திருவாய்மொழி வியாக்யானம் -ஈடு -9-3-8-ஸ்ரீ M.A V .சுவாமிகள்–

இச் சரீர சம்பந்தம் அற்றால் சென்று அனுபவிக்கு
பரம பதம் வேண்டுமோ
இச் சரீரத்தோடு இருந்து கொண்டே அனுபவிக்கத் தகுந்த
திருமலை இம் மண் உலகிலே உள்ளது அன்றோ –
ஆனாலும் நமக்கு திருமலையோடு பரம பதத்தோடு
வாசி அற்றதே அன்றோ –
என்கிறார்

———————————————————————————————————————–

இன்றிப் போக இருவினையும் கெடுத்து
ஒன்றி யாக்கை புகாமை உய்யக் கொள்வான்
நின்ற வேங்கடம் நீணிலத் துள்ளத்து
சென்று தேவர்கள் கை தொழுவார்களே

————————————————————————————————————————

இன்றிப் போக இருவினையும் கெடுத்து –
இருவினையும்-இன்றிப் போக -கெடுத்து –
நல்வினை தீ வினைகளான-கருமங்களானவை
வாசனையோடு போகும்படி செய்து –
தானே போக்கிக் கொள்ளப் பார்க்கும் அன்றே அன்றோ
சிறிது கிடக்கப் போவது –

ஒன்றி யாக்கை புகாமை –
பின்னையும் ருசி வாசனைகள் கிடக்குமாகில்
அசித் தத்வத்தொடு சென்று கலசி
வேறு ஒரு சரீரத்தை அடைந்து
அதனால் வரும் துயரங்களை அனுபவிக்க வேண்டி வரும் அன்றோ –
அது செய்யாமை –

உய்யக் கொள்வான் -நின்ற வேங்கடம் –
உயிர் அளிப்பான் -திரு விருத்தம் -1- என்கிறபடி
எல்லாரையும் காப்பாற்றுவதற்காக காலத்தை
எதிர் நோக்கினவனாய்க் கொண்டு
நிற்கிற திருமலை –

நீணிலத் துள்ளத்து –
நீள் நிலத்து உள்ளது –
சிறப்பு பொருந்திய பூமியில் உள்ளது
திருமலையை உடைத்தது ஆகையாலே உளதாய
பெருமையை நோக்கி -நீள் நிலம் -என்கிறார் –

அத்தால் பெற்றது என் –
சென்று தேவர்கள் கை தொழுவார்களே-
சென்று கை தொழுவார்கள் தேவர்கள் –
அவ்வளவு தூரம் கால் நடை தந்து போக வல்லார்
புண்யம் மிக்கவர் அன்றோ
நதே மனுஷ்யா தேவா தேய சாரு சுப குண்டலம்
முகம் த்ருஷ்யந்தி ராமஸ்ய வர்ஷே பஞ்ச தசே புன -அயோத்யா -64-69-
ஸ்ரீராமபிரான் உடைய அழகு பொருந்திய குண்டலங்களோடு கூடின
திரு முகத்தை பதினைந்தாம் ஆண்டில் மீண்டும் எவர்கள் பார்ப்பார்களோ
அவர்கள் மனிதர்கள் அல்லர் -அவர்கள் தேவர்கள் -என்று சக்கரவர்த்தி கூறினால் போலே
அவனுடைய சீலம் முதலான குணங்களை நினைத்து சொல்கிறார்
அன்பினாலே மூடப் பட்டார்க்கு
இவ் உலகத்தோடு இவ் உலகத்தோடு
வாசி அற்றதே அன்றோ -எட்டாமைக்கு –

சரீரத்துடன் அனுபவிக்கும் திருமலை
நீள் நிலத்து உள்ளதே
வாசி அற்று -பரம பதம் போலே போக முடியாமல் இருக்க
பாக்ய சாலிகள் கை தொழுவார்கள்
வேம் கடதீதி -இரு வினையும் கெடுக்கும் திருமலை
இன்றி போக ஒன்றும் இல்லாமல்
ஆக்கை புகாமல்
உய்யக் கொள்வதற்காக நிற்கிற
சென்று தொழுவார்கள் தேவர்கள்
சவாசனமாக போகும் படி பண்ணி
தானே போக்கி கொள்ள பார்க்கும் பொழுது கொஞ்சம் இருக்கும்
ஒன்றி ஆக்கை புகாமை -சரீரம் புகாமல்
பிறவி தீர்த்து உய்யக் கொள்வான்
உயிர் அளிப்பான் அவசர ப்ரதீஷனாய்
நின்ற திருவேம்கடத்தான்
நீள் நிலம் உயர்ந்த பூமி திரு மழை இருப்பதால் உயர்த்தி
கால் நடை -சென்று கை தொழுவார் பாக்ய சாலி
தேவர் போலே தான்
சீலாதி குணம் அனுசந்தித்து
பிரேமம் அதிகரிக்க இதும் அது போலே செல்ல முடியாமல் இருக்க
ஆழ்வார் -உடை குலை பட்டு உருக சென்று தொழுவார் பாக்யசாலிகள் என்கிறார்

——————————————————————————————————————————————-

நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply


Discover more from Thiruvonum's Weblog

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading