கு என கூரத் ஆழ்வான்
நூறு தடவை -செய்தாலும் கிடைக்கும் பேற்றுக்கு ஒரு தடவை போலே
உபாயத்வேன –
சம்சார பீதி வரும் பொழுது -பிரபத்யே சொல்லிக் கொண்டு நம்பிக்கை
கைங்கர்ய ரூபேண எப்பொழுதும்
மனஸ் பெற பிரார்த்திக்கிறோம் -அழுக்கு-காமாதி தோஷாதி-போக்கி அருளுவார் -ஸூ பிரதிஷ்டம்-பேராத உள்ளம் பெற –
ஆய்ந்த -ஆய் கொண்ட சீர்-வள்ளல் ஆழிப் பிரான் –3-9-9- -ஆய பெரும் புகழ் எல்லையிலாதன பாடிப் போய் 3-9-8-
விலஷணம் -விசேஷ விசித்திர விபரீத விசேஷணம் –விசேஷமான லஷணம் நிரவதிகம் –எல்லை இல்லா கல்யாண குணங்களால் பூர்ணர் –சீரார் -சீர் ஆர்ந்து பொருந்தி உள்ள -ஞான பல ஐஸ்வர் யா வீர்ய சக்தி தேஜஸ் – -ஷாட் குண்யம் –
ஆறு பத்துக்களுக்கும்– பரத்வ ஞானம் ஞப்த்தி-முக்தி -வ்ருத்தி-கைங்கர்ய பிரார்த்தனை – –விரக்தி -வைராக்கியம் —பக்தி -ஆராத பெரும் காதல் -பேர் அமர் காதல் பின் நின்ற காதல் கழிய மிக்க காதல் –பிரபத்தி -அடிக் கீழ் புகுந்து அமர்ந்தேனே-நிரவதிக இந்த ஆறு குணங்கள்-
அதி ஸூலபமான திராவிட வேதம் தரிக்கும் படி-நிச் சலனமான மனசை பெற –
அன்றிக்கேஆய்ந்த பெரும் சீர் -சடகோபனுக்கும் -திருவாயமொழிக்கும் கொள்ளலாம் –
ஆய்ந்த பெரும் சீர்மை -விசேஷணம் -செந்தமிழ் வேதம் -திருவாய்மொழி –அடை மொழி ஆக்கி –
சீர்த் தொடை ஆயிரம் –பிரபந்த தாரணத்துக்கு —
தீ மனம் கெடுத்து–ஸ்ரீதரனே -மருவித் தொழும் மனம் –ஆச்சார்யர் அருள வேண்டுமே -2-7-கேசவன் தமர் –
ஆழ்வார்கள் அனைவருக்கும் அவனே ஆச்சார்யர் -நமக்கு ஆச்சார்யரே தெய்வம் –
தங்கு மனம் நீ எனக்கு தா -பெரிய திருமொழி தனியன் -தவராசா -எதிராஜர் -பொங்கு புகழ் மங்கையர் கோன் -ஈந்த மறை ஆயிரம் அனைத்தும் –
மாறன் பணித்த மறை உணர்ந்தவர் –இராமானுச நூற்று அந்தாதி 44-இவர் தானே -மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் –
தென் குருகைப் பிரான் பாட்டு என்னும் பசும் தமிழ் தன்னை தன் பத்தி என்னும் -29
பாய் மதகமாக யுடையவர் –எங்கள் இராமானுச வேழம்–வலி மிக்க சீயம் இராமானுசன் -பரபரப்பு பெருமதம்-சிம்மம் யானை இரண்டும் –
மோகனாச்த்ரம் தூங்கும் கோபிகள் -ஜ்ரும்பனாச்த்ரம் -வெளியில் உள்ள கோபிகள்-துடித்தும் மயங்கியும் கோபிகள் இரண்டு வர்க்கம் உண்டே –
திருவாய்மொழி மணம்–உரு பெரு செல்வமும் -அறிதர நின்ற -19- தந்தை தாய் எல்லாம் திருவாய்மொழி -செம் தமிழ் ஆரணமே-இன் நீணிலத்தோர் அறியும் படி
அவர் திருவடிகள் ஆகையாலே இவரை அர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ ராமானுசன் ஆழ்வார் திரு நகரி சாதிப்பார்கள் -மற்ற திவ்ய தேசங்களில் மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடி நிலைக்கு –
அங்கி -அங்கம் -உபாங்கம் -வித்யா ஸ்தானங்கள் -4/6/8 -வேத சதுஷ்டயம் அங்க உபாபங்கள் 14-அருளிச் செயல்கள் அனைத்தையும் பேராத உள்ளம் பெற அனுக்ரஹிக்க வேணும் என்ற பிரார்த்தனை –
தத் இதர கிரந்தங்களில் சபலமான மனஸ் இல்லாமல் இவை ஒன்றிலுமே நின்று -ஏகாக்ர சித்தம் -கொடுத்து அருளுவீர் -என்றபடி

————————————————————————–

ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்த தனியன்

வான் திகழும் சோலை மதிள் அரங்கர் வண் புகழ் மேல்
ஆன்ற தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற
முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்பால் வளர்த்த
இதத் தாய் இராமானுசன் –

தேவகி யசோதை போலே– ஆழ்வார் உடையவர் இருவரும் –கண்ணன் -திருவாய்மொழி
வ்ருஷ ஷண்டம்-மரக் கூட்டங்கள் -சூர்யன் நுழைய கேட்டே வர
வான் ஏந்து சோலை -சோலை அணி திருவரங்கம் – -ஆபரணம் போல்
திட் கொடி மதிள் சூழ்-7-3-2–ஸூக்த ப்ருங்க –தீர்த்தம் -சுந்தரி -ஸ்யாமம் -வேதம் மறைத்த பெருமாளை உயர்த்தி காட்டும் காவேரி –
மதிள் திருவரங்கம் -திருமாலை -42–வானை யுந்து மதிள் -9-10-4-ஏழு மதிள்கள் திருக் கண்ண புரம்-இருந்ததாம் –
வண் புகழ் மேல்-ஸ்லாக்கியமான கல்யாண குணங்களுக்கு விஸ்த்ரமாக அருளிய முகில் வண்ணன் அடி மேல் சொன்ன சொல் மாலை ஆயிரமும் –
ஆழ்வார் -திருவேங்கடமுடையான் பஷபாதி
ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீ ரெங்கம் -நம் பெருமாள் -பட்டர் -கொண்டாட்டம் -வைத்த அஞ்சல் என்ற கையும் -உபய பிரதானம்
சீர்த் தொடை ஆயிரம் –
பத்து அர்த்தங்களும் கங்குலும் பகலும் திருவாய்மொழியில் உண்டே -இதனால் தான் ஆயிரமும்-
நலம் உடையவன் –ஈறில வண் புகழ் நாரணன் –ஆராதய ஜகன் நாத –இஷ்வாகு குலதனம் –-நாராயண –விசாலாட்சி –
வாழ் புகழ் நாரணன் -தமரைக் கண்டு உகந்தே-10-9-
திருவாய் மொழிக்கு இலக்கு இவரே -உபக்கிரமம் உபசம்ஹாரம் –நலம் திகழ் நாரணன் -பெருமாள் திருமொழி 10-11--இவர்-
நாராயண பர ப்ரஹ்மம்-
பத்து குணங்கள் –
1- பரத்வம் -2-காரணத்வம் –3-வியாபகத்வம் -4-நியந்த்ருத்வம் –
5-காருணிகத்வம்-6-சரண்யத்வம்–7-சக்தித்வம் -8-சத்யகாமத்வம்
9-ஆபத் சகத்வம் -10-ஆர்த்தி ஹரத்வம் –பத்து பத்துக்களிலும் அருளிச் செய்தார்
1-1-பரபரன் -/2-1- சோராத எப் பொருளுக்கும் ஆதி
3-1-முழுதுமுமாய்/4-1-மருகலில் ஈசன் –வீடு அக்தே
ஆவா என்று அருள் செய்து -5-1- /ஏறு சேவகனார்க்கு என்னையும் உளள்-
6-1-சரண்யன்-ஏறு சேவகனார்க்கு என்னையும் உளள் /6-3-7- வரம் கொள் பாதம் அல்லால் இல்லை யாவருக்கும் வன் சரண்-/
7- 1–எண்ணிலா பெரு மாயனே -சக்தித்வம்/
தேவிமாராவார் –திரு மகள் பூமி -சத்யா காமத்வம் 8-1-/
முற்றவும் உண்ட பிரான் -9-1-/
காள மேகத்தை அன்றி மற்று ஓன்று இலோம் கதியே -10-1-ஆர்த்தி ஹரத்வம்-பத்து அர்த்தங்களும் -கங்குலும் பகலில் காணலாய்
வடிவுடை வானோர் தலைவனே என்னும் -பரத்வம்
முன் செய்து இவ்வுலகம் -காரணத்வம்
உண்டு உமிழ்ந்து அளந்தாய் -ஆபத் சஹத்வம்
விண்ணோர் முதல் -பரத்வம் -காரணத்வம்
கட்கிலி உன்னைக் காணுமாறு அருளாய் -வியாபகத்வம்
என்னுடைய ஆவி -வியாபகத்வம்
கால சக்கரத்தாய்–மூ உலகு ஆளி –நியந்த்ருத்வம்
இவள் திறத்து அருளாய்– காருணிகத்வம்
பற்றிலார் பற்ற நின்றான் -சரண்யத்வம்
அலை கடல் கடைந்த ஆரமுதே -சக்தித்வம்
என் திருமகள் —ஆய மகள் அன்பனே என்னும் -பத்னி பரிஜன-சத்யகாமத்வம்
முகில் வண்ண அடியை அடைந்து -அருள் சூடி உய்ந்தேன் -ஆர்த்தி ஹரத்வம் –
ஆழ்வார்களில் நம்மாழ்வார் அதிகர் ஆனால் போலே நம் பெருமாள் அதிகர் என்னவுமாம் -மூன்றாவது காரணம் இது-சேராதன உளவோ பெரும் செல்வருக்கு -என்னக் கடவது இ றே--பெரிய பெருமாள் விஷயமாகவே திருவாய்மொழி

-வண் தமிழ் நோற்க நோற்றேன் –4-5-10-என்றபடி தவம் செய்தவர் ஆழ்வார்
வருந்தி பெற்ற பிள்ளையை வளர்க்கும் தாய் -தத்துக் கொண்டாள் கொலோ தானே பெற்றாள் கொலோ -வர்த்திப்பித்த மாதா எம்பெருமானார்-
ஞானக் கலையான திருவாய்மொழிக்கு ஜன்ம பூமி ஆழ்வார்-தத் வர்த்தகர் எம்பெருமானார்
ஞான சந்தானம் வளர்த்தி யோடு நடந்து செல்வது -ஞான புத்திர பேறு-
பெற்றார் பெற்று ஒழிந்தார்-பின்னும் நின்று அடியேனுக்கு உற்றானாய் வளர்த்து என் உயிராகி நின்றானை –
மிடுக்காலே காத்து நோக்கும் -4000 வருஷம் சென்ற பின் வளர்த்த தாய் திருவவதாரம்

தேவகி பெற்ற உருவு கரிய ஒளி மணி வண்ணனை -வண்ணன் புருவம் இருந்தவாறு -பெரியாழ்வார் -1-3-17-வளர்க்கும் தாய் மிடுக்காலே -யசோதை –
தாயரில் கடையாயின தாய் -புலம்பும் படி-
ஒருத்தி மகனாய் –ஒருத்தி -பட்டர் -மற்று -விட்ட காரணம் -பெற்ற வைபவம் வளர்த்த வைபவம்-சாயாமிவ பூமி நீளா போலே அங்கே -இங்கே சமமான வைபவம்
என் அவலம் களையாய் ஆடுக செங்கீரை –அம்மா சொன்னதை கேட்க வேண்டுமே -பிள்ளையை வசப்படுத்தி-
நாராயணன் வசதி -திருவாய்மொழியில்-கண்ணனே திருவாய்மொழி-
எம்பெருமானார் திருவாய்மொழி யை தன் வசம் ஆக்கி கொண்டு -விரோதிகள் இடம் இருந்து காத்து —
போதரு கண்டாய் –அசல் அகத்தார் –கேட்க மாட்டேன் –
தூஷணம் – தூசனம் சொல்லும் தொழுத்தை மாறும் தொண்டரும் -நின்ற இடத்தில் நின்றும் –தாய் சொல்லு கொள்ளுவது தன்மம் கண்டாய் –தன்மம் -தர்மம் –குற்றம் சொல்வாரையும் -வாய்ப்புடை புடைத்து -தன் வசம் ஆக்கி –
தீய புஞ்சிக் கஞ்சன் உன் மேல் சினம் உடையன் கருத்தை குலைத்து -கஞ்சன் கொடியன் –காப்பாரும் இல்லை என்று இரந்து–
மைத்தடம் கண்ணி–நீல நிறத்து சிறு பிள்ளை –நிறம் பெற வளர்த்து -கட்டுண்ணப் பண்ணி —அவதார பிரயோஜனம் சித்திக்கும் படி வளர்த்து — பிரமேய சாரத்தை வர்த்தித்தால் போலே-பிரமாண சாரத்தை வர்த்திப்பித்த ராமானுஜர்-
பிள்ளை லோகாச்சார்யார் பிரமேய ரக்ஷணம் தேசிகன் பிராமண ரக்ஷணம் பண்ணினைத்து போலே – ஆழ்வார் -அவா அற்று வீடு பெற்று எழுந்து அருளின பின்பு
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் பாஷா கானம் சாம வேத சாரம் -அபிபூதமாய் வருகிற -படியைக் கண்டு ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸூ க்திகளால்-நிரோதித்து
அத்தை இதுக்கு காவலான வேலியாக கற்ப்பித்து-திருவாய்மொழி யை தன் வசம் ஆக்கி-ஸ்ரீ பாஷ்யம் வேலி திருவாய் மொழி பயிர் –
திருக் குருகைப் பிள்ளானைக் கொண்டு -இன்பம் மிகு ஆறாயிரம் ஏவி இட்டு -கீதாச்சார்யர் இட்ட பயிரை அடியார் ரஷித்து-தேவர்களை நியமித்து அருளினது போலே -இங்கும் ஆழ்வார் ஆகிற –ஆண்டவன் இட்ட பயிரை வர்த்திப்பிக்க வேண்டுமே –அடியான் -மாறன் அடி பணிந்த அடியவர் அன்றோ இவர் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ பட்டர் அருளிச் செய்த தனியன்

மிக்க இறை நிலையும் மெய்யா உயிர் நிலையும்
தக்க நெறியும் தடையாகி தொக்கியலும்
ஊழ் வினையும் வாழ் வினையும் ஓதும் குருகையர் கோன்
யாழினிசை வேதத்தியல் —

அர்த்த பஞ்சகம் -அறுத்த பஞ்சகம் -அஹங்கார மமகாரம் தொலைக்க -அறிய வேண்டும் -ஸ்ரீ பதி-அஸ்ய சேதனச்ய
சேதனச்ய-
ஹேதுத்வேன உபாய -சமாஸ்ரைய
அநிஷ்ட ஹானிம் -விரோதி
இஷ்டச்ய பிராப்தி -குருதே ஸ்வயம் -நிர்ஹேதுகமாக தானே-அருளுகிறார் –
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் முதலில் இத்தை அருளி -இரண்டு பத்துக்களும் ஒவ் ஒன்றுக்கும்-
ஸ்ரீ யபதி சேதனச்ய அஸ்ய ஹேதுத்வேன சமாஸ்ரைய அநிஷ்ட ஹானிம் இஷ்டச்ய பிராப்தி குருதே ஸ்வயம்-
திருமந்தரம் -வேதம் -சங்க்ரஹம்–ஓங்கார -வித்து –
பத த்ரயத்தால் பிரதி பாதிக்கப்படும் அர்த்த பஞ்சகம்
அகாரம்/ நாராயண -பர ஸ்வரூபம்
மகாரம் -ஜீவ ஸ்வரூபம்
உபாயம் -நமஸ் சொல்லும்
விரோதி -மக-எனக்கு உரியவன் என்பதே விரோதி
ஆய -பிராப்யம்
திருமால் அவன் கவி -திருமாலால் அருளப் பெற்ற சடகோபன் -மருள் மயர்வு அற -மதி நலம் –

வாழ் வினை -அடை மொழி போட ஒன்றும் இல்லை பேச்சுக்கு எட்டாதே

இறை நிலை –மிக்க -இரண்டு நிலைகள் -ஆபாத ப்ரதீதி –
உணர்ந்து உணர்ந்து இறை நிலை உணர்வு அரிது உயிர்காள்-1-3-6-
அறிந்து கொள்ள அப்பால் பட்டது
உணர்ந்து உணர்ந்து இழிந்து அகன்று உயர்ந்து -ஆத்மஸ்வரூபம் சொல்லி மேலே -உணர்ந்து -ஞானம் -ஞானம் உடையவன்-
-ஜீவாத்மா ஞப்த்தி மாதரம் மாயாவாதிகளை கண்டிக்கிறார்
ஞானமயம் -ஞான குணம் -ஞானமாகவும் ஞானம் உடையவனும் -ஸ்வரூபம் குணம் இரண்டும் ஞானம்
இழிந்து அகன்று உயர்ந்து -உருவியந்த இந்நிலைமை உருவம் வேறு பட்ட -பிரகிருதி வேற ஆத்மா வேற -உணர்த்தியாலே ஞானத்தாலே வியாபித்து
சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து -பிரக்ருதியை சொன்னது போலே
உடல் மிடை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -தர்ம பூத ஞானம் வியாபிக்கும் ஆத்மாவுக்கு
சௌபரி-பல சரீரம் இத்தைக் கொண்டே –
உணர்ந்து உணர்ந்து –இறை நிலை உணர்வு அரிது -அலங்க்ருத சிறைச்சேதம்-முடியாது சொல்ல இவ்வளவு பீடிகை
அசேதன சேதன வ்யா வ்ருத்தி –சர்வ ஸ்மாத் பரன் -புருஷோத்தமன் –
பரமம் மஹீச்வரம் -நாராயண பரஞ்சோதி -பர ப்ரஹ்மம் -பர தத்வம் -பரமாத்மா -நான்கு பர –
மனிசற்கு தேவர் போலே தேவர்க்கும் தேவாவோ –
தேவ தேவனை என்றும்
3-1-பரஞ்சோதி நீ –பரமாய் மிகும் ஜோதி முழுதுண்ட பரபரன் என்றும்
வானோர் இறை என்றும் -கழி பெரும் தெய்வம் என்றும்
பெரும் தெய்வம் -என்றும்
பெரியவப்பனை என்றும்-நம் திருவுடை அடிகள் -1-3-8- என்றும் –சர்வ ஸ்மாத் பரன் -மிக்க இறை நிலை -ஆயிற்று –
அழுந்த பதித்த சிகப்பு குழம்பு – திரு மார்பில் காட்டிக் கொடுக்குமே -வேதாந்த விசாரம் நிறுத்திற்று –
ஸ்ரீ யபதித்வம்
திருவுடை அடிகள் திரு மகளார் தனிக் கேள்வன் -திரு மா மகள் கேள்வா தேவா -சர்வ ஸ்மாத் பிரான்
திருமங்கை நின்று அருளும்
திருமாலை அல்லது தெய்வம் என்று ஏத்தேன் -திரு வில்லா தேவரை —
பரன் திறம் அன்றி தெய்வம் வேறு இல்லை
மிக்க -இறை -எளிமைக்கு எல்லை காண முடியாது
ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரம் உடன் நிற்கும் அர்ச்சை -அவன் இவன் என்று கூளேன் மின் -வைகுந்த நாதன் இவன் என்று குறைக்காமல்
-அர்ச்சையே -அருகில் -பெருமை இவனே அவன் என்று சொல்லலாம் –எளிவரும் இயல்பினன்-எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே
இதுவே ஸ்வரூப யாதாத்ம்யம் –மிக்க இறை நிலையும்
மெய்யாம் உயிர் நிலையும்
உருவியந்த –பிரகிருதி -வாசி நித்யன் ஆனந்த
எண் பெருக்கு அன்னலத்து ஒண் பொருள்-
உணர்வைப் பெற ஊர்ந்து -யானும் தானாய் ஒழிந்தான் -8-8-3-கண்கள் சிவந்து -ஆழ்வாருக்கு காட்டி அருளின ஜீவ ஸ்வரூபம்
உன்னில் என்னில் வேறு இல்லை பிரகார பாவம் -உணர்வும் – உடம்பு பழுதேயாம்-ஆத்மஸ்வரூபம் உயர்ந்ததே
தேக இந்த்ரிய மனம் பிராண புத்தி விலஷணன்
நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேன் -ஜீவாத்மாகவே நின்றான்
சரீரமாக உணர்ந்தேன்
உயிர் வீடுடையான் -வீடாக சரீரமாக ஆத்மாவை யுடையவன் –
பிரக்ருதே பரனாய்–ஞானானந்த ஸ்வரூபனே ஞான குணகனாய் -நித்யனாய் ஈஸ்வரனுக்கு சரீரவத் பரதந்த்ரனாய் -படியைச் சொல்லுகிறது –

மெய்யாம் -உயிர் நிலை என்றது -பிரகிருதி மெய் இல்லை என்றவாறு
சத்யஞ்ச -என்றும் சேதனன் உண்மை -அசேதனம் மாறுமே என்பதால்
உள்ளது என்றும் -மேம் பொருள் –மெய்ம்மையே -என்றும் –
பிரகிருதி ஸ்வ பாவங்களில் காட்டில் ஆத்மஸ்வரூப நித்யத்வம் சொல்லிற்று
அன்றிக்கே
மெய்யாம் -சரீரமாக இருக்கும் ஜீவன் என்றபடி -பரமாத்மாவுக்கு
யஸ்யாத்மா சரீரம் -அந்தர்யாமி பிராமண்யம் -மெய்யாம் உயிர் நிலை தமிழ் மொழி –
சரீர சரீரி பாவம் சொல்லிற்று
மெய்ம்மையை மிக உணர்ந்து -மிக –ததீய சேஷத்வ பரதந்த்ரன்
தம் அடியார் அடியார் -3-7-10-என்றும் -சப்த பர்வ-
தொண்டர் தொண்டன் சடகோபன் –7-1-11-என்றும்
சிறு மா மனிசரே என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே ததீய சேஷத்வம்

தக்க நெறி -அத்யந்த -பரதந்த்ரனுக்கு தகுந்த நெறி -தந்த்ரம் -பிரதானம் -பர -பகவான் -யஸ்ய -யாருக்கோ அவன் பரதந்த்ரன் –
நெறி காட்டி நீக்குதியோ -நின் பால் கரு மா -மேனி காட்டுதியோ -இதுவே தக்க நெறி தகாத நெறி-சாதனாந்தரங்கள்-
நீ அம்மா காட்டும் நெறி -பெற்ற தாய் நீயே பிறப்பித்த தந்தையும் நீயே
9-1- கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீர் –அவன் அடி சேர் -கண்ணன் அல்லால் இல்லை அல்லை சரண்
சரீர ரஷணம் சரீரி தானே போக்க வேண்டும்-
என் உடம்பில் அழுக்கை யானே போக்கிக் கொள்ளேனோ -மாசுச -அர்ஜுனனுக்கு அருளி -எம்மை ஆளும் பரமர் -என்றும் உபாயமும் பாகவதர் திருவடிகளே ததீய சேஷத்வம் ஸ்வரூபம்-
3-3-7- எம்மை நாள் உய்யக் கொள்ளும் நம்பர் –உபாய யாதாத்ம்யம் இதுவே –

தடையாகி -தொக்கி –இயலும் -ஊழ் வினை –
விரோதியாய் திரண்டு வர்த்திக்கிற
முன் செய்த முழு வினை -பாரமாய பழ வினை –
ஊழ்மை பழைமை பழைமையான கர்மம்
பொய் நின்ற ஞானமும் அவித்யா பொல்லா ஒழுக்கும் -தப்பான ஆசாரம் -அழுக்கு உடம்பும்
அவித்யா கர்மா வாசனை ருசி பிரகிருதி சம்பந்தம் -பகவத் ஸ்வரூப திரோதானம் –
விரோதி ஸ்வரூப யாதாம்யம் -அஹங்கார மமகாரங்கள் –யானே என்னை அறியகில்லாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் –
நீர் நுமது என்ற இவை வேர் முதல் மாய்த்து
பீஜம் -அநாத்மா ஆத்மா புத்தி தன்னது அல்லாத பொருளில் தன்னது -விஜ பீஜம்
யாதேனும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு -திரு விருத்தம் -95-மூதாவியில் தடுமாறும் முன்னமே
இது தான் அனுகூலர் பக்கல் -அநாதரத்தை பிறப்பிக்கும்- பாகவத அபசாரம்
-தேகாத்ம பிரமம் மூலமாக ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் திறத்தில் ஜன்ம நிரூபணத்தை மூட்டி
மன் பக்கல் –சன்மம் நிரூபணம் ஆவிக்கு -நேர் இழுக்கு -சப்தகாதை
ஆங்கே அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் –

வாழ்வினை பிராப்ய ஸ்வரூபம் -வாழ்வை என்ற படி வாழ்வினை -ஒரே சொல்
நின் தாளிணை கீழ் வாழ்ச்சி –வாழ்வார் வாழ்வு எய்து ஞாலம் புகழவே -வாழ்வு -கைங்கர்யம்
பகவத் அனுபவ ப்ரீதி காரித  கைங்கர்யம்
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளும்  ஈதே
உன் தன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும் -அவன் உகந்த படியை செய்து ஆனந்திப்பிக்கை
அன்றிக்கே
அவன் அடியார் நனிமா கலவி இன்பமே -நாளும் வாய்க்க நம்கட்கே
அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியரொடு இருந்தமை -அங்கும்
அடியார்கள் தம் ஈட்டம் –அது காணும் கண் பயன் ஆவாதே
சரம பிராப்யம் இதுவே –

ஆதாரம் -அதிகரணம் -இருப்பிடம் -அர்த்தபஞ்சக ஞானத்துக்கு இருப்பிடமாக இருக்க வேண்டும்-பரமாத்மா ஜீவாத்மா இருவரும் -ஞானம் உடையவர்கள் அன்றோ -ஜடப் பொருள் இல்லையே -அடிமைத் தனத்தால் பரமாத்மா இடம் சேர்ந்து இருப்போம் –
ஸ்ரீ கௌச்துப ஸ்தானம் -ஆத்மா –
பிரதி யோகி -பரமாத்மா ஜீவாத்மா -கூடியே இருக்கும் -விட்டுப் பிரியாத சம்பந்தம் சேஷித்வம் அவனது சேஷத்வம் நமக்கு-
பிரத்யக்கு தனக்கு தோற்றினால்– -பராக் பிறருக்கு தோற்றுவது-
பிராப்தச்ய -ப்ரஹ்மணோ ரூபம் -இத்யாதி -வேத வேதார்த்த வேதியன -முனி -சட கோப முனி ஆகிய இவர் திவ்ய ஸூ க்தியும்-
ரகச்யத்துக்கு ஓர் எழுத்தும்-பிரணவம் அதுக்கு ஓர் உருவும் போலே – அகாரம் -யானவற்றிலே-இமையோர் அதிபதி- அடியேன் மனனே– பொய் மயர்வு –பிறந்து அருளினான் -விண்ணப்பம் -தொழுது எழு என்ற பஞ்சகத்தோடே-ஆதித்ய ஹிருதயம் -சூர்ணிகை -212-இமையோர் அதிபதி- பர ஸ்வரூபம்
அடியேன் மனனே -ஜீவ ஸ்வரூபம்
பொய் மயர்வு -விரோதி ஸ்வரூபம் -விகாரம் அடைவதால் பொய் -பொய்யைப் பற்றிய ஞானம் -அஜ்ஞ்ஞானம் -கர்மம் -ஜன்மம் –
பிறந்து அருளினான் -உபாய ஸ்வரூபம் -அவனது இன்னருள் பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவு
விண்ணப்பம் தொழுது எழு– -பிராப்ய ஸ்வரூபம் -வாசிக கைங்கர்யம் -விண்ணப்பம் -காயிக கைங்கர்யம் தொழுது எழு என் மனனே மானச கைங்கர்யம் –என்று இ றே அடியிலே அருளிச் செய்தது -அடி என்று உபக்ரமத்திலே 
அவித்யாதி ஸ்வரூப ஸ்வ பாவத் மேஸ்வர பந்த ரஷண க்ரம குண விக்ரஹ விபூதி யோக ததீய அபிமான-உபதேச விஷய அந்யதாபதேச ஹேத்வாதிகளும் சங்க்ருஹீதம் -சூர்ணிகை -212-

உயர்வற -பரத்வே பரத்வம் —திண்ணன் வீடு —அணைவது அரவணை மேல்-உத்பாதகன் இணைவனாம் சுசீலன் —ஒன்றும் தேவு -பரத்வம் -அர்சாயாம் பரத்வம்
பயிலும் சுடர் –பாகவத சேஷத்வம் -ஜீவாத்ம ஸ்வரூபம் –-ஏறாளும்—இடம் கொடுத்து -சௌசீல்யம் —கண்கள் சிவந்து -8-8–அம்சம்
ஜீவாத்மா –கருமாணிக்கம் -8-9–குட்ட நாட்டு திருப்புலியூர் அனந்யார்ஹத்வம் –ஜீவ ஸ்வரூபம்-
வீடு மின் முற்றவும் —சொன்னால் -அசேவ்ய சேவா –ஒரு நாயகமாய் -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் விரோதிகள் —கொண்ட பெண்டிர் -ஆபாச பந்துக்கள் -விரோதி ஸ்வரூபம்
நோற்ற நாலும்-உபாய ஸ்வரூபம் 5-7/8/9/10 –நோற்ற நோன்பு –ஆராவமுதே –மானே நோக்கு -பிறந்தவாறும் -கிருஷ்ணாவதாரத்தில் -உருகாமல் இருக்க-மோஷார்த்தமாக இல்லை இதில் –
உலகம் உண்ட பெருவாயா -6-10–பிராட்டி உடன் -சேர்ந்த இடத்தில் சரண் –ஐந்தாவது -அர்ச்சையில் –
எம்மா–பிராப்ய நிஷ்கர்ஷம் -2-9–ஒழிவில் –3-3- பிராப்யம் புருஷார்த்தம் கைங்கர்யம் -இறைஞ்சி -பிரார்த்தித்து-
நெடுமாற்கு அடிமை —பாகவத கைங்கர்யமே பிராப்யம் –பயிலும் ஜீவ ஸ்வரூபம் -அவர்கள் ஸ்வாமிகள் காட்டி –
வேய் மறு தோளிணை-அவன் உகந்த கைங்கர்யம் –
இருப்பதில் விசதமாக்கி -எண்பதிலே பரப்புகையாலே –
வேதத்தியல் ஓதும் -குருகையர் கோன் யாழின் இசை வேதம் -தான் தோன்றி குறை இல்லையே-ஆழ்வார் அருளிச் செய்த அதிசயம்-
எய்தற்கு அரிய –சடகோபன் –பெரியவர் பாதங்களே -தரிக்கும் ராமானுஜன் -அமுதனார்
கான ஸ்வரூபி யாகிய -யாழின் இசையே அமுதே -சர்வேஸ்வரனை பிரதி பாதிக்கையாலே
பண் கொள் ஆயிரம் -சாம வேதம் போல் சரசமாய் இருக்குமே-பண்ணார் -பாடல் பண்புரை இசை கொள் வேதம் -சூர்ணிகை -50-வேத சாம்யம் -விசதமாக ஆச்சார்யா ஹிருதயம்
-வேத நூல் -இருந்தமிழ் நூல் /ஆஜ்ஞை -ஆணை /வசையில் -ஏதமில் /சுருதி -செவிக்கு இனிய /-ஓதுகின்றது உண்மை -பொய்யில் பாடல் /பண்டை -நிற்கும் – முந்தை -அழிவில்லா -என்னும் லஷணங்கள் ஒக்கும் -சூர்ணிகை 45-
சொல்லப்பட்ட வென்றவிதில் கர்த்ருத்வம் ஸ்ம்ருதி -அத்தை ஸ்வயம்பூ படைத்தான் என்றது போலே-அநாதி -ப்ரஹ்மா பிரவர்த்தனம் பண்ணி -உபதேசித்தார் போலே -சூர்ணிகை 46-
நால் வேதம் கண்ட புராண ரிஷி மந்திர தர்சிகளைப் போலே இவரையும் ரிஷி முனி கவி என்னும் -சூர்ணிகை 47-அதிக்ரமித்து பார்ப்பவர் -என்றதாயிற்று –மந்த்ரம் தர்சித்து ரிஷி -நம்மை முன்னேற்ற மனன முனி-படைத்தான் கவி என்ற போதே இதுவும் யதா பூர்வ கல்பநமாமே –சூர்ணிகை 48-
இயற்பா மூன்றும் வேதத்ரயம் போலே -பண்ணார் பாடல் பண்புரை இசைகொள் வேதம் போலே -சூர்ணிகை -50-ருக்கு சாமத்தாலே சரசமாய் ச்தோபத்தாலே பரம்புமா போலே சொல்லார் தொடையல் இசை கூட்ட அமர்சுவை யாயிரம் யாயிற்று -சூர்ணிகை -51-
அமர்ந்த சுவை -திரு விருத்தம் இசை கூட்ட –சாம வேதம் -ஹாவு ஹாவு ஹாவு -போலே பரம்புமா போலே –

விண் மீது இருப்பாய் -பர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் காணலாம் -பராத் பரன் உடைய ஐந்து நிலைகள் என்றவாறு —அர்ச்சையும் பரன் -ஒன்றும் தேவும் அர்ச்சை பரத்வம் –
அடியார்ந்த வையம் உண்டு –அடியார் -3-7-10-பாகவத சேஷத்வம் -ஜீவ ஸ்வரூபம் காணலாம்-
உழலையிலே உபாய ஸ்வரூபம் -5-8-11–காணலாம் –கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட -நாம் பற்றும் பற்றும் உபாயம் இல்லையே
அகற்ற நீ வைத்த மாய வல் ஐம்புலன்கள் -5-7-8-விரோதி ஸ்வரூபம் காணலாம்
பலம் -பிராப்யம் –புருஷார்த்தம் ஸ்வரூபம் -உற்றேனில் உணரலாம் உற்றேன் –உன பாதம் உகந்து பணி செய்தது உன் பாதம்-உற்றது உன பாதம் உபாயமும் திருவடிகள் – –உகந்து பணி செய்தது பலம் புருஷார்த்தம் -இதுவும் திருவடிகளே – உணரலாம்  -காணலாம் – சொல்லாமல் –

திருமந்திரத்தில் அர்த்த பஞ்சகம் உண்டே என்கிறார் மேல் –
எண் பெருக்கு -அந்நலம் –திண் கழல் சேர -1-2-10
வண் புகழ் நாரணன் -பர ஸ்வரூபம் – -அகாரம்
ஒண் பொருள் ஜீவ ஸ்வரூபம் -மகாரம் –
திண் கழல்-பிராப்யம் -புருஷார்த்தம்
திண் கழல் சேரே -உபாய ஸ்வரூபம் -நமஸ்
பொருள் -அசேதனம்-விரோதி ஸ்வரூபம் -சேராதது விரோதி என்றுமாம்-
எனக்கே ஆட் செய்வாய் –தனக்கே யாக –
தனக்கே –கண்ணன் பர ஸ்வரூபம்
என் மனக்கே வந்து- ஜீவ ஸ்வரூபம்
இடை வீடு இன்றி மன்னி -உபாய ஸ்வரூபம்
இடை வெளி முன் விட்டது -விரோதி ஸ்வரூபம் -எனக்கே யாக கொண்டது -எனக்கும் தனக்குமாக கொள்வதும்– விரோதி
ஆட்செய்-பிராப்ய-
-ஒழிவில் காலம் -வேங்கடங்கள் மெய் மேல் வினை முற்றவும் -3-3-1/6-இரண்டிலும் –நமஸ் உபாயம் மட்டும் வேங்கடங்கள் -நம வேன்னலாம் கடமை -உபாய
திரு வேங்கடத்து எழில் கொள் சோதி பர ஸ்வரூபம்
நாம் -ஜீவ ஸ்வரூபம்
அடிமை செய்ய -பிராப்ய ஸ்வரூபம்
வழு உள்ளவை -விரோதி ஸ்வரூபம் -மம விரோதி –
–திருமந்த்ரார்த்தம் காணலாய் இருக்கும் -வேத சாரம் –
சீலம் இல்லா சிறியேன் –நாராயணா கோல மேனி
சீலம் இல்லா சிறியேன் -மகாரம்
ஞாலாம் உண்டாய் -பர ஸ்வரூபம்
கோல மேனி காண–பிராப்யம்
வாராய்- உபாயம்
செய்வினையோ பெரிதால் -விரோதி ஸ்வரூபம்-
களைவாய் துன்பம் -உபாயம்
களை கண் மற்று இலேன் -ஜீவ
மா மாயா -பர ஸ்வரூபம்
துன்பம் -விரோதி ஸ்வரூபம்
இளையாது உன தாள் பிடித்து -பிராப்ய ஸ்வரூபம்
ஞலாத்தூடே –நடந்தும் -கிடந்தும்–6-9-3-
சாலப் பல நாள் உகந்து ஓர் உயிர்கள் காப்பான் -உபாயம்
காக்கும் இயல்பினன் கண்ண பிரான்-கோலத் திருமா மகளோடு நீ -பர ஸ்வரூபம்
உன்னைக் கூடாதே -சாலப் பல நாள் அடியேன் -ஜீவ ஸ்வரூபம்
இன்னம் தளர்வேனோ -விரோதி ஸ்வரூபம்
அர்த்த பஞ்சகமும் காணலாம் –

அகாரத்தாலே மகாரத்தாலும் ரஷகனும் ரஷ்யமும் -பர ஸ்வரூபம் ஜீவ ஸ்வரூபம்
பிரணவம்- சேஷத்வ ஞானம் ஸ்வரூப ஞானம் -ஸ்வரூப சிஷா
நம -உபாய சிஷா
நாராயணாய – புருஷார்த்த சிஷா–திருத்திப் பணி கொள்ள இந்த திரு மந்த்ரம் –
சாதி மாம் பிரபன்னம் -குழப்பம் தீர்த்து -அர்ஜுனன் -சிஷை இது
வித்யா தானம் முதலில் இருந்து சொல்லுவது
ஆய – சதுர்த்தி-உகாரம் -பிராப்தி பலம் சொல்லும் ரஷிக்கும் ஹேது -காரணம் பலம் -ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம் –
அவனுக்கே கைங்கர்யம் தானே பலம் -அனன்யார்ஹ சேஷ பூதன்
விபத்தி உடன் உள்ள நாராயண -பிரார்த்தனாயாம் சதுர்த்தி இது -அது தாதர்த்ய சதுர்த்தி -சர்வ ஸ்மாத் பரன் திருவடிகளில் கைங்கர்யம்-திருவாய் மொழியில் சொல்லப்பட்ட அர்த்தங்கள் எல்லாம் திரு மந்த்ரத்திலும் -அர்த்த பஞ்சகத்திலும் உண்டே -என்றவாறு -உற்றேனிலே உணரலாம் பிராப்யம்-திரு மந்த்ரத்திலும்-
திருமந்தரம் பிராப்ய பிரதான்யம்
சரம ஸ்லோகம் உபாய பிரதான்யம்
த்வயம் உபாய பிராப்ய- உபய பிரதான்யம்
-திருவாய் மொழி -உற்றேனில் உணரலாம் -ஐந்தை சுருக்கி ஓன்று பிராப்யமே –

திலதம் உலகுக்காக நின்ற -திருவேங்கடத்தானை
அலகில் புகழ் அந்தாதி ஆயிரமும்
உலகில் உரைத்தான் சடகோபன் உத்தமர்கள் நெஞ்சில்
விரித்தான் பெரும் பூதூர் வேந்தே –
இருவரும் ஒருவரே நின்றான் கிடந்தான் -மந்தி பாய் –இத்யாதி

-ஸ்ரீ ராமானுஜர் ஏவ பிள்ளான் ஆறாயிரப்படி -மேலும் பல வியாக்யானங்கள் -இறுதியில் -ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் ஈட்டுப் பெருக்கர்

————————————————————————–

ஸ்ரீ கோவில்  கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ சொட்டை நம்பிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஈஸ்வர முனிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மன் நாத முனிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே -11–

நிகமத்தில் இப்ப்ரபந்தத்தையே தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு
வாசபூமி பரமபதம் -என்கிறார்
ஆஸ்ரித பஷபாதி அன்பன்-வாத்சல்யம்
-ஆழ்வார் அடைந்தர்வகட்கு அன்பன் –அன்பன் -பக்தன்
அடியேன் ஆழ்வாருக்கு மட்டும் அன்பன்
பிரபந்தமே தஞ்சம் -விச்வசித்தவர் -ஸ்ரீ நாதமுனிகள் -ஆலமரம் வித்து போலே அன்றோ இந்த பிரபந்தம் -ஆலம்பனமாக பற்றி -கிம் ஜபன் -ஆலம்பன உபாயம்

நிகமத்தில் இப்பாட்டில் இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு வஸ்தவ்ய பூமி பரமபதம் என்கிறார்
1–ஆழ்வாருடைய போக்யதையும் அவர் தமக்கு ஸ்வாமி என்னும் இடத்தையும்
2–தமக்கு கால ஷேப விஷயம் அவருடைய ப்ரபந்தம் என்னும் இடத்தையும்
3-ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தம் அடியாக ஈஸ்வரன் மேல் விழுந்து அனுபவித்த படியையும்
4–தம்முடைய தோஷம் பாராமல் ஆழ்வார் விஷயீ கரித்த படியையும்
5–தோஷம் தானே அவருடைய தேச பிரவேச மாத்ரத்திலே தம்மை விட்டுக் கழன்ற படியையும்
6–பின்பு அத்தோஷம் மேலிடாதபடி ஆழ்வார் குண கீர்த்தனமே தமக்குக் கால யாத்ரையாம் படி அவர் தம்மைத் திருத்தின படியும்
7–அவருடைய க்ருபா வைபவத்தை லோகம் அடங்கலும் தாம் பரப்ப வேண்டும்படி தமக்குப் பிறந்த ஆதரத்தையும்
8–பகவத் கிருபையில் காட்டில் ஆழ்வாருடைய கிருபை லோகத்திலே அதிசயித்த படியையும்
9–அக்கிருபை அடியாக அவர் உபகரித்த உபகாரமும்
10–அவ்வுபகார பரம்பரைகளுக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடி அவருடைய பூர்த்தியாலே பிரத்யுபகாரத்துக்கு அவகாசம் காணாமல்
தாம் அலமருகிற படியையும் இ றே கீழ்ச் சொல்லி நின்றது –

இவ்வர்த்தங்களுக்கு வாசக சப்தம் இட்டுச் சொன்ன இப்பிரபந்தத்திலே ஆதரம் உள்ளார்க்கு நித்ய ஸூரிகள்
பரம பதத்திலே ஒரு பிராப்தி பண்ணிக் கொடுப்பார்கள் என்கிறார்
இவர்களுக்குத் திரு நகரியே ப்ராப்ய ஸ்தலமாய் இருந்ததே யாகிலும் அவர்கள் ஆதரத்துக்காக அங்கே போய்
அங்கும் ஆழ்வாரை அனுபவிக்கப் பெறுவார்கள் –
கவி பாட்டுண்ட விஷயத்தையும் –கவி பாடின தம்மையும் –கவியை ஏதேனும் ஒரு வழியால் கற்றவர்களுக்குப் -நம்புவார் —
பலமும் சொல்லுகிறது –

அன்பன் –
வாத்சல்யத்தையே நிரூபகமாக உடையவன் ஆயிற்று ஈஸ்வரன் –
இன்னானுக்கு அன்பன் என்று விசேஷியாமையாலே
ரிபூணாமபி வத்சலா -என்கிறபடியே-சர்வ விஷயம் ஆயிற்று அவனுடைய வாத்சல்யம் இருப்பது –
அதுக்கு ஹேது என் என்னில் சர்வேஷா மேவ லோகா நாம் பிதா மாதா ச மாதவ -என்றும்
-தேவா நாம் தாநவாநாஞ்ச சாமான்யமதி தைவதம் -என்றும்
ஜனகத்வ பிரயுக்தமான சம்பந்தம்-சர்வ சாதாரணமாய் இருக்கையாலே
வாத்சல்யமும் பொதுவாய் இருக்கும் –

அன்பன்
இன்னபடி அன்பன் என்கை அன்றியிலே எல்லாருக்கும் எல்லாப் படியாலும் நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருத்தாய் இருக்கும் –சௌஹார்த்தம்-
சௌஹார்த்தம்/யதிர்ச்சா ஸூ ஹ்ருதம் -/கடாஷம் -ஆறு படிக்கட்டுகள்
ஏவம் நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருதி ந சித்ரமிதமாஸ்ரித்த வத்சலத்வம் என்று சௌஹாரத்த கார்யம் இ றே வாத்சல்யம்
சர்வ லோகைக வத்சலா -என்றும் -சரணா கத வத்சலா -என்றும் -ரிபூணாமபி வத்சலா -என்னும் படி லோகத்துக்காக வத்சலனுமாய்
அதில் ஆஸ்ரிதர் அளவிலே தோஷோயத்யபி என்னும் படி வத்சல்யனுமாய் -ப்ராதி கூல்யமே பண்ணிப் போருமவர்களுக்கும்
வத்சலனுமாய் இருக்கும் -பிரதிபவமா பராத்துர் முக்த சாயுஜ்ய தோபூ-இ றே-அங்கு மௌக்த்யம் ஆவது தோஷம் படாது ஒழிகை யாவது –
அன்பன்
தன்னை ஸ்நேஹித்தார்க்குத் தான் ஒருவனுமே விஷய பூதனுமாய் –தான் ஸ்நேஹிக்கும் இடத்தில் விபூதியாக ஸ்நேஹிக்குமவன்
தன்னை ஸ் நே ஹித்தவன் புறம்பே சிலவற்றை ஸ்நேஹித்தால் அவனுக்குத் தன்னைப் பெற விரகு இல்லை
தான் எல்லாரையும் ஸ்நேஹியானாகில் தான் இன்றிக்கே ஒழியும்
நிரவதிக வாத்சல்ய ஜலதே -என்றும் -வாத்சல்ய மஹோததே -என்கிறபடியே கடலுக்கு உள்ளே மாணிக்கங்கள் அடைய மறைந்து கிடைக்குமா போலே
இவ்வாத்சல்ய குணத்தில் குணாந்தரங்கள் அடைய மறையும் படி யாய்த்து இது ஸ்வரூபத்தை விளாக்குலை கொண்டு கிடக்கும் படி
ஸ்வரூபம் தான் சர்வதா சாத்ருச்ய ரஹிதமானாப் போலே யாய்த்து இக்குணமும் சத்ருச்ய ரஹிதமாய் நிகரில் புகழாய் இருக்கும் படி
அந்த-ஸ்வரூப – சாத்ருச ராஹித்யத்தால் பெற்றது –பரதவ சித்தி -இந்த-குண-சாத்ருச்ய ராஹித்யத்தால் பெற்றது –சரண்யத்வ சித்தி –
அன்பன்
தன்னைப் பற்றிப் புறம்பே சிலவற்றை ஆசைப்பட்டவர்களுக்கும் -உதாரா என்று குணம் கொள்ளும் வ்யாமோஹத்தை யுடையவன் –
அன்பன்
உபக்ரமத்திலே கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என்னப்பன் -என்று
சீல சௌலப்ய ஸ்வாமித்வங்களை உபாதானம் பண்ணி
உப சம்ஹாரத்தில் வாத்சல்ய குணத்தோடு தலைக் கட்டுகிறார் அவை ஒரு தட்டு -இது ஒரு தட்டு இ றே
கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ட பண்ணிய பெருமாயன் —சௌசீல்ய சௌலப்ய ஸ்வாமித்வம் சொல்லி அன்பன் -வாத்சல்யம்
இத்தைப் பற்ற விறே சீலாதி குண சம்பன்னஸ் சர்வ லோகைக வத்சலா -என்று ரிஷிகளும் சொல்லிற்று –

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம் அன்பன் –
வாத்சல்ய குணத்துக்கு தோற்று -தம்முடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த என் போல்வார்க்கு எல்லாம் வத்சலராய் இருக்குமவர்
எங்கள் தோஷங்களைப் பாராதே தம்முடைய குணங்களைத் தந்து தரிப்பிக்குமவர்
நான்மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் ஆதலில் அன்னையாய் அத்தனாய் என்றும்
நின்று நின் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்றும் சொல்லுகிறபடியே –

தன்னை அடைந்தவர்கட் கெலாம் அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பி-
ஆழ்வாருடைய அன்பு அங்கன் பொதுவாய் அன்றே இருப்பது
பரமனைப் பயிலும் திருவுடையார் எவரேலும் அவர் எம்மை ஆளும் பரமர் -என்கிறபடியே
பகவத் சம்பந்த நிபந்தனமாய் இ றே இருப்பது –
தம்மைப் போலே -அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்பார் எல்லாரையும் தமக்கு நாதராக
வாயிற்று நினைத்து இருப்பது –
தென் குருகூர் நகர் நம்பி –
அடியார் அடியார் தம் அடியார் -என்று தத் சம்பந்திகள் அளவும் பண்ணின பிரேமத்தாலே
பூரணராய் இருப்பர்

அன்பன்
அவன் அடியார் -நனி மாக் கலவி இன்பமே நாளும் வாய்க்க -என்று பகவத் அனுபவ சூ கத்தை விட்டே யாகிலும்
வைஷ்ணவசமமாய் சம்ச்லேஷ ராசராய் இருக்குமவர்
அடைந்தவர்கட்க்கு எல்லாம் அன்பன்
அவனை சேஷியாக வரிக்க்கவுமாம் -பந்துத்வன வரிக்க்கவுமாம் -உபாயத்வென வரிக்க்கவுமாம் -உபேயத்வென வரிக்க்கவுமாம்
-இவருக்கு ஆதரிக்க வேண்டுவது ஏதேனும் ஒரு சம்பந்தம் ஆய்த்து

எல்லாம் அன்பன்
அவர்களுடைய ஜாத்யாதி நியமம் பாராதே தத் சம்பந்தமே ஹேதுவாக நல்லராய் இருக்குமவர்
கும்பி நரகர்க ளேதத்துவரேலும் –எம் தொழு குலம் தாங்கள் -என்றும் எத்தனை நலம் தாம் இலாத சண்டாள சண்டாளர்கள் ஆகிலும்
மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள் கலந்தார் அடியார் தம் அடியார் எம் அடிகள் -என்று இருக்குமவர் –

நம்பிக்கு அன்பனாய் –
பகவத் விஷயத் தளவும் அன்றிக்கே –
ததீயர் அளவும் அன்றிக்கே
ஆசார்ய விஷயத்திலே சக்தராய் –
தனக்கு புருஷார்த்தம் வேண்டி இருக்கில் பகவத் விஷயத்தை பற்ற -அமையும்
அங்கன் தான் உகந்தது அன்றிக்கே -ஈஸ்வரன் உகப்பே புருஷார்த்தம் -என்று இருக்கில் பாகவதர்களைப் பற்ற அமையும் –
ஜ்ஞா நீத்வாத்மைவ மே மதம் என்றும் -மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா -என்றும் பாண்டவர்களை தனக்கு தாரகராக இ றே நினைத்து இருப்பது –
ஈச்வரனோடு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடு வாசியற எல்லாருடைய உகப்பும் புருஷார்த்தம் என்று இருக்கில் -ஆச்சார்யனைப் பற்ற அடுக்கும்

தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
ஆழ்வாருக்கே அன்பராய் இருக்கை ஸ்ரீ மதுர கவிகளுக்கு ஸ்வரூபம் ப்ரீதி ப்ரேரிதராய்க் காணும் சொல்லிற்று
தாம் காண வந்த சோழரோ -மரியாதைக்கு உரிய பார்வையாள அரசர் -பாதி ப்ரீதி காணும் சொல்லுவித்தது
இவர் முன் சொல்லும் எனபது பரிதியைக் காணும் -முன் சொல்லும் மூ உலக முதல்வன் –
வேகப்பரவை -திரு விருத்தம் -அங்கும் காண வந்த சோழர் -பெருமாள் பார்க்க வந்தார் –

ஆசார்ய வான் -என்று ஆயிற்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உகப்பது
1–பிரதமத்திலே ஆசார்யன் தனக்கு அஜ்ஞாத ஜ்ஞாபந முகத்தாலே ஸ்வரூப ஜ்ஞாநத்தைப் பிறப்பித்து
2–பகவத் சமாஸ்ரயண வேளையிலே புருஷகார -பூதனாய்
3–தன்னுடைய அனுஷ்டாநத்தாலே இவனை நல் வழியே கொண்டு போய்
4–ப்ராப்தி தசையிலும் சாத்ய வ்ருத்தியை -கைங்கர்யம் வளர்த்து பண்ணிக் கொடுக்கக் -கடவனாய் இப்படி பஹூ முகத்தாலே உத்தேச்யனாய் இ றே -இருப்பது-

மதுரகவி சொன்ன -சொல்
ஆழ்வாரைத் தாம் சொன்ன பாசுரம் தமக்கு இனிதாய் இருக்கையாலே மதுரகவி -என்கிறார்

சொன்ன சொல் நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே-
நடுவில் சொன்ன -மதுரதுக்கும் சொல்லும் நடுவில் -பாடின இல்லை -பாட்டு பரம போக்யமாய் இருக்கும் -அப்படி இனிதாக இல்லை என்றாலும் என்பதைக் காட்ட –
இனிதாய் இருந்தில்லை யாகிலும்–இப்பிரபந்தத்தை தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் பரம பதம் –
சேதனனுக்கு ப்ராதி கூல்யத்தில் நின்றும் நிவ்ருத்தன் ஆனேன் என்று தோற்றும் போது ஈஸ்வரன் பக்கல் ஸ்நேஹித்து இருக்க விடுக்கும்
ஈஸ்வரன் பக்கல் ஸ்நேஹித்து இருக்கை யாவது அவன் அடியார் அளவும் ஸ்நேஹித்து இருக்கை
அவர்கள் எல்லாருக்கும் ப்ரியம் செய்கையாவது ஜ்ஞான ப்ரதன் பக்கலிலே ஸ்நேஹித்து இருக்கை இ றே
ஆகையாலே திரு நாட்டை ப்ராப்யமாகச் சொல்லிற்று
ஆழ்வார் உத்தேச்யர் ஆனால் திரு நகரி அன்றோ ப்ராப்யமாவது -என்னில்
திரு நகரியில் -பொலிந்து நின்ற பிரான் ஆணையும்–ஆழ்வார் ஆணையுமாய் இரு புரியாச் செல்லும்
அங்கன் இன்றிக்கே ஆழ்வார் ஆணையே யாய்ச் செல்லும் -பரமபதம்
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ –என்றும்
வானவர் நாடு -என்றும்–சொல்லக் கடவது இ றே-
நம்பி திரு வழுதி வள நாடு தாசர் -நம்புவார் பதி வைகுந்தம் -என்று–அவர்கள் இருந்த தேசம் காணும் பரமபதம் -என்று சொல்லுவர் –
உரைக்க வல்லார்க்கு வைகுந்தமாகும் தம்மூர் -எல்லாம் -என்னக் கடவது இ றே
உள்ளுவாருக்கு உம்பர் ஊரே-திருநாடு -திரு வனந்த புரம் -வசிக்கும் ததேசம் -சாண்டிலி ஐதிகம்
இது அன்றோ எழில் ஆலி-என்றாரே தாமே –திரு நகரியே –நீர் இருக்கும் இடமே -ஆழ்வார் கட்டை விரலே
-பாகவதர் திருமேனியே வாசஸ் ஸ்தானம்
கூரத் ஆழ்வான் மகன் பிறந்த பின்பு சம்சாரமும் பரம பதமும் இடைச் சுவரைத் தள்ளி ஒரு போகி யாயிற்று காண் -என்று
பெற்றி பணித்தார் -என்று பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –

தென் குருகூர் இத்யாதி
இவருக்கு இப்படி பகவத் பாகவத விஷயத்தில் ஸ்நேஹத்துக்கு ஊற்றுவாய் திரு நகரியில் பிறப்பாய்த்து-
துறை வாய்ப்பாலே பயிரும் வாய்க்கும் இ றே -இவருக்கு காதல் கடல் புரைய விளவிக்கைக்கு அடி அந்த நிலப் பண்பு யாய்த்து
நகர்
அந்நகர வாசத்தாலே யாய்த்து இவர் சார அசார விவேகஜ்ஞ்ஞர் யாய்த்து
நம்பி
இப்படி ஆத்ம குண பூரணரான ஆழ்வார்
அன்பனாய்
இப்படி இவருடைய பகவத் ஜ்ஞான பக்த்யாதிகள் ஆகிற ஆத்ம குணம் கண்டாய்த்து இவருக்கு ஸ்நேஹம பிறந்தது

அன்பனாய் மதுரகவி
அவருக்கு பகவத் ப்ரேமம் ஸ்வரூப பிரயுக்தமாய் -ஆராத காதல் குருகூர்ச் சடகோபன் என்று நிரூபகம் ஆனால் போலே
இவருக்கும் ஆழ்வாருக்கு நல்லவர் ஆனவர் என்று நிரூபகம்
அவர் பிரணவ நமஸ் ஸூ க்கள் இரண்டிலும் நிஷ்டராய்ப் போருவர்-இவர் மத்யம பதத்திலே நிஷ்டராய் இருப்பர்-
மதுரகவி
அவர் தத் விஷயத்தை கவி பாடுகையாலே -என்நாவில் இன்கவி என்றால் போலே இவரும் ஆழ்வாரைப் பாடுகையாலே தம்மை மதுர கவி என்கிறார் –
நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி
நெஞ்சுக்குப் பணி ஆழ்வார் பக்கல் ஸ்நேஹமாய்–அன்பனாய் — வாய்க்குப் பணி அவருடைய குண ஸ்தோத்ரமே ஆனவர் -மதுர கவி –
சொன்ன சொல்
அவர் ப்ரபந்தீ கரித்த இந்த சப்த சந்தர்ப்பத்தை
சொன்ன சொல்
இதுவும் ஒரு சொல்லே என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார்
நம்புவார்
இத்தை ஆசைப்படுமவர்கள்
இவ்வர்த்தத்தை வ்யுத்பத்தி பண்ணி விடுதல் செய்கை அன்றிக்கே இதிலே நசை யுடையராய் இவ்வியலிலே எப்போதும் பரிசயிப்பது
-இதுக்குள் ஓடுகிற ஆழ்வாருடைய ப்ரபாவங்களிலே வித்தராவது -இப்பிரபாவத்தை எப்போதும் ஒருவர் சொல்லக் கேட்க ஆசைப்படுவதாய்–
இப்படி நசை பண்ணிப் போருவார்
நம்புவார்
பகவத் ப்ரபாவத்தில் காட்டில் ஆழ்வார் பிரபாவத்தை விரும்புவார்
ஆழ்வார் பிரபாவம் சொன்ன இது கைதவம் அன்று சத்யம் என்று இவ்வர்த்தத்தை தங்களுக்குத் தஞ்சமாக விஸ்வசித்து இருப்பார்
பதி வைகுந்தம் காண்மினே
அவர்களுக்கு வஸ்தவ்ய பூமி பரம பதம்

———————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்
செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே-10-

ஆட்புக்க காதல் அடிமைப் பயன் -என்றார் -என்னைப் பார்த்தால் பயன் -ஆழ்வாரைப் பார்த்தால் பயன் இல்லை என்னப் பண்ணும்
பாங்கு -திருத்த திருந்தினீர்
உபகாரம் ஒப்பிட்டால் பயனும் இல்லை பாங்கும் இல்லை என்றவாறு –

பயிர்கள் எறி மறியக் கடவது இ றே -அப்படியே ஆழ்வார் பண்ணின உபகாரத்தை ஸ்மரிக்கையாலே தாம் பண்ணின பக்தி
ஒன்றும் இல்லையாய்த் தோற்றி தேவரீர் திருவடிகளிலே இப்போது இ றே நான் ஸ்நேஹிக்கத் தொடங்கினேன் என்கிறார் –
அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -குளப்படி யாயிற்றே –

ஆழ்வார் தமக்கு உபகரித்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்தவாறே
தாம் இதுக்கு முன் ஆழ்வார் விஷயத்தில் நின்ற நிலை யடங்க
முதலடி இட்டிலராகித் தோற்றுகையாலே -அவர் பண்ணின உபகாரத்தைப் பேசுகிறார் –
ஆசார்யன் பண்ணின உபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் இல்லையோ என்னில் –
க்ருத்ஸ்நாம் வாப்ருதிவீம் தத்யான்ன தத் துல்யம் கதஞ்சன -என்கிறபடியே-
பஞ்சாசத் கோடி விச்தீர்ணையான பூமியும் சத்ருசமம் அல்ல என்று இ றே சாஸ்திரம் -50 கோடி யோஜனை உயரம் -1 யோஜனை 10 மைல் –

அவன் இவனுக்கு உபகரித்தது சர்வாதிகமாய் இருப்பதொரு மிதுனைத்தை யானால்
அப்படியே இருப்பதொரு மிதுனத்தை உபகரித்தால் இ றே இவன் பிரத்யுபகாரம் பண்ணினான் ஆவது –
ஆகையால் -ஆச்சார்யர் விஷயத்தில் எல்லாம் செய்தாலும் -அவன் பண்ணின
உபகாரத்தைப் பார்த்தால் -ஒன்றும் செய்திலேன் நான் -என்று முகக் குறைவாளனாய்
போரும் இத்தனை –

கீழ் பிரபந்தத்தில் ஓடின தாத்பர்யம் ஆழ்வாருடைய சர்வ பிரகார வைலஷண்யமும் இப்படி விலஷணரான ஆழ்வார் தம்
பக்கல் பண்ணின உபகார வைபவமும் இ றே -தம்முடைய தோஷத்துக்கு எதிர்த் தட்டான ஆழ்வார் வைலஷண்யமும்
தம்முடைய குறைக்கு எதிர்த் தட்டான உபகாரத்வமும் இவ்விரண்டையும் சொல்லிக் கொண்டு போந்தார் கீழ் –
இப்பாட்டில் அவ்வுபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடிக் காணாமையாலே தெகுடுகிறார்-
தடுமாறுகிறார் -எதுவும் ஒன்றும் இல்லை செய்வது அங்கும் இங்கும் –
வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் -யோ மா ததாதி சஇதேவ மாவா -என்று
ஆச்சார்யன் -என்னை ஈஸ்வரன் ஞானம் கொடுத்து என்னை சமர்ப்பிவனே தெய்வம் –
முமுஷு தசையோடு முக்த தசையோடு வாசியற உபகார ஸ்ம்ருதி நடக்குமது போக்கி பிரத்யுபகாரம் பண்ணித் தலைக் கட்டப் போகாது இ றே
பரத்வ உபகார நிரபேஷத்வம் ஆசார்ய லஷணமாய் பிரத்யுபகார சாபேஷத்வம் சிஷ்ய லஷணம் ஆகையாலே
அதுக்கு வழி தேடிக் காணாமையாலே அலமருகிறார்-
உபகாரம் அதுக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடுகையிலே மூட்டும் -உபகார கௌரவம் பிரத்யுபகாரம் இல்லாதபடி பண்ணும் –
அதுக்கு சத்ருச பிரத்யுபகாரமாக வேணும் –
அது உண்டாகில் இ றே இவன் பண்ணலாவது-இனி எத்தைச் செய்வோம் என்கிற தலை சீய்ப்போடே காலம் போக்கும் அத்தனை –
இவன் திருத்தித் -பெருமாளுக்கு -தருகையாலே பகவத் விஷயத்துக்கு ஆத்ம சமப்பர்ணம் பண்ணலாம் -சொத்து ஆழ்வாரது என்பதால் —
இவன் தானே திருத்தினவற்றை இவனுக்குச் கொடுக்கை சத்ருசம் அன்றே –

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்
அனுத்தேச்யர் ஆகிலும் அபவ்யரே யாகிலும் எம்பெருமான் அன்றே அனாஸ்ரிதர் என்று கை விடுகைக்கும் அவிதேயர் என்று நிரசிக்கைக்கும் –
அபக்தனுக்கு சொல்லாதே -அர்ஜுனனுக்கு அருளிச் செய்தாரே

பயனன் றாகிலும் –
நாட்டிலே ஒருவனை -உபகரிப்பது ஒரு பிரயோஜனத்தைப் பற்றி இ றே
அங்கன் ஒரு பிரயோஜனம் இல்லாது இருக்கச் செய்தேயும் –
பாங்கலராகிலும் –
பிரயோஜனம் இல்லாவிட்டால் -சொல்லுகிறபோது ஹிதம் கேட்க்கைக்கு
பங்காய் இருக்கலாம் இ றே
அங்கன் பாங்கு இன்றிக்கே இருந்தார்களே -ஆகிலும்
இப்படி இருக்குமவர்களுக்கு ஹிதம் சொல்லுகைக்கு ஹேது என் என்னில் –
இவர்கள் அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டாமை இ றே
இப்படி உபதேசிப்பார் உண்டோ -என்னில் –
தாய்க்கும் -மகனுக்கும் -தம்பிக்கும்- இவருக்கும் -இவர் அடி பணிந்தார்க்கும் –
ராவணனுடைய துர்கதியைக் கண்டு மித்ர மௌபயிகங்கர்த்தும்-என்று-அவனுக்கு ஹிதம் சொன்னாள் இ றே பிராட்டி
ஒருவன் தலைக் கடையையும் புழைக் கடையையும் அடைத்துக் கொண்டு
அகத்துக்குளே கிடக்க அகம் நெருப்பு பட்டு வேகா நின்றால் கண்டு நின்றாரவிக்கும் போது
தங்களுக்கு ஒரு பிரயோஜனத்தைப் பார்த்தல் -உள்ளே கிடந்தவன் அபேஷித்ததுக்காக
வரதல் அன்றி இ றே அவிப்பது –
இப்படி யாயிற்று ஆழ்வார் படியும்-

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்-
தர்மார்த்தௌ யத்ர நஸ்யாதாம் ஸூச்ருஷாவா ததாவிதா தத்ர வித்யா வக்தவ்ய -என்கிறபடியே தர்மார்த்த ரூபமான பிரயோஜனம் ஆதல்
ஸூஸ்ருஷாவா என்கிற அதிகாரமாதல் எனக்கு இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும் அத்ருஷ்ட பிரயோஜனம் ஆதல் –
த்ருஷ்ட பிரயோஜனம் ஆதல் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும் பகவத் ப்ரிய சித்திக்காதல் -பகவத் சமாராதன சேஷமாக
இவன் பக்கல் உண்டான த்ரவ்ய சித்திக்காதல் அன்றிக்கே ஸூஸ் ருஷையாகிற அதிகார பூர்த்தி கண்டதால் இ றே
பகவத் விஷயத்தை உபதேசிக்கைக்கு யோக்யதை யுள்ளது
அர்த்ததோ தர்மத ஸூஸ்ரூஷூ ரத்யாப்ய -என்கிறபடியே நிரவதிக வத்சலனானவனும்
சிஷ்யாதே அஹம் சாதி மாம் த்வாம் பிரபன்னம் -என்ற பின்பு இ றே உபதேச ப்ரவர்த்தகனாய்த்து
இவர் அப்படி அன்றிக்கே துர்க்கதியே பற்றாசாக வி றே உபதேசித்தது
புன்மையாகக் கருதினதே பற்றாசாக வாய்த்து இவர் அன்னையாய் அத்தனாய்த்து –
இத்தலையில் ஒரு நன்மை பார்க்க வேண்டிற்று இல்லை புன்மையாகிற துர்க்கதி-
ஸ்வ பிரயோஜன நிரபேஷமாகப் பிறருடைய துர்க்கதியே பற்றாசாக வாய்த்து சத்துக்கள் உபதேசிப்பது –
ச்ரூயதாம் பரமார்த்தோ மே தைதேயா தநுஜாத்மஜா -ந சானியா தை தன்மந்தவ்யம் நாத்ர லோபாதி காரணம் -என்கிறபடியே
நாத்ர லோபாதி காரணம் -என்கிற இடம் ஸ்வ பிரயோஜன நிரபேஷத்வம் -தநுஜாத்மஜாஎன்கிற ஆ சூரா சம்பந்தம் -பிறருடைய துர்க்கதி
–ச்ரூயதாம் -என்கிற இடம் உபதேசம் -பரமார்த்தோ -என்கிற இடம் உபதேஷ்டவ்யமான அர்த்த கௌரவம்
-மே என்கிற இடம் உபதேஷ்டாவினுடைய ஆப்த பூர்த்தி –

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்-
நிஷ் பலமே யாகிலும் அநதிகாரிகளே யாகிலும்

செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
நின்ற நிலையிலே துர்வ்ருத்தரையும் ஸூ வ்ருத்தர் ஆக்கிக் கொள்ளுவார் ஆழ்வார் அன்றோ
பகவத் விஷயம் போலே அதிகாரம் பார்த்துப் புகுகை யன்றியே நின்ற நிலையிலே புகுரலாம்படி இறே ஆழ்வாருடைய நீர்மை இருப்பது –

செயல் நன்றாகத் –
தனக்கு ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை யானாலும்
எதிர்தலை பாங்கின்றியே  ஒழிந்தால்
அவன் உஜ்ஜீவிக்கும்படி என் என்னில் –
தன்னுடைய செயலாலே எல்லாம் நன்றாம்படி பண்ணி –
இவன் செயல் தான் நன்றாம்படி –என்னவுமாம்

செயல் நன்றாகத் திருத்திப்
அனுஷ்டான பர்யந்தமாக யுபதேசித்துத் திருத்தினார் -என்னளவு அன்றியிலே தம்முடைய அளவிலே உபதேசித்தார்
ஷத்ர பந்துவுக்கும் துர்க்கதியே பற்றாசாக வைஷ்ணவன் உபதேசித்த இடத்திலும் காலாந்தரத்திலே இ றே அவனுக்குப் பலித்தது
இவர் ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே யாக்குமவர் ஆகையாலே செயல் நன்றாகத் திருத்தினார்
செயல் நன்றாகத் திருத்தி
இவர் உபதேசித்த அர்த்தம் என் நெஞ்சிலே பட்டு அது தான் அத்யவசாய பர்யந்தமாய் அவ்வளவு அன்றிக்கே அனுஷ்டான சேஷமாய்
அவ்வனுஷ்டானம் தான் சதசத நுஷ்டான மிஸ்ரமாகை யன்றிக்கே சத நுஷ்டானமே யாம்படி திருத்தினார் –சத் -அசத் -அனுஷ்டான -மிஸ்ரம் –
முற்பட ச்ரவணமும் –ஸ்ருதமான வர்த்தத்தில் மனனமும் – மதமான வர்த்தத்தில் மஹா விசுவாசமும் -விச்வச்தமான அர்த்தத்தில் அனுஷ்டானமும்
அதில் அசத நுஷ்டானம் கலசாதே -சத நுஷ்டானமே யாய்ப் போருகையும் இ றே செயல் நன்றாகத் திருத்துகை யாவது
திருத்தி
இவற்றில் என் கையில் என்னைக் காட்டிக் கொடாதே தாமே கைத்தொடராய் நின்று இவ்வவஸ்தா பன்னமாக்கினார்

திருத்திப் பணி கொள்வான் –
தீர்ந்த வடியவர் தம்மைத் திருத்தி பணி கொள்ள வல்ல -என்று
ப்ராப்யமும் ப்ராபகமும் தானே -என்று அத்யவசித்து இருக்குமவர்கள் உடைய
விரோதியைப் போக்கி அடிமை கொள்ளுமவன் என்றது இ றே சர்வேஸ்வரனை –
தீர்ந்த அடியவர் -திருந்தினவன் -அவனையா -திருத்திப் பணி கொண்டார் –
இங்கு தீர்ந்தவர் -பிராப்யமும் பிராபகமும் தானே -பகவானே -என்று அத்யவசித்து -தீர்மானம் கொண்ட அடியவர் -என்று கொள்ள வேண்டும் –
பிராப்யம் பகவான் பிராபகம் பக்தி என்று இருக்கும் உபாசகனுக்கு இல்லை -பிராரப்த கர்மங்களை போக்குவது இல்லை -அவனுக்கு இந்த பிறவியிலே –
அங்கன் இன்றிக்கே
இவை ஒன்றும் இன்றிக்கே -இருக்குமவர்களையும் திருத்திப் பணி கொள்ளுமவர் இ றே ஆழ்வார் –
பணி கொள்வான் –குருகூர் நம்பி -என்று அந்வயம்-
கொள்ளுகைக்காக திருக் குருகூரில் எழுந்தி இருப்பவர் -என்றவாறு -அதுவே நிரூபகமாக உள்ளவர் என்றுமாம்
செயலாக திருத்தி அவன் -செயல் நன்றாக ஆழ்வார் -என்றபடி

பணி கொள்வான்
பகவத் பாகவத விஷயங்களில் கிஞ்சித் காரத்திலே மூட்டினார்
திருத்தின பலம் விநியோகம் கொள்ள வேணுமே -இவரும் அவருக்கு உகப்பாக வாய்த்து பகவத் பாகவத விஷயங்களுக்கு அடிமை செய்வது
பிரதமம் ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஆச்சார்யர் திரு உள்ளம் உகக்கும் படியான கைங்கர்யம் -மா முனிகள் –
பகவத் கிஞ்சித் காரமும் வேணும் -ஆசார்ய கிஞ்சித் காரமும் வேணும் -வைஷ்ணவ கிஞ்சித் காரமும் வேணும்
பகவத் பாகவத விஷயங்களுக்கு அடிமை செய்யும் -ஆசார்யனுக்குப் பிரியமாக
பகவத் பாகவத விஷயம் இரண்டும் உகக்கைக்கு ஆசார்யனுக்கு அடிமை செய்யும்
பதத்ரய நிஷ்டையைப் போலே கிஞ்சித்கார த்ரயமும் இவனுக்கு அபேஷிதமாய் இருக்கும் -ஸ்வரூபம் பகவத் கிஞ்சித் காரத்திலே மூட்டும் –
பகவத் ப்ரீதி பாகவத கிஞ்சித் காரத்திலே மூட்டும்
பாகவத ப்ரீதியும் இவ்யக்தி த்வயத்தினுடைய வைபவத்தை யுபதேசித்த உபகார ச்ம்ருதியால் வந்த இவன் தன்னுடைய ப்ரீதியும் ஆசார்ய கிஞ்சித் காரத்திலே மூட்டும்
இப்படி ஒன்றுக்கு ஓன்று ப்ரவர்த்தகமாய் யாய்த்து மூன்று விஷயமும் இருப்பது
இதில் ஓன்று-பகவத் சம்பந்தம் – நிருபாதிக சம்பந்தம் -மற்றவை இரண்டும் சொபாதிக சம்பந்தம் –ததீயர் என்பதால் –
அதில் ஓன்று -பாகவத கைங்கர்யம் -உத்தேச்யத்தை உபாதியாகப் பிறக்கும் -ஓன்று உபகாரகத்வோபாதியாகப் பிறக்கும் –

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
அநதிகாரியான என்னை அதிகாரத்தின் மேல் எல்லையில் நிறுத்தி நிஷ்பலனான என்னை பகவத் பாகவத கைங்கர்யத்திலே
அன்வயிப்பித்துத் தாம் அருளின பிரயோஜனம் கொண்டார் –

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
அவன் தீர்ந்த வடியவர் தம்மைத் திருத்திப் பணி கொள்ளும் இத்தனை
இவர் கருந்தரையிலே திருத்துமவர் யாய்த்து
அவன் அதிகார நிஷ்பத்தி பிறந்தால் ப்ராப்ய விரோதிகளைப் போக்கிப் பணி கொள்ளும்
அவ்வதிகார நிஷ்பத்தி தன்னையும் கொடுத்தாய்த்து இவர் அடிமை கொண்டது
அதிகார நிஷ்பத்தி ஆசார்யனாலே –புருஷார்த்த நிஷ்பத்தி ஈச்வரனாலே
அதிகாரம் ஆவது ஜ்ஞான அனுஷ்டானங்களில் புரை யறுதியாகையாலே-பொங்கி அடங்குவது- செயல் நன்றாகத் திருத்தி என்று அவராலே இ றே இவருக்கு உண்டாய்த்து
இவனைத் தன் உபதேசத்தாலே வெளிச் செறிப்பித்து –தான் அனுஷ்டித்துக் காட்டி –தன்னில் விஞ்சின அனுஷ்டானம்
இவன் கையிலே கண்டாலாய்த்து –அவன் இவனை பகவத் பாகவத கிஞ்சித் கார யோக்யன் என்று அறுதி இடுவது
ஆர்ந்த புகழ் அச்சுதன் -இவ்வளவிலே புகழ் படைத்து பற்றினாரை விடாதவன் என்கிற பட்டப் பெயரும் பெற்றாய்த்து அவன் இருக்கிறது –
பற்றும் படி செய்து விடாமல் இருப்பவர் அச்யுதன் அடியார் ஆழ்வார் –
அதிகாரம் கொடுத்து சரத்தை யுண்டாக்கி -அவன் இடம் கொடுத்து அருளுவார் ஆச்சார்யர் –
அதுவும் அவனது இன்னருளே என்பார்கள் இவ்வளவும் செய்தாலும் –

பணி கொள்வான் குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
பணி கொள்ளுமவர்யாய்த் திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரானவரே என்று சம்புத்தி-ஆழ்வாரைக் கூப்பிட்டு -அருளிச் செய்கிறார் –
பணியை ஏற்றுக் கொள்ளும் நம்பி -உன் திருவடிக்கு –முயல்கின்றேன்
திருமால் நான் முகன் செஞ்சடையான் –எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறிவார் -திருமாலைக் கூப்பிட்டு அருளிச் செய்வது போலே

குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி-
நின்ற நிலையிலே கிட்டலாம் என்கைக்கு நிதர்சனம் சொல்லுகிறது
இவரை அவகாஹித்த திர்யக்குகளும் களித்து வர்த்திக்கும் படி இவரைக் கிட்டினார்க்கும் உண்டு காணும்
ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே -என்கை பகவத் விஷயத்துக்காகில் இ றே ஒரு தேச விசேஷத்து ஏறப் போக வேண்டுவது
ஏற்றம் உள்ள விஷயத்தைப் பற்றினார்க்கு இங்கே கிடைக்கும் போலே காணும்
முக்தர்க்கு இ றே அங்குப் போக வேண்டுவது -முமுஷுக்களுக்கு கிடைக்கும் இடம் இ றே இவ்விடம்
எம்பெருமானோடு நித்யரோடு முக்தரோடு வாசியற ஹ்ருஷ்டராம் படி இ றே ஆழ்வாருடைய பூர்த்தி
அங்கே ஏறி அனுபவிக்க வேணும் இங்கே ஏற்றம் உள்ளவர் இறங்கி வந்து உள்ளாரே இங்கேயே அனுபவிக்கலாம்

குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் -என்ற இடம்
திருத்திப் பணி கொள்ளும்படிக்கு த்ருஷ்டாந்தம்–குயிலே பாடுகின்றன
இவர் ஒரு காலத்திலே-ஆற்றாமையாலே -காண வாராய் -என்று கூப்பிடுவதும் ஒரு பாசுரம் உண்டு
யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -என்று களித்துச் சொல்லும் ஒரு பாசுரம் உண்டு
இவர் பாசுரத்தைக் கேட்ட குயில்களும் செவியோத்து அத்தாலே இப்பாசுரத்தை சொல்லும்
ஆக இரண்டு பாசுரதுக்கும் குயில்கள் ஆயிற்று பயிற்றுவன -அப்யசித்து சொல்லுகை -பயிற்றுதல்
-ஆற்றாமை ஆனந்த பாசுரங்களையும் குயில்கள் பாடும் என்றவாறு –

குருகூர் நம்பி –
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே -என்று சேதனர் உடைய அளவு அன்றிக்கே
திர்யக்குகள் அளவும் ஏறும்படி யாயிற்று ஆழ்வாருடைய பூர்த்தி இருப்பது –

குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி-
அசேதனமான பஷி ஜாதம் அடைய ஆழ்வார் பரிசரத்திலே திருந்தி திருவாய் மொழி பாடக் கற்றுப் பாடா நின்றால் சேதனான நான் திருந்தச் சொல்ல வேணுமோ
சாகா சம்பந்தம் உண்டாகையாலே அக்குயில்கள் திருவாய் மொழியைப் யாய்த்து பாடுவது –
அவை பாடும் குயில்கள் ஆகையாலே தம்பிரான்மாரைப் போலே ஆழ்வாருக்கு திருவாய் மொழி பாடுவன வாய்த்து
விண்ணப்பம் செய்வார் முன்பே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் சேவிக்க சிறிது விண்ணப்பம் சிறிது அனுவதிக்குமா போலே –
ஆழ்வார் முன்னே முன்னுரு அனுசந்திக்க –குயில்கள் சொல்ல திரும்ப ஆழ்வார் அனுவதிக்க -என்றவாறு
நம்மாழ்வார் கடாஷித்து இருப்பதை அருளிச் செய்தார் சகஸ்ர சாகை சாம வேதம்
ஒரு தேச சம்பந்தத்தாலே -தில்லைத் திருச் சித்ர கூடத்தில் செவ்வாய்க் கிளி நான்மறை பாடுமானால்
இத்தேச வர்த்திகளுக்குத் திருவாய் மொழி பாடச் சொல்ல வேண்டா வி றே
தாம் மதுர வாக்காகையாலே மதுர வாக்கான குயிலை இட்டுப் பொழிலை சிறப்பிக்கிறார்

குருகூர் நம்பி
பிரத்யுபகார நிரபேஷைதைக்கு அடியான பூர்த்தியை யுடையவரே -பகவத் கிஞ்சித் காரத்துக்கு த்வாரம் பெறிலும் ஆசார்ய
கிஞ்சித் காரத்துக்கு த்வாரம் இல்லை –
த்வாரம் -அவப்தா சமஸ்த காமன் -அர்ச்சையில் -எதிர்பார்க்கிறான் -ஆகமம் ஒரு அடிக்கு ஒரு படி உண்டே –
அதுவும் ஆச்சார்ய விஷயத்தில் த்வாரம் இல்லை
இவன் த்ருஷ்டத்தைக் கர்மத்தின் கையிலே பொகட்டு -அத்ருஷ்டத்தை ஈஸ்வரன் கையிலே -திருவடியிலே -பொகட்டு இருக்குமவன் இ றே
இது கர்மாதீனம் அது கிருபாதீனம் என்று இருப்பவர் அன்றோ ஆச்சார்யர்

முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே-
உன்னுடைய ஸ்ப்ருஹணீயமான திருவடிகளிலே ஸ்நேஹத்தைப் பண்ணுகைக்கு உத்சாஹியா நின்றேன்
பணி கொள்வானான குருகூர் நம்பி -என்னுதல்-பணி கொள்ளுகைக்காக முயல்கின்றேன் என்னுதல் –

முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே –
உன்னுடைய ஸ்லாக்கியமான திருவடிகளுக்கு அன்பையே முயல்கின்றேன் –
அர்த்தியா நின்றேன் –
செய்கிற அடிமையால் பர்யாப்தி பிறவாமையாலே
திருவடிகளிலே எனக்கு அபிநிவேசம் பிறக்க வேணும் -என்று அர்த்திக்கிறார் இ றே
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் -என்று ஆழ்வார் தாம்
அவ்விஷயத்தில் தடு மாறினாற் போலே
பண்ணின உபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் காணாமையாலே தடு மாறுகிறார்-

முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே-
உன்னுடைய பரம போக்யமான திருவடிகளில் உண்டான ஸ்நேஹம் அடியாக பிரத்யுபகாரம் தேடி உத்சாஹியா நின்றேன்
இவ் உத்சாஹத்துக்கு மேற்பட பிரத்யுபகாரம் பண்ணுகைக்கு விரகு இல்லையே -அவர் தாம் -உனக்கென் செய்கேன் -எனபது –
அப்பனுக்கு எதுவும் ஒன்றும் இல்லை செய்வது அங்கும் இங்கும் என்றால் போலே
மொய் கழல்
மொய் கழலே ஏத்த முயல் என்று ஆழ்வார் அவ்விஷயத்தை அருளிச் செய்யக் கேட்டுப் போந்த வாசனையாலே இங்கும் மொய் கழல் என்கிறார்
கீழே அவன் பொன்னடி என்று ஆழ்வார் திருவடிகளின் பாவ நத்வம் சொன்னார்
இங்கே போக்யதை சொல்லுகிறார்
வகுளாபி ராமமாய் –போக்ய-ஸ்ரீமத்தாய் –பாவ நத்வம்–இறே ஆழ்வார் திருவடிகள் இருப்பது
மொய் கழற்கு அன்பையே
இத் திருவடிகளின் போக்யதை அன்பைக் கொடுத்தது –அன்பு பிரத்யுபகார்த்திலே மூட்டிற்று –அதுக்கு இடம் காணாமையாலே அலமரா நின்றேன்
இவ்வலமாப்பு யாவச் சைதன்யம் இ றே -நிகழ் கால சப்தம் -பிரபத்யே போலே -யாவத் காலமும் முயல்கின்றேன்

———————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள்
நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
தக்க சீர் சடகோபன் என்னம்பிக்கு ஆட்
புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே -9-

பகவத் வைபவத்துக்கு தக்க ஆழ்வார் உடைய பிரமமே -அதனால் ஆதரம் -பயன் -அதுவே கைங்கர்யம்
உட்பொருள் ததீய சேஷத்வம் —

ஒன்பதாம் பாட்டில்
ஆழ்வாருடைய அருள் உலகினில் மிக்கது -என்கைக்கு அடி என் என்னில் –
என்னுடைய தண்மை பாராதே
சகல வேதங்களின் உடைய ரஹஸ்யார்த்தத்தை பாடி –
அத்தை எனக்கு உபகரித்தார் -என்கிறார் –
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் சோதி –
என்று அவ் விஷயத்தில் ஆழ்வார் அருளிச் செய்தத்தை
ஆழ்வார் திருவடிகளிலே இவர் அருளிச் செய்கிறார்-

சகல வேத தாத்பர்யமான பாகவத சேஷத்வத்தை -பயிலும் சுடர் ஒளி-நெடுமாற்கடிமை-என்கிற
இரண்டு திருவாய் மொழிகளிலும் அருளிச் செய்து -என் நெஞ்சின் உள்ளே நிறுத்தினான் என்கிறார் –

கீழே ஆழ்வாருடைய குண கீர்த்தனம் பண்ணும்படி அவர் தமக்கு கிருபை பண்ணும் படியைச் சொல்லி
அதுக்குத் தண்ணீர்த் துரும்பான அநாதி கர்மங்களை ஆழ்வார் தம்முடைய பார்வையாலே பாற வசித்த படி சொல்லி
அப்படியான ஆழ்வாருடைய க்ருபா வைபவத்தை திக்குகள் தோறும் அறிவிக்கக் கடவேன் என்று தம்முடைய ஆதர விசேஷத்தைச் சொல்லி
கிருபா பர்யபாலயத் -என்றும் -அருளினன் -என்று தொடங்கி ஆழியான் அருள் தருவான் அமைகின்றான் -என்றது முடிவாக
ருஷிகளும் ஆழ்வார் தாமுமாக பகவத் கிருபையை ஆதரித்துப் போரா நிற்க
நீர் ஆழ்வாருடைய கிருபா பிரசித்தியிலே பிரவாணர் ஆனபடி என் என்ன
பகவத் கிருபையில் காட்டில் ஆழ்வாருடைய கிருபையே இந்த லோகத்தில் அபிவ்ருத்தம் ஆகையாலே என்றும் சொல்லி நின்றது கீழ் –

இதில் கீழே ஆழ்வாருடைய ஜ்ஞான பிரதானம் ப்ரஸ்துதம் ஆகையாலே அவர் சகல வேதாந்த தாத்பர்யமான அர்த்த விசேஷத்தை
தமக்கு அறிவித்த பிரகாரத்தைச் சொல்லி அதுக்கு ஈடான குணங்களை யுடையராகையாலே பூரணரான ஆழ்வார் விஷயத்தில்
சேஷ பூதன் பிரமமே யன்றோ அவர்க்கு அடிமை செய்கையிலே பிரயோஜனம் என்று உபகார ச்ம்ருதியாலே
அவருக்கு சேஷ பூதன் என்று பிரேம பூர்வகமாகப் பிறக்குமாதரம் அன்றோ அடிமையில் முடிந்த நிலம் என்கிறார் –
அன்பு -ஆதரவு -கைங்கர்யம் –மூன்று படிகள் -ஆதரவே கைங்கர்யம் என்றுமாம் –
கர்மத்தை துரந்தால் பிராயச்சித்தம் தேடலாம் -அனுபவம் விட்டால் மீண்டும் கிட்டாதே கூரத் தாழ்வான் –

மிக்க வேதியர் –
ப்ரமாண ஸ்ரேஷ்டமான வேதத்தை நிரூபகமாக உடையவர்கள் –
உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் -என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்ய கேட்டிருக்கையாலே –
அநேக சாக அத்யயனம் -பண்ணினவர்கள் என்றுமாம் –

ஆழ்வார் தமக்கு அறிவித்த அர்த்தத்தின் சீர்மையை அருளிச் செய்கிறார் –
வேதியர்
வேதியர் ஆகிறார் -பாஹ்ய சாஸ்த்ரங்களை -காண்பரோ கேட்பாரோ தான் என்று கண்ணாலும் பாராதே செவியாலும் கேளாதே
நித்ய நிர்த்தோஷமான வேத பிரமாண நிஷ்டர் ஆனவர்கள்
வேத சாஸ்த்ராத் பரம் நாஸ்தி -வேத நூல் ஓதுகின்றது உண்மை யல்லது இல்லை என்று இருக்குமவர்கள்
வேதம் விட உயர்ந்த சாஸ்திரம் இல்லை -என்று சொல்லாமல் இத்தை -தவிர்ந்த சாஸ்திரம் இல்லை-அது போலே கேசவன் தவிர தெய்வம் இல்லை
மிக்க வேதியர்
அவ்வேதத்திலும் வேத வாதரதா -என்றும் த்ரை வித்யா மாம் சோமபா பூத பாபா -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஆபாத ப்ரதீதமாய் அல்ப அஸ்திரங்களான ஸ்வர்க்காதி புருஷார்த்தங்களையும் தத் சாதனங்களான ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகளையும்
புருஷார்த்த தத் சாதனங்களாக அறுதி இட்டிருக்கை
அன்றிக்கே
உத்தம புருஷார்த்தமான பகவத் பிராப்தியே புருஷார்த்தம் என்றும் தத் சாதனமும் ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -இத்யாதி வாக்யோக்தமான வேதனம் ஆதல்
முமுஷூர்வை சரணமஹம் ப்ரபத்யே என்கிற சரணாகதி ரூபமான சரம சாதனமாதல் என்று
வேதாந்த விஜ்ஞ்ஞானத்தாலே ஸூ நிச்சிதார்த்தராய் இருக்குமவர்கள்-
மிக்க வேதியர்
மிக்கார் வேதியர் என்று ஆழ்வார் பாடே கேட்கையாலே மிக்க வேதியர் என்கிறார் –
அன்றிக்கே மிக்க வேதியர் என்று சுடர் மிகு சுருதி என்கிறபடியே பிரதிஷ் யாதிகளில் அதிகமான வேத பிரமாண நிஷ்டர் என்றுமாம்
வேதியர் வேதம்
ப்ரஹ்மணா நாம் தனம் வேத -என்றும்
அந்தணர் மாடு என்றும் சொல்லுகிறபடியே அவர்களுக்கு பரம தனமான வேதம்
வேதியர் வேதம்
வேதத்தை தங்களுக்கு நிரூபகமாகவும் தனமாகவும் உடையராய் இருப்பவர்கள்

வேதத்தின் உட்பொருள்
அந்த வேதத்தில் உண்டான அர்த்த விசேஷத்தை
வேதத்தின் பொருள்
அதாவது -வேதைச்ச சர்வை ரஹமேவ வேத்ய -என்றும்
வேதப் பொருளே என் வேங்கடவா -என்றும் -வேதாந்த விழுப் பொருள் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சகல வேதங்களும் ஒரு மிடறாக ஓதித் தலைக் கட்டுவது பகவத் ஸ்வரூபாதிகளை இ றே
உட்பொருள்
அதில் தத் விஷய பிரதிபாதிதமான அம்சம் புறப்பொருளாய்-ததீய பிரதிபாதிதமான அம்சம் உட்பொருளாய் இருக்கும்
அதில் புறப் பொருளையே சொல்லி விடுகை அன்றிக்கே அதுக்கு ஹ்ருதயமான ததீய வைபவத்தை –
பயிலும் சுடர் ஒளி -நெடுமாற்கு அடிமை -இரண்டாலும் அருளிச் செய்தார்

வேதத்தின் உட் பொருள் –
சகல வேதங்களின் உடைய ரஹஸ்யார்த்தத்தை –
வேதாந்த ரஹஸ்யம் -ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமான பகவத் சேஷத்வம் என்று இ றே
வைதிக சாஸ்திரம் நிர்ணயித்தது-ஆய -நமஸ் -காட்டுக் கொடுத்த தேதிய சேஷத்வம்

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள்
எம்பெருமான் பக்கலிலே ஜ்ஞான பக்திகளைப் பூரணமாக வுடைய வைதிகர்
யத்ர பூர்வே சாத்யாஸ் சந்தீ தேவா -என்கிறபடியே
வேதத்துக்கு பிராணனான பிரமேயம் திருவாய்மொழி
திருவாய் மொழிக்கு பிரமேயம் பயிலும் சுடர் ஒளி -நெடுமாற்கு அடிமை –
எம்மா வீட்டில் ஏம்மா வீடு -எனக்கே ஆட்சி –தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள்ளும் சிறப்பே –சாரத்தில் சாரம்

நிற்கப் பாடி
துர்க்ரஹமான வேதார்த்தத்தை பிரதிபத்தி விஷயமாம் படி பாடி
நிற்கப்பாடி
கேட்டவர்கள் நெஞ்சிலே ஊற்று இருக்கும் படி பாடி என்றுமாம்
வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப்பாடி
அது நிற்கும் நான்மறை யானாப் போலே அதில் அர்த்த ரூபமான இதுவும் சர்வ காலமும் அழிவின்றிக்கே நிற்கும் படியாகப் பாடி என்றுமாம்
வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப் பாடி
வைதிகர் ஆனவர்கள் அதுக்கு ஹ்ருதயமான அர்த்த தாத்பர்யத்தை அறிந்து அதிலே நிஷ்டராம் படி பாடி
-உவந்த உள்ளதனாய்–உவப்புக்கு பல காரணங்கள் -நாயனார் சாதித்தார் -அங்கே அது போலே

நிற்கப்பாடி –
துர்க்ரஹமான இந்த ரஹஸ்யார்த்தத்தை கேட்பார்க்கு பிரதிபத்தி விஷயமாம் படி -பாடி –
பரமனைப் பயிலும் திரு வுடையார் எவரேலும் -என்றும் –
எம்மை யாளும் பரமர் -என்றும்
அருளிச் செய்தார் இ றே

என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் –
பகவத் சேஷத்வத்துக்கும் கூட மேட்டு மடையான என் நெஞ்சிலே இத்தை
ஸ்திரமாக்கினார் –
கல்லைத் துளைத்து அதிலே நீரை நிறுத்துவாரைப் போலே
நிர் விவரமான என்  நெஞ்சுக்கும் இதுவே விஷயமாம் படி பண்ணினார்
இது இ றே -என் தண்மையைப் பாராதே என் திறத்தே பண்ணின உபகாரம் –

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள் நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
வேதார்த்தங்களை வகுத்து அதுக்குப் பாசுரம் இட்டுத் திருவாய் மொழி பாடினால் போலேயோ -அப்பரமார்த்தங்களை என் நெஞ்சிலே படுத்தின அருமை –
வேதார்த்தங்களைத் திருவாய் மொழியிலே சேர்த்து -அத் திருவாய் மொழியின் அர்த்தங்களை என் நெஞ்சிலே சேர்த்தார்
ஆசார்ய வைபவம் கைபட்டவனுக்கு ஆய்த்து சகல வேதார்த்தங்களும் வசப்படுவது
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள் நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
பிரமாண வைபவத்தையும் ப்ரமேயமான தத் வைபவத்தையும் ப்ரமாத்ரு வைபவத்தையும் -அபிமத வைபவத்தையும்
பிரமாண வைபவம் -வேதம் என்கையாலே
வேதியர் என்கையாலே பிரமாதாக்கள் வைபவம்
பொருள் என்கையால் -பிரமேய விபவம்
உட்பொருள் அபிமத ததீயர் வைபவம்
-இவர் நெஞ்சிலே படும்படி பூர்ண உபதேசம் பண்ணினார் ஆய்த்து –

தக்க சீர் சடகோபன் –
இது தொடங்கி உபகார ஸ்ம்ருதியாலே தமக்குப் பிறந்த அபிநிவேசத்தை பேசுகிறார் –
தக்க சீர் சடகோபன் –
சர்வேஸ்வரன் கவிகள் -என்றால் தகுதியான கல்யாண குணங்களை உடைய ஆழ்வார் –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்றால் சர்வேஸ்வரத்துக்கு போரும்படி இருக்குமா போலே
சர்வேஸ்வரன் கவிகள் -என்றால் போரும்படி யாயிற்று ஆழ்வார் இருக்கும் படி –
ஏற்கும் பெரும் புகழ் வானவர் ஈசன் கண்ணன் தனக்கு
ஏற்கும் பெரும் புகழ் வண் குருகூர் சடகோபன் -என்று தாமே அருளிச் செய்தார் இ றே-

தக்க சீர் சடகோபன் என்னம்பிக்கு
இப்படி உபதேசிக்க வல்ல ஜ்ஞானாதி பூர்த்தியைக் காட்டி என்னுடைய சாட்யத்தைப் போக்கித் தம்முடைய பூர்த்தியிலே நிலை நின்றவர் –
குறைவாளரைக் குறை வறுக்கை இ றே ஒருவன் பூர்த்திக்கு மேல் எல்லை
நம்பி –
விபூதிக்காக உபதேசித்தாலும் தம்முடைய ஜ்ஞானாதிக்ளைத் தரைக் காண ஒண்ணாதவர்
என் நம்பி
அவர் உபதேசித்த அர்த்தங்களிலும் அவருடைய பூர்த்தியிலே யாய்த்து இவர் தோற்றது
தக்க சீர் சடகோபன் என்னம்பிக்கு
தக்க கீர்த்தித் திருக் குறுங்குடி நம்பியான அவருடைய் நம்பி யன்று இவருடைய நம்பி
அப்பூர்த்தி என்னளவில் வந்தது இல்லையே-
தத்வ உபதேசம் -பிரான்– பொங்கும் பரிவால் பட்டர்பிரான்-

என் நம்பிக்கு –
அதுக்கு மேலே ஒரு பௌஷ்கல்யம் இ றே இது –
என்னை விஷயீ கரிக்கைக்கு தகுதியான சீலாதி குண பௌஷ்கல்யத்தை வுடையவர் ஆனவர்க்கு –
ஆட் புக்க காதல் –
அனந்யார்ஹ சேஷமாக்கின ருசி
அடிமைப் பயன் அன்றே –
ஆள் புகப் பண்ணின காதல் -அடிமைத் தனத்தில் -கைங்கர்யம் பண்ண மூட்டிற்று
இந்த ருசி யன்றோ அப்போதே தாஸ்யமான பிரயோஜனத்தோடே வ்யாப்தமாய் இருப்பது –
பகவத் விஷயத்தில் ருசி அடியாக பிறந்த தாஸ்யம் -சரீர விச்லேஷம் பிறந்தால்
அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தாலே -ஒரு தேச விசேஷத்தில் சென்றால் பெறக் கடவதாய் இ றே இருப்பது –

அங்கன் அன்றிக்கே
ஆழ்வார் பக்கல் பிறந்த ருசி -இச் சரீரத்தோடே இங்கே யாழ்வார் திருவடிகளிலே எல்லா
அடிமையும் செய்யலாம்படி பண்ணும் –
ஆழ்வார் ஏவிக் கொள்ள இங்கேயே அடிமைத் தனம் சித்தித்து
ஆழ்வார் அர்ச்சையில் இங்கு –ஏவி பணி கொள்ளக் கொண்டது அங்கே தான் –
துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு -என்று முதலிலே அபிநிவேசித்த ஆழ்வாருக்கு
முனியே நான்முகனுக்கு அவ்வருகு இ றே பேறாயிற்று
இவ்விஷயத்தில் ருசி பிறந்தால் அத்தனை விளம்பியாது என்கிறது -அன்றே அடிமைப் பயன் -கால விளம்பம் இல்லை என்றவாறு
அன்றே -என்றது -ஆம் என்றுமாம் -யதாக்ரமம் என்றவாறு –

ஆட் புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே-
இவர் திருவடிகளில் உண்டான பக்தி யன்றோ இவருக்கு அடியேன் ஆனதில் உண்டான பிரயோஜகம் –

ஆட்புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே
அவருக்கு அடிமை புக்கத்தால் உண்டான ஆதரம்–அடிமையே பிரயோஜனமாக யுடையதன்றோ
முற்பட அடிமை புக்கு –அநந்தரம் ஆதரம் நடந்து– பின்பு அடிமை செய்யுமதுவே அவருக்கு பிரத்யுபகாரம்
முற்பட சேஷ பூதனாய்– பின்பு ப்ரேமம் நடந்து –ப்ரேம அனுரூபமான கிஞ்சித் காரமும் நடக்க வேணும்
ஆசார்யபவ்யதையும் -ஆசார்ய ப்ரேமமும் –ஆசார்ய கிஞ்சித் காரமும் -இம்மூன்றும் அபேஷிதம் இ றே சிஷ்யனுக்கு
அவர் பகவத் சேஷத்வத்தையும்– பகவத் பிரேமத்தையும் –பவகச் சேஷ வ்ருத்தியையும் உபதேசித்தார்
இவர் ஆழ்வாருக்கு சேஷமாய் –அவருக்கே ஸ்நிக்தராய்– அவருக்கே கிஞ்சித் கரிக்கத் தேடுகிறராய் நின்றது
இவர் கற்றது இதிலே யாய்த்து
அவர் புறப் பொருளை விட்டு உட்பொருளைக் கொடுத்தார் -சம்சாரம் விட்டு -பகவத் விஷயம் -அருளினார் —
இவர் உட்பொருளான பகவத் விஷயம் தன்னை புறப் பொருள் ஆக்கி அதிலும் உட்பொருளான ஆழ்வார் திருவடிகளிலே
சேஷ பூதராய் ப்ரேம பூர்வகமான கைங்கர்யத்திலே இழிகிறார் யாய்த்து
அடிமைப் அயன் அன்றே
அடிமை பிரயோஜனம் என்னும் இடம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ பாதத்திலே கற்றார்
அன்றே
அதுவே யன்றோ அர்த்தம்
அந்த வழுவிலா வடிமை செய்கிறதில் காட்டில் இது வன்றோ உறுவது –

——————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற
வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள்
அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே-8-

பொருள் மட்டுமே ஆழ்வார் அருளினார் -மறை பேச மாட்டாரே –
அருள் கொண்டு ஆடும் -ஆடும்படி ஆனந்திக்க –
அவ்வருமறை– அ அருமறையின் -அந்த உயர்ந்த அருமையான மறையின் –
உலகினில் மிக்கதே-லோகத்தில் பெரியது -லோகத்தை விட பெரியது

எட்டாம் பாட்டில் –
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -என்கைக்கு ஹேது என் -என்னில் –
ஆழ்வாருடைய அருள் -சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயத்தையும்
கபளீ கரித்து இருக்கையாலே -என்கிறார் -சூழ்ந்து –அதனில் பெரிய என் அவா –அறச் சூழ்ந்தாயே –

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ஆழ்வாருடைய கிருபையை கீழில் பாட்டிலே -எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளை -என்று-
இவர் சொல்லக் கேட்டிருக்குமவர்கள் பகவத் கிருபை யன்றோ நாட்டார் அடையக் கொண்டாடுவது -நீர் ஆழ்வாருடைய கிருபையை
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -என்கைக்கு அடி என் என்ன
பகவத் கிருபையையும் ஆழ்வார் கிருபையும் ஆனால் ப்ராப்தி சித்திக்கும் அன்று அன்றோ பகவத் கிருபை வேண்டுவது –
பிராப்திக்கு -ஆத்மா ஞானமும் அப்ரதிஷேதம் விலக்காமையும் வேண்டும் –
சேஷத்வ ஞானம் வந்து பாரதந்த்ர்ய ஞானமாக மலர்ந்து -இசைந்து விலக்காமை யும் வேண்டுமே –
அந்த ப்ராப்தி யுன்டாவது ஜ்ஞானத்தாலே அன்றோ -அந்த ஜ்ஞான சித்தி ஆழ்வாராலே யன்றோ -ஆகையாலே
ஆழ்வார் கிருபை யன்றோ லோகத்தில் விஞ்சி இருப்பது என்கிறார்
பிராப்தி ஜ்ஞான சாபேஷமாய் இருக்கும் -ஜ்ஞானம் ப்ராப்தி சாபேஷமாய் இராது
கீழே நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் -என்று தம்முடைய புன்மையைச் சொல்ல அந்தப் புன்மை ஏது என்ன
-அத்தை நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம் -என்று இரண்டு வகையாகப் பேசி
அநந்தரம் -பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான் -என்று அத்தை போக்கின படியைச் சொல்லி போக்கின பிரகாரத்தை இப்பாட்டிலே சொல்லுகிறார் –

அநாத்மன் யாத்ம புத்தியையும் அபோக்யங்களில் போக்ய புத்தியையும் அத்யாத்ம ஜ்ஞானத்தாலே போக்க வேணும்
ஆச்சார்யன் ஜ்ஞான பிரதானம் பண்ணின வாறே -அந்த ஜ்ஞானம் மேல் உண்டான கர்மார்ஜனத்தை மாற்றும்
முன்பு உண்டான அவித்யையாலே ஆர்ஜித்து வைத்த கர்மங்களை ஈஸ்வரன் போக்கும்படி பண்ணுவதுமது-
சங்கல்பஜத்தை இவன் போக்கும் -கர்மஜத்தை அவன் போக்கும் -அவன் போக்குகைக்கு அடி இவன்
சங்கல்ப ஜ -சிஷ்யன் மனசால் நினைந்த மானஸ பாபங்களை போக்கும் -ஆச்சார்யர் போக்கும்
கர்மஜ -அவன் போக்கும் கர்மங்கள் செய்யும் பாபங்களை
ஜ்ஞான சித்தியைப் பண்ணிக் கொடுக்கையாலே இ றே
அத்தைப் பற்ற இ றே அம்ருதச்ய ஹி தாதானம் தமாசா பாரம் தர்சயதி சனத்குமார -என்றும் ஆச்சார்யனைச் சொல்லுகிறது –

எனக்கு அத்யாத்ம ஜ்ஞானத்தைப் பிறப்பிக்கக் கடவதாக வேதார்த்தங்களைத் திருவாய் மொழி முகத்தாலே வெளியிட்டு
அருளினார் என்னப் பார்த்து -அத் திருவாய்மொழி பாடினதற்கு வேறேயும் ஒரு பிரயோஜனம் சொல்லுகிறார் –

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற–ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
சேஷ பூதனுக்கு ஆனந்திக்கையே ஸ்வரூபம்
சேஷ பூதராகையும் ஹ்ருஷ்டராகையும் வேறு இல்லை காணும்
இவன் அருளை அனுசந்தித்து ஹ்ருஷ்டா என்கிறபடியே ஹ்ருஷ்டராம் இத்தனை –

வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள்
பரம ரஹஸ்யமான வேதார்த்தத்தை நிர்ஹேதுகமாகத் தன் பக்கல் ஆசாலேசம் உடையார் வாழும் படி
ஸ்ரீ கீதா உபநிஷத் ஆச்சார்யனாய் நின்று வெளியிட்டான்
வேதங்கள் மறைத்த அர்த்தத்தை தீரோத்தகன் ஆகையாலே பிரகாசிப்பித்தான்

உபநிஷத் -ஸ்ரீ கீதாசார்யர் -ஆழ்வார் அருளினார் என்றவாறு –
நடு முற்றத்தில் இட்டு பதன் பதன் என்றானே -திருவாய்மொழிக்கு உள்ளுறை குறிப்பு போலே ஸ்ரீ கீதை –

அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
ஆழ்வாருக்குத் திருவாய் மொழிக்கு உள்ளுறை போலே காணும் அருளிச் செய்தது
இருவருக்கும் முழு நோக்காகப் பெற்றால் ஆழ்வாருக்கு செய்யப் போகாது இல்லை யாகாதே
வேத அதிகாரிகளுக்கு உஜ்ஜீவமாம் படி எம்பெருமான் செய்தது -அநாதிகாரிகளும் க்ருதார்த்தராம் படி ஆழ்வார் அருளிச் செய்தது

அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
எம்பெருமான் அருளினது ப்ராதேசிகம் –குருஷேத்ரத்தில் –ஆழ்வார் அருள் சார்வத்ரிகம்
பாலேய் தமிழ் இசைகாரர் பத்தர் பரவும் ஆயிரம் -என்றும் -தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொன்மாலைகள் -என்றும் இ றே சொல்லிற்று

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் –
இவ் வாழ்வார் தம்மைப் போலே இருக்குமவர்கள் –
அதுவும் அவனது இன்னருள் -என்றும் –
அருள் பெறுவார் அடியார் தம் அடியன் -என்று இருக்கும் இவர் தம்மைப் போலே –
ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த -என்றும் –
நின்னோடும் ஒக்க வழி பட வருளினாய் -என்றும் –
அருள் புரிந்த சிந்தை -என்றும் –
நின் அருளே புரிந்து இருந்தேன் -என்றும்
அருளாது ஒழியுமே -என்றும் –
சீறி அருளாதே -கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உளது –என்றும்
இப்படிகளால் அவன் அருளைக் கொண்டாடும் அடியவர் –
இப்படியே பகவத் பிரசாதத்தையே கொண்டாடி போருமவர்கள் –
பகவத் பிரசாத ஹேதுவாக -ஸ்வகதமான கர்ம ஜ்ஞான பக்திகளை உபாயமாக
ஆதரிக்கும் அவர்கள் அன்றிக்கே –
கேவல பகவத் ப்ரசாதமே உஜ்ஜீவன ஹேது -என்று இருக்கும் அவர்கள் –
தம் தாம் பக்கல் உள்ள ஆனுகூல்யங்களை பிரசாத பலமாக நினைத்து இருக்கும்
அது ஒழிய -பிரசாதமாக நினைத்து இராதவர்கள் –
கிருபையாலே பக்தி பெற்றோம் -பக்தியால் கிருபை பெற வில்லை -கிருபா ஜன்யம் -கிருபா ஜனகம் இல்லை
-பக்தி கிருபையின் பலம் என்றவாறு
பிரசாதத்தால் சரணம் என்கிறோம்
சரணம் அடையாதவர் பிரசாதம் பெற வில்லையா -அவன் அனைவருக்கும் பொழிபவன் அன்றோ
வரவாறு ஒன்றும் இல்லையே -வெறிதே அருள் செய்வார் செய்வார்க்கு உகந்து
நிர்ஹேதுக கிருபை -உபாயம் எதிர்பார்க்காமல் -அதிகாரி எதிர்பார்ப்பார் -ஆசை யுடையோர்க்கு எல்லாம் -தகுதி வேண்டும் –
இச்சை உபாயம் இல்லை அதிகாரி விசேஷம் –போஜனத்துக்கு ஷூத்து போலே -பல அனுபவ யோக்யதா —
ஆண்கள் பள்ளிக்கு ஆணை எதிர்பார்ப்பார்கள் -புருஷ சாபேஷமும் புருஷகார சாபேஷமுமாய் இருக்கும்
இவர் இப்படி நினைத்து இருப்பது மற்றைய ஆழ்வார்களை இ றே –
ஆழியான் அருளே -என்றும் –
நின் அருளே புரிந்திருந்தேன் -என்றும் இ றே அவர்கள் பாசுரங்கள் –

அடியவர்
சேஷவ்ருத்தி புருஷார்த்தம் என்னும்படி ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் பிறந்தவர்கள் -சேஷத்வ ஜ்ஞானம் சேஷவ்ருத்தி சேஷம் இ றே
அருள் கொண்டாடும் அடியவர்
அப்புருஷார்த்ததுக்கு சாதனமும் அவனுடைய கிருபை என்று இருக்கும் அவர்கள்
ஆகையாலே கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் -கருணை சாதனம் என்று இருக்குமவர்கள்

அருள் கொண்டாடும் –அருளையே கொண்டாடும் -என்று –
அல்லாத குணாந்தரங்களில் காட்டில் கிருபையைக் கொண்டாடுமவர்கள்
1–ஈஸ்வரனையும் கொண்டாடுகிறது தான் உண்டான போது ஜகத் உண்டாய் -இல்லாத போது இல்லையாம் என்று இட்டு இ றே
அப்படியே க்ருபா குணம் இல்லாத போது குணாந்தரங்களும் அகார்யகரமாய் -இது கூடினவாறே கார்யகரமாய் இருக்கையாலே
இத்தையே கொண்டாடா நிற்பவர்கள்
2–அப்படியே தேவ தாந்தரங்களில் காட்டில் ஈஸ்வரன் கொண்டாடத்துக்கு விஷயம் ஆனாப் போலே யாய்த்து
குணாந்தரங்களில் காட்டில் இது கொண்டாடத்துக்கு விஷயமான படி –
3–மனஸ் தத்வம் இந்த்ரிய அந்தர்பூதமாய் இருக்கச் செய்தேயும் இது சஹகாரி யாகாத போது இந்த்ரிய வியாபாரம் கூடக் காணாமை
லோகத்திலே கண்டு போகிறாப் போலே இந்த கிருபையும் குணாந்தரப்பூதம் ஆகிலும் இது சஹ கரியாத போது
சேதனர் அளவில் குணாந்தரங்கள் ஜீவிக்கை யாகாது
4–ஸ்வரூபமும் நித்யம் குணங்களும் நித்யங்களாய் இருக்கச் செய்தே இவனுடைய சம்சார சம்பந்தம் ஒழுக்கு அறாமல் நடக்கையாலே
அத்தை மாற்றி இவனை உத்தரிப்பித்தது க்ருபா குணம் ஆகையாலே அத்தை யாய்த்து முமுஷுக்கள் கொண்டாடுவது –
சக்தனுக்கும் கிருபை வேணும் -அசக்தனுக்கும் கிருபை வேணும் –

சக்தனுக்கு நம்மைப் பெறுகைக்கு இப்படி வருத்தப்பட்டு சாதன அனுஷ்டானம் பண்ணுவதே என்னுமவன் நெஞ்சில் ஈரப் படாய்த்து பல சேஷம் ஆவது
அந்த ஈரப் பாடாய்த்து அவனை ப்ரீதனாக்குவதும் –
அசக்தனுக்கு –நார்ச்ச நாதௌ ச்துதௌ ந ச -என்றால் க்ருபா மாத்திர மநோ வ்ருத்தி ப்ரசீத -என்னும்படி இருக்கும்
அங்கு அவனுடைய அனுஷ்டானம் கண்டு பிறக்கிற கிருபை
இங்கு ஆகிஞ்சன்யம் கண்டு பிறக்கிற கிருபை
ஸ்வ கதமான தொன்று சாதனம் ஆக வேண்டாவோ–அவன் கிருபை – -பரகதமான குணம் சாதனம் ஆம்படி என் என்ன பாதகமே யாகிலும்
அருள் பெறுவார் அடியார் என்கிறபடியே -ஆஸ்ரயம் அவனாய் விஷயம் இவனாய் இருக்கும்
-அருளுக்கு இருப்பிடம் அவன் இலக்கு அடியார் என்றவாறு –அருள் அவனது பெறுவார் அடியார் —
-பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவு —உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் –

அருள் கொண்டாடும்–அருள் கொண்டு ஆடும் — அடியவர்
அன்றிக்கே அருளைத் தங்களுக்கு அவஷ்டம்பமாகக் கொண்டு நடையாடுமவர்கள் –
இவனுக்கு ஊன்று கோலானதும் விரோதிகளைச் சேதித்துத் தருவதும் அருளே யாய்த்து
அருள் என்னும் தண்டு -என்றும் -அருள் என்னும் ஒள் வாள் என்றும் -சொல்லுகிறபடியே அவர் தம்முடைய
ப்ராஹ்மண்யம் தோற்றத் தண்டு என்கிறார் –பிராமணிய குணம் தோற்ற -உபசாந்தர் -பரம சாந்தர்
இவர் தம்முடைய ஷாத்ரம் தோற்ற ஒள் வாள் என்கிறார் –இவர் ஷத்ரியர் அல்லர் -கோபம் கொண்டவர் என்றவாறு —
ஆகையால் இவர்கள் பக்த்யாதிகள் அவஷ்டம்பமாக்குதல் -அசங்க சஸ்த்ரத்தைக்-விரக்தி யாகிற வாள் – கொண்டு திரிதல் செய்யுமவர்கள் அல்லர்
ஊன்று கோல்- வெட்டும் கருவி -இரண்டும் அருளே பிரபன்னருக்கு -பற்றற்ற சஸ்த்ரம் -வைராக்கியம் –
கோடரி -அசங்கம்-பற்ற அற்ற தன்மை கொண்டே சம்சாரம் போக்க வேண்டும் -அசங்க சஸ்த்ரம் த்ருடமான சித்வா -நிலை நின்ற வைராக்கியம் -ஸ்ரீ கீதை
அவனும் தனக்கு பலாதி-ஞானம் இத்யாதி- குணங்கள் உண்டே யாகிலும் உபகரண பூர்த்தி உண்டே யாகிலும் இக்கிருபை கொண்டாய்த்து பல ப்ரதன் ஆவது
ஆகையாலே யாய்த்து பாழியான் ஆழியான் அருளே நன்று என்ன வேண்டிற்று -சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை -கிருபை கொண்டே -நின்று யோசித்து அருளினான் –

இன்புற
அவர்கள் பரிதியைப் பெற அவர்கள் பண்டே அருள் கொண்டாடும் அடியவரே யாகிலும் –1–இவ்வர்த்தம் ஆப்தரான
ஆழ்வார் அருளிச் செய்யப் பெற்றோமே என்று ப்ரீதர் ஆனவர்கள்–2– ராக சித்தம் விதி சித்தமாகப் பெற்றோமே என்று ப்ரீதர் ஆனவர்கள் –
திரு ஆபரணம் ஆகாரம் உண்டே திவ்யாயுதங்களுக்கு என்று காட்டி அருளினதும் இன்புறுவோம் அன்றோ –

இன்புற –
ஆநந்த நிர்பரராக –
எண்ணாதனகள் எண்ணு நன் முனிவர் இன்பம் தலை சிறப்ப -என்கிறபடியே –
சாதநத்தில் அந்வயம் இன்றிக்கே -பகவத் அனுபவமே யாத்ரையாய் இருக்கும்படியாக –
எண்ணாத-எண்ணி முடிக்க முடியாத -குணங்கள் -சிருஷ்டி அவதார முகத்தாலே செய்த கிருஷி பலன்
-காருணிகன்-உபாயமாக பண்ண ஒன்றும் இல்லையே விஸ்வாசம் வரும்
மார்பிலே கை வைத்து உறங்கலாம் -உபாயமாக இல்லை -கைங்கர்யமாக செய்ய வேண்டும் –

வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள் –
அவ்வரு மறை –
பிரசித்தமாய் -பெறுதற்கு அரிதாய் இருக்கிற மறை -அதாகிறது –
வேத ரஹஸ்யமான உபநிஷத் இ றே –
அவ்வரு மறையின் பொருளை அருளினான் –
நித்ய சத்வஸ்தர்க்கு அல்லது தோன்றாத உபநிஷத் அர்த்தத்தையும் அருளிச் செய்தார் –
பரம சாத்விகர்க்கு நித்தியமான ஐஸ்வர்யமும் -உபநிஷத் ரஹஸ்யமே   இ றே-
சாத்விகர்களுக்கு -வேதம் -அந்தணர் மாடு –இவர் சொல்லி சாத்விகர் ஆக்குவார் -மறைத்து வைத்தவற்றை அருளிச்செய்வார்
சா ஹி ஸ்ரீ ரம்ருதா சதாம் -என்னக் கடவது இ றே -அதாவது சர்வ ரச என்றும் ரசோ வை ச -என்றும்
சொல்லுகிற விஷயத்தை தத் ப்ரசாதத்தாலே லபிக்கை
ஏஷ ஹ்யேவா நந்தயாதி -என்றும் தத்தேது வ்யபதேசாச்ச -1-1-15- ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்-ஆனந்தமயன் என்பதை அறிந்தோம்
ஆனந்தம் அவனால் வந்தது -ஜீவ பரமாத்மா தத்வம் வேற என்று காட்டி அருள –

வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள்
மறையின் அந்த அரும் பொருளை அருளினான்
அப்பொருளை
கருணை சாதனம் -கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் என்கிற அப்பொருளை
வழுவிலா வடிமை செய்ய வேண்டும் -எனபது -அடியை யடைந்து அருள் சூடி உய்ந்தவன் -என்பதே இவற்றை உபதேசிக்ககை
பொருளை அருளினான்
தாம் வாக்ய உச்சாரணம் பண்ண மாட்டாமையாலே பொருளை அருளினார்
உபதேச ரத்ன மாலையில் தாம் ஓம் வியக்தம் -பரம பிரன்னர்களுக்கு தான் என்பதால் இங்கே –
அ -அரும் பொருளை -அருளினான் –
ப்ரவ்ருத்தி சீலர்க்கு -உட்பட அரிதான வர்த்தத்தை நிர்த்தோஷரான சத்துக்களுக்கு அருளினார்
உய்யக்கொண்டார் -சாதனாந்தரம் மட்டும் பற்றிய ராமானுஜர் சிஷ்யர் -சரணம் செய்ய இசைய -வித்வான் என்பதால் இசைந்தீர் பகவத் கிருபை இல்லாமல் இழந்தீர்
அது தான் ஸ்வார்த்தத்தை போதிப்பியா நிற்க இவர் வெளியிட வேண்டிற்று என் என்ன
மறை
ரஜஸ் தமஸ் பிரசுரர்க்கு ஸ்வார்த்தத்தை மறைத்து சத்வ பிரசுரர்க்கு போதிக்கும் படி
மறையாய நால் வேதம் ஆகையாலே அவ்வர்த்தத்தை வெளியிட்டார் –
விருப்பம் உள்ளாருக்கு வேதம் –திருவாய்மொழி சொல்லி விருப்பம் விளையும் -வாசி உண்டே

அருள் கொண்டு –
இவர் தாம் ஸுவ புத்தியாலே அருளிச் செய்தார் அன்று –
மயர்வற மதிநலம் அருளினான் -என்கிறபடியே -ப்ரசாத லப்த ஜ்ஞாநத்தை முதலாகக்
கொண்டு -தத் ப்ரேரிரதராய் கொண்டு ஆயிற்று அருளிச் செய்தது –
என்னாகியே தப்புதலின்றி தன் கவி தான் சொல்லி -என்கிறபடியே
பிறரோபாதி -கவி பாடுகிற் தாமும் -விஸ்மிதர் ஆம்படி நிரவத்யமாக இ றே
கவி பாடுவித்துக் கொண்டது –

ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் –
சதுர்விம்சாஸ் சஹஸ்ராணி ஸ்லோகா நாமுக்தவான் ருஷி -என்றாப் போலே-ஆயிரமாக ஆயிற்று பாடிற்று –
500 சர்க்கம் —600 சர்க்கம் உத்தர காண்டம் சேர்த்து -24000 ச்லோஹம் ஏழு காண்டங்கள் –
ஓர் ஆத்மாவுக்கு ஹித அம்சத்துக்கு ஒரோ பாட்டே அமையும் படி இ றே இருப்பது
-ஐ ஐந்தும் முடிப்பான் –24 அசேதனம் முடிக்க கைவல்யமும் சேர்ந்து 25 முடிப்பான்

இன் தமிழ் பாடினான் –
துர் அவகாஹமான வர்த்தத்தை -பாட்யே கேயே ச மதுரம் -என்கிறபடியே-ரசகநகமகவும் -சர்வாதிகாரமாம் படியும் பாடினார் –
பக்தாம்ருதம் -தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்ன சொல்மாலை –

இவர் இவ்வர்த்தத்தை வெளியிடுகிற விடத்தில் என்ன சப்த முகத்தால் வெளியிட்டது என்ன
அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அந்த சஹச்ர சாகா -சாம வேதம் -பிரதி பாதிதமான அர்த்தத்தை சஹச்ர காதா முகத்தாலே வெளியிட்டார்
தமிழ் பாடினான்
துர்ப்போதா வைதிகாச்சப்தா -என்று துர்ப்போதமான வேத சப்தம் போல் அன்றிக்கே திராவிட பாஷையாலே வெளியிட்டார்
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
பிரணவம் போல் அதி சங்க்ரஹம் ஆதல் மஹா பாரதம் போலே அதி விச்த்ருதமாதல் அன்றிக்கே ஆயிரம் இன் தமிழாகப் பாடினார்
இன் தமிழ் பாடினான்
அவன் சொன்னதும் அறியலாய் இருக்கச் செய்தே அது வரை முறுகலாய் இருக்கும் -ஸ்ரீ கீதா வ்யாவ்ருத்தி-
இது செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லாய் இருக்கும்

பாடினான்
வேட்கையால் சொன்ன பாடல் -என்கிறபடியே தம்முடைய அனுபவ ஆனந்த சாகரத்துக்கு பரிவாஹ சுப வசனங்களைப் பண்ணினார்
கிருஷ்ணா அனுபவ ஆனந்த சாகரம் -பராங்குச பயோதி -பரிவாஹா சுப வசனங்கள்
ஆனால் ஒரு புருஷ புத்தி மூலமாக வந்த இது பிரமாணமாம் படி என் என்ன -தாம் சொன்னாராகில் அன்றோ அது சொல்ல வேண்டுவது
அவனுடைய அருள் மூலமாகச் சொன்னவர் ஆகையாலே அது சொல்லப் போகாது
மோஹ சாஸ்த்ராணிகாரய -என்கிற அந்த நிக்ரஹம் அடியாக வந்தது அன்றே இது
தெரியச் சொன்ன ஆயிரம் ஆகையாலே அருள் அடியாக வந்தாயிற்று
ஆம் முதல்வன் இவன் என்று தற்றேற்றி என் நா முதல் வந்து புகுந்து நல்லின்கவி தூ முதல் பத்தர்க்குத் தான் தன்னைச் சொன்ன
என் வாய் முதல் அப்பனை -என்று ஆழ்வார் தாமே அருளிச் செய்தார் இ றே
தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்று ஆழ்வார் அருள் கொண்டு அவருடைய புகழை ஏத்தினாப் போலே யாயிற்று
ஆழ்வாரும் அவனுடைய அருள் கொண்டு ஏற்கும் பெரும் புகழ் ஆயிரத்தைப் பாடிற்று –
இவர் தாம் நெடியான் அருள் சூடும் படியான் ஆகையாலே அருள் ஒழிய இவர்க்குக் கைம்முதல் இல்லையே –

அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
அவருடைய அருள் அன்றோ இந்த லோகத்தில் அதிசயம் ஆயிற்று
பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே
பாட்டும் அன்று
பாடினவரும் அன்று
பாட்டுக்கு அடியான அருளும் அன்று
இவர் அருள் யாய்த்து
இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே
வரை முறுவலான ஸ்ரீ கீதை சொன்னவனுடைய அருள் அன்று
அவன் நெறி எல்லாம் எடுத்துப் பாடின இடத்திலும் அகப்பட்டாரும் அகப்படாதாருமாயிற்று
இவர் அருள் அப்படி இன்றியிலே ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே அவனுடைய பேரும் தார்களுமே பிதற்றப் பண்ணிற்று ஆயிற்று
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்தொரு மூர்த்தி
நெறி யுள்ளி யுரைத்த அம் பகவன் என்று
தான் தோன்றியான தன்னுடைய ஜ்ஞானம் கொண்டு சொன்னது அன்றிக்கே அவனுடைய அருள் கொண்டு பாடின
தன்னேற்றமும் உண்டே இவர் அருளுக்கு

இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
கேட்டாரார் வானவர்கள் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் -என்று அந்த லோகத்தில் இவருடைய பாட்டு மிக்கப் போலே
இந்த லோகத்தில் இவருடைய அருள் மிக்கது
இங்கு அருள் மிக்கு அங்கு போகம் மிகும் படி இ றே லோக ஸ் பாவங்கள் இருப்பது
இவ்வுலகினில் மிக்கதே
அவனுடைய அருள் ஆழ்வார் அளவில் சுவரி விட்டது
இவருடைய அருள் சாம்ராஜ்யம் பண்ணா நின்றது
அவனுடைய அருளைக் கொண்டாடுமவர்கள் அடியவர்களாய்
இவர் அருள் லோகம் அடங்கக் கொண்டாடும் படி தேஜிஷ்டமாயிற்று
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
ஸ்ரீ கீதை சொன்ன கிருஷ்ணன் என்றால் கை எடுப்பார் இல்லை
திருவாய்மொழி பாடின ஆழ்வார் உடைய பேரைக் கேட்க இருந்ததே குடியாகக் கை எடா நின்றது
திருவாய் மொழி கேட்டால் ஈஸ்வர அபிமானிகளைக் கை எடார்கள் இ றே

கண்டீர்
இவ்வம்சம் நான் சொல்ல வேண்டி இருந்ததோ
ப்ரத்யஷம் அன்றோ
கண்டீர்
அவனுடைய அருள் சாஸ்திர கம்யம் -இது ப்ரத்யஷ சித்தம்
இவ்வுலகினில் –கண்டீர் –ஆழ்வார் அருளை இவ்வுலகிலினிலே காணலாமே –
நானே -மதுரகவி ஆழ்வார் ஆனேனே -பார்த்து கொள்ளலாமே –
இப்போது இவ்வுலகத்தில் கண்டி கோளே
அந்த லோகத்தில் போனால் அங்குக் காண்கிறிகோள் -ஸ்ரீ வைகுந்தம் ஓர் அரசு -ஆழ்வார் -விண்ணோர் நாடு –
இவ்வுலகினில் மிக்கது
இந்த லோகத்தையும் ஆழ்வாருடைய அருளையும் சீர் தூக்கிப் பார்த்தால் அதிலும் விஞ்சி இருப்பது இவர் அருள் அன்றோ
கடல் மண் எல்லாம் விலையோ வென மிளிரும் படி இ றே இவருடைய கண்ணுடைமை இருப்பது -அருள் கடாஷம் மூலம் தானே

பாடினான் அருள் கண்டீர்-
மயர்வற மதிநலம் அருளினான் -என்னும்படியான அருள் அல்ல –
அது தன்னையும் விளாக் குலை கொண்டு இருக்கும் அருள் இ றே -ஆழ்வார் அருள் –
ஈஸ்வரன் கை விட்ட ஆத்மாக்களிலும் -அவர்களுடைய துர்கதியைக் கண்டு திருத்த
ஒருப்பட்ட படியாலே இவர் அருள் ப்ரத்யஷம் அன்றோ -என்கை

இவ் உலகினில் மிக்கதே –
சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயதையும் கபளீ கரித்திருக்கை –
அதனில் பெரிய என் அவா -என்று பகவத் விஷயத்தில் தமக்கு உண்டான
அபிநிவேசத்தளவும் போருமாயிற்று என்னளவில் -கிருபையும்

———————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

கண்டு கொண்டு என்னை காரி மாறப் பிரான்
பண்டை வல்வினை பாற்றி யருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே-7-

ஏழாம் பாட்டில் –
ஆழ்வார் தம் பக்கலில் பண்ணின நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தை கண்டு –
இவ் விஷயீ காரத்துக்கு யோக்யதை உண்டாய் இருக்க நாட்டார் இழக்கைக்கு அடி என் –
என்று அனுசந்தித்து –
இவருடைய பெருமையை அறியாமையாலே இருக்கிறார்கள் -என்று
எல்லாரும் அறியும்படி சொல்லக் -கடவேன் என்கிறார் –

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
இதில் ஆழ்வார் என்னை அங்கீ கரிக்கிற போதே என்னுடைய துர்க்கதி கண்டு இவன் பக்கல் இவை கிட்டக் கடவது அல்ல
என்று பழையதாய் வலியதான பாபங்களைப் பாறிப் போம்படி பண்ணி யன்றோ கிருபை பண்ணிற்று –
இனி இவற்றுக்கு உயிர் உண்டோ என்று கீழ் உக்த்தத்தைப் பரிஹரித்துக் கொண்டு தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்று
ஆழ்வாருடைய கிருபை கீழே ப்ரஸ்துதம் ஆகையாலே அவருடைய க்ருபா பிரபாவத்தை திகந்தரங்கள் தோறும் வெளியிடக் கடவேன் என்கிறார் –

குரும் பிரகாசயேந்நித்யம்-என்கிற வித்தய நுஷ்டானம் பண்ணக் கடவேன் என்கிறார்
இனி ஆழ்வாருக்கு பகவத் விஷயத்திலே –1-பரத்வ புத்தி –2–தேவ தாந்தரங்களிலே பரத்வ புத்தி நிவ்ருத்தி -3-அப்பர வஸ்துவின் பக்கல்
ததீய சேஷத்வ பர்யந்தை யான சேஷத்வ புத்தி —4-விஷயாந்தர விரக்தி- 5-பகவத் விஷயத்தை விச்லேஷிக்கில் தரைப் படும்படியான ப்ராவண்யாதிசயம் –
6–அவன் கை விடில் தமக்குப் புறம்பு போக்கில்லை என்னும் படியான விஸ்வாச அதிசயம் –7—சம்சார பீதி- 8–புருஷார்த்த லாபத்தில் அதிசயித்தவரை
அர்ச்சாவதாரங்களில் உண்டான ப்ராவண்யம் -என்றாப் போலே சொல்லுகிற ஆத்ம குணங்களில் காட்டில்
வீடு மின் முற்றவும் என்று தொடங்கி கண்ணன் கழலிணை ஈறாக பல இடங்களிலும்
சம்சாரி சேதனர் உடைய துர்க்கதி கண்டு பொறுக்க மாட்டாமே உபதேசிக்கைக்கு அடி கிருபை யாகையாலே –
ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் ஆழ்வாருக்கு -இவை நமக்கு வளரப் கிருபை வேண்டுமே –
அந்த க்ருபா பிரபாவத்தை அனுசந்தித்து அத்தை எல்லாரும் அறியும் படி வெளியிடக் கடவேன் என்கிறார்
ஈஸ்வரன் நிரதிசய க்ருபாவானாய் இருந்தானே யாகிலும் ஸ்வா தந்த்ர்யா விசிஷ்டன் ஆகையாலே தோஷ தர்சனத்தாலே
உபேஷிப்பதும் ஒரு புடை யுண்டு ஆழ்வார் அப்படி அன்றிக்கே பற்றினாரை இகழாதவர் ஆயிற்று –

கண்டு கொண்டு என்னை காரி மாறப் பிரான்
எம்பிரான் நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் -என்று இவர் சொல்லக் கேட்டவர்கள் நீர் ஏத்துகிற படி தான் என்ன -ஆழ்வாருடைய கிருபை யன்றோ -என்கிறார் –
ஆழ்வாருக்கு ஞானம் பக்தி விரக்தி கிருபை என்று சில குணங்கள் உண்டு
அதில் ஞானம் -சித் அசித் ஈஸ்வர ரூபமான தத்வ த்ரய விஷயமாய் இருக்கும்
பக்தி -ஈஸ்வர ஏக விஷயமாய் இருக்கும்
விரக்தி தத்வத்ய விஷயமாய் இருக்கும்
ஞானம் த்யாஜ்ய உபாதேய விவேக விஷயமாய் இருக்கும்
பக்தி உபாதேயைக விஷயம்
விரக்தி த்யாஜ்யைக விஷயம்
கிருபை துர்க்கதி விஷயமாய் இருக்கும்
அதில் ஞானம் தத்வ ஞானம் -சாஸ்திர ஜன்ய ஞானம்
-சாஷாத்கார ஞானம் -பிரத்யஷ சமானாகார சாஷத்காரம் இரண்டு வகை ஞானங்கள் -முத்த தசையில் -நேராக -சாஷாத்காரம் ஞானம்
இதில் சாஸ்திர ஜன்ய ஞானம் –உள்வகைகள் உண்டே – பகவத் ஸ்வரூப விஷயம் -குண விஷயம் -விபூத் விஷயம் -விக்ரஹ விஷயம்
என்றாப் போலே பல கப்புகளை உடைத்தாய் இருக்கும்
பக்தியும் -காதல் கடல் புரைய விளைவித்த -காதல் கடலின் மிகப் பெரிதால் -மண் திணி ஞாலமும் ஏழ் கடலும் நீள் விசும்பும் கழியப் பெரிதால்
-அதனில் பெரிய என்னவா -என்னும்படி அநேக பர்வையாய் இருக்கும்
விரக்தியும் -பிரக்ருத ப்ராக்ருத விரக்தி -தேவதாந்திர விரக்தி -தேவதாந்தர பரர் பக்கல் விரக்தி -சப்தாதி விஷய விரக்தி -ஆத்மானுபவ விரக்தி
-பகவத் அனுபவத்தில் எனக்கு என்னுமத்தில் விரக்தி இப்படி பஹூ விதையாய் இருக்கும் –
இவை எல்லாவற்றிலும் விஞ்சியாய்த்து க்ருபா குணம் இருப்பது -ஈஸ்வரனுடைய ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளும் சம்சாரிகளுடைய
ரஷண சேஷம் ஆகாமல் பாதன சேஷமாக அவற்றை ரஷணத்திலே புரிப்பித்துத் தருவது கிருபை யாய்த்து –
அந்த ஈஸ்வர கிருபையில் காட்டில் ஆழ்வாருடைய கிருபையினுடைய தன்னேற்றத்தை இப்பாட்டாலே அருளிச் செய்கிறார் –

என்னுடைய சகல பிரதிபந்தகங்களையும் போக்கின ஆழ்வாருடைய நிர்ஹேதுக விஷயீகாரத்தை
ஸூபிரசித்தம் ஆக்குவேன் என்கிறார் -ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
கண்டு கொண்டு என்னை 
இருந்தான் கண்டு கொண்டு -என்று எம்பெருமான் ஆழ்வாரைக் கண்டு கொண்டு இருந்தாப் போலே ஆழ்வாருக்கு அலாப்ய லாபம் ஆகிறபடி
காட்சி இத்தலைக்காக வன்றிக்கே தம் பேறாக இருக்கிறபடி -அந்யோந்யம் அபீவீஷ யந்தே -மகாராஜர் பெருமாள் –

கண்டு கொண்டு-
காணாததை கண்டு கொண்டு -தேடினதை கண்டு கொண்டு –
நான் கிட்டின அளவிலே ஆழ்வாருக்கு உண்டான திரு உள்ளம் நிதி எடுத்தாற் போலே
இருந்தது -என்கிறார் –
தம்மைப் பெறுகைக்கு எதிர் சூழல் புக்குத் திரிந்தார் இவர் -என்று தோற்றும்படி இருந்தது -என்கிறார் –
அவருடைய கிருபைக்கு அனுத்தமமான பாத்ரம் இ றே நான் –
என்னை –
நாட்டாரில் காட்டில் ஆழ்வாருக்கு உண்டான வாசி யறியாத என்னை -என்னை -எடுத்து சொல்லுவதால் வந்த அர்த்தம் –
தம்முடைய நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்துக்கு ப்ரதிபத்தி பண்ணவும் கூட மாட்டாத என்னை –என்றுமாம்-

கண்டு கொண்டு என்னை
தம்முடைய துர்க்கதியைச் சொல்லுகிறார்
என்னைக் கண்டு
சத்துக்களாலே அசமீஷ்யனான என்னைக் கூசாதே கடாஷித்து
என்னைக் கண்டு
இவருடைய யம் பச்யேத்-என்கிற பிரதம கடாஷம் இருக்கிற படி
கொண்டு
தோஷம் பட்டவாறே காற்கடைக் கொள்ளாதே கைக்கொண்டார்
என்னைக்கண்டு -என்னைக் கொண்டு
பார்க்க ஒண்ணாத என்னைப் பார்த்தார்
எல்லாரும் கை விட்ட வென்னைக் கைக்கொண்டார்
இவர் ச்வீகரித்தால் அவனாலும் விடப் போகாதே -இவர் கண்டார் அவர் கொண்டார் இல்லை இங்கே –
தோள் மாற மாட்டாரே -இவரே கண்டார் இவரே கொண்டார் -ஆழ்வார் பிரான் இல்லை காரி மாறன் பிரான் அன்றோ
காரி மாறப் பிரான்
என்னைக் கொண்டு என் பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து எமர் ஏழு பிறப்பும் மேவும் தன்மையமாக்கின ஆழ்வார் உடைய பிரான் அன்று
அபிஜாதரான ஆழ்வார் –தான் தோன்றி இல்லையே அவனைப் போலே
காரி மாறப் பிரான் –
அக்குடியிலே பிறந்து எனக்கு உபகரித்தவர்
காரி மாறப் பிரான்
தான் பிறந்து என் பிறவியை அறுத்தவர்-
மூத்த பெண் -ஜனக குலத்தில்
நடுவில் பிள்ளை ஆக்கமும் ஆக்கி முறை அறிவித்து
கடைக்குட்டி -வாசுதேவ குளத்தில் அம சிறையை அறுத்து
ஆழ்வார் -பிரபன்ன ஜனம் புகழை ஆக்கி -பாரதந்த்ரம் காட்டி -ஒருவருக்கு கம்பிச் சிறை இல்லை பிறவிச் சிறை அனைவருக்கும்

காரி மாறப் பிரான் –
ஆழ்வார் தம் பக்கல் பண்ணின உபகாரத்தை நினைத்துப் பிரான் என்கிறார் –
காரி மாறப் பிரான் -என்கிற விசேஷணத்தாலே -ஆழ்வாருக்கு உபகாரகரான
ஈஸ்வரன் பக்கலில் போகாமைக்காக விசேஷிக்கிறார்
ஸூ ஹ்ருதம் சர்வ பூதானாம் என்கிறபடியே அவனுடைய உபகாரகம் சர்வ சாதாரணமாய் ஆயிற்று இருப்பது –
அந்த சாமான்யத்தில் புகாமைக்கு தம்முடைய ஸூ ஹ்ருதத்தை விசேஷிக்கிறார்-
மாறன் -கொடுத்து அருளிய பிரான் காரி மாறிப் பிரான் என்றுமாம்

பண்டை பல்வினை –
1–அநாதி காலம் சஞ்சிதமாய் -விஷயாந்தர ப்ராவண்ய ஹேதுவான பாபம்
2–சூர்ப்பணகையை போலே -வகுத்த விஷயத்தை பற்றுகைக்கு வழி யல்லா வழியே
இழிகைக்கு ஈடான பாபம் –
3–பிரதம அவதியான பகவத் விஷயமே புருஷார்த்தம் -என்கிற புத்திக்கு அடியான பாபம்
இவை யாயிற்று பண்டை பல் வினை யாவது –
வல் வினை
பிராய சித்த சாத்தியமும் அன்றிக்கே
அனுபவ விநாச்யமே அன்றிக்கே -இருக்கை-

பாற்றி யருளினான் –
த்விஷந்த பாபக்ருத்யாம் -என்கிறபடி-சும்மனாதே கைவிட்டோடி தூறுகள் சாய்ந்தனவே -என்று சொல்லும் பிரகாரங்கள் அன்றிக்கே
உரு மாய்ந்து போம் படி பண்ணினான் –

பண்டை வல்வினை பாற்றி யருளினான்—ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ப்ரவாஹ அநாதி யாகையாலே அடி காண வல்லார் இல்லை
அந்தவத்தாகையாலே அடி யுண்டு என்று அனுபவிக்கும் இத்தனை இ றே
பிராயச்சித்த விநாச்யம் அன்று கர்மம் -அனுபவ விநாச்யம் என்கிற பிரமாணத்துக்கும் அவ்வருகாய்க் காணும் இருப்பது
கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன் என்னும் அத்தையும் தவிர்த்தாப் போலே காணும் ஆழ்வார்
உத்தேச்ய விரோதி பாபமாம் இத்தனை இ றே
மதி நலம் அருளினான் என்று தலை சீய்த்தார் ஆழ்வார்
இவரும் நமக்கு உபகரித்த இடத்தை அருளினான் என்கிறார் –

தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்றபடி தம்மையே வாய் புலத்தும்படி பண்ணினார் –
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் –
விசேஷஞ்ஞர் உடன் அவிசேஷஞ்ஞர் உடன் வாசியற
ருசி உடையார் எல்லாரும் அறியும் படி சொல்லுகிறேன் –
தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் -என்னும் ஆழ்வாரோட்டை வாசநை யாலே சொல்லுகிறார்
அவர் -பகவத் விஷயத்தில் ருசி உடையார் எல்லாரும் வாரும் கோள் -என்கிறார்
இவரும் ஆழ்வார் பக்கல் ருசி உடையார் எல்லாரும் வாரும் கோள் -என்கிறார்
ஆழ்வார் பக்கல் பாவ பந்தத்தாலே-

ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே
மயர்வற மதிநலம் அருளினவனுடைய அருள் போலே அல்ல ஆழ்வார் உடைய அருள் –
அவ்வருளுக்கும் அயலான அளவிலே பண்ணி யருளின அருள் இ றே
ஒண் தமிழ் -ஒள்ளிய தமிழ் -அழகிய தமிழ் -என்றபடி –
பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர் பரவும்படி திருவாய்மொழி பாடின
அருளுக்கு மேலே இ றே என்னை விஷயீ கரித்த அருள் –

ஒண் தமிழ் –ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ஒள்ளிய தமிழ்
பெரிய ஆழத்தில் உள்ளுக் கிடந்த பதார்த்தங்கள் எல்லாம் தரையிலே காணுமா போலே அதிக்ருதாதிகாரமாய் அவகாஹிக்க ஒண்ணாதே
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்னும் விஷயத்தை சர்வாதிகாரம் ஆக்குகையாலே ஒண் தமிழ் என்கிறது –
தமிழ் ஆழ்வாருக்கு தொண்டு புரிந்தது என்பதே முறை

சடகோபன் அருளையே–
மயர்வற மதிநலம் அருளினதுக்கும் அகப்படாத என்னையும் ஆழ்வார் அங்கீ கரித்த அருளைக் கிடீர் சொல்லுகிறது –

பண்டை வல்வினை பாற்றி யருளினான்
ஸ்வரூப அனுபந்தியோ என்னும் படி இவ்வாத்மாவோடே பழகிப் போந்த பாபம் –கர்ண குண்டலம் பிரித்தாலும் இத்தை பிரிக்க முடியாதே –
அநாதி சித்தமுமாய் அனுபவ விநாச்யமும் இல்லாத பாபம்
வல்வினை
சர்வ பூத ஸூ ஹ்ருத்தான ஈஸ்வரன் சௌஹார்த்தைப் பொகட்டு -ஷிபாமி என்னும் படியான பாபம்
வல்வினை
ஆழ்வார் ஒரு கடாஷம் நேர வேண்டும்படியான பாபம்
பாற்றி
அத்தைப் பாறப் பண்ணி -ஈஸ்வரனைப் போலே மோஷயிஷ்யாமி பண்ணி விடுகை அன்றிக்கே பாறு பாறாம் படி பண்ணினார்
எந்தத் தூற்றிலே புக்கது என்று தேடும்படி பாற்றினார் -முன்பு அவன் பாபம் தேட இப்பொழுது போன பாபம் எங்கே என்று தேட வேண்டிற்று
என்னைக் கொண்டு பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான்
ஈஸ்வரனைப் போலே மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ மோஷயிஷ்யாமி என்கை அன்றிக்கே தாமே என்னை சுவீகரித்து என் பாப பந்தத்தையும் பாற்றி அருளினார்
என்னைக் கண்டு கொண்டு –தானே கடாஷித்து எதையும் என்னிடம் எதிர்பார்க்காமல் செய்து அருளினார் -தேவை இடாதவர் அன்றோ –
நான் விடேன் -பெருமாள் -நீ பற்று -கண்ணன் –
அருளினான்
தம்முடைய புகழை ஏத்தும் படி அருளினார்
விரோதி நிவ்ருத்தியையும் பண்ணி அபிமத பிரதானமும் பண்ணினார்
பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான்
அநாதி சித்தமான பாபத்தைப் போக்கி தம்முடைய குண ஸ்துதியே எனக்கு யாத்ரையாம் படி பண்ணினார் –

எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே-
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே
ஸ்வ ரஷணத்திலே தத் பரராய் இருப்பாரும் தேவ தாந்த்ரங்கள் ரஷகர் என்று இருப்பாருமான கோஷ்டிகளிலே சென்று
ஆழ்வாருடைய கிருபையை வெளியிடக் கடவேன்
எண் திசையும் என்று -பத்து திக்குகளுக்கும் உப லஷணம்
மேல் ஏற மாட்டாமாலும் கீழ் இழிய மாட்டாமலும் எண் திசையும் என்கிறார்
ஆழ்வாருடைய அருள் உண்டாகையாலே அத பத்யமில்லை-ஆழ்வார் போனால் அல்லது போகாதவர் ஆகையாலே மேல் ஏற மாட்டார்

அறிய இயம்புகேன்
நாடு நகரமும் நன்கு அறிய -என்னுமா போலே எல்லாரும் அறியும் படியாக இயம்புகேன்
ஆழ்வாருடைய கிருபா பிரபாவத்தையும் அது தம்மளவிலே பலித்த படியையும்
தம்முடைய பாபம் போனபடியையும் தமக்கு அபிமத லாபம் உண்டானபடியையும் இவையாய் இருந்தது இவர் இயம்புகிறது
ஒண் தமிழ் சடகோபன்
என்னளவில் பண்ணும் உபகாரத்தையோ நான் இயம்புவது
லோகத்தாருக்கு அவர் பண்ணின உபகாரத்தையும் சொல்லி யன்றோ
கருணையாலே என்னைத் திருத்தின படியையும் கவி பாடி லோகத்தைத் திருத்தின படியையும் இயம்புகேன்
சடகோபன் அருளையே
தெரியச் சொன்ன வாயிரம் -என்கிறபடியே திருவாய் மொழியைப் பாடி சம்சாரிகளுடைய சாட்யத்தைப் போக்கினவருடைய கிருபையை –

எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
தேவாஸ் ஸ்வஸ்தா நமாயந்தி தைத்யாஸ் சர்வே ஹதா கதா -ந பயம் வித்யதே கிஞ்சித் ஜிதம் பாகவதா ஜகத் -என்று
ஸ்ரீ ஜாம்பவ மஹா ராஜர் தரை விக்கிரம பிரசம்சையை சாற்றிக் கொண்டு திரிந்தால் போலே
அங்கு ஈஸ்வரனுடைய சக்தி பிரபாவம்
இங்கு ஆழ்வாருடைய கிருபா பிரபாவம்
அங்கு பிரயோஜனாந்த பரர் வாழ்ந்த படி -இங்கு அநந்ய பிரயோஜனர் வாழ்ந்த படி
அங்கு க்ருத்ரிம வியாபாரம் -இங்கு அக்ருத்ரிம வியாபாரம்
இனி பதக்ரமத்தாலே திருத்தின படிக்கு சாம்யம் உண்டாகில் உண்டு அத்தனை –
இது ஒன்றே ஒற்றுமை இரண்டுக்கும் —துறைப் பால் படுத்தி -ஆழ்வார் -அவன் மூவடியால்
———————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
குன்ற மாடத்  திருக் குருகூர் நம்பி
என்றும் என்னை இகழ்விலன் -காண்மினே-6–

ஆறாம் பாட்டில் –
ஆழ்வார் இப்போது இங்கே விஷயீ கரித்தாலும் -நீர் தாம் அநாதி காலம் வாசனை பண்ணிப் போந்த
விஷயம் ஆகையாலே மறுவல் இடிலோ -என்ன –
விடுவனோ நான் என் மணிவண்ணனை
நத்யஜேயம் கதஞ்சன
ஸூ அனுபவமா – -பர உபதேசமோ -சங்கா பரிகார முகேன அருளிச் செய்கிறார் -பகவத் கிருபை போல் இல்லையே -பகவத் த்யானம் நழுவும் –
அச்யுதன் -நினைத்தால் நழுவ விட மாட்டான் -ஸ்வ தந்த்ரன் வேறே -ஆழ்வார் பாரதந்த்ர்யம் மிக்கவன் –
அங்கன் மறுவல் இடும்படியாயோ ஆழ்வார் பிரசாதம் என் பக்கல் இருப்பது -என்கிறார் -மான் ஜடபரதர் கதை –
ஆழ்வார் -கிருபை -ஸூசீநாம் ஸ்ரீ மதாம் கேஹே யோகப் ரஷ்டோபி ஜாயதே -என்றும் -சமாதி பங்கஸ் தஸ்யா சீத்-என்றும்
பிரம்சம் பிரசங்கிக்கும் –பகவத் கிருபை அளவில் நினைத்து இருக்கலாமோ-

நீர் க்ருதக்ருத்யரான படி எங்கனே என்னில் -ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
வீவில் காலம் இசைமாலைகள் ஏத்தி மேவப் பெற்றேன் என்கிறபடியே கால தத்வம் உள்ளதனையும்
ஆழ்வார் தம்மையே ஏத்தும் படி பண்ணினார் என்கிறார் –

கீழ் உள்ள தோஷமும் நான் சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணிப் போக்கினேனோ-ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
புகையால் சூழப்பட்ட நெருப்பு போலே பிரியாத பாபங்கள் -கண்ணாடியில் அழுக்கு மீண்டும் மூடும் –
பனிக்குடம் கர்ப்பை -தானாக உடைந்து வராதே -அவன் திருவடி பற்றியே வெளி வர வேண்டும் -மூன்று திருஷ்டாந்தங்கள்
ஆழ்வார் அங்கீ காரத்தால் போய்த்தாகில் அவ்வங்கீ காரம் மாறினால் அன்றோ அது மேலிடுவது
ஆழ்வார் என் தோஷம் கண்டு ஒரு காலும் இகழார்-இது காண மாட்டி கோளோ வென்று இப்பாட்டாலே உத்தரம் சொல்லுகிறார் –
குற்றம் இருப்பதாலே நான்மறையாளர்கள் கை விட ஆழ்வார் கைக் கொண்டார் -இன்னும் மேலும் மேலும் குற்றம் வந்து கொண்டு இருக்க ஆழ்வார் கை விட மாட்டார் என்கிறார்

கீழ்ப் பாட்டில் ஆழ்வார் திருவடிகளில் உண்டான தம்முடைய -1-ஜ்ஞான –2-பக்திகளைச் சொன்னார் -சதிர்த்தேன் -என்றதால்-
இதில் அவர் பக்கல் தமக்குப் பிறந்த -3– வ்யவசாயம் சொல்லுகிறார் –முதிர்ந்த -அறிவு -பக்தி -உறுதி -மூன்றும் வேண்டுமே
தாம் அங்கீ கரித்த இன்று முதல் யாவதாத்மா பாவியாகத் தம்முடைய குண கீர்த்தனம் பண்ணிப் போரும்படி என் பக்கலிலே
கிருபையைப் பண்ணின ஆழ்வார் குற்றம் கண்டு கைவிடப் புகுகிறாரோ என்று இகழாமைக்கு அடி சொல்லுகிறார் இப்பாட்டின் முற்கூற்றாலே-

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்-ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
என் தோஷமே பச்சையாகக் கைக்கொண்ட இன்று தொட்டும்
மேல் உள்ள காலங்களிலும் –தோஷம் போகாத எல்லா காலங்களிலும் –
இப்போதை அங்கீகாரம் யாதொருபடி இருக்கிறது -இதன் கீழ் யாய்த்து மேல் உள்ள காலம் அடைய அவர் என்னை விடாத படி என்று தாத்பர்யம்
இவருடைய நியமம் இருக்கிற படி ஒரு தேச விசேஷத்திலே போனாலும் ஆழ்வார் கீழே ஒதுங்குமவர் யாய்த்து இவர் –
பிரதமம் பல்லவம் -புஷ்பம் -பலம் -மூன்று நிலைகள் –உபாயம் -உபேயம்-பெருமாள்
-பாகவர் -நடு நிலை -ஆச்சார்யர் பரம் மூன்றாம் நிலை
திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பன் ஆகையாலே ப்ரீதி புரச்க்ருதத்வம் உண்டாய்த்து –ப்ரீதி உந்தப்பட்டு பின்னால் போனான் –
இவருக்கு ப்ரீதி -திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய்

எம்பிரான் –ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
எனக்கு ஸ்வாமி யானவர் -ஸ்வாமி யானவன் ஸ்வ த்தைக் குற்றம் கண்டு இகழுமோ
எம்பிரானை எந்தை தந்தை தந்தைக்கும் தம்பிரானை -என்று ஆழ்வார் பகவத் விஷயத்தைச் சொல்லக் கேட்டுப் போந்த
வாசனையாலே தாமும் எம்பிரான் என்கிறார்
இன்று தொட்டும் எழுமையும் எனக்கு எம்பிரான் என்று கீழோடு கூட்டலாம்
ஒருகால் பகவத் ஸ்வம்மாய் ஒருகால் ஆழ்வார்க்கு ஸ்வம்மாய் இராதே சர்வ காலமும் ஆழ்வாருக்கு ஸ்வம் என்று தம்மை நினைத்து இருக்கிறார் யாய்த்து
இரண்டு என் -வேண்டுமோ -உபகாரம் -பெருமாள் திருவடியில் சேர்ப்பது -மற்றவர்களுக்கு -இவருக்கு அதர பரத்ர
-போலே அங்கும் மாறாதே -அடியேனுக்கு அடியேனுக்கு இரான் என்கிறார்
எம்பிரான் –
எனக்கு உபகாரகர் ஆனார் –
என்னுடைய குன்றனைய குற்றத்தையே குணமாகக் கொண்டு நான் அதபதியாமல் நோக்கினவர்
குன்ற மாடம் -அங்கு குன்றனைய குற்றம் கொண்ட நான் -அதனால் உபகாரகர் –
என்னுடைய அஹங்கார அர்த்த காமங்களில் நசை அறுத்து ஆத்ம ஜ்ஞானாதிகளை உபகரித்த அளவன்றிக்கே
பகவத் விஷயத்தில் காட்டிக் கொடாதே தாமே கைக்கொண்ட மஹா உபகாரகர்-4/5/6-பாசுரங்களை திரள அருளிச் செய்கிறார் –
இறப்பதற்கு எண்ணாதே –மின்னுரு பின்னுறு பொன்னுரு -கைவல்யம் நசை அறுத்து -தன் இடத்தில் ஆசை வளர்ந்தார் அங்கே
இங்கு தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் -மேலே

மேல் அந்த உபகாரம் தன்னை உபபாதிக்கிறார்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்-
தம்முடைய சத்குண சம்ஸ்துதியைப் பண்ணும் படி அருளைப் பண்ணினார் –
ஏழையர் ஆவி -இணைக் கூற்றங்கள் -உயிர்க்கு அவை காலன் போன்ற வார்த்தைகள் ஆழ்வார் ஸ்துதி –
பேர் அருளாளன் -அருளாத நீர் -என்று திருநாமம் சாத்துவார் ஆழ்வார்
இங்கே சம்ஸ்துதி –
விஷம புத்தி நை ர் குண்யம் கிடையாது என்று நிரூபிக்க வேண்டும் அவன் இடத்தில் -ஆழ்வார் இடம் அது போன்ற
வழக்கே இல்லை -சத்குணம் -மோஷ ஏக ஹேது –
தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும்-என்று தொடங்கி -முயல்கின்றேன் உந்தன் மொய் கழற்கு அன்பையே -நின்று -இதுவும் –
என்று இறுதியாக தம்முடைய புகழை ஏத்தும் படி அருளினார்-
ஏத்த
நற்பூவைப் பூவீன்ற வண்ணன் புகழ் இயற்றுவாய் -என்று தொடங்கி -மொய் கழலே ஏத்த முயல் -என்ற -பெரிய திருவந்தாதி முதல் இறுதி பாசுரங்கள்
ஆழ்வார் தம்மைப் போலே –பாட முயல்கிறார் ஆழ்வார் அங்கு -அமுதமாக பாடி பிரத்யுபகாரம் செய்ய முயல்கின்றேன் என்கிறார் இவர் –
வாசிக கைங்கர்யம் முடித்து காயிக கைங்கர்யம் முயல்கிறார் என்றபடி-
ஏத்த உத்யோகித்து விட்ட அளவன்றிக்கே பத்தும் பத்தாக எத்தும்படி அருளினார்
தன் புகழ் ஏத்த
ஆழ்வார் பகவத் குணங்களையே புகழும் படித் திருத்தினாரே யாகிலும் இவர் தம்முடைய ப்ரீதியாலே தன் புகழ் ஏத்த அருளினார் என்கிறார்
பெருமாள் ஆச்சார்யர் பாகவதர்களை சமமாக -நின்னோடும் ஒக்க வழிபட அருளினாய் -அறிந்து ஆழ்வார் புகழ் பாடுகிறார் –
சமம் தானே -நீர் எதற்கு பெருமாளை தள்ளி ஆழ்வாரை பற்றிநீர் -ஐஸ்வர்யம் விட்டு பெருமாளை பற்றுவது போலே பெருமாளை விட்டு ஆழ்வாரை பற்றினேன்
உபகார ச்ம்ருதியால் -உபகார வஸ்து கௌரவத்தால் ஆச்சார்யரை பற்றி இருக்க வேண்டுமே
தன் புகழ் ஏத்த
பகவத் குணங்கள் போலே குற்றம் காண்கையும்-கண்டத்துக்கு தக்க தண்டம் பண்ணுகையுமாயோ ஆழ்வார் குணங்கள் இருப்பது
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை யாண்டிடும் தன்மையான் என்கிறபடியே வாத்சல்ய உத்தரமாய் அன்றோ இருப்பது
ஆழ்வாருடைய நிகரில் புகழ் இது இ றே –ஆழ்வார் -6-10-10- அருளியதை ஆறாம் பாசுரத்தில் அருளிச் செய்கிறார் -இரண்டும் வாத்சல்யம் –
தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
இவருடைய புருஷார்த்த சாதனங்கள் இருக்கிறபடி –
புகழ் ஏத்துவது புருஷார்த்தம் -அருளினான் எனபது சாதனை
கண்ணே உன்னைக் காண -சாதனம் -புருஷார்த்தம் அங்கு ஆழ்வாருக்கு
இவ்வாசிக கைங்கர்யத்துக்கு சாதனம் ஆழ்வார் கிருபை என்று அறுதி இடுகிறார்
நீயும் நின் அஞ்சிறைய சேவலுமாய் ஆ ஆ வென்று எனக்கு அருளி -என்று கடகர் அங்கீ காரத்துக்கும் கருணையே வேணும் என்று
ஆழ்வார் பாடே அறிந்து வைப்பரே
ஏத்தும் இடத்தில் -நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
ஆழ்வாருடைய குணங்களைப் புகள்கையே புருஷார்த்தம்
அது சித்திப்பதும் அவருடைய அருளாலே என்று அத்யவசிதனாய் ஏத்தும் படியும் அருளினார் –
புருஷார்த்த பூதர் –சாதனா பூதர் -அத்யவசாயம் ப்ரதர் -நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
புருஷார்த்த பூதருமாய் சாதன பூதருமானவர்கள் இ றே அத்யவசாய ப்ரதரும் –
நின்று தன் புகழ் ஏத்த
அவருடைய குண அனுசந்தானத்தாலே மனஸ் சைதில்யம் பிறக்கையாலே -முனே வஷ்யாம்யஹம் புத்வா -என்கிறபடியே –
நெஞ்சை ஒருங்கப் பிடித்து நின்ற ஏத்த என்றுமாம் -கோன் வஸ்மி கேட்டதும் நின்று நாரதர் அருளினது போலே-

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்–ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம்
மேல் ஒரு நாளிலே பலிப்பதாக விட்டு வைக்கிறாரோ
விஷயீ கரித்த இன்று தொடங்கி
ஏழு ஜன்மம் என்கிறது உப லஷணம்-மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் என்றபடி
பிரான் பெரு நிலம் கீண்டவன் -என்று பகவத் விஷயத்திலே ஆழ்வார் சொல்லுமத்தை உபகார ச்ம்ருதியாலே -எம்பிரான்
-என்று அவர் விஷயத்திலே சொல்லுகிறார் -நம்மாழ்வார் பிரான் பெரு நிலம் கீண்ட -பொதுவாக இவர் எம்பிரான் –
இன்று தொட்டும்-
விஷயீ கரித்த இன்று முதலாக -பகவத் சமாஸ்ரயணம் போலே –ஆஸ்ரயிப்பதொரு காலமும்
–பலிப்பதொரு காலமாயோ ஆழ்வார் உடைய விஷயீகாரம் இருப்பது –
விஷயீகார திவசமே தொடங்கி அநுபவ காலமாய் அன்றோ  இருப்பது

எழுமையும் –
ஏழு ஜன்மம் என்று உப லஷணம் -மேலுள்ள காலம் எல்லாம் -என்றபடி –

எம்பிரான் –
பிரான் பெரு நிலம் கீண்டவன் -என்று பகவத் விஷயத்தில் ஆழ்வார் பேசும்படியை
உபகார ஸ்ம்ருதியாலே ஆழ்வார் விஷயத்தில் -பேசுகிறார்
அருளினான் ஆகையாலே தானே எம்பிரான் என்போம் -இங்கே பிரான் முதலிலே சொல்லி –அருளினது பின்னாலே –
உபகார ஸ்ம்ருதி அதிசயம் –
ஆழ்வார் -உயர்வற உயர்நலம் –மயர்வற மதி நலம் அருளியதை சொல்லி பின்பு அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி அருளியது போலே

எம்பிரான் –
என் ஸ்வாமி-

நின்று –
ஒருபடிப்பட நின்று
உபகார ஸ்ம்ருதியாலே பகவத் லாபத்தளவும் ஆழ்வாரை அநுபவித்து
பின்பு அது கிட்டினவாறே
அதிலே தோள் மாறும் படி அன்றிக்கே இருக்கை  –

நின்று –ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ப்ராப்யத்தில் பிரதம அவதியாகில் இ றே கமன பிரசங்கம் உள்ளது
எல்லை நிலத்தில் புக்கார் நிலை நிற்கும் அத்தனை இ றே
மானிடம் பாட வந்த கவியேன் அல்லேன் -என்று ஆழ்வாருக்கு வ்யவர்த்ய விஷயம் மனுஷ்யர் இ றே
இவர்க்கு வ்யாவர்த்யம் எம்பெருமான் ஆனபடி –

தன்  புகழ் ஏத்த –
ஆழ்வார் உடைய அநுபவத்துக்கு உள்ளே பகவத் அநுபவம் ஆம்படியாய் அன்றோ
ஆழ்வார் உடைய பெருமை இருப்பது –
தன் புகழ் -அவன் புகழ் சொல்லாமல் -தன் -அவனையும் உள் அடக்கிய புகழ் –

அருளினான் –
நிர்ஹேதுகமாக கிருபை பண்ணினான் –
மயர்வற மதி நலம் அருளினன் -என்று ஆழ்வார் பகவத் விஷயத்தில் சொன்ன -வார்த்தையை
ஆழ்வார் திருவடிகளிலே சொல்லுகிறா இ றே இவர் –
என்னை அருளினான் -சொல்ல வில்லை -ஆழ்வார் மயர்வற மதி நலம் எனக்கு அருளினான் சொல்ல வில்லை
அனைவருக்குமாக என்று நினைப்பவர்கள் அன்றோ

குன்ற மாடத்  திருக் குருகூர் நம்பி –
தம்மையும் ஏத்தி இன்னம் ஒரு விஷயத்தை ஏத்த வேண்டும்படியோ ஆழ்வார் உடைய
பூர்த்தி இருப்பது –
குன்றம் போல் மணி மாட நீடு திருக் குருகூர் -என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்யும் அது இ றே
இவர் நெஞ்சில் வாஸிதமாய் இருப்பது -அத்தைச் சொல்லுகிறார் –

என்றும் என்னை இகழ்விலன் –
என்றும் இகழ்விலன் –
என்னை இகழ்விலன் –
யாவதாத்மபாவி புறம்பே ஒரு விஷயத்தில் போக விட்டுக் கொடார் .
என் தண்மை பாராதே விஷயீ கரித்தவர் -என்னை விஷயாந்தரங்களிலே போக ஓட்டுவாரோ
தம் திருவடிகள் ஒழிய புறம்பு புகல் அற்று இருக்கிற என்னை
புறம்பே போக -என்றாலும் போகலாம்படி என் கையிலே என்னைக் காட்டித் தருவரோ –

காண்மினோ
இது ப்ரத்யஷிக்கலாவது ஒன்றாய் இருக்க
ஆழ்வார் பெருமை நான் சொல்ல கேட்க மிகை அன்றோ –

என்றும் என்னை இகழ்விலன் -காண்மினே–ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
தாம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகைக்கு ஹேது சொல்லுகிறார்
ஆழ்வார் சந்நிதி போலே காணும் இவரைப் பேசுவிக்கிறது
உங்களைப் போலே பகவத் விஷயத்தில் அன்றி நான் ஆழ்வார் கவியானபடி காண மாட்டி கோளோ-

என்றும் என்னை இகழ்விலன் -ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
எனக்கு தோஷம் மேலிட்ட போதோடு குணம் மேலிட்ட போதோடு –ஆழ்வாரால் அங்கீகாரம் பட்டவர் என்பதே குணம் – வாசியற -என்னை அநாதரிக்கிறிலர்-
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் சரண் 14 வருஷம் கழித்தே பலித்ததே-
நம்பி என்னை என்றும் இகழ்விலன்
அவர் என்னை அநாதரிப்பார் ஆகில் அவருடைய பூர்த்தி நிறம் பெறும் படி என்
குன்ற மாடத்  திருக் குருகூர் நம்பி என்றும் என்னை இகழ்விலன்
அம்மாடங்களுக்கு சலனம் உண்டானாலும் ஆழ்வார் திரு உள்ளம் சலியாது
அசலம் -பிரணய ரோஷம் -மின்னிடை மடவார் -6-2-11- -அடி பட்ட கண்ணனுக்கு -தொடர்பு -அடிக்க அடிக்க நகராது இருந்தானே -நிற்கமும் முடிக்காமல் தவித்து இருந்தானே
இவனை போ போ -சொல்ல போகவும் மாட்டாமல் நிற்கவும் மாட்டாமல் ஆழ்வார் பிரணய ரோஷம் -தவிப்பது –
அசலத்வம் -நகரமாட்டாத தன்மை காட்டி –
இது போன்றவை இல்லை -மலை போலே சலிக்காமல் நிற்பார் ஆழ்வார்

காண்மினே
இவ்வர்த்தம் உங்களுக்கு ஏறக் காண மாட்டி கோளோ
காண்மினே
பகவத் குணங்களை யாராய்கிற நீங்கள் அத்தை விட்டு ஆழ்வார் குணங்களை நெஞ்சாலே காண மாட்டி கோளோ
காண்மினே
ப்ராப்த முத்தம குணாந பரித்ய ஜந்தி -என்றும் -பாணானார் திண்ணம் -என்றும் சொல்லுகிற பிரமாணங்களிலே
பார்த்துக் கொள்ள மாட்டி கோளோ –
அதமன் -விக்னங்கள் வரும் என்று தொடங்காமல்
மத்யமன் -விக்னங்கள் வருவதை கண்டு தயங்காமல்
உத்தமன் -விக்னங்கள் வந்தாலும் கை விடாமல் ஆச்சார்யர் திருவடிகளே என்று இருக்க நம்மை அழைக்கிறார் –
மறத்தைப் போக்கி சேஷத்வம் உணர்த்தும் ஆச்சார்யர் தானே பாணர் அங்கே -நீணிலா முற்றம்நின்று இவள் நோக்கினாள்
-காணுமோ கண்ணா புரம் என்று காட்டி – ஆச்சார்யர் திண்ணமாக இருக்க இவள் உறுதி குலையுமோ என்றவாறு

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று –5-

சதிர்தேன் க்ருதக்ருத்யன் ஆனேன் -சாமர்த்தியம் உடையவன் ஆனேன் -இன்று அடியேன் ஆனேன் –

ஐந்தாம் பாட்டில் –
உம்மை புன்மையாகவும்
உமக்கு ஆழ்வார் சர்வ பிரகாரத்தாலும் உபகாரகர் ஆகவும் சொன்னீர்
உம்முடைய புன்மையையும் –
உமக்கு ஆழ்வார் உபகரித்த நன்மையையும்
சொல்லிக் காணீர் –என்ன சொல்லுகிறார் –

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம் –
இவருடைய புன்மை -இருந்தபடி

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
பகவத் அதீயமான ஆத்மவஸ்துவை என்னது என்று இருந்தேன்
சோரேணாத்மாபஹாரிணா -என்கிறபடியே சர்வேஸ்வரனதான ஆத்மவஸ்துவை அபஹரித்தேன்
பிறர் நன் பொருள் என்றது -ஐக்ய ஸ்ருதிகளும் சொல்லச் செய்தே– பேதம் ஜீவிக்கைக்காக -பொருள் என்கிறது விரோதி வ்யாவ்ருத்தமான ஸ்வரூபம் –
நஞ்சீயர் வேதாந்தி -வேதாந்தம் பொருளே இந்த பாசுரம் சொல்லுகிறது -தத்வ த்ரயம் -ஷரம் பிரதானம் –போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா –
பிறர் நன் பொருள் -பொருள் அசேதனம் நன் பொருள் சேதனம் பிறர் ஈஸ்வரன் –
சரீராத்மா பாவனை -இயைந்து இருப்பதால் ஓன்று என்று இரண்டும்மூன்றும் என்றும் சொல்லலாமே -கடக ஸ்ருதி-
ஒன்றே என்னில் ஒன்றேயாம் –அன்றே -ஆம் -இன்றே -என்றும் -நன்றே நம் குடி வாழ்க்கை -கம்பர் -யுத்த காண்டம் கடவுள் வாழ்த்து பாசுரம் –
பேய் போல் –நாய் போலே தட்டி திரிந்தேன் -உண்டேன் சம்சார நோய் தீர்ந்தேன் திருவாய்மொழி சாரம் கொண்டே அருளிச் செய்கிறார் –

பிறர் நன் பொருள் நம்பினேன் –
பிறர் -என்கிறது சர்வேஸ்வரனை
நன் பொருள் என்கிறது -ஆத்ம வஸ்துவை
1–த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கத்துக்கும் அவ்வருகாய் –
2–விசஜாதீயமான வைலஷண்யத்தை உடையவன் -ஆகையாலே -பிறர் -என்கிறது –3—உத்தம புருஷஸ் த்வன்ய-என்னக் கடவது இ றே
எண்ணக் கொண்ட விரல்கள் -உண்ணக் கொண்டவை அல்ல -அசேதன மூன்று வகை பத்த முக்த நித்ய வி லஷணன் -ஐந்து விரல்கள் –
எனக்கே பிறர் -என்று பர ப்ரஹ்மம்
பொருள் -என்று த்ரவ்யம்
நன் பொருள் -என்று -விலஷணமான ஆத்ம வஸ்து
த்ரவ்யாணி நவ தே விது-என்று த்ரவ்யங்களில் பிரதானமாக ஆத்மவஸ்துவை நிச்சயித்தார்கள் இ றே
அத்தை இ றே நான் அபஹரித்தது
நம்புதல் –ஆசைப்படுதல்
பர த்ரவ்யதை ஆசைப்படுகை இ றே -அபஹாரம் -வன் கள்வன் -என்று -கள்வன் ஆனேன் என்றும் -ஆழ்வார்
அனுசந்திதது இ றே இவருக்கு முதல் –
பகவத் சேஷத்து அளவே நில்லாதே -சேஷத்வ காஷ்டையில் நிற்கக் கடவ
ஆத்ம வஸ்துவைக் கிடீர் நான் -அபஹரித்தது
ததீய சேஷமான வன்று இ றே இவ் வாத்ம வஸ்து அனன்யார்ஹம் ஆயிற்று ஆவது
அபஹாரத்தில் வந்தால் த்ரவ்யத்தின் உடைய ஸ்லாக்யதைக்கும்
அபிமாநித்தவனுடைய ஸ்லாக்யத்தைக்கும் தக்கபடி பிராயச்சித்தம் கனத்து இருக்கும் இ றே –
ப்ராஹ்மண வஸ்துவை அபஹரித்தால் போல் அன்று இ றே சண்டாளன் வஸ்துவை அபஹரித்தல்
த்ரவ்யங்களிலும் குரு லகு பாவத்தாலே ப்ரயாசித்த வைஷம்யம் உண்டு இ றே
விறகு வைக்கோல் களவு கண்டால் போல் அன்று இ றே ரத்னம் களவு காண்பது
ஆத்ம வஸ்து ஸ்ரீ கௌச்துப ஸ்தாநீயமாய்
உடையவன் சர்வேஸ்வரனாய் இ றே -இருப்பது-

பொருள் -வஸ்து
சத்யஞ்ச என்றும் — உள்ளது என்றும் சொல்லும்ன்படி உண்டாயே போருமது -அசித்தும் நித்யம் -மாறுவதே ஸ்வ பாவம் –
இல்லது -ஒருபடிப்பட இல்லாதது -விகாரம் -ஸ்வரூபம் உள்ளது -விகாரம் இல்லை -ஜீவன் ஸ்வ பாவ விகாரம் மட்டுமே –
பரமாத்மா -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ மாறுதல் எப்போதும் இல்லாமல் -நித்யர்களும் இப்படியே -நிரந்குச ஸ்வதந்த்ரனாய் இருக்கும் –
அஹம் அர்த்தமாய் என்றும் பிரகாசித்தே போரும் வஸ்து -அஹம் சப்த கோசரத்வம் ஜீவன் என்பர் -என்னுடைய ஜீவாத்மா சொல்லக் கூடாது-
நாபாவோ வித்யதே சத-என்கிறபடியே -தத்வ தர்சி இப்படி சாஷாத்கரித்து அருளிச் செய்வதாக ஸ்ரீ கீதையில் அருளிச் செய்கிறான் –
சத்துக்கு அபாவம் கிடையாது அசத்துக்கு பாவம் கிடையாது பாவம் ஒருபடபட்டு இருக்கை –

நன் பொருள்
விலஷண த்ரவ்யம் –ஒன்பது த்ரவ்யங்கள் -ஆத்மாவும் த்ரவ்யம் ஞானமும் த்ரவ்யம் பரமாத்மாவும் த்ரவ்யம் குணத்துக்கு ஆஸ்ரயம்
-கமன -யாத்ரை உண்டு த்ரவ்யதுக்கு –யாத்ரை -குணத்துக்கு இல்லை –
என் பெருக்கு அன்னலத்து ஒண் பொருள் -என்றும் -நன்றாய் ஞானம் கடந்து -என்றும் ஆழ்வார் பாடே கேட்டுப் போருகையாலே நன் பொருள் என்கிறார்
நன்மையாவது –1—பஞ்ச பூதாத்மகம் வஸ்து -என்றும் -மேம்பொருள் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே தேஹத்துக்கு வஸ்துதை உண்டே யாகிலும்
அது போலே அநித்யமாய் அநவரத விகாராஸ் பதமாய் அத்யந்த ஹேயமாய் அஜ்ஞ்ஞானமாய் அஸூகமாய் அபோக்யமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
2–நித்தியமாய் –3–நிர்விகாரமாய் –3–அத்யந்த விலஷணமாய் –4–ஸ்வயம் பிரகாசமாய் –5–ஸூகமாய்
–6–ஸ்வபாவதோ போக்யமாய் இருக்கையாலே நன்பொருள் என்கிறார் –

பிறர் நன் பொருள் –
இங்குப் பிறர் எனபது சர்வேஸ்வரனை
பிறர் எனபது அந்யரை இ றே
உத்தம புருஷஸ் த்வன்ய பரமாத் மேத்யுதாஹ்ருத -என்றும் -வித்யாவித்யே ஈசாதே யஸ்து சோன்ய- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சேதன அசேதன விசஜாதீயனான சர்வேஸ்வரன் ஆய்த்து அந்யன் ஆகிறான்
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -எல்லை இல் அந்நலம் -எப்பால் யாவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து அப்பால் அவன் -என்றும்
பலபடியாலும் ஈச்வரனைச் சித் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாக ஆழ்வார் பாடே கேட்டுப் போருகையாலே அந்த வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற பிறர் என்கிறார்
அந்யன் ஆகிறான்
கூடி இருக்கச் செய்தேயும் கார்யங்க ளிலே கூட்டுப் படாதவன் இ றே –
சந்தரன் நஷத்ரம் இல்லாவிடிலும் நஷத்ரங்களுக்கு தலைவர் -அனைத்துக்கு உள்ளும் பட்டுக் கொள்ளாமல் -அந்யன் –
அதில் சித் அச்சித்துக்களோடே கூடி இருக்கச் செய்தேயும் பரிணாம அஜ்ஞ்ஞாத்வ துக்கிதவங்கள் தன் பக்கலில்
ஏறிப் பாயாமல் இருக்கையாலே பிறர் என்கிறார்
சர்வ பூதங்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருக்கச் செய்தேயும் அபஹத பாப்மாவாய் இருக்குமவன் இ றே அவன்
இவ்வர்த்தம் அவையே யவை யல்லன்னுமாய் கேசவன் -என்று ஆழ்வார் பாடே கேட்டு வைப்பார் இ றே

அவன் என்னது என்று போரும் பதார்த்தமாய்த்து இவ்வாத்மவஸ்து –
நன் பொருள் என்று அசித் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று –பிறர் நன் பொருள் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று
ஸ்வ பிரகாசத்தாலே அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் –ஸ்வச்மை ஸ்வ பிரகாசத்வம் -ஜீவன்-
-ஸ்வ த்வத்தாலே ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் — –சொத்தாலே -ஸ்வாமி இடம் வாசி உண்டே –
சரீரியாய் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் -சரீரமாய் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் –
போக்தாவாய் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் -போக்யமாய் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும்

பிறர் நன் பொருள்
உடைமையும் விலஷணமாய் உடையவனும் விலஷணனாய் இருக்கும்
இது தேஹ இந்த்ரிய மன ப்ராணா தீப்ய அந்யமாய் இருக்கும் –நெஞ்சால் நினைக்கிறேன் கருவி வேற கர்த்தா வேற
பிராணவாயு -சாஷி சொல்லும் -தீ -புத்தி -இத்தைக் கொண்டு உறுதி கொள்வார்
ஞானம் வேற நெஞ்சு வேற புத்தி வேற
அவன் பிரதான புருஷாவ்யக்த காலாநாம் பரமனாய் இருக்கும் –

நன் பொருள் தன்னையும்
இவ்வஸ்துவைக் கிடீர் நான் ஆசைப்பட்டுப் போந்தது -அவனுடைய விபூதி மாத்ரமாய் இருப்பதொரு வஸ்துவை அபஹரித்தேனோ
அவன் மார்பிலே வைத்து மனநம் பண்ணும்படியான ஸ்ரீ கௌச்துபத்தை அன்றோ நான் களவு கண்டது
ஆத்மான மஸ்ய ஜகதோ நிர்லேபம குணா மலம் -பிபர்த்தி கௌச்துப மணி ஸ்வரூபம் பகவான் ஹரி -என்கிறபடியே
அறவனை யாழிப் படையானை -என்று சொல்லும் படியான ப்ரஹ்ம ஸ்வ த்தை யன்றோ நான் அபஹரித்தது
பரம தார்மிகனாய் பவித்ரா பாணியாய் இருப்பான் ஒரு சிஷ்டனுடைய த்ரவ்யத்தை யன்றோ நான் அபஹரித்தது
அகார்த்தாயைவ ஸ்வம் -என்று அபியுக்த பிரயோகம் உண்டாகையாலே -அ இதி ப்ரஹ்ம -என்று
அகார வாச்யன் பிரமம் ஆகையாலே ப்ரஹ்ம ஸ்வம் இ றே இது –

பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன்
ஸ்வம்மும் -விலஷணமாய் -ஸ்வாமி யும் விலஷணமுமாய் இருக்க வன்றோ நான் இவ்வாத்மவஸ்துவை அபஹரித்தது
இவ்வாதம அபஹாரம் ஸ்வ தந்த்ரனுக்கும் தேஹாத்மா அபிமாநிக்கும் உண்டாமதாகையாலே இத்தால் தேஹாத்மா அபிமானம் சொல்லிற்று
அப்போது நம்பினான் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் என்று தேஹ ரஷண சேஷமாக-பர த்ரவ்யேஷ் வபித்யானம் -என்கிறபடியே
அந்ய த்ரவ்யங்களையும் ஆசைப்பட்டுப் போனதேன் என்றுமாம்
அங்கு நன் பொருள் என்றது அவர்கள் நினைவாலே சொல்லுகிறது
பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன்
அவ்விடம் தன்னிலும் மேல் எழுந் த்ரவ்யங்களை யாசைப்பட்ட வளவன்றிக்கே அவர்கள் சீர்க்கக் கனக்க நினைத்து இருக்கும்
மடிச்சரக்கை யாய்த்து ஆசைப்பட்டது
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
ஆத்மாபஹாரத்தாலே பலித்த பலம் சொல்லுகிறார்
மஹா விசுவாச பூர்வகம் –என்று இருக்கும் இருப்பு எல்லாம் ஸ்திரீகள் பக்கலிலேயாய் ஆகிறது
விரைகுழல் மடவார் கலவியை விடு -என்றும் சதிரிள மடவார் தாழ்ச்சியை மதியாது -என்றும் அபியுக்தரான என்னாச்சார்யர்கள்
சொன்ன விஷயத்தைக் கிடீர் நான் அநாதி காலம் விஸ்வசித்துப் போந்தது -மடவார் சொல் உள்ள அருளிச் செயல் பாசுரங்கள்
மடவார் என்கிற பஹூ வசனத்தாலே ஒன்றில் பர்யாப்தம் ஆகாமையாலே கண்டவிடம் எங்கும் நுழையும் படி சொல்லுகிறது
பிராப்த விஷயம் கொள்ளவுமாம் விடவுமாம் பிறர் பிராவண்யம் விட்டே இருக்க வேண்டுமே -என்பர்

நம்பினேன் மடவாரையும் –
ஈஸ்வரனுக்கு அபிமதமான வஸ்துவை அபஹரித்த நான் –
தேஹாத்ம அபிமாநிகள் -என்னது -என்று அபிமானித வஸ்துவை அபஹரிக்க சொல்ல -வேணுமோ
ராஜ ரத்னம் அபஹாரம் பண்ண அஞ்சாத  நான் –
ஷூ த்ரர் உடைய விற்கும் வைக்கோலும் அபஹரிக்க அஞ்சுவேனோ
-இத்தால்
ஈஸ்வர அபிமான வஸ்துவை அபஹரித்தேன்
அந்யர் உடைய அபிமத வஸ்துவையும் அபஹரித்தேன் -என்றபடி –
மடவார் -என்கையாலே -அங்கும் அனந்யார்ஹங்களை அபஹரித்தேன் -என்கை-

முன் எலாம் –
இப்படி தேஹாத்ம -அபிமாநியாயும் –
விஷய -ப்ரவணனாயும் –
போந்த காலம் தான் சாவதியாகப் பெற்றதோ –
ஈச்வரனோபாதி ஆத்மாவும் நித்யம்
காலமும் அநாதி
அசித் சம்பந்தமும் அநாதி
ஆகையாலே -முன்புள்ள காலம் எல்லாம் இதுவே யாத்ரை -என்கை-

நம்பினேன் மடவாரையும்
தேஹமே ஆத்மா வென்று இருக்கையாலே ஆத்மஜ்ஞானம் பிறந்தால் பரமாத்மாவே புருஷார்த்தம் ஆமா போலே
உடம்புக்கு உடம்பே போக்யம் ஆகையாலே பர ஸ்திரீ சரீரங்களே போக்யங்கள் என்று ஆசைப்பட்டுப் போந்தேன்
மடவாரையும்
ஆத்மகுண பூர்ணைகளாய் பாதிவ்ரத்ய தர்ம நிரதைகளான சாத்விகளை யாய்த்து நான் ஆசைப்பட்டது
நம்பினேன் மடவாரையும்
அன்றிக்கே சாமான்யத்தில் ஸ்திரீகளையும் ஆசைப்பட்டுப் போனதேன்
மடவார் –
அவர்கள் புருஷ வசீகாரம் பண்ணுவது தந்தாமுடை மடப்பத்தைக் காட்டி யாய்த்து
சதிரிள மடவார் என்று ஆழ்வார் பாடே கேட்டு வைக்கையாலே மடவார் என்கிறார்
மடவார்
அதிலும் ஓன்று இரண்டை யாசைப்படுகை யன்றிக்கே பல விஷயங்களையும் ஆசைப்பட்டேன்
ஒன்றிலே துவக்கலாவது அதில் போக்யதை உண்டாகில் இ றே -அது இல்லாமையாலே பல விஷயங்களையும் ஆசைப்பட்டுப் போந்தார் யாய்த்து
அதுவும் அன்றிக்கே பூய ஏவாபி வர்த்ததே -என்று இக்காமம் தான் அபிவ்ருத்தம் ஆகையாலே தத் அனுரூபமான விஷய பஹூத்வமும் அபேஷிதம் இ றே
ஆகையாலே
அஸ்வதந்த்ரமான ஆத்மாவை ஸ்வதந்தரமாக நினைத்து இருந்தேன்
அநாத்மாவான தேஹத்திலே ஆத்மபுத்தி பண்ணினேன்
அபுருஷார்த்தங்களான அர்த்த காமங்களிலே புருஷார்த்த புத்தி பண்ணினேன் -என்றார் யாய்த்து
இவ்வபி ப்ரயோகங்களாலே –உம்மைத் தொகைகளால்–இவை ஒவ் ஒன்றே போரும் அநர்த்த ஜநகமாகைக்கு-ஆயிருக்க
இவை எல்லாவற்றையும் அனுஷ்டித்துப் போந்தேன் இவ்வனுஷ்டானம் உமக்கு எப்போது உண்டாய்த்து என்ன

முன் எலாம்
முற்காலம் அடைய
அநாதிர் பகவான் கால -என்று காலம் நித்யம் ஆகையாலும் அனுஷ்டாதாவான சேதனன் நித்யன் ஆகையாலும் தத் உபகரண
பூத கரண களேபரங்களும் பிரவாஹதயா நித்யங்கள் ஆகையாலும்
இவ்வநர்த்த புத்திக்கு அடியான அவித்யா கர்ம வாசனைகள் நித்யங்கள் ஆகையாலும் இதுவே எனக்கு யாத்ரையாய்ப் போந்தது
அக்ருத்யங்கள் ஓன்று இரண்டாகிலும் ஆஸ்வசிக்கலாம்-காலம் பரிமிதம் ஆகிலும் கண்டு தரிக்கலாம் –
அநாதி காலம் அபரிமிதமான அனர்த்தங்களை அனவரதம் அனுஷ்டித்துப் போந்தேன் என்று தாத்பர்யம் –

செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று
ஆழ்வார் திருவவதரிக்கையாலே அங்குள்ளது அடங்க இவருக்கு ஸ்லாக்கியமாய் இருக்கிறபடி
இவ்வூரில் ஐஸ் வர்யத்துக்கு அடியான பூர்த்தியை யுடைய ஆழ்வார் நிர்ஹேதுக கடாஷத்தாலே தம் பக்கலிலே பக்தியை யுண்டாக்கின படியை
வரவாறு ஓன்று இல்லையால் வாழ்வு இனிதால்-என்கிறபடியே வந்த வழி அறிந்திலேன் -இங்கனே பலிக்கக் கண்ட அத்தனை
அபூர்ணமான பகவத் விஷயத்திலே அடியனாம் ஆகாதே பூரணரான ஆழ்வாருக்கு அடியேனே சதுரனானேன் என்கிறார்
ஸ்திரீகளை விஸ்வசித்து இளிம்பனான நான் ஆழ்வாரைப் பற்றி இன்று சதுரனானேன் என்றுமாம்

உம்முடைய புன்மை குறைவற்று -இருந்தது
ஆழ்வார் உமக்கு நிர்ஹேதுகமாக உபகரித்த அளவு ஏது என்ன –
அத்தைச் சொல்லுகிறார் மேல் –
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு –
என்னுடைய பூர்வ வ்ருத்தத்தை ஆராயும் அத்தனை அபூர்ணரோ ஆழ்வார்
என்னை உபேஷித்த காலம் இவ்வளவு பாபம் இவ்வளவு என்று பார்க்கும் படி அன்றே
ஆழ்வார் உடைய பூர்த்தி
ஆத்ம அபஹாரம் பண்ணினான் நான் -விஷய பிரவணன் ஆனேன் என்று கை விடும்படி அன்றே
ஆழ்வார் திருவடிகளை நீர் தான் கிட்டின படி என் -என்ன
விஷயங்களுக்கு அர்த்தம் தேடி –
அர்த்த அபஹாரத்துக்கு இடம் பார்த்து திரியா நிற்க –
அச் செம்பொன் மாடத்தை களவு காண புக்கேன் –
அங்கு வைத்த மா நிதியைக் கண்டு -அகப்பட்டேன் -என்கிறார் –
இவருக்கு வைத்த மா நிதி ஆழ்வார் இ றே
ஆழ்வார் திருவடிகளோபாதி திருநகரியும் இவருக்கு ஸ்ப்ருஹணீயம் ஆகையாலே
திருநகரியைக் கவி பாடுகிறார் –

கீழ் தம்முடைய புன்மை சொன்னார் -மேல் தாம் ஆழ்வாராலே அங்கீ க்ருதரான பிரகாரம் சொல்கிறார்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று-
நான் அர்த்தாத்ஜ நேச்சுவாய் தேசாந்தர சஞ்சாரம் பண்ணா நிற்கச் செய்தே தைவாயத்தமாக திரு நகரியிலே
மாடங்கள் ஓங்கி இருந்து பொற்கென்று தோற்றிற்று
இங்கே போய் அர்த்த அபஹாரம் பண்ணலாம் -இது தான் நகரி யாகையாலே நாகரிகைகளான மடவாரையும்
இம்மாடங்களிலே காணலாம் என்று அறுதியிட்டு வழி விலங்கி உள் புக்கேன் –
அன்னகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் திரு வஷ்டாஷர சம்சித்தர் ஆகையாலே அவ்விடத்தில் தஸ்கரம் சஞ்சரணம் இல்லாமையாலே
ஓங்காரம் -திருட்டு போகும் -தஸ்கரம்
பஞ்சம் -எனக்கு தான் -நமஸ் அர்த்தம் அறிந்து போகுமே – ஸ்வ ரஷணே ச்வாம்யம்-தொலைய வேண்டும் – துர் பிஷம்
வியாதி -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் -நாராயணாய சப்தார்த்தம்
திருக்குடந்தை நமஸ் -சப்தார்த்தம் -களைகண் மற்று இலேன்
ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் -நாராயணாய -ஓங்கி -மழை
அஷ்டார்த்த சம்சித்தி மதீயதே தெரிந்தவர்கள் மதிப்பபர்கள் ஆகிருக்க வேண்டும்
ஒரு வைஷ்ணவ சகாசத்திலே ஷத்ர பந்துவுக்குப் பிறந்த அவஸ்தை போலே எனக்கும் ஆழ்வார் சகாசத்திலே
அபஹார புத்தி போய் உள்ளே ஆழ்வார் தம்மைக் காண வேணும் என்று புக்கு அவருடைய பூர்த்தியைக் கண்டு
நின்றாப் போலே இருக்க அவருக்கு அன்பனாய் விட்டேன்

செம் பொன் மாடம்
ஆழ்வாருக்கு -களை கண் மற்றிலேன் -என்றும் -ஆராவன்பின் அடியேன் -என்றும் சொல்லுகிற பகவத் விஷயத்தில் அத்யுன்னதமான
அத்யவசாய அனுராகங்கள் போலே யாய்த்து மாடங்களின் ஒக்கமும் திண்மையும் பொற்கு எனவும் -ஔஜ்ஜ்வல்யமாய் இருக்கிற படி

செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
ஆழ்வாருடைய மயர்வற மதி போலே யாய்த்து இத்தேசத்திலும்
இருள் அற்று ஒளியேயாய் இருக்கும் படி
அத்தேசிகரும் ஆழ்வாரோட்டை ஆசக்தியாலே பொலிந்து நிற்குமவர்கள் ஆய்த்து
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
மாற்று மினுங்கின பொன்னாலே சமைந்த மாடமாய் -அதுதான்
அத்யர்க்கா நலதீப்தம் தத்ச்தானம் விஷ்ணோர் மஹாத்மன-என்ற பரமபத தேஜஸ்ஸூ போலே பார்க்கவும் அணுகவும் ஒண்ணாத படி இருக்கை
அன்றிக்கே கண் படைத்தார்க்கு எல்லாம் காணலுமாய் கிட்டவுமாம் படி ஸ்ப்ருகணீயமான தேசம்
செம் பொன் மாடம்
துவளில் மா மணி மாடம் ஓங்கு துலை வில்லி மங்கலம் -என்று உகந்து அருளின நிலங்களில் மாடங்களும் ஆழ்வாருக்கு
உபாதேயம் ஆனாப் போலே இவருக்கும் ஆழ்வார் உடைய மதி நலங்களோ பாதி மாடங்களும் உபாதேயமாய் இருக்கிறது யாய்த்து –
ஆகையாலே அர்த்த காம ப்ரவணரையும் ஆளாக்கும் தேசமாய்த்து –

நம்பிக்கு அன்பனாய் –
அர்த்த காமாதிகளை நம்பிப் போந்த நான் ஆழ்வாருக்கு அன்பனாய் விட்டேன்
அர்த்த காமங்களின் போக்யதையும் ஆழ்வார் பாடே காங்கையாலே அவர்க்கே அன்பனாய் விட்டேன்
கீழ பாட்டிலே அன்னையாய் அத்தனையாய் எண்கையாலே மாதா பிதா என்னும் இடம் சொன்னார்
இதில் யுவதய விபூதி என்னும் இடம் சொல்லுகிறார் –

அடியேன்
ஸ்வ தந்த்ரனாய்ப் போந்த நான் நம்பிக்கு சேஷம் ஆனானேன்
ஆழ்வாருக்குப் பிறந்த மதி நலன்கள் போலே கிராமத்திலே வருகை அன்றிக்கே அன்பு முற்பட்டு அடிமையில் பட்டது
நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன்
ஆழ்வார் திரு வஷ்டாஷர சம்சித்தராகையாலே இவருடைய கடாஷ லஷ்யன் ஆகையாலே அம்மாத்ரத்திலே பதத்ரயார்த்தத்திலும் முன்னாய் விட்டேன்
இனி வாசி அங்கு ததீய சஹமான தத் விஷயமாய் இருக்கும்
இங்கு ஆழ்வாருக்கேயாய் இருக்கும் –

சதிர்த்தேன் –
சதிரன் ஆனேன் -மோஷயிஷ்யாமி என்றவன் முழங்கைத் தண்ணீர் பார்த்து இராதே ஆழ்வாருடைய ப்ரபாவத்தையிட்டு வென்றேன் –
நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் சதிர்த்தேன்
மாற்பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு என்கிறபடியே ஆழ்வாருக்கு அன்பனாய் அந்ய விஷயங்களை வென்றேன்
நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேனே
ஆத்மாத்மீயங்கள் இரண்டும் ஆழ்வாராய்த்து –
அவர் தாமே யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே என்று தத் விஷயத்திலே சமர்ப்பித்தால் போலே
மடவாரையும் நம்பினேன் சதிர்த்தேன்
அவர்கள் சதிர் இள மடவார் ஆகையாலே இளிம்பு பட்ட நான் ஆழ்வாரை யண்டை கொண்டு சதிரனாய் விட்டேன் –
பத த்ரய அந்வயம் -அடியேன் -சேஷத்வ ஞானம் பிரணவ
அன்பனாய் -நாராயணா யா சப்த்தார்த்தம்
நம்பி -மத்யம பதார்த்தம் -s பூரணன் -அனன்ய உபாயத்வம்

இன்றே –
ஈஸ்வரனை அண்டை கொண்டு ஆரப்த சரீரபாத சமயம் பார்த்து இருந்து பின்னையும் வாஸனா ருசிகள் ஆகிற
மண் பற்று விடாமல் விரஜை அளவும் போக வேண்டும்படி இருக்கை யன்றிக்கே இன்றே சவாசனமாக விட்டேன்
இன்றே
அன்று அப்படி யானேன்
இன்று இப்படி யானேன்
நடுவில் இதுக்கு என் கையில் கிடப்பதொரு ஹேதுவைக் கண்டிலேன்
இதுக்கு வரவாறு ஓன்று இன்றிக்கே இருக்க வாழ்வு இனிதாம் படி விழுந்தது என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார்
இன்றே
அன்று ஈஸ்வரனும் கூட நிற்கச் செய்தே சம்சரித்துப் போனதேன்
இன்று ஆழ்வார் சந்நிதி மகாம்யத்தாலே இவ்வளவும் பிறந்தது என்று ப்ரீதர் ஆகிறார் –

இன்று அன்பனாம் –
இதுக்கு முன் எனக்கு ஒரு நினைவு இன்றிக்கே இருக்க அசிந்திதமாக ஆழ்வார் திருவடிகளிலே
ப்ரவணனாகக் கண்டேன் –
அநாதி காலம் ஆத்ம அபஹாரம் -பண்ணியும் விஷய ப்ரவணனாயும் போந்த இது
இழவுக்கு உடலாகை அன்றிக்கே –
சரண்யா ப்ரபாவத்தாலே
பேற்றுக்கு உடலாக கிருஷி பண்ணினாரைப் போலே பலித்துக் கொண்டு நிற்க கண்டேன் –
நான் -என்னது -என்று இருக்கை தவிர்ந்து
இதர விஷயங்களில் விரக்தராய்
பகவத் சேஷத்தளவு நில்லாதே அதின் எல்லையான ததீய சேஷத்தளவிலே நின்றார் ஆழ்வார்
இந்த க்ரம அபேஷை அன்றிக்கே
முதல் அடியிலே நான் ஆழ்வார் திருவடிகளிலே ப்ரவணனாகப் பெற்றேன் –
படிக்கட்டு மேலே ஏறாமல் பெற்றேன் -வரவாறு அறியாமல் இன்று சதிர்தேன் -பேற்றைப் பாடுவேன் -எப்படி வந்தது என்பதை அறியேன்

அடியேன் –
ஆழ்வார் உடைய வைபவத்தை அனுசந்தித்து -அதுக்கு -தோற்று  அடியேன் -என்கிறார் –
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்கிறபடியே அதுக்குத் தோற்று அடியேன் என்கிறார் –
வைத்த மா நிதியை வைத்துக் கொண்டு இருந்தாரே -அந்த குணத்துக்கு தோற்று -என்றவாறு
ஆச்சார்யர்களை நம்பி என்னக் கற்பித்தார் போலே
ஆசார்யர்கள் அழைத்தால் -அடியேன் -என்கிறதும் ஸ்ரீ மதுரகவிகள் வாசனையாலே யாயிற்று-

-சதிர்த்தேன்
சதிரை உடையேன் ஆனேன்
ஈஸ்வர சேஷமான வஸ்துவை -என்னது -என்று இருக்கைக்கும்
இதர விஷய ப்ராவண்யத்துக்கும் மேல் பட்ட சதிர் கேடு இல்லை இ றே
அவற்றை விட்டு –
பகவத் விஷயத் தளவில் நில்லாதே ஆழ்வார் அளவும் வரும்படி சதிரை உடையேன் ஆனேன் –

———————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
புன்மையாகக் கருதுவர் ஆதாலில்
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்
தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே-4–

கைவிட்டதே காரணமாக கைக் கொண்டார் -தோஷமே பச்சையாக கைக் கொண்டார் –
அர்ஜுனனுக்கு மூன்று தோஷங்கள் பச்சையாக கொண்டு ஸ்ரீ கீதை அளித்தது போலே –
பச்சை மா மலை போல் மேனி -அச்யுதா -ஒவ் ஒன்றிலும் அன்வயித்து வியாக்யானம் -அது போலே இங்கும் ஆதலால் –

நாலாம் பாட்டில் –
என் அப்பனில் -என்று காற் கடைக் கொண்ட விஷயத்தை -ஆழ்வார் உகந்தார் -என்று
விரும்புகைக்கு அடி என் என்னில் –
என் தண்மையைப் பாராதே -என்னை விஷயீ கரித்த நீர்மையை அனுசந்தித்தால் –
அவர் உகந்த விஷயத்தை உகவாது ஒழிவேனோ -என்ன –
உம்முடைய தண்மை யேது -அது பாராதே அவர் விஷயீ கரித்த படி என் -என்ன -அத்தைப் பேசுகிறார் –

தேவு மற்று அறியேன் -பெரிய வ ண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் அடியேன் பெற்ற நன்மை -என்று இவர் சொல்லக் கேட்டவர்கள்
சர்வேஷாமேவ லோகா நாம் பிதா மாதா ச மாதவ -என்றும்
பிதாஹா மாஸய ஜகதோ மாதா -என்றும் -உலக்குக்கோர் முந்தைத் தாய் தந்தையே என்கிறபடியே
ரிஷிகளும் ஆழ்வார்களும் அவன் தானும் -ஸ்ரீ கீதையில் -ஏக கண்டமாக சர்வ லோகங்களுக்கும் மாதா பிதாவாக சர்வேஸ்வரனை சொல்லா நிற்க
நீரும் அந்த லோகத்திலே ஒருவராய் இருக்க இப்படி பந்துவானவனை ஆஸ்ரயித்தல்-அதுவும் அன்றிக்கே
வா ஸூ தேவஸ் சர்வமிதி ச மகாத்மா -என்றும் -பெரு மக்கள் -என்றும் -சிறு மா மனிசர் -என்றும் –
கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயனும் ஆழ்வார் தாமும் கொண்டாடும் படியான விலஷண வர்க்கத்திலே
சிலரை ஆஸ்ரயித்தல் செய்யாதே ஆழ்வாரையே நீர் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ஆழ்வார் உமக்குச் செய்த உபகாரம் எது என்ன –
என் தோஷ அதிசயத்தாலே அந்தப் பரம சாத்விகரும் என்னை நெகிழ அதுவே பற்றாசாக எனக்கு முகம் தந்து மாதா பிதாவும் தாமேயாய்
என்னை அடிமை கொண்டு போந்த ஸ்வ பாவம் ஆழ்வார்க்கு உள்ளது ஒன்றாகையாலே அவரே அன்றோ
எனக்குப் பூரணரான உபகாரகர் என்று இப்பாட்டிலே அவர்களுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார்
ஆழ்வாருடைய பூர்த்தியை உபபாதித்த படி –

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
பரத்துக்க அசஹிஷ்ணுக்களாய் -பர சம்ருத்தஎக ப்ரயோஜனராய்
பூர்வ பாஷி பிரசன்னாத்மா -என்றும் விமலமதி என்றும் இத்யாதிகளில் சொல்லுகிற படிகளையும் உடைய கூரத் ஆழ்வான் ஆண்டாள் பிராட்டியும் போல்வார்
ஆண்டாள் -வான் போகம் இகழ்ந்து -கூரத் ஆழ்வான் தர்ம பத்னி என்றுமாம் –
ஸ்ரீ கூர நாராயண ஜீயர் -வரவழைத்து -ஏற்பாடு செய்த பர சம்ருத்தி உண்டே
நாயனார் பிரகலாதன் சேர்த்து அருளுவார்
வேதங்கள் கோஷித்ததையும் கைப்படுத்திக் கொண்டு இருக்குமவர்கள்
அந்தணர் மாடு -என்கிறபடியே வேதைக தனராய் இ றே இருப்பது
த்ரவந்தி தைத்யா- என்கிறபடியே வேதங்களும் எவிற்றுச் செய்யும் படி போலே காணும் இவர்கள் வேண்டப்பாடு –

நன்மையால் இத்யாதி –
ஆத்ம குணங்களால் ப்ரசுரராய் -சம்சாரிகளுக்கு சுபாஸ்ரய பூதராய் இருப்பாரில் –
ஆழ்வாரை ஒழிந்தார் அடைய -இவன் அவஸ்து -என்று கை விடும்படி யன்றோ என்னுடைய
ஸ்திதி இருக்கும்படி –
ஒருத்தனுக்கு -நன்மையாவது
தோஷ குணங்களே ஆஸ்ரய ஸ்தலங்களாய் இருந்தால் தோஷத்தைவிட்டு குணாம்ஸத்தை
ச்வீகரிக்கை –
அதில் மிகுதி யாவது –
குணம் என்று பேரிடல் ஆவது ஓன்று இன்றிக்கே தோஷமேயாய் இருந்தால்
அது தானே பற்றாசாக கைக் கொள்ளுகை-

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்-
ததீயரை நலத்தால் மிக்கார் என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்யக் கேட்டிருக்கையாலே தாமும் -நன்மையால் மிக்க என்கிறார்
தீமை போன அளவாதல் -நன்மை யுண்டான அளவாதல் அன்றிக்கே நன்மையால் அதிசயித்தவர்கள் –
இதுக்கு அவ்வருகான நன்மை இல்லாதபடியான நன்மையிலே நிலை நின்றவர்கள் –
ஒருவனுக்கு ஸூ துராசார என்கிறபடியே நன்மை கலசாத பொல்லாங்கு ஆவது -மநஸா நிஷ்ட சிந்தனம் -என்றும் -கோடிய மனத்தால் சினத் தொழில் புரிந்து என்றும் –
சினத்தினால் செற்றம் நோக்கி வாளா தீ விளி விளிவன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே நிர் நிபந்தனமாக பகவத் விபூதி பூதரோடே சிறு பாறு என்று போருகை
நன்மை யாவது -அவர்கள் பக்கல் அபகார விபரீதனாய் இருக்கையும் தன் பக்கலிலே நிர் நிபந்தனமாக அபகார பரர் அளவில் உபேஷித்து இருக்கையும்
நன்மையால் மிகுகை யாவது -அபகாரிஷ்வபி சதா சாதுஸ் சாத்வேவ வர்த்ததே -என்கிறபடியே அந்த அபகாரபரர் அளவிலும் உபகாரகனாய்ப் போருகை –
அதாகிறது அவர்கள் அளவில் குறை காணாது ஒழிகை இ றே
இப்படி இருக்கிறவர்கள் ஆகிறார் -பிராட்டி கூரத் தாழ்வான் போவார்கள் இ றே
ஏகாஷி ஏக கரணி தொடக்கமான ராஷசி வர்க்கம் ஓவாமல் இருந்து தர்சன பர்த்சநாதிகளைப் பண்ணி இருக்கச் செய்தேயும்
இவர்களை நலிய வேணும் என்ற திருவடியோடே மறுதலைத்து
கார்யம் கருணா மார்யேண-என்றால் போலே ஐந்தர வியாகரண பண்டிதனான நீ பின்னையும் உன் ஜன்மம் விடாமல் வார்த்தை சொன்னாயீ-
இவர்களுடைய கண்ண நீர் கண்டால் கற்றவனால் கருணை பண்ண வன்றோ வடுப்பது -நாட்டில் குற்றம் செய்யாமல் இருக்கிறார் ஆரேனும் உண்டோ
இவர்கள் தாம் குற்றம் செய்யில் அன்றோ இவ்விகாரம் வேண்டுவது -அவர்கள் ஏதேனும் வித்யதிக்ரமம் பண்ணினார்களோ
நீ கற்ற பரப்பில் நாயன் சொன்னது அடியான் செய்கை குற்றம் என்று ஒரு வசனம் கிடந்ததோ
இவர்கள் ராவண பரிகரமாய்-அவனுக்கு கை வழி மண்ணான அடியாருமாய் அவனுடைய ஆஜ்ஞா பரிபாலமுசீலைகளுமாகா நின்றால்-அவன் சொன்னதை மறுக்கலாமோ
கை வழி மண் க்ரய விக்ரய அர்ஹம் -அடிமை என்றவாறு –
பெருமாள் உன்னை என்னைக் கண்டு வா வென்று விட்டாரோ ஸ்திரீ வதம் பண்ணி வா வென்று விட்டாரோ
அப்படிச் சொன்னாராகில் அவர் குற்றம் ஆகிறது -நீ சொன்னாயாகில் அந்த வித்யதிக்ரமம் உன்னதாகிறது என்று
குண கர்ஹணம் பண்ணி ராஷசிகளை ரஷிப்பித்தாள் இ றே பிராட்டி
ஆகையால் இ றே இவள் கோஷ்டியைப் பற்ற ராம கோஷ்டி லகுதரை யாயிற்று
அவயவங்களிலே ஹானி பிறக்கும் படி அபசாரம் பண்ணின நாலூரானும் நான் புக்க லோகம் புக வேணும் என்று இ றே ஆழ்வான் அபேஷித்தது
இப்படிக்கு ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானும் க்ருத்யோத்பாதனம் பண்ணித் தன்னை நலிய விட்ட புரோஹித வர்க்கத்தை மறித்தும் அந்த க்ருதியை போய் நலிய
சர்வேஸ்வரனை அபேஷித்து அவர்களை நோக்கியும்
மத் பிதுஸ் த்வத் க்ருதம் பாபம் தேவ தஸ்ய பிரணச்யது-என்று ஹிரண்ய அபராதத்தை ஷமிப்பித்தும்
இப்படி அபகாரிகள் பக்கல் உபகாரகராய்ப் போந்தார்கள் –

நான்மறையாளர்கள் –
அதுக்கடியாக ஹித அனுசானம் பண்ணக் கடவ வேதங்களிலே அவகாஹித்து இருக்குமவர்கள்
நாலு வகைப்பட்ட வேதங்களுக்கும் வ்யாசபதம் செலுத்த வல்லவர்கள்-ஆச்சார்யர் ஸ்தானம் இருந்து -என்றபடி –
அவர்கள் ஆகிறார் –
ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகளார் -ஆதல்
கூரத் ஆழ்வான் -ஆதல்
இத்தால் -சொல்லிற்று ஆயிற்று -வேதார்த்த தாத்பர்யம் கைப் படுகை
அதாவது
ஆன்ரு சம்சய ப்ரதானர் ஆகை -என்றபடி-

நன்மையால் மிக்க நான்மரையாளர்கள்
இவர்களுக்கு இவ்வாத்மகுணம் உண்டாகைக்கு ஊற்று வாய் வேத சம்பந்தம் யாயிற்று
மாதா பித்ரு சஹாஸ்ரேப்யோ வத்சவதரம் சாஸ்திரம் -என்றும் -நலங்களாய நற் கலைகள் -என்றும் குற்றம் செய்தாரை எவ்வளவிலும்
கைவிட மாட்டாத இத்தோட்டை சம்பந்தம் ஆயிற்று –
இதுக்கடி இக்கலைகளைக் கல்லாதவர்கள் இ றே இந்நன்மை பெறாதவர்கள் –
கற்றிலேன் கலைகள் பெற்றிலேன் அதனால் பேதையேன் நன்மை -என்கிறபடியே இதடியாக விறே பெரு நிலத்தார் உயிர்க்கு எல்லாம் செற்றமே வேண்டித் திரி தந்தது –
இது கல்லாதவர்கள் ஆகையாலே லங்கா வாசிகளான ராஷசர் ரிபூணாமபிவத்சலரான பெருமாளோடு வெறுப்புக் கொண்டது
கல்லாதவர் இலங்கை இ றே
இது கற்றவர்களுக்கு பலம் அபகாரிகள் பக்கலிலே உபகாரம் பண்ணுகை
இது கல்லாதவர்களுக்கு பலம் உபகாரிகள் பக்கலிலே அபகாரம் பண்ணுகை
இது தான் மறையாகையாலே துஷ்பிரக்ருதிகளுக்கு ஸ்வ அர்த்தத்தை போதிப்பியாது இ றே –

நன்மையால்மிக்க நான் மறையாளர்கள் -என்கிற இரண்டாலும்
ச்ரோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் -என்கிற இரண்டையும் சொல்லுகிறதாயிற்று
அன்றிக்கே –
நன்மையால் மிக்க நான்மறை –
நித்யதையாலும் நிர் தோஷதையாலும் அஜ்ஞ்ஞாரானவர்களுக்கு ஜ்ஞாதவ்யார்த்தங்களை அடைய பிரமாணாந்தர நிரபேஷமாக அறிவிக்குமதாகையாலும்
சுடர் மிகு ஸ்ருதி -வேறு ஒன்றால் மாற்ற முடியாத திடமான பிரமாணம்
வேதைச்ச சர்வை ரஹமேவ வேத்ய -என்கிறபடியே சர்வாதிக வஸ்துவையே பிரதி பாதிக்கிற தாகையாலும் பிரமாணாந்த்ரங்களில் காட்டில்
பிரமாண ஸ்ரீ யால் அதிசயிதமான வேதார்த்த ஜ்ஞானம் உடைய மஹாத்மாக்கள் என்னவுமாம் –

புன்மையாகக் கருதுவர் –
சொல்ல வேண்டாம் -நினைத்த அத்தைக் கொண்டே ஆழ்வார் கைக் கொண்டாரே –
புன்மை என்று ஒரு -தர்மமும் அதுக்கு ஆஸ்ரயமான தர்மியுமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
புன்மை தான் ஒரு வடிவு கொண்டது -என்று இருப்பர்கள்-தாழ்ந்தவன் என்று இல்லை தாழ்ச்சியே உருவாக என்ற படி –
புன்மை யாவது -துக்கம் ஆதல் -பொல்லாங்கு ஆதல் -விஷயாந்திர ப்ராவண்யம் ஆதல் –
துர்மானம் -ஆதல் –
பொல்லாங்கு -பாப்பம் துக்கம் பாப பலன்
இது தான் மேலில் பாட்டில் ப்ரசக்தமாகக் -கடவது-

கருதுவர்
தம்முடைய புன்மை அன்றிக்கே அவர்களுடைய அநாதரம் காணும் இவரை வருத்துகிறது
ஹாதோஸ்மி யதி மாமேவம் பகவா நபி மந்யதே
ஆதாலில்-என்ற ஸ்ரீ பரதாழ்வானைப் போலேயும் –பரத் வாஜர் கருதினது ஸ்ரீ பரத ஆள்வானை மனம் புண் படுத்திற்றே –
தி கஸ்து தஜ்ஜன்ம யத் சாது பஹிஷ்க்ருதம் ஸ்யாத் -என்ற அக்ரூரனைப் போலேயும்
மஹாத்மபிர்மாமவ லோக்யதாம் நய -என்கிறபடியே மஹத்துக்கள் உடைய அங்கீகாரம் புருஷார்த்தமாய் -அத்தால் அநாதரமும் அப்படியே இ றே
கருதுவர்
அவர்களுக்கு வாசி வாய் விட்டுச் சொல்லாமை –
நான்மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர்
அவர்கள் சர்வஜ்ஞ்ஞர் ஆகையாலே வஸ்து கதியை யதாவாக அறிந்து இருப்பவர்கள் இ றே

ஆதாலில் அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான் –
அப் புன்மையே ஹேதுவாக -இவ்வளவில் நாம் அல்லது ரஷகர் இல்லை -என்று எனக்கு
சர்வ வித பந்துவுமானவர்
ச பித்ரா ச பரித்யக்தாஸ் ஸூரைச்ச ச மகார்ஷிபி –தரீன் லோகன் சம்பரிக்ரம்யா தமேவ சரணங்கத-என்று
காகத்தோபாதி இவனுக்கும் புறம்பு ஒரு பற்றாசில் இல்லை -என்றதே ஹேதுவாக
சர்வ வித ரஷகர் ஆனவர் –
பிரியமே செய்யக் கடவ மாதா செய்யுமதுவும் –
ஹிதமே செய்யக்கடவ பிதா செய்யுமதுவும் –
ஸ்வரூப அனுரூபமான அடிமை கொள்ளும் நாயகன்  செய்யுமதுவும் -செய்யுமவர்-
பெருமாள் ஆண்டிடும் தன்மையாய் முதலில் ஸ்வாமி -ஆழ்வார் பிரியம் ஹிதம் அருளி பின்பு ஆண்டிடும் தன்மையான்

தாயாய் தந்தையாய் அறியாதன அறிவித்த அத்தா -என்று பகவத் விஷயத்தில்
ஆழ்வார் சொல்லுவது எல்லாம் ஆழ்வார் விஷயத்தில் சொல்லுகிறார் இவர் –

தன்மையான் –
அக்நிக்கு ஔஷண்யம் போலேயும் –
ஜலத்துக்கு சைத்யம் போலேயும் –
இஸ் ஸ்வபாவாங்களை நிரூபகமாக உடையவர் –
அதாகிறது -இவனுக்கு உபகரித்தோம் -என்று தான் நினைத்தல்
இவன் தனக்கு பிரத்யுபகாரத்தில் இழிய வேண்டி இருத்தல் -செய்யாது ஒழிகை-

வித்வான் -குற்றம் பார்ப்பவர் -கை விட குற்றம் பார்ப்பவர் இல்லை ஆழ்வார் -கைக் கொள்ள -ராமன் 16 குணங்களில் வித்வான் இதே அர்த்தம்

–சடகோபன்
என் பக்கல் சாட்யத்தை போக்கினவர் –
கீழ் மூன்று -பாட்டிலும் தென் குருகூர் நம்பி நம்பி என்று சொன்னவர்
இப்பாடிலே சடகோபன் என்றார் இ றே  -ஸ்வ தோஷத்தை போக்கின படியாலே

அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்-தன்மையான்
நம்மை ஒழியப் புறம்பு இவனுக்கு எங்கும் புகலில்லை என்று சர்வ வித பந்துவுமானார்
ப்ரியத்துக்குக் கடவ மாதாவும் -ஹிதத்துக்குக் கடவ பிதாவும் ஹிதைஷியான ஆச்சார்யனும் ஆகையை ஸ்வ பாவகமாக யுடைய ஆழ்வார்
மாத்ருதேவோ பவ -இத்யாதிகளில் படியை யுடைய ஆழ்வார் –

சடகோபன் என் நம்பியே-
தன் குற்றத்தைப் போக்கும் அளவன்றியே என் குற்றத்தைப் போக்கும் படி நிரபேஷர் –

என் நம்பி
தாய் செய்வது தகப்பன் செய்ய மாட்டான்
அவன் செய்வது இவள் செய்ய மாட்டாள்
ஆச்சார்யன் செய்யுமது இருவரும் செய்ய மாட்டார்கள்
நாயகன் செய்யுமது அடியான் செய்ய மாட்டான்
எல்லார் செய்வதும் செய்ய வல்ல பூர்த்தியை உடையவர் –

என் நம்பியே –
என்னுடைய தண்மை யாகிற பாழ்ந்த ஆறு நிரம்பும்படியான பூர்த்தியை உடையவர் என்னும் இத்தனை
இவருக்கு கீழ்ச் சொன்ன த்ர்ஷடாந்தங்கள் சர்வதா சாம்யம் அல்ல
கர்ம ஔபாதிகமாக வந்த சம்பந்தம் ஆகையாலும்
பூர்ண ஸ்தலம் ஆகையாலும் –

ஆதலில் அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே
கீழ் சாத்விக வர்க்கம் கை விட்டபடி சொல்லிற்று -மேல் ஆழ்வார் கைக் கொண்டபடி சொல்லுகிறது
இப்படி எல்லாரும் கை விட்ட இவனை நம்மை ஒழியக் கைக் கொள்ளுவார் இல்லை என்று என் பக்கலிலே மாத்ருத்வ வத்சலரானார்
யத்வா சரண்யம் சரண்ய ஜநஸ்ய புண்யம் -என்று இ றே ஆழ்வாரைச் சொல்லிற்று
அன்னையாய் அத்தனாய்
அத்தனாகி அன்னையாகி என்று பகவத் விஷயம் போலே முற்பட ஹித பரனாய் பின்பு ப்ரியபரனாகை அன்றிக்கே
முற்பட ப்ரியபரராய் பின்பு ஹித பரரானார்
அப்படியே ஆளவந்தாரும் உட்பட மாதா பிதா என்று மாத்ருத்வத்தை யாய்த்து முந்துற அனுசந்தித்தது
அன்னையாய் அத்தனாய்
முற்பட பகவத் பிரபாவத்தை உபதேசித்து -ப்ரிய-அனந்தரம் அதிகாரி வேஷத்தை-ஹித- உபதேசித்தார்
உம்முயிர் வீடுடையான் –பத்துடை யடியவர்க்கு எளியவன் –பரிவதில் ஈசனைப் பாடி விரிவது மேவலுறுவீர்–
நந்நீர் தூயப் புரிவதுவும் புகை பூவே -என்று உபதேசித்தது இ றே
கழிமின் தொண்டீர் கள் கழித்துத் தொழுமின் -என்றது
அன்னையாய் அத்தனாய்
குருர் பிதா குருர் மாதா -என்று லாஷணிகமாய்-ஔபசாரிகம் -பேச்சுக்காக – வருவது அன்றிக்கே என்னுடைய புன்மையில் புரை இல்லாதாப் போலே
அவருடைய மாதா பித்ருத்வத்திலும் புரை இல்லை –

என்னை யாண்டிடும் தன்மையான்
ஸ்வாமி க்ருத்யமும் அநுஷ்டித்தார் -பகவத் விஷயத்தை அத்தனாகி அன்னையாகி ஆளும் எம்பிரானுமாய் -என்று அனுசந்தித்தாப் போலே
இவரும் ஆழ்வார் விஷயத்திலே அவற்றை அனுசந்திக்கிறார்
என்னை யாண்டிடும் தன்மையான்
தாம் திருவாய் மொழி அருளிச் செய்கிற போது என்னைப் பட்டோலை எழுதச் சொல்லி அருளிச் செய்தார் -உசிதமான கைங்கர்யத்தைக் கொண்டார்
என்னை யாண்டிடும்
பொலிந்து நின்ற பிரான் பக்கலிலும் ஒரு கால் போய் வாரீர் என்று உபதேசித்தார் என்று வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை அருளிச் செய்வர் -இதுவே ஆளும் தன்மை
கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என்னப்பனில் நண்ணி என்று நான் விட்டுப் போந்த விஷயத்தை
நீள் குடக் கூத்தனுக்கு ஆட்செய்வதே உறுவது என்று பொலிந்து நின்ற பிரானுக்கும் ஓர் அஞ்சலி நேரும்படி பண்ணினார்
தன்மையான்
இது சஹஜ ஸ்வ பாவம் ஆய்த்து ஆழ்வாருக்கு –இயற்கை –நிருபாதிகம் —
ஆழ்வார் அடியாக அடிமை கொள்ளுகையாலே பகவத் விஷயத்துக்கு ஔ பாதிகம்
சடகோபன் –
என்னுடைய சாட்யத்தைப் போக்கி என்னை ரஷித்தவர்
என்னை யாண்டிடும் தன்மையான் சடகோபன்
அவன் அடியார் சிறுமா மனிசராய் என்னை யாண்டார் -என்று ஆழ்வார் தம்மை ஆண்டு போருமவர்கள் ததீயராம் படி யானால்
என்னை ஆழ்வார் ஆண்டு போரச் சொல்ல வேண்டா வி றே
என்னை யாண்டிடும் தன்மையான் சடகோபன்
என்னை ரஷித்து சடகோபன் என்கிற பட்டப் பேர் சூடியவர்
சரம ஸ்லோகத்தை வெளியிட்டு அருளின படியால் எம்பெருமானார் பட்டம் பெற்றது போலே என்னை ஆண்டு ரஷித்து சடகோபன் என்ற பட்டம் சூடினவர்
என் நம்பியே
அவரே அன்றோ என் குறைவை நிறைக்கும் படியான நிறைவை யுடையவர்
என் குறை யாகிற பாழ்ந்தாறு நிறையும் போது அவருடைய பூர்த்தியே வேண்டாவோ
சத்வ நிஷ்டர்க்கு பஹிஷ்டனான வென்னைத் தாம் அங்கீ கரித்தும் அப்ரியங்களிலும் அஹிதங்களிலும் கை வளர்ந்து போந்த வென்னைக்
கைங்கர்யம் கொண்டும் போந்த பூர்த்தியை யுடையவர் ஆழ்வாரே யன்றோ என்று ஸ்வ சித்தாந்தத்தை த்ருடீ கரிக்கிறார் –

———————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-